Raport 2026 Poprawmy prawo W ramach akcji Prawo.pl i LEX wskazujemy przepisy do zmiany
Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Sprawa C-45/12: Office national d'allocations familiales pour travailleurs salariés (ONAFTS) v. Radii Hadj Ahmed (orzeczenie wstępne).

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 czerwca 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Bruxelles - Belgia) - Office national d'allocations familiales pour travailleurs salariés (ONAFTS) przeciwko Radii Hadj Ahmed

(Sprawa C-45/12) 1

(Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Podmiotowy zakres stosowania - Przyznanie świadczeń rodzinnych obywatelce państwa trzeciego, której przysługuje prawo pobytu w państwie członkowskim - Rozporządzenie (WE) nr 859/2003 - Dyrektywa 2004/38/WE - Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 - Warunek wymaganego okresu zamieszkania)

(2013/C 225/40)

(Dz.U.UE C z dnia 3 sierpnia 2013 r.)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour du travail de Bruxelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Office national d'allocations familiales pour travailleurs salariés (ONAFTS)

Strona pozwana: Radia Hadj Ahmed

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Cour du travail de Bruxelles - Wykładnia art. 1 lit. f) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2) - Wykładnia art. 13 ust. 2 i art. 14 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/ 34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/ EWG (Dz.U. L 158, s. 77) - Wykładnia art. 18 TFUE oraz art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Przyznanie świadczeń rodzinnych obywatelce państwa trzeciego, która uzyskała dokument pobytowy w jednym z państw członkowskich w celu dołączenia, poza ramami małżeństwa lub zarejestrowanego związku partnerskiego, do obywatela innego państwa członkowskiego - Obecność innego dziecka mającego obywatelstwo państwa trzeciego - Podmiotowy zakres zastosowania rozporządzenia nr 1408/71 - Pojęcie "członek rodziny" - Uregulowania krajowe nakładające warunek określonego czasu pobytu w celu uzyskania świadczeń rodzinnych - Równe traktowanie

Sentencja

1)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w wersji zmienionej i uaktualnionej rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1992/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r., należy interpretować w taki sposób, że obywatelka państwa trzeciego lub jej córka, która również jest obywatelką państwa trzeciego, których sytuacja przedstawia się następująco:
obywatelka państwa trzeciego uzyskała w okresie krótszym niż pięć lat dokument pobytowy w państwie członkowskim, aby dołączyć - poza ramami małżeństwa lub zarejestrowanego związku partnerskiego - do obywatela innego państwa członkowskiego, z którym ma dziecko posiadające obywatelstwo tego innego państwa członkowskiego;
jedynie obywatel innego państwa członkowskiego posiada status pracownika;
w międzyczasie ustało wspólne zamieszkiwanie obywatelki państwa trzeciego z obywatelem innego państwa członkowskiego; oraz
dwoje dzieci jest członkami gospodarstwa domowego swojej matki,

nie są objęte podmiotowym zakresem stosowania tego rozporządzenia, chyba że w rozumieniu prawa krajowego i dla potrzeb jego stosowania można uznać je za "członków rodziny" obywatela innego państwa członkowskiego, a jeżeli nie, to można je uważać za pozostające "głównie na utrzymaniu" tego obywatela.

2)
Artykuł 13 ust. 2 i art. 14 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/ 148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/ 365/EWG i 93/96/EWG, w związku z art. 18 TFUE należy interpretować w taki sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniom państwa członkowskiego, w drodze których państwo to nakłada na matkę, która znajduje się w sytuacji takiej jak opisana w pkt 1 sentencji niniejszego wyroku, obowiązek spełnienia warunku pięcioletniego okresu zamieszkania dla przyznania gwarantowanych świadczeń rodzinnych, podczas gdy takiego wymogu nie nakłada na własnych obywateli.
1 Dz.U. C 109 z 14.4.2012.
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2013.225.25

Rodzaj:wyrok
Tytuł:Sprawa C-45/12: Office national d'allocations familiales pour travailleurs salariés (ONAFTS) v. Radii Hadj Ahmed (orzeczenie wstępne).
Data aktu:2013-06-13
Data ogłoszenia:2013-08-03