Sprawa C-93/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (izba siódma) wydanego w dniu 13 grudnia 2012 r. w sprawie T-103/08 Versalis SpA, wcześniej Polimeri Europa SpA, Eni SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 25 lutego 2013 r. przez Komisję Europejską.

Odwołanie od wyroku Sądu (izba siódma) wydanego w dniu 13 grudnia 2012 r. w sprawie T-103/08 Versalis SpA, wcześniej Polimeri Europa SpA, Eni SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 25 lutego 2013 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-93/13 P)

(2013/C 114/44)

Język postępowania: włoski

(Dz.U.UE C z dnia 20 kwietnia 2013 r.)

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci, G. Conte, R. Striani, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Versalis SpA, wcześniej Polimeri Europa SpA, Eni SpA

Żądania wnoszącego odwołanie

– uchylenie zaskarżonego wyroku, w którym kwota grzywny nałożonej w decyzji na ENI i Versalis została obniżona do 106.200.000 EUR;

– oddalenie w całości skargi w pierwszej instancji;

– obciążenie skarżących w pierwszej instancji kosztami postępowania w dwóch instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

I. Sąd naruszył prawo przez przyjęcie, że Komisja naruszyła prawo do obrony ENI stosując z powodu powrotu do naruszenia podwyższenie grzywny nałożonej solidarnie na ENI i Versalis w przypadku dwóch naruszeń popełnionych w przeszłości przez spółki będące w całości lub niemalże własnością ENI, mimo że dwie decyzje stwierdzające te naruszenia nie były skierowane do ENI (która to w konsekwencji nie otrzymała pisma w sprawie przedstawienia zarzutów w odniesieniu do rzeczonych naruszeń). W szczególności jeżeli chodzi o przypisanie powrotu do naruszenia Sąd nie wziął pod uwagę tego iż prawo do obrony jest zapewnione jeżeli w chwili gdy Komisja oznajmia swój zamiar przypisania powrotu do naruszenia, daje stronom możliwość wykazania, że stosowne warunki nie są spełnione. Ponadto Sąd pominął fakt, iż przypisując powrót do naruszenia za kolejne naruszenie reguł konkurencji Komisja nie nakłada kary z mocą wsteczną za pierwsze naruszenie, lecz wyciąga po prostu konsekwencje z okoliczności, iż to samo przedsiębiorstwo (podmiot gospodarczy) popełniło nowe naruszenie.

II. Sąd przekroczył granice swych uprawnień i naruszył zasadę dyspozycyjności, art. 21 statutu Trybunału oraz art. 44 § 1 i art. 48 §. 2 regulaminu postępowania przed Sądem rozpatrując kwestię prawną (dotycząca rzekomego naruszenia zasady równego traktowania przy obliczaniu grzywny), której skarżące nie podniosły w skardze wszczynającej postępowanie.

III. Sąd naruszył prawo przy dokonywaniu wykładni i stosowania zasady równego traktowania w odniesieniu do "mnożnika" dla celów odstraszania oraz nie przedstawił uzasadnienia. W szczególności Sąd nie uwzględnił zakresu uznania przysługującego Komisji przy określaniu grzywien w świetle mających znaczenie okoliczności zmuszając ją do dokonania czysto matematycznych obliczeń w celu ustalenia mnożnika, jaki należało zastosować do ENI i Versalis. Co więcej Sąd błędnie wymagał od Komisji, aby zapewniła bezpośrednią proporcjonalność pomiędzy odsetkiem podwyższenia grzywny dla celów odstraszania i obrotami przedsiębiorstw a nie pomiędzy mnożnikami lub pomiędzy grzywnami wynikającymi z zastosowania mnożników (pomnożonymi grzywnami) i ogólnymi obrotami przedsiębiorstw.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2013.114.28/2
• Rodzaj: ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa C-93/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (izba siódma) wydanego w dniu 13 grudnia 2012 r. w sprawie T-103/08 Versalis SpA, wcześniej Polimeri Europa SpA, Eni SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 25 lutego 2013 r. przez Komisję Europejską.
• Data aktu: 2013-04-20
• Data ogłoszenia: 2013-04-20