Uzupełnienie oświadczenia rządowego z dnia 12 lutego 2007 r. w sprawie mocy obowiązującej Protokołu z dnia 3 czerwca 1999 r. wprowadzającego zmiany do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r. (Protokół 1999).

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 22 maja 2013 r.

w sprawie wejścia w życie zmian do Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), stanowiącego załącznik C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r.

Podaje się do wiadomości, że zgodnie z art. 35 § 3 Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r. ¹ , w dniu 1 stycznia 2013 r. weszły w życie dla Rzeczypospolitej Polskiej oraz pozostałych państw-stron konwencji zmiany do Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), stanowiącego załącznik C do powyższej konwencji ² .

Jednolity tekst Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID) uwzględniający wprowadzone zmiany ogłasza się w załączniku do niniejszego oświadczenia rządowego.

Ogłoszenie niniejszego Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID) stanowi jednocześnie realizację obowiązku transpozycji przewidzianego w art. 2 ust. 1 dyrektywy Komisji 2012/45/UE z dnia 3 grudnia 2012 r. dostosowującej po raz drugi do postępu naukowo-technicznego załączniki do dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych ³  w zakresie transportu kolejowego.

ZAŁĄCZNIK

wzór

Konwencja o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF)

Załącznik C - Regulamin dla międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych

Obowiązuje od 1 stycznia 2013 roku

Ten tekst zastępuje przepisy RID obowiązujące od 1 stycznia 2011 r.

Uwagi Sekretariatu OTIF:

Państwami członkowskimi COTIF są (stan na 01.07.2012 r.):

Albania, Algieria, Armenia, Austria, Belgia, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Chorwacja, Czarnogóra, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Gruzja, Hiszpania, Holandia, Irak, Iran, Irlandia, Liban, Lichtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Maroko, Monako, Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Rumunia, Serbia, Słowacja, Słowenia, Syria, Szwajcaria, Szwecja, Tunezja, Turcja, Ukraina, Węgry, Wielka Brytania, Włochy.

Konwencja o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF)

Załącznik C

Regulamin międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych

(RID)

Artykuł  1

Zakres stosowania

§ 1. Niniejszy Regulamin stosuje się do:

a) międzynarodowego przewozu towarów niebezpiecznych koleją na terytorium państw-stron RID,

b) przewozu uzupełniającego transport kolejowy, do którego stosują się Przepisy ujednolicone CIM, z zastrzeżeniem przepisów międzynarodowych regulujących przewozy wykonywane przez inny rodzaj transportu,

oraz działalności, o której mowa w załączniku do niniejszego Regulaminu.

§ 2. Towary niebezpieczne wyłączone z przewozu w załączniku nie mogą być przedmiotem przewozu międzynarodowego.

Artykuł  1 bis

Dla celów niniejszego Regulaminu i jego Załącznika wyrażenie "państwo-strona RID" oznacza państwo członkowskie Organizacji, które nie złożyło oświadczenia dotyczącego niniejszego Regulaminu, o którym mowa w artykule 42 § 1 zdanie 1 Konwencji.

Artykuł  2

Wyłączenia

Regulaminu niniejszego nie stosuje się, w całości lub w części, do przewozów towarów niebezpiecznych, których zwolnienie przewiduje Załącznik. Zwolnienia mogą być przewidziane tylko wówczas, jeżeli ilość, rodzaj zwolnionych przewozów lub opakowanie gwarantują bezpieczeństwo przewozu.

Artykuł  3

Ograniczenia

Każde państwo-strona RID zachowuje prawo do regulowania lub zakazywania międzynarodowego przewozu towarów niebezpiecznych na swoim terytorium, z innych przyczyn niż bezpieczeństwo podczas przewozu.

Artykuł  4

Stosowanie innych przepisów

Przewóz, do którego stosuje się niniejszy Regulamin, podlega w dalszym ciągu przepisom krajowym lub międzynarodowym, mającym zastosowanie do przewozu towarów kolejami.

Artykuł  5

Rodzaj dopuszczonych pociągów. Przewóz w postaci bagażu ręcznego, przesyłki bagażowej lub w/na pojazdach samochodowych

§ 1. Towary niebezpieczne przewozi się tylko pociągami towarowymi z wyjątkiem:

a) towarów niebezpiecznych dopuszczonych do przewozu zgodnie z Załącznikiem z zachowaniem wymagań dotyczących ich maksymalnej ilości i szczególnych warunków przewozu obowiązujących w pociągach innych niż pociągi towarowe;

b) towarów niebezpiecznych przewożonych na warunkach szczególnych określonych w Załączniku w postaci bagażu ręcznego, przesyłki bagażowej lub w/na pojazdach samochodowych zgodnie z art. 12 Przepisów ujednoliconych CIV.

§ 2. Towary niebezpieczne mogą być przewożone jako bagaż ręczny, jak również mogą być nadawane do przewozu lub przewożone jako przesyłka bagażowa lub w/na pojazdach, jeżeli odpowiadają warunkom szczególnym określonym w Załączniku.

Artykuł  6

Załącznik

Załącznik stanowi integralną część niniejszego Regulaminu.

***

Załącznik otrzyma brzmienie, które ustali Komisja Ekspertów do Spraw Przewozu Towarów Niebezpiecznych w dniu wejścia w życie Protokołu z dnia 3 czerwca 1999 r. wprowadzającego zmiany do Konwencji o międzynarodowym przewozie koleją (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r., zgodnie z jej art. 19 § 4.

Uwaga Sekretariatu OTIF:

W tekście poniżej, "RID" odnosi się do Załącznika do Załącznika C do COTIF, o którym mowa w artykule 6. W pewnych wyjątkowych przypadkach, w których tekst odnosi się do tekstu Załącznika C przedstawionego powyżej, odwołanie ma miejsce wyraźnie do "Załącznika C do COTIF" (np. w 1.1.2, 1.5.1.3, Dział 7.7).

SPIS TREŚCI

Część 1 Przepisy ogólne

1.1 Zakres i stosowanie

1.1.1 Struktura

1.1.2 Zakres stosowania

1.1.3 Wyłączenia

1.1.3.1 Wyłączenia dotyczące charakteru operacji transportowych

1.1.3.2 Wyłączenia dotyczące przewozu gazów

1.1.3.3 Wyłączenia dotyczące przewozu paliw płynnych

1.1.3.4 Wyłączenia wynikające z przepisów specjalnych lub dotyczące towarów niebezpiecznych zapakowanych w ilościach ograniczonych lub w ilościach wyłączonych

1.1.3.5 Wyłączenia dotyczące opakowań próżnych nieoczyszczonych

1.1.3.6 Dopuszczalna maksymalna całkowita ilość na wagon lub kontener wielki

1.1.3.7 Wyłączenia odnośnie przewozu baterii litowych

1.1.3.8 Zastosowanie wyłączeń przy przewozie towarów niebezpiecznych jako bagaż ręczny, przesyłka bagażowa lub w/na pojazdach

1.1.3.9 Wyłączenia odnośnie towarów niebezpiecznych używanych podczas przewozu do chłodzenia lub klimatyzacji

1.1.4 Stosowanie innych przepisów

1.1.4.1 Przepisy ogólne

1.1.4.2 Przewóz w łańcuchu transportowym obejmującym przewóz morski lub lotniczy

1.1.4.3 Używanie cystern przenośnych typu IMO dopuszczonych do transportu morskiego

1.1.4.4 Przewozy kombinowane kolejowo - drogowe

1.1.4.5 Przewozy inne niż kolejowe

1.1.5 Stosowanie norm

1.2 Definicje i jednostki miar

1.2.1 Definicje

1.2.2 Jednostki miar

1.3 Szkolenie osób uczestniczących w przewozie towarów niebezpiecznych

1.3.1 Zakres stosowania

1.3.2 Sposób szkolenia

1.3.2.1 Wprowadzenie

1.3.2.2 Szkolenie stanowiskowe

1.3.2.3 Szkolenie z zakresu bezpieczeństwa

1.3.3 Dokumentacja

1.4 Obowiązki uczestników przewozu w zakresie bezpieczeństwa

1.4.1 Ogólne środki bezpieczeństwa

1.4.2 Obowiązki głównych uczestników przewozu

1.4.2.1 Nadawca

1.4.2.2 Przewoźnik

1.4.2.3 Odbiorca

1.4.3 Obowiązki innych uczestników przewozu

1.4.3.1 Załadowca

1.4.3.2 Pakujący

1.4.3.3 Napełniający

1.4.3.4 Operator kontenera-cysterny lub cysterny przenośnej

1.4.3.5 Operator wagonu-cysterny

1.4.3.6 Zarządca infrastruktury kolejowej

1.4.3.7 Rozładowca

1.5 Odstępstwa

1.5.1 Odstępstwa czasowe

1.5.2 Przesyłki wojskowe

1.6 Przepisy przejściowe

1.6.1 Przepisy ogólne

1.6.2 Naczynia ciśnieniowe i naczynia do gazów klasy 2

1.6.3 Wagony-cysterny i wagony-baterie

1.6.4 Kontenery-cysterny, cysterny przenośne i MEGC

1.6.5 (zarezerwowany)

1.6.6 Klasa 7

1.6.6.1 Sztuki przesyłki niewymagające zatwierdzenia wzoru przez władzę właściwą zgodnie z przepisami IAEA z 1985 r. i z 1985 r. (z poprawkami wprowadzonymi w 1990 r.) Seria Bezpieczeństwo Nr 6

1.6.6.2 Sztuki przesyłki zatwierdzone zgodnie z przepisami IAEA z 1973 r., z 1973 r. z poprawkami, oraz z przepisami z 1985 r. i z 1985 r. (z poprawkami wprowadzonymi w 1990 r.) Seria Bezpieczeństwo Nr 6

1.6.6.3 Materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci zatwierdzony zgodnie z przepisami IAEA z 1973 r., z 1973 r. z poprawkami, z 1985 r. i z 1985 r. (z poprawkami wprowadzonymi w 1990 r.) Seria Bezpieczeństwo Nr 6

1.7 Ogólne wymagania dotyczące klasy 7

1.7.1 Zakres zastosowania

1.7.2 Program ochrony przed promieniowaniem

1.7.3 Zapewnienie jakości

1.7.4 Warunki specjalne

1.7.5 Materiały promieniotwórcze o innych właściwościach niebezpiecznych

1.7.6 Niezgodność

1.8 Działania kontrolne oraz inne środki wspomagające przestrzeganie przepisów bezpieczeństwa

1.8.1 Kontrole urzędowe towarów niebezpiecznych

1.8.2 Współdziałanie administracji

1.8.3 Doradca do spraw bezpieczeństwa

1.8.4 Wykaz władz właściwych i jednostek przez nie upoważnionych

1.8.5 Powiadamianie o zdarzeniach związanych z towarami niebezpiecznymi

1.8.6 Kontrole administracyjne w zakresie wykonywania oceny zgodności, badań okresowych, badań pośrednich oraz badań nadzwyczajnych, określonych w dziale 1.8.7

1.8.7 Procedury oceny zgodności i badania okresowego

1.8.8 Procedury oceny zgodności dla nabojów gazowych

1.9 Ograniczenia przewozowe wprowadzane przez władze właściwe

1.10 Przepisy dotyczące zapewnienia bezpieczeństwa

1.10.1 Przepisy ogólne

1.10.2 Szkolenia z zakresu zapewnienia bezpieczeństwa

1.10.3 Przepisy dla towarów niebezpiecznych wysokiego ryzyka

1.11 Wewnętrzne plany awaryjne dla stacji rozrządowych

Część 2 Klasyfikacja

2.1 Przepisy ogólne

2.1.1 Wstęp

2.1.2 Zasady klasyfikacji

2.1.3 Klasyfikacja materiałów niewymienionych z nazwy, włącznie z roztworami i mieszaninami (takimi jak preparaty i odpady)

2.1.4 Klasyfikacja próbek

2.2 Przepisy szczególne dla poszczególnych klas

2.2.1 Klasa 1: Materiały wybuchowe i przedmioty z materiałem wybuchowym

2.2.1.1 Kryteria

2.2.1.2 Materiały i przedmioty niedopuszczone do przewozu

2.2.1.3 Wykaz pozycji zbiorczych

2.2.1.4 Glosariusz nazw

2.2.2 Klasa 2: Gazy

2.2.2.1 Kryteria

2.2.2.2 Gazy niedopuszczone do przewozu

2.2.2.3 Wykaz pozycji zbiorczych

2.2.3 Klasa 3: Materiały ciekłe zapalne

2.2.3.1 Kryteria

2.2.3.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.3.3 Wykaz pozycji zbiorczych

2.2.41 Klasa 4.1: Materiały stałe zapalne, materiały samoreaktywne oraz materiały stałe wybuchowe odczulone

2.2.41.1 Kryteria

2.2.41.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.41.3 Wykaz pozycji zbiorczych

2.2.41.4 Wykaz dotychczas sklasyfikowanych materiałów samoreaktywnych w opakowaniach

2.2.42 Klasa 4.2: Materiały samozapalne

2.2.42.1 Kryteria

2.2.42.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.42.3 Wykaz pozycji zbiorczych

2.2.43 Klasa 4.3: Materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy zapalne

2.2.43.1 Kryteria

2.2.43.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.43.3 Wykaz pozycji zbiorczych

2.2.51 Klasa 5.1: Materiały utleniające

2.2.51.1 Kryteria

2.2.51.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.51.3 Wykaz pozycji zbiorczych

2.2.52 Klasa 5.2: Nadtlenki organiczne

2.2.52.1 Kryteria

2.2.52.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.52.3 Wykaz pozycji zbiorczych

2.2.52.4 Wykaz dotychczas sklasyfikowanych nadtlenków organicznych w opakowaniach

2.2.61 Klasa 6.1: Materiały trujące

2.2.61.1 Kryteria

2.2.61.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.61.3 Wykaz pozycji zbiorczych

2.2.62 Klasa 6.2 Materiały zakaźne

2.2.62.1 Kryteria

2.2.62.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.62.3 Wykaz pozycji zbiorczych

2.2.7 Klasa 7: Materiały promieniotwórcze

2.2.7.1 Definicje

2.2.7.2 Klasyfikacja

2.2.8 Klasa 8: Materiały żrące

2.2.8.1 Kryteria

2.2.8.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.8.3 Wykaz pozycji zbiorczych

2.2.9 Klasa 9: Różne materiały i przedmioty niebezpieczne

2.2.9.1 Kryteria

2.2.9.2 Materiały i przedmioty niedopuszczone do przewozu

2.2.9.3 Wykaz niebezpiecznych materiałów i przedmiotów

2.3 Metody badań

2.3.0 Przepisy ogólne

2.3.1 Badanie na wypacanie materiałów wybuchowych kruszących typu A

2.3.2 Badania dotyczące mieszanin znitrowanej celulozy klasy 4.1

2.3.3 Badania dotyczące materiałów ciekłych zapalnych klas 3, 6.1 i 8

2.3.3.1 Oznaczanie temperatury zapłonu

2.3.3.2 Oznaczanie temperatury wrzenia

2.3.3.3 Oznaczanie zawartości nadtlenku

2.3.4 Oznaczanie podatności na płynięcie

2.3.5 Klasyfikowanie materiałów metaloorganicznych do klas 4.2 i 4.3

Część 3 Wykazy towarów niebezpiecznych, przepisy specjalne i wyłączenia w związku z ilościami ograniczonymi i wyłączonymi

3.1 Zagadnienia ogólne

3.1.1 Wprowadzenie

3.1.2 Oficjalna nazwa przewozowa

3.1.3 Roztwory i mieszaniny

3.2 Wykaz towarów niebezpiecznych

3.2.1 Objaśnienia do tabeli A: Wykaz towarów niebezpiecznych w porządku numerycznym UN

Tabela A Wykaz towarów niebezpiecznych w porządku numerycznym UN

3.2.B Wykaz towarów niebezpiecznych w porządku alfabetycznym

Tabela B Wykaz towarów niebezpiecznych w porządku alfabetycznym

3.3 Przepisy specjalne dotyczące określonych przedmiotów lub materiałów

3.4 Wyłączenia w związku z przewozem materiałów niebezpiecznych zapakowanych w ilościach ograniczonych

3.5 Towary niebezpieczne zapakowane w ilościach wyłączonych

3.5.1 Ilości wyłączone

3.5.2 Opakowania

3.5.3 Badania sztuk przesyłek

3.5.4 Znakowanie sztuk przesyłek

3.5.5 Ilość maksymalna sztuk przesyłek na wagon lub kontener

3.5.6 Dokumentacja

Część 4 Używanie opakowań, DPPL, opakowań dużych, cystern przenośnych, zbiorników metalowych i kontenerów-cystern z tworzywa sztucznego wzmocnionych włóknem

4.1 Używanie opakowań, w tym DPPL, oraz opakowań dużych

4.1.1 Ogólne przepisy o pakowaniu towarów niebezpiecznych do opakowań, łącznie z DPPL i opakowaniami dużymi

4.1.2 Dodatkowe przepisy ogólne w zakresie używania DPPL

4.1.3 Przepisy ogólne dotyczące instrukcji pakowania

4.1.4 Wykaz instrukcji pakowania

4.1.4.1 Instrukcje pakowania dla używania opakowań (z wyjątkiem DPPL i opakowań dużych)

4.1.4.2 Instrukcje pakowania dla używania DPPL

4.1.4.3 Instrukcje pakowania dla używania opakowań dużych

4.1.5 Przepisy specjalne pakowania dla materiałów klasy 1

4.1.6 Przepisy specjalne pakowania dla materiałów klasy 2 i dla materiałów innych klas, przyporządkowanych do instrukcji pakowania P200

4.1.7 Przepisy specjalne pakowania dla materiałów klasy 5.2 i materiałów samoreaktywnych klasy 4.1

4.1.7.1 Używanie opakowań (z wyjątkiem DPPL)

4.1.7.2 Używanie DPPL

4.1.8 Przepisy specjalne pakowania dla materiałów klasy 6.2

4.1.9 Przepisy specjalne pakowania dla materiałów klasy 7

4.1.9.1 Przepisy ogólne

4.1.9.2 Wymagania i kontrola przewozu materiałów o niskiej aktywności właściwej (materiały LSA) i przedmiotów skażonych powierzchniowo (przedmioty SCO)

4.1.9.3 Sztuki przesyłki zawierające materiał rozszczepialny

4.1.10 Przepisy specjalne dotyczące pakowania razem

4.2 Używanie cystern przenośnych oraz MEGC-UN

4.2.1 Przepisy ogólne dotyczące użytkowania cystern przenośnych do przewozu materiałów klas 1 i 3 do 9

4.2.2 Przepisy ogólne dotyczące użytkowania cystern przenośnych do przewozu gazów skroplonych nieschłodzonych i chemikaliów pod ciśnieniem

4.2.3 Przepisy ogólne dotyczące użytkowania cystern przenośnych do przewozu gazów skroplonych silnie schłodzonych

4.2.4 Przepisy ogólne używania MEGC-UN

4.2.5 Instrukcje i przepisy specjalne dla cystern przenośnych

4.2.5.1 Przepisy ogólne

4.2.5.2 Instrukcje dla cystern przenośnych

4.2.5.3 Przepisy specjalne dla cystern przenośnych

4.3 Używanie wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, kontenerów-cystern i nadwozi wymiennych-cystern ze zbiornikami wykonanymi z materiałów metalowych oraz wagonów-baterii i MEGC

4.3.1 Zakres stosowania

4.3.2 Przepisy dla wszystkich klas

4.3.2.1 Używanie

4.3.2.2 Stopień napełnienia

4.3.2.3 Eksploatacja

4.3.2.4 Próżne nieoczyszczone wagony-cysterny, wagony-baterie i MEGC

4.3.3 Przepisy specjalne dla klasy 2

4.3.3.1 Kodowanie i hierarchia cystern

4.3.3.2 Warunki napełniania i ciśnienie próbne

4.3.3.3 Eksploatacja

4.3.3.4 Przepisy dotyczące kontroli napełniania wagonów-cystern do gazów skroplonych

4.3.4 Przepisy specjalne dla klas 3 do 9

4.3.4.1 Kodowanie, racjonalne zastosowanie i hierarchia zbiorników

4.3.4.2 Przepisy ogólne

4.3.5 Przepisy specjalne

4.4 Używanie kontenerów-cystern włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, ze zbiornikiem wykonanym z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem

4.4.1 Przepisy ogólne

4.4.2 Eksploatacja

4.5 Używanie cystern podciśnieniowych do odpadów

4.5.1 Używanie

4.5.2 Eksploatacja

Część 5 Procedury ekspedycyjne

5.1 Przepisy ogólne

5.1.1 Zastosowanie i przepisy ogólne

5.1.2 Stosowanie opakowań zbiorczych

5.1.3 Próżne nieoczyszczone opakowania (włącznie z DPPL oraz opakowaniami dużymi), cysterny, wagony i kontenery przeznaczone do przewozu luzem

5.1.4 Pakowanie razem

5.1.5 Przepisy ogólne dotyczące klasy 7

5.1.5.1 Zatwierdzenie przewozu i powiadamianie

5.1.5.2 Świadectwa wydawane przez władzę właściwą

5.1.5.3 Określenie wskaźnika transportowego (II) i wskaźnika bezpieczeństwa krytycznościowego (CSI)

5.1.5.4 Przepisy specjalne dla wyłączonych sztuk przesyłki

5.1.5.5 Streszczenie wymagań odnośnie zatwierdzania i uprzedniego powiadamiania

5.2 Znakowanie i umieszczanie nalepek ostrzegawczych

5.2.1 Znakowanie sztuk przesyłek

5.2.2 Nalepki ostrzegawcze na sztukach przesyłek

5.2.2.1 Przepisy dotyczące stosowania nalepek

5.2.2.2 Przepisy dotyczące nalepek ostrzegawczych

5.3 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych oraz oznakowań

5.3.1 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych

5.3.1.1 Przepisy ogólne

5.3.1.2 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych na kontenerach wielkich, MEGC, kontenerach-cysternach i cysternach przenośnych

5.3.1.3 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych na wagonach z kontenerami wielkimi, MEGC, kontenerami-cysternami lub cysternami przenośnymi

5.3.1.4 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych na wagonach przeznaczonych do przewozu luzem, wagonach-cysternach, wagonach-bateriach i wagonach z cysternami odejmowalnymi

5.3.1.5 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych na wagonach przewożących tylko sztuki przesyłki

5.3.1.6 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych na próżnych wagonach-cysternach, wagonach-bateriach, MEGC, kontenerach-cysternach i cysternach przenośnych oraz na próżnych wagonach i kontenerach wielkich przeznaczonych do przewozu luzem

5.3.1.7 Opis dużych nalepek ostrzegawczych

5.3.2 Oznakowanie tablicami pomarańczowymi

5.3.2.1 Przepisy ogólne dotyczące oznakowania tablicami pomarańczowymi

5.3.2.2 Opis tablic pomarańczowych

5.3.2.3 Znaczenie numerów zagrożenia

5.3.3 Znak dla materiałów podgrzanych

5.3.4 Znaki manewrowania, według wzorów 13 i 15

5.3.4.1 Przepisy ogólne

5.3.4.2 Opis znaków manewrowania, według wzorów nr 13 i 15

5.3.5 Pas pomarańczowy

5.3.6 Oznakowanie dla materiałów zagrażających środowisku

5.4 Dokumentacja

5.4.0 Przepisy ogólne

5.4.1 Dokument przewozowy dla przewozu towarów niebezpiecznych i związane z nim informacje

5.4.1.1 Informacje ogólne wymagane w dokumencie przewozowym

5.4.1.2 Informacje dodatkowe lub specjalne w odniesieniu do niektórych klas

5.4.1.4 Forma i stosowany język

5.4.1.5 Towary, które nie są niebezpieczne

5.4.2 Certyfikat pakowania kontenera wielkiego lub wagonu

5.4.3 Instrukcje pisemne

5.4.4 Przechowywanie informacji o przewozie towarów niebezpiecznych

5.4.4 Przykład formularza dla multimodalnego przewozu towarów niebezpiecznych

5.5 Przepisy specjalne

5.5.1 (Skreślony)

5.5.2 Przepisy specjalne dla fumigowanych ładunkowych jednostek transportowych (UN 3359)

5.5.2.1 Przepisy ogólne

5.5.2.2 Szkolenie

5.5.2.3 Oznakowanie i nanoszenie dużych nalepek ostrzegawczych

5.5.2.4 Dokumentacja

5.5.3 Przepisy specjalne dotyczące sztuk przesyłki, wagonów i kontenerów zawierających materiały stwarzające zagrożenie uduszeniem, jeżeli używane są dla chłodzenia lub klimatyzowania (takie jak suchy lód (UN 1845) lub azot skroplony schłodzony (UN 1977) lub argon skroplony schłodzony (UN 1951))

5.5.3.1 Zakres stosowania

5.5.3.2 Przepisy ogólne

5.5.3.3 Sztuki przesyłki zawierające chłodziwo lub czynnik chłodzący

5.5.3.4 Oznakowanie sztuk przesyłki zawierających chłodziwo lub czynnik chłodzący

5.5.3.5 Wagony i kontenery zawierające nieopakowany suchy lód

5.5.3.6 Oznakowanie wagonów i kontenerów

5.5.3.7 Dokumentacja

Część 6 Przepisy dotyczące budowy i badań dla opakowań, DPPL, opakowań dużych i cystern

6.1 Przepisy dotyczące budowy i badania opakowań

6.1.1 Przepisy ogólne

6.1.2 Kodowanie dla określenia typów opakowań

6.1.3 Oznakowanie

6.1.4 Przepisy dotyczące opakowań

6.1.4.0 Przepisy ogólne

6.1.4.1 Bębny stalowe

6.1.4.2 Bębny aluminiowe

6.1.4.3 Bębny metalowe inne niż stalowe lub aluminiowe

6.1.4.4 Kanistry stalowe lub aluminiowe

6.1.4.5 Bębny ze sklejki

6.1.4.6 (skreślony)

6.1.4.7 Bębny tekturowe

6.1.4.8 Bębny i kanistry z tworzywa sztucznego

6.1.4.9 Skrzynie drewniane

6.1.4.10 Skrzynie ze sklejki

6.1.4.11 Skrzynie z materiałów drewnopochodnych

6.1.4.12 Skrzynie tekturowe

6.1.4.13 Skrzynie z tworzywa sztucznego

6.1.4.14 Skrzynie stalowe lub aluminiowe lub z innego metalu

6.1.4.15 Worki z tkanin włókienniczych

6.1.4.16 Worki z tkaniny z tworzywa sztucznego

6.1.4.17 Worki z folii z tworzywa sztucznego

6.1.4.18 Worki papierowe

6.1.4.19 Opakowania złożone (tworzywo sztuczne)

6.1.4.20 Opakowania złożone (szkło, porcelana, kamionka)

6.1.4.21 Opakowania kombinowane

6.1.4.22 Opakowania metalowe lekkie

6.1.5 Przepisy dotyczące badań opakowań

6.1.5.1 Wykonywanie i okresowość badań

6.1.5.2 Przygotowanie opakowań do badań

6.1.5.3 Badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku

6.1.5.4 Badanie szczelności

6.1.5.5 Badanie odporności na ciśnienie wewnętrznego (hydrauliczne)

6.1.5.6 Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu

6.1.5.7 Dodatkowe badanie przenikalności dla bębnów i kanistrów z tworzywa sztucznego wymienionych w 6.1.4.8 oraz opakowań złożonych (tworzywo sztuczne) - z wyjątkiem 6HA1 - wymienionych w 6.1.4.19, przeznaczonych do przewozu cieczy mających temperaturę zapłonu ≤ 60°C

6.1.5.8 Sprawozdanie z badania

6.1.6 Ciecze wzorcowe do badania zgodności chemicznej opakowań z polietylenu, włącznie z DPPL, zgodnie z 6.1.5.2.6 względnie 6.5.6.3.5

6.2 Przepisy dotyczące budowy i badań naczyń ciśnieniowych, pojemników aerozolowych, naczyń ciśnieniowych małych zawierających gaz (nabojów gazowych) i nabojów do ogniw paliwowych zawierających gaz skroplony zapalny

6.2.1 Przepisy ogólne

6.2.1.1 Projektowanie i budowa

6.2.1.2 Materiały

6.2.1.3 Wyposażenie obsługowe

6.2.1.4 Dopuszczenie naczyń ciśnieniowych

6.2.1.5 Badania i próby odbiorcze

6.2.1.6 Badanie i próba okresowa

6.2.1.7 Wymagania dla producentów

6.2.1.8 Wymagania dla jednostek inspekcyjnych

6.2.2 Wymagania dla naczyń ciśnieniowych UN

6.2.2.1 Projektowanie, budowa oraz badanie odbiorcze i próby

6.2.2.2 Materiały

6.2.2.3 Wyposażenie obsługowe

6.2.2.4 Badania i próby okresowe

6.2.2.5 System oceny zgodności i zatwierdzanie do produkcji naczyń ciśnieniowych

6.2.2.6 System zatwierdzania badań i prób okresowych naczyń ciśnieniowych

6.2.2.7 Oznakowanie naczyń ciśnieniowych-UN wielokrotnego napełniania

6.2.2.8 Oznakowanie naczyń ciśnieniowych-UN jednorazowego napełniania

6.2.2.9 Oznakowanie systemów magazynowania w wodorkach metali-UN

6.2.2.10 Procedury równoważne dla oceny zgodności oraz badań i prób okresowych

6.2.3 Wymagania ogólne dla naczyń ciśnieniowych nieoznaczonych symbolem UN

6.2.3.1 Projektowanie i budowa

6.2.3.3 Wyposażenie obsługowe

6.2.3.4 Badanie i próba odbiorcza

6.2.3.5 Badania i próby okresowe

6.2.3.6 Zatwierdzanie naczyń ciśnieniowych

6.2.3.7 Wymagania dla producentów

6.2.3.8 Wymagania dla jednostek kontrolujących

6.2.3.9 Oznakowanie naczyń ciśnieniowych wielokrotnego napełniania

6.2.3.10 Oznakowanie naczyń ciśnieniowych jednorazowego napełniania

6.2.3.11 Naczynia ciśnieniowe awaryjne

6.2.4 Przepisy dla naczyń ciśnieniowych niebędących naczyniami ciśnieniowymi-UN, projektowanych, budowanych i badanych zgodnie z zalecanymi normami

6.2.4.1 Projektowanie, budowa i badanie odbiorcze

6.2.4.2 Badanie okresowe

6.2.5 Wymagania dla naczyń ciśnieniowych niebędących naczyniami ciśnieniowymi-UN, które nie są projektowane, budowane i badane zgodnie z zalecanymi normami

6.2.5.1 Materiały

6.2.5.2 Wyposażenie obsługowe

6.2.5.3 Butle, zbiorniki rurowe, bębny ciśnieniowe i wiązki butli z metalu

6.2.5.4 Przepisy dodatkowe dotyczące naczyń ciśnieniowych ze stopów aluminium dla gazów sprężonych, gazów skroplonych, gazów rozpuszczonych i gazów bez ciśnienia, podlegających wymaganiom szczególnym (próbki gazu), jak również przedmioty zawierające gaz pod ciśnieniem, inne niż pojemniki aerozolowe i małe naczynia zawierające gaz (naboje gazowe)

6.2.5.5 Naczynia ciśnieniowe z materiałów kompozytowych

6.2.6 Wymagania ogólne dla pojemników aerozolowych, naczyń małych zawierających gaz (nabojów gazowych) i nabojów do ogniw paliwowych zawierających gaz skroplony zapalny

6.2.6.1 Projektowanie i budowa

6.2.6.2 Hydrauliczna próba ciśnieniowa

6.2.6.3 Próba szczelności

6.2.6.4 Odniesienie do norm

6.3 Przepisy dotyczące budowy i badań opakowań dla materiałów zakaźnych kategorii A klasy 6.2

6.3.1 Przepisy ogólne

6.3.2 Przepisy dotyczące opakowań

6.3.3 Kodowanie dla oznaczenia typu opakowania

6.3.4 Oznakowanie

6.3.5 Wymagania dotyczące badania opakowań

6.4 Wymagania dotyczące budowy, badań i zatwierdzania sztuk przesyłki i materiałów klasy 7

6.4.1 (zarezerwowany)

6.4.2 Wymagania ogólne

6.4.1 (zarezerwowany)

6.4.4 Wymagania dla wyłączonych sztuk przesyłki

6.4.5 Wymagania dla przemysłowych sztuk przesyłki

6.4.6 Wymagania dla sztuk przesyłki zawierających heksafluorek uranu

6.4.7 Wymagania dla sztuk przesyłki Typu A

6.4.8 Wymagania dla sztuk przesyłki Typu B(U)

6.4.9 Wymagania dla sztuk przesyłki Typu B(M)

6.4.10 Wymagania dla sztuk przesyłki Typu C

6.4.11 Wymagania dla sztuk przesyłki zawierających materiały rozszczepialne

6.4.12 Procedury badań i wykazywanie zgodności

6.4.13 Badanie integralności zestawu zapewniającego szczelność i integralności osłony oraz ocena bezpieczeństwa krytycznościowego

6.4.14 Płyta zderzeniowa do badania odporności na uderzenie przy swobodnym spadku

6.4.15 Badania dla wykazania odporności w normalnych warunkach przewozu

6.4.16 Dodatkowe badania dla sztuk przesyłki Typ A zaprojektowanych dla cieczy i gazów

6.4.17 Badania do wykazania odporności w awaryjnych warunkach przewozu

6.4.18 Badanie na głębokie zanurzenie w wodzie dla sztuk przesyłki Typ B(U) i Typ B(M) mających więcej niż 10⁵ A₂ oraz dla sztuki przesyłki Typ C

6.4.19 Badanie na wodoszczelność dla sztuk przesyłki zawierającej materiał rozszczepialny

6.4.20 Badania sztuk przesyłki Typu C

6.4.21 Badanie opakowań zaprojektowanych dla heksafluorku uranu w ilości 0,1 kg lub większej

6.4.22 Zatwierdzanie wzorów sztuk przesyłki i materiałów

6.4.23 Wnioski i zezwolenie na przewóz materiałów promieniotwórczych

6.5 Wymagania dotyczące budowy oraz badań DPPL

6.5.1 Przepisy ogólne

6.5.1.1 Zakres

6.5.1.2 (zarezerwowany)

6.5.1.3 (zarezerwowany)

6.5.1.4 System kodowania DPPL

6.5.2 Oznakowanie

6.5.2.1 Oznakowanie podstawowe

6.5.2.2 Oznakowanie dodatkowe

6.5.2.3 Zgodność z typem konstrukcji

6.5.2.4 Oznakowanie przebudowanego DPPL złożonego (31HZ1)

6.5.3 Wymagania konstrukcyjne

6.5.3.1 Przepisy ogólne

6.5.4 Badania, certyfikacja i kontrola

6.5.5 Wymagania szczególne dotyczące DPPL

6.5.5.1 Wymagania szczególne dla DPPL metalowych

6.5.5.2 Wymagania szczególne dla DPPL elastycznych

6.5.5.3 Wymagania szczególne dla DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego

6.5.5.4 Wymagania szczególne dla DPPL złożonych z naczyniem wewnętrznym z tworzywa sztucznego

6.5.5.5 Wymagania szczególne dla DPPL tekturowych

6.5.5.6 Wymagania szczególne dla DPPL drewnianych

6.5.6 Wymagania dotyczące badań DPPL

6.5.6.1 Wykonanie i częstotliwość badań

6.5.6.2 Badania typu konstrukcji

6.5.6.3 Przygotowanie DPPL do badań

6.5.6.4 Badanie odporności na podnoszenie od dołu

6.5.6.5 Badanie odporności na podnoszenie od góry

6.5.6.6 Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu

6.5.6.7 Badanie szczelności

6.5.6.8 Badanie odporności na ciśnienie wewnętrzne (hydrauliczne)

6.5.4.9 Badanie odporności przy swobodnym spadku

6.5.4.10 Badania odporności na rozdzieranie

6.5.4.11 Badanie odporności przy swobodnym spadku z przewróceniem

6.5.4.12 Badanie odporności przy podnoszeniu leżącego DPPL

6.5.4.13 Badanie odporności na drgania

6.5.4.14 Sprawozdanie z badania

6.6 Przepisy dotyczące budowy i badania opakowań dużych

6.6.1 Przepisy ogólne

6.6.2 Kodowanie dla określenia typów opakowań dużych

6.6.3 Oznakowanie

6.6.3.1 Oznakowanie podstawowe

6.6.3.2 Przykłady oznakowania

6.6.4 Wymagania szczególne dla opakowań dużych

6.6.4.1 Wymagania szczególne dla opakowań dużych metalowych

6.6.4.2 Wymagania szczególne dla opakowań dużych z materiałów elastycznych

6.6.4.3 Wymagania szczególne dla opakowań dużych ze sztywnych tworzyw sztucznych

6.6.4.4 Wymagania szczególne dla opakowań dużych tekturowych

6.6.4.5 Wymagania szczególne dla opakowań dużych drewnianych

6.6.5 Przepisy dotyczące badań opakowań dużych

6.6.5.1 Wykonywanie i częstotliwość badań

6.6.5.2 Przygotowanie do badań

6.6.5.3 Przepisy dotyczące badań

6.6.5.4 Dopuszczenie i sprawozdanie z badań

6.7 Przepisy dla projektowania, budowy i badania cystern przenośnych i MEGC-UN

6.7.1 Wymagania ogólne i stosowanie

6.7.2 Wymagania dotyczące projektowania, budowy i badań cystern przenośnych przeznaczonych do przewozu materiałów klasy 1 i klas 3 do 9

6.7.2.1 Określenia

6.7.2.2 Wymagania ogólne dotyczące projektowania i budowy

6.7.2.3 Kryteria projektowania

6.7.2.4 Minimalna grubość ścianki zbiornika

6.7.2.5 Wyposażenie obsługowe

6.7.2.6 Otwory dolne

6.7.2.7 Urządzenia bezpieczeństwa

6.7.2.8 Urządzenia obniżające ciśnienie

6.7.2.9 Nastawianie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.2.10 Elementy topliwe

6.7.2.11 Płytki bezpieczeństwa

6.7.2.12 Przepustowość urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.2.13 Oznakowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.2.14 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie

6.7.2.15 Usytuowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.2.16 Urządzenia pomiarowe

6.7.2.17 Podpory, ramy i uchwyty do podnoszenia i mocowania cystern przenośnych

6.7.2.18 Zatwierdzenie typu

6.7.2.19 Badania i próby

6.7.2.20 Oznakowanie

6.7.3 Wymagania dotyczące projektowania, budowy, badań i prób cystern przenośnych przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych nieschłodzonych

6.7.3.1 Określenia

6.7.3.2 Wymagania ogólne dotyczące projektowania i budowy

6.7.3.3 Kryteria projektowania

6.7.3.4 Minimalna grubość ścianki zbiornika

6.7.3.5 Wyposażenie obsługowe

6.7.3.6 Otwory dolne

6.7.3.7 Urządzenia obniżające ciśnienie

6.7.3.8 Przepustowość urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.3.9 Oznakowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.3.10 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie

6.7.3.11 Usytuowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.3.12 Urządzenia pomiarowe

6.7.3.13 Podpory, ramy i uchwyty do podnoszenia i mocowania cystern przenośnych

6.7.3.14 Zatwierdzenie typu

6.7.3.15 Badania i próby

6.7.3.16 Oznakowanie

6.7.4 Wymagania dotyczące projektowania, budowy, badań i prób cystern przenośnych przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych

6.7.4.1 Określenia

6.7.4.2 Wymagania ogólne dotyczące projektowania i budowy

6.7.4.3 Kryteria projektowania

6.7.4.4 Minimalna grubość ścianki zbiornika

6.7.4.5 Wyposażenie obsługowe

6.7.4.6 Urządzenia obniżające ciśnienie

6.7.4.7 Przepustowość i ustawienie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.4.8 Oznakowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.4.9 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie

6.7.4.10 Usytuowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.4.11 Urządzenia pomiarowe

6.7.4.12 Podpory, ramy i uchwyty do podnoszenia i mocowania cystern przenośnych

6.7.4.13 Zatwierdzenie typu

6.7.4.14 Badania i próby

6.7.4.15 Oznakowanie

6.7.5 Przepisy dotyczące projektowania, budowy i badań MEGC-UN przeznaczonych do przewozu gazów nie schłodzonych

6.7.5.1 Określenia

6.7.5.2 Wymagania ogólne dotyczące projektowania i budowy

6.7.5.3 Wyposażenie obsługowe

6.7.5.4 Urządzenia obniżające ciśnienie

6.7.5.5 Przepustowość urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.5.6 Oznakowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.5.7 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie

6.7.5.8 Usytuowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.5.9 Urządzenia pomiarowe

6.7.5.10 Podpory, ramy i uchwyty do podnoszenia i mocowania MEGC

6.7.5.11 Zatwierdzenie typu

6.7.5.12 Badania i próby

6.7.5.13 Oznakowanie

6.8 Przepisy dotyczące budowy, wyposażenia, zatwierdzania typu, badań i oznakowania wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, kontenerów-cystern i nadwozi wymiennych-cystern z metalowymi zbiornikami oraz wagonów-baterii i MEGC

6.8.1 Zakres stosowania

6.8.2 Przepisy dla wszystkich klas

6.8.2.1 Budowa

6.8.2.2 Wyposażenie

6.8.2.3 Zatwierdzenie typu

6.8.2.4 Badania

6.8.2.5 Oznakowanie

6.8.2.6 Przepisy dla cystern projektowanych, budowanych i badanych na podstawie zalecanych norm

6.8.2.7 Przepisy dla cystern, które nie są projektowane, budowane i badane na podstawie zalecanych norm

6.8.3 Przepisy specjalne dla klasy 2

6.8.3.1 Budowa zbiorników

6.8.3.2 Wyposażenie

6.8.3.3 Zatwierdzenie typu

6.8.3.4 Badania i próby

6.8.3.5 Oznakowanie

6.8.3.6 Wymagania dotyczące wagonów-baterii i MEGC projektowanych, budowanych i badanych na podstawie zalecanych norm

6.8.3.7 Wymagania dotyczące wagonów-baterii i MEGC, które nie są projektowane, budowane i badane na podstawie zalecanych norm

6.8.4 Przepisy specjalne

6.8.5 Przepisy dotyczące materiałów i budowy zbiorników wagonów-cystern i zbiorników kontenerów-cystern o ciśnieniu próbnym co najmniej 1 MPa (10 bar) oraz zbiorników wagonów-cystern i kontenerów-cystern, przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych klasy 2

6.8.5.1 Materiały i zbiorniki

6.8.5.2 Wymagania dotyczące badań

6.8.5.3 Badania na udarność

6.8.5.4 Odniesienia do norm

6.9 Przepisy dotyczące projektowania, budowy, wyposażenia, zatwierdzenia typu, badań i oznakowania kontenerów-cystern, włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem

6.9.1 Przepisy ogólne

6.9.2 Budowa

6.9.3 Wyposażenie

6.9.4 Badanie i dopuszczenie typu

6.9.5 Badania

6.9.6 Oznakowanie

6.10 Przepisy dotyczące budowy, wyposażenia, zatwierdzania typu, badania i oznakowania cystern podciśnieniowych do odpadów

6.10.1 Przepisy ogólne

6.10.2 Projektowanie

6.10.3 Wyposażenie

6.10.4 Badania

6.11 Przepisy dotyczące projektowania, budowy i badania kontenerów do przewozu luzem

6.11.1 Definicje

6.11.2 Zakres stosowania i przepisy ogólne

6.11.3 Przepisy dla projektowania, budowy i badania kontenerów zgodnych z CSC i używanych jako kontenery do przewozu luzem typu BK1 lub BK2

6.11.4 Przepisy dla projektowania, budowy i dopuszczenia kontenerów do przewozu luzem typu BK1 i BK2, inne niż kontenery zgodne z CSC

Część 7 Przepisy o warunkach przewozu, załadunku, wyładunku, manipulowania ładunkiem

7.1 Przepisy ogólne

7.2 Przepisy o przewozie w sztukach przesyłek

7.3 Przepisy o przewozie luzem

7.3.1 Przepisy ogólne

7.3.2 Przepisy dodatkowe dla przewozu luzem przy zastosowaniu 7.3.1.1 a)

7.3.3 Przepisy specjalne dla przewozu luzem przy zastosowaniu 7.3.1.1 b)

7.4 Przepisy o przewozie w cysternach

7.5 Przepisy o załadunku, wyładunku i manipulowaniu ładunkiem

7.5.1 Przepisy ogólne

7.5.2 Załadunek razem

7.5.3 Odległość ochronna

7.5.4 Środki ostrożności dotyczące środków spożywczych, innych artykułów konsumpcyjnych i pasz dla zwierząt

7.5.5 (zarezerwowany)

7.5.6 (zarezerwowany)

7.5.7 Rozmieszczanie i mocowanie

7.5.8 Oczyszczanie po wyładunku

7.5.9 (zarezerwowany)

7.5.10 (zarezerwowany)

7.5.11 Przepisy specjalne dla poszczególnych klas lub towarów

7.6 Przepisy o nadawaniu przesyłek ekspresowych

7.7 Przewóz materiałów niebezpiecznych jako bagażu ręcznego, przesyłki bagażowej lub w/na pojazdach (samochód na autokuszetce)

Nieoficjalna część RID

Przepisy dotyczące badania pojemników z tworzywa sztucznego

CZĘŚĆ  1

PRZEPISY OGÓLNE

Dział  1.1

Zakres i stosowanie

1.1.1 Struktura

RID podzielony jest na siedem części; każda część jest podzielona na działy, a każdy dział na rozdziały i podrozdziały (patrz spis treści).

W obrębie każdej części jej numer podawany jest wraz z numerami działów, rozdziałów i podrozdziałów, np. część 4 dział 2 rozdział 1 ma numer "4.2.1".

1.1.2 Zakres stosowania

1.1.2.1 Dla celów artykułu 1 Załącznika С do Konwencji COTIF, RID określa:

a) towary niebezpieczne, które nie są dopuszczone do przewozu międzynarodowego;

b) towary niebezpieczne, które są dopuszczone do przewozu międzynarodowego oraz przypisane do nich warunki (z uwzględnieniem wyłączeń) dotyczące w szczególności:

- klasyfikacji towarów, w tym kryteriów klasyfikacyjnych oraz odpowiednich metod badawczych;

- używania opakowań (obejmujące pakowanie razem);

- używania cystern (obejmujące ich napełnianie);

- procedur wysyłkowych (obejmujące oznakowanie i stosowanie nalepek ostrzegawczych na sztukach przesyłki i na jednostkach transportowych, a także wymaganych dokumentów i informacji);

- przepisów z zakresu konstrukcji, badania i dopuszczania opakowań i cystern;

- używania jednostek transportowych (w tym załadunku, ładowania razem i rozładunku).

Dla przewozów w rozumieniu RID, oprócz przepisów Załącznika C, stosuje się także inne mające zastosowanie przepisy pozostałych Załączników do Konwencji COTIF, w szczególności przepisy Załącznika В dla przewozów wykonywanych na podstawie umowy przewozu.

1.1.2.2 Dla przewozów międzynarodowych towarów niebezpiecznych w pociągach innych niż pociągi towarowe zgodnie z artykułem 5 § 1a) Załącznika С obowiązują przepisy działu 7.6.

1.1.2.3 Dla przewozów międzynarodowych towarów niebezpiecznych jako bagaż podręczny, przesyłka bagażowa w lub na pojazdach zgodnie z artykułem 5 § 1b) Załącznika С obowiązują tylko przepisy pod 1.1.3.8 w połączeniu z działem 7.7.

1.1.3 Wyłączenia

1.1.3.1 Wyłączenia dotyczące charakteru operacji transportowych

Przepisy zawarte w RID nie mają zastosowania do:

a) przewozów towarów niebezpiecznych dokonywanych przez osoby prywatne, jeżeli towary te znajdują się w opakowaniach stosowanych do sprzedaży detalicznej i są przeznaczone do użytku osobistego lub domowego lub do aktywności sportowo-rekreacyjnej, pod warunkiem, że zostaną podjęte środki w celu niedopuszczenia do jakiegokolwiek uwalniania się zawartości w normalnych warunkach przewozu. Jeżeli towary te są cieczami zapalnymi przewożonymi w naczyniach do wielokrotnego napełniania, napełnionymi przez lub dla osoby prywatnej, to całkowita ilość tego towaru nie powinna przekroczyć 60 litrów na naczynie. Towary niebezpieczne w DPPL, w opakowaniach dużych lub cysternach nie uważa się za opakowane do sprzedaży detalicznej;

b) przewozów maszyn lub urządzeń niewyszczególnionych w RID, które zawierają w swoich podzespołach lub w wyposażeniu towary niebezpieczne, pod warunkiem, że zostaną podjęte środki w celu niedopuszczenia do jakiegokolwiek uwalniania się zawartości w normalnych warunkach przewozu;

c) przewozów wykonywanych przez przedsiębiorstwa, pomocniczych dla ich działalności podstawowej, jak nр. dostawy na miejsca budowy lub odwóz z tych miejsc, lub w związku z pomiarami, naprawami i utrzymaniem, w ilościach nieprzekraczających 450 litrów na opakowanie ani maksymalnych ilości wyszczególnionych pod 1.1.3.6. Powinny być powzięte środki w celu niedopuszczenia do uwalniania się zawartości w normalnych warunkach przewozu. Wyłączeń tych nie stosuje się do klasy 7. Przewozy realizowane przez takie przedsiębiorstwa dla ich zaopatrzenia lub dystrybucji zewnętrznej i wewnętrznej nie podlegają pod te wyłączenia;

d) przewozów wykonywanych przez władze właściwe dla działań ratunkowych lub pod ich pod nadzorem, o ile są one konieczne dla przeprowadzenia czynności ratowniczych, a w szczególności przewozów wykonywanych w celu zebrania i odzyskania towarów niebezpiecznych, które wydostały się w wyniku zaistnienia wydarzenia lub wypadku, oraz w celu przemieszczenia ich w bezpieczne miejsce:

e) przewozów o charakterze ratunkowym, mających na celu ratowanie ludzkiego życia lub ochronę środowiska, pod warunkiem, że zostały przedsięwzięte wszystkie środki niezbędne dla zapewnienia pełnego bezpieczeństwa takiego przewozu.

f) przewozów próżnych nieoczyszczonych zbiorników stacjonarnych, które zawierały gazy klasy 2 grupy A, O lub F, materiały klasy 3 lub 9 należące do grupy pakowania II lub III lub pestycydy klasy 6.1 należące do grupy pakowania II lub III, przy zapewnieniu następujących warunków:

- wszystkie otwory, za wyjątkiem otworów urządzeń obniżających ciśnienie (jeżeli są zainstalowane), powinny być hermetycznie zamknięte;

- podjęto środki zapobiegające utracie zawartości w normalnych warunkach przewozu; i

- ładunek jest tak zamocowany na płozach, w klatkach lub innych urządzeniach mocujących w wagonie lub kontenerze, że w normalnych warunkach przewozu nie może poluzować się lub przemieścić.

Zwolnienie to nie ma zastosowania do przewozów zbiorników stacjonarnych, które zawierały materiały wybuchowe odczulone lub materiały, których przewóz jest zabroniony przez RID.

Uwaga. W odniesieniu do materiałów promieniotwórczych, patrz 1.7.1.4.

1.1.3.2 Wyłączenia dotyczące przewozów gazów

Przepisy zawarte w RID nie mają zastosowania do przewozów:

a) gazów znajdujących się w zbiornikach jednostek transportowych i przeznaczonych do ich napędu lub do pracy ich wyposażenia (np. urządzenia chłodniczego):

b) gazów znajdujących się w zbiornikach paliwowych przewożonych pojazdów; zawór pomiędzy zbiornikiem gazu a silnikiem powinien być zamknięty, a obwód elektryczny powinien być przerwany;

c) gazów grup A i O (zgodnie z 2.2.2.1), których ciśnienie w naczyniu lub cysternie w 20°C nie przekracza 200 kPa (2 bar) i które podczas przewozu nie są w stanie skroplonym lub skroplonym schłodzonym. Obejmuje to wszystkie rodzaje naczyń i cystern, w tym również części maszyn i urządzeń:

d) gazów znajdujących się w wyposażeniu stosowanym przy używaniu pojazdu (np. gaśnice), włącznie z częściami zapasowymi (np. napompowane opony); zwolnienie to również ma zastosowanie w przypadku napompowanych opon przewożonych jako ładunek;

e) gazów znajdujących się w specjalnym wyposażeniu jednostki transportowej, które są niezbędne do jego pracy podczas przewozu (urządzenia chłodnicze, zbiorniki do ryb, podgrzewacze itp.), jak również zbiorniki zapasowe do takiego wyposażenia lub próżne nieoczyszczone zbiorniki wymienne, przewożone w tym samym wagonie;

f) gazów zawartych w żywności (za wyjątkiem UN 1950), włącznie z napojami zawierającymi ditlenek węgla;

g) gazów zawartych w piłkach przeznaczonych do użytku sportowego; i

h) gazów zawartych w żarówkach, pod warunkiem takiego ich zapakowania, że efekt rozrzutu w przypadku pęknięcia żarówki będzie ograniczony do wnętrza opakowania.

1.1.3.3 Wyłączenia dotyczące przewozu paliw płynnych

Przepisy zawarte w RID nie mają zastosowania do przewozu paliwa znajdującego się w zbiornikach jednostek transportowych, służącego do jego napędu lub do pracy jego wyposażenia (np. urządzenia chłodniczego). Kurki paliwowe pomiędzy silnikiem a zbiornikiem paliwa motocykli lub rowerów z silnikiem pomocniczym powinny być podczas przewozu zamknięte; ponadto motocykle te lub rowery z silnikiem pomocniczym powinny być załadowane w pozycji stojącej i zabezpieczone przed upadkiem.

1.1.3.4 Wyłączenia wynikające z przepisów specjalnych lub dotyczące towarów niebezpiecznych zapakowanych w ilościach ograniczonych lub w ilościach wyłączonych

Uwaga. W odniesieniu do materiałów promieniotwórczych, patrz 1.7.1.4.

1.1.3.4.1 Przewozy określonych towarów niebezpiecznych, na podstawie przepisów specjalnych działu 3.3, są wyłączone częściowo lub całkowicie spod wymagań RID. Wyłączenie to ma zastosowanie w przypadkach, gdy takie przepisy specjalne są wskazane w dziale 3.2 tabela A kolumna 6 w pozycjach dotyczących danych towarów niebezpiecznych.

1.1.3.4.2 Niektóre towary niebezpieczne mogą podlegać wyłączeniom, pod warunkiem, że spełnione są przepisy działu 3.4.

1.1.3.4.3 Niektóre towary niebezpieczne mogą podlegać wyłączeniom, pod warunkiem, że spełnione są przepisy działu 3.5.

1.1.3.5 Wyłączenia dotyczące opakowań próżnych nieoczyszczonych

Próżne nieoczyszczone opakowania, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, które zawierały materiały klas 2, 3, 4.1, 5.1, 6.1, 8 i 9, nie podlegają RID, o ile zostały zastosowane odpowiednie środki dla usunięcia wszystkich zagrożeń. Zagrożenia uważa się za usunięte, jeżeli zastosowano środki usuwające wszystkie zagrożenia z zakresu klas od 1 do 9.

1.1.3.6 Dopuszczalna maksymalna całkowita ilość na wagon lub kontener wielki

1.1.3.6.1 (zarezerwowany)

1.1.3.6.2 (zarezerwowany)

1.1.3.6.3 Jeżeli, zgodnie z 1.1.3.1 c), towary niebezpieczne przewożone w tym samym wagonie lub kontenerze wielkim należą do tej samej kategorii transportowej, to maksymalna całkowita ilość jest wskazana w kolumnie 3 w poniższej tabeli:

Kategoria transportowa	Materiały lub przedmioty Grupa pakowania lub kod klasyfikacyjny/grupa lub numer UN	Maksymalna ilość całkowita na wagon lub kontener wielki
0	klasa 1: 1.1L, 1.2L, 1.3L i UN 0190.	0
	klasa 3: UN 3343.
	klasa 4.2: materiały przyporządkowane do grupy pakowania I,
	klasa 4.3: UN 1183, 1242, 1295, 1340, 1390, 1403, 1928, 2813, 2965, 2968, 2988, 3129, 3930, 3131, 3134, 3148, 3396, 3398 i 3399,
	klasa 5.1: UN 2426,
	klasa 6.1: UN 1051, 1600, 1613, 1614, 2312, 3250 i 3294,
	klasa 6.2: UN 2814 i 2900,
	klasa 7: UN 2912 do 2919, 2977, 2978, 3321 do 3333,
	klasa 8: UN 2215 (BEZWODNIK MALEINOWY STOPIONY),
	klasa 9: UN 2315, 3151, 3152 i 3432 oraz urządzenia zawierające takie materiały lub mieszaniny,
	oraz próżne nieoczyszczone opakowania, które zawierały towary niniejszej kategorii, z wyłączeniem opakowań przewidzianych dla UN 2908.
1	Materiały i przedmioty przyporządkowane do grupy pakowania I, które nie należą do kategorii 0 oraz materiały i przedmioty następujących klas:	20
	klasa 1: 1.1 В do 1.1Ja), 1.2B do 1.2J, 1.3C, 1.3G, 1.3H, 1.3J i 1.5Da),
	klasa 2: grupy T, TCa), TO, TF, TOCa) i TFC,
	pojemniki aerozolowe grupy C, CO, FC, Т, TF, TC, TO, TFC i TOC,
	chemikalia pod ciśnieniem: UN 3502, 3503, 3504 i 3505,
	klasa 4.1: UN 3221 do 3224,
	klasa 5.2: UN 3101 do 3104.
2	Materiały i przedmioty przyporządkowane do grupy pakowania II, które nie należą do kategorii 0, 1 lub 4 oraz materiały i przedmioty następujących klas:	333
	klasa 1: 1.4B do 1.4G i 1.6N,
	klasa 2: grupa F i pojemniki aerozolowe grupy F,
	chemikalia pod ciśnieniem: UN 3501
	klasa 4.1: UN 3225 do 3230,
	klasa 5.2: UN 3105 do 3110,
	klasa 6.1: materiały i przedmioty przyporządkowane do grupy pakowania III,
	klasa 9: UN 3245.
3	Materiały i przedmioty przyporządkowane do grupy pakowania III, które nie należą do kategorii 0, 2 lub 4 oraz materiały i przedmioty następujących klas:	1000
	klasa 2: grupy A i O oraz pojemniki aerozolowe grupy A i O,
	chemikalia pod ciśnieniem: UN 3500
	klasa 3: UN 3473,
	klasa 4.3: UN 3476,
	klasa 8: UN 2794, 2795, 2800, 3028 i 3477,
	klasa 9: UN 2990 i 3072.
4	klasa 1: 1.4S,	bez ograniczeń
	klasa 4.1: UN 1331, 1345, 1944, 1945, 2254 i 2623,
	klasa 4.2: UN 1361 i 1362, grupa pakowania III,
	klasa 7: UN 2908 do 2911,
	klasa 9: UN 3268 i 3499,
	oraz próżne nieoczyszczone opakowania, które zawierały towary niebezpieczne inne niż przyporządkowane do kategorii 0.

a) W przypadku numerów UN 0081, 0082, 0084, 0241, 0331, 0332, 0482, 1005 i 1017, maksymalna ilość całkowita na jednostkę transportową wynosi 50 kg.

W tabeli powyżej określenie "maksymalna ilość całkowita na wagon albo kontener wielki" oznacza:

- dla przedmiotów, masę brutto w kg (dla przedmiotów klasy 1 masę netto materiału wybuchowego w kg; dla towarów niebezpiecznych w urządzeniach i wyposażeniu określonym w RID, całkowitą ilość towaru niebezpiecznego w nich zawartego odpowiednio w kilogramach lub litrach):

- dla materiałów stałych, gazów skroplonych, gazów skroplonych schłodzonych oraz gazów rozpuszczonych, masę netto w kg:

- dla materiałów ciekłych i gazów sprężonych, pojemność nominalną naczynia (patrz definicja podana w rozdziale 1.2.1) w litrach.

1.1.3.6.4 W przypadku, gdy w tym samym wagonie lub w tym samym kontenerze wielkim przewożone są towary niebezpieczne różnych kategorii transportowych, to suma:

- ilości materiałów i przedmiotów kategorii transportowej "1" pomnożona przez 50,

- ilości materiałów i przedmiotów wymienionych w odsyłaczu a) do tabeli należących do kategorii transportowej "1" pomnożona przez 20;

- ilości materiałów i przedmiotów kategorii transportowej "2" pomnożona przez 3, i

- ilości materiałów i przedmiotów kategorii transportowej "3",

nie powinna przekraczać wartości 1000.

1.1.3.6.5 W rozumieniu niniejszych przepisów nie powinny być brane pod uwagę towary niebezpieczne, które są wyłączone zgodnie z 1.1.3.2 do 1.1.3.5.

1.1.3.7 Wyłączenia odnośnie przewozu baterii litowych

Postanowienia RID nie mają zastosowania do:

a) baterii litowych zainstalowanych w środkach transportu lub urządzeniach służących do wykonywania operacji transportowych, przeznaczonych do ich napędu lub do pracy ich wyposażenia;

b) baterii litowych zawartych w urządzeniach, niezbędnych do pracy tego urządzenia lub przeznaczonych do użytku podczas przewozu (np. laptop).

1.1.3.8 Zastosowanie wyłączeń przy przewozie towarów niebezpiecznych jako bagaż ręczny, przesyłka bagażowa lub w lub na pojazdach

Dla przewozu towarów niebezpiecznych jako bagaż ręczny, przesyłka bagażowa lub w lub na pojazdach obowiązują wyłączenia zgodnie z 1.1.3.1 a) do e), 1.1.3.2 b), d) do h), 1.1.3.3., 1.1.3.4.1, 1.1.3.5 i 1.1.3.7 b) jak postanowiono w dziale 7.7.)

1.1.3.9 Wyłączenia odnośnie towarów niebezpiecznych używanych podczas przewozu do chłodzenia lub klimatyzacji

Towary niebezpieczne o własnościach tylko duszących (w warunkach normalnych zastępujące lub rozcieńczające tlen w atmosferze) używane podczas przewozu do chłodzenia lub klimatyzacji w wagonach lub kontenerach, podlegają tylko przepisom 5.5.3.

1.1.4 Stosowanie innych przepisów

1.1.4.1 Przepisy ogólne

1.1.4.1.1 Przewozy międzynarodowe na obszarze Państwa-Strony RID mogą podlegać przepisom lub zakazom wprowadzanym zgodnie z Artykułem 3 Załącznika С z innych powodów niż bezpieczeństwo podczas przewozu. Przepisy te lub zakazy podaje się do wiadomości w ustalony sposób.

1.1.4.1.2 (zarezerwowany)

1.1.4.1.3 (zarezerwowany)

1.1.4.2 Przewozy w łańcuchu transportowym obejmującym przewóz morski lub lotniczy

1.1.4.2.1 Sztuki przesyłki, kontenery, cysterny przenośne i kontenery-cysterny, a także wagony, które zawierają ten sam towar w sztukach przesyłki jako ładunek całowagonowy, a nie spełniają całkowicie wymagań RID dotyczących pakowania, pakowania razem, oznakowania i stosowania nalepek ostrzegawczych na sztukach przesyłki lub umieszczania dużych nalepek ostrzegawczych i tablic pomarańczowych, ale są zgodne z przepisami Kodeksu IMDG lub Instrukcji Technicznych ICAO, to powinny być dopuszczone do przewozu w łańcuchu transportowym obejmującym przewóz morski lub lotniczy pod następującymi warunkami:

a) jeżeli sztuki przesyłki nie są oznakowane i zaopatrzone w nalepki ostrzegawcze zgodnie z RID, to powinny być one oznakowane i zaopatrzone w nalepki ostrzegawcze zgodnie z wymaganiami Kodeksu IMDG lub Instrukcji Technicznych ICAO;

b) w odniesieniu do pakowania razem do jednej sztuki przesyłki, powinny być stosowane wymagania Kodeksu IMDG lub Instrukcji Technicznych ICAO;

c) przy przewozach w łańcuchu transportowym obejmującym przewóz morski, jeżeli kontenery, cysterny przenośne i kontenery-cysterny, a także wagony, które zawierają ten sam towar w sztukach przesyłki jako ładunek całowagonowy, nie są oznakowane i zaopatrzone w nalepki ostrzegawcze zgodnie z RID, to powinny być one zaopatrzone i oznakowane w duże nalepki ostrzegawcze i tablice pomarańczowe zgodnie z rozdziałem 5.3 przepisów Kodeksu IMDG. W odniesieniu do próżnych nieoczyszczonych cystern przenośnych i kontenerów-cystern, wymaganie to powinno być stosowane aż do następującego później przewozu do miejsca oczyszczania.

Odstępstwo to nie ma zastosowania w przypadku towarów zaklasyfikowanych jako niebezpieczne w klasach 1 do 9 zgodnie z RID, a nie uznanych za niebezpieczne według Kodeksu IMDG lub Instrukcji Technicznych ICAO.

Uwaga. Dla przewozów zgodnie z 1.1.4.2.1 patrz także 5.4.1.1.7. Dla przewozów w kontenerach patrz także 5.4.2.

1.1.4.2.2 (zarezerwowany)

1.1.4.2.3 (zarezerwowany)

1.1.4.3 Używanie cystern przenośnych typu IMO dopuszczonych dla transportu morskiego

Cysterny przenośne typu IMO (typu 1, 2, 5 i 7), które nie spełniają przepisów podanych w dziale 6.7 lub 6.8, ale które zostały zbudowane i dopuszczone przed 1 stycznia 2003 r. zgodnie z przepisami Kodeksu IMDG (zmiany 29-98), mogą być nadal używane pod warunkiem, że spełniają odpowiednie przepisy Kodeksu IMDG dotyczące badań okresowych i prób ⁴ . Dodatkowo powinny spełniać przepisy instrukcji podanych w dziale 3.2 tabela A kolumny 10 i 11 i przepisy działu 4.2 RID. Patrz także przepis 4.2.0.1 Kodeksu IMDG.

1.1.4.4 Przewozy kombinowane kolejowo - drogowe

1.1.4.4.1 Materiały niebezpieczne mogą być przewożone także w transporcie kombinowanym pod następującymi warunkami:

Jednostki transportowe i przyczepy przekazywane do przewozu oraz ich zawartość powinny odpowiadać przepisom ADR ⁵ .

Niedopuszczone są jednak:

- materiały wybuchowe klasy 1 grupy zgodności A (UN 0074, 0113, 0114, 0129, 0130, 0135, 0224 i 0473);

- materiały samoreaktywne klasy 4.1, które wymagają kontroli temperatury (UN 3231 do 3240);

- nadtlenki organiczne klasy 5.2, które wymagają kontroli temperatury (UN 3111 do 3120);

- tritlenek siarki klasy 8, o czystości co najmniej 99,95% bez inhibitorów, w cysternach (UN 1829).

1.1.4.4.2 Duże nalepki ostrzegawcze, oznakowania lub tablice pomarańczowe na wagonach przewożących jednostki transportowe lub przyczepy

Naniesienie dużych nalepek ostrzegawczych, oznakowań lub tablic pomarańczowych na wagony nie jest wymagane w następujących przypadkach:

a) jeżeli jednostka transportowa lub przyczepa oznakowana jest zgodnie z działem 5.3 lub 3.4 ADR dużymi nalepkami ostrzegawczymi, oznakowaniami lub tablicami pomarańczowymi;

b) jeżeli nie są przewidziane dla jednostek transportowych lub przyczep duże nalepki ostrzegawcze, oznakowania lub tablice pomarańczowe (np. zgodnie z 1.1.3.6 lub uwagą do 5.3.2.1.5 ADR).

1.1.4.4.3 Przewóz przyczep przewożących sztuki przesyłki

Jeżeli przyczepa będzie rozłączona od ciągnika siodłowego, to na ścianie czołowej przyczepy powinna być założona tablica pomarańczowa lub odpowiednie duże nalepki ostrzegawcze na obu ścianach bocznych przyczepy.

1.1.4.4.4 Powtórzenie nalepek dużych, oznakowań lub tablic pomarańczowych na wagonach przewożących jednostki transportowe lub przyczepy

Jeżeli duże nalepki ostrzegawcze, oznakowania lub tablice pomarańczowe założone zgodnie z 1.1.4.4.2, nie są widoczne na zewnątrz wagonu, to powinny być one założone na obu ścianach bocznych wagonu.

1.1.4.4.5 Informacje w dokumentach przewozowych

Podczas przewozu w transporcie kombinowanym według tego podrozdziału, w dokumentach przewozowych powinien być umieszczony następujący zapis:

"PRZEWÓZ ZGODNY Z 1.1.4.4"

Podczas przewozu materiałów niebezpiecznych w cysternach lub luzem, dla którego ADR przewiduje tablicę pomarańczową z numerem zagrożenia, w dokumencie przewozowym numer UN powinien być poprzedzony numerem zagrożenia.

1.1.4.4.6 Wszystkie pozostałe przepisy RID pozostają bez zmian.

1.1.4.5 Przewozy inne niż kolejowe

1.1.4.5.1 Jeżeli wagon wykonujący przewóz objęty przepisami RID jest przewożony na części swojej trasy inaczej niż po szlakach kolejowych, to na tej części trasy stosuje się tylko te przepisy krajowe lub międzynarodowe, które dotyczą przewozu towarów niebezpiecznych tym rodzajem transportu, którym przewożony jest ten wagon.

1.1.4.5.2 Zainteresowane Państwa-Strony RID mogą uzgodnić stosowanie przepisów RID z niezbędnymi przepisami dodatkowymi, na tej części drogi przewozu, na której wagon przewożony jest inaczej niż transportem kolejowym, o ile takie umowy pomiędzy Państwami-Stronami RID nie prowadzą do sprzeczności z postanowieniami umów międzynarodowych regulujących przewóz towarów niebezpiecznych tym rodzajem transportu, który jest wykorzystywany na wymienionej części drogi przewozu. Państwo-Strona RID, które jest inicjatorem zawarcia takich umów, powiadamia o nich Sekretariat OTIF, który podaje je do wiadomości innym Państwom-Stronom RID ⁶ .

1.1.5 Stosowanie norm

Jeżeli wymagane jest stosowanie norm i występuje sprzeczność pomiędzy normami i przepisami RID, to przepisy RID są nadrzędne.

Dział  1.2

Definicje i jednostki miary

1.2.1 Definicje

Uwagi 1. Niniejszy rozdział zawiera wszystkie definicje ogólne i szczegółowe.

2. Definicje niniejszego rozdziału obejmują pojęcia pisane kursywą, które odpowiadają tym definicjom.

W rozumieniu RID:

A

ADN: Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych.

ADR: Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych włącznie z umowami specjalnymi, podpisana przez wszystkie państwa biorące udział w przewozie.

Aerozol: patrz pojemnik aerozolowy.

ASTM: Amerykańskie Stowarzyszenie Badań i Materiałów (ASTM International, 100 Barr Harbor Drive, PO Box C700, West Conshohocken, PA. 19428-2959, USA);

B

Beczka drewniana: opakowanie z drewna, mające przekrój kołowy i wypukłe ściany, składające się z klepek, den i obręczy.

Bęben: opakowanie cylindryczne o dnie płaskim lub wypukłym, wykonane z metalu, tektury, tworzywa sztucznego, sklejki lub z innego odpowiedniego materiału. Określenie to obejmuje opakowania o innych kształtach, np. opakowania okrągłe, ze stożkowatym kołpakiem lub opakowania w kształcie wiadra. Określenie to nie dotyczy beczki drewnianej i kanistra.

Bęben ciśnieniowy, spawane przenośne naczynie ciśnieniowe o pojemności wodnej większej niż 150 litrów i nie większej niż 1000 litrów (np. naczynie cylindryczne z obręczami do przetaczania i naczynie na saniach lub w ramach).

Butla: przenośne naczynie ciśnieniowe o pojemności wodnej nie przekraczającej 150 litrów (patrz także wiązka butli).

C

CIM: Przepisy ujednolicone o umowie międzynarodowego przewozu towarów kolejami (Załącznik В do Konwencji o międzynarodowym przewozie koleją (COTIF)), wraz ze zmianami.

Ciśnienie napełniania: najwyższe ciśnienie rzeczywiście powstające w cysternie w czasie jej napełniania pod ciśnieniem [patrz również: ciśnienie obliczeniowe, ciśnienie opróżniania, maksymalne ciśnienie robocze (nadciśnienie) i ciśnienie próbne)].

Ciśnienie obliczeniowe: ciśnienie teoretyczne, które w zależności od stopnia zagrożenia jakie stwarza przewożony materiał, w mniejszym lub większym stopniu może przekraczać ciśnienie robocze, jednakże powinno być ono przynajmniej równe ciśnieniu próbnemu, i jest ono stosowane tylko do określania grubości ścianek zbiornika, niezależnie od jakichkolwiek zewnętrznych lub wewnętrznych elementów wzmacniających [patrz również: ciśnienie opróżniania, ciśnienie napełniania, maksymalne ciśnienie robocze (nadciśnienie) i ciśnienie próbne].

Uwaga. W odniesieniu do cystern przenośnych, patrz dział 6.7.

Ciśnienie opróżniania: najwyższe ciśnienie rzeczywiście powstające w cysternie w czasie jej opróżniania pod ciśnieniem [patrz również ciśnienie obliczeniowe, ciśnienie napełniania, maksymalne ciśnienie robocze (nadciśnienie) i ciśnienie próbne).

Ciśnienie próbne ciśnienie, które powinno być stosowane podczas próby ciśnieniowej cysterny przy badaniu odbiorczym (pierwszym) lub badaniu okresowym.

Uwaga. W odniesieniu do cystern przenośnych, patrz dział 6.7.

Ciśnienie robocze: ciśnienie ustalone gazu sprężonego w temperaturze odniesienia 15°C w całym naczyniu ciśnieniowym.

Uwaga. W odniesieniu do cystern patrz maksymalne ciśnienie robocze.

Ciśnienie ustalone: ciśnienie w naczyniu ciśnieniowym w warunkach równowagi termicznej i dyfuzyjnej.

CGA: Stowarzyszenie Gazów Sprężonych (CGA, 4221 Walney Road, 5th Floor, Chantilly VA 20151-2923, USA);

CMR: Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (Genewa, 19 maja 1956 r.), wraz ze zmianami.

CSC: Międzynarodowa konwencja o bezpiecznych kontenerach (Genewa, 1972 r.) wraz ze zmianami, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) w Londynie.

CSI: patrz wskaźnik bezpieczeństwa krytycznościowego.

Cysterna: zbiornik wraz z wyposażeniem obsługowym i konstrukcyjnym. Gdy wyraz jest używany sam jeden, dotyczy kontenerów-cystern, cystern przenośnych, wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, tak jak określono w niniejszym rozdziale, jak również cystern, które są elementami wagonów-baterii lub MEGC.

Uwaga. W odniesieniu do cystern przenośnych, patrz 6.7.4.1.

Cysterna podciśnieniowa do odpadów: kontener-cysterna lub nadwozie wymienne-cysterna używana zasadniczo do przewozu odpadów niebezpiecznych, o specjalnej budowie i wyposażeniu, według działu 6.10, które ułatwia załadunek i wyładunek odpadów.

Cysternę, która całkowicie spełnia wymogi działu 6.7 lub 6.8, nie uważa się za cysternę podciśnieniową odpadów.

Cysterna na stałe przymocowana: cysterna o pojemności większej niż 1000 litrów, która jest trwale połączona z wagonem (który w tym wypadku staje się wagonem-cysterną) lub stanowi integralną część ramy takiego wagonu.

Cysterna odejmowalna: cysterna dostosowana do specjalnych urządzeń wagonu, która może być z niego zdjęta dopiero po demontażu elementów mocujących.

Cysterna przenośna: cysterna multimodalna mająca, jeżeli będzie używana do przewozu gazów określonych w 2.2.2.1.1, pojemność większą niż 450 litrów zgodnie z definicją podaną w dziale 6.7 lub w przepisach Kodeksu IMDG i wskazana przez instrukcję dla cystern przenośnych (kod T) w dziale 3.2 tabela A w kolumnie 10.

Cysterna zamknięta hermetycznie: cysterna do przewozu materiałów ciekłych niezależnie od jej ciśnienia obliczeniowego lub do przewozu materiałów stałych (sproszkowanych lub granulowanych) z jakimkolwiek ciśnieniem obliczeniowym, której otwory są hermetycznie zamknięte i która:

- nie jest wyposażona w zawory bezpieczeństwa, płytki bezpieczeństwa, inne podobne urządzenia bezpieczeństwa lub zawory podciśnieniowe, lub zawory wentylacyjne z cięgłem sterującym, lub

- nie jest wyposażona w zawory bezpieczeństwa, płytki bezpieczeństwa lub inne podobne urządzenia bezpieczeństwa, ale jest wyposażona w zawory podciśnieniowe, lub zawory wentylacyjne z cięgłem sterującym, zgodnie z przepisami 6.8.2.2.3, lub

- jest wyposażona w zawory bezpieczeństwa, poprzedzone płytką bezpieczeństwa zgodnie z 6.8.2.2.10, ale nie jest wyposażona w zawory podciśnieniowe, lub zawory wentylacyjne z cięgłem sterującym, lub

- jest wyposażona w zawory bezpieczeństwa, poprzedzone płytką bezpieczeństwa zgodnie z 6.8.2.2.10, oraz zawory podciśnieniowe lub zawory wentylacyjne z cięgłem sterującym, zgodnie z przepisami 6.8.2.2.3.

D

Dokumentacja cysterny: dokumentacja zawierająca wszystkie informacje techniczne dotyczące cysterny, wagonu-baterii lub MEGC, takie jak świadectwa i certyfikaty wymienione w 6.8.2.3, 6.8.2.4 i 6.8.3.4.

DPPL: patrz duży pojemnik do przewozu luzem.

Dokument przewozowy: list przewozowy zgodny z umową przewozu (patrz СIM), list wagonowy zgodny z Ogólną umową o użytkowaniu wagonów towarowych (AVV) ⁷  lub inny dokument przewozowy spełniający postanowienia pod 5.4.1.

Duży pojemnik do przewozu luzem (DPPL, w języku angielskim IBC): opakowanie przenośne, sztywne lub elastyczne, inne niż określone w dziale 6.1, które:

a) ma pojemność:

(i) nie większą niż 3,0 m³ dla materiałów ciekłych i stałych grapy pakowania II i III;

(ii) nie większą niż 1,5 m³ dla materiałów stałych grupy pakowania I, jeżeli są zapakowane do DPPL elastycznego, ze sztywnego tworzywa sztucznego, złożonego, tekturowego lub drewnianego;

(iii) nie większą niż 3,0 m³ dla materiałów stałych grupy pakowania I, jeżeli są zapakowane do DPPL metalowego;

(iv) nie większą niż 3,0 m³ dla materiałów promieniotwórczych klasy 7:

b) jest wykonane w sposób umożliwiający manipulowanie nim przy pomocy urządzeń mechanicznych;

c) jest odporne na narażenia występujące podczas manipulowania i przewozu, co powinno być potwierdzone badaniami podanymi w dziale 6.5.

(patrz także: DPPL złożony z naczyniem wewnętrznym z tworzywa sztucznego, DPPL tekturowy, DPPL elastyczny, DPPL metalowy, DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego i DPPL drewniany).

Uwaga 1. Cysterny przenośne i kontenery-cysterny spełniające wymagania podane w dziale 6.7 i 6.8, nie są uważane za DPPL.

2. DPPL spełniające wymagania podane w dziale 6.5, nie są uważane za kontenery w rozumieniu RID.

Duży pojemnik do przewozu luzem (DPPL) drewniany: DPPL składający się z korpusu drewnianego sztywnego lub rozbieralnego, z wykładziną wewnętrzną (ale bez opakowań wewnętrznych), wraz z odpowiednim wyposażeniem obsługowym i konstrukcyjnym.

Duży pojemnik do przewozu luzem (DPPL) elastyczny: DPPL składający się z korpusu wykonanego z folii, z tkaniny tekstylnej lub z innego materiału elastycznego, albo z ich kombinacji, i jeżeli to konieczne, z wewnętrzną wykładziną lub powłoką, wraz z niezbędnym wyposażeniem i urządzeniami do manipulowania.

Duży pojemnik do przewozu luzem (DPPL) metalowy: DPPL składający się z korpusu metalowego, wraz z odpowiednim wyposażeniem obsługowym i konstrukcyjnym.

Duży pojemnik do przewozu luzem (DPPL) naprawiony: DPPL metalowy, DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego lub DPPL złożony, który w wyniku uderzenia lub innej przyczyny (np. korozji, wykruszenia lub innych oznak zmniejszonej wytrzymałości w porównaniu do zbadanego typu konstrukcyjnego), został doprowadzony ponownie do takiego stanu, że spełnia wymagania takie jak dla zbadanego typu konstrukcyjnego, i może przejść z wynikiem pozytywnym badania dla dopuszczenia typu konstrukcyjnego. W rozumieniu RID zastąpienie "naczynia wewnętrznego sztywnego" w DPPL złożonym przez "naczynie" zgodne ze wzorem pochodzącym od tego samego producenta uważane jest za naprawę; termin ten nie obejmuje jednak regularnej konserwacji DPPL sztywnego. Korpus DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego i naczynie wewnętrzne DPPL złożonego nie podlegają naprawie. DPPL elastyczne są nienaprawialne, chyba że jest to dopuszczone przez władzę właściwą.

Duży pojemnik do przewozu luzem (DPPL) tekturowy: DPPL składający się z korpusu tekturowego z lub bez oddzielnych pokryw górnej i dolnej, ewentualnie z wykładziną wewnętrzną (ale bez opakowań wewnętrznych), oraz odpowiedniego wyposażenia obsługowego i konstrukcyjnego.

Duży pojemnik do przewozu luzem (DPPL) chroniony (dla DPPL metalowych): DPPL wyposażony w dodatkową ochronę od uderzeń. Taka ochrona może mieć postać np. konstrukcji wielowarstwowej (typu "sandwich") lub dwuściennej, albo obudowy w formie ramy lub metalowej kratownicy.

Duży pojemnik do przewozu luzem (DPPL) ze sztywnego tworzywa sztucznego: DPPL składający się z korpusu ze sztywnego tworzywa sztucznego, który może być zaopatrzony w wyposażenie konstrukcyjne, oraz odpowiednie wyposażenie obsługowe.

Duży pojemnik do przewozu luzem (DPPL) złożony z naczyniem wewnętrznym z tworzywa sztucznego: DPPL składający się z elementu konstrukcyjnego w postaci sztywnej osłony zewnętrznej wokół naczynia wewnętrznego z tworzywa sztucznego oraz z wyposażenia obsługowego i urządzeń manipulacyjnych. Jest on tak wykonany, że naczynie wewnętrzne i osłona zewnętrzna po złożeniu tworzą nierozdzielną jednostkę, która jako całość będzie napełniana, składowana, przewożona i opróżniana.

Uwaga. Jeżeli określenie "tworzywa sztuczne" stosowane jest w połączeniu z naczyniami wewnętrznymi dla DPPL złożonych, to obejmuje ono też inne materiały polimerowe, takie jak guma.

Duży pojemnik do przewozu luzem (DPPL) przebudowany: DPPL metalowy, DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego lub DPPL złożony:

a) jest wykonany jako typ UN, z typu nieodpowiadającego przepisom, lub

b) jest przerobiony z jednego typu UN na inny typ UN.

DPPL przebudowany podlega tym samym przepisom RID jak stosowane dla nowych DPPL tego samego typu (patrz także definicję typu w 6.5.6.1.1).

E

"EN" (norma): europejskie normy rozpowszechniane przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN, Avenue Marnix 17, В-1000 Bruksela).

"EKG" (regulamin): przepisy załączone do porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane i/lub stosowane w tych pojazdach oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań (porozumienie 1958 z późniejszymi zmianami).

G

Gaz: materiał, który:

a) w 50 °C ma prężność pary większą niż 300 kPa (3 bar); lub

b) jest całkowicie w stanie gazowym w 20°C, pod ciśnieniem atmosferycznym 101,3 kPa.

Gaz z ropy naftowej skroplony (LPG^*)): gaz skroplony pod niskim ciśnieniem składający się z jednego lub kilku lekkich węglowodorów zaklasyfikowanych tylko do UN 1011, 1075, 1965, 1969 lub 1978 i zawierający głównie propan, propen, butan, izomery butanu, buten oraz śladowe ilości innych gazów węglowodorowych.

Uwaga 1. Gazy palne zaklasyfikowane do innych numerów UN nie są uważane za LPG.

2. Dla UN 1075 patrz uwaga 2 pod 2F dla UN 1965 w tabeli gazów skroplonych pod 2.2.2.3.

^*) Skrót LPG pochodzi od nazwy angielskiej "Liquified Petroleum Gas".

GHS (Globally Harmonized System of Classification and Labelling of Chemicals): Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów, opublikowany przez Organizację Narodów Zjednoczonych w dokumencie ST/SG/AC.10/30/ Rev.4 (wydanie czwarte).

Grupa pakowania: grupa, do której dla celów pakowania można zaliczyć pewne materiały niebezpieczne odpowiednio do stopnia zagrożenia jakie stwarzają podczas przewozu. Znaczenie grup pakowania, opisanych dokładniej w części 2, jest następujące:

grupa pakowania I: materiały stwarzające duże zagrożenie;

grupa pakowania II: materiały stwarzające średnie zagrożenie;

grupa pakowania III: materiały stwarzające małe zagrożenie.

Uwaga. Do grup pakowania zaliczone są również niektóre przedmioty zawierające materiały niebezpieczne.

I

IAEA: International Atomic Energy Agency (Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej - MAEA) (IAEA, skrytka pocztowa - 100, A-1400 Wien).

ICAO: Międzynarodowa Organizacja Lotnictwa Cywilnego (ICAO, 999 University Street, Montreal, Québec H3C 5H7, Canada).

IMDG: patrz Kodeks IMDG.

IMO: Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO, 4 Albert Embankament, London SEI 7SR, UK):

Infrastruktura kolejowa: wszystkie drogi kolejowe i urządzenia stałe, niezbędne dla ruchu pojazdów kolejowych i bezpieczeństwa tego ruchu.

I.N.O.: patrz Pozycja I.N.O.

Instrukcje techniczne ICAO: Instrukcje techniczne dotyczące bezpiecznego transportu towarów niebezpiecznych drogą powietrzną, aneks do dodatku Konwencji Chicagowskiej o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym (Chicago, 1944) opublikowane przez Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego (ICAO) w Montrealu.

ISO (norma): międzynarodowa norma rozpowszechniana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO, ul. de Varembé 1, CH- 1204 Genewa 20).

K

Kanister: opakowanie wykonane z metalu lub z tworzywa sztucznego, o przekroju prostokątnym lub wielokątnym, wyposażone w jeden lub kilka otworów.

Klatka: opakowanie zewnętrzne o niepełnych ścianach.

Kodeks IMDG: Międzynarodowy morski kodeks towarów niebezpiecznych, stanowiący przepis wykonawczy do rozdziału VII część A Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (Konwencja SOLAS), opublikowany przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) w Londynie.

Komunikacja kombinowana kolejowo-drogowa: przewóz pojazdów drogowych na wagonach kolejowych.

Kontener: urządzenie transportowe (o konstrukcji ramowej lub inne podobne urządzenie):

- o trwałym charakterze i wystarczająco wytrzymałe, aby nadawało się do wielokrotnego użycia;

- o specjalnej konstrukcji, ułatwiające przewóz towarów za pomocą jednego lub kilku środków transportu bez ich przeładunku;

- zaopatrzone w urządzenia ułatwiające mocowanie i manipulowanie, zwłaszcza przy jego przeładunku z jednego środka transportu 11a drugi;

- zbudowane w sposób pozwalający na łatwe napełnienie i opróżnianie towarów;

- posiadające pojemność wewnętrzną nie mniejszą niż 1 m³ z wyjątkiem kontenerów przeznaczonych do przewozu materiałów promieniotwórczych.

Kontener-cysterna: urządzenie transportowe spełniające definicję kontenera, zawierające zbiornik wraz z wyposażeniem, w tym także z wyposażeniem pozwalającym na przemieszczanie kontenera-cysterny bez znaczącej zmiany jego położenia równowagi, używany do przewozu gazów, materiałów ciekłych, sproszkowanych lub granulowanych, i mający pojemność, jeżeli jest przeznaczony do przewozu gazów określonych w 2.2.2.1.1, większą niż 0,45 m³ (450 litrów).

Uwaga. DPPL spełniające wymagania działu 6.5 nie są uważane za kontenery-cysterny.

Kontener do przewozu luzem: system zbiornikowy (włączając ewentualną wykładzinę lub powłokę) przewidziany dla przewozu materiałów stałych, które pozostają w bezpośrednim kontakcie z systemem zbiornikowym. Definicja ta nie obejmuje opakowań, DPPL, opakowań dużych i cystern.

Kontener do przewozu luzem:

- nadaje się do wielokrotnego użycia dzięki cechom długotrwałości i wystarczającej wytrzymałości,

- jest zaprojektowany specjalnie dla ułatwienia przewozu towarów jednym lub wieloma środkami transportu, bez naruszenia ładunku,

- jest wyposażony w urządzenia ułatwiające manipulowanie,

- posiada pojemność użytkową nie mniejszą niż 1,0 m³.

Przykładami kontenerów do przewozu luzem są: kontenery, kontenery przybrzeżne Jo przewozu luzem, kubły samowyładowcze, silosy do towarów sypkich, nadwozia wymienne, kontenery z muldami, kontenery do zwojów, przedziały ładunkowe wagonów.

Kontener przybrzeżny (offshore) do przewozu luzem: kontener do towarów sypkich, specjalnie zaprojektowany w celu wielokrotnego użycia z, do i pomiędzy obiektami (instalacjami) przybrzeżnymi. Kontener przybrzeżny do przewozu luzem jest zaprojektowany i zbudowany według wytycznych dla dopuszczenia kontenerów przybrzeżnych używanych na pełnym morzu, które zostały określone przez IMO w dokumencie MSC/Circ.860.

Kontener mały: kontener, którego wymiary zewnętrzne (długość, szerokość lub wysokość) są mniejsze od 1,5 m, lub którego pojemność wewnętrzna nie przekracza 3 m.

Kontener otwarty: kontener z otwartym dachem lub kontener typu platforma.

Kontener przykryty: kontener otwarty przykryty oponą wagonową, dla ochrony ładunku.

Kontener wielki:

a) kontener, który nie spełnia definicji kontenera małego;

b) w rozumieniu przepisów CSC, za kontener uważa się powierzchnię ograniczoną czterema zewnętrznymi, dolnymi narożami, która jest równa co najmniej:

(i) 14 m² (150 stóp kwadratowych); lub

(ii) 7 m² (75 stóp kwadratowych), jeżeli wyposażony jest w osprzęt do mocowania na górnych narożach.

Kontener zamknięty: całkowicie zamknięty kontener, posiadający sztywny dach, sztywne ściany boczne, sztywne ściany szczytowe i sztywną podłogę. Określenie to obejmuje kontenery z otwieranym dachem, o ile dach ten jest zamknięty na czas przewozu.

Korpus (dla wszystkich rodzajów DPPL, innych niż DPPL złożone): właściwe naczynie wraz z otworami i ich zamknięciami, ale z wyłączeniem wyposażenia obsługowego.

Ł

Ładunek całkowity: ładunek pochodzący od jednego nadawcy, mającego wyłączne prawo do wykorzystania kontenera wielkiego, przy czym wszystkie czynności załadunkowe i rozładunkowe wykonywane są zgodnie z instrukcjami nadawcy lub odbiorcy.

Uwaga. W odniesieniu do klasy 7 odpowiednim określeniem jest "używanie wyłączne".

Ładunek całowagonowy: odnosi się wyłącznie do wagonów, niezależnie od tego czy pojemność ładunkowa wagonu wykorzystana jest całkowicie, czy tylko częściowo.

Uwaga. W odniesieniu do klasy 7 odpowiednim określeniem jest "używanie wyłączne".

Ładunkowa jednostka transportowa: - wagon, kontener, kontener-cysterna, cysterna przenośna lub MEGC;

Uwaga. To określenie stosuje się tylko w przepisie specjalnym 302 działu 3.3 i w rozdziale 5.5.2.

M

Maksymalna dopuszczalna masa brutto:

a) (dla DPPL) suma masy DPPL i jego wyposażenia obsługowego, lub konstrukcyjnego oraz maksymalnej masy netto.

b) (dla cystern) suma tary cysterny i maksymalnej masy ładunku dopuszczalnej do przewozu.

Uwaga. W odniesieniu do cystern przenośnych, patrz dział 6.7.

Maksymalna masa netto: maksymalna masa netto zawartości pojedynczego opakowania lub maksymalna masa łączna opakowań wewnętrznych i ich zawartości, wyrażona w kilogramach.

Maksymalne ciśnienie robocze (nadciśnienie): najwyższa spośród następujących trzech wartości:

a) najwyższe dopuszczone ciśnienie rzeczywiste w zbiorniku w czasie napełniania (maksymalne dopuszczone ciśnienie napełnienia);

b) najwyższe dopuszczone ciśnienie rzeczywiste w zbiorniku w czasie opróżniania (maksymalne dopuszczone ciśnienie opróżniania);

c) nadciśnienie rzeczywiste w zbiorniku powstałe w wyniku oddziaływania znajdującego się w nim materiału (wraz z innymi gazami, które mogą się w nim znajdować) przy najwyższej temperaturze roboczej.

Jeżeli przepisy specjalne podane w dziale 4.3 nie stanowią inaczej, to wartość powyższego ciśnienia roboczego (nadciśnienia) nie może być niższa od prężności pary materiału napełnianego w 50 °C (ciśnienie absolutne).

Dla cystern wyposażonych w zawory bezpieczeństwa (z płytką bezpieczeństwa lub bez niej), za wyjątkiem cystern dla przewozu sprężonych, skroplonych i rozpuszczonych gazów klasy 2, maksymalne ciśnienie robocze (nadciśnienie) powinno równać się przepisowemu ciśnieniu dla początku otwarcia tych zaworów bezpieczeństwa (patrz również ciśnienie obliczeniowe, ciśnienie opróżniania, ciśnienie napełniania i ciśnienie próbne).

Uwaga 1. W odniesieniu do cystern przenośnych, patrz dział 6.7;

2. W odniesieniu do naczyń kriogenicznych zamkniętych, patrz uwaga do 6.2.1, 3.6.5.

Maksymalne normalne ciśnienie robocze, dla przewozu materiałów klasy 7, oznacza najwyższą wartość ciśnienia powyżej ciśnienia atmosferycznego w odniesieniu do poziomu morza, które może powstać wewnątrz zestawu zapewniającego szczelność w okresie jednego roku w warunkach temperatury i nasłonecznienia odpowiadających warunkom otoczenia, przy braku wentylacji, zewnętrznego pomocniczego systemu chłodzenia lub braku kontroli operacyjnej w czasie przewozu.

Masa sztuki przesyłki: jeżeli nie ustalono inaczej, jest to masa brutto sztuki przesyłki.

Masa netto materiałów wybuchowych (NEM): całkowita masa materiałów wybuchowych, bez opakowania, obudowy itp. (Ilość netto materiałów wybuchowych (NEQ), zawartość netto materiałów wybuchowych (NEC), waga netto materiałów wybuchowych (NEW) lub masa netto zawartości materiałów wybuchowych są często używane dla przekazania tego samego znaczenia).

Materiał ciekły: materiał, który w 50 °C ma prężność pary nie większą niż 300 kPa (3 bar) i nie jest całkowicie w stanie gazowym w 20 °C i pod ciśnieniem atmosferycznym 101.3 kPa, oraz który:

- charakteryzuje się temperaturą topnienia lub początku topnienia równą lub niższą niż 20 °C, pod ciśnieniem atmosferycznym 101,3 kPa; lub

- jest ciekły zgodnie z metodą badania ASTM D 4359-90; lub

- nie ma konsystencji pasty zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do badań w celu oznaczania płynności (badanie penetrometrem), podanymi w rozdziale 2.3.4;

Uwaga. W rozumieniu przepisów dotyczących cystern, przewóz w stanie ciekłym oznacza:

- przewóz materiałów ciekłych, zgodnych z definicją materiałów ciekłych: lub

- przewóz materiałów stałych nadawanych do przewozu w stanie stopionym.

Materiał stały:

- materiał, który charakteryzuje się temperaturą topnienia lub początku topnienia wyższą niż 20 °C, pod ciśnieniem atmosferycznym 101,3 kPa; lub

- materiał, który nie jest ciekły zgodnie z metodą badania ASTM D 4359-90, albo który ma własności pasty zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do badań w celu oznaczania płynności (badanie penetrometrem), podanymi w rozdziale 2.3.4.

Materiał zwierzęcy: ciała zwierzęce, części ciał zwierząt lub pasze pochodzenia zwierzęcego.

MEGC: patrz wieloelementowy kontener do gazu.

N

Nabój gazowy: patrz: naczynie małe zawierające gaz

Naczynie: pojemnik wraz z zamknięciami, mogący zawierać w swoim wnętrzu materiały lub przedmioty. Definicja ta nie dotyczy zbiorników.

Naczynie ciśnieniowe: określenie zbiorcze dla: butli, zbiornika rurowego, bębna ciśnieniowego, naczynia kriogenicznego, wiązki butli, naczyń ciśnieniowych awaryjnych i systemu magazynowania w wodorkach metali.

Naczynie ciśnieniowe awaryjne: naczynie ciśnieniowe o pojemności wodnej nie większej niż 1000 litrów, do którego można załadować jedno lub więcej uszkodzonych, wadliwych, cieknących lub niezgodnych z przepisami naczyń ciśnieniowych, w celu ich przewozu, np. do odzysku lub utylizacji.

Naczynie kriogeniczne: izolowane cieplnie naczynie ciśnieniowe przenośne o pojemności wodnej nie większej niż 1000 litrów, przeznaczone do przewozu gazów skroplonych schłodzonych (patrz także: naczynie kriogeniczne otwarte).

Naczynie kriogeniczne otwarte: izolowane cieplnie przenośne naczynie dla gazów skroplonych schłodzonych, utrzymywane pod ciśnieniem atmosferycznym przez stałe odpowietrzanie gazów skroplonych schłodzonych.

Naczynie małe zawierające gaz: naczynie jednorazowego napełniania, odpowiadające przepisom 6.2.6 i zawierające gaz lub mieszaninę gazów pod ciśnieniem. Może być wyposażone w zawór.

Naczynie wewnętrzne: naczynie, które dla umożliwienia pełnienia przez nie funkcji zbiornika, wymaga zastosowania opakowania zewnętrznego.

Naczynie wewnętrzne sztywne (dla DPPL złożonych): naczynie, które zachowuje swój kształt po opróżnieniu z zawartości, bez zamykania i bez zastosowania obudowy zewnętrznej. Naczynie wewnętrzne, które nie jest naczyniem "sztywnym" uważa się za naczynie "elastyczne".

Nadawca: przedsiębiorstwo, które wysyła towary niebezpieczne, zarówno we własnym imieniu, jak też w imieniu osoby trzeciej. Jeżeli przewóz odbywa się na podstawie umowy przewozu, to za nadawcę uważa się to przedsiębiorstwo, które jest nadawcą zgodnie z tą umową.

Nadwozie wymienne: kontener, który zgodnie z normą europejską EN 283-1991 ma następujące charakterystyki:

- z punktu widzenia wytrzymałości mechanicznej jest przystosowany jedynie do przewozu na wagonie lub na pojeździe, w komunikacji lądowej lub promowej;

- nie może być ustawiany jeden na drugim;

- może być zdejmowany z pojazdu za pomocą urządzenia stanowiącego wyposażenie tego pojazdu, ustawiany na własnych podporach i ponownie załadowany.

Uwaga. Określenie kontener nie obejmuje opakowań, DPPL, kontenerów-cystern lub wagonów. Jednakże, kontener może być użyty jako opakowanie dla przewozu materiałów promieniotwórczych.

Nadwozie wymienne-cysterna: uważane jest za kontener-cysternę.

Napełniający: przedsiębiorstwo, które dokonuje załadunku towarów niebezpiecznych do cysterny (wagonu-cysterny, wagonu ze zbiornikiem odejmowalnym, cysterny przenośnej lub kontenera-cysterny), i/lub do wagonu, kontenera wielkiego lub kontenera małego do przewozu luzem, lub do wagonu-baterii lub MEGC.

Nazwa techniczna: uznana nazwa chemiczna, w danym przypadku uznana nazwa biologiczna lub inna nazwa zazwyczaj używana w podręcznikach, czasopismach i innych tekstach naukowych i technicznych (zobacz 3.1.2.8.1.1).

Numer UN: 4-cyfrowy numer identyfikacyjny materiału lub przedmiotu, pochodzący z Przepisów modelowych ONZ.

O

Ocena zgodności: proces weryfikacji zgodności produktu z postanowieniami przepisów 1.8.6 i 1.8.7 dotyczących zatwierdzenia typu, nadzoru produkcji, badań i kontroli wstępnej.

Odbiorca: odbiorca zgodnie z umową przewozu. Jeżeli zgodnie z przepisami dotyczącymi umowy przewozu, odbiorca wyznacza osobę trzecią, to tę osobę uważa się za odbiorcę w rozumieniu RID. Jeżeli przewóz odbywa się bez umowy przewozu, to za odbiorcę uważa się to przedsiębiorstwo, które odbiera towary niebezpieczne na przybyciu.

Odpady: materiały, roztwory, mieszaniny lub przedmioty, które nie są przewidziane do bezpośredniego zastosowania, ale są one przewożone w celu ich utylizacji, składowania lub zniszczenia przez spalenie lub w inny sposób.

Ogniwo paliwowe: urządzenie elektrochemiczne przetwarzające energię chemiczną paliwa w energię elektryczną, ciepło lub produkty reakcji.

Opakowanie: jedno lub więcej naczyń i wszystkie inne elementy lub materiały potrzebne, aby naczynie mogło spełniać swoją funkcję zbiornika oraz inne funkcje bezpieczeństwa [patrz także opakowanie kombinowane, opakowanie złożone (tworzywo sztuczne, szkło, porcelana, kamionka), opakowanie wewnętrzne, DPPL, opakowanie pośrednie, opakowanie duże, opakowanie metalowe lekkie, opakowanie zewnętrzne, opakowanie regenerowane, opakowanie ponownie przetworzone, opakowanie ponownie używane, opakowanie awaryjne oraz opakowanie pyłoszczelne].

Opakowanie awaryjne: opakowanie specjalne, w którym są umieszczone uszkodzone, wadliwe, nieszczelne lub niezgodne z przepisami sztuki przesyłki z towarami niebezpiecznymi albo towary niebezpieczne, które rozsypały się lub wyciekły i które są przewożone w celu ich odzyskania lub utylizacji.

Opakowanie duże: opakowanie składające się z opakowania zewnętrznego, zawierającego przedmioty lub opakowanie wewnętrzne, które:

a) jest wykonane w sposób umożliwiający manipulowanie urządzeniami mechanicznymi;

b) przekracza 400 kg masy netto lub 450 litrów pojemności, lecz ma objętość nie większą niż 3 m³.

Opakowanie duże przebudowane: opakowanie duże z metalu lub ze sztywnego tworzywa sztucznego:

a) jest wykonane jako typ UN, z typu nieodpowiadającego przepisom, lub

b) jest przerobione z jednego typu UN na inny typ UN.

Opakowanie duże przebudowane podlega tym samym przepisom RID jak stosowane dla nowych opakowań dużych tego samego typu (patrz także definicję typu w 6.6.5.1.2).

Opakowanie duże ponownie używane: opakowanie duże przewidziane do ponownego załadunku, które zostało sprawdzone i uznane za wolne od wad mogących wpływać na zdolność spełnienia badania funkcjonalności; definicja obejmuje takie opakowania duże, które będą ponownie ładowane takimi samymi lub podobnymi towarami i które będą przewożone w łańcuchu dystrybucyjnym kontrolowanym przez nadawcę produktu.

Opakowanie kombinowane: zestawienie opakowań do celów przewozowych, składające się z jednego lub kilku opakowań wewnętrznych umieszczonych w opakowaniu zewnętrznym, zgodnie z wymaganiami podanymi pod 4.1.1.5.

Uwaga. "Element wewnętrzny" w odniesieniu do opakowania kombinowanego odnosi się zawsze do opakowania wewnętrznego, a nie do naczynia wewnętrznego. Przykładem takiego opakowania wewnętrznego jest butelka szklana.

Opakowanie metalowe lekkie: opakowanie o przekroju kołowym, eliptycznym, prostokątnym lub wielokątnym (również stożkowe) oraz opakowanie z kołpakiem stożkowym lub opakowanie w kształcie wiadra, z metalu (np. z białej blachy), o grubości ścianki wewnętrznej mniejszej niż 0,5 mm. o dnie płaskim lub wypukłym, wyposażone w jeden lub kilka otworów i nie objęte definicjami dla bębnów i kanistrów.

Opakowanie ponownie przetworzone: opakowanie, w szczególności:

a) bęben metalowy, który:

(i) jest wytwarzany jako typ UN, zgodny z wymaganiami działu 6.1, z typu nie będącego typem UN;

(ii) jest wynikiem przetworzenia jednego typu UN, zgodnego z wymaganiami działu 6.1. na inny typ UN; lub

(iii) przeszedł wymianę integralnych elementów struktury (takich jak wieka nie zdejmowane);

b) bęben z tworzywa sztucznego:

(i) jest wynikiem przetworzenia jednego typu UN, zgodnego z wymaganiami działu 6.1, na inny typ UN (np. 1H1 na 1H2); lub

(ii) przeszedł wymianę integralnych elementów struktury.

Bębny ponownie przetworzone podlegają takim samym wymaganiom działu 6.1, jakie stosowane są w odniesieniu do nowych bębnów tego samego typu.

Opakowanie ponownie używane: opakowanie, które zostało sprawdzone i uznane za wolne od wad mogących wpływać na zdolność spełnienia badania funkcjonalności; definicja obejmuje takie opakowania, które będą ponownie ładowane takimi samymi lub podobnymi towarami i które będą przewożone w łańcuchu dystrybucyjnym kontrolowanym przez nadawcę produktu.

Opakowanie pośrednie: opakowanie umieszczone pomiędzy opakowaniem wewnętrznym lub przedmiotem a opakowaniem zewnętrznym.

Opakowanie pyłoszczelne: opakowanie nieprzepuszczalne dla suchej zawartości, łącznie z powstałymi podczas transportu drobno pylistymi materiałami stałymi.

Opakowanie zregenerowane: opakowanie, w szczególności:

a) bęben metalowy, który został:

(i) oczyszczony do oryginalnych materiałów konstrukcyjnych, z usunięciem wszystkich pozostałości poprzedniej zawartości, wewnętrznej i zewnętrznej korozji oraz zewnętrznych powłok i nalepek;

(ii) przywrócony do oryginalnego kształtu i obrysu z wyprostowanymi i uszczelnionymi pobocznicami oraz wymienionymi wszystkimi nieintegralnymi uszczelnieniami opakowania; oraz

(iii) sprawdzony po oczyszczeniu, ale przed malowaniem, w celu odrzucenia opakowań z widocznymi wżerami, znacznym zmniejszeniem grubości materiału, zmęczeniem metalu, uszkodzonymi gwintami, zamknięciami lub z innymi znaczącymi uszkodzeniami;

b) bęben i kanister z tworzywa sztucznego, który:

(i) został oczyszczony do oryginalnych materiałów konstrukcyjnych, z usunięciem wszystkich pozostałości poprzedniej zawartości, wewnętrznej i zewnętrznej korozji oraz zewnętrznych powłok i nalepek;

(ii) ma wymienione wszystkie uszczelnienia nieintegralne z opakowaniem; oraz

(iii) został sprawdzony po oczyszczeniu w celu odrzucenia opakowań z widocznymi rozdarciami, fałdami lub pęknięciami, albo z uszkodzonymi gwintami, zamknięciami lub z innymi znaczącymi uszkodzeniami.

Opakowanie wewnętrzne: opakowanie, które podczas przewozu wymaga zastosowania opakowania zewnętrznego.

Opakowanie zbiorcze: opakowanie użyte w celu umieszczenia w nim jednej lub więcej sztuk przesyłki, zgrupowanych w jednostkę łatwiejszą do manipulowania i układania podczas przewozu (w przypadku klasy 7 użyte przez jednego nadawcę),

Przykładami opakowań zbiorczych są:

a) płyta ładunkowa taka jak paleta, na której umieszczono kilka sztuk przesyłki lub spiętrzono je i zabezpieczono za pomocą folii rozciągliwej, termokurczliwej lub taśm, albo w inny odpowiedni sposób; lub

b) zewnętrzne opakowanie ochronne jak skrzynia lub klatka.

Opakowanie złożone (szkło, porcelana lub kamionka): opakowanie składające się z naczynia wewnętrznego szklanego, porcelanowego lub kamionkowego oraz z opakowania zewnętrznego (wykonanego z metalu, drewna, tektury, tworzywa sztucznego, tworzywa plankowego, itp.). Opakowanie takie raz złączone pozostaje trwale nierozłączne; w takiej postaci jest ono napełniane, magazynowane, przewożone i opróżniane.

Uwaga. Określenie "element wewnętrzny" w odniesieniu do opakowania złożonego odnosi się normalnie do "naczynia wewnętrznego". Na przykład w przypadku opakowania typu 6HA1 opakowanie złożone (tworzywo sztuczne), naczyniem wewnętrznym jest naczynie z tworzywa sztucznego, które nie jest projektowane w celu wypełniania funkcji zbiornika bez użycia swojego opakowania zewnętrznego, a zatem nie jest ono opakowaniem wewnętrznym.

Opakowanie złożone (tworzywo sztuczne): opakowanie składające się z naczynia wewnętrznego z tworzywa sztucznego i z opakowania zewnętrznego (wykonanego z metalu, tektury, sklejki, itp.). Opakowanie takie raz złączone pozostaje trwale nierozłączne: w takiej postaci jest ono napełniane, magazynowane, przewożone i opróżniane.

Uwaga. Patrz uwaga pod określeniem "Opakowanie złożone (szkło, porcelana lub kamionka)".

Opakowanie zewnętrzne: zabezpieczenie zewnętrzne opakowania złożonego lub kombinowanego, wraz z materiałami absorbującymi, materiałami amortyzującymi i wszelkimi innymi elementami niezbędnymi do utrzymania i ochrony naczyń wewnętrznych lub opakowań wewnętrznych.

Organ kontrolny: organ niezależny w zakresie kontroli i badań, upoważniony przez władzę właściwą.

Operator kontenera-cysterny, cysterny przenośnej lub wagonu-cysterny ⁸ : przedsiębiorstwo, na które kontener-cysterna, cysterna przenośna lub wagon-cysterna jest zarejestrowany lub dopuszczony do przewozu.

OTIF: Międzyrządowa Organizacja Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF, Gryphenhübeliweg 30, CH-3006 Bern, Szwajcaria);

P

Pakujący: przedsiębiorstwo, które umieszcza towary niebezpieczne w opakowaniach, z uwzględnieniem opakowań dużych i DPPL, a także - jeżeli jest to konieczne - przygotowuje sztuki przesyłki do przewozu.

Podręcznik badań i kryteriów: "Zalecenia ONZ dla transportu towarów niebezpiecznych, Podręcznik badań i kryteriów", wydanie 5. opublikowane przez ONZ (ST/SG/AC.10/11/Rev.5 z poprawkami z ST/SG/AC.10/11/Rev.5/poprawka 1).

Pojemnik (dla klasy 1): jako opakowania wewnętrzne lub pośrednie stosowane są skrzynie, butle, puszki, beczki, bębny lub tuleje, wraz z różnego rodzaju zamknięciami.

Pojemnik aerozolowy (aerozol): naczynie jednorazowego napełniania, odpowiadające przepisom 6.2.6, wykonane z metalu, szkła lub tworzywa sztucznego, zawierające gaz sprężony, skroplony lub rozpuszczony pod ciśnieniem, z lub bez cieczy, pasty, proszku, które jest wyposażone w urządzenie opróżniające, umożliwiające wyrzucenie zawartości w postaci zawiesiny stałych lub ciekłych cząstek w gazie, w formie piany, pasty lub proszku, albo w stanie ciekłym lub gazowym.

Pojemność maksymalna: wyrażona w metrach sześciennych lub w litrach maksymalną pojemność wewnętrzną naczyń lub opakowań, w tym opakowań dużych i DPPL.

Pojemność nominalna naczynia: wyrażona w litrach nominalna objętość materiału niebezpiecznego zawartego w tym naczyniu. Dla butli do gazów sprężonych nominalna pojemność powinna odpowiadać pojemności wodnej butli.

Pojemność zbiornika lub komory zbiornika: dla cystern oznacza całkowitą wewnętrzną pojemność zbiornika lub komory zbiornika, wyrażoną w litrach lub w metrach sześciennych. Jeżeli całkowite napełnienie zbiornika lub komory zbiornika nie jest możliwe z powodu jego kształtu lub konstrukcji, to w celu określenia stopnia napełnienia i oznakowania cysterny należy stosować tą zmniejszoną pojemność.

Poziom promieniowania: dla przewozu materiałów klasy 7 oznacza odpowiednią moc dawki wyrażoną w milisiwertach na godzinę (mSv/h).

Pozycja I.N.O. (inaczej nie określona): pozycja zbiorczą, do której mogą być zaliczone materiały, mieszaniny, roztwory lub przedmioty, jeżeli:

a) nie są wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A; i

b) wykazują właściwości chemiczne, fizyczne i/lub niebezpieczne odpowiadające klasie, kodowi klasyfikacyjnemu, grupie pakowania i nazwie danej pozycji I.N.O.:

Pozycja zbiorcza: zdefiniowana grupa materiałów lub przedmiotów (patrz 2.1.1.2 litery В, С i D).

Próba szczelności: badanie w celu sprawdzenia szczelności cysterny, opakowania lub DPPL wraz z ich wyposażeniem i zamknięciami.

Uwaga. W odniesieniu do cystern przenośnych, patrz dział 6.7.

Przedsiębiorstwo: osoba fizyczna lub prawna, niezależnie od tego czy wykonuje ona działalność zarobkową czy nie, stowarzyszenie lub grupa osób bez osobowości prawnej, niezależnie od tego czy wykonuje ona działalność zarobkową czy nie, albo oficjalny organ posiadający własną osobowość prawną lub podległy organowi posiadającemu taką osobowość.

Przepisy modelowe ONZ: Przepisy modelowe stanowiące załącznik do siedemnastego wydania Zaleceń ONZ dla transportu towarów niebezpiecznych, opublikowane przez ONZ (ST/SG/AC.10/1/Rev. 17).

Przesyłka: pojedyncza sztuka przesyłki lub kilka sztuk przesyłki lub ładunek towarów niebezpiecznych, który nadawca nadaje do przewozu.

Przewoźnik: przedsiębiorstwo, które wykonuje przewóz na podstawie umowy przewozu lub bez niej.

Przewozy kombinowane: przewóz jednostek transportowych lub naczep w rozumieniu ADR w kombinowanym transporcie drogowo-kolejowym. Ta definicja obejmuje także przewóz w systemie Ruchomej Drogi (Rollende Landstrasse) (załadunek jednostek ładunkowych w rozumieniu ADR (towarzyszący i nietowarzyszący) na wagony przeznaczone to tego typu przewozów).

Przewóz: przemieszczanie towarów niebezpiecznych, włącznie z postojami wynikającymi z warunków transportu oraz z uwzględnieniem czasu przebywania towarów niebezpiecznych w wagonach, cysternach i kontenerach, wynikającego z warunków ruchu przed, podczas i po przemieszczeniu.

Powyższa definicja obejmuje także czasowe pośrednie miejsce odstawienia towarów niebezpiecznych w celu zmiany sposobu przewozu lub środka transportu (przeładowanie). Obowiązuje to pod warunkiem, że na żądanie przedstawiane będą dokumenty przewozowe, w których jest podane miejsce nadania i odbioru, oraz również pod warunkiem, że sztuki przesyłki i cysterny nie będą otwierane podczas czasowego pośredniego postoju, za wyjątkiem kontroli przez władzę właściwą.

Przewóz luzem: przewóz w wagonach lub kontenerach nieopakowanych materiałów stałych lub przedmiotów; określenie to nie dotyczy towarów przewożonych w sztukach przesyłki oraz materiałów przewożonych w cysternach.

przez lub do dla przewozu materiałów klasy 7: przez lub do krajów, do których przesyłka będzie przewożona, jednak kraje, "nad" którymi przesyłka będzie przewożona transportem lotniczym są wyraźnie wyłączone, pod warunkiem, że nie przewidziano międzylądowania w tych krajach.

R

Reakcje niebezpieczne:

a) spalanie i / lub wydzielanie znacznych ilości ciepła;

b) wydzielanie gazów zapalnych, duszących, utleniających i / lub trujących;

c) tworzenie materiałów żrących;

d) tworzenie materiałów niestabilnych;

e) niebezpieczny wzrost ciśnienia (tylko w odniesieniu do cystern).

Regularna konserwacja DPPL elastycznego: regularne wykonywanie czynności na DPPL elastycznym z tworzywa sztucznego lub DPPL elastycznym z tkaniny włókienniczej, takich jak:

a) oczyszczanie, lub

b) wymiana nieintegralnych części składowych, takich jak nieintegralne wykładziny i złącza zamkowe, na części składowe zgodne z oryginalną specyfikacją producenta.

pod warunkiem, że te czynności nie mają negatywnego wpływu na utrzymywanie zawartości DPPL elastycznego i nie zmieniają jego typu konstrukcyjnego.

Regularna konserwacja DPPL sztywnego: regularne wykonywanie czynności na DPPL metalowym, DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego lub DPPL złożonego, takich jak:

a) oczyszczanie,

b) demontaż i montaż lub wymiana zamknięć korpusu (w tym odpowiednich złączek) lub wyposażenia obsługowego, zgodnie z wymogami producenta, pod warunkiem, że jest sprawdzana szczelność DPPL; lub

c) doprowadzenie wyposażenia konstrukcyjnego do stanu używalności, niespełniającego bezpośrednio funkcji utrzymania towaru niebezpiecznego lub utrzymania ciśnienia opróżniania, w laki sposób, aby DPPL osiągnął zgodność ze zbadanym typem konstrukcyjnym (np. wyprostowanie wsporników lub zaczepów do podnoszenia) pod warunkiem, że funkcja utrzymania zawartości DPPL nie będzie naruszona.

RID: skrót nazwy "Reglement concernant le transport Internationale ferroviaire des merchandises Dangereuses Regulamin dla międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych.

Rozładowca: przedsiębiorstwo, które

a) zdejmuje z wagonu kontener, kontener do przewozu luzem, MEGC, kontener-cysternę lub cysternę przenośną, lub

b) wyładowuje z wagonu lub kontenera zapakowane towary niebezpieczne, kontenery małe lub cysternę przenośną, lub

c) opróżnia materiały niebezpieczne ze zbiornika (wagonu-cysterny, cysterny odejmowalnej, cysterny przenośnej lub kontenera-cysterny) lub z wagonu-baterii lub MEGC, lub z wagonu, kontenera wielkiego lub DPPL lub kontenera do przewozu luzem.

S

Silnik z ogniwem paliwowym: urządzenie używane do napędu innych urządzeń, składające się z ogniwa paliwowego i podajnika paliwa, niezależnie do tego, czy jest połączone z ogniwem paliwowym czy nie, i które obejmuje wszystkie części składowe niezbędne do jego działania.

Składnik zapalny (w odniesieniu do pojemników aerozolowych i naczyń małych zawierających gaz): materiał ciekły zapalny, materiał stały zapalny lub zdefiniowany według Podręcznika badań i kryteriów część III rozdział 31.1.3 uwagi 1 - 3, gaz zapalny lub mieszaniny gazów. Pod określeniem tym nie ujmuje się materiałów piroforycznych, materiałów samoreaktywnych lub materiałów reagujących z wodą. Chemiczne ciepło spalania oznaczone jest następującymi metodami: ASTM D 240, ISO/FDIS 13943:1999 (E/F) 86.1 do 86.3 lub NFPA 30B.

Skrzynia: opakowanie z pełnymi, prostokątnymi lub wielobocznymi powierzchniami, wykonane z metalu, drewna, materiału drewnopochodnego, tektury, tworzywa sztucznego lub innego odpowiedniego materiału. Dopuszcza się stosowanie małych otworów w celu ułatwienia manipulowania lub otwierania, albo w celu spełnienia wymagań klasyfikacyjnych, pod warunkiem, że nie powodują one naruszenia integralności opakowania podczas przewozu.

Stal konstrukcyjna: stal o minimalnej granicy wytrzymałości na rozciąganie między 360 N/mm² a 440 N/mm².

Uwaga. W odniesieniu do cystern przenośnych, patrz dział 6.7.

Stal wzorcowa: stal o minimalnej granicy wytrzymałości na rozciąganie równej 370 N/mm² i gwarantowanym wydłużeniu po zerwaniu równym 27%.

Stopień napełnienia: stosunek masy gazu znajdującego się w gotowym do użycia naczyniu ciśnieniowym, do masy wody, która w 15°C wypełniłaby całkowicie to naczynie.

Sztuka przesyłki: końcowy produkt operacji pakowania składający się z opakowania, opakowania dużego lub DPPL, wraz z jego zawartością, który jest przygotowany do wysyłki. Określenie to obejmuje naczynia do gazów zdefiniowanie w niniejszym podrozdziale, jak również przedmioty, które ze względu na swój rozmiar, masę lub kształt mogą być przewożone bez opakowania albo w pakietach, klatkach lub w urządzeniach do manipulowania. Z wyjątkiem przewozu materiałów promieniotwórczych, określenie to nie obejmuje nieopakowanych towarów przewożonych luzem oraz materiałów przewożonych w cysternach.

Uwaga. W odniesieniu do materiałów promieniotwórczych, patrz 2.2.7.2, 4.1.9.1.1 oraz dział 6.4.

System zamknięcia: dla przewozu towarów klasy 7, oznacza zestaw złożony z materiałów rozszczepialnych i elementów opakowania, określony przez projektanta i uzgodnioną przez władzę właściwą, przeznaczony do zachowania bezpieczeństwa krytycznościowego.

Szpula (klasa 1): urządzenie wykonane z tworzywa sztucznego, drewna, tektury, metalu lub innego odpowiedniego materiału, wyposażone w trzpień obrotowy, ze ściankami zewnętrznymi na każdym zakończeniu trzpienia lub bez takich ścianek. Przedmioty i materiały mogą być nawinięte na trzpień i utrzymywane w tej pozycji przez ścianki boczne.

System magazynowania w wodorkach metali: jednolity pełny system magazynowania wodoru, zawierający naczynie, wodorki metali, urządzenie obniżające ciśnienie, zawór odcinający, wyposażenie obsługowe i wewnętrzne części składowe, używany tylko do przewozu wodoru.

Środek transportu: pojazd lub wagon dla przewozów drogowych lub kolejowych.

T

Taca (klasa 1): płyta metalowa, tekturowa, z tworzywa sztucznego lub innego odpowiedniego materiału, umieszczana w opakowaniach wewnętrznych, pośrednich lub zewnętrznych, umożliwiająca gęste ułożenie w takich opakowaniach. Powierzchnia tacy powinna być tak uformowana, aby umieszczane na niej opakowania lub przedmioty były bezpiecznie rozdzielone.

Temperatura awaryjna: temperatura, przy której powinny być wdrożone procedury awaryjne na wypadek utraty kontroli temperatury.

Temperatura kontrolowana: najwyższa temperatura, w której może być przewożony nadtlenek organiczny lub materiał samoreaktywny.

Temperatura krytyczna: temperatura powyżej której materiał nie może istnieć w stanie ciekłym.

Temperatura zapłonu: najniższa temperatura cieczy, w której jej pary tworzą zapalną mieszaninę z powietrzem.

TI: patrz wskaźnik transportowy.

Tkanina z tworzywa sztucznego (dla DPPL elastycznych): materiał wykonany z elastycznych taśm lub pojedynczych włókien z odpowiedniego tworzywa sztucznego.

Towary niebezpieczne: materiały i przedmioty, których przewóz jest zabroniony na podstawie RID, albo jest dopuszczony wyłącznie na warunkach tam podanych.

TSR (temperatura samoprzyspieszającego się rozkładu) w języku angielskim SADT: najniższa temperatura, w której może nastąpić samoprzyspieszający się rozkład materiałów znajdujących się w opakowaniu użytym do przewozu. Przepisy dotyczące określania TSR oraz skutków ogrzewania materiałów w zamkniętym naczyniu zawarte są w Podręczniku badań i kryteriów, część II.

Tworzywo sztuczne odzyskane: materiał odzyskany z zużytych opakowań przemysłowych, które zostały oczyszczone i przygotowane do przetworzenia na inne opakowania.

U

UIC: Międzynarodowy Związek Kolei (UIC, 16 rue Jean Rey, F-75015 Paris, Francja);

UNECE: Komisja Gospodarcza ONZ dla Europy (UNECE, Palais des Nations, 8-14 avenue de la Paix, CH-1211 Geneva 10, Szwajcaria);

Urządzenie manipulacyjne (dla DPPL elastycznych): pasy nośne, pętle, uchwyty lub ramy, które są zamocowane do korpusu DPPL lub stanowią jego przedłużenie.

Używanie wyłączne: dla przewozu materiałów klasy 7, oznacza wyłączne używanie przez jednego nadawcę wagonu lub kontenera wielkiego, przy założeniu, że wszystkie początkowe, przejściowe i końcowe czynności załadunku i rozładunku są przeprowadzone zgodnie z instrukcjami nadawcy lub odbiorcy.

W

Wagon: pojazd kolejowy bez własnego układu napędowego, który porusza się na własnych kołach po torach kolejowych i jest używany do przewozu towarów (patrz także: wagon-bateria, wagon-cysterna, wagon kryty, wagon odkryty, wagon z oponą wagonową).

Wagon-bateria: wagon zawierający elementy połączone ze sobą wspólnym kolektorem i przymocowane na stałe do tego wagonu. Za elementy wagonu-baterii uważa się następujące elementy: butle, zbiorniki rurowe, bębny ciśnieniowe, wiązki butli, jak również cysterny przeznaczone do przewozu gazów określonych w 2.2.2.1.1 mające pojemność większą niż 450 litrów.

Wagon-cysterna: wagon do przewozu materiałów ciekłych, gazów, materiałów sproszkowanych lub granulowanych, który składa się z nadwozia i jednej lub wielu cystern i ich części wyposażenia, oraz z podwozia zaopatrzonego w jego własne wyposażenie (zestawy kołowe, resory, urządzenie cięgłowe i zderzakowe, hamulce i napisy).

Uwaga. Za wagon-cysternę uważa się również wagon z cysterną odejmowalną.

Wagon kryty: wagon z nieruchomymi lub przesuwnymi ścianami lub dachem.

Wagon odkryty: wagon z lub bez ścian czołowych i bocznych, którego powierzchnia ładunkowa jest odkryta.

Wagon z oponą wagonową: wagon odkryty zaopatrzony w oponę wagonową do ochrony załadowanego towaru.

Wiązka butli: zespół butli razem umocowanych i połączonych ze sobą kolektorem, przewożonych jako nierozłączny zestaw. Pojemność wodna nie może przekraczać 3000 litrów. Dla wiązek przeznaczonych do przewozu gazów trujących z klasy 2 (grupy zaczynające się od 1itery T zgodnie z 2.2.2.1.3) pojemność jest ograniczona do 1000 litrów.

Wieloelementowy kontener do gazu (MEGC): jednostka transportowa składająca się z elementów połączonych ze sobą kolektorem i zamocowanych w ramie. Za elementy MEGC uważa się następujące elementy: butle, zbiorniki rurowe, wiązki butli, bębny ciśnieniowe i cysterny przeznaczone do przewozu gazów określonych w 2.2.2.1.1 mające pojemność większą niż 450 litrów.

Uwaga. Dla MEGC-UN. patrz dział 6.7.

Władza właściwa: władza(-e), albo inny(-e) organ(-y), upoważniona(-e) w każdym państwie i w każdym szczególnym przypadku zgodnie z prawem krajowym.

Wnioskujący: w odniesieniu do oceny zgodności, producent lub jego upoważniony przedstawiciel w Państwie-Stronie RID. W przypadku badań okresowych, badań pośrednich oraz badań nadzwyczajnych, wnioskujący oznacza przedsiębiorstwo badawcze, operatora lub ich upoważnionych przedstawicieli w Państwie-Stronie RID.

Uwaga. Jako wyjątek osoba trzecia może wnioskować o ocenę zgodności (np. operator kontenera-cysterny zgodnie z definicją w 1.2.1).

Worek: opakowanie elastyczne z papieru, folii z tworzywa sztucznego, tkaniny lub innego odpowiedniego materiału.

Wskaźnik bezpieczeństwa krytycznościowego (CSI - ang. criticality safety index): liczba wykorzystywana do kontroli nagromadzenia sztuk przesyłki, opakowań zbiorczych lub kontenerów, zawierających materiał rozszczepialny, dla przewozu materiałów klasy 7 wyznaczany dla sztuki przesyłki, opakowania zbiorczego lub kontenera zawierającego materiał rozszczepialny.

Wskaźnik transportowy (TI - ang. transport index): liczba wykorzystywana do kontroli narażenia na promieniowanie, dla przewozu materiałów klasy 7 wyznaczany dla sztuki przesyłki, opakowania zbiorczego lub kontenera, lub dla nieopakowanych materiałów LSA-I lub SCO-I.

Wykładzina wewnętrzna: osłona cylindryczna lub worek, wraz z otworami i zamknięciami, umieszczana wewnątrz opakowania, w tym także opakowania dużego lub DPPL, ale niestanowiąca integralnej części tego opakowania.

Wyposażenie konstrukcyjne:

a) w odniesieniu do zbiornika wagonu-cysterny - wewnętrzne lub zewnętrzne wzmocnienia zbiornika, zamocowania, elementy zabezpieczające lub stabilizujące zbiornik;

b) w odniesieniu do zbiornika kontenera-cysterny - wewnętrzne lub zewnętrzne wzmocnienia zbiornika, zamocowania, elementy zabezpieczające lub stabilizujące zbiornik:

Uwaga. W odniesieniu do cystern przenośnych, patrz dział 6.7.

c) w odniesieniu do elementów wagonów-baterii lub MEGC - wewnętrzne lub zewnętrzne wzmocnienia zbiornika lub naczyń, zamocowania, elementy zabezpieczające lub stabilizujące zbiornik lub naczynia;

d) w odniesieniu do DPPL (innych niż DPPL elastyczne) - wzmocnienia, zamocowania, elementy manipulacyjne, zabezpieczające lub stabilizujące korpus (wraz z podstawą dla DPPL złożonych z pojemnikiem wewnętrznym z tworzywa sztucznego).

Wyposażenie obsługowe:

a) w odniesieniu do cysterny - urządzenia służące do napełniania i opróżniania, wentylacji, zabezpieczenia, ogrzewania i izolacji cieplnej, a także przyrządy pomiarowe;

Uwaga. W odniesieniu do cystern przenośnych, patrz dział 6.7.

b) w odniesieniu do elementów wagonu-baterii lub MEGC - urządzenia służące do napełniania i opróżniania, łącznie z kolektorem, zabezpieczenia, a także przyrządy pomiarowe;

b) w odniesieniu do DPPL - urządzenia do napełniania i opróżniania, wyrównywania ciśnienia lub odpowietrzania, zabezpieczenia, ogrzewania i izolacji cieplnej, a także przyrządy pomiarowe.

Wzór: dla przewozu materiałów klasy 7, oznacza opis materiału promieniotwórczego w specjalnej postaci, materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego, sztuki przesyłki lub opakowania, który pozwala dokładnie określić te wyroby. Opis ten może zawierać wykaz elementów, rysunki techniczne, protokoły potwierdzające zgodność wzoru z wymaganiami przepisów oraz inną odpowiednią dokumentację.

Z

Załadowca: przedsiębiorstwo, które

a) ładuje zapakowane towary niebezpieczne, kontenery małe lub cysterny przenośne do lub na wagon lub kontener, lub

b) ładuje kontener, kontener do przewozu luzem, MEGC, kontener-cysternę lub cysternę przenośną na wagon.

Zamknięcie: urządzenie służące do zamykania otworu naczynia.

Zapewnienie jakości: systematyczny program kontroli i inspekcji stosowany przez organizację lub organ, mający na celu zapewnienie, aby przepisy bezpieczeństwa zawarte w RID były stosowane w praktyce.

Zapewnienie zgodności (materiały promieniotwórcze): systematyczny program działań zastosowany przez władzę właściwą i zmierzający do zagwarantowania, że przepisy RID są respektowane w praktyce.

Zarządca infrastruktury kolejowej: jednostka publiczna lub przedsiębiorstwo, upoważnione w szczególności do budowy i utrzymania infrastruktury kolejowej, jak również kierowania systemami ruchu i bezpieczeństwa.

Zatwierdzanie:

Zatwierdzenie jednostronne dla przewozu materiałów klasy 7: zatwierdzenie wzoru sztuki przesyłki, które powinno być dokonane jedynie przez władzę właściwą państwa pochodzenia wzoru.

Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, to wymagane jest uznanie zatwierdzenia przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID na drodze przewozu przesyłki (patrz 6.4.22.6).

Zatwierdzenie wielostronne dla przewozu materiałów klasy 7: zatwierdzenie wzoru sztuki przesyłki przez odpowiednią władzę właściwą państwa pochodzenia wzoru lub nadania, jak również władze właściwe każdego państwa, przez lub do terytorium którego przesyłka będzie przewożona.

Zawartość promieniotwórcza dla przewozu materiałów klasy 7: materiał promieniotwórczy razem z innymi skażonymi lub napromieniowanymi materiałami stałymi, cieczami i gazami znajdującymi się w opakowaniu.

Zawór bezpieczeństwa: urządzenie sprężynowe uruchamiane automatycznie, którego zadaniem jest zabezpieczenie cysterny przed niedopuszczalnym nadciśnieniem wewnętrznym.

Zawór podciśnieniowy: urządzenie sprężynowe uruchamiane automatycznie, którego zadaniem jest zabezpieczenie cysterny przed nadmiernym spadkiem ciśnienia wewnętrznego.

Zawór wentylacyjny wymuszonego działania: zawór na cysternie z opróżnianiem dolnym, połączony z zaworem dennym który uruchamiany jest tylko podczas za- i rozładunku cysterny, w celu jej wentylacji.

Zbiornik: pobocznica zbiornika i dna zbiornika (łącznie z otworami i ich zamknięciami), w którym znajduje się materiał.

Uwaga 1. Definicja ta nie obejmuje naczyń.

2. W odniesieniu do cystern przenośnych, patrz dział 6.7.

Zbiornik rurowy: ciśnieniowe naczynie przenośne bez szwu o pojemności wodnej większej niż 150 litrów, ale nie większej niż 3000 litrów.

Zestaw zapewniający szczelność dla przewozu towarów klasy 7: zespół elementów opakowania określonych przez projektanta w celu utrzymania materiału promieniotwórczego podczas przewozu.

1.2.2 Jednostki miar

1.2.2.1 W RID stosowane są następujące jednostki miar ⁹

Wielkość	Jednostka SI 10	Inne dopuszczone jednostki	Zależności między jednostkami
Długość	m (metr)	-	-
Powierzchnia	m2 (metr kwadratowy)	-	-
Objętość	m3 (metr sześcienny)	1 11  (litr)	1 l = 10-3 m3
Czas	s (sekunda)	min (minuta) h (godzina) d (doba)	1 min = 60 s 1 h = 3600 s 1 d = 86400 s
Masa	kg (kilogram)	g (gram) t (tona)	1 g = 10-3 kg 1 t = 103 kg
Gęstość (masy)	kg/m3	kg/l	1 kg/l = 103 kg/m3
Temperatura	K (kelwin)	°C (stopień Celsjusza)	0 °C = 273,15 K
Różnica temperatur	K (kelwin)	°C (stopień Celsjusza)	1 °C = 1 K
Siła	N (niuton)	-	1 N = 1 kg x m/s2
Ciśnienie	Pa (paskal)	bar (bar)	1 bar = 105 Pa 1 Pa = 1 N/m2
Naprężenie	N/m2	N/mm2	1 N/mm2 = 1MPa
Praca Energia Ilość ciepła	J (dżul)	kWh (kilowatogodzina) eV (elektronowolt)	1 kWh = 3,6 MJ 1 J = 1 N x m = 1 W x s 1 eV = 0,1602 x 10-18 J
Moc	W (wat)	-	l W = 1 J/s = 1 N x m/s
Lepkość kinematyczna	m2/s	mm2/s	1 mm2/s = 10-6 m2/s
Lepkość dynamiczna	Pa x s	mPa x s	1 mPa x s = 10-3 Pa x s
Aktywność	Bq (bekerel)
Równoważnik dawki	Sv (siwert)

Dziesiętne wielokrotności i podwielokrotności jednostki miary mogą być wyrażane poprzez dodanie do nazwy lub symbolu tej jednostki przedrostków lub symboli o następującym znaczeniu:

Mnożnik		Przedrostek	Symbol
1 000 000 000 000 000 000 = 1018	trylion	eksa	E
1 000 000 000 000 000 = 1015	biliard	peta	P
1 000 000 000 000 = 1012	bilion	tera	T
1 000 000 000 = 109	miliard	giga	G
1 000 000 = 106	milion	mega	M
1 000 = 103	tysiąc	kilo	k
100 = 102	sto	hekto	h
10 = 101	dziesięć	deka	da
0,1 = 10-1	dziesiąta	decy	d
0,01 = 10-2	setna	centy	с
0,001 = 10-3	tysiączna	mili	m
0,000 001 = 10-6	milionowa	mikro	µ
0,000 000 001 = 10-9	miliardowa	nano	n
0,000 000 000 001 = 10-12	bilionowa	piko	p
0,000 000 000 000 001 = 10-15	biliardowa	femto	f
0,000 000 000 000 000 001 = 10-18	trylionowa	atto	a

1.2.2.2 Jeżeli wyraźnie nie podano inaczej, to znak "%" w rozumieniu RID oznacza:

a) w przypadku mieszanin materiałów stałych lub materiałów ciekłych, a także w przypadku roztworów oraz materiałów stałych zwilżonych cieczą, procentowy udział masy materiału w odniesieniu do całkowitej masy mieszaniny, roztworu lub zwilżonego materiału stałego;

b) w przypadku mieszanin gazów sprężonych napełnianych ciśnieniowo, stosunek objętości określony jako procentowy udział gazu w objętości całkowitej mieszaniny, lub przy napełnianiu wg masy, stosunek mas określony jako procentowy udział masy gazu w całkowitej masie mieszaniny;

c) w przypadku mieszanin gazów skroplonych i gazów rozpuszczonych stosunek mas określony jako procentowy udział masy gazu w całkowitej masie mieszaniny.

1.2.2.3 Wszelkiego rodzaju ciśnienia dotyczące naczyń (np. ciśnienie próbne, ciśnienie wewnętrzne, ciśnienie powodujące otwarcie zaworów bezpieczeństwa) są zawsze podawane jako nadciśnienie (w stosunku do ciśnienia atmosferycznego); natomiast prężność pary zawsze wyrażona jest jako ciśnienie absolutne.

1.2.2.4 Jeżeli w RID podaje się stopień napełnienia naczyń, to odnosi się to zawsze do materiałów o temperaturze 15 °C, o ile nie jest podana inna temperatura.

Dział  1.3

Szkolenie osób uczestniczących w przewozie towarów niebezpiecznych

1.3.1 Zakres stosowania

Osoby, których obowiązki dotyczą przewozu towarów niebezpiecznych, zatrudnione przez uczestników przewozu wskazanych w dziale 1.4, powinny być przeszkolone w zakresie wymagań związanych z takim przewozem, odpowiednio do ich odpowiedzialności i obowiązków. Osoby zatrudnione powinny być przeszkolone zgodnie z 1.3.2 przed przejęciem obowiązków. Jeżeli osoby zatrudnione nie mają jeszcze wymaganego szkolenia, to powinny pełnić obowiązki tylko pod bezpośrednim nadzorem osoby przeszkolonej. Szkolenie powinno obejmować także przedstawione w rozdziale 1.10 przepisy stosowane dla zapewnienia bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych.

Uwagi 1. W odniesieniu do szkolenia doradcy do spraw bezpieczeństwa, zamiast tego rozdziału patrz 1.8.3;

2. (zarezerwowany);

3. W odniesieniu do szkolenia w zakresie przewozu materiałów klasy 7, patrz również 1.7.2.5;

1.3.2 Sposób szkolenia

Szkolenie powinno mieć poniżej określoną formę odpowiednią do zakresu odpowiedzialności i obowiązków pracowników, których to dotyczy.

1.3.2.1 Wprowadzenie

Pracownicy powinni być zaznajomieni z ogólnymi wymaganiami zawartymi w przepisach o przewozie towarów niebezpiecznych.

1.3.2.2 Szkolenie stanowiskowe

Pracownicy powinni być przeszkoleni z zakresu z zakresu przepisów o przewozie towarów niebezpiecznych, zgodnie i ich odpowiedzialnością i obowiązkami.

W przypadkach, w których przewóz towarów niebezpiecznych obejmuje multimodalne procesy transportowe, pracownicy powinni być przeszkoleni w zakresie przepisów obowiązujących dla innych rodzajów transportu. Pracownicy przewoźnika i zarządcy infrastruktury kolejowej powinni być dodatkowo szkoleni pod względem specyfiki ruchu kolejowego. To szkolenie powinno być przeprowadzone w formie szkolenia podstawowego i specjalistycznego.

a) Szkolenie podstawowe dla wszystkich pracowników:

Wszyscy pracownicy powinni być przeszkoleni w zakresie znaczenia nalepek ostrzegawczych i oznakowań koloru pomarańczowego. Ponadto pracownicy powinni poznać procedurę powiadamiania przy stwierdzonych nieprawidłowościach.

b) Szkolenie specjalistyczne dla pracowników wykonawczych+ bezpośrednio związanych z przewozem towarów niebezpiecznych:

dodatkowo do szkolenia podstawowego, opisanego pod a), pracownicy powinni być przeszkoleni zależnie od zakresu obowiązków,

pracownicy powinni być objęci szkoleniem specjalistycznym, podzielonym na 3 grupy zawodowe podane pod 1.3.2.2.2, odpowiednio do grup zawodowych zgodnie z 1.3.2.2.1.

1.3.2.2.1 Dla przyporządkowania pracowników do poszczególnych grup zawodowych służy poniższa tabela:

Grupa zawodowa	Opis grupy zawodowej	Personel
1	pracownicy wykonawczy bezpośrednio biorący udział w przewozach towarów niebezpiecznych.	kierujący pojazdem trakcyjnym, pracownicy drużyn manewrowych lub pracownicy o podobnej funkcji
2	pracownicy odpowiedzialni za kontrolę techniczną wagonów używanych do przewozu towarów niebezpiecznych	rewidenci wagonów lub pracownicy o podobnej funkcji
3	pracownicy służby ruchu i prowadzący rozrząd, pracownicy kierownictwa zarządcy infrastruktury	dyspozytorzy, dyżurni ruchu, nastawniczowie, zwrotniczowie lub pracownicy o podobnej funkcji

1.3.2.2.2 Dodatkowe szkolenie specjalistyczne powinno obejmować co najmniej następujące tematy:

a) Kierujący pojazdem trakcyjnym lub pracownicy o podobnej funkcji, grupa zawodowa 1:

- dostęp do niezbędnych informacji o zestawianiu składu pociągu, obecności towarów niebezpiecznych i ich umiejscowieniu w pociągu;

- rodzaje nieprawidłowości;

- postępowanie w sytuacjach krytycznych przy nieprawidłowościach, przedsięwzięcia dla ochrony własnego pociągu i ruchu na sąsiednich torach.

Pracownicy drużyn manewrowych lub pracownicy o podobnej funkcji, grupa zawodowa 1:

- znaczenie znaków dotyczących manewrowania, wg wzorów 13 i 15 RID (patrz 5.3.4.2);

- odległości ochronne dla towarów klasy 1 zgodnie z 7.5.3 RID;

- rodzaje nieprawidłowości.

b) Rewidenci wagonów lub pracownicy o podobnej funkcji, grupa zawodowa 2:

- przeprowadzanie oględzin wg Załącznika 9 (Warunki rewizji technicznej dla przejścia) Ogólnej umowy o użytkowaniu wagonów towarowych (AVV) ¹² ;

- przeprowadzanie kontroli opisanych w 1.4.2.2.1 (tylko dla pracowników przeprowadzających kontrole opisane w 1.4.2.2.1);

- rozpoznanie nieprawidłowości.

c) Dyspozytorzy, dyżurni ruchu, nastawniczowie, zwrotniczowie lub pracownicy o podobnej funkcji, grupa zawodowa 3:

- postępowanie w sytuacjach krytycznych w przypadku wystąpienia nieprawidłowości;

- wewnętrzne plany awaryjne dla stacji rozrządowych zgodnie z działem 1.11.

1.3.2.3 Szkolenie z zakresu bezpieczeństwa

Pracownicy powinni być przeszkoleni w zakresie ryzyk i zagrożeń stwarzanych przez towary niebezpieczne, odpowiednio do stopnia możliwości utraty zdrowia lub narażenia, spowodowanych zdarzeniem przy przewozie towarów niebezpiecznych, z uwzględnieniem ich załadunku i rozładunku.

Szkolenie to powinno mieć na celu zaznajomienie personelu z bezpiecznymi sposobami postępowania z towarami niebezpiecznymi oraz z procedurami ratowniczymi.

1.3.2.4 Szkolenie uzupełnia się w regularnych odstępach przez szkolenia dokształcające, uwzględniające zmiany w przepisach.

1.3.3 Dokumentacja

Dokumentacja szkolenia przeprowadzonego zgodnie z tym działem powinna być przez pracodawcę przechowywana i udostępniana na żądanie pracownika lub władzy właściwej. Pracodawca powinien przechowywać dokumentację szkolenia przez czas określony przez władzę właściwą. Dokumentacja powinna być zweryfikowana przy podejmowaniu nowego zatrudnienia.

Dział  1.4

Obowiązki uczestników przewozu w zakresie bezpieczeństwa

1.4.1 Ogólne środki bezpieczeństwa

1.4.1.1 Uczestnicy przewozów towarów niebezpiecznych powinni przedsięwziąć odpowiednie środki bezpieczeństwa, stosownie do charakteru i zakresu dających się przewidzieć zagrożeń, w celu zapobieżenia szkodom i urazom, oraz, jeżeli to konieczne, w celu zminimalizowania ich skutków. Powinni jednak przestrzegać w każdym przypadku obowiązujących przepisów RID.

1.4.1.2 W przypadku zaistnienia bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa publicznego, uczestnicy przewozu powinni niezwłocznie powiadomić służby ratownicze oraz udostępnić im informacje potrzebne do prowadzenia działań.

1.4.1.3 RID może określać obowiązki różnych uczestników przewozu.

Jeżeli Państwo-Strona RID uważa, że nie zostanie w ten sposób obniżony poziom bezpieczeństwa, to może w swoich przepisach krajowych przenieść obowiązki danego uczestnika przewozu na jednego lub kilku innych uczestników, pod warunkiem, że będą spełnione obowiązki podane pod 1.4.2 i 1.4.3. O takich odstępstwach Państwo-Strona RID powinno powiadomić Sekretariat OTIF, który powinien podać je do wiadomości pozostałym Państwom-Stronom RID.

Wymagania podane pod 1.2.1, 1.4.2 i 1.4.3, dotyczące definicji uczestników przewozu i odpowiednio ich obowiązków, nie powinny wpływać na przepisy krajowe, w zakresie skutków prawnych (karalność, odpowiedzialność itd.) wynikających z faktu, że dany uczestnik jest np. osobą prawną, osobą fizyczną, osobą pracującą na własny rachunek, pracodawcą lub pracownikiem.

1.4.2 Obowiązki głównych uczestników przewozu

Uwagi 1. Różni uczestnicy mający przyporządkowane w tym rozdziale obowiązki dotyczące bezpieczeństwa, mogą być tym samym przedsiębiorstwem. Działalność i odpowiednie obowiązki uczestnika dotyczące bezpieczeństwa mogą być także przyjęte przez różne przedsiębiorstwa.

2. Dla materiałów promieniotwórczych, patrz także 1.7.6.

1.4.2.1 Nadawca

1.4.2.1.1 Nadawca towarów niebezpiecznych jest zobowiązany dostarczyć do przewozu tylko takie przesyłki, które spełniają wymagania RID. W zakresie podanym pod 1.4.1, powinien on w szczególności:

a) upewnić się, że towary niebezpieczne są sklasyfikowane i dopuszczone do przewozu zgodnie z RID;

b) przekazać przewoźnikowi informacje i dane w sposób dający się potwierdzić, oraz, jeżeli to konieczne, wymagane dokumenty przewozowe oraz dokumenty towarzyszące (zezwolenia, dopuszczenia, powiadomienia, świadectwa, itd.), w szczególności biorąc pod uwagę wymagania podane w dziale 5.4 i w dziale 3.2 tabela A;

c) używać wyłącznie opakowań, opakowań dużych i DPPL oraz cystern (wagonów-cystern, wagonów z odejmowalnymi zbiornikami, MEGC, cystern przenośnych i kontenerów-cystern), które zostały dopuszczone i nadają się do przewozu danych materiałów oraz mają oznakowania przewidziane w RID;

d) spełniać wymagania dotyczące rodzaju przesyłki i ograniczeń przewozowych;

e) upewnić się, że nawet próżne nieoczyszczone i nieodgazowane próżne cysterny (wagony-cysterny, wagony z odejmowalnymi zbiornikami, wagony-baterie, MEGC, cysterny przenośne i kontenery-cysterny) lub próżne nieoczyszczone wagony i kontenery wielkie lub małe, do przewozu luzem są odpowiednio oznakowane i posiadają wymagane nalepki ostrzegawcze, a próżne nieoczyszczone cysterny są zamknięte i tak samo szczelne jak w stanie ładownym.

1.4.2.1.2 Jeżeli nadawca korzysta z usług innych uczestników przewozu (pakującego, załadowcy, napełniającego itd.), to powinien podjąć odpowiednie środki w celu zapewnienia spełnienia przez przesyłkę wymagań RID. Jednakże w przypadku wymagań, podanych pod 1.4.2.1.1 a), b), c) i e), nadawca może polegać na informacjach i danych udostępnionych mu przez innych uczestników przewozu.

1.4.2.1.3 W przypadku, gdy nadawca działa w imieniu osoby trzeciej, osoba ta powinna poinformować nadawcę pisemnie o tym, że przewóz dotyczy towarów niebezpiecznych oraz powinna udostępnić wszystkie informacje i dokumenty potrzebne do wypełnienia jego obowiązków.

1.4.2.2 Przewoźnik

1.4.2.2.1 W zakresie podanym pod 1.4.1, przewoźnik przyjmujący towary niebezpieczne na stacji nadania, powinien w szczególności:

a) upewnić się, że nadawane towary niebezpieczne są dopuszczone do przewozu zgodnie z RID;

b) upewnić się, że wszystkie informacje wymagane przez RID dla przewożonego towaru zostały przez nadawcę dostarczone przed przewozem oraz, że do dokumentu przewozowego dołączone są wymagane dokumenty lub, jeżeli zamiast dokumentacji papierowej używane jest elektroniczne przetwarzanie danych (EDP) lub elektroniczna wymiana danych (EDI), to informacje podczas przewozu będą dostępne w postaci co najmniej równoważnej dokumentacji papierowej;

c) sprawdzić wzrokowo, czy wagony i ładunek nie mają widocznych usterek, wycieków lub pęknięć, braków w wyposażeniu itd.;

d) upewnić się, że nie upłynął nieprzekraczalny termin następnego badania dla wagonów-cystern, wagonów baterii, wagonów z odejmowalnymi zbiornikami, cystern przenośnych, kontenerów-cystern i MEGC;

Uwaga. Cysterny, wagony-baterie i MEGC, po upływie tego nieprzekraczalnego terminu, powinny być przewożone na podstawie przepisów 4.1.6.10 (dla wagonów-baterii i MEGC, których elementami są naczynia ciśnieniowe), 4.2.4.4, 4.3.2.4.4, 6.7.2.19.6, 6.7.3.15.6 lub 6.7.4.14.6.

e) sprawdzić, czy wagony nie są przeciążone;

f) upewnić się, czy na wagonach zostały umieszczone wymagane duże nalepki ostrzegawcze i oznakowanie;

g) upewnić się, czy w kabinie maszynisty znajduje się wyposażenie określone w instrukcji pisemnej.

Obowiązki te powinny być wykonane odpowiednio w oparciu o dokumenty przewozowe i dokumenty towarzyszące lub poprzez sprawdzenie wzrokowe wagonów lub kontenerów oraz ładunku. Postanowienia niniejszego ustępu uważa się za spełnione, jeżeli zastosowano wymogi Karty UIC 471-3 V (Czynności sprawdzające przy przesyłkach towarów niebezpiecznych w ruchu międzynarodowym) pkt 5 ¹³ .

1.4.2.2.2 W przypadku wymagań podanych pod 1.4.2.2.1 a), b), c) i f), przewoźnik może polegać na informacjach i danych, udostępnionych mu przez innych uczestników przewozu.

1.4.2.2.3 Jeżeli przewoźnik zauważy naruszenie wymagań RID podanych pod 1.4.2.2.1, to nie powinien podejmować się przewozu przesyłki do czasu usunięcia nieprawidłowości.

1.4.2.2.4 Jeżeli zostanie stwierdzone naruszenie przepisów, które mogłoby zagrażać bezpieczeństwu przewozu, to przesyłka powinna być zatrzymana w możliwie krótkim czasie, biorąc pod uwagę wymagania w zakresie bezpieczeństwa ruchu, bezpiecznego unieruchomienia przesyłki, jak również bezpieczeństwo publiczne.

Przewóz może być kontynuowany, gdy usunięto niezgodności w stosunku do obowiązujących przepisów. Władza(-e) właściwa(-e) dla pozostałej części przewozu może(-gą) udzielić zezwolenia na kontynuowanie przewozu.

W przypadku, gdy nie można zapewnić wymaganej zgodności z przepisami i gdy nie zostało udzielone zezwolenie dla pozostałej części przewozu, władza(-e) właściwa(-e) powinna(-y) zapewnić przewoźnikowi niezbędną pomoc administracyjną. Ten sam wymóg ma zastosowanie w przypadku, gdy przewoźnik poinformuje władzę(-e) właściwą(-e) o tym, że nie został on powiadomiony przez nadawcę o niebezpiecznych właściwościach towarów nadanych do przewozu i w związku z tym, na podstawie obowiązującego prawa - w szczególności dotyczącego umowy przewozu - chce on te towary rozładować, zniszczyć lub unieszkodliwić.

1.4.2.2.5 Przewoźnik powinien upewnić się, czy zarządca infrastruktury kolejowej, z której przewoźnik korzysta, jest w stanie w każdym czasie podczas przewozu uzyskać szybki i nieograniczony dostęp do informacji pozwalających mu spełnić wymagania 1.4.3.6 b).

Uwaga. Sposób przekazywania informacji powinien być określony w przepisach o korzystaniu z infrastruktury kolejowej.

1.4.2.2.6 Przewoźnik powinien dostarczyć kierującemu pojazdem trakcyjnym instrukcje pisemne, przewidziane w 5.4.3.

1.4.2.3 Odbiorca

1.4.2.3.1 Odbiorca jest zobowiązany nie opóźniać przyjęcia towarów, bez istotnych powodów, oraz sprawdzić po rozładunku, czy spełnione zostały przepisy RID dotyczące odbiorcy.

1.4.2.3.2 Wagon lub kontener może być zwrócony lub ponownie użyty dopiero wtedy, gdy zostały spełnione przepisy RID dla wyładunku.

1.4.2.3.3 Jeżeli odbiorca korzysta z usług innych uczestników przewozu (rozładowcy, oczyszczającego, punktu odkażania, itd.), to powinien on podjąć odpowiednie przedsięwzięcia zapewniające, że przepisy 1.4.2.3.1 i 1.4.2.3.2 RID zostaną spełnione.

1.4.3 Obowiązki innych uczestników przewozu

Wymienieni poniżej inni uczestnicy przewozu i odpowiednio ich obowiązki nie stanowią wyczerpującego wykazu. Obowiązki tych uczestników wynikają z przepisów 1.4.1 na tyle, na ile wiedzą oni lub powinni wiedzieć, że wykonują czynności w ramach przewozu podlegającego przepisom RID.

1.4.3.1 Załadowca

1.4.3.1.1 W zakresie podanym w 1.4.1, załadowca powinien w szczególności:

a) przekazać przewoźnikowi tylko te towary niebezpieczne, które są dopuszczone do przewozu, zgodnie z RID;

b) sprawdzić, przy przekazywaniu do przewozu opakowanych towarów niebezpiecznych lub próżnych nieoczyszczonych opakowań, czy opakowania nie są uszkodzone. Nie powinien on przekazywać do przewozu sztuki przesyłki, której opakowanie jest uszkodzone, w szczególności nieszczelne, jeżeli jest wyciek lub istnieje możliwość wystąpienia wycieku towaru niebezpiecznego, dopóki uszkodzenie nie zostanie usunięte; taki sam obowiązek występuje w odniesieniu do próżnych nieoczyszczonych opakowań;

c) spełniać warunki dotyczące załadunku i manipulowania ładunkiem, podczas załadunku towarów niebezpiecznych do wagonu, kontenera wielkiego lub kontenera małego;

d) przestrzegać przepisów dotyczących nanoszenia dużych nalepek ostrzegawczych i tablic pomarańczowych na wagon lub kontener wielki, jeżeli przekazuje towary niebezpieczne bezpośrednio przewoźnikowi;

e) przy załadunku sztuk przesyłek uwzględniać zakazy ładowania razem, biorąc pod uwagę towary niebezpieczne już załadowane do wagonu lub kontenera wielkiego oraz przepisy dotyczące oddzielania ich od środków spożywczych, innych artykułów konsumpcyjnych i pasz dla zwierząt.

1.4.3.1.2 Jednakże w przypadku wymagań podanych pod 1.4.3.1.1 a), d) i e) załadowca może polegać na informacjach i danych udostępnionych mu przez innych uczestników przewozu.

1.4.3.2 Pakujący

W zakresie przepisów podanych w 1.4.1, pakujący powinien stosować się w szczególności do:

a) wymagań dotyczących warunków pakowania, warunków pakowania razem; oraz

b) wymagań dotyczących oznakowania sztuk przesyłki i nalepek ostrzegawczych, jeżeli przygotowuje je do przewozu.

1.4.3.3 Napełniający

W zakresie przepisów podanych w 1.4.1, napełniający powinien w szczególności:

a) upewnić się przed napełnieniem cystern, że zarówno one, jak również ich wyposażenie są w dobrym stanie technicznym;

Uwaga. Napełniający powinien ustalić procedury dla sprawdzania poprawności działania zamknięć zbiornika wagonu-cysterny i dla zagwarantowania szczelności urządzeń zamykających, przed i po napełnieniu. Wytyczne w postaci list kontrolnych dla wagonu-cysterny do materiałów ciekłych, wydane przez Europejskie Stowarzyszenie Przemysłu Chemicznego (CEFIC) są dostępne na stronie OTIF (www.otif.org).

b) upewnić się, w przypadku wagonów-cystern, wagonów-baterii, wagonów z odejmowalnym zbiornikiem, cystern przenośnych, kontenerów-cystern oraz MEGC, że nie został przekroczony termin następnego badania;

c) napełniać cysterny jedynie takimi towarami niebezpiecznymi, które są dopuszczone do przewozu w tych cysternach;

d) przy napełnianiu cysterny stosować się do przepisów dotyczących załadunku towarów niebezpiecznych do sąsiednich komór cysterny;

e) podczas napełniania cysterny przestrzegać określonego dla danego towaru maksymalnego dopuszczalnego stopnia napełnienia lub maksymalnej dopuszczalnej masy zawartości na litr pojemności;

f) po napełnieniu cysterny zapewnić, że wszystkie zamknięcia są w pozycji zamkniętej i są szczelne;

Uwaga. Napełniający powinien ustalić procedury dla sprawdzania poprawności działania zamknięć zbiornika wagonu-cysterny i dla zagwarantowania szczelności urządzeń zamykających, przed i po napełnieniu. Wytyczne w postaci list kontrolnych dla wagonu-cysterny do materiałów ciekłych, wydane przez Europejskie Stowarzyszenie Przemysłu Chemicznego (CEFIC) są dostępne na stronie OTIF (www.otif.org).

g) dopilnować, aby na zewnętrznej powierzchni napełnionej cysterny nie było żadnej pozostałości ładowanego przez niego towaru;

h) przygotowując towary niebezpieczne do przewozu zapewnić, aby na cysternach, wagonach, kontenerach wielkich i małych, zostały umieszczone wymagane w przepisach tablice pomarańczowe, nalepki ostrzegawcze lub duże nalepki ostrzegawcze, znaki dla materiałów podgrzanych, znaki dla materiałów zagrażających środowisku oraz znaki manewrowania;

i) przestrzegać przepisów o szczególnej kontroli przed i po napełnieniu wagonu-cysterny gazem skroplonym;

j) upewnić się przy napełnianiu wagonów lub kontenerów towarami niebezpiecznymi luzem o spełnieniu odpowiednich przepisów działu 7.3.

1.4.3.4 Operator kontenera-cysterny lub cysterny przenośnej

W zakresie przepisów podanych pod 1.4.1, operator kontenera-cysterny lub cysterny przenośnej powinien w szczególności:

a) zapewnić, aby spełniały one obowiązujące przepisy w zakresie konstrukcji, wyposażenia, badań i oznakowania;

b) zapewnić, aby konserwacja zbiorników i ich wyposażenia była przeprowadzana w sposób, który gwarantuje, że w normalnych warunkach eksploatacji kontener-cysterna lub cysterna przenośna będą odpowiadać RID aż do następnego badania;

c) dokonać nadzwyczajnej kontroli, gdy bezpieczeństwo korpusu zbiornika lub jego wyposażenia mogło być narażone na skutek naprawy, przeróbki lub wypadku.

1.4.3.5 Operator wagonu-cysterny

W zakresie przepisów podanych pod 1.4.1, operator wagonu-cysterny powinien w szczególności:

a) zapewnić, aby wagon-cysterna spełniał obowiązujące przepisy w zakresie konstrukcji, wyposażenia, badań i oznakowania;

b) zapewnić, aby konserwacja zbiorników i ich wyposażenia była przeprowadzana w sposób, który gwarantuje, że w normalnych warunkach eksploatacji wagon-cysterna będzie odpowiadać RID aż do następnego badania;

c) dokonać kontroli nadzwyczajnej, gdy bezpieczeństwo zbiornika lub jego wyposażenia mogło być narażone na skutek naprawy, przeróbki lub wypadku.

1.4.3.6 Zarządca infrastruktury kolejowej

W zakresie przepisów podanych pod 1.4.1, zarządca infrastruktury kolejowej powinien w szczególności:

a) zapewnić, aby wewnętrzne plany awaryjne dla stacji rozrządowych zostały opracowane zgodnie z działem 1.11;

b) upewnić się, że w każdym momencie przewozu ma szybki i nieograniczony dostęp co najmniej do następujących informacji:

- o zestawieniu pociągu, poprzez wskazanie numeru każdego wagonu i jego rodzaju, jeżeli rodzaj wagonu nie jest zawarty w numerze wagonu,

- o numerach UN przewożonych towarów niebezpiecznych w lub na każdym wagonie, lub o przewozie towarów niebezpiecznych zapakowanych w ilościach ograniczonych zgodnie z działem 3.4, jeżeli przewożone są tylko takie towary i zgodnie z działem 3.4 wymagane jest oznakowanie wagonu lub kontenera wielkiego,

- o umiejscowieniu każdego wagonu w składzie pociągu (zestawienie składu pociągu),

Informacje te powinny być ujawniane tylko tym służbom, które wymagają ich w celu zapewnienia bezpieczeństwa, ochrony lub udzielenia wsparcia w sytuacjach awaryjnych.

Uwaga. Sposób przekazywania informacji powinien być określony w przepisach o korzystaniu z infrastruktury kolejowej.

1.4.3.7 Rozładowca

Uwaga. W tym podrozdziale rozładunek obejmuje zdjęcie, wyładunek i opróżnienie, jak określono w definicji rozładowcy w 1.2.1.

1.4.3.7.1 Zgodnie z 1.4.1 rozładowca w szczególności powinien:

a) upewnić się przez porównanie odpowiednich informacji z dokumentu przewozowego z informacjami na sztuce przesyłki, kontenerze, cysternie, MEGC lub wagonie, że będą rozładowane właściwe towary;

b) sprawdzać przed i w czasie rozładunku, czy opakowania, cysterna, wagon lub kontener nie są uszkodzone w stopniu mogącym spowodować zagrożenie w trakcie rozładunku. W takim przypadku powinien upewnić się, że dalszy rozładunek będzie wykonywany dopiero po podjęciu odpowiednich przedsięwzięć;

Uwaga. Napełniający powinien ustalić procedury dla sprawdzania poprawności działania zamknięć zbiornika wagonu-cysterny i dla zagwarantowania szczelności urządzeń zamykających, przed i po napełnieniu. Wytyczne w postaci list kontrolnych dla wagonu-cysterny do materiałów ciekłych, wydane przez Europejskie Stowarzyszenie Przemysłu Chemicznego (CEFIC) są dostępne na stronie OTIF (www.otif.org).

c) spełniać wszystkie odpowiednie wymagania dotyczące rozładunku;

d) niezwłocznie po rozładunku cysterny, wagonu lub kontenera:

(i) usunąć wszystkie niebezpieczne pozostałości, które zanieczyściły zewnętrzną powierzchnię cysterny, wagonu lub kontenera podczas rozładunku;

(ii) zapewnić zamknięcie zaworów i włazów;

Uwaga. Rozładowca powinien ustalić procedury dla sprawdzania poprawności działania zamknięć zbiornika wagonu-cysterny i dla zagwarantowania szczelności urządzeń zamykających, przed i po napełnieniu. Wytyczne w postaci list kontrolnych dla wagonu-cysterny do materiałów ciekłych, wydane przez Europejskie Stowarzyszenie Przemysłu Chemicznego (CEFIC) są dostępne na stronie OTIF (www.otif.org).

e) upewnić się, że wymagane czyszczenie i odkażenie wagonu lub kontenera zostało przeprowadzone, i

f) zapewnić, aby na całkowicie rozładowanych, oczyszczonych, odgazowanych i odkażonych wagonach i kontenerach nie były widoczne nalepki ostrzegawcze i tablice pomarańczowe.

1.4.3.7.2 Jeżeli rozładowca korzysta z usług innych uczestników przewozu (oczyszczającego, punktu odkażania, itd.), to powinien on podjąć odpowiednie przedsięwzięcia zapewniające, że przepisy RID zostaną spełnione.

Dział  1.5

Odstępstwa

1.5.1 Odstępstwa czasowe

1.5.1.1 Władze właściwe Państw-Stron RID mogą uzgodnić bezpośrednio między sobą dopuszczenie niektórych przewozów na swoich terytoriach na zasadach czasowego odstępstwa od RID, pod warunkiem, że nie zostanie przez to obniżony poziom bezpieczeństwa. Władza inicjująca dane odstępstwo powinna zawiadomić o tym odstępstwie Sekretariat OTIF, który następnie powinien podać je do wiadomości Państwom-Stronom RID ¹⁴ .

Uwaga. Warunki specjalne zgodne z 1.7.4 nie są uważane za odstępstwa czasowe w rozumieniu tego działu.

1.5.1.2 Okres ważności odstępstwa czasowego nie powinien być dłuższy niż 5 lat, licząc od dnia jego wejścia w życie. Odstępstwo czasowe wygasa automatycznie z dniem wejścia w życie odpowiedniej zmiany do RID.

1.5.1.3 Przewozy wykonywane na podstawie odstępstw czasowych są przewozami w rozumieniu Załącznika С do Konwencji COTIF.

1.5.2 Przesyłki wojskowe

W odniesieniu do przesyłek wojskowych, tzn. przesyłek z materiałami lub przedmiotami klasy 1 należącymi do sił zbrojnych lub za które siły zbrojne odpowiadają, obowiązują przepisy odrębne [(patrz 5.2.1.5, 5.2.2.1.8, 5.3.1.1.2 i 5.4.1.2.1 f) oraz 7.2.4 przepis specjalny W2].

Dział  1.6

Przepisy przejściowe

1.6.1 Przepisy ogólne

1.6.1.1 O ile nie jest inaczej postanowione, to materiały i przedmioty RID mogą być przewożone do 30 czerwca 2013 r. na podstawie przepisów RID ¹⁵  ważnych do 31 grudnia 2012 r.

Uwaga. W odniesieniu do zapisów w dokumencie przewozowym patrz 5.4.1.1.12.

1.6.1.2 (skreślony).

1.6.1.3 Materiały i przedmioty klasy 1, należące do sił zbrojnych Państw-Stron RID, które zostały zapakowane przed 1 stycznia 1990 r. zgodnie z obowiązującymi w tym czasie przepisami RID ¹⁶ , mogą być przewożone po 31 grudnia 1989 r., pod warunkiem, że ich opakowania są nienaruszone, a w dokumencie przewozowym są zadeklarowane jako towary wojskowe zapakowane przed 1 stycznia 1990 r. Inne wymagania dotyczące tej klasy i obowiązujące od 1 stycznia 1990 r. powinny być spełnione.

1.6.1.4 Materiały i przedmioty klasy 1, które zostały zapakowane pomiędzy 1 stycznia 1990 r. a 31 grudnia 1996 r., zgodnie z obowiązującymi w tym czasie przepisami RID ¹⁷ , mogą być przewożone po 31 grudnia 1996 r., pod warunkiem, że ich opakowania są nienaruszone, a w dokumencie przewozowym zadeklarowane są jako towary klasy 1 zapakowane pomiędzy 1 stycznia 1990 r. i 31 grudnia 1996 r.

1.6.1.5 DPPL, które zostały zbudowane zgodnie z przepisami liczb marginesowych 405(5) i 555(3), obowiązującymi przed 1 stycznia 1999 r., ale które jednak nie są zgodne z przepisami spod liczb marginesowych 405(5) i 555(3), obowiązującymi od 1 stycznia 1999 r., mogą być nadal używane.

1.6.1.6 DPPL, które zostały zbudowane przed 1 stycznia 2003 r. zgodnie z przepisami liczby marginesowej 1612 (1) obowiązującymi do 30 czerwca 2001 r., ale które nie odpowiadają przepisowi 6.5.2.1.1 obowiązującemu od 1 lipca 2001 r., pod względem wysokości liter, cyfr i symboli, mogą być dalej używane.

1.6.1.7 Zatwierdzenia typów dla bębnów, kanistrów i opakowań złożonych, wykonanych z polietylenu o dużej lub średniej masie cząsteczkowej, które były wystawione przed 1 lipca 2005 r. zgodnie z przepisem 6.1.5.2.6 obowiązującym do 31 grudnia 2004 r., ale nie odpowiadają przepisowi 4.1.1.21, pozostają ważne do 31 grudnia 2009 r. Wszystkie opakowania, które zostały zbudowane lub oznakowane na podstawie tych zatwierdzeń typu, mogą być dalej używane do wygaśnięcia ich okresu używania określonego w 4.1.1.15.

1.6.1.8 Istniejące jeszcze tablice pomarańczowe, które odpowiadają przepisom 5.3.2.2 obowiązującym do 31 grudnia 2004 r., mogą być dalej używane, pod warunkiem spełnienia wymagań 5.3.2.2.1 i 5.3.2.2.2, że tablica, cyfry i litery powinny pozostawać zamocowane niezależnie od ustawienia wagonu.

1.6.1.9 (zarezerwowany)

1.6.1.10 Ogniwa i baterie litowe wytworzone przed 1 lipca 2003 r., które były sprawdzone zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2002 r., ale które nie były sprawdzone zgodnie z przepisami obowiązującymi od 1 stycznia 2003 r., jak również przyrządy zawierające takie baterie lub ogniwa litowe, mogą być dalej przewożone aż do 30 czerwca 2013 r., o ile są spełnione wszystkie pozostałe stosowane przepisy.

1.6.1.11 Zatwierdzenia typu dla bębnów, kanistrów i opakowań złożonych, wykonanych z polietylenu o dużej lub średniej masie cząsteczkowej oraz dla DPPL wykonanych z polietylenu o dużej masie cząsteczkowej, które zostały wydane przed 1 lipca 2007 r. zgodnie z przepisami 6.1.6.1 a) ważnymi do 31 grudnia 2006 r., ale które nie są zgodne z przepisem 6.1.6.1a) stosowanym od 1 stycznia 2007 r., nadal są ważne.

1.6.1.12 (zarezerwowany)

1.6.1.13 (skreślony)

1.6.1.14 DPPL wytworzone przed 1 stycznia 2011 r. zgodnie z typem, które nie spełniły wymagań badania na drgania według 6.5.6.13, lub w momencie przeprowadzania badania na spadek nie musiały odpowiednio spełniać kryteriów z 6.5.6.9.5 d), mogą być dalej używane.

1.6.1.15 DPPL wytworzone, przebudowane lub naprawione przed 1 stycznia 2011 r., nie muszą być oznakowane dopuszczalnym obciążeniem na piętrzenie zgodnie z 6.5.2.2.2. Tego rodzaju DPPL nieoznakowane zgodnie z 6.5.2.2.2 mogą być dalej używane po 31 grudnia 2010 r., powinny być jednak oznakowane zgodnie z 6.5.2.2.2, jeżeli po tej dacie będą przebudowane lub naprawione.

1.6.1.16 Materiały zwierzęce zarażone zarazkami chorobotwórczymi kategorii B, z wyjątkiem takich, które byłyby przyporządkowane do kultur kategorii A (patrz 2.2.62.1.12.2), do 31 grudnia 2014 r. mogą być przewożone zgodnie z wymaganiami władzy właściwej ¹⁸ .

1.6.1.17 (skreślony)

1.6.1.18 (skreślony)

1.6.1.19 Przepisy klasyfikacji 2.2.9.1.10.3, 2.2.9.1.10.4 materiałów zagrażających środowisku stosowane do 31 grudnia 2010 r. mogą być stosowane do 31 grudnia 2013 r.

1.6.1.20 W odstępstwie od przepisów działu 3.4, obowiązujących od 1 stycznia 2011 r., towary niebezpieczne zapakowane w ilościach ograniczonych, za wyjątkiem towarów niebezpiecznych którym w dziale 3.2 tabela A kolumna 7a przyporządkowano cyfrę "0", do 30 czerwca 2015 r. mogą być przewożone nadal na podstawie przepisów działu 3.4 obowiązujących do 31 grudnia 2010 r. Jednakże w takim przypadku przepisy rozdziału 3.4.12 do 3.4.15 obowiązujące od 1 stycznia 2011 mogą być stosowane od 1 stycznia 2011 r.

1.6.1.21 (zarezerwowany)

1.6.1.22 Naczynia wewnętrzne DPPL złożonych wytworzone przed 1 lipca 2011 i oznakowane zgodnie z przepisem 6.5.2.2.4 obowiązującym do 31 grudnia 2010, mogą być nadal używane.

1.6.1.23 (zarezerwowany)

1.6.1.24 Ogniwa i baterie litowe wytworzone przed 1 stycznia 2014 r., które zostały zbadane zgodnie z przepisami stosowanymi do 31 grudnia 2012 r., ale nie zostały zbadane zgodnie z przepisami stosowanymi od 1 stycznia 2013 r., oraz wyposażenie zawierające takie ogniwa lub baterie litowe, mogą być nadal przewożone, jeżeli spełnione są pozostałe mające zastosowanie przepisy.

1.6.1.25 Opakowania i opakowania zbiorcze oznakowane numerem UN zgodnie z przepisami RID stosowanymi do 31 grudnia 2012 r. i które nie odpowiadają wymaganiom 5.2.1.1 dotyczącym wymiarów numeru UN i liter "UN" stosowanym od 1 stycznia 2013 r., mogą być nadal używane do 31 grudnia 2013 r., a butle o pojemności wodnej maksymalnie 60 litrów do terminu następnego badania, ale maksymalnie do 30 czerwca 2018 r.

1.6.1.26 Opakowania duże wytworzone lub przebudowane przed 1 stycznia 2014 r., niespełniające wymagań 6.6.3.1 odnośnie wysokości liter, numerów i symboli, obowiązujących od 1 stycznia 2013 r., mogą być używane nadal. Opakowania duże wytworzone lub przebudowane przed 1 stycznia 2015 r. nie wymagają oznakowania zawierającego maksymalnego dopuszczalnego obciążenia przy piętrzeniu określonego w 6.6.3.3. Takie duże opakowania, nieoznakowane zgodnie z 6.6.3.3, mogą być używane nadal po 31 grudnia 2014 r., ale w przypadku gdy zostaną one przebudowane po tej dacie, to powinny zostać oznakowane zgodnie z 6.6.3.3.

1.6.1.27 Zbiorniki stanowiące integralne części wyposażenia lub urządzeń wytworzonych przed 1 stycznia 2013 r. i zawierające paliwa płynne zaliczone UN: 1202, 1203, 1223, 1268, 1863 lub 3475, niespełniające wymagań przepisu specjalnego 363 działu 3.3 mogą być nadal używane.

1.6.2 Naczynia ciśnieniowe i naczynia do gazów klasy 2

1.6.2.1 Naczynia wytworzone przed 1 stycznia 1997 r., które nie odpowiadają wymaganiom RID obowiązującym od 1 stycznia 1997 r., a których przewóz był dozwolony na podstawie wymagań RID obowiązujących do 31 grudnia 1996 r., mogą być nadal przewożone po tej dacie, pod warunkiem, że spełnione są wymagania w zakresie badań okresowych, podane w instrukcjach pakowania P200 i P203.

1.6.2.2 (skreślony)

1.6.2.3 Naczynia do przewozu materiałów klasy 2, które zostały wytworzone przed 1 stycznia 2003 r., mogą nadal posiadać, po 1 stycznia 2003 r., oznakowanie zgodne z przepisami stosowanymi do 31 grudnia 2002 r.

1.6.2.4 Naczynia ciśnieniowe zaprojektowane i wytworzone zgodnie z przepisami technicznymi, które zgodnie z 6.2.5 nie będą dłużej uznawane, mogą być nadal używane.

1.6.2.5 Naczynia ciśnieniowe i ich zamknięcia zaprojektowane i wytworzone zgodnie z normami stosowanymi w czasie kiedy je konstruowano (patrz 6.2.4) według RID stosowanych w tym czasie, mogą być nadal używane, jeżeli nie będzie to ograniczone przez przepisy przejściowe.

1.6.2.6 Naczynia ciśnieniowe dla materiałów niezaklasyfikowanych do klasy 2, zbudowane przed 1 lipca 2009 r. zgodnie z przepisami 4.1.4.4 obowiązującymi do 31 grudnia 2008 r., nieodpowiadające jednak przepisom 4.1.3.6 ważnym od 1 stycznia 2009 r., mogą być dalej przewożone, pod warunkiem, że będą odpowiadały przepisom 4.1.4.4 obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.

1.6.2.7 (skreślony)

1.6.2.8 (skreślony)

1.6.2.9 Wymagania przepisu specjalnego dla opakowań "v" w ustępie (10) instrukcji pakowania P200 w 4.1.4.1 stosowane do 31 grudnia 2010 r. mogą być przez Państwa-Strony RID zastosowane do butli wytworzonych do 1 stycznia 2015 r.

1.6.2.10 Butle stalowe spawane wielokrotnego napełniania dla przewozu gazów UN 1011, 1075, 1965, 1969 lub 1978, dla których na podstawie wymagania przepisu specjalnego dla opakowań "v" w ustępie (10) instrukcji pakowania P200 w 4.1.4.1 stosowanego do 31 grudnia 2010 r., władza właściwa państwa (państw) przewozu przyznała 15-letni okres badań okresowych, mogą być sprawdzane ponownie na podstawie tych przepisów.

1.6.2.11 Naboje gazowe wytworzone i przygotowane do przewozu przed 1 stycznia 2013 r. bez zastosowania wymagań w 1.8.6, 1.8.7 i 1.8.8 dla oceny zgodności, mogą być nadal przewożone po tej dacie, pod warunkiem, że spełnione są pozostałe mające zastosowanie przepisy RID.

1.6.2.12 Naczynia ciśnieniowe awaryjne mogą być do 31 grudnia 2013 r. nadal produkowane i dopuszczane zgodnie z przepisami krajowymi. Naczynia ciśnieniowe awaryjne wytworzone i dopuszczone zgodnie z prawem krajowym przed 1 stycznia 2014 r. mogą być nadal używane na podstawie dopuszczenia władzy właściwej państwa używającego.

1.6.3 Wagony-cysterny i wagony-baterie

1.6.3.1 Wagony-cysterny zbudowane przed wejściem w życie przepisów obowiązujących od 1 października 1978 r., mogą być używane nadal, jeżeli wyposażenie zbiornika odpowiada przepisom działu 6.8. Grubość ścianki korpusów zbiorników, z wyjątkiem korpusów zbiorników przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych klasy 2, powinna odpowiadać co najmniej ciśnieniu obliczeniowemu 400 kPa (4 bar) (nadciśnienie) dla stali konstrukcyjnej i 200 kPa (2 bar) (nadciśnienie) dla aluminium i stopów aluminium.

1.6.3.2 Badania okresowe wagonów-cystern, znajdujących się w eksploatacji zgodnie z tymi przepisami przejściowymi, powinny być dokonane zgodnie z przepisami podanymi pod 6.8.2.4 i 6.8.3.4 oraz zgodnie z przepisami specjalnymi dotyczącymi różnych klas. Jeżeli poprzednie przepisy nie przewidywały wyższego ciśnienia próbnego, to dla zbiorników z aluminium i stopów aluminium wystarczające jest ciśnienie próbne 200 kPa (2 bar) (nadciśnienie).

1.6.3.3 Wagony-cysterny spełniające przepisy przejściowe podane pod 1.6.3.1 i 1.6.3.2, mogą być używane do 30 września 1998 r. do przewozu materiałów niebezpiecznych, dla których zostały dopuszczone. Tego okresu przejściowego nie stosuje się do wagonów-cystern przeznaczonych do przewozu gazów klasy 2, ani do wagonów cystern, których grubość ścianki i elementy wyposażenia odpowiadają przepisom działu 6.8.

1.6.3.4 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 1988 r., zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 1987 r., które jednak nie odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 1988 r., mogą być po tej dacie nadal używane. Dotyczy to również wagonów-cystern, które nie posiadały danych o materiale konstrukcyjnym cysterny, zgodnie z rozdziałem 1.6.1 Dodatku XI.

1.6.3.5 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 1993 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 1992 r., które jednak nie odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 1993 r., mogą być nadal używane.

1.6.3.6 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 1995 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 1994 r., które jednak nie odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 1995 r., mogą być nadal używane.

1.6.3.7 Wagony-cysterny do przewozu materiałów ciekłych o temperaturze zapłonu od 55 °C do 60 °C, zbudowane przed 1 stycznia 1997 r. zgodnie z przepisami rozdziałów 1.2.7, 1.3.8 i 3.3.3 Dodatku XI, obowiązującymi do 31 grudnia 1996 r., które jednak nie odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 1997 r., mogą być nadal używane.

1.6.3.8 Jeżeli w wyniku zmian w RID zostały zmienione oficjalne nazwy przewozowe niektórych gazów, to nie ma konieczności dokonania zmian nazw na tabliczce lub samym zbiorniku (patrz 6.8.3.5.2 lub 6.8.3.5.3), pod warunkiem, że nazwy gazów na wagonach-cysternach, wagonach-bateriach i wagonach z cysternami odejmowalnymi lub na tablicach [patrz 6.8.3.5.6b) lub c)] zostaną dostosowane podczas najbliższego badania okresowego.

1.6.3.9 (zarezerwowany)

1.6.3.10 (zarezerwowany)

1.6.3.11 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 1997 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 1996 r., które jednak nie odpowiadają przepisom podanym pod 3.3.3 i 3.3.4 Dodatku XI obowiązującym od 1 stycznia 1997 r., mogą być nadal używane.

1.6.3.12 (skreślony)

1.6.3.13 (skreślony)

1.6.3.14 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 1999 r. zgodnie z przepisami podanymi pod 5.3.6.3 Dodatku XI obowiązującymi do 31 grudnia 1998 r., które jednak nie odpowiadają przepisom podanym pod 5.3.6.3 Dodatku XI obowiązującym od 1 stycznia 1999 r. mogą być nadal używane.

1.6.3.15 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 lipca 2007 zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2006 r., które jednak nie odpowiadają przepisom podanym pod 6.8.2.2.3 obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. mogą być stosowane do następnego badania okresowego.

1.6.3.16 Dla wagonów-cystern i wagonów-baterii zbudowanych przed 1 stycznia 2007 r., które jednak nie odpowiadają przepisom 4.3.2 oraz 6.8.2.3, 6.8.2.4 i 6.8.3.4, dotyczącym dokumentacji cysterny, gromadzenie dokumentów do dokumentacji cysterny powinno rozpocząć się najpóźniej przed następnym badaniem okresowym.

1.6.3.17 Wagony-cysterny przeznaczone do przewozu materiałów klasy 3 grupy pakowania I o prężności pary w 50 °C nie wyższej niż 175 kPa (1,75 bar) (ciśnienie absolutne), zbudowane przed 1 lipca 2007 r. zgodnie z przepisami stosowanymi do 31 grudnia 2006 r., którym przydzielono kod cysterny L1,5BN zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2006 r., mogą być nadal wykorzystywane do przewozu wyżej wymienionych materiałów do 31 grudnia 2022 r.

1.6.3.18 Wagony-cysterny i wagony-baterie zbudowane przed 1 stycznia 2003 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 30 czerwca 2001 r., które jednak nie odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 lipca 2001 r., mogą być nadal używane.

Powinny być jednak oznakowanie odpowiednim kodem dla cystern i, jeżeli ma to zastosowanie, odpowiednimi kodami literowo-cyfrowymi według przepisów specjalnych TC i TE zgodnie z 6.8.4.

1.6.3.19 (zarezerwowany)

1.6.3.20 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 lipca 2003 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2002 r., które jednak nie odpowiadają przepisom 6.8.2.1.7 i przepisowi specjalnemu TE15 z 6.8.4 b) obowiązującemu od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2006 r., mogą być nadal używane.

1.6.3.21 (skreślony)

1.6.3.22 Wagony-cysterny, których zbiorniki wykonano ze stopów aluminium, zbudowane przed 1 stycznia 2003 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2002 r., które nie jednak odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 2003 r., mogą być nadal używane.

1.6.3.23 (skreślony)

1.6.3.24 Wagony-cysterny przeznaczone do przewozu gazów UN 1052, 1790 i 2073, zbudowane przed 1 stycznia 2003 r., zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2002 r., które jednak nie odpowiadają przepisom 6.8.5.1.1 b), obowiązującym od 1 stycznia 2003 r., mogą być nadal używane.

1.6.3.25 (skreślony)

1.6.3.26 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 2007 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2006 r., które jednak nie odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. dotyczącym zgodnie z 6.8.2.5.1 podania ciśnienia obliczeniowego zewnętrznego, mogą być nadal używane.

1.6.3.27 a) Wagony-cysterny i wagony-baterie

- dla gazów klasy 2 z kodami klasyfikacyjnymi mającymi litery T, TF, TC, TO, TFC lub TOC,

- dla materiałów klasy 3 do 8, przewożonych w stanie ciekłym, którym w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 przyporządkowane są kody zbiorników L15CH, L15DH lub L21DH,

zbudowane przed 1 stycznia 2005 r., powinny być wyposażone w urządzenia według przepisu specjalnego TE22 z 6.8.4 o zdolności pochłaniania energii co najmniej 500 kJ na każdy koniec wagonu.

b) Wagony-cysterny i wagony-baterie

- dla gazów klasy 2 z kodami klasyfikacyjnymi mającymi literę F, oraz

- dla materiałów klasy 3 do 8, przewożonych w stanie ciekłym, którym w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 przyporządkowane są kody zbiorników L10BH, L10CH lub L10DH,

zbudowane przed 1 stycznia 2007 r., które jednak nie odpowiadają przepisowi specjalnemu TE22 z 6.8.4 ważnemu od 1 stycznia 2007 r., mogą być dalej używane.

1.6.3.28 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 2005 r., zgodnie z przepisami ważnymi do 31 grudnia 2004 r., które jednak nie odpowiadają przepisowi 6.8.2.2.1 drugi akapit, powinny mieć zmienione wyposażenie najpóźniej przy następnej przebudowie lub naprawie, o ile jest to praktycznie możliwe i przeprowadzane prace wymagają demontażu elementów składowych.

1.6.3.29 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 2005 r., które jednak nie odpowiadają przepisowi 6.8.2.2.4 obowiązującemu od 1 stycznia 2005 r., mogą być dalej używane.

1.6.3.30 (zarezerwowany)

1.6.3.31 Wagony-cysterny i zbiorniki będące elementami wagonu-baterii, zaprojektowane i zbudowane zgodnie z przepisami technicznymi, które w okresie ich budowy były uznane przez mające wówczas zastosowanie przepisy 6.8.2.7, mogą być nadal używane.

1.6.3.32 Wagony-cysterny przeznaczone do przewozu:

- gazów klasy 2 o kodach klasyfikacyjnych T, TF, TC, TO, TFC lub TOC, i

- materiałów ciekłych klasy 3 do 8, którym w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 przyporządkowano kody cystern L15CH, L15DH lub L21DH,

zbudowane przed 1 stycznia 2007 r. i które nie spełniają wymagań przepisu specjalnego TE25 z 6.8.4 b) obowiązującego od 1 stycznia 2007 r., mogą być nadal używane.

Wagony-cysterny do przewozu gazów UN 1017 CHLOR, UN 1749 TRIFLUOREK CHLORU. UN 2189 DICHLOROSILAN, UN 2901 CHLOREK BROMU i UN 3057 CHLOREK TRIFLUOROACETYLU, których grubość dennic nie spełnia wymagań przepisu specjalnego TE25 b), powinny być przed 31 grudnia 2014 r. wyposażone w urządzenia zgodnie z przepisem specjalnym TE25 a), c) lub d).

1.6.3.33 Wagony-cysterny i wagony-baterie dla gazów klasy 2, zbudowane przed 1 stycznia 1986 r. według przepisów ważnych do 31 grudnia 1985 r. które jednak nie odpowiadają przepisom dotyczącym zderzaków, określonym pod 6.8.3.1.6, mogą być nadal używane.

1.6.3.34 (zarezerwowany)

1.6.3.35 (skreślony)

1.6.3.36 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 2011 r. zgodnie z wymaganiami przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2010 r., które jednak nie odpowiadają przepisom 6.8.2.1.29 obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., mogą być nadal używane.

1.6.3.37 (skreślony)

1.6.3.38 Wagony-cysterny i wagony-baterie, które zostały zaprojektowane i zbudowane zgodnie z normami mającymi zastosowanie do daty ich budowy (patrz 6.8.2.6 i 6.8.3.6), według przepisów RID mających zastosowanie do tej daty, mogą być dalej używane, chyba że zostanie to ograniczone przez przepis przejściowy.

1.6.3.39 Wagony-cysterny, które zostały zbudowane przed 1 lipca 2011 r. zgodnie z wymaganiami przepisu 6.8.2.2.3 stosowanego przed 31 grudnia 2010 r., które jednak nie odpowiadają wymaganiom trzeciego akapitu przepisu 6.8.2.2.3 dotyczącego rozmieszczenia tłumika płomienia lub przerywacza płomienia, mogą być nadal używane.

1.6.3.40 Dla materiałów trujących przy wdychaniu UN 1092, 1238, 1239, 1244, 1251, 1510, 1580, 1810, 1834, 1838, 2474, 2486, 2668, 3381, 3383, 3385, 3387 i 3389 kod cysterny podany w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 obowiązującej do 31 grudnia 2010 r., może być stosowany do 31 grudnia 2016 r. dla wagonów-cystern zbudowanych przez 1 lipca 2011 r.

1.6.3.41 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 lipca 2013 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2012 r., które jednak nie odpowiadają przepisom 6.8.2.5.2 lub 6.8.3.5.6 dotyczącym oznakowania obowiązującym od 1 stycznia 2013 r., mogą być do następnego badania okresowego po 1 lipca 2013 r., nadal oznakowane zgodnie z przepisami stosowanymi do 31 grudnia 2012 r.

1.6.3.42 Dla UN 2381 kod cysterny podany w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 obowiązującym do 31 grudnia 2012 r. może być do 31 grudnia 2018 r. nadal stosowany dla wagonów-cystern zbudowanych przed 1 lipca 2013 r.

1.6.3.43 Wagony-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 2012 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2012 r., które jednak nie odpowiadają obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. wymaganiom 6.8.2.6 odnośnie norm EN 14432:2006 i EN 14433:2006, mogą być nadal używane.

1.6.4 Kontenery-cysterny, cysterny przenośne i MEGC

1.6.4.1 Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 1988 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 1987 r., które jednak nie odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 1988 r., mogą być nadal używane.

1.6.4.2 Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 1993 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 1992 r., które jednak nie odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 1993 r., mogą być nadal używane.

1.6.4.3 Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 1995 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 1994 r., które jednak nie odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 1995 r., mogą być nadal używane.

1.6.4.4 Kontenery-cysterny do przewozu materiałów ciekłych o temperaturze zapłonu od 55 °C do 60 °C, zbudowane przed 1 stycznia 1997 r. zgodnie z przepisami 1.2.7, 1.3.8 i 3.3.3 Dodatku XI, obowiązującymi do 31 grudnia 1996 r., które jednak nie odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 1997 r., mogą być nadal używane.

1.6.4.5 Jeżeli w wyniku zmian w RID zostały zmienione oficjalne nazwy przewozowe niektórych gazów, to nie ma konieczności dokonania zmian nazw na tabliczce lub samym zbiorniku (patrz 6.8.3.5.2 lub 6.8.3.5.3), pod warunkiem, że nazwy gazów na kontenerach-cysternach i MEGC lub na tablicach [patrz 6.8.3.5.6 b) lub c)] zostaną dostosowane podczas najbliższego badania okresowego.

1.6.4.6 Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 2007 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2006 r., ale które jednak nie spełniają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. dotyczących zgodnie z 6.8.2.5.1 podania ciśnienia obliczeniowego zewnętrznego, mogą być nadal używane.

1.6.4.7 Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 1997 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 1996 r., które jednak nie odpowiadają przepisom podanym w 3.3.3 i 3.3.4 Dodatku X, obowiązującym od 1 stycznia 1997 r., mogą być nadal używane.

1.6.4.8 Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 1999 r. zgodnie z przepisami 5.3.6.3 Dodatku X, obowiązującymi do 31 grudnia 1998 r., które jednak nie odpowiadają przepisom podanym w 5.3.6.3 Dodatku X obowiązującym od 1 stycznia 1999 r., mogą być nadal używane.

1.6.4.9 Kontenery-cysterny i MEGC, zaprojektowane i zbudowane zgodnie z przepisami technicznymi, które w okresie ich budowy były uznane przez mające wówczas zastosowanie przepisy 6.8.2.7, mogą być nadal używane.

1.6.4.10 (skreślony)

1.6.4.11 (zarezerwowany)

1.6.4.12 Kontenery-cysterny i MEGC zbudowane przed 1 stycznia 2003 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 30 czerwca 2001 r., które jednak nie odpowiadają przepisom obowiązującym od 1 stycznia 2001 r., mogą być dalej używane.

Powinny być jednak oznakowanie odpowiednim kodem dla cystern i, jeżeli ma to zastosowanie, odpowiednimi kodami literowo-cyfrowymi według przepisów specjalnych TC i TE zgodnie z 6.8.4.

1.6.4.13 Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 lipca 2003 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2002 r., które jednak nie odpowiadają przepisowi 6.8.2.1.7 obowiązującemu od 1 stycznia 2003 r. i przepisowi specjalnemu TE15 z 6.8.4 b) obowiązującemu od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2006 r., mogą być dalej używane.

1.6.4.14 Kontenery-cysterny przeznaczone do przewozu gazów UN 1052, 1790 i 2073, zbudowane przed 1 stycznia 2003 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2002 r., które jednak nie są zgodne z przepisem 6.8.5.1.1 b) obowiązującym od 1 stycznia 2003 r., mogą być dalej używane.

1.6.4.15 Podanie typu badania ("P" lub "L") na tabliczce zbiornika zgodnie z 6.8.2.5.1 wymagane jest dopiero przy pierwszym badaniu wykonywanym po 1 stycznia 2007 r.

1.6.4.16 (skreślony)

1.6.4.17 (skreślony)

1.6.4.18 Dla kontenerów-cystern i MEGC zbudowanych przed 1 stycznia 2007 r., które jednak nie odpowiadają przepisom 4.3.2 oraz 6.8.2.3, 6.8.2.4 i 6.8.3.4 dotyczącym dokumentacji cysterny, gromadzenie dokumentów do dokumentacji cysterny powinno rozpocząć się najpóźniej przed następnym badaniem okresowym.

1.6.4.19 Kontenery-cysterny przeznaczone do przewozu materiałów klasy 3 grupy pakowania 1 o prężności pary w 50 °C 175 kPa (1,75 bar) (ciśnienie absolutne), zbudowane przed 1 lipca 2007 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2006 r., którym przyporządkowano kod L1,5BN zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2006 r., mogą być nadal używane do przewozu wyżej wymienionych materiałów do 31 grudnia 2016 r.

1.6.4.20 Kontenery-cysterny do przewozu odpadów napełniane podciśnieniowo zbudowane przed 1 lipca 2005 r. zgodnie z przepisami ważnymi do 31 grudnia 2004 r., które jednak nie odpowiadają przepisom 6.10.3.9 obowiązującym od 1 stycznia 2005 r., mogą być nadal używane.

1.6.4.21 do

1.6.4.29 (zarezerwowany)

1.6.4.30 Cysterny przenośne i MEGC-UN, które nie spełniają wymagań obowiązujących do 1 stycznia 2007 r., ale które zostały zbudowane zgodnie z świadectwami zatwierdzenia typu wydanymi przed 1 stycznia 2008 r., mogą być nadal używane.

1.6.4.31 Dla materiałów, którym w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 przyporządkowano przepis specjalny TP35, do 31 grudnia 2014 r. może być używana instrukcja dla cystern przenośnych T14, stosowana w przepisach RID obowiązujących do 31 grudnia 2008 r.

1.6.4.32 Jeżeli zbiornik kontenera-cysterny już od 1 stycznia 2009 r. jest podzielony ściankami lub falochronami na komory o pojemności nie większej niż 7500 litrów, to do następnego badania okresowego według 6.8.2.4.2 pojemność podana w danych wymaganych przez 6.8.2.5.1 nie musi być uzupełniona literą "S".

1.6.4.33 W odstępstwie od 4.3.2.2.4, kontenery-cysterny dla przewozu skroplonych lub skroplonych schłodzonych gazów, odpowiadające stosowanym przepisom konstrukcji, ale przed 1 lipca 2009 r. nie podzielone przez ścianki lub falochrony na komory o pojemności nie większej niż 7500 litrów, powinny być nadal napełniane do więcej niż 20% lub do mniej niż 80% pojemności użytkowej.

1.6.4.34 (skreślony)

1.6.4.35 (skreślony)

1.6.4.36 Dla materiałów, którym w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 przyporządkowano przepis specjalny TP37, do 31 grudnia 2016 r. może być używana instrukcja dla cystern przenośnych stosowana w przepisach RID obowiązujących do 31 grudnia 2010 r.

1.6.4.37 Cysterny przenośne i MEGC, które zostały zbudowane przed 1 stycznia 2012 r., spełniające przepisy oznakowania 6.7.2.20.1, 6.7.3.16.1, 6.7.4.15.1 lub 6.7.5.13.1 obowiązujące do 31 grudnia 2010 r., mogą być nadal używane, jeżeli odpowiadają wszystkim pozostałym przepisom RID ważnym od 1 stycznia 2011 r., włącznie z. gdy ma to zastosowanie, przepisem 6.7.2.20.1g) dotyczącym podania symbolu "S" na tabliczce znamionowej zbiornika, jeżeli zbiornik cysterny lub komora cysterny podzielona jest falochronami na przedziały o pojemności maksimum 7500 litrów. Jeżeli zbiornik cysterny lub komora cysterny została już podzielona przed 1 stycznia 2012 r. falochronami na przedziały o pojemności maksimum 7500 litrów, to do następnego badania okresowego zgodnego z 6.7.2.19.5 pojemność zbiornika cysterny lub komory cysterny nie musi być oznakowana symbolem "S".

1.6.4.38 Cysterny przenośne zbudowane przed 1 stycznia 2014 r. do następnego badania okresowego nie muszą być oznakowane według instrukcji dla cystern przenośnych zgodnie z 6.7.2.20.2, 6.7.3.16.2 i 6.7.4.15.2.

1.6.4.39 Kontenery-cysterny i MEGC zaprojektowane i zbudowane zgodnie z normami obowiązującymi w czasie ich produkcji (patrz 6.8.2.6 i 6.8.3.6), według przepisów RID mających zastosowanie w tym czasie, mogą być nadal używane, chyba że będzie to ograniczone przez przepis przejściowy.

1.6.4.40 Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 lipca 2011 r. zgodnie z przepisem 6.8.2.2.3 obowiązującym do 31 grudnia 2010 r., które jednak nie odpowiadają wymaganiom trzeciego akapitu przepisu 6.8.2.2.3 dotyczącego rozmieszczenia tłumika płomieni lub przerywacza płomienia, mogą być nadal używane.

1.6.4.41 Dla materiałów trujących przy wdychaniu UN 1092, 1238, 1239, 1244, 1251, 1510, 1580, 1810, 1834, 1838, 2474, 2486, 2668, 3381, 3383, 3385, 3387 i 3389 kod cysterny podany w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 obowiązujący do 31 grudnia 2010 r., może być stosowany do 31 grudnia 2016 r. dla kontenerów-cystern zbudowanych przed 1 lipca 2011 r.

1.6.4.42 Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 lipca 2013 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2012 r., które jednak nie odpowiadają przepisom 6.8.2.5.2 lub 6.8.3.5.6 dotyczącym oznakowania obowiązującym od 1 stycznia 2013 r., mogą być do następnego badania okresowego po 1 lipca 2013 r. nadal oznakowane zgodnie z przepisami stosowanymi do 31 grudnia 2012 r.

1.6.4.43 Cysterny przenośne i MEGC zbudowane przed 1 lipca 2014 nie muszą spełniać wymagań 6.7.2.13.1 f), 6.7.3.9.1 e), 6.7.4.8.1 e) i 6.7.5.6.1 d) dotyczących oznakowania urządzeń obniżających ciśnienie.

1.6.4.44 Dla materiałów, którym w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 przyporządkowano przepis specjalny TP38 lub TP39, mogą być stosowane do 31 grudnia 2018 r. instrukcje dla cystern przenośnych opisane w RID obowiązującym do 31 grudnia 2012 r.

1.6.4.45 Dla UN 2381 kod cysterny podany w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 obowiązującym do 31 grudnia 2012 r. może być do 31 grudnia 2018 r. nadal stosowany dla kontenerów-cystern zbudowanych przed 1 lipca 2013 r.

1.6.4.46 Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 2012 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi do 31 grudnia 2012 r., które jednak nie odpowiadają wymaganiom 6.8.2.6 obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. dotyczącym norm EN 14432:2006 i EN 14433:2006, mogą być nadal używane.

1.6.5 (zarezerwowany)

1.6.6 Klasa 7

1.6.6.1 Sztuki przesyłki niewymagające zatwierdzenia wzoru przez władzę właściwą zgodnie z przepisami IAEA z 1985 r. i z 1985 r. (ze zmianami z 1990 r.) Seria Bezpieczeństwo Nr 6

Wyłączone sztuki przesyłki, przemysłowe sztuki przesyłki Typ IP-1, IP-2 i IP-3 oraz sztuki przesyłki Typ A, które nie wymagały zatwierdzenia wzoru przez władzę właściwą i spełniają wymagania przepisów IAEA z 1985 r. lub z 1985 r. (z poprawkami z 1990 r.) "Przepisy Bezpiecznego Transportu Materiałów Promieniotwórczych", IAEA, Seria Bezpieczeństwo Nr 6, mogą być nadal stosowane pod warunkiem, że obowiązkowy program zapewnienia jakości odpowiada wymaganiom podanym w 1.7.3 oraz ograniczenia aktywności i ograniczenia dla materiału są zgodne z 2.2.7.2.2, 2.2.7.2.4.1, 2.2.7.2.4.4, 2.2.7.2.4.5, 2.2.7.2.4.6, przepisem specjalnym 336 z działu 3.3 i z 4.1.9.3.

Każde opakowanie, w którym dokonano zmian innych niż poprawiających bezpieczeństwo lub opakowanie wytworzone po 31 grudnia 2003 r., powinno spełniać wymagania RID. Sztuki przesyłki przygotowane do przewozu nie później niż do 31 grudnia 2003 r., zgodne z przepisami IAEA z 1985 r. lub z 1985 r. (ze zmianami z 1990 r.), Seria Bezpieczeństwo Nr 6, mogą być nadal stosowane do przewozu. Sztuki przesyłki przygotowane do przewozu po tym terminie powinny spełniać wymagania RID.

1.6.6.2 Sztuki przesyłki zatwierdzone zgodnie z przepisami IAEA z 1973 r., z 1973 r. z poprawkami oraz z przepisami z 1985 r. i z 1985 r. (ze zmianami z 1990 r.) Seria Bezpieczeństwo Nr 6

1.6.6.2.1 Opakowania wytworzone zgodnie ze wzorem sztuki przesyłki zatwierdzonym przez władzę właściwą na podstawie przepisów IAEA z 1973 r. lub z 1973 r. (ze zmianami), Seria Bezpieczeństwo Nr 6, mogą być nadal używane pod warunkiem, że wzór sztuki przesyłki został zatwierdzony wielostronnie, a obowiązkowy program zapewnienia jakości odpowiada wymaganiom podanym pod 1.7.3 oraz ograniczenia aktywności i ograniczenia dla materiału są zgodne z 2.2.7.2.2, 2.2.7.2.4.1, 2.2.7.2.4.4, 2.2.7.2.4.5, 2.2.7.2.4.6, przepisem specjalnym 337 z działu 3.3 i z 4.1.9.3. Żadna nowa produkcja takich opakowań nie powinna być rozpoczynana. Zmiany we wzorze opakowania, rodzaju lub ilości dopuszczonej zawartości promieniotwórczej, które według władzy właściwej mogą w znaczący sposób wpływać na bezpieczeństwo, powinny spełniać wymagania RID. Każdemu opakowaniu powinien być nadany numer seryjny zgodnie z wymaganiem podanym pod 5.2.1.7.5, który powinien być umieszczony na zewnętrznej stronie każdego opakowania.

1.6.6.2.2 Opakowania wytworzone zgodnie ze wzorem sztuki przesyłki zatwierdzonym przez władzę właściwą na podstawie przepisów IAEA z 1985 r. lub przepisów z 1985 r. (ze zmianami z 1990 r.), Seria Bezpieczeństwo Nr 6, mogą być nadal stosowane, pod warunkiem wielostronnego zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki oraz, że obowiązkowy program zapewnienia jakości odpowiada wymaganiom podanym pod 1.7.3 oraz ograniczenia aktywności i ograniczenia dla materiału są zgodne z 2.2.7.2.2, 2.2.7.2.4.1, 2.2.7.2.4.4, 2.2.7.2.4.5, 2.2.7.2.4.6, przepisem specjalnym 337 z działu 3.3 i z 4.1.9.3. Zmiany dotyczące wzoru opakowania, rodzaju i ilości dopuszczonej zawartości promieniotwórczej, które według władzy właściwej mogą w sposób znaczący wpływać na bezpieczeństwo, powinny spełniać wymagania RID. Wszystkie opakowania, których produkcja rozpocznie się po 31 grudnia 2006 r. powinny spełniać wymagania RID.

1.6.6.3 Materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci zatwierdzony zgodnie z przepisami IAEA z 1973 r., z 1973 r. (ze zmianami), z 1985 r. i z 1985 r. (ze zmianami z 1990 r.) Seria Bezpieczeństwo Nr 6

Materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci wytworzony zgodnie ze wzorem, który został zatwierdzony zgodnie z przepisami IAEA z 1973 r., z 1973 r. (ze zmianami), z 1985 r. i z 1985 r. (ze zmianami z 1990 r.), Seria Bezpieczeństwo Nr 6, może być nadal używany, jeżeli obowiązkowy program zapewnienia jakości odpowiada wymaganiom podanym pod 1.7.3. Każdy materiał w specjalnej postaci wytworzony po 31 grudnia 2003 r. powinien spełniać wymagania RID.

Dział  1.7

Ogólne wymagania dotyczące klasy 7

1.7.1 Zakres stosowania

Uwagi 1. W razie wypadków i zdarzeń podczas przewozu materiałów promieniotwórczych należy przestrzegać odpowiednich przepisów awaryjnych ustalonych przez krajowe i/lub międzynarodowe organizacje, aby chronić osoby, mienie i środowisko. Odpowiednie wytyczne dla takich przepisów zawarte są w dokumencie "Planning and Preparing for Emergency Response to Transport Accidents Involving Radioactive Material", Safety Standards Series No. TS-G-1.2 (ST-3), IAEA, Wiedeń (2002).

2. Działania w razie awarii powinny brać pod uwagę tworzenie innych niebezpiecznych materiałów, mogących w razie wypadku powstać z reakcji pomiędzy zawartością przesyłki i środowiskiem.

1.7.1.1 RID ustala normy bezpieczeństwa, które zapewniają akceptowalny poziom zagrożenia ludzi, mienia i środowiska od promieniowania, krytyczności i wydzielanego ciepła, przy przewozie materiałów promieniotwórczych. RID opiera się na przepisach IAEA Regulations for the Safety Transport of Radioactive Material, wydanie 2009, Safety Standarts Series No. TS-R-1, IAEA, Wiedeń (2009). Materiał wyjaśniający do TS-R-1 wydanie 1996 r. znajduje się w dokumencie "Advisory Material for the IAEA Regulations for the Safe Transport of Radioactive Material" (wydanie 2005), Safety Standard Series No. TS- G-1.1 (Rev.1), IAEA Wiedeń (2008 r.).

1.7.1.2 Celem RID jest ustalenie wymagań, które powinny być spełnione dla zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony ludzi, mienia i środowiska przed oddziaływaniem promieniowania podczas przewozu materiałów promieniotwórczych. Ochronę tę osiąga się poprzez wymaganie:

a) szczelnego naczynia dla zawartości promieniotwórczej;

b) kontroli poziomu promieniowania zewnętrznego;

c) zapobiegania osiągnięcia stanu krytycznego;

d) zapobiegania szkodom powodowanym przez nagrzewanie.

Wymagania te spełnione są, po pierwsze, poprzez stopniowanie ograniczenia zawartości promieniotwórczej dla sztuk przesyłki i wagonów oraz stosowanie dla wzorów sztuk przesyłki norm wytrzymałościowych, zależnych od zagrożenia powodowanego przez zawartość promieniotwórczą. Po drugie, wymagania te spełnione są poprzez ustalenie warunków dla wzorów sztuk przesyłki i ich eksploatacji oraz konserwacji opakowań, biorąc pod uwagę charakter zawartości promieniotwórczej. Spełnione są one również poprzez wymaganie kontroli administracyjnej, włączając w to wydawanie świadectw przez władzę właściwą, jeżeli jest to wymagane.

1.7.1.3 RID stosuje się do przewozu koleją materiałów promieniotwórczych, włączając w to incydentalne przewozy związane z używaniem materiałów promieniotwórczych. Na przewóz składają się wszystkie czynności i warunki związane z przemieszczaniem materiałów promieniotwórczych; obejmują one: projektowanie, produkcję, konserwację i naprawy opakowania transportowego, oraz przygotowanie, nadanie, załadunek, przewóz wraz z przechowywaniem podczas tranzytu, rozładunek i odbiór ładunków i sztuk przesyłki z materiałami promieniotwórczymi w miejscu przeznaczenia. Dla norm wytrzymałościowych w RID używane jest stopniowane podejście, które charakteryzuje się trzema poziomami o różnym rygorze:

a) rutynowe warunki przewozu (bez wydarzenia);

b) normalne warunki przewozu (wydarzenia o małym znaczeniu);

c) warunki przewozu uwzględniające wypadki.

1.7.1.4 Przepisy zawarte w RID nie dotyczą:

a) materiałów promieniotwórczych będących integralną częścią jednostki transportowej;

b) materiałów promieniotwórczych przewożonych wewnątrz zakładu, w którym stosowane są odpowiednie przepisy bezpieczeństwa i gdzie przewóz nie odbywa się po publicznych drogach kołowych lub kolejowych;

c) materiałów promieniotwórczych wszczepionych lub wprowadzonych do organizmu człowieka lub żywego zwierzęcia w celu diagnozy lub leczenia;

d) materiałów promieniotwórczych w wyrobach powszechnego użytku posiadających zatwierdzenie, po ich sprzedaży użytkownikowi końcowemu;

e) materiałów naturalnych i rudy, zawierających izotopy pochodzenia naturalnego i które są albo w ich stanie naturalnym albo które zostały przerobione dla innych celów niż ekstrakcja izotopów, przy czym przetworzenie dla pozyskania tych izotopów nie jest brane pod uwagę, pod warunkiem, że stężenie promieniotwórcze tego materiału nie przekracza 10-krotności wartości podanych w 2.2.7.2.2.1 b) lub obliczonych zgodnie z 2.2.7.2.2.2 do 2.2.7.2.2.6;

f) niepromieniotwórczych przedmiotów stałych, dla których istniejące na powierzchni zewnętrznej ilości materiałów promieniotwórczych w żadnym miejscu nie przekraczają wartości granicznej, ustalonej w 2.2.7.1.2 w definicji dla skażenia.

1.7.1.5 Przepisy specjalne dla przewozu wyłączonych sztuk przesyłki

1.7.1.5.1 Wyłączone sztuki przesyłki, które zgodnie z 2.2.7.2.4.1 mogą zawierać materiały promieniotwórcze w ilościach ograniczonych, instrumenty, wyroby i opakowania próżne, podlegają tylko następującym przepisom części 5 do 7:

a) mającym zastosowanie przepisom 5.1.2, 5.1.3.2, 5.1.4, 5.1.5.4, 5.2.1.9 i 7.5.11 przepis specjalny CW33 (5.2);

b) przepisom w 6.4.4 dla wyłączonych sztuk przesyłek;

c) jeżeli wyłączona sztuka przesyłki zawiera materiał rozszczepialny, to powinno mieć zastosowanie jedno z wyłączeń przewidzianych w 2.2.7.2.3.5 dla materiałów rozszczepialnych i powinien być spełniony przepis 6.4.7.2;

1.7.1.5.2 Wyłączone sztuki przesyłki podlegają odpowiednim przepisom wszystkich pozostałych części RID.

1.7.2 Program ochrony przed promieniowaniem

1.7.2.1 Przewóz materiałów promieniotwórczych powinien być zgodny z Programem ochrony przed promieniowaniem, który ma składać się z systematycznych działań mających na celu zapewnienie właściwego stosowania środków ochrony przed promieniowaniem.

1.7.2.2 Wielkości dawek dla osób powinny być poniżej odpowiednich wartości granicznych. Ochrona i bezpieczeństwo powinny być tak zoptymalizowane, aby wielkość dawek indywidualnych, liczba osób narażonych i prawdopodobieństwo narażenia było tak niskie, jak to jest rozsądnie osiągalne, biorąc pod uwagę czynniki ekonomiczne i społeczne, pod warunkiem, że dawki dla poszczególnych osób mieszczą się w ograniczeniach dawek. Powinno być wybrane podejście systematyczne i strukturalne, z uwzględnieniem związków między transportem i innymi formami działalności.

1.7.2.3 Rodzaj i zakres działań objętych programem jest zależny od wielkości i prawdopodobieństwa narażenia na promieniowanie. Program powinien zawierać przepisy 1.7.2.2, 1.7.2.4 i 1.7.2.5 jak również 7.5.11 przepis specjalny CW33 (1.1). Dokumenty programu, dla ich oceny, powinny być dostępne na żądanie władzy właściwej.

1.7.2.4 Jeżeli ocenia się, że w przypadku narażenia zawodowego wynikającego z działalności transportowej, otrzymanie dawki skutecznej:

a) pomiędzy 1 a 6 mSv/rok jest prawdopodobne - to wymaga się programu dla oceny dawek indywidualnych poprzez prowadzenie kontroli środowiska pracy, lub prowadzenia kontroli dawek indywidualnych;

b) przekraczającej 6 mSv/rok jest prawdopodobne - to wymaga się prowadzenia kontroli dawek indywidualnych.

Jeżeli prowadzona jest kontrola dawek indywidualnych lub kontrola środowiska pracy, to powinny być prowadzone odpowiednie zapisy.

Uwaga. W przypadku narażenia zawodowego wynikającego z działalności transportowej, dla której będzie oszacowane, że dawka skuteczna najprawdopodobniej nie przekroczy 1 mSv/rok, nie wymaga się szczególnych procedur postępowania, szczegółowego nadzoru, programu dla oceny lub dokumentowania kontroli dawek indywidualnych.

1.7.2.5 Pracownicy (patrz 7.5.11 przepis specjalny CW33) powinni być odpowiednio przeszkoleni w zakresie ochrony przed promieniowaniem, włącznie z podejmowanymi środkami ostrożności, aby ograniczyć narażenie zawodowe i wynikające z ich działalności narażenie innych osób.

1.7.3 Zapewnienie jakości

W celu zapewnienia zgodności z odpowiednimi przepisami RID, powinny być opracowane i wdrożone programy zapewnienia jakości w zakresie projektowania, produkcji, badania, sporządzania dokumentacji, stosowania, konserwacji i kontroli wszystkich materiałów promieniotwórczych w specjalnej postaci, materiałów promieniotwórczych słabo rozpraszalnych i sztuk przesyłki oraz programy zapewnienia jakości obejmujące operacje transportowe i przechowywanie podczas tranzytu, oparte na międzynarodowych, krajowych lub innych normach, akceptowanych przez władzę właściwą.

Władzy właściwej powinno być udostępnione pisemne potwierdzenie, że specyfikacja wzoru została w pełni wdrożona. Producent, nadawca lub użytkownik powinien umożliwić władzy właściwej przeprowadzenie kontroli podczas produkcji i stosowania materiałów promieniotwórczych w specjalnej postaci, materiałów promieniotwórczych słabo rozpraszalnych i sztuk przesyłki oraz wykazać każdej władzy właściwej, że:

a) stosowane metody produkcji i materiały odpowiadają specyfikacjom zatwierdzonego wzoru; oraz

b) wszystkie opakowania są okresowo kontrolowane, a w razie konieczności naprawiane i utrzymywane w dobrym stanie tak, aby mogły one zawsze, również po wielokrotnym użyciu, odpowiadać wszystkim mającym zastosowanie przepisom i specyfikacjom.

Jeżeli wymagane jest zatwierdzenie przez władzę właściwą, to takie zatwierdzenie powinno być uwarunkowane istnieniem właściwego programu zapewnienia jakości.

1.7.4 Warunki specjalne

1.7.4.1 Warunki specjalne oznaczają warunki zatwierdzone przez władzę właściwą, na podstawie których mogą być przewożone przesyłki nieodpowiadające wszystkim wymaganiom obowiązujących przepisów RID stosowanych dla materiałów promieniotwórczych.

Uwaga. Warunki specjalne nie są traktowane jako odstępstwa czasowe, o których mowa w 1.5.1.

1.7.4.2 Przesyłki, dla których zapewnienie zgodności z przepisami mającymi zastosowanie do klasy 7 jest praktycznie niemożliwe, nie powinny być przewożone, z wyjątkiem przewozu na warunkach specjalnych. Władza właściwa może zatwierdzić specjalne warunki przewozu dla pojedynczej sztuki przesyłki lub dla planowanej serii wielu sztuk przesyłek, pod warunkiem, że jest przekonana o praktycznej niemożliwości zapewnienia zgodności z RID, a wymagany poziom bezpieczeństwa ustalony w RID zostanie udokumentowany zastosowaniem innych alternatywnych środków. Ogólny poziom bezpieczeństwa podczas przewozu powinien być co najmniej równoważny temu, który byłby zapewniony przy spełnieniu wymagań wszystkich mających zastosowanie przepisów. W komunikacji międzynarodowej dla tych przesyłek wymagane jest zatwierdzenie wielostronne.

1.7.5 Materiały promieniotwórcze o innych właściwościach niebezpiecznych

Przy sporządzaniu dokumentacji, pakowaniu, znakowaniu nalepkami ostrzegawczymi, tablicami pomarańczowymi, nanoszeniu dużych nalepek ostrzegawczych, magazynowaniu, oddzielaniu i przewozie, poza właściwościami promieniotwórczymi i rozszczepialnymi, należy także brać pod uwagę wszystkie inne dodatkowe właściwości niebezpieczne zawartości sztuk przesyłek, jak wybuchowość, zapalność, piroforyczność, toksyczność i właściwości żrące, w celu zapewnienia zgodności z odpowiednimi przepisami RID dla towarów niebezpiecznych.

1.7.6 Niezgodność

1.7.6.1 W przypadku niezgodności z jakimikolwiek wartościami granicznymi określonymi w RID, dotyczącymi poziomu promieniowania lub poziomu skażeń promieniotwórczych:

a) nadawca powinien być poinformowany o niezgodności:

(i) przez przewoźnika, jeżeli niezgodność będzie stwierdzona podczas przewozu, lub

(ii) przez odbiorcę, jeżeli niezgodność będzie stwierdzona przy przyjęciu;

b) przewoźnik, nadawca lub odbiorca, w zależności od przypadku powinien:

(i) podjąć natychmiast niezbędne czynności, aby osłabić następstwa niezgodności;

(ii) zbadać niezgodność i jej przyczyny, okoliczności i następstwa;

(iii) podjąć właściwe czynności, aby usunąć przyczyny i okoliczności, które doprowadziły do niezgodności i zapobiec ponownemu wystąpieniu okoliczności analogicznych do tych, które doprowadziły do niezgodności, i

(iv) poinformować władzę(-e) właściwą(-e) o przyczynach niezgodności i czynnościach naprawczych lub prewencyjnych, które zostały podjęte lub które powinny być podjęte,

c) przekazanie informacji o niezgodności do nadawcy i do władz(-y) właściwej(-ych) powinno nastąpić tak szybko jak to tylko możliwe, a natychmiast, jeżeli zagrożenie narażeniem na ekspozycję rozwinęło się lub rozwija.

Dział  1.8

Działania kontrolne oraz inne środki wspomagające przestrzeganie przepisów bezpieczeństwa

1.8.1 Kontrole urzędowe towarów niebezpiecznych

1.8.1.1 Władze właściwe Państw-Stron RID mogą przeprowadzać na swoich terytoriach, w każdym czasie, kontrole mające na celu sprawdzenie, czy przestrzegane są przepisy dotyczące przewozu towarów niebezpiecznych, włącznie z przepisami 1.10.1.5, dotyczącymi działań dla zapewnienia bezpieczeństwa.

Jednakże, kontrole te powinny być przeprowadzane bez narażania osób, majątku i środowiska, a także bez znacznego zakłócenia ruchu kolejowego.

1.8.1.2 Uczestnicy przewozu towarów niebezpiecznych (dział 1.4) powinni, stosownie do zakresu swoich obowiązków, bezzwłocznie udostępnić władzom właściwym lub ich przedstawicielom, informacje potrzebne do przeprowadzenia kontroli.

1.8.1.3 W celu przeprowadzenia kontroli na terenie przedsiębiorstw uczestniczących w przewozie towarów niebezpiecznych (dział 1.4), władze właściwe mogą również dokonywać inspekcji, sprawdzania niezbędnych dokumentów oraz pobierać próbki towarów lub opakowań, w celu ich zbadania, pod warunkiem, że nie spowoduje to pogorszenia stanu bezpieczeństwa. Jeżeli jest to potrzebne i możliwe, to uczestnicy przewozu towarów niebezpiecznych (dział 1.4) powinni udostępnić dla celów kontroli wagony i ich części oraz ich wyposażenie i instalacje. Mogą oni, jeżeli uważają to za potrzebne, wyznaczyć osobę ze swojego przedsiębiorstwa w celu towarzyszenia przedstawicielowi władzy właściwej w czasie kontroli.

1.8.1.4 Jeżeli władze właściwe stwierdzą, że przepisy RID nie są przestrzegane, to mogą zabronić wysyłki lub przerwać przewóz, aż do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, albo zastosować inne odpowiednie środki. Zatrzymanie może nastąpić w miejscu kontroli lub w innym miejscu wybranym przez władzę właściwą ze względów bezpieczeństwa. Środki o których mowa, nie powinny zakłócać nadmiernie ruchu kolejowego.

1.8.2 Współdziałanie administracji

1.8.2.1 Państwa-Strony RID powinny porozumieć się w zakresie wzajemnego wsparcia administracyjnego w celu wprowadzania RID.

1.8.2.2 W przypadku, gdy Państwo-Strona RID ma powody do stwierdzenia, że bezpieczeństwo przewozu materiałów niebezpiecznych zostało narażone na skutek bardzo poważnych lub powtarzających się naruszeń przepisów przez przedsiębiorstwo, którego zarząd ma siedzibę na terytorium innego Państwa-Strony RID, to powinno powiadomić o tych naruszeniach władze właściwe zainteresowanego państwa. Władze właściwe Państwa-Strony RID, na terytorium którego stwierdzono bardzo poważne lub powtarzające się naruszenia przepisów, mogą zwrócić się do władz właściwych Państwa-Strony RID, na terytorium którego ma siedzibę zarząd wymienionego przedsiębiorstwa, o zastosowanie odpowiednich środków wobec winnego(-ych). Przesyłanie danych dotyczących osób nie powinno być dozwolone, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to niezbędne do ścigania bardzo poważnych lub powtarzających się naruszeń przepisów.

1.8.2.3 Władze właściwe, które zostały w ten sposób powiadomione, powinny poinformować władze właściwe Państwa-Strony RID, na terytorium którego stwierdzono naruszenia przepisów, o środkach jakie zostały podjęte, jeżeli była taka potrzeba, wobec wymienionego przedsiębiorstwa.

1.8.3 Doradca do spraw bezpieczeństwa

1.8.3.1 Każde przedsiębiorstwo, którego działalność obejmuje przewóz kolejowy towarów niebezpiecznych albo związane z nim pakowanie, załadunek, napełnianie lub rozładunek, powinno wyznaczyć jednego lub więcej doradców do spraw bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych, odpowiedzialnego za wspieranie działań zapobiegających zagrożeniom dla osób, mienia i środowiska.

1.8.3.2 Władze właściwe Państwa-Strony RID mogą postanowić, że wymaganie to nie ma zastosowania wobec przedsiębiorstw:

a) zajmujących się przewozem towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi do wojska lub podlegającymi wojsku, lub

b) których działalność dotyczy ograniczonych ilości towarów w każdym wagonie, które są mniejsze od ilości granicznych podanych w 1.1.3.6, 1.7.1.4 oraz w 3.3, 3.4 i 3.5, oraz

c) dla których przewóz lub związany z nim załadunek lub rozładunek towarów niebezpiecznych nie stanowi głównej lub dodatkowej działalności, a które okazjonalnie zaangażowane są w krajowy przewóz lub związany z nim załadunek lub rozładunek towarów niebezpiecznych, stwarzający małe ryzyko zanieczyszczenia środowiska.

1.8.3.3 Głównym zadaniem doradcy powinno być, przy zachowaniu odpowiedzialności kierującego przedsiębiorstwem, dążenie poprzez zastosowanie wszystkich odpowiednich środków i działań, w granicach działalności przedsiębiorstwa o którym mowa, do ułatwienia prowadzenia tej działalności zgodnie z mającymi zastosowanie wymaganiami i w możliwie najbezpieczniejszy sposób.

W odniesieniu do działalności przedsiębiorstwa doradca ma następujące obowiązki:

- nadzór nad przestrzeganiem przepisów regulujących przewóz towarów niebezpiecznych;

- doradzanie przedsiębiorstwu w zakresie czynności związanych z przewozem towarów niebezpiecznych;

- przygotowywanie rocznego sprawozdania dla kierownictwa przedsiębiorstwa lub odpowiednio dla lokalnych władz z działalności tego przedsiębiorstwa w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych. Takie sprawozdanie powinno być przechowywane przez 5 lat i udostępniane władzom poszczególnych państw na ich żądanie.

Obowiązki doradcy obejmują również śledzenie następujących praktyk i procedur związanych z działalnością przedsiębiorstwa, o którym mowa:

- procedur służących zachowaniu zgodności z przepisami dotyczącymi identyfikacji przewożonych towarów niebezpiecznych;

- praktyki przedsiębiorstwa w zakresie uwzględniania wymagań specjalnych związanych z przewożonym towarem w przypadku zakupu środków transportu;

- procedur służących sprawdzeniu wyposażenia używanego w związku z transportem, załadunkiem i rozładunkiem towarów niebezpiecznych;

- prawidłowego szkolenia pracowników przedsiębiorstwa włącznie ze zmianami do przepisów, oraz postępowania z dokumentacją szkolenia;

- wprowadzania prawidłowych procedur ratowniczych w zakresie wypadków i wydarzeń mogących zagrażać bezpieczeństwu podczas przewozu, załadunku lub rozładunku towarów niebezpiecznych;

- prowadzenia dochodzeń oraz, o ile jest to wymagane, sporządzania raportów na temat poważnych wypadków, awarii lub poważnych naruszeń przepisów podczas przewozu, załadunku lub rozładunku towarów niebezpiecznych;

- wprowadzania odpowiednich środków w celu przeciwdziałania powtarzaniu się wypadków, awarii lub poważnych naruszeń przepisów;

- uwzględniania przepisów prawnych oraz wymagań specjalnych odnoszących się do przewozu towarów niebezpiecznych, przy wyborze podwykonawców oraz innych osób trzecich;

- kontrolowania, czy pracownicy związani z przewozem, załadunkiem lub rozładunkiem towarów niebezpiecznych posiadają szczegółowe procedury postępowania i instrukcje;

- stosowania środków mających na celu zwiększanie wiedzy w zakresie zagrożeń związanych z przewozem, załadunkiem i rozładunkiem towarów niebezpiecznych;

- wprowadzania procedur kontrolnych służących sprawdzeniu, czy środek transportu zaopatrzony jest w wymagane dokumenty i sprzęt awaryjny oraz czy takie dokumenty i sprzęt odpowiadają przepisom;

- wprowadzania procedur kontrolnych służących sprawdzeniu przestrzegania wymagań dotyczących załadunku i rozładunku;

- wprowadzenia planów bezpieczeństwa zgodnie z 1.10.3.2.

1.8.3.4 Doradcą może być kierujący przedsiębiorstwem, osoba pełniąca inne obowiązki w przedsiębiorstwie lub osoba niezatrudniona bezpośrednio przez to przedsiębiorstwo, pod warunkiem, że osoba ta jest w stanie wykonywać obowiązki doradcy.

1.8.3.5 Na żądanie władzy właściwej lub upoważnionej w tym celu jednostki, każde przedsiębiorstwo o którym mowa, powinno podać dane dotyczące tożsamości doradcy.

1.8.3.6 Jeżeli na skutek wypadku doznali szkody ludzie, majątek lub środowisko, albo doszło do zniszczeń w majątku lub w środowisku podczas przewozu, załadunku lub rozładunku wykonywanego przez przedsiębiorstwo, o którym mowa, to doradca - po zebraniu potrzebnych informacji - powinien przygotować raport powypadkowy odpowiednio dla kierownictwa przedsiębiorstwa lub dla lokalnych władz. Raport ten nie zastępuje innych sprawozdań, które mogą być wymagane od kierownictwa przedsiębiorstwa na podstawie innego przepisu prawa międzynarodowego lub krajowego.

1.8.3.7 Doradca powinien posiadać świadectwo przeszkolenia zawodowego ważne dla transportu kolejowego. Jest ono wystawiane przez władzę właściwą lub przez jednostkę wyznaczoną przez Państwo-Stronę RID.

1.8.3.8 W celu otrzymania świadectwa kandydat powinien przejść szkolenie oraz zdać egzamin zatwierdzony przez władzę właściwą Państwa-Strony RID.

1.8.3.9 Głównym celem szkolenia powinno być dostarczenie kandydatom wystarczającej wiedzy dotyczącej zagrożeń związanych z przewozem towarów niebezpiecznych, przepisów prawnych i administracyjnych mających zastosowanie do danego rodzaju transportu oraz dotyczącej obowiązków podanych w 1.8.3.3.

1.8.3.10 Egzamin powinien być zorganizowany przez władzę właściwą lub jednostkę przez nią upoważnioną. Jednostka egzaminująca nie powinna być organizatorem szkolenia.

Upoważnienie dla jednostki egzaminującej powinno mieć formę pisemną. Może mieć ono ograniczony okres ważności. Wydanie upoważnienia powinno opierać się o następujące kryteria:

- kompetencje jednostki egzaminującej;

- wyszczególnienie form egzaminów proponowanych przez tą jednostkę;

- środki mające na celu zapewnienie bezstronności egzaminów;

- niezależność jednostki od jakichkolwiek osób fizycznych lub prawnych zatrudniających doradców do spraw bezpieczeństwa.

1.8.3.11 Celem egzaminu jest sprawdzenie, czy kandydaci posiadają zasób wiedzy niezbędny do wykonywania obowiązków nałożonych na doradcę, zgodnie z wykazem podanym pod 1.8.3.3 oraz do uzyskania świadectwa wymaganego zgodnie z 1.8.3.7. Egzamin powinien obejmować co najmniej następujące tematy:

a) znajomość następstw wypadków z towarami niebezpiecznymi oraz głównych przyczyn takich wypadków;

b) wymagania przepisów poszczególnych państw oraz umów międzynarodowych, w szczególności:

- klasyfikacja towarów niebezpiecznych (procedury klasyfikacyjne dla roztworów i mieszanin, struktura wykazu materiałów, klasy towarów niebezpiecznych i kryteria klasyfikacji, właściwości fizyczne, chemiczne i toksykologiczne przewożonych towarów niebezpiecznych);

- ogólne przepisy dotyczące pakowania, przepisy dotyczące cystern i kontenerów-cystern (typy, kody, oznakowanie, kontrole i badania wstępne i okresowe);

- oznakowanie i stosowanie dużych nalepek ostrzegawczych, tablic pomarańczowych (oznakowanie i stosowanie nalepek na sztukach przesyłek, nanoszenie i usuwanie dużych nalepek ostrzegawczych i tablic pomarańczowych);

- zapisy w dokumencie przewozowym (wymagane informacje);

- sposób nadania i ograniczenia przy wysyłce (ładunek całowagonowy, przewóz luzem, w DPPL, w kontenerach oraz w cysternach na stałe przymocowanych i odejmowalnych);

- przewóz podróżnych;

- zakazy i środki ostrożności przy ładowaniu razem;

- oddzielania ładunków;

- ilości ograniczone oraz ilości wyłączone;

- manipulowanie i rozmieszczanie (załadunek i rozładunek, stopnie napełnienia, rozmieszczanie i oddzielnie ładunku);

- czyszczenie lub odgazowanie przed załadunkiem i po rozładunku;

- wymagania dla pracowników, szkolenia zawodowe;

- załączane dokumenty (dokument przewozowy, instrukcje pisemne, kopie ewentualnego wyjątku lub odstępstwa, pozostałe dokumenty);

- instrukcje pisemne (stosowanie instrukcji oraz wyposażenie ochrony osobistej);

- przepisy dotyczące jednostki transportowej;

- czynności rozładunkowe oraz awaryjny wyciek materiałów zagrażających środowisku.

1.8.3.12 Egzaminy

1.8.3.12.1 Egzamin powinien składać się z testu pisemnego, który może być uzupełniony egzaminem ustnym.

1.8.3.12.2 Korzystanie w czasie testu pisemnego z dokumentów innych niż międzynarodowe i krajowe przepisy jest niedopuszczone.

1.8.3.12.3 Urządzenia elektroniczne mogą być stosowane tylko wówczas, jeżeli są dostarczone przez jednostkę egzaminującą. Media te powinny uniemożliwiać kandydatom wprowadzenie dodatkowych danych; kandydaci mogą tylko udzielać odpowiedzi na zadane pytania.

1.8.3.12.4 Test pisemny powinien obejmować dwie części:

a) Kandydaci powinni otrzymać zestaw pytań. Zestaw powinien zawierać co najmniej 20 pytań typu otwartego obejmujących co najmniej tematy podane w wykazie pod 1.8.3.11. Mogą być również użyte pytania typu testowego z odpowiedziami podanymi do wyboru. W takim przypadku dwa pytania typu testowego są równoważne jednemu pytaniu typu otwartego. Spośród tematów objętych egzaminem szczególną uwagę należy zwrócić na następujące:

- ogólne środki zapobiegawcze i środki bezpieczeństwa;

- klasyfikacja towarów niebezpiecznych;

- ogólne przepisy dotyczące opakowań, cystern, kontenerów-cystern, wagonów-cystern, itd.;

- oznakowanie i nalepki ostrzegawcze;

- zapisy w dokumencie przewozowym;

- manipulowanie i rozmieszczanie ładunku:

- szkolenie zawodowe drużyn pociągowych;

- załączane dokumenty i dokument przewozowy;

- instrukcje pisemne;

- przepisy dotyczące środka transportu.

b) Każdy kandydat powinien otrzymać do rozwiązania zadanie praktyczne związane z obowiązkami doradcy, o których mowa pod 1.8.3.3, w celu wykazania, że posiada on kwalifikacje wystarczające do wypełniania funkcji doradcy.

1.8.3.13 Państwa-Strony RID mogą zdecydować, że kandydaci, którzy zamierzają pracować w przedsiębiorstwach specjalizujących się w przewozie niektórych rodzajów towarów niebezpiecznych, będą egzaminowani jedynie z zakresu towarów związanych z tą działalnością. Rodzaje towarów, o których mowa, to:

- klasa 1;

- klasa 2;

- klasa 7;

- klasy 3, 4.1, 4.2, 4.3, 5.1, 5.2, 6.1, 6.2, 8 i 9;

- UN 1202, 1203, 1223, 3475 i paliwo lotnicze przyporządkowane do UN 1268 lub 1863.

W świadectwie wymaganym zgodnie z 1.8.3.7 należy wyraźnie zaznaczyć, że jest ono ważne tylko dla tych rodzajów towarów niebezpiecznych, o którym mowa w niniejszym podrozdziale i z zakresu których doradca był egzaminowany, na warunkach określonych pod 1.8.3.12.

Świadectwo szkolenia dla doradcy wystawione przed 1 stycznia 2009 r. dla UN 1202, 1203 i 1223, ważne jest także dla UN 3475 i dla paliwa lotniczego przyporządkowanego do UN 1268 lub 1863.

1.8.3.14 Władza właściwa lub upoważniona jednostka powinna sporządzić katalog pytań używanych do przeprowadzania egzaminów.

1.8.3.15 Świadectwo przeszkolenia wymagane zgodnie z 1.8.3.7 powinno być zgodne ze wzorem podanym w 1.8.3.18 i powinno być uznawane przez wszystkie Państwa-Strony RID.

1.8.3.16 Ważność i przedłużenie świadectwa

1.8.3.16.1 Świadectwo ważne jest przez 5 lat.

Ważność świadectwa będzie przedłużona na okres 5 lat od daty upływu jego ważności, jeżeli jego posiadacz zda test kontrolny w okresie 12 miesięcy poprzedzających datę upływu ważności świadectwa. Test kontrolny powinien być zatwierdzony przez władzę właściwą.

1.8.3.16.2 Celem testu kontrolnego jest sprawdzenie, czy posiadacz świadectwa posiada niezbędne wiadomości, aby wypełniać obowiązki określone pod 1.8.3.3. Niezbędne wiadomości są określone pod 1.8.3.11 b) i powinny obejmować zmiany przepisów wprowadzone w okresie od otrzymania ostatniego świadectwa. Test powinien być przeprowadzony i nadzorowany według kryteriów w 1.8.3.10 i 1.8.3.12 do 1.8.3.14. Posiadacz świadectwa nie musi jednak rozwiązywać zadania praktycznego określonego w 1.8.3.12.4 b).

1.8.3.17 (skreślony)

1.8.3.18 Świadectwo przeszkolenia doradcy do spraw bezpieczeństwa

Numer świadectwa ....................................................................

Znak wyróżniający państwa wydającego świadectwo ..............

Nazwisko ...................................................................................

Imię (imiona) .............................................................................

Data i miejsce urodzenia ............................................................

Obywatelstwo ............................................................................

Podpis posiadacza ......................................................................

Ważne do ............................. (data) dla przedsiębiorstw, które przewożą towary niebezpieczne lub dokonują związanego z tym załadunku lub rozładunku:

 w transporcie drogowym

 w transporcie kolejowym

 w żegludze śródlądowej

Wydane przez ...............................................

Data ..............................................................

Podpis ...........................................................

Przedłużone do .............................................

Przez .............................................................

Data ..............................................................

Podpis ...........................................................

1.8.4 Wykaz władz właściwych i jednostek przez nie upoważnionych

Państwa-Strony RID powinny poinformować Sekretariat OTIF o adresach władz właściwych i jednostek przez nie upoważnionych, które zgodnie z przepisami krajowymi są właściwe dla wdrażania RID, podając każdorazowo odpowiednie przepisy z RID oraz adresy, na które powinny być przesyłane związane z tym zgłoszenia.

Na podstawie otrzymanych informacji Sekretariat OTIF powinien sporządzić wykaz, który powinien być aktualizowany. Wykaz wraz ze zmianami powinien być podawany do wiadomości Państwom-Stronom RID.

1.8.5 Powiadamianie o zdarzeniach związanych z towarami niebezpiecznymi

1.8.5.1 Jeżeli w czasie ładowania, napełniania, przewozu lub rozładunku towarów na terytorium Państwa-Strony RID miał miejsce poważny wypadek lub wydarzenie, to załadowca, napełniający, przewoźnik, nadawca lub ewentualnie zarządca infrastruktury powinni upewnić się czy raport sporządzony według wzoru pod 1.8.5.4 został przedłożony do władzy właściwej zainteresowanego Państwa-Strony RID najpóźniej 1 miesiąc po zdarzeniu.

1.8.5.2 Jeżeli jest to konieczne, to Państwo-Strona RID powinno przesłać raport do Sekretariatu OTIF, w celu poinformowania innych Państw-Stron RID.

1.8.5.3 Obowiązek sporządzenia raportu, zgodnie z 1.8.5.1, występuje wtedy, jeżeli towary niebezpieczne uwolniły się lub jeżeli wystąpiło ryzyko nieuchronnej straty ładunku, obrażeń ciała, uszkodzenia taboru, szkody w środowisku lub jeżeli nastąpiła interwencja władz i gdy spełnione zostało jedno lub kilka z następujących kryteriów:

Za zdarzenie powodujące obrażenia ciała uznaje się zdarzenie, w którym zgon lub obrażenia są bezpośrednio związane z przewożonymi towarami niebezpiecznymi i gdy obrażenia:

a) wymagają intensywnej opieki medycznej,

b) wymagają pobytu w szpitalu co najmniej przez jeden dzień lub

c) powodują niezdolność do pracy przez co najmniej trzy kolejne dni.

Strata ładunku ma miejsce wtedy, gdy nastąpiło uwolnienie towarów niebezpiecznych

a) kategorii transportowej 0 lub 1 w ilościach równych lub większych od 50 kg lub 50 litrów,

b) kategorii transportowej 2 w ilościach równych lub większych od 333 kg lub 333 litrów, lub

c) kategorii transportowej 3 lub 4 w ilościach równych lub większych od 1000 kg lub 1000 litrów.

Kryterium straty ładunku stosuje się także, jeżeli nastąpiło bezpośrednie zagrożenie uwolnienia ładunku w ilościach podanych wyżej. Ogólnie biorąc, warunek ten uważa się za spełniony, jeżeli z powodu uszkodzeń konstrukcyjnych zdolność utrzymania zawartości nie pozwala na dalszą kontynuację przewozu lub jeżeli z innych przyczyn nie może być zapewniony wystarczający poziom bezpieczeństwa (np. z powodu zniekształcenia zbiorników lub kontenerów, przewrócenia zbiornika lub pożaru w bezpośrednim sąsiedztwie).

Jeżeli dotyczy to towarów niebezpiecznych klasy 6.2, to obowiązek sporządzenia raportu występuje niezależnie od ilości.

Przy zdarzeniu, w którym uczestniczą materiały klasy 7, kryteria straty ładunku są następujące:

a) każde uwolnienie materiałów promieniotwórczych na zewnątrz sztuk przesyłek;

b) narażenie prowadzące do przekroczenia dopuszczalnych norm ustalonych w przepisach o ochronie pracowników i osób postronnych przed promieniowaniem jonizującym (Tabela II w zbiorze Przepisów Bezpieczeństwa IAEA nr 115 - "Podstawowe normy międzynarodowe ochrony przed promieniowaniem jonizującym i bezpieczeństwa źródeł promieniowania"); lub

c) jeżeli są podstawy do przypuszczenia, że nastąpiło istotne pogorszenie jakiejkolwiek funkcji zapewniającej bezpieczeństwo sztuki przesyłki (szczelność, osłonność, izolacja cieplna lub krytyczność), które spowodowały, że sztuka przesyłki nie nadaje się do kontynuowania przewozu bez podjęcia dodatkowych środków bezpieczeństwa.

Uwaga. Patrz przepisy 7.5.11 CW33 (6) dla przesyłek nienadających się do dostarczenia.

Strata materialna lub szkoda w środowisku naturalnym wystąpiła wtedy, jeżeli towary niebezpieczne uwolniły się w dowolnej ilości i jeżeli szacunkowa wysokość strat przewyższa 50.000 EUR. Przy tym nie uwzględnia się szkód dotyczących bezpośrednio środka transportu z towarami niebezpiecznymi, lub w infrastrukturze rodzaju transportu.

Interwencja władz oznacza bezpośrednie zaangażowanie władz lub służb ratowniczych, w związku z wydarzeniem z towarami niebezpiecznymi, które prowadzi do ewakuacji ludzi lub do zamknięcia dróg użytku publicznego (kołowych/kolejowych), na co najmniej 3 godziny z powodu zagrożenia wywołanego przez towary niebezpieczne.

W razie potrzeby, władza właściwa może wymagać dodatkowych informacji.

1.8.5.4 Wzór raportu o zdarzeniach zaistniałych podczas przewozu towarów niebezpiecznych

Raport o zdarzeniach zaistniałych podczas przewozu towarów niebezpiecznych, zgodnie z 1.8.5 RID/ARD

Przewoźnik/zarządca infrastruktury kolejowej:

Adres:

Nazwisko osoby do kontaktowania się:........................................

Nr telefonu......................

Nr faksu..............

(Władza właściwa odejmuje tę stronę tytułową przed dalszą wysyłką raportu)

1. Rodzaj transportu

Kolejowy	Drogowy
Numer wagonu (fakultatywnie)	Numer rejestracyjny pojazdu (fakultatywnie)

2. Data i miejsce zdarzenia

Rok.............., Miesiąc...............................Dzień........................., Godzina...............................

Kolej	Droga
 Stacja	 Zespół miejski
 Stacja rozrządowa/stacja zestawiania pociągów	 Miejsce załadunku/wyładunku/przeładunku
 Miejsce załadunku/wyładunku / przeładunku	 Droga
Miejscowość/państwo:.............................	Miejsce/państwo:......................................
lub
 Szlak
Nazwa linii..............................................
Kilometr:.................................................

3. Topografia

 Wzniesienie/spadek

 Tunel

 Most/przejazd/przejście podziemne

 Skrzyżowanie

4. Szczególne warunki meteorologiczne

 Deszcz

 Śnieg

 Oblodzenie

 Mgła

 Burza

 Wichura

Temperatura:....................... °C

5. Opis zdarzenia

 Wykolejenie/wypadnięcie z drogi

 Kolizja

 Upadek/przewrócenie

 Pożar

 Wybuch

 Uwolnienie ładunku

 Uszkodzenie techniczne

Dodatkowy opis zdarzenia:

...........................................................................................................................................................................................

6. Towary niebezpieczne biorące udział w zdarzeniu

Nr UN(1)	Klasa	Grupa pakowania	Przybliżona ilość utraconego ładunku (kg lub 1)(2)	Nazwa jednostki transportowej(3)	Materiał jednostki transportowej	Rodzaj uszkodzenia jednostki transportowej(4)

(1) Wpisać również nazwę techniczną, w przypadku towarów niebezpiecznych należących do pozycji zbiorczych, do których stosuje się przepis specjalny 274.	(2) Dla klasy 7, wskazać wartości zgodne z kryteriami wykazanymi pod 1.8.5.3
(3) Wpisać właściwy numer:	(4) Wpisać właściwy numer:
1. Opakowanie	1. Uwolnienie ładunku
2. DPPL	2. Zapalenie
3. Duże opakowanie	3. Wybuch
4. Kontener mały	4. Uszkodzenie konstrukcji
5. Wagon
6. Pojazd
7. Wagon-cysterna
8. Pojazd-суsterna
9. Wagon-bateria
10. Pojazd-bateria
11. Wagon z cysterną odejmowalną
12. Nadwozie wymienne-cysterna
13. Kontener wielki
14. Kontener-cvsterna
15. MEGC
16. Cysterna przenośna

7. Przyczyny zdarzenia (jeżeli nie ma wątpliwości)

 Usterka techniczna

 Nieprawidłowe zabezpieczenie ładunku

 Przyczyna eksploatacyjna (eksploatacja kolei)

 Inne

.............................................................................................................................................................................................

.............................................................................................................................................................................................

8. Konsekwencje zdarzenia

Straty w ludziach spowodowane przez towary niebezpieczne:

 Zabici (ilość.......................... )

 Ranni (ilość.......................... )

Straty ładunku:

 Tak

 Nie

 Bezpośrednie zagrożenie uwolnienia towaru niebezpiecznego

Szkody materialne lub w środowisku:

 Szacunkowa wartość szkody ≤ 50.000 EUR

 Szacunkowa wartość szkody > 50.000 EUR

Interwencja władz:

 Tak

 Ewakuacja ludzi na co najmniej 3 godziny z powodu zagrożenia wywołanego przez towary niebezpieczne

 Zamknięcie dróg użytku publicznego na co najmniej 3 godziny z powodu zagrożenia wywołanego przez towary niebezpieczne

 Nie

W razie potrzeby, władza właściwa może wymagać dodatkowych informacji.

1.8.6 Kontrole administracyjne w zakresie wykonywania oceny zgodności, badań okresowych, badań pośrednich oraz badań nadzwyczajnych, określonych w dziale 1.8.7

1.8.6.1 Upoważnienie jednostek inspekcyjnych

Władza właściwa może upoważnić jednostki inspekcyjne do wykonywania oceny zgodności, badań okresowych, badań pośrednich, badań nadzwyczajnych oraz nadzoru nad służbami kontrolnymi producentów, określonych w 1.8.7.

1.8.6.2 Obowiązki władzy właściwej, jej przedstawiciela lub upoważnionej jednostki inspekcyjnej

1.8.6.2.1 Władza właściwa, jej przedstawiciel lub jednostka inspekcyjna powinna przeprowadzać oceny zgodności, badania okresowe, badania pośrednie i badania nadzwyczajne tak, aby nie powodowania nadmiernych utrudnień. Władza właściwa, jej przedstawiciel lub upoważniona jednostka inspekcyjna powinni wykonywać swoje działania z uwzględnieniem wielkości, branży i struktury przedsiębiorstwa, stopnia złożoności technologii i seryjności produkcji.

1.8.6.2.2 Jednakże władza właściwa, jej przedstawiciel lub jednostka inspekcyjna powinna uwzględniać poziom wymagań i stopień zabezpieczeń wymaganych dla zgodności ciśnieniowych urządzeń transportowych z przepisami części 4 i 6.

1.8.6.2.3 Jeżeli władza właściwa, jej przedstawiciel lub upoważniona jednostka inspekcyjna stwierdzi, że producent nie spełnia przepisów części 4 lub 6, to powinna zobowiązać producenta do zastosowania odpowiednich środków korygujących i nie powinna wydawać zatwierdzenia typu lub świadectwa zgodności.

1.8.6.3 Obowiązki informowania

Państwa-Strony RID powinny publikować swoje procedury krajowe dla oceny, wyznaczania i nadzorowania jednostek inspekcyjnych, oraz wszelkie zmiany do tych informacji.

1.8.6.4 Zlecanie zadań dotyczących badań

Uwaga. Przepisy 1.8.6.4 nie obejmują służb kontrolnych producenta zgodnych z 1.8.7.6.

1.8.6.4.1 Jeżeli jednostka inspekcyjna korzysta z usług innego podmiotu (np. podwykonawcy, zleceniobiorcy) w celu wykonania określonego zadania związanego z oceną zgodności, badaniami okresowymi, badaniami pośrednimi lub badaniami nadzwyczajnymi, to podmiot ten powinien być ujęty w akredytacji udzielonej tej jednostce inspekcyjnej lub powinien być akredytowany osobno. Jednostka inspekcyjna powinna upewnić się, czy wymieniony podmiot spełnia wymagania dotyczące zleconych mu zadań, na tym samym poziomie kompetencji i bezpieczeństwa co jednostki inspekcyjne (patrz 1.8.6.8) oraz powinna to monitorować. O wymienionych powyżej działaniach jednostka inspekcyjna powinna poinformować władzę właściwą.

1.8.6.4.2 Jednostka inspekcyjna powinna ponosić pełną odpowiedzialność za zadania wykonywane przez wyżej wymienione podmioty, niezależnie od miejsca wykonywania tych zadań.

1.8.6.4.3 Jednostka inspekcyjna nie powinna zlecać w całości zadań oceny zgodności, badań okresowych, badań pośrednich lub badań nadzwyczajnych. W każdym przypadku dokonywanie oceny i wystawianie świadectw powinno być wykonywane przez jednostkę inspekcyjną.

1.8.6.4.4 Zadania nie powinny być zlecone bez zgody wnioskującego.

1.8.6.4.5 Jednostka inspekcyjna powinna udostępnić władzy właściwej dokumenty dotyczące oceny kwalifikacji wyżej wymienionych podmiotów oraz wykonanej przez nie pracy.

1.8.6.5 Obowiązki informacyjne jednostek inspekcyjnych

Każda jednostka inspekcyjna powinna przekazać władzy właściwej, która upoważniła tę jednostkę, informacje dotyczące:

a) każdej odmowy wystawienia, ograniczenia zakresu, zawieszenia lub cofnięcia świadectwa zatwierdzenia typu. z wyjątkiem przypadków, do których mają zastosowanie przepisy 1.8.7.2.4;

b) każdej okoliczności mającej wpływ na zakres i warunki posiadanego upoważnienia władzy właściwej;

c) każdego wniosku o udzielenie informacji na temat dokonanych ocen zgodności, otrzymanego od władz właściwych prowadzących monitoring zgodności na podstawie przepisów 1.8.1 lub 1.8.6.6;

d) na żądanie władzy właściwej, dokonanych ocen zgodności należących do zakresu upoważnienia oraz innych czynności, w tym zlecenia zadań.

1.8.6.6 Władza właściwa powinna zapewnić nadzorowanie jednostek inspekcyjnych i cofnąć lub ograniczyć udzielone upoważnienie, jeżeli stwierdzi, że upoważniona jednostka inspekcyjna nie spełnia warunków upoważnienia i wymagań podanych w 1.8.6.8, lub nie dotrzymuje procedur ustalonych w RID.

1.8.6.7 Jeżeli upoważnienie jednostki inspekcyjnej zostało cofnięte lub ograniczone, lub jeżeli jednostka inspekcyjna przerwała swoje działanie, to władza właściwa powinna wdrożyć odpowiednie działania, aby zapewnić, że dokumentacja albo będzie prowadzona dalej przez inną jednostkę inspekcyjną, albo będzie udostępniania przez władzę właściwą.

1.8.6.8 Jednostka inspekcyjna powinna:

a) posiadać personel o zorganizowanej strukturze, tak przygotowany, wyszkolony, kompetentny i wykwalifikowany, aby właściwie wykonywał swoje funkcje techniczne;

b) mieć dostęp do odpowiednich urządzeń i wyposażenia;

c) działać w sposób bezstronny i wolny od jakichkolwiek wpływów, które mogłyby tę bezstronność naruszyć;

d) zapewnić poufność informacji dotyczących działalności handlowej i majątkowej producenta i innych jednostek;

e) utrzymywać wyraźne rozgraniczenie pomiędzy aktualnymi funkcjami jednostki inspekcyjnej a inną niezwiązaną z nimi działalnością;

f) posługiwać się udokumentowanym systemem zapewnienia jakości;

g) zapewnić przeprowadzenie badań i kontroli określonych w normach i w RID; oraz

h) utrzymywać efektywny i odpowiedni system sprawozdawczości i archiwizowania zgodnie z 1.8.7 i 1.8.8.

Dodatkowo, zgodnie z 6.2.2.9 i 6.2.3.6 oraz przepisami TA4 i TT9 w 6.8.4, jednostka inspekcyjna powinna posiadać akredytację według normy EN ISO/IEC 17020:2004.

Jednostka inspekcyjna rozpoczynająca nową działalność może uzyskać upoważnienie tymczasowe. Przed udzieleniem tymczasowego upoważnienia władza właściwa powinna upewnić się, że jednostka inspekcyjna spełnia wymagania normy EN ISO/IEC 17020:2004. Aby kontynuować nową działalność, jednostka inspekcyjna powinna uzyskać akredytację w pierwszym roku prowadzenia tej działalności.

1.8.7 Procedury oceny zgodności i badania okresowego

Uwaga. Użyte w niniejszym rozdziale określenie "właściwa jednostka" oznacza jednostkę wskazaną w 6.2.2.10 - w przypadku certyfikowania naczyń ciśnieniowych UN, w 6.2.3.6 - w przypadku zatwierdzania innych naczyń ciśnieniowych oraz w przepisach specjalnych TA4 i TT9 z 6.8.4.

1.8.7.1 Przepisy ogólne

1.8.7.1.1 Procedury określone w 1.8.7 stosuje się zgodnie z 6.2.3.6 - w przypadku zatwierdzania naczyń ciśnieniowych innych niż UN oraz zgodnie z przepisami specjalnymi TA4 i TT9 rozdziału 6.8.4 - w przypadku zatwierdzania cystern, pojazdów-baterii i MEGC.

Procedury określone w 1.8.7 mogą być stosowane zgodnie z 6.2.2.10 w przypadku certyfikowania naczyń ciśnieniowych UN.

1.8.7.1.2 Każdy wniosek dotyczący:

a) zatwierdzenia typu zgodnie z 1.8.7.2;

b) nadzoru nad produkcją zgodnie z 1.8.7.3, oraz badania i próby odbiorczej zgodnie z 1.8.7.4; lub

c) badania okresowego, badania pośredniego i badań nadzwyczajnych zgodnie z 1.8.7.5,

powinien być skierowany przez wnioskującego do jednej, wybranej przez niego, władzy właściwej, jej przedstawiciela lub upoważnionej jednostki inspekcyjnej.

1.8.7.1.3 Wniosek powinien zawierać:

a) nazwę i adres wnioskującego;

b) dla potrzeb oceny zgodności, gdy wnioskujący nie jest producentem, nazwę, i adres producenta;

c) oświadczenie pisemne stwierdzające, że taki sam wniosek nie został skierowany do innej władzy właściwej, jej przedstawiciela lub upoważnionej jednostki inspekcyjnej;

d) odpowiednią dokumentację techniczną określoną w 1.8.7.7;

e) oświadczenie o zapewnieniu dostępu władzy właściwej, jej przedstawiciela lub upoważnionej jednostki inspekcyjnej, wykonujących czynności inspekcyjne, do miejsca wytwarzania, wykonywania badań i prób, przechowywania danych oraz o gotowości udostępnienia wszelkich niezbędnych informacji.

1.8.7.1.4 W przypadku, gdy wnioskujący wykaże, w sposób uznany przez władzę właściwą lub upoważnioną jednostkę inspekcyjną, że spełnione zostały wymagania 1.8.7.6, może utworzyć służbę kontrolną producenta, która może przeprowadzać niektóre lub wszystkie badania i próby, w zakresie określonym w 6.2.2.10 lub 6.2.3.6.

1.8.7.1.5 Świadectwa zatwierdzenia typu i certyfikat zgodności - łącznie z dokumentacją techniczną - powinny być przechowywane przez producenta lub przez wnioskującego o zatwierdzenie typu, w przypadku gdy nie jest on producentem, oraz przez jednostkę inspekcyjną wystawiającą świadectwo, przez okres co najmniej 20 lat licząc od daty wytworzenia ostatnich wyrobów tego samego typu.

1.8.7.1.6 Jeżeli producent lub właściciel przewiduje zaprzestanie działalności, to powinien przesłać dokumentację do władzy właściwej. Władza właściwa powinna dokumentację przechowywać przez pozostałą część okresu czasu określonego w 1.8.7.1.5.

1.8.7.2 Zatwierdzenie typu

Zatwierdzenie typu zezwala na wytwarzanie naczyń ciśnieniowych, zbiorników, wagonów-baterii lub MEGC w okresie ważności tego zatwierdzenia.

1.8.7.2.1 Wnioskujący powinien:

a) w przypadku naczyń ciśnieniowych, udostępnić właściwej jednostce ich reprezentatywne próbki, odpowiednio do przewidywanej produkcji. Właściwa jednostka może zażądać dalszych próbek, jeżeli jest to wymagane w programie badań;

b) w przypadku cystern, wagonów-baterii lub MEGC, zapewnić dostęp do prototypu w celu wykonania badań typu.

1.8.7.2.2 Właściwa jednostka powinna:

a) prowadzić kontrolę dokumentacji technicznej określonej pod 1.8.7.7.1 w celu sprawdzenia, czy konstrukcja wyrobu jest zgodna z odpowiednimi przepisami RID oraz czy jego prototyp lub partia prototypowa zostały wytworzone zgodnie z dokumentacją techniczną i są reprezentatywne dla opisanej w niej konstrukcji;

b) prowadzić obserwację i kontrolę prób określonych w RID w celu sprawdzenia, czy są one wykonywane zgodnie z tymi przepisami oraz czy procedury przyjęte przez wytwórcę odpowiadają tym przepisom;

c) sprawdzić zgodność atestów materiałowych wystawianych przez ich producentów z odpowiednimi przepisami RID;

d) o ile ma to zastosowanie, zatwierdzić - lub skontrolować w przypadku, gdy są zatwierdzone - procedury dotyczące wykonywania połączeń stałych oraz sprawdzić, czy personel wykonujący takie połączenia i nieniszczące badania, posiada wymagane kwalifikacje i uprawnienia;

e) uzgodnić z wnioskującym urządzenia do przeprowadzania badań oraz miejsce, w którym powinny być przeprowadzane kontrole i niezbędne badania.

Właściwa jednostka powinna sporządzić dla wnioskującego sprawozdanie z badania typu.

1.8.7.2.3 Jeżeli typ odpowiada wszystkim mającym zastosowanie przepisom, to władza właściwa, jej przedstawiciel lub jednostka inspekcyjna, powinna wystawić wnioskującemu świadectwo zatwierdzenia typu.

Świadectwo to powinno zawierać:

a) nazwę i adres wystawiającego;

b) nazwę i adres producenta i wnioskującego, jeżeli wnioskujący nie jest producentem;

c) wskazanie wersji RID oraz norm, na podstawie których wykonano badanie typu;

d) wymagania wynikające z przeprowadzonych badań;

e) dane niezbędne do identyfikacji typu i jego odmian, zgodnie z odpowiednią normą; oraz

f) powołanie się na sprawozdanie z badania typu;

g) okres ważności zatwierdzenia typu.

Do świadectwa powinien być załączony wykaz odpowiednich części dokumentacji technicznej (patrz 1.8.7.7.1).

1.8.7.2.4 Okres ważności zatwierdzenia typu powinien wynosić maksymalnie 10 lat. Jeżeli w okresie tym zmienione zostaną wymagania techniczne RID (w tym powołane normy) w takim stopniu, że zatwierdzony typ nie będzie z nimi zgodny, to odpowiednia jednostka, która dokonała zatwierdzenia typu powinna cofnąć to zatwierdzenie oraz poinformować o tym jego posiadacza.

Uwaga. Ostateczna data cofnięcia istniejącego zatwierdzenia typu: patrz kolumna 5 w tabelach podanych odpowiednio pod 6.2.4, 6.8.2.6 lub 6.8.3.6.

Jeżeli upłynął termin ważności zatwierdzenia typu lub zostało ono cofnięte, to budowa naczyń ciśnieniowych, zbiorników, wagonów-baterii lub MEGC według tego zatwierdzenia typu nie jest już dozwolone.

W takim przypadku odpowiednie przepisy dla używania, badań okresowych i badań pośrednich naczyń ciśnieniowych, zbiorników, wagonów-baterii lub MEGC, zawarte w zatwierdzeniu typu, którego upłynął termin ważności lub które zostało cofnięte, obowiązują nadal dla naczyń ciśnieniowych, zbiorników, wagonów-baterii i MEGC, zbudowanych przed upływem terminu ważności lub cofnięciem zatwierdzenia typu, o ile mogą być one nadal używane.

Mogą one być nadal używane, jeżeli spełniają wymagania RID. Jeżeli nie spełniają tych wymagań, to mogą być używane jedynie w przypadku, gdy jest to dopuszczone na podstawie odpowiednich przepisów przejściowych działu 1.6.

Termin ważności zatwierdzenia typu może być przedłużony przez pełne sprawdzenie i ocenę zgodności z przepisami RID obowiązującymi w dniu jego przedłużania. Przedłużenie nie jest dopuszczalne, jeżeli zatwierdzenie typu zostanie cofnięte. Doraźne zmiany istniejącego zatwierdzenia typu (np. dla naczyń ciśnieniowych małe zmiany, jak zmiana wielkości lub pojemności, niemające wpływu na zgodność, lub dla cystern patrz 6.8.2.3.2) nie przedłużają lub nie zmieniają uprzedniego okresu ważności zatwierdzenia.

Uwaga. Sprawdzenie i ocena zgodności może być przeprowadzona przez inną jednostkę niż ta jednostka, która wystawiła uprzednie zatwierdzenie typu.

Jednostka wystawiająca powinna przechowywać całą dokumentację dotyczącą zatwierdzenia typu (patrz 1.8.7.7.1) przez cały okres jego ważności włącznie z ewentualnymi przedłużeniami.

1.8.7.2.5 W przypadku modyfikacji naczynia ciśnieniowego, cysterny, wagonu-baterii lub MEGC mającej ważne, wygaśnięte lub cofnięte dopuszczenie typu, badanie i dopuszczenie ograniczają się do zmodyfikowanych części naczynia ciśnieniowego, cysterny, wagonu-baterii lub MEGC. Modyfikacja powinna być zgodna z przepisami stosowanymi w chwili wykonania modyfikacji. Dla wszystkich części naczynia ciśnieniowego, cysterny, wagonu-baterii lub MEGC nieobjętych modyfikacją zachowuje ważność dokumentacja uprzedniego zatwierdzenia typu.

Modyfikacja może dotyczyć jednego lub wielu naczyń ciśnieniowych, cystern, wagonów-baterii lub MEGC objętych zatwierdzeniem typu.

Świadectwo zatwierdzające modyfikację powinno być wydane wnioskującemu przez władzę właściwą dowolnego Państwa-Strony RID lub przez jednostkę upoważnioną przez tą władzę. Dla cystern, wagonów-baterii lub MEGC, kopia powinna być częścią dokumentacji zbiornika.

Każdy wniosek o wydanie świadectwa zatwierdzającego modyfikację powinien być złożony przez wnioskującego do jednej władzy właściwej lub jednostki upoważnionej przez tą władzę.

1.8.7.3 Nadzór nad wytwarzaniem

1.8.7.3.1 W celu zapewnienia wytwarzania wyrobu zgodnie z warunkami zatwierdzenia typu, proces wytwarzania powinien być nadzorowany przez właściwą jednostkę.

1.8.7.3.2 Wnioskujący powinien zastosować wszystkie niezbędne środki w celu zapewnienia zgodności procesu wytwarzania z odpowiednimi przepisami RID oraz ze świadectwem zatwierdzenia typu wraz z załącznikami.

1.8.7.3.3 Właściwa jednostka powinna:

a) sprawdzić zgodność procesu wytwarzania z dokumentacją techniczną określoną pod 1.8.7.7.2;

b) sprawdzić, czy wytwarzane wyroby są zgodne z odpowiednimi wymaganiami i dokumentacją;

c) sprawdzić czy pochodzenie materiałów i atesty materiałowe są zgodne ze specyfikacją wytwórcy;

d) o ile ma to zastosowanie, sprawdzić czy personel wykonujący połączenia stałe i nieniszczące badania posiada wymagane kwalifikacje i uprawnienia;

e) uzgodnić z wnioskującym miejsce przeprowadzenia niezbędnych badań i prób; oraz

f) zapisać wyniki swojej kontroli.

1.8.7.4 Badania i próby odbiorcze

1.8.7.4.1 Wnioskujący powinien:

a) nanieść oznakowanie wymagane przepisami RID; oraz

b) dostarczyć właściwej jednostce dokumentację techniczną określoną pod 1.8.7.7.

1.8.7.4.2 Właściwa jednostka powinna:

a) przeprowadzić niezbędne badania i próby w celu sprawdzenia, czy wyrób został wytworzony zgodnie z zatwierdzonym typem i odpowiednimi przepisami;

b) sprawdzić zgodność wyposażenia obsługowego i certyfikatów dostarczonych przez jego producentów;

c) wydać wnioskującemu sprawozdanie z badania odbiorczego i prób, zawierające szczegółowy opis przeprowadzonych prób i weryfikacji, wraz ze zweryfikowaną dokumentacją techniczną;

d) sporządzić pisemne świadectwo zgodności produkcji i nanieść swój znak identyfikacyjny, jeżeli produkcja odpowiada przepisom; i

e) w przypadku zmian przepisów RID (w tym powołanych norm) sprawdzić, czy zatwierdzenie typu pozostaje ważne.

Świadectwo w d) i sprawozdanie w c) mogą obejmować grupę wyrobów tego samego typu (świadectwo grupowe lub sprawozdanie grupowe).

1.8.7.4.3 Świadectwo powinno zawierać co najmniej:

a) nazwę i adres właściwej jednostki;

b) nazwę i adres producenta oraz nazwę i adres wnioskującego, w przypadku gdy nie jest on producentem;

c) wskazanie wersji RID oraz norm, na podstawie których wykonano badanie i próbę odbiorczą;

d) wyniki badań i prób;

e) dane identyfikacyjne zbadanych wyrobów - co najmniej numer serii, a w przypadku butli jednorazowego napełniania - numer partii; oraz

f) numer zatwierdzenia typu.

1.8.7.5 Badania okresowe, badania pośrednie i badania nadzwyczajne

1.8.7.5.1 Właściwa jednostka powinna:

a) zidentyfikować wyrób i sprawdzić jego zgodność z dokumentacją;

b) wykonać badania i obserwować przeprowadzanie prób w celu sprawdzenia, czy wyrób spełnia wymagania;

e) sporządzić sprawozdanie z badań i prób. które może obejmować grupę wyrobów; oraz

d) sprawdzić, czy zostało naniesione wymagane oznakowanie.

1.8.7.5.2 Sprawozdania z badań okresowych naczyń ciśnieniowych powinny być przechowywane przez wnioskującego co najmniej do następnego badania okresowego.

Uwaga. Dla zbiorników patrz przepisy dla dokumentacji cysterny w 4.3.2.1.7.

1.8.7.6 Nadzór nad służbami kontrolnymi producenta

1.8.7.6.1 Wnioskujący powinien:

a) ustanowić służbę kontrolną producenta i wdrożyć system jakości obejmujący badania i próby, udokumentowany w sposób określony pod 1.8.7.7.5, podlegające nadzorowi;

b) wypełniać obowiązki wynikające z wdrożonego systemu jakości i zapewnić, aby system ten był zadawalający i skuteczny;

c) wyznaczyć przeszkolony i kompetentny personel dla potrzeb służby kontrolnej producenta; oraz

d) nanieść znak identyfikacyjny jednostki inspekcyjnej, jeżeli jest to wymagane.

1.8.7.6.2 Jednostka inspekcyjna powinna przeprowadzić audyt wstępny. Jeżeli jego wynik jest pozytywny, to jednostka inspekcyjna powinna wystawić upoważnienie na okres nie dłuższy niż trzy lata. Powinny być spełnione następujące wymagania:

a) audyt powinien potwierdzić, że badania i próby wyrobu wykonywane są zgodnie z wymaganiami RID;

b) jednostka inspekcyjna może upoważnić służbę kontrolną wnioskującego do nanoszenia na każdym zatwierdzonym wyrobie znaku identyfikacyjnego jednostki inspekcyjnej;

c) upoważnienie może być przedłużone po przeprowadzeniu z wynikiem pozytywnym audytu w ostatnim rocznym okresie poprzedzającym datę upływu ważności aktualnego upoważnienia. Okres ważności nowego upoważnienia rozpoczyna się w dniu wygaśnięcia dotychczasowego; oraz

d) audytorzy jednostki inspekcyjnej powinni posiadać kompetencje odpowiednie do dokonania oceny zgodności wyrobu objętego systemem jakości.

1.8.7.6.3 W czasie obowiązywania upoważnienia jednostka inspekcyjna powinna przeprowadzać audyty okresowe w celu wykazania, że wnioskujący utrzymuje i stosuje system jakości. Powinny być spełnione następujące wymagania:

a) w okresie każdych 12 miesięcy powinny być przeprowadzone co najmniej dwa audyty;

b) jednostka inspekcyjna może wymagać przeprowadzenia dodatkowych kontroli, szkoleń, zmian technicznych, zmian systemu jakości, a także ograniczenia lub zaprzestania badań i prób przeprowadzanych przez wnioskującego;

c) jednostka inspekcyjna powinna ocenić wszystkie zmiany systemu jakości i zdecydować, czy zmieniony system nadal odpowiada wymaganiom audytu wstępnego, czy też konieczna jest jego ponowna ocena całościowa;

d) audytorzy jednostki inspekcyjnej powinni posiadać kompetencje odpowiednie do dokonania oceny zgodności wyrobu objętego systemem jakości; oraz

e) jednostka inspekcyjna powinna sporządzić dla wnioskującego sprawozdanie z kontroli lub audytu oraz sprawozdanie z badań, jeżeli były one wykonane.

1.8.7.6.4 W przypadku stwierdzenia niezgodności z obowiązującymi wymaganiami, jednostka inspekcyjna powinna upewnić się, że podjęte zostały działania naprawcze. Jeżeli działania takie nie zostaną podjęte w odpowiednim czasie, to jednostka inspekcyjna powinna zawiesić lub cofnąć upoważnienie do wykonywania czynności przez służbę kontrolną producenta. Informacja o zawieszeniu lub cofnięciu upoważnienia powinna być przekazana władzy właściwej. Wnioskujący powinien otrzymać szczegółowe uzasadnienie decyzji jednostki inspekcyjnej.

1.8.7.7 Dokumentacja

Dokumentacja techniczna powinna umożliwiać dokonywanie oceny zgodności z obowiązującymi wymaganiami.

1.8.7.7.1 Dokumentacja dotycząca zatwierdzenia typu

Wnioskujący powinien dostarczyć odpowiednio:

a) wykaz norm stosowanych do projektowania i wytwarzania;

b) opis wzoru wraz z opisami wszystkich jego odmian;

c) numery instrukcji zgodnie z odpowiednią kolumną tabeli A w dziale 3.2 lub wykaz towarów niebezpiecznych przeznaczonych do przewozu przy użyciu danych wyrobów;

d) ogólny rysunek (rysunki) złożeniowy;

e) rysunki szczegółowe, z uwzględnieniem wymiarów użytych do obliczeń wyrobu, wyposażenia obsługowego, wyposażenia konstrukcyjnego, oznakowania i nalepek ostrzegawczych, niezbędne do oceny zgodności;

f) zapis przebiegu obliczeń, ich wyniki i wnioski;

g) wykaz wyposażenia obsługowego wraz z odpowiednimi danymi technicznymi i opisem urządzeń obniżających ciśnienie, jeżeli są zastosowane, wraz z obliczeniami ich przepustowości;

h) wykaz materiałów konstrukcyjnych wymaganych na podstawie norm, użytych do wytwarzania wszystkich części wyrobu, wykładzin, wyposażenia obsługowego, wyposażenia konstrukcyjnego, odpowiednie specyfikacje materiałowe lub deklaracje zgodności z przepisami RID;

i) potwierdzenie posiadania uprawnień do wykonywania połączeń stałych;

j) opis procesu (procesów) obróbki cieplnej; oraz

k) opisy procedur, opisy i wyniki wszystkich badań określonych w normach lub w RID, związanych z zatwierdzeniem typu i wytwarzaniem.

1.8.7.7.2 Dokumentacja dotycząca nadzoru nad wytwarzaniem

Wnioskujący powinien dostarczyć odpowiednio:

a) dokumenty określone pod 1.8.7.7.1;

b) kopię świadectwa zatwierdzenia typu;

c) opisy procedur wytwarzania wraz procedurami badań;

d) dokumentację procesu wytwarzania;

e) potwierdzenie posiadania uprawnień do wykonywania połączeń stałych;

f) potwierdzenie posiadania uprawnień do wykonywania badań nieniszczących;

g) dokumentację badań niszczących i nieniszczących;

h) dokumentację procesów obróbki cieplnej; oraz

i) dokumentację procesu kalibracji.

1.8.7.7.3 Dokumentacja dotycząca badań i prób odbiorczych

Wnioskujący powinien dostarczyć odpowiednio:

a) dokumenty określone pod 1.8.7.7.1 i 1.8.7.7.2;

b) atesty materiałowe wyrobu i jego części składowych;

c) deklaracje zgodności i atesty materiałowe wyposażenia obsługowego; oraz

d) deklarację zgodności wraz z opisem wyrobu i wszystkich jego odmian objętych zatwierdzeniem typu.

1.8.7.7.4 Dokumentacja dotycząca badań okresowych, badań pośrednich i badań nadzwyczajnych

Wnioskujący powinien dostarczyć odpowiednio:

a) w odniesieniu do naczyń ciśnieniowych, dokumenty określające wymagania szczególne, w przypadku gdy wynikają one z norm stosowanych do wytwarzania, badań okresowych i prób;

b) w odniesieniu do cystern:

(i) dokumentację cysterny; oraz

(ii) jeden lub więcej dokumentów określonych pod 1.8.7.7.1 do 1.8.7.7.3.

1.8.7.7.5 Dokumentacja dotycząca oceny służby kontrolnej producenta

Wnioskujący w sprawie służby kontrolnej producenta powinien dostarczyć odpowiednią dokumentację dotyczącą systemu jakości:

a) schemat struktury organizacyjnej wraz z podziałem obowiązków;

b) opis odpowiednich badań i prób, kontroli jakości, zapewnienia jakości, instrukcji operacyjnych oraz działań systematycznych, które będą stosowane;

c) rejestry jakości, takie jak sprawozdania z kontroli, dane dotyczące prób, kalibracji oraz certyfikaty;

d) opisy przeglądów systemu zarządzania, wykonywane w celu zapewnienia skutecznego działania systemu jakości, wynikające z audytów określonych pod 1.8.7.6;

e) opis procesu zaspakajania potrzeb klientów oraz osiągania zgodności z przepisami;

f) opis procesu kontroli dokumentów i zmiany ich treści;

g) opis procedur postępowania z wyrobami niespełniającymi wymagań; oraz

h) programy szkoleń oraz procedury kwalifikacyjne dotyczące odpowiedniego personelu.

1.8.7.8 Wyroby wytwarzane, zatwierdzane i badane zgodnie z normami

Wymagania określone pod 1.8.7.7 uważa się za spełnione, jeżeli zastosowano odpowiednio następujące normy:

Odnośny przepis	Numer normy	Tytuł normy
1.8.7.7.1 do 1.8.7.7.4	EN 12972:2007	Cysterny do transportu materiałów niebezpiecznych - Badanie, kontrola i znakowanie cystern ze zbiornikami metalowymi.

1.8.8 Procedury oceny zgodności nabojów gazowych

Podczas przeprowadzania oceny zgodności nabojów gazowych powinna być zastosowana jedna z następujących procedur:

a) procedura określona w 1.8.7 dla naczyń ciśnieniowych nieoznaczonych symbolem UN, z wyjątkiem 1.8.7.5; lub

b) procedura określona w 1.8.8.1 do 1.8.8.7.

1.8.8.1 Przepisy ogólne

1.8.8.1.1 Nadzór nad wytwarzaniem powinien być sprawowany przez jednostkę Xa, a próby wymagane pod 6.2.6 powinny być wykonywane przez tę jednostkę lub przez upoważnioną przez nią jednostkę IS; w odniesieniu do definicji określeń jednostek Xa i IS, patrz definicje podane pod 6.2.3.6.1. Ocena zgodności powinna być dokonana przez właściwą władzę Umawiającej się Strony ADR, jej przedstawiciela lub upoważnioną przez nią jednostkę inspekcyjną.

1.8.8.1.2 Stosując przepisy 1.8.8, wnioskujący powinien wykazać, zapewnić i zadeklarować, na swoją wyłączną odpowiedzialność, zgodność nabojów gazowych z przepisami 6.2.6 oraz z innymi mającymi zastosowanie przepisami ADR.

1.8.8.1.3 Wnioskujący powinien:

a) przeprowadzić sprawdzenie typu konstrukcji dla każdego typu nabojów gazowych (z uwzględnieniem materiałów przeznaczonych do użycia oraz odmian w ramach tego typu, np. pojemności, ciśnień, rysunków, zamknięć i urządzeń obniżających ciśnienie), zgodnie z 1.8.8.2;

b) stosować zatwierdzony system jakości w zakresie projektowania, wytwarzania, badań i prób, zgodnie z 1.8.8.3;

c) w odniesieniu do prób wymaganych w 6.2.6, stosować zatwierdzony reżim badań, zgodnie z 1.8.8.4;

d) wystąpić do wybranej jednostki Xa Umawiającej się Strony o zatwierdzenie systemu jakości w zakresie nadzoru nad wytwarzaniem i w zakresie prób; jeżeli wnioskujący nie ma siedziby na terytorium Umawiającej się Strony, to powinien on wystąpić w tej sprawie do wybranej jednostki Xa tej Umawiającej się Strony, do której odbędzie się przewóz, przed jego rozpoczęciem;

e) w przypadku, gdy gotowy nabój gazowy jest montowany przez inne przedsiębiorstwo (przedsiębiorstwa) z części wytworzonych przez wnioskującego, dostarczyć pisemne instrukcje montażu i napełniania w celu spełnienia wymagań zawartych w świadectwie badania typu.

1.8.8.1.4 Jeżeli wnioskujący i przedsiębiorstwa montujące lub napełniające naboje gazowe zgodnie z instrukcjami wnioskującego mogą wykazać przed jednostką Xa zgodność z przepisami 1.8.7.6, z wyłączeniem 1.8.7.6.1 d) i 1.8.7.6.2 b), to mogą one utworzyć służby kontroli wewnętrznej, które mogą wykonywać część lub całość badań i prób określonych pod 6.2.6.

1.8.8.2 Sprawdzenie typu konstrukcji

1.8.8.2.1 Wnioskujący powinien przygotować dokumentację techniczną dla każdego typu naboju gazowego zawierającą zastosowaną normę (normy). Jeżeli wnioskujący wybrał do stosowania normę niewymienioną pod 6.2.6. to powinien załączyć tę normę do dokumentacji.

1.8.8.2.2 Wnioskujący powinien przechowywać dokumentację techniczną wraz z próbkami wyrobów danego typu i zapewnić jednostce Xa dostęp do nich w czasie trwania produkcji oraz w okresie co najmniej 5 lat licząc od daty wytworzenia ostatniego naboju gazowego zgodnego z odpowiednim świadectwem badania typu.

1.8.8.2.3 Po dokonaniu dokładnego sprawdzenia, wnioskujący powinien wystawić świadectwo typu konstrukcji ważne nie dłużej niż 10 lat; wnioskujący powinien załączyć to świadectwo do dokumentacji. Świadectwo uprawnia go do wytwarzania nabojów gazowych danego typu we wskazanym okresie.

1.8.8.2.4 Jeżeli we wskazanym okresie zmienione zostaną wymagania techniczne ADR (w tym powołane normy) w takim stopniu, że typ konstrukcji nie będzie z nimi zgodny, to wnioskujący powinien cofnąć swoje świadectwo badania typu oraz poinformować o tym właściwą jednostkę Xa.

1.8.8.2.5 Po dokonaniu dokładnego i pełnego przeglądu, wnioskujący może ponownie wystawić świadectwa typu konstrukcji na okres nie dłuższy niż 10 lat.

1.8.8.3 Nadzór nad wytwarzaniem

1.8.8.3.1 Procedura badania typu konstrukcji oraz proces wytwarzania powinny być przedmiotem przeglądu wykonywanego przez jednostkę Xa w celu zapewnienia, aby typ określony w świadectwie wystawionym przez wnioskującego i wytworzony produkt były zgodne ze świadectwem typu konstrukcji i odpowiednimi przepisami ADR. Jeżeli ma zastosowanie przepis 1.8.8.1.3 e), to przedsiębiorstwa montujące i napełniające powinny być objęte tą procedurą.

1.8.8.3.2 Wnioskujący powinien zastosować odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby proces wytwarzania był zgodny odpowiednimi przepisami ADR oraz ze świadectwem typu konstrukcji wraz z załącznikami. Jeżeli ma zastosowanie przepis 1.8.8.1.3 e), to przedsiębiorstwa montujące i napełniające powinny być objęte tą procedurą.

1.8.8.3.3 Jednostka Xa powinna:

a) sprawdzić zgodność badania typu konstrukcji dokonanego przez wnioskującego oraz zgodność typu nabojów gazowych z dokumentacją techniczną określoną pod 1.8.8.2;

b) sprawdzić, czy w wyniku procesu wytwarzania powstają wyroby zgodne z wymaganiami i dokumentacją, które mają zastosowanie do tego procesu; jeżeli gotowy nabój gazowy jest montowany przez inne przedsiębiorstwo (przedsiębiorstwa) z części wytworzonych przez wnioskującego, to jednostka Xa powinna również sprawdzić, czy zmontowane i napełnione naboje gazowe są zgodne z odpowiednimi przepisami oraz czy właściwie są stosowane instrukcje dostarczone przez wnioskującego;

c) sprawdzić, czy pracownicy wykonujący połączenia nierozłączne i próby mają wymagane kwalifikacje i uprawnienia;

d) zapisać wyniki przeglądów.

1.8.8.3.4 Jeżeli ustalenia jednostki Xa wykażą niezgodności w zakresie świadectwa typu konstrukcji wystawionego przez wnioskodawcę lub niezgodności w procesie wytwarzania, to powinna ona zażądać od wnioskującego podjęcia odpowiednich działań lub cofnięcia świadectwa.

1.8.8.4 Próba szczelności

1.8.8.4.1 Wnioskujący oraz przedsiębiorstwa montujące i napełniające gotowe naboje gazowe zgodnie z instrukcjami wnioskującego, powinni:

a) wykonać próby wymagane pod 6.2.6;

b) zapisać wyniki tych prób;

c) wystawić świadectwo zgodności jedynie dla tych nabojów gazowych, które są w pełni zgodne z przepisami dotyczącymi sprawdzenia typu konstrukcji i odpowiednimi przepisami ADR, oraz które przeszły z wynikiem pozytywnym próby wymagane pod 6.2.6;

d) przechowywać dokumentację określoną pod 1.8.8.7 w czasie trwania produkcji oraz w okresie co najmniej 5 lat licząc od daty wytworzenia ostatniego naboju gazowego objętego danym zatwierdzeniem typu, w celu umożliwienia jednostce Xa przeprowadzania losowych kontroli;

e) nanieść trwałe i czytelne oznakowanie zawierające typ naboju gazowego, nazwę wnioskującego oraz datę produkcji lub numer serii; jeżeli - ze względu na brak miejsca - oznakowanie to nie może być w całości naniesione na naboju gazowym, to powinno być ono naniesione na trwale dołączonej zawieszce lub umieszczone razem z nabojem gazowym w opakowaniu wewnętrznym.

1.8.8.4.2 Jednostka Xa powinna:

a) przeprowadzić niezbędne kontrole i próby w celu weryfikacji procedury dotyczącej sprawdzania typu konstrukcji przez wnioskującego, jak również, czy wytwarzanie i badanie wyrobu są przeprowadzane zgodnie ze świadectwem typu konstrukcji i odpowiednimi przepisami, niezwłocznie po rozpoczęciu wytwarzania danego typu nabojów gazowych, a następnie w dowolnych odstępach czasu, ale nie rzadziej niż raz na 3 lata;

b) sprawdzić świadectwa dostarczone przez wnioskującego;

c) przeprowadzić próby wymagane pod 6.2.6 lub zatwierdzić program prób i upoważnić służby kontroli wewnętrznej do przeprowadzania tych prób.

1.8.8.4.3 Świadectwo powinno zawierać co najmniej:

a) nazwę i adres wnioskującego oraz - w przypadku, gdy gotowy nabój gazowy nie jest montowany przez wnioskującego lecz przez inne przedsiębiorstwo (przedsiębiorstwa) zgodnie z instrukcjami pisemnymi wnioskującego - nazwy i adresy tych przedsiębiorstw;

b) powołanie wersji przepisów ADR oraz norm używanych do wytwarzania i prób;

c) wyniki badań i prób;

d) dane do oznakowania wymaganego pod 1.8.8.4.1 e).

1.8.8.5 (zarezerwowany)

1.8.8.6 Nadzór nad służbami kontroli wewnętrznej

Jeżeli wnioskujący lub przedsiębiorstwo montujące lub napełniające naboje gazowe utworzyły służby kontroli wewnętrznej, to mają zastosowanie przepisy 1.8.7.6 z wyłączeniem 1.8.7.6.1 d) i 1.8.7.6.2 b). Przedsiębiorstwo montujące lub napełniające naboje gazowe powinno spełniać odpowiednie przepisy obowiązujące wnioskującego.

1.8.8.7 Dokumenty

Stosuje się przepisy podane pod 1.8.7.7.1, 1.8.7.7.2, 1.8.7.7.3 i 1.8.7.7.5.

Dział  1.9

Ograniczenia przewozowe wprowadzane przez władze właściwe

1.9.1 Państwo-Strona RID na swoim obszarze może wprowadzić dla międzynarodowych przewozów towarów niebezpiecznych koleją określone przepisy uzupełniające, nie zawarte w RID, przyjmując, że te przepisy:

- są zgodne z 1.9.2,

- nie pozostają w sprzeczności z przepisami w 1.1.2.1 b),

- są zawarte w prawie krajowym Państwa-Strony RID i obowiązują również w krajowych przewozach koleją towarów niebezpiecznych na obszarze tego Państwa,

- nie powodują zakazu przewozów koleją towarów niebezpiecznych objętych tymi przepisami na całym obszarze tego Państwa-Strony RID.

1.9.2 Przepisami uzupełniającymi określonymi w 1.9.1 są:

a) przepisy dodatkowe lub ograniczenia służące bezpieczeństwu przewozów:

- wykonywanych przez niektóre obiekty inżynierskie takie jak mosty lub tunele ¹⁹ ;

- w których będą używane urządzenia transportu kombinowanego takie jak np. urządzenia przeładunkowe; lub

- zaczynających lub kończących się w portach, na stacjach kolejowych lub w innych terminalach przewozowych.

b) przepisy zabraniające przewozów określonych towarów niebezpiecznych na trasach ze szczególnym lub miejscowym zagrożeniem, takich jak trasy przez obszary zamieszkałe, wrażliwe ekologicznie, centra gospodarcze lub obszary przemysłowe z niebezpiecznymi instalacjami, lub podporządkowujące szczególnym wymaganiom jak np. zmniejszona prędkość, określone godziny przewozów, zakaz spotykania się pociągów, itd.

Władze właściwe powinny wyznaczyć w miarę możliwości trasy zastępcze dla danych tras z ograniczeniami lub podporządkowanych szczególnym wymaganiom.

c) przepisy wyjątkowe, w których określone są trasy zalecone lub z ograniczeniami, lub przepisy zalecające czasowy postój z powodu ekstremalnych warunków pogodowych, trzęsienia ziemi, wypadków, demonstracji, zamieszek ulicznych lub działań zbrojnych.

1.9.3 Przepisy uzupełniające wg 1.9.2 a) i b) stosuje się przy założeniu, że władza właściwa udowodni konieczność podjęcia takich przedsięwzięć ²⁰ .

1.9.4 Władza właściwa Państwa-Strony RID, które stosuje na swoim obszarze przepisy uzupełniające według 1.9.2 a) i b), informuje uprzednio sekretariat OTIF o określonych zarządzeniach, aby mógł on poinformować inne Państwa-Strony RID.

1.9.5 Niezależnie od wyżej wymienionych przepisów 1.9.1 i 1.9.2, Państwa-Strony RID mogą określać specyficzne wymagania w zakresie bezpieczeństwa dla międzynarodowego przewozu koleją towarów niebezpiecznych, o ile objęte zagadnienie nie jest ujęte w RID, szczególnie dotyczy to:

- ruchu pociągów,

- zasad eksploatacji w odniesieniu do czynności związanych z przewozem, takich jak manewry lub postój,

- zarządzania przepływem informacji o przewożonych towarach niebezpiecznych,

pod warunkiem, że te przepisy są zawarte w prawie krajowym Państwa-Strony RID i obowiązują również w krajowych przewozach koleją towarów niebezpiecznych na obszarze tego Państwa.

Te specyficzne wymagania nie powinny dotyczyć zagadnień objętych RID, szczególnie zagadnień wymienionych pod 1.1.2.1 a) i b).

Dział  1.10

Przepisy dotyczące zapewnienia bezpieczeństwa

Uwaga. Dla celów tego działu pod pojęciem "zapewnienie bezpieczeństwa" rozumie się przedsięwzięcia lub środki ostrożności podejmowane dla zminimalizowania kradzieży lub niewłaściwego użycia towarów niebezpiecznych, mogące zagrozić ludziom, mieniu lub środowisku.

1.10.1 Przepisy ogólne

1.10.1.1 Wszystkie osoby uczestniczące w przewozie, odpowiednio do swoich kompetencji, powinny przestrzegać przepisy bezpieczeństwa przytoczone w tym dziale.

1.10.1.2 Towary niebezpieczne powinny być przekazywane do przewozu tylko tym przewoźnikom, których tożsamość została odpowiednio potwierdzona.

1.10.1.3 Obszary wewnątrz terminali dla tymczasowego odstawiania, miejsca dla tymczasowego odstawiania, miejsca postoju pojazdów, place składowe i stacje rozrządowe, wykorzystywane do tymczasowych postojów w trakcie przewozu towarów niebezpiecznych, powinny być prawidłowo zabezpieczone, dobrze oświetlone i o ile to możliwe i właściwe, niedostępne dla osób postronnych.

1.10.1.4. Każdy członek załogi pociągu przewożącego towary niebezpieczne, powinien podczas przewozu posiadać dokument ze zdjęciem.

1.10.1.5 Kontrole bezpieczeństwa przeprowadzane zgodnie z 1.8.1 powinny obejmować także przedsięwzięcia właściwe dla zapewnienia bezpieczeństwa.

1.10.2 Szkolenia z zakresu zapewnienia bezpieczeństwa

1.10.2.1 Szkolenie podstawowe i szkolenie dokształcające określone w dziale 1.3 powinno zawierać także elementy służące większemu wyczuleniu na sprawy zapewnienia bezpieczeństwa. Szkolenie dokształcające w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa nie powinno być związane jedynie ze zmianami w przepisach.

1.10.2.2 Szkolenie ukierunkowane na sprawy zapewnienia bezpieczeństwa powinno obejmować rodzaje zagrożeń bezpieczeństwa, sposoby ich rozpoznania i metody postępowania dla zmniejszenia tych ryzyk, jak również podejmowane przedsięwzięcia w przypadku naruszenia bezpieczeństwa. W jego trakcie powinna być przekazywana wiedza o planach zapewnienia bezpieczeństwa (o ile ma zastosowanie), odpowiednio do zakresu czynności i odpowiedzialności osób przy stosowaniu tych planów.

1.10.2.3 Szkolenie powinno być przeprowadzone lub powinno być sprawdzone przed zatrudnieniem na stanowisku związanym z przewozem towarów niebezpiecznych i powinno być uzupełnianie w regularnych odstępach czasu jako szkolenia dokształcające.

1.10.2.4 Dokumentacja szkolenia dotyczącego bezpieczeństwa powinna być przez pracodawcę przechowywana i udostępniana na żądanie pracownika lub władzy właściwej. Pracodawca powinien przechowywać dokumentację szkolenia przez czas określony przez władzę właściwą.

1.10.3 Przepisy dla towarów niebezpiecznych wysokiego ryzyka

1.10.3.1 Definicja towaru niebezpiecznego wysokiego ryzyka

1.10.3.1.1 Towary niebezpieczne wysokiego ryzyka to takie towary, które mogą być użyte niezgodnie ze swoim przeznaczeniem, do celów terrorystycznych i które mogą spowodować poważne skutki, takie jak liczne ofiary, masowe zniszczenia lub szczególnie w przypadku klasy 7, masowe zakłócenia społeczno-gospodarcze.

1.10.3.1.2 Towary niebezpieczne wysokiego ryzyka różnych klas, z wyjątkiem klasy 7, to takie, które są wymienione w tabeli 1.10.3.1.2 i są przewożone w ilościach większych niż określone w tabeli.

Tabela 1.10.3.1.2 Wykaz towarów niebezpiecznych wysokiego ryzyka

Klasa	Podklasa	Materiał lub przedmiot	Ilość
			Cysterna (litry)c)	Luzem (kg)d)	Sztuka przesyłki (kg)
1	1.1	materiały wybuchowe i przedmioty z materiałem wybuchowym	a)	a)	0
	1.2	materiały wybuchowe i przedmioty z materiałem wybuchowym	a)	a)	0
	1.3	materiały wybuchowe i przedmioty z materiałem wybuchowym grupy zgodności С	a)	a)	0
	1.4	materiały wybuchowe i przedmioty z materiałem wybuchowym UN 0104, 0237, 0255, 0267, 0361, 0365, 0366, 0440, 0441, 0455, 0456 i 0500	a)	a)	0
	1.5	materiały wybuchowe lub przedmioty z materiałem wybuchowym	0	a)	0

2	gazy zapalne (kody klasyfikacyjne zawierające tylko literę F)	3000	a)	b)
	gazy trujące (kody klasyfikacyjne zawierające litery T, TF, TC, TO, TFC lub TOC), za wyjątkiem pojemników aerozolowych	0	a)	0
3	materiały ciekłe zapalne grupy pakowania I lub II	3000	a)	b)
	materiały ciekłe wybuchowe odczulone	0	a)	0
4.1	materiały wybuchowe odczulone	a)	a)	0
4.2	materiały grupy pakowania I	3000	a)	b)
4.3	materiały grupy pakowania I	3000	a)	b)
5.1	materiały utleniające ciekłe grupy pakowania I	3000	a)	b)
	nadchlorany, azotan amonu, nawozy zawierające azotan amonu i azotan amonu jako emulsja, zawiesina lub żel	3000	3000	b)
6.1	materiały trujące grupy pakowania I	0	a)	0
6.2	materiały zakaźne kategorii A (UN 2814 i 2900 za wyjątkiem materiałów zwierzęcych)	a)	0	0
8	materiały żrące grupy pakowania I	3000	a)	b)

a) nie dotyczy;

b) niezależnie od ilości, przepisów 1.10.3 nie stosuje się;

c) wartość podana w tej kolumnie obowiązuje tylko wtedy, jeżeli przewóz w cysternie jest dopuszczony zgodnie z działem 3.2 tabela A kolumna 10 lub 12. Dla materiałów niedopuszczonych do przewozu w cysternie, informacja w tej kolumnie nie obowiązuje;

d) wartość podana w tej kolumnie obowiązuje tylko wtedy, jeżeli przewóz luzem jest dopuszczony zgodnie z działem 3.2 tabela A kolumna 10 lub 17. Dla materiałów niedopuszczonych do przewozu luzem, informacja w tej kolumnie nie obowiązuje.

1.10.3.1.3 W przypadku towarów klasy 7 materiały promieniotwórcze są towarami niebezpiecznymi wysokiego ryzyka wtedy, gdy ich aktywność jest równa lub większa niż wartość graniczna dla bezpieczeństwa przewozu 3000A₂ na sztukę przesyłki (patrz także 2.2.7.2.2.1), z wyjątkiem następujących izotopów, dla których wartość graniczna dla bezpieczeństwa przewozu podana jest w poniższej tabeli 1.10.3.1.3.

Tabela 1.10.3.1.3 Wartość graniczna dla bezpieczeństwa przewozu dla poszczególnych izotopów

Pierwiastek	Izotop	Wartość graniczna dla bezpieczeństwa przewozu (TBq)
Ameryk	Am-241	0,6
Złoto	Au-198	2
Kadm	Cd-109	200
Kaliforn	Cf-252	0,2
Kiur	Cm-244	0,5
Kobalt	Co-57	7
Kobalt	Co-60	0,3
Cez	Cs-137	1
Żelazo	Fe-55	8000
German	Ge-68	7
Gadolin	Gd-153	10
Iryd	Ir-192	0,8
Nikiel	Ni-63	600
Pallad	Pd-103	900
Promet	Pm-147	400
Polon	Po-210	0,6
Pluton	Pu-238	0,6
Pluton	Pu-239	0,6
Rad	Ra-226	0,4
Ruten	Ru-106	3
Selen	Se-75	2
Stront	Sr-90	10
Tal	Tl-204	200
Tul	Tm-170	200
Iterb	Yb-169	3

1.10.3.1.4 W przypadku mieszanin izotopów powinno być stwierdzone, czy wartość graniczna dla bezpieczeństwa przewozu została osiągnięta lub przekroczona, przez zsumowanie ilorazów aktywności każdego izotopu przez jego wartość graniczną dla bezpieczeństwa przewozu. Jeżeli suma składników jest mniejsza niż 1, to wartość graniczna dla bezpieczeństwa przewozu nie została osiągnięta lub przekroczona.

Obliczenia powinny być wykonane według wzoru:

gdzie:

A_i = aktywność izotopu w sztuce przesyłki (TBq)

T_i = wartość graniczna dla bezpieczeństwa przewozu dla izotopu (TBq)

1.10.3.1.5 Jeżeli materiał promieniotwórczy posiada zagrożenia dodatkowe innych klas, to powinny być także wzięte pod uwagę warunki z tabeli 1.10.3.1.2 (patrz także 1.7.5).

1.10.3.2 Plany zapewnienia bezpieczeństwa

1.10.3.2.1 Przewoźnicy, nadawcy, oraz inni uczestnicy wymienieni w 1.4.2 i 1.4.3 uczestniczący w przewozie towarów niebezpiecznych wysokiego ryzyka (patrz tabela 1.10.3.2.1) lub materiałów promieniotwórczych wysokiego ryzyka (patrz tabela 1.10.3.1.3), powinni wprowadzać i rzeczywiście stosować plany zapewnienia bezpieczeństwa, zawierające co najmniej elementy wymienione pod 1.10.3.2.2.

1.10.3.2.2 Każdy plan zapewnienia bezpieczeństwa powinien zawierać co najmniej następujące elementy:

a) specyficzny przydział odpowiedzialności, w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa, osobom posiadającym kompetencje, kwalifikacje i wymagane uprawnienia;

b) wykaz towarów niebezpiecznych lub rodzajów towarów niebezpiecznych objętych planem;

c) ocenę bieżących działań i wynikających z nich zagrożeń, włącznie z postojami wynikającymi z warunków przewozu, pozostawaniem towarów niebezpiecznych w wagonach, cysternach lub kontenerach przed, w czasie i po przemieszczeniu, oraz z tymczasowym odstawianiem towarów niebezpiecznych w celu zmiany rodzaju lub środka transportu (przeładunek), o ile ma to zastosowanie;

d) wyraźne wyszczególnienie przedsięwzięć, które powinny być podejmowane dla zmniejszenia zagrożenia bezpieczeństwa stosownie do odpowiedzialności i obowiązków uczestników, włączając w to:

- szkolenie;

- politykę zapewnienia bezpieczeństwa (np. działania w przypadku podwyższonego zagrożenia, weryfikację nowo zatrudnianego personelu lub dopuszczania personelu do zajmowania określonych stanowisk, itp.);

- praktyka eksploatacyjna (np. wybór lub użycie tras, o ile są one znane, dostęp do towarów niebezpiecznych podczas tymczasowego postoju [jak określono w punkcie c)], bliskość do urządzeń infrastruktury podatnych na zagrożenie, itd.);

- wyposażenie i zasoby, które będą użyte dla zmniejszenia zagrożenia bezpieczeństwa;

e) skuteczne i aktualizowane procedury dla informowania i przeciwdziałania zagrożeniom, naruszeniom bezpieczeństwa lub incydentom z nimi związanym;

f) procedury dla oceny i wypróbowywania planów zapewnienia bezpieczeństwa i procedury dla okresowego sprawdzania i aktualizacji planów;

g) działania dla zapewnienia fizycznego bezpieczeństwa informacji przewozowej zawartej w planie zapewnienia bezpieczeństwa, i

h) działania mające na celu zapewnienie, że rozpowszechnianie informacji dotyczących przebiegu przewozu, zawartych w planie zapewnienia bezpieczeństwa, ograniczone jest tylko do tych, którym ta informacja jest konieczna. Te działania nie powinny wykluczać udostępniania informacji wymaganych w innych miejscach RID.

Uwaga. Przewoźnicy, nadawcy i odbiorcy powinni współpracować ze sobą i z władzami właściwymi, aby wymieniać informacje o ewentualnych zagrożeniach, podejmować odpowiednie działania dla zapewnienia bezpieczeństwa i reagować na zdarzenia zagrażające bezpieczeństwu.

1.10.3.3 Powinny być używane urządzenia, wyposażenie lub systemy dla ochrony przed kradzieżą pociągów lub wagonów przewożących towary niebezpieczne wysokiego ryzyka (patrz tabela 1.10.3.2.1) lub materiałów promieniotwórczych wysokiego ryzyka (patrz tabela 1.10.3.1.3), lub ich ładunku, i należy podjąć działania dla upewnienia się, że są one włączone i działają cały czas. Zastosowanie tych środków ochrony nie powinno utrudniać interwencji w sytuacjach awaryjnych.

Uwaga. O ile da się zastosować posiadane już wyposażenie, należy wykorzystywać systemy telemetryczne lub inne metody i urządzenia umożliwiające śledzenie przewozu towarów niebezpiecznych wysokiego ryzyka (patrz tabela 1.10.3.2.1) lub materiałów promieniotwórczych wysokiego ryzyka (patrz tabela 1.10.3.1.3).

1.10.4 Przepisów 1.10.1, 1.10.2 i 1.10.3 nie stosuje się, jeżeli ilości przewożone w sztukach przesyłki na wagon lub kontener wielki nie przekraczają wartości podanych pod 1.1.3.6.3, z wyjątkiem UN 0029, 0030, 0059, 0065, 0073, 0104, 0237, 0255, 0267, 0288, 0290, 0360, 0361, 0364, 0365, 0366, 0439, 0440, 0441, 0455, 0456 i 0500 oraz z wyjątkiem UN 2910 i 2911, jeżeli poziom aktywności nie przekracza wartości A₂. Ponadto przepisów 1.10.1, 1.10.2 i 1.10.3 nie stosuje się, jeżeli ilości przewożone w wagonach-cysternach lub luzem w wagonach lub kontenerach nie przekraczają wartości podanych pod 1.1.3.6.3. Dodatkowo, przepisów tego działu nie stosuje się do przewozu UN 2912 MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-I) i UN 2913 MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, PRZEDMIOTY SKAŻONE POWIERZCHNIOWO (SCO-I).

1.10.5 Dla materiałów promieniotwórczych postanowienia niniejszego działu uważa się za spełnione, jeżeli są zastosowane postanowienia Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych ²¹ , i przepisy okólnika IAEA "Physical Protection of Nuclear Material and Nuclear Facilities" (Ochrona fizyczna materiałów jądrowych i urządzeń jądrowych) ²²  INFCIRC/225(Rev.4).

Dział  1.11

Wewnętrzne plany awaryjne dla stacji rozrządowych

Dla stacji rozrządowych, które uczestniczą w przewozie towarów niebezpiecznych, powinny być sporządzone wewnętrzne plany awaryjne.

Plany awaryjne służą skoordynowaniu współpracy w razie zaistnienia wypadku lub wydarzenia, aby zminimalizować ich konsekwencje dla życia ludzkiego lub dla środowiska.

Uważa się, że przepisy tego działu są przestrzegane, jeżeli zostanie zastosowana Karta UIC 201 ²³  (Przewóz towarów niebezpiecznych - Kolejowe stacje rozrządowe - Poradnik dla wykonywania planów awaryjnych).

CZĘŚĆ  2

KLASYFIKACJA

Dział  2.1

Przepisy ogólne

2.1.1 Wstęp

2.1.1.1 Klasy towarów niebezpiecznych według RID są następujące:

Klasa 1 Materiały wybuchowe i przedmioty z materiałem wybuchowym

Klasa 2 Gazy

Klasa 3 Materiały ciekłe zapalne

Klasa 4.1 Materiały stałe zapalne, materiały samoreaktywne i materiały stałe wybuchowe odczulone

Klasa 4.2 Materiały samozapalne

Klasa 4.3 Materiały wydzielające w reakcji z wodą gazy zapalne

Klasa 5.1 Materiały utleniające

Klasa 5.2 Nadtlenki organiczne

Klasa 6.1 Materiały trujące

Klasa 6.2 Materiały zakaźne

Klasa 7 Materiały promieniotwórcze

Klasa 8 Materiały żrące

Klasa 9 Różne materiały i przedmioty niebezpieczne.

2.1.1.2 Poszczególnym pozycjom w różnych klasach zostały przyporządkowane numery UN. Stosowane są następujące rodzaje pozycji:

A. Pozycje indywidualne dla materiałów lub przedmiotów dokładnie zdefiniowanych, w tym materiałów obejmujących szereg izomerów, nр.:

UN 1090 ACETON

UN 1104 OCTANY AMYLU

UN 1194 AZOTYN ETYLU, ROZTWÓR

B. Pozycje ogólne dla dokładnie zdefiniowanej grupy materiałów lub przedmiotów, które nie są pozycjami I.N.O., nр.:

UN 1133 KLEJE

UN 1266 WYROBY PERFUMERYJNE

UN 2757 PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY STAŁY

UN 3101 NADTLENEK ORGANICZNY TYP В CIEKŁY

C. Pozycje szczegółowe I.N.O. obejmujące grupę materiałów lub przedmiotów o szczególnych właściwościach chemicznych lub technicznych, inaczej nieokreślonych, nр.:

UN 1477 AZOTANY NIEORGANICZNE, I.N.O.

UN 1987 ALKOHOLE, I.N.O.

D. Pozycje ogólne I.N.O. obejmujące grupę materiałów lub przedmiotów mających jedną lub więcej właściwości niebezpiecznych, inaczej nieokreślonych, nр.:

UN 1325 MATERIAL STAŁY ZAPALNY ORGANICZNY, I.N.O. UN 1993 MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O.

Pozycje zdefiniowane pod В, С i D są pozycjami zbiorczymi.

2.1.1.3 Z wyjątkiem materiałów klas 1, 2, 5.2, 6.2 i 7, jak również z wyjątkiem materiałów samoreaktywnych klasy 4.1, materiały przyporządkowane są do grup pakowania na podstawie stwarzanego przez nie zagrożenia:

grupa pakowania I: materiały stwarzające duże zagrożenie

grupa pakowania II: materiały stwarzające średnie zagrożenie

grupa pakowania III: materiały stwarzające małe zagrożenie.

Grupa(-y) pakowania, do której (których) materiał został przyporządkowany jest (są) podana(-e) w dziale 3.2 tabela A.

2.1.2 Zasady klasyfikacji

2.1.2.1 Towary niebezpieczne objęte tytułem klasy definiowane są na podstawie ich właściwości zgodnie z 2.2.x.1 odpowiedniej klasy. Zaklasyfikowanie towaru niebezpiecznego do klasy i do grupy pakowania dokonywane jest na podstawie kryteriów zawartych w tym samym 2.2.x.1. Przypisanie materiałowi lub przedmiotowi niebezpiecznemu jednego lub kilku zagrożeń dodatkowych dokonuje się na podstawie kryteriów klasy lub klas odpowiadających tym zagrożeniom, wymienionym odpowiednio w 2.2.x.1.

2.1.2.2 Wszystkie pozycje towarów niebezpiecznych wymienione są w dziale 3.2 tabela A w porządku numerycznym według ich numerów UN. Tabela ta zawiera informacje dotyczące wymienionych materiałów, takie jak nazwa, klasa, grupa(-y) pakowania, nalepka(-i) ostrzegawcza(-e), przepisy dotyczące pakowania i przewozu.

Uwaga. Wykaz alfabetyczny tych pozycji podano w dziale 3.2 tabela B.

2.1.2.3 Towary mogą zawierać techniczne zanieczyszczenia (np. z procesu produkcyjnego) lub dodatki stabilizacyjne lub dodatki do innych celów, które nie wpływają na ich klasyfikację. Jednak, jeżeli jest to towar wymieniony z nazwy, tzn. jest wymieniony w dziale 3.2 tabela A jako pojedyncza pozycja, zawierający techniczne zanieczyszczenia (np. z procesu produkcyjnego) lub dodatki stabilizacyjne lub dodatki do innych celów, mające wpływ na jego klasyfikację (patrz 2.1.3.3) to powinien być traktowany jako roztwór lub mieszanina.

2.1.2.4 Towary niebezpieczne wymienione lub zdefiniowane pod 2.2.x.2 każdej klasy nie są dopuszczone do przewozu.

2.1.2.5 Towary niewymienione z nazwy, tzn. towary niewymienione jako pojedyncze pozycje w dziale 3.2 tabela A i niewymienione lub zdefiniowane w jednym z wyżej wymienionych 2.2.x.2, powinny być zaklasyfikowane do odpowiedniej klasy zgodnie z procedurą rozdziału 2.1.3. Ponadto powinno być określone zagrożenie dodatkowe (o ile występuje) i grupa pakowania. Po ustaleniu klasy, zagrożenia dodatkowego (o ile występuje) i grupy pakowania, powinien być określony odpowiedni numer UN. Drzewa decyzyjne w 2.2.x.3 (wykaz pozycji zbiorczych) na końcu każdej klasy wskazują odpowiednie parametry służące do wyboru odpowiedniego określenia zbiorczego (numeru UN). We wszystkich przypadkach powinno być wybrane najwłaściwsze określenie zbiorcze, obejmujące właściwości materiału lub przedmiotu, zgodnie z hierarchią wskazaną w 2.1.1.2 pod literami В, С i D. Jeżeli materiał lub przedmiot nie może być zaklasyfikowany do pozycji typu В lub С zgodnie z 2.1.1.2, to wówczas i tylko wówczas może być on zaklasyfikowany do pozycji typu D.

2.1.2.6 Na podstawie badań według działu 2.3 i kryteriów zawartych pod 2.2.x.1 poszczególnych klas, w których jest to wymienione, można ustalić, że materiał, roztwór lub mieszanina należące do określonej klasy, wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A, nie spełnia kryteriów tej klasy. W takim przypadku materiał, roztwór lub mieszanina są uznawane za nie należące do tej klasy.

2.1.2.7 Dla celów klasyfikacji, materiały o temperaturze topnienia lub początku topnienia 20 °C lub niższej, przy ciśnieniu 101,3 kPa, powinny być uważane za ciekłe. Materiały lepkie, których właściwa temperatura topnienia nie może być oznaczona, powinny być badane według ASTM D 4359-90 lub za pomocą badania podatności na płynięcie (badanie penetrometryczne) opisanym pod 2.3.4.

2.1.3 Klasyfikacja materiałów niewymienionych z nazwy, włącznie z roztworami i mieszaninami (takimi jak preparaty i odpady)

2.1.3.1 Materiały niewymienione z nazwy, włącznie z roztworami i mieszaninami, powinny być klasyfikowane zgodnie ze stopniem stwarzanego przez nie zagrożenia, na podstawie kryteriów wymienionych pod 2.2.x.1 różnych klas. Zagrożenie(-a) stwarzane przez materiał powinno(-y) być określane na podstawie jego właściwości fizycznych i chemicznych oraz właściwości fizjologicznych. Właściwości te powinny być również brane pod uwagę, gdy wyniki doświadczeń wskazują na ostrzejszą klasyfikację.

2.1.3.2 Materiał niewymieniony z nazwy w dziale 3.2 tabela A stwarzający pojedyncze zagrożenie powinien być klasyfikowany w odpowiedniej klasie do pozycji zbiorczej wymienionej pod 2.2.x.3 tej klasy.

2.1.3.3 Roztwór lub mieszanina, spełniający(-a) kryteria klasyfikacyjne RID, zawierający(-a) tylko jeden dominujący materiał niebezpieczny wymieniony z nazwy w dziale 3.2 tabela A i jeden lub więcej materiałów niepodlegających RID, lub ilości śladowe jednego lub więcej materiałów wymienionych z nazwy w dziale 3.2 tabela A, jest klasyfikowany(-a) do podanego w dziale 3.2 tabela A numeru UN i oficjalnej nazwy przewozowej materiału, który przeważa, chyba że:

a) roztwór lub mieszanina jest wymieniona z nazwy w dziale 3.2 tabela A;

b) z nazwy lub opisu materiału wymienionego z nazwy w dziale 3.2 tabela A wynika, że pozycja ta obowiązuje tylko dla materiału czystego;

c) klasa, kod klasyfikacyjny, grupa pakowania lub stan skupienia roztworu lub mieszaniny różnią się od klasy, kodu klasyfikacyjnego, grupy pakowania lub stanu skupienia materiału wymienionego z nazwy w dziale 3.2 tabela A lub

d) właściwości niebezpieczne roztworu lub mieszaniny w przypadku awarii wymagają działań na różniących się od działań w przypadku awarii dla materiału wymienionego z nazwy w dziale 3.2 tabela A.

W innych przypadkach niż a) roztwór lub mieszanina materiału powinna być klasyfikowana jako materiał niewymieniony z nazwy w odpowiedniej klasie do pozycji zbiorczej zgodnie z 2.2.x.3 tej klasy, z uwzględnieniem ewentualnie istniejących zagrożeń dodatkowych klasyfikowanego roztworu lub mieszaniny, chyba że roztwór lub mieszanina nie odpowiada kryteriom żadnej klasy i z tego powodu nie podlega RID.

2.1.3.4 Roztwory i mieszaniny zawierające materiały wymienione pod 2.1.3.4.1 lub 2.1.3.4.2 powinny być zaklasyfikowane, według tych punktów, do wymienionych pozycji.

2.1.3.4.1 Roztwory i mieszaniny zawierające jeden z następujących wymienionych z nazwy materiałów, powinny być zawsze zaklasyfikowane do tej samej pozycji, co zawarty w nich materiał, pod warunkiem, że te roztwory i mieszaniny nie mają właściwości niebezpiecznych wymienionych pod 2.1.3.5.3:

Klasa 3

UN 1921 PROPYLENOIMINA STABILIZOWANA

UN 3064 NITROGLICERYNA, ROZTWÓR W ALKOHOLU zawierający ponad 1%, lecz maksymalnie 5% nitrogliceryny

Klasa 6.1

UN 1051 CYJANOWODÓR STABILIZOWANY zawierający mniej niż 3% wody

UN 1185 ETYLENOIMINA STABILIZOWANA

UN 1259 TETRAKARBONYLEK NIKLU

UN 1613 CYJANOWODÓR, ROZTWÓR WODNY (KWAS CYJANOWODOROWY, ROZTWÓR WODNY) zawierający maksymalnie 20% cyjanowodoru

UN 1614 CYJANOWODÓR STABILIZOWANY zawierający mniej niż 3% wody i zaabsorbowany w obojętnym materiale porowatym

UN 1994 PENTAKARBONYLEK ŻELAZA

UN 2480 IZOCYJANIAN METYLU

UN 2481 IZOCYJANIAN ETYLU

UN 3294 CYJANOWODÓR, ROZTWÓR W ALKOHOLU zawierający maksymalnie 45% cyjanowodoru

Klasa 8

UN 1052 FLUOROWODÓR BEZWODNY

UN 1744 BROM lub UN 1744 BROM, ROZTWÓR

UN 1790 KWAS FLUOROWODOROWY zawierający więcej niż 85% fluorowodoru

UN 2576 TLENOBROMEK FOSFORU STOPIONY

2.1.3.4.2 Roztwory i mieszaniny, zawierające jeden z następujących wymienionych z nazwy materiałów klasy 9:

UN 2315 BIFENYLE POLICHLOROWANE CIEKŁE

UN 3151 BIFENYLE POLICHLOROWCOWANE CIEKŁE lub

UN 3151 TERFENYLE POLICHLOROWCOWANE CIEKŁE

UN 3152 BIFENYLE POLICHLOROWCOWANE STAŁE lub

UN 3152 TERFENYLE POLICHLOROWCOWANE STAŁE

UN 3432 BIFENYLE POLICHLOROWANE STAŁE

powinny być zawsze zaklasyfikowane do tej samej pozycji klasy 9, pod warunkiem, że:

- nie zawierają poza tym żadnych innych niebezpiecznych składników z wyjątkiem składników grupy pakowania III klasy 3, 4.1, 4.2, 4.3, 5.1, 6.1 lub 8, i

- nie mają właściwości niebezpiecznych wymienionych pod 2.1.3.5.3.

2.1.3.5 Materiały niewymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A o większej ilości zagrożeń, jak roztwory i mieszaniny, spełniające kryteria klasyfikacyjne RID, i zawierające kilka materiałów niebezpiecznych, powinny być klasyfikowane do pozycji zbiorczej (patrz 2.1.2.5) i grupy pakowania odpowiedniej klasy zgodnie z ich właściwościami niebezpiecznymi. Taka klasyfikacja oparta na właściwościach niebezpiecznych powinna być dokonana w sposób następujący:

2.1.3.5.1 Właściwości fizyczne, chemiczne oraz fizjologiczne powinny być wyznaczone za pomocą pomiarów lub obliczeń, na tej podstawie należy dokonać klasyfikacji materiałów, roztworów lub mieszanin, zgodnie z kryteriami wymienionymi pod 2.2.x.1 dla różnych klas.

2.1.3.5.2 Jeżeli takie ustalenie nie jest możliwe bez poniesienia nadmiernych kosztów lub obciążeń (np. dla niektórych rodzajów odpadów), to materiały, roztwory lub mieszaniny, powinny być klasyfikowane do klasy składnika stwarzającego największe zagrożenie.

2.1.3.5.3 Jeżeli właściwości niebezpieczne materiałów, roztworów lub mieszanin odpowiadają więcej niż jednej klasie lub grupie materiałów wymienionych poniżej, to te materiały, roztwory lub mieszaniny powinny być klasyfikowane do klas lub grup materiałów odpowiednich dla stwarzanego przez nie zagrożenia głównego, na podstawie następującego uszeregowania pierwszeństwa:

a) materiały klasy 7 (z wyjątkiem materiałów promieniotwórczych w wyłączonych sztukach przesyłki, dla których obowiązuje przepis specjalny 290 z działu 3.3 i gdzie pierwszeństwo mają inne właściwości niebezpieczne);

b) materiały klasy 1;

c) materiały klasy 2;

d) materiały ciekłe wybuchowe odczulone klasy 3;

e) materiały samoreaktywne i materiały stałe wybuchowe odczulone klasy 4.1;

f) materiały piroforyczne klasy 4.2;

g) materiały klasy 5.2;

h) materiały klasy 6.1 spełniające kryteria grupy pakowania 1 dla toksyczności inhalacyjnej [materiały spełniające kryteria klasyfikacyjne klasy 8 i mające toksyczność inhalacyjną pyłów i mgieł (LC₅₀) w grupie pakowania I, a toksyczność doustną lub dermalną w grupie pakowania III lub mniejszą, powinny być zaklasyfikowane do klasy 8];

i) materiały zakaźne klasy 6.2.

2.1.3.5.4 Jeżeli właściwości niebezpieczne materiałów odpowiadają więcej niż jednej klasie lub grupie materiałów niewymienionych pod 2.1.3.5.3, to materiały te powinny być klasyfikowane według tej samej procedury, ale odpowiednia klasa powinna być wybrana zgodnie z tabelą pierwszeństwa zagrożeń pod 2.1.3.10.

2.1.3.5.5 Jeżeli materiał jest odpadem, którego skład nie jest dokładnie znany, to przyporządkowanie numeru UN i grupy pakowania powinno być dokonane zgodnie z 2.1.3.5.2 na podstawie wiedzy nadawcy, włącznie ze wszystkimi będącymi do dyspozycji wymaganymi danymi technicznymi i bezpieczeństwa technicznego, wymaganymi przez obowiązujące ustawodawstwo o bezpieczeństwie i środowisku" ²⁴ .

W przypadku wątpliwości należy zastosować najwyższy poziom zagrożenia.

Jeżeli jednak na podstawie wiedzy o składzie odpadu oraz fizycznych i chemicznych właściwościach zidentyfikowanych składników możliwe jest wykazanie, że właściwości odpadu nie odpowiadają grupie pakowania I, to domyślnie odpad można przyporządkować standardowo do najbardziej właściwej pozycji I.N.O. grupy pakowania II. Jeżeli jednak wiadomo, że odpad posiada tylko właściwości zagrażające środowisku, to może być przyporządkowany do UN 3077 lub UN 3082 grupa pakowania III.

Takiego postępowania nie można zastosować do odpadów, które zawierają materiały wymienione pod 2.1.3.5.3. materiały klasy 4.3, materiały wymienione pod 2.1.3.7 lub materiały, które zgodnie z 2.2.x.2 nie są dopuszczone do przewozu.

2.1.3.6 Zawsze powinna być zastosowana najwłaściwsza pozycja zbiorcza (patrz 2.1.2.5), tzn. ogólna pozycja I.N.O. powinna być stosowana tylko wówczas, gdy nie może być zastosowana pozycja rodzajowa, albo pozycja szczegółowa I.N.O.

2.1.3.7 Roztwory i mieszaniny materiałów utleniających lub materiałów stwarzających dodatkowe zagrożenie działaniem utleniającym, mogą mieć właściwości wybuchowe. W takim przypadku nie powinny być one dopuszczane do przewozu, o ile nie spełniają wymagań dla klasy 1.

2.1.3.8 Materiały klas 1 - 6.2, 8 i 9, z wyjątkiem materiałów UN 3077 i 3082, spełniające kryteria 2.2.9.1.10 dodatkowo do zagrożeń z klas 1 - 6.2, 8 i 9 uważane są jako zagrażające środowisku,. Materiały niespełniające kryteriów żadnej klasy, ale spełniające kryteria 2.2.9.1.10, powinny być zaklasyfikowane, odpowiednio, do UN 3077 lub UN 3082.

2.1.3.9 Odpady, które nie odpowiadają kryteriom klasyfikacji do klas 1 -9, ale są objęte Konwencją Bazylejską o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych, mogą być przewożone jako UN 3077 i 3082.

2.1.3.10 Tabela pierwszeństwa zagrożeń

Klasa i grupa pakowania

4.1 II

4.1 III

4.2 II

4.2 III

4.3 I

4.3 II

4.3 III

5.1 I

5.1 II

5.1 III

6.1 I DERMAL

6.1 I ORAL

6.1 II

6.1 III

8 I

8 II

8 III

9

3 I

SOL LIQ 4.1 3 I

SOL LIQ 4.1 31

SOL LIQ 4.2 31

SOL LIQ 4.2 3 I

4.3 I

4.3 I

4.3 I

SOL LIQ 5.1 I 3I

SOL LIQ 5.1 I 3I

SOL LIQ 5.1 I 3I

3 I

3 I

3 I

3 I

3 I

3 I

3 I

3 I

3 II

SOL LIQ 4.1 3 II

SOL LIQ 4.1 3 II

SOL LIQ 4.2 3 II

SOL LIQ 4.2 3 II

4.3 I

4.3 II

4.3 II

SOL LIQ 5.1 I 3I

SOL LIQ 5.1 II 3 II

SOL LIQ 5.1 II 3 II

3 I

3 I

3 II

3 II

8 I

3 II

3 II

3 II

3 III

SOL LIQ 4.1 3 II

SOL LIQ 4.1 3 III

SOL LIQ 4.2 3 II

SOL LIQ 4.2 3 III

4.3 I

4.3 II

4.3 III

SOL LIQ 5.1 I 3I

SOL LIQ 5.1 II 3 II

SOL LIQ 5.1 III 3 III

6.1 I

6.1 I

6.1 II

3 III *)

8 I

8 II

3 III

3 III

4.1 II

4.2 II

4.2 II

4.3 I

4.3 II

4.3 II

5.1 I

4.1 II

4.1 II

6.1 I

6.1 I

SOL LIQ 4.1 II 6.1 II

SOL LIQ 4.1 II 6.1 II

8 I

SOL LIQ 4.1 II 8 II

SOL LIQ 4.1 II 8 II

4.1 II

4.1 III

4.2 II

4.2 III

4.3 I

4.3 II

4.3 III

5.1 I

4.1 II

4.1 III

6.1 I

6.1 I

6.1 II

SOL LIQ 4.1 III 6.1 III

8 I

8 II

SOL LIQ 4.1 III 8 III

4.1 III

4.2 II

4.3 I

4.3 II

4.3 II

5.1 I

4.2 II

4.2 II

6.1 I

6.1 I

4.2 II

4.2 II

8 I

4.2 II

4.2 II

4.2 II

4.2 III

4.3 I

4.3 II

4.3 III

5.1 I

5.1 II

4.2 III

6.1 I

6.1 I

6.1 II

4.2 III

8 I

8 II

4.2 III

4.2 III

4.3 I

5.1 I

4.3 I

4.3 I

6.1 I

4.3 I

4.3 I

4.3 I

4.3 I

4.3 I

4.3 I

4.3 I

4.3 II

5.1 I

4.3 II

4.3 II

6.1 I

4.3 I

4.3 II

4.3 II

8 I

4.3 II

4.3 II

4.3 II

4.3 III

5.1 I

5.1 II

4.3 III

6.1 I

6.1 I

6.1 II

4.3 III

8 I

8 II

4.3 III

4.3 III

5.1 I

5.1 I

5.1 I

5.1 I

5.1 I

5.1 I

5.1 I

5.1 I

5.1 I

5.1 II

6.1 I

5.1 I

5.1 II

5.1 II

8 I

5.1 II

5.1 II

5.1 II

5.1 III

6.1 I

6.1 I

6.1 II

5.1 III

8 I

8 II

5.1 III

5.1 III

6.1 I DERMAL

SOL LIQ 6.1 I 8 I

6.1 I

6.1 I

6.1 I

6.1 I ORAL

SOL LIQ 6.1 I 8 I

6.1 I

6.1 I

6.1 I

6.1 II INHAL

SOL LIQ 6.1 I 8 I

6.1 II

6.1 II

6.1 II

6.1 II DERMAL

SOL LIQ 6.1 I 8 I

SOL LIQ 6.1 II 8 II

6.1 II

6.1 II

6.1 II ORAL			SOL = materiały stałe i mieszaniny LIQ = materiały ciekłe, mieszaniny i roztwory DERMAL = toksyczność dermalna ORAL = toksyczność doustna INHAL = toksyczność inhalacyjna *) przy środkach do zwalczania szkodników (pestycydy) klasy 6.1	8 I	SOL LIQ 6.1 II 8 II	6.1 II	6.1 II
6.1 III				8 I	8 II	8 III	6.1 III
8 I							8 I
8 II							8 II
8 III							8 III

Uwagi

1. Przykłady wyjaśniające stosowanie tabeli:

Klasyfikacja pojedynczych materiałów

Opis klasyfikowanego materiału:

Amina niewymieniona z nazwy, spełniająca kryteria klasy 3 grupa pakowania II, a także klasy 8 grupa pakowania I.

Procedura:

Przecięcie linii 3 II z kolumną 8 I daje 8 I. Amina ta powinna być zaklasyfikowana w klasie 8 pod:

UN 2734 AMINY ŻRĄCE ZAPALNE CIEKŁE, I.N.O. lub UN 2734 POLIAMINY ŻRĄCE ZAPALNE CIEKŁE, I.N.O. grupa pakowania I.

Klasyfikacja mieszanin

Opis klasyfikowanej mieszaniny:

Mieszanina zawierająca materiał ciekły zapalny zaklasyfikowany do klasy 3 grupa pakowania III, materiał trujący klasy 6.1 grupa pakowania II i materiał żrący klasy 8 grupa pakowania I.

Procedura:

Przecięcie linii 3 III z kolumną 6.1 II daje 6.1 II.

Przecięcie linii 6.1 II z kolumną 8 I daje LIQ 8 I.

Ta bliżej niezdefiniowana mieszanina powinna być zaklasyfikowana do klasy 8 do UN 2922 MATERIAŁ ŻRĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O. grupa pakowania I.

2. Przykłady klasyfikacji mieszanin i roztworów do klas i grup pakowania:

Roztwór fenolu z klasy 6.1 grupa pakowania II, w benzenie z klasy 3 grupa pakowania II, powinien być zaklasyfikowany w klasie 3 grupa pakowania II; na podstawie właściwości toksycznych fenolu roztwór ten powinien być zaklasyfikowany do UN 1992 MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O. w klasie 3 grupa pakowania II.

Mieszanina stała arsenianu sodu z klasy 6.1 grupa pakowania II i wodorotlenku sodu z klasy 8 grupa pakowania II, powinna być zaklasyfikowana do UN 3290 MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY NIEORGANICZNY STAŁY. I.N.O. w klasie 6.1 grupa pakowania II.

Roztwór surowego lub rafinowanego naftalenu z klasy 4.1 grupa pakowania III w benzynie z klasy 3 grupa pakowania II, powinien być zaklasyfikowany do UN 3295 WĘGLOWODORY CIEKŁE. I.N.O. w klasie 3 grupa pakowania II.

Mieszanina węglowodorów z klasy 3 grupa pakowania III i bifenyle poliehlorowane (PCB) z klasy 9 grupa pakowania II, powinny być zaklasyfikowane do UN 2315 BIFENYLE POLICHLOROWANE CIEKŁE lub UN 3432 BIFENYLE POLICHLOROWANE STAŁE w klasie 9 grupa pakowania II.

Mieszanina propylenoiminy z klasy 3 i bifenyli polichlorowanych (PCB) z klasy 9 grupa pakowania II, powinna być zaklasyfikowana do UN 1921 PROPYLENOIMINA STABILIZOWANA w klasie 3.

2.1.4 Klasyfikacja próbek

2.1.4.1 Jeżeli klasa materiału nie jest ustalona, a będzie on przewożony do dalszego badania, to powinien być on zaklasyfikowany tymczasowo do klasy, oficjalnej nazwy przewozowej i numeru UN, na podstawie wiedzy nadawcy oraz przy zastosowaniu:

a) kryteriów klasyfikacyjnych działu 2.2; oraz

b) wymagań niniejszego rozdziału.

Dla wybranej oficjalnej nazwy przewozowej powinna być zastosowana najostrzejsza z możliwych grupa pakowania.

Jeżeli stosowane są mniejsze przepisy, to oficjalna nazwa przewozowa powinna być uzupełniona słowem "PRÓBKA" (nр.: MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O, PRÓBKA). W przypadkach, w których przyjmuje się dla próbki materiału, że spełnia ona określone kryteria klasyfikacyjne, to przewidzianą nazwę przewozową (nр.: UN 3167 PRÓBKA GAZU BEZCIŚNIENIOWA ZAPALNA, I.N.O.), stosuje się jako oficjalną nazwę przewozową. Jeżeli do przewozu próbki użyta jest pozycja I.N.O., to oficjalna nazwa przewozowa nie musi być uzupełniona nazwą techniczną zgodnie z przepisem specjalnym 274.

2.1.4.2 Próbki materiału powinny być przewożone zgodnie z wymaganiami stosowanymi do tymczasowo przypisanych oficjalnych nazw przewozowych, pod warunkiem, że:

a) materiał nie jest uważany za niedopuszczony do przewozu na podstawie 2.2.x.2 działu 2.2, lub działu 3.2;

b) materiał nie jest uważany za spełniający kryteria klasy 1 lub nie jest uważany za materiał zakaźny lub promieniotwórczy;

c) materiał spełnia przepisy 2.2.41.1.14 ewentualnie 2.2.52.1.9, jeżeli jest samoreaktywny, ewentualnie jest nadtlenkiem organicznym;

d) próbka przewożona jest w opakowaniu kombinowanym, przy czym masa netto sztuki przesyłki nie powinna przekraczać 2,5 kg oraz

e) próbka nie powinna być pakowana razem z innymi towarami.

Dział  2.2

Przepisy szczególne dla poszczególnych klas

2.2.1 Klasa 1 Materiały wybuchowe i przedmioty z materiałem wybuchowym

2.2.1.1 Kryteria

2.2.1.1.1 Tytuł klasy 1 obejmuje:

a) Materiały wybuchowe: materiały stałe lub ciekłe (lub mieszaniny materiałów) mogące wydzielać w wyniku reakcji chemicznej gazy o takiej temperaturze i ciśnieniu oraz z taką szybkością, że mogą powodować zniszczenia w otaczającym środowisku.

Materiały pirotechniczne: materiały lub mieszaniny materiałów przewidziane do wytwarzania efektów cieplnych, świetlnych, dźwiękowych, gazu lub dymu lub kombinacji tych efektów, w wyniku bezdetonacyjnej, samopodtrzymującej się egzotermicznej reakcji chemicznej.

Uwagi 1. Materiały, które same nie są wybuchowe, ale które mogą tworzyć wybuchowe mieszaniny gazów, par lub pyłów, nie są materiałami klasy 1.

2. Wyłączone są także z klasy 1 materiały wybuchowe zwilżane wodą lub alkoholem, w których zawartość tych ostatnich przekracza wymienione wartości graniczne, oraz materiały wybuchowe zawierające plastyfikator włączone do klasy 3 lub 4.1, a także te materiały wybuchowe, które ze względu na stwarzane zagrożenie dominujące, są zaliczane do klasy 5.2.

b) Przedmioty z materiałem wybuchowym: przedmioty zawierające jeden lub więcej materiałów wybuchowych lub pirotechnicznych.

Uwaga. Przedmioty zawierające materiały wybuchowe lub materiały pirotechniczne w tak małych ilościach lub o takim charakterze, że ich przypadkowe lub nieumyślne zapalenie lub zainicjowanie podczas przewozu nie spowoduje żadnych zewnętrznych objawów w postaci rozrzutu, ognia, dymu, ciepła lub głośnego huku, nie podlegają przepisom klasy 1.

c) Materiały i przedmioty niewymienione powyżej, które wytwarza się w celu uzyskania efektów praktycznych, sposobami wybuchowymi lub pirotechnicznymi.

Na potrzeby klasy 1 obowiązuje definicja:

flegmatyzowany: dodany do materiału wybuchowego materiał (lub środek flegmatyzujący) podwyższający bezpieczeństwo podczas używania i transportu tego materiału wybuchowego. Środek flegmatyzujący powoduje, że materiał wybuchowy jest niewrażliwy lub ma zmniejszoną wrażliwość na następujące czynniki: ciepło, wstrząs, uderzenie lub tarcie. Typowe środki flegmatyzujące, to między innymi: wosk, papier, woda, polimery (jak polimery fluor-chlor), alkohol i oleje (jak wazelina i parafina).

2.2.1.1.2 Materiały lub przedmioty mające lub mogące mieć właściwości wybuchowe powinny być zaklasyfikowane do klasy 1, zgodnie z metodami badań, procedurami i kryteriami opisanymi w Podręczniku badań i kryteriów część I.

Materiał lub przedmiot zaklasyfikowany do klasy 1 może być dopuszczony do przewozu tylko wówczas, gdy została mu przypisana nazwa lub pozycja I.N.O. wymieniona w dziale 3.2 tabela A, i który spełnia kryteria zawarte w Podręczniku badań i kryteriów.

2.2.1.1.3 Materiały lub przedmioty klasy 1 powinny być przypisane do numeru UN i nazwy lub pozycji I.N.O. wymienionych w dziale 3.2 tabela A. Interpretacja nazw materiałów i przedmiotów w dziale 3.2 tabela A powinna bazować na glosariuszu podanym pod 2.2.1.4.

Próbki nowych lub istniejących materiałów i przedmiotów z materiałem wybuchowym, za wyjątkiem materiałów inicjujących, przewożone do następujących celów: próby, klasyfikacja, badania i rozwój, kontrola jakości, lub jako próbki handlowe inne niż materiały wybuchowe inicjujące, powinny być zaklasyfikowane do określenia UN 0190 MATERIAŁ WYBUCHOWY, PRÓBKA.

Zaklasyfikowanie materiałów i przedmiotów niewymienionych z nazwy w dziale 3.2 tabela A do określenia I.N.O. lub UN 0190 MATERIAŁ WYBUCHOWY, PRÓBKA, jak również zaklasyfikowanie niektórych materiałów, których przewóz wymaga zezwolenia władzy właściwej, zgodnie z przepisami specjalnymi w dziale 3.2 tabela A kolumna 6 powinno być dokonane przez władzę właściwą państwa pochodzenia. Ta władza właściwa powinna również wydać pisemne zezwolenie określające warunki przewozu tych materiałów i przedmiotów. Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, to klasyfikacja i warunki przewozu powinny być potwierdzone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka.

2.2.1.4. Materiały i przedmioty klasy 1 powinny być zaklasyfikowane do podklasy zgodnie z 2.2.1.1.5 i do grupy zgodności na podstawie 2.2.1.1.6. Ustalenie podklasy powinno opierać się na wynikach badań opisanych w 2.3 i 2.3.1 i przy zastosowaniu definicji zawartych pod 2.2.1.1.5. Grupy zgodności powinny być ustalone według definicji zawartych pod 2.2.1.1.6. Kod klasyfikacyjny powinien składać się z numeru podklasy i litery grupy zgodności.

2.2.1.1.5 Definicje podklas

Podklasa 1.1 Materiały i przedmioty, które stwarzają zagrożenie wybuchem masowym. (Wybuch masowy to wybuch, który obejmuje natychmiast praktycznie cały ładunek).

Podklasa 1.2 Materiały i przedmioty, które stwarzają zagrożenie rozrzutem, ale nie wybuchem masowym.

Podklasa 1.3 Materiały i przedmioty stwarzające zagrożenie pożarem i małe zagrożenie wybuchem lub rozrzutem lub oba te zagrożenia, ale które nie stwarzają zagrożenia wybuchem masowym:

a) przy spalaniu których wydziela się znaczne ciepło promieniowania; lub

b) które zapalają się jeden od drugiego i wywołują mały wybuch lub rozrzut lub oba te efekty razem.

Podklasa 1.4 Materiały i przedmioty, które stwarzają tylko małe zagrożenie w przypadku zapalenia lub zainicjowania podczas przewozu. Oddziaływania ograniczają się w znacznym stopniu do sztuki przesyłki i nie prowadzą do rozrzutu elementów, o znacznych rozmiarach lub zasięgu. Zewnętrzny pożar nie powinien wywoływać natychmiastowego wybuchu całej zawartości sztuki przesyłki.

Podklasa 1.5 Materiały bardzo niewrażliwe, stwarzające zagrożenie wybuchem masowym, które są na tyle niewrażliwe, że istnieje małe prawdopodobieństwo zainicjowania lub przejścia od palenia do detonacji w normalnych warunkach przewozu. Minimalnym wymogiem dla tych materiałów jest, aby nie wybuchały podczas próby na zewnętrzne oddziaływanie ognia.

Podklasa 1.6 Przedmioty skrajnie niewrażliwe, które nie stwarzają zagrożenia wybuchem masowym. Przedmioty te zawierają tylko materiały skrajnie niewrażliwe i przedstawiają znikome prawdopodobieństwo przypadkowej inicjacji lub rozprzestrzenienia się.

Uwaga. Zagrożenie ze strony przedmiotów zaklasyfikowanych do podklasy 1.6 ograniczone jest do wybuchu pojedynczego przedmiotu.

2.2.1.1.6 Definicje grup zgodności materiałów i przedmiotów

A Materiał wybuchowy inicjujący.

В Przedmiot zawierający materiał wybuchowy inicjujący i niemający co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających. Niektóre przedmioty, takie jak zapalniki typu kapsułkowego, zestawy zapalnikowe do prac wybuchowych i spłonki, nawet jeżeli nie zawierają materiałów wybuchowych inicjujących.

C Materiał wybuchowy miotający lub inny deflagrujący materiał wybuchowy lub przedmiot zawierający taki materiał wybuchowy.

D Wtórnie detonujący materiał wybuchowy lub proch czarny, lub przedmiot zawierający wtórnie detonujący materiał wybuchowy, w każdym przypadku bez środków inicjujących i bez ładunku miotającego, lub przedmiot zawierający materiał wybuchowy inicjujący i mający co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające.

E Przedmiot zawierający wtórnie detonujący materiał wybuchowy, bez środka inicjującego, z ładunkiem miotającym (oprócz ładunku zawierającego materiał ciekły łatwo zapalny lub zapalny żel lub hipergol).

F Przedmiot zawierający wtórnie detonujący materiał wybuchowy z własnym środkiem inicjującym, z ładunkiem miotającym (z wykluczeniem ładunku zawierającego materiał ciekły łatwo zapalny lub zapalny żel lub hipergol) lub bez ładunku miotającego.

G Materiał pirotechniczny lub przedmiot zawierający materiał pirotechniczny, lub przedmiot zawierający zarówno materiał wybuchowy, jak i materiał oświetlający, zapalający, łzawiący lub dymotwórczy (z wykluczeniem przedmiotów aktywowanych wodą lub przedmiotów zawierających biały fosfor, fosforki, materiał piroforyczny, materiał ciekły zapalny lub zapalny żel lub hipergol).

H Przedmiot zawierający materiał wybuchowy i biały fosfor.

J Przedmiot zawierający materiał wybuchowy i materiał ciekły zapalny lub zapalny żel.

K Przedmiot zawierający materiał wybuchowy i trujący środek chemiczny.

L Materiał wybuchowy lub przedmiot zawierający materiał wybuchowy, przedstawiający sobą szczególne zagrożenie (np. z powodu swojej podatności na aktywację wodą lub obecności cieczy samozapalnych, fosforków lub materiałów piroforycznych) wymagają oddzielenia każdego typu.

N Przedmioty zawierające jedynie materiały skrajnie niewrażliwe.

S Materiał lub przedmiot tak zapakowany lub zbudowany, aby jakiekolwiek niebezpieczne następstwa przypadkowego zadziałania ograniczyć do przestrzeni wewnętrznej sztuki przesyłki, poza przypadkiem, gdy ogień zniszczy sztukę przesyłki; w tym przypadku następstwa wybuchu lub rozrzutu powinny być ograniczone do takiego stopnia, że nie będą w sposób istotny utrudniać lub ograniczać gaszenia ognia lub stosowania innych działań ratunkowych w najbliższym sąsiedztwie sztuki przesyłki.

Uwagi

1. Każdy materiał lub przedmiot, zapakowany w określone opakowanie, może być zaklasyfikowany tylko do jednej grupy zgodności. Zaklasyfikowanie do grupy zgodności S jest ściśle związane z badaniami prowadzącymi do ustalenia kodu klasyfikacyjnego, ponieważ kryterium lej grupy zgodności ma charakter empiryczny.

2. Przedmioty grup zgodności D lub E mogą być zmontowane lub zapakowane razem z ich własnymi środkami inicjującymi pod warunkiem, że środki te mają co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające przeznaczone do zapobiegania wybuchowi w razie przypadkowego zadziałania środka inicjującego. Takie przedmioty i sztuki przesyłki należy zaklasyfikować do grup zgodności D lub E.

3. Przedmioty grup zgodności D lub E mogą być pakowane razem z ich własnymi środkami inicjującymi, które nie mają dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających (tzn. środkami inicjującymi zaklasyfikowanymi do grupy zgodności B), pod warunkiem spełnienia przepisów dotyczących pakowania razem MP21 pod 4.1.10. Takie sztuki przesyłki powinny być zaklasyfikowane do grup zgodności D lub E.

4. Przedmioty mogą być zmontowane lub zapakowane razem z ich własnymi środkami inicjującymi pod warunkiem, że środki inicjujące nie mogą zadziałać podczas normalnych warunków przewozu.

5. Przedmioty grup zgodności C, D i E mogą być zapakowane razem. Takie sztuki przesyłki powinny być zaklasyfikowane do grupy zgodności E.

2.2.1.1.7 Zaklasyfikowanie ogni sztucznych do podklas

2.2.1.1.7.1 Ognie sztuczne powinny być normalnie zaklasyfikowane na podstawie Podręcznika badań i kryteriów seria 6, zawierającego dane badań dla podklas 1.1, 1.2, 1.3 i 1.4. Ze względu na bardzo dużą różnorodność tego rodzaju przedmiotów i możliwość ograniczonej dostępności urządzeń badawczych, zaklasyfikowanie do podklasy może następować zgodnie z procedurą pod 2.2.1.1.7.2.

2.2.1.1.7.2 Zaklasyfikowanie ogni sztucznych do UN 0333, 0334, 0335 lub 0336, bez badań zgodnie z serią 6, powinno nastąpić na podstawie analogicznego wniosku wynikającego z tabeli dla klasyfikacji ogni sztucznych, podanej pod 2.2.1.1.7.5. Takie zaklasyfikowanie powinno nastąpić za zgodą władzy właściwej. Przedmioty, które nie są wymienione w tabeli, powinny być zaklasyfikowane na podstawie wyników badań serii 6.

Uwagi 1. Przyjęcie kolejnych typów ogni sztucznych do kolumny 1 tabeli pod 2.2.1.1.7.5 powinno nastąpić tylko na podstawie kompletnych wyników z badań, które powinny zostać przedłożone do rozpatrzenia Podkomitetowi Ekspertów ONZ do spraw przewozu towarów niebezpiecznych.

2. Uzyskane przez władzę właściwą wyniki badań, które potwierdzają lub zaprzeczają klasyfikacji do podklasy z kolumny 5 ogni sztucznych wyszczególnionych w kolumnie 4 tabeli pod 2.2.1.1.7.5, powinny być przedłożone jako informacja Podkomitetowi Ekspertów ONZ do spraw przewozu towarów niebezpiecznych.

2.2.1.1.7.3 Jeżeli ognie sztuczne, które są zaklasyfikowane do więcej niż jednej podklasy, są zapakowane do jednej sztuki przesyłki, to powinny być zaklasyfikowane do podklasy o najwyższym zagrożeniu, chyba że wyniki badań uzyskane z badań serii 6 wskazują inaczej.

2.2.1.1.7.4 Klasyfikacja podana w tabeli pod 2.2.1.1.7.5 ma zastosowanie tylko dla przedmiotów zapakowanych w skrzynie z tektury (4G).

2.2.1.1.7.5 Zatwierdzona klasyfikacja dla ogni sztucznych ²⁵

Uwagi 1. Skład procentowy podany w tabeli, o ile nie jest podane inaczej, odnosi się do masy wszystkich materiałów pirotechnicznych (np. silniki rakietowe, ładunek miotający, ładunek rozrywający i ładunek do efektów).

2. Użyte w tabeli wyrażenie "mieszanina fotobłyskowa" odnosi się do składników pirotechnicznych w formie proszku lub jednostki pirotechnicznej, znajdujących się w ogniach sztucznych i stosowanych do wytworzenia efektu hukowego lub jako ładunku rozrywającego lub jako ładunku miotającego, chyba że badania HSL-mieszanina fotobłyskowa według Dodatku 7 Podręcznika badań i kryteriów udowodnią, że czas dla wzrostu ciśnienia wynosi więcej niż 8 ms dla 0,5 g składnika pirotechnicznego.

3. Wymiary w mm oznaczają:

- przy bombach kulistych i bombach wieloefektowych - średnicę kuli bomby;

- przy bombach cylindrycznych - długość bomby;

- przy bombach w moździerzach, rzymskich ogniach, wyrzutniach lub bukietach pirotechnicznych - wewnętrzną średnicę rury, w której ognie sztuczne są zamknięte lub zawarte,

- przy minach workowych lub minach cylindrycznych - wewnętrzną średnicę moździerza, który byłby przewidziany do wystrzału tych min.

Typ	Obejmuje: Synonim:	Definicja	Wyszczególnienie	Klasa
Bomba pirotechniczna, kulista lub cylindryczna	Bomba kulista z efektem wizualnym: bomba powietrzna, bomba kolorowa, bomba barwna, bomba wielostrzałowa. bomba wieloefektowa, bomba wodna, bomba ze spadochronem, bomba dymna, bomba z efektem gwiazdek; Bomba hukowa: raca sygnalizacyjna, bomba z efektem dźwiękowym, bomba z efektem trzasku, zestaw bomb powietrznych	Przedmiot z lub bez ładunku miotającego z zapalnikiem opóźniającym i ładunkiem rozrywającym, z elementem(-ami) pirotechnicznym(-i) lub sypkim materiałem pirotechnicznym, przeznaczony dla wystrzału z moździerza	Wszystkie bomby hukowe	1.1G
			Bomba kolorowa: ≥ 180 mm	1.1G
			Bomba kolorowa: < 180 mm zawierająca > 25% mieszaniny fotobłyskowej w postaci sypkiej i/lub efekt hukowy	1.1G
			Bomba kolorowa: < 180 mm zawierająca ≤ 25% mieszaniny fotobłyskowej w postaci sypkiej i/lub efekt hukowy	1.3G
			Bomba kolorowa: ≤ 50 mm lub zawierająca ≤ 60 g materiału pirotechnicznego i ≤ 2% mieszaniny fotobłyskowej w postaci sypkiej i/lub efekt hukowy	1.4G
	Bomba kulista wieloefektowa (ang. peanut shell)	Przedmiot składający się z dwu lub więcej kulistych bomb pirotechnicznych umieszczonych we wspólnej osłonie, napędzanych przez ten sam ładunek miotający, z oddzielnymi zewnętrznymi zapalnikami opóźniającymi	Klasyfikacja według najniebezpieczniejszej bomby kulistej
	Wstępnie załadowany moździerz, bomba pirotechniczna w moździerzu	Zestaw zawierający kulistą lub cylindryczną bombę pirotechniczną umieszczoną w moździerzu, przeznaczonym do wystrzału umieszczonej w nim bomby	Wszystkie bomby hukowe	1.1G
			Bomba kolorowa: ≥ 180 mm	1.1G
			Bomba kolorowa: > 50 mm i < 180 mm	1.2G
			Bomba kolorowa: > 25 % % mieszaniny fotobłyskowej w postaci sypkiej i/lub efekt hukowy	1.1G
			Bomba kolorowa: ≤ 50 mm lub zawierająca < 60 g materiału pirotechnicznego i ≤ 25% mieszaniny fotobłyskowej w postaci sypkiej i/lub efekt hukowy	1.3G
	Bomba w bombie (kulista) (Skład procentowy bomby w bombie odnosi się do masy brutto całego wyrobu pirotechnicznego)	Przedmiot bez ładunku miotającego z zapalnikiem opóźniającym i ładunkiem rozrywającym, zawierający bomby hukowe i materiały obojętne, przeznaczony do wystrzału z moździerza	> 120 mm	1.1G
		Przedmiot bez ładunku miotającego, z zapalnikiem opóźniającym i ładunkiem rozrywającym, zawierający bomby hukowe, zawierające ≤ 25 g mieszaniny fotobłyskowej na bombę, i ≤ 33% mieszaniny fotobłyskowej i ≥ 60% materiałów obojętnych, przeznaczony do wystrzału z moździerza	≤ 120 mm	1.3G
		Przedmiot bez ładunku miotającego, z zapalnikiem opóźniającym i ładunkiem rozrywającym, zawierający bomby kolorowe i/lub jednostki pirotechniczne, przeznaczony do wystrzału z moździerza	> 300 mm	1.1G
		Przedmiot bez ładunku miotającego, z zapalnikiem opóźniającym i ładunkiem rozrywającym, zawierający bomby kolorowe < 70 mm i/lub jednostki pirotechniczne, i < 25% mieszaniny fotobłyskowej i < 60% materiału pirotechnicznego, przeznaczony do wystrzału z moździerza	> 200 mm i < 300 mm	1.3G
		Przedmiot z ładunkiem miotającym, z zapalnikiem opóźniającym i ładunkiem rozrywającym, zawierający bomby kolorowe < 70 mm i/lub jednostki pirotechniczne, zawierający < 25% mieszaniny fotobłyskowej i < 60% materiału pirotechnicznego, przeznaczony do wystrzału z moździerza	< 200 mm	1.3G

Bateria / kombinacja

Baterie, wyrzutnie, torty pirotechniczne, baterie finałowe, bateria wieloefektowa typu grządka, hybrydy, zestawy rur, wyrzutnie kul zespolone, baterie petard, baterie petard fotobłyskowych

Zestaw zawierający kilka elementów albo tego samego typu albo kilku typów, przy czym każdy typ odpowiada wymienionemu w tej tabeli typowi ogni sztucznych, z jednym lub dwoma punktami zapłonu

Klasyfikacja według najniebezpieczniejszego typu ogni sztucznych

Rzymskie ognie	Ognie rzymskie pokazowe, ognie rzymskie, bombetki	Rura zawierająca szereg jednostek pirotechnicznych składających się z naprzemiennie ułożonych materiałów pirotechnicznych, ładunku miotającego, połączonych lontem przekazującym	Średnica wewnętrzna rury ≥ 50 mm, zawierająca mieszaninę fotobłyskową lub średnica wewnętrzna rury < 50 mm, zawierająca > 25% mieszaniny fotobłyskowej	1.1 G
			Średnica wewnętrzna rury ≥ 50 mm bez mieszaniny fotobłyskowej	1.2G
			Średnica wewnętrzna rury < 50 mm i zawierająca ≤ 25% mieszaniny fotobłyskowej	1.3G
			Średnica wewnętrzna rury ≤ 30 mm, każda jednostka pirotechniczna ≤ 25 g i ≤ 5% mieszaniny fotobłyskowej	1.4G
Wyrzutnia	Ognie rzymskie jednostrzałowe, mały moździerz wstępnie załadowany	Rura zawierająca jednostkę pirotechniczną składającą się z materiału pirotechnicznego, ładunku miotającego z lub bez lontu przekazującego	Średnica wewnętrzna ≤ 30 mm i jednostka pirotechniczna > 25 g lub > 5% i ≤ 25% mieszaniny fotobłyskowej	1.3G
			Średnica wewnętrzna ≤ 30 mm, jednostka pirotechniczna ≤ 25 g i ≤ 5% mieszaniny fotobłyskowej	1.4G
Rakieta	Rakieta Avalanche, rakieta sygnałowa, rakieta gwiżdżąca, rakieta butelkowa, rakieta podniebna, rakieta typu pocisk, rakieta stołowa	Rura zawierająca mieszaninę pirotechniczną i/lub jednostki pirotechniczne, wyposażona w patyk(-i) lub inne środki stabilizacji lotu, przeznaczona do wystrzeliwania w powietrze	Tylko efekty mieszaniny fotobłyskowej	1.1G
			Mieszanina fotobłyskowa stanowi > 25% materiału pirotechnicznego	1.1G
			> 20 g materiału pirotechnicznego i ≤ 25% mieszaniny fotobłyskowej	1.3G
			≤ 20 g materiału pirotechnicznego, ładunek rozrywający z prochu czarnego i ≤ 0,13 g mieszaniny fotobłyskowej na każdy strzał i ≤ 1 g ogółem w całym wyrobie	1.4G
Bukiet pirotechniczny	Pot-a-feu, mina stawiana na ziemi, mina workowa, mina cylindryczna	Rura zawierająca ładunek miotający i jednostki pirotechniczne, przeznaczona do postawienia na ziemi lub do mocowania w ziemi. Głównym efektem jest jednoczesny wyrzut wszystkich jednostek pirotechnicznych, tworzący w powietrzu szeroko rozproszony efekt wizualny i/lub dźwiękowy lub: Worek z tkaniny lub z papieru lub cylinder z tkaniny lub papieru zawierający ładunek miotający i jednostki pirotechniczne, przeznaczony do wystrzału z moździerza w postaci bukietu	> 25% mieszaniny fotobłyskowej, w postaci sypkiej i lub efekt hukowy	1.1G
			≥ 180 mm i ≤ 25% mieszaniny fotobłyskowej, w postaci sypkiej i / lub efekt hukowy	1.1G
			< 180 mm i ≤ 25% mieszaniny fotobłyskowej, w postaci sypkiej i / lub efekt hukowy	1.3G
			≤ 150 g materiału pirotechnicznego, zawierającej ≤ 5% mieszaniny fotobłyskowej w postaci sypkiej i / lub efekt hukowy. Masa pojedynczej jednostki pirotechnicznej ≤ 25 g, masa pojedynczego ładunku hukowego < 2g; masa pojedynczego ładunku gwiżdżącego, o ile jest, ≤ 3g	1.4G
Fontanna	Wulkany, wodospady, lance, ognie bengalskie, ognie iskrowe, fontanny cylindryczne, fontanny stożkowe, pochodnie oświetlające	Niemetaliczna obudowa zawierająca sprasowany lub zestalony materiał pirotechniczny wytwarzający iskry i płomień	≥ 1 kg materiału pirotechnicznego	1.3G
			< 1 kg materiału pirotechnicznego	1.4G
Zimne ognie	Zimne ognie, które trzyma się w ręku, zimne ognie, których nie trzyma się w ręku, zimne ognie na drucie	Sztywny drut, częściowo pokryty (wzdłuż jednego końca) wolno palącym się materiałem pirotechnicznym, z (lub bez) końcówką zapalającą	Zimne ognie na bazie nadchloranu: > 5 g na sztukę lub > 10 sztuk na opakowanie	1.3G
			Zimne ognie na bazie nadchloranu: ≤ 5 g na sztukę i ≤ 10 sztuk na opakowanie: Zimne ognie na bazie azotanu: ≤ 30 g na sztukę	1.4G
Pałeczka bengalska	Pałeczka maczana	Niemetalowy pręt, częściowo pokryty (wzdłuż jednego końca) wolno palącym się materiałem pirotechnicznym, przeznaczony do trzymania w ręce	Wyroby na bazie nadchloranu: > 5 g na sztukę lub > 10 sztuk na opakowanie	1.3G
			Wyroby na bazie nadchloranu: ≤ 5 g na sztukę i ≤ 10 sztuk na opakowanie; Wyroby na bazie azotanu: ≤ 30 g na sztukę	1.4G
Ognie sztuczne o małym zagrożeniu i galanteria	Konfetti stołowe, strzelające kulki, diabełki, dymy, mgła, węże, robaczek świętojański, serpentyny, pchełki, strzelające serpentyny	Wyrób zaprojektowany do wytworzenia bardzo ograniczonego efektu wizualnego i/ lub akustycznego, zawierający niewielkie ilości materiału pirotechnicznego i/ lub wybuchowego	Strzelające kulki i pchełki mogą zawierać do 1,6 mg piorunianu srebra; Pchełki i strzelające serpentyny mogą zawierać do 16 mg mieszaniny chloranu potasu i czerwonego fosforu; Inne wyroby mogą zawierać do 5 g materiału pirotechnicznego, ale nie mieszaniny fotobłyskowej	1.4G
Latające śmigło	Wirujący bączek, helikopter, roje, bączek	Niemetalowa rura lub rury zawierające materiał pirotechniczny wytwarzającą gaz lub iskry, z lub bez mieszaniny wytwarzającej hałas, z zamocowanymi lotkami lub bez	Materiał pirotechniczny na jednostkę > 20g, zawierająca ≤ 3% mieszaniny fotobłyskowej dla uzyskania efektu huku, lub ≤ 5 g mieszaniny gwiżdżącej	1.3G
			Materiał pirotechniczny na jednostkę ≤ 20g, zawierająca ≤ 3% mieszaniny fotobłyskowej dla uzyskania efektu huku, lub ≤ 5 g mieszaniny gwiżdżącej	1.4G
Słoneczka	Słońca, koła	Układ posiadający napęd zawierający materiał pirotechniczny i zaopatrzony w środki mocujące go do podpory tak, że może obracać się	Całkowita masa materiału pirotechnicznego ≥ 1 kg, bez efektu huku, każdy gwizd (o ile występuje) ≤ 25 g i ≤ 50 g mieszaniny gwiżdżącej na koło	1.3G
			Całkowita masa materiału pirotechnicznego < 1 kg, bez efektu huku, każdy gwizd (o ile występuje) ≤ 5 g i ≤ 10 g mieszaniny gwiżdżącej na koło	1.4G
Latające kółko	UFO, wzlatujące kółka	Rury zawierające ładunki miotające i materiały pirotechniczne wytwarzające iskry, płomienie i lub hałas, przy czym rury zamocowane są do wspomagającego pierścienia	Całkowita masa materiału pirotechnicznego > 200 g lub > 60 g mieszaniny pirotechnicznej na napęd, ≤ 3% mieszaniny fotobłyskowej dla uzyskania efektu huku, każdy gwizd (o ile występuje) ≤ 25 g i ≤ 50 g mieszaniny gwiżdżącej na koło	1.3G
			Całkowita masa materiału pirotechnicznego ≤ 200 g i ≤ 60 g mieszaniny pirotechnicznej na napęd, ≤ 3% mieszaniny fotobłyskowej dla uzyskania efektu huku, każdy gwizd (o ile występuje) ≤ 5 g i ≤ 10 g mieszaniny gwiżdżącej na koło	1.4G

Zestawy

Zestawy ogni sztucznych pokazowe, ogrodowe, pokojowe

Opakowanie zawierające więcej niż jeden typ ogni sztucznych, przy czym każdy z typów odpowiada typowi wymienionemu w tej tabeli

Klasyfikacje według najniebezpieczniejszego typu ogni sztucznych

Petarda lontowa	Petarda świąteczna, petarda sznurowa	Zestaw rur (z papieru lub tektury) połączonych lontem pirotechnicznym, przy czym każda z rur wytwarza efekt dźwiękowy	Każda rura zawiera ≤ 140 mg mieszaniny fotobłyskowej lub ≤ 1 g prochu czarnego	1.4G
Petarda	Petarda hukowa, petarda błyskowa	Niemetalowa rura zawierająca mieszaninę hukową, przeznaczona do wytworzenia efektu dźwiękowego	> 2 g mieszaniny fotobłyskowej na jednostkę	1.1G
			≤ 2 g mieszaniny fotobłyskowej na jednostkę i ≤ 10 g na opakowanie wewnętrzne	1.3G
			≤ 1 g mieszaniny fotobłyskowej na jednostkę i ≤ 10 g na opakowanie wewnętrzne lub ≤ 10 g prochu czarnego na jednostkę	1.4G

2.2.1.1.8 Wyłączenia z klasy 1

2.2.1.1.8.1 Materiał lub przedmiot może być wyłączony z klasy 1, na podstawie wyników badań i pojęć klasy 1, za zezwoleniem władzy właściwej Państwa-Strony RID, przy czym ta władza właściwa może też uznać zezwolenie wydane przez władzę właściwą państwa niebędącego Państwem-Stroną RID, pod warunkiem, że zostało wydane zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami RID, ADR, ADN, IMDG lub Instrukcjami technicznymi ICAO.

2.2.1.1.8.2 Zezwolenie władzy właściwej, zgodnie z 2.2.1.1.8.1, może wyłączyć przedmiot z klasy 1, jeżeli trzy niezapakowane przedmioty, dla których przewidywane zadziałanie zostanie aktywowane przez ich własny materiał wybuchowy lub środek zapalający lub przez środek zewnętrzny, spełniają następujące kryteria badań:

a) temperatura na żadnej zewnętrznej powierzchni nie jest wyższa niż 65 °C; krótkotrwałe skoki temperatury do 200 °C są dopuszczalne;

b) nie doszło do pęknięcia ani fragmentacji obudowy zewnętrznej, lub nie doszło do przemieszczenia przedmiotu lub oddzielenia części na więcej niż 1 m w każdym kierunku;

Uwaga. Jeżeli integralność przedmiotu może zostać naruszona w przypadku zewnętrznego ognia, to kryteria te powinny być zbadane na podstawie próby ogniowej, tak jak opisano (przykładowo) w normie ISO 12097-3.

c) nie jest słyszalny odgłos o wartości przekraczającej 135 dB (С) w odległości 1 m;

d) ani błysk ani płomień nie są w stanie zapalić materiału, np. arkusza papieru 80±10 g/m², będącego w kontakcie z przedmiotem, i

e) nie powstają dymy, pary i pyły w takiej ilości, która zmniejsza o ponad 50% widoczność w komorze o objętości 1 m³, wyposażonej w odpowiedniej wielkości panel wydmuchowy, przy czym wykonywany jest pomiar za pomocą odpowiedniego światłomierza (luksometru) lub radiometru w odległości 1 m od źródła światła umieszczonego na środku przeciwległej ściany. Ogólne wytyczne dotyczące badania gęstości optycznej podane są w normie ISO 5659-1 oraz w rozdziale 7.5 normy ISO 5659-2 dotyczącej metod fotometrycznych, lub mogą być zastosowane do tego celu inne podobne pomiary gęstości optycznej. Światłomierz powinien posiadać dopasowaną pokrywę, obejmującą tylną część i boki, dla zminimalizowania wpływu światła rozproszonego lub światła emitowanego niebezpośrednio ze źródła.

Uwagi 1. Jeżeli podczas badań zgodnie z kryteriami w punktach a), b), c) i d) nie stwierdzi się dymu lub będzie go bardzo mało, to badania według punktu e) można nie przeprowadzać.

2. Władza właściwa, o której mowa pod 2.2.2.1.1.8.1, może zażądać badania przedmiotów w opakowaniach, jeżeli zostanie ustalone, że podczas przewozu większe zagrożenie będzie stanowił przedmiot opakowany.

2.2.1.2 Materiały i przedmioty niedopuszczone do przewozu

2.2.1.2.1 Materiały wybuchowe, które są zbyt wrażliwe, zgodnie z kryteriami podanymi w Podręczniku badań i kryteriów część I, lub które są podatne na samorzutną reakcję, jak również materiały i przedmioty wybuchowe, które nie mogą być zaklasyfikowane do nazwy lub pozycji I.N.O. wymienionych w dziale 3.2 tabela A, są niedopuszczone do przewozu.

2.2.1.2.2 Materiały grupy zgodności A są niedopuszczone do przewozu koleją (1.1A UN 0074, 0113, 0114, 0129, 0130, 0135, 0224 i 0473).

Przedmioty grupy zgodności K są niedopuszczone do przewozu (1.2K UN 0020 i 1.3K UN 0021).

2.2.1.3 Wykaz pozycji zbiorczych

Kod klasyfikacyjny. (2.2.1.1.4)	Numer UN	Nazwa materiału lub przedmiotu
1.1A	0473	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O. (niedopuszczone do przewozu koleją, patrz 2.2.1.2.2)
1.1В	0461	SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.
1.1C	0474	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
	0497	MATERIAŁ MIOTAJĄCY CIEKŁY
	0498	MATERIAŁ MIOTAJĄCY STAŁY
	0462	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.1D	0475	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
	0463	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.1E	0464	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.1F	0465	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.1G	0476	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
1.1L	0357	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
	0354	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.2B	0382	SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.
1.2C	0466	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.2D	0467	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.2E	0468	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.2F	0469	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.2L	0358	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
	0248	URZĄDZENIA AKTYWOWANE WODĄ, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym
	0355	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.3C	0132	SOLE METALICZNE NITROZWIĄZKÓW AROMATYCZNYCH DEFLAGRUJĄCE, I.N.O.
	0477	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
	0495	MATERIAŁ MIOTAJĄCY CIEKŁY
	0499	MATERIAŁ MIOTAJĄCY STAŁY
	0470	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM. I.N.O.
1.3G	0478	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
1.3L	0359	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
	0249	URZĄDZENIA AKTYWOWANE WODĄ z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym
	0356	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.4B	0350	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
	0383	SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.
1.4C	0479	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
	0501	MATERIAŁ MIOTAJĄCY STAŁY
	0351	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.4D	0480	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
	0352	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.4E	0471	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM. I.N.O.
1.4F	0472	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.4G	0485	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
	0353	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
1.4S	0481	MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.
	0349	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.
	0384	SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.
1.5D	0482	MATERIAŁY WYBUCHOWE BARDZO NIEWRAŻLIWE (MATERIAŁY EVI1)), I.N.O.
1.6N	0486	PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM SKRAJNIE NIEWRAŻLIWYM (PRZEDMIOTY EEI2)), I.N.O.
	0190	MATERIAŁ WYBUCHOWY, PRÓBKA, oprócz materiału wybuchowego inicjującego Uwaga. Podklasa i grupa zgodności powinny być określone przez władzę właściwą zgodnie z zasadami zawartymi w 2.2.1.1.4.

¹⁾ EVI - explosive, very insensitive (materiał wybuchowy bardzo niewrażliwy)

²⁾ EEI - explosive, extremely insensitive (materiał wybuchowy skrajnie niewrażliwy)

2.2.1.4 Glosariusz nazw

Uwagi 1. Opisy podane w niniejszym glosariuszu nie mogą zastępować badań, ani być wykorzystywane do określania zagrożeń w celu klasyfikacji materiałów i przedmiotów klasy 1. Zaklasyfikowanie do odpowiedniej podklasy i podjęcie decyzji, czy dany materiał zalicza się do grupy zgodności S, powinno opierać się na badaniach produktu zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część I lub przez analogię z podobnymi produktami zbadanymi i zaklasyfikowanymi zgodnie z procedurami określonymi w Podręczniku badań i kryteriów.

2. Po podanych nazwach przewozowych następują odpowiednie numery UN (dział 3.2 tabela A kolumna 1). Odnośnie kodu klasyfikacyjnego patrz 2.2.1.1.4.

AMUNICJA ĆWICZEBNA: UN 0362, 0488

Amunicja bez głównego ładunku rozrywającego, zawierająca ładunek rozrywający lub miotający. Zazwyczaj zawiera również zapalnik i ładunek napędzający.

Uwaga. GRANATY ĆWICZEBNE nie są objęte tą definicją. Są one wymienione oddzielnie.

AMUNICJA DOŚWIADCZALNA: UN 0363

Amunicja zawierająca materiały pirotechniczne, używana do sprawdzania działania lub efektywności nowej amunicji lub składników albo części broni.

AMUNICJA DYMNA z lub bez ładunku rozrywającego, miotającego lub napędzającego: numery UN 0015, 0016, 0303

Amunicja zawierająca materiał dymotwórczy, taki jak mieszanina kwasu chlorosulfonowego, tetrachlorek tytanu albo pirotechniczną mieszaninę dymotwórczą bazującą na heksachloroctanie lub fosforze czerwonym. Jeżeli materiał ten sam nie jest wybuchowy, to amunicja zawiera również jeden lub kilka następujących składników: ładunek napędzający ze spłonką i zapalnikiem; zapalnik z ładunkiem rozrywającym lub miotającym. Definicja ta obejmuje granaty dymne.

Uwaga. SYGNAŁY DYMNE nie są objęte tą definicją. Są one wymienione oddzielnie.

AMUNICJA DYMNA Z BIAŁYM FOSFOREM, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym: UN 0245, 0246

Amunicja zawierająca biały fosfor jako materiał dymotwórczy. Amunicja ta zawiera również jeden lub więcej następujących składników: ładunek napędzający ze spłonką i zapalnikiem; zapalnik z ładunkiem rozrywającym lub miotającym. Definicja ta obejmuje granaty dymne.

AMUNICJA ŁZAWIĄCA, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym: UN 0018, 0019, 0301

Amunicja zawierająca materiał łzawiący. Zawiera również jeden lub więcej następujących składników: materiał pirotechniczny, ładunek napędzający ze spłonką i zapalnikiem; zapalnik z ładunkiem rozrywającym lub miotającym.

AMUNICJA OŚWIETLAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, miotającego lub napędzającego: UN 0171, 0254, 0297

Amunicja przeznaczona do oświetlenia terenu pojedynczym źródłem intensywnego światła. Definicja ta obejmuje naboje oświetlające, granaty i pociski oraz bomby służące do oświetlania i identyfikacji celu.

Uwaga. Następujące przedmioty: NABOJE SYGNAŁOWE; URZĄDZENIA SYGNALIZACYJNE RĘCZNE; SYGNAŁY ALARMOWE OKRĘTOWE; FLARY OŚWIETLAJĄCE; FLARY NAZIEMNE nie są objęte tą definicją. Są one wymienione oddzielnie.

AMUNICJA ZAPALAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, miotającego lub napędzającego: UN 0009, 0010, 0300

Amunicja zawierająca mieszaninę zapalającą. Jeżeli ta mieszanina sama nie jest wybuchowa, to zawiera również jeden lub więcej następujących składników: ładunek napędzający ze spłonką i zapalnikiem; zapalnik z ładunkiem rozrywającym lub miotającym.

AMUNICJA ZAPALAJĄCA, z ciekłym lub żelowym materiałem zapalającym, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym: UN 0247

Amunicja zawierająca materiał zapalny ciekły lub żelowy. Jeżeli ten materiał sam nie jest wybuchowy, to zawiera również jeden lub kilka następujących składników: ładunek napędzający ze spłonką i zapalnikiem; zapalnik z ładunkiem rozrywającym lub miotającym.

AMUNICJA ZAPALAJĄCA Z BIAŁYM FOSFOREM, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym: UN 0243, 0244

Amunicja zawierająca biały fosfor jako materiał zapalający. Zawiera ona również jeden lub więcej następujących składników: ładunek napędzający ze spłonką i zapalnikiem; zapalnik z ładunkiem rozrywającym lub miotającym.

BOMBY, z ładunkiem rozrywającym: UN 0034, 0035

Przedmioty wybuchowe zrzucane z samolotu, bez lub ze środkami inicjującymi, mające co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające.

BOMBY, z ładunkiem rozrywającym: UN 0033, 0291

Przedmioty wybuchowe zrzucane z samolotu, ze środkami inicjującymi niemającymi co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających.

BOMBY BŁYSKOWE: UN 0037

Przedmioty wybuchowe zrzucane z samolotu dla uzyskania krótkiego intensywnego oświetlenia obiektów w celu ich fotografowania. Zawierają one ładunek materiału wybuchowego detonującego ze środkami inicjującymi, niemającymi co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających.

BOMBY BŁYSKOWE: UN 0039, 0299

Przedmioty wybuchowe zrzucane z samolotu dla uzyskania krótkiego intensywnego oświetlenia obiektów w celu ich fotografowania. Zawierają zestaw błyskowy.

BOMBY BŁYSKOWE: UN 0038

Przedmioty wybuchowe zrzucane z samolotu dla uzyskania krótkiego intensywnego oświetlenia obiektów w celu ich fotografowania. Zawierają one ładunek materiału wybuchowego detonującego, bez lub ze środkami inicjującymi, mające co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające.

BOMBY Z CIECZĄ ZAPALNĄ, z ładunkiem rozrywającym: UN 0399, 0400

Przedmioty zrzucane z samolotu, zawierające zbiornik napełniony cieczą zapalną i ładunek rozrywający.

BOMBY GŁĘBINOWE: UN 0056

Przedmioty składające się z materiału wybuchowego detonującego umieszczonego w bębnie lub w pocisku, bez lub ze środkami inicjującymi mającymi co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające. Ładunki te przeznaczone są do detonowania pod wodą.

CIASTO PROCHOWE SUROWE ZWILŻONE, zawierające co najmniej 17% masowych alkoholu: UN 0433;

CIASTO PROCHOWE SUROWE ZWILŻONE, zawierające co najmniej 25% masowych wody: UN 0159;

Materiał zawierający nitrocelulozę impregnowaną nitrogliceryną w ilości maksymalnie 60%, lub innymi ciekłymi azotanami organicznymi lub ich mieszaniną.

KLARY NAZIEMNE: UN 0092, 0418, 0419

Przedmioty zawierające materiały pirotechniczne przeznaczone do stosowania w warunkach naziemnych do: oświetlania, oznaczania, sygnalizacji lub ostrzegania.

FLARY POWIETRZNE: UN 0093, 0403, 0404, 0420, 0421

Przedmioty zawierające materiały pirotechniczne zrzucane z samolotu, przeznaczone do: oświetlania, oznaczania, sygnalizacji lub ostrzegania.

GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym: UN 0370

Przedmioty zawierające obojętną część bojową i niewielki ładunek materiału wybuchowego detonującego lub deflagrującego, bez lub ze środkami inicjującymi mającymi co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające. Są one przeznaczone do wyposażenia silników rakietowych umożliwiających rozrzut materiału obojętnego. Definicja ta obejmuje głowice bojowe rakietowych pocisków kierowanych.

GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym: UN 0371

Przedmioty zawierające obojętną część bojową i niewielki ładunek materiału wybuchowego detonującego lub deflagrującego ze środkami inicjującymi, niemającymi co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających. Są one przeznaczone do mocowania do silników rakietowych umożliwiających rozrzut rozpędzenie materiału obojętnego. Definicja ta obejmuje głowice bojowe rakietowych pocisków kierowanych.

GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym: UN 0286, 0287

Przedmioty z materiałami wybuchowymi detonującymi, bez lub ze środkami inicjującymi, mającymi co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające. Są one przeznaczone do wyposażania rakiet. Definicja ta obejmuje głowice bojowe rakietowych pocisków kierowanych.

GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym: UN 0369

Przedmioty z materiałami wybuchowymi detonującymi, ze środkami inicjującymi, niemającymi co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających. Są one przeznaczone do wyposażenia rakiet. Definicja ta obejmuje głowice bojowe rakietowych pocisków kierowanych.

GŁOWICE BOJOWE DO TORPED, z ładunkiem rozrywającym: UN 0221

Przedmioty z materiałami wybuchowymi detonującymi, bez lub ze środkami inicjującymi mającymi co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające. Są one przeznaczone do wyposażenia torped.

GRANATY, ręczne lub karabinowe, z ładunkiem rozrywającym: UN 0284, 0285

Przedmioty przeznaczone do miotania ręcznego lub za pomocą wyrzutnika karabinowego. Mogą one zawierać lub nie środki inicjujące, mające co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające.

GRANATY, ręczne lub karabinowe, z ładunkiem rozrywającym: UN 0292, 0293

Przedmioty przeznaczone do miotania ręcznego lub za pomocą wyrzutnika karabinowego. Zawierają one środki inicjujące, niemające co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających.

GRANATY ĆWICZEBNE, ręczne lub karabinowe: UN 0110, 0318, 0372, 0452

Przedmioty bez podstawowego ładunku rozrywającego, przeznaczone do miotania ręcznego lub za pomocą wyrzutnika karabinowego. Mogą one zawierać urządzenia detonujące i ładunek znakujący.

HEKSOLIT (HEKSOTOL), suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody: UN 0118.

Materiał składający się z jednorodnej mieszaniny cyklotrimetylenotrinitroaminy (RDX) i trinitrotoluenu (TNT). Definicja obejmuje "Kompozycję B".

HEKSOTONAL: UN 0393

Materiał składający się z jednorodnej mieszaniny cyklotrimetylenotrinitroaminy (RDX), trinitrotoluenu (TNT) i aluminium.

LONT DETONUJĄCY, elastyczny: UN 0065, 0289

Przedmiot zawierający rdzeń z materiału wybuchowego detonującego, zamknięty w osłonie z włókna i w powłoce z tworzywa sztucznego lub innego materiału. Powłoka nie jest wymagana, jeżeli osłona z włókna jest pyłoszczelna.

LONT DETONUJĄCY, w metalowej osłonie: UN 0290, 0102

Przedmiot zawierający rdzeń z materiału wybuchowego detonującego, w osłonie rurkowej z miękkiego metalu, z lub bez powłoki ochronnej.

LONT DETONUJĄCY O OSŁABIONYM DZIAŁANIU, w metalowej osłonie: UN 0104

Przedmiot zawierający rdzeń z materiału wybuchowego detonującego, w osłonie rurkowej z miękkiego metalu, z powłoką ochronną lub bez niej. Ilość materiału wybuchowego jest tak ograniczona, że występuje tylko niewielkie oddziaływanie na zewnątrz.

LONT WOLNOPALNY, rurkowy w metalowej osłonie: UN 0103

Przedmiot składający się z rurki metalowej z rdzeniem z materiału wybuchowego deflagrującego.

LONT ZAPALAJĄCY: UN 0066

Przedmiot zawierający nić kierunkową, pokrytą prochem czarnym lub inną szybko palącą się mieszaniną pirotechniczną i elastyczną powłoką ochronną: albo rdzeń z prochu dymnego umieszczony w elastycznym plecionym sznurze. Pali się wzdłuż, stopniowo, płomieniem zewnętrznym. Stosuje się go do przemieszczania zapłonu od urządzenia do ładunku lub zapalnika.

LONT (LONT BEZPIECZNY): UN 0105

Przedmiot składający się z rdzenia z drobnoziarnistego prochu czarnego otoczonego elastyczną tkaniną, z jednym lub kilkoma zewnętrznymi pokryciami ochronnymi. Po zapaleniu, pali się z określoną szybkością bez zewnętrznego efektu wybuchowego.

ŁADUNKI BURZĄCE: UN 0048

Przedmioty zawierające ładunek materiału wybuchowego detonującego w łusce z: tektury, tworzywa sztucznego, metalu lub innego materiału. Przedmioty te są bez lub ze środkami inicjującymi wyposażonymi w co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające.

Uwaga. Następujące przedmioty: BOMBY, POCISKI, MINY nie są objęte tą definicją. Są one wymienione oddzielnie.

ŁADUNKI KUMULACYJNE, bez zapalnika: UN 0059, 0439, 0440, 0441

Przedmioty składające się z powłoki zawierającej ładunek materiału wybuchowego detonującego, z zagłębieniem wyłożonym twardym materiałem, bez środków inicjujących. Przeznaczone są one do uzyskania silnego, penetrującego strumieniowo, efektu przebijającego.

ŁADUNKI KUMULACYJNE ELASTYCZNE LINIOWE: UN 0237, 0288

Przedmioty zawierające rdzeń z materiału wybuchowego detonującego, w kształcie V, pokryty powłoką elastyczną.

ŁADUNKI MIOTAJĄCE: UN 0271, 0272, 0415, 0491

Przedmioty zawierające ładunki napędzające wykonane w dowolnej postaci fizycznej, i lub bez łuski; są one składnikami silników rakietowych lub służą do zmniejszenia oporu powietrza dla pocisków.

ŁADUNKI MIOTAJĄCE DO ARMAT: UN 0279, 0242, 0414

Ładunki miotające w dowolnej postaci fizycznej do amunicji do armat ładowanej oddzielnie.

ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM: UN 0043

Przedmioty zawierające niewielki ładunek materiału wybuchowego, przeznaczony do rozrywania powłok pocisków lub innej amunicji, w celu rozproszenia ich zawartości.

ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE ZE SPOIWEM Z TWORZYWA SZTUCZNEGO: UN 0457, 0458, 0459, 0460

Przedmioty zawierające ładunek materiału wybuchowego detonującego ze spoiwem z tworzywa sztucznego, wykonane w specyficznej postaci bez łuski i bez środków inicjujących. Przeznaczone są one do stosowania jako składniki amunicji, np. głowic bojowych.

ŁADUNKI UZUPEŁNIAJĄCE WYBUCHOWE: UN 0060

Przedmioty składające się z małego odejmowalnego pobudzacza, umieszczonego w zagłębieniu pocisku pomiędzy zapalnikiem a ładunkiem rozrywającym.

ŁADUNKI WYBUCHOWE PRZEMYSŁOWE, bez zapalnika: UN 0442, 0443, 0444, 0445

Przedmioty zawierające ładunek materiału wybuchowego detonującego bez środków inicjujących, używane do wybuchowego spawania, łączenia, formowania i do innych procesów metalurgicznych.

ŁUSKI DO NABOJÓW PUSTE ZE SPŁONKAMI: UN 0055, 0379

Przedmioty składające się z łuski metalowej, z tworzywa sztucznego lub innego materiału niepalnego, w którym jedynym składnikiem wybuchowym jest spłonka.

ŁUSKI DO NABOJÓW PUSTE ZAPALNE BEZ SPŁONEK: UN 0447, 0446

Przedmioty składające się z gilzy, wykonanej częściowo lub w całości z. nitrocelulozy.

MATERIAŁ MIOTAJĄCY CIEKŁY: UN 0497, 0495

Materiał zawierający deflagrującą ciecz wybuchową, i stosowany do napędu.

MATERIAŁ MIOTAJĄCY STAŁY: UN 0498, 0499, 0501

Materiał zawierający stały deflagrujący materiał wybuchowy, i stosowany do napędu.

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP A: UN 0081

Materiały zawierające ciekłe azotany organiczne, jak nitrogliceryna lub mieszanina tych materiałów z jednym lub więcej następujących materiałów: nitroceluloza, azotan amonu lub inne azotany nieorganiczne, nitrozwiązki aromatyczne lub materiały zapalne, jak mączka drzewna i proszek aluminiowy. Materiały te mogą zawierać materiały obojętne, jak ziemia okrzemkowa oraz niewielkie domieszki barwników i stabilizatorów. Materiały te powinny mieć postać proszku, żelu lub być elastyczne. Definicja obejmuje dynamit, żelatynę kruszącą i żelatynę dynamitową.

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP B: UN 0082, 0331

Materiały zawierają:

a) mieszaninę azotanu amonu lub innych azotanów nieorganicznych z materiałami wybuchowymi takimi jak trinitrotoluen, bez lub z innymi materiałami, takimi jak mączka drzewna i proszek aluminiowy; lub

b) mieszaninę azotanu amonu lub innych azotanów nieorganicznych z innymi materiałami zapalnymi, które nie zawierają składników wybuchowych.

W obu przypadkach mogą one zawierać składniki obojętne, jak: ziemia okrzemkowa, niewielkie domieszki barwników i stabilizatorów. Takie materiały wybuchowe nie powinny zawierać nitrogliceryny, podobnych ciekłych azotanów organicznych i chloranów.

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP C: UN 0083

Materiały zawierające mieszaninę chloranu potasu lub sodu albo nadchloranu potasu, sodu lub amonu z nitrozwiązkami organicznymi lub z materiałami zapalnymi, jak: mączka drzewna, proszek aluminiowy lub węglowodory. Materiały te mogą zawierać składniki obojętne, jak ziemia okrzemkowa oraz domieszki barwników i stabilizatorów. Takie materiały wybuchowe nie powinny zawierać nitrogliceryny ani podobnych ciekłych azotanów organicznych.

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP D: UN 0084

Materiały zawierające mieszaninę nitrozwiązków organicznych i materiałów zapalnych, jak: proszek aluminiowy lub węglowodory. Mogą one zawierać materiały obojętne, jak ziemia okrzemkowa oraz domieszki barwników i stabilizatorów. Takie materiały wybuchowe nie powinny zawierać nitrogliceryny lub podobnych ciekłych azotanów organicznych, chloranów i azotanu amonu. Definicja ta generalnie obejmuje plastyczne materiały wybuchowe.

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP E: UN 0241, 0332

Materiały zawierające wodę w postaci składnika podstawowego i w dużej części azotan amonu lub inne utleniacze, z których niektóre lub wszystkie mogą znajdować się w roztworze. Inne składniki mogą zawierać materiały nitropochodne, jak np. trinitrotoluen, węglowodory lub proszek aluminiowy. Materiały te mogą zawierać materiały obojętne, jak: ziemia okrzemkowa oraz domieszki barwników i stabilizatorów. Definicja ta obejmuje: emulsje wybuchowe, zawiesiny wybuchowe i wybuchowe żele wodne.

MATERIAŁ WYBUCHOWY, PRÓBKA, oprócz materiału wybuchowego inicjującego: UN 0190

Nowe lub istniejące materiały lub przedmioty, jeszcze niezaklasyfikowane do nazwy w dziale 3.2 tabela A i przewożone zgodnie z instrukcjami władzy właściwej i zwykle w małych ilościach, między innymi w celu badania, klasyfikacji, udoskonalania albo kontroli jakości, lub jako próbki handlowe.

Uwaga. Materiały lub przedmioty wybuchowe uprzednio zaklasyfikowane do innej nazwy w dziale 3.2 tabela A nie są objęte tą definicją.

MATERIAŁY WYBUCHOWE BARDZO NIEWRAŻLIWE (MATERIAŁY EVI), I.N.O: UN 0482

Materiały stwarzające zagrożenie wybuchem masowym, ale które są tak niewrażliwe, że jest mało prawdopodobne ich zainicjowanie lub przejście od palenia do wybuchu w normalnych warunkach przewozu, i które przeszły badania serii 5.

MINY, z ładunkiem rozrywającym: UN 0137, 0138

Przedmioty zwykle zbudowane z naczyń metalowych lub innych, napełnionych materiałem wybuchowym detonującym, bez lub ze środkami inicjującymi mającymi co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające. Budowa umożliwia ich reakcję na przemieszczające się statki, pojazdy lub osoby. Definicja ta obejmuje "torpedy bengalskie".

MINY, z ładunkiem rozrywającym: UN 0136, 0294

Przedmioty zwykle zbudowane z naczyń metalowych lub innych, napełnionych materiałem wybuchowym detonującym, ze środkami inicjującymi niemającymi co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających. Budowa umożliwia ich reakcję na przemieszczające się statki, pojazdy lub osoby. Definicja ta obejmuje "torpedy bengalskie".

NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym: UN 0006, 0321, 0412

Amunicja składająca się z pocisku z ładunkiem rozrywającym bez lub ze środkami inicjującymi mającymi co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające; oraz ładunek napędzający ze spłonką lub bez. Definicja obejmuje amunicję całkowicie lub niecałkowicie uzbrojoną oraz amunicję oddzielnie uzbrajaną, jeżeli składniki są pakowane razem.

NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym: UN 0005, 0007, 0348

Amunicja składająca się z pocisku z ładunkiem rozrywającym ze środkami inicjującymi niemającymi co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających oraz ładunek napędzający ze spłonką lub bez. Definicja obejmuje amunicję całkowicie lub niecałkowicie uzbrojoną oraz amunicję oddzielnie uzbrajaną, jeżeli składniki są pakowane razem.

NABOJE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ: UN 0012, 0339, 0417

Amunicja składająca się z łuski nabojowej z zapalnikiem centralnego lub bocznego zapłonu oraz zawierająca ładunek napędzający i twardy pocisk. Przeznaczona jest do wystrzeliwania z broni o kalibrze do 19,1 mm. Określenie to obejmuje naboje do automatycznej broni strzeleckiej dowolnego kalibru.

Uwaga. NABOJE ŚLEPE DO BRONII MAŁOKALIBROWEJ nie są objęte tą definicją. Są one wymienione oddzielnie. Niektóre małokalibrowe naboje bojowe nie są objęte tą definicją. Są one wymienione pod określeniem NABOJE DO BRONI Z POCISKIEM OBOJĘTNYM.

NABOJE DO BRONI Z POCISKIEM OBOJĘTNYM: UN 0012, 0328, 0339, 0417

Amunicja składająca się z pocisku bez ładunku rozrywającego, ale z ładunkiem napędzającym ze spłonką lub bez niej. Przedmioty te mogą zawierać środek smugowy, pod warunkiem, że zagrożenie dominujące pochodzi od ładunku napędzającego.

NABOJE DO CELÓW TECHNICZNYCH: UN, 0275, 0276, 0323, 0381

Przedmioty wykonane dla uzyskania działania mechanicznego. Składają się one z łuski zawierającej ładunek deflagrującego materiału wybuchowego i środków zapalających. Gazowe produkty deflagracji wywołują odkształcenie, ruch prosto- lub krzywoliniowy, zadziałanie membran, zaworów, wyłączników lub wypychają urządzenia skojarzone lub wyrzucają środki przeciwpożarowe.

NABOJE DO ODWIERTÓW NAFTOWYCH: UN 0277, 0278

Przedmioty z powłoką z cienkiej tektury, metalu lub innego materiału, zawierające tylko materiał wybuchowy napędzający; przeznaczone są do wystrzeliwania twardych pocisków perforujących rury szybowe w odwiercie naftowym.

Uwaga. ŁADUNKI KUMULACYJNE nie są objęte tą definicją. Są one wymienione oddzielnie.

NABOJE OŚWIETLAJĄCE: UN 0049, 0050

Przedmioty składające się z łuski, spłonki i proszku oświetlającego, połączone w jedną całość łatwą do zapalenia.

NABOJE ŚLEPE DO BRONI: UN 0014, 0326, 0327, 0338, 0413

Amunicja zawierająca zamknięte łuski z zapalnikiem centralnego lub bocznego zapłonu oraz ładunkiem prochu bezdymnego lub czarnego, ale bez pocisku. Służą do wytwarzania głośnego huku, a także są stosowane do ćwiczeń, do salw jako ładunek napędzający, do pistoletów startowych itp. Definicja obejmuje amunicję ślepą.

NABOJE ŚLEPE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ: UN 0014, 0327, 0338

Amunicja składająca się z zamkniętej łuski z zapalnikiem centralnego lub bocznego zapłonu i ładunkiem bezdymnego lub czarnego prochu. Naładowane łuski nie mają pocisków. Naboje są przeznaczone strzelania z broni o kalibrze do 19,1 mm i służą do wytwarzania głośnego huku, a także są stosowane do ćwiczeń, salw, jako ładunek napędzający, do pistoletów startowych, itp.

NABOJE ŚLEPE DO NARZĘDZI: UN 0014

Przedmiot używany w narzędziach, składający się z zamkniętego w łusce ładunku miotającego z centralnym lub bocznym zapłonem, z lub bez ładunku prochu bezdymnego lub czarnego, ale bez pocisku.

NABOJE SYGNAŁOWE, UN 0054, 0312, 0405

Przedmioty przeznaczone do wystrzeliwania w postaci kolorowych rakiet sygnalizacyjnych z rakietnic lub pistoletów, itp.

NABOJE TRAŁOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM: UN 0070

Przedmioty wyposażone w urządzenia tnące kątowo, uruchamiane za pomocą małych ładunków materiału wybuchowego deflagrującego w kierunku kowadełka.

NADMUCHIWACZE PODUSZEK POWIETRZNYCH, lub MODUŁY PODUSZEK POWIETRZNYCH, lub NAPINACZE PASÓW BEZPIECZEŃSTWA: UN 0503

Przedmioty zawierające materiały pirotechniczne, które jako samochodowe poduszki powietrzne lub pasy bezpieczeństwa służą do ochrony osób.

NITY WYBUCHOWE: UN 0174

Przedmioty zawierające niewielki ładunek materiału wybuchowego wewnątrz metalowego nitu.

NOŚNIK ŁADUNKU KUMULACYJNEGO DO PERFOROWANIA: do odwiertów naftowych, bez zapalnika: UN 0124, 0494

Przedmioty składające się z rury stalowej lub taśmy metalowej, do których przyłączone są ładunki kumulacyjne, połączone lontem detonującym, bez środków inicjujących.

OGNIE SZTUCZNE: UN 0333, 0334, 0335, 0336, 0337

Przedmioty pirotechniczne przeznaczone do celów rozrywkowych.

OKTOLIT (OKTOL), suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody: UN 0266

Materiał stanowiący jednorodną mieszaninę cyklotetrametylenotetranitroaminy (HMX) z trinitrotoluenem (TNT).

OKTONAL UN 0496

Materiał zawierający jednorodną mieszaninę cyklotetrametylenotetranitroaminy (HMX), trinitrotoluenu (TNT) i aluminium.

PENTOLIT suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody: UN 0151

Materiał stanowiący jednorodną mieszaninę tetraazotanu pentaerytrytu (PENT) i trinitrotoluenu (TNT).

PETARDY KOLEJOWE: UN 0192, 0193, 0492, 0493

Przedmioty zawierające materiał pirotechniczny, który podczas niszczenia przedmiotu eksploduje z głośnym hukiem. Przedmioty te przeznaczone są do wykładania na szynach kolejowych.

POBUDZACZE bez zapalników: UN 0042, 0283

Przedmioty zawierające ładunek materiału wybuchowego detonującego bez środków inicjujących. Są one używane do wzmocnienia działania inicjującego zapalnika lub lontu detonującego.

POBUDZACZE Z ZAPALNIKAMI: UN 0225, 0268

Przedmioty zawierające ładunek materiału wybuchowego detonującego ze środkami inicjującymi. Używane są one do wzmocnienia działania inicjującego zapalnika lub lontu detonującego.

POCISKI, obojętne ze środkiem smugowym: UN 0345, 0424, 0425

Przedmioty takie jak: granaty lub kule, wystrzeliwane z armat, karabinu lub z innej broni małokalibrowej.

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym: UN 0346, 0347

Przedmioty takie jak: granaty lub kule, wystrzeliwane z armat lub innej broni. Nie zawierają lub zawierają środki inicjujące mające co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające. Używane są do wyrzucania elementów barwnych w celu korekcji ostrzału lub do rozrzucania innych materiałów obojętnych.

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym: UN 0426, 0427

Przedmioty takie jak: granaty lub kule, wystrzeliwane z armat lub innej broni. Zawierają środki inicjujące niemające co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających. Używane są do wyrzucania elementów barwnych w celu korekcji ostrzału lub do rozrzucania innych materiałów obojętnych.

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym: UN 0434, 0435

Przedmioty takie jak: granaty lub kule, wystrzeliwane z armat lub innej broni, karabinu lub z innej broni małokalibrowej. Używane są do wyrzucania elementów barwnych w celu korekcji ostrzału lub do rozrzucania innych materiałów obojętnych.

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym: UN 0168, 0169, 0344

Przedmioty takie jak: granaty lub kule, wystrzeliwane z armat lub innej broni. Nie zawierają środków inicjujących lub zawierają środki inicjujące mające co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające.

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym: UN 0167, 0324

Przedmioty takie jak: granaty lub kule, wystrzeliwane z armat lub innej broni. Zawierają one środki inicjujące, niemające co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających.

PROCH BEZDYMNY: UN 0160, 0161, 0509

Materiał na bazie nitrocelulozy, używany jako ładunek miotający. Definicja obejmuje materiały wybuchowe miotające jednoskładnikowe [sama nitroceluloza (NC) ], dwuskładnikowe [jak NC i nitrogliceryna (NG)] i trójskładnikowe (jak NC/NG/nitroguanidyna).

Uwaga. Proch bezdymny odlewany, prasowany lub w ładunkach, występuje pod określeniem ŁADUNKI MIOTAJĄCE.

PROCH CZARNY, granulowany lub mielony: UN 0027

Materiał będący jednorodną mieszaniną węgla drzewnego lub innego węgla i azotanu potasu lub azotanu sodu, z dodatkiem siarki lub bez.

PROCH CZARNY PRASOWANY lub PROCH CZARNY W TABLETKACH: UN 0028

Materiał składający się z prochu czarnego w postaci łusek.

PROSZEK DO OŚWIETLANIA BŁYSKOWEGO: UN 0094, 0305

Materiał pirotechniczny wydzielający po zapaleniu silne światło.

PRZEDMIOTY PIROFORYCZNE: UN 0380

Przedmioty zawierające materiał piroforyczny (podatny na samozapalenie w reakcji z powietrzem) oraz materiał lub składnik wybuchowy. Określenie obejmuje przedmioty zawierające biały fosfor.

PRZEDMIOTY PIROTECHNICZNE do celów technicznych: UN 0428, 0429, 0430, 0431, 0432

Przedmioty zawierające materiały pirotechniczne przeznaczone do celów technicznych, np. do wydzielania ciepła lub gazu, efektów teatralnych, itp.

Uwaga. Następujące przedmioty: wszelka amunicja; NABOJE SYGNAŁOWE: NABOJE TRAŁOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM; OGNIE SZTUCZNE; FLARY NAZIEMNE; FLARY POWIETRZNE; URZĄDZENIA ROZŁĄCZAJĄCE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM; NITY WYBUCHOWE: URZĄDZENIA SYGNALIZACYJNE RĘCZNE: SYGNAŁY ALARMOWE OKRĘTOWE; PETARDY KOLEJOWE; SYGNAŁY DYMNE nie są objęte tą definicją. Są one wymienione oddzielnie.

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, SKRAJNIE NIEWRAŻLIWE (PRZEDMIOTY EEI):

UN 0486

Przedmioty zawierające tylko materiały skrajnie niewrażliwe, które wykazują znikome prawdopodobieństwo przypadkowej inicjacji lub propagacji w normalnych warunkach przewozu, i które przeszły badania serii 7.

RAKIETY, z głowicą obojętną: UN 0183, 0502

Przedmioty składające się z silnika rakietowego i głowicy obojętnej. Definicja ta obejmuje kierowane pociski rakietowe.

RAKIETY, z ładunkiem napędzającym: UN 0436, 0437, 0438

Przedmioty składające się z silnika rakietowego i ładunku przeznaczonego do napędu części bojowej z głowicy rakiety. Definicja ta obejmuje pociski rakietowe kierowane.

RAKIETY, z ładunkiem rozrywającym: UN 0181, 0182

Przedmioty składające się z silnika rakietowego i głowicy bojowej bez środków inicjujących lub ze środkami inicjującymi mającymi co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające. Definicja ta obejmuje pociski rakietowe kierowane.

RAKIETY, z ładunkiem rozrywającym: UN 0180, 0295

Przedmioty składające się z silnika rakietowego i głowicy bojowej ze środkami inicjującymi, niemającymi co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających. Definicja ta obejmuje pociski rakietowe kierowane.

RAKIETY DO LINY RZUTKOWEJ: UN 0238, 0240, 0453

Przedmioty wyposażone w silnik rakietowy i przeznaczone do wyrzucania liny.

RAKIETY Z PALIWEM CIEKŁYM, z ładunkiem rozrywającym: UN 0397, 0398

Przedmioty składające się z cylindra napełnionego paliwem ciekłym, z jedną lub kilkoma dyszami i zawierające głowicę bojową. Definicja ta obejmuje pociski rakietowe kierowane.

SILNIKI RAKIETOWE: UN 0186, 0280, 0281

Przedmioty zawierające ładunek materiału wybuchowego, zwykle w postaci stałego środka napędzającego, umieszczonego w cylindrze wyposażonym w jedną lub kilka dysz. Są one przeznaczone do napędzania rakiet lub pocisków kierowanych.

SILNIKI RAKIETOWE Z HIPERGOLEM: z ładunkiem napędzającym lub bez: UN 0250, 0322

Przedmioty zawierające paliwo samozapalne umieszczone w cylindrze wyposażonym w jedną lub więcej dysz. Są one przeznaczone do napędzania rakiety lub rakiety kierowanej.

SILNIKI RAKIETOWE Z PALIWEM CIEKŁYM: UN 0395, 0396

Przedmioty składające się z cylindra napełnionego paliwem ciekłym, z jedną lub kilkoma dyszami. Przeznaczone są one do napędzania rakiety lub rakiety kierowanej.

SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.: UN 0382, 0383, 0384, 0461

Przedmioty zawierające materiał wybuchowy do przenoszenia detonacji lub deflagracji w łańcuchu wybuchowym.

SMUGACZE DO AMUNICJI: UN 0212, 0306

Przedmioty zawierające szczelnie zamknięte materiały pirotechniczne przeznaczone do zaznaczania toru pocisku.

SPŁONKI DETONUJĄCE: UN 0106, 0107, 0257, 0367

Przedmioty zawierające składniki wybuchowe, przeznaczone do wzbudzania detonacji w amunicji. Posiadają urządzenia mechaniczne, elektryczne, chemiczne lub hydrostatyczne inicjujące detonację. Spłonki detonujące na ogół mają urządzenia ochronne.

SPŁONKI DETONUJĄCE, z urządzeniami zabezpieczającymi: UN 0408, 0409, 0410

Przedmioty zawierające składniki wybuchowe, przeznaczone do wzbudzania detonacji w amunicji. Posiadają urządzenia mechaniczne, elektryczne, chemiczne lub hydrostatyczne inicjujące detonację. Spłonki detonujące powinny posiadać co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające.

SPŁONKI DO AMUNICJI: UN 0073, 0364, 0365, 0366

Przedmioty składające się z małych rurek metalowych lub z tworzywa sztucznego, zawierających materiały wybuchowe takie, jak azydek ołowiu. PENT oraz kombinacje tych materiałów. Przedmioty te są przeznaczone do zainicjowania łańcucha wybuchowego.

SPŁONKI KAPSUŁKOWE: UN 0044, 0377, 0378

Przedmioty składające się z kapsułki metalowej lub z tworzywa sztucznego, zawierające niewielkie ilości mieszanki inicjującej, łatwo zapalającej się przy uderzeniu. Stosowane są one jako środek zapalający w nabojach do broni strzeleckiej i jako spłonki w ładunkach napędzających.

SPŁONKI ZAPALAJĄCE: UN 0316, 0317, 0368

Przedmioty zawierające materiały wybuchowe inicjujące, przeznaczone do wzbudzania deflagracji w amunicji. Zawierają urządzenia mechaniczne, elektryczne, chemiczne lub hydrostatyczne dla wzbudzania deflagracji. Zwykle posiadają urządzenia zabezpieczające.

STOPINA NIEDETONUJĄCA: UN 0101

Przedmiot składający się z włókien bawełnianych impregnowanych zmielonym prochem czarnym (lont prochowy). Pali się płomieniem otwartym i jest stosowany w liniach zapalających do ogni sztucznych, itp.

SYGNAŁY ALARMOWE OKRĘTOWE: UN 0194, 0195, 0505, 0506

Przedmioty zawierające materiały pirotechniczne, przeznaczone do sygnalizacji za pomocą dźwięków, ognia, dymu lub ich kombinacji.

SYGNAŁY DYMNE: UN 0196, 0197, 0313, 0487, 0507

Przedmioty zawierające materiały pirotechniczne w postaci zestawu dymotwórczego. Dodatkowo mogą zawierać urządzenia emitujące słyszalne sygnały.

TORPEDY, z ładunkiem rozrywającym: UN 0451

Przedmioty wyposażone w silnik pracujący na paliwie niesamozapalającym się, napędzający torpedę pod wodą, z głowicą bojową, bez lub ze środkami inicjującymi mającymi co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające.

TORPEDY, z ładunkiem rozrywającym: UN 0329

Przedmioty wyposażone w silnik pracujący na paliwie samozapalającym się, napędzający torpedę pod wodą, z głowicą bojową bez lub ze środkami inicjującymi mającymi co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające.

TORPEDY, z ładunkiem rozrywającym: UN 0330

Przedmioty wyposażone w silnik pracujący na paliwie samozapalającym się lub niesamozapalającym się, napędzający torpedę pod wodą, z głowicą bojową, ze środkami inicjującymi niemającymi co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających.

TORPEDY Z PALIWEM CIEKŁYM, z głowicą obojętną: UN 0450

Przedmioty wyposażone w silnik pracujący na samozapalającym się paliwie ciekłym, napędzający torpedę pod wodą, z głowicą obojętną.

TORPEDY Z PALIWEM CIEKŁYM, z lub bez ładunku rozrywającego: UN 0449

Przedmioty wyposażone w silnik pracujący na samozapalającym się paliwie ciekłym, napędzający torpedę pod wodą, z głowicą bojową lub bez, albo zawierające silnik pracujący na niesamozapalającym się paliwie ciekłym napędzającym torpedę pod wodą, wyposażone w głowicę bojową.

TRITONAL: UN 0390

Materiał będący mieszaniną trinitrotoluenu (TNT) i aluminium.

URZĄDZENIA AKTYWOWANE WODĄ, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym: UN 0248, 0249

Przedmioty, których działanie uzależnione jest od oddziaływania fizykochemicznego ich zawartości z wodą.

URZĄDZENIA DO SPĘKANIA Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, do odwiertów naftowych, bez zapalnika: UN 0099.

Przedmioty zawierające ładunek materiału wybuchowego detonującego, w powłoce, bez środków inicjujących. Używane są do spękania skały wokół wału wiertła w celu uzyskania wypływu surowej ropy naftowej ze złoża.

URZĄDZENIA DŹWIĘKOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM: UN 0204, 0296

Przedmioty zawierające ładunek materiału wybuchowego detonującego, ze środkami inicjującymi, niemającymi co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających. Są one zrzucane z okrętów i rozpoczynają działanie w chwili, gdy osiągają określoną głębokość lub dno morza.

URZĄDZENIA DŹWIĘKOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM: UN 0374, 0375

Przedmioty zawierające ładunek materiału wybuchowego detonującego, bez lub ze środkami inicjującymi mającymi co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające. Są one zrzucane z okrętów i rozpoczynają działanie w chwili, gdy osiągają określoną głębokość lub dno morza.

URZĄDZENIA ROZŁĄCZAJĄCE, Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM: UN 0173

Przedmioty zawierające niewielki ładunek materiału wybuchowego ze środkami inicjującymi oraz sworznie lub złącza. Rozrywają one sworznie lub złącza w celu szybkiego rozłączenia wyposażenia.

URZĄDZENIA SYGNALIZACYJNE RĘCZNE: UN 0191, 0373

Przedmioty przenośne zawierające materiały pirotechniczne do emitowania sygnałów wizualnych lub ostrzegawczych. Definicja obejmuje niewielkie sygnały świetlne naziemne, takie jak: pochodnie drogowe, pochodnie kolejowe i niewielkie sygnały alarmowe.

ZAPALNIKI ELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych: UN 0030, 0255, 0456

Przedmioty przeznaczone specjalnie do inicjowania materiałów wybuchowych kruszących. Mogą być przeznaczone do detonacji natychmiastowej lub mogą zawierać opóźniacze. Zapalniki elektryczne uruchamiane są za pomocą prądu elektrycznego.

ZAPALNIKI LONTOWE: UN 0131

Przedmioty różnej konstrukcji działające wskutek tarcia, uderzenia lub impulsu elektrycznego i używane do zapalania lontu bezpiecznego.

ZAPALNIKI NIEELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych: UN 0029, 0267, 0455

Przedmioty przeznaczone specjalnie do inicjowania materiałów wybuchowych kruszących. Mogą być przeznaczone do detonacji natychmiastowej lub mogą zawierać opóźniacze. Zapalniki nieelektryczne mogą być inicjowane za pomocą takich środków, jak: rurki uderzeniowe, zapalniki rurkowe, lont bezpieczny, inne urządzenia zapalające lub lont detonujący, elastyczny. Dotyczy to również opóźniaczy detonacyjnych bez lontu detonującego.

ZAPŁONNIKI: UN 0121, 0314, 0315, 0325, 0454

Przedmioty zawierające jeden lub kilka materiałów wybuchowych używanych do wytwarzania deflagracji w łańcuchu wybuchowym. Mogą być one pobudzane do działania chemicznie, elektrycznie lub mechanicznie.

Uwaga. Następujące przedmioty: LONT ZAPALAJĄCY: ZAPŁONNIKI; STOPINA NIEDETONUJĄCA; ZAPALNIKI NIEDETONUJĄCE; ZAPALNIKI LONTOWE; SPŁONKI KAPSUŁKOWE; LONT WOLNOPALNY nie są objęte powyższą definicją. Są one wymienione oddzielnie.

ZAPŁONNIKI RURKOWE: UN 0319, 0320, 0376

Przedmioty składające się ze spłonki zapalającej i ładunku wspomagającego z materiału wybuchowego deflagrującego, jak proch czarny, używane do zapalania ładunku napędzającego w gilzach do armat, itp.

ZESTAWY ZAPALNIKÓW NIEELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych: UN 0360, 0361, 0500

Detonatory nieelektryczne połączone razem i inicjowane takimi środkami, jak: lont bezpieczny, rurka uderzeniowa, zapłonnik rurkowy lub lont detonujący. Mogą one działać natychmiastowo lub zawierać opóźniacze, w tym opóźniacze detonacyjne zawarte w loncie detonującym.

2.2.2 Klasa 2 Gazy

2.2.2.1 Kryteria

2.2.2.1.1 Tytuł klasy 2 obejmuje czyste gazy, mieszaniny gazów, mieszaniny jednego lub więcej gazów z jednym lub więcej innymi materiałami i przedmiotami zawierającymi takie materiały.

Gazami są materiały, które:

a) w 50 °C mają prężność pary większą niż 300 kPa (3 bar); lub

b) są całkowicie w stanie gazowym w 20 °C pod ciśnieniem normalnym 101,3 kPa

Uwagi 1. UN 1052 FLUOROWODÓR BEZWODNY jest zaklasyfikowany do klasy 8.

2. Czysty gaz może zawierać inne składniki pochodzące z procesu jego wytwarzania lub dodane w celu zapewnienia trwałości produktu, pod warunkiem, że stężenie tych składników nie powoduje zmiany jego klasyfikacji lub warunków jego przewozu takich jak nр.: stopień napełnienia, ciśnienie napełnienia lub ciśnienie próbne.

3. Pozycje I.N.O. pod 2.2.2.3 mogą obejmować czyste gazy i mieszaniny gazów.

2.2.2.1.2 Materiały i przedmioty klasy 2 dzielą się następująco:

1. Gaz sprężony: gaz, który zapakowany pod ciśnieniem do przewozu, jest w stanie całkowicie gazowym w minus 50 °C; kategoria ta obejmuje wszystkie gazy, które mają temperaturę krytyczną niższą lub równą minus 50 °C.

2. Gaz skroplony: gaz, który zapakowany pod ciśnieniem do przewozu, jest w stanie częściowo skroplonym w temperaturze powyżej minus 50 °C. Rozróżnia się:

- gaz skroplony pod wysokim ciśnieniem: gaz, który ma temperaturę krytyczną powyżej minus 50 °C do maksymalnie +65 °C;

- gaz skroplony pod niskim ciśnieniem: gaz, który ma temperaturę krytyczną powyżej +65 °C.

3. Gaz skroplony schłodzony: gaz, który zapakowany do przewozu, jest w stanie częściowo skroplonym ze względu na swoją niską temperaturę.

4. Gaz rozpuszczony: gaz, który zapakowany pod ciśnieniem do przewozu, jest rozpuszczony w fazie ciekłej rozpuszczalnika.

5. Pojemniki aerozolowe i naboje gazowe.

6. Inne przedmioty zawierające gaz pod ciśnieniem.

7. Gazy niesprężone, podlegające przepisom specjalnym (próbki gazu).

8. Chemikalia pod ciśnieniem - ciecze, pasty lub proszki, pod ciśnieniem propelentu odpowiadającego definicji gazu sprężonego lub skroplonego i ich mieszanin.

2.2.2.1.3 Materiały i przedmioty (z wyjątkiem pojemników aerozolowych i chemikaliów pod ciśnieniem) zaklasyfikowane do różnych pozycji pod 2.2.2.3 zaliczone są do jednej z następujących grup, zgodnie z ich właściwościami niebezpiecznymi:

A duszące

O utleniające

F zapalne

T trujące

TF trujące zapalne

TC trujące żrące

TO trujące utleniające

TFC trujące zapalne żrące

TOC trujące utleniające żrące

Jeżeli według tych kryteriów gazy lub mieszaniny gazów mają właściwości niebezpieczne, które mogą być przyporządkowane do więcej niż jednej grupy, to pierwszeństwo przed wszystkimi innymi grupami mają grupy oznaczone literą T. Natomiast grupy oznaczone literą F dominują nad grupami oznaczonymi literami A lub O.

Uwagi 1. W Przepisach modelowych ONZ. w Kodeksie IMDG oraz Instrukcjach technicznych ICAO, gazy zaliczane są do jednej z trzech następujących podklas na podstawie zagrożenia dominującego:

podklasa 2.1: gazy zapalne (odpowiadające grupom oznaczonym literą F);

podklasa 2.2: gazy niepalne nietrujące (odpowiadające grupom oznaczonym literami A lub O);

podklasa 2.3 gazy trujące (odpowiadające grupom oznaczonym literą T tzn T, TF, TC, TO, TFC, TOC).

2. Naboje gazowe (UN 2037) są przyporządkowane do grup od A do TOC, zgodnie z zagrożeniem stwarzanym przez zawartość. Dla pojemników aerozolowych (UN 1950) patrz 2.2.2.1.6. Dla chemikaliów pod ciśnieniem (UN 3500-3505) patrz 2.2.2.1.7.

3. Gazy żrące uważane są za trujące i z tego względu klasyfikowane są do grup TC, TFC lub TOC.

2.2.2.1.4 Jeżeli mieszanina klasy 2 wymieniona z nazwy w dziale 3.2 tabela A spełnia różne kryteria wymienione pod 2.2.2.1.2 i 2.2.2.1.5, to mieszanina ta powinna być zaklasyfikowana zgodnie z kryteriami i zaliczona do odpowiedniej pozycji I.N.O.

2.2.2.1.5 Materiały i przedmioty (z wyjątkiem pojemników aerozolowych i chemikaliów pod ciśnieniem) klasy 2, które nie są wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A, powinny być zaklasyfikowane do pozycji zbiorczej wymienionej pod 2.2.2.3, zgodnie z 2.2.2.1.2 i 2.2.2.1.3. Powinny być stosowane następujące kryteria:

Gazy duszące

Gazy, które nie są utleniające, palne i trujące, i które rozcieńczają lub zastępują tlen w powietrzu.

Gazy zapalne

Gazy, które w 20 °C i pod ciśnieniem normalnym 101,3 kPa:

a) są zapalne, gdy ich stężenie w mieszaninie z powietrzem wynosi 13% objętościowych lub mniej; lub

b) w powietrzu mają przedział zapalności co najmniej 12 punktów procentowych, bez względu na dolną granicę zapalności.

Zapalność powinna być oznaczana za pomocą badań lub obliczana zgodnie z metoda przyjęta przez ISO (patrz norma ISO 10156:2010).

Jeżeli dostępne dane są niedostateczne dla zastosowania tej metody, to mogą być przeprowadzane badania metodą równoważną uznaną przez władzę właściwą państwa pochodzenia.

Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, to metody te powinny być uznane przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka.

Gazy utleniające

Gazy, które ogólnie wskutek dostarczania tlenu, mogą powodować lub wzmagać palenie innych materiałów bardziej niż powietrze. Są to czyste gazy lub mieszaniny gazów o sile utleniania powyżej 23,5%, oznaczonej przy pomocy metody opisanej w normie ISO 10156:2010.

Gazy trujące

Uwaga. Gazy spełniające w całości lub w części kryteria toksyczności wynikające z ich działania żrącego, powinny być klasyfikowane jako trujące. Odnośnie działania żrącego, patrz także kryteria zawarte pod "Gazy żrące".

Gazy, które:

a) są znane jako trujące lub żrące dla ludzi i powodują zagrożenie zdrowia; lub

b) przypuszcza się, że działają trująco lub żrąco dla ludzi, ponieważ wartość ich toksyczności ostrej LC₅₀ wynosi maksymalnie 5000 ml/m³ (ppm), zbadana zgodnie z 2.2.61.1.

Dla zaklasyfikowania mieszanin gazów (włącznie z parami materiałów innych klas) może być zastosowany następujący wzór:

LC₅₀ trujące (mieszanina) =

gdzie:

f_i = ułamek molowy i-tego składnika mieszaniny

T_i = wskaźnik toksyczności i-tego składnika mieszaniny. T_i równy jest wartości LC₅₀ określonej w 4.1.4.1 instrukcja pakowania P200. Jeżeli wartość LC₅₀ w 4.1.4.1 instrukcja pakowania P200 nie jest wymieniona, to można zastosować wartość LC₅₀ dostępną w literaturze naukowej. Gdy wartość LC₅₀ jest nieznana, wówczas wskaźnik toksyczności określa się przy użyciu najniższej wartości LC₅₀ materiału o podobnym działaniu chemicznym i fizjologicznym lub poprzez badanie, jeżeli jest to tylko praktycznie możliwe.

Gazy żrące

Gazy lub mieszaniny gazów spełniające w całości kryteria toksyczności wynikające z ich działania żrącego, powinny być zaklasyfikowane jako trujące z dodatkowym zagrożeniem działaniem żrącym.

Mieszanina gazowa uważana za trującą w wyniku połączonego działania żrącego i trującego, otrzymuje dodatkowo zagrożenie działaniem żrącym, gdy na podstawie doświadczeń ludzi znane jest działanie mieszaniny niszczące skórę, oczy lub błony śluzowe, albo gdy wartość LC₅₀ składników żrących mieszaniny jest równa lub niższa niż 5000 ml/m³ (ppm), przy czym LC₅₀ oblicza się według wzoru:

LC₅₀ żrące (mieszanina) =

gdzie:

fc_i = ułamek molowy i-tego składnika żrącego mieszaniny.

Тc_i = wskaźnik toksyczności i-tego składnika żrącego mieszaniny. Tc_i równy jest wartości LC₅₀ określonej w 4.1.4.1 instrukcja pakowania P200. Jeżeli wartość LC₅₀ w 4.1.4, i instrukcja pakowania P200 nie jest wymieniona, to można zastosować wartość LC₅₀ dostępną w literaturze naukowej. Gdy wartość LC₅₀ jest nieznana, wówczas wskaźnik toksyczności określa się przy użyciu najniższej wartości LC₅₀ materiału o podobnym działaniu chemicznym i fizjologicznym lub poprzez badanie, jeżeli jest to tylko możliwe.

2.2.2.1.6 Pojemniki aerozolowe

Pojemniki aerozolowe (UN 1950) zaliczone są do jednej z następującej grup, zgodnie z ich właściwościami niebezpiecznymi:

A duszące

O utleniające

F zapalne

T trujące

С żrące

CO żrące utleniające

FC zapalne żrące

TF trujące zapalne

TC trujące żrące

TO trujące utleniające

TFC trujące zapalne żrące

TOC trujące utleniające żrące

Klasyfikacja pojemników aerozolowych jest uzależniona od rodzaju zawartości pojemnika aerozolowego.

Uwaga. Gazów, których definicja dla gazów trujących jest zgodna z 2.2.2.1.5 i gazów, które zgodnie z przypisem c) pod tabelą 2 w instrukcji pakowania P200 pod 4.1.4.1, wykazane są jako "piroforyczne", nie wolno stosować jako propelentu do pojemników aerozolowych. Pojemniki aerozolowe z zawartością, która odnośnie toksyczności i działania trującego odpowiada kryteriom grupy pakowania I, nie są dopuszczone da przewozu (patrz 2.2.2.2.2).

Powinny być stosowane następujące kryteria:

a) Przyporządkowanie do grupy A następuje, jeżeli zawartość nie odpowiada kryteriom pozostałych grup zgodnie z b) do f),

b) Przyporządkowanie do grupy O następuje, jeżeli pojemnik aerozolowy zawiera gaz utleniający zgodnie z 2.2.2.1.5.

c) Przyporządkowanie do grupy F następuje, jeżeli zawartość zawiera co najmniej 85% masowych składników zapalnych i chemiczne ciepło spalania wynosi co najmniej 30 kJ/g.

Przyporządkowanie do grupy F nie następuje, jeżeli zawartość zawiera maksymalnie 1% masowy składników zapalnych i chemiczne ciepło spalania wynosi mniej niż 20 kJ/g.

W przeciwnym razie, pojemniki aerozolowe należy badać zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 31 Badania na zapalność. Pojemniki aerozolowe słabo zapalne i zapalne są klasyfikowane do grupy F.

Uwaga. Składnikami zapalnymi są materiały ciekłe zapalne, materiały stałe zapalne lub zdefiniowane według Podręcznika badań i kryteriów część III rozdział 31.1.3 uwagi 1-3, gazy zapalne lub mieszaniny gazów zapalnych. Pod określeniem tym nie ujmuje się materiałów piroforycznych, materiałów samoreaktywnych lub materiałów reagujących z wodą. Chemiczne ciepło spalania powinno być oznaczane następującymi metodami: ASTM D 240, ISO/FDIS 13943:1999 (E/F) 86.1 do 86.3 lub NFPA 30B.

d) Przyporządkowanie do grupy T następuje, jeżeli zawartość, z wyłączeniem propelenta do pojemników aerozolowych, została zaklasyfikowana do klasy 6.1 grupa pakowania II lub III.

e) Przyporządkowanie do grupy С następuje, jeżeli zawartość, z wyłączeniem propelenta do pojemników aerozolowych, odpowiada kryteriom klasy 8, grupa pakowania II lub III.

f) Jeżeli spełnione są kryteria więcej niż jednej grupy z grup O, F, T i C, to klasyfikuje się do grup CO, FC, TF, TC, TO, TFC lub TOC.

2.2.2.1.7 Chemikalia pod ciśnieniem

Chemikalia pod ciśnieniem (UN 3500-3505) zaliczone są do jednej z następujących grup, zgodnie z ich właściwościami niebezpiecznymi:

A duszące

F zapalne

T trujące

С żrące

FC zapalne żrące

TF trujące zapalne

Klasyfikacja jest uzależniona od niebezpiecznych właściwości składników w różnych stanach skupienia:

propelent;

materiał ciekły; lub

materiał stały.

Uwagi 1. Gazów, których definicja dla gazów trujących jest zgodna z 2.2.2.1.5 i gazów, które zgodnie z przypisem c) pod tabelą 2 w instrukcji pakowania P200 pod 4.1.4.1, wykazane są jako "piroforyczne", nie wolno stosować jako propelentu do chemikaliów pod ciśnieniem.

2. Chemikalia pod ciśnieniem, których zawartość pod względem toksyczności lub działania żrącego spełnia kryteria grupy pakowania I, lub których zawartość nie tylko pod względem toksyczności lecz także działania żrącego spełnia kryteria grupy pakowania II lub III, nie są dopuszczone do przewozu pod tymi numerami UN.

3. Składników, które wykazują właściwości klasy 1, materiałów ciekłych wybuchowych odczulonych klasy 3, materiałów samoreaktywnych i stałych wybuchowych odczulonych klasy 4.1, 4.2, 4.3, 5.1, 5.2, 6.2 lub 7, nie wolno stosować do chemikaliów pod ciśnieniem przewożonych pod tymi numerami UN.

4. Chemikalia pod ciśnieniem w pojemnikach aerozolowych powinny być przewożone pod numerem UN 1950.

Powinny być stosowane następujące kryteria:

a) przyporządkowanie do grupy A następuje, jeżeli zawartość nie odpowiada kryteriom pozostałych grup zgodnie z b) do e);

b) przyporządkowanie do grupy F następuje, jeżeli jeden składnik, którym może być materiał czysty lub mieszanina, zostanie sklasyfikowany jako zapalny. Składnikami zapalnymi są materiały ciekłe zapalne i mieszaniny materiałów ciekłych zapalnych, materiały stałe zapalne i mieszaniny materiałów stałych zapalnych lub gazy zapalne i mieszaniny gazów zapalnych, które spełniają następujące kryteria:

(i) materiał ciekły zapalny, to materiał ciekły o temperaturze zapłonu nie większej niż 93 °C;

(ii) materiał stały zapalny, to materiał stały, który spełnia kryteria pod 2.2.41.1;

(iii) gaz zapalny, to gaz, który spełnia kryteria pod 2.2.2.1.5;

c) przyporządkowanie do grupy T następuje, jeżeli zawartość, z wyłączeniem propelentu, została zaklasyfikowana do klasy 6.1 grupa pakowania II lub III;

d) przyporządkowanie do grupy С następuje, jeżeli zawartość, z wyłączeniem propelentu, spełnia kryteria klasy 8 grupa pakowania II lub III;

e) jeżeli spełnione są kryteria dwóch grup z grup F, T i C, to powinno następować przyporządkowanie do grupy FC lub TF.

2.2.2.2 Gazy niedopuszczone do przewozu

2.2.2.2.1 Materiały chemicznie niestabilne klasy 2 są dopuszczone do przewozu tylko wtedy, gdy zostały podjęte niezbędne środki zapobiegające niebezpiecznym reakcjom ich rozkładu, dysproporcjonowania lub polimeryzacji, w normalnych warunkach przewozu. Dlatego też należy szczególnie upewnić się, że naczynia i cysterny nie zawierają żadnych materiałów inicjujących takie reakcje.

2.2.2.2.2 Następujące materiały i mieszaniny nie są dopuszczone do przewozu:

- UN 2186 CHLOROWODÓR SKROPLONY SCHŁODZONY:

- UN 2421 TRITLENEK DIAZOTU;

- UN 2455 AZOTYN METYLU;

- gazy skroplone schłodzone, które nie mogą być przyporządkowane do kodów klasyfikacyjnych 3А, 3O lub 3F;

- gazy rozpuszczone, które nie mogą być zaklasyfikowane do UN 1001, 2073 lub 3318;

- pojemniki aerozolowe z gazami, które są trujące zgodnie z 2.2.2.1.5 lub są piroforyczne zgodnie z instrukcją pakowania P200 podaną pod 4.1.4.1, zastosowanymi jako propelent;

- pojemniki aerozolowe z zawartością, która odnośnie działania trującego i żrącego spełnia kryteria grupy pakowania I (patrz 2.2.61 i 2.2.8);

- naboje gazowe, które zawierają gazy silnie trujące (LC₅₀ < 200 ppm) lub gazy piroforyczne zgodnie z instrukcją pakowania P200 podaną pod 4.1.4.1.

2.2.2.3 Wykaz pozycji zbiorczych

Gazy sprężone

Kod klasyfikacyjny	Nr UN Nazwa materiału lub przedmiotu
1 A	1956 GAZ SPRĘŻONY, I.N.O.
1 O	3156 GAZ SPRĘŻONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.
1 F	1964 WĘGLOWODORY GAZOWE. MIESZANINA SPRĘŻONA, I.N.O. 1954 GAZ SPRĘŻONY ZAPALNY, I.N.O.
1 T	1955 GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY, I.N.O.
1 TF	1953 GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.
1 TC	3304 GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.
1 TO	3303 GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY, I.N.O.
1 TFC	3305 GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O.
1 TOC	3306 GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.

Gazy skroplone

2 A	1058	GAZY SKROPLONE, niepalne, pod warstwą azotu, ditlenku węgla lub powietrza
	1078	GAZ CHŁODNICZY, I.N.O., taki jak mieszaniny gazów oznaczone literą R, który jako:
		mieszanina F1, ma prężność pary w 70 °C nie większą niż 1,3 MPa (13 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż dichlorofluorometan (1,30 kg/l);
		mieszanina F2, ma prężność pary w 70 °C nie większą niż 1,9 MPa (19 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż dichlorodifluorometan (1,21 kg/l);
		mieszanina F3, ma prężność pary w 70 °C nie większą niż 3 MPa (30 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż chlorodifluorometan (1,09 kg/l):
		Uwaga. Trichlorofluorometan (gaz chłodniczy R11), 1,1,2-trichloro-1,2,2-trifluoroetan (gaz chłodniczy R113), 1,1,1-trichloro-2,2,2-trifluoroetan (gaz chłodniczy R113а), 1-chloro-1,2,2-trifluoroetan (gaz chłodniczy R133) i 1-chloro-1,1,2-trifluoroetan (gaz chłodniczy R133b) nie są materiałami klasy 2. Mogą być jednak składnikami mieszanin F1 do F3.
	1968	GAZ INSEKTOBÓJCZY. I.N.O.
	3163	GAZ SKROPLONY. I.N.O.
2 O	3157	GAZ SKROPLONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.
2 F	1010	BUTADIENY I WĘGLOWODORY, MIESZANINA STABILIZOWANA, o prężności pary w 70 °C nie większej niż 1,1 MPa (11 bar) i gęstości w 50 °C nie mniejszej niż 0,525 kg/l. Uwaga. Butadieny stabilizowane są również zaklasyfikowane do UN 1010, patrz dział 3.2 tabela A.
	1060	METYLOACETYLEN I PROPADIEN, MIESZANINA STABILIZOWANA, taka jak mieszaniny metyloacetylenu i propadienu z węglowodorami, która jako: mieszanina P1, zawiera nie więcej niż 63% objętościowych metyloacetylenu i propadienu i nie więcej niż 24% objętościowych propanu i propenu, przy czym zawartość procentowa węglowodorów nasyconych C4 musi wynosić co najmniej 14% objętościowych; mieszanina P2, zawiera nie więcej niż 48% objętościowych metyloacetylenu i propadienu i nie więcej niż 50% objętościowych propanu i propenu, przy czym zawartość procentowa węglowodorów nasyconych C4 musi wynosić co najmniej 5% objętościowych; oraz mieszaniny propadienu z 1 do 4 % metyloacetylenu.
	1965	WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O., która jako:
		mieszanina A, ma prężności pary w 70 °C nie większą niż 1.1 MPa (11 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż 0,525 kg/l;
		mieszanina A01, ma prężność pary w 70 °C nie większą niż 1,6 MPa (16 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż 0,516 kg/l;
		mieszanina A02, ma prężność pary w 70 °C nie większą niż 1,6 MPa (16 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż 0,505 kg/l;
		mieszanina A0, ma prężność pary w 70 °C nie większą niż 1,6 MPa (16 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż 0,495 kg/l;
		mieszanina A1, ma prężność pary w 70 °C nie większą niż 2,1 MPa (21 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż 0,485 kg/l;
		mieszanina B1, ma prężność pary w 70 °C nie większą niż 2,6 MPa (26 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż 0,474 kg/l;
		mieszanina B2, ma prężność pary w 70 °C nie większą niż 2,6 MPa (26 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż 0,463 kg/l;
		mieszanina B, ma prężność pary w 70 °C nie większą niż 2,6 MPa (26 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż 0,450 kg/l;
		mieszanina C, ma prężność pary w 70 °C nie większą niż 3,1 MPa (31 bar) oraz gęstość w 50 °C nie mniejszą niż 0,440 kg/l;
		Uwagi 1. W przypadku powyższych mieszanin dozwolone jest stosowanie następujących nazw handlowych dla opisanych materiałów: mieszaniny А, A01, A02 i А0 - BUTAN; dla mieszaniny С - PROPAN.
		2. Pozycja UN 1075 GAZY NAFTOWE SKROPLONE, może być stosowana zamiennie z pozycją UN 1965 WĘGLOWODORY GAZOWE. MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O. dla przewozu bezpośrednio przed lub po przewozie morskim lub powietrznym.
		3354 GAZ INSEKTOBÓJCZY ZAPALNY, I.N.O.
		3161 GAZ SKROPLONY ZAPALNY, I.N.O.
2 T	1967	GAZ INSEKTOBÓJCZY TRUJĄCY, I.N.O.
	3162	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY, I.N.O.
2 TF	3355	GAZ INSEKTOBÓJCZY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.
	3160	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.
2 TC	3308	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.
2 ТО	3307	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY, I.N.O.
2 TFC	3309	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O.
2 TOC	3310	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.

Gazy skroplone schłodzone

З А	3158	GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY, I.N.O.
3 O	3311	GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.
3 F	3312	GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY ZAPALNY, I.N.O.

Gazy rozpuszczone

4	Do przewozu dopuszczone są tylko materiały wymienione w dziale 3.2 tabela A

Pojemniki aerozolowe i naboje gazowe

5	1950	POJEMNIKI AEROZOLOWE
	2037	NABOJE GAZOWE, bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania

Inne przedmioty zawierające gaz pod ciśnieniem

6A	2857	MASZYNY CHŁODNICZE, zawierające niepalny i nietrujący gaz skroplony lub roztwór amoniaku (UN 2672)
	3164	PRZEDMIOTY POD CIŚNIENIEM PNEUMATYCZNYM (zawierające gaz niepalny) lub
	3164	PRZEDMIOTY POD CIŚNIENIEM HYDRAULICZNYM (zawierające gaz niepalny)
6F	3150	PRZYRZĄDY MAŁE ZAWIERAJĄCE WĘGLOWODORY GAZOWE, z urządzeniem uwalniającym, lub
	3150	WKŁADY DO MAŁYCH PRZYRZĄDÓW ZAWIERAJĄCE WĘGLOWODORY GAZOWE, z urządzeniem uwalniającym
	3478	NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH, zawierające gaz skroplony zapalny, lub
	3478	NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU, zawierające gaz skroplony zapalny, lub
	3478	NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające gaz skroplony zapalny, lub
	3479	NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH, zawierające wodór w wodorkach metali, lub
	3479	NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU, zawierające wodór w wodorkach metali, lub
	3479	NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające wodór w wodorkach metali

Próbki gazu

7 F	3167	PRÓBKA GAZU BEZCIŚNIENIOWA ZAPALNA, I.N.O., skroplona nieschłodzona
7 T	3169	PRÓBKA GAZU BEZCIŚNIENIOWA TRUJĄCA, I.N.O., skroplona nieschłodzona
7 TF	3168	PRÓBKA GAZU BEZCIŚNIENIOWA TRUJĄCA ZAPALNA I.N.O., skroplona nieschłodzona

Chemikalia pod ciśnieniem

8 A	3500	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM. I.N.O.
8 F	3501	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ZAPALNE, I.N.O.
8 T	3502	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM TRUJĄCE, I.N.O.
8 С	3503	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ŻRĄCE, I.N.O.
8 TF	3504	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM TRUJĄCE ZAPALNE, I.N.O.
8 FC	3505	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.

2.2.3 Klasa 3 Materiały ciekłe zapalne

2.2.3.1 Kryteria

2.2.3.1.1 Tytuł klasy 3 obejmuje materiały i przedmioty zawierające materiały tej klasy, które:

- są materiałami ciekłymi zgodnie z ustępem a) definicji "materiału ciekłego" w 1.2.1;

- w 50 °C mają prężność pary nie większą niż 300 kPa (3 bar) i nie są całkowicie w stanie gazowym w 20 °C i pod ciśnieniem normalnym 101,3 kPa; oraz

- mają temperaturę zapłonu nie wyższą niż 60 °C (patrz 2.3.3.1 dotyczący odpowiedniego badania).

Tytuł klasy 3 obejmuje również materiały ciekłe oraz stopione materiały stałe o temperaturze zapłonu wyższej niż 60 °C, które są przewożone lub dostarczone do przewozu w stanie podgrzanym do temperatury równej lub wyższej niż ich temperatura zapłonu. Materiały takie klasyfikowane są do UN 3256.

Tytuł klasy 3 obejmuje również materiały ciekłe wybuchowe odczulone. Materiały ciekłe wybuchowe odczulone są to materiały wybuchowe rozpuszczone lub zawieszone w wodzie lub innych materiałach ciekłych, w celu utworzenia homogenicznej ciekłej mieszaniny o zredukowanych właściwościach wybuchowych. Takie pozycje w dziale 3.2 tabela A mają UN 1204, 2059, 3064, 3343, 3357 i 3379.

Uwagi 1. Materiały o temperaturze zapłonu powyżej 35 °C, które nie podtrzymują palenia zgodnie z warunkami badań podanymi w Podręczniku badań i kryteriów część III 32.5.2, nie są materiałami klasy 3; jeżeli jednak materiały te są przewożone lub dostarczone do przewozu w stanie podgrzanym do temperatury równej lub wyższej niż ich temperatura zapłonu, to są materiałami klasy 3.

2. Na podstawie odstępstwa od punktu 2.2.3.1.1, paliwo do silników Diesla, olej gazowy lub olej opałowy (lekki), w tym produkty syntetycznie, mające temperaturę zapłonu powyżej 60 °C, ale nie wyższą niż 100 °C, powinny być uważane za materiały klasy 3, UN 1202.

3. Materiały ciekłe, które są silnie trujące przy wdychaniu, o temperaturze zapłonu poniżej 23 °C oraz materiały trujące o temperaturze zapłonu 23 °C lub wyższej, są materiałami klasy 6.1 (patrz 2.2.61.1).

4. Materiały i preparaty ciekłe, stosowane jako pestycydy, które są silnie trujące, trujące lub słabo trujące i mają temperaturę zapłonu 23 °C lub wyższą, są materiałami klasy 6.1 (patrz 2.2.61.1).

2.2.3.1.2 Materiały i przedmioty klasy 3 dzielą się następująco:

F Materiały ciekłe zapalne bez zagrożenia dodatkowego i przedmioty zawierające takie materiały:

F1 Materiały ciekłe zapalne o temperaturze zapłonu nie wyższej niż 60 °C

F2 Materiały ciekłe zapalne o temperaturze zapłonu powyżej 60 °C, które są przewożone lub nadawane do przewozu w temperaturze równej lub wyższej niż ich temperatura zapłonu (materiały podgrzane);

F3 Przedmioty zawierające materiały ciekłe zapalne;

FT Materiały ciekle zapalne trujące:

FT1 Materiały ciekłe zapalne trujące

FT2 Pestycydy

FC Materiały ciekłe zapalne żrące

FTC Materiały ciekłe zapalne trujące żrące

D Materiały ciekłe wybuchowe odczulone.

2.2.3.1.3 Materiały i przedmioty zaklasyfikowane do klasy 3 są wymienione w dziale 3.2 tabela A. Materiały niewymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A, mogą być zaklasyfikowane do odpowiedniej pozycji pod 2.2.3.3 oraz do odpowiedniej grupy pakowania zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału. Materiały ciekłe zapalne powinny być zaklasyfikowane do jednej z następujących grup pakowania, odpowiednio do stopnia zagrożenia stwarzanego przez nie podczas przewozu.

grupa pakowania	temperatura zapłonu (tygiel zamknięty)	temperatura początku wrzenia
I	-	≤ 35 °C
II a)	< 23 °C	> 35 °C
III a)	≥ 23 °C i ≤ 60 °C	> 35 °C

^a) patrz również 2.2.3.1.4.

Przy materiałach ciekłych o dodatkowym(-ych) zagrożeniu(-ach) grupę pakowania określa się zgodnie z wyżej przedstawioną tabelą i na podstawie zagrożenia (zagrożeń); klasyfikacja i grupa pakowania jest określona zgodnie z przepisami w tabeli pierwszeństwa zagrożeń pod 2.1.3.10.

2.2.3.1.4 Mieszaniny i preparaty ciekłe lub lepkie, włącznie z zawierającymi nie więcej niż 20% nitrocelulozy o zawartości azotu w suchej masie nie większej niż 12,6%, powinny być zaklasyfikowane do grupy pakowania III tylko wówczas, jeżeli spełniają następujące wymagania:

a) wysokość oddzielającej się warstwy rozpuszczalnika powinna być mniejsza niż 3% całkowitej wysokości próbki w próbie oddzielenia rozpuszczalnika (patrz: Podręcznik badań i kryteriów część III podrozdział 32.5.1); oraz

b) lepkość ²⁶  i temperatura zapłonu są zgodne z następującą tabelą:

Ekstrapolowana lepkość kinematyczna ν (przy szybkości ścinania bliskiej 0) [mm2/s] w 23 °C	Czas wypływu "t" zgodnie z ISO 2431:1984		Temperatura zapłonu [°C]
	w [s]	średnica dyszy w [mm]

20 <	ν	≤ 80	20 <	t ≤ 60	4		powyżej 17
80 <	ν	≤ 135	60 <	t ≤ 100	4		powyżej 10
135 <	ν	≤ 220	20 <	t ≤ 32	6		powyżej 5
220 <	ν	≤ 300	32 <	t ≤ 44	6		powyżej -1
300 <	ν	≤ 700	44 <	t ≤ 100	6		powyżej -5
700 <	ν		100 <	t	6		-5 i mniej

Uwaga. Mieszaniny zawierające więcej niż 20% i nie więcej niż 55% nitrocelulozy o zawartości azotu w suchej masie nie większej niż 12,6%, są materiałami zaklasyfikowanymi do UN 2059.

Mieszaniny o temperaturze zapłonu poniżej 23 °C i zawierające:

- więcej niż 55% nitrocelulozy o dowolnej zawartości azotu; lub

- nie więcej niż 55% nitrocelulozy o zawartości azotu w suchej masie większej niż 12,6%, są materiałami klasy 1 (UN 0340 lub 0342) lub klasy 4.1 (UN 2555, 2556 lub 2557).

2.2.3.1.5 Nietrujące nieżrące i niezagrażające środowisku roztwory i mieszaniny jednorodne, o temperaturze zapłonu co najmniej 23 °C (materiały lepkie, jak farby i lakiery, z wyjątkiem materiałów zawierających więcej niż. 20% nitrocelulozy), zapakowane w naczynia o pojemności maksymalnie 450 litrów, nie podlegają RID, jeżeli przy próbie oddzielania rozpuszczalnika (patrz: Podręcznik badań i kryteriów część III podrozdział 32.5.1), wysokość oddzielonej warstwy rozpuszczalnika jest mniejsza niż 3% wysokości całkowitej i jeżeli materiał w 23 °C ma czas wypływu z kubka wypływowego według normy ISO 2431:1984 o średnicy dyszy wypływowej 6 mm:

a) nie krótszy niż 60 sekund, lub

b) nie krótszy niż 40 sekund i zawiera nie więcej niż 60 % materiałów klasy 3.

2.2.3.1.6 Jeżeli materiały klasy 3, wskutek domieszek, przechodzą do innych kategorii zagrożenia niż te, do których należą materiały wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A, to takie mieszaniny i roztwory powinny być zaklasyfikowane do pozycji, do których należą na podstawie stwarzanego przez nie zagrożenia rzeczywistego.

Uwaga. W odniesieniu do klasyfikacji roztworów i mieszanin (jak preparaty i odpady), patrz również 2.1.3.

2.2.3.1.7 Na podstawie badań zgodnych z 2.3.3.1, 2.3.4 oraz kryteriów podanych pod 2.2.3.1.1, można również określić, czy roztwór lub mieszanina wymieniona z nazwy lub zawierająca materiał wymieniony z nazwy są tego rodzaju, że roztwór ten lub mieszanina nie podlegają przepisom niniejszej klasy (patrz również 2.1.3).

2.2.3.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.3.2.1 Materiały klasy 3 podatne na tworzenie nadtlenków (jak eter lub niektóre materiały heterocykliczne zawierające tlen) nie są dopuszczone do przewozu, jeżeli zawartość nadtlenku przeliczona na nadtlenek wodoru (H₂O₂) przekracza 0,3%. Zawartość nadtlenku określona jest w sposób podany pod 2.3.3.3.

2.2.3.2.2 Materiały chemicznie niestabilne klasy 3 są dopuszczone do przewozu tylko wtedy, gdy zostały podjęte niezbędne środki zapobiegające niebezpiecznym reakcjom ich rozkładu lub polimeryzacji, w normalnych warunkach przewozu. Dlatego też należy szczególnie upewnić się, że naczynia i cysterny nie zawierają żadnych materiałów inicjujących takie reakcje.

2.2.3.2.3 Materiały ciekłe wybuchowe odczulone, inne niż wymienione w dziale 3.2 tabela A. nie są dopuszczone do przewozu jako materiały klasy 3.

2.2.3.3 Wykaz pozycji zbiorczych

wzór

2.2.41 Klasa 4.1 Materiały stałe zapalne, materiały samoreaktywne oraz materiały stałe wybuchowe odczulone

2.2.41.1 Kryteria

2.2.41.1.1 Tytuł klasy 4.1 obejmuje materiały i przedmioty zapalne, materiały wybuchowe odczulone, które są stałe zgodnie z ustępem a) definicji "materiał stały" w rozdziale 1.2.1, a także materiały samoreaktywne ciekłe lub stałe oraz zawierające je przedmioty.

Do klasy 4.1 należą następujące grupy:

- materiały stale łatwo zapalne i przedmioty (patrz 2.2.41.1.3 do 2.2.41.1.8);

- materiały samoreaktywne stałe lub ciekłe (patrz 2.2.41.1.9 do 2.2.41.1.16);

- materiały stałe wybuchowe odczulone (patrz 2.2.41.1.18);

- materiały pokrewne materiałom samoreaktywnym (patrz 2.2.41.1.9).

2.2.41.1.2 Materiały i przedmioty klasy 4.1 dzielą się następująco:

F Materiały stałe zapalne bez zagrożenia dodatkowego

F1 Materiały organiczne

F2 Materiały organiczne stopione

F3 Materiały nieorganiczne

FO Materiały stałe zapalne utleniające

FT Materiały stałe zapalne trujące

FT 1 Materiały organiczne trujące

FT2 Materiały nieorganiczne trujące

FC Materiały stałe zapalne żrące

FC1 Materiały organiczne żrące

FC2 Materiały nieorganiczne żrące

D Materiały stałe wybuchowe odczulone bez zagrożenia dodatkowego

DT Materiały stałe wybuchowe odczulone trujące

SR Materiały samoreaktywne

SR1 Materiały niewymagające kontroli temperatury

SR2 Materiały wymagające kontroli temperatury (niedopuszczone do przewozu koleją)

Materiały stałe zapalne

Definicje i właściwości

2.2.41.1.3 Materiały stale zapalne są łatwo zapalnymi materiałami stałymi, które mogą zapalić się wskutek tarcia.

Materiałami stałymi zapalnymi są materiały sproszkowane, granulowane lub w postaci pasty, które są niebezpieczne, jeżeli łatwo zapalają się wskutek krótkotrwałego kontaktu ze źródłem zapłonu, takim jak paląca się zapałka, oraz jeżeli płomień rozprzestrzenia się szybko. Niebezpieczeństwo może wystąpić nie tylko wskutek ognia, ale również wskutek wydzielania trujących produktów spalania. Proszki metali są szczególnie niebezpieczne, ponieważ gaszenie ich pożaru normalnymi środkami gaśniczymi, takimi jak ditlenek węgla lub woda, może powodować wzrost zagrożenia.

Klasyfikacja

2.2.41.1.4 Materiały i przedmioty sklasyfikowane jako materiały stale zapalne klasy 4.1 wymienione są w dziale 3.2 tabela A. Zaklasyfikowanie materiałów organicznych i przedmiotów niewymienionych z nazwy w dziale 3.2 tabela A do odpowiednich pozycji w 2.2.41.3, zgodnie z przepisami działu 2.1, może odbywać się na podstawie praktyki lub na podstawie wyników badań wykonanych zgodnie z. Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.2.1. Zaklasyfikowanie materiałów nieorganicznych niewymienionych z nazwy dokonuje się na podstawie wyników badań dokonywanych zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.2.1: należy również uwzględnić doświadczenia praktyczne, jeżeli prowadzą do ostrzejszej klasyfikacji.

2.2.41.1.5 Jeżeli materiały niewymienione z nazwy klasyfikowane są do jednej z pozycji wymienionej pod 2.2.41.3 na podstawie badań, dokonanych zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.2.1, to wówczas obowiązują następujące kryteria:

a) materiały pyliste, granulowane lub pastowate, z wyjątkiem proszków metali lub proszków stopów metali, powinny być zaklasyfikowane do jako materiały stałe łatwo zapalne klasy 4.1, jeżeli łatwo zapalają się wskutek krótkotrwałego kontaktu ze źródłem zapłonu (np. płonącą zapałką) lub. jeżeli w razie zapalenia, ogień rozprzestrzenia się tak szybko, że czas spalania jest krótszy niż 45 sekund dla zmierzonej odległości 100 mm lub szybkość spalania jest większa niż 2.2 mm/sek.

b) proszki metali lub proszki stopów metali powinny być zaklasyfikowane do klasy 4.1. jeżeli zapalają się od płomienia, a czas rozprzestrzenienia się płomienia na całą długość próbki wynosi najwyżej 10 minut.

Materiały stałe, które mogą wywoływać pożar wskutek tarcia, powinny być sklasyfikowane przez analogię z pozycjami istniejącymi (np. zapałki) lub zgodnie z odpowiednimi przepisami specjalnymi.

2.2.41.1.6 Na podstawie badań zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.2.1 oraz kryteriami podanymi pod 2.2.41.1.4 i 2.2.41.1.5. można również stwierdzić, że właściwości materiału wymienionego z nazwy są tego rodzaju, że materiał ten nie podlega przepisom niniejszej klasy.

2.2.41.1.7 Jeżeli materiały klasy 4.1, wskutek domieszek, przechodzą do kategorii zagrożenia innej niż ta, do której należą materiały wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A. to mieszaniny te powinny być zaklasyfikowane do pozycji, do których odnoszą się na podstawie faktycznie stwarzanego przez nie zagrożenia.

Uwaga. W odniesieniu do klasyfikacji roztworów i mieszanin (takich jak preparaty i odpady) patrz też 2.1.3.

Klasyfikowanie do grup pakowania

2.2.41.1.8 Materiały stałe zapalne zaklasyfikowane do różnych pozycji w dziale 3.2 tabela A powinny być zaklasyfikowane do grup pakowania II lub III na podstawie badań wykonanych zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.2.1, na podstawie następujących kryteriów:

a) materiały stałe zapalne, które w warunkach badania spalają się w czasie krótszym niż 45 sekund dla zmierzonej odległości 100 mm, powinny być zaklasyfikowane do:

grupy pakowania II: jeżeli płomień przechodzi przez strefę zwilżoną;

grupy pakowania III: jeżeli strefa zwilżona zatrzymuje płomień przez co najmniej 4 minuty;

b) proszki metali lub proszki stopów metali powinny być zaklasyfikowane do:

grupy pakowania II: jeżeli, w warunkach badania, palenie rozprzestrzenia się na całą długość próbki w czasie 5 minut lub krótszym;

grupy pakowania III: jeżeli, w warunkach badania, palenie rozprzestrzenia się na całą długość próbki w czasie dłuższym niż 5 minut.

Odnośnie materiałów stałych, które mogą wywoływać pożar wskutek tarcia, grupa pakowania powinna być ustalona przez analogię z pozycjami istniejącymi lub zgodnie z przepisami specjalnymi.

Materiały samoreaktywne

Definicje

2.2.41.1.9 Dla potrzeb RID materiałami samoreaktywnymi są substancje termicznie niestabilne podatne na rozkład silnie egzotermiczny, nawet bez udziału tlenu (powietrza). Materiały nie są uważane za samoreaktywne klasy 4.1, jeżeli:

a) są wybuchowe zgodnie z kryteriami klasy 1;

b) są materiałami utleniającymi zgodnie z procedurą klasyfikacyjną dla klasy 5.1 (patrz 2.2.51.1), z wyjątkiem mieszanin materiałów utleniających, zawierających co najmniej 5% materiałów organicznych zapalnych i które poddaje się procedurze klasyfikacyjnej podanej w Uwadze 2;

c) są nadtlenkami organicznymi zgodnie z kryteriami klasy 5.2 (patrz 2.2.52.1);

d) ich ciepło rozkładu jest mniejsze niż 300 J/g lub

e) ich temperatura samoprzyspieszającego się rozkładu (TSR) (patrz Uwaga 2) dla sztuki przesyłki o masie 50 kg jest wyższa niż 75 °C;

Uwagi 1. Ciepło rozkładu może być oznaczone przy użyciu każdej uznanej międzynarodowo metody, np. różnicowej kalorymetrii skaningowej i kalorymetrii adiabatycznej.

2. Mieszaniny materiałów utleniających, które odpowiadają kryteriom klasyfikacyjnym klasy 5.1, zawierające co najmniej 5% materiałów organicznych zapalnych i nie odpowiadające kryteriom podanym pod a), c), d) lub e), podlegają procedurom klasyfikacyjnym dla materiałów samoreaktywnych.

Mieszaniny wykazujące właściwości materiałów samoreaktywnych typu В do F, są klasyfikowane jako materiały samoreaktywne klasy 4.1.

Mieszaniny wykazujące, na podstawie Podręcznika badań i kryteriów część II podrozdział 20.4.3 g), właściwości materiałów samoreaktywnych typu G, uznaje się do celów klasyfikacji jako materiały klasy 5.1 (patrz 2.2.51.1).

3. Temperatura samoprzyspieszająccgo się rozkładu (TSR) jest najniższą temperaturą, przy której może nastąpić samoprzyspieszający się rozkład materiału znajdującego się w opakowaniu stosowanym podczas przewozu. Przepisy dotyczące oznaczania TSR podane są w Podręczniku badań i kryteriów część II rozdział 20 i podrozdział 28.4.

4. Materiał, który wykazuje właściwości materiału samoreaktywnego, powinien być sklasyfikowany jako taki, także wtedy, jeżeli daje wynik pozytywny w badaniu zgodnie z 2.2.42.1.5 dla włączenia go do klasy 4.2.

Właściwości

2.2.41.1.10 Rozkład materiałów samoreaktywnych może być inicjowany ciepłem, kontaktem z katalizującymi zanieczyszczeniami (np. kwasami, związkami metali ciężkich, zasadami), tarciem lub uderzeniem. Szybkość rozkładu wzrasta wraz z temperaturą i jest zróżnicowana w zależności od materiału. Rozkład, szczególnie jeżeli nie występuje zapalenie, może pociągać za sobą wydzielanie toksycznych gazów lub pary. Temperatura określonych materiałów samoreaktywnych powinna być kontrolowana. Określone materiały samoreaktywne mogą rozkładać się wybuchowo, szczególnie, jeżeli są zamknięte. Charakterystyka ta może być zmodyfikowana wskutek dodatku rozcieńczalnika lub użycia odpowiedniego opakowania. Określone materiały samoreaktywne palą się energicznie. Materiałami samoreaktywnymi są np. określone związki należące do poniżej wymienionych typów:

azozwiązki alifatyczne (-C-N=N-C-);

azydki organiczne (-C-N₃);

sole diazoniowe (-CN₂⁺ Z^-);

związki N-nitrozowe (-N-N=O); oraz

sulfohydrazydy aromatyczne (-SO₂-NH-NH₂).

Lista ta nie jest wyczerpująca, a więc materiały z innymi grupami reaktywnymi oraz określone mieszaniny materiałów mogą mieć podobne właściwości.

Klasyfikacja

2.2.41.1.11 Materiały samoreaktywne klasyfikowane są do 7 typów zgodnie ze stopniem stwarzanego przez nie zagrożenia. Typy materiałów samoreaktywnych zawarte są w przedziale od typu A, który nie jest dopuszczony do przewozu w opakowaniu w którym jest badany, do typu G, który nie podlega przepisom klasy 4.1 dla materiałów samoreaktywnych. Klasyfikacja typów В do F jest bezpośrednio powiązana z maksymalną ilością materiału dopuszczoną dla jednego opakowania. Zasady, które powinny być stosowane przy klasyfikacji, jak również procedury klasyfikacyjne, metody badań i kryteria oraz przykład odpowiedniego raportu z badań, zawarte są w Podręczniku badań i kryteriów część II.

2.2.41.1.12 Materiały samoreaktywne dotychczas już sklasyfikowane i dotychczas już dopuszczone do przewozu w opakowaniach, wymienione są pod 2.2.41.4, dotychczas już dopuszczone do przewozu w DPPL, wymienione są w instrukcji pakowania DPPL520 pod 4.1.4.2, dotychczas już dopuszczone do przewozu w cysternach zgodnych z działem 4.2, wymienione są w instrukcji cystern przenośnych T23 pod 4.2.5.2. Dla każdego wymienionego dopuszczonego materiału jest przyporządkowana pozycja w dziale 3.2 tabela A (UN 3221 - UN 3240), ze wskazanym odpowiednim zagrożeniem dodatkowym oraz uwagami i istotnymi informacjami o przewozie.

Pozycje ogólne podają:

- typ (В do F) materiału samoreaktywnego, patrz 2.2.41.1.11;

- postać fizyczną (ciekły/stały).

Zaklasyfikowanie materiałów samoreaktywnych wymienionych w 2.2.41.4 następuje na podstawie materiałów czystych technicznie (o ile nie jest podane stężenie mniejsze niż 100%).

2.2.41.1.13 Klasyfikacja materiałów samoreaktywnych niewymienionych pod 2.2.41.4 w instrukcji pakowania DPPL520 pod 4.1.4.2 lub instrukcji cystern przenośnych T23 pod 4.2.5.2, powinna być dokonana przez władzę właściwą państwa pochodzenia. Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, to klasyfikacja i warunki przewozu powinny być potwierdzone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka.

2.2.41.1.14 Do określonych materiałów samoreaktywnych, w celu zmiany ich reaktywności, mogą być dodawane aktywatory, np. związki cynku. W wyniku tego, w zależności od rodzaju jak i stężenia aktywatora, może nastąpić zmniejszenie stabilności termicznej materiału i zmiana jego właściwości wybuchowych. Jeżeli obie te właściwości uległy zmianie, to nowy preparat powinien być oceniony zgodnie z procedurą klasyfikacyjną.

2.2.41.1.15 Próbki materiałów samoreaktywnych lub preparatów materiałów samoreaktywnych, niewymienione pod 2.2.41.4, dla których pełny zestaw wyników badań nie jest dostępny, i które będą przewożone dla przeprowadzenia dalszych badań lub oceny, powinny być zaklasyfikowane do jednej z odpowiednich pozycji dla materiałów samoreaktywnych typu C, pod warunkiem, że są spełnione następujące wymagania:

- dostępne dane wskazują, że próbka nie powinna być bardziej niebezpieczna, niż materiały samoreaktywne typu В;

- próbka jest zapakowana zgodnie z metodą pakowania OP2, a masa na wagon jest ograniczona do 10 kg;

Próbki wymagające kontroli temperatury nie są dopuszczone do przewozu.

Odczulanie

2.2.41.1.16 W celu zapewnienia bezpieczeństwa podczas przewozu, materiały samoreaktywne w wielu przypadkach są odczulane przez dodanie rozcieńczalnika. Gdy zawartość procentowa materiału jest zastrzeżona, to powinno być ono stężeniem wyrażonym w procentach masowych zaokrąglonych do najbliższej liczby całkowitej. Jeżeli stosuje się rozcieńczalnik, to materiał samoreaktywny powinien być badany wraz z rozcieńczalnikiem w stężeniu i postaci stosowanej podczas przewozu. Rozcieńczalniki, które w razie wycieku z opakowania, mogą powodować zatężanie materiału samoreaktywnego do stężenia niebezpiecznego, nie powinny być stosowane. Rozcieńczalnik powinien być odpowiedni do materiału samoreaktywnego. Z tego punktu widzenia odpowiednimi rozcieńczalnikami są takie materiały stałe lub ciekłe, które nie mają wpływu na stabilność termiczną i typ zagrożenia stwarzanego przez materiał samoreaktywny.

2.2.41.1.17 (zarezerwowany)

Materiały stałe wybuchowe odczulone

2.2.41.1.18 Materiały stałe wybuchowe odczulone są to materiały zwilżone wodą lub alkoholem, lub są rozcieńczone za pomocą innych substancji obniżających ich właściwości wybuchowe. Takimi pozycjami w dziale 3.2 tabela A są: UN 1310, 1320, 1321, 1322, 1336, 1337, 1344, 1347, 1348, 1349, 1354, 1355, 1356, 1357, 1517, 1571, 2555, 2556, 2557, 2852, 2907, 3317, 3319, 3344, 3364, 3365, 3366, 3367, 3368, 3369, 3370, 3376, 3380 i 3474.

Materiały pokrewne materiałom samoreaktywnym

2.2.41.1.19 Materiały, które:

a) zgodnie z seriami badań 1 i 2 zostały tymczasowo przyporządkowane do klasy 1, jednak poprzez serię badań 6 wyłączone z klasy 1,

b) nie są materiałami samoreaktywnymi klasy 4.1,

c) nie są materiałami klasy 5.1 lub 5.2,

są również przyporządkowane do klasy 4.1. Takimi pozycjami są UN 2956, 3241, 3242 i 3251.

2.2.41.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.41.2.1 Materiały chemicznie niestabilne klasy 4.1 są dopuszczone do przewozu tylko wtedy, gdy zostały podjęte niezbędne środki zapobiegające niebezpiecznym reakcjom ich rozkładu lub polimeryzacji, w normalnych warunkach przewozu. Dlatego też należy szczególnie upewnić się, że naczynia i cysterny nie zawierają żadnych materiałów inicjujących takie reakcje.

2.2.41.2.2 Materiały stałe zapalne utleniające zaklasyfikowane do UN 3097 nie są dopuszczone do przewozu, jeżeli spełniają wymagania dotyczące klasy 1 (patrz również 2.1.3.7).

2.2.41.2.3 Następujące materiały nie są dopuszczone do przewozu:

- materiały samoreaktywne typu A [patrz Podręcznik badań i kryteriów część II 20.4.2 a)]:

- siarczki fosforu, które zawierają biały lub żółty fosfor:

- materiały stałe wybuchowe odczulone inne niż wymienione w dziale 3.2 tabela A;

- materiały zapalne nieorganiczne w stanie stopionym w postaci innej niż UN 2448 SIARKA STOPIONA;

Następujące materiały samoreaktywne wymagające kontroli temperatury nie są dopuszczone do przewozu koleją:

- azydek baru zawierający mniej niż 50% masowych wody.

- materiały samoreaktywne o TSR ≤ 55 °C, dla których z tego względu wymagana jest kontrola temperatury:

UN 3231 MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP В CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA

UN 3232 MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP В STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA;

UN 3233 MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP С CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA;

UN 3234 MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP С STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA:

UN 3235 MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP D CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA;

UN 3236 MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP D STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA;

UN 3237 MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP E CIEKŁY. TEMPERATURA KONTROLOWANA;

UN 3238 MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP E STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA;

UN 3239 MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F CIEKŁY. TEMPERATURA KONTROLOWANA;

UN 3240 MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA.

2.2.41.3 Wykaz pozycji zbiorczych

wzory

Przypisy

^a) Metale i stopy metali w postaci sproszkowanej lub innej zapalnej, podatnej na samozapalenie, są materiałami klasy 4.2.

^b) Metale i stopy metali w postaci sproszkowanej lub innej zapalnej, które w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne, są materiałami klasy 4.3.

^c) Wodorki metali, które w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne, są materiałami klasy 4.3. Borowodorek glinu lub borowodorek glinu w urządzeniach, są materiałami klasy 4.2, UN 2870.

2.2.41.4 Wykaz dotychczas sklasyfikowanych materiałów samoreaktywnych w opakowaniach

Kolumna "Metoda pakowania", wymieniająca kody OP1 do OP8, odsyła do metod pakowania podanych pod 4.1.4.5 instrukcja pakowania P520 (patrz również 4.1.7.1). Przewożone materiały samoreaktywne powinny odpowiadać wskazanej klasyfikacji. Dla materiałów dopuszczonych do przewozu w DPPL - patrz 4.1.4.2 instrukcja pakowania DPPL520, a dla materiałów dopuszczonych do przewozu w cysternach zgodnie z działem 4.2 - patrz 4.2.5.2 instrukcja dla cystern przenośnych T23.

Uwaga. Poniższa tabela, zawierająca klasyfikację, odnosi się do technicznie czystych materiałów (chyba że podano stężenie poniżej 100%). Dla innych stężeń, uwzględniając procedury zawarte w Podręczniku badań i kryteriów część II, materiały mogą być odmiennie zaklasyfikowane.

Materiały samoreaktywne	Stężenie (%)	Metoda pakowania	Pozycja ogólna	Uwagi
AMID KWASU N,N'-DINITROZO-N,N'-DIMETYLOTEREFTALOWEGO, jako pasta	72	OP6	3224
2,2'-AZODI-(2,4-DIMETYLO-4-METOKSYWALERONITRYL)	100		3236	zakaz
2,2'-AZODI-(2,4-DIMETYLOWALERONITRYL)	100		3236	zakaz
2,2'-AZODI-(ETYLO-2-METYLOPROPIONIAN)	100		3235	zakaz
1,1'-AZODI-(HEKSAWODOROBENZONITRYL)	100	OP7	3326
2,2' -AZODI-(IZOBUTYRONITRYL)	100		3234	zakaz
2,2'-AZODI-(IZOBUTYRONITRYL), jako pasta na bazie wody	< 50	OP6	3224
2,2'-AZODI-(2-METYLOBUTYRONITRYLU)	100		3236	zakaz
AZODIKARBONAMID, PREPARAT TYP B,	< 100		3232	zakaz
TEMPERATURA KONTROLOWANA
AZODIKARBONAMID, PREPARAT TYP C	< 100	OP6	3224	(3)
AZODIKARBONAMID. PREPARAT TYP C,	< 100		3234	zakaz
TEMPERATURA KONTROLOWANA
AZODIKARBONAMID, PREPARAT TYP D	< 100	OP7	3226	(5)
AZODIKARBONAMID, PREPARAT TYP D,	< 100		3236	zakaz
TEMPERATURA KONTROLOWANA
AZOTAN TETRAAMINOPALLADU (II)	100		3234	zakaz
CHLOREK 4-(BENZYLO(ETYLO) AMINO)-3-ETOKSY-	100	OP7	3226
BENZENODIAZONIOWY CYNKU
CHLOREK 4-(BENZYLO(METYLO)AMINO)-3-ETOKSY-	100		3236	zakaz
BENZENODIAZONIOWY CYNKU
CHLOREK 3-CHLORO-4-DIETYLAMINO-BENZENODIAZONIOWY CYNKU	100	OP7	3226
CHLOREK 2,5-DIETOKSY-4-MORFOLINO-BENZENODIAZONIOWY CYNKU	67-100		3236	zakaz
CHLOREK 2,5-DIETOKSY-4-MORFOLINO-BENZENODIAZONIOWY CYNKU	66		3236	zakaz
CHLOREK 2,5-DIETOKSY-4-(FENYLOSULFONYLO)-	67		3236	zakaz
BENZENODIAZONIOWY CYNKU
CHLOREK 2,5-DIMETOKSY-4-(4-METYLOFENYLOSULFONYLO)-	79		3236	zakaz
BENZENODIAZONIOWY CYNKU
CHLOREK 4-DIMETYLOAMINO-6-(2-DIMETYLO-AMINOETOKSY) -	100		3236	zakaz
TOLUENO-2-DIAZONIOWY CYNKU
CHLOREK 4-DIPROPYLAMINO-BENZENODIAZONIOWY CYNKU	100	OP7	3226
CHLOREK 2-(N,N-ETOKSYKARBONYLOFENYLO-AMINO)-3-	63-92		3236	zakaz
METOKSY-4-(N-METYLO-N-CYKLOHEKSYLOAMINO)-BENZENO-DIAZONIOWY CYNKU
CHLOREK 2-(N,N-ETOKSYKARBONYLOFENYLO-AMINO)-3-	62		3236	zakaz
METOKSY-4-(N-METYLO-N-CYKLOHEKSYLOAMINO)-BENZENO-DIAZONIOWY CYNKU
CHLOREK 2-(2-HYDROKSYETOKSY)-1-(PYROLIDYNYLO-1)-	100		3236	zakaz
BENZENO-4-DIAZONIOWY CYNKU
CHLOREK 3-(2-HYDROKSYETOKSY)-1-(PYROLIDYNYLO-1)-	100		3236	zakaz
BENZENODIAZONIOWY CYNKU
2-DIAZO-1-NAFTOLO-5-SULFONIAN KOPOLIMERU ACETON-	100	OP8	3228
PIROGALLOL
2-DIAZO-1-NAFTOLO-4-SULFONIAN SODU	100	OP7	3226
2-DIAZO-1-NAFTOLO-5-SULFONIAN SODU	100	OP7	3226
2-DIAZO-1-NAFTOLO-4-SULFONYLOCHLOREK	100	OP5	3222	(2)
2-DIAZO-1-NAFTOLO-5-SULFONYLOCHLOREK	100	OP5	3222	(2)
2,5-DIBUTOKSY-4-(4-MORFOLINO)-BENZENO-DIAZONIOWY, TETRACHLOROCYNKAT (2:1)	100	OP8	3228
2,5-DIETOKSY-4-MORFOLINO-BENZENODIAZONIO-TETRAFLUOROBORAN	100		3236	zakaz
DIETYLENOGLIKOLO-BIS-(ALLILOWĘGLAN) + DIIZOPROPYLONADTLENODIWĘGLAN	≥ 88 ≤ 12		3237	zakaz
4-(DIMETYLOAMINO)-BENZENODIAZONIO-TRICHLOROCYNKAT(1)	100	OP8	3228
N,N'-DINITROZOPENTAMETYLENO-TETRAAMINA	82	OP6	3224	(7)
ESTER KWASU 2-DIAZO-NAFTOLO-SULFONOWEGO MIESZANINA, TYP D	< 100	OP7	3326	(9)
N-FORMYLO-2-(NITROMETYLENO)-1,3-NADHYDROTIAZYN	100		3236	zakaz
HYDRAZYD KWASU BENZENO-1,3-DISULFONYLOWEGO, jako pasta	52	OP7	3226
HYDRAZYD KWASU BENZENOSULFONYLOWEGO	100	OP7	3226
HYDRAZYD KWASU DIFENYLOHYDROKSY-4,4'-DI- SULFONYLOWEGO	100	OP7	3226
HYDRAZYD 4-METYLOBENZENOSULFONOWY	100	OP7	3226
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY CIEKŁY, PRÓBKA		OP2	3223	(B)
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY CIEKŁY, PRÓBKA, TEMPERATURA KONTROLOWANA			3233	zakaz
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY STAŁY, PRÓBKA		OP2	3224	(8)
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY STAŁY, PRÓBKA, TEMPERATURA KONTROLOWANA			3234	zakaz
3-METYLO-4-(PIROLIDYNO-1)-BENZENODIAZONIO TETRAFLUOROBORAN	95		3234	zakaz
4-NITROZOFENOL	100		3236	zakaz
SIARCZAN 2,5-DIETOKSY-4-(MORFOLINO)-BENZENODIAZONIOWY	100	OP7	3226
WODOROSIARCZAN 2-(N,N-METYLOAMINO-ETYLOKARBONYLO)-4-(3,4-DIMETYLO-FENYLOSULFONYLO)-BENZENODIAZONIOWY	96		3236	zakaz

Uwagi

(1) (zarezerwowany)

(2) Wymagana jest nalepka "MATERIAŁ WYBUCHOWY" według wzoru nr 1, (patrz 5.2.2.2.2).

(3) Preparaty azodikarbonamidu, które spełniają kryteria 20.4.2 c) Podręcznika badań i kryteriów część II.

(4) (zarezerwowany)

(5) Preparaty azodikarbonamidu, które spełniają kryteria 20.4.2 d) Podręcznika badań i kryteriów część II.

(6) (zarezerwowany)

(7) Ze zgodnym rozcieńczalnikiem o temperaturze wrzenia co najmniej 150 °C.

(8) Patrz 2.2.41.1.15

(9) Pozycja ta odnosi się do mieszaniny estru kwasu 2-diazo-1-naftolo-4-sulfonowego i estru kwasu 2-diazo-1-naftolo-5-sulfonowego, które spełniają kryteria Podręcznika badań i kryteriów część II rozdział 20.4.2 d).

2.2.42 Klasa 4.2 Materiały samozapalne

2.2.42.1 Kryteria

2.2.42.1.1 Tytuł klasy 4.2 obejmuje:

- materiały piroforyczne wraz z mieszaninami i roztworami (ciekłe lub stałe), które w zetknięciu z powietrzem, nawet w małych ilościach, zapalają się w ciągu 5 minut. Spośród materiałów klasy 4.2 są one najbardziej podatne na samozapalenie; oraz

- materiały i przedmioty samonagrzewające wraz z mieszaninami i roztworami, które w zetknięciu z powietrzem, bez dostarczenia energii z zewnątrz, są podatne na samonagrzewanie. Materiały te mogą ulegać zapaleniu tylko w dużych ilościach (kilka kilogramów) i po upływie długiego czasu (godzin lub dni).

2.2.42.1.2 Materiały i przedmioty klasy 4.2 dzielą się następująco:

S Materiały samozapalne bez zagrożenia dodatkowego

S1 Materiały organiczne ciekłe

S2 Materiały organiczne stałe

S3 Materiały nieorganiczne ciekłe

S4 Materiały nieorganiczne stałe

S5 Materiały metaloorganiczne

SW Materiały samozapalne, które w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne

SO Materiały samozapalne utleniające

ST Materiały samozapalne trujące

ST1 Materiały organiczne trujące ciekłe

ST2 Materiały organiczne trujące stałe

ST3 Materiały nieorganiczne trujące ciekłe

ST4 Materiały nieorganiczne trujące stałe

SC Materiały samozapalne żrące

SC1 Materiały organiczne żrące ciekłe

SC2 Materiały organiczne żrące stałe

SC3 Materiały nieorganiczne żrące ciekłe

SC4 Materiały nieorganiczne żrące stałe

Właściwości

2.2.42.1.3 Samonagrzewanie się materiałów - postępująca reakcja tego materiału z tlenem (powietrzem) wytwarzająca ciepło. Jeżeli ilość powstającego ciepła jest większa od ilości odprowadzanego ciepła, to dochodzi do wzrostu temperatury materiału, co po czasie indukcji może doprowadzić do samozapłonu i spalenia.

Klasyfikacja

2.2.42.1.4 Materiały i przedmioty zaklasyfikowane do klasy 4.2 wymienione są w dziale 3.2 tabela A. Zaklasyfikowanie materiałów i przedmiotów niewymienionych z nazwy w dziale 3.2 tabela A do odpowiedniej pozycji szczegółowej I.N.O. w 2.2.42.3, zgodnie z przepisami działu 2.1 powinno opierać się na doświadczeniu lub wynikach badań zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.3. Zaklasyfikowanie do pozycji ogólnych klasy 4.2 powinno opierać się na wynikach badań przeprowadzonych zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.3; należy również uwzględnić doświadczenia praktyczne, jeżeli prowadzą do ostrzejszej klasyfikacji.

2.2.42.1.5 Jeżeli materiały lub przedmioty niewymienione z nazwy, klasyfikowane są do jednej z pozycji wymienionych pod 2.2.42.3 na podstawie badań zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.3, to wówczas powinny być zastosowane następujące kryteria:

a) materiały samozapalne (piroforyczne) stałe powinny być zaklasyfikowane do klasy 4.2, jeżeli zapalają się przy zrzucie z wysokości 1 m lub w ciągu 5 minut;

b) materiały samozapalne (piroforyczne) ciekłe powinny być zaklasyfikowane do klasy 4.2, jeżeli:

(i) zapalają się w ciągu 5 minut po naniesieniu na obojętny nośnik, lub

(ii) w przypadku negatywnego wyniku badania dokonanego zgodnie z (i), naniesione na suchą, karbowaną bibułę filtracyjną (filtr Whatmana nr 3), powodują w ciągu 5 minut jej zapalenie lub zwęglenie;

с) materiały, które w próbce sześciennej o boku 10 cm, w temperaturze badania 140 °C ulegną samozapaleniu lub ich temperatura wzrośnie powyżej 200 °C w ciągu 24 godzin, powinny być zaklasyfikowane do klasy 4.2. Kryterium to opiera się na temperaturze samozapłonu węgla drzewnego, która dla próbki o objętości 27 m³ wynosi 50 °C. Materiały o temperaturze samozapalenia wyższej niż 50 °C dla objętości 27 m³ nie mogą być zaklasyfikowane do klasy 4.2.

Uwagi 1. Materiały przewożone w sztukach przesyłki o objętości maksymalnie 3 m³ są wyłączone z klasy 4.2, jeżeli badanie próbki sześciennej o boku 10 cm w 120 °C nie powodowało jej samozapłonu, ani wzrostu temperatury ponad 180 °C w ciągu 24 godzin.

2. Materiały przewożone w sztukach przesyłki o objętości maksymalnie 450 litrów są wyłączone z klasy 4.2, jeżeli badanie próbki sześciennej o boku 10 cm w 100 °C, nie powodowało jej samozapłonu, ani wzrostu temperatury ponad 160 °C w ciągu 24 godzin.

3. Materiały metaloorganiczne, w zależności od swoich właściwości i dodatkowych zagrożeń mogą być zaklasyfikowane do klasy 4.2 lub 4.3, w rozdziale 2.3.5 przedstawiony jest szczegółowy schemat blokowy klasyfikacji tych materiałów.

2.2.42.1.6 Jeżeli materiały klasy 4.2, wskutek domieszek, przechodzą do kategorii niebezpieczeństwa innej niż ta, do której należą materiały wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A, to takie mieszaniny powinny być zaklasyfikowane do pozycji, do których odnoszą się na podstawie faktycznie stwarzanego przez nie rzeczywistego zagrożenia.

Uwaga. W odniesieniu do klasyfikacji roztworów i mieszanin (takich jak preparaty i odpady), patrz również rozdział 2.1.3.

2.2.42.1.7 Na podstawie badań zwartych w Podręczniku badań i kryteriów część III rozdział 33.3 i kryteriów podanych pod 2.2.42.1.5, można również stwierdzić, czy właściwości dowolnego materiału wymienionego z nazwy są tego rodzaju, że nie podlega on przepisom niniejszej klasy.

Klasyfikowanie do grup pakowania

2.2.42.1.8 Materiały i przedmioty zaklasyfikowane do różnych pozycji w dziale 3.2 tabela A powinny być zaklasyfikowane do grup pakowania I, II lub III na podstawie badań przeprowadzonych według Podręcznika badań i kryteriów część III rozdział 33.3, zgodnie z następującymi kryteriami:

a) materiały samozapalne (piroforyczne) powinny być zaklasyfikowane do grupy pakowania I;

b) materiały i przedmioty samonagrzewające się, które w próbce sześciennej o boku 2,5 cm, w temperaturze badania 140 °C ulegną samozapaleniu lub ich temperatura wzrośnie powyżej 200 °C w ciągu 24 godzin, powinny być zaklasyfikowane do grupy pakowania II;

Materiały o temperaturze samozapłonu wyższej niż 50 °C dla objętości 450 litrów nie są klasyfikowane do grupy pakowania II;

c) materiały słabo samonagrzewające się, w których w próbce sześciennej o boku 2,5 cm, nie występują zjawiska wymienione pod b), przy określonych tam warunkach, ale w których w próbce sześciennej o boku 10 cm badanej w 140 °C w ciągu 24 godzin nastąpi samozapalenie lub wzrost temperatury powyżej 200 °C, powinny być zaklasyfikowane do grupy pakowania III.

2.2.42.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

Następujące materiały nie są dopuszczone do przewozu:

- UN 3255 PODCHLORYN tert-BUTYLU;

- materiały samonagrzewające się stałe utleniające, zaklasyfikowane do UN 3127, chyba że spełniają wymagania dla klasy 1 (patrz także 2.1.3.7).

2.2.41.3 Wykaz pozycji zbiorczych

wzór

Przypisy

a) Pyły i proszki metali, nietrujące, w postaci niesamozapalnej, które pomimo tego w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne, są materiałami klasy 4.3.

2.2.43 Klasa 4.3 Materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy zapalne

2.2.43.1 Kryteria

2.2.43.1.1 Tytuł klasy 4.3 obejmuje materiały, które reagując z wodą wydzielają gazy zapalne mogące tworzyć z powietrzem mieszaniny wybuchowe, jak również przedmioty zawierające takie materiały.

2.2.43.1.2 Materiały i przedmioty klasy 4.3 dzielą się następująco:

W Materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy zapalne, bez zagrożenia dodatkowego, jak również przedmioty zawierające takie materiały

W1 Materiały ciekłe

W2 Materiały stałe

W3 Przedmioty

WF1 Materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy zapalne, zapalne ciekłe

WF2 Materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy zapalne, zapalne stałe

WS Materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy zapalne, samonagrzewające się stałe

WO Materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy zapalne, utleniające stałe

WT Materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy zapalne, trujące

WT1 Materiały ciekłe

WT2 Materiały stałe

WC Materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy zapalne, żrące

WC1 Materiały ciekłe

WC2 Materiały stałe

WFC Materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy zapalne, zapalne żrące

Właściwości

2.2.43.1.3 Określone materiały w zetknięciu z wodą mogą wydzielać gazy zapalne, które mogą tworzyć z powietrzem mieszaniny wybuchowe. Mieszaniny takie łatwo zapalają się od wszystkich zwykłych źródeł zapłonu, np. otwartego ognia, narzędzi iskrzących lub niezabezpieczonych żarówek. Wytworzona fala detonacyjna i płomienie mogą być niebezpieczne dla ludzi i środowiska naturalnego. Metoda badania opisana w 2.2.43.1.4 stosowana jest do określania, czy reakcja materiału z wodą zmierza do wydzielania rosnącej ilości gazów, które mogą być zapalne. Metoda ta nie powinna być stosowana do materiałów piroforycznych.

Klasyfikacja

2.2.43.1.4 Materiały i przedmioty zaklasyfikowane do klasy 4.3 wymienione są w dziale 3.2 tabela A. Zaklasyfikowanie materiałów i przedmiotów niewymienionych z nazwy w dziale 3.2 tabela A. do odpowiedniej pozycji zawartej w 2.2.42.3, zgodnie z przepisami działu 2.1, powinno opierać się na wynikach badań zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.4; należy również uwzględnić doświadczenia praktyczne, jeżeli prowadzą do ostrzejszej klasyfikacji.

2.2.43.1.5 Jeżeli materiały lub przedmioty niewymienione z nazwy, klasyfikowane są do jednej z pozycji wymienionych pod 2.2.43.3 na podstawie badań zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.4. to wówczas powinny być zastosowane następujące kryteria:

Materiał powinien być zaklasyfikowany do klasy 4.3, jeżeli:

a) w jakimkolwiek stadium badań wydzielający gaz zapala się samorzutnie; lub

b) w ciągu jednej godziny z jednego kilograma badanego materiału wydziela się co najmniej 1 litr gazu zapalnego.

Uwaga. Materiały metaloorganiczne w zależności od swoich właściwości i dodatkowych zagrożeń mogą być zaklasyfikowane do klasy 4.2 lub 4.3; w rozdziale 2.3.5 przedstawiony jest szczegółowy schemat blokowy klasyfikacji tych materiałów.

2.2.43.1.6 Jeżeli materiały klasy 4.3 wskutek domieszek przechodzą do kategorii niebezpieczeństwa innej niż ta, do której należą materiały wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A. to mieszaniny takie powinny być zaklasyfikowane do pozycji, do których odnoszą się na podstawie stwarzanego przez nie rzeczywistego zagrożenia.

Uwaga. W odniesieniu do klasyfikacji roztworów i mieszanin (jak preparaty i odpady), patrz również 2.1.3.

2.2.43.1.7 Na podstawie badań przeprowadzonych zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.4 oraz kryteriów podanych w punkcie 2.2.43.1.5. można również stwierdzić, czy właściwości materiału wymienionego z nazwy są tego rodzaju, że nie podlega on przepisom niniejszej klasy.

Klasyfikacja do grup pakowania

2.2.43.1.8 Materiały i przedmioty wymienione z nazwy zaklasyfikowane do odpowiednich pozycji działu 3.2 tabeli A, powinny być zaklasyfikowane do grup pakowania I, II lub III na podstawie badań przeprowadzonych zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 33.4, wówczas obowiązują następujące kryteria:

a) materiał klasyfikuje się do grupy pakowania I, jeżeli w temperaturze pokojowej reaguje energicznie z wodą i wydziela gaz mogący zapalać się samorzutnie, albo w temperaturze pokojowej reaguje łatwo z wodą wydzielając gaz zapalny z szybkością co najmniej 10 litrów na kilogram materiału badanego w ciągu jednej minuty;

b) materiał klasyfikuje się do grupy pakowania II, jeżeli w temperaturze pokojowej reaguje łatwo z wodą w taki sposób, że maksymalna prędkość wydzielającego się gazu zapalnego wynosi co najmniej 20 litrów na kilogram badanego materiału w ciągu godziny oraz nie spełnia on kryteriów grupy pakowania I;

c) materiał klasyfikuje się do grupy pakowania III, jeżeli w temperaturze pokojowej reaguje powoli z wodą w taki sposób, że maksymalna prędkość wydzielającego się gazu zapalnego wynosi co najmniej 1 litr na kilogram badanego materiału w ciągu godziny oraz nie spełnia on kryteriów grupy pakowania I lub II.

2.2.43.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

Materiały reagujące z wodą utleniające stałe zaliczone do UN 3133 nie powinny być dopuszczone do przewozu, chyba że spełniają wymagania dla klasy 1 (patrz również 2.1.3.7).

2.2.43.3 Wykaz pozycji zbiorczych

wzór

Przypisy

^a) Metale i stopy metali, które w zetknięciu z wodą nie wydzielają gazów zapalnych i nie są piroforyczne lub samonagrzewające się. ale które są łatwo zapalne, są materiałami klasy 4.1. Metale i stopy metali ziem alkalicznych w postaci piroforycznej są materiałami klasy 4.2 Pyły i proszki metali w postaci piroforycznej są materiałami klasy 4.2. Metale i stopy metali w postaci piroforycznej są materiałami klasy 4.2. Związki fosforu z metalami ciężkimi, takimi jak żelazo, miedź, itp. nie podlegają RID.

^b) Metale i stopy metali w postaci piroforycznej są materiałami klasy 4.2.

^c) Chlorosilany o temperaturze zapłonu poniżej 23 °C, które w zetknięciu z wodą nie wydzielają gazów zapalnych, są materiałami klasy 3. Chlorosilany o temperaturze zapłonu co najmniej 23 °C, które w zetknięciu z wodą nie wydzielają gazów zapalnych, są materiałami klasy 8.

2.2.51 Klasa 5.1 Materiały utleniające

2.2.51.1 Kryteria

2.2.51.1.1 Tytuł klasy 5.1 obejmuje materiały, które same nie zawsze są zapalne, mogą jednak wskutek wydzielania tlenu powodować zapalenie lub podtrzymywanie palenia się innego materiału, oraz przedmioty zawierające takie materiały.

2.2.51.1.2 Materiały klasy 5.1 oraz przedmioty zawierające takie materiały dzielą się następująco:

O Materiały utleniające bez zagrożenia dodatkowego lub przedmioty zawierające takie materiały

O1 Materiały ciekłe

O2 Materiały stałe

O3 Przedmioty

OF Materiały utleniające zapalne stałe

OS Materiały utleniające samonagrzewające się stałe

OW Materiały utleniające stałe, które w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne

OT Materiały utleniające trujące

OT1 Materiały ciekłe

OT2 Materiały stałe

ОС Materiały utleniające żrące

OC1 Materiały ciekłe

OC2 Materiały stałe

OTC Materiały utleniające trujące żrące

2.2.51.1.3 Materiały i przedmioty zaklasyfikowane do klasy 5.1 wymienione są w dziale 3.2 tabela A. Materiały i przedmioty niewymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A mogą być zaklasyfikowane do odpowiedniej pozycji pod 2.2.51.3 zgodnie z przepisami działu 2.1 na podstawie metod badań i kryteriów zawartych w punktach 2.2.51.2.6 do 2.2.51.2.9 oraz w Podręczniku badań i kryteriów część Ш rozdział 34.4. W razie rozbieżności wyników badań ze znanymi doświadczeniami, należy podjąć decyzję uwzględniającą w pierwszej kolejności wyniki badań.

2.2.51.1.4 Jeżeli materiały klasy 5.1 wskutek domieszek przechodzą do kategorii niebezpieczeństwa innej niż ta, do której odnoszą się materiały wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A, to takie mieszaniny lub roztwory powinny być zaklasyfikowane do takich pozycji, do których odnoszą się na podstawie stwarzanego przez nie rzeczywistego zagrożenia.

Uwaga. W odniesieniu do klasyfikacji roztworów i mieszanin (jak preparaty i odpady), patrz również 2.1.3.

2.2.51.1.5 Na podstawie badań zgodnych z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 34.4 i kryteriów zawartych pod 2.2.51.1.6 do 2.2.51.1.9, można również określić, że materiał wymieniony z nazwy ma takie właściwości, iż nie podlega przepisom niniejszej klasy.

Materiały utleniające stale

Klasyfikacja

2.2.51.1.6 Jeżeli materiały utleniające stałe niewymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A klasyfikowane są do odpowiedniej pozycji pod 2.2.51.1.3 na podstawie badań zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 34.4.1, to powinny spełniać następujące kryteria:

Materiał stały powinien być zaklasyfikowany do klasy 5.1, jeżeli badana próbka o stosunku masowym materiału do celulozy 4:1 lub 1:1, zapali się lub pali się, lub charakteryzuje się średnim czasem palenia równym lub krótszym niż mieszanina bromianu potasu i celulozy o stosunku masowym 3:7.

Klasyfikacja do grup pakowania

2.2.51.1.7 Materiały utleniające stałe zaklasyfikowane do różnych pozycji w dziale 3.2 tabela A powinny być zaklasyfikowane do grup pakowania I, II lub III na podstawie badań zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 34.4.1, zgodnie z następującymi kryteriami:

a) grupa pakowania I: materiały, które w mieszaninie z celulozą o stosunku masowym 4:1 lub 1:1, charakteryzują się średnim czasem palenia krótszym niż średni czas palenia mieszaniny bromianu potasu i celulozy o stosunku masowym 3:2;

b) grupa pakowania II: materiały, które w mieszaninie z celulozą o stosunku masowym 4:1 lub 1:1, charakteryzują się średnim czasem palenia równym lub krótszym niż średni czas palenia mieszaniny bromianu potasu i celulozy o stosunku masowym 2:3 i nie spełniają kryteriów dla grupy pakowania I;

c) grupa pakowania III: materiały, które w mieszaninie z celulozą o stosunku masowym 4:1 lub 1:1 charakteryzują się średnim czasem palenia równym lub krótszym niż średni czas palenia mieszaniny bromianu potasu i celulozy o stosunku masowym 3:7 i nie spełniają kryteriów dla grupy pakowania I i II.

Materiały utleniające ciekle

Klasyfikacja

2.2.51.1.8 Jeżeli materiały utleniające ciekłe niewymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A klasyfikowane są do odpowiedniej pozycji pod 2.2.51.1.3 na podstawie badań zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część 111 rozdział 34.4.2. to powinny spełniać następujące kryteria:

Materiał ciekły powinien być zaklasyfikowany do klasy 5.1, jeżeli mieszanina materiału i celulozy o stosunku masowym 1:1 wykazuje przyrost ciśnienia 2070 kPa (nadciśnienia) lub większy, albo charakteryzuje się średnim czasem przyrostu ciśnienia równym lub krótszym niż średni czas przyrostu ciśnienia mieszaniny 65% roztworu kwasu azotowego i celulozy o stosunku masowym 1:1.

Klasyfikacja do grup pakowania

2.2.51.1.9 Materiały utleniające ciekłe zaklasyfikowane do różnych pozycji w dziale 3.2 tabela A powinny być zaklasyfikowane do grup pakowania I, II lub III na podstawie badań zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów część III rozdział 34.4.2, zgodnie z następującymi kryteriami:

a) grupa pakowania I: materiały, które w mieszaninie z celulozą o stosunku masowym 1:1 zapalą się samorzutnie lub średni czas przyrostu ciśnienia dla mieszaniny materiału i celulozy o stosunku masowym 1:1 jest krótszy niż dla mieszaniny 50% kwasu nadchlorowego i celulozy o stosunku masowym 1:1;

b) grupa pakowania II: materiały, które w mieszaninie z celulozą o stosunku masowym 1:1, wykazują średni czas przyrostu ciśnienia równy lub krótszy niż średni czas przyrostu ciśnienia dla mieszaniny 40% wodnego roztworu chloranu sodu i celulozy o stosunku masowym 1:1 i nie spełniają kryteriów dla grupy pakowania I;

c) grupa pakowania III: materiały, które w mieszaninie z celulozą o stosunku masowym 1:1, wykazują średni czas przyrostu ciśnienia równy lub krótszy niż średni czas przyrostu ciśnienia dla mieszaniny 65% roztworu kwasu azotowego i celulozy o stosunku masowym 1:1 i nie spełniają kryteriów dla grupy pakowania I i II.

2.2.51.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.51.2.1 Materiały chemicznie niestabilne klasy 5.1 są dopuszczone do przewozu tylko wtedy, gdy zostały podjęte niezbędne środki zapobiegające niebezpiecznym reakcjom ich rozkładu lub polimeryzacji, w normalnych warunkach przewozu. Dlatego też należy szczególnie upewnić się, że naczynia i cysterny nie zawierają żadnych materiałów inicjujących takie reakcje.

2.2.51.2.2 Następujące materiały i mieszaniny nie są dopuszczone do przewozu:

- materiały utleniające samonagrzewające się stałe zaklasyfikowane do UN 3100, materiały utleniające reagujące z wodą stałe zaklasyfikowane do UN 3121 i materiały utleniające zapalne stałe zaklasyfikowane do UN 3137, jeżeli spełniają przepisy klasy 1 (patrz również 2.1.3.7);

- nadtlenek wodoru niestabilizowany lub nadtlenek wodoru w roztworze wodnym niestabilizowanym, zawierającym ponad 60% nadtlenku wodoru;

- tetranitrometan zawierający zanieczyszczenia palne;

- roztwór kwasu nadchlorowego zawierający ponad 72% masowych kwasu lub mieszaniny kwasu nadchlorowego z cieczą inną niż woda;

- roztwór kwasu chlorowego zawierający ponad 10% masowych kwasu lub mieszaniny kwasu chlorowego z cieczą inną niż woda;

- chlorowcowane związki fluoru inne niż UN 1745 PENTAFLUOREK BROMU; UN 1746 TRIFLUOREK BROMU i UN 2495 PENTAFLUOREK JODU należące do klasy 5.1, jak również UN 1749 TRIFLUOREK CHLORU i UN 2548 PENTAFLUOREK CHLORU należące do klasy 2;

- chloran amonu i jego roztwory wodne oraz mieszaniny chloranu z solą amonową;

- chloryn amonu i jego roztwory wodne oraz mieszaniny chlorynu z solą amonową;

- mieszaniny podchlorynu z solą amonową;

- bromian amonu i jego roztwory wodne oraz mieszaniny bromianu z solą amonową;

- nadmanganian amonu i jego roztwory wodne oraz mieszaniny nadmanganianu amonu z solą amonową;

- azotan amonu zawierający ponad 0,2% materiałów palnych (włącznie z materiałami organicznymi przeliczonymi na węgiel), jeżeli jest składnikiem materiałów lub przedmiotów klasy 1;

- nawozy zawierające azotan amonu (przy oznaczaniu zawartości azotanu amonu, wszystkie jony azotanowe, dla których w mieszaninie występuje równoważna molowo ilość jonów amonowych, powinny być przeliczone na azotan amonu) lub zawartość w nich materiałów palnych jest wyższa od wartości podanych w przepisie specjalnym 307, za wyjątkiem warunków odnoszących się do klasy 1;

- azotyn amonu i jego roztwory wodne oraz mieszaniny nieorganicznego azotynu z solą amonową;

- mieszaniny azotanu potasu i azotynu sodu z solą amonową.

2.2.51.3 Wykaz pozycji zbiorczych

wzór

2.2.52 Klasa 5.2 Nadtlenki organiczne

2.2.52.1 Kryteria

2.2.52.1.1 Tytuł klasy 5.2 obejmuje nadtlenki organiczne i preparaty nadtlenków organicznych.

2.2.52.1.2 Materiały klasy 5.2 dzielą się następująco:

P1 Nadtlenki organiczne niewymagające kontroli temperatury,

P2 Nadtlenki organiczne wymagające kontroli temperatury (nie są dopuszczone do przewozu koleją).

Definicje

2.2.52.1.3 Nadtlenki organiczne są substancjami organicznymi, które zawierają dwuwartościową strukturę -O-O- i mogą być uważane za pochodne nadtlenku wodoru, w którym jeden lub dwa atomy wodoru zostały zastąpione przez rodniki organiczne.

Właściwości

2.2.52.1.4 Nadtlenki organiczne podatne są na rozkład egzotermiczny w normalnej lub podwyższonej temperaturze. Rozkład może być inicjowany przez: ciepło, kontakt z zanieczyszczeniami (np. kwasami, związkami metali ciężkich, aminami), tarcie lub uderzenie. Szybkość rozkładu wzrasta wraz z temperaturą i zależy od składu nadtlenku organicznego. W wyniku rozkładu mogą wydzielać się szkodliwe lub zapalne gazy albo pary. Określone nadtlenki organiczne mogą rozkładać się wybuchowo, szczególnie pod zamknięciem. Charakterystyka ta może być zmodyfikowana wskutek dodania rozcieńczalnika lub wskutek zastosowania odpowiedniego opakowania. Wiele nadtlenków organicznych pali się gwałtownie. Należy unikać kontaktu nadtlenku organicznego z oczami. Już bardzo krótki kontakt z określonymi nadtlenkami organicznymi uszkadza poważne rogówkę lub działa żrąco na skórę.

Uwaga. Metody badań dla określenia palności nadtlenków organicznych podane są w Podręczniku badań i kryteriów część III rozdział 32.4. Zaleca się przy oznaczaniu temperatury zapłonu nadtlenków organicznych stosowanie odpowiednio małych próbek, jak opisano w normie ISO 3679:1983, ponieważ mogą one reagować gwałtownie, gdy są ogrzewane.

Klasyfikacja

2.2.52.1.5 Każdy nadtlenek organiczny jest uważany za podlegający klasyfikacji w klasie 5.2, jeżeli preparat nadtlenku organicznego zawiera:

a) nie więcej niż 1% aktywnego tlenu, przy maksymalnie 1% nadtlenku wodoru:

b) nie więcej niż 0,5% aktywnego tlenu, przy więcej niż 1%, ale maksymalnie 7% nadtlenku wodoru.

Uwaga. Zawartość aktywnego tlenu (%) w preparatach nadtlenków organicznych określa się za pomocą wzoru

16 x Σ(n_i x c_i/m_i),

gdzie:

n_i = liczba grup nadtlenkowych w cząsteczce nadtlenku organicznego i;

c_i = stężenie nadtlenku organicznego i w % masowych;

m_i = masa cząsteczkowa nadtlenku organicznego i.

2.2.52.1.6 Nadtlenki organiczne, ze względu na stopień stwarzanego przez nie zagrożenia, klasyfikowane są do siedmiu typów. Typy nadtlenków organicznych dzielą się od nadtlenków organicznych typu A. które nie są dopuszczone do przewozu w opakowaniu, w którym były badane, aż do nadtlenków organicznych typu G, które nie podlegają przepisom klasy 5.2. Klasyfikacja nadtlenków typów В do F zależy bezpośrednio od maksymalnie dopuszczalnej ilości w jednej sztuce przesyłki. Zasady klasyfikacji materiałów niewymienionych pod 2.2.52.4, podane są w Podręczniku badań i kryteriów część II.

2.2.52.1.7 Nadtlenki organiczne już dotychczas sklasyfikowane i już dotychczas dopuszczone do przewozu w opakowaniach, wymienione są pod 2.2.52.4, już dotychczas dopuszczone do przewozu w DPPL, wymienione są w instrukcji pakowania DPPL520 pod 4.1.4.2 i już dotychczas dopuszczone do przewozu w cysternach zgodnych z działem 4.2 i 4.3. wymienione są w instrukcji cystern przenośnych T23 pod 4.2.5.2. Dla każdego wymienionego dopuszczonego materiału jest przyporządkowana pozycja w dziale 3.2 tabela A (UN 3101 - UN 3120). ze wskazanym odpowiednim zagrożeniem dodatkowym i uwagami z odnośnymi informacjami o przewozie.

2.2.52.1.8 Klasyfikacja nadtlenków organicznych niewymienionych pod 2.2.52.4, w instrukcji pakowania DPPL520 pod 4.1.4.2 lub instrukcji cystern przenośnych T23 pod 4.2.5.2, powinna być dokonana przez władzę właściwą państwa nadania. Świadectwo dopuszczenia powinno zawierać klasyfikację i odpowiednie warunki przewozu. Jeżeli państwo nadania nie jest Państwem-Stroną RID, to klasyfikacja i warunki przewozu powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka.

2.2.52.1.9 Próbki nadtlenków organicznych lub preparatów nadtlenków organicznych niewymienionych pod 2.2.52.4, dla których brak jest pełnych wyników badań, a które powinny być przewożone w celu przeprowadzenia dodatkowych badań i oceny, powinny być zaklasyfikowane do jednej z pozycji dla nadtlenków organicznych typu С pod warunkiem, że:

- zgodnie z posiadanymi danymi próbka nie jest bardziej niebezpieczna niż nadtlenek organiczny typu B;

- próbka opakowana jest zgodnie z metodą pakowania OP2, a ilość w wagonie nie jest większa niż 10 kg.

Próbka, która wymaga kontroli temperatury nie jest dopuszczona do przewozu koleją.

Odczulanie nadtlenków organicznych

2.2.52.1.10 W celu zapewnienia bezpiecznego przewozu, w pewnych przypadkach stosuje się odczulanie nadtlenków organicznych za pomocą ciekłych lub stałych materiałów organicznych, stałych materiałów nieorganicznych lub wody. Jeżeli ustalone jest stężenie procentowe, to powinno być ono stężeniem wyrażonym w procentach masowych, zaokrąglonych do najbliższej liczby całkowitej. Zasadą jest takie odczulanie, aby stężenie nadtlenku organicznego w razie wycieku nie osiągnęło poziomu niebezpiecznego.

2.2.52.1.11 Jeżeli dla pojedynczego preparatu nadtlenku organicznego nie ustalono inaczej, to do rozcieńczalników wykorzystywanych do odczulania stosuje się następujące definicje:

- rozcieńczalniki typu A są ciekłymi materiałami organicznymi zgodnymi z nadtlenkiem organicznym, mające temperaturę wrzenia co najmniej 150 °C. Rozcieńczalniki typu A mogą być stosowane do odczulania wszystkich nadtlenków organicznych,

- rozcieńczalniki typu В są ciekłymi materiałami organicznymi zgodnymi z nadtlenkami organicznymi mające temperaturę wrzenia poniżej 150 °C lecz co najmniej 60 °C oraz temperaturę zapłonu co najmniej 5 °C.

Rozcieńczalniki typu В mogą być zastosowane do odczulania wszystkich nadtlenków organicznych pod warunkiem, że temperatura wrzenia materiału ciekłego jest co najmniej o 60 °C wyższa niż TSR w 50 kg sztuce przesyłki.

2.2.52.1.12 Rozcieńczalniki inne niż typu A lub B, mogą być dodawane do preparatów nadtlenków organicznych wymienionych pod 2.2.52.4. pod warunkiem, że są one z nimi zgodne. Jednakże, całkowite lub częściowe zastąpienie rozcieńczalników typu A lub В innym rozcieńczalnikiem o odmiennych właściwościach wymaga, aby preparaty nadtlenków organicznych były ponownie klasyfikowane zgodnie z normalną procedurą zatwierdzającą dla klasy 5.2.

2.2.52.1.13 Wodę dopuszcza się do odczulania tylko tych nadtlenków organicznych, które wymienione są pod 2.2.52.4 lub w zezwoleniu władzy właściwej zgodnie z 2.2.52.1.8 ze wzmianką "z wodą" lub "trwała dyspersja w wodzie". Próbki nadtlenków organicznych lub preparaty nadtlenków organicznych niewymienionych pod 2.2.52.4, mogą być również odczulane wodą pod warunkiem spełnienia wymagań podanych w 2.2.52.1.9.

2.2.52.1.14 Do odczulania nadtlenków organicznych dopuszcza się stałe materiały organiczne lub nieorganiczne, jeżeli są one z nimi zgodne. Materiały ciekłe lub stałe uważane są za zgodne, jeżeli nie wpływają niekorzystnie na stabilność termiczną preparatów nadtlenku organicznego i rodzaj stwarzanego przez nie zagrożenia.

2.2.52.1.15

2.2.52.1.18 (zarezerwowane)

2.2.52.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

Następujące nadtlenki organiczne nie są dopuszczone do przewozu na warunkach klasy 5.2:

- nadtlenki organiczne typu A [patrz Podręcznik badań i kryteriów część II rozdział 20.4.3 a)].

Następujące nadtlenki organiczne, wymagające kontroli temperatury, nie są dopuszczone do przewozu koleją:

- nadtlenki organiczne typu В i С o TSR ≤ 50 °C:

UN 3111 NADTLENEK ORGANICZNY TYP В CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA;

UN 3112 NADTLENEK ORGANICZNY TYP В STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA;

UN 3113 NADTLENEK ORGANICZNY TYP С CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA;

UN 3114 NADTLENEK ORGANICZNY TYP С STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA;

- nadtlenki organiczne typu D, które wskutek ogrzania pod zamknięciem ulegają gwałtownej lub umiarkowanej reakcji przy TSR ≤ 50 °C, lub które przy ogrzaniu pod zamknięciem ulegają słabej reakcji lub nie ulegają jej wcale przy TSR ≤ 45 °C:

UN 3115 NADTLENEK ORGANICZNY TYP D CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA:

UN 3116 NADTLENEK ORGANICZNY TYP D, STAŁY TEMPERATURA KONTROLOWANA; nadtlenki organiczne typu E i F o TSR ≤ 45 °C;

UN 3117 NADTLENEK ORGANICZNY TYP E CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA.

UN 3118 NADTLENEK ORGANICZNY TYP E STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA;

UN 3119 NADTLENEK ORGANICZNY TYP F CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA:

UN 3120 NADTLENEK ORGANICZNY TYP F STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA.

2.2.52.3 Wykaz pozycji zbiorczych

wzór

2.2.52.4 Wykaz dotychczas sklasyfikowanych nadtlenków organicznych w opakowaniach

Kolumna "Metoda pakowania", wymieniająca kody OP1 do OP8 odsyła do metod pakowania podanych pod 4.1.4.1 instrukcja pakowania P520 (patrz również 4.1.7.1). Przewożone nadtlenki organiczne powinny odpowiadać wskazanej klasyfikacji. Dla materiałów dopuszczonych do przewozu w DPPL - patrz 4.1.4.2 instrukcja pakowania DPPL520, a dla materiałów dopuszczonych do przewozu w cysternach zgodnych z działem 4.2 i 4.3 - patrz 4.2.5.2 instrukcja cystern przenośnych T23.

Nadtlenek organiczny	Stężenie (%)	Rozcieńczalnik typ A (%)	Rozcieńczalnik typ B (%)1)	Obojętny materiał stały (%)	Woda (%)	Metoda pakowania	UN pozycji zbiorczej	Zagrożenie dodatkowe i uwagi
tert-AMYLONADTLENO-3,5,5-TRIMETYLOHEKSANIAN	≤ 100					OP7	3105
1-(2-tert-BUTYLONADTLENOIZOPROPYLO)-3-IZOPROPENYLOBENZEN	≤ 77	≥ 23				OP7	3105
1-(2-tert-BUTYLONADTLENOIZOPROPYLO) -3-IZOPROPENYLOBENZEN	≤ 42			≥ 58		OP8	3108
([3R-(3R, 5aS, 6S, 8aS, 9R, 10R, 12S, 12aR**)]-DEKAHYDRO-10-METOKSY-3,6,9-TRIMETYLO-3,12-EPOKSY-12H- PIRANO[4,3-j]-1,2-BENZODIOKSEPIN)	≤ 100					OP7	3106
2,2-DI-(tert-AMYLONADTLENO)-BUTAN	≤ 57		≥ 43			OP7	3105
1,1-DI-(terl-AMYLONADTLENO)-CYKLOHEKSAN	≤ 82	≥ 18				OP6	3103
3,3-DI-(tert-AMYLONADTLENO)-MAŚLAN ETYLU	≤ 67	≥ 33				OP7	3105
2,2-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-BUTAN	≤ 52	≥ 48				OP6	3103
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSAN	>80-100					OP5	3101	3)
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSAN	≤ 72		≥ 28			OP5	3103	30)
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSAN	> 52-80	≥ 20				OP5	3103
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSAN	> 42-52	≥ 48				OP7	3105
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSAN	≤ 42	≥ 13		≥ 45		OP7	3106
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSAN	≤ 27	≥ 25				OP8	3107	21)
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSAN	≤ 42	≥ 58				OP8	3109
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSAN	≤ 13	≥ 13	≥ 74			OP8	3109
1,1 -DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSAN + tert-BUTYLONADTLENO-2-ETYLOHEKSANIAN	≤ 43 + ≤ 16	≥ 41				OP7	3105
2,2-DI-(4,4-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSYLOPROPAN	≤ 42			≥ 58		OP7	3106
2,2-DI-(4,4-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSYLOPROPAN	≤ 22		≥ 78			OP8	3107
3,3-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-MAŚLAN ETYLU	> 77-100					OP5	3103
3,3-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-MAŚLAN ETYLU	≤ 77	≥ 23				OP7	3105
3,3-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-MAŚLAN ETYLU	≤ 52			≥ 48		OP7	3106
2,2-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-PROPAN	≤ 52	≥ 48				OP7	3105
2,2-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-PROPAN	≤ 42	≥ 13		≥ 45		OP7	3106
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-3,3,5-TRIMETYLOCYKLOHEKSAN	>90-100					OP5	3101	3)
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-3,3,5-TRIMETYLOCYKLOHEKSAN	> 57-90	≥ 10				OP5	3103
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-3,3,5-TRIMETYLOCYKLOHEKSAN	≤ 77		≥ 23			OP5	3103
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-3,3,5- TRIMETYLOCYKLOHEKSAN	≤ 90	≥ 10				OP5	3103	30)
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-3,3,5-TRIMETYLOCYKLOHEKSAN	≤ 57			≥ 43		OP8	3110
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-3,3,5-TRIMETYLOCYKLOHEKSAN	≤ 57	≥ 43				OP8	3107
1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-3,3,5-TRIMETYLOCYKLOHEKSAN	≤ 32	≥ 26	≥ 42			OP8	3107
DI-(tert-BUTYLNADTLENOIZOPROPYLO)-BENZEN(Y)	>42-100			≤ 57		OP7	3106
DI-(tert-BUTYLNADTLENOIZOPROPYLO)-BENZEN(Y)	≤ 42			≥ 58			wolny	29)
1,6-DI-(tert-BUTYLONADWĘGLANO)-HEKSAN	≤ 72	≥ 28				OP5	3103
4,4-DI-(tert-BUTYLO)NADWALERIANIAN n-BUTYLU	>52-100					OP5	3103
4,4-DI-(tert-BUTYLO)NADWALERIANIAN n-BUTYLU	≤ 52			≥ 48		OP8	3108
tert-BUTYLO-3,5,5-TRIMETYLONADHEKSANIAN	>32-100					OP7	3105
tert-BUTYLO-3,5,5-TRIMETYLONADHEKSANIAN	≤ 42			≥ 58		OP7	3106
tert-BUTYLO-3,5,5-TRIMETYLONADHEKSANIAN	≤ 32		≥ 68			OP8	3109
DIETYLONADOCTAN tert-BUTYLU	≤ 100						3113	zakaz
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(BENZOILONADTLENO)-HEKSAN	>82-100					OP5	3102	3)
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(BENZOILONADTLENO)-HEKSAN	≤ 82			≥ 18		PO7	3106
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(BENZOILONADTLENO)-HEKSAN	≤ 82				≥ 18	OP5	3104
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-HEKSAN	>90-100					OP5	3103
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-HEKSAN	> 52-90	≥ 10				OP7	3105
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-HEKSAN	≤ 77			≥ 23		OP8	3108
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-HEKSAN	≤ 52	≥ 48				OP8	3109
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-HEKSAN (jako pasta)	≤ 47					OP8	3108
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(tert- BUTYLONADTLENO)-HEKSYN-3	>86-100					OP5	3101	3)
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(tert- BUTYLONADTLENO) - HEKSYN-3	> 52-86	> 14				OP5	3103	26)
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(tert- BUTYLONADTLENO)-HEKSYN-3	≤ 52			≥ 48		OP7	3106
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(2-TLETYLOHEKSANOILONADENO)-HEKSAN	≤ 100						3113	zakaz
2,5-DIMETYLO-2,5-DIWODORONADTLENOHEKSAN	≤ 82				≥ 18	OP6	3104
2,5-DIMETYLO-2,5-DI-(3,3,5- TRIMETYLOHEKSANOILONADTLENO)-HEKSAN	≤ 77	≥ 23				OP7	3105
DI-(2-NEODEKANOILONADTLENOIZOPROPYLO)-BENZEN	≤ 52	≥ 48					3115	zakaz
DIWODORONADTLENEK DIIZOPROPYLOBENZENU	≤ 82	≥ 5			≥ 5	OP7	3106	24)
2,2-DIWODORONADTLENOPROPAN	≤ 27			≥ 73		OP5	3102	3)
2-ETYLONADHEKSANIAN tert-AMYLU	≤ 100						3115	zakaz
2-ETYLONADHEKSANIAN tert-BUTYLU	>52-100						3113	zakaz
2-ETYLONADHEKSANIAN tert-BUTYLU	>32-52		≥ 48				3117	zakaz
2-ETYLONADHEKSANIAN tert-BUTYLU	≤ 52			≥ 48			3118	zakaz
2-ETYLONADHEKSANIAN tert-BUTYLU	≤ 32		≥ 68				3119	zakaz
2-ETYLONADHEKSANIAN tert-BUTYLU + 2,2-DI- (tert-BUTYLONADTLENO)-BUTAN	≤ 12 + ≤ 14	≥ 14		≥ 60		OP7	3106
2-ETYLONADHEKSANIAN tert-BUTYLU + 2,2-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-BUTAN	≤ 31 +≤ 36		≥ 33				3115	zakaz
2-ETYLOHEKSYLONADWĘGLAN tert-AMYLU	≤ 100					OP7	3105
2-ETYLOHEKSYLONADWĘGLAN tert-BUTYLU	≤ 100					OP7	3105
IZOPROPYLONADWĘGLAN tert-AMYLU	≤ 77	≥ 23				OP5	3103
IZOPROPYLONADWĘGLAN tert-BUTYLU	≤ 77	≥ 23				OP5	3103
KWAS 3-CHLORONADBENZOESOWY	> 57-86			≥ 14		OP1	3102	3)
KWAS 3-CHLORONADBENZOESOWY	≤ 57			≥ 3	≥ 40	OP7	3106
KWAS 3-CHLORONADBENZOESOWY	≤ 77			≥ 6	≥ 17	OP7	3106
KWAS NADOCTOWY TYP D, stabilizowany	≤ 43					OP7	3105	13) 14) 19)
KWAS NADOCTOWY TYP E, stabilizowany	≤ 43					OP8	3107	13) 15) 19)
KWAS NADOCTOWY TYP F, stabilizowany	≤ 43					OP8	3107	13) 16) 19)
KWAS NADDODECYLOWY	≤ 100						3118	zakaz
2-METYLONADBENZOESAN tert-BUTYLU	≤ 100					OP5	3103
MONONADMALEINIAN tert-BUTYLU	> 52-100					OP5	3102	3)
MONONADMALEINIAN tert-BUTYLU	≤ 52	≥ 48				OP6	3103
MONONADMALEINIAN tert-BUTYLU	≤ 52			≥ 48		OP8	3108
MONONADMALEINIAN tert-BUTYLU (jako pasta)	≤ 52					OP8	3108
NADAZELAINIAN DI-tert-BUTYLU	≤ 52	≥ 48				OP7	3105
NADBENZOESAN tert-AMYLU	≤ 100					OP5	3103
NADBENZOESAN tert-BUTYLU	> 77-100					OP5	3103
NADBENZOESAN tert-BUTYLU	> 52-77	≥ 23				OP7	3105
NADBENZOESAN tert-BUTYLU	≤ 52			≥ 48		OP7	3106
NADDIWĘGLAN tert-BUTYLOSTEARYLU	≤ 100					OP7	3106
NADDIWĘGLAN DIACETYLU	≤ 100						3116	zakaz
NADDIWĘGLAN DIACETYLU (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 42						3119	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-(4-tert-BUTYLOCYKLOHEKSYLU)	≤ 100						3114	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-(4-tert-BUTYLOCYKLOHEKSYLU) (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 42						3119	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-n-BUTYLU	> 27-52		≥ 48				3115	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-n-BUTYLU	≤ 27		≥ 73				3117	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-n-BUTYLU [jako dyspersja stabilna w wodzie (zamrożona)]	≤ 42						3118	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-sec-BUTYLU	>52-100						3113	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-sec-BUTYLU	≤ 52		≥ 48				3115	zakaz
NADDIWĘGLAN DICYKLOHEKSYLU	>91-100						3112	zakaz
NADDIWĘGLAN DICYKLOHEKSYLU	≤ 91				≥ 9		3114	zakaz
NADDIWĘGLAN DICYKLOHEKSYLU (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 42						3119	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-(2-ETOKSYETYLU)	≤ 52		≥ 48				3115	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-(2-ETYLOHEKSYLU)	>77-100						3113	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-(2-ETYLOHEKSYLU)	≤ 77		≥ 23				3115	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-(2-ETYLOHEKSYLU) (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 62						3119	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-(2-ETYLOHEKSYLU) [jako dyspersja stabilna w wodzie (zamrożona)]	≤ 52						3120	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-(2-FENOKSYETYLU)	>85-100					OP5	3102	3)
NADDIWĘGLAN DI-(2-FENOKSYETYLU)	≤ 85				≥ 15	OP7	3106
NADDIWĘGLAN DIIZOPROPYLU	>52-100						3112	zakaz
NADDIWĘGLAN DIIZOPROPYLU	≤ 52		≥ 48				3115	zakaz
NADDIWĘGLAN DIIZOPROPYLU	≤ 32	≥ 68					3115	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-(3-METOKSYBUTYLU)	≤ 52		≥ 48				3115	zakaz
NADDIWĘGLAN DIMIRYSTYLU	≤ 100						3116	zakaz
NADDIWĘGLAN DIMIRYSTYLU (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 42						3119	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-n-PROPYLU	≤ 100						3113	zakaz
NADDIWĘGLAN DI-n-PROPYLU	≤ 77		≥ 23				3113	zakaz
NADDIWĘGLAN IZOPROPYLO- sec-BUTYLU + NADDIWĘGLAN IZOPROPYLO-sec-BUTYLU + NADDIWĘGLAN DIIZOPROPYLU	≤ 32 + ≤ 15- 18+ ≤ 12-15	≥ 38					3115	zakaz
NADDIWĘGLAN IZOPROPYLO-sec-BUTYLU + NADDIWĘGLAN IZOPROPYLO-sec-BUTYLU + NADDIWĘGLAN DIIZOPROPYLU	≤ 52 + ≤ 28 + ≤ 22						3111	zakaz
NADFTALAN DI-tert-BUTYLU	> 42-52	≥ 48				OP7	3105
NADFTALAN DI-tert-BUTYLU (jako pasta)	≤ 52					OP7	3106	20)
NADFTALAN DI-tert-BUTYLU	≤ 42	≥ 58				OP8	3107
NADFUMARAN tert-BUTYLOBUTYLU	≤ 52	≥ 48				OP7	3105
NADIZOMAŚLAN tert-BUTYLU	> 52-77		≥ 23				3111	zakaz
NADIZOMAŚLAN ten-BUTYLU	≤ 52		≥ 48				3115	zakaz
NADKROTONIAN tert-BUTYLU	≤ 77	≥ 23				OP7	3105
NADNEODEKANIAN tert-AMYLU	≤ 77		≥ 23				3115	zakaz
NADNEODEKANIAN tert-AMYLU	≤ 47	≥ 53					3119	zakaz
NADNEODEKANIAN tert-BUTYLU	>77-100						3115	zakaz
NADNEODEKANIAN tert-BUTYLU	≤ 77		≥ 23				3115	zakaz
NADNEODEKANIAN tert-BUTYLU (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 52						3119	zakaz
NADNEODEKANIAN tert-BUTYLU [jako dyspersja stabilna w wodzie (zamrożona)]	≤ 42						3118	zakaz
NADNEODEKANIAN tert-BUTYLU	≤ 32	≥ 68					3119	zakaz
NADNEODEKANIAN tert-BUTYLU (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 42						3117	zakaz
NADNEODEKANIANIAN tert-HEKSYLU	≤ 71	≥ 29					3115	zakaz
NADNEODEKANIAN 3-HYDROKSY -1,1- DIMETYLOBUTYLU	≤ 77	≥ 23					≥ 77	≥ 23
NADNEODEKANIAN 3-HYDROKSY -1,1- DIMETYLOBUTYLU	≤ 52	≥ 48					3117	zakaz
NADNEODEKANIAN 3-HYDROKSY -1,1-DIMETYLOBUTYLU (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 52						3119	zakaz
NADNEODEKANIAN KUMYLU	≤ 77		≥ 23				3115	zakaz
NADNEODEKANIAN KUMYLU	≤ 87	≥ 13					3115	zakaz
NADNEODEKANIAN KUMYLU (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 52						3119	zakaz
NADNEODEKANIAN 1,1,3,3-TETRAMETYLOBUTYLU	≤ 72		≥ 28				3115	zakaz
NADNEODEKANIAN 1,1,3,3-TETRAMETYLOBUTYLU (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 52						3119	zakaz
NADNEOHETANIAN tert-BUTYLU	≤ 77	≥ 23				OP7	3115
NADNEOHETANIAN tert-BUTYLU (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 42					OP8	3117
NADNEOHEPTANIAN 1,1- DIMETYLO-3-HYDROKSYBUTYLU	≤ 52	≥ 48					3117	zakaz
NADNEOHEPTANIAN KUMYLU	≤ 77	≥ 23					3115	zakaz
NADOCTAN tert-AMYLU	≤ 62	≥ 38				OP7	3105
NADOCTAN tert-BUTYLU	>52-77	≥ 23				OP5	3101	3)
NADOCTAN tert-BUTYLU	> 32-52	≥ 48				OP6	3103
NADOCTAN tert-BUTYLU	≤ 32		≥ 68			OP8	3109
NADPIWALAN tert-AMYLU	≤ 77		≥ 23				3113	zakaz
NADPIWALAN tert-BUTYLU	> 67-77	≥ 23					3113	zakaz
NADPIWALAN tert-BUTYLU	> 27-67		≥ 33				3115	zakaz
NADPIWALAN tert-BUTYLU	≤ 27		≥ 73				3119	zakaz
NADPIWALAN 1-(2-ETYLENOHEKSANOLO NADTLENO)-1,3-DIMETYLOBUTYLU	≤ 52	≥ 45	≥ 10				3115	zakaz
NADPIWALAN tert-HEKSYLU	≤ 72		≥ 28				3115	zakaz
NADPIWALAN KUMYLU	≤ 77		≥ 23				3115	zakaz
NADPIWALAN 1,1,3,3-TETRAMETYLOBUTYLU	≤ 77	≥ 23					3115	zakaz
NADTLENEK ACETYLOACETONU	≤ 42	≥ 48			≥ 8	OP7	3105	2)
NADTLENEK ACETYLOACETONU (jako pasta)	≤ 32					OP7	3106	20)
NADTLENEK ACETYLOCYKLOHEKSANOSULFONYLU	≤ 82				≥ 12		3112	zakaz
NADTLENEK ACETYLOCYKLOHEKSANOSULFONYLU	≤ 32		≥ 68				3115	zakaz
NADTLENEK tert-BUTYLOKUMYLU	>42-100					OP8	3107
NADTLENEK tert-BUTYLOKUMYLU	≤ 52			≥ 48		OP8	3108
NADTLENEK DIACETYLU	≤ 27		≥ 73				3115	zakaz
NADTLENEK DI-tert-AMYLU	≤ 100					OP8	3107
NADTLENEK DIBENZOILU	>51-100			≤ 48		OP2	3102	3)
NADTLENEK DIBENZOILU	>77-94				≥ 6	OP4	3102	3)
NADTLENEK DIBENZOILU	≤ 77				≥ 23	OP6	3104
NADTLENEK DIBENZOILU	≤ 62			≥ 28	≥ 10	OP7	3106
NADTLENEK DIBENZOILU (jako pasta)	> 52-62					OP7	3106	20)
NADTLENEK DIBENZOILU	> 35-52			≥ 48		OP7	3106
NADTLENEK DIBENZOILU	> 36-42	≥ 18			≤ 40	OP8	3107
NADTLENEK DIBENZOILU (jako pasta)	≤ 56,5				≥ 15	OP8	3108
NADTLENEK DIBENZOILU (jako pasta)	≤ 52					OP8	3108	20)
NADTLENEK DIBENZOILU (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 42					OP8	3109
NADTLENEK DIBENZOILU	≤ 35			≥ 65			wolny	29)
NADTLENEK DI-tert-BUTYLU	> 52					OP8	3107
NADTLENEK DI-tert-BUTYLU	≤ 52		≥ 48			OP8	3109	25)
NADTLENEK DI-(4-CHLOROBENZOILU)	≤ 77				≥ 23	OP5	3102	3)
NADTLENEK DI-(4-CHLOROBENZOILU) (jako pasta)	≤ 52					OP7	3106	20)
NADTLENEK DI-(4-CHLOROBENZOILU)	≤ 32			≥ 68			wolny	29)
NADTLENEK(KI) CYKLOHEKSANONU	≤ 91				≥ 9	OP6	3104	13)
NADTLENEK(KI) CYKLOHEKSANONU	≤ 72	≥ 28				OP7	3105	5)
NADTLENEK(KI) CYKLOHEKSANONU (jako pasta)	≤ 72					OP7	3106	5) 20)
NADTLENEK(KI) CYKLOHEKSANONU	≤ 32			≥ 68			wolny	29)
NADTLENEK DI-(2,4-DI- CHLOROBENZOILU)	≤ 77				≥ 23	OP5	3102	3)
NADTLENEK DI-(2,4-DI- CHLOROBENZOILU) (jako pasta z olejem silikonowym)	≤ 52					OP7	3106
NADTLENEK DI-(2,4-DI- CHLOROBENZOILU) (jako pasta)	≤ 52						3118	zakaz
NADTLENEK DIDEKANOILU	≤ 100						3114	zakaz
NADTLENEK DI-(1-HYDROKSYCYKLOHEKSYLU)	≤ 100					OP7	3106
NADTLENEK DIIZOBUTYRYLU	> 32-52		≥ 48				3111	zakaz
NADTLENEK DIIZOBUTYRYLU	≤ 32		≥ 68				3115	zakaz
NADTLENEK DIKUMYLU	>52-100					OP8	3110	12)
NADTLENEK DIKUMYLU	≤ 52			≥ 48			wolny	29)
NADTLENEK DILAUROILU	≤ 100					OP7	3106
NADTLENEK DILAUROILU (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 42					OP8	3109
NADTLENEK DI-(2-METYLOBENZOILU)	≤ 87				≥ 13		3112	zakaz
NADTLENEK DI-(4-METYLOBENZOILU) (jako pasta z olejem silikonowym)	≤ 52					OP7	3106
NADTLENEK DI-(3-METYLOBENZOILU) + NADTLENEK BENZOILO-(3-METYLOBENZOILU) + NADTLENEK DIBENZOILU	≤ 20 + ≤ 18 + ≤ 4		≥ 58				3115	zakaz
NADTLENEK DI-n-NONANOILU	≤ 100						3116	zakaz
NADTLENEK DI-n-OKTANOILU	≤ 100						3114	zakaz
NADTLENEK DI-n-OKTANOILU	≤ 13			≥ 87			wolny	29)
NADTLENEK DIPROPIONYLU	≤ 27		≥ 73				3117	zakaz
NADTLENEK DI-(3,5,5-TRIMETYLOHEKSANOILU)	> 52-82	≥ 18					3115	zakaz
NADTLENEK DI-(3,5,5-TRIMETYLOHEKSANOILU)	> 38-52	≥ 48					3119	zakaz
NADTLENEK DI-(3,5,5-TRIMETYLOHEKSANOILU) (jako dyspersja stabilna w wodzie)	≤ 52						3119	zakaz
NADTLENEK DI-(3,5,5-TRIMETYLOHEKSANOILU)	≤ 38	≥ 62					3119	zakaz
NADTLENEK KWASU DIBURSZTYNOWEGO	>72-100					OP4	3102	3) 17)
NADTLENEK KWASU DIBURSZTYNOWEGO	≤ 72				≥ 28		3116	zakaz
NADTLENEK(KI) METYLOCYKLOHEKSANONU	≤ 67		≥ 33				3115	zakaz
NADTLENEK(KI) METYLOETYLOKETONU	8)	≥ 48				OP5	3101	3) 8)
NADTLENEK(KI) METYLOETYLOKETONU	9)	≥ 55				OP7	3105	9)
NADTLENEK(KI) METYLOETYLOKETONU	10)	≥ 60				OP8	3107	10)
NADTLENEK(KI) METYLOIZOBUTYLOKETONU	≤ 62	≥ 19				OP7	3105	22)
NADTLENEK(KI) METYLOIZOPROPYLOKETONU	31)	≥ 70				OP8	3109	31)
NADTLENEK ORGANICZNY CIEKŁY, PRÓBKA						OP2	3103	11)
NADTLENEK ORGANICZNY CIEKŁY, PRÓBKA, TEMPERATURA KONTROLOWANA							3113	zakaz
NADTLENEK ORGANICZNY STAŁY, PRÓBKA						OP2	3104	11)
NADTLENEK ORGANICZNY STAŁY, PRÓBKA, TEMPERATURA KONTROLOWANA							3114	zakaz
NADTLENKI ALKOHOLU DIACETONOWEGO	≤ 57		≥ 26		≥ 8		3115	zakaz
NADTLENO-2-ETYLOHEKSANIAN 1,1,3,3- TETRAMETYLOBUTYLU
3,3,5,7,7-PENTAMETYLO-1,2,4-TRIOKSEPAN	≤ 100					OP8	3107
POLIETER POLI NADWĘGLANU tert-BUTYLU	≤ 52		≥ 48			OP8	3107
3,5,5-TRIMETYLONADHEKSANIAN tert-AMYLU	≤ 100					OP7	3105
WODORONADTLENEK tert-AMYLU	≤ 88	≥ 6			≥ 6	OP8	3107
WODORONADTLENEK tert-BUTYLU	> 79-90				≥ 10	OP5	3103	13)
WODORONADTLENEK tert-BUTYLU	≤ 80	≥ 20				OP7	3105	4) 13)
WODORONADTLENEK tert-BUTYLU	≤ 79				> 14	OP8	3107	13) 23)
WODORONADTLENEK tert-BUTYLU	≤ 72				≥ 28	OP8	3109	13)
WODORONADTLENEK tert- BUTYLU + NADTLENEK DI-tert-BUTYLU	< 82 + > 9				≥ 7	OP5	3103	13)
3,6,9-TRIETYLO-3,6,9-TRIMETYLO-1,4,7- TRINADTLENONONAN	≤ 42	≥ 58				OP7	3105	28)
3,6,9-TRIETYLO-3,6,9-TRIMETYLO-1,4,7- TRINADTLENONONAN	≤ 17	≥ 18		≥ 65		OP8	3110
WODORONADTLENEK IZOPROPYLOKUMYLU	≤ 72	≥ 28				OP8	3109	13)
WODORONADTLENEK KUMYLU	> 90-98	≤ 10				OP8	3107	13)
WODORONADTLENEK KUMYLU	≤ 90	≥ 10				OP8	3109	13) 18)
WODORONADTLENEK p-MENTYLU	> 72-100					OP7	3105	13)
WODORONADTLENEK p-MENTYLU	≤ 72	≥ 28				OP8	3109	27)
WODORONADTLENEK PINANYLU	56-100					OP7	3105	13)
WODORONADTLENEK PINANYLU	< 56	> 44				OP8	3109
WODORONADTLENEK 1,1,3,3-TETRAMETYLOBUTYLU	≤ 100					OP7	3105

Uwagi (patrz ostatnia kolumna tabeli w 2.2.52.4):

1) Rozcieńczalnik typu В może być zawsze zastąpiony rozcieńczalnikiem typu A. Temperatura wrzenia rozcieńczalnika typu В musi być o co najmniej 60 °C wyższa niż TSR nadtlenku organicznego.

2) Zawartość tlenu aktywnego ≤ 4,7%.

3) Wymagana jest nalepka o zagrożeniu dodatkowym "MATERIAŁ WYBUCHOWY" według wzoru 1 (patrz 5.2.2.2.2.).

4) Rozcieńczalnik może być zastąpiony nadtlenkiem di-tert-butylu.

5) Zawartość tlenu aktywnego ≤ 9%.

6) (zarezerwowany)

7) (zarezerwowany)

8) Zawartość tlenu aktywnego > 10% i ≤ 10,7%, z lub bez wody.

9) Zawartość tlenu aktywnego ≤ 10%, z lub bez wody.

10) Zawartość tlenu aktywnego ≤ 8,2%, z lub bez wody.

11) Patrz 2.2.52.1.9.

12) NADTLENKI ORGANICZNE TYP F w ilości do 2000 kg na naczynie na podstawie prób w dużej skali.

13) Wymagana jest nalepka o zagrożeniu dodatkowym "ŻRĄCY" według wzoru 8 (patrz 5.2.2.2.2.).

14) Preparaty kwasu nadoctowego, które spełniają kryteria Podręcznika badań i kryteriów rozdział 20.4.3 d).

15) Preparaty kwasu nadoctowego, które spełniają kryteria Podręcznika badań i kryteriów rozdział 20.4.3 e).

16) Preparaty kwasu nadoctowego, które spełniają kryteria Podręcznika badań i kryteriów rozdział 20.4.3 f).

17) Dodatek wody do tego nadtlenku organicznego obniża jego stabilność termiczną.

18) Dla stężeń poniżej 80% nalepka o zagrożeniu dodatkowym "ŻRĄCY" według wzoru 8 nie jest wymagana.

19) Mieszaniny nadtlenku wodoru, wody i kwasu(ów).

20) Z rozcieńczalnikiem typu A, z wodą lub bez.

21) Z ≥ 25% masowych rozcieńczalnika typu A i dodatkowo etylobenzenu.

22) Z ≥ 19% masowych rozcieńczalnika typu A i dodatkowo metyloizobutyloketonu.

23) Z < 6% nadtlenku di-tert-butylu.

24) Z ≤ 8% 1-izopropylowodoronadtleno-4-izopropylhydroxybenzenu.

25) Rozcieńczalnik typu В o temperaturze wrzenia > 110 °C.

26) Z zawartością < 0,5% wodoronadtlenków.

27) Dla stężeń powyżej 56% wymagana jest nalepka o zagrożeniu dodatkowym "ŻRĄCY" według wzoru 8 (patrz 5.2.2.2.2.).

28) Zawartość tlenu aktywnego ≤ 7,6% w rozcieńczalniku typu A, którego postać 95% ma temperaturę wrzenia w przedziale 200 - 260 °C.

29) Nie podlega klasie 5.2 RID.

30) Rozcieńczalnik typu В o temperaturze wrzenia > 130 °C.

31) Zawartość tlenu aktywnego ≤ 6,7%.

2.2.61 Klasa 6.1 Materiały trujące

2.2.61.1 Kryteria

2.2.61.1.1 Tytuł klasy 6.1 obejmuje materiały, które są znane z doświadczenia lub które z punktu widzenia badań na zwierzętach można uznać, że w odpowiednio małych ilościach są zdolne podczas jednorazowego lub krótkotrwałego działania do spowodowania uszczerbku w zdrowiu człowieka, lub jego śmierci wskutek wdychania, przenikania przez skórę lub połknięcia.

Uwaga. Mikroorganizmy i organizmy zmodyfikowane genetycznie są przyporządkowane do tej klasy, jeżeli spełniają jej warunki.

2.2.61.1.2 Materiały klasy 6.1 dzielą się następująco:

T Materiały trujące bez zagrożenia dodatkowego

T1 Materiały organiczne ciekłe

T2 Materiały organiczne stałe

T3 Materiały metaloorganiczne

T4 Materiały nieorganiczne ciekłe

T5 Materiały nieorganiczne stałe

T6 Pestycydy ciekłe

T7 Pestycydy stałe

T8 Próbki

T9 Pozostałe materiały trujące

TF Materiały trujące zapalne

TF1 Materiały ciekłe

TF2 Pestycydy

TF3 Materiały stałe

TS Materiały trujące samonagrzewające się stałe

TW Materiały trujące, które w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne

TW1 Materiały ciekłe

TW2 Materiały stałe

TO Materiały trujące utleniające

TO1 Materiały ciekłe

TO2 Materiały stałe

TC Materiały trujące żrące

TC1 Materiały organiczne ciekłe

TC2 Materiały organiczne stałe

TC3 Materiały nieorganiczne ciekłe

TC4 Materiały nieorganiczne stałe

TFC Materiały trujące zapalne żrące

TFW Materiały trujące zapalne, które w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne

Definicje

2.2.61.1.3 Dla potrzeb RID:

LD₅₀ (średnia dawka śmiertelna) dla toksyczności ostrej doustnej jest statystyczną pochodną jednorazowej dawki materiału, przy której oczekuje się, że w ciągu 14 dni przy doustnym wpływie spowoduje śmierć 50% młodych, dorosłych białych szczurów. Wartość LD₅₀ wyraża się jako masę badanej substancji do masy doświadczalnego zwierzęcia (mg/kg).

Wartość LD₅₀ dla toksyczności ostrej dermalnej jest to dawka materiału pozostającego przez 24 godziny w ciągłym kontakcie z nagą skórą białych królików, powodująca śmierć w ciągu 14 dni co najmniej połowy badanych zwierząt. Liczba badanych zwierząt powinna być dostateczna dla uzyskania wyniku statystycznie znaczącego i powinna być zgodna z dobrą praktyką farmakologiczną. Wynik wyraża się w mg na kg masy ciała.

Wartość LC₅₀ dla toksyczności ostrej inhalacyjnej jest to stężenie pary, mgły lub pyłu, wdychanych w sposób ciągły w czasie 1 godziny przez samce i samice młodych, dorosłych, białych szczurów, powodujące śmierć w ciągu 14 dni co najmniej połowy badanych zwierząt. Materiał stały powinien być badany, jeżeli co najmniej 10% jego masy całkowitej stanowi pył w przedziale możliwym do wdychania, tzn. średnica aerodynamiczna takiej frakcji cząstek wynosi 10 pm lub mniej. Materiały ciekłe powinny być badane, jeżeli tworzą mgłę podczas wycieku. Materiały ciekłe i stałe stanowiące więcej niż 90% masowych próbki przygotowanej do badania toksyczności inhalacyjnej powinny być podatne na wdychanie w przedziale zdefiniowanym powyżej. Wynik wyraża się w mg na litr powietrza dla pyłu i mgły oraz w ml na m³ powietrza (ppm) dla par.

Klasyfikacja do grup pakowania

2.2.61.1.4 Materiały i przedmioty klasy 6.1, powinny być zaklasyfikowane do jednej z następujących grup pakowania, zgodnie z ich stopniem toksyczności:

grupa pakowania I: materiały silnie trujące,

grupa pakowania II: materiały trujące,

grupa pakowania III: materiały słabo trujące.

2.2.61.1.5 Materiały, roztwory i mieszaniny zaklasyfikowane do klasy 6.1, wymienione są w dziale 3.2 tabela A. Klasyfikacja materiałów, mieszanin i roztworów niewymienionych z nazwy w dziale 3.2 tabela A do odpowiedniej pozycji w 2.2.61.3 i do odpowiedniej grupy pakowania zgodnie z przepisami działu 2.1, powinna być dokonywana zgodnie z następującymi kryteriami podanymi w 2.2.61.1.6 do 2.2.61.1.11:

2.2.61.1.6 W celu oszacowania stopnia toksyczności, ocena powinna opierać się na przykładach wypadków zatruć ludzi, jak również na szczególnych właściwościach klasyfikowanych materiałów: stan ciekły, wysoka lotność, szczególna podatność do przenikania przez skórę oraz szczególne działanie biologiczne.

2.2.61.1.7 W przypadku braku doświadczenia z ludźmi, stopień toksyczności powinien być ustalony na podstawie dostępnych danych uzyskanych w badaniach na zwierzętach zgodnie z poniższą tabelą:

	GP	Toksyczność doustna LD50 (mg/kg)	Toksyczność przy absorpcji przez skórę LD50 (mg/kg)	Toksyczność inhalacyjna pyłów i mgieł LC50 (mg/l)
silnie trujący	I	≤ 5	≤ 50	≤ 0,2
trujący	II	> 5 i≤ 50	> 50 i ≤ 200	> 0,2 i ≤ 2
słabo trujący	IIIa)	> 50 i ≤ 300	> 200 i ≤ 1000	> 2 i ≤ 4

^a) Materiały do wytwarzania gazów łzawiących powinny być zaklasyfikowane do GP II, nawet jeżeli dane o ich toksyczności odpowiadają kryteriom GP III.

2.2.61.1.7.1 Jeżeli materiał wykazuje różne stopnie toksyczności dla dwóch lub więcej rodzajów narażenia, to powinien być zaklasyfikowany tam, gdzie stopień toksyczności jest najwyższy.

2.2.61.1.7.2 Materiały spełniające kryteria klasy 8 i mające toksycznością inhalacyjną pyłów lub mgieł (LC₅₀) w grupie pakowania I, powinny być zaklasyfikowane do klasy 6.1 tylko wówczas, gdy ich toksyczność doustna lub dermalna odpowiada co najmniej grupie pakowania I lub II. W przeciwnym wypadku powinny być zaklasyfikowane do klasy 8 (patrz 2.2.8.1.5).

2.2.61.1.7.3 Kryteria dla toksyczności inhalacyjnej pyłów i mgieł opierają się na danych LC₅₀ odpowiadających narażeniu 1-godzinnemu i takie dane, jeżeli są dostępne, powinny być stosowane. Jednakże, jeżeli dostępne są tylko dane LC₅₀ odpowiadające narażeniu w ciągu 4 godzin, to mogą być one pomnożone przez cztery, a wynik porównany z powyższymi kryteriami, tzn. wartość LC₅₀ pomnożona przez cztery (4 godziny) jest uważana za równoważnik LC₅₀ (1 godzina).

Toksyczność inhalacyjna par

2.2.61.1.8 Materiały ciekłe wydzielające pary trujące powinny być zaklasyfikowane do następujących grup pakowania, gdzie "V" jest stężeniem pary nasyconej (w ml/m³ powietrza) (lotność) w 20 °C i przy normalnym ciśnieniu atmosferycznym:

silnie trujące	GP I	gdzie V ≥ 10 LC50, a LC50 ≤ 1000 ml/m3
trujące	GP II	gdzie V ≥ LC50, a LC50 ≤ 3000 ml/m3 i kryteria dla GP I nie są spełnione
słabo trujące	GP IIIa)	gdzie V ≥ 1/5 LC50, a LC50 ≤ 5000 ml/m3 i kryteria dla GP I i II nie są spełnione

a) Materiały do wytwarzania gazów łzawiących powinny być zaklasyfikowane do GP II, nawet jeżeli dane o ich toksyczności odpowiadają kryteriom GP III.

Niniejsze kryteria dla toksyczności inhalacyjnej pary opierają się na danych LC₅₀ przy narażeniu 1-godzinnym i jeżeli takie dane są dostępne, to powinny być stosowane.

Jednakże, jeżeli dostępne są tylko dane LC₅₀ odpowiadające narażeniu w ciągu 4 godzin dla pary, to powinny być one pomnożone przez dwa, a wynik porównany z powyższymi kryteriami, tzn. LC₅₀ (4 godziny) x 2 uważa się za równoważnik LC₅₀ (1 godzina).

Grupa linii podziału toksyczności inhalacyjnej pary

wzór

Na niniejszym rysunku kryteria wyrażone są w formie graficznej, co ułatwia klasyfikację.

Jednakże, stosownie do przybliżonych dokładności w stosowaniu grafów, materiały znajdujące się w obrębie lub w pobliżu grupy linii podziału, powinny być sprawdzone przy użyciu kryteriów numerycznych.

Mieszaniny materiałów ciekłych

2.2.61.1.9 Mieszaniny materiałów ciekłych, które są toksyczne przy wdychaniu, powinny być zaklasyfikowane do grupy pakowania zgodnej z następującymi kryteriami:

2.2.61.1.9.1 Jeżeli LC₅₀ jest znane dla każdego z materiałów toksycznych tworzących mieszaninę, to grupa pakowania może być określona następująco:

a) Obliczanie wartości LC₅₀ mieszaniny:

gdzie:

f_i = udział molowy składnika i- tego mieszaniny,

LC₅₀ = średnie stężenie śmiertelne składnika i-tego w ml/m³.

b) Obliczanie lotności każdego składnika mieszaniny:

gdzie:

P_i = ciśnienie cząstkowe składnika i-tego w kPa przy 20 °C i normalnym ciśnieniu atmosferycznym.

c) Obliczanie stosunku lotności do LC₅₀:

d) Obliczone wartości dla LC₅₀ (mieszanina) 1 R są potem stosowane do oznaczania grupy pakowania, do której zalicza się mieszaninę:

grupa pakowania I: R ≥ 10 i LC₅₀ (mieszanina) ≤ 1000 ml/m³;

grupa pakowania II: R ≥ 1 i LC₅₀ (mieszanina) ≤ 3000 ml/m³, jeżeli mieszanina nie spełnia kryteriów grupy pakowania I;

grupa pakowania III: R ≥ 1/5 1 LC₅₀ (mieszanina) ≤ 5000 ml/m³, jeżeli mieszanina nie spełnia kryteriów grupy pakowania I lub II.

2.2.61.1.9.2 Przy braku danych LC₅₀ dla składnika toksycznego, mieszanina może być zaklasyfikowana do grupy pakowania na podstawie poniższych uproszczonych badań toksyczności progowej. W takim przypadku powinna być określona grupa pakowania najbardziej restrykcyjna i powinna być zastosowana przy przewozie mieszaniny.

2.2.61.1.9.3 Mieszaninę klasyfikuje się do grupy pakowania I tylko wówczas, jeżeli spełnia oba następujące kryteria:

a) próbkę mieszaniny ciekłej odparowuje się i rozcieńcza powietrzem w celu wytworzenia atmosfery badanej zawierającej 1000 ml odparowanej mieszaniny w 1m³ powietrza. 10 białych szczurów (5 samców i 5 samic) utrzymuje się w atmosferze badanej przez 1 godzinę i obserwuje się przez okres 14 dni. Jeżeli 5 lub więcej zwierząt zginie podczas 14-dniowego okresu obserwacyjnego to uważa się, że mieszanina ma LC₅₀ równe lub mniejsze niż 1000 ml/m³.

b) próbkę pary w równowadze z mieszaniną ciekłą rozrzedza się 9 równymi objętościami powietrza dla utworzenia atmosfery badanej. 10 białych szczurów (5 samców i 5 samic) utrzymuje się w atmosferze badanej przez 1 godzinę i obserwuje się przez okres 14 dni. Jeżeli 5 lub więcej zwierząt zginie podczas 14-dniowego okresu obserwacyjnego to uważa się, że mieszanina ma lotność równą lub większą niż 10-krotne LC₅₀ mieszaniny.

2.2.61.1.9.4 Mieszaninę klasyfikuje się do grupy pakowania II tylko wówczas, jeżeli spełnia oba następujące kryteria i nie spełnia kryteriów grupy pakowania I:

a) próbkę ciekłej mieszaniny odparowuje się i rozcieńcza powietrzem do utworzenia atmosfery badanej zawierającej 3000 ml odparowanej mieszaniny w 1 m³ powietrza. 10 białych szczurów (5 samców i 5 samic) utrzymuje się w atmosferze badanej przez 1 godzinę i obserwuje się przez okres 14 dni. Jeżeli 5 lub więcej zwierząt zginie podczas 14-dniowego okresu obserwacyjnego to uważa się, że mieszanina ma LC₅₀ równe lub mniejsze od 3000 ml/m³.

b) próbkę pary w równowadze z ciekłą mieszaniną stosuje się do utworzenia atmosfery badanej. 10 białych szczurów (5 samców i 5 samic) utrzymuje się w atmosferze badanej przez 1 godzinę i obserwuje się przez okres 14 dni. Jeżeli 5 lub więcej zwierząt zginie podczas 14-dniowego okresu obserwacyjnego, to uważa się, że mieszanina ma lotność równą lub większą niż LC₅₀ mieszaniny.

2.2.61.1.9.5 Mieszaninę klasyfikuje się do grupy pakowania III tylko wówczas, jeżeli spełnia oba następujące kryteria i nie spełnia kryteriów grupy pakowania I lub II:

a) próbkę ciekłej mieszaniny odparowuje się i rozcieńcza powietrzem do utworzenia atmosfery badanej zawierającej 5000 ml odparowanej mieszaniny w 1 m³ powietrza. 10 białych szczurów (5 samców i 5 samic) utrzymuje się w atmosferze badanej przez 1 godzinę i obserwuje się przez okres 14 dni. Jeżeli 5 lub więcej zwierząt zginie podczas 14-dniowego okresu obserwacyjnego, to uważa się. że mieszanina ma LC₅₀ równe lub mniejsze niż 5000 ml/m³.

b) oznacza się stężenie pary (lotność) ciekłej mieszaniny. Jeżeli stężenie to jest równe lub większe niż 1000 ml/m³, to uważa się, że mieszanina ma lotność równą lub większą niż 1/5 LC₅₀ mieszaniny.

Metody oznaczania toksyczności doustnej i dermalnej mieszanin

2.2.61.1.10 Jeżeli w klasie 6.1, klasyfikuje się i przypisuje odpowiednie grupy pakowania do mieszanin zgodnie z kryteriami toksyczności doustnej i dermalnej (patrz 2.2.61.1.3), to konieczne jest określenie toksyczności ostrej LD₅₀, mieszaniny.

2.2.61.1.10.1 Jeżeli mieszanina zawiera tylko jeden składnik aktywny, a LD₅₀ tego składnika jest znane, to w przypadku braku wiarygodnych danych o toksyczności ostrej doustnej i dermalnej mieszaniny przewidzianej do przewozu, wartości LD₅₀ doustne i dermalne mogą być uzyskane następującą metodą:

	LD50 preparatu	=	LD50 składnika aktywnego x 100
			procent masowy składnika aktywnego

2.2.61.1.10.2 Jeżeli mieszanina zawiera więcej niż jeden składnik aktywny, to wówczas istnieją trzy możliwe metody, prowadzące do określenia wartości LD₅₀ doustnej lub dermalnej mieszaniny. Metodą preferowaną jest uzyskanie wiarygodnych danych o toksyczności doustnej lub dermalnej mieszaniny przewidzianej do przewozu. Jeżeli takie dane nie są dostępne, to mogą być wykorzystane dwie następujące metody:

a) klasyfikowanie preparatów na podstawie składnika stwarzającego największe zagrożenie, jeżeli składnik ten występuje w takim samym stężeniu, jak stężenie całkowite wszystkich składników aktywnych; lub

b) stosując wzór:

gdzie:

С = stężenie procentowe składnika A, B, ..., Z w mieszaninie

T = wartość LD₅₀ doustnej składnika A, B, ..., Z

T_M = wartość LD₅₀ doustnej mieszaniny

Uwaga. Wzór ten może być stosowany również dla toksyczności dermalnej, pod warunkiem, że informacja ta jest dostępna na tym samym poziomie dla wszystkich składników. Użycie tego wzoru nie wywołuje żadnych efektów wzmagających lub ochronnych.

Klasyfikacja i zaszeregowanie pestycydów

2.2.61.1.11 Wszystkie składniki aktywne pestycydów i ich preparaty, dla których wartości LD₅₀ i LC₅₀ są znane i które są sklasyfikowane w klasie 6.1, powinny być zaklasyfikowane do odpowiednich grup pakowania zgodnie z kryteriami podanymi w 2.2.61.6 do 2.2.61.9. Materiały i preparaty, które charakteryzują się zagrożeniem dodatkowym, powinny być klasyfikowane zgodnie z pierwszeństwem zagrożeń w tabeli 2.1.3.9 do odpowiedniej grupy pakowania.

2.2.61.1.11.1 Jeżeli wartość LD₅₀ dla preparatu pestycydowego nie jest znana, ale znana jest wartość LD₅₀ dla składnika(-ów) aktywnej(-ych), to wartość LD₅₀ dla preparatu może być uzyskana na podstawie procedur podanych w 2.2.61.1.10.

Uwaga. Wartości toksyczności LD₅₀ dla większości znanych pestycydów mogą być uzyskane z najnowszego wydania dokumentu "The WHO Recommended Classification of Pesticides by Hazard and Guidelines to Classification" przygotowanego przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), CH - 1211 Geneva 27 w ramach International Programme on Chemical Safety. O ile dokument ten może być stosowany jako źródło danych LD₅₀ dla pestycydów, o tyle zawarty tam system klasyfikacji nie powinien być stosowany do celów klasyfikacji pestycydów w transporcie lub zaliczania ich do grup pakowania, które powinny być zgodne z RID.

2.2.61.1.11.2 Oficjalna nazwa przewozowa stosowana podczas przewozu pestycydów powinna być wybrana na podstawie składnika aktywnego, stanu skupienia pestycydu i wszystkich możliwych zagrożeń dodatkowych (patrz 3.1.2).

2.2.61.1.12 Jeżeli wskutek domieszek materiały klasy 6.1 przechodzą do innej kategorii zagrożenia niż ta, do której należą materiały wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A, to te mieszaniny i roztwory powinny być wymienione w pozycjach, do których należą na podstawie rzeczywistego stwarzanego przez nie zagrożenia.

Uwaga. W odniesieniu do klasyfikacji roztworów i mieszanin (takich jak preparaty i odpady), patrz również rozdział 2.1.3.

2.2.61.1.13 Na podstawie kryteriów określonych pod 2.2.61.1.6 do 2.2.61.1.11 można również stwierdzić, czy roztwór lub mieszanina wymienione z nazwy lub zawierające materiał wymieniony z nazwy jest tego rodzaju, że taki roztwór lub mieszanina nie podlegają wymaganiom niniejszej klasy.

2.2.61.1.14 Materiały, roztwory i mieszaniny, z wyjątkiem materiałów i preparatów stosowanych jako pestycydy, które nie spełniają kryteriów Dyrektyw 67/548/EWG ²⁷  i 1999/45/WE ²⁸ , uwzględnieniem zmian, i które nie są sklasyfikowane jako silnie trujące, trujące lub szkodliwe zgodnie z tymi dyrektywami, z uwzględnieniem zmian, mogą być uważane za materiały nienależące do klasy 6.1.

2.2.61.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.61.2.1 Materiały chemicznie niestabilne klasy 6.1 są dopuszczone do przewozu tylko wtedy, gdy zostały podjęte niezbędne środki zapobiegające niebezpiecznym reakcjom ich rozkładu lub polimeryzacji podczas przewozu. Dlatego też należy szczególnie upewnić się, że naczynia i cysterny nie zawierają żadnych materiałów inicjujących takie reakcje.

2.2.61.2.2 Następujące materiały i mieszaniny nie są dopuszczone do przewozu:

- cyjanowodór bezwodny i cyjanowodór w roztworach, nieodpowiadające UN 1051, 1613, 1614 i 3294,

- karbonylki metali o temperaturze zapłonu poniżej 23 °C, inne niż UN 1259 KARBONYLEK NIKLU i 1994 PENTAKARBONYLEK ŻELAZA,

- 2,3,7,8-TETRACHLORODIBENZO-p-DIOKSYNA (TCDD) w stężeniach uważanych za silnie trujące zgodnie z kryteriami w 2.2.61.1.7,

- UN 2249 ETER DICHLORODIMETYLOWY SYMETRYCZNY,

- preparaty fosforków bez dodatków hamujących wydzielanie gazów zapalnych,

Następujące materiały nie są dopuszczone do przewozu koleją:

- azydek baru suchy lub zawierający mniej niż 50 % wody lub alkoholu,

- UN 0135 PIORUNIAN RTĘCI ZWILŻONY.

2.2.41.3 Wykaz pozycji zbiorczych

wzór

Przypisy

^a) Materiały i preparaty stosowane jako pestycydy, zawierające alkaloidy lub nikotynę, powinny być klasyfikowane do UN 2588 PESTYCYD TRUJĄCY STAŁY, I.N.O., UN 2902 PESTYCYD TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O. lub UN 2903 PESTYCYD TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O.

^b) Substancje aktywne, jak również zarobki lub mieszaniny materiałów przeznaczonych do badań laboratoryjnych i wytwarzania produktów farmaceutycznych z innymi materiałami, powinny być zaklasyfikowane zgodnie z ich toksycznością (patrz 2.2.61.1.7 do 2.2.61.1.11).

^c) Materiały samonagrzewające się, słabo trujące i samozapalne związki metaloorganiczne, są materiałami klasy 4.2.

^d) Materiały reagujące z wodą, słabo trujące, wydzielające gazy zapalne oraz związki metaloorganiczne reagujące z wodą, wydzielające gazy palne, są materiałami klasy 4.3.

^e) Piorunian rtęci zwilżony zawierający co najmniej 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda jest materiałem klasy 1 UN 0135 i nie jest dopuszczony do przewozu koleją(patrz 2.2.61.2.2).

^f) Żelazicyjanki, żelazocyjanki, tiocyjaniany alkaliczne i tiocyjaniany amonowe (rodanki), nie podlegają RID.

^g) Sole ołowiu i pigmenty ołowiu, które wskutek zmieszania w stosunku 1:1000 z 0,07-molowym kwasem solnym i dalszego mieszania przez jedną godzinę w 23 °C ± 2 °C, wykazują rozpuszczalność 5% lub niższą, nie podlegają RID.

^h) Przedmioty impregnowane tym pestycydem, takie jak: płyty pilśniowe, papierowe paski, kulki z bawełny, płyty z tworzyw sztucznych, w hermetycznie zamkniętych opakowaniach, nie podlegają RID.

ⁱ⁾ Mieszaniny materiałów stałych niepodlegających RID z materiałami ciekłymi trującymi, mogą być przewożone pod UN 3243 bez stosowania do nich kryteriów klasyfikacyjnych klasy 6.1 pod warunkiem, że w chwili załadunku materiału lub zamykania opakowania, wagonu lub kontenera nie obserwuje się wypływu materiału ciekłego. Każde opakowanie powinno odpowiadać prototypowi, który przeszedł pomyślnie badania szczelności odpowiadające grupie pakowania II. Ta pozycja nie powinna być stosowana do materiałów stałych zawierających materiały ciekłe zaklasyfikowane do grupy pakowania 1.

^j) Materiały ciekłe silnie trujące lub trujące zapalne o temperaturze zapłonu poniżej 23 °C, za wyjątkiem materiałów, które są silnie trujące inhalacyjnie, tzn. UN 1051, 1092, 1098, 1143, 1163, 1182, 1185, 1238, 1239, 1244, 1251, 1259, 1613, 1614, 1695, 1994, 2334, 2382, 2407, 2438, 2480, 2482, 2484, 2485, 2606, 2929, 3279 i 3294, są materiałami klasy 3.

^k) Materiały ciekłe zapalne, słabo trujące, za wyjątkiem środków stosowanych jako pestycydy, o temperaturze zapłonu pomiędzy 23 °C i 60 °C włącznie, są materiałami klasy 3.

^l) Fosforki metali zaklasyfikowane do UN 1360, 1397, 1432, 1714, 2011 i 2013, są materiałami klasy 4.3.

^m) Materiały utleniające słabo trujące są materiałami klasy 5.1.

n) Materiały słabo trujące i słabo żrące są materiałami klasy 8.

2.2.62 Klasa 6.2 Materiały zakaźne

2.2.62.1 Kryteria

2.2.62.1.1 Klasa 6,2 obejmuje materiały zakaźne. Materiały zakaźne, w znaczeniu RID, są to materiały, które są znane lub przypuszcza się, że zawierają patogeny. Patogeny są to mikroorganizmy (włącznie z bakteriami, wirusami, riketsjami, pasożytami i grzybami) i inne zarazki, jak priony, które wywołują choroby ludzi lub zwierząt.

Uwagi 1. Mikroorganizmy i organizmy zmodyfikowane genetycznie, produkty biologiczne, próbki diagnostyczne i zarażone żywe zwierzęta, powinny być klasyfikowane w obrębie niniejszej klasy, o ile spełniają jej kryteria.

2. Toksyny ze źródeł roślinnych, zwierzęcych lub bakteryjnych, które nie zawierają materiałów lub organizmów zakaźnych i nie są nimi skażone, są materiałami klasy 6.1, UN 3172 lub 3462.

2.2.62.1.2 Materiały klasy 6.2 dzielą się na:

11 Materiały zakaźne niebezpieczne dla ludzi

12 Materiały zakaźne niebezpieczne tylko dla zwierząt

13 Odpady kliniczne

14 Materiały biologiczne

Definicje

2.2.62.1.3 Dla potrzeb RID:

Produkty biologiczne są to produkty pochodzące z organizmów żywych, dla których wymagane są specjalne zezwolenia i które są wytwarzane i rozprowadzane zgodnie z przepisami krajowymi, oraz które stosowane są w profilaktyce, leczeniu, diagnozowaniu chorób u ludzi lub zwierząt lub do celów naukowych i doświadczalnych. Obejmują one gotowe produkty, takie jak szczepionki i/lub półprodukty, ale nie ograniczają się tylko do nich.

Kultury są wynikiem procesu, w którym zarazki chorobotwórcze są umyślnie namnażane. Definicja ta nie obejmuje próbek pobranych od pacjentów ludzkich lub zwierzęcych, zgodnie z definicją w tym punkcie.

Odpady medyczne lub kliniczne są odpadami dostarczonymi z procedur medycznych na zwierzętach lub ludziach, lub z badań biologicznych.

Próbki pobierane od pacjentów (próbki pacjentów) są to materiały ludzkie lub zwierzęce, które są bezpośrednio pobrane od ludzi i zwierząt, włącznie z, jednak nieograniczone do: odchodów, wydzielin, krwi i jej składników, tkanki i rozmazów z płynów tkankowych, jak również części ciała, przewożonych w szczególności dla celów badawczych, diagnostycznych, dochodzeniowych, leczniczych lub profilaktycznych.

Klasyfikacja

2.2.62.1.4 Materiały zakaźne są zaklasyfikowane do klasy 6.2 i zależnie od przypadku do UN 2814, 2900, 3291 lub 3373.

Materiały zakaźne dzielą się na następujące kategorie:

2.2.62.1.4.1 Kategoria A: materiał zakaźny, który przewożony jest w takiej formie, że jego działanie na zazwyczaj zdrowych ludzi lub zwierzęta może wywołać trwałe upośledzenie lub zagrożenie życia lub śmiertelną chorobę. Przykłady materiałów, które spełniają te kryteria są podane w tabeli tego podrozdziału.

Uwaga. Narażenie następuje, jeżeli materiał zakaźny wydostanie się z opakowania ochronnego i dojdzie do fizycznego kontaktu z człowiekiem lub zwierzęciem.

a) materiał zakaźny, który spełnia te kryteria i może wywoływać chorobę u ludzi lub zarówno u ludzi jak i zwierząt, zaklasyfikowany jest do UN 2814. Materiał zakaźny, który może wywoływać chorobę tylko u zwierząt, zaklasyfikowany jest do UN 2900.

b) zaklasyfikowanie do UN 2814 lub 2900 następuje na podstawie znanego wywiadu lekarskiego lub symptomów u chorych ludzi lub zwierząt, lokalnych warunków endemicznych lub orzeczeń specjalistów odnośnie indywidualnego stanu chorych ludzi lub zwierząt.

Uwagi 1. Oficjalna nazwa przewozowa dla UN 2814 brzmi "MATERIAŁ ZAKAŹNY NIEBEZPIECZNY DLA LUDZI". Oficjalna nazwa przewozowa dla UN 2900 brzmi "MATERIAŁ ZAKAŹNY NIEBEZPIECZNY tylko DLA ZWIERZĄT".

2. Poniższa tabela nie jest kompletna. Materiały zakaźne, włącznie z nowymi lub występującymi patogenami, które nie są przedstawione w tabeli, a które jednakże spełniają te kryteria, zaklasyfikowane są do kategorii A. Poza tym materiał jest włączony do kategorii A. jeżeli istnieje wątpliwość, czy te kryteria są spełnione czy nie.

3. Mikroorganizmy, które w poniższej tabeli przedstawione są kursywą, to bakterie, mykoplazmy, riketsje lub grzyby.

Przykłady materiałów zakaźnych, które w każdej formie podlegają pod kategorię A, o ile nie są

podane w innej (patrz 2.2.62.1.4.1)

numer UN i nazwa	mikroorganizmy
UN 2814 MATERIAŁ ZAKAŹNY, NIEBEZPIECZNY DLA LUDZI	Bacillus anthracis (tylko kultury)
	Brucela abortus (tylko kultury)
	Brucela melitensis (tylko kultury)
	Brucela suis (tylko kultury)
	Burkholderia maleli - Pseudomonas maleli - nosacizna (tylko kultury)
	Burkholderia pseudomallei - Pseudomonas pseudomallei (tylko kultury)
	Chlamydia psittaci - szczepy ptasie (tylko kultury)
	Clostridium botulinum (tylko kultury)
	Coccidioides immitis (tylko kultury)
	Coxiella burnetii (tylko kultury)
	wirus gorączki krwotocznej Kongo-Krym
	wirus denga (tylko kultury)
	wirus wschodniego końskiego zapalenia mózgu (tylko kultury)
	Escherichia coli, patogenny (tylko kultury) a)
	wirus Ebola
	wirus Flexal
	Francisella tularensis (tylko kultury)
	wirus Guanarito
	wirus Hantaan
	wirus Hanta, który wywołuje gorączkę krwotoczną z objawami choroby nerek
	wirus Hendra
	wirus Hepatitis В (tylko kultury)
	wirus herpe-B (tylko kultury)
	ludzki wirus nabytego niedoboru odporności (tylko kultury)
	wysoko patogenny wirus ptasiej grypy (tylko kultury)
	wirus japońskiego zapalenia mózgu (tylko kultury)
	wirus Junin
	wirus choroby lasu Kyasanur
	wirus Lassa
	wirus Machuro
	wirus Marburg
	wirus małpiej ospy
	Mycobacterium tuberculosis (tylko kultury) a)
	wirus Nipah
	wirus omskiej gorączki krwotocznej
	wirus Polio (tylko kultury)
	wirus Tollwut (tylko kultury)
	Rickettsia prowazekii (tylko kultury)
	Rickettsia rickettsi (tylko kultury)
	wirus gorączki doliny Rift (tylko kultury)
	wirus rosyjskiego wiosenno-letniego zapalenia mózgu (tylko kultury)
	wirus Sabia
	Shigella dysenteriae type I (tylko kultury) a)
	wirus kleszczowego zapalenia mózgu (tylko kultury)
	wirus ospy
	wirus wenezuelskiego końskiego zapalenia mózgu (tylko kultury)
	wirus zapalenia mózgu zachodniego Nilu (tylko kultury)
	wirus gorączki żółtej
	Yersinia pestis (tylko kultury)
UN 2900 MATERIAŁ ZAKAŹNY NIEBEZPIECZNY tylko DLA ZWIERZĄT	wirus afrykańskiego pomoru świń (tylko kultury)
	wirus welogeniczny rzekomego pomoru drobiu (tylko kultury)
	wirus klasycznego pomoru świń (tylko kultury)
	wirus pryszczycy (tylko kultury)
	wirus guzowatej choroby skóry bydła (tylko kultury)
	Mycoplasma mycoides - zaraza płucna bydła (tylko kultury)
	wirus pomoru małych przeżuwaczy (tylko kultury)
	wirus księgosusza (tylko kultury)
	wirus ospy owczej (tylko kultury)
	wirus ospy koziej (tylko kultury)
	wirus pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej (tylko kultury)

^a) Kultury, które są przeznaczone dla celów diagnostycznych i klinicznych, powinny być jednak klasyfikowane jako materiały zakaźne kategorii B.

2.2.62.1.4.2 Kategoria В: materiał zakaźny, który nie spełnia kryteriów przyjęcia do kategorii A. Materiały zakaźne kategorii В są zaklasyfikowane do UN 3373, z wyjątkiem kultur zdefiniowanych pod 2.2.62.1.3, które w zależności od przypadku zaklasyfikowane są do UN 2814 lub 2900.

Uwaga. Oficjalną nazwą przewozową dla UN 3373 jest "MATERIAŁ BIOLOGICZNY KATEGORIA B".

2.2.62.1.5 Wyłączenia

2.2.62.1.5.1 Materiały niezawierające materiałów zakaźnych lub materiały, przy których nie występuje prawdopodobieństwo, że wywołują choroby u ludzi lub zwierząt, nie podlegają RID. chyba że odpowiadają kryteriom innych klas.

2.2.62.1.5.2 Materiały zawierające mikroorganizmy, które nie są patogenno wobec łudzi lub zwierząt, nie podlegają RID, chyba że odpowiadają kryteriom innych klas.

2.2.62.1.5.3 Materiały w takiej postaci, że wszelkie istniejące patogeny są tak zneutralizowane lub zdeaktywowane, że nie przedstawiają większego ryzyka dla zdrowia, nie podlegają RID, chyba że odpowiadają kryteriom innych klas.

Uwaga. Sprzęt medyczny, który został osuszony z wolnej cieczy, uznaje się jako spełniający wymagania tego punktu i nie podlega pod RID.

2.2.62.1.5.4 Materiały, w których stężenie patogenów jest na poziomie występującym w naturze (włącznie z artykułami spożywczymi i próbkami wody) i których nie uważa się za przedstawiające znaczne ryzyko infekcji, nie podlegają RID, chyba że odpowiadają kryteriom innych klas.

2.2.62.1.5.5 Wyschnięta krew. którą uzyskano przez wprowadzenie kropli krwi na absorbującą powierzchnię, lub test przesiewowy kału zawierającego krew, jak również krew i składniki krwi przeznaczone do transfuzji lub preparaty z produktów krwi zgromadzone dla zastosowania do transfuzji lub transplantacji, oraz wszystkie tkanki lub organy przeznaczone do transplantacji, nie podlegają RID.

2.2.62.1.5.6 Próbki pobrane od ludzi lub zwierząt (próbki pacjentów), przy których istnieje minimalne prawdopodobieństwo, że zawierają patogeny, nie podlegają RID, jeżeli próbki przewożone są w opakowaniach, które zapobiegną ich uwolnieniu i są oznakowane napisem "WYŁĄCZONE PRÓBKI MEDYCZNE" lub "WYŁĄCZONE PRÓBKI WETERYNARYJNE".

Opakowanie odpowiada wyżej przedstawionym przepisom, jeżeli spełnia następujące warunki:

a) Opakowanie składa się z trzech części:

(i) wodoszczelnego (-ych) naczynia (naczyń) pierwotnego (pierwotnych);

(ii) wodoszczelnego opakowania wtórnego; i

(iii) wystarczająco mocnego opakowania zewnętrznego w stosunku do swojej pojemności, masy i przewidywanego zastosowania, o przynajmniej jednej powierzchni o minimalnych wymiarach 100 x 100 mm.

b) Dla cieczy, pomiędzy naczyniem pierwotnym (naczyniami pierwotnymi) i opakowaniem wtórnym, powinien znajdować się materiał absorbujący w ilości wystarczającej do wchłonięcia całej zawartości, tak aby podczas przewozu uwolnione lub wyciekające ciecze nie przedostały się do opakowania zewnętrznego i nie doprowadziły do naruszenia integralności materiału wyściełającego.

c) Jeżeli w jednym opakowaniu wtórnym umieszczono więcej kruchych naczyń pierwotnych, to powinny być albo pojedynczo owinięte albo tak rozdzielone jedno od drugiego, aby uniemożliwić wzajemną styczność.

Uwagi 1. Dla ustalenia, że materiał według przepisów lego rozdziału podlega wyłączeniu, wymagana jest specjalistyczna ocena. Ocena ta powinna nastąpić na podstawie znanych przypadków medycznych, objawów i indywidualnych okoliczności dotyczących ludzi lub zwierząt oraz lokalnych warunków endemicznych. Przykładowe próbki, które mogą być przewiezione według przepisów tego punktu:

- próbki krwi lub moczu do kontroli poziomu cholesterolu, poziomu cukru we krwi, poziomu hormonów lub swoistego antygenu prostaty (PSA),

- próbki wymagane do kontroli funkcjonowania organów, jak praca serca, wątroby lub nerek ludzi lub zwierząt niechorych zakaźnie lub do kontroli terapeutycznej środków leczniczych,

- próbki pobrane dla ustalenia zawartości narkotyków lub alkoholu, dla celów ubezpieczeniowych lub zatrudnienia,

- testy ciążowe,

- biopsje dla stwierdzenia nowotworu, i

- wykrywanie przeciwciał u ludzi lub zwierząt, przy braku podejrzeń o właściwości zakaźne (np. rozwój odporności wywołanej przez szczepionki, diagnostyka schorzeń immunologicznych, itp.).

2. W komunikacji lotniczej opakowania dla próbek wyłączonych na podstawie tego przepisu powinny odpowiadać przepisom podpunktów a) do c).

2.2.62.1.5.7 Z wyjątkiem

a) odpadów medycznych (UN 3291),

b) instrumentów lub sprzętu medycznego, zanieczyszczonych materiałami zakaźnymi kategorii A (UN 2814 lub UN 2900) lub zawierających takie materiały, i

c) instrumentów lub sprzętu medycznego, zanieczyszczonych lub zawierających inne materiały niebezpieczne spełniające kryteria innych klas,

instrumenty lub sprzęty medyczne, potencjalnie zanieczyszczone materiałami zakaźnymi lub zawierające takie materiały, które przewożone są do dezynfekcji, czyszczenia, sterylizacji, naprawy lub oceny, z wyjątkiem wymagań tego punktu, nie podlegają RID, jeżeli zapakowane są w opakowania, tak zaprojektowane i wyprodukowane, że w normalnych warunkach przewozu nie dojdzie do rozbicia, przedziurawienia lub uwolnienia zawartości. Opakowania powinny być tak zaprojektowane, aby spełniały przepisy budowy podane pod 6.1.4 lub 6.6.4.

Opakowania to powinny spełniać ogólne przepisy o pakowaniu podane pod 4.1.1.1 i 4.1.1.2 i być w stanie utrzymać instrumenty i sprzęt medyczny przy spadku z wysokości 1,2 m.

Opakowania powinny być oznakowane napisem "UŻYWANE INSTRUMENTY MEDYCZNE" lub "UŻYWANY SPRZĘT MEDYCZNY". Przy stosowaniu opakowań zbiorczych powinny być one oznaczone w taki sam sposób, chyba że napis pozostaje widoczny.

2.2.62.1.6 (zarezerwowany)

2.2.62.1.7 (zarezerwowany)

2.2.62.1.8 (zarezerwowany)

2.2.62.1.9 Produkty biologiczne

Dla potrzeb RID produkty biologiczne dzielą się na następujące grupy:

a) produkty, które są wytworzone i zapakowane zgodnie z przepisami władzy właściwej danego państwa i są przewożone w celu ich końcowego zapakowania i dystrybucji oraz do użycia przez służby medyczne lub przez osoby indywidualne do ochrony zdrowia. Materiały tej grupy nie podlegają RID;

b) produkty, które nie podlegają pod a) i które są znane lub przypuszcza się, że zawierają materiały zakaźne i które odpowiadają kryteriom przyjęcia do kategorii A lub B. Materiały tej grupy, w zależności od przypadku, są zaklasyfikowane do UN 2814, 2900 lub 3373.

Uwaga. Pewne licencjonowane produkty biologiczne mogą stwarzać zagrożenie biologiczne tylko w niektórych częściach świata. W takim przypadku lokalna władza właściwa może wymagać, aby te produkty biologiczne spełniały wymagania dla materiałów zakaźnych lub mogą nakazać inne ograniczenia.

2.2.62.1.10 Mikroorganizmy i organizmy zmodyfikowane genetycznie

Mikroorganizmy i organizmy zmodyfikowane genetycznie, które nie odpowiadają definicji materiałów zakaźnych, powinny być klasyfikowane zgodnie z 2.2.9.

2.2.62.1.11 Odpady medyczne lub kliniczne

2.2.62.1.11.1 Odpady medyczne lub kliniczne, które zawierają materiały zakaźne kategorii A, w zależności od przypadku, są zaklasyfikowane do UN 2814 lub 2900. Odpady medyczne lub kliniczne, które zawierają materiały zakaźne kategorii B, są zaklasyfikowane do UN 3291.

Uwaga. Odpady medyczne lub kliniczne, zgodnie z Europejskim Katalogiem Odpadów będącym załącznikiem do Decyzji Komisji Europejskiej 2000/532/WE ²⁹ . z uwzględnieniem zmian, przyporządkowane do numeru 18 01 03 (odpady z opieki i badań medycznych lub weterynaryjnych - odpady z opieki okołoporodowej, diagnozowania, leczenia lub profilaktyki medycznej - odpady których zbieranie i unieszkodliwianie podlega specjalnym przepisom ze względu na zapobieganie infekcji) lub do 18 02 02 (odpady z opieki i badań medycznych lub weterynaryjnych - odpady z badań, diagnozowania, leczenia i profilaktyki weterynaryjnej - odpady których zbieranie i unieszkodliwianie podlega specjalnym przepisom ze względu na zapobieganie infekcji), powinny być klasyfikowane według przepisów tego punktu na podstawie diagnozy lekarza lub weterynarza, odpowiednio dla ludzi lub zwierząt.

2.2.62.1.11.2 Odpady medyczne lub kliniczne, o których można sądzić, że istnieje nieznaczne prawdopodobieństwo wystąpienia materiału zakaźnego, są zaklasyfikowane do UN 3291. Dla przyporządkowania można korzystać z międzynarodowych, regionalnych lub krajowych katalogów odpadów.

Uwagi 1. Oficjalna nazwa przewozowa dla UN 3291 brzmi "ODPADY KLINICZNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE, I.N.O." lub "ODPADY (BIO) MEDYCZNE. I.N.O." lub "ODPADY MEDYCZNE PODLEGAJĄCE PRZEPISOM, I.N.O".

2. Niezależnie od przedstawionych powyżej kryteriów klasyfikacyjnych, zgodnie z Europejskim Katalogiem Odpadów będącym załącznikiem do Decyzji Komisji Europejskiej 2000/532/WE ³⁰  z każdorazową zmianą, odpady medyczne i kliniczne przyporządkowane do numeru 18 01 04 [odpady z opieki i badań medycznych lub weterynaryjnych - odpady z opieki okołoporodowej, diagnozowania, leczenia lub profilaktyki medycznej - odpady których zbieranie i unieszkodliwianie nie podlega specjalnym przepisom ze względu na zapobieganie iniekcji (np. opatrunki z ran. w tym gipsowe, bielizna, odzież jednorazowego użytku, artykuły higieniczne)] lub do numeru 18 02 03 (odpady z. opieki i badań medycznych lub weterynaryjnych - odpady z opieki okołoporodowej, diagnozowania, leczenia lub profilaktyki medycznej - odpady których zbieranie i unieszkodliwianie nie podlega specjalnym przepisom ze względu na zapobieganie infekcji), nie podlegają RID.

2.2.62.1.11.3 Odpady medyczne lub kliniczne zdekontaminowane od materiałów zakaźnych, nie podlegają RID, chyba że odpowiadają kryteriom przyjęcia do innych klas.

2.2.62.1.11.4 Odpady medyczne lub kliniczne zaklasyfikowane do UN 3291 zaliczone są do grupy pakowania II.

2.2.62.1.12 Zarażone zwierzęta

2.2.62.1.12.1 Żywe zwierzęta nie mogą być używane do przewozu materiałów zakaźnych, chyba że ten materiał nie może być przewieziony innym sposobem. Żywe zwierzęta, które celowo zostały zarażone i znane jest lub podejrzewa się, że zawierają materiał zakaźny, mogą być przewożone tylko na warunkach zatwierdzonych przez władzę właściwą, oraz zgodnie z odpowiednimi przepisami stosowanymi dla transportu zwierząt ³¹ .

2.2.62.1.12.2 Materiały zwierzęce zainfekowane patogenami kategorii A lub patogenami, które byłyby przyporządkowane do kategorii A tylko w kulturach, powinny być zaklasyfikowane, zależnie od przypadku, do UN 2814 lub 2900.

Materiały zwierzęce zainfekowane patogenami kategorii B, oprócz tych, które byłyby przyporządkowane do kategorii A w kulturach, powinny być zaklasyfikowane do UN 3373.

2.2.62.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

Żywe zwierzęta kręgowe lub bezkręgowe nie powinny być używane do przewozu materiału zakaźnego, chyba że nie może być on przewieziony innym sposobem lub do takiego przewozu dopuści władza właściwa (patrz 2.2.62.1.12.1).

2.2.62.3 Wykaz pozycji zbiorczych

wzór

2.2.7 Klasa 7 Materiały promieniotwórcze

2.2.7.1 Definicje

2.2.7.1.1 Materiał promieniotwórczy oznacza każdy materiał zawierający izotopy promieniotwórcze, w którym zarówno stężenie promieniotwórcze jak i całkowita aktywność w przesyłce przekraczają wartości określone pod 2.2.7.2.2.1-2.2.7.2.2.6.

2.2.7.1.2 Skażenie

Skażenie oznacza obecność substancji promieniotwórczej na powierzchni, w ilości przekraczającej 0,4 Bq/cm² dla emiterów promieniowania beta i gamma oraz dla niskotoksycznych emiterów promieniowania alfa, lub 0,04 Bq/cm² dla wszystkich innych emiterów promieniowania alfa.

Skażenie niezwiązane oznacza skażenie, które może być usunięte z powierzchni w normalnych warunkach przewozu.

Skażenie związane oznacza skażenie inne niż skażenie niezwiązane.

2.2.7.1.3 Definicje i wyrażenia specyficzne

A₁ i A₂

A₁ oznacza wartość aktywności materiału promieniotwórczego w specjalnej postaci, która jest wymieniona w tabeli 2.2.7.2.2.1 lub jest wyznaczona zgodnie z 2.2.7.2.2 i jest stosowana do określenia granicznych aktywności w RID.

A₂ oznacza wartość aktywności materiału promieniotwórczego, innego niż materiał w specjalnej postaci, która jest wymieniona w tabeli 2.2.7.2.2.1 lub jest wyznaczona zgodnie z 2.2.7.2.2 i jest stosowana do określenia granicznych aktywności w RID.

Aktywność właściwa izotopu promieniotwórczego oznacza aktywność na jednostkę masy tego izotopu. Aktywność właściwa materiału oznacza aktywność na jednostkę masy materiału, w którym izotopy promieniotwórcze są w zasadzie równomiernie rozmieszczone.

Emitery promieniowania alfa o niskiej toksyczności oznaczają: uran naturalny, uran zubożony, tor naturalny, uran-235 lub uran-238, tor-232, tor-228 i tor-230. jeżeli znajdują się w rudzie lub w koncentratach fizycznych albo chemicznych; lub emitery promieniowania alfa, których okres półrozpadu jest mniejszy niż 10 dni.

Izotopy rozszczepialne są to uran-233, uran-235, pluton-239, pluton-241.

Materiały rozszczepialne to materiały zawierające jakikolwiek rozszczepialny izotop.

Wyłączone z tego określenia są:

a) uran naturalny lub uran zubożony, i

b) uran naturalny lub uran zubożony, który był napromieniowany tylko w reaktorach termicznych

Materiał o niskiej aktywności właściwej (Low Specific Activity - LSA) oznacza materiał promieniotwórczy, który ze względu na naturalne właściwości ma ograniczoną aktywność właściwą, lub materiał promieniotwórczy, do którego mają zastosowanie ograniczenia dotyczące oszacowanej średniej aktywności właściwej. Przy określaniu szacunkowej średniej aktywności właściwej nie uwzględnia się materiałów stosowanych na osłonę zewnętrzną otaczającą materiały LSA.

Materiał promieniotwórczy słabo rozpraszalny oznacza materiał promieniotwórczy stały lub materiał promieniotwórczy stały znajdujący się w szczelnej kapsule, który ma ograniczoną możliwość rozpraszania się i nie jest w postaci proszku.

Materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci oznacza

a) stały materiał promieniotwórczy nierozpraszający się, lub

b) zamkniętą kapsułę zawierającą materiał promieniotwórczy.

Przedmiot skażony powierzchniowo (Surface Contaminated Objekt - SCO) oznacza przedmiot stały, który sam nie jest promieniotwórczy, ale na jego powierzchni występuje materiał promieniotwórczy.

Tor nienapromieniowany oznacza tor zawierający nie więcej niż 10^-7 g uranu-233 na gram toru-232.

Uran - naturalny, zubożony, wzbogacony

Uran naturalny (może być wydzielony chemicznie) oznacza uran z naturalnym składem izotopów uranu (około 99.28% masowych uranu-238 i 0,72% masowych uranu-235).

Uran zubożony oznacza uran, w którym zawartość uranu-235 wyrażona w procentach masowych jest mniejsza od zawartości w uranie naturalnym.

Uran wzbogacony oznacza uran, w którym zawartość uranu-235 wyrażona w procentach masowych jest większa niż 0,72%.

We wszystkich przypadkach występuje w bardzo małych ilościach uran-234.

Uran nienapromieniowany oznacza uran zawierający nie więcej niż 2x10³ Bq plutonu na gram uranu-235, nie więcej niż 9x10⁶ Bq produktów rozszczepienia na gram uranu-235 i nie więcej niż 5x10^-3 g uranu-236 na gram uranu-235.

2.2.7.2 Klasyfikacja

2.2.7.2.1 Przepisy ogólne

2.2.7.2.1.1 Materiały promieniotwórcze są zaklasyfikowane zgodnie z przepisami 2.2.7.2.2-2.2.7.2.5 do następujących numerów UN, znajdujących się w tabeli 2.2.7.2.1.1, w zależności od wartości aktywności izotopów promieniotwórczych zawartych w sztuce przesyłki, właściwości tych izotopów promieniotwórczych rozszczepialnych i nierozszczepialnych, typu sztuki przesyłki przekazywanej do przewozu i typu lub postaci zawartości sztuki przesyłki lub od zatwierdzenia przewozu na warunkach specjalnych.

Tabela 2.2.7.2.1.1 Zaklasyfikowanie do numerów UN

Sztuka przesyłki wyłączona (1.7.1.5)

UN 2908	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA-OPAKOWANIE PRÓŻNE
UN 2909	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA-PRZEDMIOTY Z URANU NATURALNEGO lub URANU ZUBOŻONEGO lub Z TORU NATURALNEGO
UN 2910	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA-OGRANICZONA ILOŚĆ MATERIAŁU
UN 2911	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA-PRZYRZĄDY lub WYROBY

Materiały promieniotwórcze o niskiej aktywności właściwej (2.2.7.2.3.1)

UN 2912	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-I), nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone
UN 3321	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-II), nierozszczepialne lub rozszczepialne wyłączone
UN 3322	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-III), nierozszczepialne lub rozszczepialne wyłączone
UN 3324	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-II). ROZSZCZEPIALNE
UN 3325	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-III), ROZSZCZEPIALNE

Przedmioty skażone powierzchniowo (2.2.7.2.3.2)

UN 2913	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE. PRZEDMIOTY SKAŻONE POWIERZCHNIOWO (SCO-I lub SCO-II), nierozszczepialne lub rozszczepialne wyłączone
UN 3326	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, PRZEDMIOTY SKAŻONE POWIERZCHNIOWO (SCO-I lub SCO-II), ROZSZCZEPIALNE

Sztuka przesyłki Typ A (2.2.7.2.4.4)

UN 2915	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, bez postaci specjalnej, nierozszczepialne lub rozszczepialne wyłączone
UN 3327	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, ROZSZCZEPIALNE, bez postaci specjalnej
UN 3332	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, W SPECJALNEJ POSTACI, nierozszczepialne lub rozszczepialne wyłączone
UN 3333	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, W SPECJALNEJ POSTACI, ROZSZCZEPIALNE

Sztuka przesyłki Typ B(U) (2.2.7.2.4.6)

UN 2916	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(U), nierozszczepialne lub rozszczepialne wyłączone
UN 3328	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(U), ROZSZCZEPIALNE

Sztuka przesyłki Typ B(M) (2.2 7.2.4.6)

UN 2917	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(M), nierozszczepialne lub rozszczepialne wyłączone
UN 3329	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(M), ROZSZCZEPIALNE

Sztuka przesyłki Typ С (2.2.7.2.4.6)

UN 3323	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP C, nierozszczepialne lub rozszczepialne wyłączone
UN 3330	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYPU C, ROZSZCZEPIALNE

Warunki specjalne (2.2.7.2.5)

UN 2919	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, PRZEWOŻONE NA WARUNKACH SPECJALNYCH, nierozszczepialne lub rozszczepialne wyłączone
UN 3331	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, PRZEWOŻONE NA WARUNKACH SPECJALNYCH, ROZSZCZEPIALNE

Heksafluorek uranu (2.2.7.2.4.5)

UN 2977	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, HEKSAFLUOREK URANU ROZSZCZEPIALNY
UN 2978	MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, HEKSAFLUOREK URANU, nierozszczepialny lub rozszczepialny wyłączony

2.2.7.2.2 Wartości aktywności

2.2.7.2.2.1 W tabeli 2.2.7.2.2.2.1 podane są następujące podstawowe wartości dla poszczególnych izotopów promieniotwórczych

a) A₁ i A₂ w TBq;

b) stężenie promieniotwórcze dla materiału niepodlegającego przepisom w Bq/g; i

c) aktywności graniczne dla przesyłki niepodlegającej przepisom, w Bq.

Tabela 2.2.7.2.2.1 Podstawowe wartości dla izotopów promieniotwórczych

Izotop promieniotwórczy (liczba atomowa)	A1	A2	Stężenie promieniotwórcze dla materiału niepodlegającego przepisom	Aktywność graniczna dla przesyłki niepodlegającej przepisom
	(TBq)	(TBq)	(Bq/g)	(Bq)
Aktyn (89)
Ac-225a)	8 x 10-1	6 x 10-3	1 x 101	1 x 104
Ac-227a)	9 x 10-1	9 x 10-5	1 x 10-1	1 x 103
Ac-228	6 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Srebro (47)
Ag-105	2 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 106
Ag-108ma)	7 x 10-1	7 x 10-1	1 x 101 b)	1 x 106 b)
Ag-110ma)	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Ag-111	2 x 100	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Glin (13)
Al-26	1 x 10-1	1 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Ameryk (95)
Am-241	1 x 101	1 x 10-3	1 x 100	1 x 104
Am-242ma)	1 x 101	1 x 10-3	1 x 100 b)	1 x 104 b)
Am-243a)	5 x 100	1 x 10-3	1 x 100 b)	1 x 103 b)
Argon (18)
Ar-37	4 x 101	4 x 101	1 x 106	1 x 108
Ar-39	2 x 101	4 x 10-1	1 x 107	1 x 104
Ar-41	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 102	1 x 109
Arsen (33)
As-72	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 10-1	1 x 105
As-73	4 x 101	4 x 101	1 x 103	1 x 107
As-74	1 x 100	9 x 10-1	1 x 101	1 x 106
As-76	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 102	1 x 105
As-77	2 x 101	7 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Astat (85)
At-211a)	2 x 101	5 x 10-1	1 x 103	1 x 107
Złoto (79)
Au-193	7 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 107
Au-194	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Au-195	1 x 101	6 x 100	1 x 102	1 x 107
Au-198	1 x 100	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Bar (56)

Ba-131a)	2 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 106
Ba-133	3 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
Ba-133m	2 x 101	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Ba-140a)	5 x 10-1	3 x 10-1	1 x 101 b)	1 x 105 b)
Beryl (4)
Be-7	2 x 101	2 x 101	1 x 103	1 x 107
Be-10	4 x 101	6 x 10-1	1 x 104	1 x 106
Bizmut (83)
Bi-205	7 x 10-1	7 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Bi-206	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Bi-207	7 x 10-1	7 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Bi-210	1 x 100	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Bi-210ma)	6 x 10-1	2 x 10-2	1 x 101	1 x 105
Bi-212a)	7 x 10-1	6 x 10-1	1 x 101 b)	1 x 105 b)
Bekerel (97)
Bk-247	8 x 100	8 x 10-4	1 x 100	1 x 104
Bk-249a)	4 x 101	3 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Brom (35)
Br-76	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Br-77	3 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
Br-82	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Węgiel (6)
C-11	1 x 100	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
C-14	4 x 101	3 x 100	1 x 104	1 x 107
Wapń (20)
Ca-41	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 105	1 x 107
Ca-45	4 x 101	1 x 100	1 x 104	1 x 107
Ca-47a)	3 x 100	3 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Kadm (48)
Cd-109	3 x 101	2 x 100	1 x 104	1 x 106
Cd-113m	4 x 101	5 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Cd-115a)	3 x 100	4 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Cd-115m	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Cer (58)
Ce-139	7 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 106
Ce-141	2 x 101	6 x 10-1	1 x 102	1 x 107
Ce-143	9 x 10-1	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Ce-144a)	2 x 10-1	2 x 10-1	1 x 102 b)	1 x 105 b)
Kaliforn (98)
Cf-248	4 x 101	6 x 10-3	1 x 101	1 x 104
Cf-249	3 x 100	8 x 10-4	1 x 100	1 x 103
Cf-250	2 x 101	2 x 10-3	1 x 101	1 x 104
Cf-251	7 x 100	7 x 10-4	1 x 100	1 x 103
Cf-252	1 x 10-1	3 x 10-3	1 x 101	1 x 104
Cf-253a)	4 x 101	4 x 10-2	1 x 102	1 x 105
Cf-254	1 x 10-3	1 x 10-3	1 x 100	1 x 103
Chlor (17)
Cl-36	1 x 101	6 x 10-1	1 x 104	1 x 106
Cl-38	2 x 10-1	2 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Kiur (96)
Cm-240	4 x 101	2 x 10-2	1 x 102	1 x 105
Cm-241	2 x 100	1 x 100	1 x 102	1 x 106
Cm-242	4 x 101	1 x 10-2	1 x 102	1 x 105
Cm-243	9 x 100	1 x 10-3	1 x 100	1 x 104
Cm-244	2 x 101	2 x 10-3	1 x 101	1 x 104
Cm-245	9 x 100	9 x 10-4	1 x 100	1 x 103
Cm-246	9 x 100	9 x 10-4	1 x 100	1 x 103
Cm-247a)	3 x 100	1 x 10-3	1 x 100	1 x 104
Cm-248	2 x 10-2	3 x 10-4	1 x 100	1 x 103
Kobalt (27)
Co-55	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Co-56	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Co-57	1 x 101	1 x 101	1 x 102	1 x 106
Co-58	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Co-58m	4 x 101	4 x 101	1 x 104	1 x 107
Co-60	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Chrom (24)
Cr-51	3 x 101	3 x 101	1 x 103	1 x 107
Cez (55)
Cs-129	4 x 100	4 x 100	1 x 102	1 x 105
Cs-131	3 x 101	3 x 101	1 x 103	1 x 106
Cs-132	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 105
Cs-134	7 x 10-1	7 x 10-1	1 x 101	1 x 104
Cs-134m	4 x 101	6 x 10-1	1 x 103	1 x 105
Cs-135	4 x 101	1 x 100	1 x 104	1 x 107
Cs-136	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Cs-137a)	2 x 100	6 x 10-1	1 x 101 b)	1 x 104 b)
Miedź (29)
Cu-64	6 x 100	1 x 100	1 x 102	1 x 106
Cu-67	1 x 101	7 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Dysproz (66)
Dy-159	2 x 101	2 x 101	1 x 103	1 x 107
Dy-165	9 x 10-1	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Dy-166a)	9 x 10-1	3 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Erb (68)
Er-169	4 x 101	1 x 100	1 x 104	1 x 107
Er-171	8 x 10-1	5 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Europ (63)
Eu-147	2 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 106
Eu-148	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Eu-149	2 x 101	2 x 101	1 x 102	1 x 107
Eu-150 (krótkożyciowy)	2 x 100	7 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Eu-150 (długożyciowy)	7 x 10-1	7 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Eu-152	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Eu-152m	8 x 10-1	8 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Eu-154	9 x 10-1	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Eu-155	2 x 101	3 x 100	1 x 102	1 x 107
Eu-156	7 x 10-1	7 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Fluor (9)
F-18	1 x 100	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Żelazo (26)
Fe-52a)	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Fe-55	4 x 101	4 x 101	1 x 104	1 x 106
Fe-59	9 x 10-1	9 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Fe-60a)	4 x 101	2 x 10-1	1 x 102	1 x 105
Gal (31)
Ga-67	7 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
Ga-68	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Ga-72	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Gadolin (64)
Gd-146 (a)	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Gd-148	2 x 101	2 x 10-3	1 x 101	1 x 104
Gd-153	1 x 101	9 x 100	1 x 102	1 x 107
Gd-159	3 x 100	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
German (32)
Ge-68a)	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Ge-71	4 x 101	4 x 101	1 x 104	1 x 108
Ge-77	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Hafn (72)
Hf-172a)	6 x 10-1	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Hf-175	3 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
Hf-181	2 x 100	5 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Hf-182	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 102	1 x 106
Rtęć (80)
Hg-194a)	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Hg-195ma)	3 x 100	7 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Hg-197	2 x 101	1 x 101	1 x 102	1 x 107
Hg-197m	1 x 101	4 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Hg-203	5 x 100	1 x 100	1 x 102	1 x 105
Holm(67)
Ho-166	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 103	1 x 105
Ho-166m	6 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Jod (53)
I-123	6 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 107
I-124	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
I-125	2 x 101	3 x 100	1 x 103	1 x 106
I-126	2 x 100	1 x 100	1 x 102	1 x 106
I-129	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x102	1 x 105
I-131	3 x 100	7 x 10-1	1 x 102	1 x 106
I-132	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 105
I-133	7 x 10-1	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
I-134	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 101	1 x 105
I-135a)	6 x 10-1	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Ind (49)
In-111	3 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
In-113m	4 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 106
In-114ma)	1 x 101	5 x 10-1	1 x 102	1 x 106
In-115m	7 x 100	1 x 100	1 x 102	1 x 106
Iryd (77)
Ir-189a)	1 x 101	1 x 101	1 x 102	1 x 107
Ir-190	7 x 10-1	7 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Ir-192	1 x 100c)	6 x 10-1	1 x 101	1 x 104
Ir-194	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 102	1 x 105
Potas (19)
K-40	9 x 10-1	9 x 10-1	1 x 102	1 x 106
K-42	2 x 10-1	2 x 10-1	1 x 102	1 x 106
K-43	7 x 10-1	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Krypton (36)
Kr-79	4 x 100	2 x 100	1 x 103	1 x 105
Kr-81	4 x 101	4 x 101	1 x 104	1 x 107
Kr-85	1 x 101	1 x 101	1 x 105	1 x 104
Kr-85m	8 x 100	3 x 100	1 x 103	1 x 1010
Kr-87	2 x 10-1	2 x 10-1	1 x 102	1 x 109
Lantan (57)
La-137	3 x 101	6 x 100	1 x 103	1 x 107
La-140	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Lutet (71)
Lu-172	6 x 10-1	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Lu-173	8 x 100	8 x 100	1 x 102	1 x 107
Lu-174	9 x 100	9 x 100	1 x 102	1 x 107
Lu-174m	2 x 101	1 x 101	1 x 102	1 x 107
Lu-177	3 x 101	7 x 10-1	1 x 103	1 x 107
Magnez (12)
Mg-28a)	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Mangan (25)
Mn-52	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Mn-53	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 104	1 x 109
Mn-54	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Mn-56	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Molibden (42)
Mo-93	4 x 101	2 x 101	1 x 103	1 x 108
Mo-99a)	1 x 100	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Azot (7)
N-13	9 x 10-1	6 x 10-1	1 x 102	1 x 109
Sód (11)
Na-22	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Na-24	2 x 10-1	2 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Niob (41)
Nb-93m	4 x 101	3 x 101	1 x 104	1 x 107
Nb-94	7 x 10-1	7 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Nb-95	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Nb-97	9 x 10-1	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Neodym (60)
Nd-147	6 x 100	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Nd-149	6 x 10-1	5 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Nikiel (28)
Ni-59	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 104	1 x 108
Ni-63	4 x 101	3 x 101	1 x 105	1 x 108
Ni-65	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Neptun (93)
Np-235	4 x 101	4 x 101	1 x 103	1 x 107
Np-236 (krótkożyciowy)	2 x 101	2 x 100	1 x 103	1 x 107
Np-236 (długożyciowy)	9 x 100	2 x 10-2	1 x 102	1 x 105
Np-237	2 x 101	2 x 10-3	1 x 100 b)	1 x 103 b)
Np-239	7 x 100	4 x 10-1	1 x 102	1 x 107
Osm (76)
Os-185	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Os-191	1 x 101	2 x 100	1 x 102	1 x 107
Os-191m	4 x 101	3 x 101	1 x 103	1 x 107
Os-193	2 x 100	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Os-194a)	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 102	1 x 105
Fosfor (15)
P-32	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 103	1 x 105
P-33	4 x 101	1 x 100	1 x 105	1 x 108
Protaktyn (91)
Pa-230a)	2 x 100	7 x 10-2	1 x 101	1 x 106
Pa-231	4 x 100	4 x 10-4	1 x 100	1 x 103
Pa-233	5 x 100	7 x 10-1	1 x 102	1 x 107
Ołów (82)
Pb-201	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Pb-202	4 x 101	2 x 101	1 x 103	1 x 106
Pb-203	4 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
Pb-205	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 104	1 x 107
Pb-210a)	1 x 100	5 x 10-2	1 x 101 b)	1 x 104 b)
Pb-212a)	7 x 10-1	2 x 10-1	1 x 101 b)	1 x 105 b)
Pallad (46)
Pd-103a)	4 x 101	4 x 101	1 x 103	1 x 108
Pd-107	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 105	1 x 108
Pd-109	2 x 100	5 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Promet (61)
Pm-143	3 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
Pm-144	7 x 10-1	7 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Pm-145	3 x 101	1 x 101	1 x 103	1 x 107
Pm-147	4 x 101	2 x 100	1 x 104	1 x 107
Pm-148ma)	8 x 10-1	7 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Pm-149	2 x 100	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Pm-151	2 x 100	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Polon (84)
Po-210	4 x 101	2 x 10-2	1 x 101	1 x 104
Prazeodym (59)
Pr-142	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 102	1 x 105
Pr-143	3 x 100	6 x 10-1	1 x 104	1 x 106
Platyna (78)
Pt-188a)	1 x 100	8 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Pt-191	4 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
Pt-193	4 x 101	4 x 101	1 x 104	1 x 107
Pt-193m	4 x 101	5 x 10-1	1 x 103	1 x 107
Pt-195m	1 x 101	5 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Pt-197	2 x 101	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Pt-197m	1 x 101	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Pluton (94)
Pu-236	3 x 101	3 x 10-3	1 x 101	1 x 104
Pu-237	2 x 101	2 x 101	1 x 103	1 x 107
Pu-238	1 x 101	1 x 10-3	1 x 100	1 x 104
Pu-239	1 x 101	1 x 10-3	1 x 100	1 x 104
Pu-240	1 x 101	1 x 10-3	1 x 100	1 x 103
Pu-241a)	4 x 101	6 x 10-2	1 x 102	1 x 105
Pu-242	1 x 101	1 x 10-3	1 x 100	1 x 104
Pu-244a)	4 x 10-1	1 x 10-3	1 x 100	1 x 104
Rad (88)
Ra-223a)	4 x 10-1	7 x 10-3	1 x 102 b)	1 x 105 b)
Ra-224a)	4 x 10-1	2 x 10-2	1 x 101 b)	1 x 105 b)
Ra-225a)	2 x 10-1	4 x 10-3	1 x 102	1 x 105
Ra-226a)	2 x 10-1	3 x 10-3	1 x 101 b)	1 x 104 b)
Ra-228a)	6 x 10-1	2 x 10-2	1 x 101 b)	1 x 105 b)
Rubid (37)
Rb-81	2 x 100	8 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Rb-83a)	2 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 106
Rb-84	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Rb-86	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 102	1 x 105
Rb-87	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 104	1 x 107
Rb (naturalny)	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 104	1 x 107
Ren (75)
Re-184	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Re-184m	3 x 100	1 x 100	1 x 102	1 x 106
Re-186	2 x 100	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Re-187	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 106	1 x 109
Re-188	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 102	1 x 105
Re-189 (a)	3 x 100	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Re (naturalny)	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 106	1 x 109
Rod (45)
Rh-99	2 x 100	2 x 100	1 x 101	1 x 106
Rh-101	4 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 107
Rh-102	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Rh-102m	2 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 106
Rh-103m	4 x 101	4 x 101	1 x 104	1 x 108
Rh-105	1 x 101	8 x 10-1	1 x 102	1 x 107
Radon (86)
Rn-222a)	3 x 10-1	4 x 10-3	1 x 101 b)	1 x 108 b)
Ruten (44)
Ru-97	5 x 100	5 x 100	1 x 102	1 x 107
Ru-103a)	2 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 106
Ru-105	1 x 100	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Ru-106a)	2 x 10-1	2 x 10-1	1 x 102 b)	1 x 105 b)
Siarka (16)
S-35	4 x 101	3 x 100	1 x 105	1 x 108
Antymon (51)
Sb-122	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 102	1 x 104
Sb-124	6 x 10-1	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Sb-125	2 x 100	1 x 100	1 x 102	1 x 106
Sb-126	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Skand (21)
Sc-44	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Sc-46	5 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Sc-47	1 x 101	7 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Sc-48	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Selen (34)
Se-75	3 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
Se-79	4 x 101	2 x 100	1 x 104	1 x 107
Krzem (14)
Si-31	6 x 10-1	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Si-32	4 x 101	5 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Samar (62)
Sm-145	1 x 101	1 x 101	1 x 102	1 x 107
Sm-147	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 101	1 x 104
Sm-151	4 x 101	1 x 101	1 x 104	1 x 108
Sm-153	9 x 100	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Cyna (50)
Sn-113a)	4 x 100	2 x 100	1 x 103	1 x 107
Sn-117m	7 x 100	4 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Sn-119m	4 x 101	3 x 101	1 x 103	1 x 107
Sn-121ma)	4 x 101	9 x 10-1	1 x 103	1 x 107
Sn-123	8 x 10-1	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Sn-125	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 102	1 x 105
Sn-126a)	6 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Stront (38)
Sr-82a)	2 x 10-1	2 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Sr-85	2 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 106
Sr-85m	5 x 100	5 x 100	1 x 102	1 x 107
Sr-87m	3 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
Sr-89	6 x 10-1	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Sr-90a)	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 102 b)	1 x 104 b)
Sr-91a)	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Sr-92a)	1 x 100	3 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Tryt(1)
T(H-3)	4 x 101	4 x 101	1 x 106	1 x 109
Tantal (73)
Ta-178(długożyciowy)	1 x 100	8 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Ta-179	3 x 101	3 x 101	1 x 103	1 x 107
Ta-182	9 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 104
Terb (65)
Tb-157	4 x 101	4 x 101	1 x 104	1 x 107
Tb-158	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Tb-160	1 x 100	6 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Technet (43)
Tc-95ma)	2 x 100	2 x 100	1 x 101	1 x 106
Tc-96	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Tc-96ma)	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 103	1 x 107
Tc-97	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 103	1 x 108
Tc-97m	4 x 101	1 x 100	1 x 103	1 x 107
Tc-98	8 x 10-1	7 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Tc-99	4 x 101	9 x 10-1	1 x 104	1 x 107
Tc-99m	1 x 101	4 x 100	1 x 102	1 x 107
Tellur (52)
Te-121	2 x 100	2 x 100	1 x 101	1 x 106
Te-121m	5 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
Te-123m	8 x 100	1 x 100	1 x 102	1 x 107
Te-125m	2 x 101	9 x 10-1	1 x 103	1 x 107
Te-127	2 x 101	7 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Te-127ma)	2 x 101	5 x 10-1	1 x 103	1 x 107
Te-129	7 x 10-1	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Te-129ma)	8 x 10-1	4 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Te-131ma)	7 x 10-1	5 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Te-132a)	5 x 10-1	4 x 10-1	1 x 102	1 x 107
Tor (90)
Th-227	1 x 101	5 x 10-3	1 x 101	1 x 104
Th-228a)	5 x 10-1	1 x 10-3	1 x 100 b)	1 x 104 b)
Th-229	5 x 100	5 x 10-4	1 x 100 b)	1 x 103 b)
Th-230	1 x 101	1 x 10-3	1 x 100	1 x 104
Th-231	4 x 101	2 x 10-2	1 x 103	1 x 107
Th-232	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 101	1 x 104
Th-234a)	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 103 b)	1 x 105 b)
Th (naturalny)	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 100 b)	1 x 103 b)
Tytan (22)
Ti-44a)	5 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 105
Tall (81)
Tl-200	9 x 10-1	9 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Tl-201	1 x 101	4 x 100	1 x 102	1 x 106
Tl-202	2 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 106
Tl-204	1 x 101	7 x 10-1	1 x 104	1 x 104
Tul (69)
Tm-167	7 x 100	8 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Tm-170	3 x 100	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Tm-171	4 x 101	4 x 101	1 x 104	1 x 108
Uran (92)
U-230 (szybkie wchłanianie do płuc) a)d)	4 x 101	1 x 10-1	1 x 101 b)	1 x 105 b)
U-230 (średnie wchłanianie do płuc) a)e)	4 x 101	4 x 10-3	1 x 101	1 x 104
U-230 (powolne wchłanianie do płuc) a)f	3 x 101	3 x 10-3	1 x 101	1 x 104
U-232 (szybkie wchłanianie do płuc)d)	4 x 101	1 x 10-2	1 x 100 b)	1 x 103 b)
U-232 (średnie wchłanianie do płuc)e)	4 x 101	7 x 10-3	1 x 101	1 x 104
U-232 (powolne wchłanianie do płuc)f)	1 x 101	1 x 10-3	1 x 101	1 x 104
U-233 (szybkie wchłanianie do płuc)d)	4 x 101	9 x 10-2	1 x 101	1 x 104
U-233 (średnie wchłanianie do płuc)e)	4 x 101	2 x 10-2	1 x 102	1 x 105
U-233 (powolne wchłanianie do płuc)f)	4 x 101	6 x 10-3	1 x 101	1 x 105
U-234 (szybkie wchłanianie do płuc)d)	4 x 101	9 x 10-2	1 x 101	1 x 104
U-234 (średnie wchłanianie do płuc)e)	4 x 101	2 x 10-2	1 x 102	1 x 105
U-234 (powolne wchłanianie do płuc)f)	4 x 101	6 x 10-3	1 x 101	1 x 105
U-235 (wszystkie rodzaje wchłonięć do płuc)a)d)e)f)	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 101 b)	1 x 104 b)
U-236 (szybkie wchłanianie do płuc) d)	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 101	1 x 104
U-236 (średnie wchłanianie do płuc)e)	4 x 101	2 x 10-2	1 x 102	1 x 105
U-236 (powolne wchłanianie do płuc)f)	4 x 101	6 x 10-3	1 x 101	1 x 104
U-238 (wszystkie rodzaje wchłonięć do płuc)d)e)f)	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 101 b)	1 x 104 b)
U (naturalny)	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 100 b)	1 x 103 b)
U (wzbogacony do 20% lub mniej) g)	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 100	1 x 103
U (zubożony)	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 100	1 x 103
Wanad (23)
V-48	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 105
V-49	4 x 101	4 x 101	1 x 104	1 x 107
Wolfram (74)
W-178a)	9 x 100	5 x 100	1 x 101	1 x 106
W-181	3 x 101	3 x 101	1 x 103	1 x 107
W-185	4 x 101	8 x 10-1	1 x 104	1 x 107
W-187	2 x 100	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
W-188a)	4 x 10-1	3 x 10-1	1 x 102	1 x 105
Ksenon (54)
Xe-122a)	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 102	1 x 109
Xe-123	2 x 100	7 x 10-1	1 x 102	1 x 109
Xe-127	4 x 100	2 x 100	1 x 103	1 x 105
Xe-131m	4 x 101	4 x 101	1 x 104	1 x 104
Xe-133	2 x 101	1 x 101	1 x 103	1 x 104
Xe-135	3 x 100	2 x 100	1 x 103	1 x 1010
Itr (39)
Y-87a)	1 x 100	1 x 100	1 x 101	1 x 106
Y-88	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Y-90	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 103	1 x 105
Y-91	6 x 10-1	6 x 10-1	1 x 103	1 x 106
Y-91m	2 x 100	2 x 100	1 x 102	1 x 106
Y-92	2 x 10-1	2 x 10-1	1 x 102	1 x 105
Y-93	3 x 10-1	3 x 10-1	1 x 102	1 x 105
Iterb (70)
Yb-169	4 x 100	1 x 100	1 x 102	1 x 107
Yb-175	3 x 101	9 x 10-1	1 x 103	1 x 107
Cynk (30)
Zn-65	2 x 100	2 x 100	1 x 101	1 x 106
Zn-69	3 x 100	6 x 10-1	1 x 104	1 x 106
Zn-69ma)	3 x 100	6 x 10-1	1 x 102	1 x 106
Cyrkon (40)
Zr-88	3 x 100	3 x 100	1 x 102	1 x 106
Zr-93	bez ograniczeń	bez ograniczeń	1 x 103 b)	1 x 107 b)
Zr-95a)	2 x 100	8 x 10-1	1 x 101	1 x 106
Zr-97a)	4 x 10-1	4 x 10-1	1 x 101 b)	1 x 105 b)

^a) Wartości A₁ i/lub A₂ tych izotopów macierzystych uwzględniają udział następujących izotopów pochodnych o okresie półrozpadu mniejszym niż 10 dni:

Mg-28	Al-28
Ar-42	K-42
Ca-47	Sc-47
Ti-44	Sc 44
Fe-52	Mn-52m
Fe-60	Co-60m
Zn-69m	Zn-69
Ge-68	Ga-68
Rb-83	Kr-83m
Sr-82	Rb-82
Sr-90	Y-90
Sr-91	Y-91m
Sr-92	Y-92
Y-87	Sr-87m
Zr-95	Nb-95m
Zr-97	Nb-97m, Nb-97
Mo-99	Tc-99m
Tc-95m	Tc-95
Tc-96m	Tc-96
Ru-103	Rh-103m
Ru-106	Rh-106
Pd-103	Rh-103m
Ag-108m	Ag-108
Ag-110m	Ag-110
Cd-115	In-115m
In-114m	In-114
Sn-113	In-113m
Sn-121m	Sn-121
Sn-126	Sb-126m
Te-118	Sb-118
Te-127m	Te-127
Te-129m	Te-129
Te-131m	Te-131
Te-132	I-132
I135	Xe-135m
Xe-122	I-122
Cs-137	Ba-137m
Ba-131	Cs-131
Ba-140	La-140
Ce-144	Pr-144m, Pr-144
Pm-148m	Pm-148
Gd-146	Fu-146
Dy-166	Ho-166
Mf-172	Lu-172
W-178	Ta-178
W-188	Re-188
Re-189	Os-189m
Os-194	Ir-194
Ir-189	Os-189m
Pt-188	Ir-188
Hg-194	Au-194
Hg-195m	Hg-195
Pb-210	Bi-210
Pb-212	Bi-212, T1-208, Po-212
Bi-210m	Tl-206
Bi-212	Tl-208, Po-212
At-211	Po-211
Rn-222	Po-218, Pb-214, At-218, Bi-214, Po-214
Ra-223	Rn-219, Po-215, Pb-211, Bi-211, Po-211, Tl-207
Ra-224	Rn-220, Po-216, Pb-212, Bi-212, Tl-208, Po-212
Ra-225	Ac-225, Fr-221, At-217, Bi-213, Tl-209, Po-213, Pb-209
Ra-226	Rn-222, Po-218, Pb-214, At-218, Bi-214, Po-214
Ra-228	Ac-228
Ac-225	Fr-221, At-217, Bi-213, Tl-209, Po-213, Pb-209
Ac-227	Fr-223
Th-228	Ra-224, Rn-220, Po-216, Pb-212, Bi-212, Tl-208, Po-212
Th-234	Pa-234m. Pa-234
Pa-230	Ac-226, Th-226, Fr-222, Ra-222, Rn-218, Po-214
U-230	Th-226, Ra-222, Rn-218, Po-214
U-235	Th-231
Pu-241	U-237
Pu-244	U-240, Np-240m
Am-242m	Am-242, Np-238
Am-243	Np-239
Cm-247	Pu-243
Bk-249	Am-245
Cf-253	Cm-249

^b) Izotopy macierzyste i ich pochodne znajdujące się w stanie równowagi wiekowej, wymienione są poniżej

Sr-90	Y-90
Zr-93	Nb-93m
Zr-97	Nb-97
Ru-106	Rh-106
Ag-108m	Ag-108
Cs-137	Ba-137m
Ce-144	Pr-144
Ba-140	La-140
Bi-212	Tl-208 (0,36), Po-212 (0,64)
Pb-210	Bi-210, Po-210
Pb-212	Bi-212, Tl-208 (0,36), Po-212 (0.64)
Rn-222	Po-218, Pb-214, Bi-214, Po-214
Ra-223	Rn-219, Po-215, Pb-211, Bi-211, Tl-207
Ra-224	Rn-220, Po-216. Pb-212, Bi-212, Tl-208 (0,36), Po-212 (0.64)
Ra-226	Rn-222, Po-218, Pb-214, Bi-214, Po-214, Pb-210, Bi-210, Po-210
Ra-228	Ac-228
Th-228	Ra-224, Rn-220, Po-216, Pb-212, Bi-212, Tl-208 (0,36), Po-212 (0,64)
Th-229	Ra-225, Ac-225, Fr-221. At-217, Bi-213, Po-213, Pb-209
Th-nat.	Ra-228, Ac-228, Th-228, Ra-224, Rn-220, Po-216, Pb-212, Bi-212, Tl-208(0,36), Po-212(0,64)
Th-234	Pa-234m
U-230	Th-226, Ra-222, Rn-218, Po-214
U-232	Th-228, Ra-224, Rn-220, Po-216, Pb-212, Bi-212, Tl-208 (0,36), Po-212 (0,64)
U-235	Th-231
U-238	Th-234, Pa-234m
U-nat.	Th-234, Pa-234m. U-234, Th-230, Ra-226, Rn-222, Po-218, Pb-214, Bi-214, Po-214, Pb-210, Bi-210, Po-210
Np-237	Pa-233
Am-242m	Am-242
Am-243	Np-239

^c) Ilość może być określona na podstawie pomiaru szybkości rozpadu lub pomiaru poziomu promieniowania, na określonej odległości od źródła.

^d) Wartości te stosuje się tylko do związków uranu, które mają postać chemiczną UF₆, UO₂F₂ i UO₂(NO₃)₂, zarówno w normalnych jak i awaryjnych warunkach transportu.

^e) Wartości te stosuje się tylko do związków uranu, które mają postać chemiczną UO₃, UF₄, UCl₄ i sześciowartościowych związków, zarówno w normalnych jak i awaryjnych warunkach transportu.

^f) Wartości te stosuje się do wszystkich związków uranu, innych niż. wymienione powyżej pod d) i e).

^g) Wartości te stosuje się tylko do nie napromieniowanego uranu.

2.2.7.2.2.2 W przypadku pojedynczych izotopów promieniotwórczych, które nie są wymienione w tabeli 2.2.7.2.2.1, określenie podstawowych wartości dla izotopu, o których mowa pod 2.2.7.2.2.1, wymaga zatwierdzenia wielostronnego. Dopuszcza się stosowanie wartości A₂, która zgodnie z zaleceniem Międzynarodowej Komisji Ochrony Radiologicznej (International Commission on Radiological Protection - ICRP) będzie obliczona przy zastosowaniu współczynnika dawki dla odpowiedniego rodzaju wchłonięcia do płuc, o ile bierze się pod uwagę postać chemiczną izotopu w normalnych warunkach przewozu, jak również w warunkach awaryjnych. Alternatywnie, bez uzyskiwania zatwierdzenia władzy właściwej, mogą być wykorzystywane podstawowe wartości dla izotopów promieniotwórczych, podane w tabeli 2.2.7.2.2.2.

Tabela 2.2.7.2.2 2 Podstawowe wartości dla nieznanych izotopów promieniotwórczych lub mieszanin

Zawartość promieniotwórcza	A1	A2	Stężenie promieniotwórcze dla materiału nie podlegającego przepisom	Aktywność graniczna dla przesyłki nie podlegającej przepisom
	TBq	TBq	Bq/g	Bq
Stwierdzona obecność tylko izotopów emitujących promieniowanie beta lub gamma	0,1	0,02	1 x 101	1 x 104
Stwierdzona obecność izotopów promieniotwórczych emitujących promieniowanie alfa, jednak bez emisji promieniowania neutronowego	0,2	9 x 10-5	1 x 10-1	1 x 103
Stwierdzona obecność izotopów promieniotwórczych emitujących promieniowanie neutronowe lub brak jest odpowiednich danych	0,001	9 x 10-5	1 x 10-1	1 x 103

2.2.7.2.2.3 Przy obliczaniu A₁ i A₂ dla izotopu promieniotwórczego nie wymienionego w tabeli 2.2.7.2.2.1, pojedynczy szereg rozpadu promieniotwórczego, w którym izotopy promieniotwórcze znajdują się w naturalnych proporcjach, i w którym żaden z pochodnych izotopów promieniotwórczych nic ma okresu półrozpadu dłuższego niż 10 dni lub dłuższego od okresu półrozpadu promieniotwórczego izotopu macierzystego, powinien być rozpatrywany tak, jak pojedynczy izotop promieniotwórczy. Aktywność przyjmowana do obliczeń i stosowane wartości A₁ lub A₂ powinny odpowiadać wartościom macierzystego izotopu promieniotwórczego. W przypadku szeregów rozpadu promieniotwórczego, w których jakikolwiek izotop promieniotwórczy ma okres półrozpadu, albo dłuższy niż 10 dni lub dłuższy od okresu półrozpadu macierzystego izotopu promieniotwórczego, to macierzysty izotop promieniotwórczy, a także pochodne izotopy promieniotwórcze, powinny być rozpatrywane jako mieszanina różnych izotopów.

2.2.7.2.2.4 W przypadku mieszaniny izotopów promieniotwórczych podstawowe wartości dla izotopu promieniotwórczego, o których mowa pod 2.2.7.2.2.1, mogą być wyznaczone następująco:

X_m=

gdzie:

f(i) jest częścią aktywności lub stężenia promieniotwórczego "i"-tego izotopu w mieszaninie;

X(i) jest odpowiednią wartością A₁ lub A₂, lub stężeniem promieniotwórczym dla wyłączenia materiału spod przepisów lub graniczną aktywnością dla przesyłki nie podlegającej przepisom, dla "i"-tego izotopu promieniotwórczego;

X_m jest wyznaczoną wartością A₁ lub A₂, lub stężeniem promieniotwórczym dla wyłączenia materiału spod przepisów lub graniczną aktywnością dla przesyłki nie podlegającej przepisom, w przypadku mieszaniny.

2.2.7.2.2.5 Jeżeli znany jest każdy izotop promieniotwórczy, ale nie są znane aktywności niektórych z nich, to izotopy te można grupować, a we wzorach podanych pod 2.2.7.2.2.4 i 2.2.7.2.4.4, stosować najmniejsze wartości podstawowe dla izotopu promieniotwórczego, w każdej grupie. Grupy te można tworzyć biorąc pod uwagę całkowitą aktywność promieniowania alfa i całkowitą aktywność promieniowania beta/gamma, jeżeli ich aktywności są znane, wykorzystując najmniejsze wartości podstawowe, odpowiednio dla emiterów promieniowania alfa lub dla emiterów promieniowania beta/gamma.

2.2.7.2.2.6 W przypadku pojedynczych izotopów promieniotwórczych lub mieszaniny tych izotopów, dla których nie ma odpowiednich danych, powinny być stosowane wartości podane pod 2.2.7.2.2.2.

2.2.7.2.3 Określenie innych właściwości materiałów

2.2.7.2.3.1 Materiał o niskiej aktywności właściwej (LSA)

2.2.7.2.3.1.1 (zarezerwowany)

2.2.7.2.3.1.2 Materiał LSA zalicza się do jednej z trzech grup:

a) LSA-I

(i) rudy uranu lub toru, koncentraty tych rud i inne rudy zawierające naturalnie występujące izotopy promieniotwórcze, przeznaczone do przetworzenia w celu wykorzystania uzyskanych izotopów promieniotwórczych;

(ii) uran naturalny, uran zubożony, tor naturalny lub ich związki lub ich mieszaniny, które nie są napromieniowane i są w stanie stałym lub ciekłym;

(iii) materiały promieniotwórcze dla których wartość A₂ jest nieograniczona, z wyjątkiem materiału rozszczepialnego, który zgodnie z 2.2.7.2.3.5 nie jest wyłączony lub

(iv) inne materiały promieniotwórcze, w których aktywność rozłożona jest w całym materiale, a oszacowana średnia aktywność właściwa nie przekracza więcej niż trzydzieści razy wartości stężenia promieniotwórczego określonego pod 2.2.7.2.2.1-2.2.7.2.2.6, z wyjątkiem materiału rozszczepialnego, który zgodnie z 2.2.7.2.3.5 nie jest wyłączony.

b) LSA-II

(i) woda o maksymalnym stężeniu trytu 0,8 TBq/l; lub

(ii) inne materiały promieniotwórcze, w których aktywność rozłożona jest w całym materiale, a oszacowana średnia aktywność właściwa nie przekracza 10^-4 A₂/g dla materiałów stałych i gazów i 10^-5 A₂/g dla cieczy.

c) LSA-III

Materiały stałe (np. odpady zestalone, materiały zaaktywowane) z wyłączeniem proszków, odpowiadające postanowieniom 2.2.7.2.3.1.3, w których:

(i) materiał promieniotwórczy rozłożony jest w całym materiale stałym lub w przedmiotach stałych albo są w zasadzie równomiernie rozłożone w stałym środku wiążącym (np. w betonie, bitumie, ceramice itp.);

(ii) materiał promieniotwórczy jest względnie nierozpuszczalny lub umieszczony jest wewnątrz względnie nierozpuszczalnej matrycy w taki sposób, że w razie uszkodzenia opakowania ubytek materiału promieniotwórczego ze sztuki przesyłki, wskutek wypłukiwania, jeżeli znajduje się ona w wodzie przez 7 dni, nie powinien być większy niż 0,1 A₂,; i

(iii) oszacowana średnia aktywność właściwa materiału stałego, bez uwzględniania materiału stosowanego na osłonę, nie przekracza 2 x 10^-3 A₂/g.

2.2.7.2.3.1.3 Materiał LSA-III powinien być z natury takim materiałem stałym, aby nawet po poddaniu całej zawartości sztuki przesyłki badaniu wymienionemu pod 2.2.7.2.3.1.4, aktywność wody nie przekraczała 0,1 A₂.

2.2.7.2.3.1.4 Materiał LSA-III powinien być badany następująco:

Próbka materiału stałego, w ilości odpowiadającej całkowitej zawartości sztuki przesyłki, powinna być zanurzona na 7 dni do wody o temperaturze otoczenia. Objętość wody użytej do badania powinna być taka, aby była pewność, że na koniec 7-dniowego okresu badania, objętość pozostałej niezaabsorbowanej i nie wchodzącej w reakcję wody, stanowiła co najmniej 10% objętości badanej stałej próbki. Początkowa kwasowość wody pH powinna wynosić 6-8, a maksymalna przewodność 1 mS/m, przy 20 °C. Całkowita aktywność pozostałej objętości wody powinna być zmierzona po 7 dniach od zanurzenia badanej próbki.

2.2.7.2.3.1.5 Wykazanie spełnienia norm wytrzymałościowych podanych pod 2.2.7.2.3.1.4 powinno być zgodne z 6.4.12.1 i 6.4.12.2.

2.2.7.2.3.2 Przedmiot skażony powierzchniowo (SCO)

SCO zalicza się do jednej z dwóch grup:

a) SCO-I: przedmiot stały, na którym:

(i) skażenie niezwiązane na dostępnej powierzchni uśrednione na 300 cm² (lub na całej powierzchni, jeżeli jest ona mniejsza niż 300 cm²) nie przekracza 4 Bq/cm² dla emiterów promieniowania beta i gamma oraz dla emiterów promieniowania alfa o niskiej toksyczności, albo 0.4 Bq/cm² - dla wszystkich innych emiterów promieniowania alfa; i

(ii) skażenie związane na dostępnej powierzchni uśrednione na 300 cm² (lub na całej powierzchni, jeżeli jest ona mniejsza niż 300 cm²) nie przekracza 4 x 10⁴ Bq/cm² dla emiterów promieniowania beta i gamma oraz dla emiterów promieniowania alfa o niskiej toksyczności, albo 4 x 10³ Bq/cm² - dla wszystkich innych emiterów promieniowania alfa; i

(iii) suma skażenia niezwiązanego i związanego na niedostępnej powierzchni, uśrednionego na 300 cm² (lub na całej powierzchni, jeżeli jest ona mniejsza niż 300 cm²) nie przekracza 4 x 10⁴ Bq/cm² dla emiterów promieniowania beta i gamma oraz dla emiterów promieniowania alfa o niskiej toksyczności, albo 4 x 10³ Bq/cm² - dla wszystkich innych emiterów promieniowania alfa,

b) SCO-II: przedmiot stały, na którego powierzchni skażenie związane lub skażenie niezwiązane przekracza granice określone powyżej w a) dla SCO-I, na którym:

(i) skażenie niezwiązane na dostępnej powierzchni uśrednione na 300 cm² (lub na całej powierzchni, jeżeli jest ona mniejsza niż 300 cm²) nie przekracza 400 Bq/cm² dla emiterów promieniowania beta i gamma oraz dla emiterów promieniowania alfa o niskiej toksyczności, albo 40 Bq/cm² - dla wszystkich innych emiterów promieniowania alfa: i

(ii) skażenie związane na dostępnej powierzchni uśrednione na 300 cm² (lub na całej powierzchni, jeżeli jest ona mniejsza niż 300 cm²) nie przekracza 8 x 10⁵ Bq/cm² dla emiterów promieniowania beta i gamma oraz dla emiterów promieniowania alfa o niskiej toksyczności, albo 8 x 10⁴ Bq/cm² - dla wszystkich innych emiterów promieniowania alfa; i

(iii) suma skażenia niezwiązanego i związanego na niedostępnej powierzchni, uśrednionego na 300 cm² (lub na całej powierzchni, jeżeli jest ona mniejsza niż 300 cm²) nie przekracza 8 x 10⁵ Bq/cm² dla emiterów promieniowania beta i gamma oraz dla emiterów promieniowania alfa o niskiej toksyczności, albo 8 x 10⁴ Bq/cm² - dla wszystkich innych emiterów promieniowania alfa.

2.2.7.2.3.3 Materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci

2.2.7.2.3.3.1 Materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci powinien mieć co najmniej jeden wymiar nie mniejszy niż 5 mm. Jeżeli szczelna kapsuła jest częścią składową materiału promieniotwórczego w specjalnej postaci, to kapsuła powinna być tak wykonana, że może być otworzona tylko poprzez zniszczenie. Wzór materiału promieniotwórczego w specjalnej postaci wymaga zatwierdzenia jednostronnego.

2.2.7.2.3.3.2 Materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci powinien mieć takie właściwości lub powinien być tak wykonany, aby po poddaniu badaniom określonym pod 2.2.7.2.3.3.4 do 2.2.7.2.3.3.8, spełniał następujące wymagania:

a) nie powinien łamać lub rozpadać się podczas badań na spadek, przebicie, zginanie, określonych odpowiednio pod 2.2.7.2.3.3.5 a), b), c) i o ile ma zastosowanie 2.2.7.2.3.3.6 a);

b) nie powinien topić się lub rozpraszać podczas badania na żaroodporność, określonego odpowiednio pod 2.2.7.2.3.3.5 d) lub, o ile ma zastosowanie, pod 2.2.7.2.3.3.6 b);

c) aktywność wody po badaniach na wypłukiwanie, określonych pod 2.2.7.2.3.3.7 i 2.2.7.2.3.3.8 nie powinna przekraczać 2 kBq; lub alternatywnie dla źródeł zamkniętych, szybkość wypłukiwania dla oceny badania wypłukiwania objętościowego określonego w normie ISO 9978:1992 "Ochrona radiologiczna - Promieniotwórcze źródła zamknięte - Metody badań szczelności", nie powinna przekraczać odpowiedniego dopuszczalnego progu, akceptowanego przez władzę właściwą.

2.2.7.2.3.3.3 Potwierdzenie spełnienia norm wytrzymałościowych podanych pod 2.2.7.2.3.3.2 powinno być zgodne z 6.4.12.1 16.4.12.2.

2.2.7.2.3.3.4 Próbki zawierające materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci lub symulujących taki materiał powinny być poddane badaniom na zderzenie, przebicie, zginanie i żaroodporność, określonym pod 2.2.7.2.3.3.5 lub poddane alternatywnym badaniom, określonym pod 2.2.7.2.3.3.6. Do każdego badania mogą być użyte różne próbki. Po każdym wyżej wymienionym badaniu, powinna być wykonana ocena wypłukiwania lub ocena wypłukiwania objętościowego, przy zastosowaniu metody o czułości nie mniejszej niż mają metody podane pod 2.2.7.2.3.3.7 dla nierozpraszalnego materiału promieniotwórczego lub podane pod 2.2.7.2.3.3.8 dla materiału w kapsule.

2.2.7.2.3.3.5 Odpowiednimi metodami badań są:

a) badanie na zderzenie: próbka powinna być zrzucona na płytę zderzeniową z wysokości 9 m. Płyta zderzeniowa powinna odpowiadać opisowi podanemu pod 6.4.14;

b) badanie na przebicie: próbka powinna być umieszczona na płycie z ołowiu, ułożonej na gładkiej, twardej powierzchni i powinna być uderzona płaskim końcem stalowego pręta, z siłą równoważną uderzeniu przy swobodnym spadku ciała o masie 1,4 kg z wysokości 1 m. Średnica dolnej części stalowego pręta powinna wynosić 25 mm, a obrzeża powinny mieć zaokrąglenia o promieniu (3.0 ± 0,3) mm. Płyta z ołowiu o twardości 3,5 - 4,5 w skali Vickersa i o grubości nie większej niż 25 mm powinna mieć powierzchnię większą od powierzchni badanej próbki. Do każdego badania na spadek należy stosować nową płytę z ołowiu. Uderzenie prętem powinno być takie, aby spowodowało możliwie największe uszkodzenie badanej próbki;

c) badanie na zginanie: badanie powinno być przeprowadzone tylko dla długich, cienkich źródeł o minimalnej długości 10 cm i stosunku długości do szerokości źródła co najmniej 10.

Badaną próbkę należy sztywno umocować w pozycji poziomej w ten sposób, aby połowa jej długości wystawała z umocowania. Ustawienie próbki powinno być takie, aby przy uderzeniu płaską stroną stalowego pręta w wystającą końcówkę próbki, wystąpiło możliwie największe jej uszkodzenie. Siła uderzenia pręta powinna być równoważna uderzeniu przy swobodnym spadku ciała o masie 1,4 kg z wysokości 1 m. Średnica dolnej części stalowego pręta powinna wynosić 25 mm, a jego obrzeża powinny mieć zaokrąglenie o promieniu (3,0 ± 0,3) mm;

d) badanie na żaroodporność: próbka powinna być podgrzana w powietrzu do temperatury 800 °C i utrzymywana w tej temperaturze przez 10 minut, a następnie powinna stygnąć w sposób naturalny.

2.2.7.2.3.3.6 Próbki, które zawierają lub symulują materiał promieniotwórczy umieszczony w zamkniętej kapsule, mogą być zwolnione z:

a) badań opisanych pod 2.2.7.2.3.3.5 a) i b), pod warunkiem, że masa materiału promieniotwórczego w specjalnej postaci

(i) jest mniejsza niż 200 g i próbki są alternatywnie poddane badaniu na zderzenie klasy 4, określonemu w ISO 2919:1999 "Ochrona radiologiczna - Zamknięte źródła promieniotwórcze - Wymagania ogólne i klasyfikacja"; lub

(ii) jest mniejsza niż 500 g i wzory próbki są alternatywnie poddane badaniu na zderzenie klasy 5, określonemu w ISO 2919:1999 "Ochrona radiologiczna - Zamknięte źródła promieniotwórcze - Wymagania ogólne i klasyfikacja", i

b) badania opisanego pod 2.2.7.2.3.3.5 d), pod warunkiem, że te próbki są alternatywnie poddane badaniu na żaroodporność dla klasy 6, określonemu w ISO 2919:1999 "Ochrona radiologiczna - Zamknięte źródła promieniotwórcze - Wymagania ogólne i klasyfikacja".

2.2.7.2.3.3.7 Dla próbek, które zawierają lub symulują stały materiał nierozpraszalny, ocena wypłukiwania powinna być przeprowadzona następująco:

a) próbki powinna być zanurzony na 7 dni do wody o temperaturze otoczenia. Objętość wody użytej do badania powinna być taka, aby była pewność, że po zakończeniu 7-dniowego okresu badania objętość pozostałej niezaabsorbowanej i niewchodzącej w reakcję wody, będzie stanowiła co najmniej 10% objętości badanej próbki stałej. Początkowa kwasowość wody pH powinna wynosić 6-8, a maksymalna przewodność 1 mS/m przy 20 °C;

b) woda wraz z próbką powinna być podgrzana do 50 °C ± 5 °C i należy utrzymywać tę temperaturę przez 4 godziny;

c) należy zmierzyć aktywność wody:

d) próbka powinna być przechowywana przez 7 dni w spokojnym powietrzu w minimum 30 °C i wilgotności względnej nie mniejszej niż 90%;

e) próbka powinna być zanurzona powtórnie w wodzie, spełniającej wymagania podane pod a), a woda wraz z próbką powinna być podgrzana do 50 °C ± 5 °C i należy utrzymywać tę temperaturę przez 4 godziny;

f) należy zmierzyć aktywność wody.

2.2.7.2.3.3.8 Dla próbek zawierających lub symulujących materiał promieniotwórczy umieszczony w zamkniętej kapsule, należy przeprowadzić ocenę wypłukiwania lub wypłukiwania objętościowego, w następujący sposób:

a) ocena wypłukiwania powinna składać się z następujących etapów:

(i) próbka powinna być zanurzona w wodzie o temperaturze otoczenia. Początkowa kwasowość wody pH powinna wynosić 6 - 8, a maksymalna przewodność 1 mS/m przy 20 °C;

(ii) woda z próbką powinna być podgrzana do do 50 °C ± 5 °C i należy utrzymywać tę temperaturę przez 4 godziny;

(iii) należy zmierzyć aktywność wody;

(iv) próbka powinna być przechowywana przez co najmniej 7 dni w spokojnym powietrzu w minimum 30 °C i wilgotności względnej nie mniejszej niż 90%;

(v) powtórzyć procedury opisane pod (i), (ii) i (iii).

b) alternatywna ocena wypłukiwania objętościowego powinna być wykonana dowolną metodą opisaną w normie ISO 9978: 1992 "Ochrona przed promieniowaniem - Promieniotwórcze źródła zamknięte - Metody badania szczelności", która jest akceptowana przez władzę właściwą.

2.2.7.2.3.4 Materiały promieniotwórcze słabo rozpraszalne

2.2.7.2.3.4.1 Wzór materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego wymaga zatwierdzenia wielostronnego. Materiały promieniotwórcze słabo rozpraszalne powinny charakteryzować się tym, że całkowita ilość tego materiału w sztuce przesyłki, przy uwzględnieniu postanowień 6.4.8.14, powinna spełniać następujące wymagania:

a) poziom promieniowania w odległości 3 m od nieosłoniętego materiału promieniotwórczego nie przekracza 10 mSv/h;

b) po badaniach określonych pod 6.4.20.3 i 6.4.20.4 uwalnianie do powietrza gazu i cząsteczek o równoważnej średnicy aerodynamicznej do 100 pm nie powinno przekraczać wartości 100 A₂. Do każdego badania może być zastosowana oddzielna próbka;

c) po badaniu określonym pod 2.2.7.2.3.1.4 aktywność w wodzie nie powinna przekraczać wartości 100 A₂. Przy stosowaniu tego badania należy uwzględnić uszkodzenia z badania określonego pod b).

2.2.7.2.3.4.2 Materiały promieniotwórcze słabo rozpraszalne powinny być badane następująco:

Próbka zawierająca lub symulująca materiał promieniotwórczy słabo rozpraszalny powinna być poddana rozszerzonemu badaniu żaroodporności określonemu pod 6.4.20.3 i badaniu odporności na zderzenie określonemu pod 6.4.20.4. Do każdego badania może być zastosowana oddzielna próbka. Po każdym badaniu próbka powinna zostać poddana badaniu na wypłukiwanie określonemu pod 2.2.7.2.3.1.4. Po każdym badaniu należy ustalić, czy zostały spełnione wymagania podane pod 2.2.7.2.3.4.1.

2.2.7.2.3.4.3 Wykazanie spełnienia norm wytrzymałościowych podanych pod 2.2.7.2.3.3.2 powinno być zgodne z 6.4.12.1 i 6.4.12.2.

2.2.7.2.3.5 Materiały rozszczepialne

Sztuki przesyłki, które zawierają materiały rozszczepialne, powinny być każdorazowo zaklasyfikowane do pozycji w tabeli 2.2.7.2.1.1, których opis zawiera wyrażenie "ROZSZCZEPIALNY" lub "rozszczepialne wyłączone". Sklasyfikowanie jako "rozszczepialne wyłączone" jest dopuszczone tylko wtedy, jeżeli spełniony jest jeden z warunków podanych pod a) do d). Na jedną przesyłkę dopuszczony jest tylko jeden rodzaj wyłączenia (patrz również 6.4.7.2).

a) Graniczna masa przesyłki, pod warunkiem, że najmniejszy wymiar zewnętrzny każdej sztuki przesyłki wynosi minimum 10 cm, jest taka, że:

	masa uranu235 (g)	+	masa innych materiałów rozszczepialnych (g)	< 1
	X		Y

gdzie X i Y są granicznymi masami podanymi w tabeli 2.2.7.2.3.5, pod warunkiem, że

(i) każda pojedyncza sztuka przesyłki zawiera nie więcej niż 15 g izotopów rozszczepialnych; dla materiałów nieopakowanych ograniczenie ilości stosuje się do ładunku przewożonego w lub na wagonie, albo

(ii) materiał rozszczepialny jest jednorodnym roztworem zawierającym wodór lub jest jednorodną mieszaniną zawierającą wodór, w których stosunek masowy izotopów rozszczepialnych do wodoru jest mniejszy niż 5%, albo

(iii) w dowolnych 10 litrach objętości materiału znajduje się nie więcej niż 5 g izotopów rozszczepialnych.

Beryl nie powinien występować w ilościach przekraczających 1% odpowiednich mas granicznych przesyłki, wskazanych w tabeli 2.2.7.2.3.5, za wyjątkiem przypadków, w których stężenie berylu nie jest większe niż 1 g berylu na 1000 g materiału.

Deuter również nie powinien występować w ilościach przekraczających 1% odpowiednich mas granicznych przesyłki wskazanych w tabeli 2.2.7.2.3.5, za wyjątkiem przypadków, w których deuter występuje jak w naturalnym stężeniu w wodorze.

b) uran wzbogacony w uran-235 nie więcej niż do 1% masowego, z ogólną zawartością plutonu i uranu-233 nic przekraczającą 1% masy uranu-235, pod warunkiem, że izotopy rozszczepialne są w zasadzie równomiernie rozmieszczone w całej masie materiału. Ponadto, jeżeli uran-235 występuje w postaci metalicznej, tlenku lub węglika, to nie powinien on tworzyć regularnej siatki;

c) ciekłe roztwory azotanu uranylu, wzbogaconego w uran-235 nie więcej niż do 2% masowych, z ogólną zawartością plutonu i uranu-233 nie przekraczającą 0,002% masy uranu i ze stosunkiem atomów azotu do uranu (N/U) nie mniejszym niż 2;

d) pluton, zawierający maksymalnie 20% masowych izotopów rozszczepialnych na maksymalnie 1 kg plutonu w każdej sztuce przesyłki. Przewozy pod tym wyłączeniem powinny być wykonywane jako używanie wyłączne.

Tabela 2.2.7.2.3.5 Ograniczenia masy przesyłki dla wyłączenia z przepisów dla sztuk przesyłki zawierających materiały rozszczepialne

Materiał rozszczepialny	Masa materiału rozszczepialnego (g) zmieszanego z substancjami mającymi średnią gęstość wodoru mniejszą lub równą gęstości w wodzie	Masa materiału rozszczepialnego (g) zmieszanego z substancjami mającymi średnią gęstość wodoru większą niż w wodzie
Uran-235 (X)	400	290
Inne materiały rozszczepialne (Y)	250	180

2.2.7.2.4 Klasyfikacja sztuk przesyłki lub materiału nieopakowanego

Ilość materiału promieniotwórczego w sztuce przesyłki nie powinna przekraczać granicznych wartości dla danego typu sztuki przesyłki, podanych poniżej.

2.2.7.2.4.1 Klasyfikacja jako wyłączone sztuki przesyłki

2.2.7.2.4.1.1 Sztuki przesyłki mogą zostać sklasyfikowane jako wyłączone sztuki przesyłki, jeżeli:

a) są to próżne opakowania, które zawierały materiały promieniotwórcze;

b) zawierają przyrządy lub wyroby w ilościach ograniczonych zgodnie z tabelą 2.2.7.2.4.1.2;

c) zawierają wyroby wykonane z naturalnego uranu, zubożonego uranu lub naturalnego toru; lub

d) zawierają materiały promieniotwórcze w ilości ograniczonej zgodnie z tabelą 2.2.7.2.4.1.2.

2.2.7.2.4.1.2 Sztuki przesyłki, które zawierają materiały promieniotwórcze, mogą być zaklasyfikowane jako wyłączone sztuki przesyłki pod warunkiem, że poziom promieniowania w każdym punkcie zewnętrznej powierzchni sztuki przesyłki nie przekroczy 5 pSv/h.

Tabela 2.2.7.2.4.1.2 Graniczne aktywności dla wyłączonych sztuk przesyłki

Stan fizyczny zawartości	Przyrządy i wyroby		Materiały
	Maksymalna aktywność w wyrobiea)	Maksymalna aktywność w sztuce przesyłkia)	Maksymalna aktywność w sztuce przesyłkia)
(1)	(2)	(3)	(4)
Ciała stałe:
w postaci specjalnej	10-2A1	A1	10-3A|
w innej postaci	10-2A2	A2	10-3A2
Ciecze:	10-3A2	10-1A2	10-4A2
Gazy:
tryt	2 x 10-2A2	2 x 10-1A2	2 x 10-2A2
w postaci specjalnej	10-3A1	10-3A1	10-3A1
w innej postaci	10-3A2	10-2A2	10-3A2

^a) Dla mieszanin izotopów promieniotwórczych, patrz 2.2.7.2.2.4 do 2.2.7.2.2.6.

2.2.7.2.4.1.3 Materiał promieniotwórczy, który zawarty jest w przyrządzie lub innym wyrobie lub stanowi jego część, może być zaklasyfikowany do UN 2911 MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA - PRZYRZĄDY lub WYROBY, tylko wtedy gdy:

a) poziom promieniowania w odległości 10 cm od każdego punktu powierzchni zewnętrznej każdego nie opakowanego przyrządu lub wyrobu nie jest większy niż 0,1 mSv/h, i

b) każdy przyrząd lub wyrób jest zaopatrzony w napis "RADIOACTIVE", z wyjątkiem:

(i) radioluminescencyjnych zegarów i urządzeń;

(ii) artykułów powszechnego użytku, które albo otrzymują zatwierdzenie zgodnie z 1.7.1,4d) albo pojedynczo nie przekraczają granicy aktywności dla wyłączonej sztuki przesyłki w kolumnie 5 tabeli 2.2.7.2.2.1, pod warunkiem, że taki produkt przewożony jest w sztuce przesyłki, w której na wewnętrznej powierzchni umieszczony jest napis "RADIOACTIVE" w taki sposób, aby po otwarciu sztuki przesyłki ostrzegał o obecności materiału promieniotwórczego; i

c) aktywne materiały są całkowicie zamknięte w nieaktywnej część składowej (urządzenie, którego funkcja sama w sobie wynika z zawierania materiału promieniotwórczego, ale nie w znaczeniu przyrządu lub wyrobu) ; i

d) maksymalna aktywność dla każdego wyrobu lub sztuki przesyłki nie przekracza wartości wskazanej w tabeli 2.2.7.2.4.1.2 w kolumnie 2 lub 3 odpowiednio.

2.2.7.2.4.1.4 Materiały promieniotwórcze, w formie innej niż pod 2.2.7.4.1.3, o aktywności, która nie przekracza wartości wskazanej w tabeli 2.2.7.2.4.1.2 w kolumnie 4, mogą być zaklasyfikowane do UN 2910 MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA - OGRANICZONE ILOŚCI MATERIAŁU, pod warunkiem, że:

a) sztuka przesyłki zachowuje zawartość promieniotwórczą w normalnych warunkach przewozu, i

b) sztuka przesyłki ma na wewnętrznej powierzchni umieszczony napis "RADIOACTIVE" w taki sposób, aby po otwarciu sztuki przesyłki ostrzegał o obecności materiału promieniotwórczego.

2.2.7.2.4.1.5 Próżne opakowania mogą być zaklasyfikowane do UN 2908 MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA - OPAKOWANIE PRÓŻNE, tylko wtedy gdy:

a) opakowanie jest utrzymane w dobrym stanie i jest pewnie zamknięte;

b) powierzchnia zewnętrzna uranu lub toru, będącego elementem konstrukcyjnym opakowania pokryta jest nieaktywną powłoką z metalu lub innego trwałego materiału;

c) wewnętrzne niezwiązane skażenie, uśrednione na 300 cm², nie przekracza:

(i) 400 Bq/cm² dla emiterów promieniowania alfa i beta, jak i emiterów promieniowania alfa o niskiej toksyczności, i

(ii) 40 Bq/cm² dla innych emiterów promieniowania alfa, i

d) wszystkie nalepki ostrzegawcze, które zgodnie z 5.2.2.1.11.1 umieszczane są na opakowaniu, nie są już widoczne.

2.2.7.2.4.1.6 Wyroby wykonane z uranu naturalnego, uranu zubożonego lub toru naturalnego oraz wyroby, w których jedynym materiałem promieniotwórczym jest nienapromieniowany uran naturalny, nienapromieniowany uran zubożony lub nienapromieniowany tor zubożony, mogą być zaklasyfikowane do UN 2909 MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA - WYROBY Z URANU NATURALNEGO lub URANU ZUBOŻONEGO lub TORU NATURALNEGO, tylko wtedy gdy powierzchnia zewnętrzna uranu lub toru pokryta jest nieaktywną powłoką z metalu lub innego trwałego materiału.

2.2.7.2.4.2 Klasyfikacja jako materiały o niskiej aktywności właściwej (LSA)

Materiały promieniotwórcze mogą być klasyfikowane jako materiały LSA tylko wtedy gdy spełnione są wymagania dla LSA podane pod 2.2.7.1.3 i przepisy podane pod 2.2.7.2.3.1, 4.1.9.2 oraz przepis specjalny CW33 (2) podany pod 7.5.11.

2.2.7.2.4.3 Klasyfikacja jako przedmioty skażone powierzchniowo (SCO)

Materiały promieniotwórcze mogą być klasyfikowane jako przedmioty SCO tylko wtedy gdy spełnione są wymagania dla SCO podane pod 2.2.7.1.3 i przepisy podane pod 2.2.7.2.3.2, 4.1.9.2 oraz przepis specjalny CW33 (2) podany pod 7.5.11.

2.2.7.2.4.4 Klasyfikacja jako sztuki przesyłki Typ A

Sztuki przesyłki, które zawierają materiały promieniotwórcze, mogą być klasyfikowane jako sztuka przesyłki Typ A, pod warunkiem, że spełnione są następujące wymagania:

Sztuki przesyłki Typ A nie powinny zawierać aktywności większej niż:

a) dla materiału w specjalnej postaci: A₁; lub

b) dla wszystkich innych materiałów promieniotwórczych: A₂.

W przypadku mieszanin izotopów promieniotwórczych, których nazwy i aktywności są znane, stosuje się następujący warunek odnośnie zawartości promieniotwórczej w sztuce przesyłki Typ A:

gdzie:

B(i) jest aktywnością izotopu promieniotwórczego "i", gdy jest on materiałem promieniotwórczym w specjalnej postaci,

A₁(i) jest wartością A| dla izotopu promieniotwórczego "i"; i

C(j) jest aktywnością izotopu promieniotwórczego "j", gdy nie jest on materiałem promieniotwórczym w specjalnej postaci,

A₂(j) jest wartością A₂ dla izotopu promieniotwórczego "j"

2.2.7.2.4.5 Klasyfikacja heksafluorku uranu

Heksafluorek uranu może być przyporządkowany tylko do UN 2977 MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, HEKSAFLUOREK URANU, ROZSZCZEPIALNY lub UN 2978 MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, HEKSAFLUOREK URANU, nierozszczepialny lub rozszczepialny, wyłączony.

2.2.7.2.4.5.1 Sztuki przesyłki zawierające heksafluorek uranu nie powinny zawierać:

a) masy heksafluorku uranu, innej niż masa dopuszczona dla wzoru sztuki przesyłki,

b) masy heksafluorku uranu większej niż wartość, która przy maksymalnej temperaturze sztuki przesyłki określonej dla urządzenia, w którym ta sztuka przesyłki będzie wykorzystywana, może doprowadzić do zmniejszenia wolnej przestrzeni poniżej 5%, lub

c) heksafluorku uranu w postaci innej niż stała lub z ciśnieniem wewnętrznym, które w sztuce przesyłki przekazanej do przewozu przekracza ciśnienie atmosferyczne.

2.2.7.2.4.6 Klasyfikacja jako sztuki przesyłki Typ B(U), Typ B(M) lub Typ С

2.2.7.2.4.6.1 Sztuki przesyłki, których nie można zaklasyfikować zgodnie z 2.2.7.2.4 (2.2.7.2.4.1 do 2.2.7.2.4.5) powinny być zaklasyfikowane zgodnie ze świadectwem zatwierdzenia wydanym przez władzę właściwą państwa pochodzenia wzoru.

2.2.7.2.4.6.2 Sztuka przesyłki może być zaklasyfikowana jako sztuka przesyłki Typ B(U), jeżeli zgodnie ze swoim zatwierdzeniem nie zawiera:

a) aktywności większej niż jest uznana dla wzoru sztuki przesyłki;

b) izotopów promieniotwórczych różnych od tych, które są uznane dla wzoru sztuki przesyłki; lub

c) materiałów o kształcie, postaci fizycznej lub chemicznej różnej od tych, które są uznane dla wzoru sztuki przesyłki.

2.2.7.2.4.6.3 Sztuka przesyłki może być zaklasyfikowana jako sztuka przesyłki Typ B(M), jeżeli zgodnie ze swoim zatwierdzeniem nie zawiera:

a) aktywności większej niż jest uznana dla wzoru sztuki przesyłki;

b) izotopów promieniotwórczych różnych od tych, które są uznane dla wzoru sztuki przesyłki; lub

c) materiałów o kształcie, postaci fizycznej lub chemicznej różnej od tych, które są uznane dla wzoru sztuki przesyłki.

2.2.7.2.4.6.4 Sztuka przesyłki może być zaklasyfikowana jako sztuka przesyłki Typ C, jeżeli zgodnie ze swoim zatwierdzeniem nie zawiera;

a) aktywności większej niż jest uznana dla wzoru sztuki przesyłki;

b) izotopów promieniotwórczych różnych od tych. które są uznane dla wzoru sztuki przesyłki; lub

c) materiałów o kształcie, postaci fizycznej lub chemicznej różnej od tych, które są uznane dla wzoru sztuki przesyłki.

2.2.7.2.5 Warunki specjalne

Przesyłki materiałów promieniotwórczych powinny być zaklasyfikowane do przewozu na warunkach specjalnych, jeżeli przewożone są zgodnie z 1.7.4.

2.2.8 Klasa 8 Materiały żrące

2.2.8.1 Kryteria

2.2.8.1.1 Tytuł klasy 8 obejmuje materiały i przedmioty zawierające materiały niniejszej klasy, które wskutek działania chemicznego atakują tkankę nabłonkową skóry lub błony śluzowej, jeżeli wejdą z nią w kontakt oraz materiały, które w razie wycieku uszkadzają lub niszczą inne towary lub jednostki transportowe. Tytuł niniejszej klasy obejmuje również materiały, które tworzą materiały ciekłe żrące tylko w obecności wody lub które wydzielają żrące pary lub mgły w obecności naturalnej wilgoci powietrza.

2.2.8.1.2 Materiały i przedmioty klasy 8 dzielą się następująco:

C1 - C11 Materiały żrące, bez zagrożenia dodatkowego i przedmioty zawierające takie materiały

C1 - C4 Materiały kwaśne

С1 Materiały nieorganiczne ciekłe

C2 Materiały nieorganiczne stałe

C3 Materiały organiczne ciekłe

C4 Materiały organiczne stałe

C5 - C8 Materiały zasadowe

C5 Materiały nieorganiczne ciekłe

C6 Materiały nieorganiczne stałe

C7 Materiały organiczne ciekłe

C8 Materiały organiczne stałe

C9 - С10 Inne materiały żrące

C9 Materiały ciekłe

C10 Materiały stałe

С11 Przedmioty

CF Materiały żrące zapalne

CF1 Materiały ciekłe

CF2 Materiały stałe

CS Materiały żrące samonagrzewające się

CS1 Materiały ciekłe

CS2 Materiały stałe

CW Materiały żrące, które w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne

CW1 Materiały ciekłe

CW2 Materiały stałe

CO Materiały żrące utleniające

CO1 Materiały ciekłe

CO2 Materiały stałe

CT Materiały żrące trujące i przedmioty zawierające takie materiały

CT1 Materiały ciekłe

CT2 Materiały stałe

CT3 Przedmioty

CFT Materiały żrące zapalne trujące ciekłe

COT Materiały żrące utleniające trujące

Klasyfikacja i zaszeregowanie do grup pakowania

2.2.8.1.3 Materiały klasy 8 powinny być klasyfikowane do trzech grup pakowania zgodnie ze stopniem stwarzanego przez nie zagrożenia:

grupa pakowania I: materiały silnie żrące,

grupa pakowania II: materiały żrące,

grupa pakowania III: materiały słabo żrące.

2.2.8.1.4 Materiały i przedmioty sklasyfikowane w klasie 8 wymienione z nazwy znajdują się w dziale 3.2 tabela A. Zaklasyfikowanie materiałów do grup pakowania I, II i III dokonuje się na podstawie doświadczeń uwzględniając takie czynniki dodatkowe, jak narażenie inhalacyjne (patrz 2.2.8.1.5) i reaktywność z wodą (włącznie z tworzeniem niebezpiecznych produktów rozkładu).

2.2.8.1.5 Materiał lub preparat spełniający kryteria klasy 8, mający toksyczność inhalacyjną pyłów i mgieł (LC₅₀) w grupie pakowania I, a toksyczność doustną lub dermalną tylko w grupie pakowania III lub mniejszą, powinien być zaklasyfikowany do klasy 8.

2.2.8.1.6 Materiały, włącznie z mieszaninami, nie wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A, mogą być zaklasyfikowane do odpowiedniej pozycji w podrozdziale 2.2.8.3, oraz do odpowiedniej grupy pakowania, na podstawie oceny czasu trwania kontaktu niezbędnego do spowodowania całkowitej martwicy skóry ludzkiej zgodnie z kryteriami zawartymi pod a) do c).

Materiały ciekłe i stałe mogące podczas przewozu przejść w stan ciekły, które oceniane są jako nie powodujące całkowitej martwicy skóry człowieka, powinny być jeszcze rozpatrywane z punktu widzenia ich potencjalnej możliwości korodowania niektórych powierzchni metalowych. Przy ustalaniu grup pakowania, należy uwzględnić doświadczenia uzyskane w sytuacjach awaryjnego narażenia ludzi. W przypadku braku takich doświadczeń, zaliczanie do grup powinno być oparte na danych otrzymanych z doświadczeń zgodnie z Wytycznymi OECD 404 ³²  lub 435 ³³  Materiał, który określono jako nieżrący, zgodnie z testem Wytycznych OECD 430 ³⁴  lub 431 ³⁵  dla potrzeb RID może być, bez dalszych badań, uważany za nieżrący w odniesieniu do skóry.

a) materiałami grupy pakowania I są materiały powodujące po czasie narażenia 3 minuty lub krótszym, całkowitą martwicę nieuszkodzonej skóry w czasie obserwacji do 60 minut liczonym od zakończenia narażenia;

b) materiałami grupy pakowania II są materiały powodujące po czasie narażenia dłuższym niż 3 minuty ale nie dłuższym niż 60 minut, całkowitą martwicę nieuszkodzonej skóry w okresie obserwacji do 14 dni liczonym od zakończenia narażenia;

c) materiałami grupy pakowania III są:

- materiały powodujące po czasie narażenia dłuższym niż 60 minut, ale nie dłuższym niż 4 godziny, całkowitą martwicę nieuszkodzonej skóry w okresie obserwacji do 14 dni liczonym od zakończenia narażenia;

- materiały, które są oceniane jako niepowodujące całkowitej martwicy skóry, ale które wykazują działanie korodujące na powierzchnie albo stalowe albo aluminiowe z szybkością większą niż 6,25 mm na rok w temperaturze badania 55 °C. Do badań powinna być stosowana stal typu S235JR+CR (1.0037 względnie St37-2), S275J2G3+CR (1.0144 względnie St 44-3), ISO 3574, "Unified Numbering System (UNS)" G10200 lub SAE 1020 lub aluminium nieplaterowane typu 7075-T6 lub AZ5GU-T6. Dopuszczalne badania opisano w Podręczniku badań i kryteriów część III rozdział 37, jeżeli bada się na obu materiałach.

Uwaga. Jeżeli na początku badania ustalono, że badany materiał jest żrący albo dla stali albo aluminium, to potem nie jest wymagane badanie drugiego metalu.

Tabela 2.2.8.1.6: Posumowanie kryteriów pkt. 2.2.8.1.6

Grupa pakowania	Czas narażenia	Czas obserwacji	Wynik
I	3 min	60 min	martwica całej grubości nieuszkodzonej skóry
II	> 3 min 1 h	14 dni	martwica całej grubości nieuszkodzonej skóry
III	> 1h 4h	14 dni	martwica całej grubości nieuszkodzonej skóry
III	-	-	korozja powierzchni stalowej lub aluminiowej z szybkością większą niż 6,25 mm na rok w temperaturze badania 55 °C.

2.2.8.1.7 Jeżeli materiały klasy 8, na skutek domieszek, przechodzą do kategorii zagrożenia innych niż kategorie, do których należą materiały wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A, to takie mieszaniny lub roztwory należy zaklasyfikować do pozycji właściwej ze względu na rzeczywisty stopień zagrożenia.

Uwaga. W odniesieniu do klasyfikacji roztworów i mieszanin (takich jak preparaty i odpady) patrz również rozdział 2.1.3).

2.2.8.1.8 Na podstawie kryteriów podanych pod 2.2.8.1.6, można również określić, czy charakter roztworu lub mieszaniny wymienionej z nazwy lub zawierającej materiał wymieniony z nazwy jest tego rodzaju, że taki roztwór lub mieszanina nie podlegają przepisom niniejszej klasy.

2.2.8.1.9 Materiały, roztwory i mieszaniny, które

- nie spełniają kryteriów Dyrektyw 67/548/EWG ³⁶  lub 1999/45/WE ³⁷ , z późniejszymi zmianami, i które nie są zaklasyfikowane jako żrące zgodnie z tymi Dyrektywami, oraz

- nie wykazują działania żrącego na stal lub aluminium,

mogą być uważane za nie należące do klasy 8.

Uwaga. UN 1910 TLENEK WAPNIA i UN 2812 GLINIAN SODU, zawarte w wykazie Przepisów modelowych ONZ, nie podlegają RID.

2.2.8.2 Materiały niedopuszczone do przewozu

2.2.8.2.1 Materiały chemicznie niestabilne klasy 8 są dopuszczone do przewozu tylko wtedy, jeżeli zostały podjęte niezbędne środki zapobiegające niebezpiecznym reakcjom ich rozkładu lub polimeryzacji podczas przewozu. W tym celu należy szczególnie zadbać o to, aby naczynia i cysterny nic zawierały żadnych materiałów umożliwiających zapoczątkowanie takich reakcji.

2.2.8.2.2 Następujące materiały nie są dopuszczone do przewozu:

- UN 1798 MIESZANINA KWASU AZOTOWEGO I SOLNEGO;

- chemicznie niestabilne mieszaniny kwasu siarkowego zużytego;

- chemicznie niestabilne mieszaniny nitrujące lub mieszaniny odpadowego kwasu siarkowego i kwasu azotowego, niezdenitrowane;

- kwas nadchlorowy w roztworze wodnym o zawartości czystego kwasu powyżej 72% masowych lub mieszaniny kwasu nadchlorowego z cieczami innymi niż woda,

Następujące materiały nie są dopuszczone do przewozu koleją:

- tritlenek siarki o czystości 99,95% bez inhibitora (niestabilizowany).

2.2.8.3 Wykaz pozycji zbiorczych

wzór

Przypisy

^a) Mieszaniny materiałów stałych niepodlegających RID i cieczy żrących, mogą być przewożone jako UN 3244 bez klasyfikowania zgodnie z kryteriami klasy 8 pod warunkiem, że podczas załadunku lub podczas zamykania opakowania, wagonu lub kontenera, nie występuje widoczne oddzielanie cieczy. Każde opakowanie powinno odpowiadać prototypowi, który przeszedł badanie szczelności na poziomie grupy pakowania II.

^b) Chlorosilany, które w zetknięciu z wodą lub wilgocią powietrza wydzielają gazy zapalne, są materiałami klasy 4.3.

^c) Chloromrówczany o dominujących właściwościach trujących, są materiałami klasy 6.1.

^d) Materiały żrące, które są silnie trujące przy wdychaniu, jak zdefiniowano pod 2.2.61.1.4 do 2.2.61.1.9. są materiałami klasy 6.1.

^e) UN 1690 FLUOREK SODU STAŁY, UN 1812 FLUOREK POTASU STAŁY, UN 2505 FLUOREK AMONU, UN 2674 FLUOROKRZEMIAN SODU, UN 2856 FLUOROKRZEMIANY. I.N.O. UN 3415 FLUOREK SODU, ROZTWÓR i UN 3422 FLUOREK POTASU, ROZTWÓR są materiałami klasy 6.1.

2.2.9 Klasa 9 Różne materiały i przedmioty niebezpieczne

2.2.9.1 Kryteria

2.2.9.1.1 Tytuł klasy 9 obejmuje materiały i przedmioty, które podczas przewozu stwarzają zagrożenie inne niż materiały określone w pozostałych klasach.

2.2.9.1.2 Materiały i przedmioty klasy 9 dzielą się następująco:

M1 Materiały, które wdychane w postaci drobnego pyłu mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia

M2 Materiały i przyrządy, które w razie pożaru mogą tworzyć dioksyny

M3 Materiały wydzielające pary zapalne

M4 Akumulatory litowe

M5 Przedmioty ratownicze

M6-M8 Materiały zagrażające środowisku

M6 Materiały skażające środowisko wodne, ciekłe

M7 Materiały skażające środowisko wodne, stałe

M8 Mikroorganizmy i organizmy zmodyfikowane genetycznie

M9-M10 Materiały podgrzane

M9 Materiały ciekłe

M10 Materiały stałe

M11 Inne materiały stwarzające zagrożenie podczas przewozu i nie odpowiadające definicjom innych klas

Definicje i zaszeregowanie

2.2.9.1.3 Materiały i przedmioty sklasyfikowane w klasie 9 wymienione są w dziale 3.2 tabela A. Zaklasyfikowanie materiałów i przedmiotów nie wymienionych z nazwy w dziale 3.2 tabela A do odpowiedniej pozycji w tej tabeli lub w 2.2.9.3, powinno być dokonane zgodnie z 2.2.9.1.4 do 2.2.9.1.14 poniżej.

Materiały, które wdychane w postaci drobnego pyłu, mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia

2.2.9.1.4 Materiały, które wskutek wdychania drobnego pyłu mogą zagrażać zdrowiu, obejmują azbest i mieszaniny zawierające azbest.

Materiały i przyrządy, które w razie pożaru mogą tworzyć dioksyny

2.2.9.1.5 Materiały i przyrządy, które w razie pożaru mogą tworzyć dioksyny obejmują polichlorowane bifenyle (PCB) i terfenyle (PCT) oraz polichlorowcowane bifenyle i terfenyle oraz mieszaniny zawierające te materiały, a także urządzenia takie jak transformatory, kondensatory oraz urządzenia zawierające te materiały lub mieszaniny.

Uwaga. Mieszaniny zawierające nie więcej niż 50 mg/kg PCB lub PCT nie podlegają RID.

Materiały wydzielające pary zapalne

2.2.9.1.6 Materiały wydzielające pary zapalne obejmują polimery zawierające materiały ciekłe zapalne o temperaturze zapłonu do 55 °C.

Akumulatory litowe

2.2.9.1.7 Ogniwa i akumulatory, ogniwa i akumulatory zawarte w wyposażeniu lub ogniwa i akumulatory zapakowane z wyposażeniem, zawierające lit w różnej postaci, powinny być przyporządkowane do numerów UN 3090, 3091, 3480-3481. Mogą być przewożone pod tymi pozycjami, jeżeli spełniają następujące wymagania:

a) każde ogniwo lub akumulator odpowiada typowi, dla którego wykazano, że spełnia wszystkie badania zawarte w Podręczniku badań i kryteriów rozdział 38.3;

Uwaga. Akumulatory powinny odpowiadać typowi, dla którego wykazano, że spełnia badania zawarte w Podręczniku badań i kryteriów rozdział 38.3, niezależnie czy ogniwa, z których się składają, odpowiadają zbadanemu typowi.

b) każde ogniwo lub akumulator jest wyposażony w zawór nadciśnieniowy lub jest tak zaprojektowany, aby uniemożliwić gwałtowne pęknięcie w normalnych warunkach przewozu;

c) każde ogniwo lub akumulator jest wyposażony w skuteczne urządzenie zabezpieczające przez zwarciem zewnętrznym;

d) każdy akumulator zawierający wiele ogniw lub ogniwa połączone równolegle jest wyposażony w skuteczne urządzenie, aby zapobiec niebezpiecznemu prądowi wstecznemu (np. diody, bezpieczniki, itp);

e) ogniwa i akumulatory są produkowane zgodnie z programem zapewnienia jakości, który zawiera:

(i) opis struktury organizacyjnej, oraz odpowiedzialności personelu na projektowanie i jakość produktu;

(ii) odpowiednie instrukcje dotyczące prób, kontroli jakości, zapewnienia jakości procesów operacyjnych, które będą stosowane ;

(iii) kontrole procesów, które powinny zawierać odpowiednie działania dla zapobiegania i wykrywania wewnętrznych zwarć podczas produkcji ogniw;

(iv) zapisy dotyczące jakości, takie jak raporty kontrolne, dane z badań i wzorcowania oraz certyfikaty; dane z badań powinny być przechowywane i udostępniane na żądanie władzy właściwej;

(v) przeglądy zarządzania dla zapewnienia skutecznego działania programu zapewnienia jakości;

(vi) procedury kontroli dokumentów i ich weryfikacji;

(vii) sposoby kontroli ogniw i akumulatorów, które nie odpowiadają typowi zbadanemu zgodnie z a);

(viii) programy szkoleń i procedur kwalifikacyjnych dla odpowiedniego personelu, i

(ix) procedury zapewniające, że wyrób gotowy nie ma wad.

Uwaga. Zakładowe programy zapewnienia jakości są dopuszczone. Certyfikacja przez stronę trzecią nie jest wymagana, jednak procedury wymienione pod (i)-(ix) powinny być właściwie rejestrowane i identyfikowalne. Kopie programów zapewnienia jakości powinny być udostępniane na żądanie władzy właściwej.

Akumulatory litowe nie podlegają RID, jeżeli spełniają wymagania przepisu specjalnego 188 w dziale 3.3.

Uwaga. Pozycja UN 3171 pojazd akumulatorowy lub UN 3171 urządzenie zasilane baterią ma wyłącznie zastosowanie do pojazdów zasilanych akumulatorami mokrymi, akumulatorami sodowymi, akumulatorami z litem metalicznym lub akumulatorami litowo-jonowymi oraz do urządzeń zasilanych akumulatorami mokrymi lub akumulatorami sodowymi, przewożonych z zainstalowanymi bateriami.

"Pojazdy" w znaczeniu tego numeru UN oznaczają samojezdne urządzenia przeznaczone do przewozu jednej lub więcej osób, lub rzeczy. Przykładowe takie pojazdy to: napędzane elektrycznie samochody, motocykle, skutery, trzy- lub czterokołowe pojazdy lub motocykle, rowery, wózki inwalidzkie, kosiarki, łodzie lub samoloty.

Przykładami urządzeń są: kosiarki, maszyny do czyszczenia, modele łodzi lub samolotów. Urządzenia zasilane akumulatorami z litem metalicznym lub akumulatorami litowo-jonowymi powinny być nadawane odpowiednio pod pozycjami UN 3091 AKUMULATORY Z LITEM METALICZNYM ZAWARTE W WYPOSAŻENIU, UN 3091 AKUMULATORY Z LITEM METALICZNYM ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, UN 3481 AKUMULATORY LITOWO-JONOWE ZAWARTE W WYPOSAŻENIU lub UN 3481 AKUMULATORY LITOWO-JONOWE ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM.

Elektryczne pojazdy hybrydowe, napędzane zarówno silnikiem spalinowym, jak i akumulatorami mokrymi, akumulatorami sodowymi, akumulatorami z litem metalicznym lub akumulatorami litowo-jonowymi, przewożone z zainstalowanymi akumulatorami, powinny być przyporządkowane do pozycji UN 3166 pojazd z napędem na gaz zapalny lub UN 3166 pojazd z napędem na materiał ciekły zapalny. Pojazdy, które zawierają ogniwa paliwowe powinny być przyporządkowane do pozycji UN 3166 pojazd z ogniwem paliwowym z napędem na gaz zapalny lub UN 3166 pojazd z ogniwem paliwowym z napędem na materiał ciekły zapalny.

Przedmioty ratownicze

2.2.9.1.8 Przedmioty ratownicze obejmują takie urządzenia oraz części pojazdów silnikowych, jakie odpowiadają definicjom przepisów specjalnych 235 lub 296 działu 3.3.

2.2.9.1.9 (skreślony)

2.2.9.1.10 Substancje zagrażające środowisku (środowisku wodnemu)

2.2.9.1.10.1 Ogólne definicje

2.2.9.1.10.1.1 Substancje zagrażające środowisku obejmują różne materiały ciekłe i stałe zanieczyszczające wodę, jak również roztwory i mieszaniny z takimi substancjami (jak preparaty i odpady).

W myśl punktu 2.2.9.1.10 "substancjami" są pierwiastki chemiczne i ich związki w stanie naturalnym lub uzyskane za pomocą procesu produkcyjnego, włącznie z niezbędnymi dodatkami dla zachowania trwałości produktów i zanieczyszczeniami powstałymi w zastosowanym procesie, jednak z wyjątkiem rozpuszczalników, które można wyekstrahować bez wpływu na stabilność substancji lub jej skład.

2.2.9.1.10.1.2 Jako środowisko wodne uważa się żyjące w wodzie organizmy i wodny ekosystem, którego są częścią ³⁸ . Podstawą dla określenia niebezpieczeństwa jest więc działanie trujące substancji lub mieszanin w środowisku wodnym, chociaż może to być zmienione przez dalsze informacje o rozkładzie lub bioakumulacji.

2.2.9.1.10.1.3 Chociaż poniższa klasyfikacja przewidywana jest dla wszystkich substancji i mieszanin, to uznaje się, że w niektórych przypadkach, np. dla metali lub słabo rozpuszczalnych związków nieorganicznych, wymagane są oddzielne wytyczne ³⁹ .

2.2.9.1.10.1.4 Dla zastosowanych w tym rozdziale akronimów i pojęć obowiązują następujące definicje:

- BCF - współczynnik biostężenia

- BZT - biochemiczne zapotrzebowanie na tlen

- ChZT - chemiczne zapotrzebowanie na tlen

- DPL - dobra praktyka laboratoryjna

- CE_x - stężenie powodujące reakcję w x%

- CE₅₀ - efektywne stężenie substancji powodujące reakcje maksymalnie w 50%

- СЕr₅₀ - CE50 w warunkach zmniejszenia wzrostu

- K_ow - współczynnik podziału oktanol/woda

- LC₅₀ (50% stężenie śmiertelne) - stężenie substancji w wodzie, powodujące śmierć 50% (połowy) zwierząt doświadczalnych w danej grupie

- L(E)C₅₀- LC₅₀ lub CE₃₀

- NOEC - (stężenie niewywołujące obserwowalnych efektów):

stężenie tuż poniżej najniższego testowanego stężenia przy statystycznie istotnym niekorzystnym działaniu. NOEC nie ma statystycznie istotnego niekorzystnego wpływu w porównaniu z próbką kontrolną

- Wytyczne OECD do Badań - Wytyczne opublikowane przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD).

2.2.9.1.10.2 Określenia i wymagane dane

2.2.9.1.10.2.1 Podstawowymi elementami w klasyfikacji substancji zagrażających środowisku (środowisku wodnemu) są:

a) ostra toksyczność w wodzie;

b) przewlekła toksyczność w wodzie;

c) bioakumulacja potencjalna lub faktyczna oraz

d) degradacja (biotyczna lub abiotyczna) dla organicznych substancji chemicznych.

2.2.9.1.10.2.2 Chociaż preferowane są dane z międzynarodowych, zharmonizowanych metod badawczych, to w praktyce powinny być stosowane również dane z krajowych metod, o ile uzna się je za równorzędne. Dane o toksyczności dla gatunków słodkowodnych i słonowodnych ogólnie uznaje się za równorzędne i preferuje przy zastosowaniu Wytycznych OECD dla Badań lub przekazanych z metod, na zasadach równorzędnych Dobrej Praktyce Laboratoryjnej (DPL). Gdy brak jest tego rodzaju danych, zaklasyfikowanie następuje na podstawie najlepszych dostępnych danych.

2.2.9.1.10.2.3 Toksyczność ostra w wodzie: rzeczywista właściwość materiałów, jako szkodliwość dla organizmu wodnego po krótkotrwałym narażeniu w wodzie.

Ostre (krótkotrwale) zagrożenie: dla celów klasyfikacyjnych ostra toksyczność chemikaliów na organizmy wodne wywołująca niebezpieczeństwo po krótkotrwałym narażeniu w wodzie.

Toksyczność ostrą w wodzie określa się zwykle przy zastosowaniu wskaźnika LC₅₀ po 96 godzinach dla ryb (Wytyczne OECD 203 lub metoda równorzędna), wskaźnika CE₅₀ po 48 godzinach dla skorupiaków (Wytyczne OECD 202 lub metoda równorzędna) i/lub wskaźnika CE₅₀ po 72 lub 96 godzinach dla glonów (Wytyczne OECD 201 lub metoda równorzędna). Gatunki te uważa się za zastępcze dla wszystkich organizmów wodnych i dane o innych gatunkach, jak rzęsa wodna, powinny być też uwzględnione, jeżeli metoda badań jest odpowiednia.

2.2.9.1.10.2.4 Toksyczność przewlekła w wodzie: rzeczywista właściwość materiałów wywierająca szkodliwe działanie na organizmy wodne podczas narażenia określonego w odniesieniu do cyklu życia organizmu.

Długotrwałe zagrożenie: dla celów klasyfikacyjnych przewlekła toksyczność chemikaliów wywołująca niebezpieczeństwo przy długotrwałym narażeniu w wodzie.

Danych o toksyczności przewlekłej jest mniej niż danych o toksyczności ostrej i ogół metod badawczych jest mniej znormalizowany. Dane oznaczone zgodnie z Wytycznymi OECD nr 210 (Ryby we wczesnych stadiach rozwojowych) lub 211 (Rozmnażanie dafnii) i 201 (Hamowanie wzrostu glonów) mogą być zaakceptowane. Inne zatwierdzone i międzynarodowe uznane badania również powinny być zastosowane. Należy posłużyć się wartościami NOEC lub innymi równorzędnymi wartościami CE_x.

2.2.9.1.10.2.5 Bioakumulacja: wynik netto pobrania, przekształcenia i eliminacji materiału w organizmie w odniesieniu do wszystkich dróg narażenia (tj. powietrze, woda, osad/gleba i pożywienie).

Potencjał bioakumulacji określa się zwykle przy zastosowanie współczynnika podziału oktanol/woda, zwyczajowo wyrażonego jako log K_ow, zgodnie z Wytycznymi OECD 107 lub 117. Chociaż wyraża się tym potencjał do bioakumulacji, to lepszym miernikiem jest określenie wyznaczanego doświadczalnie biostężenia (BCF) i preferuje się go, jeżeli jest dostępny. BCF określa się zgodnie z Wytycznymi OECD nr 305.

2.2.9.1.10.2.6 Degradacja: rozkład cząsteczek organicznych na mniejsze cząsteczki i ostatecznie na ditlenek węgla, wodę i sole.

Degradacja środowiska może nastąpić biotycznie lub abiotycznie (np. przez hydrolizę): zastosowane kryteria odzwierciedlają ten fakt. Rzeczywistą biodegradację ustala się najprościej przy zastosowaniu Wytycznych OECD dla degradacji biologicznej [Wytyczna 301 (A-F)]. Przejście tych badań daje wskazówkę o szybkiej degradacji w większości środowisk. To są badania w wodzie słodkiej; przez to muszą zostać uwzględnione również wyniki Wytycznych OECD nr 306, które lepiej charakteryzują środowisko morskie. Jeżeli takie dane nie są dostępne, to współczynnik BZT₅ (5 dni)/ChZT ≥ 0,5 uznaje się jako wskaźnik szybkiej degradacji.

Degradacja abiotyczna, taka jak hydroliza, powinna uwzględnić dla określenia szybkiej degradacji, pierwotną degradację abiotyczną i biotyczną, degradację w środowisku niewodnym i stwierdzoną szybką degradację w środowisku ⁴⁰ .

Substancje uważane są za szybko rozkładające się w środowisku, jeżeli spełnione są następujące kryteria:

a) w badaniach rzeczywistej biodegradacji w ciągu 28 dni osiągnie się następujące poziomy rozkładu:

(i) badania oparte na rozpuszczonym węglu organicznym: 70%;

(ii) badania oparte na zmniejszeniu ilości tlenu lub produkcji ditlenku węgla: 60% teoretycznych wartości maksymalnych.

Te poziomy biologicznego rozkładu należy osiągnąć w ciągu 10 dni od rozpoczęcia rozkładu (moment rozkładu to czas, w którym 10% substancji uległo rozkładowi), o ile substancja nie jest identyfikowana jako substancja kompleksowa z wieloma komponentami o składnikach podobnych strukturalnie. W takim przypadku i w przypadkach, w których przedstawiono wystarczające uzasadnienia, można zrezygnować z wymagania okresu 10 dni a przedstawić dla poziomu badań 28-dniowych ⁴¹ ; lub

b) w przypadkach, w których dostępne są tylko dane o BZT i ChZT, jeżeli BZT₅/ChZT jest ≥ 0,5, lub

c) jeżeli dostępne są inne przekonujące naukowe dowody, aby wykazać, że substancja może ulec rozkładowi biotycznemu i/lub abiotycznemu w środowisku wodnym do poziomu > 70% w ciągu 28 dni.

2.2.9.1.10.3 Kategorie i kryteria klasyfikacji substancji

Substancje są sklasyfikowane do "substancji zagrażających środowisku (środowisku wodnemu) ", jeżeli odpowiadają kryteriom kategorii ostrej 1, przewlekłej 1 lub przewlekłej 2, zgodnie z tabelami 2.2.9.1.10.3.1. Kryteria te opisują dokładnie kategorie klasyfikacyjne. Są one zestawione w tabelach 2.2.9.1.10.3.2 w postaci diagramów.

Tabele 2.2.9.1.10.3.1 Kategorie dla substancji zagrażających środowisku wodnemu (patrz Uwaga 1)

a) ostre (krótkotrwałe) zagrożenie środowiska wodnego

Kategoria ostra 1: (patrz Uwaga 2)
96 godzin LC50 (dla ryb)	1 mg/l i/lub
48 godzin CE50 (dla skorupiaków)	1 mg/l i/lub
72 lub 96 godzin CEr50 (dla glonów lub innych roślin wodnych)	1 mg/l (patrz Uwaga 3)

b) długotrwale zagrożenie środowiska wodnego (patrz też schemat pod 2.2.9.1.10.3.1)

(i) substancje nie ulegające łatwo rozkładowi (patrz Uwaga 4), dla których są dostępne wystarczające dane o toksyczności przewlekłej

Kategoria przewlekła 1: (patrz Uwaga 2)
przewlekłe - NOEC lub CEx (dla ryb)	0,1 mg/l i/lub
przewlekłe - NOEC CEx (dla skorupiaków)	0,1 mg/1 i/lub
przewlekłe - NOEC CEx (dla glonów lub innych roślin wodnych)	0,1 mg/l
Kategoria przewlekła 2:
przewlekłe - NOEC lub CEx (dla ryb)	1 mg/l i/lub
przewlekłe - NOEC CEx (dla skorupiaków)	1 mg/l i/lub
przewlekłe - NOEC CEx (dla glonów lub innych roślin wodnych)	1 mg/l

(ii) substancje nie ulegające łatwo rozkładowi, dla których są dostępne wystarczające dane o toksyczności przewlekłej

Kategoria przewlekła 1: (patrz Uwaga 2)
przewlekłe - NOEC lub CEx (dla ryb)	0,01 mg/l i/lub
przewlekłe - NOEC CEx (dla skorupiaków)	0,01 mg/l i/lub
przewlekłe - NOEC CEx (dla glonów lub innych roślin wodnych)	0,01 mg/1
Kategoria przewlekła 2:
przewlekłe - NOEC lub CEx (dla ryb)	0,1 mg/l i/lub
przewlekłe - NOEC CEx (dla skorupiaków)	0,1 mg/l i/lub
przewlekłe - NOEC CEx (dla glonów lub innych roślin wodnych)	0,1 mg/l

(iii) substancje, dla których nie są dostępne wystarczające dane o toksyczności przewlekłej

Kategoria przewlekła 1: (patrz Uwaga 2)
96 godzin LC50 (dla ryb)	1 mg/l i/lub
48 godzin CE50 (dla skorupiaków)	1 mg/l i/lub
72 lub 96 godzin CEr50 (dla glonów lub innych roślin wodnych)	1 mg/l (patrz Uwaga 3)

i substancja nie ulega łatwo rozkładowi i/lub doświadczalnie określony BCF 500 (lub, jeżeli brakuje, log K_ow 4) (patrz Uwaga 4 i 5)

Kategoria przewlekła 2:
96 godzin LC 50 (dla ryb)	> 1 do 10 mg/l i/lub
48 godzin CE50 (dla skorupiaków)	> Ido 10 mg/l i/lub
72 lub 96 godzin CEr50 (dla glonów lub innych roślin wodnych)	> 1 do 10 mg/l (patrz Uwaga 3)

i materiał nie ulega łatwo rozkładowi i/lub doświadczalnie określony BCF 500 (lub, jeżeli nie istnieje, log K_ow 4) (patrz Uwaga 4 i 5)

Uwagi 1. Ryby, skorupiaki i glony badane w zastępstwie gatunku, obejmują szereg poziomów troficznych i grup taksonomicznych; metody badań są silnie znormalizowane. Dane o innych organizmach można także rozważać, o ile reprezentują one równoważne gatunki i punkty badań.

2. Przy klasyfikacji substancji do kategorii ostrej 1 i/lub przewlekłej 1 należy wskazać odpowiedni współczynnik M przy zastosowaniu metody sumowania (patrz 2.2.9.1.10.4.6.4).

3. Jeżeli toksyczność dla glonów CEr₅₀ [= CE₅₀ (tempo wzrostu)] spadnie więcej niż 100 razy poniżej toksyczności dla następnego najbardziej wrażliwego gatunku i klasyfikacja bazuje jedynie na takim działaniu, to należy rozważyć czy ta toksyczność jest reprezentatywna dla roślin wodnych. Jeżeli zostanie wykazane, że nie jest to ten przypadek, to decyzję o tak założonej klasyfikacji powinien podjąć rzeczoznawca. Klasyfikacja następuje na podstawie wartości CEr₅₀. W przypadku gdy podstawa СЕ₅₀ nie jest określona lub nie odnotowano żadnego CEr₅₀, klasyfikacja powinna oprzeć się na najniższym dostępnym CE₅₀.

4. Brak szybkiej degradacji dotyczy albo braku szybkiej biodegradacji albo innych wskazówek o braku szybkiej degradacji. Jeżeli nie ma ani danych doświadczalnych ani danych użytecznych o degradacji, to substancja uważana jest jako nie szybko degradowalna.

5. Potencjał bioakumulacji na podstawie doświadczalnie określonego BCF 500 lub, o ile on nic istnieje, log Kow 4, pod warunkiem, że log K_ow jest odpowiedni dla potencjału bioakumulacji materiału. Zmierzona wartość log Kow ma pierwszeństwo przed wartością szacunkową i zmierzona wartość BCF ma pierwszeństwo przed wartością log K_ow.

Schemat 2.2.9.1.10.3.1: Kategorie dla substancji zagrażających środowisku długotrwale

wzór

2.2.9.1.10.3.2 Schemat klasyfikacji w poniższej tabeli 2.2.9.1.10.3.2 ujmuje razem kryteria klasyfikacyjne dla materiałów.

Tabela 2.2.9.1.10.3.2: Schemat klasyfikacyjny dla substancji zagrażających środowisku

Kategorie klasyfikacyjne

Zagrożenie ostre (patrz Uwaga 1)	Długotrwałe zagrożenie (patrz Uwaga 2)
	istnieją wystarczające dane o toksyczności przewlekłej		nie istnieją wystarczające dane o toksyczności przewlekłej (patrz Uwaga 1)
	substancje nie szybko degradowalne (patrz Uwaga 3)	substancje szybko degradowalne (patrz Uwaga 3)
Kategoria: ostra 1	Kategoria: przewlekła 1	Kategoria: przewlekła 1	Kategoria: przewlekła 1
LC(E) 50 1,00	NOEC lub CEx 0.1	NOEC lub CEx 0,01	L(E)C50 1,00 i brak szybkiej degradacji i/lub BCF 500 lub jeżeli nie istnieje log Kow 4
	Kategoria: przewlekła 2	Kategoria: przewlekła 2	Kategoria: przewlekła 2
	0,1 < NOEC lub CEx 0,1	0,01 < NOEC lub CEX 0,01	1,00 L(E)С50 10,0 i brak szybkiej degradacji i/lub BCF 500 lub jeżeli nie istnieje log Kow 4

Uwagi 1. Zakres toksyczności ostrej na podstawie wartości L(E)C₅₀ w mg/l dla ryb, skorupiaków i/lub glonów lub innych roślin wodnych (lub, jeżeli nie ma doświadczalnie określonych danych, dane szacunkowe z ilościowej zależności pomiędzy strukturą a reaktywnością (QSAR) ⁴² .

2. Substancje zaklasyfikowane są do różnych kategorii toksyczności przewlekłej, chyba że wystarczające dane o toksyczności przewlekłej dostępne są dla wszystkich trzech poziomów troficznych o rozpuszczalności w wodzie lub powyżej 1 mg/l. ("Wystarczające" oznacza, że dane dostatecznie obejmują punkt końcowy. Ogólnie byłyby to zmierzone dane z badań: ale w celu uniknięcia niepotrzebnych badań w indywidualnych przypadkach mogą być to także dane szacunkowe, np. (Q)SAR lub w oczywistych przypadkach ocenę ekspertów).

3. Toksyczność przewlekłą określa się na podstawie wartości NOEC lub równorzędnych wartości CE_X w mg/l dla ryb, skorupiaków lub innych uznanych jednostek miary dla toksyczności przewlekłej.

2.2.9.1.10.4 Kategorie i kryteria klasyfikacji dla mieszanin

2.2.9.1.10.4.1 System klasyfikacji dla mieszanin obejmuje stosowane kategorie klasyfikacji dla substancji, tj. kategorię toksyczności ostrej 1 i kategorię toksyczności przewlekłej 1 i 2. W celu wykorzystania wszystkich dostępnych danych do celów klasyfikacji zagrożeń, jakie mieszanina powoduje dla środowiska wodnego, przyjmuje się następujące założenie, stosując w odpowiednich przypadkach:

"Istotne składniki" mieszaniny, to te składniki, które w toksyczności ostrej i/lub przewlekłej 1, występują w stężeniu co najmniej 0,1% masowego a inne składniki w stężeniu co najmniej 1% masowego, o ile (np. w przypadku składników silnie toksycznych) nie istnieją powody do przypuszczenia, że składnik występujący w stężeniu niższym niż 0,1%, może mimo to mieć istotne znaczenie dla klasyfikacji mieszaniny na podstawie jej zagrożenia dla środowiska wodnego.

2.2.9.1.10.4.2 Podejście do klasyfikacji zagrożeń dla środowiska wodnego jest procesem wielopoziomowym i zależy od dostępnych informacji na temat samej mieszaniny oraz jej składników. Proces tego podejścia wielopoziomowego obejmuje następujące elementy:

a) klasyfikację na podstawie wyników badań mieszanin;

b) klasyfikację na podstawie zasad pomostowych;

c) zastosowanie "sumy zaklasyfikowanych składników" i/lub "reguły addytywności".

Poniższy schemat 2.2.9.1.10.4.2 przedstawia postępowanie klasyfikacyjne.

Schemat 2.2.9.1.10.4.2 Wielopoziomowe podejście do klasyfikacji mieszanin w zależności od ich ostrych i przewlekłych zagrożeń dla środowiska wodnego

wzór

2.2.9.1.10.4.3 Klasyfikacja mieszanin, jeżeli dostępne są dane dla kompletnej mieszaniny

2.2.9.1.10.4.3.1 Jeżeli mieszanina zostanie przebadana jako całość w celu określenia jej toksyczności w wodzie, to klasyfikuje się ją zgodnie z kryteriami przyjętymi dla materiału. Klasyfikacja bazuje na powszechnie przyjętych danych o rybach, skorupiakach i glonach/roślinach (patrz 2.2.9.1.10.2.3 i 2.2.9.1.10.2.4). Jeżeli nie istnieją wystarczające dane o toksyczności ostrej lub przewlekłej dla kompletnej mieszaniny, to należy zastosować zasady pomostowe lub metodę sumowania (patrz 2.2.9.1.10.4.4 do 2.2.9.1.10.4.6).

2.2.9.1.10.4.3.2 Klasyfikacja mieszanin według długotrwałego zagrożenia wymaga dodatkowych informacji o degradacji a w szczególnych przypadkach o bioakumulacji. Może nie być dostępnych danych o degradacji i bioakumulacji dla mieszaniny jako całości. Badań degradacji i bioakumulacji nie stosuje się dla mieszanin, ponieważ są one trudne do zinterpretowania i mogą mieć znaczenie tylko dla pojedynczego materiału.

2.2.9.1.10.4.3.3 Klasyfikacja do kategorii ostrej 1

a) Jeżeli istnieją wystarczające dane z badań dla toksyczności ostrej (LC₅₀ lub CE₅₀) dla mieszaniny jako całości i L(E)C₅₀ 1 mg/l:

klasyfikacja mieszaniny do kategorii ostra 1 zgodnie z tabelą 2.2.9.1.10.3.1.a).

b) Jeżeli istnieją wystarczające dane z badań dla toksyczności ostrej (LC₅₀ lub CE₅₀) dla mieszaniny jako całości i L(E)C₅₀ > 1 mg/l lub o rozpuszczalności w wodzie:

zgodnie z R1D nie ma konieczności klasyfikowania jako ostrego zagrożenia dla środowiska wodnego.

2.2.9.1.10.4.3.4 Klasyfikacja do kategorii przewlekłej 1 i 2

a) Jeżeli istnieją wystarczające dane z badań dla toksyczności przewlekłej (CE_x lub NOEC) dla mieszaniny jako całości i CE_x lub NOEC badanej mieszaniny ≤ 1 mg/l:

(i) klasyfikacja mieszaniny do kategorii przewlekłej 1 lub 2 zgodnie z tabelą 2.2.9.1.10.3.l.b) (ii) (szybka degradacja), jeżeli dostępne informacje pozwalają wyciągnąć wniosek, że wszystkie istotne składniki mieszaniny są szybko degradowalne;

(ii) klasyfikacja mieszaniny do kategorii przewlekłej 1 lub 2 zgodnie z tabelą 2.2.9.1.10.3.l.b) (i) (nie szybko degradowalne).

b) Jeżeli istnieją wystarczające dane z badań dla toksyczności przewlekłej (CE_x lub NOEC) dla mieszaniny jako całości i CE_x lub NOEC badanej mieszaniny > 1 mg/l lub o rozpuszczalności w wodzie:

zgodnie z RID nie ma konieczności klasyfikowania jako przewlekłego zagrożenia dla środowiska wodnego.

2.2.9.1.10.4.4 Klasyfikacja mieszanin, gdy nie są dostępne dane o toksyczności dla kompletnej mieszaniny: zasady pomostowe

2.2.9.1.10.4.4.1 Jeżeli sama mieszanina nie została zbadana dla określenia jej zagrożenia dla środowiska wodnego, lecz istnieją wystarczające dane o poszczególnych składnikach i podobnych przebadanych mieszaninach, aby wystarczająco scharakteryzować zagrożenia stwarzane przez mieszaninę, to wtedy dane te należy zastosować zgodnie z niżej przyjętymi zasadami pomostowymi. To zapewnia, że dla klasyfikacji będą użyte w największym możliwym stopniu dostępne dane dla opisania zagrożenia mieszaniny, bez konieczności dodatkowych testów na zwierzętach.

2.2.9.1.10.4.4.2 Rozcieńczanie

2.2.9.1.10.4.4.2.1 Jeżeli nowa mieszanina powstaje przez rozcieńczenie zbadanej mieszaniny lub materiału rozcieńczalnikiem, który posiada równorzędną lub niższą klasyfikację zagrożenia dla środowiska wodnego niż najmniej zagrażający środowisku składnik pierwotny, i nie oczekuje się, że wpłynie na zagrożenie dla środowiska wodnego innych składników, to nowa mieszanina powinna być sklasyfikowana jako równorzędna pierwotnej zbadanej mieszaninie lub materiałowi. Alternatywnie można zastosować metodę objaśnioną pod 2.2.9.1.10.4.5.

2.2.9.1.10.4.4.2.2 Jeżeli mieszanina powstaje przez rozcieńczenie innej sklasyfikowanej mieszaniny lub materiału wodą lub innym całkowicie nietrującym materiałem, to toksyczność mieszaniny powinna być obliczona z pierwotnej mieszaniny lub materiału.

2.2.9.1.10.4.4.3 Klasyfikacja partii

Można założyć, że kategoria zagrożenia dla środowiska wodnego jednej zbadanej partii mieszaniny jest zasadniczo równorzędna kategorii innej niezbadanej partii tego samego produktu handlowego, produkowanego przez lub pod kontrolą tego samego dostawcy, chyba że są powody by sądzić, iż istnieją znaczne różnice powodujące zmianę klasyfikacji danej partii pod względem zagrożenia dla środowiska wodnego. W tym przypadku wymagana jest nowa klasyfikacja.

2.2.9.1.10.4.4.4 Stężenia mieszanin, które są klasyfikowane według najbardziej rygorystycznych kategorii (toksyczność przewlekła 1 i toksyczność ostra 1)

Jeżeli badana mieszanina klasyfikowana jest do kategorii toksyczność przewlekła 1 i/lub toksyczność ostra 1, a stężenie składników i tej mieszaniny zaklasyfikowanych do kategorii toksyczność przewlekła 1 i/lub toksyczność ostra 1 wzrasta, to niezbadana mieszanina o większym stężeniu powinna być klasyfikowana bez dodatkowych badań według tych samych kategorii klasyfikacji jak zbadana mieszanina pierwotna.

2.2.9.1.10.4.4.5 Interpolacja wewnątrz jednej kategorii toksyczności

Dla trzech mieszanin (А, В i C) mających identyczne składniki, gdzie mieszaniny A i В są zbadane i zaliczone są do tej samej kategorii toksyczności a niezbadana mieszanina С posiada takie same składniki toksyczne jak mieszanina A i В, o stężeniach aktywnych składników leżących pomiędzy stężeniami składników w mieszaninach A i B, to mieszanina С klasyfikowana jest do tej samej kategorii co mieszaniny A i B.

2.2.9.1.10.4.4.6 Mieszaniny zasadniczo podobne

Jeżeli dane jest co następuje:

a) dwie mieszaniny:

(i) A + B;

(ii) С + B;

b) stężenie składnika В jest zasadniczo jednakowe w obu mieszaninach;

c) stężenie składnika A w mieszaninie (i) jest tak samo wysokie jak stężenie składnika С w mieszaninie (ii):

d) dane dotyczące zagrożenia dla środowiska wodnego stwarzanego przez składniki A i С są dostępne i zasadniczo równorzędne, tj. składniki są w tej samej kategorii zagrożeń i nie oczekuje się, że wpłyną na ostrą toksyczność wodną składnika B,

i mieszanina (i) lub (ii) jest już sklasyfikowana na podstawie danych z badań, to inna mieszanina może być sklasyfikowana do tej samej kategorii zagrożenia.

2.2.9.1.10.4.5 Klasyfikacja mieszanin, jeżeli dostępne są dane o toksyczności dla wszystkich składników lub tylko dla niektórych składników mieszaniny

2.2.9.1.10.4.5.1 Klasyfikacja mieszanin powinna opierać się na sumie klasyfikacji jej składników. Odsetek składników zaklasyfikowanych jako ostre lub przewlekłe zagrożenie dla środowiska wodnego dodaje się bezpośrednio do metody sumowania. Metoda ta szczegółowo jest opisana pod 2.2.9.1.10.4.6.1 do 2.2.9.1.10.4.6.4.

2.2.9.1.10.4.5.2 Mieszaniny mogą być utworzone jako kombinacja zarówno składników już sklasyfikowanych (toksyczność ostra 1 i/lub toksyczność przewlekła 1, 2), jak i składników, dla których są dostępne odpowiednie dane z badań o toksyczności. Jeżeli dostępne są odpowiednie dane o toksyczności dla więcej niż jednego składnika mieszaniny, to kombinację toksyczności tych składników oblicza się przy pomocy wzorów addytywności podanych pod a) lub b) w zależności od rodzaju danych o toksyczności:

a) na podstawie ostrej toksyczności wodnej

=

gdzie:

С_i = stężenie składnika "i" (procent wagowy)

L(Е)С_50i = (mg/l) wartość LC₅₀ lub CE₅₀ dla składnika "i"

n = liczba składników, przy czym i jest pomiędzy "1 (jeden)" a "n"

L(E)C_50i = wartość L(E)C₅₀ części mieszaniny z danymi z badań.

Obliczoną toksyczność wykorzystuje się w celu zaklasyfikowania tej części mieszaniny do kategorii ostrego zagrożenia, którą następnie używa się w stosowaniu metody sumowania.

b) na podstawie przewlekłej toksyczności wodnej

gdzie:

C_i = stężenie składnika "i" (procent masowy), przy czym "i" zawiera szybko rozkładające się składniki;

С_j = stężenie składnika (procent masowy), przy czym "j" zawiera składniki nie rozkładające się szybko;

NOEC_i = NOEC (lub inne uznane wielkości dla toksyczności przewlekłej) składnika "i", przy czym "i" zawiera łatwo rozkładające się składniki, w mg/l;

NOEC_j = NOEC (lub inne uznane wielkości dla toksyczności przewlekłej) składnika "j", przy czym "j" zawiera składniki nie rozkładające się łatwo, w mg/l;

n = liczba składników, przy czym "i" i "j" jest pomiędzy "1 (jeden)" a "n"

EqNOEC_m = równoważnik NOEC części mieszaniny z danymi z badań.

Równoważna toksyczność odzwierciedla więc taką toksyczność, że materiały nie ulegające łatwo rozkładowi sklasyfikowane zostają do stopnia kategorii zagrożeń "rygorystyczne" jako ulegające łatwo rozkładowi degradacji.

Obliczoną równoważną toksyczność wykorzystuje się w celu zaklasyfikowania tej części mieszaniny zgodnie z kryteriami dla substancji ulegających łatwo rozkładowi (tabela 2.2.9.1.10.3.1 b) (ii)) do kategorii zagrożenia przewlekłego, którą następnie używa się w stosowaniu metody sumowania.

2.2.9.1.10.4.5.3 Przy zastosowaniu reguły addytywności dla części mieszaniny zaleca się obliczać toksyczność tej części mieszaniny przy zastosowaniu wartości toksyczności dla każdego składnika, która dotyczy tej samej grupy taksonomicznej (tj. ryby, dafnie lub glony), a następnie zastosować najwyższą uzyskaną toksyczność (najniższą wartość) (tj. dla najbardziej wrażliwej z trzech grup taksonomicznych). Jeżeli jednak wspomniane wartości toksyczności dla każdego składnika nie odnoszą się do tego samego typu rodzaju grupy, to wartość toksyczności dla każdego składnika wybiera się w taki sam sposób, jak wartość toksyczności w klasyfikacji substancji, tj. stosuje się wyższą toksyczność (najbardziej wrażliwego badanego organizmu). Obliczoną toksyczność ostrą i przewlekłą stosuje się do klasyfikacji tej części mieszaniny do kategorii toksyczności ostrej 1 i/lub przewlekłej 1 lub 2.

2.2.9.1.10.4.5.4 Jeżeli mieszaninę klasyfikuje się na więcej sposób niż jeden, to należy zastosować metodę przynoszącą najbardziej konserwatywne wyniki.

2.2.9.1.10.4.6 Metoda sumowania

2.2.9.1.10.4.6.1 Postępowanie klasyfikacyjne

Zasadniczo, bardziej rygorystyczna klasyfikacja mieszanin unieważnia mniej rygorystyczną klasyfikację, tzn. klasyfikacja do kategorii przewlekłej 1 unieważnia klasyfikację do kategorii przewlekłej 2. Zatem postępowanie klasyfikacyjne jest wtedy zakończone, jeżeli wynikiem klasyfikacji jest kategoria przewlekła 1. Bardziej rygorystyczna klasyfikacja niż do kategorii przewlekłej 1 nie jest możliwa, dlatego nie ma potrzeby prowadzenia dalszej procedury klasyfikacyjnej.

2.2.9.1.10.4.6.2 Klasyfikacja do kategorii toksyczności ostrej 1

2.2.9.1.10.4.6.2.1 Najpierw bierze się pod uwagę wszystkie składniki sklasyfikowane do kategorii ostrej 1. Jeżeli suma tych składników co najmniej 25%, to całą mieszaninę klasyfikuje się do kategorii ostrej 1. Jeżeli wynikiem obliczeń jest klasyfikacja mieszaniny do kategorii ostrej 1, to procedura klasyfikacyjna jest zakończona.

2.2.9.1.10.4.6.2.2 Klasyfikacja mieszanin do zagrożeń ostrych przy pomocy sumowania stężenia zaklasyfikowanych składników zestawiona jest w poniższej tabeli 2.2.9.1.10.4.6.2.2:

Tabela 2.2.9.1.10.4.6.2.2 Klasyfikacja mieszanin do zagrożeń ostrych na podstawie sumowania stężeń sklasyfikowanych składników

Suma stężeń składników, które zaklasyfikowane są jako kategoria	Kategoria klasyfikacji mieszaniny
ostra 1 x Ma) ≥ 25%	ostra 1

^a) Objaśnienie współczynnika M patrz: 2.2.9.1.10.4.6.4.

2.2.9.1.10.4.6.3 Klasyfikacja do kategorii toksyczności przewlekłej 1 i 2

2.2.9.1.10.4.6.3.1 Najpierw bierze się pod uwagę wszystkie składniki zaklasyfikowane do kategorii przewlekłej 1. Jeżeli suma tych składników wynosi co najmniej 25%, to całą mieszaninę klasyfikuje się do kategorii przewlekłej 1. Jeżeli wynikiem obliczeń jest klasyfikacja mieszaniny do kategorii przewlekłej 1, to procedura klasyfikacyjna jest zakończona.

2.2.9.1.10.4.6.3.2 W przypadku, gdy mieszaniny nie zaklasyfikowano do kategorii przewlekłej 1, to bada się klasyfikację mieszaniny do kategorii przewlekłej 2. Mieszaninę klasyfikuje się do kategorii przewlekłej 2, jeżeli 10-krotna suma stężeń (w %) wszystkich składników zaklasyfikowanych do kategorii przewlekłej 1 plus suma stężeń (w %) wszystkich składników zaklasyfikowanych do kategorii przewlekłej 2 co najmniej 25%. Jeżeli wynikiem obliczeń jest klasyfikacja mieszaniny do kategorii przewlekłej 2, to procedura klasyfikacyjna jest zakończona.

2.2.9.1.10.4.6.3.3 Klasyfikacja mieszanin według ich zagrożeń przewlekłych przy pomocy sumowania stężeń sklasyfikowanych składników zestawiona jest w poniższej tabeli 2.2.9.1.10.4.6.3.3:

Tabela 2.2.9.1.10.4.6.3.3 Klasyfikacja mieszanin według ich zagrożeń przewlekłych na podstawie sumowania stężeń sklasyfikowanych składników

suma stężeń (w %) składników, które zaklasyfikowane są jako kategoria:	Kategoria klasyfikacji mieszaniny
przewlekła 1 x Ma) 25 %	przewlekła 1
(M x 10 x przewlekła 1) + przewlekła 2 25%	przewlekła 2

^a) Objaśnienie współczynnika M patrz: 2.2.9.1.10.4.6.4.

2.2.9.1.10.4.6.4 Mieszaniny ze składnikami silnie trującymi

Składniki w kategorii toksycznej ostrej 1 o toksyczności znacznie poniżej 1 mg/l i/lub toksyczności przewlekłej znacznie poniżej 0,1 mg/l (dla składników nieulegających łatwo rozkładowi) i 0,01 mg/l (dla składników ulegających łatwo rozkładowi) wpływają na toksyczność mieszaniny i przy klasyfikacji przy pomocy metody sumowania należy przywiązywać do nich większą wagę. Jeżeli mieszanina zawiera składniki sklasyfikowane do toksyczności ostrej lub przewlekłej 1, to należy zastosować stopniowane założenia opisane pod 2.2.9.1.10.4.6.2 i 2.2.9.1.10.4.6.3, przy czym zamiast prostego sumowania procentów należy zastosować sumę ważoną, która powstaje przez pomnożenie stężeń składników kategorii ostrej 1 i przewlekłej 1 przez współczynnik. Oznacza to, że stężenie kategorii "ostrej 1" w lewej kolumnie tabeli 2.2.9.1.10.4.6.2.2 i stężenie kategorii "przewlekłej Г' w lewej kolumnie tabeli 2.2.9.1.10.4.6.3.3 mnoży się przez odpowiedni współczynnik. Współczynniki mnożenia, które należy zastosować dla tych składników, definiuje się przy zastosowaniu wartości toksyczności i zestawione są w poniższej tabeli 2.2.9.1.10.4.6.4. Dla klasyfikacji mieszaniny o składnikach kategorii ostrej 1 i/lub przewlekłej 1 osoba dokonująca klasyfikacji powinna być ponadto poinformowana o wartości współczynnika M, aby zastosować metodę sumowania. Alternatywnie można zastosować regułę addytywności (patrz 2.2.9.1.10.4.5.2), jeżeli dostępne są dane o toksyczności dla wszystkich wysoce toksycznych składników mieszaniny i istnieją przekonujące dowody, że wszystkie inne składniki (włącznie z tymi, dla których nie istnieją specyficzne dane o toksyczności ostrej i/lub przewlekłej), mają niską toksyczność lub w ogóle nie są toksyczne i nie przyczynią się znacznie do zagrożenia środowiska przez mieszaninę.

Tabela 2.2.9.1.10.4.6.4 Współczynniki mnożenia dla wysoce toksycznych składników mieszaniny

Toksyczność ostra	Współczynnik M	Toksyczność przewlekła	Współczynnik M
wartość CL(E)50		Wartość NOEC	Składniki nie szybko degradowalne	Składniki szybko degradowalne
0,1 < L(E)C50 1	1	0,01<NOEC0,1	1	-
0,01< L(E)C50 0,1	10	0,001 <NOEC0,01	10	1
0,001< L(E)C50 0,01	100	0,0001<NOEC0,001	100	10
0,0001<L(E)C50 0,001	1000	0,00001<NOEC0,0001	1000	100
0,00001< L(E)C50 0,0001	10000	0,000001<NOEC0,00001	10000	1000

(dalej w przedziałach co 10)

(dalej w przedziałach co 10)

2.2.9.1.10.4.6.5 Klasyfikacja mieszanin o składnikach, dla których nie ma przydatnych informacji

W przypadku, gdy dla jednego lub więcej istotnych składników, dla których nie ma żadnych przydatnych informacji o toksyczności ostrej i/lub przewlekłej, to prowadzi to do wniosku, że nie jest możliwe zaklasyfikowanie mieszaniny do jednej lub kilku kategorii zagrożenia. W takim przypadku mieszaninę można zaklasyfikować tylko na podstawie znanych składników z następującą dodatkową wskazówką "mieszanina składa się z x procent składnika (składników) o nieznanym zagrożeniu dla środowiska wodnego".

2.2.9.1.10.5 Substancje lub mieszaniny, które na podstawie rozporządzenia 1272/2008/WE ⁴³  są klasyfikowane jako zagrażające środowisku (środowisku wodnemu)

Jeżeli dane dla klasyfikacji zgodnie z kryteriami 2.2.9.1.10.3 i 2.2.9.1.10.4 nie są dostępne, to materiały lub mieszaniny powinny być:

a) zaklasyfikowane jako zagrażające środowisku (środowisku wodnemu), jeżeli są one przyporządkowane do kategorii wodna ostra 1, wodna przewlekła 1 lub wodna przewlekła 2 zgodnie z rozporządzeniem WE 1272/2008 ⁴⁴  lub, - o ile według wymienionego rozporządzenia sprawdzi się - jeżeli są im przyporządkowane zwroty zagrożenia R50, R50/53 lub R51/53 zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG ⁴⁵  lub 1999/45/WE ⁴⁶ ;

b) uważane jako niezagrażąjące środowisku (środowisku wodnemu), jeżeli zgodnie z wymienionymi dyrektywami lub wymienionym rozporządzeniem nie mają przyporządkowanych takich zwrotów zagrożeń lub takich kategorii.

2.2.9.1.10.6 Klasyfikacja substancji i mieszanin, które na podstawie przepisów 2.2.9.1.10.3 lub 2.2.9.1.10.5 są substancjami zagrażającymi środowisku (środowisku wodnemu)

Substancje lub mieszaniny zagrażające środowisku (środowisku wodnemu), niezaklasyfikowane w inny sposób w RID, określono następująco:

UN 3077 MATERIAŁ ZAGRAŻAJĄCY ŚRODOWISKU STAŁY, I.N.O. lub

UN 3082 MATERIAŁ ZAGRAŻAJĄCY ŚRODOWISKU CIEKŁY, I.N.O.

Są one przyporządkowane do grupy pakowania III.

Mikroorganizmy i organizmy zmodyfikowane genetycznie

2.2.9.1.11 Mikroorganizmy zmodyfikowane genetycznie (GMMO) i organizmy zmodyfikowane genetycznie (GMO) są to mikroorganizmy i organizmy, w których materiał genetyczny został celowo zmieniony metodami genotechnicznymi w sposób nie występujący w przyrodzie. Są one zaklasyfikowane do klasy 9 do UN 3245, jeżeli nie odpowiadają definicji materiału trującego lub zakaźnego, jednakże jest możliwe, że zmienią zwierzęta, rośliny lub materiały mikrobiologiczne w sposób nie będący wynikiem normalnej naturalnej reprodukcji.

Uwagi 1. GMMO, które zawierają materiały zakaźne, są materiałem klasy 6.2 (UN 2814 i 2900 i 3373).

2. GMMO lub GMO nie podlegają RID, jeżeli władze właściwe dla państw pochodzenia, tranzytowych i przeznaczenia dopuszczą je do użytku ⁴⁷ .

3. Żywe zwierzęta nie powinny być używane do przewozu zaklasyfikowanych do klasy 9 mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie, chyba że nie mogą być one przewiezione w żaden inny sposób. Genetycznie zmodyfikowane żywe zwierzęta powinny być przewożone na warunkach ustalonych przez władzę właściwą kraju pochodzenia i przeznaczenia.

2.2.9.1.12 (zarezerwowany)

Materiały podgrzane

2.2.9.1.13 Materiały podgrzane obejmują materiały, które w stanie ciekłym są przewożone lub nadawane do przewozu w temperaturze 100 °C lub wyższej i, w przypadku materiałów mających temperaturę zapłonu, w temperaturze poniżej tej temperatury zapłonu. Obejmują one również materiały stałe, które są przewożone lub nadawane do przewozu w temperaturze 240 °C lub wyższej.

Uwaga. Materiały podgrzane mogą być zaklasyfikowane do klasy 9 tylko wówczas, jeżeli nie spełniają kryteriów żadnej innej klasy.

Inne materiały stwarzające zagrożenie podczas przewozu, i nieodpowiadające definicjom innych klas

2.2.9.1.14 Do klasy 9 zaklasyfikowane są różne inne materiały niespełniające kryteriów innych klas:

stałe związki amoniowe o temperaturze zapłonu poniżej 60 °C,

podsiarczyny stwarzający małe zagrożenie,

materiały ciekłe bardzo lotne,

materiały wydzielające szkodliwe pary,

materiały zawierające alergeny,

zestawy chemiczne testowe i zestawy pierwszej pomocy,

kondensatory elektryczne dwuwarstwowe (o zdolności magazynowania energii powyżej 0,3 Wh).

Uwaga. Następujące materiały i przedmioty, wymienione w Przepisach modelowych ONZ, nie podlegają RID:

UN 1845 ditlenek węgla stały (suchy lód)*),

UN 2071 nawozy sztuczne zawierające azotan amonu,

UN 2216 mączka rybna (odpady rybne) stabilizowana,

UN 2807 materiały namagnesowane,

UN 3166 pojazd z napędem na gaz zapalny lub

UN 3166 pojazd z napędem na materiał ciekły zapalny lub

UN 3166 pojazd z ogniwem paliwowym z napędem na gaz zapalny lub

UN 3166 silnik spalinowy z napędem na gaz zapalny lub

UN 3166 silnik spalinowy z napędem na materiał ciekły zapalny lub

UN 3166 silnik z ogniwem paliwowym z napędem na gaz zapalny lub

UN 3166 silnik z ogniwem paliwowym z napędem na materiał ciekły zapalny

UN 3171 pojazd akumulatorowy lub

UN 3171 urządzenie zasilane akumulatorem (patrz uwaga na końcu 2.2.9.1.7),

UN 3334 materiał ciekły podlegający przepisom lotniczym, i.n.o.,

UN 3335 materiał stały podlegający przepisom lotniczym i.n.o.,

UN 3363 towary niebezpieczne w maszynach lub

UN 3363 towary niebezpieczne w przyrządach

Klasyfikacja do grup pakowania

______

* Przy zastosowaniu UN 1845 ditlenku węgla stałego (suchy lód) jako środka chłodzącego, patrz pod 5.5.3.

2.2.9.1.15 Materiały i przedmioty klasy 9 są zaklasyfikowane do następujących grup pakowania, zgodnie ze stopniem stwarzanego przez nie zagrożenia, o ile wymienione są w dziale 3.2 tabela A kolumna 4:

grupa pakowania II: materiały stwarzające średnie zagrożenie

grupa pakowania III: materiały stwarzające małe zagrożenie

2.2.9.2 Materiały i przedmioty niedopuszczone do przewozu

Następujące materiały i przedmioty nie są dopuszczone do przewozu:

- akumulatory litowe, które nie spełniają odpowiednich warunków przepisów specjalnych 188, 230 i 636 działu 3.3;

- próżne nieoczyszczone zbiorniki (wanny) do urządzeń takich jak transformatory, kondensatory i urządzenia hydrauliczne, zawierające materiały zaliczone do UN 2315. 3151, 3152 lub 3432.

2.2.9.3 Wykaz materiałów i przedmiotów niebezpiecznych

wzór

Dział  2.3

Metody badań

2.3.0 Przepisy ogólne

Jeżeli w dziale 2.2 lub w niniejszym dziale nie przewidziano inaczej, to dla potrzeb klasyfikacji materiałów niebezpiecznych stosuje się metody badań opisane w Podręczniku badań i kryteriów.

2.3.1. Badanie na wypacanie materiałów wybuchowych kruszących typu A

2.3.1.1 Jeżeli UN 0081 MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP A zawiera więcej niż 40% ciekłych estrów azotanowych, to oprócz badań wymienionych w Podręczniku badań i kryteriów, powinien spełnić następujące badanie na wypacanie.

2.3.1.2 Przyrząd do badania na wyраcanie materiałów wybuchowych kruszących (rys. 1÷3) składa się z wydrążonego cylindra z brązu. Cylinder len, zamknięty z jednej strony pokrywką z tego samego metalu, ma średnicę wewnętrzną 15,7 mm i głębokość 40 mm. Na ścianie cylindra znajduje się 20 otworów o średnicy 0,5 mm (4 rzędy po 5 otworów). Cylindryczny tłok z brązu o długości 48 mm i długości całkowitej 52 mm przesuwa się w cylindrze ustawionym pionowo. Tłok o średnicy 15,6 mm obciąża się ciężarkiem o masie 2220 g, aby ciśnienie u podstawy cylindra wynosiło 120 kPa (1.2 bar),

2.3.1.3 Mały wałek materiału wybuchowego kruszącego, ważący 5 do 8 g. o długości 30 mm i średnicy 15 mm, owija się w bardzo delikatną gazę i wprowadza do cylindra: następnie umieszcza się w nim tłok i ciężarek w taki sposób, aby na materiał wybuchowy kruszący oddziaływało ciśnienie 120 kPa (1.2 bar).

Notuje się czas potrzebny do ukazania się pierwszych kropel oleistej cieczy (nitrogliceryny) na zewnątrz otworów cylindra,

2.3.1.4 Materiał wybuchowy kruszący uważa się za odpowiadający wymaganiom, jeżeli wy pacanie cieczy zaczyna następować po okresie dłuższym niż 5 min.: badanie prowadzi się w 15 °C do 25 °C.

Badanie materiałów wybuchowych kruszących na wypacanie

wzór

Dla rysunków 1-3:

(1) 4 rzędy otworów o Φ 0,5

(2) miedź

(3) płytka z żelaza z centryeznym wklęsłym stożkiem umieszczonym od dołu

(4) 4 otwory rozłożone równomiernie na obwodzie, o wymiarach około 46 x 56.

2.3.2 Badania dotyczące mieszanin znitrowanej celulozy klasy 4.1

2.3.2.1 Nitroceluloza ogrzewana przez pół godziny w 132 °C nie powinna wydzielać widocznych żółtobrunatnych par nitrozowych (gazy nitrozowe). Temperatura samozapalenia powinna być wyższa niż 180 °C. Patrz 2.3.2.3 do 2.3.2.8, 2.3.2.9 b) i 2.3.2.10.

2.3.2.2 3 g plastyfikowanej nitrocelulozy, wygrzewanej w ciągu 1 godziny w 132 °C. nie powinno wydzielać widocznych żółtobrunatnych par nitrozowych (gazy nitrozowe). Temperatura samozapalenia powinna być wyższa niż 170 °C. Patrz 2.3.2.3 do 2.3.2.8, 2.3.2.9 a) i 2.3.2.10.

2.3.2.3 Jeżeli są rozbieżności opinii w sprawie dopuszczenia materiałów do przewozu koleją, to wówczas mają zastosowanie procedury badawcze podane poniżej.

2.3.2.4 Jeżeli do oceny stabilności chemicznej opisanej powyżej w niniejszym rozdziale, stosuje się inne metody lub procedury badawcze, to powinny one dawać wyniki odpowiadające wynikom uzyskanym po zastosowaniu niżej określonych metod.

2.3.2.5 Przy wykonywaniu niżej określonych badań stabilności termicznej, temperatura suszarki zawierającej badaną próbkę nie powinna odchylać się od temperatury założonej o więcej niż 2 °C; czas badania wynosi 30 lub 60 minut z dokładnością do 2 minut. Suszarka powinna zapewniać osiąganie wymaganej temperatury w czasie nie dłuższym niż 5 minut od chwili umieszczenia w niej próbki.

2.3.2.6 Przed rozpoczęciem badań określonych w 2.3.2.9 i 2.3.2.10, próbki powinny być suszone przez co najmniej 15 godzin w temperaturze otoczenia w eksykatorze zawierającym granulowany i stopiony chlorek wapnia, przy czym próbkę materiału należy układać cienkimi warstwami; z tego powodu materiały nie będące proszkami lub włóknami należy zmielić, rozetrzeć lub rozdrobnić na niewielkie kawałki. Ciśnienie w eksykatorze powinno być niższe niż 6.5 kPa (0,065 bar).

2.3.2.7 Przed suszeniem w warunkach określonych pod 2.3.2.6, materiały wymienione pod 2.3.2.2, powinny być wstępnie suszone w dobrze wentylowanej suszarce przy stałej temperaturze 70 °C; suszenie wstępne powinno trwać do momentu, gdy ubytek masy w ciągu 15 minut będzie mniejszy niż 0,3 % masy początkowej.

2.3.2.8 Słabo znitrowana nitroceluloza wymieniona pod 2.3.2.1, powinna być wstępnie suszona w warunkach podanych pod 2.3.2,7; suszenie powinno być uzupełnione przez utrzymywanie nitrocelulozy przez co najmniej 15 godzin w eksykatorze zawierającym stężony kwas siarkowy.

2.3.2.9 Badanie stabilności chemicznej podczas wygrzewania

a) Badanie materiału wymienionego w 2.3.2.1.

(i) W każdej z dwóch probówek szklanych o rozmiarach:

długość.............350 mm,

średnica wewnętrzna..............16 mm,

grubość ścianki...........1,5 mm,

umieszcza się 1 g materiału wysuszonego nad chlorkiem wapnia (w razie potrzeby materiał powinien być suszony po uprzednim rozdrobnieniu na kawałki o masie nie przekraczającej 0,05 g każdy). Obie probówki zamyka się luźno, a następnie umieszcza w suszarce tak. aby co najmniej 4/5 ich długości było widoczne: temperatura w suszarce powinna wynosić stale 132 °C w ciągu 30 minut. W tym czasie należy sprawdzać, czy nie wydzielają się gazy nitrozowe w postaci żółtobrunatnych par dobrze widoczne na białym tle.

(ii) Jeżeli dymy takie nie wydzielają się, to materiał uważa się za stabilny.

b) Badanie nitrocelulozy plastyfikowanej (patrz 2.3.2.2).

(i) 3 g plastyfikowanej nitrocelulozy umieszcza się w szklanych probówkach analogicznie, jak opisano pod a), a następnie przenosi się je do suszarki i utrzymuje w stałej temperaturze 132 °C.

(ii) Probówki zawierające plastyfikowaną nitrocelulozę utrzymuje się w suszarce przez jedną godzinę. W tym czasie nie powinny wydzielać się widoczne żółtobrunatne pary nitrozowe (gazy nitrozowe). Obserwacji i oceny dokonuje się jak pod a).

2.3.2.10 Temperatura samozapłonu (patrz 2.3.2.1 i 2.3.2.2)

a) Temperaturę samozapłonu oznacza się ogrzewając 0,2 g materiału umieszczonego w probówce zanurzonej w kąpieli ze stopem Wooda. Probówkę umieszcza się w kąpieli, gdy jej temperatura osiągnie 100 °C. Następnie podnosi się temperaturę kąpieli z szybkością 5 °C na minutę.

b) Probówki powinny mieć następujące wymiary:

długość.....125 mm

średnica wewnętrzna.........15 mm

grubość ścianki........0,5 mm;

i powinny być zanurzone na głębokość 20 mm:

c) Badanie powinno być powtórzone 3-krotnie, przy czym za każdym razem powinna być określana temperatura samozapłonu materiału, tzn. wolne lub szybkie spalanie, deflagracja lub wybuch.

d) Najniższa temperatura określona w tych trzech badaniach jest temperaturą samozapłonu.

2.3.3 Badania dotyczące materiałów ciekłych zapalnych klas 3, 6.1 i 8

2.3.3.1 Oznaczanie temperatury zapłonu

2.3.3.1.1 Dla oznaczenia temperatury zapłonu materiałów ciekłych zapalnych stosowane mogą być następujące metody:

Normy międzynarodowe

ISO 1516 (Oznaczanie zapłonu i braku zapłonu - Metoda równowagowa w tyglu zamkniętym)

ISO 1523 (Oznaczanie temperatury zapłonu - Metoda równowagowa w tyglu zamkniętym)

ISO 2719 (Oznaczanie temperatury zapłonu - Metoda zamkniętego tygla Pensky'ego-Martensa)

ISO 13736 (Oznaczanie temperatury zapłonu - Metoda zamkniętego tygla Abla)

ISO 3679 (Oznaczanie temperatury zapłonu - Szybka metoda równowagowa w tyglu zamkniętym)

ISO 3680 (Oznaczanie zapłonu lub braku zapłonu - Szybka metoda równowagowa w tyglu zamkniętym)

Normy krajowe

American Society for Testing and Materials International, ASTM (Amerykańskie Towarzystwo do spraw Badań i Materiałów). 100 Barr harbor Drive, PO Box C700, West Conshohocken, Pennsylvania, USA 19428-2959:

ASTM D3828-07a(Standardowa metoda badań dla oznaczenia temperatury zapłonu w tyglu zamkniętym metoda równowagową)

ASTM D56-05 (Standardowa metoda badań dla oznaczenia temperatury zapłonu w tyglu zamkniętym)

ASTM D3278-96(2004)e1 (Standardowa metoda badań dla oznaczenia temperatury zapłonu cieczy w tyglu zamkniętym)

ASTM D93-08 (Standardowa metoda badań dla oznaczenia temperatury zapłony w tyglu zamkniętym przy pomocy aparatu Pensky'ego-Martensa)

Association française de normalization, AFNOR (Francuskie Stowarzyszenie Normalizacyjne), rue de Pressensé, F-93571 La Plaine Saint-Denis Cedex:

francuska norma NF M 07-019

francuskie normy NF M 07-011/NF T 30-050/ NF T 66-009

francuska norma NF M 07-036

Deutsches Institut für Normung, DIN (Niemiecki Instytut Normalizacyjny), Burggrafenstraße 6, D-107H7 Berlin:

Norma DIN 51755 (temperatura zapłonu poniżej 65 °C)

Państwowy Komitet Ministerstwa Normalizacji, RUS-113813, GSP, Moskwa, M-49, Leninsky Prospect 9:

GOST 12.1.044-84.

2.3.3.1.2 Dla określenia temperatury zapłonu farb, klejów i podobnych produktów lepkich zawierających rozpuszczalniki, powinny być stosowane tylko aparaty i metody badań odpowiednie dla oznaczenia temperatury zapłonu materiałów ciekłych lepkich, zgodne z następującymi normami:

a) norma międzynarodowa ISO 3679:1983:

b) norma międzynarodowa ISO 3680:1983;

c) norma międzynarodowa ISO 1523:1983;

d) norma międzynarodowa EN ISO 13736 i EN ISO 2719 (metoda B).

2.3.3.1.3 Normy wymienione w 2.3.3.1.1 powinny być stosowane tylko dla wymienionych tam przedziałów temperatury zapłonu. Powinna być uwzględniana możliwość reakcji chemicznej pomiędzy materiałem i uchwytem próbki, gdy stosowana jest wybrana norma. Aparat powinien być umieszczany, o ile wymaga tego bezpieczeństwo, z dala od przeciągów. Ze względów bezpieczeństwa dla nadtlenków organicznych i materiałów samoreaktywnych (znanych także jako materiały "energetyczne") oraz trujących, powinna być stosowana metoda przy użyciu małych, ok. 2 ml, próbek.

2.3.3.1.4 Gdy temperatura zapłonu oznaczona metodą nierównoważną wynosi 23 °C ± 2 °C lub 60 °С ± 2 °C, to powinna być potwierdzana dla każdego przedziału temperatury za pomocą metody równoważnej.

2.3.3.1.5 W przypadku zakwestionowania klasyfikacji materiału ciekłego zapalnego, zaklasyfikowanie zaproponowane przez nadawcę powinno być zaakceptowane, jeżeli badanie kontrolne temperatury zapłonu daje wynik nie różniący się więcej niż o 2 °C od podanego zakresu (23 °C i 60 °C). Jeżeli różnica jest większa niż 2 °C, to powinno być przeprowadzone drugie badanie sprawdzające i powinna być przyjęta najniższa wartość temperatury zapłonu spośród uzyskanych w obu pomiarach.

2.3.3.2 Oznaczanie temperatury wrzenia

Dla oznaczenia temperatury wrzenia materiałów ciekłych zapalnych stosowane mogą być stosowane następujące metody:

Normy międzynarodowe

ISO 3924 (Przetwory naftowe - Oznaczanie rozkładu temperatur wrzenia - Metoda chromatografii gazowej)

ISO 4626 (Lotne ciecze organiczne - Oznaczanie temperatury wrzenia organicznych rozpuszczalników stosowanych jako surowiec)

ISO 3405 (Przetwory naftowe - Oznaczanie składu frakcyjnego pod ciśnieniem atmosferycznym)

Normy krajowe

American Society for Testing and Materials International, ASTM (Amerykańskie Stowarzyszenie do spraw Badań i Materiałów). 100 Barr Harbor Drive, PO Box C700. West Conshohocken, Pennsylvania, USA 19428-2959:

ASTM D86-07a (Standardowa metoda badań destylacji produktów naftowych pod ciśnieniem atmosferycznym)

ASTM D1078-05 (Standardowa metoda badań oznaczania składu frakcyjnego lotnych cieczy organicznych)

Inne metody do zastosowania

Metoda A.2 opisana w części A załącznika do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 440/2008 ⁴⁸ .

2.3.3.3 Oznaczanie zawartości nadtlenku

Przy oznaczaniu zawartości nadtlenku w materiale ciekłym postępowanie jest następujące:

W kolbie Erlenmayera umieszcza się ilość "p" (około 5 g odważonego z dokładnością 0,01g) materiału ciekłego przeznaczonego do miareczkowania; dodaje się 20 cm³ bezwodnika kwasu octowego i około1 g sproszkowanego stałego jodku potasu; kolbę wstrząsa się i - po 10 minutach - ogrzewa się w ciągu 3 minut do 60 °C. Kolbę pozostawia się do ochłodzenia w ciągu 5 minut dodając 25 cm³ wody. Następnie odstawia się ją na pół godziny. Wydzielony jod odmiareczkowuje się 0,1-normalnym roztworem tiosiarczanu sodu, nie dodając wskaźnika; całkowite odbarwienie roztworu wskazuje na koniec reakcji. Jeżeli "n" jest liczbą cm³ zużytego roztworu tiosiarczanu, to zawartość procentowa nadtlenku (w przeliczeniu na H₂O₂) zawartego w próbce uzyskuje się ze wzoru:

2.3.4 Oznaczanie podatności na płynięcie

W celu oznaczenia podatności na płynięcie materiałów i mieszanin ciekłych, lepkich lub pastowatych powinna być stosowana następująca metoda badania.

2.3.4.1 Aparat do badań

Penetrometr handlowy zgodny z normą ISO 2137:1985, z prętem prowadzącym o masie 47,5 g ± 0,05 g. Płytka sitowa z duraluminium z otworami stożkowatymi o masie 102,5 g ± 0,05 g (patrz Rysunek 4).

Naczynie penetrometru do umieszczania próbki o średnicy wewnętrznej od 72 mm do 80 mm.

2.3.4.2 Wykonanie badania

Próbkę wlewa się do naczynia penetrometru co najmniej na pół godziny przed pomiarem. Następnie naczynie zamyka się hermetycznie i odstawia do chwili pomiaru. Próbkę znajdującą się w hermetycznie zamkniętym naczyniu penetrometru ogrzewa się do 35 °C ± 0,5 °C i umieszcza się na stoliku penetrometru tuż przed pomiarem (nie więcej niż dwie minuty). Ostrze "S" płytki sitowej przesuwa się aż do kontaktu z cieczą i mierzy się szybkość wnikania.

2.3.4.3 Ocena wyników badania

Materiał jest pastowaty, jeżeli po kontakcie ostrza "S" z powierzchnią próbki penetracja wskazywana na czujniku cyfrowym:

a) jest mniejsza niż 15,0 mm ± 0,3 mm, po czasie obciążenia 5 s ± 0,1 s, lub

b) jest większa niż 15,0 mm ± 0,3 mm, ale dodatkowa penetracja po dalszych 55 s ± 0,5 s jest mniejsza niż 5,0 mm ± 0,5 mm.

Uwaga. W przypadku próbki charakteryzującej się granicą płynięcia często niemożliwe jest utworzenie w naczyniu penetrującym równomiernej powierzchni i wskutek tego uzyskanie zadawalającego kontaktu ostrza S warunkującego rozpoczęcie pomiaru. Poza tym niektóre próbki, wskutek kontaktu płytki sitowej powodującego elastyczną deformację powierzchni podczas pierwszych kilku sekund pomiaru, symulują głębszą penetrację. We wszystkich tych przypadkach może być właściwe stosowanie oceny określonej w b).

Rysunek 4 Penetrometr

wzór

2.3.5 Klasyfikowanie materiałów metaloorganicznych do klas 4.2 i 4.3

W zależności od stwierdzonych właściwości na podstawie badań N.1 do N.5 Podręcznika badań i kryteriów część III rozdział 33. zgodnie z rysunkiem pod 2.3.5 przedstawiającym schemat postępowania, materiały metaloorganiczne w zależności od przypadku mogą być zaklasyfikowane do klasy 4.2 lub 4.3.

Uwagi 1. W zależności od swoich pozostałych właściwości i tabeli pierwszeństwa zagrożeń (patrz 2.1.3.10). materiały mogą być zaklasyfikowane do innych klas.

2. Zapalne roztwory związków metaloorganicznych w stężeniach, które nie są samozapalne lub które w zetknięciu z wodą nie wydzielają gazów zapalnych w niebezpiecznych ilościach, są materiałami klasy 3.

Rysunek 2.3.5 Schemat postępowania dla klasyfikacji materiałów metaloorganicznych do klas 4.2 i 4.3 ^{a), b)}

wzór

^a) Badania N.1 do N.5 zawarte są w Podręczniku badań i kryteriów część III rozdział 33.

^b) O ile da się zastosować i o ile są wymagane badania na okoliczność reaktywności, powinny być określone właściwości klasy 6.1 i 8, zgodnie z tabelą pierwszeństwa zagrożeń pod 2.1.3.10.

CZĘŚĆ  3

WYKAZY TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH, PRZEPISY SPECJALNE ORAZ WYŁĄCZENIA W ZWIĄZKU Z ILOŚCIAMI OGRANICZONYMI I WYŁĄCZONYMI

Dział  3.1

Zagadnienia ogólne

3.1.1 Wprowadzenie

Oprócz przepisów niniejszych lub podanych w tabelach tej części, należy przestrzegać przepisów ogólnych, zawartych w każdej części, dziale lub rozdziale. Te przepisy ogólne nie występują w tabelach. Jeżeli przepis ogólny jest sprzeczny z przepisem specjalnym, pierwszeństwo ma przepis specjalny.

3.1.2 Oficjalna nazwa przewozowa

Uwaga. Dla zastosowania oficjalnej nazwy przewozowej dla przewozu próbek, patrz 2.1.4.1.

3.1.2.1 Oficjalna nazwa przewozowa jest częścią pozycji, która opisuje najdokładniej towary w dziale 3.2 tabela A i jest napisana wielkimi literami (cyfry, litery greckie, przedrostki pisane z małych liter: "sec-", "tert-", "m-", "n-", "o-" i "p-" stanowią integralną część nazwy). Inna oficjalna nazwa przewozowa może figurować w nawiasie umieszczonym po głównej oficjalnej nazwie przewozowej [np. ETANOL (ALKOHOL ETYLOWY)]. Części pozycji pisane małymi literami nie są uważane za elementy oficjalnej nazwy przewozowej.

3.1.2.2 Jeżeli spójniki "i" lub "lub" są pisane małymi literami lub jeżeli elementy nazwy są oddzielone przecinkami, wówczas nie jest konieczne pisanie całej nazwy w liście przewozowym lub w oznakowaniu sztuki przesyłki. Jest tak zwłaszcza w przypadku, gdy pod tym samym numerem UN występuje kombinacja wielu odrębnych pozycji. Dla ilustracji sposobu wyboru oficjalnej nazwy przewozowej dla podobnych pozycji podaje się następujące przykłady:

a) UN 1057 ZAPALNICZKI lub WKŁADY DO ZAPALNICZEK. Jako oficjalną nazwę przewozową przyjmuje się najodpowiedniejszą z następujących:

ZAPALNICZKI

WKŁADY DO ZAPALNICZEK;

b) UN 2793 ŻELAZO METALICZNE jako WIÓRY, WYPRASKI, OPIŁKI, ODPADY w postaci podatnej na samonagrzewanie. Jako oficjalną nazwę przewozową wybiera się najodpowiedniejszą z kombinacji:

ŻELAZO METALICZNE, WIÓRY

ŻELAZO METALICZNE, WYPRASKI

ŻELAZO METALICZNE, OPIŁKI

ŻELAZO METALICZNE, ODPADY

3.1.2.3 Oficjalna nazwa przewozowa może być użyta w liczbie pojedynczej lub mnogiej. Oprócz tego, jeżeli nazwa ta zawiera słowa, które precyzują jej sens, wówczas kolejność umieszczenia tych słów, w listach przewozowych lub oznakowaniach sztuk przesyłki, pozostawia się do wyboru zainteresowanego. Dla przykładu, zamiast "DIMETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY" można podać "ROZTWÓR WODNY DIMETYLOAMINY". Dla towarów klasy 1 można używać nazw handlowych lub wojskowych, które zawierają oficjalną nazwę przewozową, uzupełnioną tekstem opisowym.

3.1.2.4 Liczne materiały mają pozycje zarówno dla stanu ciekłego i stałego (patrz definicje dla materiału ciekłego i materiału stałego pod 1.2.1), jak również dla materiału stałego i roztworu. Są one zaklasyfikowane do różnych numerów UN, które nie są zawsze ustawione jeden za drugim. ⁴⁹

3.1.2.5 Jeżeli materiał, który zgodnie z definicją podaną w 1.2.1, jest materiałem stałym przewożonym w stanie stopionym, to oficjalną nazwę przewozową należy uzupełnić przez uściślenie "STOPIONY", o ile nie zostało to zapisane wielkimi literami w nazwie w wykazie towarów niebezpiecznych (np. ALKILOFENOL STAŁY, I.N.O, STOPIONY).

3.1.2.6 Z wyjątkiem materiałów samoreaktywnych i nadtlenków organicznych oraz z wyjątkiem przypadków, w których wyraz "STABILIZOWANY" podany jest wielkimi literami w nazwie w dziale 3.2 tabela A kolumna 2, dla materiału, którego przewóz bez stabilizowania byłby zabroniony na podstawie przepisów podanych pod 2.2.x.2, ponieważ w normalnych warunkach przewozu mógłby reagować niebezpiecznie, wyraz "STABILIZOWANY" dodaje się jako część oficjalnej nazwy przewozowej (np. MATERIAŁ TRUJĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O., STABILIZOWANY).

Jeżeli dla stabilizowania takiego materiału zastosuje się kontrolę temperatury dla zapobieżenia powstania niebezpiecznego ciśnienia, to:

a) dla materiałów ciekłych: materiały ciekłe, dla których wymagana jest kontrola temperatury, ⁵⁰  nie są dopuszczone do przewozu koleją,

b) dla gazów: warunki przewozu zatwierdza władza właściwa.

3.1.2.7 Hydraty mogą być przewożone pod oficjalną nazwą przewozową materiałów bezwodnych.

3.1.2.8 Pozycje ogólne lub pozycje "inaczej nie określone" (I.N.O.)

3.1.2.8.1 Oficjalną nazwę przewozową w pozycji "ogólnej" lub "I.N.O.", dla której zgodnie z działem 3.2 tabela A kolumna 6 przyporządkowany jest przepis specjalny 274 lub 318, należy uzupełnić nazwą techniczną towaru, o ile prawo krajowe lub konwencja międzynarodowa, w przypadku materiału podlegającego kontroli, nie zakazują ujawnienia dokładnego opisu. W przypadku materiałów wybuchowych i przedmiotów z materiałami wybuchowymi klasy 1, opis towarów niebezpiecznych powinien być uzupełniony przez dodatkowe dane o nazwach handlowych lub wojskowych. Nazwy techniczne są podawane w nawiasie bezpośrednio po oficjalnej nazwie przewozowej. Powinny być używane odpowiednie bliższe określenie takie jak "ZAWIERA" lub "ZAWIERAJĄCY", lub takie jak "MIESZANINA", "ROZTWÓR", itd., charakteryzujące zawartość procentową składników technicznych. Na przykład: "UN 1993 MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O. (zawiera ksylen i benzen), 3, II".

3.1.2.8.1.1 Nazwa techniczna jest uznaną nazwą chemiczną lub biologiczną lub inną nazwą znaną z naukowych i technicznych podręczników, czasopism i tekstów. Do tych celów nie powinny być stosowane nazwy handlowe. W przypadku pestycydów może(-ą) być używana(-e) wyłącznie powszechnie stosowana(-e) nazwa(-y) ISO, inna(-e) nazwa(-y) podana(-e) w "The WHO Recommended Classification of Pesticides by Hazard and Guidelines to Classification" lub nazwa(-y) składnika aktywnego.

3.1.2.8.1.2 Jeżeli mieszanina materiałów niebezpiecznych jest opisana za pomocą jednej z pozycji "I.N.O." lub "ogólnej", której w dziale 3.2 tabela A kolumna 6 przypisano przepis specjalny 274, wtedy powinny być podane nie więcej niż dwa składniki, które przyczyniają się najbardziej do zagrożenia lub zagrożeń stwarzanych przez mieszaninę, za wyjątkiem materiałów podlegających kontroli, jeżeli ich ujawnienia zakazuje prawo krajowe lub konwencja międzynarodowa. Jeżeli sztuka przesyłki zawierająca mieszaninę jest oznakowana dodatkową nalepką ostrzegawczą, to jedna z dwóch nazw technicznych umieszczonych w nawiasie, powinna być nazwą składnika, który narzuca stosowanie dodatkowej nalepki ostrzegawczej.

Uwaga. Patrz 5.4.1.2.2.

3.1.2.8.1.3 Następujące przykłady przedstawiają, jak oficjalną nazwę przewozową z pozycji I.N.O., uzupełnia się nazwą techniczną:

UN 3394 MATERIAŁ METALOORGANICZNY PIROFOROYCZNY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY (trimetylogal)

UN 2902 PESTYCYD TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O. (drazoksolon).

3.1.3 Roztwory i mieszaniny

Uwaga. Jeżeli materiał w dziale 3.2 tabeli A wymieniony jest z nazwy, to przy przewozie powinien być określony oficjalną nazwą przewozową zgodnie z działem 3.2 tabela A kolumna 2. Takie materiały mogą zawierać techniczne zanieczyszczenia (np. wynikające z procesów technologicznych) lub dodatki stabilizacyjne lub dla innych celów, niemające wpływu na jego klasyfikację. Jednakże materiał wymieniony z nazwy zawierający techniczne zanieczyszczenia lub dodatki stabilizacyjne lub dla innych celów, mające wpływ na klasyfikację, powinien być traktowany jako mieszanina (patrz 2.1.3.3).

3.1.3.1 Roztwór lub mieszanina nie podlega RID, jeżeli cechy, właściwości, forma lub stan skupienia roztworu lub mieszaniny są takie, że roztwór lub mieszanina nie spełniają kryteriów, włącznie z kryteriami doświadczenia ludzkiego, przyporządkowania do jakiejkolwiek klasy.

3.1.3.2 Roztwór lub mieszanina spełniająca kryteria klasyfikacyjne RID zawierająca tylko jeden dominujący materiał niebezpieczny wymieniony z nazwy w dziale 3.2 tabela A i jeden lub więcej materiałów niepodlegających RID, lub ilości śladowe jednego lub więcej materiałów wymienionych z nazwy w dziale 3.2 tabela A, jest klasyfikowana do podanego w dziale 3.2 tabela A numeru UN i oficjalnej nazwy przewozowej materiału, który przeważa, chyba że:

a) roztwór lub mieszanina jest wymieniona z nazwy w dziale 3.2 tabela A;

b) z nazwy lub opisu materiału wymienionego z nazwy w dziale 3.2 tabela A wynika, że pozycja ta obowiązuje tylko dla materiału czystego;

c) klasa, kod klasyfikacyjny, grupa pakowania lub stan skupienia roztworu lub mieszaniny różnią się od klasy, kodu klasyfikacyjnego, grupy pakowania lub stanu skupienia materiału wymienionego z nazwy w dziale 3.2 tabela A; lub

d) właściwości niebezpieczne roztworu lub mieszaniny wymagają działań na wypadek awarii różniących się od działań na wypadek awarii dla materiału wymienionego z nazwy w dziale 3.2 tabela A.

Określone wyrażenia, jak "ROZTWÓR" względnie "MIESZANINA", dodaje się jako część oficjalnej nazwy przewozowej, np. "ACETON, ROZTWÓR". Ponadto po opisie mieszaniny lub roztworu może być podane również stężenie roztworu lub mieszaniny, np. "ACETON, ROZTWÓR, 75%".

3.1.3.3 Roztwór lub mieszanina spełniająca kryteria klasyfikacyjne RID niewymieniona z nazwy w dziale 3.2 tabela A i zawierająca jeden lub kilka towarów niebezpiecznych, jest klasyfikowana do pozycji, której oficjalna nazwa przewozowa, opis, klasa, kod klasyfikacyjny i grupa pakowania jak najdokładniej opisuje mieszaninę lub roztwór.

Dział  3.2

Wykaz towarów niebezpiecznych

3.2.1 Objaśnienia do tabeli A: wykaz towarów niebezpiecznych w porządku numerycznym UN

Każdy wiersz tabeli A tego działu dotyczy zasadniczo materiału(-ów) lub przedmiotu(-ów), który(-e) jest (są) objęty(-e) określonym numerem UN. Jeżeli jednak materiały lub przedmioty, należące do jednego i tego samego numeru UN, mają różne właściwości chemiczne, fizyczne i/lub podlegają różnym przepisom przewozowym, to tym numerem UN może być objętych kilka kolejnych wierszy.

Każda kolumna tabeli A jest, jak podano w poniższych uwagach objaśniających, poświęcona określonemu tematowi. Miejsce przecięcia się kolumn i wierszy (komórka) zawiera informacje do omawianego w kolumnie tematu dla materiału(-ów) lub przedmiotu (-ów) tego wiersza:

- pierwsze cztery komórki identyfikują materiał (materiały) tub przedmiot(-y) należący(-e) do tego wiersza (przepisy specjalne w kolumnie 6 mogą podawać odnośne informacje dodatkowe);

- następne komórki podają stosowane przepisy specjalne albo jako pełną informację albo w formie zakodowanej. Kody wskazują na szczegółowe informacje zawarte w podanej części, dziale, rozdziale i/lub podrozdziale w poniższych uwagach objaśniających. Pusta komórka oznacza, że nie ma żadnych przepisów specjalnych i stosuje się tylko ogólne przepisy lub, że obowiązuje podane w uwagach objaśniający cli ograniczenie przewozowe.

Do stosowanych przepisów ogólnych nie ma odnośników w odpowiednich kolumnach. Poniższe uwagi podają objaśnienia dla każdej kolumny część(-i), dział(-y), rozdział(-y) i/lub podrozdział(-y), w którym te uwagi są zawarte.

Uwagi objaśniające dla każdej kolumny:

Kolumna 1 "Numer UN"

Kolumna ta zawiera numer UN:

- materiału lub przedmiotu niebezpiecznego, jeżeli do tego materiału lub przedmiotu jest przyporządkowany specyficzny numer UN, lub

- zbiorczy lub pod pozycją I.N.O., któremu należy przyporządkować mewymienione z nazwy materiały lub przedmioty niebezpieczne według kryteriów części 2 ("drzewa decyzyjne").

Kolumna 2 "Nazwa towaru"

Kolumna ta zawiera nazwę materiału lub przedmiotu napisaną wielkimi literami, jeżeli do materiału lub przedmiotu przyporządkowany jest własny specyficzny numer UN lub pozycja ogólna, lub pozycja I.N.O., do której przyporządkowany jest niebezpieczny materiał lub przedmiot zgodnie z kryteriami części 2 ("drzewo decyzyjne"). Nazwę tę należy stosować jako oficjalną nazwę przewozową lub w danym wypadku jako część oficjalnej nazwy przewozowej (dalsze szczegóły dotyczące oficjalnej nazwy przewozowej, patrz 3.1.2).

Po oficjalnej nazwie przewozowej dodany jest opisowy tekst pisany małymi literami, aby objaśnić zakres stosowania zapisu w tych przypadkach, w których przepisy klasyfikacyjne i/lub przewozowe materiału lub przedmiotu mogą być różne w określonych warunkach,

Kolumna 3а "Klasa"

Kolumna ta zawiera numer klasy, która swoim tytułem obejmuje niebezpieczny materiał tub przedmiot. Ten numer klasy przyporządkowany jest według procedur i kryteriów części 2.

Kolumna 3b "Kod klasyfikacyjny"

Kolumna ta zawiera kod klasyfikacyjny niebezpiecznego materiału lub przedmiotu.

- Dla niebezpiecznych materiałów lub przedmiotów klasy 1, kod składa się z numeru podklasy i litery grupy zgodności, które przyporządkowane są według procedur i kryteriów pod 2.2.1.1.4,

- Dla niebezpiecznych materiałów i przedmiotów klasy 2, kod składa się z cyfry i jednej lub więcej liter określających grupę niebezpiecznych właściwości, które są wyjaśnione pod 2.2.2.1.1 i 2.2.2.1.3.

- Dla niebezpiecznych materiałów i przedmiotów klas 3, 4.1, 4.2, 4.3, 5.1, 5.2, 6.1, 6.2, 8 i 9, kody te są objaśnione pod 2.2.x.1.2. ⁵¹

- Niebezpieczne materiały i przedmioty klasy 7 nie mają kodu klasyfikacyjnego.

Kolumna 4 "Grupa pakowania"

Kolumna ta zawiera numer(-y) grupy(-) pakowania (I, II lub III), która(-e) jest (są) przyporządkowane do materiału niebezpiecznego. Numery grup pakowania są przyporządkowane na podstawie procedur i kryteriów części 2. Niektóre materiały i przedmioty nie mają przyporządkowanej grupy pakowania.

Kolumna 5 "Nalepki ostrzegawcze"

Kolumna ta zawiera numery wzorów nalepek ostrzegawczych (patrz 5.2.2.2 i 5.3.1.7), które należy umieszczać na sztukach przesyłki, kontenerach, kontenerach-cysternach, cysternach przenośnych, MEGC, wagonach-cysternach, wagonach ze odejmowalnymi zbiornikami, wagonach-bateriach i wagonach.

Przy określonych materiałach podane w nawiasach znaki manewrowania według wzoru 13 i 15 (patrz 5.3.4), powinny być stosowane tylko w następujących przypadkach:

- klasa 1: na obu bokach wagonów, w których są przewożone ładunki całowagonowe tych materiałów;

- klasa 2: na obu bokach wagonów-cystern, wagonów-baterii, wagonów z odejmowalnymi zbiornikami i wagonów, na których są przewożone kontenery-cysterny, MEGC lub cysterny przenośne.

Jednak dla materiałów i przedmiotów klasy 7, w zależności od kategorii, "7X" oznacza nalepkę ostrzegawczą według wzoru 7A, 7B lub 7C (patrz 5.1.5.3.4 i 5.2.2.1.11.1) lub 7D (patrz 5.3.1.1.3 i 5.3.1.7.2).

Przepisy ogólne dotyczące nanoszenia nalepek ostrzegawczych (np. numery nalepek ostrzegawczych lub miejsca, w którym należy je umieszczać) są zawarte pod 5.2.2.1 dla sztuk przesyłki i kontenerów małych i pod 5.3.1 dla kontenerów wielkich, kontenerów-cystern, MEGC, cystern przenośnych, wagonów-cystern, wagonów ze odejmowalnymi zbiornikami, wagonów-baterii i wagonów.

Uwaga. Wyżej wymienione przepisy dotyczące nanoszenia nalepek mogą być zmienione przez przepisy specjalne podane w kolumnie 6.

Kolumna 6 "Przepisy specjalne"

Kolumna ta zawiera kody numeryczne przepisów specjalnych. Przepisy te dotyczą rozszerzonego zakresu tematycznego, który głównie jest powiązany z treścią kolumn 1 do 5 (np. zakazy przewozu, wyjątki od przepisów, objaśnienia do klasyfikacji określonych postaci danych towarów niebezpiecznych oraz dodatkowe przepisy dotyczące nalepek i oznakowania) i są wymienione w dziale 3.3 według porządku numerycznego. Jeżeli kolumna 6 nie zawiera zapisu, to nie obowiązują przepisy specjalne dla danego towaru niebezpiecznego w odniesieniu do treści kolumn 1 do 5.

Kolumna 7a "Ilości ograniczone"

Kolumna ta zawiera maksymalne ilości materiałów na opakowanie wewnętrzne lub przedmiot, dla przewozu towarów niebezpiecznych zapakowanych w ilościach ograniczonych zgodnie z działem 3.4.

Kolumna 7b "Ilości wyłączone"

Kolumna ta zawiera kod literowo-cyfrowy o następującym znaczeniu:

- "E0" oznacza, że dla towaru niebezpiecznego zapakowanego w ilościach wyłączonych nie ma wyjątku od RID;

- pozostałe kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od litery E oznaczają, że RID nie ma zastosowania, jeżeli są spełnione warunki podane w dziale 3.5.

Kolumna 8 "Instrukcje pakowania" (Opakowanie)

Kolumna ta zawiera kody literowo-cyfrowe stosowanych instrukcji pakowania:

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od litery "P" odnoszą się do instrukcji pakowania dla opakowań i naczyń (z wyjątkiem DPPL i opakowań dużych), kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od litery "R" odnoszą się do instrukcji pakowania dla opakowań metalowych lekkich. Instrukcje te wymienione są pod 4.1.4.1 według kolejności numerycznej i określają dopuszczone opakowania i naczynia. Podają również, których ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3 i których przepisów specjalnych pakowania podanych pod 4.1.5, 4.1.6, 4.1.7, 4.1.8 i 4.1.9 należy przestrzegać. Jeżeli kolumna 8 nie ma kodu rozpoczynającego się od litery "P" lub "R", to dany towar niebezpieczny nie może być przewożony w opakowaniach;

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od liter "DPPL" (IBC), odnoszą się do instrukcji pakowania dla DPPL. Instrukcje te są podane pod 4.1.4.2 w kolejności numerycznej i określają dopuszczone DPPL. Podają również, których ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3 i których przepisów specjalnych pakowania podanych pod 4.1.5, 4.1.6, 4.1.7, 4.1.8 i 4.1.9 należy przestrzegać. Jeżeli kolumna 8 nie zawiera kodu rozpoczynającego się literami "DPPL", to dany towar niebezpieczny nie może być przewożony w DPPL;

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od liter "LP" odnoszą się do instrukcji pakowania dla opakowań dużych. Instrukcje te są podane pod 4.1.4.3 w kolejności numerycznej i określają dopuszczone opakowania duże. Podają one również, których ogólnych przepisów pakowania pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3 i których przepisów specjalnych pakowania podanych pod 4.1.5, 4.1.6, 4.1.7, 4.1.8 i 4.1.9 należy przestrzegać. Jeżeli kolumna 8 nie zawiera kodu rozpoczynającego się literami "LP", to dany towar niebezpieczny nie może być przewożony w opakowaniach dużych.

Uwaga. Wyżej wymienione instrukcje pakowania mogą być zmienione przez podane w kolumnie 9a przepisy specjalne dla opakowań.

Kolumna 9a "Przepisy specjalne" (Opakowanie)

Kolumna ta zawiera kody literowo-cyfrowe stosowanych przepisów specjalnych dla opakowań:

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od liter "PP" lub "RR" odnoszą się do przepisów specjalnych dla opakowań i naczyń, które mają być dodatkowo spełnione (z wyjątkiem DPPL i opakowań dużych). Są one wymienione pod 4.1.4.1, na końcu odpowiedniej instrukcji pakowania (z literą "P" lub "R" podanej w kolumnie 8). Jeżeli kolumna 9a nie zawiera kodu zaczynającego się literami "PP" lub "RR", to nie obowiązują przepisy specjalne dla opakowania, z podanych na końcu odpowiedniej instrukcji pakowania:

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od liter "B" odnoszą się do przepisów specjalnych dla DPPL, które mają być spełnione dodatkowo. Są one podane pod 4.1.4.2 na końcu odpowiedniej instrukcji pakowania (z literami DPPL), podanej w kolumnie 8. Jeżeli kolumna 9a nie zawiera kodu zaczynającego się literą "B" lub "BB", to nie obowiązują przepisy specjalne dla opakowania, z podanych na końcu odpowiedniej instrukcji pakowania;

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od litery "L" odnoszą się do przepisów specjalnych dla opakowań dużych, które mają być dodatkowo spełnione. Są one podane pod 4.1.4.3 na końcu odpowiedniej instrukcji pakowania z literami "LP", podanej w kolumnie 8. Jeżeli kolumna 9a nie zawiera kodu zaczynającego się literą "L", to nie obowiązują przepisy specjalne dla opakowania, z podanych na końcu odpowiedniej instrukcji pakowania.

Kolumna 9b "Pakowanie razem" (Opakowanie)

Kolumna ta zawiera kody literowo-cyfrowe przepisów specjalnych dla pakowania razem, rozpoczynające się od liter "MP". Przepisy te wymienione są w numerycznej kolejności pod 4.1.10. Jeżeli kolumna 9b nie zawiera kodu zaczynającego się literami "MP", to obowiązują tylko przepisy ogólne (patrz pod 4.1.1.5 i 4.1.1.6).

Kolumna 10 "Instrukcje" (Cysterny przenośne i kontenery do przewozu luzem)

Kolumna ta zawiera kody literowo-cyfrowe, które według 4.2.5.2.1 do 4.2.5.2.4 i 4.2.5.2.6 przyporządkowane są do instrukcji dla cystern przenośnych. Instrukcje te odpowiadają najmniej rygorystycznym przepisom, które stosowane są do przewozu danego materiału w cysternach przenośnych. Kody oznaczające pozostałe instrukcje dla cystern przenośnych, również stosowane do przewozu materiałów, zawarte są pod 4.2.5.2.5. Jeżeli nie jest podany żaden kod, to przewóz w cysternach przenośnych nie jest dopuszczony, chyba że władza właściwa udzieli dopuszczenia zgodnie z 6.7.1.3.

Przepisy ogólne dotyczące projektowania, budowy, wyposażenia, typu dopuszczenia, badania i oznakowania cystern przenośnych znajdują się w dziale 6.7. Przepisy ogólne dotyczące używania (np. napełniania), zawarte są pod 4.2.1 do 4.2.4.

Podanie litery "M" oznacza, że materiał może być także przewożony w MEGC-UN.

Uwaga. Wyżej wymienione przepisy mogą być zmienione przez podane w kolumnie 11 przepisy specjalne.

Kolumna ta może także zawierać kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od liter "BK", odnoszące się do działu 6.11, określające typy kontenerów do przewozu luzem, mogące być używane do przewozu towarów w stanie sypkim, zgodnie z 7.3.1.1 a) i 7.3.2.

Kolumna 11 "Przepisy specjalne" (Cysterny przenośne i kontenery do przewozu luzem)

Kolumna ta zawiera kody literowo-cyfrowe odnoszące się do przepisów specjalnych dla cystern przenośnych, które powinny być dodatkowo spełnione. Kody te, rozpoczynające się od liter "TP", odnoszą się do przepisów specjalnych dotyczących budowy lub używania tych cystern przenośnych. Zawarte są one pod 4.2.5.3.

Uwaga. Te przepisy specjalne, o ile jest to technicznie równoważne, mają zastosowanie nie tylko dla cystern przenośnych wymienionych w kolumnie 10, ale również dla cystern przenośnych, które mogą być używane zgodnie z tabelą pod 4.2.5.2.5.

Kolumna 12 "Kody cysterny" (Cysterny RID)

Kolumna ta zawiera kody literowo-cyfrowe opisujące typ cysterny według postanowień 4.3.3.1.1 (dla gazów klasy 2) lub 4.3.4.1.1 (dla materiałów klas 3 do 9). Ten typ cystern odpowiada najmniej rygorystycznym przepisom dla cystern, które stosowane są do przewozu danego materiału w cysternach RID. Kody, które opisują pozostałe dopuszczone typy cystern, są podane pod 4.3.3.1.2 (dla gazów klasy 2) lub 4.3.4.1.2 (dla materiałów klas 3 do 9). Jeżeli nie jest podany kod, to przewóz w cysternach RID nie jest dopuszczony.

Jeżeli w kolumnie tej jest podany kod cysterny dla materiałów stałych (S) i dla materiałów ciekłych (L), to oznacza to, że materiał ten może być nadany do przewozu w stanie stałym lub ciekłym (stopionym). Ogólnie przepis ten obowiązuje dla materiałów o temperaturze topnienia pomiędzy 20 °C a 180 °C.

Jeżeli w kolumnie tej dla materiałów stałych jest podany tylko kod cysterny dla materiałów ciekłych (L), to oznacza to, że materiał ten może być nadany do przewozu tylko w stanie ciekłym (stopionym).

Przepisy ogólne dotyczące projektowania, budowy, wyposażenia, typu dopuszczenia, badania i znakowania, które nie są podane w kodowaniu cystern, są zawarte pod 6.8.1, 6.8.2, 6.8.3 i 6.8.5. Przepisy ogólne dotyczące używania (np. maksymalny stopień napełnienia, minimalne ciśnienie próbne), są zawarte pod 4.3.1 do 4.3.4.

Podanie litery "M" po kodzie cysterny oznacza, że materiał może być także przewożony w wagonach-bateriach lub MEGC.

Podanie znaku "+" po kodzie cysterny oznacza, że przemienne używanie cysterny jest dopuszczalne tylko wówczas, jeżeli jest to wyspecyfikowane w świadectwie zatwierdzenia typu.

Dla kontenerów-cystem z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem patrz 4.4.1 i dział 6.9, dla cystern podciśnieniowych do odpadów patrz 4.5.1 i 6.10.

Uwaga. Wyżej wymienione przepisy mogą być zmienione przez przepisy specjalne podane w kolumnie 13.

Kolumna 13 "Przepisy specjalne" (Cysterny RID)

Kolumna ta zawiera kody literowo-cyfrowe odnoszące się do przepisów specjalnych dla cysterna RID, które powinny być dodatkowo spełnione:

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od liter "TU" odnoszą się do przepisów specjalnych dotyczących używania tych cystern. Kody te zawarte są pod 4.3.5;

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od liter "TC" odnoszą się do przepisów specjalnych dotyczących konstrukcji tych cystern. Kody te zawarte są pod 6.8.4 a);

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od liter "TE" odnoszą się do przepisów specjalnych dotyczących wyposażenia tych cystern. Kody te zawarte są pod 6.8.4 b);

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od liter "TA" odnoszą się do przepisów specjalnych dotyczących zatwierdzenia typu tych cystern. Kody te zawarte są pod 6.8.4 c);

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od liter "TT" odnoszą się do przepisów specjalnych dotyczących badania tych cystern. Kody te zawarte są pod 6.8.4 d);

- kody literowo-cyfrowe rozpoczynające się od liter "TM" odnoszą się do przepisów specjalnych dotyczących oznakowania tych cystern. Kody te zawarte są pod 6.8.4 e).

Uwaga. Te przepisy specjalne, o ile jest to technicznie równoważne, mają zastosowanie nie tylko dla cystern wymienionych w kolumnie 12, ale również dla cystern, które mogą być używane zgodnie z hierarchią podaną pod 4.3.3.1.2 i 4.3.4.1.2.

Kolumna 14 (zarezerwowana)

Kolumna 15 "Kategoria transportowa"

Kolumna ta zawiera cyfrę wskazującą kategorię transportową, do której przyporządkowany jest materiał lub przedmiot. Kategoria transportowa wykorzystywana jest do określenia ilości towaru w opakowaniach przewożonego w jednym wagonie lub kontenerze wielkim, objętego określonymi wymaganiami lub wyłączeniami RID (patrz pod 1.1.3.6).

Kolumna 16 "Przewóz sztuk przesyłek" (Przepisy specjalne)

Kolumna ta zawiera kod(-y) literowo-cyfrowy(-e) rozpoczynający(-e) się literą "W", odnoszący(-e) się do stosownych przepisów specjalnych dla przewozu sztuk przesyłek (o ile dotyczy). Przepisy te są wymienione pod 7.2.4. Przepisy ogólne dla przewozu sztuki przesyłek są wymienione w działach 7.1 i 7.2.

Uwaga. Ponadto należy przestrzegać przepisów specjalnych podanych w kolumnie 18 dla za- i rozładunku oraz manipulowania.

Kolumna 17 "Przewóz luzem" (Przepisy specjalne)

Kolumna ta zawiera kod(-y) literowo-cyfrowy(-e) rozpoczynający(-e) się literami "VW", odnoszący(-e) się do stosownych przepisów specjalnych dla przewozu luzem. Przepisy te wymienione są pod 7.3.3. Jeżeli nie ma podanego kodu, to przewóz luzem nie jest dopuszczony. Przepisy ogólne dla przewozu luzem wymienione są w działach 7.1 i 7.3.

Uwaga. Ponadto należy przestrzegać przepisów specjalnych podanych w kolumnie 18 dla za- i rozładunku oraz manipulowania.

Kolumna 18 "Załadunek, wyładunek i manipulowanie" (Przepisy specjalne)

Kolumna ta zawiera kod(-y) literowo-cyfrowy(-e) rozpoczynający(-e) się literami "CW", odnoszący(-e) się do stosownych przepisów specjalnych dla załadunku i wyładunku oraz manipulowania. Przepisy te są wymienione pod 7.5.11. Jeżeli kolumna 18 nie zawiera kodu, to obowiązują tylko przepisy ogólne (patrz 7.5.1 do 7.5.4 i 7.5.8).

Kolumna 19 "Przesyłki ekspresowe"

Ta kolumna zawiera kod(-y) literowo-cyfrowy(-e) rozpoczynające się literami "CE" odnoszący(-e) się do przepisów specjalnych dla nadawania jako przesyłki ekspresowe. Te przepisy są podane w dziale 7.6. Jeżeli kolumna 19 nie zawiera kodu, to przewóz jako przesyłka ekspresowa jest niedopuszczony.

Kolumna 20 "Numer zagrożenia"

Kolumna ta zawiera numer, który dla materiałów i przedmiotów klas 2 do 9 składa się z dwóch lub trzech cyfr (w określonych przypadkach poprzedzonych literą X) i dla materiałów i przedmiotów klasy 1 z kodu klasyfikacyjnego (patrz kolumna 3b). Numer ten, w przypadkach określonych w 5.3.2.1, powinien być podany w górnej części tablicy pomarańczowej. Znaczenie numeru jest objaśnione pod 5.3.2.3.

Dział  3.2

Tabela В: Wykaz towarów niebezpiecznych w porządku alfabetycznym

Nazwy materiałów i przedmiotów przedstawione są w porządku alfabetycznym, przy czym nie uwzględnia się postawionych z przodu cyfr arabskich lub przedrostków, takich jak: o-, m-, p-, sec-, tert-, N-, alfa-, omega-, cis-, trans-. Przedrostki bis- i izo- są jednak uwzględniane w porządku alfabetycznym.

Kolumna "Kod NHM" (Nomenclature Harmonisée Merchandises - Zharmonizowany Spis Towarów)

W kolumnie tej przedstawiony jest kod NHM towarów według Zharmonizowanego Spisu Towarów (Załącznik 3 do Karty UIC 221). Nie zawsze jest możliwe przyporządkowanie jednego kodu NHM dla danego określenia materiału sklasyfikowanego według RID, ponieważ towary niebezpieczne przyporządkowane są do kodu NHM według zasad różniących się od klasyfikacji według R1D. Powyższe dotyczy szczególnie zbiorczych pozycji towarów lub pozycji I.N.O. W tych przypadkach można ustalić właściwy kod NHM tylko wtedy, gdy znana jest nazwa chemiczna lub techniczna towaru. Jeżeli właściwy kod NHM może być podany jedynie w sposób niekompletny, to w miejscu brakujących cyfr wstawione są znaki "plus" ("+"). W przypadku, gdy więcej kodów NHM jest branych pod uwagę, w kolumnie kodu NHM podaje się dwa stosowne kody NHM, przy czym najbardziej stosowny stawia się na pierwszym miejscu.

Dane w tej kolumnie nie mają mocy prawnej.

Nr UN

Nazwa towaru

Klasa

Kod klasyfikacyjny

Grupa pakowania

Nalepki ostrzegawcze

Przepisy specjalne

Ilości ograniczone i wyłączone

Opakowanie

Cysterna przenośna i kontenery do przewozu luzem

Zbiornik RID

Kategoria transportowa

Przepisy specjalne dla przewozu

Numer zagrożenia

Instrukcje pakowania

Przepisy spec-jalne

Pakowanie razem

Instrukcje

Przepisy specjalne

Kod cysterny

Przepisy specjalne

Sztuki przesyłki

Luzem

Za-, wyładunek i manipulowanie

Przesyłki ekspresowe

3.1.2

2.2

2.2

2.1.1.3

5.2.2

3.3

3.4

3.5.1.2

4.1.4

4.1.4

4.1.10

4.2.5.2; 7.3.2

4.2.5.3

4.3

4.3.5; 6.8.4

1.1.3.6

7.2.4

7.3.3

7.5.11

7.6

5.3.2.3

1

2

3a

3b

4

5

6

7a

7b

8

9a

9b

10

11

12

13

15

16

17

18

20

0004

PIKRYNIAN AMONU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 10% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

PP26

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0005

NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.1F

0006

NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1E

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1E

0007

NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2F

1 (+13)

0

E0

P130 LP102

MP23

1

W2

CW1

1.2F

0009

AMUNICJA ZAPALAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego

1

1.2G

1

0

E0

P130 LP103

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.2G

0010

AMUNICJA ZAPALAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego

1

1.3G

1

0

E0

P130 LP104

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0012

NABOJE DO BRONI Z POCISKIEM OBOJĘTNYM lub NABOJE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ

1

1.4S

1.4

364

5 kg

E0

P130 LP105

MP23 MP24

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0014

NABOJE ŚLEPE DO BRONI lub NABOJE ŚLEPE DO BRONI MAŁOKALIBROWE lub NABOJE ŚLEPE DO NARZĘDZI

1

1.4S

1.4

364

5 kg

E0

P130 LP106

MP23 MP24

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0015

AMUNICJA DYMNA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego

1

1.2G

1

0

E0

P130 LP107

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.2G

0015

AMUNICJA DYMNA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego, z materiałem żrącym

1

1.2G

1 +8

0

E0

P130 LP108

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.2G

0016

AMUNICJA DYMNA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego

1

1.3G

1

0

E0

P130 LP109

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0016

AMUNICJA DYMNA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego, z materiałem żrącym

1

1.3G

1 +8

0

E0

P130 LP110

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0018

AMUNICJA ŁZAWIĄCA, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym

1

1.2G

1 +6.1 +8

0

E0

P130 LP111

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1 CW28

1.2G

0019

AMUNICJA ŁZAWIĄCA, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym

1

1.3G

1 +6.1 +8

0

E0

P130 LP112

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1 CW28

1.3G

0020	AMUNICJA TRUJĄCA, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	1	1.2K	zakaz
0021	AMUNICJA TRUJĄCA, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	1	1.3K	zakaz

0027

PROCH CZARNY, granulowany lub mielony

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P113

PP50

MP20 MP24

1

W2 W3

CW1

1.1D

0028

PROCH CZARNY PRASOWANY lub PROCH CZARNY W TABLETKACH

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P113

PP51

MP20 MP24

1

W2

CW1

1.1D

0029

ZAPALNIKI NIEELEKTRYCZNE

1

1.1B

1 (+13)

0

E0

P131

PP68

MP23

1

W2

CW1

1.1B

0030

ZAPALNIKI ELEKTRYCZNE

1

1.1B

1 (+13)

0

E0

P131

MP23

1

W2

CW1

1.1B

0033

BOMBY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.1F

0034

BOMBY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0035

BOMBY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2D

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0037

BOMBY BŁYSKOWE

1

1.1F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.1F

0038

BOMBY BŁYSKOWE

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0039

BOMBY BŁYSKOWE

1

1.2G

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.2G

0042

POBUDZACZE, bez zapalników

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P132a P132b

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0043

ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE, z materiałem wybuchowym

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P133

PP69

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0044

SPŁONKI KAPSUŁKOWE

1

1.4S

1.4

0

E0

P133

MP23 MP24

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0048

ŁADUNKI BURZĄCE

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0049

NABOJE OŚWIETLAJĄCE

1

1.1G

1 (+13)

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.1G

0050

NABOJE OŚWIETLAJĄCE

1

1.3G

1

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0054

NABOJE SYGNAŁOWE

1

1.3G

1

0

E0

P135

MP23 MP24

1

W2

CW1

1.3G

0055

ŁUSKI DO NABOJÓW PUSTE ZE SPŁONKAMI

1

1.4S

1.4

364

5 kg

E0

P136

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0056

BOMBY GŁĘBINOWE

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0059

ŁADUNKI KUMULACYJNE, bez zapalnika

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P137

PP70

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0060

ŁADUNKI UZUPEŁNIAJĄCE WYBUCHOWE

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P132a P132b

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0065

LONT DETONUJĄCY, elastyczny

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P139

PP71 PP72

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0066

LONT ZAPALAJĄCY

1

1.4G

1.4

0

E0

P140

MP23

2

W2

CW1

CE1

1.4G

0070

NABOJE TRAŁOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM

1

1.4S

1.4

0

E0

P134 LP102

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0072

CYKLOTRIMETYLENOTRINITROAMINA (HEKSOGEN, CYKLONIT, RDX) ZWILŻONA zawierająca minimum 15% masowych wody

1

1.1D

1 (+15)

266

0

E0

P112a

PP45

MP20

1

W2

CW1

1.1D

0073

SPŁONKI DO AMUNICJI

1

1.1B

1 (+13)

0

E0

P133

MP23

1

W2

CW1

1.1B

0074

DIAZODINITROLFENOL ZWILŻONY, zawierający co najmniej 40% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda

1

1.1A

zakaz

0075

DIAZOTAN GLIKOLU DIETYLENOWEGO ODCZULONY, zawierający co najmniej 25% masowych nielotnego i nierozpuszczalnego w wodzie flegmatyzatora

1

1.1D

1 (+15)

266

0

E0

P115

PP53 PP54 PP57 PP58

MP20

1

W2

CW1

1.1D

0076

DINITROFENOL, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody

1

1.1D

1 +6.1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

PP26

MP20

1

W2 W3

CW1 CW28

1.1D

0077

DINITROFENOLANY metali alkalicznych, suche lub zwilżone, zawierające mniej niż 15% masowych wody

1

1.3C

1 +6.1 (+13)

0

E0

P114a P114b

PP26

MP20

1

W2 W3

CW1 CW28

1.3C

0078

DINITROREZORCYNA, sucha lub zwilżona, zawierająca mniej niż 15% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

PP26

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0079

HEKSANITRODIFENYLOAMINA (DIPIKRYLOAMINA, HEKSYL)

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0081

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP A

1

1.1D

1 (+13)

616 617

0

E0

P116

PP63 PP66

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0082

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP B

1

1.1D

1 (+13)

617

0

E0

P116 DPPL100

PP61 PP62 PP65 B9

MP20

1

W2 W3 W12

CW1

1.1D

0083

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP C

1

1.1D

1 (+15)

267 617

0

E0

P116

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0084

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP D

1

1.1D

1 (+13)

617

0

E0

P116

MP20

1

W2

CW1

1.1D

0092

FLARY NAZIEMNE

1

1.3G

1

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0093

FLARY POWIETRZNE

1

1.3G

1

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0094

PROSZEK DO OŚWIETLANIA BŁYSKOWEGO

1

1.1G

1 (+13)

0

E0

P113

PP49

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1G

0099

URZĄDZENIA DO SPĘKANIA Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, do odwiertów naftowych, bez zapalnika

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P134 LP102

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0101

STOPINA NIEDETONUJĄCA

1

1.3G

1

0

E0

P140

PP74 PP75

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0102

LONT DETONUJĄCY, w metalowej osłonie

1

1.2D

1

0

E0

P139

PP71

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0103

LONT WOLNOPALNY, rurkowy, w metalowej osłonie

1

1.4G

1.4

0

E0

P140

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0104

LONT DETONUJĄCY O OSŁABIONYM DZIAŁANIU, w metalowej osłonie

1

1.4D

1.4

0

E0

P139

PP71

MP21

2

W2

CW1

1.4D

0105

LONT (LONT BEZPIECZNY)

1

1.4S

1.4

0

E0

P140

PP73

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0106

SPŁONKI DETONUJĄCE

1

1.1B

1 (+13)

0

E0

P141

MP23

1

W2

CW1

1.1B

0107

SPŁONKI DETONUJĄCE

1

1.2B

1 (+13)

0

E0

P141

MP23

1

W2

CW1

1.2B

0110

GRANATY ĆWICZEBNE, ręczne lub karabinowe

1

1.4S

1.4

0

E0

P141

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0113	GUANILONITROZOAMINOGUANILIDENOHYDRAZYNA ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 30% masowych wody	1	1.1A	zakaz
0114	GUANILONITROZOAMINOGUANILOTETRAZEN ZWILŻONY (TETRAZEN ZWILŻONY), zawierający co najmniej 30% masowych wody lub	1	1.1A	zakaz

0118

HEKSOLIT (HEKSOTOL), suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0121

ZAPŁONNIKI

1

1.1G

1 (+13)

0

E0

P142

MP23

1

W2

CW1

1.1G

0124

ŁADUNKI KUMULACYJNE DO PERFOROWANIA, do odwiertów naftowych, bez zapalnika

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P101

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0129	AZYDEK OŁOWIU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	1	1.1A	zakaz
0130	STYFNINIAN OŁOWIU (TRINITROREZORCYNAT OŁOWIU) ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	1	1.1A	zakaz

0131

ZAPALNIKI LONTOWE

1

1.4S

1.4

0

E0

P142

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0132

SOLE METALICZNE NITROZWIĄZKÓW AROMATYCZNYCH DEFLAGRUJĄCE, I.N.O.

1

1.3C

1 (+13)

274

0

E0

P114a P114b

PP26

MP2

1

W2 W3

CW1

1.3C

0133

HEKSAAZOTAN MANNITOLU (NITROMANNIT) ZWILŻONY, zawierający co najmniej 40% masowych wody lub

1

1.1D

1 (+15)

266

0

E0

P112a

MP20

1

W2

CW1

1.1D

0135

PIORUNIAN RTĘCI ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda

1

1.1A

zakaz

0136

MINY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.1F

0137

MINY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0138

MINY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2D

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0143

NITROGLICERYNA ODCZULONA, zawierająca co najmniej 40% masowych nielotnego i nierozpuszczalnego w wodzie flegmatyzatora

1

1.1D

1 +6.1 (+15)

266 271

0

E0

P115

PP53 PP54 PP57 PP58

MP20

1

W2

CW1 CW28

1.1D

0144

NITROGLICERYNA W ROZTWORZE ALKOHOLOWYM, zawierająca więcej niż 1%, ale nie więcej niż 10% nitrogliceryny

1

1.1D

1 (+13)

358

0

E0

P115

PP45 PP55 PP56 PP59 PP60

MP20

1

W2

CW1

1.1D

0146

NITROSKROBIA, sucha lub zwilżona, zawierająca mniej niż 20% masowych wody

1

1.1D

1 (+15)

0

E0

P112a P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0147

NITROMOCZNIK

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0150

TETRAAZOTAN PENTAERYTRYTU (PENTRYT, PENT) ZWILŻONY, zawierający co najmniej 25% masowych wody lub TETRAAZOTAN PENTAERYTRYTU (PENTRYT, PENT) ODCZULONY, zawierający co najmniej 15% masowych flegmatyzatora

1

1.1D

1 (+15)

266

0

E0

P112a P112b

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0151

PENTOLIT, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0153

TRINITROANILINA (PIKRAMID)

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0154

TRINITROFENOL (KWAS PIKRYNOWY), suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 30% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

PP26

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0155

TRINITROCHLOROBENZEN (CHLOREK PIKRYLU)

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0159

PROCH W BRYKIETACH ZWILŻONY (CIASTO PROCHOWE ZWILŻONE), zawierający co najmniej 25% masowych wody

1

1.3C

1 (+13)

266

0

E0

P111

PP43

MP20

1

W2

CW1

1.3C

0160

PROCH BEZDYMNY

1

1.1C

1 (+15)

0

E0

P114b

PP50 PP52

MP20 MP24

1

W2 W3

CW1

1.1C

0161

PROCH BEZDYMNY

1

1.3C

1 (+13)

0

E0

P114b

PP50 PP52

MP20 MP24

1

W2 W3

CW1

1.3C

0167

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.1F

0168

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0169

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2D

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0171

AMUNICJA OŚWIETLAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego

1

1.2G

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.2G

0173

URZĄDZENIA ROZŁĄCZAJĄCE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM

1

1.4S

1.4

0

E0

P134 LP102

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0174

NITY WYBUCHOWE

1

1.4S

1.4

0

E0

P134 LP102

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0180

RAKIETY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.1F

0181

RAKIETY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1E

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1E

0182

RAKIETY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2E

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.2E

0183

RAKIETY, z głowicą obojętną

1

1.3C

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP22

1

W2

CW1

1.3C

0186

SILNIKI RAKIETOWE

1

1.3C

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP22 MP24

1

W2

CW1

1.3C

0190

MATERIAŁ WYBUCHOWY, PRÓBKA, inna niż materiał wybuchowy inicjujący

1

16 274

0

E0

P101

MP2

0

W2

CW1

0191

URZĄDZENIA SYGNALIZACYJNE RĘCZNE

1

1.4G

1.4

0

E0

P135

MP23 MP24

2

W2

CW1

1.4G

0192

PETARDY KOLEJOWE

1

1.1G

1 (+13)

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.1G

0193

PETARDY KOLEJOWE

1

1.4S

1.4

0

E0

P135

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0194

SYGNAŁY ALARMOWE OKRĘTOWE

1

1.1G

1 (+13)

0

E0

P135

MP23 MP24

1

W2

CW1

1.1G

0195

SYGNAŁY ALARMOWE OKRĘTOWE

1

1.3G

1

0

E0

P135

MP23 MP24

1

W2

CW1

1.3G

0196

SYGNAŁY DYMNE

1

1.1G

1 (+13)

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.1G

0197

SYGNAŁY DYMNE

1

1.4G

1.4

0

E0

P135

MP23 MP24

1

W2

CW1

1.4G

0204

URZĄDZENIA DŹWIĘKOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM

1

1.2F

1 (+13)

0

E0

P134 LP102

MP23

4

W2

CW1

1.2F

0207

TETRANITROANILINA

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0208

TRINITROFENYLOMETYLONITROAMINA (TETRYL)

1

1.1D

1 (+15)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0209

TRINITROTOLUEN (TNT), suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 30% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

PP46

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0212

SMUGACZE DO AMUNICJI

1

1.3G

1

0

E0

P133

PP69

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0213

TRINITROANIZOL

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0214

TRINITROBENZEN, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 30% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0215

KWAS TRINITROBENZOESOWY, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 30% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0216

TRINITRO-m-KREZOL

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

PP26

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0217

TRINITRONAFTALEN

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0218

TRINITROFENOL

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0219

TRINITROREZORCYNA (KWAS STYFNINOWY), sucha lub zwilżona, zawierająca mniej niż 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda

1

1.1D

1 (+15)

0

E0

P112a P112b P112c

PP26

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0220

AZOTAN MOCZNIKA, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 20% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0221

GŁOWICE BOJOWE DO TORPED, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0222

AZOTAN AMONU, zawierający więcej niż 0,2% materiałów palnych, włącznie z materiałami organicznymi przeliczonymi na węgiel, z wyłączeniem innych dodanych materiałów

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

PP47

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0224

AZYDEK BARU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 50% masowych wody

1

1.1A

zakaz

0225

POBUDZACZE Z ZAPALNIKAMI

1

1.1B

1 (+13)

0

E0

P133

PP69

MP23

1

W2

CW1

1.1B

0226

CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINA (HMX, OKTOGEN) ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 15% masowych wody

1

1.1D

1 (+15)

266

0

E0

P112a

PP45

MP20

1

W2

CW1

1.1D

0234

DINITRO-o-KREZOLAN SODU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody

1

1.3C

1 (+13)

0

E0

P114a P114b

PP26

MP20

1

W2 W3

CW1

1.3C

0235

PIKRAMINIAN SODU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 20% masowych wody

1

1.3C

1 (+13)

0

E0

P114a P114b

PP26

MP20

1

W2 W3

CW1

1.3C

0236

PIKRAMINIAN CYRKONU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 20% masowych wody

1

1.3C

1 (+13)

0

E0

P114a P114b

PP26

MP20

1

W2 W3

CW1

1.3C

0237

ŁADUNKI KUMULACYJNE ELASTYCZNE LINIOWE

1

1.4D

1.4

0

E0

P138

MP21

2

W2

CW1

1.4D

0238

RAKIETY DO LINY RZUTKOWEJ

1

1.2G

1

0

E0

P130

MP23 MP24

1

W2

CW1

1.2G

0240

RAKIETY DO LINY RZUTKOWEJ

1

1.3G

1

0

E0

P130

MP23 MP24

1

W2

CW1

1.3G

0241

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP E

1

1.1D

1 (+13)

617

0

E0

P116 DPPL100

PP61 PP62 PP65 B10

MP20

1

W2 W12

CW1

1.1D

0242

ŁADUNKI MIOTAJĄCE DO ARMAT

1

1.3C

1

0

E0

P130

MP22

1

W2

CW1

1.3C

0243

AMUNICJA ZAPALAJĄCA Z BIAŁYM FOSFOREM, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym

1

1.2H

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.2H

0244

AMUNICJA ZAPALAJĄCA Z BIAŁYM FOSFOREM, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym

1

1.3H

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.3H

0245

AMUNICJA DYMNA Z BIAŁYM FOSFOREM, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym

1

1.2H

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.2H

0246

AMUNICJA DYMNA Z BIAŁYM FOSFOREM, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym

1

1.3H

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.3H

0247

AMUNICJA ZAPALAJĄCA, z ciekłym lub żelowym materiałem zapalającym, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym

1

1.3J

1 (+13)

0

E0

P101

MP23

1

W2

CW1

1.3J

0248

URZĄDZENIA AKTYWOWANE WODĄ, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym

1

1.2L

1 (+13)

274

0

E0

P144

PP77

MP1

0

W2

CW1 CW4

1.2L

0249

URZĄDZENIA AKTYWOWANE WODĄ, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym

1

1.3L

1 (+13)

274

0

E0

P144

PP77

MP1

0

W2

CW1 CW4

1.3L

0250

SILNIKI RAKIETOWE Z HIPERGOLEM, z lub bez ładunku napędzającego

1

1.3L

1 (+13)

0

E0

P101

MP1

0

W2

CW1 CW4

1.3L

0254

AMUNICJA OŚWIETLAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego

1

1.3G

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0255

ZAPALNIKI ELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych

1

1.4B

1.4

0

E0

P131

MP23

2

W2

CW1

1.4B

0257

SPŁONKI DETONUJĄCE

1

1.4B

1.4

0

E0

P141

MP23

2

W2

CW1

1.4B

0266

OKTOLIT (OKTOL), suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0267

ZAPALNIKI NIEELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych

1

1.4B

1.4

0

E0

P131

PP68

MP23

2

W2

CW1

1.4B

0268

POBUDZACZE Z ZAPALNIKAMI

1

1.2B

1 (+13)

0

E0

P133

PP69

MP23

1

W2

CW1

1.2B

0271

ŁADUNKI MIOTAJĄCE

1

1.1C

1 (+13)

0

E0

P143

PP76

MP22

1

W2

CW1

1.1C

0272

ŁADUNKI MIOTAJĄCE

1

1.3C

1

0

E0

P143

PP76

MP22

1

W2

CW1

1.3C

0275

NABOJE DO CELÓW TECHNICZNYCH

1

1.3C

1

0

E0

P134 LP102

MP22

1

W2

CW1

1.3C

0276

NABOJE DO CELÓW TECHNICZNYCH

1

1.4C

1.4

0

E0

P134 LP102

MP22

2

W2

CW1

1.4C

0277

NABOJE DO ODWIERTÓW NAFTOWYCH

1

1.3C

1

0

E0

P134 LP102

MP22

1

W2

CW1

1.3C

0278

NABOJE DO ODWIERTÓW NAFTOWYCH

1

1.4C

1.4

0

E0

P134 LP102

MP22

2

W2

CW1

1.4C

0279

ŁADUNKI MIOTAJĄCE DO ARMAT

1

1.1C

1 (+13)

0

E0

P130

MP22

1

W2

CW1

1.1C

0280

SILNIKI RAKIETOWE

1

1.1C

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP22

1

W2

CW1

1.1C

0281

SILNIKI RAKIETOWE

1

1.2C

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP22

1

W2

CW1

1.2C

0282

NITROGUANIDYNA (PIKRYT) sucha lub zwilżona, zawierająca mniej niż 20% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0283

POBUDZACZE, bez zapalników

1

1.2D

1

0

E0

P132a P132b

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0284

GRANATY, ręczne lub karabinowe, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P141

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0285

GRANATY, ręczne lub karabinowe, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2D

1

0

E0

P141

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0286

GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0287

GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2D

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0288

ŁADUNKI KUMULACYJNE ELASTYCZNE LINIOWE

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P138

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0289

LONT DETONUJĄCY, elastyczny

1

1.4D

1.4

0

E0

P139

PP71 PP72

MP21

2

W2

CW1

1.4D

0290

LONT DETONUJĄCY, w metalowej osłonie

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P139

PP71

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0291

BOMBY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.2F

0292

GRANATY, ręczne lub karabinowe, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1F

1 (+13)

0

E0

P141

MP23

1

W2

CW1

1.1F

0293

GRANATY, ręczne lub karabinowe, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2F

1 (+13)

0

E0

P141

MP23

1

W2

CW1

1.2F

0294

MINY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.2F

0295

RAKIETY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.2F

0296

URZĄDZENIA DŹWIĘKOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM

1

1.1F

1 (+13)

0

E0

P134 LP102

MP23

1

W2

CW1

1.1F

0297

AMUNICJA OŚWIETLAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego

1

1.4G

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0299

BOMBY BŁYSKOWE

1

1.3G

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0300

AMUNICJA ZAPALAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego

1

1.4G

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0301

AMUNICJA ŁZAWIĄCA, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym

1

1.4G

1.4 +6.1 +8

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

2

W2

CW1 CW28

1.4G

0303

AMUNICJA DYMNA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego

1

1.4G

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0303

AMUNICJA DYMNA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego, z materiałem żrącym

1

1.4G

1.4 +8

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0305

PROSZEK DO OŚWIETLANIA BŁYSKOWEGO

1

1.3G

1

0

E0

P113

PP49

MP20

1

W2 W3

CW1

1.3G

0306

SMUGACZE DO AMUNICJI

1

1.4G

1.4

0

E0

P133

PP69

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0312

NABOJE SYGNAŁOWE

1

1.4G

1.4

0

E0

P135

MP23 MP24

2

W2

CW1

1.4G

0313

SYGNAŁY DYMNE

1

1.2G

1

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.2G

0314

ZAPŁONNIKI

1

1.2G

1

0

E0

P142

MP23

1

W2

CW1

1.2G

0315

ZAPŁONNIKI

1

1.3G

1

0

E0

P142

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0316

SPŁONKI ZAPALAJĄCE

1

1.3G

1

0

E0

P141

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0317

SPŁONKI ZAPALAJĄCE

1

1.4G

1.4

0

E0

P141

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0318

GRANATY ĆWICZEBNE, ręczne lub karabinowe

1

1.3G

1

0

E0

P141

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0319

ZAPŁONNIKI RURKOWE

1

1.3G

1

0

E0

P133

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0320

ZAPŁONNIKI RURKOWE

1

1.4G

1.4

0

E0

P133

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0321

NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywąjącym

1

1.2E

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.2E

0322

SILNIKI RAKIETOWE Z HIPERGOLEM, z lub bez ładunku napędzającego

1

1.2L

1 (+13)

0

E0

P101

MP1

0

W2

CW1 CW4

1.2L

0323

NABOJE DO CELÓW TECHNICZNYCH

1

1.4S

1.4

347

0

E0

P134 LP102

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0324

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.2F

0325

ZAPŁONNIKI

1

1.4G

1.4

0

E0

P142

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0326

NABOJE ŚLEPE DO BRONI

1

1.1C

1 (+13)

0

E0

P130

MP22

1

W2

CW1

1.1C

0327

NABOJE ŚLEPE DO BRONI lub NABOJE ŚLEPE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ

1

1.3C

1

0

E0

P130

MP22

1

W2

CW1

1.3C

0328

NABOJE DO BRONI Z POCISKIEM OBOJĘTNYM

1

1.2C

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP22

1

W2

CW1

1.2C

0329

TORPEDY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1E

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1E

0330

TORPEDY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.1F

0331

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP B

1

1.5D

1.5

617

0

E0

P116 DPPL100

PP61 PP62 PP64 PP65

MP20

T1

TP1 TP17 TP32

1

W2 W12

CW1

1.5D

0332

MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP E

1

1.5D

1.5

617

0

E0

P116 DPPL100

PP61 PP62 PP65

MP20

T1

TP1 TP17 TP32

1

W2 W12

CW1

1.5D

0333

OGNIE SZTUCZNE

1

1.1G

1 (+13)

645

0

E0

P135

MP23 MP24

1

W2 W3

CW1

1.1G

0334

OGNIE SZTUCZNE

1

1.2G

1

645

0

E0

P135

MP23 MP24

1

W2 W3

CW1

1.2G

0335

OGNIE SZTUCZNE

1

1.3G

1

645

0

E0

P135

MP23 MP24

1

W2 W3

CW1

1.3G

0336

OGNIE SZTUCZNE

1

1.4G

1.4

645

0

E0

P135

MP23 MP24

2

W2

CW1

CE1

1.4G

0337

OGNIE SZTUCZNE

1

1.4S

1.4

645

0

E0

P135

MP23 MP24

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0338

NABOJE ŚLEPE DO BRONI lub NABOJE ŚLEPE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ

1

1.4C

1.4

0

E0

P130

MP22

2

W2

CW1

1.4C

0339

NABOJE DO BRONI Z POCISKIEM OBOJĘTNYM lub NABOJE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ

1

1.4C

1.4

0

E0

P130

MP22

2

W2

CW1

1.4C

0340

NITROCELULOZA, sucha lub zwilżona, zawierająca mniej niż 25% masowych wody (lub alkoholu)

1

1.1D

1 (+15)

0

E0

P112a P112b

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0341

NITROCELULOZA, niemodyfikowana lub plastyfikowana, zawierająca mniej niż 18% masowych plastyfikatora

1

1.1D

1 (+15)

0

E0

P112b

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0342

NITROCELULOZA ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 25% masowych alkoholu

1

1.3C

1 (+13)

105

0

E0

P114a

PP43

MP20

1

W2

CW1

1.3C

0343

NITROCELULOZA PLASTYFIKOWANA, zawierająca co najmniej 18% plastyfikatora

1

1.3C

1 (+13)

105

0

E0

P111

MP20

1

W2

CW1

1.3C

0344

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym

1

1.4D

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

2

W2

CW1

1.4D

0345

POCISKI, obojętne, ze środkiem smugowym

1

1.4S

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0346

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym

1

1.2D

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0347

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym

1

1.4D

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

2

W2

CW1

1.4D

0348

NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym

1

1.4F

1.4

0

E0

P130

MP23

2

W2

CW1

1.4F

0349

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.4S

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0350

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.4B

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

2

W2

CW1

1.4B

0351

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.4C

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

2

W2

CW1

1.4C

0352

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.4D

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

2

W2

CW1

1.4D

0353

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.4G

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

2

W2

CW1

1.4G

0354

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.1L

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP1

0

W2

CW1 CW4

1.1L

0355

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.2L

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP1

0

W2

CW1 CW4

1.2L

0356

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.3L

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP1

0

W2

CW1 CW4

1.3L

0357

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.1L

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP1

0

W2

CW1 CW4

1.1L

0358

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.2L

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP1

0

W2

CW1 CW4

1.2L

0359

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.3L

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP1

0

W2

CW1 CW4

1.3L

0360

ZESTAWY ZAPALNIKÓW NIEELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych

1

1.1B

1 (+13)

0

E0

P131

MP23

1

W2

CW1

1.1B

0361

ZESTAWY ZAPALNIKÓW NIEELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych

1

1.4B

1.4

0

E0

P131

MP23

2

W2

CW1

1.4B

0362

AMUNICJA ĆWICZEBNA

1

1.4G

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0363

AMUNICJA DOŚWIADCZALNA

1

1.4G

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0364

SPŁONKI DO AMUNICJI

1

1.2B

1 (+13)

0

E0

P133

MP23

1

W2

CW1

1.2B

0365

SPŁONKI DO AMUNICJI

1

1.4B

1.4

0

E0

P133

MP23

2

W2

CW1

1.4B

0366

SPŁONKI DO AMUNICJI

1

1.4S

1.4

347

0

E0

P133

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0367

SPŁONKI DETONUJĄCE

1

1.4S

1.4

0

E0

P141

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0368

SPŁONKI ZAPALAJĄCE

1

1.4S

1.4

0

E0

P141

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0369

GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.1F

0370

GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym

1

1.4D

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

2

W2

CW1

1.4D

0371

GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym

1

1.4F

1.4

0

E0

P130

MP23

2

W2

CW1

1.4F

0372

GRANATY ĆWICZEBNE, ręczne lub karabinowe

1

1.2G

1

0

E0

P141

MP23

1

W2

CW1

1.2G

0373

URZĄDZENIA SYGNALIZACYJNE RĘCZNE

1

1.4S

1.4

0

E0

P135

MP23 MP24

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0374

URZĄDZENIA DŹWIĘKOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P134 LP102

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0375

URZĄDZENIA DŹWIĘKOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM

1

1.2D

1

0

E0

P134 LP102

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0376

ZAPŁONNIKI RURKOWE

1

1.4S

1.4

0

E0

P133

MP23

4

W2

CW1

1.4S

0377

SPŁONKI KAPSUŁKOWE

1

1.1B

1 (+13)

0

E0

P133

MP23

1

W2

CW1

1.1B

0378

SPŁONKI KAPSUŁKOWE

1

1.4B

1.4

0

E0

P133

MP23

2

W2

CW1

1.4B

0379

ŁUSKI DO NABOJÓW PUSTE ZE SPŁONKAMI

1

1.4C

1.4

0

E0

P136

MP22

2

W2

CW1

1.4C

0380

PRZEDMIOTY PIROFORYCZNE

1

1.2L

1 (+13)

0

E0

P101

MP1

0

W2

CW1 CW4

1.2L

0381

NABOJE DO CELÓW TECHNICZNYCH

1

1.2C

1

0

E0

P134 LP102

MP22

1

W2

CW1

1.2C

0382

SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.

1

1.2B

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.2B

0383

SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.

1

1.4B

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

2

W2

CW1

1.4B

0384

SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.

1

1.4S

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0385

5-NITROBENZOTRIAZOL

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0386

KWAS TRINITROBENZENOSULFONOWY

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

PP26

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0387

TRINITROFLUORENON

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0388

TRINITROTOLUEN (TNT) W MIESZANINIE Z TRINITROBENZENEM lub TRINITROTOLUEN (TNT) W MIESZANINIE Z HEKSANITROSTILBENEM

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0389

TRINITROTOLUEN (TNT) W MIESZANINIE Z TRINITROBENZENEM I HEKSANITROSTILBENEM

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0390

TRITONAL

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0391

CYKLOTRIMETYLENOTRINITROAMINA (CYKLONIT, HEKSOGEN, RDX), W MIESZANINIE Z CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINĄ (HMX, OKTOGEN) ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 15% masowych wody lub ODCZULONA, zawierająca co najmniej 10% masowych flegmatyzatora

1

1.1D

1 (+15)

266

0

E0

P112a P112b

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0392

HEKSANITROSTILBEN

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0393

HEKSOTONAL

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0394

TRINITROREZORCYNA (KWAS STYFNINOWY) ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda

1

1.1D

1 (+15)

0

E0

P112a

PP26

MP20

1

W2

CW1

1.1D

0395

SILNIKI RAKIETOWE Z PALIWEM CIEKŁYM

1

1.2J

1 (+13)

0

E0

P101

MP23

1

W2

CW1

1.2J

0396

SILNIKI RAKIETOWE Z PALIWEM CIEKŁYM

1

1.3J

1 (+13)

0

E0

P101

MP23

1

W2

CW1

1.3J

0397

RAKIETY Z PALIWEM CIEKŁYM, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1J

1 (+13)

0

E0

P101

MP23

1

W2

CW1

1.1J

0398

RAKIETY Z PALIWEM CIEKŁYM, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2J

1 (+13)

0

E0

P101

MP23

1

W2

CW1

1.2J

0399

BOMBY Z CIECZĄ ZAPALNĄ, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1J

1 (+13)

0

E0

P101

MP23

1

W2

CW1

1.1J

0400

BOMBY Z CIECZĄ ZAPALNĄ, z ładunkiem rozrywającym

1

1.2J

1 (+13)

0

E0

P101

MP23

1

W2

CW1

1.2J

0401

SIARCZEK DIPIKRYLU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 10% masowych wody

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112a P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0402

NADCHLORAN AMONU

1

1.1D

1 (+13)

152

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0403

FLARY POWIETRZNE

1

1.4G

1.4

0

E0

P135

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0404

FLARY POWIETRZNE

1

1.4S

1.4

0

E0

P135

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0405

NABOJE SYGNAŁOWE

1

1.4S

1.4

0

E0

P135

MP23 MP24

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0406

DINITROZOBENZEN

1

1.3C

1 (+13)

0

E0

P114b

MP20

1

W2 W3

CW1

1.3C

0407

KWAS TETRAZOLO-1-OCTOWY

1

1.4C

1.4

0

E0

P114b

MP20

2

W2

CW1

1.4C

0408

SPŁONKI DETONUJĄCE, z urządzeniami zabezpieczającymi

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P141

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0409

SPŁONKI DETONUJĄCE, z urządzeniami zabezpieczającymi

1

1.2D

1

0

E0

P141

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0410

SPŁONKI DETONUJĄCE, z urządzeniami zabezpieczającymi

1

1.4D

1.4

0

E0

P141

MP21

2

W2

CW1

1.4D

0411

TETRAAZOTAN PENTAERYTRYTU (PENTRYT, PENT), zawierający nie mniej niż 7% masowych wosku

1

1.1D

1 (+15)

131

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0412

NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym

1

1.4E

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

2

W2

CW1

1.4E

0413

NABOJE ŚLEPE DO BRONI

1

1.2C

1

0

E0

P130

MP22

1

W2

CW1

1.2C

0414

ŁADUNKI MIOTAJĄCE DO ARMAT

1

1.2C

1

0

E0

P130

MP22

1

W2

CW1

1.2C

0415

ŁADUNKI MIOTAJĄCE

1

1.2C

1

0

E0

P143

PP76

MP22

1

W2

CW1

1.2C

0417

NABOJE DO BRONI Z POCISKIEM OBOJĘTNYM lub NABOJE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ

1

1.3C

1

0

E0

P130

MP22

1

W2

CW1

1.3C

0418

FLARY NAZIEMNE

1

1.1G

1 (+13)

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.1G

0419

FLARY NAZIEMNE

1

1.2G

1

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.2G

0420

FLARY POWIETRZNE

1

1.1G

1 (+13)

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.1G

0421

FLARY POWIETRZNE

1

1.2G

1

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.2G

0424

POCISKI, obojętne, ze środkiem smugowym

1

1.3G

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0425

POCISKI, obojętne, ze środkiem smugowym

1

1.4G

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0426

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym

1

1.2F

1 (+13)

0

E0

P130

MP23

1

W2

CW1

1.2F

0427

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym

1

1.4F

1.4

0

E0

P130

MP23

2

W2

CW1

1.4F

0428

PRZEDMIOTY PIROTECHNICZNE dla celów technicznych

1

1.1G

1 (+13)

0

E0

P135

MP23 MP24

1

W2

CW1

1.1G

0429

PRZEDMIOTY PIROTECHNICZNE dla celów technicznych

1

1.2G

1

0

E0

P135

MP23 MP24

1

W2

CW1

1.2G

0430

PRZEDMIOTY PIROTECHNICZNE dla celów technicznych

1

1.3G

1

0

E0

P135

MP23 MP24

1

W2

CW1

1.3G

0431

PRZEDMIOTY PIROTECHNICZNE dla celów technicznych

1

1.4G

1.4

0

E0

P135

MP23 MP24

2

W2

CW1

CE1

1.4G

0432

PRZEDMIOTY PIROTECHNICZNE dla celów technicznych

1

1.4S

1.4

0

E0

P135

MP23 MP24

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0433

PROCH W BRYKIETACH ZWILŻONY (CIASTO PROCHOWE ZWILŻONE), zawierający co najmniej 17% masowych alkoholu

1

1.1C

1 (+13)

266

0

E0

P111

MP20

1

W2

CW1

1.1C

0434

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym

1

1.2G

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.2G

0435

POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym

1

1.4G

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0436

RAKIETY, z ładunkiem napędzającym

1

1.2C

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP22

1

W2

CW1

1.2C

0437

RAKIETY, z ładunkiem napędzającym

1

1.3C

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP22

1

W2

CW1

1.3C

0438

RAKIETY, z ładunkiem napędzającym

1

1.4C

1.4

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP22

2

W2

CW1

1.4C

0439

ŁADUNKI KUMULACYJNE, bez zapalnika

1

1.2D

1

0

E0

P137

PP70

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0440

ŁADUNKI KUMULACYJNE, bez zapalnika

1

1.4D

1.4

0

E0

P137

PP70

MP21

2

W2

CW1

1.4D

0441

ŁADUNKI KUMULACYJNE, bez zapalnika

1

1.4S

1.4

347

0

E0

P137

PP70

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0442

ŁADUNKI WYBUCHOWE PRZEMYSŁOWE, bez zapalnika

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P137

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0443

ŁADUNKI WYBUCHOWE PRZEMYSŁOWE bez zapalnika

1

1.2D

1

0

E0

P137

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0444

ŁADUNKI WYBUCHOWE PRZEMYSŁOWE, bez zapalnika

1

1.4D

1.4

0

E0

P137

MP21

2

W2

CW1

1.4D

0445

ŁADUNKI WYBUCHOWE PRZEMYSŁOWE, bez zapalnika

1

1.4S

1.4

347

0

E0

P137

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0446

ŁUSKI DO NABOJÓW PUSTE ZAPALNE BEZ SPŁONEK

1

1.4C

1.4

0

E0

P136

MP22

2

W2

CW1

1.4C

0447

ŁUSKI DO NABOJÓW PUSTE ZAPALNE BEZ SPŁONEK

1

1.3C

1

0

E0

P136

MP22

1

W2

CW1

1.3C

0448

KWAS 5-MERKAPTOTETRAZOLOOCTOWY

1

1.4C

1.4

0

E0

P114b

MP20

2

W2

CW1

1.4C

0449

TORPEDY Z PALIWEM CIEKŁYM, z lub bez ładunku rozrywającego

1

1.1J

1 (+13)

0

E0

P101

MP23

1

W2

CW1

1.1J

0450

TORPEDY Z PALIWEM CIEKŁYM, z głowicą obojętną

1

1.3J

1 (+13)

0

E0

P101

MP23

1

W2

CW1

1.3J

0451

TORPEDY, z ładunkiem rozrywającym

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0452

GRANATY ĆWICZEBNE, ręczne lub karabinowe

1

1.4G

1.4

0

E0

P141

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0453

RAKIETY DO LINY RZUTKOWEJ

1

1.4G

1.4

0

E0

P130

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0454

ZAPŁONNIKI

1

1.4S

1.4

0

E0

P142

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0455

ZAPALNIKI NIEELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych

1

1.4S

1.4

347

0

E0

P131

PP68

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0456

ZAPALNIKI ELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych

1

1.4S

1.4

347

0

E0

P131

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0457

ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE ZE SPOIWEM Z TWORZYWA SZTUCZNEGO

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P130

MP21

1

W2

CW1

1.1D

0458

ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE ZE SPOIWEM Z TWORZYWA SZTUCZNEGO

1

1.2D

1

0

E0

P130

MP21

1

W2

CW1

1.2D

0459

ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE ZE SPOIWEM Z TWORZYWA SZTUCZNEGO

1

1.4D

1.4

0

E0

P130

MP21

2

W2

CW1

1.4D

0460

ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE ZE SPOIWEM Z TWORZYWA SZTUCZNEGO

1

1.4S

1.4

347

0

E0

P130

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0461

SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.

1

1.1B

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.1B

0462

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.1C

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.1C

0463

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.1D

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.1D

0464

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.1E

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.1E

0465

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.1F

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.1F

0466

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.2C

1

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.2C

0467

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.2D

1

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.2D

0468

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.2E

1

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.2E

0469

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.2F

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.2F

0470

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.3C

1

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.3C

0471

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.4E

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

2

W2

CW1

1.4E

0472

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.

1

1.4F

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

2

W2

CW1

1.4F

0473

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.1A

zakaz

0474

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.1C

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2 W3

CW1

1.1C

0475

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.1D

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2 W3

CW1

1.1D

0476

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.1G

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2 W3

CW1

1.1G

0477

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.3C

1 (+13)

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2 W3

CW1

1.3C

0478

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.3G

1

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2 W3

CW1

1.3G

0479

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.4C

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

2

W2

CW1

1.4C

0480

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.4D

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

2

W2

CW1

1.4D

0481

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.4S

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.4S

0482

MATERIAŁY WYBUCHOWE BARDZO NIEWRAŻLIWE, I.N.O. (MATERIAŁY EVI, I.N.O.)

1

1.5D

1.5

178 274

0

E0

P101

MP2

1

W2

CW1

1.5D

0483

CYKLOTRIMETYLENOTRINITROAMINA (CYKLONIT, HEKSOGEN, RDX) ODCZULONA

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0484

CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINA (OKTOGEN, HMX) ODCZULONA

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0485

MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.

1

1.4G

1.4

178 274

0

E0

P101

MP2

2

W2 W3

CW1

1.4G

0486

PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM SKRAJNIE NIEWRAŻLIWYM (PRZEDMIOTY EEI)

1

1.6N

1.6

0

E0

P101

MP23

2

W2

CW1

1.6N

0487

SYGNAŁY DYMNE

1

1.3G

1

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0488

AMUNICJA ĆWICZEBNA

1

1.3G

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0489

DINITROGLIKOLURYL (DINGU)

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0490

OKSYNITROTRIAZOL (ONTA)

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0491

ŁADUNKI MIOTAJĄCE

1

1.4C

1.4

0

E0

P143

PP76

MP22

2

W2

CW1

1.4C

0492

PETARDY KOLEJOWE

1

1.3G

1

0

E0

P135

MP23

1

W2

CW1

1.3G

0493

PETARDY KOLEJOWE

1

1.4G

1.4

0

E0

P135

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0494

ŁADUNKI KUMULACYJNE DO PERFOROWANIA, do odwiertów naftowych, bez zapalnika

1

1.4D

1.4

0

E0

P101

MP21

2

W2

CW1

1.4D

0495

MATERIAŁ MIOTAJĄCY CIEKŁY

1

1.3C

1 (+13)

224

0

E0

P115

PP53 PP54 PP57 PP58

MP20

1

W2

CW1

1.3C

0496

OKTONAL

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112b P112c

MP20

1

W2 W3

CW1

1.1D

0497

MATERIAŁ MIOTAJĄCY CIEKŁY

1

1.1C

1 (+13)

224

0

E0

P115

PP53 PP54 PP57 PP58

MP20

1

W2

CW1

1.1C

0498

MATERIAŁ MIOTAJĄCY STAŁY

1

1.1C

1 (+13)

0

E0

P114b

MP20

1

W2

CW1

1.1C

0499

MATERIAŁ MIOTAJĄCY STAŁY

1

1.3C

1 (+13)

0

E0

P114b

MP20

1

W2

CW1

1.3C

0500

ZESTAWY ZAPALNIKÓW NIEELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych

1

1.4S

1.4

347

0

E0

P131

MP23

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0501

MATERIAŁ MIOTAJĄCY STAŁY

1

1.4C

1.4

0

E0

P114b

MP20

2

W2

CW1

1.4C

0502

RAKIETY, z głowicą obojętną

1

1.2C

1

0

E0

P130 LP101

PP67 L1

MP22

1

W2

CW1

1.2C

0503

NADMUCHIWACZE PODUSZEK POWIETRZNYCH lub MODUŁY PODUSZEK POWIETRZNYCH, lub NAPINACZE PASÓW BEZPIECZEŃSTWA

1

1.4G

1.4

235 289

0

E0

P135

MP23

2

W2

CW1

1.4G

0504

1H-TETRAZOL

1

1.1D

1 (+13)

0

E0

P112c

PP48

MP20

1

W2

CW1

1.1D

0505

SYGNAŁY ALARMOWE OKRĘTOWE

1

1.4G

1.4

0

E0

P135

MP23 MP24

2

W2

CW1

1.4G

0506

SYGNAŁY ALARMOWE OKRĘTOWE

1

1.4S

1.4

0

E0

P135

MP23 MP24

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0507

SYGNAŁY DYMNE

1

1.4S

1.4

0

E0

P135

MP23 MP24

4

W2

CW1

CE1

1.4S

0508

1-HYDROKSYBENZOTRIAZOL BEZWODNY, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 20% masowych wody

1

1.3C

1 (+13)

0

E0

P114b

MP20

1

W2 W3

CW1

1.3C

0509

PROCH BEZDYMNY

1

1.4C

1.4

0

E0

P114b

PP48

MP20

2

W2

CW1

1.4C

1001

ACETYLEN ROZPUSZCZONY

2

4F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

PxBN (M)

TU17 TU38 TE22 TA4 TT9

2

CW9 CW10 CW36

CE2

239

1002

POWIETRZE SPRĘŻONE

2

1A

2.2 (+13)

655

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TA4 TT9

3

CW9 CW10

CE3

20

1003

POWIETRZE SKROPLONE SCHŁODZONE

2

3O

2.2 +5.1 (+13)

0

E0

P203

MP9

TP5 TP22

RxBN

TU7 TU19 TM6 TA4 TT9

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

225

1005

AMONIAK BEZWODNY

2

2TC

2.3 +8 (+13)

23

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TT8 TM6

1

CW9 CW10 CW36

268

1006

ARGON SPRĘŻONY

2

1A

2.2 (+13)

653

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TA4 TT9

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1008

TRIFLUOREK BORU

2

1TC

2.3 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TT10 TM6

1

CW9 CW10 CW36

268

1009

BROMOTRIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 13B1)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1010

BUTADIENY STABILIZOWANE lub BUTADIENY I WĘGLOWODORY, MIESZANINA STABILIZOWANA, o prężności pary w 70 °C nie większej niż 1,1 MPa (11 bar) i gęstości w 50 °C nie mniejszej niż 0,525 kg/l

2

2F

2.1 (+13)

618

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

239

1011

BUTAN

2

2F

2.1 (+13)

657 660

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1012

BUT-1-EN lub cis-BUT-2-EN lub trans-BUT-2-EN lub BUTENY, MIESZANINA

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1013

DITLENEK WĘGLA

2

2A

2.2 (+13)

584 653

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1016

TLENEK WĘGLA SPRĘŻONY

2

1TF

2.3 +2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

CxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9

1

CW9 CW10 CW36

263

1017

CHLOR

2

2TOC

2.3 +5.1 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

TP19

P22DH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TT10 TM6

1

CW9 CW10 CW36

265

1018

CHLORODIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 22)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1020

CHLOROPENTAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 115)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1021

1-CHLORO-1,2,2,2-TETRAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 124)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1022

CHLOROTRIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 13)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1023

GAZ MIEJSKI SPRĘŻONY

2

1TF

2.3 +2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

CxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9

1

CW9 CW10 CW36

263

1026

DICYJAN

2

2TF

2.3 +2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

263

1027

CYKLOPROPAN

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1028

DICHLORODIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 12)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1029

DICHLOROFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 21)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1030

1,1-DIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 152a)

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1032

DIMETYLOAMINA BEZWODNA

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1033

ETER DIMETYLOWY

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1035

ETAN

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1036

ETYLOAMINA

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1037

CHLOREK ETYLU

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 ТE22 ТA4 ТТ9 ТМ6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1038

ETYLEN SKROPLONY SCHŁODZONY

2

3F

2.1 (+13)

0

E0

P203

MP9

TP5

RxBN

TU18 TU38 ТE22 ТА4 ТТ9 ТM6

2

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

223

1039

ETER ETYLOWOMETYLOWY

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TU38 ТE22 ТА4 ТТ9 ТM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1040

TLENEK ETYLENU

2

2TF

2.3 +2.1

342

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

1

CW9 CW10 CW36

263

1040

TLENEK ETYLENU Z AZOTEM o ciśnieniu całkowitym do 1 MPa (10 bar) w 50 °C

2

2TF

2.3 +2.1 (+13)

342

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

TP20

PxBN (M)

TU38 ТE22 ТE25 ТА4 ТТ9 ТM6

1

CW9 CW10 CW36

263

1041

TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 9%, ale nie więcej niż 87% tlenku etylenu

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 ТE22 ТА4 ТТ9 ТM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

239

1043

NAWÓZ, ROZTWÓR, z wolnym amoniakiem

2

2.2

642

1044

GAŚNICE zawierające gaz sprężony lub skroplony

2

6A

2.2

225 594

120 ml

E0

P003

MP9

3

CW9

CE2

20

1045

FLUOR SPRĘŻONY

2

1TOC

2.3 +5.1 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

265

1046

HEL SPRĘŻONY

2

1A

2.2 (+13)

653

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TA4 TT9

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1048

BROMOWODÓR BEZWODNY

2

2TC

2.3 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TT10 TM6

1

CW9 CW10 CW36

268

1049

WODÓR SPRĘŻONY

2

1F

2.1 (+13)

660

0

E0

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1050

CHLOROWODÓR BEZWODNY

2

2TC

2.3 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBН (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TT10 TM6

1

CW9 CW10 CW36

268

1051

CYJANOWODÓR STABILIZOWANY, zawierający mniej niż 3% wody

6.1

TF1

I

6.1 +3

603

0

E5

P200

MP2

0

CW13 CW28 CW31

663

1052

FLUOROWODÓR BEZWODNY

8

CT1

I

8 +6.1

0

E0

P200

MP2

T10

TP2

L21DH(+)

TU14 TU34 TU38 TC1 TE17 TE21 TE22 TE25 TA4 TT4 TT9 TM3

1

CW13 CW28 CW31

886

1053

SIARKOWODÓR

2

2TF

2.3 +2.1 (+13)

0

P200

MP9

(M)

PxDH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TT10 TM6

1

CW9 CW10 CW36

263

1055

IZOBUTEN

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1056

KRYPTON SPRĘŻONY

2

1A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TA4 TT9

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1057

ZAPALNICZKI, zawierające gaz zapalny lub WKŁADY DO ZAPALNICZEK, zawierające gaz zapalny

2

6F

2.1

201 654 658

0

E0

P002

PP84 RR5

MP9

2

CW9

CE2

23

1058

GAZY SKROPLONE, niepalne, ładowane z azotem, dItlenkiem węgla lub powietrzem

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1060

METYLOACETYLEN I PROPADIEN, MIESZANINA STABILIZOWANA (mieszanina P1), (mieszanina P2)

2

2F

2.1 (+13)

581

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

239

1061

METYLOAMINA BEZWODNA

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1062

BROMEK METYLU, zawierający maksymalnie 2% chloropikryny

2

2T

2.3 (+13)

23

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE27 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

26

1063

CHLOREK METYLU (GAZ CHŁODNICZY R 40)

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1064

MERKAPTAN METYLU

2

2TF

2.3 +2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxDH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

263

1065

NEON SPRĘŻONY

2

1A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TA4 TT9

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1066

AZOT SPRĘŻONY

2

1A

2.2 (+13)

653

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TA4 TT9

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1067

TETRATLENEK DIAZOTU (DITLENEK AZOTU)

2

2TOC

2.3 + 5.1 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50

TP21

PxBН (M)

TU17 TU38 TE22 TA4 TT9

1

CW9 CW10 CW36

265

1069

CHLOREK NITROZYLU

2

2TC

2.3 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

268

1070

PODTLENEK AZOTU

2

2O

2.2 +5.1 (+13)

584

0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

25

1071

GAZ OLEJOWY SPRĘŻONY

2

1TF

2.3 +2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

CхBН (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9

1

CW9 CW10 CW36

263

1072

TLEN SPRĘŻONY

2

1O

2.2 +5.1 (+13)

355 655

0

E0

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TA4 TT9

3

CW9 CW10 CW36

CE3

25

1073

TLEN SKROPLONY SCHŁODZONY

2

3O

2.2 +5.1 (+13)

0

P203

MP9

TP5 TP22

RxBN

TU7 TU19 ТA4 ТТ9 ТM6

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

225

1075

GAZY NAFTOWE SKROPLONE

2

2F

2.1 (+13)

274 583 639 660

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 ТE22 ТA4 ТТ9 ТM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1076

FOSGEN

2

2TC

2.3 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

P22DH (M)

TU17 TU38 ТE22 ТA4 ТТ9

1

CW9 CW10 CW36

268

1077

PROPEN

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 ТE22 ТA4 ТТ9 ТМ6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1078

GAZ CHŁODNICZY, I.N.O. (mieszanina F1), (mieszanina F2), (mieszanina F3)

2

2A

2.2 (+13)

274 582

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (М)

ТA4 ТТ9 ТМ6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1079

DITLENEK SIARKI

2

2TC

2.3 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

TP19

PxDH (М)

TU38 ТE22 ТE25 ТA4 ТТ9 ТТ10 ТМ6

1

CW9 CW10 CW36

268

1080

HEKSAFLUOREK SIARKI

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (М)

ТA4 ТТ9 ТМ6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1081

TETRAFLUOROETYLEN STABILIZOWANY

2

2F

2.1

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (М)

TU38 TU40 ТE22 ТA4 ТТ9

2

CW9 CW10 CW36

CE3

239

1082

CHLOROTRIFLUOROETYLEN STABILIZOWANY

2

2TF

2.3 +2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PхBН (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

263

1083

TRIMETYLOAMINA BEZWODNA

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1085

BROMEK WINYLU STABILIZOWANY

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

239

1086

CHLOREK WINYLU STABILIZOWANY

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

239

1087

ETER METYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

239

1088

ACETAL

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1089

ALDEHYD OCTOWY

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2 TP7

L4BN

TU8

1

33

1090

ACETON

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1091

OLEJE ACETONOWE

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1092

AKROLEINA STABILIZOWANA

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P601

MP8 MP17

T22

TP2 TP7 TP35

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

1093

AKRYLONITRYL STABILIZOWANY

3

FT1

I

3 +6.1

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

1098

ALKOHOL ALLILOWY

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP35

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

1099

BROMEK ALLILU

3

FT1

I

3 +6.1

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

1100

CHLOREK ALLILU

3

FT1

I

3 +6.1

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

1104

OCTANY AMYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1105

PENTANOLE

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

2

CE7

33

1105

PENTANOLE

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1106

AMYLOAMINY

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

1106

AMYLOAMINY

3

FC

III

3 +8

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE4

38

1107

CHLORKI AMYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1108

PENT-1-EN (n-AMYLEN)

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

33

1109

MRÓWCZANY AMYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1110

KETON n-AMYLOWOMETYLOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1111

MERKAPTAN AMYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1112

AZOTAN AMYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1113

AZOTYN AMYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1114

BENZEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1120

BUTANOLE

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

2

CE7

33

1120

BUTANOLE

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1123

OCTANY BUTYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1123

OCTANY BUTYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1125

n-BUTYLOAMINA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

1126

1-BROMOBUTAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1127

CHLOROBUTANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1128

MRÓWCZAN n-BUTYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1129

ALDEHYD MASŁOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1130

OLEJ KAMFOROWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1131

DISIARCZEK WĘGLA

3

FT1

I

3 +6.1

0

E0

P001

PP31

MP7 MP17

T14

TP2 TP7

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

1133

KLEJE, zawierające materiał ciekły zapalny

3

F1

I

3

500 ml

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP1 TP8 TP27

L4BN

1

33

1133

KLEJE, zawierające materiał ciekły zapalny (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

640C

5 L

E2

P001

PP1

MP19

T4

TP1 TP8

L1,5BN

2

CE7

33

1133

KLEJE, zawierające materiał ciekły zapalny (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

640D

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

PP1

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1133

KLEJE, zawierające materiał ciekły zapalny (nielepkie)

3

F1

III

3

640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1133

KLEJE, zawierające materiał ciekły zapalny (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

640F

5 L

E1

P001 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1

L4BN

3

CE4

33

1133

KLEJE, zawierające materiał ciekły zapalny (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa, temperatura wrzenia większa niż 35 °C)

3

F1

III

3

640G

5 L

E1

P001 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1

L1,5BN

3

CE4

33

1133

KLEJE, zawierające materiał ciekły zapalny (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1

LGBF

3

CE4

33

1134

CHLOROBENZEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1135

CHLOROHYDRYNA ETYLENOWA

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

1136

DESTYLATY ZE SMOŁY WĘGLOWEJ ZAPALNE

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1136

DESTYLATY ZE SMOŁY WĘGLOWEJ ZAPALNE

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

3

W12

CE4

30

1139

POWŁOKA OCHRONNA, ROZTWÓR (obejmuje materiały do obróbki lub do powlekania, stosowane do celów przemysłowych lub innych np. powłoka podkładowa do karoserii pojazdów, wykładziny beczek)

3

F1

I

3

500 ml

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP1 TP8 TP27

L4BN

1

33

1139

POWŁOKA OCHRONNA, ROZTWÓR (obejmuje materiały do obróbki lub do powlekania, stosowane do celów przemysłowych lub innych np. powłoka podkładowa do karoserii pojazdów, wykładziny beczek) (prężność pary w 50 °C powyżej 110 kPa)

3

F1

II

3

640C

5 L

E2

P001

MP19

T4

TP1 TP8

L1,5BN

2

CE7

33

1139

POWŁOKA OCHRONNA, ROZTWÓR (obejmuje materiały do obróbki lub do powlekania, stosowane do celów przemysłowych lub innych np. powłoka podkładowa do karoserii pojazdów, wykładziny beczek) (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

640D

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1139

POWŁOKA OCHRONNA, ROZTWÓR (obejmuje materiały do obróbki lub do powlekania, stosowane do celów przemysłowych lub innych np. powłoka podkładowa do karoserii pojazdów, wykładziny beczek)

3

F1

III

3

640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1139

POWŁOKA OCHRONNA, ROZTWÓR (obejmuje materiały do obróbki lub do powlekania, stosowane do celów przemysłowych lub innych np. powłoka podkładowa do karoserii pojazdów, wykładziny beczek) (temperatura zapłonu powyżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35°C)

3

F1

III

3

640F

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L4BN

3

CE4

33

1139

POWŁOKA OCHRONNA, ROZTWÓR (temperatura zapłonu powyżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa, temperatura wrzenia powyżej 35°C)

3

F1

III

3

640G

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L1,5BN

3

CE4

33

1139

POWŁOKA OCHRONNA, ROZTWÓR (również materiały do obróbki lub do powlekania, stosowane do celów przemysłowych lub innych np. powłoka podkładowa do karoserii pojazdów, wykładziny beczek) (temperatura zapłonu powyżej 23 °C i lepkość wg 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

CE4

33

1143

ALDEHYD KROTONOWY lub ALDEHYD KROTONOWY STABILIZOWANY

6.1

TF1

I

6.1 +3

324 354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP35

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

1144

KROTONYLEN

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

2

339

1145

CYKLOHEKSAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1146

CYKLOPENTAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1

LGBF

2

CE7

33

1147

DEKAHYDRONAFTALEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1148

ALKOHOL DIACETONOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

3

CE7

33

1148

ALKOHOL DIACETONOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1149

ETER DIBUTYLOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1150

1,2-DICHLOROETYLEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP2

LGBF

2

CE7

33

1152

DICHLOROPENTANY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1153

ETER DIETYLOWY GLIKOLU ETYLENOWEGO

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1153

ETER DIETYLOWY GLIKOLU ETYLENOWEGO

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1154

DIETYLOAMINA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

1155

ETER DIETYLOWY (ETER ETYLOWY)

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

33

1156

KETON DIETYLOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1157

KETON DIIZOBUTYLOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1158

DIIZOPROPYLOAMINA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

1159

ETER DIIZOPROPYLOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1160

DIMETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

1161

WĘGLAN DIMETYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1162

DIMETYLODICHLOROSILAN

3

FC

II

3 +8

0

E0

P010

MP19

T10

TP2 TP7

L4BH

2

CE7

X338

1163

DIMETYLOHYDRAZYNA NIESYMETRYCZNA

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP35

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

1164

SIARCZEK DIMETYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02

B8

MP19

T7

TP2

L1,5BN

2

CE7

33

1165

DIOKSAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1166

DIOKSOLAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1167

ETER DIWINYLOWY STABILIZOWANY

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

339

1169

EKSTRAKTY AROMATYCZNE CIEKŁE (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

601 640C

5 L

E2

P001

MP19

T4

TP1 TP8

L1,5BN

2

CE7

33

1169

EKSTRAKTY AROMATYCZNE CIEKŁE (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

601 640D

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1169

EKSTRAKTY AROMATYCZNE CIEKŁE

3

F1

III

3

601 640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1169

EKSTRAKTY AROMATYCZNE CIEKŁE (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

601 640F

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L4BN

3

CE4

33

1169

EKSTRAKTY AROMATYCZNE CIEKŁE (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa, temperatura wrzenia powyżej 35 °C)

3

F1

III

3

601 640G

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L1,5BN

3

CE4

33

1169

EKSTRAKTY AROMATYCZNE CIEKŁE (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

601 640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

CE4

33

1170

ETANOL (ALKOHOL ETYLOWY) lub ETANOL, ROZTWÓR (ALKOHOL ETYLOWY, ROZTWÓR)

3

F1

II

3

144 601

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1170

ETANOL, ROZTWÓR (ALKOHOL ETYLOWY, ROZTWÓR)

3

F1

III

3

144 601

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1171

ETER MONOETYLOWY GLIKOLU ETYLENOWEGO

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1172

OCTAN ETERU MONOETYLOWEGO GLIKOLU ETYLENOWEGO

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1173

OCTAN ETYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1175

ETYLOBENZEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1176

BORAN TRIETYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1177

OCTAN BUTYLOETYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1178

ALDEHYD 2-ETYLOMASŁOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1179

ETER BUTYLOWOETYLOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1180

MAŚLAN ETYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1181

CHLOROOCTAN ETYLU

6.1

TF1

II

6.1 +3

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

63

1182

CHLOROMRÓWCZAN ETYLU

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

1183

ETYLODICHLOROSILAN

4.3

WFC

I

4.3 +3 +8

0

E0

P401

RR7

MP2

T14

TP2 TP7

L10DH

TU14 TU23 TU38 TE21 TE22 TM2 TM3

0

W1

CW23

X338

1184

DICHLOREK ETYLENU

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

1185

ETYLENOIMINA STABILIZOWANA

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P601

MP2

T22

TP2

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22 TE25

1

CW13 CW28 CW31

663

1188

ETER MONOMETYLOWY GLIKOLU ETYLENOWEGO

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1189

OCTAN ETERU MONOMETYLOWEGO GLIKOLU ETYLENOWEGO

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1190

MRÓWCZAN ETYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1191

ALDEHYDY OKTYLOWE

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1192

MLECZAN ETYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1193

KETON ETYLOWOMETYLOWY (ETYLOMETYLOKETON)

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1194

AZOTYN ETYLU, ROZTWÓR

3

FT1

I

3 +6.1

0

E0

P001

MP7 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

1195

PROPIONIAN ETYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1196

ETYLOTRICHLOROSILAN

3

FC

II

3 +8

0

E0

P010

MP19

T10

TP2 TP7

L4BH

2

CE7

X338

1197

EKSTRAKTY, SUBSTANCJE SMAKOWE, CIEKŁE (prężność pary w 50 °C powyżej 110 kPa)

3

F1

II

3

601 640C

5 L

E2

P001

MP19

T4

TP1 TP8

L1,5BN

2

CE7

33

1197

EKSTRAKTY, SUBSTANCJE SMAKOWE, CIEKŁE (prężność pary w 50 °C nie większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

601 640D

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1197

EKSTRAKTY, SUBSTANCJE SMAKOWE, CIEKŁE

3

F1

III

3

601 640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1197

EKSTRAKTY, SUBSTANCJE SMAKOWE, CIEKŁE (temperatura zapłonu powyżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

601 640F

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L4BN

3

CE4

33

1197

EKSTRAKTY, SUBSTANCJE SMAKOWE, CIEKŁE (temperatura zapłonu powyżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa, temperatura wrzenia większa niż 35 °C)

3

F1

III

3

601 640G

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L1,5BN

3

CE4

33

1197

EKSTRAKTY, SUBSTANCJE SMAKOWE, CIEKŁE (temperatura zapłonu powyżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

III

3

601 640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

CE4

33

1198

FORMALDEHYD, ROZTWÓR ZAPALNY

3

FC

III

3 +8

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE4

38

1199

ALDEHYDY FURFURYLOWE

6.1

TF1

II

6.1 +3

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

63

1201

OLEJ FUZLOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1201

OLEJ FUZLOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1202

PALIWO DO SILNIKÓW DIESLA lub OLEJ GAZOWY lub OLEJ OPAŁOWY LEKKI (temperatura zapłonu maksymalnie 60 °C)

3

F1

III

3

363 640K

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1202

PALIWO DO SILNIKÓW DIESLA, zgodne z normą EN 590:2004 lub OLEJ GAZOWY lub OLEJ OPAŁOWY LEKKI o temperaturze zapłonu zgodnej z normą EN 590:2004

3

F1

III

3

363 640L

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1202

PALIWO DO SILNIKÓW DIESLA lub OLEJ GAZOWY lub OLEJ OPAŁOWY LEKKI (temperatura zapłonu powyżej 60 °C do 100 °C włącznie)

3

F1

III

3

363 640M

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBV

3

W12

CE4

30

1203

BENZYNA lub PALIWO GAŹNIKOWE

3

F1

II

3

243 363 534

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

BB2

MP19

T4

TP1

LGBF

TU9

2

CE7

33

1204

NITROGLICERYNA, ROZTWÓR W ALKOHOLU, zawierający maksymalnie 1% gliceryny

3

D

II

3

601

1 L

E0

P001 DPPL02

PP5

MP2

2

CE7

33

1206

HEPTANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1207

ALDEHYD HEKSYLOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1208

HEKSANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1210

FARBA DRUKARSKA, zapalna lub DODATKI DO FARB DRUKARSKICH (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb drukarskich), zapalne

3

F1

I

3

163

500 ml

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP1 TP8

L4BN

1

33

1210

FARBA DRUKARSKA, zapalna lub DODATKI DO FARB DRUKARSKICH (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb drukarskich), zapalne (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

163 640C

5 L

E2

P001

PP1

MP19

T4

TP1 TP8

L1,5BN

2

CE7

33

1210

FARBA DRUKARSKA, zapalna lub DODATKI DO FARB DRUKARSKICH (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb drukarskich), zapalne (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

163 640D

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

PP1

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1210

FARBA DRUKARSKA, zapalna lub DODATKI DO FARB DRUKARSKICH (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb drukarskich), zapalne

3

F1

III

3

163 640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1210

FARBA DRUKARSKA, zapalna lub DODATKI DO FARB DRUKARSKICH (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb drukarskich), zapalne (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

163 640F

5 L

E1

P001 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1

L4BN

3

CE4

33

1210

FARBA DRUKARSKA, zapalna lub DODATKI DO FARB DRUKARSKICH (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb drukarskich), zapalne (temperatura zapłonu poniżejj 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa, temperatura wrzenia większa niż 35 °C)

3

F1

III

3

163 640G

5 L

E1

P001 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1

L1,5BN

3

CE4

33

1210

FARBA DRUKARSKA, zapalna lub DODATKI DO FARB DRUKARSKICH (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb drukarskich), zapalne (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość według 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

163 640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1

LGBF

3

CE4

33

1212

IZOBUTANOL (ALKOHOL IZOBUTYLOWY)

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1213

OCTAN IZOBUTYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1214

IZOBUTYLOAMINA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

1216

IZOOKTENY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1218

IZOPREN STABILIZOWANY

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

339

1219

IZOPROPANOL (ALKOHOL IZOPROPYLOWY)

3

F1

II

3

601

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1220

OCTAN IZOPROPYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1221

IZOPROPYLOAMINA

3

FC

I

3 +8

0

E0

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L10CH

TU14 TU38 TE21 TE22

1

338

1222

AZOTAN IZOPROPYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

B7

MP19

2

CE7

33

1223

NAFTA

3

F1

III

3

363

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP2

LGBF

3

W12

CE4

30

1224

KETONY CIEKŁE, I.N.O. (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

274 640C

1 L

E2

P001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

L1,5BN

2

CE7

33

1224

KETONY CIEKŁE, I.N.O. (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

274 640D

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

LGBF

2

CE7

33

1224

KETONY CIEKŁE, I.N.O.

3

F1

III

3

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

3

W12

CE4

30

1228

MERKAPTANY CIEKŁE ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O. lub MERKAPTANY, MIESZANINA CIEKŁA ZAPALNA TRUJĄCA, I.N.O.

3

FT1

II

3 +6.1

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

1228

MERKAPTANY CIEKŁE ZAPALNE TRUJĄCE I.N.O. lub MERKAPTANY, MIESZANINA CIEKŁA ZAPALNA TRUJĄCA, I.N.O.

3

FT1

III

3 +6.1

274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

3

W12

CW13 CW28

CE4

36

1229

TLENEK MEZYTYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1230

METANOL

3

FT1

II

3 +6.1

279

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

1231

OCTAN METYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1233

OCTAN AMYLOMETYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1234

METYLAL

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02

B8

MP19

T7

TP2

L1,5BN

2

CE7

33

1235

METYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

1237

MAŚLAN METYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1238

CHLOROMRÓWCZAN METYLU

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T22

TP2 TP35

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

1239

ETER METYLOWOCHLOROMETYLOWY

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T22

TP2 TP35

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

1242

METYLODICHLOROSILAN

4.3

WFC

I

4.3 +3 +8

0

E0

P401

RR7

MP2

T14

TP2 TP7

L10DH

TU14 TU24 TU38 TE21 TE22 TM2 TM3

0

W1

CW23

X338

1243

MRÓWCZAN METYLU

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

33

1244

METYLOHYDRAZYNA

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP35

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

1245

KETON IZOBUTYLOWOMETYLOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1246

KETON IZOPROPENYLOWOMETYLOWY STABILIZOWANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

339

1247

METAKRYLAN METYLU, MONOMER STABILIZOWANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

339

1248

PROPIONIAN METYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1249

KETON METYLOWOPROPYLOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1250

METYLOTRICHLOROSILAN

3

FC

II

3 +8

0

E0

P010

MP19

T10

TP2 TP7

L4BH

2

CE7

X338

1251

KETON METYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

354

0

E0

P601

RR7

MP8 MP17

T22

TP2 TP37

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

639

1259

TETRAKARBONYLEK NIKLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

0

E5

P601

MP2

L15CH

TU14 TU15 TU31 TU38 TE21 TE22 TE25 TM3

1

CW13 CW28 CW31

663

1261

NITROMETAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 R001

RR2

MP19

2

CE7

33

1262

OKTANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1263

FARBA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)

3

F1

I

3

163 650

500 ml

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP1 TP8 TP27

L4BN

1

33

1263

FARBA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb) (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

163 640C 650

5 L

E2

P001

PP1

MP19

T4

TP1 TP8 TP28

L1,5BN

2

CE7

33

1263

FARBA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb) (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

163 640D 650

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

PP1

MP19

T4

TP1 TP8 TP28

LGBF

2

CE7

33

1263

FARBA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)

3

F1

III

3

163 640E 650

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1 TP29

LGBF

3

W12

CE4

30

1263

FARBA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb) (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4) (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

163 640F 650

5 L

E1

P001 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1 TP29

L4BN

3

CE4

33

1263

FARBA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb) (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa, temperatura wrzenia powyżej 35 °C)

3

F1

III

3

163 640G 650

5 L

E1

P001 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1 TP29

L1,5BN

3

CE4

33

1263

FARBA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb) (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

163 640H 650

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

PP1

MP19

T2

TP1 TP29

LGBF

3

CE4

33

1264

PARALDEHYD

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1265

PENTANY, ciekłe

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

33

1265

PENTANY, ciekłe

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02

B8

MP19

T4

TP1

L1,5BN

2

CE7

33

1266

WYROBY PERFUMERYJNE zawierające zapalne rozpuszczalniki (prężność pary w 50 °C powyżej 110 kPa)

3

F1

II

3

163 640C

5 L

E2

P001

MP19

T4

TP1 TP8

L1,5BN

2

CE7

33

1266

WYROBY PERFUMERYJNE zawierające zapalne rozpuszczalniki (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

163 640D

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1266

WYROBY PERFUMERYJNE zawierające zapalne rozpuszczalniki

3

F1

III

3

163 640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1266

WYROBY PERFUMERYJNE zawierające zapalne rozpuszczalniki (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

163 640F

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L4BN

3

CE4

33

1266

WYROBY PERFUMERYJNE zawierające zapalne rozpuszczalniki (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa, temperatura wrzenia powyżej 35°C)

3

F1

III

3

163 640G

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L1,5BN

3

CE4

33

1266

WYROBY PERFUMERYJNE zawierające zapalne rozpuszczalniki (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

163 640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

CE4

33

1267

ROPA NAFTOWA SUROWA

3

F1

I

3

357

500 ml

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP1 TP8

L4BN

1

33

1267

ROPA NAFTOWA SUROWA (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

357 640C

1 L

E2

P001

MP19

T4

TP1 TP8

L1,5BN

2

CE7

33

1267

ROPA NAFTOWA SUROWA (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

357 640D

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1267

ROPA NAFTOWA SUROWA

3

F1

III

3

357

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1268

DESTYLATY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O. lub PRODUKTY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O.

3

F1

I

3

363

500 ml

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP1 TP8

L4BN

1

33

1268

DESTYLATY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O. lub PRODUKTY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O. (prężność pary w 50 °C powyżej 110 kPa)

3

F1

II

3

363 640C

1 L

E2

P001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

L1,5BN

2

CE7

33

1268

DESTYLATY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O. lub PRODUKTY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O. (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

363 640D

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

LGBF

2

CE7

33

1268

DESTYLATY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O. lub PRODUKTY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O.

3

F1

III

3

363

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

2

W12

CE4

30

1272

OLEJ SOSNOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1274

n-PROPANOL (ALKOHOL n-PROPYLOWY)

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1274

n-PROPANOL (ALKOHOL n-PROPYLOWY)

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1275

ALDEHYD PROPIONOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1

LGBF

2

CE7

33

1276

OCTAN n-PROPYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1277

PROPYLOAMINA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

1278

1-CHLOROPROPAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02

B8

MP19

T7

TP2

L1,5BN

2

CE7

33

1279

1,2-DICHLOROPROPAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1280

TLENEK PROPYLENU

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2 TP7

L4BN

1

33

1281

MRÓWCZANY PROPYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1282

PIRYDYNA

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP2

LGBF

2

CE7

33

1286

OLEJ ŻYWICZNY (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

640C

5 L

E2

P001

MP19

T4

TP1

L1,5BN

2

CE7

33

1286

OLEJ ŻYWICZNY (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

640D

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1286

OLEJ ŻYWICZNY

3

F1

III

3

640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1286

OLEJ ŻYWICZNY (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

640F

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L4BN

3

CE4

33

1286

OLEJ ŻYWICZNY (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa, temperatura wrzenia powyżej 35 °C)

3

F1

III

3

640G

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L1,5BN

3

CE4

33

1286

OLEJ ŻYWICZNY (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

CE4

33

1287

GUMA, ROZTWÓR (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

640C

5 L

E2

P001

MP19

T4

TP1 TP8

L1,5BN

2

CE7

33

1287

GUMA, ROZTWÓR (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

640D

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1287

GUMA, ROZTWÓR

3

F1

III

3

640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1287

GUMA, ROZTWÓR (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

640F

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L4BN

3

CE4

33

1287

GUMA, ROZTWÓR (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa, temperatura wrzenia powyżej 35 °C)

3

F1

III

3

640G

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L1,5BN

3

CE4

33

1287

GUMA, ROZTWÓR (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

CE4

33

1288

OLEJ ŁUPKOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1288

OLEJ ŁUPKOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1289

METYLAN SODU, ROZTWÓR w alkoholu

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1 TP8

L4BH

2

CE7

338

1289

METYLAN SODU, ROZTWÓR w alkoholu

3

FC

III

3 +8

5 L

E1

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

CE4

38

1292

KRZEMIAN TETRAETYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1293

TYNKTURY MEDYCZNE

3

F1

II

3

601

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1293

TYNKTURY MEDYCZNE

3

F1

III

3

601

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1294

TOLUEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1295

TRICHLOROSILAN

4.3

WFC

I

4.3 +3 +8

0

E0

P401

RR7

MP2

T14

TP2 TP7

L10DH

TU14 TU25 TU38 TE21 TE22 TM2 TM3

0

W1

CW23

X338

1296

TRIETYLOAMINA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

1297

TRIETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY, zawierający maksymalnie 50% trietyloaminy

3

FC

I

3 +8

0

E0

P001

MP7 MP17

T11

TP1

L10CH

TU14 TU38 TE21 TE22

1

338

1297

TRIETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY, zawierający maksymalnie 50% trietyloaminy

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

1297

TRIETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY, zawierający maksymalnie 50% trietyloaminy

3

FC

III

3 +8

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP1

L4BN

3

W12

CE4

38

1298

TRIMETYLOCHLOROSILAN

3

FC

II

3 +8

0

E0

P010

MP19

T10

TP2 TP7

L4BH

2

CE7

X338

1299

TERPENTYNA

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1300

ZAMIENNIK TERPENTYNY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1300

ZAMIENNIK TERPENTYNY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1301

OCTAN WINYLU STABILIZOWANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

339

1302

ETER ETYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

339

1303

CHLOREK WINYLIDENU STABILIZOWANY

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T12

TP2 TP7

L4BN

1

339

1304

ETER IZOBUTYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

339

1305

WINYLOTRICHLOROSILAN

3

FC

II

3 +8

0

E0

P010

MP19

T10

TP2 TP7

L4BH

2

CE7

X338

1306

IMPREGNAT DO DREWNA CIEKŁY (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

640C

5 L

E2

P001

MP19

T4

TP1 TP8

L1,5BN

2

CE7

33

1306

IMPREGNAT DO DREWNA CIEKŁY (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

640D

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

1306

IMPREGNAT DO DREWNA CIEKŁY

3

F1

III

3

640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1306

IMPREGNAT DO DREWNA CIEKŁY (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

640F

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L4BN

3

CE4

33

1306

IMPREGNAT DO DREWNA CIEKŁY (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż110 kPa, temperatura wrzenia powyżej 35 °C)

3

F1

III

3

640G

5 L

P001 LP01 R001

MP19

T2

TP1

L1,5BN

3

CE4

33

1306

IMPREGNAT DO DREWNA CIEKŁY (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

CE4

33

1307

KSYLENY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

1307

KSYLENY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1308

CYRKON ZAWIESZONY W MATERIALE CIEKŁYM ZAPALNYM

3

F1

I

3

0

E3

P001

PP33

MP7 MP17

L4BN

1

33

1308

CYRKON ZAWIESZONY W MATERIALE CIEKŁYM ZAPALNYM (prężność pary w 50 °C powyżej 110 kPa)

3

F1

II

3

640C

1 L

E2

P001 R001

PP33

MP19

L1,5BN

2

CE7

33

1308

CYRKON ZAWIESZONY W MATERIALE CIEKŁYM ZAPALNYM (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

640D

1 L

E2

P001 R001

PP33

MP19

LGBF

2

CE7

33

1308

CYRKON ZAWIESZONY W MATERIALE CIEKŁYM ZAPALNYM

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 R001

MP19

LGBF

3

CE4

30

1309

GLIN, PROSZEK POWLEKANY

4.1

F3

II

4.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

PP38 B4

MP11

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1309

GLIN, PROSZEK POWLEKANY

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

PP11 B3

MP11

T1

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1310

PIKRYNIAN AMONU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP26

MP2

1

W1

40

1312

BORNEOL

4.1

F1

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1313

ŻYWICZAN WAPNIA

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL06 R001

MP11

T1

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1314

ŻYWICZAN WAPNIA STOPIONY i zestalony

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL04 R001

MP11

T1

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1318

ŻYWICZAN KOBALTU STRĄCONY

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL06 R001

MP11

T1

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1320

DINITROFENOL ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody

4.1

DT

I

4.1 +6.1

0

P406

PP26

MP2

1

W1

CW28

46

1321

DINITROFENOLANY ZWILŻONE, zawierające co najmniej 15% masowych wody

4.1

DT

I

4.1 +6.1

0

P406

PP26

MP2

1

W1

CW28

46

1322

DINITROREZORCYNA ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 15% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP26

MP2

1

W1

40

1323

ŻELAZOCER

4.1

F3

II

4.1

249

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP11

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1324

BŁONY FILMOWE NA BAZIE NITROCELULOZY, żelowane, z wyjątkiem odpadów

4.1

F1

III

4.1

5 kg

E1

P002 R001

PP15

MP11

3

W1

CE11

40

1325

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ORGANICZNY, I.N.O.

4.1

F1

II

4.1

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1325

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ORGANICZNY, I.N.O.

4.1

F1

III

4.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1326

HAFN, PROSZEK ZWILŻONY, zawierający co najmniej 25% masowych wody

4.1

F3

II

4.1

586

1 kg

E2

P410 DPPL06

PP40

MP11

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1327

siano lub słoma lub plewy

4.1

F1

nie podlega RID

1328

HEKSAMETYLENOTETRAAMINA

4.1

F1

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1330

ŻYWICZAN MANGANU

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL06 R001

MP11

T1

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1331

ZAPAŁKI ZAWSZE ZAPALNE

4.1

F1

III

4.1

293

5 kg

E1

P407

PP27

MP12

4

W1

CE11

40

1332

METALDEHYD

4.1

F1

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1333

CER, płyty, sztaby, pręty

4.1

F3

II

4.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP11

2

W1

CE10

40

1334

NAFTALEN SUROWY lub NAFTALEN RAFINOWANY

4.1

F1

III

4.1

501

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1 BK1 BK2

TP33

SGAV

3

W1

VW2

CE11

40

1336

NITROGUANIDYNA (PIKRYT) ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 20% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

MP2

1

W1

40

1337

NITROSKROBIA ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 20% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

MP2

1

W1

40

1338

FOSFOR AMORFICZNY

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P410 DPPL08 R001

B3

MP11

T1

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1339

HEPTASIARCZEK FOSFORU wolny od żółtego lub białego fosforu

4.1

F3

II

4.1

602

1 kg

E2

P410 DPPL04

MP11

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1340

PENTASIARCZEK FOSFORU wolny od żółtego lub białego fosforu

4.3

WF2

II

4.3 +4.1

602

500 g

E2

P410 DPPL04

MP14

T3

TP33

SGAN

0

W1

CW23

CE10

423

1341

SESKWISIARCZEK FOSFORU wolny od żółtego i białego fosforu

4.1

F3

II

4.1

602

1 kg

E2

P410 DPPL04

MP11

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1343

TRISIARCZEK FOSFORU wolny od żółtego i białego fosforu

4.1

F3

II

4.1

602

1 kg

E2

P410 DPPL04

MP11

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1344

TRINITROFENOL (KWAS PIKRYNOWY) ZWILŻONY, zawierający co najmniej 30% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP26

MP2

1

W1

40

1345

KAUCZUK ODPADY, zmielone lub KAUCZUK RESZTKI, sproszkowane lub granulowane

4.1

F1

II

4.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP11

T3

TP33

SGAN

4

W1

CE10

40

1346

KRZEM, PROSZEK AMORFICZNY

4.1

F3

III

4.1

32

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP11

T1

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1347

PIKRYNIAN SREBRA ZWILŻONY, zawierający co najmniej 30% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP25 PP26

MP2

1

W1

40

1348

DINITRO-o-KREZOLAN SODU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody

4.1

DT

I

4.1 +6.1

0

P406

PP26

MP2

1

W1

CW28

46

1349

PIKRAMINIAN SODU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP26

MP2

1

W1

40

1350

SIARKA

4.1

F3

III

4.1

242

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP11

T1 BK1 BK2

TP33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1352

TYTAN, PROSZEK ZWILŻONY, zawierający co najmniej 25% masowych wody

4.1

F3

II

4.1

586

1 kg

E2

P410 DPPL06

PP40

MP11

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1353

WŁÓKNA IMPREGNOWANE SŁABO ZNITROWANĄ CELULOZĄ, I.N.O. lub TKANINY IMPREGNOWANE SŁABO ZNITROWANĄ CELULOZĄ, I.N.O.

4.1

F1

III

4.1

502

5 kg

E1

P410 DPPL08 R001

B3

MP11

3

W1

CE11

40

1354

TRINITROBENZEN ZWILŻONY, zawierający co najmniej 30% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

MP2

1

W1

40

1355

KWAS TRINITROBENZOESOWY ZWILŻONY, zawierający co najmniej 30% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

MP2

1

W1

40

1356

TRINITROTOLUEN (TNT) ZWILŻONY, zawierający co najmniej 30% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

MP2

1

W1

40

1357

AZOTAN MOCZNIKA ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody

4.1

D

I

4.1

227

0

P406

MP2

1

W1

40

1358

CYRKON, PROSZEK ZWILŻONY, zawierający co najmniej 25% masowych wody

4.1

F3

II

4.1

586

1 kg

E2

P410 DPPL06

PP40

MP11

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1360

FOSFOREK WAPNIA

4.3

WT2

I

4.3 +6.1

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23 CW28

X462

1361

WĘGIEL lub SADZA, pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego

4.2

S2

II

4.2

0

E2

P002 DPPL06

PP12

MP14

T3

TP33

SGAN

TU11

2

W1 W13

CE10

40

1361

WĘGIEL lub SADZA, pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego

4.2

S2

III

4.2

0

P002 DPPL08 LP02 R001

PP12 B3

MP14

T1

TP33

SGAV

4

W1 W13

VW4

CE11

40

1362

WĘGIEL AKTYWNY

4.2

S2

III

4.2

646

0

P002 DPPL08 LP02 R001

PP11 B3

MP14

T1

TP33

SGAV

4

W1

VW4

CE11

40

1363

KOPRA

4.2

S2

III

4.2

0

P003 DPPL08 LP02 R001

PP20 B3 B6

MP14

3

W1

VW4

CE11

40

1364

BAWEŁNA, ODPADY ZAOLEJONE

4.2

S2

III

4.2

0

P003 DPPL08 LP02 R001

PP19 B3 B6

MP14

3

W1

VW4

CE11

40

1365

BAWEŁNA MOKRA

4.2

S2

III

4.2

0

P003 DPPL08 LP02 R001

PP19 B3 B6

MP14

3

W1

VW4

CE11

40

1369

p-NITROZODIMETYLOANILINA

4.2

S2

II

4.2

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1372

włókna pochodzenia zwierzęcego lub włókna pochodzenia roślinnego, wypalone, mokre lub wilgotne

4.2

S2

nie podlega RID

1373

WŁÓKNA lub TKANINY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO lub ROŚLINNEGO lub SYNTETYCZNE, I.N.O., impregnowane olejem

4.2

S2

III

4.2

0

P410 DPPL08 R001

B3

MP14

T1

TP33

3

W1

VW4

CE11

40

1374

MĄCZKA RYBNA (ODPADY RYBNE), NIESTABILIZOWANA

4.2

S2

II

4.2

300

0

E2

P410 DPPL08

B4

MP14

T3

TP33

2

W1

CE10

40

1376

TLENEK ŻELAZA ZUŻYTY lub ŻELAZO GĄBCZASTE ZUŻYTE, z oczyszczania gazu koksowniczego

4.2

S4

III

4.2

592

0

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1 BK2

TP33

SGAV

3

W1

VW4

CE11

40

1378

KATALIZATOR METALICZNY ZWILŻONY z widocznym nadmiarem cieczy

4.2

S4

II

4.2

274

0

E2

P410 DPPL01

PP39

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1379

PAPIER ZAWIERAJĄCY OLEJE NIENASYCONE, niecałkowicie wysuszony (także kalka maszynowa)

4.2

S2

III

4.2

0

P410 DPPL08 R001

B3

MP14

3

W1

VW4

CE11

40

1380

PENTABOROWODÓR

4.2

ST3

I

4.2 +6.1

0

E0

P601

MP2

L21DH

TU14 TU38 TC1 TE21 TE22 TE25 TM1

0

W1

CW28

333

1381

FOSFOR BIAŁY lub ŻÓŁTY POD WODĄ lub W ROZTWORZE

4.2

ST3

I

4.2 +6.1

503

0

E0

P405

MP2

T9

TP3 TP31

L10DH(+)

TU14 TU16 TU21 TU38 TЕ3 TE21 TE22

0

W1

CW28

46

1381

FOSFOR BIAŁY lub ŻÓŁTY SUCHY

4.2

ST4

I

4.2 +6.1

503

0

E0

P405

MP2

T9

TP3 TP31

L10DH(+)

TU14 TU16 TU21 TU38 TЕ3 TE21 TE22

0

W1

CW28

46

1382

SIARCZEK POTASU BEZWODNY lub SIARCZEK POTASU, zawierający mniej niż 30% wody krystalizacyjnej

4.2

S4

II

4.2

504

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1383

METAL PIROFORYCZNY, I.N.O. lub STOP PIROFORYCZNY, I.N.O.

4.2

S4

I

4.2

274

0

E0

P404

MP13

T21

TP7 TP33

0

W1

43

1384

PODSIARCZYN SODU (HYDROSULFID SODU)

4.2

S4

II

4.2

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1385

SIARCZEK SODU BEZWODNY lub SIARCZEK SODU, zawierający mniej niż 30% wody krystalizacyjnej

4.2

S4

II

4.2

504

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1386

WYTŁOKI ROŚLIN OLEISTYCH, zawierające więcej niż 1,5% masowych oleju i maksymalnie 11% masowych wilgoci

4.2

S2

III

4.2

0

P003 DPPL08 LP02 R001

PP20 B3 B6

MP14

3

W1

VW4

CE11

40

1387

odpady wełniane mokre

4.2

S2

nie podlega RID

1389

AMALGAMAT METALI ALKALICZNYCH CIEKŁY

4.3

W1

I

4.3

182

0

E0

P402

RR8

MP2

L10BN(+)

TU1 TE5 TT3 TM2

1

W1

CW23

X323

1390

AMIDKI METALI ALKALICZNYCH

4.3

W2

II

4.3

182 505

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

TP33

SGAN

0

W1

CW23

CE10

423

1391

DYSPERSJA METALI ALKALICZNYCH lub DYSPERSJA METALI ZIEM ALKALICZNYCH

4.3

W1

I

4.3

182 183 506

0

E0

P402 PR1

RR8

MP2

L10BN(+)

TU1 TE5 TT3 TM2

1

W1

CW23

X323

1392

AMALGAMAT METALI ZIEM ALKALICZNYCH CIEKŁY

4.3

W1

I

4.3

183 506

0

E0

P402

MP2

L10BN(+)

TU1 TE5 TT3 TM2

1

W1

CW23

X323

1393

STOP METALI ZIEM ALKALICZNYCH, I.N.O.

4.3

W2

II

4.3

183 506

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CW23

CE7

423

1394

WĘGLIK GLINU

4.3

W2

II

4.3

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

VW5

CW23

CE10

423

1395

GLINOŻELAZOKRZEM, PROSZEK

4.3

WT2

II

4.3 +6.1

500 g

E2

P410 DPPL05

PP40

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CW23 CW28

CE10

462

1396

GLIN, PROSZEK NIEPOWLEKANY

4.3

W2

II

4.3

500 g

E2

P410 DPPL07

PP40

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CW23

CE10

423

1396

GLIN, PROSZEK NIEPOWLEKANY

4.3

W2

III

4.3

1 kg

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

TP33

SGAN

3

W1

VW5

CW23

CE11

423

1397

FOSFOREK GLINU

4.3

WT2

I

4.3 +6.1

507

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23 CW28

X462

1398

GLINOKRZEM, PROSZEK NIEPOWLEKANY

4.3

W2

III

4.3

37

1 kg

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

TP33

SGAN

3

W1

VW5

CW23

CE11

423

1400

BAR

4.3

W2

II

4.3

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CW23

CE10

423

1401

WAPŃ

4.3

W2

II

4.3

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CW23

CE10

423

1402

WĘGLIK WAPNIA

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403 DPPL04

MP2

T9

TP7 TP33

S2,65AN(+)

TU4 TU22 TM2 TA5

1

W1

CW23

X423

1402

WĘGLIK WAPNIA

4.3

W2

II

4.3

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

VW5

CW23

CE10

423

1403

CYJANAMID WAPNIA, zawierający więcej niż 0,1% masowych węglika wapnia

4.3

W2

III

4.3

38

1 kg

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

TP33

SGAN

0

W1

CW23

CE11

423

1404

WODOREK WAPNIA

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

1405

KRZEMEK WAPNIA

4.3

W2

II

4.3

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

VW7

CW23

CE10

423

1405

KRZEMEK WAPNIA

4.3

W2

III

4.3

1 kg

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

TP33

SGAN

3

W1

VW5 VW7

CW23

CE11

423

1407

CEZ

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403 DPPL04

MP2

L10CH(+)

TU2 TU14 TU38 TE5 TE21 TE22 TT3 TM2

1

W1

CW23

X423

1408

ŻELAZOKRZEM, zawierający co najmniej 30% masowych, lecz mniej niż 90% masowych krzemu

4.3

WT2

III

4.3 +6.1

39

1 kg

E1

P003 DPPL08 R001

PP20 B4 B6

MP14

T1 BK2

TP33

SGAN

3

W1

VW1

CW23 CW28

CE11

462

1409

WODORKI METALI REAGUJĄCE Z WODĄ, I.N.O.

4.3

W2

I

4.3

274 508

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

1409

WODORKI METALI REAGUJĄCE Z WODĄ, I.N.O.

4.3

W2

II

4.3

274 508

500 g

E2

P410 DPPL04

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CW23

CE10

423

1410

GLINOWODOREK LITU

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

1411

GLINOWODOREK LITU W ETERZE

4.3

WF1

I

4.3 +3

0

E0

P402

RR8

MP2

1

W1

CW23

X323

1413

BOROWODOREK LITU

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

1414

WODOREK LITU

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

1415

LIT

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403 DPPL04

MP2

L10BN(+)

TU1 TE5 TT3 TM2

1

W1

CW23

X423

1417

KRZEMEK LITU

4.3

W2

II

4.3

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CW23

CE10

423

1418

MAGNEZ, PROSZEK lub STOP MAGNEZU, PROSZEK

4.3

WS

I

4.3 +4.2

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

1418

MAGNEZ, PROSZEK lub STOP MAGNEZU, PROSZEK

4.3

WS

II

4.3 +4.2

0

E2

P410 DPPL05

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CW23

CE10

423

1418

MAGNEZ, PROSZEK lub STOP MAGNEZU, PROSZEK

4.3

WS

III

4.3 +4.2

0

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

TP33

SGAN

3

W1

VW5

CW23

CE11

423

1419

FOSFOREK GLINU I MAGNEZU

4.3

WT2

I

4.3 +6.1

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23 CW28

X462

1420

STOPY POTASU METALICZNEGO CIEKŁE

4.3

W1

I

4.3

0

E0

P402

MP2

L10BN(+)

TU1 TE5 TT3 TM2

1

W1

CW23

X323

1421

STOP METALI ALKALICZNYCH CIEKŁY, I.N.O.

4.3

W1

I

4.3

182

0

E0

P402

RR8

MP2

L10BN(+)

TU1 TE5 TT3 TM2

1

W1

CW23

X323

1422

STOPY POTASU I SODU CIEKŁE

4.3

W1

I

4.3

0

E0

P402

MP2

T9

TP3 TP7 TP31

L10BN(+)

TU1 TE5 TT3 TM2

1

W1

CW23

X323

1423

RUBID

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403 DPPL04

MP2

L10CH(+)

TU2 TU14 TU38 TE5 TE21 TE22 TT3 TM2

1

W1

CW23

X423

1426

BOROWODOREK SODU

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

1427

WODOREK SODU

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

1428

SÓD

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403 DPPL04

MP2

T9

TP7 TP33

L10BN(+)

TU1 TE5 TT3 TM2

1

W1

CW23

X423

1431

METYLAN SODU

4.2

SC4

II

4.2 +8

0

E2

P410 DPPL05

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

48

1432

FOSFOREK SODU

4.3

WT2

I

4.3 +6.1

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23 CW28

X462

1433

FOSFORKI CYNY

4.3

WT2

I

4.3 +6.1

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23 CW28

X462

1435

CYNK, POPIOŁY

4.3

W2

III

4.3

1 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

TP33

SGAN

3

W1

VW5

CW23

CE11

423

1436

CYNK, PROSZEK lub CYNK, PYŁ

4.3

WS

I

4.3 +4.2

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

1436

CYNK, PROSZEK lub CYNK, PYŁ

4.3

WS

II

4.3 +4.2

0

E2

P410 DPPL07

PP40

MP14

T3

TP33

SGAN

2

W1

CW23

CE10

423

1436

CYNK, PROSZEK lub CYNK, PYŁ

4.3

WS

III

4.3 +4.2

0

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

TP33

SGAN

3

W1

VW5

CW23

CE11

423

1437

WODOREK CYRKONU

4.1

F3

II

4.1

1 kg

E2

P410 DPPL04

PP40

MP11

T3

TP33

SGAN

2

W1

CE10

40

1438

AZOTAN GLINU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1 BK1 BK2

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1439

DICHROMIAN AMONU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1442

NADCHLORAN AMONU

5.1

O2

II

5.1

152

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1444

NADSIARCZAN AMONU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1445

CHLORAN BARU STAŁY

5.1

OT2

II

5.1 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW28

CE10

56

1446

AZOTAN BARU

5.1

OT2

II

5.1 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW28

CE10

56

1447

NADCHLORAN BARU STAŁY

5.1

OT2

II

5.1 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW28

CE10

56

1448

NADMANGANIAN BARU

5.1

OT2

II

5.1 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW28

CE10

56

1449

NADTLENEK BARU

5.1

OT2

II

5.1 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW28

CE10

56

1450

BROMIANY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

II

5.1

274 350

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1451

AZOTAN CEZU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1452

CHLORAN WAPNIA

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1453

CHLORYN WAPNIA

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1454

AZOTAN WAPNIA

5.1

O2

III

5.1

208

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1 BK1 BK2

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1455

NADCHLORAN WAPNIA

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1456

NADMANGANIAN WAPNIA

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1457

NADTLENEK WAPNIA

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1458

BORAN I CHLORAN, MIESZANINA

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1458

BORAN I CHLORAN, MIESZANINA

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP2

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1459

CHLORAN I CHLOREK MAGNEZU, MIESZANINA STAŁA

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1459

CHLORAN I CHLOREK MAGNEZU, MIESZANINA STAŁA

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP2

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1461

CHLORANY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

II

5.1

274 351

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1462

CHLORYNY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

II

5.1

274 352 509

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1463

TRITLENEK CHROMU BEZWODNY

5.1

OTC

II

5.1 +6.1 +8

510

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW28

CE10

568

1465

AZOTAN DYDYMU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1466

AZOTAN ŻELAZA

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1467

AZOTAN GUANIDYNY

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1469

AZOTAN OŁOWIU

5.1

OT2

II

5.1 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW28

CE10

56

1470

NADCHLORAN OŁOWIU STAŁY

5.1

OT2

II

5.1 + 6.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW28

CE10

56

1471

PODCHLORYN LITU SUCHY lub PODCHLORYN LITU, MIESZANINA

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1471

PODCHLORYN LITU SUCHY lub PODCHLORYN LITU, MIESZANINA

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

TU3

3

CW24

CE11

50

1472

NADTLENEK LITU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1473

BROMIAN MAGNEZU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1474

AZOTAN MAGNEZU

5.1

O2

III

5.1

332

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1 BK1 BK2

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1475

NADCHLORAN MAGNEZU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1476

NADTLENEK MAGNEZU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1477

AZOTANY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

II

5.1

511

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1477

AZOTANY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

III

5.1

511

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1479

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.

5.1

O2

I

5.1

274

0

E0

P503 DPPL05

MP2

1

W10

CW24

55

1479

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.

5.1

O2

II

5.1

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1479

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.

5.1

O2

III

5.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP2

T1

TP33

SGAN

TU3

3

CW24

CE11

50

1481

NADCHLORANY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1481

NADCHLORANY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP2

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1482

NADMANGANIANY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

II

5.1

274 353

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1482

NADMANGANIANY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

III

5.1

274 353

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP2

T1

TP33

SGAN

TU3

3

CW24

CE11

50

1483

NADTLENKI NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1483

NADTLENKI NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP2

T1

TP33

SGAN

TU3

3

CW24

CE11

50

1484

BROMIAN POTASU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1485

CHLORAN POTASU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1486

AZOTAN POTASU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1 BK1 BK2

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1487

AZOTAN POTASU I AZOTYN SODU, MIESZANINA

5.1

O2

II

5.1

607

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1488

AZOTYN POTASU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1489

NADCHLORAN POTASU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1490

NADMANGANIAN POTASU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1491

NADTLENEK POTASU

5.1

O2

I

5.1

0

E0

P503 DPPL06

MP2

T3

TP33

1

W10

CW24

55

1492

NADSIARCZAN POTASU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1493

AZOTAN SREBRA

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1494

BROMIAN SODU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1495

CHLORAN SODU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3 BK1 BK2

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1496

CHLORYN SODU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1498

AZOTAN SODU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1 BK1 BK2

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1499

AZOTAN SODU I AZOTAN POTASU, MIESZANINA

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1 BK1 BK2

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1500

AZOTYN SODU

5.1

OT2

III

5.1 +6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAN

TU3

3

CW24 CW28

CE11

56

1502

NADCHLORAN SODU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1503

NADMANGANIAN SODU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1504

NADTLENEK SODU

5.1

O2

I

5.1

0

E0

P503 DPPL05

MP2

1

W10

CW24

55

1505

NADSIARCZAN SODU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1506

CHLORAN STRONTU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1507

AZOTAN STRONTU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1508

NADCHLORAN STRONTU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1509

NADTLENEK STRONTU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1510

TETRANITROMETAN

6.1

TO1

I

6.1 +5.1

354 609

0

E0

P602

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

665

1511

WODORONADTLENEK MOCZNIKA

5.1

OC2

III

5.1 +8

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP2

T1

TP33

SGAN

TU3

3

CW24

CE11

58

1512

AZOTYN AMONU CYNKU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1513

CHLORAN CYNKU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

TP33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

CE10

50

1514

AZOTAN CYNKU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1515

NADMANGANIAN CYNKU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1516

NADTLENEK CYNKU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

TP33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

1517

PIKRAMINIAN CYRKONU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP26

MP2

1

W1

40

1541

CYJANOHYDRYNA ACETONU STABILIZOWANA

6.1

T1

I

6.1

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

669

1544

ALKALOIDY STAŁE, I.N.O. lub SOLE ALKALOIDÓW STAŁE, I.N.O.

6.1

T2

I

6.1

43 274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1544

ALKALOIDY STAŁE, I.N.O. lub SOLE ALKALOIDÓW STAŁE, I.N.O.

6.1

T2

II

6.1

43 274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1544

ALKALOIDY STAŁE, I.N.O. lub SOLE ALKALOIDÓW STAŁE, I.N.O.

6.1

T2

III

6.1

43 274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

3

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1545

IZOTIOCYJANIAN ALLILU STABILIZOWANY

6.1

TF1

II

6.1 +3

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

639

1546

ARSENIAN AMONU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1547

ANILINA

6.1

T1

II

6.1

279

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1548

CHLOROWODOREK ANILINY

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1549

ZWIĄZEK ANTYMONU NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T5

III

6.1

45 274 512

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1550

MLECZAN ANTYMONU

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1551

WINIAN ANTYMONYLU I POTASU

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1553

KWAS ARSENOWY CIEKŁY

6.1

T4

I

6.1

0

E5

P001

MP8 MP17

T20

TP2 TP7

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1554

KWAS ARSENOWY STAŁY

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1555

BROMEK ARSENU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1556

ZWIĄZEK ARSENU CIEKŁY, I.N.O., nieorganiczny (w tym arseniany, i.n.o., arseniny, i.n.o. i siarczki arsenu, i.n.o.)

6.1

T4

I

6.1

43 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1556

ZWIĄZEK ARSENU CIEKŁY, I.N.O., nieorganiczny (w tym arseniany, i.n.o., arseniny, i.n.o. i siarczki arsenu, i.n.o.)

6.1

T4

II

6.1

43 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1556

ZWIĄZEK ARSENU CIEKŁY, I.N.O., nieorganiczny (w tym arseniany, i.n.o., arseniny, i.n.o. i siarczki arsenu, i.n.o.)

6.1

T4

III

6.1

43 274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1557

ZWIĄZEK ARSENU STAŁY, I.N.O., nieorganiczny (w tym arseniany, i.n.o., arseniny, i.n.o. i siarczki arsenu, i.n.o.)

6.1

T5

I

6.1

43 274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH L10CH

TU15 TU38 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1557

ZWIĄZEK ARSENU STAŁY, I.N.O., nieorganiczny (w tym arseniany, i.n.o., arseniny, i.n.o. i siarczki arsenu, i.n.o.)

6.1

T5

II

6.1

43 274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1557

ZWIĄZEK ARSENU STAŁY, I.N.O., nieorganiczny (w tym arseniany, i.n.o., arseniny, i.n.o. i siarczki arsenu, i.n.o.)

6.1

T5

III

6.1

43 274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1558

ARSEN

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1559

PENTATLENEK ARSENU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1560

TRICHLOREK ARSENU

6.1

T4

I

6.1

0

E5

P602

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1561

TRITLENEK ARSENU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1562

ARSEN, PYŁ

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1564

ZWIĄZEK BARU, I.N.O.

6.1

T5

II

6.1

177 274 513 587

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1564

ZWIĄZEK BARU, I.N.O.

6.1

T5

III

6.1

177 274 513 587

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1565

CYJANEK BARU

6.1

T5

I

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1566

ZWIĄZEK BERYLU, I.N.O.

6.1

T5

II

6.1

274 514

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1566

ZWIĄZEK BERYLU, I.N.O.

6.1

T5

III

6.1

274 514

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1567

BERYL, PROSZEK

6.1

TF3

II

6.1 +4.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

64

1569

BROMOACETON

6.1

TF1

II

6.1 +3

0

E4

P602

MP15

T20

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

63

1570

BRUCYNA

6.1

T2

I

6.1

43

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1571

AZYDEK BARU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 50% masowych wody

4.1

DT

I

4.1 + 6.1

568

0

P406

MP2

1

W1

CW28

46

1572

KWAS KAKODYLOWY

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1573

ARSENIAN WAPNIA

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1574

ARSENIAN WAPNIA I ARSENIN WAPNIA, MIESZANINA STAŁA

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1575

CYJANEK WAPNIA

6.1

T5

I

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1577

CHLORODINITROBENZENY CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

279

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1578

CHLORONITROBENZENY STAŁE

6.1

T2

II

6.1

279

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1579

CHLOROWODOREK 4-CHLORO-o-TOLUIDYNY STAŁY

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1580

CHLOROPIKRYNA

6.1

T1

I

6.1

354

0

E0

P601

MP8 MP17

T22

TP2 TP37

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1581

CHLOROPIKRYNA I BROMEK METYLU, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 2% chloropikryny

2

2T

2.3 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

26

1582

CHLOROPIKRYNA I CHLOREK METYLU, MIESZANINA

2

2T

2.3 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

26

1583

CHLOROPIKRYNA, MIESZANINA, I.N.O.

6.1

T1

I

6.1

274 315 515

0

E5

P602

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1583

CHLOROPIKRYNA, MIESZANINA, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

274 515

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1583

CHLOROPIKRYNA, MIESZANINA, I.N.O.

6.1

T1

III

6.1

274 515

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1585

ACETOARSENIN MIEDZI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1586

ARSENIN MIEDZI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1587

CYJANEK MIEDZI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1588

CYJANKI NIEORGANICZNE STAŁE, I.N.O.

6.1

T5

I

6.1

47 274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE13

66

1588

CYJANKI NIEORGANICZNE STAŁE, I.N.O.

6.1

T5

II

6.1

47 274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1588

CYJANKI NIEORGANICZNE STAŁE, I.N.O.

6.1

T5

III

6.1

47 274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1589

CHLOROCYJAN STABILIZOWANY

2

2TC

2.3 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

268

1590

DICHLOROANILINY CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

279

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1591

o-DICHLOROBENZEN

6.1

T1

III

6.1

279

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1593

DICHLOROMETAN

6.1

T1

III

6.1

516

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

B8

MP19

T7

TP2

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1594

SIARCZAN DIETYLU

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1595

SIARCZAN DIMETYLU

6.1

TC1

I

6.1 +8

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP35

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

668

1596

DINITROANILINY

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1597

DINITROBENZENY CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1597

DINITROBENZENY CIEKŁE

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1598

DINITRO-o-KREZOL

6.1

T2

II

6.1

43

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1599

DINITROFENOL, ROZTWÓR

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1599

DINITROFENOL, ROZTWÓR

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1600

DINITROTOLUENY STOPIONE

6.1

T1

II

6.1

0

E0

T7

TP3

L4BH

TU15

0

CW13 CW31

60

1601

ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

I

6.1

274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH L10CH

TU15 TU38 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1601

ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

II

6.1

274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1601

ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

III

6.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1602

BARWNIK TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA, TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

I

6.1

274

0

E5

P001

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1602

BARWNIK TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA, TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1602

BARWNIK TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA, TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

III

6.1

274

5 L

E1

P001 DPPL03 P01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1603

BROMOOCTAN ETYLU

6.1

TF1

II

6.1 +3

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

63

1604

ETYLENODIAMINA

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

1605

DIBROMEK ETYLENU

6.1

T1

I

6.1

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1606

ARSENIAN ŻELAZA (III)

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1607

ARSENIN ŻELAZA (III)

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1608

ARSENIAN ŻELAZA (II)

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1611

TETRAFOSFORAN HEKSAETYLU

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1612

TETRAFOSFORAN HEKSAETYLU I GAZ SPRĘŻONY, MIESZANINA

2

1T

2.3 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

CxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9

1

CW9 CW10 CW36

26

1613

CYJANOWODÓR, ROZTWÓR WODNY (KWAS CYJANOWODOROWY, ROZTWÓR WODNY), zawierający maksymalnie 20% cyjanowodoru

6.1

TF1

I

6.1 +3

48

0

E5

P601

MP8 MP17

T14

TP2

L15DH(+)

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22 TE25

0

CW13 CW28 CW31

663

1614

CYJANOWODÓR STABILIZOWANY, zawierający mniej niż 3% wody i zaabsorbowany w obojętnym materiale porowatym

6.1

TF1

I

6.1 +3

603

0

E5

P601 P099

RR10

MP2

0

CW13 CW28 CW31

663

1616

OCTAN OŁOWIU

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1617

ARSENIANY OŁOWIU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1618

ARSENINY OŁOWIU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1620

CYJANEK OŁOWIU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1621

PURPURA LONDYŃSKA

6.1

T5

II

6.1

43

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1622

ARSENIAN MAGNEZU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1623

ARSENIAN RTĘCI (II)

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1624

CHLOREK RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1625

AZOTAN RTĘCI (II)

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1626

CYJANEK POTASU I RTĘCI (II)

6.1

T5

I

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1627

AZOTAN RTĘCI (I)

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1629

OCTAN RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1630

CHLOREK AMONU I RTĘCI (II)

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1631

BENZOESAN RTĘCI (II)

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1634

BROMKI RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1636

CYJANEK RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1637

GLUKONIAN RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1638

JODEK RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1639

NUKLEINIAN RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1640

OLEINIAN RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1641

TLENEK RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1642

CYJANEK RTĘCI ZASADOWY ODCZULONY

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1643

JODEK POTASU I RTĘCI (II)

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1644

SALICYLAN RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1645

SIARCZAN RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1646

TIOCYJANIAN RTĘCI

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1647

BROMEK METYLU I DIBROMEK ETYLENU, MIESZANINA CIEKŁA

6.1

T1

I

6.1

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1648

ACETONITRYL

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP2

LGBF

2

CE7

33

1649

MIESZANINA PRZECIWSTUKOWA DO PALIW SILNIKOWYCH

6.1

T3

I

6.1

0

E5

P602

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22 TT6

1

CW13 CW28 CW31

66

1650

beta-NAFTYLOAMINA STAŁA

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1651

NAFTYLOTIOMOCZNIК

6.1

T2

II

6.1

43

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1652

NAFTYLOMOCZNIK

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1653

CYJANEK NIKLU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1654

NIKOTYNA

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1655

ZWIĄZEK NIKOTYNY STAŁY, I.N.O. lub PREPARAT NIKOTYNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

I

6.1

43 274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH L10CH

TU15 TU38 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1655

ZWIĄZEK NIKOTYNY STAŁY, I.N.O. lub PREPARAT NIKOTYNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

II

6.1

43 274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1655

ZWIĄZEK NIKOTYNY STAŁY, I.N.O. lub PREPARAT NIKOTYNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

III

6.1

43 274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1656

CHLOROWODOREK NIKOTYNY, CIEKŁY lub CHLOROWODOREK NIKOTYNY, ROZTWÓR

6.1

T1

II

6.1

43

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1656

CHLOROWODOREK NIKOTYNY CIEKŁY lub CHLOROWODOREK NIKOTYNY, ROZTWÓR

6.1

T1

II

6.1

43

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1657

SALICYLAN NIKOTYNY

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1658

SIARCZAN NIKOTYNY, ROZTWÓR

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1658

SIARCZAN NIKOTYNY, ROZTWÓR

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1659

WINIAN NIKOTYNY

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1660

TLENEK AZOTU SPRĘŻONY

2

1TOC

2.3 +5.1 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW13 СW28 CW31

265

1661

NITROANILINY (o-, m-, p-)

6.1

T2

II

6.1

279

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 СW28 CW31

CE9

60

1662

NITROBENZEN

6.1

T1

II

6.1

279

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 СW28 CW31

CE5

60

1663

NITROFENOLE (o-, m-, p-)

6.1

T2

III

6.1

279

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1664

NITROTOLUENY CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1665

NITROKSYLENY CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1669

PENTACHLOROETAN

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1670

MERKAPTAN PERCHLOROMETYLU

6.1

T1

I

6.1

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1671

FENOL STAŁY

6.1

T2

II

6.1

279

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1672

CHLOREK FENYLOKARBYLOAMINY

6.1

T1

I

6.1

0

E5

P602

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1673

FENYLENODIAMINY (o-, m-, p-)

6.1

T2

III

6.1

279

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1674

OCTAN FENYLORTĘCI

6.1

T3

II

6.1

43

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1677

ARSENIAN POTASU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1678

ARSENIN POTASU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1679

CYJANEK MIEDZI I POTASU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1680

CYJANEK POTASU STAŁY

6.1

T5

I

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1683

ARSENIN SREBRA

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1684

CYJANEK SREBRA

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1685

ARSENIAN SODU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1686

ARSENIN SODU, ROZTWÓR WODNY

6.1

T4

II

6.1

43

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1686

ARSENIN SODU, ROZTWÓR WODNY

6.1

T4

III

6.1

43

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP2

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1687

AZYDEK SODU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1688

KAKODYLAN SODU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1689

CYJANEK SODU STAŁY

6.1

T5

I

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1690

FLUOREK SODU STAŁY

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1691

ARSENIN STRONTU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1692

STRYCHNINA lub SOLE STRYCHNINY

6.1

T2

I

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1693

MATERIAŁ DO OTRZYMYWANIA GAZÓW ŁZAWIĄCYCH CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

I

6.1

274

0

E5

P001

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1693

MATERIAŁ DO OTRZYMYWANIA GAZÓW ŁZAWIĄCYCH CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

274

0

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1694

CYJANKI BROMOBENZYLU CIEKŁE

6.1

T1

I

6.1

138

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1695

CHLOROACETON STABILIZOWANY

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP35

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

1697

CHLOROACETOFENON STAŁY

6.1

T2

II

6.1

0

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1698

DIFENYLOAMINOCHLOROARSYNA

6.1

T3

I

6.1

0

E5

P002

MP18

T6

TP33

S10AH

TU15

1

CW13 CW28 CW31

66

1699

DIFENYLOCHLOROARSYNA CIEKŁA

6.1

T3

I

6.1

0

E5

P001

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1700

ŚWIECE WYDZIALAJĄCE GAZ ŁZAWIĄCY

6.1

TF3

II

6.1 +4.1

0

E0

P600

2

CW13 CW28 CW31

64

1701

BROMEK KSYLILU CIEKŁY

6.1

T1

II

6.1

0

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1702

1,1,2,2-TETRACHLOROETAN

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1704

DITIOPIROFOSFORAN TETRAETYLU

6.1

T1

II

6.1

43

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1707

ZWIĄZEK TALU, I.N.O.

6.1

T5

II

6.1

43 274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1708

TOLUIDYNY CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

279

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 СW28 CW31

CE5

60

1709

2,4-TOLUILENODIAMINA STAŁA

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1710

TRICHLOROETYLEN

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1711

KSYLIDYNY CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1712

ARSENIAN CYNKU lub ARSENIN CYNKU lub ARSENIAN CYNKU I ARSENIN CYNKU, MIESZANINA

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1713

CYJANEK CYNKU

6.1

T5

I

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

1714

FOSFOREK CYNKU

4.3

WT2

I

4.3 +6.1

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23 CW28

Х462

1715

BEZWODNIK OCTOWY

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

1716

BROMEK ACETYLU

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

80

1717

CHLOREK ACETYLU

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР19

Т8

ТР2

L4BH

2

CE7

Х338

1718

FOSFORAN BUTYLU

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

МР19

Т4

ТР1

L4BN

3

W12

CE8

80

1719

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY CIEKŁY, I.N.O.

8

C5

II

8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

МР15

Т11

ТР2 ТР27

L4BN

2

CE6

80

1719

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY CIEKŁY, I.N.O.

8

C5

III

8

274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

МР19

Т7

ТР1 ТР28

L4BN

3

W12

CE6

80

1722

CHLOROMRÓWCZAN ALLILU

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

0

E5

P001

МР8 МР17

Т14

ТР2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

668

1723

JODEK ALLILU

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР19

Т7

ТР2

L4BH

2

CE7

338

1724

ALLILOTRICHLOROSILAN STABILIZOWANY

8

CF1

II

8 +3

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

CE6

Х839

1725

BROMEK GLINU BEZWODNY

8

C2

II

8

588

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

СЕ10

80

1726

CHLOREK GLINU BEZWODNY

8

C2

II

8

588

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

СЕ10

80

1727

WODOROFLUOREK AMONU STAŁY

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

В4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

СЕ10

80

1728

AMYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1729

CHLOREK ANIZOILU

8

C4

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

В4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

80

1730

PENTACHLOREK ANTYMONU CIEKŁY

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

Х80

1731

PENTACHLOREK ANTYMONU, ROZTWÓR

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1731

PENTACHLOREK ANTYMONU, ROZTWÓR

8

C1

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

МР19

Т4

ТР1

L4BN

3

W12

СЕ8

80

1732

PENTAFLUOREK ANTYMONU

8

CT1

II

8 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CW13 CW28

CE6

86

1733

TRICHLOREK ANTYMONU

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

L4BN SGAN

2

W11

CE10

80

1736

CHLOREK BENZOILU

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

80

1737

BROMEK BENZYLU

6.1

TC1

II

6.1 +8

0

E4

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

68

1738

CHLOREK BENZYLU

6.1

TC1

II

6.1 +8

0

E4

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

68

1739

CHLOROMRÓWCZAN BENZYLU

8

C9

I

8

E0

P001

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

88

1740

WODOROFLUORKI STAŁE, I.N.O.

8

C2

II

8

517

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAN

2

W11

CE10

80

1740

WODOROFLUORKI STAŁE, I.N.O.

8

C2

III

8

517

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV

3

VW9

CE11

80

1741

TRICHLOREK BORU

2

2TC

2.3 +8

0

E0

P200

MP9

(M)

1

CW9 CW10 CW36

268

1742

KOMPLEKS TRIFLUOREK BORU KWAS OCTOWY CIEKŁY

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

80

1743

KOMPLEKS TRIFLUOREK BORU KWAS PROPIONOWY CIEKŁY

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

80

1744

BROM lub BROM, ROZTWÓR

8

CT1

I

8 +6.1

0

E0

P804

MP2

T22

TP2 TP10

L21DH(+)

TU14 TU33 TU38 TC5 TE21 TE22 TE25 TT2 TM3 TM5

1

CW13 CW28

886

1745

PENTAFLUOREK BROMU

5.1

OTC

I

5.1 +6.1 +8

0

E0

P200

MP2

Т22

ТР2

L10DH

TU3 TU38 ТЕ16 ТЕ22

1

СW24 CW28

568

1746

TRIFLUOREK BROMU

5.1

OTC

I

5.1 +6.1 +8

0

E0

P200

MP2

Т22

ТР2

L10DH

TU3 TU38 ТЕ16 ТЕ22

1

CW24 CW28

568

1747

BUTYLOTRICHLOROSILAN

8

CF1

II

8 +3

0

E0

Р010

MP15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х83

1748

PODCHLORYN WAPNIA SUCHY lub PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINA SUCHA, zawierająca ponad 39% aktywnego chloru (8,8% aktywnego tlenu)

5.1

O2

II

5.1

314

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4 B13

МР10

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW35

СЕ10

50

1748

PODCHLORYN WAPNIA SUCHY lub PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINA SUCHA, zawierająca ponad 39% aktywnego chloru (8,8% aktywnego tlenu)

5.1

O2

III

5.1

316

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B4 B13

МР10

SGAV

TU3

3

CW24 CW35

СЕ11

50

1749

TRIFLUOREK CHLORU

2

2TOC

2.3 +5.1 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

(М)

РхВН (М)

TU38 ТЕ22 ТЕ25 ТА4 ТТ9 ТМ6

1

CW9 CW10 CW16 CW36

265

1750

KWAS CHLOROOCTOWY, ROZTWÓR

6.1

TC1

II

6.1 +8

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

Т7

ТР2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

СЕ5

68

1751

KWAS CHLOROOCTOWY STAŁY

6.1

TC2

II

6.1 +8

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAH

TU15

2

W11

CW13 СW28 CW31

СЕ9

68

1752

CHLOREK CHLOROACETYLU

6.1

TC1

I

6.1 +8

354

0

E0

P602

МР8 МР17

Т20

ТР2 ТР35

L10CH

TU14 TU15 TU38 ТЕ21 ТЕ22

1

CW13 CW28 CW31

668

1753

CHLOROFENYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1754

KWAS CHLOROSULFONOWY z lub bez tritlenku siarki

8

C1

I

8

0

E0

P001

MP8 MP17

T20

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

Х88

1755

KWAS CHROMOWY, ROZTWÓR

8

C1

II

8

518

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

80

1755

KWAS CHROMOWY, ROZTWÓR

8

C1

III

8

518

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

CE8

80

1756

FLUOREK CHROMU STAŁY

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAN

2

W11

СЕ10

80

1757

FLUOREK CHROMU, ROZTWÓR

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

1757

FLUOREK CHROMU, ROZTWÓR

8

C1

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

1758

TLENOCHLOREK CHROMU

8

C1

I

8

0

E0

P001

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

Х88

1759

MATERIAŁ ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

8

C10

I

8

274

0

E0

P002 DPPL07

MP18

T6

TP33

S10AN L10BH

TU38 TE22

1

W10

88

1759

MATERIAŁ ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

8

C10

II

8

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

TP33

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

80

1759

MATERIAŁ ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

8

C10

III

8

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

TP33

SGAV L4BN

3

VW9

CE11

80

1760

MATERIAŁ ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

C9

I

8

274

0

E0

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10BH

TU38 TE22

1

88

1760

MATERIAŁ ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

C9

II

8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BN

2

CE6

80

1760

MATERIAŁ ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

C9

III

8

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BN

3

W12

CE8

80

1761

ETYLENODIAMINOMIEDŹ, ROZTWÓR

8

CT1

II

8 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CW13 CW28

CE6

86

1761

ETYLENODIAMINOMIEDŹ, ROZTWÓR

8

CT1

III

8 +6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

МР19

Т7

ТР1 ТР28

L4BN

3

W12

CW13 CW28

СЕ6

86

1762

CYKLOHEKSENYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1763

CYKLOHEKSYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1764

KWAS DICHLOROOCTOWY

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР15

Т8

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1765

CHLOREK DICHLOROACETYLU

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

Х80

1766

DICHLOROFENYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1767

DIETYLODICHLOROSILAN

8

CF1

II

8 +3

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х83

1768

KWAS DIFLUOROFOSFOROWY BEZWODNY

8

C1

II

8

1 L

E2

Р001 DPPL02

МР15

Т8

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1769

DIFENYLODICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1770

DIFENYLOBROMOMETAN

8

C10

II

8

1 kg

E2

Р002 DPPL08

В4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

80

1771

DODECYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 TP7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1773

CHLOREK ŻELAZA BEZWODNY

8

C2

III

8

590

5 kg

E1

Р002 DPPL08 LP02 R001

B3

МР10

Т1

ТРЗЗ

SGAV

3

VW9

СЕ11

80

1774

ŁADUNKI DO GAŚNIC, materiał żrący ciekły

8

C11

II

8

1 L

E0

Р001

РР4

2

СЕ6

80

1775

KWAS FLUOROBOROWY

8

C1

II

8

1 L

E2

Р001 DPPL02

МР15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1776

KWAS FLUOROFOSFOROWY BEZWODNY

8

C1

II

8

1 L

E2

Р001 DPPL02

МР15

Т8

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1777

KWAS FLUOROSULFONOWY

8

C1

I

8

0

E0

Р001

МР8 МР17

Т10

ТР2

L10BH

TU38 ТЕ22

1

88

1778

KWAS FLUOROKRZEMOWY

8

C1

II

8

1 L

E2

Р001 DPPL02

МР15

Т8

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1779

KWAS MRÓWKOWY, zawierający więcej niż 85% masowych kwasu

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

83

1780

CHLOREK FUMARYLU

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1781

HEKSADECYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

MP15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1782

KWAS HEKSAFLUORO FOSFOROWY

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

Т8

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1783

HEKSAMETYLENODIAMINA, ROZTWÓR

8

C7

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1783

HEKSAMETYLENODIAMINA, ROZTWÓR

8

C7

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

Т4

ТР1

L4BN

3

W12

СЕ6

80

1784

HEKSYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

MP15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1786

KWAS FLUOROWODOROWY I KWAS SIARKOWY, MIESZANINA

8

CT1

I

8 +6.1

0

E0

P001

MP8 MP17

Т10

ТР2

L10DH

TU14 TU38 ТЕ21 ТЕ22 ТТ4

1

CW13 CW28

886

1787

KWAS JODOWODOROWY

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1787

KWAS JODOWODOROWY

8

C1

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

Т4

ТР1

L4BN

3

W12

СЕ6

80

1788

KWAS BROMOWODOROWY

8

C1

II

8

519

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1788

KWAS BROMOWODOROWY

8

C1

III

8

519

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

Т4

ТР1

L4BN

3

W12

СЕ8

80

1789

KWAS CHLOROWODOROWY (KWAS SOLNY)

8

C1

II

8

520

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

Т8

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1789

KWAS CHLOROWODOROWY (KWAS SOLNY)

8

C1

III

8

520

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

1790

KWAS FLUOROWODOROWY, zawierający więcej niż 85% fluorowodoru

8

CT1

I

8 +6.1

640l

0

E0

P802

MP2

T10

TP2

L21DH(+)

TU14 TU34 TU38 TC1 TE17 TE21 TE22 TE25 TA4 TT9 TT4 TM3

1

CW13 CW28

886

1790

KWAS FLUOROWODOROWY, zawierający więcej niż 60% fluorowodoru, lecz maksymalnie 85% fluorowodoru

8

CT1

I

8 +6.1

640J

0

E0

P001

PP81

MP8 MP17

T10

TP2

L10DH

TU14 TU38 TE21 TE22 TT4

1

CW13 CW28

886

1790

KWAS FLUOROWODOROWY, zawierający maksymalnie 60% fluorowodoru

8

CT1

II

8 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4DH

TU14 TE17 TE21 TT4

2

CW13 CW28

CE6

86

1791

PODCHLORYN, ROZTWÓR

8

C9

II

8

521

1 L

E2

P001 DPPL02

PP10 B5

MP15

T7

TP2 TP24

L4BV(+)

TE11

2

CE6

80

1791

PODCHLORYN, ROZTWÓR

8

C9

III

8

521

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

B5

MP19

T4

TP2 TP24

L4BV(+)

TE11

3

CE8

80

1792

CHLOREK JODU STAŁY

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T7

TP2

SGAN L4BN

2

W11

CE10

80

1793

FOSFORAN IZOPROPYLU

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

CE8

80

1794

SIARCZAN OŁOWIU, zawierający ponad 3% wolnego kwasu

8

C2

II

8

591

1 kg

E2

P002 DPPL08

В4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

VW9

СЕ10

80

1796

MIESZANINA NITRUJĄCA, zawierająca ponad 50% kwasu azotowego

8

CO1

I

8 +5.1

0

E0

P001

МР8 МР17

Т10

ТР2

L10BH

TU38 ТС6 ТЕ22 ТТ1

1

CW24

885

1796

MIESZANINA NITRUJĄCA, zawierająca maksymalnie 50% kwasu azotowego

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР15

Т8

ТР2

L4BN

2

CW24

СЕ6

80

1798

MIESZANINA KWASU AZOTOWEGO I KWASU CHLOROWODOROWEGO

8

COT

zakaz

1799

NONYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1800

OKTADECYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1801

OKTYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1802

KWAS NADCHLOROWY, zawierający maksymalnie 50% masowych kwasu

8

CO1

II

8 +5.1

522

1 L

E2

P001 DPPL02

МРЗ

Т7

ТР2

L4BN

2

CW24

СЕ6

85

1803

KWAS FENYLOSULFONOWY, CIEKŁY

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1804

FENYLOTRICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1805

KWAS FOSFOROWY, ROZTWÓR

8

C1

III

8

5 L

E1

Р001 DPPL03 LP01 R001

МР19

Т4

ТР1

L4BN

3

W12

СЕ8

80

1806

PENTACHLOREK FOSFORU

8

C2

II

8

1 kg

E2

Р002 DPPL08

В4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

СЕ10

80

1807

PENTATLENEK FOSFORU

8

C2

II

8

1 kg

E2

Р002 DPPL08

В4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

СЕ10

80

1808

TRIBROMEK FOSFORU

8

C1

II

8

1 L

E2

Р001 DPPL02

МР15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

Х80

1809

TRICHLOREK FOSFORU

6.1

TC3

I

6.1 +8

354

0

E0

Р602

МР8 МР17

Т20

ТР2 ТР35

L10CH

TU14 TU15 TU38 ТЕ21 ТЕ22

1

CW13 СW28 CW31

668

1810

TLENOCHLOREK FOSFORU

6.1

TC3

I

6.1 +8

354

0

E0

P602

МР8 МР17

Т20

ТР2 ТР37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

Х668

1811

WODOROFLUOREK POTASU STAŁY

8

CT2

II

8 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

CW13 CW28

СЕ10

86

1812

FLUOREK POTASU STAŁY

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

ВЗ

МР10

Т1

ТРЗЗ

SGAH

TU15

2

VW 9

CW13 CW28 CW31

СЕ11

60

1813

WODOROTLENEK POTASU STAŁY

8

C6

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

В4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

СЕ10

80

1814

WODOROTLENEK POTASU, ROZTWÓR

8

C5

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1814

WODOROTLENEK POTASU, ROZTWÓR

8

C5

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

МР19

Т4

ТР1

L4BN

3

W12

СЕ8

80

1815

CHLOREK PROPIONYLU

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР19

Т7

ТР1

L4BH

2

СЕ7

338

1816

PROPYLOTRICHLOROSILAN

8

CF1

II

8 +3

0

E0

Р010

МР10

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х83

1817

CHLOREK PIROSULFURYLU

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР15

Т8

ТР2

L4BN

2

СЕ6

Х80

1818

TETRACHLOROSILAN

8

C1

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

СЕ6

Х80

1819

GLINIAN SODU, ROZTWÓR

8

C5

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1819

GLINIAN SODU, ROZTWÓR

8

C5

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

МР19

Т4

ТР1

L4BN

3

W12

СЕ8

80

1823

WODOROTLENEK SODU STAŁY

8

C6

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

В4

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

СЕ10

80

1824

WODOROTLENEK SODU, ROZTWÓR

8

C5

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

МР15

Т7

ТР2

L4BN

2

СЕ6

80

1824

WODOROTLENEK SODU, ROZTWÓR

8

C5

III

8

5 L

E1

P001 PPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

1825

MONOTLENEK SODU

8

C6

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

CE10

80

1826

MIESZANINA NITRUJĄCA ZUŻYTA, zawierająca ponad 50% kwasu azotowego

8

CO1

I

8 +5.1

113

0

E0

P001

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

CW24

885

1826

MIESZANINA NITRUJĄCA ZUŻYTA, zawierająca maksymalnie 50% kwasu azotowego

8

C1

II

8

113

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CW24

CE6

80

1827

TETRACHLOREK CYNY BEZWODNY

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

Х80

1828

CHLORKI SIARKI

8

C1

I

8

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

Х88

1829

TRITLENEK SIARKI STABILIZOWANY

8

C1

I

8

623

0

E0

P001

MP8 MP17

T20

TP4 TP26

L10BH

TU32 TU38 TE13 TE22 TT5 TM3

1

Х88

1830

KWAS SIARKOWY, zawierający więcej niż 51% kwasu

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

80

1831

KWAS SIARKOWY DYMIĄCY

8

CT1

I

8 +6.1

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

CW13 CW28

Х886

1832

KWAS SIARKOWY ZUŻYTY

8

C1

II

8

113

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

80

1833

KWAS SIARKAWY

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

1834

CHLOREK SULFURYLU

6.1

TC3

I

6.1 +8

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

Х668

1835

WODOROTLENEK TETRAMETYLOAMONU, ROZTWÓR

8

C7

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

1835

WODOROTLENEK TETRAMETYLOAMONU, ROZTWÓR

8

C7

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2

L4BN

3

W12

CE8

80

1836

CHLOREK TIONYLU

8

C1

I

8

0

E0

P802

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

Х88

1837

CHLOREK TIOFOSFORYLU

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

Х80

1838

TETRACHLOREK TYTANU

6.1

TC3

I

6.1 +8

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

Х668

1839

KWAS TRICHLOROOCTOWY

8

C4

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

80

1840

CHLOREK CYNKU, ROZTWÓR

8

C1

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

1841

ACETALDEHYDOAMONIAK

9

M11

III

9

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP01 R001

B3 B6

MP10

T1

ТРЗЗ

SGAV

3

VW9

CW31

CE11

90

1843

DINITRO-o-KREZOLAN AMONU STAŁY

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1845

ditlenek węgla stały (suchy lód)

9

M11

nie podlega RID - jeżeli stosowany jest jako środek chłodzący, patrz 5.5.3

1846

TETRACHLOREK WĘGLA

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1847

SIARCZEK POTASU, zawierający co najmniej 30% wody krystalizacyjnej

8

C6

II

8

523

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

L4BN SGAN

2

W11

СЕ10

80

1848

KWAS PROPIONOWY, zawierający co najmniej 10%, lecz mniej niż 90% masowych kwasu

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

ТР1

L4BN

3

W12

СЕ8

80

1849

SIARCZEK SODU, zawierający co najmniej 30% wody krystalizacyjnej

8

C6

II

8

523

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

L4BN SGAN

2

W11

CE10

80

1851

LEK TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

221 601

100 ml

E4

P001

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1851

LEK TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

III

6.1

221 601

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1854

STOPY BARU PIROFORYCZNE

4.2

S4

I

4.2

0

E0

P404

MP13

T21

TP7 ТРЗЗ

0

W1

43

1855

WAPŃ PIROFORYCZNY lub STOPY WAPNIA PIROFORYCZNE

4.2

S4

I

4.2

0

E0

P404

MP13

0

W1

43

1856	szmaty zaolejone	4.2	S2	nie podlega RID
1857	odpady włókiennicze mokre	4.2	S2	nie podlega RID

1858

HEKSAFLUOROPROPYLEN (GAZ CHŁODNICZY R 1216)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1859

TETRAFLUOREK KRZEMU

2

2TC

2.3 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBH (М)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

268

1860

FLUOREK WINYLU STABILIZOWANY

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (М)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

239

1862

KROTONIAN ETYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP2

LGBF

2

СЕ7

33

1863

PALIWO LOTNICZE DO SILNIKÓW TURBINOWYCH

3

F1

I

3

363

500 ml

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP1 TP8 TP28

L4BN

1

33

1863

PALIWO LOTNICZE DO SILNIKÓW TURBINOWYCH (prężność pary w 50 °C ponad 110 kPa)

3

F1

II

3

363 640C

1 L

E2

P001

MP19

T4

TP1 TP8

L1,5BN

2

CE7

33

1863

PALIWO LOTNICZE DO SILNIKÓW TURBINOWYCH (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

363 640D

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

ТР1 ТР8

LGBF

2

CE7

33

1863

PALIWO LOTNICZE DO SILNIKÓW TURBINOWYCH

3

F1

III

3

363

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

ТР1

LGBF

3

W12

CE4

30

1865

AZOTAN n-PROPYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

В7

MP19

2

CE7

33

1866

ŻYWICA, ROZTWÓR, zapalna

3

F1

I

3

500 ml

E3

P001

MP7 MP17

Т11

ТР1 ТР8 ТР28

L4BN

1

33

1866

ŻYWICA, ROZTWÓR, zapalna (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

640C

5 L

E2

P001

PP1

MP19

Т4

ТР1 ТР8

L1,5BN

2

CE7

33

1866

ŻYWICA, ROZTWÓR, zapalna (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

640D

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

PP1

MP19

Т4

ТР1 ТР8

LGBF

2

CE7

33

1866

ŻYWICA, ROZTWÓR, zapalna

3

F1

III

3

640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

PP1

MP19

Т2

ТР1

LGBF

3

W12

CE4

30

1866

ŻYWICA, ROZTWÓR, zapalna (temperatura zapłonu powyżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

640F

5 L

E1

P001 LP01 R001

PP1

MP19

Т2

ТР1

L4BN

3

CE4

33

1866

ŻYWICA, ROZTWÓR, zapalna (temperatura zapłonu powyżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C wyższa niż 110 kPa, temperatura wrzenia ponad 35 °C)

3

F1

III

3

640G

5 L

E1

P001 LP01 R001

PP1

MP19

Т2

ТР1

L1.5BN

3

CE4

33

1866

ŻYWICA, ROZTWÓR, zapalna (temperatura zapłonu powyżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

PP1

MP19

Т2

ТР1

LGBF

3

CE4

33

1868

DEKABORAN

4.1

FT2

II

4.1 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

МР10

ТЗ

ТРЗЗ

SGAN

2

W1

CW28

CE10

46

1869

MAGNEZ lub STOPY MAGNEZU, zawierające więcej niż 50% magnezu, w granulkach, wiórach, taśmach

4.1

F3

III

4.1

59

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP11

T1

ТРЗЗ

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

1870

BOROWODOREK POTASU

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

1871

WODOREK TYTANU

4.1

F3

II

4.1

1 kg

E2

P410 DPPL04

PP40

MP11

T3

ТРЗЗ

SGAN

2

W1

СЕ10

40

1872

DITLENEK OŁOWIU

5.1

OT2

III

5.1 +6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP2

T1

ТРЗЗ

SGAN

TU3

3

CW24 CW28

CE11

56

1873

KWAS NADCHLOROWY, zawierający więcej niż 50% masowych, lecz maksymalnie 72% masowych kwasu

5.1

OC1

I

5.1 +8

60

0

E0

P502

PP28

MP3

T10

TP1

L4DN(+)

TU3 TU28 TE16

1

CW24

558

1884

TLENEK BARU

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТРЗЗ

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

1885

BENZYDYNA

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1886

CHLOREK BENZYLIDENU

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

ТР2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1887

BROMOCHLOROMETAN

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

ТР1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1888

CHLOROFORM

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

ТР2

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1889

BROMEK CYJANU

6.1

TC2

I

6.1 +8

0

E5

P002

MP18

T6

ТРЗЗ

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

668

1891

BROMEK ETYLU

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

B8

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1892

ETYLODICHLOROARSYNA

6.1

T3

I

6.1

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1894

WODOROTLENEK FENYLORTĘCI

6.1

T3

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAH

TU15

2

W11

CW13 СW28 CW31

CE9

60

1895

AZOTAN FENYLORTĘCI

6.1

T3

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

1897

TETRACHLOROETYLEN

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1898

JODEK ACETYLU

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

1902

FOSFORAN DIIZOOKTYLU

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

СЕВ

80

1903

ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O,

8

C9

I

8

274

0

E0

P001

MP8 MP17

L10BH

TU38 TE22

1

88

1903

ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

C9

II

8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

L4BN

2

CE6

80

1903

ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

C9

III

8

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BN

3

W12

CE8

80

1905

KWAS SELENOWY

8

C2

I

8

0

E0

P002 DPPL07

MP18

T6

ТРЗЗ

S10AN

1

W10

88

1906

KWAS SIARKOWY ODPADOWY

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2 TP28

L4BN

2

CE6

80

1907

WAPNO SODOWANE, zawierające więcej niż 4% wodorotlenku sodu

8

C6

III

8

62

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТРЗЗ

SGAV

3

VW9

CE11

80

1908

CHLORYN, ROZTWÓR

8

C9

II

8

521

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2 TP24

L4BV(+)

TE11

2

CE6

80

1908

CHLORYN, ROZTWÓR

8

C9

III

8

521

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP2 TP24

L4BV(+)

TE11

3

W12

CE8

80

1910

tlenek wapnia

8

C6

nie podlega RID

1911

DIBORAN

2

2TF

2.3 +2.1

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

263

1912

CHLOREK METYLU I DICHLOROMETAN, MIESZANINA

2

2F

2.1 (+13)

228

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1913

NEON SKROPLONY SCHŁODZONY

2

ЗА

2.2 (+13)

593

120 ml

E1

P203

MP9

TP5

RxBN

TU19 TA4 TT9 TM6

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

22

1914

PROPIONIANY BUTYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1915

CYKLOHEKSANON

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1916

ETER 2,2'-DICHLORODIETYLOWY

6.1

TF1

II

6.1 +3

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU 15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

63

1917

AKRYLAN ETYLU STABILIZOWANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

339

1918

IZOPROPYLOBENZEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1919

AKRYLAN METYLU STABILIZOWANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

339

1920

NONANY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

1921

PROPYLENOIMINA STABILIZOWANA

3

FT1

I

3 +6.1

0

E0

P001

MP2

T14

TP2

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22 TE25

1

CW13 CW28

336

1922

PIROLIDYNA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

1923

PODSIARCZYN WAPNIA (HYDROSULFID WAPNIA)

4.2

S4

II

4.2

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТРЗЗ

SGAN

2

W1

CE10

40

1928

BROMEK METYLOMAGNEZU W ETERZE ETYLOWYM

4.3

WF1

I

4.3 +3

0

E0

P402

RR8

MP2

L10DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TE21 TE22 TM2

0

W1

CW23

X323

1929

PODSIARCZYN POTASU (HYDROSULFID POTASU)

4.2

S4

II

4.2

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТРЗЗ

SGAN

2

W1

CE10

40

1931

PODSIARCZYN CYNKU

9

M11

III

9

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТРЗЗ

SGAV

3

VW9

CW31

CE11

90

1932

CYRKON, ODPADY

4.2

S4

III

4.2

524 592

0

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТРЗЗ

SGAN

3

W1

VW4

CE11

40

1935

CYJANEK, ROZTWÓR, I.N.O.

6.1

T4

I

6.1

274 525

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

1935

CYJANEK, ROZTWÓR, I.N.O.

6.1

T4

II

6.1

274 525

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15 TE15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

1935

CYJANEK, ROZTWÓR, I.N.O.

6.1

T4

III

6.1

274 525

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

1938

KWAS BROMOOCTOWY, ROZTWÓR

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

1938

KWAS BROMOOCTOWY, ROZTWÓR

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T7

TP2

L4BN

3

CE8

80

1939

TLENOBROMEK FOSFORU

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

СЕ10

80

1940

KWAS TIOGLIKOLOWY

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

1941

DIBROMODIFLUOROMETAN

9

M11

III

9

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP15

T11

TP2

L4BN

3

CW31

CE8

90

1942

AZOTAN AMONU, zawierający maksymalnie 0,2% całkowitą ilość materiałów palnych (włącznie z materiałami organicznymi, jako równoważnik węgla) i wolny od domieszek innych materiałów

5.1

O2

5.1

306 611

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1 BK1 BK2

ТРЗЗ

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

1944

ZAPAŁKI BEZPIECZNE (zeszyciki, liściki lub pudełka)

4.1

F1

III

4.1

293

5 kg

E1

P407 R001

MP11

4

W1

CE11

40

1945

ZAPAŁKI WOSKOWANE

4.1

F1

III

4.1

293

5 kg

E1

P407 R001

MP11

4

W1

CE11

40

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, duszące

2

5A

2.2

190 327 344 625

1 L

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

3

W14

CW9 CW12

CE2

20

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, żrące

2

5C

2.2 +8

190 327 344 625

1 L

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

1

W14

CW9 CW12

CE2

28

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, żrące, utleniające

2

5CO

2.2 +5.1 +8

190 327 344 625

1 L

E0

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

1

W14

CW9 CW12

CE2

285

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, zapalne

2

5F

2.1

190 327 344 625

1 L

E0

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

2

W14

CW9 CW12

CE2

23

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, zapalne, żrące

2

5FC

2.1 +8

190 327 344 625

1 L

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

1

W14

CW9 CW12

CE2

238

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, utleniające

2

5O

2.2 +5.1

190 327 344 625

1 L

E0

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

3

W14

CW9 CW12

CE2

25

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, trujące

2

5T

2.2 +6.1

190 327 344 625

120 ml

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

1

W14

CW9 CW12 CW28

26

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, trujące, żrące

2

5TC

2.2 +6.1 +8

190 327 344 625

120 ml

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

1

W14

CW9 CW12 CW28

268

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, trujące, zapalne

2

5TF

2.1 +6.1

190 327 344 625

120 ml

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

1

W14

CW9 CW12 CW28

263

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, trujące, zapalne, żrące

2

5TFC

2.1 +6.1 +8

190 327 344 625

120 ml

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

1

W14

CW9 CW12 CW28

263

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, trujące, utleniające

2

5TO

2.2 +5.1 +6.1

190 327 344 625

120 ml

E0

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

1

W14

CW9 CW12 CW28

265

1950

POJEMNIKI AEROZOLOWE, trujące, utleniające, żrące

2

5TOC

2.2 +5.1 +6.1 +8

190 327 344 625

120 ml

E0

P207 LP02

PP87 RR6 L2

MP9

1

W14

CW9 CW12 CW28

265

1951

ARGON SKROPLONY SCHŁODZONY

2

ЗА

2.2 (+13)

593

120 ml

E1

P203

MP9

TP5

RxBN

TU19 ТА4 ТТ9 ТМ6

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

СЕ2

22

1952

TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 9% tlenku etylenu

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

ТА4 ТТ9 ТМ6

3

CW9 CW10 CW36

СЕЗ

20

1953

GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.

2

1TF

2.3 +2.1 (+13)

274

0

E0

P200

MP9

(M)

СхВН (М)

TU6 TU38 ТЕ22 ТЕ25 ТА4 ТТ9

1

CW9 CW10 СW36

263

1954

GAZ SPRĘŻONY ZAPALNY, I.N.O.

2

1F

2.1 (+13)

274 660

0

E0

P200

MP9

(M)

CxBN (М)

TU38 ТЕ22 ТА4 ТТ9

2

CW9 CW10 СW36

СЕЗ

23

1955

GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY, I.N.O.

2

1T

2.3 (+13)

274

0

E0

P200

MP9

(M)

СхВН (М)

TU6 TU38 ТЕ22 ТЕ25 ТА4 ТТ9

1

CW9 CW10 СW36

26

1956

GAZ SPRĘŻONY, I.N.O.

2

1A

2.2 (+13)

274 655

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

CxBN (М)

TU38 ТЕ22 ТА4 ТТ9

2

CW9 CW10 СW36

СЕЗ

20

1957

DEUTER SPRĘŻONY

2

1F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1958

1,2-DICHLORO-1,1,2,2-TETRAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 114)

2

2А

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1959

1,1-DIFLUOROETYLEN (GAZ CHŁODNICZY R 1132a)

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

239

1961

ETAN SKROPLONY SCHŁODZONY

2

3F

2.1 (+13)

0

E0

P203

MP9

TP5

RxBN

TU18 TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

223

1962

ETYLEN

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1963

HEL SKROPLONY SCHŁODZONY

2

3А

2.2 (+13)

593

120 ml

E1

P203

MP9

TP5 TP34

RxBN

TU19 TA4 TT9 TM6

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

22

1964

WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SPRĘŻONA, I.N.O.

2

1F

2.1 (+13)

274

0

E0

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1965

WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I. N.O. (mieszanina A, A 01, A 02, A 0, A 1, В 1, В 2, В, С)

2

2F

2.1 (+13)

274 583 660

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1966

WODÓR SKROPLONY SCHŁODZONY

2

3F

2.1 (+13)

0

E0

P203

MP9

TP5 TP23 TP34

RxBN

TU18 TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

223

1967

GAZ INSEKTOBÓJCZY TRUJĄCY, I.N.O.

2

2T

2.3 (+13)

274

0

EO

P200

MP9

(M)

РхВН (M)

TU6 TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

26

1968

GAZ INSEKTOBÓJCZY, I.N.O.

2

2A

2.2 (+13)

274

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

1969

IZOBUTAN

2

2F

2.1 (+13)

657 660

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1970

KRYPTON SKROPLONY SCHŁODZONY

2

ЗА

2.2 (+13)

593

120 ml

E1

P203

MP9

TP5

RxBN

TU19 TA4 TT9 TM6

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

22

1971

METAN SPRĘŻONY lub GAZ ZIEMNY SPRĘŻONY o wysokiej zawartości metanu

2

1F

2.1 (+13)

660

0

E0

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

1972

METAN SKROPLONY SCHŁODZONY lub GAZ ZIEMNY SKROPLONY SCHŁODZONY o wysokiej zawartości metanu

2

3F

2.1 (+13)

0

E0

P203

MP9

TP5

RxBN

TU18 TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

223

1973

CHLORODIFLUOROMETAN I CHLOROPENTAFLUOROETAN, MIESZANINA o stałej temperaturze wrzenia, zawierająca ok. 49% chlorodifluorometanu (GAZ CHŁODNICZY R 502)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

СЕЗ

20

1974

BROMOCHLORODIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 12B1)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

СЕЗ

20

1975

TLENEK AZOTU I TETRATLENEK DIAZOTU, MIESZANINA (TLENEK AZOTU I DITLENEK AZOTU, MIESZANINA)

2

2TOC

2.3 +5.1 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

265

1976

OKTAFLUOROCYKLOBUTAN (GAZ CHŁODNICZY RC 318)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

СЕЗ

20

1977

AZOT SKROPLONY SCHŁODZONY

2

ЗА

2.2 (+13)

345 346 593

120 ml

E1

P203

MP9

TP5

RxBN

TU19 TA4 TT9 TM6

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

СЕ2

22

1978

PROPAN

2

2F

2.1 (+13)

657 660

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

СW9 CW10 CW36

СЕЗ

23

1982

TETRAFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 14)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

СЕЗ

20

1983

1-CHLORO-2,2,2-TRIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 133a)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

СЕЗ

20

1984

TRIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 23)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

СЕЗ

20

1986

ALKOHOLE ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.

3

FT1

I

3 +6.1

274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

1986

ALKOHOLE ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.

3

FT1

II

3 +6.1

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

1986

ALKOHOLE ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.

3

FT1

III

3 +6.1

274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

3

W12

CW13 CW28

CE4

36

1987

ALKOHOLE, I.N.O. (prężność pary w 50 °C ponad 110 kPa)

3

F1

II

3

274 601 640C

1 L

E2

P001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

L1,5BN

2

CE7

33

1987

ALKOHOLE, I.N.O. (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

274 601 640D

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

LGBF

2

CE7

33

1987

ALKOHOLE, I.N.O.

3

F1

III

3

274 601

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

3

W12

CE4

30

1988

ALDEHYDY ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.

3

FT1

I

3 +6.1

274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

1988

ALDEHYDY ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.

3

FT1

II

3 +6.1

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

1988

ALDEHYDY ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.

3

FT1

III

3 +6.1

274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

3

W12

CW13 CW28

CE4

36

1989

ALDEHYDY, I.N.O.

3

F1

I

3

274

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP1 TP27

L4BN

1

33

1989

ALDEHYDY, I.N.O. (prężność pary w 50 °C ponad 110 kPa)

3

F1

II

3

274 640C

1 L

E2

P001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

L1,5BN

2

CE7

33

1989

ALDEHYDY, I.N.O. (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

274 640D

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

LGBF

2

CE7

33

1989

ALDEHYDY, I.N.O.

3

F1

III

3

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

3

W12

CE4

30

1990

ALDEHYD BENZOESOWY

9

M11

III

9

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP15

T2

TP1

LGBV

3

W12

CW31

CE8

90

1991

CHLOROPREN STABILIZOWANY

3

FT1

I

3 +6.1

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP6

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

1992

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O.

3

FT1

I

3 +6.1

274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

1992

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O.

3

FT1

II

3 +6.1

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

1992

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O.

3

FT1

III

3 +6.1

274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

3

W12

CW13 CW28

CE4

36

1993

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O.

3

F1

I

3

274

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP1 TP27

L4BN

1

33

1993

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O. (prężność pary w 50 °C ponad 110 kPa)

3

F1

II

3

274 601 640C

1 L

E2

P001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

L1,5BN

2

CE7

33

1993

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O. (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

274 601 640D

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

LGBF

2

CE7

33

1993

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O.

3

F1

III

3

274 601 640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

3

W12

CE4

30

1993

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY. I.N.O. (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

274 601 640 F

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

L4BN

3

CE4

33

1993

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O. (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C ponad 110 kPa, temperatura wrzenia ponad 35 °C)

3

F1

III

3

274 601 640G

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

L1,5BN

3

CE4

33

1993

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O. (temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

274 601 640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

3

CE4

33

1994

PENTAKARBONYLEK ŻELAZA

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P601

MP2

T22

TP2

L15CH

TU14 TU15 TU31 TU38 TE21 TE22 TE25 TM3

1

CW13 CW28 CW31

663

1999

SMOŁY CIEKŁE, w tym oleje drogowe i cutback-bitumy (asfalt upłynniony) (prężność pary w 50 °C ponad 110 kPa)

3

F1

II

3

640C

5 L

E2

P001

MP19

T3

TP3 TP29

L1,5BN

2

CE7

33

1999

SMOŁY CIEKŁE, w tym oleje drogowe i cutback-bitumy (asfalty upłynnione) (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

640D

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T3

TP3 TP29

LGBF

2

CE7

33

1999

SMOŁY CIEKŁE, w tym oleje drogowe i cutback-bitumy (asfalty upłynnione)

3

F1

III

3

640E

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T1

TP3

LGBF

3

W12

CE4

30

1999

SMOŁY CIEKŁE, w tym oleje drogowe i cutback-bitumy (asfalty upłynnione) temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (temperatura wrzenia maksymalnie 35 °C)

3

F1

III

3

640F

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T1

TP3

L4BN

3

CE4

33

1999

SMOŁY CIEKŁE, w tym oleje drogowe i cutback-bitumy (asfalty upłynnione) temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa, temperatura wrzenia ponad 35 °C)

3

F1

III

3

640G

5 L

E1

P001 LP01 R001

MP19

T1

TP3

L1,5BN

3

CE4

33

1999

SMOŁY CIEKŁE, w tym oleje drogowe i cutback-bitumy (asfalty upłynnione) temperatura zapłonu poniżej 23 °C i lepkość zgodna z 2.2.3.1.4), (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

III

3

640H

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T1

TP3

LGBF

3

CE4

33

2000

CELULOID w blokach, prętach, walcach, płytach, rurach itp., z wyjątkiem kawałków

4.1

F1

III

4.1

502

5 kg

E1

P002 LP02 R001

PP7

MP11

3

W1

CE 11

40

2001

NAFTENIANY KOBALTU, PROSZEK

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP11

T1

ТРЗЗ

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

2002

CELULOID, ODPAD

4.2

S2

III

4.2

526 592

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

PP8 B3

MP14

3

W1

CE11

40

2004

AMIDEK MAGNEZU

4.2

S4

II

4.2

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТРЗЗ

SGAN

2

W1

CE10

40

2006

TWORZYWA SZTUCZNE NA BAZIE NITROCELULOZY, SAMONAGRZEWAJĄCE SIĘ, I.N.O.

4.2

S2

III

4.2

274 528

0

E1

P002 R001

MP14

3

W1

CE11

40

2008

CYRKON, PROSZEK SUCHY

4.2

S4

I

4.2

524 540

0

E0

P404

MP13

T21

TP7 ТРЗЗ

0

W1

43

2008

CYRKON, PROSZEK SUCHY

4.2

S4

II

4.2

524 540

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТРЗЗ

SGAN

2

W1

CE10

40

2008

CYRKON, PROSZEK SUCHY

4.2

S4

III

4.2

540

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТРЗЗ

SGAN

3

W1

VW4

CE11

40

2009

CYRKON SUCHY, blachy, taśmy lub spirale (cieńsze niż 18 µm)

4.2

S4

III

4.2

524 592

0

E1

P002 LP02 R001

MP14

3

W1

VW4

CE11

40

2010

WODOREK MAGNEZU

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

2011

FOSFOREK MAGNEZU

4.3

WT2

I

4.3 +6.1

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23 CW28

X462

2012

FOSFOREK POTASU

4.3

WT2

I

4.3 +6.1

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23 CW28

X462

2013

FOSFOREK STRONTU

4.3

WT2

I

4.3 +6.1

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23 CW28

X462

2014

NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY, zawierający co najmniej 20% lecz maksymalnie 60% nadtlenku wodoru (stabilizowany według potrzeb)

5.1

OC1

II

5.1 +8

1 L

E2

P504 DPPL02

PP10 B5

MP15

T7

ТР2 ТР6 ТР24

L4BV(+)

TU3 TC2 TE8 TE11 TT1

2

CW24

CE6

58

2015

NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY STABILIZOWANY, zawierający więcej niż 70% nadtlenku wodoru

5.1

OC1

I

5.1 +8

640N

0

E0

P501

MP2

T9

TP2 TP6 TP24

L4DV(+)

TU3 TU28 TC2 TE8 TE9 TE16 TT1

1

W5

CW24

559

2015

NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY STABILIZOWANY, zawierający więcej niż 60%, lecz maksymalnie 70% nadtlenku wodoru

5.1

OC1

I

5.1 +8

6400

0

E0

P501

MP2

T9

TP2 TP6 TP24

L4BV(+)

TU3 TU28 TC2 TE7 TE8 TE9 TE16 TT1

1

W5

CW24

559

2016

AMUNICJA TRUJĄCA NIEWYBUCHOWA, bez ładunku rozrywającego lub miotającego, nieostra

6.1

T2

II

6.1

0

E0

P600

MP10

2

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2017

AMUNICJA ŁZAWIĄCA NIEWYBUCHOWA, bez ładunku rozrywającego lub miotającego, nieostra

6.1

TC2

II

6.1 +8

0

E0

P600

2

CW13 CW28 CW31

68

2018

CHLOROANILINY STAŁE

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2019

CHLOROANILINY CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2020

CHLOROFENOLE STAŁE

6.1

T2

III

6.1

205

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТРЗЗ

SGAH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2021

CHLOROFENOLE CIEKŁE

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2022

KWAS KREZOLOWY

6.1

TC1

II

6.1 +8

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

68

2023

EPICHLOROHYDRYNA

6.1

TF1

II

6.1 +3

279

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 СW28 CW31

CE5

63

2024

ZWIĄZEK RTĘCI CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T4

I

6.1

43 274

0

E5

P001

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

2024

ZWIĄZEK RTĘCI CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T4

II

6.1

43 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2024

ZWIĄZEK RTĘCI CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T4

III

6.1

43 274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2025

ZWIĄZEK RTĘCI STAŁY, I.N.O.

6.1

T5

I

6.1

43 274 529 585

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТРЗЗ

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

2025

ZWIĄZEK RTĘCI STAŁY, I.N.O.

6.1

T5

II

6.1

43 274 529 585

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2025

ZWIĄZEK RTĘCI STAŁY, I.N.O.

6.1

T5

III

6.1

43 274 529 585

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТРЗЗ

SGAH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2026

ZWIĄZEK FENYLORTĘCI, I.N.O.

6.1

T3

I

6.1

43 274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТРЗЗ

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

2026

ZWIĄZEK FENYLORTĘCI, I.N.O.

6.1

T3

II

6.1

43 274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2026

ZWIĄZEK FENYLORTĘCI, I.N.O.

6.1

T3

III

6.1

43 274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТРЗЗ

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2027

ARSENIN SODU STAŁY

6.1

T5

II

6.1

43

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2028

BOMBY DYMNE NIEWYBUCHOWE, zawierające materiał żrący ciekły, bez zapalnika

8

C11

II

8

0

E0

P803

2

80

2029

HYDRAZYNA, BEZWODNA

8

CFT

I

8 +3 +6.1

0

E0

P001

MP8 MP17

1

CW13 CW28

886

2030

HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY zawierający wiecej niż 37% masowych hydrazyny

8

CT1

I

8 +6.1

530

0

E0

P001

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

CW13 CW28

886

2030

HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY zawierający wiecej niż 37% masowych hydrazyny

8

CT1

II

8 +6.1

530

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CW13 CW28

CE6

86

2030

HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY zawierający wiecej niż 37% masowych hydrazyny

8

CT1

III

8 +6.1

530

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CW13 CW28

CE6

86

2031

KWAS AZOTOWY, inny niż czerwony dymiący, zawierający więcej niż 70% kwasu

8

CO1

8 +5.1

0

E0

P001

PP81

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TC6 TE22 TT1

1

CW24

885

2031

KWAS AZOTOWY, inny niż czerwony dymiący, zawierający co najmniej 65%, lecz maksymalnie 70 % kwasu

8

CO1

II

8 +5.1

1 L

E2

P001 DPPL02

PP81 B15

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

85

2031

KWAS AZOTOWY, inny niż czerwony dymiący, zawierający mniej niż 65% kwasu

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

PP81 B15

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

80

2032

KWAS AZOTOWY CZERWONY DYMIĄCY

8

COT

I

8 +5.1 +6.1

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10BH

TU38 TC6 TE22 TT1

1

CW13 CW24 CW28

856

2033

MONOTLENEK POTASU

8

C6

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТРЗЗ

SGAN

2

W11

CE10

80

2034

WODÓR I METAN, MIESZANINA SPRĘŻONA

2

1F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

2035

1,1,1-TRIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 143a)

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

2036

KSENON

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

2037

NACZYNIE MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE), bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania

2

5A

2.2

191 303 344

1 L

E0

P003

PP17 RR6

MP9

3

CW9 CW12

CE2

20

2037

NACZYNIE MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE), bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania

2

5F

2.1

191 303 344

1 L

E0

P003

PP17 RR6

MP9

2

CW9 CW12

CE2

23

2037

NACZYNIE MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE), bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania

2

5O

2.2 +5.1

191 303 344

1 L

EO

P003

PP17 RR6

MP9

3

CW9 CW12

CE2

25

2037

NACZYNIE MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE), bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania

2

5T

2.3

303 344

120 ml

E0

P003

PP17 RR6

MP9

1

CW9 CW12

26

2037

NACZYNIE MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE), bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania

2

5TC

2.3 +8

303 344

120 ml

E0

P003

PP17 RR6

MP9

1

CW9 CW12

268

2037

NACZYNIE MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE), bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania

2

5TF

2.3 +2.1

303 344

120 ml

E0

P003

PP17 RR6

MP9

1

CW9 CW12

263

2037

NACZYNIE MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE), bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania

2

5TFC

2.3 +2.1 +8

303 344

120 ml

E0

P003

PP17 RR6

MP9

1

CW9 CW12

263

2037

NACZYNIE MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE), bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania

2

5TO

2.3 +5.1

303 344

120 ml

E0

P003

PP17 RR6

MP9

1

CW9 CW12

265

2037

NACZYNIE MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE), bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania

2

5TOC

2.3 +5.1 +8

303 344

120 ml

E0

P003

PP17 RR6

MP9

1

CW9 CW12

265

2038

DINITROTOLUENY CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2044

2,2-DIMETYLOPROPAN

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

2045

ALDEHYD IZOMASŁOWY (ALDEHYD IZOBUTYROWY)

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2046

CYMENY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2047

DICHLOROPROPENY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

3

CE7

33

2047

DICHLOROPROPENY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2048

DICYKLOPENTADIEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2049

DIETYLOBENZEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2050

DIIZOBUTYLEN, ZWIĄZKI IZOMERYCZNE

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2051

2-DIMETYLOAMINOETANOL

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

2052

DIPENTEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2053

METYLOIZOBUTYLOKARBINOL

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2054

MORFOLINA

8

CF1

I

8 +3

0

E0

P001

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

883

2055

STYREN, MONOMER STABILIZOWANY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

39

2056

TETRAWODOROFURAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2057

TRIPROPYLEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2057

TRIPROPYLEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2058

ALDEHYD WALERIANOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2059

NITROCELULOZA, ROZTWÓR, ZAPALNY, zawierający maksymalnie 12,6% azotu w suchej masie i maksymalnie 55% nitrocelulozy

3

D

I

3

198 531

0

E0

P001

MP7 MP17

T11

TP1 TP8 TP27

L4BN

1

33

2059

NITROCELULOZA, ROZTWÓR ZAPALNY, zawierający maksymalnie 12,6% azotu w suchej masie i maksymalnie 55% nitrocelulozy (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

D

II

3

198 531 640C

1 L

E0

P001 DPPL02

MP19

T4

TP1 TP8

L1,5BN

2

CE7

33

2059

NITROCELULOZA, ROZTWÓR ZAPALNY, zawierający maksymalnie 12,6% azotu w suchej masie i maksymalnie 55% nitrocelulozy (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

D

II

3

198 531 640 D

1 L

E0

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1 TP8

LGBF

2

CE7

33

2059

NITROCELULOZA, ROZTWÓR ZAPALNY, zawierający maksymalnie 12,6% azotu w suchej masie i maksymalnie 55% nitrocelulozy

3

D

III

3

198 531

5 L

E0

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2067

NAWOZY SZTUCZNE ZAWIERAJĄCE AZOTAN AMONU

5.1

O2

III

5.1

186 306 307

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1 BK1 BK2

ТРЗЗ

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

2071

nawozy sztuczne, zawierające azotan amonu, jednorodne mieszaniny typu azotowo/ fosforowego, azotowo/potasowego lub azotowo/fosforowo/ potasowego, zawierające maksymalnie 70% azotanu amonu i maksymalnie 0,4% wszystkich materiałów palnych/ organicznych, wyrażonych jako równoważnik węgla lub maksymalnie 45% azotanu amonu bez ograniczenia zawartości materiałów palnych

9

M11

nie podlega RID

2073

AMONIAK ROZTWÓR, w wodzie, o gęstości względnej w 15 °C mniejszej niż 0,88, zawierający więcej niż 35%, lecz maksymalnie 50% amoniaku

2

4A

2.2 (+13)

532

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10

CE2

20

2074

AKRYLAMID STAŁY

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТРЗЗ

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2075

CHLORAL BEZWODNY STABILIZOWANY

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

69

2076

KREZOLE CIEKŁE

6.1

TC1

II

6.1 +8

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

68

2077

alfa-NAFTYLOAMINA

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТРЗЗ

SGAH L4BH

TU15

2

VW 9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2078

DIIZOCYJANIAN TOLUENU

6.1

T1

II

6.1

279

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

СЕ5

60

2079

DIETYLENOTRIAMINA

8

C7

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

СЕ6

80

2186

CHLOROWODÓR SKROPLONY SCHŁODZONY

2

3TC

zakaz

2187

DITLENEK WĘGLA SKROPLONY SCHŁODZONY

2

3А

2.2 (+13)

593

120 ml

E1

P203

MP9

TP5

RxBN

TU19 ТА4 ТТ9 ТМ6

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

СЕ2

22

2188

ARSYNA

2

2TF

2.3 +2.1

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

263

2189

DICHLOROSILAN

2

2TFC

2.3 +2.1 +8 (+13)

0

P200

MP9

(M)

РхВН (M)

TU38 ТЕ22 ТЕ25 ТА4 ТТ9 ТМ6

1

CW9 CW10 CW36

263

2190

DIFLUOREK TLENU SPRĘŻONY

2

1TOC

2.3 +5.1 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

265

2191

FLUOREK SULFURYLU

2

2T

2.3 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

РхВН (М)

TU38 ТЕ22 ТЕ25 ТА4 ТТ9 ТМ6

1

CW9 CW10 CW36

26

2192

GERMAN

2

2TF

2.3 +2.1

632

0

E0

P200

MP9

(M)

1

CW9 CW10 CW36

263

2193

HEKSAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 116)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (М)

ТА4 ТТ9 ТМ6

3

CW9 CW10 CW36

СЕ3

20

2194

HEKSAFLUOREK SELENU

2

2TC

2.3 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

268

2195

HEKSAFLUOREK TELLURU

2

2TC

2.3 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

268

2196

HEKSAFLUOREK WOLFRAMU

2

2TC

2.3 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

268

2197

JODOWODÓR BEZWODNY

2

2TC

2.3 +8 (+13)

0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

268

2198

PENTAFLUOREK FOSFORU

2

2TC

2.3 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

268

2199

FOSFINA

2

2TF

2.3 +2.1

632

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

263

2200

PROPADIEN STABILIZOWANY

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

СЕ3

239

2201

PODTLENEK AZOTU SKROPLONY SCHŁODZONY

2

3O

2.2 +5.1 (+13)

0

P203

MP9

TP5 TP22

RxBN

TU7 TU19 TA4 TT9 TM6

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

225

2202

SELENOWODÓR BEZWODNY

2

2TF

2.3 +2.1

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

263

2203

SILAN

2

2F

2.1 (+13)

632

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

23

2204

SIARCZEK KARBONYLU

2

2TF

2.3 +2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

263

2205

ADYPONITRYL

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T3

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2206

IZOCYJANIANY TRUJĄCE, I.N.O. lub IZOCYJANIAN, ROZTWÓR TRUJĄCY, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

274 551

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2206

IZOCYJANIANY TRUJĄCE, I.N.O. lub IZOCYJANIAN, ROZTWÓR TRUJĄCY, I.N.O.

6.1

T1

III

6.1

274 551

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2208

PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINA SUCHA, zawierająca ponad 10%, lecz maksymalnie 39% aktywnego chloru

5.1

O2

III

5.1

314

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3 B13 L3

MP10

SGAN

TU3

3

CW24 CW35

CE11

50

2209

FORMALDEHYD, ROZTWÓR, zawierający co najmniej 25% formaldehydu

8

C9

III

8

533

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2210

MANEB lub MANEB, PREPARATY, zawierające co najmniej 60% masowych manebu

4.2

SW

III

4.2 +4.3

273

0

E1

P002 DPPL06 R001

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

VW4

CE11

40

2211

KULKI POLIMERYCZNE DO SPIENIANIA, wydzielające pary zapalne

9

M3

III

brak

207 633

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

PP14 B3 B6

MP10

T1

ТР33

SGAN

TE20

3

VW3

CW31

CE11

90

2212

AZBEST NIEBIESKI (krokidolit) lub AZBEST BRĄZOWY (amozyt, mysorit)

9

M1

II

9

168

1 kg

E2

P002 DPPL08

PP37 B4

MP10

T3

ТР33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

90

2213

PARAFORMALDEHYD

4.1

F1

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

PP12 B3

MP10

T1 BK1 BK2

ТР33

SGAV

3

W1 W13

VW1

CE11

40

2214

BEZWODNIK FTALOWY, zawierający więcej niż 0,05% bezwodnika maleinowego

8

C4

III

8

169

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CE11

80

2215

BEZWODNIK MALEINOWY STOPIONY

8

C3

III

8

0

E0

T4

ТР3

L4BN

0

CE8

80

2215

BEZWODNIK MALEINOWY

8

C4

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

2216

mączka rybna (odpady rybne) stabilizowana

9

M11

nie podlega RID

2217

WYTŁOKI ROŚLIN OLEISTYCH, zawierające 1,5% masowych oleju i maksymalnie 11% masowych wilgoci

4.2

S2

III

4.2

142

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

PP20 B3 B6

MP14

3

W1

VW4

CE11

40

2218

KWAS AKRYLOWY STABILIZOWANY

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

ТР2

L4BN

2

CE6

839

2219

ETER ALLILOWOGLICYDOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

ТР1

LGBF

3

W12

CE4

30

2222

ANIZOL

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

ТР1

LGBF

3

W12

CE4

30

2224

BENZONITRYL

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

ТР2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2225

CHLOREK BENZENOSULFONYLU

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

ТР1

L4BN

3

W12

CE8

80

2226

CHLOREK BENZYLIDYNU

8

C9

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2227

METAKRYLAN n-BUTYLU STABILIZOWANY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

39

2232

2-CHLOROETANAL

6.1

T1

I

6.1

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 СW28 CW31

66

2233

CHLOROANIZYDYNY

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2234

FLUORKI CHLOROBENZYLIDYNU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2235

CHLORKI CHLOROBENZYLU CIEKŁE

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2236

IZOCYJAN 3-CHLORO-4-METYLOFENYLU CIEKŁY

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2237

CHLORONITROANILINY

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2238

CHLOROTOLUENY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2239

CHLOROTOLUIDYNY STAŁE

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2240

KWAS CHROMOSIARKOWY

8

C1

1

8

0

E0

P001

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

88

2241

CYKLOHEPTAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2242

CYKLOHEPTEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2243

OCTAN CYKLOHEKSYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2244

CYKLOPENTANOL

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2245

CYKLOPENTANON

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2246

CYKLOPENTEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02

B8

MP19

T7

TP2

L1,5BN

2

CE7

33

2247

n-DEKAN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2248

DI-n-BUTYLOAMINA

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

2249

ETER DICHLORODIMETYLOWY SYMETRYCZNY

6.1

TF1

zakaz

2250

IZOCYJANIANY DICHLOROFENYLU

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2251

BICYKLO-[2,2,1]-HEPTA-2,5-DIEN STABILIZOWANY (NORBORNAN-2,5-DIEN STABILIZOWANY)

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP2

LGBF

2

CE7

339

2252

1,2-DIMETOKSYETAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2253

N,N-DIMETYLOANILINA

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2254

ZAPAŁKI SZTORMOWE

4.1

F1

III

4.1

293

5 kg

E1

P407 R001

MP11

4

W1

CE11

40

2256

CYKLOHEKSEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2257

POTAS

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403 DPPL04

MP2

T9

TP7 ТР33

L10BN(+)

TU1 TE5 TT3 TM2

1

W1

CW23

Х423

2258

1,2-PROPYLENODIAMINA

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

2259

TRIETYLENOTETRAAMINA

8

C7

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2260

TRIPROPYLOAMINA

3

FC

III

3 +8

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

2

W12

CE4

38

2261

KSYLENOLE STAŁE

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2262

CHLOREK N,N-DIMETYLOKARBAMOILU

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2263

DIMETYLOCYKLOHEKSANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2264

N,N-DIMETYLOCYKLOHEKSYLOAMINA

8

CF1

II

8+3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

2265

N,N-DIMETYLOFORMAMID

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP2

LGBF

3

W12

CE4

30

2266

DIMETYLO-N-PROPYLOAMINA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP2

L4BH

2

CE7

338

2267

CHLOREK DIMETYLOTIOFOSFORYLU

6.1

TC1

II

6.1 +8

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

68

2269

3,3'-IMINOBISPROPYLOAMINA

8

C7

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP2

L4BN

3

W12

CE8

80

2270

ETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY, zawierająca co najmniej 50% masowych i maksymalnie 70% masowych etyloaminy

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

2271

KETON AMYLOWOETYLOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2272

N-ETYLOANILINA

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2273

2-ETYLOANILINA

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2274

N-ETYLO-N-BENZYLOANILINA

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2275

2-ETYLOBUTANOL

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2276

2-ETYLOHEKSYLOAMINA

3

FC

III

3 +8

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE4

38

2277

METAKRYLAN ETYLU STABILIZOWANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

339

2278

n-HEPTEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2279

HEKSACHLOROBUTADIEN

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2280

HEKSAMETYLENODIAMINA STAŁA

8

C8

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CE11

80

2281

HEKSAMETYLENODIIZOCYJANIAN

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2282

HEKSANOLE

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2283

METAKRYLAN IZOBUTYLU STABILIZOWANY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

39

2284

IZOBUTYRONITRYL

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2285

TRIFLUORKI IZOCYJANIANOBENZYLIDYNU

6.1

TF1

II

6.1 +3

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 СW28 CW31

CE5

63

2286

PENTAMETYLOHEPTAN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2287

IZOHEPTENY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2288

IZOHEKSENY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

B8

MP19

T11

TP1

LGBF

2

CE7

33

2289

IZOFORONODIAMINA

8

C7

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2290

DIIZOCYJANIN IZOFORONU

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP2

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2291

ZWIĄZEK OŁOWIU ROZPUSZCZALNY, I.N.O.

6.1

T5

III

6.1

199 274 535

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2293

4-METOKSY-4-METYLOPENTAN-2-ON

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2294

N-METYLOANILINA

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2295

CHLOROOCTAN METYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2296

METYLOCYKLOHEKSAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2297

METYLOCYKLOHEKSANON

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2298

METYLOCYKLOPENTAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2299

DICHLOROOCTAN METYLU

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2300

2-METYLO-5-ETYLOPIRYDYNA

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2301

2-METYLOFURAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2302

5-METYLOHEKSAN-2-ON

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2303

IZOPROPENYLOBENZEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2304

NAFTALEN STOPIONY

4.1

F2

III

4.1

536

0

E0

T1

TP3

LGBV

TU27 TE4 TE6

3

44

2305

KWAS NITROBENZENOSULFONOWY

8

C4

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

L4BN SGAN

2

W11

CE10

80

2306

FLUORKI NITROBENZELIDYNU CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2307

FLUOREK 3- NITRO-4-CHLOROBENZYLIDYNU

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP10

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2308

KWAS NITROZYLOSIARKOWY CIEKŁY

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

Х80

2309

OKTADIENY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2310

PENTAN-2,4-DION

3

FT1

III

3 +6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28

CE4

36

2311

FENTYDYNY

6.1

T1

III

6.1

279

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2312

FENOL STOPIONY

6.1

T1

II

6.1

0

E0

T7

TP3

L4BH

TU15

0

CW13 CW31

60

2313

PIKOLINY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2315

BIFENYLE POLICHLOROWANE CIEKŁE

9

M2

II

9

305

1 L

E2

P906 DPPL02

MP15

T4

TP1

L4BH

TU15

0

VW15

CW13 CW28 CW31

CE5

90

2316

CYJANEK MIEDZI I SODU, STAŁY

6.1

T5

I

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

810AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

2317

CYJANEK MIEDZI I SODU, ROZTWÖR

6.1

T4

I

6.1

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

2318

WODOROSIARCZEK SODU, zawierający mniej niż 25% wody krystalizacyjnej

4.2

S4

II

4.2

504

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

2319

WĘGLOWODORY TERPENOWE, I.N.O.

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

3

W12

CE4

30

2320

TETRAETYLOPENTAAMINA

8

C7

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2321

TRICHLOROBENZENY CIEKŁE

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2322

TRICHLOROBUTEN

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2323

FOSFORYN TRIETYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2324

TRIIZOBUTYLEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2325

1,3,5-TRIMETYLOBENZEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2326

TRIMETYLOCYKLOHEKSYLOAMINA

8

C7

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2327

TRIMETYLOHEKSAMETYLENODIAMINA

8

CT

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2328

TRIMETYLOHEKSAMETYLENODIIZOCYJANIAN (i mieszanina izomerów)

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP2

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2329

FOSFORYN TRIMETYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2330

UNDEKAN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2331

CHLOREK CYNKU BEZWODNY

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

2332

OKSYM ACETALDEHYDU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2333

OCTAN ALLILU

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2334

ALLILOAMINA

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP35

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2335

ETER ALLILOWOETYLOWY

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

2

CW13 CW28

CE7

336

2336

MRÓWCZAN ALLILU

3

FT1

I

3 +6.1

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2337

MERKAPTAN FENYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP35

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2338

FLUOREK BENZYLIDYNU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2339

2-BROMOBUTAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2340

ETER 2-BROMOETYLOWOETYLOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2341

1-BROMO-3-METYLOBUTAN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2342

BROMOMETYLOPROPANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2343

2-BROMOPENTAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2344

BROMOPROPANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2344

BROMOPROPANY

3

F1

III

3

5 L

El

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2345

3-BROMOPROPYN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2346

BUTANODION

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2347

MERKAPTAN BUTYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2348

AKRYLANY BUTYLU STABILIZOWANE

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

39

2350

ETER BUTYLOWOMETYLOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2351

AZOTYNY BUTYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2351

AZOTYNY BUTYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2352

ETER BUTYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

339

2353

CHLOREK BUTYRYLU

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T8

TP2

L4BH

2

CE7

338

2354

ETER CHLOROETYLOWOMETYLOWY

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2356

2-CHLOROPROPAN

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

33

2357

CYKLOHEKSYLOAMINA

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

2358

CYKLOOKTATETRAEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2359

DIALLILOAMINA

3

FTC

II

3 +6.1 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

338

2360

ETER DIALLILOWY

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2361

DIIZOBUTYLOAMINA

3

FC

III

3 +8

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE4

38

2362

1,1 -DICHLOROETAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2363

MERKAPTAN ETYLU

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

33

2364

n-PROPYLOBENZEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2366

WĘGLAN DIETYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2367

ALDEHYD alfa-METYLOWALERIANOWY

3

F1

III

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2368

alfa-PINEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2370

HEKS-1-EN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2371

IZOPENTENY

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

33

2372

1,2-DI-(DIMETYLOAMINO)-ETAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2373

DIETOKSYMETAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2374

3,3-DIETOKSYPROPEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2375

SIARCZEK DIETYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1

LGBF

2

CE7

33

2376

2,3-DlWODOROPIRAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2377

1,1-DIMETOKSYETAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1

LGBF

2

CE7

33

2378

2-DIMETYLOAMINOACETONITRYL

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2379

1,3-DIMETYLOBUTYLOAMINA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

2380

DIMETYLODIETOKSYSILAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2381

DISIARCZEK DIMETYLU

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP2 TP39

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2382

DIMETYLOHYDRAZYNA SYMETRYCZNA

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2383

DIPROPYLOAMINA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

2384

ETER DI-n-PROPYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2385

IZOMAŚLAN ETYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2386

1-ETYLOPIPERYDYNA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

2387

FLUOROBENZEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2388

FLUOROTOLUENY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2389

FURAN

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T12

TP2

L4BN

1

33

2390

2-JODOBUTAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2391

JODOMETYLOPROPANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2392

JODOPROPANY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2393

MRÓWCZAN IZOBUTYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2394

PROPIONIAN IZOBUTYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2395

CHLOREK IZOBUTYRYLU

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP2

L4BH

2

CE7

338

2396

ALDEHYD METAKRYLOWY STABILIZOWANY

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2397

3-METYLOBUTAN-2-ON

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2398

ETER METYLOWO-tert-BUTYLOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1

LGBF

2

CE7

33

2399

1-METYLOPIPERYDYNA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

2400

IZOWALERIANIAN METYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2401

PIPERYDYNA

8

CF1

'

8 +3

0

E0

P001

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

883

2402

PROPANOTIOLE

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2403

OCTAN IZOPROPENYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2404

PROPIONITRYL

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2405

MAŚLAN IZOPROPYLU

3

F1

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2406

IZOMAŚLAN IZOPROPYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2407

CHLOROMRÓWCZAN IZOPROPYLU

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

354

0

EO

P602

MP8 MP17

1

CW13 CW28 CW31

663

2409

PROPIONIAN IZOPROPYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2410

1,2,3,6-TETRAWODOROPIRYDYNA

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2411

BUTYRONITRYL

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2412

TETRAWODOROTIOFEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2413

ORTOTYTANIAN TETRAPROPYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2414

TIOFEN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2416

BORAN TRIMETYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1

LGBF

2

CE7

33

2417

FLUOREK KARBONYLU

2

2TC

2.3 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

268

2418

TETRAFLUOREK SIARKI

2

2TC

2.3 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

268

2419

BROMOTRIFLUOROETYLEN

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

2420

HEKSAFLUOROACETON

2

2TC

2.3 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

РхВН (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

268

2421

TRITLENEK DIAZOTU

2

2TOC

zakaz

2422

OKTAFLUOROBUT-2-EN (GAZ CHŁODNICZY R 1318)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

СЕ3

20

2424

OKTAFLUOROPROPAN (GAZ CHŁODNICZY R 218)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

СЕ3

20

2426

AZOTAN AMONU CIEKŁY, gorący stężony roztwór o stężeniu większym niż 80%, lecz maksymalnie 93%

5.1

O1

5.1

252 644

0

E0

T7

TP1 TP16 TP17

L4BV(+)

TU3 TU12 TU29 TC3 TE9 TE10 TA1

0

59

2427

CHLORAN POTASU, ROZTWÓR WODNY

5.1

O1

II

5.1

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

TP1

L4BN

TU3

2

CW24

СЕ6

50

2427

CHLORAN POTASU, ROZTWÓR WODNY

5.1

O1

III

5.1

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP2

T4

TP1

LGBV

TU3

3

CW24

СЕ8

50

2428

CHLORAN SODU, ROZTWÓR WODNY

5.1

O1

II

5.1

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

TP1

L4BN

TU3

2

С W 24

СЕ6

50

2428

CHLORAN SODU, ROZTWÓR WODNY

5.1

O1

III

5.1

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP2

T4

TP1

LGBV

TU3

3

С W 24

СЕ8

50

2429

CHLORAN WAPNIA, ROZTWÓR WODNY

5.1

O1

II

5.1

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

TP1

L4BN

TU3

2

CW24

СЕ6

50

2429

CHLORAN WAPNIA, ROZTWÓR WODNY

5.1

O1

III

5.1

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP2

T4

TP1

LGBV

TU3

3

CW24

СЕ8

50

2430

ALKILOFENOLE STAŁE, I.N.O. (włącznie z homologami C2-C12)

8

C4

I

8

0

E0

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

810AN L10BH

TU38 TE22

1

W10

88

2430

ALKILOFENOLE STAŁE, I.N.O. (włącznie z homologami C2-C12)

8

C4

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

МР10

Т3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

80

2430

ALKILOFENOLE STAŁE, I.N.O. (włącznie z homologami C2-C12)

8

C4

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

В3

М1P10

Т1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CE11

80

2431

ANIZYDYNY

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

МР19

Т4

ТР1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2432

N,N-DIETYLOANILINA

6.1

T1

III

6.1

279

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

МР19

Т4

ТР1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2433

CHLORONITROTOLUENY CIEKŁE

6.1

T1

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

МР19

Т4

ТР1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2434

DIBENZYLODICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

CE6

Х80

2435

ETYLOFENYLODICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

P010

МР15

T10

ТР2 ТР7

L4BN

2

CE6

Х80

2436

KWAS TIOOCTOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

МР19

Т4

ТР1

LGBF

2

CE7

33

2437

METYLOFENYLODICHLOROSILAN

8

C3

II

8

0

E0

Р010

МР15

Т10

ТР2 ТР7

L4BN

2

CE6

Х80

2438

CHLOREK TRIMETYLOACETYLU

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

0

E5

P001

МР8 МР17

Т14

ТР2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2439

WODOROFLUOREK SODU

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

В4

МР10

Т3

ТР33

SGAN

2

W11

СЕ10

80

2440

TETRACHLOREK CYNY-PENTAHYDRAT

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

В3

МР10

Т1

ТР33

SGAV

3

VW9

СЕ11

80

2441

TRICHLOREK TYTANU PIROFORYCZNY lub TRICHLOREK TYTANU, MIESZANINY PIROFORYCZNE

4,2

SC4

I

4.2 +8

537

0

E0

P404

MP13

0

W1

48

2442

CHLOREK TRICHLOROACETYLU

8

C3

II

8

0

E2

P001

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

Х80

2443

TLENOTRICHLOREK WANADU

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2444

TETRACHLOREK WANADU

8

C1

I

8

0

E0

P802

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

Х88

2446

NITROKREZOLE STAŁE

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2447

FOSFOR BIAŁY STOPIONY

4.2

ST3

I

4.2 +6.1

0

E0

T21

TP3 TP7 TP26

L10DH(+)

TU14 TU16 TU21 TU38 ТЕ3 TE21 TE22

0

446

2448

SIARKA STOPIONA

4.1

F3

III

4.1

538

0

E0

T1

TP3

LGBV(+)

TU27 TE4 TE6

3

44

2451

TRIFLUOREK AZOTU

2

2O

2.2 +5.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

25

2452

ETYLOACETYLEN STABILIZOWANY

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

239

2453

FLUOREK ETYLU (GAZ CHŁODNICZY R 161)

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

2454

FLUOREK METYLU (GAZ CHŁODNICZY R 41)

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (М)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

СЕ3

23

2455

AZOTYN METYLU

2

2A

zakaz

2456

2-CHLOROPROPEN

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

33

2457

2,3-DIMETYLOBUTAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1

LGBF

2

CE7

33

2458

HEKSADIENY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2459

2-METYLOBUT-1-EN

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

33

2460

2-METYLOBUT-2-EN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02

B8

MP19

T7

TP1

L1,5BN

2

CE7

33

2461

METYLOPENTADIENY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2463

WODOREK GLINU

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

Х423

2464

AZOTAN BERYLU

5.1

OT2

II

5.1 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

ТР33

SGAN

TU3

2

W11

СW24 CW28

СЕ10

56

2465

KWAS DICHLOROIZOCYJANUROWY SUCHY lub KWAS DICHLOROIZOCYJANUROWY, SOLE

5.1

O2

II

5.1

135

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

СЕ10

50

2466

PONADTLENEK POTASU

5.1

O2

I

5.1

0

E0

P503 DPPL06

MP2

1

W10

CW24

55

2468

KWAS TRICHLOROIZOCYJANUROWY SUCHY

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

СЕ10

50

2469

BROMIAN CYNKU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

СЕ11

50

2470

FENYLOACETONITRYL CIEKŁY

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2471

TETRATLENEK OSMU

6.1

T5

I

6.1

0

E5

P002 DPPL07

PP30

MP18

T6

ТР33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

2473

ARSANILAN SODU

6.1

T3

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2474

TIOFOSGEN

6.1

T1

I

6.1

279 354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

2475

TRICHLOREK WANADU

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

2477

IZOTIOCYJANIAN METYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2478

IZOCYJANIANY ZAPALNE TRUJĄCE I.N.O. lub IZOCYJANIANY, ROZTWÓR ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O.

3

FT1

II

3 +6.1

274 539

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2478

IZOCYJANIANY ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O. lub IZOCYJANIANY, ROZTWÓR ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O.

3

FT1

III

3 +6.1

274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

3

W12

CW13 CW28

CE4

36

2480

IZOCYJANIAN METYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P601

MP2

T22

TP2

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22 TE25

1

CW13 CW28 CW31

663

2481

IZOCYJANIAN ETYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22 TE25

1

CW13 CW28 CW31

663

2482

IZOCYJANIAN n-PROPYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2483

IZOCYJANIAN IZOPROPYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22 TE25

1

CW13 CW28 CW31

663

2484

IZOCYJANIAN tert-BUTYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2485

IZOCYJANIAN n-BUTYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2486

IZOCYJANIAN IZOBUTYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2487

IZOCYJANIAN FENYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2488

IZOCYJANIAN CYKLOHEKSYLU

6.1

TF1

1

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2490

ETER DICHLOROIZOPROPYLOWY

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2491

ETANOLOAMINA lub ETANOLOAMINA, ROZTWÓR

8

C7

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2493

HEKSAMETYLENOIMINA

3

FC

11

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

2495

PENTAFLUOREK JODU

5.1

OTC

1

5.1 +6.1 +8

0

E0

P200

MP2

L10DH

TU3 TU38 TE16 TE22

1

CW24 CW28

568

2496

BEZWODNIK PROPIONOWY

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2498

ALDEHYD 1,2,3,6-TETRAWODOROBENZOESOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2501

TLENEK TRIS-(1-AZIRYDYNYLO)-FOSFINY, ROZTWÓR

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2501

TLENEK TRIS-(1-AZIRYDYNYLO)-FOSFINY, ROZTWÓR

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2502

CHLOREK WALERYLU

8

CF1

1!

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

2503

TETRACHLOREK CYRKONU

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

2504

TETRABROMOETAN

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2505

FLUOREK AMONU

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2506

WODOROSIARCZAN AMONU

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAV

2

W11

VW9

СЕ10

80

2507

KWAS HEKSACHLOROPLATYNOWY STAŁY

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW 9

CE11

80

2508

PENTACHLOREK MOLIBDENU

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

2509

WODOROSIARCZAN POTASU

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAV

2

W11

VW9

СЕ10

80

2511

KWAS 2-CH LOROPROPIONOWY

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

ТР2

L4BN

3

W12

CE8

80

2512

AMINOFENOLE (o-, m-, p-)

6.1

T2

III

6.1

279

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2513

BROMEK BROMOACETYLU

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

ТР2

L4BN

2

CE6

X80

2514

BROMOBENZEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

ТР1

LGBF

3

W12

CE4

30

2515

BROMOFORM

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2516

TETRABROMEK WĘGLA

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2517

1-CHLORO-1,1-DIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 142b)

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

2518

1,5,9-CYKLODODEKATRIEN

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2520

CYKLOOKTADIENY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2521

DIKETEN STABILIZOWANY

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2522

METAKRYLAN 2-DIMETYLOAMINOETYLU

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

69

2524

ORTOMRÓWCZAN ETYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2525

SZCZAWIAN ETYLU

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2526

FURFURYLOAMINA

3

FC

III

3 +8

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE4

38

2527

AKRYLAN ZOBUTYLU STABILIZOWANY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

39

2528

IZOMAŚLAN IZOBUTYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2529

KWAS IZOMASŁOWY

3

FC

III

3 +8

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE4

38

2531

KWAS METAKRYLOWY STABILIZOWANY

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02 LP01

MP15

T7

TP1 TP18 TP30

L4BN

2

CE8

89

2533

TRICHLOROOCTAN METYLU

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2534

METYLOCHLOROSILAN

2

2TFC

2.3 +2.1 +8

0

E0

P200

MP9

(M)

1

CW9 CW10 CW36

263

2535

4-METYLOMORFOLINA (N-METYLOMORFOLINA)

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

2536

METYLOTETRAWODOROFURAN

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2538

NITRONAFTALEN

4.1

F1

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

2541

TERPINOLEN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2542

TRIBUTYLOAMINA

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2545

HAFN, PROSZEK SUCHY

4.2

S4

I

4.2

540

0

E0

P404

MP13

0

W1

43

2545

HAFN, PROSZEK SUCHY

4.2

S4

II

4.2

540

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

2545

HAFN, PROSZEK SUCHY

4.2

S4

III

4.2

540

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

VW4

CE11

40

2546

TYTAN, PROSZEK SUCHY

4.2

S4

I

4.2

540

0

E0

P404

MP13

0

W1

43

2546

TYTAN, PROSZEK SUCHY

4.2

S4

II

4.2

540

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

2546

TYTAN, PROSZEK SUCHY

4.2

S4

III

4.2

540

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

VW4

CE11

40

2547

PONADTLENEK SODU

5.1

O2

I

5.1

0

E0

P503 DPPL06

MP2

1

W10

CW24

55

2548

PENTAFLUOREK CHLORU

2

2T0C

2.3 +5.1 +8

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

265

2552

HEKSAFLUOROACETON, HYDRAT CIEKŁY

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

ТР2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2554

CHLOREK ALLILOMETYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

ТР1

LGBF

2

CE7

33

2555

NITROCELULOZA, zawierająca co najmniej 25% masowych WODY

4.1

D

II

4.1

541

0

E0

P406

MP2

2

W1

CE10

40

2556

NITROCELULOZA, zawierająca co najmniej 25% masowych ALKOHOLU i maksymalnie 12,6% azotu w suchej masie

4.1

D

II

4.1

541

0

E0

P406

MP2

2

W1

CE10

40

2557

NITROCELULOZA, MIESZANINA, Z lub BEZ PLASTYFIKATORA, Z lub BEZ PIGMENTU zawierająca maksymalnie 12,6% azotu w suchej masie,

4.1

D

II

4.1

241 541

0

E0

P406

MP2

2

W1

CE10

40

2558

EPIBROMOHYDRYNA

6,1

TF1

I

6.1+3

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2560

2-METYLOPENTAN-2-OL

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2561

3-METYLOBUT-1-EN

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

33

2564

KWAS TRICHLOROOCTOWY, ROZTWÓR

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2564

KWAS TRICHLOROOCTOWY, ROZTWÓR

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2565

DICYKLOHEKSYLOAMINA

8

C7

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2567

PENTACHLOROFENOLAN SODU

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2570

ZWIĄZEK KADMU

6.1

T5

I

6.1

274 596

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

2570

ZWIĄZEK KADMU

6.1

T5

II

6.1

274 596

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2570

ZWIĄZEK KADMU

6.1

T5

III

6.1

274 596

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2571

KWASY ALKILOSIARKOWE

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

ТР2 ТР28

L4BN

2

CE6

80

2572

FENYLOHYDRAZYNA

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2573

CHLORAN TALU (I)

5.1

OT2

II

5.1 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

ТР33

SGAN

TU3

2

W11

CW13 CW28 CW31

СЕ10

56

2574

FOSFORAN TRIKREZYLU, zawierający więcej niż 3% izomeru orto

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2576

TLENOBROMEK FOSFORU STOPIONY

8

C1

II

8

0

E0

T7

TP3

L4BN

2

80

2577

CHLOREK ACETYLOFENYLU

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2578

TRITLENEK FOSFORU

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

2579

PIPERAZYNA

8

C8

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CE11

80

2580

BROMEK GLINU, ROZTWÓR

8

C1

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2581

CHLOREK GLINU, ROZTWÓR

8

C1

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2582

CHLOREK ŻELAZA(III), ROZTWÓR

8

C1

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2583

KWASY ALKILOSULFONOWE STALE lub KWASY ARYLOSULFONOWE STAŁE, zawierające ponad 5% wolnego kwasu siarkowego

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

80

2584

KWASY ALKILOSULFONOWE CIEKŁE lub KWASY ARYLOSULFONOWE CIEKŁE, zawierające ponad 5% wolnego kwasu siarkowego

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

80

2585

KWASY ALKILOSULFONOWE STAŁE lub KWASY ARYLOSULFONOWE STAŁE, zawierające maksymalnie 5% wolnego kwasu siarkowego

8

C4

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MР10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

2586

KWASY ALKILOSULFONOWE CIEKŁE lub KWASY ARYLOSULFONOWE CIEKŁE, zawierające maksymalnie 5% wolnego kwasu siarkowego

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2587

BENZOCHINON

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2588

PESTYCYD TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL02

MP18

T6

ТР33

810AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2588

PESTYCYD TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2588

PESTYCYD TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T7

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2589

CHLOROOCTAN WINYLU

6.1

TF1

II

6.1 +3

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

ТР2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

63

2590

AZBEST BIAŁY (chryzotil, aktynolit, antofilit, tremolit)

9

M1

III

9

168 542

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

PP37 B4

MP10

T1

ТР33

SGAH

TU15

3

W11

CW13 CW28 CW31

CE11

90

2591

KSENON SKROPLONY SCHŁODZONY

2

3А

2.2 (+13)

593

120 ml

E1

P203

MP9

ТР5

RxBN

TU19 TA4 TT9 TM6

3

W5

CW9 CW11 СW30 CW36

CE2

22

2599

CHLOROTRIFLUOROMETAN I TRIFLUOROMETAN, MIESZANINA AZEOTROPOWA, (GAZ CHŁODNICZY R 503), zawierająca ок. 60% chlorotrifluorometanu

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

2601

CYKLOBUTAN

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

2602

DICHLORODIFLUOROMETAN I 1,1-DIFLUOROETAN, MIESZANINA AZEOTROPOWA, (GAZ CHŁODNICZY R 500), zawierająca około 74% dichlorodifluorometanu

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

2603

CYKLOHEPTATRIEN

3

FT1

II

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2604

ETERAT DIETYLOWY TRIFLUORKU BORU

8

CF1

I

8 +3

0

E0

P001

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

883

2605

IZOCYJANIAN METOKSYMETYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2606

ORTOKRZEMIAN METYLU

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2607

AKROLEINA, DIMER STABILIZOWANY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

39

2608

NITROPROPANY

3

F1

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2609

BORAN TRIALLILU

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2610

TRIALLILOAMINA

3

FC

III

3 +8

5 L

El

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE4

38

2611

1-CHLOROPROPAN-2-OL

6.1

TF1

II

6.1 +3

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

63

2612

ETER METYLOWOPROPYLOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02

B8

MP19

T7

TP2

L1,5BN

2

CE7

33

2614

ALKOHOL ALLILOWOMETYLOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2615

ETER ETYLOWOPROPYLOWY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2616

BORAN TRIIZOPROPYLU

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2616

BORAN TRIIZOPROPYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2617

METYLOCYKLOHEKSANOLE, zapalne

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2618

WINYLOTOLUENY STABILIZOWANE

3

F1

II!

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

39

2619

BENZYLODIMETYLOAMINA

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

2620

MAŚLANY AMYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2621

ACETYLOMETYLOKARBINOL

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2622

ALDEHYD GLICYDOWY

3

FT1

I

3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

B8

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2623

ZAPALARKI (STAŁE), nasycone ciekłymi materiałami zapalnymi

4.1

F1

III

4.1

5 kg

E1

P002 LP02 R001

PP15

MP11

4

W1

CE11

40

2624

KRZEMEK MAGNEZU

4.3

W2

II

4.3

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CW23

СЕ10

423

2626

KWAS CHLOROWY, ROZTWÓR WODNY, zawierający maksymalnie 10% kwasu

5.1

O1

II

5.1

613

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

TP1

L4BN

TU3

2

CW24

CE6

50

2627

AZOTYNY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

II

5.1

103 274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

СЕ10

50

2628

FLUOROOCTAN POTASU

6.1

T2

I

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

2629

FLUOROOCTAN SODU

6.1

T2

1

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

2630

SELENIANY lub SELENINY

6.1

T5

1

6.1

274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 ТЕ21 ТЕ22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

2642

KWAS FLUOROOCTOWY

6.1

T2

1

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 ТЕ21 ТЕ22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

2643

BROMOOCTAN METYLU

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

ТР2

L4BH

TUI 5

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2644

JODEK METYLU

6.1

T1

I

6.1

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

2645

BROMEK FENACYLU

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2646

HEKSACHLOROCYKLOPENTADIEN

6.1

T1

1

6.1

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP35

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

2647

MALONONITRYL

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2648

1,2-DIBROMOBUTAN-3-ON

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2649

1,3-DICHLOROACETON

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2650

1,1-DICHLORO-1-NITROETAN

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2651

4,4'-DIAMINODIFENYLOMETAN

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2653

JODEK BENZYLU

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

ТР2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2655

FLUOROKRZEMIAN POTASU

6.1

T5

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2656

CHINOLINA

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2657

DISIARCZEK SELENU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2659

CHLOROOCTAN SODU

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2660

NITROTOLUIDYNY (MONO)

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE1

60

2661

HEKSACHLOROACETON

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2664

DIBROMOMETAN

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2667

BUTYLOTOLUENY

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2668

CHLOROACETONITRYL

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2669

CHLOROKREZOLE, ROZTWÓR

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2669

CHLOROKREZOLE, ROZTWÓR

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2670

CHLOREK CYJANURU

8

C4

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

CE10

80

2671

AMINOPIRYDYNY (o-, m-, p-)

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2672

AMONIAK, ROZTWÓR w wodzie, o gęstości względnej w 15 °C pomiędzy 0,880 a 0,957, zawierający ponad 10%, lecz maksymalnie 35% amoniaku

8

C5

III

8

543

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2673

2-AMINO-4-CHLOROFENOL

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2674

FLUOROKRZEMIAN SODU

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2676

STIBIN

2

2TF

2.3 +2.1

0

E0

P200

MP9

1

CW9 CW10 CW36

263

2677

WODOROTLENEK RUBIDU, ROZTWÓR

8

C5

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

ТР2

L4BN

2

CE6

80

2677

WODOROTLENEK RUBIDU, ROZTWÓR

8

C5

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

ТР1

L4BN

3

W12

CE8

80

2678

WODOROTLENEK RUBIDU

8

C6

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN

3

W11

CE10

80

2679

WODOROTLENEK LITU, ROZTWÓR

8

C5

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

ТР2

L4BN

3

CE6

80

2679

WODOROTLENEK LITU, ROZTWÓR

8

C5

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

ТР2

L4BN

3

W12

CE8

80

2680

WODOROTLENEK LITU

8

C6

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN

2

W11

СЕ10

80

2681

WODOROTLENEK CEZU, ROZTWÓR

8

C5

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2681

WODOROTLENEK CEZU, ROZTWÓR

8

C5

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2682

WODOROTLENEK CEZU

8

C6

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN

2

W11

СЕ10

80

2683

SIARCZEK AMONU, ROZTWÓR

8

CFT

II

8 +3 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL01

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CW13 CW28

СЕ6

86

2684

3-DIETYLOAMINOPROPYLOAMINA

3

FC

III

3 +8

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

СЕ4

38

2685

N,N-DIETYLOETYLENODIAMINA

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

СЕ6

83

2686

2-DIETYLOAMINOETANOL

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

СЕ6

83

2687

AZOTYN DICYKLOHEKSYLOAMONU

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP11

T1

ТР33

SGAV

3

W1

VW1

СЕ11

40

2688

1-BROMO-3-CHLOROPROPAN

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

СЕ8

60

2689

alfa-MONOCHLOROHYDRYNA GLICERYNY

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

СЕ8

60

2690

N,n-BUTYLOIMIDAZOL

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

СЕ5

60

2691

PENTABROMEK FOSFORU

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN

2

W11

СЕ10

80

2692

TRIBROMEK BORU

8

C1

I

8

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

X88

2693

WODOROSIARCZYNY, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

8

C1

III

8

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BN

3

W12

CE8

80

2698

BEZWODNIKI TETRAWODOROFTALOWE, zawierające więcej niż 0,05% bezwodnika maleinowego

8

C4

III

8

169

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

PP14 B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CE11

80

2699

KWAS TRIFLUOROOCTOWY

8

C3

I

8

0

E0

P001

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

88

2705

1-PENTOL

8

C9

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2707

DIMETYLODIOKSANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

2707

DIMETYLODIOKSANY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2709

BUTYLOBENZENY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2710

KETON DIPROPYLOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2713

AKRYDYNA

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2714

ŻYWICZAN CYNKU

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL06 R001

MP11

T1

ТР33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

2715

ŹYWICZAN GLINU

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL06 R001

MP11

T1

ТР33

SGAV

3

W1

VW1

СЕ11

40

2716

BUTYN-1,4-DIOL

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

СЕ11

60

2717

KAMFORA, syntetyczna

4.1

F1

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

W1

VW1

СЕ11

40

2719

BROMIAN BARU

5.1

OT2

II

5.1 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

ТР33

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW28

СЕ10

56

2720

AZOTAN CHROMU

5.1

O2

II

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

СЕ11

50

2721

CHLORAN MIEDZI

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

ТР33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

СЕ10

50

2722

AZOTAN LITU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

СЕ11

50

2723

CHLORAN MAGNEZU

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

ТР33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

СЕ10

50

2724

AZOTAN MANGANU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

СЕ11

50

2725

AZOTAN NIKLU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

TU3

3

VW8

СW24

СЕ11

50

2726

AZOTYN NIKLU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

СЕ11

50

2727

AZOTAN TALU

6.1

TO2

II

6.1 +5.1

500 g

E4

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 С W 28 CW31

СЕ9

65

2728

AZOTAN CYRKONU

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

TU3

3

VW8

СW24

СЕ11

50

2729

HEKSACHLOROBENZEN

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH

TU15

2

VW9

CW13 СW28 CW31

СЕ11

60

2730

NITROANIZOLE CIEKŁE

6.1

T1

III

6.1

279

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

СЕ8

60

2732

NITROBROMOBENZENY CIEKŁE

6.1

T1

III

6.1

5 L

El

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

СЕ8

60

2733

AMINY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O. lub POLIAMINY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.

3

FC

I

3 +8

274 544

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP1 TP27

L10CH

TU14 TU38 ТЕ21 ТЕ22

1

338

2733

AMINY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O. lub POLIAMINY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.

3

FC

II

3 +8

274 544

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T11

TP1 TP27

L4BH

2

СЕ7

338

2733

AMINY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O. lub POLIAMINY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.

3

FC

III

3 +8

274 544

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BN

3

W12

СЕ4

38

2734

AMINY ŻRĄCE ZAPALNE CIEKŁE, I.N.O. lub POLIAMINY ŻRĄCE ZAPALNE CIEKŁE, I.N.O.

8

CF1

I

8 +3

274

0

E0

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10BH

TU38 ТЕ22

1

883

2734

AMINY ŻRĄCE ZAPALNE CIEKŁE, I.N.O. lub POLIAMINY ŻRĄCE ZAPALNE CIEKŁE, I.N.O.

8

CF1

II

8 +3

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BN

2

СЕ6

83

2735

AMINY ŻRĄCE CIEKŁE, I.N.O. lub POLIAMINY ŻRĄCE CIEKŁE, I.N.O.

8

C7

I

8

274

0

E0

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10BH

TU38 ТЕ22

1

88

2735

AMINY ŻRĄCE CIEKŁE, I.N.O. lub POLIAMINY ŻRĄCE CIEKŁE, I.N.O.

8

C7

II

8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T11

TP1 TP27

L4BN

2

СЕ6

80

2735

AMINY ŻRĄCE CIEKŁE, I.N.O. lub POLIAMINY ŻRĄCE CIEKŁE, I.N.O.

8

C7

III

8

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BN

3

W12

CE6

80

2738

N-BUTYLOANILINA

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 СW28 CW31

CE5

60

2739

BEZWODNIK MASŁOWY

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2740

CHLOROMRÓWCZAN n-PROPYLU

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

0

E5

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 СW28 CW31

668

2741

PODCHLORYN BARU, zawierającyponad 22% aktywnego chloru

5.1

OT2

II

5.1 +6.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

ТР33

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW28

CE10

56

2742

CHLOROMRÓWCZANY TRUJĄCE ŻRĄCE ZAPALNE, I.N.O.

6.1

TFC

II

6.1 +3 +8

274 561

100 ml

E4

P001 DPPL01

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

638

2743

CHLOROMRÓWCZAN n-BUTYLU

6.1

TFC

II

6.1 +3 +8

100 ml

E4

P001

MP15

T20

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

638

2744

CHLOROMRÓWCZAN CYKLOBUTYLU

6.1

TFC

II

6.1 +3 +8

100 ml

E4

P001 DPPL01

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 СW28 CW31

CE5

638

2745

CHLOROMRÓWCZAN CHLOROMETYLU

6.1

TC1

II

6.1 +8

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 СW28 CW31

CE5

68

2746

CHLOROMRÓWCZAN FENYLU

6.1

TC1

II

6.1 +8

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

68

2747

CHLOROMRÓWCZAN tert-BUTYLOCYKLOHEKSYLU

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2748

CHLOROMROWCZAN 2-ETYLOHEKSYLU

6.1

TC1

II

6.1 +8

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

68

2749

TETRAMETYLOSILAN

3

F1

I

3

0

E3

P001

MP7 MP17

T14

TP2

L4BN

1

33

2750

1.3-DICHLOROPROPAN-2-OL

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2751

CHLOREK DIETYLOTIOFOSFORYLU

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2752

1,2-EPOKSY-3-ETOKSYPROPAN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2753

N-ETYLO-N-BENZYLOTOLUIDYNY CIEKŁE

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2754

N-ETYLOTOLUIDYNY

6.1

T1

I

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2757

PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

810AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2757

PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2757

PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

2758

PESTYCYD KARBAMINOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2758

PESTYCYD KARBAMINOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2759

PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL0/

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2759

PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2759

PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

2760

PESTYCYD ARSENOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2760

PESTYCYD ARSENOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2761

PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL0Z

MP18

T6

ТР33

810AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2761

PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2761

PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

2762

PESTYCYD CHLOROORGANICZNY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2762

PESTYCYD CHLOROORGANICZNY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2763

PESTYCYD TRIAZYNOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2763

PESTYCYD TRIAZYNOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

1

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2763

PESTYCYD TRIAZYNOWY, TRUJĄCY, STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

2764

PESTYCYD TRIAZYNOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2764

PESTYCYD TRIAZYNOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2771

PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2771

PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2771

PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW 9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

2772

PESTYCYD TIOKARBAMINOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2772

PESTYCYD TIOKARBAMINOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

1

CW13 CW28

CE7

336

2775

PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2775

PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

1

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2775

PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

2776

PESTYCYD MIEDZIOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

ТР2 ТР27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2776

PESTYCYD MIEDZIOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

ТР2 ТР27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2777

PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2777

PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2777

PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

2778

PESTYCYD RTĘCIOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2778

PESTYCYD RTĘCIOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2779

PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2779

PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2779

PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

2780

PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, ZAPALNY TRUJĄCY CIEKŁY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

ТР2 ТР27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2780

PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, ZAPALNY TRUJĄCY CIEKŁY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

ТР2 ТР27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2781

PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2781

PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2781

PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

2782

PESTYCYD BIPIRYDYLOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2782

PESTYCYD BIPIRYDYLOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2783

PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2783

PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2783

PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

2784

PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

ТР2 ТР27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2784

PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2785

4-TIAPENTANAL

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2786

PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2786

PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2786

PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

2787

PESTYCYD CYNOORGANICZNY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

2787

PESTYCYD CYNOORGANICZNY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

2788

ZWIĄZEK CYNOORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T3

I

6.1

43 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE5

66

2788

ZWIĄZEK CYNOORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T3

II

6.1

43 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE8

60

2788

ZWIĄZEK CYNOORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T3

III

6.1

43 274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE6

60

2789

KWAS OCTOWY lub KWAS OCTOWY, ROZTWÓR, zawierający ponad 80% masowych kwasu

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

2790

KWAS OCTOWY, ROZTWÓR, zawierający co najmniej 50% masowych i maksymalnie 80% masowych kwasu

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE8

80

2790

KWAS OCTOWY, ROZTWÓR, zawierający co najmniej 50% masowych i maksymalnie 80% masowych kwasu

8

C3

III

8

597 647

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE11

80

2793

ŻELAZO METALICZNE, jako WIÓRY, WYPRASKI, OPIŁKI, ODPADY w postaci podatnej na samonagrzewanie

4.2

S4

III

4.2

592

0

E1

P003 DPPL08 LP02 R001

PP20 B3 B6

MP14

3

W1

VW4

CE8

40

2794

BATERIE (AKUMULATORY) MOKRE NAPEŁNIONE KWASEM, ogniwo elektryczne

8

C11

8

295 598

1 L

E0

P801 P801a

3

VW14

CE8

80

2795

BATERIE (AKUMULATORY) MOKRE NAPEŁNIONE ZASADĄ, ogniwo elektryczne

8

C11

8

295 598

1 L

E0

P801 P801a

3

VW14

CE6

80

2796

KWAS SIARKOWY, zawierający maksymalnie 51% kwasu lub CIECZ AKUMULATOROWA KWAŚNA

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2

L4BN

2

CE6

80

2797

CIECZ AKUMULATOROWA ZASADOWA

8

C5

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2 TP28

L4BN

2

CE6

80

2798

DICHLOREK FENYLOFOSFORU

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2799

TIODICHLOREK FENYLOFOSFORU

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2800

BATERIE (AKUMULATORY) MOKRE BEZOBSŁUGOWE, ogniwo elektryczne

8

C11

8

238 295 598

1 L

E0

P003 P801a

PP16

3

VW14

CE8

80

2801

BARWNIK ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

C9

I

8

274

0

E0

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10BH

TU38 TE22

1

88

2801

BARWNIK ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

C9

II

8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BN

2

CE6

80

2801

BARWNIK ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

C9

III

8

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BN

3

W12

CE8

80

2802

CHLOREK MIEDZI

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

2803

GAL

8

C10

III

8

5 kg

E0

P800

PP41

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CE11

80

2805

WODOREK LITU STOPIONY I ZESTALONY

4.3

W2

II

4.3

500 g

E2

P410 DPPL04

PP40

MP14

T1

ТР33

SGAN

2

W1

CW23

СЕ10

423

2806

AZOTEK LITU

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403 DPPL04

MP2

1

W1

CW23

X423

2807

materiały namagnesowane

9

M11

nie podlega RID

2809

RTĘĆ

8

CT1

III

8 +6.1

365

5 kg

E0

P800

MP15

L4BN

3

CW13 CW28

CE8

86

2810

MATERIAŁ TRUJĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

I

6.1

274 315 614

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

2810

MATERIAŁ TRUJĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

274 614

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T1

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2810

MATERIAŁ TRUJĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

III

6.1

274 614

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2811

MATERIAŁ TRUJĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

I

6.1

274 614

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU15 TU38 TE22

1

W10 W11

CW13 CW28 CW31

66

2811

MATERIAŁ TRUJĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

II

6.1

274 614

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

2811

MATERIAŁ TRUJĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

III

6.1

274 614

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2812

glinian sodu stały

8

C6

nie podlega RID

2813

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.

4.3

W2

I

4.3

274

0

E0

P403 DPPL99

PP83

MP2

T9

TP7 ТР33

S10AN L10DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TE21 TE22 TM2

0

W1

CW23

Х423

2813

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.

4.3

W2

II

4.3

274

500 g

E2

P410 DPPL07

PP83

MP14

T3

ТР33

SGAN

0

W1

CW23

CE10

423

2813

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.

4.3

W2

III

4.3

274

1 kg

E1

P410 DPPL08 R001

PP83 B4

MP14

T1

ТР33

SGAN

0

W1

VW5

CW23

CE11

423

2814

MATERIAŁ ZAKAŹNY NIEBEZPIECZNY DLA LUDZI

6.2

I1

6.2

318

0

E0

P099 P620

MP5

BK1 BK2

0

W9

CW13 CW18 CW26 CW28

CE14

606

2814

MATERIAŁ ZAKAŹNY NIEBEZPIECZNY DLA LUDZI, w schłodzonym skroplonym azocie

6.2

I1

6.2 +2.2

318

0

E0

P620

MP5

0

W9

CW13 CW18 CW26 CW28

CE14

606

2814

MATERIAŁ ZAKAŹNY NIEBEZPIECZNY DLA LUDZI (tylko materiały zwierzęce)

6.2

I1

6.2

318

0

E0

P620

MP5

BK1 BK2

0

W9

CW13 CW18 CW26 CW28

CE14

606

2815

N-AMINOETYLOPIPERAZYNA

8

C7

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

ТР1

L4BN

3

W12

CE8

80

2817

WODOROFLUOREK AMONU, ROZTWÓR

8

CT1

II

8 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T8

ТР2

L4DH

TU14 TE17 TE21 TT4

2

CW13 CW28

CE6

86

2817

WODOROFLUOREK AMONU, ROZTWÓR

8

CT1

III

8 +6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4DH

TU14 TE21

3

W12

CW13 CW28

CE8

86

2818

POLISIARCZEK AMONU, ROZTWÓR

8

CT1

II

8 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CW13 CW28

CE6

86

2818

POLISIARCZEK AMONU, ROZTWÓR

8

CT1

III

8 +6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CW13 CW28

CE8

86

2819

FOSFORAN AMYLU

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2820

KWAS MASŁOWY

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2821

FENOL, ROZTWÓR

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2821

FENOL, ROZTWÓR

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2822

2-CHLOROPIRYDYNA

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2823

KWAS KROTONOWY STAŁY

8

C4

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CE11

80

2826

CHLOROTIOMRÓWCZAN ETYLU

8

CF1

II

8 +3

0

E2

P001

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

2829

KWAS KAPRONOWY

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2830

ŻELAZOKRZEMEK LITU

4.3

W2

II

4.3

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CW23

СЕ10

423

2831

1,1,1-TRICHLOROETAN

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2834

KWAS FOSFORAWY

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

2835

GLINOWODOREK SODU

4.3

W2

II

4.3

500 g

E2

P410 DPPL04

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CW23

CE10

423

2837

WODOROSIARCZANY, ROZTWÓR WODNY

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2837

WODOROSIARCZANY, ROZTWÓR WODNY

8

C1

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

2838

MAŚLAN WINYLU STABILIZOWANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

339

2839

ALDOL (ALDEHYD 3-HYDROKSYMASŁOWY)

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2840

OKSYM ALDEHYDU MASŁOWEGO

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2841

DI-n-AMYLOAMINA

3

FT1

III

3 +6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

3

W12

CW13 CW28

CE4

36

2842

NITROETAN

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2844

KRZEMEK MANGANU I WAPNIA

4.3

W2

III

4.3

1 kg

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

VW5 VW7

CW23

CE11

423

2845

MATERIAŁ PIROFORYCZNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

S1

I

4.2

274

0

E0

P400

MP2

T22

TP2 TP7

L21DH

TU14 TU38 TC1 TE21 TE22 TE25 TM1

0

W1

333

2846

MATERIAŁ PIROFORYCZNY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

S2

I

4.2

274

0

E0

P404

MP13

0

W1

43

2849

3-CHLOROPROPAN-1-OL

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2850

TETRAPROPYLEN (TETRAMER PROPYLENU)

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2851

TRIFLUOREK BORU-DIHYDRAT

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

2852

SIARCZEK DIPIKRYLU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody

4.1

D

I

4.1

545

0

P406

PP24

MP2

1

W1

40

2853

FLUOROKRZEMIAN MAGNEZU

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2854

FLUOROKRZEMIAN AMONU

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2855

FLUOROKRZEMIAN CYNKU

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2856

FLUOROKRZEMIANY, I.N.O.

6.1

T5

III

6.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2857

CHŁODZIARKI, zawierające niepalne i nietrujące gazy lub roztwór amoniaku (UN 2672)

2

6A

2.2

119

0

E0

P003

PP32

MP9

3

CW9

CE2

20

2858

CYRKON SUCHY, spirale, obrobione blachy, taśmy (o grubości od 18 µm do 254 µm)

4.1

F3

III

4.1

546

5 kg

E1

P002 LP02 R001

MP11

3

W1

VW1

CE11

40

2859

METAWANADAN AMONU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

МР10

T3

ТР33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2861

POLIWANADAN AMONU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2862

PENTATLENEK WANADU, nie stopiony

6.1

T5

III

6.1

600

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2863

WANADAN AMONU I SODU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2864

METAWANADAN POTASU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2865

SIARCZAN HYDROKSYLOAMINY

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

2869

TRICHLOREK TYTANU, MIESZANINA

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN

2

W11

СЕ10

80

2869

TRICHLOREK TYTANU, MIESZANINA

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

СЕ11

80

2870

BOROWODOREK GLINU

4.2

SW

I

4.2 +4.3

0

E0

P400

MP2

T21

TP7 ТР33

L21DH

TU14 TU38 TC1 TE21 TE22 TE25 TM1

0

W1

Х333

2870

BOROWODOREK GLINU W URZĄDZENIACH

4.2

SW

I

4.2 +4.3

0

E0

P002

PP13

MP2

0

W1

Х333

2871

ANTYMON PROSZEK

6.1

T5

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2872

DIBROMOCHLOROPROPANY

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2872

DIBROMOCHLOROPROPANY

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2873

DIAMINOBUTYLOETANOL

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2874

ALKOHOL FURFURYLOWY

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2875

HEKSACHLOROFEN

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2876

REZORCYNA

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

2878

TYTAN GĄBCZASTY, GRANULAT lub TYTAN GĄBCZASTY, PROSZEK

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP11

T1

ТР33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

2879

TLENOCHLOREK SELENU

8

CT1

I

8 +6.1

0

E0

P001

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

CW13 CW28

X886

2880

PODCHLORYN WAPNIA HYDRATYZOWANY lub PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINY HYDRATYZOWANE, zawierające co najmniej 5,5%, lecz maksymalnie 16% wody

5.1

O2

II

5.1

314 322

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4 B13

MP10

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW35

CE10

50

2880

PODCHLORYN WAPNIA HYDRATYZOWANY lub PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINY HYDRATYZOWANE, zawierające co najmniej 5,5%, lecz maksymalnie 16% wody

5.1

O2

III

5.1

314

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B4 B13

MP10

SGAV

TU3

3

VW8

CW24 CW35

CE11

50

2881

KATALIZATOR METALICZNY SUCHY

4.2

S4

I

4.2

274

0

E0

P404

MP13

T21

TP7 ТР33

0

W1

43

2881

KATALIZATOR METALICZNY SUCHY

4.2

S4

II

4.2

274

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

2881

KATALIZATOR METALICZNY SUCHY

4.2

S4

III

4.2

274

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

VW4

CE11

40

2900

MATERIAŁ ZAKAŹNY NIEBEZPIECZNY tylko DLA ZWIERZĄT

6.2

I2

6.2

318

0

E0

P099 P620

MP5

BK1 BK2

0

W9

CW13 CW18 CW26 CW28

CE14

606

2900

MATERIAŁ ZAKAŹNY NIEBEZPIECZNY tylko DLA ZWIERZĄT, w schłodzonym skroplonym azocie

6.2

I2

6.2 +2.2

318

0

E0

P620

MP5

0

W9

CW13 CW18 CW26 CW28

CE14

606

2900

MATERIAŁ ZAKAŹNY NIEBEZPIECZNY tylko DLA ZWIERZĄT (tylko materiały zwierzęce)

6.2

I2

6.2

318

0

E0

P620

MP5

BK1 BK2

0

W9

CW13 CW18 CW26 CW28

CE14

606

2901

CHLOREK BROMU

2

2TOC

2.3 +5.1 +8 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

265

2902

PESTYCYD TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2902

PESTYCYD TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

2902

PESTYCYD TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

2903

PESTYCYD TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O., temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

2903

PESTYCYD TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O., temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

2903

PESTYCYD TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O., temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

2904

CHLOROFENOLANY CIEKŁE lub FENOLANY CIEKŁE

8

C9

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BN

3

W12

CE8

80

2905

CHLOROFENOLANY STAŁE lub FENOLANY STAŁE

8

C10

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CE11

80

2907

DIAZOTAN IZOSORBITU, MIESZANINA, zawierająca co najmniej 60% laktozy, mannozy, skrobi lub wodorofosforanu wapnia

4.1

D

II

4.1

127

0

E0

P406 DPPL06

PP26 PP80 B12

MP2

2

W1

CE10

40

2908

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA - OPAKOWANIE PRÓŻNE

7

290

0

E0

Patrz 1.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

4

CW33

CE15

70

2909

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA - PRZEDMIOTY Z URANU NATURALNEGO lub Z URANU ZUBOŻONEGO lub Z TORU NATURALNEGO

7

290

0

E0

Patrz 1.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

4

CW33

CE15

70

2910

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA - OGRANICZONA ILOŚĆ MATERIAŁU

7

290 325

0

E0

Patrz 1.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

4

CW33

CE15

70

2911

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA - PRZYRZĄDY lub WYROBY

7

290

0

E0

Patrz 1.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

4

CW33

CE15

70

2912

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-I), nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone

7

7X

172 317 325

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

T5

TP4

S2,65AN(+) L2,65CN(+)

TU36 TT7 TM7

0

VW16

CW33

CE15

70

2913

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, PRZEDMIOTY SKAŻONE POWIERZCHNIOWO (SCO-I lub SCO-II), nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone

7

7X

172 317 325

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

VW17

CW33

CE15

70

2915

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, bez postaci specjalnej, nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone

7

7X

172 317 325

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

2916

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(U), nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone

7

7X

172 317 325 336

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

2917

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(M), nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone

7

7X

172 317 325 336

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

2919

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, PRZEWOŻONE NA WARUNKACH SPECJALNYCH, nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone

7

7X

172 317 325

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

2920

MATERIAŁ ŻRĄCY ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O.

8

CF1

I

8 +3

274

0

E0

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10BH

TU38 TE22

1

883

2920

MATERIAŁ ŻRĄCY ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O.

8

CF1

II

8 +3

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BN

2

CE6

83

2921

MATERIAŁ ŻRĄCY ZAPALNY STAŁY, I.N.O.

8

CF2

I

8 +4.1

274

0

E0

P002 DPPL05

MP18

T6

ТР33

S10AN L10BH

TU38 TE22

1

W10

884

2921

MATERIAŁ ŻRĄCY ZAPALNY STAŁY, I.N.O.

8

CF2

II

8 +4.1

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

84

2922

MATERIAŁ ŻRĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

CT1

I

8 +6.1

274

0

E0

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10BH

TU38 TE22

1

CW13 CW28

886

2922

MATERIAŁ ŻRĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

CT1

II

8 +6.1

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CW13 CW28

CE6

86

2922

MATERIAŁ ŻRĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

CT1

III

8 +6.1

274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BN

3

W12

CW13 CW28

CE8

86

2923

MATERIAŁ ŻRĄCY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

8

CT2

I

8 +6.1

274

0

E0

P002 DPPL05

MP18

T6

ТР33

S10AN L10BH

TU38 TE22

1

W10

CW13 СW28

886

2923

MATERIAŁ ŻRĄCY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

8

CT2

II

8 +6.1

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

3

W11

CW13 CW28

СЕ10

86

2923

MATERIAŁ ŻRĄCY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

8

CT2

III

8 +6.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CW13 CW28

СЕ11

86

2924

MATERIAŁ ZAPALNY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

3

FC

I

3 +8

274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

ТР2

L10CH

TU14 TU38 TE21 TE22

1

338

2924

MATERIAŁ ZAPALNY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

3

FC

II

3 +8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T11

ТР2 ТР27

L4BH

2

СЕ7

338

2924

MATERIAŁ ZAPALNY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

3

FC

III

3 +8

274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

ТР1 ТР28

L4BN

3

W12

СЕ4

38

2925

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ŻRĄCY ORGANICZNY, I.N.O.

4.1

FC1

II

4.1 +8

274

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAN

2

W1

СЕ10

48

2925

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ŻRĄCY ORGANICZNY, I.N.O.

4.1

FC1

III

4.1 +8

274

5 kg

E1

P002 DPPL06 R001

MP10

T1

ТР33

SGAN

3

W1

СЕ11

48

2926

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY TRUJĄCY ORGANICZNY, I.N.O.

4.1

FT1

II

4.1 +6.1

274

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CW28

СЕ10

46

2926

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY TRUJĄCY ORGANICZNY, I.N.O.

4.1

FT1

III

4.1 +6.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL06 R001

MP10

T1

ТР33

SGAN

3

W1

CW28

CE11

46

2927

MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

TC1

I

6.1 +8

274 315

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

668

2927

MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

TC1

II

6.1 +8

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

68

2928

MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

TC2

I

6.1 +8

274

0

E5

P002 DPPL05

MP18

T6

ТР33

S10AH

TU14 TU15 TE21

1

W10

CW13 CW28 CW31

668

2928

MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

TC2

II

6.1 +8

274

500 g

E4

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

68

2929

MATERIAŁ TRUJĄCY ZAPALNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

TF1

I

6.1 +3

274 315

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

2929

MATERIAŁ TRUJĄCY ZAPALNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

TF1

II

6.1 +3

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

63

2930

MATERIAŁ TRUJĄCY ZAPALNY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

TF3

I

6.1 +4.1

274

0

E5

P002 DPPL05

MP18

T6

ТР33

1

W10

CW13 CW28 CW31

664

2930

MATERIAŁ TRUJĄCY ZAPALNY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

TF3

II

6.1 +4.1

274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

64

2931

SIARCZAN WANADYLU

6.1

T5

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

2933

2-CHLOROPROPIONIAN METYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

ТР1

LGBF

3

W12

CE4

30

2934

2-CHLOROPROPIONIAN IZOPROPYLU

3

F1

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2935

2-CHLOROPROPIONIAN ETYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2936

KWAS TIOMLEKOWY

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2937

ALKOHOL alfa-METYLOBENZYLOWY CIEKŁY

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2940

9-FOSFOROBICYKLONONANY (CYKLOOKTADIENOFOSFINY)

4.2

S2

II

4.2

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

2941

FLUOROANILINY

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2942

2-TRIFLUOROMETYLOANILINA

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2943

TETRAWODOROFURFURYLOAMINA

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2945

N-BUTYLOMETYLOAMINA

3

FC

II

3 +8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP1

L4BH

2

CE7

338

2946

2-AMINO-5-DIETYLOAMINOPENTAN

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

2947

CHLOROOCTAN IZOPROPYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

2948

3-TRIFLUOROMETYLOANILINA

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2949

WODOROSIARCZEK SODU HYDRATYZOWANY, zawierający co najmniej 25% wody krystalizacyjnej

8

C6

II

8

523

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T7

TP2

L4BN SGAN

2

W11

CE10

80

2950

MAGNEZ, GRANULAT POWLEKANY, o wielkości cząstek co najmniej 149 µm

4.3

W2

III

4.3

1 kg

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

SGAN

3

W1

VW5

CW23

CE11

423

2956

5-tert-BUTYLO-2,4,6-TRINITRO-m-KSYLEN (PIŻMO KSYLENOWE)

4.1

SR1

III

4.1

638

5 kg

E1

P409

MP2

3

W1

CE11

40

2965

ETERAT DIMETYLOWY TRIFLUORKU BORU

4.3

WFC

I

4.3 +3 +8

0

E0

P401

MP2

T10

TP2 TP7

L10DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TE21 TE22 TM2

0

W1

CW23

382

2966

TIOGLIKOL

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

2967

KWAS SULFAMINOWY

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

2968

MANEB STABILIZOWANY lub MANEB PREPARATY STABILIZOWANE przeciw samonagrzewaniu

4.3

W2

III

4.3

547

1 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

ТР33

SGAN

0

W1

VW5

CW23

CE11

423

2969

ZIARNO RYCYNOWE lub MĄCZKA RYCYNOWA lub WYTŁOKI RYCYNOWE lub ŁUSKI RYCYNOWE

9

M11

II

9

141

5 kg

E2

P002 DPPL08

PP34 B4

MP10

T3 BK1 BK2

ТР33

SGAV

2

W11

VW9

CW31

CE9

90

2977

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, HEKSAFLUOREK URANU, ROZSZCZEPIALNY

7

7X +7E +8

172

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

78

2978

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, HEKSAFLUOREK URANU, nierozszczepialny lub rozszczepialny, wyłączony

7

7X +8

172 317

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

СЕ10

78

2983

TLENEK ETYLENU I TLENEK PROPYLENU, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 30% tlenku etylenu

3

FT1

I

3 +6.1

0

E0

P001

МР7 МР17

Т14

ТР2 ТР7

L10CH

TU14 TU15 TU38 ТЕ21 ТЕ22

1

CW13 CW28

336

2984

NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY, zawierający co najmniej 8% lecz mniej niż 20% nadtlenku wodoru (stabilizowany według potrzeb)

5.1

O1

III

5.1

65

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

РР10 B5

МР10

Т4

ТР1 ТР6 ТР24

LGBV

TU3 ТС2 ТЕ8 ТЕ11 ТТ1

3

CW24

СЕ8

50

2985

CHLOROSILANY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.

3

FC

II

3 +8

548

0

E0

Р010

МР10

Т14

ТР2 ТР7 ТР27

L4BH

2

СЕ7

Х338

2986

CHLOROSILANY ŻRĄCE ZAPALNE, I.N.O.

8

CF1

II

8 +3

548

0

E0

Р010

МР10

Т14

ТР2 ТР7 ТР27

L4BN

2

СЕ6

Х83

2987

CHLOROSILANY ŻRĄCE, I.N.O.

8

C3

II

8

548

0

E0

Р010

МР15

Т14

ТР2 ТР7 ТР27

L4BN

2

СЕ6

Х80

2988

CHLOROSILANY REAGUJĄCE Z WODĄ ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.

4.3

WFC

I

4.3 +3 +8

549

0

E0

P401

RR7

МР2

Т14

ТР2 ТР7

L10DH

TU14 TU26 TU38 ТЕ21 ТЕ22 ТМ2 ТМ3

0

W1

CW23

Х338

2989

FOSFORYN OŁOWIU DWUZASADOWY

4.1

F3

II

4.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

В4

МР11

SGAN

2

W1

СЕ10

40

2989

FOSFORYN OŁOWIU DWUZASADOWY

4.1

F3

III

4.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

В3

МР11

SGAV

3

W1

VW1

СЕ11

40

2990

ŚRODKI RATOWNICZE SAMONAPEŁNIAJĄCE SIĘ

9

M5

9

296 635

E0

P905

3

СЕ2

90

2991

PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

2991

PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

2991

PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

2992

PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2992

PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

2992

PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

2993

PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

2993

PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

2993

PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

2994

PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2994

PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

2994

PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

2995

PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

2995

PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

2995

PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

2996

PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2996

PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

2996

PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

3

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

2997

PESTYCYD TRIAZYNOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

2997

PESTYCYD TRIAZYNOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

2997

PESTYCYD TRIAZYNOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

2998

PESTYCYD TRIAZYNOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

2998

PESTYCYD TRIAZYNOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

2998

PESTYCYD TRIAZYNOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

3

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

3005

PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

3005

PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

3005

PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

3006

PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3006

PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

3006

PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

МР10

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

3009

PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

3009

PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

3009

PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

3010

PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3010

PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

3010

PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

3011

PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

3011

PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

3011

PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

3012

PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3012

PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

3012

PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

3013

PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

3013

PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

3013

PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

3014

PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3014

PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

3014

PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

3015

PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

3015

PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

3015

PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

3016

PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3016

PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

3016

PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

3017

PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

3017

PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

3017

PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

3018

PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3018

PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

3018

PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

3019

PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

3019

PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

3019

PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

3020

PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3020

PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

3020

PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

3021

PESTYCYD CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O., temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

3021

PESTYCYD CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O., temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

3022

TLENEK 1,2-BUTYLENU STABILIZOWANY

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

339

3023

2-METYLO-2-HEPTANOTIOL

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP35

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

3024

PESTYCYD KUMARYNOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

3024

PESTYCYD KUMARYNOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

3025

PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

3025

PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU 15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

3025

PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

63

3026

PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3026

PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

3026

PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

3027

PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3027

PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

60

3027

PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

PO 02 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE8 CE12

60

3028

BATERIE (AKUMULATORY) SUCHE ZAWIERAJĄCE STAŁY WODOROTLENEK POTASU, ogniwo elektryczne

8

C11

8

295 304 598

2 kg

E0

P801 P801a

3

VW14

CE11

80

3048

FOSFOREK GLINU-PESTYCYD

6.1

T7

I

6.1

153 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH

TU15

1

W10

CW13 CW28 CW31

642

3054

MERKAPTAN CYKLOHEKSYLU

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

3055

2-(2-AMINOETOKSY)-ETANOL

8

C7

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8 CE12

80

3056

ALDEHYD n-HEPTYLOWY

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

3057

CHLOREK TRIFLUOROACETYLU

2

2TC

2.3 +8 (+13)

0

P200

MP9

T50

TP21

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

268

3064

NITROGLICERYNA, ROZTWÓR W ALKOHOLU, zawierająca ponad 1%, lecz maksymalnie 5% nitrogliceryny

3

D

II

3

359

0

E0

P300

MP2

1

33

3065

NAPOJE ALKOHOLOWE, zawierające ponad 70% objętości alkoholu

3

F1

II

3

5 L

E2

P001 DPPL02 R001

PP2

MP19

T4

TP1

LGBF

1

CE7

33

3065

NAPOJE ALKOHOLOWE, zawierające ponad 24%, lecz maksymalnie 70% objętości alkoholu

3

F1

III

3

144 145 247

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

PP2

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

3066

FARBA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)

8

C9

II

8

163

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2 TP28

L4BN

2

CE6

80

3066

FARBA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)

8

C9

III

8

163

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1 TP29

L4BN

3

W12

CE8

80

3070

TLENEK ETYLENU I DICHLORODIFLUOROMETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 12,5% tlenku etylenu

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

3071

MERKAPTANY TRUJĄCE ZAPALNE CIEKŁE, I.N.O. lub MERKAPTANY, MIESZANINA TRUJĄCA ZAPALNA CIEKŁA I.N.O.

6.1

TF1

II

6.1 +3

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

63

3072

ŚRODKI RATOWNICZE NIESAMONAPEŁNIAJĄCE SIĘ, zawierające jako wyposażenie towary niebezpieczne

9

M5

9

296 635

0

E0

P905

3

CE2

90

3073

WINYLOPIRYDYNY STABILIZOWANE

6.1

TFC

II

6.1 +3 +8

100 ml

E4

P001 DPPL01

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5 CE12

638

3077

MATERIAŁ ZAGRAŻAJĄCY ŚRODOWISKU STAŁY, I.N.O.

9

M7

III

9

274 335 601

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

PP12 B3

MP10

T1 BK1 BK2

ТР33

SGAV LGBV

3

W13

VW1

CW13 CW31

CE11

90

3078

CER, wióry lub grysik

4.3

W2

II

4.3

550

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CW23

CE10

423

3079

METAKRYLONITRYL STABILIZOWANY

6.1

TF1

I

6.1 +3

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

3080

IZOCYJANIANY TRUJĄCE ZAPALNE, I.N.O. lub IZOCYJANIAN, ROZTWÓR TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.

6.1

TF1

II

6.1 +3

274 551

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

63

3082

MATERIAŁ ZAGRAŻAJĄCY ŚRODOWISKU CIEKŁY, I.N.O.

9

M6

III

9

274 335 601

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

PP1

MP19

T4

TP1 TP29

LGBV

3

W12

CW13 CW31

CE8

90

3083

FLUOREK PERCHLORYLU

2

2TO

2.3 +5.1 (+13)

0

P200

MP9

(M)

РхВН (М)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

265

3084

MATERIAŁ ŻRĄCY UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.

8

CO2

I

8 +5.1

274

0

E0

P002

MP18

T6

ТР33

S10AN L10BH

TU38 TE22

1

CW24

885

3084

MATERIAŁ ŻRĄCY UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.

8

CO2

II

8 +5.1

274

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

CW24

СЕ10

85

3085

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

5.1

OC2

I

5.1 +8

274

0

E0

P503

MP2

1

CW24

558

3085

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

5.1

OC2

II

5.1 +8

274

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

ТР33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

СЕ10

58

3085

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

5.1

OC2

III

5.1 +8

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP2

T1

ТР33

SGAN

TU3

3

CW24

СЕ11

58

3086

MATERIAŁ TRUJĄCY UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

TO2

I

6.1 +5.1

274

0

E5

P002

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 ТЕ21 ТЕ22

1

CW13 CW28 CW31

665

3086

MATERIAŁ TRUJĄCY UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

TO2

II

6.1 +5.1

274

500 g

E4

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

СЕ9

65

3087

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

5.1

OT2

I

6.1 +5.1

274

0

E0

P503

MP2

3

CW24 CW28

556

3087

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

5.1

OT2

II

6.1 +5.1

274

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP2

T3

ТР33

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW28

СЕ10

56

3087

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

5.1

OT2

III

5.1 +6.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP2

T1

ТР33

SGAN

TU3

3

CW24 CW28

СЕ11

56

3088

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

S2

II

4.2

274

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAV

2

W1

СЕ10

40

3088

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

S2

III

4.2

274

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAV

3

W1

СЕ11

40

3089

METAL, PROSZEK ZAPALNY, I.N.O.

4.1

F3

II

4.1

552

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP11

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

3089

METAL, PROSZEK ZAPALNY, I.N.O.

4.1

F3

III

4.1

552

5 kg

E1

P002 DPPL06 R001

MP11

T1

ТР33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

3090

AKUMULATORY Z LITEM METALICZNYM (włącznie z akumulatorami ze stopem litu)

9

M4

II

9

188 230 310 636 661

0

E0

P903 P903a P903b

2

CE2

90

3091

AKUMULATORY Z LITEM METALICZNYM ZAWARTE W WYPOSAŻENIU (włącznie z akumulatorami ze stopem litu) lub AKUMULATORY Z LITEM METALICZNYM ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM (włącznie z akumulatorami ze stopem litu)

9

M4

II

9

188 230 310 636 661

0

E0

P903 P903a P903b

2

CE2

90

3092

1-METOKSY-2-PROPANOL

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T2

TP1

LGBF

3

W12

CE4

30

3093

MATERIAŁ ŻRĄCY UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

CO1

I

8 +5.1

274

0

E0

P001

MP8 MP17

L10BH

TU38 TE22

1

CW24

885

3093

MATERIAŁ ŻRĄCY UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

CO1

II

8 +5.1

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

L4BN

2

CW24

CE6

85

3094

MATERIAŁ ŻRĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O.

8

CW1

I

8 +4.3

274

0

E0

P001

MP8 MP17

L10BH

TU38 TE22

1

823

3094

MATERIAŁ ŻRĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O.

8

CW1

II

8 +4.3

274

1 L

E2

P001

MP15

L4BN

2

CE6

823

3095

MATERIAŁ ŻRĄCY SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.

8

CS2

I

8 +4.2

274

0

E0

P002

MP18

T6

ТР33

S10AN

1

884

3095

MATERIAŁ ŻRĄCY SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.

8

CS2

II

8 +4.2

274

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAN

2

W11

CE10

84

3096

MATERIAŁ ŻRĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.

8

CW2

I

8 +4.3

274

0

E0

P002

MP18

T6

ТР33

S10AN L10BH

TU38 TE22

1

842

3096

MATERIAŁ ŻRĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.

8

CW2

II

8 +4.3

274

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

CE10

842

3097

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY UTLENIAJĄCY, I.N.O.

4.1

FO

zakaz

3098

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

5.1

OC1

I

5.1 +8

274

0

E0

P502

MP2

1

CW24

558

3098

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

5.1

OC1

II

5.1 +8

274

1 L

E2

P504 DPPL01

MP2

2

CW24

CE6

58

3098

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

5.1

OC1

III

5.1 +8

274

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP2

3

CW24

CE8

58

3099

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

5.1

OT1

I

5.1 +6.1

274

0

E0

P502

MP2

1

CW24 CW28

556

3099

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

5.1

OT1

II

5.1 +6.1

274

1 L

E2

P504 DPPL01

MP2

2

CW24 CW28

CE6

56

3099

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

5.1

OT1

III

5.1 +6.1

274

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP2

3

CW24 CW28

CE8

56

3100

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.

5.1

OS

zakaz

3101

NADTLENEK ORGANICZNY TYP В CIEKŁY

5.2

P1

5.2 +1

122 181 274

25 ml

E0

P520

MP4

1

W5 W7 W8

CW22 CW24 CW29

539

3102

NADTLENEK ORGANICZNY TYP В STAŁY

5.2

P1

5.2 +1

122 181 274

100 g

E0

P520

MP4

1

W5 W7 W8

CW22 CW24 CW29

539

3103

NADTLENEK ORGANICZNY TYP С CIEKŁY

5.2

P1

5.2

122 274

25 ml

E0

P520

MP4

1

W7

CW22 CW24 CW29

CE6

539

3104

NADTLENEK ORGANICZNY TYP С STAŁY

5.2

P1

5.2

122 274

100 g

E0

P520

MP4

1

W7

CW22 CW24 CW29

CE10

539

3105

NADTLENEK ORGANICZNY TYP D CIEKŁY

5.2

P1

5.2

122 274

125 ml

E0

P520

MP4

2

W7

CW22 CW24 CW29

CE6

539

3106

NADTLENEK ORGANICZNY TYP D STAŁY

5.2

P1

5.2

122 274

500 g

E0

P520

MP4

2

W7

CW22 CW24 CW29

CE10

539

3107

NADTLENEK ORGANICZNY TYP E CIEKŁY

5.2

P1

5.2

122 274

125 ml

E0

P520

MP4

2

W7

CW22 CW24 CW29

CE6

539

3108

NADTLENEK ORGANICZNY TYP E STAŁY

5.2

P1

5.2

122 274

500 g

E0

P520

MP4

2

W7

CW22 CW24 CW29

CE10

539

3109

NADTLENEK ORGANICZNY TYP F CIEKŁY

5.2

P1

5.2

122 274

125 ml

E0

P520 DPPL520

MP4

T23

L4BN(+)

TU3 TU13 TU30 TE12 TA2 TM4

2

W7

CW22 CW24 CW29

CE6

539

3110

NADTLENEK ORGANICZNY TYP F STAŁY

5.2

P1

5.2

122 274

500 g

E0

P520 DPPL520

MP4

T23

ТР33

S4AN(+)

TU3 TU13 TU30 TE12 TA2 TM4

2

W7

CW22 CW24 CW29

CE10

539

3111	NADTLENEK ORGANICZNY TYP В CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	5.2	P2	zakaz
3112	NADTLENEK ORGANICZNY TYP В STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	5.2	P2	zakaz
3113	NADTLENEK ORGANICZNY TYP С CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	5.2	P2	zakaz
3114	NADTLENEK ORGANICZNY TYP С STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	5.2	P2	zakaz
3115	NADTLENEK ORGANICZNY TYP D CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	5.2	P2	zakaz
3116	NADTLENEK ORGANICZNY TYP D STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	5.2	P2	zakaz
3117	NADTLENEK ORGANICZNY TYP E CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	5.2	P2	zakaz
3118	NADTLENEK ORGANICZNY TYP E STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	5.2	P2	zakaz
3119	NADTLENEK ORGANICZNY TYP F CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	5.2	P2	zakaz
3120	NADTLENEK ORGANICZNY TYP F STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	5.2	P2	zakaz
3121	MATERIAŁ UTLENIAJĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.	5.1	OW	zakaz

3122

MATERIAŁ TRUJĄCY UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

TO1

I

6.1 +5.1

274 315

0

E5

P001

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

665

3122

MATERIAŁ TRUJĄCY UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

TO1

II

6.1 +5.1

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

65

3123

MATERIAŁ TRUJĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O.

6.1

TW1

I

6.1 +4.3

274 315

0

E5

P099

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

623

3123

MATERIAŁ TRUJĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O.

6.1

TW1

II

6.1 +4.3

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

623

3124

MATERIAŁ TRUJĄCY SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.

6.1

TS

I

6.1 +4.2

274

0

E5

P002

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

664

3124

MATERIAŁ TRUJĄCY SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.

6.1

TS

II

6.1 +4.2

274

0

E4

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

64

3125

MATERIAŁ TRUJĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.

6.1

TW2

I

6.1 +4.3

274

0

E5

P099

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

642

3125

MATERIAŁ TRUJĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.

6.1

TW2

II

6.1 +4.3

274

500 g

E4

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

642

3126

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

SC2

II

4.2 +8

274

0

E2

P410 DPPL05

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

СЕ10

48

3126

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

SC2

III

4.2 +8

274

0

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

CE11

48

3127

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.

4.2

SO

zakaz

3128

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

ST2

II

4.2 + 6.1

274

0

E2

P410 DPPL05

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CW28

CE10

46

3128

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

ST2

III

4.2 + 6.1

274

0

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

CW28

CE11

46

3129

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

4.3

WC1

I

4.3 +8

274

0

E0

P402

RR7 RR8

MP2

T14

TP2 TP7

L10DH

TU14 TU38 TE21 TE22 TM2

0

W1

CW23

Х382

3129

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

4.3

WC1

II

4.3 +8

274

500 ml

E2

P402 DPPL01

RR7 RR8

MP15

T11

TP2 TP7

L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23

CE7

382

3129

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

4.3

WC1

III

4.3 +8

274

1 L

E1

P001 DPPL02 R001

MP15

T7

TP2 TP7

L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23

CE8

382

3130

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

4.3

WT1

I

4.3 +6.1

274

0

E0

P402

RR4 RR8

MP2

L10DH

TU14 TU38 TE21 TE22 TM2

0

W1

CW23 CW28

Х362

3130

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

4.3

WT1

II

4.3 +6.1

274

500 ml

E2

P402 DPPL01

RR4 RR8 BB1

MP15

L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23 CW28

CE7

362

3130

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

4.3

WT1

III

4.3 +6.1

274

1 L

E1

P001 DPPL02 R001

MP15

L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23 CW28

CE8

362

3131

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

4.3

WC2

I

4.3 +8

274

0

E0

P403

MP2

T9

TP7 ТР33

S10AN L10DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TE21 TE22 TM2

0

W1

CW23

Х482

3131

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

4.3

WC2

II

4.3 +8

274

500 g

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAN

0

W1

CW23

CE10

482

3131

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

4.3

WC2

III

4.3 +8

274

1 kg

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

ТР33

SGAN

0

W1

CW23

CE11

482

3132

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY STAŁY, I.N.O.

4.3

WF2

I

4.3 +4.1

274

0

E0

P403 DPPL99

MP2

0

W1

CW23

X423

3132

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY STAŁY, I.N.O.

4.3

WF2

II

4.3 +4.1

274

500 g

E2

P410 DPPL04

MP14

T3

ТР33

SGAN L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23

423

3132

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY STAŁY, I.N.O.

4.3

WF2

III

4.3 +4.1

274

1 kg

E1

P410 DPPL06

MP14

T1

ТР33

SGAN L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23

423

3133

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.

4.3

WO

zakaz

3134

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

4.3

WT2

I

4.3 +6.1

274

0

E0

P403

MP2

0

W1

CW23 CW28

X462

3134

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

4.3

WT2

II

4.3 +6.1

274

500 g

E2

P410 DPPL05

MP14

T3

ТР33

SGAN

0

W1

CW23 CW28

CE10

462

3134

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

4.3

WT2

III

4.3 +6.1

274

1 kg

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

ТР33

SGAN

0

W1

CW23 CW28

CE11

462

3135

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.

4.3

WS

I

4.3 +4.2

274

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

3135

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.

4.3

WS

II

4.3 +4.2

274

0

E2

P410 DPPL05

MP14

T3

ТР33

SGAN L4DH

TU14 TE21 TM2

2

W1

CW23

423

3135

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.

4.3

WS

III

4.3 +4.2

274

0

E1

P410 DPPL08

B4

MP14

T1

ТР33

SGAN L4DH

TU14 TE21 TM2

3

W1

CW23

423

3136

TRIFLUOROMETAN SKROPLONY SCHŁODZONY

2

3А

2.2 (+13)

593

120 ml

E1

P203

MP9

ТР5

RxBN

TU19 TA4 TT9 TM6

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

22

3137

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY ZAPALNY STAŁY, I.N.O.

5.1

OF

zakaz

3138

ETYLEN, ACETYLEN I PROPYLEN, MIESZANINA SKROPLONA SCHŁODZONA zawierająca co najmniej 71,5% etylenu, maksymalnie 22,5% acetylenu i maksymalnie 6% propylenu

2

3F

2.1 (+13)

0

E0

P203

MP9

TP5

RxBN

TU18 TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

223

3139

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

5.1

O1

I

5.1

274

0

E0

P502

MP2

1

CW24

55

3139

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

5.1

O1

II

5.1

274

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

2

CW24

CE6

50

3139

MATERIAŁ UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

5.1

O1

III

5.1

274

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP2

3

CW24

CE8

50

3140

ALKALOIDY CIEKŁE, I.N.O. lub SOLE ALKALOIDÓW CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T1

I

6.1

43 274

0

E5

P001

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3140

ALKALOIDY CIEKŁE, I.N.O. lub SOLE ALKALOIDÓW CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

43 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3140

ALKALOIDY CIEKŁE, I.N.O. lub SOLE ALKALOIDÓW CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T1

III

6.1

43 274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3141

ZWIĄZEK ANTYMONU NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T4

III

6.1

45 274 512

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3142

ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

I

6.1

274

0

E5

P001

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3142

ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3142

ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

III

6.1

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3143

BARWNIK TRUJĄCY STAŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA TRUJĄCY STAŁY I.N.O.

6.1

T2

I

6.1

274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU15 TU38 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3143

BARWNIK TRUJĄCY STAŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA TRUJĄCY STAŁY I.N.O.

6.1

T2

II

6.1

274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3143

BARWNIK TRUJĄCY STAŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA TRUJĄCY STAŁY I.N.O.

6.1

T2

III

6.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3144

ZWIĄZEK NIKOTYNY CIEKŁY, I.N.O. lub PREPARAT NIKOTYNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

I

6.1

43 274

0

E5

P001

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3144

ZWIĄZEK NIKOTYNY CIEKŁY, I.N.O. lub PREPARAT NIKOTYNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

43 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3144

ZWIĄZEK NIKOTYNY CIEKŁY, I.N.O. lub PREPARAT NIKOTYNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

III

6.1

43 274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3145

ALKILOFENOLE CIEKŁE, I.N.O. (włącznie z homologami C2-C12)

8

C3

I

8

0

E0

P001

MP8 MP17

T14

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

88

3145

ALKILOFENOLE CIEKŁE, I.N.O. (włącznie z homologami C2-C12)

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BN

2

CE6

80

3145

ALKILOFENOLE CIEKŁE, I.N.O. (włącznie z homologami C2-C12)

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BN

3

W12

CE8

80

3146

ZWIĄZEK CYNOORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T3

I

6.1

43 274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3146

ZWIĄZEK CYNOORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T3

II

6.1

43 274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3146

ZWIĄZEK CYNOORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T3

III

6.1

43 274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3147

BARWNIK ŻRĄCY STAŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

8

C10

I

8

274

0

E0

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AN L10BH

TU38 TE22

1

W10

88

3147

BARWNIK ŻRĄCY STAŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

8

C10

II

8

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

80

3147

BARWNIK ŻRĄCY STAŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.

8

C10

III

8

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CE11

80

3148

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O.

4.3

W1

I

4.3

274

0

E0

P402

RR8

MP2

T13

ТР2 ТР7 ТР38

L10DH

TU14 TU38 TE21 TE22 TM2

0

W1

CW23

X323

3148

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O.

4.3

W1

II

4.3

274

500 ml

E2

P402 DPPL01

RR8

MP15

T7

ТР2 ТР7

L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23

CE7

323

3148

MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O.

4.3

W1

III

4.3

274

1 L

E1

P001 DPPL02 R001

MP15

T7

ТР2 ТР7

L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23

CE8

323

3149

NADTLENEK WODORU I KWAS NADOCTOWY, MIESZANINA STABILIZOWANA kwasem (kwasami), wodą i zawierająca maksymalnie 5% kwasu nadoctowego

5.1

OC1

II

5.1 +8

196 553

1 L

E2

P504 DPPL02

PP10 B5

MP15

T7

ТР2 ТР6 ТР24

L4BV(+)

TU3 TC2 ТЕ8 TE11 TT1

2

СW24

CE6

58

3150

PRZYRZĄDY MAŁE ZAWIERAJĄCE WĘGLOWODORY GAZOWE, z urządzeniem uwalniającym lub WKŁADY DO PRZYRZĄDÓW MAŁYCH ZAWIERAJĄCYCH WĘGLOWODORY GAZOWE, z urządzeniem uwalniającym

2

6F

2.1

0

E0

P208

MP9

2

CW9

CE2

23

3151

BIFENYLE POLCHLOROWCOWANE CIEKŁE lub TERFENYLE POLICHLOROWCOWANE CIEKŁE

9

M2

II

9

203 305

1 L

E2

P906 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

0

VW15

CW13 CW28 CW31

CE5

90

3152

BIFENYLE POLCHLOROWCOWANE STAŁE lub TERFENYLE POLCHLOROWCOWANE STAŁE

9

M2

II

9

203 305

1 kg

E2

P906 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

S4AH L4BH

TU15

0

W11

VW15

CW13 CW28 CW31

CE9

90

3153

ETER PERFLUROMETYLOWINYLOWY

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

3154

ETER PERFLUROETYLOWINYLOWY

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBN (М)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

3155

PENTACHLOROFENOL

6.1

T2

II

6.1

43

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3156

GAZ SPRĘŻONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.

2

1O

2.2 +5.1 (+13)

274 655

0

P200

MP9

(M)

CxBN (M)

TA4 TT9

3

CW9 CW10 CW36

CE3

25

3157

GAZ SKROPLONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.

2

2O

2.2 +5.1 (+13)

274

0

P200

MP9

(M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

25

3158

GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY, I.N.O.

2

3А

2.2 (+13)

274 593

120 ml

E1

P203

MP9

TP5

RxBN

TU19 TA4 TT9 TM6

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

22

3159

1,1,1,2-TETRAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 134a)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

3160

GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.

2

2TF

2.3 +2.1 (+13)

274

0

E0

P200

MP9

(M)

РхВН (M)

TU6 TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

263

3161

GAZ SKROPLONY ZAPALNY, I.N.O.

2

2F

2.1 (+13)

274

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

CE3

23

3162

GAZ SKROPLONY TRUJĄCY, I.N.O.

2

2T

2.2 (+13)

274

0

E0

P200

MP9

(M)

РхВН (M)

TU6 TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

26

3163

GAZ SKROPLONY, I.N.O.

2

2A

2.2 (+13)

274

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

3164

PRZEDMIOTY POD CIŚNIENIEM PNEUMATYCZNYM lub PRZEDMIOTY POD CIŚNIENIEM HYDRAULICZNYM (zawierające gaz niepalny)

2

6A

2.2

283 594

120 ml

E0

P003

MP9

4

CW9

CE2

20

3165

ZBIORNIK PALIWA DO LOTNICZEJ POMOCNICZEJ JEDNOSTKI MOCY (zawierający mieszaninę bezwodnej hydrazyny i metylohydrazyny) (paliwo M86)

3

FTC

I

3 +6.1 +8

0

E0

P301

MP7

1

CW13 СW28

336

3166

pojazd z napędem na gaz zapalny lub pojazd z napędem na materiał ciekły zapalny lub pojazd z ogniwem paliwowym z napędem na gaz zapalny lub pojazd z ogniwem paliwowym z napędem na materiał ciekły zapalny lub silnik z napędem na gaz zapalny lub silnik z napędem na materiał ciekły zapalny lub silnik z ogniwem paliwowym z napędem na gaz zapalny lub silnik z ogniwem paliwowym z napędem na materiał ciekły zapalny

9

M11

nie podlega RID

3167

PRÓBKA GAZU BEZCIŚNIENIOWA ZAPALNA, I.N.O., skroplona nieschłodzona

2

7F

2.1

0

E0

P201

MP9

2

CW9

CE2

23

3168

PRÓBKA GAZU BEZCIŚNIENIOWA TRUJĄCA ZAPALNA, I.N.O., skroplona nieschłodzona

2

7TF

2.3 +2.1

0

E0

P201

MP9

1

CW9

263

3169

PRÓBKA GAZU BEZCIŚNIENIOWA TRUJĄCA, I.N.O., skroplona nieschłodzona

2

7T

2.3

0

E0

P201

MP9

1

CW9

26

3170

ALUMINIUM, PRODUKTY UBOCZNE Z OTRZYMYWANIA lub ALUMINIUM, PRODUKTY UBOCZNE Z PRZETOPU

4.3

W2

II

4.3

244

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3 BK1 BK2

ТР33

SGAN

2

W1

VW6

CW23

CE10

423

3170

ALUMINIUM, PRODUKTY UBOCZNE Z OTRZYMYWANIA lub ALUMINIUM, PRODUKTY UBOCZNE Z PRZETOPU

4.3

W2

III

4.3

244

1 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B4

MP14

T1 BK1 BK2

ТР33

SGAN

3

W1

VW1 VW5

CW23

CE11

423

3171

pojazd akumulatorowy lub urządzenie zasilane baterią

9

M11

nie podlega RID, patrz również przepis specjalny 240 w dziale 3.3

3172

TOKSYNY UZYSKANE Z ORGANIZMÓW ŻYWYCH, CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T1

I

6.1

210 274

0

E5

P001

MP8 MP17

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3172

TOKSYNY UZYSKANE Z ORGANIZMÓW ŻYWYCH, CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

210 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

L4BH

TU15

2

CW13 СW28 CW31

CE5

60

3172

TOKSYNY UZYSKANE Z ORGANIZMÓW ŻYWYCH, CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T1

III

6.1

210 274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3174

DISIARCZEK TYTANU

4.2

S4

III

4.2

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

CE11

40

3175

MATERIAŁY STAŁE lub mieszanina materiałów stałych (jak preparaty, odpady), ZAWIERAJĄCE MATERIAŁY CIEKŁE ZAPALNE, I.N.O. temperatura zapłonu maksymalnie 60 °C

4.1

F1

II

4.1

216 274 601

1 kg

E2

P002 DPPL06 R001

PP9

MP11

T3 BK1 BK2

ТР33

2

W1

VW3

CE11

40

3176

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ORGANICZNY W STANIE STOPIONYM, I.N.O.

4.1

F2

II

4.1

274

0

E0

T3

ТР3 TP26

LGBV

TU27 TE4 TE6

2

44

3176

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ORGANICZNY W STANIE STOPIONYM, I.N.O.

4.1

F2

III

4.1

274

0

E0

T1

ТР3 ТР26

LGBV

TU27 TE4 TE6

3

44

3178

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY NIEORGANICZNY, I.N.O.

4.1

F3

II

4.1

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP11

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

3178

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY NIEORGANICZNY, I.N.O.

4.1

F3

III

4.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP11

T1

ТР33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

3179

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY TRUJĄCY NIEORGANICZNY, I.N.O.

4.1

FT2

II

4.1 +6.1

274

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CW28

CE10

46

3179

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY TRUJĄCY NIEORGANICZNY, I.N.O.

4.1

FT2

III

4.1 +6.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL06 R001

MP10

T1

ТР33

SGAN

3

W1

CW28

CE11

46

3180

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ŻRĄCY NIEORGANICZNY, I.N.O.

4.1

FC2

II

4.1 +8

274

1 kg

E2

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

48

3180

MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ŻRĄCY NIEORGANICZNY, I.N.O.

4.1

FC2

III

4.1 +8

274

5 kg

E1

P002 DPPL06 R001

MP10

T1

ТР33

SGAN

3

W1

CE11

48

3181

SOLE METALICZNE ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH ZAPALNE, I.N.O.

4.1

F3

II

4.1

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP11

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

3181

SOLE METALICZNE ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH ZAPALNE, I.N.O.

4.1

F3

III

4.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP11

T1

ТР33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

3182

WODORKI METALI ZAPALNE, I.N.O.

4.1

F3

II

4.1

274 554

1 kg

E2

P410 DPPL04

PP40

MP11

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

3182

WODORKI METALI ZAPALNE, I.N.O.

4.1

F3

III

4.1

274 554

5 kg

E1

P002 DPPL04 R001

MP11

T1

ТР33

SGAV

3

W1

VW1

CE11

40

3183

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

S1

II

4.2

274

0

E2

P001 DPPL02

MP15

L4DH

TU14 TE21

2

W1

CE7

30

3183

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

S1

III

4.2

274

0

E1

P001 DPPL02 R001

MP15

L4DH

TU14 TE21

3

W1

CE8

30

3184

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

ST1

II

4.1 +6.1

274

0

E2

P402 DPPL02

MP15

L4DH

TU14 TE21

2

W1

CW28

CE7

36

3184

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

ST1

III

4.1 +6.1

274

0

E1

P001 DPPL02 R001

MP15

L4DH

TU14 TE21

3

W1

CW28

CE8

36

3185

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

SC1

II

4.2 +8

274

0

E2

P402 DPPL02

MP15

L4DH

TU14 TE21

2

W1

CE7

38

3185

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

SC1

III

4.2 +8

274

0

E1

P001 DPPL02 R001

MP15

L4DH

TU14 TE21

3

W1

CE8

38

3186

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

S3

II

4.2

274

0

E2

P001 DPPL02

MP15

L4DH

TU14 TE21

2

W1

CE7

30

3186

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

S3

III

4.2

274

0

E1

P001 DPPL02 R001

MP15

L4DH

TU14 TE21

3

W1

CE8

30

3187

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

ST3

II

4.1 +6.1

274

0

E2

P402 DPPL02

MP15

L4DH

TU14 TE21

2

W1

CW28

CE7

36

3187

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

ST3

III

4.1 +6.1

274

0

E1

P001 DPPL02 R001

MP15

L4DH

TU14 TE21

3

W1

CW28

CE8

36

3188

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

SC3

II

4.2 +8

274

0

E2

P402 DPPL02

MP15

L4DH

TU14 TE21

2

W1

CE7

38

3188

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

SC3

III

4.2 +8

274

0

E1

P001 DPPL02 R001

MP15

L4DH

TU14 TE21

3

W1

CE8

38

3189

METAL, PROSZEK SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ, I.N.O.

4.2

S4

II

4.2

274 555

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

3189

METAL, PROSZEK SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ, I.N.O.

4.2

S4

III

4.2

274 555

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

VW4

CE11

40

3190

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

S4

II

4.2

274

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

3190

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

S4

III

4.2

274

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

VW4

CE11

40

3191

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

ST4

II

4.1 +6.1

274

0

E2

P410 DPPL05

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CW28

CE10

46

3191

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

ST4

III

4.1 +6.1

274

0

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

CW28

CE11

46

3192

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

SC4

II

4.2 +8

274

0

E2

P410 DPPL05

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

48

3192

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

SC4

III

4.2 +8

274

0

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

CE11

48

3194

MATERIAŁ PIROFORYCZNY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

4.2

S3

I

4.2

274

0

E0

P400

MP2

L21DH

TU14 TU38 TC1 TE21 TE22 TE25 TM1

0

W1

333

3200

MATERIAŁ PIROFORYCZNY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

4.2

S4

I

4.2

274

0

E0

P404

MP13

T21

ТР7 ТР33

0

W1

43

3205

ALKOHOLANY METALI ZIEM ALKALICZNYCH, I.N.O.

4.2

S4

II

4.2

183 274

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

3205

ALKOHOLANY METALI ZIEM ALKALICZNYCH, I.N.O.

4.2

S4

III

4.2

183 274

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

CE11

40

3206

ALKOHOLANY METALI ALKALICZNYCH SAMONAGRZEWAJĄCE SIĘ ŻRĄCE, I.N.O.

4.2

SC4

II

4.2 +8

182 274

0

E2

P410 DPPL05

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

48

3206

ALKOHOLANY METALI ALKALICZNYCH SAMONAGRZEWAJĄCE SIĘ ŻRĄCE, I.N.O.

4.2

SC4

III

4.2 +8

182 274

0

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

CE11

48

3208

MATERIAŁ METALICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ, I.N.O.

4.3

W2

I

4.3

274 557

0

E0

P403 DPPL99

MP2

1

W1

CW23

X423

3208

MATERIAŁ METALICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ, I.N.O.

4.3

W2

II

4.3

274 557

500 g

E2

P410 DPPL07

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CW23

CE10

423

3208

MATERIAŁ METALICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ, I.N.O.

4.3

W2

III

4.3

274 557

1 kg

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

VW5

CW23

CE11

423

3209

MATERIAŁ METALICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ, I.N.O.

4.3

WS

I

4.3 +4.2

274 558

0

E0

P403

MP2

1

W1

CW23

X423

3209

MATERIAŁ METALICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ, I.N.O.

4.3

WS

II

4.3 +4.2

274 558

0

E2

P410 DPPL05

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CW23

CE10

423

3209

MATERIAŁ METALICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ, I.N.O.

4.3

WS

III

4.3 +4.2

274 558

0

E1

P410 DPPL08 R001

B4

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

VW5

CW23

CE11

423

3210

CHLORANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

II

5.1

274 351

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

ТР1

L4BN

TU3

2

CW24

CE6

50

3210

CHLORANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

III

5.1

274 351

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP2

T4

ТР1

LGBV

TU3

3

CW24

CE8

50

3211

NADCHLORANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

II

5.1

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

ТР1

L4BN

TU3

2

CW24

CE6

50

3211

NADCHLORANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

III

5.1

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP2

T4

ТР1

LGBV

TU3

3

CW24

CE8

50

3212

PODCHLORYNY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

II

5.1

274 349

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN

TU3

2

W11

CW24

CE10

50

3213

BROMIANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

II

5.1

274 350

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

ТР1

L4BN

TU3

2

CW24

CE6

50

3213

BROMIANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

III

5.1

274 350

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP15

T4

ТР1

LGBV

TU3

3

CW24

CE8

50

3214

NADMANGANIANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

II

5.1

274 353

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

ТР1

L4BN

TU3

2

CW24

CE6

50

3215

NADSIARCZANY NIEORGANICZNE, I.N.O.

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

CE11

50

3216

NADSIARCZANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

III

5.1

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP15

T4

TP1 TP29

LGBV

TU3

3

CW24

CE8

50

3218

AZOTANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

II

5.1

270 511

1 L

E2

P504 DPPL02

MP15

T4

TP1

L4BN

TU3

2

CW24

CE6

50

3218

AZOTANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

III

5.1

270 511

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP15

T4

TP1

LGBV

TU3

3

CW24

CE8

50

3219

AZOTYNY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

II

5.1

103 274

1 L

E2

P504 DPPL01

MP15

T4

TP1

L4BN

TU3

2

CW24

CE6

50

3219

AZOTYNY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.

5.1

O1

III

5.1

103 274

5 L

E1

P504 DPPL02 R001

MP15

T4

TP1

LGBV

TU3

3

СW24

CE8

50

3220

PENTAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 125)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

СЕ3

20

3221

MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP В CIEKŁY

4.1

SR1

4.1 +1

181 194 274

25 ml

E0

P520

PP21

MP2

1

W5 W7 W8

CW22

40

3222

MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP В STAŁY

4.1

SR1

4.1 +1

181 194 274

100 g

E0

P520

PP21

MP2

1

W5 W7 W8

CW22

40

3223

MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP С CIEKŁY

4.1

SR1

4.1

194 274

25 ml

E0

P520

PP21

MP2

1

W7

CW22

СЕ6

40

3224

MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP С STAŁY

4.1

SR1

4.1

194 274

100 g

E0

P520

PP21

MP2

1

W7

CW22

СЕ10

40

3225

MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP D CIEKŁY

4.1

SR1

4.1

194 274

125 ml

E0

P520

MP2

2

W7

CW22

СЕ6

40

3226

MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP D STAŁY

4.1

SR1

4.1

194 274

500 g

E0

P520

MP2

2

W7

CW22

СЕ10

40

3227

MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP E CIEKŁY

4.1

SR1

4.1

194 274

125 ml

E0

P520

MP2

2

W7

CW22

СЕ6

40

3228

MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP E STAŁY

4.1

SR1

4.1

194 274

500 g

E0

P520

MP2

2

W7

CW22

СЕ10

40

3229

MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F CIEKŁY

4.1

SR1

4.1

194 274

125 ml

E0

P520 DPPL99

MP2

T23

2

W7

CW22

CE6

40

3230

MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F STAŁY

4.1

SR1

4.1

194 274

500 g

E0

P520 DPPL99

MP2

T23

2

W7

СW22

CE10

40

3231	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP В CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	4.1	SR2	zakaz
3232	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP В STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	4.1	SR2	zakaz
3233	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP С CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	4.1	SR2	zakaz
3234	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP С STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	4.1	SR2	zakaz
3235	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP D CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	4.1	SR2	zakaz
3236	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP D STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	4.1	SR2	zakaz
3237	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP E CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	4.1	SR2	zakaz
3238	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP E STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	4.1	SR2	zakaz
3239	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	4.1	SR2	zakaz
3240	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	4.1	SR2	zakaz

3241

2-BROMO-2-NITROPROPANO-1,3-DIOL

4.1

SR1

III

4.1

638

5 kg

E1

P520 DPPL08

PP22 B3

MP2

3

W1

CE11

40

3242

AZODIKARBONAMID

4.1

SR1

II

4.1

215 638

1 kg

E2

P409

MP2

T3

ТР33

2

W1

CE10

40

3243

MATERIAŁ STAŁY ZAWIERAJĄCY MATERIAŁ TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T9

II

6.1

217 274 601

500 g

E4

P002 DPPL02

PP9

MP15

T3 BK1 BK2

ТР33

SGAH

TU15

2

VW10

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3244

MATERIAŁ STAŁY ZAWIERAJĄCY MATERIAŁ ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.

8

C10

II

8

218 274

1 kg

E2

P002 DPPL05

PP9

MP10

T3 BK1 BK2

ТР33

SGAV

2

VW10

CE10

80

3245

MIKROORGANIZMY ZMODYFIKOWANE GENETYCZNIE lub ORGANIZMY ZMODYFIKOWANE GENETYCZNIE

9

M8

9

219 637

0

E0

P904 DPPL08

MP6

2

CW13 CW17 CW18 CW26 CW28 CW31

90

3245

MIKROORGANIZMY ZMODYFIKOWANE GENETYCZNIE lub ORGANIZMY ZMODYFIKOWANE GENETYCZNIE, w schłodzonym skroplonym azocie

9

M8

9 +2.2

219 637

0

E0

P904 DPPL08

MP6

2

CW13 CW17 CW18 CW26 CW28 CW31

90

3246

CHLOREK METANOSULFONYLU

6.1

TC1

I

6.1 +8

354

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2 TP37

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

668

3247

NADBORAN SODU BEZWODNY

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP2

T3

ТР33

SGAN

TU3

2

W11

СW24

CE10

50

3248

LEK CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O.

3

FT1

II

3 +6.1

220 221 601

1 L

E2

P001

MP19

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

3248

LEK CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O.

3

FT1

III

3 +6.1

220 221 601

5 L

E1

P001 R001

MP19

L4BH

TU15

3

CW13 CW28

CE4

36

3249

LEK TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

II

6.1

221 601

500 g

E4

P002

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3249

LEK TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

III

6.1

221 601

5 kg

E1

P002 LP02 R001

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3250

KWAS CHLOROOCTOWY STOPIONY

6.1

TC1

II

6.1 +8

0

E0

T7

ТР3 ТР28

L4BH

TU15 TC4

0

CW13 CW31

68

3251

MONOAZOTAN IZOSORBITU-5

4.1

SR1

III

4.1

226 638

5 kg

E1

P409

MP2

3

W1

CE11

40

3252

DIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 32)

2

2F

2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (М)

TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

CW9 CW10 CW36

СЕ3

23

3253

METAKRZEMIAN DISODU

8

C6

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

3254

TRIBUTYLOFOSFAN

4.2

S1

I

4.2

0

E0

P400

MP2

T21

TP7 ТР33

0

W1

333

3255

PODCHLORYN tert-BUTYLU

4.2

SC1

zakaz

3256

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY PODGRZANY, I.N.O., o temperaturze zapłonu powyżej 60 °C, podgrzany do lub powyżej jego temperatury zapłonu i poniżej 100 °C

3

F2

III

3

274 560

0

E0

P099 DPPL99

MP2

T3

ТР3 TP29

LGAV

TU35

3

CE4

30

3256

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY PODGRZANY, I.N.O., o temperaturze zapłonu powyżej 60° C, podgrzany do lub powyżej jego temperatury zapłonu i do lub powyżej 100 °C

3

F2

III

3

274 560 580

0

E0

P099 DPPL99

MP2

T3

ТР3 ТР29

LGAV

TU35

3

CE4

30

3257

MATERIAŁ PODGRZANY CIEKŁY, I.N.O., podgrzany do lub powyżej 100 °C ale poniżej jego temperatury zapłonu, (włącznie ze stopionym metalem, stopioną solą, itp.)

9

M9

III

9

274 580 643

0

E0

P099 DPPL99

T3

ТР3 ТР29

LGAV

TU35 TE6 TE14

3

VW12

CW17 CW31

99

3258

MATERIAŁ PODGRZANY STAŁY, I.N.O., do lub powyżej 240 °C

9

M10

III

9

274 580 643

0

E0

P099 DPPL99

3

VW13

CW31

99

3259

AMINY ŻRĄCE STAŁE, I.N.O. lub POLIAMINY ŻRĄCE STAŁE, I.N.O.

8

C8

I

8

274

0

E0

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AN L10BH

TU38 TE22

1

W10

88

3259

AMINY ŻRĄCE STAŁE, I.N.O. lub POLIAMINY ŻRĄCE STAŁE, I.N.O.

8

C8

II

8

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

80

3259

AMINY ŻRĄCE STAŁE, I.N.O. lub POLIAMINY ŻRĄCE STAŁE, I.N.O.

8

C8

III

8

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

СЕ11

80

3260

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C2

I

8

274

0

E0

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AN

1

W10

88

3260

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C2

II

8

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN

2

W11

СЕ10

80

3260

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C2

III

8

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV

3

VW9

CE11

80

3261

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C4

I

8

274

0

E0

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AN L10BH

TU38 TE22

1

W10

88

3261

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C4

II

8

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

80

3261

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C4

III

8

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

СЕ11

80

3262

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C6

I

8

274

0

E0

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AN L10BH

TU38 TE22

1

W10

88

3262

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C6

II

8

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

80

3262

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C6

III

8

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

СЕ11

80

3263

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C8

I

8

274

0

E0

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AN L10BH

TU38 TE22

1

W10

88

3263

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C8

II

8

274

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

80

3263

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

8

C8

III

8

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

СЕ11

80

3264

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C1

I

8

274

0

E0

P001

MP8 MP17

T14

ТР2 ТР27

L10BH

TU38 TE22

1

88

3264

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C1

II

8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T11

ТР2 ТР27

L4BN

2

СЕ6

80

3264

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C1

III

8

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

ТР1 ТР28

L4BN

3

W12

СЕ8

80

3265

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C3

I

8

274

0

E0

P001

MP8 MP17

T14

ТР2 ТР27

L10BH

TU38 TE22

1

88

3265

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C3

II

8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BN

2

CE6

80

3265

MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C3

8

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BN

3

W12

CE8

80

3266

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C5

I

8

274

0

E0

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10BH

TU38 TE22

1

88

3266

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C5

II

8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BN

2

CE6

80

3266

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C5

III

8

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BN

2

W12

CE8

80

3267

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C7

I

8

274

0

E0

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10BH

TU38 TE22

1

88

3267

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C7

II

8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BN

2

CE6

80

3267

MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

8

C7

III

8

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BN

3

W12

CE8

80

3268

NADMUCHIWACZE PODUSZEK POWIETRZNYCH lub MODUŁY PODUSZEK POWIETRZNYCH lub NAPINACZE PASÓW BEZPIECZEŃSTWA

9

M5

III

9

280 289

0

E0

P902 LP902

4

CE2

90

3269

ŻYWICE POLIESTROWE W ZESTAWIE

3

F3

II

3

236 340

5 L

E0

P302 R001

2

CE7

33

3269

ŻYWICE POLIESTROWE W ZESTAWIE (lepkość zgodna z 2.2.3.1.4)

3

F3

III

3

236 340

5 L

E0

P302 R001

3

CE4

33

3269

ŻYWICE POLIESTROWE W ZESTAWIE

3

F3

III

3

236 340

5 L

E0

P302 R001

3

CE4

30

3270

FILTR MEMBRANOWY Z NITROCELULOZY, zawierający maksymalnie 12,6% azotu w suchej masie

4.1

F1

II

4.1

237 286

1 kg

E2

P411

MP11

2

W1

CE10

40

3271

ETER, I.N.O.

3

F1

II

3

274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

LGBF

2

CE7

33

3271

ETER, I.N.O.

3

F1

III

3

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

3

W12

CE4

30

3272

ESTER, I.N.O.

3

F1

II

3

274 601

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

LGBF

2

CE7

33

3272

ESTER, I.N.O.

3

F1

III

3

274 601

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

3

W12

CE4

30

3273

NITRYLE ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.

3

FT1

I

3 +6.1

274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

3273

NITRYLE ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.

3

FT1

II

3 +6.1

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

3274

ALKOHOLANY, ROZTWÓR, I.N.O. w alkoholu

3

FC

II

3 +8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

L4BH

2

CE7

338

3275

NITRYLE TRUJĄCE ZAPALNE, I.N.O.

6.1

TF1

I

6.1 +3

274 315

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

3275

NITRYLE TRUJĄCE ZAPALNE, I.N.O.

6.1

TF1

II

6.1 +3

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

63

3276

NITRYLE TRUJĄCE CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T1

I

6.1

274 315

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3276

NITRYLE TRUJĄCE CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3276

NITRYLE TRUJĄCE CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T1

III

6.1

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU 15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3277

CHLOROMRÓWCZANY TRUJĄCE ŻRĄCE, I.N.O.

6.1

TC1

II

6.1 +8

274 561

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T8

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE9

68

3278

ZWIĄZEK FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

I

6.1

43 274 315

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3278

ZWIĄZEK FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

II

6.1

43 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3278

ZWIĄZEK FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T1

III

6.1

43 274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3279

ZWIĄZEK FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.

6.1

TF1

I

6.1 +3

43 274 315

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

3279

ZWIĄZEK FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.

6.1

TF1

II

6.1 +3

43 274

100 ml

E4

P001

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

63

3280

ZWIĄZEK ARSENOORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T3

I

6.1

274 315

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3280

ZWIĄZEK ARSENOORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T3

II

6.1

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3280

ZWIĄZEK ARSENOORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T3

III

6.1

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3281

KARBONYLKI METALI CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T3

I

6.1

274 315 562

0

E5

P601

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3281

KARBONYLKI METALI CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T3

II

6.1

274 562

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU 15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3281

KARBONYLKI METALI CIEKŁE, I.N.O.

6.1

T3

III

6.1

274 562

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3282

ZWIĄZEK METALOORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T3

I

6.1

274 562

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3282

ZWIĄZEK METALOORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T3

II

6.1

274 562

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3282

ZWIĄZEK METALOORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T3

III

6.1

274 562

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3283

ZWIĄZEK SELENU STAŁY, I.N.O.

6.1

T5

I

6.1

274 563

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3283

ZWIĄZEK SELENU STAŁY, I.N.O.

6.1

T5

II

6.1

274 563

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3283

ZWIĄZEK SELENU STAŁY, I.N.O.

6.1

T5

III

6.1

274 563

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3284

ZWIĄZEK TELLURU, I.N.O.

6.1

T5

I

6.1

274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3284

ZWIĄZEK TELLURU, I.N.O.

6.1

T5

II

6.1

274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3284

ZWIĄZEK TELLURU, I.N.O.

6.1

T5

III

6.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3285

ZWIĄZEK WANADU, I.N.O.

6.1

T5

I

6.1

274 564

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3285

ZWIĄZEK WANADU, I.N.O.

6.1

T5

II

6.1

274 564

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3285

ZWIĄZEK WANADU, I.N.O.

6.1

T5

III

6.1

274 564

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3286

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.

3

FTC

I

3 +6.1 +8

274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

ТР2 ТР27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

368

3286

MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.

3

FTC

II

3 +6.1 +8

274

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T11

ТР2 ТР27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

368

3287

MATERIAŁ TRUJĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T4

I

6.1

274 315

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3287

MATERIAŁ TRUJĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T4

II

6.1

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3287

MATERIAŁ TRUJĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T4

III

6.1

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP1 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3288

MATERIAŁ TRUJĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T5

I

6.1

274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3288

MATERIAŁ TRUJĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

T5

II

6.1

274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3288

MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T5

III

6.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3289

MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

TC3

I

6.1 +8

274 315

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

668

3289

MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

6.1

TC3

II

6.1 +8

274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

68

3290

MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

TC4

I

6.1 +8

274

0

E5

P002 DPPL05

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU15 TU38 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

668

3290

MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.

6.1

TC4

II

6.1 +8

274

500 g

E4

P002 DPPL06

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE5

68

3291

ODPADY KLINICZNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE, I.N.O. lub ODPADY BIOMEDYCZNE, I.N.O. lub ODPADY MEDYCZNE PODLEGAJĄCE PRZEPISOM,

6.2

I3

II

6.2

565

0

E0

P621 DPPL620 LP621

MP6

BK2

2

W9

VW11

CW13 CW18 CW28

CE14

606

3291

ODPADY KLINICZNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE, I.N.O. lub ODPADY BIOMEDYCZNE, I.N.O. lub ODPADY MEDYCZNE PODLEGAJĄCE PRZEPISOM, I.N.O.

6.2

I3

II

6.2 +2.2

565

0

E0

P621 DPPL620 LP621

MP6

2

W9

CW13 CW18 CW28

CE14

606

3292

AKUMULATORY SODOWE lub OGNIWA SODOWE

4.3

W3

II

4.3

239 295

0

E0

P408

2

W1

CW23

CE2

423

3293

HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY, zawierający maksymalnie 37% masowych hydrazyny

6.1

T4

III

6.1

566

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3294

CYJANOWODÓR, ROZTWÓR W ALKOHOLU, zawierający maksymalnie 45% cyjanowodoru

6.1

TF1

I

6.1 +3

610

0

E5

P601

MP8 MP17

T14

TP2

L15DH(+)

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22 TE25

0

CW13 CW28 CW31

663

3295

WĘGLOWODORY CIEKŁE, I.N.O.

3

F1

I

3

500 ml

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP1 TP8 TP28

L4BN

1

33

3295

WĘGLOWODORY CIEKŁE, I.N.O. (prężność pary w 50 °C większa niż 110 kPa)

3

F1

II

3

640C

1 L

E2

P001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

L1,5BN

2

CE7

33

3295

WĘGLOWODORY CIEKŁE, I.N.O. (prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa)

3

F1

II

3

640D

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

LGBF

1

CE7

33

3295

WĘGLOWODORY CIEKŁE, I.N.O.

3

F1

III

3

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

3

W12

CE4

30

3296

HEPTAFLUOROPROPAN (GAZ CHŁODNICZY R 227)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

3297

TLENEK ETYLENU I CHLOROTETRAFLUOROETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 8,8% tlenku etylenu

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

3298

TLENEK ETYLENU I PENTAFLUOROETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 7,9% tlenku etylenu

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

3299

TLENEK ETYLENU I TETRAFLUOROETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 5,6% tlenku etylenu

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

3300

TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 87% tlenku etylenu

2

2TF

2.3 +2.1 (+13)

0

E0

P200

MP9

(M)

РхВН (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

263

3301

MATERIAŁ ŻRĄCY SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ CIEKŁY, I.N.O.

8

CS1

I

8 +4.2

274

0

E0

P001

MP8 MP17

L10BH

TU38 TE22

1

884

3301

MATERIAŁ ŻRĄCY SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ CIEKŁY, I.N.O.

8

CS1

II

8 +4.2

274

0

E2

P001

MP15

L4BN

2

84

3302

AKRYLAN 2-DIMETYLOAMINOETYLU

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE6

60

3303

GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY, I.N.O.

2

1TO

2.3 +5.1 (+13)

274

0

P200

MP9

(M)

СхВН (M)

TU6 TU38 TE22 TE25 TA4 TT9

1

CW9 CW10 CW36

CE5

265

3304

GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.

2

1TC

2.3 +8 (+13)

274

0

P200

MP9

(M)

СхВН (M)

TU6 TU38 TE22 TE25 TA4 TT9

1

CW9 CW10 CW36

268

3305

GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ZAPALNY, ŻRĄCY, I.N.O.

2

1TFC

2.3 +2.1 +8 (+13)

274

0

P200

MP9

(M)

СхВН (M)

TU6 TU38 TE22 TE25 TA4 TT9

1

CW9 CW10 CW36

263

3306

GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.

2

1TOC

2.3 +5.1 +8 (+13)

274

0

E0

P200

MP9

(M)

СхВН (M)

TU6 TU38 TE22 TE25 TA4 TT9

1

CW9 CW10 CW36

265

3307

GAZ SKROPLONY TRUJĄCY, UTLENIAJĄCY, I.N.O.

2

2TO

2.3 +5.1 (+13)

274

0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

TU6 TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

265

3308

GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.

2

2TC

2.3 +8 (+13)

274

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

TU6 TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

268

3309

GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O.

2

2TFC

2.3 +2.1 +8 (+13)

274

0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

TU6 TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

263

3310

GAZ SKROPLONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.

2

2TOC

2.3 +5.1 +8 (+13)

274

0

E0

P200

MP9

(M)

PxBH (M)

TU6 TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10 CW36

265

3311

GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY UTLENIAJĄCY I.N.O.

2

3O

2.2 +5.1 (+13)

274

0

P203

MP9

TP5 TP22

RxBN

TU7 TU19 TA4 TT9 TM6

3

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

225

3312

GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY ZAPALNY, I.N.O.

2

3F

2.1 (+13)

274

0

E0

P203

MP9

TP5

RxBN

TU18 TU38 TE22 TA4 TT9 TM6

2

W5

CW9 CW11 CW30 CW36

CE2

223

3313

PIGMENTY SAMONAGRZEWAJĄCE SIĘ ORGANICZNE

4.2

S2

II

4.2

0

E2

P002 DPPL08

B4

MP14

T3

ТР33

SGAV

2

W1

CE10

40

3313

PIGMENTY SAMONAGRZEWAJĄCE SIĘ ORGANICZNE

4.2

S2

III

4.2

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAV

3

W1

CE11

40

3314

TWORZYWO SZTUCZNE DO FORMOWANIA, MIESZANINA, w postaci ciasta, płyty lub pręta, wydzielające pary zapalne

9

M3

III

brak

207 633

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

PP14 B3 B6

MP10

3

VW3

CW31

CE11

90

3315

PRÓBKA CHEMICZNA TRUJĄCA

6.1

T8

I

6.1

250

0

E5

P099

MP8 MP17

1

CW13 CW28 CW31

66

3316

ZESTAW CHEMICZNY TESTOWY lub ZESTAW PIERWSZEJ POMOCY

9

M11

II

9

251 340

0

E0

P901

2

90

3316

ZESTAW CHEMICZNY TESTOWY lub ZESTAW PIERWSZEJ POMOCY

9

M11

III

9

251 340

0

E0

P901

3

90

3317

2-AMINO-4,6-DINITROFENOL ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP26

MP2

1

W1

40

3318

AMONIAK, ROZTWÓR w wodzie, o gęstości względnej w 15 °C mniejszej niż 0,880, zawierający ponad 50% amoniaku

2

4TC

2.3 +8 (+13)

23

0

E0

P200

MP9

T50 (M)

PxBH (M)

TU38 TE22 TE25 TA4 TT9 TM6

1

CW9 CW10

268

3319

NITROGLICERYNA, MIESZANINA ODCZULONA STAŁA, I.N.O., zawierająca ponad 2% lecz maksymalnie 10% masowych nitrogliceryny

4.1

D

II

4.1

272 274

0

E0

P099 DPPL99

MP2

2

W1

CE10

40

3320

BOROWODOREK SODU I WODOROTLENEK SODU, ROZTWÓR, zawierający maksymalnie 12% masowych borowodorku sodu i maksymalnie 40% masowych wodorotlenku sodu

8

C5

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

3320

BOROWODOREK SODU I WODOROTLENEK SODU, ROZTWÓR, zawierający maksymalnie 12% masowych borowodorku sodu i maksymalnie 40% masowych wodorotlenku sodu

8

C5

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP2

L4BN

3

W12

CE8

80

3321

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-II), nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone

7

7X

172 317 325 336

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

T5

TP4

S2,65AN (+) L2,65CN (+)

TU36 TT7 TM7

0

CW33

CE15

70

3322

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-III), nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone

7

7X

172 317 325 336

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

T5

TP4

S2,65AN (+) L2,65CN (+)

TU36 TT7 TM7

0

CW33

CE15

70

3323

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP C, nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone

7

7X

172 317 325

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

3324

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-II), ROZSZCZEPIALNE

7

7X +7E

172 326 336

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

3325

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-III), ROZSZCZEPIALNE

7

7X +7E

172 326 336

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

3326

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, PRZEDMIOTY SKAŻONE POWIERZCHNIOWO (SCO-I lub SCO-II), ROZSZCZEPIALNE

7

7X +7E

172 326

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

3327

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, ROZSZCZEPIALNE, bez postaci specjalnej

7

7X +7E

172 326

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

3328

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(U), ROZSZCZEPIALNE

7

7X +7E

172 326 337

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

3329

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(M), ROZSZCZEPIALNE

7

7X +7E

172 326 337

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

3330

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP C, ROZSZCZEPIALNE

7

7X +7E

172 326

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

3331

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, PRZEWOŻONE NA WARUNKACH SPECJALNYCH, ROZSZCZEPIALNE

7

7X +7E

172 326

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

3332

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, W SPECJALNEJ POSTACI, nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone

7

7X

172 317

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

3333

MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, W SPECJALNEJ POSTACI, ROZSZCZEPIALNE

7

7X +7E

172

0

E0

Patrz 2.2.7 i 4.1.9

Patrz 4.1.9.1.3

0

CW33

CE15

70

3334	materiał ciekły podległy przepisom lotniczym, i.n.o.	9	M11	nie podlega RID
3335	materiał stały podległy przepisom lotniczym, i.n.o.	9	M11	nie podlega RID

3336

MERKAPTANY CIEKŁE ZAPALNE, I.N.O. lub MERKAPTANY, MIESZANINA CIEKŁA ZAPALNA, I.N.O. prężność pary w 15 °Cponad 110 kPa, lecz maksymalnie 175 kPa)

3

F1

I

3

274

0

E3

P001

MP7 MP17

T11

TP2

L4BN

1

33

3336

MERKAPTANY CIEKŁE ZAPALNE, I.N.O. lub MERKAPTANY, MIESZANINA CIEKŁA ZAPALNA, I.N.O. prężność pary w 15 °C ponad 110 kPa)

3

F1

II

3

274 640C

1 L

E2

P001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

L1,5BN

2

CE7

33

3336

MERKAPTANY CIEKŁE ZAPALNE, I.N.O. lub MERKAPTANY, MIESZANINA CIEKŁA ZAPALNA, I.N.O. prężność pary w 15 °C ponad 110 kPa, lecz maksymalnie 175 kPa)

3

F1

II

3

274 640D

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T7

TP1 TP8 TP28

LGBF

3

CE7

33

3336

MERKAPTANY CIEKŁE ZAPALNE, I.N.O. lub MERKAPTANY, MIESZANINA CIEKŁA ZAPALNA, I.N.O. prężność pary w 15 °C ponad 110 kPa, lecz maksymalnie 175 kPa)

3

F1

III

3

274

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1 TP29

LGBF

3

W12

CE4

30

3337

GAZ CHŁODNICZY R 404A (pentafluoroetan, 1,1,1-trifluoroetan i 1,1,1,2-tetrafluoroetan, mieszanina zeotropowa, zawierająca ok. 44% pentafluoroetanu i 52% 1,1,1-trifluoroetanu)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (M)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

3338

GAZ CHŁODNICZY R407A (difluorometan, pentafluoroetan i 1,1,1,2-tetrafluoroetan, mieszanina zeotropowa, zawierająca ok. 20% difluorometanu i 40% pentafluoroetanu)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (М)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

3339

GAZ CHŁODNICZY R 407B (difluorometan, pentafluoroetan i 1,1,1,2-tetrafluoroetan, mieszanina zeotropowa, zawierająca ok. 10% difluorometanu i 70% pentafluoroetanu)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (М)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

3340

GAZ CHŁODNICZY R 407C (difluorometan, pentafluoroetan i 1,1,1,2-tetrafluoroetan, mieszanina zeotropowa, zawierająca ok. 23% difluorometanu i 25% pentafluoroetanu)

2

2A

2.2 (+13)

120 ml

E1

P200

MP9

T50 (M)

PxBN (М)

TA4 TT9 TM6

3

CW9 CW10 CW36

CE3

20

3341

DITLENEK TIOMOCZNIKA

4.2

S2

II

4.2

0

E2

P002 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAV

2

W1

CE10

40

3341

DITLENEK TIOMOCZNIKA

4.2

S2

III

4.2

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAV

3

W1

CE11

40

3342

KSANTOGENIANY

4.2

S2

II

4.2

0

E2

P002 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAV

2

W1

CE10

40

3342

KSANTOGENIANY

4.2

S2

III

4.2

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAV

3

W1

CE11

40

3343

NITROGLICERYNA, MIESZANINA ODCZULONA CIEKŁA ZAPALNA, I.N.O., zawierająca maksymalnie 30% masowych nitrogliceryny

3

D

3

274 278

0

E0

P099

MP2

0

30/33

3344

TETRAAZOTAN PENTAERYTRYTU (PENTRYT, PETN), MIESZANINA ODCZULONA STAŁA, I.N.O., zawierająca ponad 10% masowych, lecz maksymalnie 20% masowych PETN

4.1

D

II

4.1

272 274

0

E0

P099

PP80

MP2

2

W1

CE10

40

3345

PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3345

PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E1

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

3345

PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

3346

PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, ZAPALNY TRUJĄCY CIEKŁY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

3346

PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, ZAPALNY TRUJĄCY CIEKŁY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

3347

PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

3347

PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

63

3347

PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

63

3348

PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3348

PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

3348

PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

3349

PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

I

6.1

61 274 648

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3349

PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

II

6.1

61 274 648

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

3349

PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY STAŁY

6.1

T7

III

6.1

61 274 648

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

60

3350

PESTYCYD PYRETROIDOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

I

3 +6.1

61 274

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

3350

PESTYCYD PYRETROIDOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C

3

FT2

II

3 +6.1

61 274

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

3351

PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

I

6.1 +3

61 274

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

663

3351

PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

II

6.1 +3

61 274

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

63

3351

PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej

6.1

TF2

III

6.1 +3

61 274

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE11 CE12

63

3352

PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

I

6.1

61 274 648

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

CE12

66

3352

PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

II

6.1

61 274 648

100 ml

E4

P001 DPPL02

МР15

Т11

ТР2 ТР27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

СЕ9 СЕ12

60

3352

PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY CIEKŁY

6.1

T6

III

6.1

61 274 648

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

Т7

ТР2 ТР28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

СЕ11 СЕ12

60

3354

GAZ INSEKTOBÓJCZY ZAPALNY, I.N.O.

2

2F

2.1 (+13)

274

0

E0

P200

MP9

(М)

PxBN (М)

TU38 ТЕ22 ТА4 ТТ9 ТМ6

2

CW9 CW10 CW36

СЕ3

23

3355

GAZ INSEKTOBÓJCZY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.

2

2TF

2.3 +2.1 (+13)

274

0

E0

P200

MP9

(М)

РхВН (М)

TU6 TU38 ТЕ22 ТЕ25 ТА4 ТТ9 ТМ6

1

CW9 CW10 CW36

263

3356

GENERATOR TLENU CHEMICZNY

5.1

O3

II

5.1

284

0

E0

P500

MP2

2

CW24

50

3357

NITROGLICERYNA, MIESZANINA ODCZULONA CIEKŁA, I.N.O., zawierająca maksymalnie 30% masowych nitrogliceryny

3

D

II

3

274 288

0

E0

P099

MP2

2

СЕ7

33

3358

MASZYNY CHŁODNICZE, zawierające gaz zapalny nietrujący skroplony

2

6F

2.1

291

0

E0

P003

PP32

MP9

2

CW9

СЕ2

23

3359

FUMIGOWANA ŁADUNKOWA JEDNOSTKA TRANSPORTOWA

9

M11

302

3360

włókna pochodzenia roślinnego, suche

4.1

F1

nie podlega RID

3361

CHLOROSILANY TRUJĄCE ŻRĄCE, I.N.O.

6.1

TC1

II

6.1 +8

274

0

E0

Р010

МР15

Т14

ТР2 ТР7 ТР27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

СЕ5

68

3362

CHLOROSILANY TRUJĄCE ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.

6.1

TFC

II

6.1 +3 +8

274

0

E0

Р010

МР15

Т14

ТР2 ТР7 ТР27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

СЕ5

638

3363

towary niebezpieczne w maszynach lub towary niebezpieczne w przyrządach

9

M11

nie podlega RID

3364

TRINITROFENOL (KWAS PIKRYNOWY) ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP24

MP2

1

W1

40

3365

TRINITROCHLOROBENZEN (CHLOREK PIKRYLU) ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP24

MP2

1

W1

40

3366

TRINITROTOLUEN (TNT) ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP24

MP2

1

W1

40

3367

TRINITROBENZEN ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP24

MP2

1

W1

40

3368

KWAS TRINITROBENZOESOWY ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP24

MP2

1

W1

40

3369

DINITRO-o-KREZOLAN SODU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody

4.1

DT

I

4.1 +6.1

0

P406

PP24

MP2

1

W1

CW13 CW28

46

3370

AZOTAN MOCZNIKA ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP78

MP2

1

W1

40

3371

2-METYLOBUTANAL

3

F1

II

3

1 L

E2

P001 DPPL02 R001

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

3373

MATERIAŁ BIOLOGICZNY KATEGORIA В

6.2

I4

6.2

319

0

E0

P650

T1

TP1

L4BH

TU15 TU37

CE14

606

3373

MATERIAŁ BIOLOGICZNY KATEGORIA В (tylko materiały zwierzęce)

6.2

I4

6.2

319

0

E0

P650

T1 BK1 BK2

TP1

L4BH

TU15 TU37

CE14

606

3374

ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA

2

2F

2.1

0

E0

P200

MP9

2

CW9 CW10 CW36

CE3

239

3375

AZOTAN AMONU, EMULSJA lub ZAWIESINA lub ŻEL, półprodukt do produkcji materiałów wybuchowych, ciekły

5.1

O1

II

5.1

309

0

E2

P099 DPPL99

MP2

T1

TP1 TP17 TP32

LGAV(+)

TU3 TU12 TU39 TE10 TE23 TA1 ТА3

2

CW24

50

3375

AZOTAN AMONU, EMULSJA lub ZAWIESINA lub ŻEL, półprodukt do produkcji materiałów wybuchowych, stały

5.1

O2

II

5.1

309

0

E2

P099 DPPL99

MP2

T1

TP1 TP17 TP32

SGAV(+)

TU3 TU12 TU39 TE10 TE23 TA1 ТА3

2

CW24

50

3376

4-NITROFENYLOHYDRAZYNA, zawierająca co najmniej 30% masowych wody

4.1

D

I

4.1

0

P406

PP26

MP2

1

W1

СЕ10

40

3377

NADBORAN SODU-MONOHYDRAT

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1 BK1 BK2

ТР33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

СЕ11

50

3378

WĘGLAN SODU-PEROKSYHYDRAT

5.1

O2

II

5.1

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3 BK1 BK2

ТР33

SGAV

TU3

2

W11

VW8

CW24

СЕ10

50

3378

WĘGLAN SODU-PEROKSYHYDRAT

5.1

O2

III

5.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1 BK1 BK2

ТР33

SGAV

TU3

3

VW8

CW24

СЕ11

50

3379

MATERIAŁ CIEKŁY WYBUCHOWY ODCZULONY, I.N.O.

3

D

I

3

274 311

0

E0

P099

MP2

1

33

3380

MATERIAŁ STAŁY WYBUCHOWY ODCZULONY, I.N.O

4.1

D

I

4.1

274 311

0

P099

MP2

1

W1

40

3381

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50

6.1

T1 lub T4

I

6.1

274

0

E0

P601

MP8 MP17

T22

TP2

L15CH

TU14 TU15 TU38 ТЕ21 ТЕ22

1

CW13 CW28 CW31

66

3382

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50

6.1

T1 lub T4

I

6.1

274

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 ТЕ21 ТЕ22

1

CW13 CW28 CW31

66

3383

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50

6.1

TF1

I

6.1 +3

274

0

E0

P601

MP8 MP17

T22

TP2

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

3384

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50

6.1

TF1

I

6.1 +3

274

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

3385

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50

6.1

TW1

I

6.1 +4.3

274

0

E0

P601

MP8 MP17

T22

TP2

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

623

3386

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50

6.1

TW1

I

6.1 +4.3

274

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

623

3387

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50

6.1

TO1

I

6.1 +5.1

274

0

E0

P601

MP8 MP17

T22

TP2

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

665

3388

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50

6.1

TO1

I

6.1 +5.1

274

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

665

3389

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50

6.1

TC1 lub TC3

I

6.1 +8

274

0

E0

P601

MP8 MP17

T22

TP2

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

668

3390

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50

6.1

TC1 lub TC3

I

6.1 +8

274

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

668

3391

MATERIAŁ METALOORGANICZNY PIROFORYCZNY STAŁY

4.2

S5

I

4.2

274

0

E0

P404

PP86

MP2

T21

TP7 ТР33 TP36

L21DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TC1 TE21 TE22 TE25 TM1

0

W1

43

3392

MATERIAŁ METALOORGANICZNY PIROFORYCZNY CIEKŁY

4.2

S5

I

4.2

274

0

E0

P400

PP86

MP2

T21

TP2 TP7 TP36

L21DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TC1 TE21 TE22 TE25 TM1

0

W1

333

3393

MATERIAŁ METALOORGANICZNY PIROFORYCZNY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY

4.2

SW

I

4.2 +4.3

274

0

E0

P404

PP86

MP2

T21

TP7 ТР33 TP36

L21DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TC1 TE21 TE22 TE25 TM1

0

W1

X432

3394

MATERIAŁ METALOORGANICZNY PIROFORYCZNY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY

4.2

SW

I

4.2 +4.3

274

0

E0

P400

PP86

MP2

T21

TP2 TP7 TP36

L21DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TC1 TE21 TE22 TE25 TM1

0

W1

Х333

3395

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY

4.3

W2

I

4.3

274

0

E0

P403

MP2

T9

TP7 ТР33 TP36

S10AN L10DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TE21 TE22 TM2

1

W1

CW23

X423

3395

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY

4.3

W2

II

4.3

274

500 g

E2

P410 DPPL04

MP14

T3

ТР33 TP36

SGAN L4DH

TU14 TE21 TM2

2

W1

CW23

CE10

423

3395

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY

4.3

W2

III

4.3

274

1 kg

E1

P410 DPPL06

MP14

T1

ТР33 TP36

SGAN L4DH

TU14 TE21 TM2

3

W1

CW23

CE11

423

3396

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY STAŁY

4.3

WF2

I

4.3 +4.1

274

0

E0

P403

MP2

T9

TP7 ТР33 ТР36

S10AN L10DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TE21 TE22 TM2

0

W1

CW23

X423

3396

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY STAŁY

4.3

WF2

II

4.3 +4.1

274

500 g

E2

P410 DPPL04

MP14

T3

ТР33 ТР36

SGAN L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23

CE10

423

3396

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY STAŁY

4.3

WF2

III

4.3 +4.1

274

1 kg

E1

P410 DPPL06

MP14

T1

ТР33 ТР36

SGAN L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23

CE11

423

3397

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY

4.3

WS

I

4.3 +4.2

274

0

E0

P403

MP2

T9

TP7 ТР33 TP36

S10AN L10DH

TU14 TU38 TE21 TE22 TM2

1

W1

CW23

X423

3397

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY

4.3

WS

II

4.3 +4.2

274

500 g

E2

P410 DPPL04

MP14

T3

ТР33 TP36

SGAN L4DH

2

W1

CW23

CE10

423

3397

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY

4.3

WS

III

4.3 +4.2

274

1 kg

E1

P410 DPPL06

MP14

T1

ТР33 TP36

SGAN L4DH

3

W1

CW23

CE11

423

3398

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY

4.3

W1

I

4.3

274

0

E0

P402

MP2

T13

TP2 TP7 TP36

L10DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TE21 TE22 TM2

0

W1

CW23

X323

3398

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY

4.3

W1

II

4.3

274

500 ml

E2

P001 DPPL01

MP15

T7

TP2 TP7 TP36

L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23

CE7

323

3398

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY

4.3

W1

III

4.3

274

1 L

E1

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2 TP7 TP36

L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23

CE8

323

3399

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY CIEKŁY

4.3

WF1

I

4.3 +3

274

0

E0

P402

MP2

T13

TP2 TP7 TP36

L10DH

TU4 TU14 TU22 TU38 TE21 TE22 TM2

0

W1

CW23

X323

3399

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY CIEKŁY

4.3

WF1

II

4.3 +3

274

500 ml

E2

P001 DPPL01

MP15

T7

TP2 TP7 TP36

L4DH

TU4 TU14 TU22 TE21 TM2

0

W1

CW23

CE7

323

3399

MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY CIEKŁY

4.3

WF1

III

4.3 +3

274

1 L

E1

P001 DPPL02 R001

MP15

T7

TP2 TP7 TP36

L4DH

TU14 TE21 TM2

0

W1

CW23

CE8

323

3400

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ METALOORGANICZNY STAŁY

4.2

S5

II

4.2

274

500 g

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33 TP36

SGAN L4BN

2

W1

СЕ10

40

3400

MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ METALOORGANICZNY STAŁY

4.2

S5

III

4.2

274

1 kg

E1

P002 DPPL08

MP14

T1

ТР33 TP36

SGAN L4BN

3

W1

СЕ11

40

3401

AMALGAMAT METALI ALKALICZNYCH STAŁY

4.3

W2

I

4.3

182

0

E0

P403

MP2

T9

TP7 ТР33

L10BN(+)

TU1 TE5 TT3 TM2

1

W1

CW23

Х423

3402

AMALGAMAT METALI ZIEM ALKALICZNYCH STAŁY

4.3

W2

I

4.3

183 506

0

E0

P403

MP2

T9

TP7 ТР33

L10BN(+)

TU1 TE5 ТТ3 ТМ2

1

W1

CW23

Х423

3403

STOPY POTASU METALICZNEGO STAŁE

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403

MP2

T9

ТР7 ТР33

L10BN(+)

TU1 ТЕ5 ТТ3 ТМ2

1

W1

CW23

Х423

3404

STOPY POTASU I SODU, STAŁE

4.3

W2

I

4.3

0

E0

P403

MP2

T9

ТР7 ТР37

L10BN(+)

TU1 ТЕ5 ТТ3 ТМ2

1

W1

CW23

Х423

3405

CHLORAN BARU, ROZTWÓR

5.1

OT1

II

5.1 +6.1

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

ТР1

L4BN

TU3

2

CW24 CW28

СЕ6

56

3405

CHLORAN BARU, ROZTWÓR

5.1

OT1

III

5.1 +6.1

5 L

E1

P001 DPPL02

MP2

T4

ТР1

LGBV

TU3

3

CW24 CW28

СЕ8

56

3406

NADCHLORAN BARU, ROZTWÓR

5.1

OT1

II

5.1 +6.1

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

ТР1

L4BN

TU3

2

CW24 CW28

СЕ6

56

3406

NADCHLORAN BARU, ROZTWÓR

5.1

OT1

III

5.1 +6.1

5 L

E1

P001 DPPL02

MP2

T4

ТР1

LGBV

TU3

3

CW24 CW28

СЕ8

56

3407

CHLORAN I CHLOREK MAGNEZU, MIESZANINA, ROZTWÓR

5.1

O1

II

5.1

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

ТР1

L4BN

TU3

2

CW24

СЕ6

50

3407

CHLORAN I CHLOREK MAGNEZU, MIESZANINA, ROZTWÓR

5.1

O1

III

5.1

5 L

E1

P504 DPPL02

MP2

T4

ТР1

LGBV

TU3

3

CW24

СЕ8

50

3408

NADCHLORAN OŁOWIU, ROZTWÓR

5.1

OT1

II

5.1 +6.1

1 L

E2

P504 DPPL02

MP2

T4

ТР1

L4BN

TU3

2

CW24 CW28

СЕ6

56

3408

NADCHLORAN OŁOWIU, ROZTWÓR

5.1

OT1

III

5.1 +6.1

5 L

E1

P001 DPPL02

MP2

T4

ТР1

LGBV

TU3

3

CW24 CW28

СЕ8

56

3409

CHLORONITROBENZENY CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

279

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

3410

CHLOROWODOREK 4-CHLORO-o-TOLUIDYNY, ROZTWÓR

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3411

beta-NAFTYLOAMINA, ROZTWÓR

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3411

beta-NAFTYLOAMINA, ROZTWÓR

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL02

MP19

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3412

KWAS MRÓWKOWY, zawierający co najmniej 10% masowych, lecz maksymalnie 85% masowych kwasu

8

C3

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

80

3412

KWAS MRÓWKOWY, zawierający co najmniej 5% masowych, lecz mniej niż 10% masowych kwasu

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL02 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

CE8

80

3413

CYJANEK POTASU, ROZTWÓR

6.1

T4

I

6.1

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3413

CYJANEK POTASU, ROZTWÓR

6.1

T4

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3413

CYJANEK POTASU, ROZTWÓR

6.1

T4

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3414

CYJANEK SODU, ROZTWÓR

6.1

T4

I

6.1

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3414

CYJANEK SODU, ROZTWÓR

6.1

T4

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

TP2 TP27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3414

CYJANEK SODU, ROZTWÓR

6.1

T4

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T7

TP2 TP28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3415

FLUOREK SODU, ROZTWÓR

6.1

T4

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3416

CHLOROACETOFENON CIEKŁY

6.1

T1

II

6.1

0

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3417

BROMEK KSYLILU STAŁY

6.1

T2

II

6.1

0

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

3418

2,4-TOLUILENODIAMINA, ROZTWÓR

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3419

KOMPLEKS TRIFLUOREK BORU-KWAS OCTOWY, STAŁY

8

C4

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

CE10

80

3420

KOMPLEKS TRIFLUOREK BORU-KWAS PROPIONOWY, STAŁY

8

C4

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

CE10

80

3421

WODOROFLUOREK POTASU, ROZTWÓR

8

CT1

II

8 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4DH

TU14 TE17 TE21 TT4

2

CW13 CW28

CE6

86

3421

WODOROFLUOREK POTASU, ROZTWÓR

8

CT1

III

8 +6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4DH

TU15

3

W12

CW13 CW28

CE8

86

3422

FLUOREK POTASU, ROZTWÓR

6.1

T4

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3423

WODOROTLENEK TETRAMETYLOAMONU STAŁY

8

C8

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

CE10

80

3424

DINITRO-o-KREZOLAN AMONU, ROZTWÓR

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3424

DINITRO-o-KREZOLAN AMONU, ROZTWÓR

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL02

MP19

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3425

KWAS BROMOOCTOWY STAŁY

8

C4

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

CE10

80

3426

AKRYLAMID, ROZTWÓR

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3427

CHLORKI CHLOROBENZYLU STAŁE

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3428

IZOCYJAN 3-CHLORO-4-METYLOFENYLU STAŁY

6.1

T2

II

6.1

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

3429

CHLOROTOLUIDYNY CIEKŁE

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3430

KSYLENOLE CIEKŁE

6.1

T1

II

6.1

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3431

TRIFLUORKI NITROBENZELIDYNU STAŁE

6.1

T2

II

6.1

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

3432

BIFENYLE POLICHLOROWANE STAŁE

9

M2

II

9

305

1 kg

E2

P906 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

S4AH L4BH

TU15

0

W11

VW15

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

90

3434

NITROKREZOLE CIEKŁE

6.1

T1

III

6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

ТР1

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3436

HEKSAFLUOROACETON, HYDRAT STAŁY

6.1

T2

II

6.1

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

3437

CHLOROKREZOLE STAŁE

6.1

T2

II

6.1

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

3438

ALKOHOL alfa-METYLOBENZYLOWY STAŁY

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3439

NITRYLE TRUJĄCE STAŁE, I.N.O.

6.1

T2

I

6.1

274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3439

NITRYLE TRUJĄCE STAŁE, I.N.O.

6.1

T2

II

6.1

274

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

1

W11

CW13 CW28 CW31

CE9 CE12

60

3439

NITRYLE TRUJĄCE STAŁE, I.N.O.

6.1

T2

III

6.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3440

ZWIĄZEK SELENU CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T4

I

6.1

274 563

0

E5

P001

MP8 MP17

T14

ТР2 ТР27

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3440

ZWIĄZEK SELENU CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T4

II

6.1

274 563

100 ml

E4

P001 DPPL02

MP15

T11

ТР2 ТР27

L4BH

TU15

2

CW13 CW28 CW31

CE5

60

3440

ZWIĄZEK SELENU CIEKŁY, I.N.O.

6.1

T4

III

6.1

274 563

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T7

ТР1 ТР28

L4BH

TU15

2

W12

CW13 CW28 CW31

CE8

60

3441

CHLORODINITROBENZENY STAŁE

6.1

T2

II

6.1

279

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3442

DICHLOROANILINY STAŁE

6.1

T2

II

6.1

279

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3443

DINITROBENZENY STAŁE

6.1

T2

II

6.1

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3444

CHLOROWODOREK NIKOTYNY STAŁY

6.1

T2

II

6.1

43

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3445

SIARCZAN NIKOTYNY STAŁY

6.1

T2

II

6.1

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3446

NITROTOLUENY STAŁE

6.1

T2

II

6.1

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3447

NITROKSYLENY STAŁE

6.1

T2

II

6.1

500g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3448

MATERIAŁ DO OTRZYMYWANIA GAZÓW ŁZAWIĄCYCH STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

I

6.1

274

0

E5

P002

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3448

MATERIAŁ DO OTRZYMYWANIA GAZÓW ŁZAWIĄCYCH STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

II

6.1

274

0

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3449

CYJANKI BROMOBENZYLU STAŁE

6.1

T2

I

6.1

138

0

E5

P002

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU15 TU38 TE22

1

CW13 CW28 CW31

66

3450

DIFENYLOCHLOROARSYNA STAŁA

6.1

T3

I

6.1

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU 15 TU38 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3451

TOLUIDYNY STAŁE

6.1

T2

II

6.1

279

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3452

KSYLIDYNY STAŁE

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3453

KWAS FOSFOROWY STAŁY

8

C2

III

8

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CE11

80

3454

DINITROTOLUENY STAŁE

6.1

T2

II

6.1

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3455

KREZOLE STAŁE

6.1

TC2

II

6.1 +8

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

68

3456

KWAS NITROZYLOSIARKOWY STAŁY

8

C2

II

8

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAN L4BN

2

W11

СЕ10

X80

3457

CHLORONITROTOLUENY STAŁE

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 СW28 CW31

CE11

60

3458

NITROANIZOLE STAŁE

6.1

T2

III

6.1

279

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3459

NITROBROMOBENZENY STAŁE

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3460

N-ETYLO-N-BENZYLOTOLUIDYNY STAŁE

6.1

T2

III

6.1

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3462

TOKSYNY UZYSKANE Z ORGANIZMÓW ŻYWYCH, STAŁE, I.N.O.

6.1

T2

I

6.1

210 274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU15 TU38 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3462

TOKSYNY UZYSKANE Z ORGANIZMÓW ŻYWYCH, STAŁE, I.N.O.

6.1

T2

II

6.1

210 274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3462

TOKSYNY UZYSKANE Z ORGANIZMÓW ŻYWYCH, STAŁE, I.N.O.

6.1

T2

III

6.1

210 274

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3463

KWAS PROPIONOWY, zawierający co najmniej 90% masowych kwasu

8

CF1

II

8 +3

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE6

83

3464

ZWIĄZEK FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

I

6.1

43 274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3464

ZWIĄZEK FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

II

6.1

43 274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3464

ZWIĄZEK FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T2

III

6.1

43 274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3465

ZWIĄZEK ARSENOORGANICZNY STAŁY I.N.O.

6.1

T3

I

6.1

274

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3465

ZWIĄZEK ARSENOORGANICZNY STAŁY I.N.O.

6.1

T3

II

6.1

274

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3465

ZWIĄZEK ARSENOORGANICZNY STAŁY I.N.O.

6.1

T3

III

6.1

274

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3466

KARBONYLKI METALI STAŁE, I.N.O.,

6 1

T3

I

6.1

274 562

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3466

KARBONYLKI METALI STAŁE, I.N.O.,

6.1

T3

II

6.1

274 562

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3466

KARBONYLKI METALI STAŁE, I.N.O.,

6.1

T3

III

6.1

274 562

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3467

ZWIĄZEK METALOORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6,1

T3

I

6.1

274 562

0

E5

P002 DPPL07

MP18

T6

ТР33

S10AH L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

W10

CW13 CW28 CW31

66

3467

ZWIĄZEK METALOORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T3

II

6.1

274 562

500 g

E4

P002 DPPL08

B4

MP10

T3

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

W11

CW13 CW28 CW31

CE9

60

3467

ZWIĄZEK METALOORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.

6.1

T3

III

6.1

274 562

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAH L4BH

TU15

2

VW9

CW13 CW28 CW31

CE11

60

3468

SYSTEM MAGAZYNOWANIA W WODORKACH METALI lub SYSTEM MAGAZYNOWANIA W WODORKACH METALI ZAWARTY W WYPOSAŻENIU lub SYSTEM MAGAZYNOWANIA W WODORKACH METALI ZAPAKOWANY Z WYPOSAŻENIEM

2

1F

2.1

321 356

0

E0

P205

MP9

2

CW9 CW10 CW36

23

3469

FARBA ZAPALNA ŻRĄCA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB ZAPALNE ŻRĄCE (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)

3

FC

I

3 +8

163

0

E0

P001

MP7 MP17

T11

TP2 TP27

L10CH

TU14 TU38 TE21 TE22

1

338

3469

FARBA ZAPALNA ŻRĄCA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB ZAPALNE ŻRĄCE (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)

3

FC

II

3 +8

163

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP2 TP8 TP27

L4BH

2

CE7

338

3469

FARBA ZAPALNA ŻRĄCA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB ZAPALNE ŻRĄCE (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)

3

FC

III

3 +8

163

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1 TP29

L4BN

3

W12

CE4

38

3470

FARBA ŻRĄCA ZAPALNA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły) lub DODATKI DO FARB ZAPALNE ŻRĄCE (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)

8

CF1

II

8 +3

163

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2 TP8 TP28

L4BN

2

CE6

83

3471

WODOROFLUORKI, ROZTWÓR, I.N.O.

8

CT1

II

8 +6.1

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4DH

TU14 TE17 TE21 TT4

2

CW13 CW28

CE6

86

3471

WODOROFLUORKI, ROZTWÓR, I.N.O.

8

CT1

III

8 +6.1

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4DH

TU14 TE21

3

W12

CW13 CW28

CE8

86

3472

KWAS KROTONOWY CIEKŁY

8

C3

III

8

5 L

E1

P001 DPPL03 LP01 R001

MP19

T4

TP1

L4BN

3

W12

CE8

80

3473

NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH lub NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU lub NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające materiały ciekłe zapalne

3

F3

3

328

1 L

E0

P004

3

CE7

30

3474

1-HYDROKSYBENZOTRIAZOL-MONOHYDRAT

4.1

D

I

4.1

0

E0

P406

PP48

MP2

1

W1

40

3475

ETANOL I BENZYNA, MIESZANINA lub ETANOL I PALIWO GAŹNIKOWE, MIESZANINA, zawierająca ponad 10% etanolu

3

F1

II

3

333 363

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T4

TP1

LGBF

2

CE7

33

3476

NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH lub NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU lub NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające materiały reagujące z wodą

4.3

W3

4.3

328 334

500 ml lub 500 g

E0

P004

3

W1

CW23

CE2

423

3477

NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH lub NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU lub NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające materiały żrące

8

C11

8

328 334

1 L lub 1 kg

E0

P004

3

CE8

80

3478

NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH lub NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU lub NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające gaz skroplony zapalny

2

6F

2.1

328 338

120 ml

E0

P004

2

CW9 CW12

CE3

23

3479

NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH lub NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU lub NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające wodór w wodorkach metali

2

6F

2.1

328 338

120 ml

E0

P004

2

CW9 CW12

CE3

23

3480

AKUMULATORY LITOWO-JONOWE (włącznie z akumulatorami litowo-jonowo-polimerowymi)

9

M4

II

9

188 230 310 348 636 661

0

E0

P903 P903a P903b

2

CE2

90

3481

AKUMULATORY LITOWO-JONOWE ZAWARTE W WYPOSAŻENIU lub AKUMULATORY LITOWO-JONOWE ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM (włącznie z akumulatorami litowo-jonowo-polimerowymi)

9

M4

II

9

188 230 348 360 636 661

0

E0

P903 P903a P903b

2

CE2

90

3482

DYSPERSJA METALI ALKALICZNYCH ZAPALNA lub DYSPERSJA METALI ZIEM ALKALICZNYCH ZAPALNA

4.3

WF1

I

4.3 +3

182 183 506

0

E0

P402

RR8

MP2

L10BN(+)

TU1 TE5 TT3 TM2

1

W1

CW23

X323

3483

MIESZANINA PRZECIWSTUKOWA DO PALIW SILNIKOWYCH ZAPALNA

6.1

TF1

I

6.1 +3

0

E5

P602

MP8 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TU22 TT6

1

CW13 CW28 CW31

663

3484

HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY ZAPALNY zawierający więcej niż 37% masowych hydrazyny

8

CFT

I

8 +3 +6.1

530

0

E0

P001

MP8 MP17

T10

TP2

L10BH

TU38 TE22

1

CW13 CW28 CW31

886

3485

PODCHLORYN WAPNIA SUCHY ŻRĄCY lub PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINA SUCHA ŻRĄCA, zawierająca ponad 39% aktywnego chloru (8,8% aktywnego tlenu)

5.1

OC2

II

5.1 +8

314

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4 B13

MP2

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW35

CE10

58

3486

PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINA SUCHA ŻRĄCA, zawierająca ponad 10% lecz maksymalnie 39% aktywnego chloru

5.1

OC2

III

5.1 +8

314

5 kg

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3 B13 L3

MP2

SGAN

TU3

3

CW24 CW35

CE11

58

3487

PODCHLORYN WAPNIA HYDRATYZOWANY ŻRĄCY lub PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINA HYDRATYZOWANA ŻRĄCA, zawierająca co najmniej 5,5% lecz maksymalnie 16% wody

5.1

OC2

II

5.1 +8

314 322

1 kg

E2

P002 DPPL08

B4 B13

MP2

SGAN

TU3

2

W11

CW24 CW35

CE10

58

3487

PODCHLORYN WAPNIA HYDRATYZOWANY ŻRĄCY lub PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINA HYDRATYZOWANA ŻRĄCA, zawierająca co najmniej 5,5% lecz maksymalnie 16% wody

5.1

OC2

III

5.1 +8

314

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B4 B13

MP2

SGAN

TU3

3

CW24 CW35

CE11

58

3488

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

274

0

E0

P601

MP8 MP17

T22

TP2

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

3489

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50

6.1

TFC

I

6.1 +3 +8

274

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

663

3490

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY ZAPALNY REAGUJĄCY Z WODĄ, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50

6.1

TFW

I

6.1 +4.3 +3

274

0

E0

P601

MP8 MP17

T22

TP2

L15CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

623

3491

MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY ZAPALNY REAGUJĄCY Z WODĄ, INO., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50

6.1

TFW

I

6.1 +4.3 +3

274

0

E0

P602

MP8 MP17

T20

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28 CW31

623

3494

ROPA NAFTOWA SUROWA ZASIARCZONA ZAPALNA TRUJĄCA

3

FT1

I

3 +6.1

343

0

E0

P001

MP7 MP17

T14

TP2

L10CH

TU14 TU15 TU38 TE21 TE22

1

CW13 CW28

336

3494

ROPA NAFTOWA SUROWA ZASIARCZONA ZAPALNA TRUJĄCA

3

FT1

II

3 +6.1

343

1 L

E2

P001 DPPL02

MP19

T7

TP2

L4BH

TU15

2

CW13 CW28

CE7

336

3494

ROPA NAFTOWA SUROWA ZASIARCZONA ZAPALNA TRUJĄCA

3

FT1

III

3 +6.1

343

5 L

E1

P001 DPPL03 R001

MP19

T4

TP1

L4BH

TU15

3

W12

CW13 CW28

CE4

36

3495

JOD

8

CT2

III

8 +6.1

279

5 kg

E1

P002 DPPL08 R001

B3

MP10

T1

ТР33

SGAV L4BN

3

VW9

CW13 CW28

CE11

86

3496

baterie, nikiel-wodorek metalu

9

M11

nie podlega RID

3497

MĄCZKA Z KRYLA

4.2

S2

II

4.2

300

0

E2

P410 DPPL06

MP14

T3

ТР33

SGAN

2

W1

CE10

40

3497

MĄCZKA Z KRYLA

4.2

S2

III

4.2

300

0

E1

P002 DPPL08 LP02 R001

B3

MP14

T1

ТР33

SGAN

3

W1

VW4

CE11

40

3498

MONOCHLOREK JODU CIEKŁY

8

C1

II

8

1 L

E2

P001 DPPL02

MP15

T7

TP2

L4BN

2

CE10

80

3499

KONDENSATOR, elektryczny dwuwarstwowy (o zdolności do magazynowania energii powyżej 0,3 Wh)

9

M11

9

361

0

E0

P003

4

CE2

90

3500

CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM, I.N.O.

2

8A

2.2

274 659

0

E0

P206

MP9

T50

TP4 TP40

3

CW9 CW10 CW12 CW36

CE2

20

3501

CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ZAPALNE, I.N.O.

2

8F

2.1

274 659

0

E0

P206

PP89

MP9

T50

TP4 TP40

2

CW9 CW10 CW12 CW36

CE2

23

3502

CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM TRUJĄCE, I.N.O.

2

8T

2.2 +6.1

274 659

0

E0

P206

PP89

MP9

T50

TP4 TP40

1

CW9 CW10 CW12 CW36

CE2

26

3503

CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ŻRĄCE, I.N.O.

2

8C

2.2 +8

274 659

0

E0

P206

PP89

MP9

T50

TP4 TP40

1

CW9 CW10 CW12 CW36

CE2

28

3504

CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM TRUJĄCE ZAPALNE, I.N.O.

2

8TF

2.1 +6.1

274 659

0

E0

P206

PP89

MP9

T50

TP4 TP40

1

CW9 CW10 CW12 CW36

CE2

263

3505

CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.

2

8FC

2.1 +8

274 659

0

E0

P206

PP89

MP9

T50

TP4 TP40

1

CW9 CW10 CW12 CW36

CE2

238

3506

RTĘĆ W WYROBACH PRZEMYSŁOWYCH

8

CT3

III

8 +6.1

366

5 kg

E0

P003

PP90

MP15

3

CW13 CW28

CE11

86

Tabela B: Wykaz towarów niebezpiecznych w porządku alfabetycznym

Nazwy materiałów i przedmiotów przedstawione są w porządku alfabetycznym, przy czym nie uwzględnia się postawionych z przodu cyfr arabskich lub przedrostków, takich jak: o-, m-, p-, sec-, tert-, N-, alfa-, omega-, cis-, trans-. Przedrostki bis- i izo- są jednak uwzględniane w porządku alfabetycznym.

Kolumna "Kod NHM" (Nomenclature Harmonisée Marchandises - Zharmonizowany Spis Towarów)

W kolumnie tej przedstawiony jest kod NHM towarów według Zharmonizowanego Spisu Towarów (Załącznik 3 do Karty UIC 221). Nie zawsze jest możliwe przyporządkowanie jednego kodu NHM dla danego określenia materiału sklasyfikowanego według RID, ponieważ towary niebezpieczne przyporządkowane są do kodu NHM według zasad różniących się od klasyfikacji według RID. Powyższe dotyczy szczególnie zbiorczych pozycji towarów lub pozycji I.N.O. W tych przypadkach można ustalić właściwy kod NHM tylko wtedy, gdy znana jest nazwa chemiczna lub techniczna towaru. Jeżeli właściwy kod NHM może być podany jedynie w sposób niekompletny, to w miejscu brakujących cyfr wstawione są znaki "plus" ("+"). W przypadku, gdy więcej kodów NHM jest branych pod uwagę, w kolumnie kodu NHM podaje się dwa stosowne kody NHM, przy czym najbardziej stosowny stawia się na pierwszym miejscu.

Dane w tej kolumnie nie mają mocy prawnej.

Nazwa i opis towaru	Nr UN	Uwagi	Kod NHM
ACETAL	1088		291100
ACETALDEHYDOAMONIAK	1841		292211
ACETOARSENIN MIEDZI	1585		294200
acetoina: patrz	2621		291440
ACETON	1090		291411
ACETONITRYL	1648		292690
ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA	3374		290129
ACETYLEN ROZPUSZCZONY	1001		290129
acetyloaceton: patrz	2310		291419
ACETYLOMETYLOKARBINOL	2621		291440
ADYPONITRYL	2205		292690
AKROLEINA STABILIZOWANA	1092		291219
AKROLEINA, DIMER STABILIZOWANY	2607		293299
AKRYDYNA	2713		293399
AKRYLAMID STAŁY	2074		292410
AKRYLAMID, ROZTWÓR	3426		292419
AKRYLAN 2-DIMETYLOAMINOETYLU	3302		292219
AKRYLAN ETYLU STABILIZOWANY	1917		291612
AKRYLAN IZOBUTYLU STABILIZOWANY	2527		291612
AKRYLAN METYLU STABILIZOWANY	1919		291612
AKRYLANY BUTYLU STABILIZOWANE	2348		291612
AKRYLONITRYL STABILIZOWANY	1093		292610
aktynolit: patrz	2590		252400
AKUMULATORY LITOWO-JONOWE (włącznie z akumulatorami litowo-jonowo-polimerowymi)	3480		850780
AKUMULATORY LITOWO-JONOWE ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM (włącznie z akumulatorami litowo-jonowo-polimerowymi)	3481		847+++
AKUMULATORY LITOWO-JONOWE ZAWARTE W WYPOSAŻENIU (włącznie z akumulatorami litowo-jonowo-polimerowymi)	3481		847+++
AKUMULATORY MOKRE BEZOBSŁUGOWE, ogniwo elektryczne	2800		8507++
AKUMULATORY MOKRE NAPEŁNIONE KWASEM, ogniwo elektryczne	2794		8507++
AKUMULATORY MOKRE NAPEŁNIONE ZASADĄ, ogniwo elektryczne	2795		8507++
AKUMULATORY SODOWE	3292		8506++
AKUMULATORY SUCHE ZAWIERAJĄCE STAŁY WODOROTLENEK POTASU, ogniwo elektryczne	3028		8507++
AKUMULATORY Z LITEM METALICZNYM (włącznie z akumulatorami ze stopem litu)	3090		850650
AKUMULATORY Z LITEM METALICZNYM ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM (włącznie z akumulatorami ze stopem litu)	3091		850650
AKUMULATORY Z LITEM METALICZNYM ZAWARTE W WYPOSAŻENIU (włącznie z akumulatorami ze stopem litu)	3091		850650
ALDEHYD 1,2,3,6-TETRAWODOROBENZOESOWY	2498		291229
aldehyd 2-etyloheksylowy: patrz	1191		291219
ALDEHYD 2-ETYLOMASŁOWY	1178		291219
aldehyd 3-etyloheksylowy: patrz	1191		291219
ALDEHYD 3-HYDROKSYMASŁOWY	2839		291230
aldehyd 3-metylomerkaptopropionowy: patrz	2785		293090
ALDEHYD alfa-METYLOWALERIANOWY	2367		291219
ALDEHYD BENZOESOWY	1990		291221
aldehyd chlorooctowy: patrz	2232		291300
ALDEHYD GLICYDOWY	2622		291249
ALDEHYD HEKSYLOWY	1207		291219
ALDEHYD IZOBUTYROWY	2045		291219
ALDEHYD IZOMASŁOWY	2045		291219
ALDEHYD KROTONOWY	1143		291219
ALDEHYD KROTONOWY STABILIZOWANY	1143		291219
ALDEHYD MASŁOWY	1129		291213
ALDEHYD METAKRYLOWY STABILIZOWANY	2396		291219
ALDEHYD n-HEPTYLOWY	3056		291219
ALDEHYD OCTOWY	1089		291212
ALDEHYD PROPIONOWY	1275		291219
ALDEHYD WALERIANOWY	2058		291219
aldehydy etyloheksylowe	1191		291219
ALDEHYDY FURFURYLOWE	1199		293212
ALDEHYDY OKTYLOWE	1191		291219
ALDEHYDY ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.	1988		2912++
ALDEHYDY, I.N.O.	1989		2912++
ALDOL	2839		291230
alfa-dichlorohydryna: patrz	2750		290559
alfa-MONOCHLOROHYDRYNA GLICERYNY	2689		290559
alfa-NAFTYLOAMINA	2077		292145
alfa-PINEN	2368		290219
ALKALOIDY CIEKŁE	3140		2939++
ALKALOIDY STAŁE, I.N.O.	1544		2939++
ALKILOFENOLE CIEKŁE, I.N.O. (włącznie z homologami C2-C12)	3145		290719
ALKILOFENOLE STAŁE (włącznie z homologami C2-C12)	2430		290719
ALKOHOL alfa-METYLOBENZYLOWY CIEKŁY	2937		290629
ALKOHOL alfa-METYLOBENZYLOWY STAŁY	3438		290629
ALKOHOL ALLILOWOMETYLOWY	2614		290519
ALKOHOL ALLILOWY	1098		290529
ALKOHOL DIACETONOWY, chemicznie czysty	1148		291440
ALKOHOL DIACETONOWY, techniczny	1148		291440
ALKOHOL ETYLOWY	1170		220710 220720
ALKOHOL ETYLOWY, ROZTWÓR	1170		220890
ALKOHOL FURFURYLOWY	2874		293213
ALKOHOL IZOBUTYLOWY	1212		290514
ALKOHOL IZOPROPYLOWY	1219		290512
alkohol metyloamylowy: patrz	2053		290519
ALKOHOL n-PROPYLOWY	1274		290512
ALKOHOLANY METALI ALKALICZNYCH SAMONAGRZEWAJĄCE SIĘ ŻRĄCE, I.N.O.	3206		290519
ALKOHOLANY METALI ZIEM ALKALICZNYCH, I.N.O.	3205		290519
ALKOHOLANY, ROZTWÓR, I.N.O. w alkoholu	3274		290519
ALKOHOLE ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.	1986		2905++
ALKOHOLE, I.N.O.	1987		2905++
ALLILOAMINA	2334		292119
ALLILOTRICHLOROSILAN STABILIZOWANY	1724		293100
ALUMINIUM, PRODUKTY UBOCZNE Z OTRZYMYWANIA	3170		262040
ALUMINIUM, PRODUKTY UBOCZNE Z PRZETOPU	3170		262040
AMALGAMAT METALI ALKALICZNYCH CIEKŁY	1389		285100
AMALGAMAT METALI ALKALICZNYCH STAŁY	3401		285100
AMALGAMAT METALI ZIEM ALKALICZNYCH CIEKŁY	1392		811299
AMALGAMAT METALI ZIEM ALKALICZNYCH STAŁY	3402		285100
AMIDEK MAGNEZU	2004		285100
AMIDKI METALI ALKALICZNYCH	1390		285100
2-AMINO-4-CHLOROFENOL	2673		292229
2-AMINO-5-DIETYLOAMINOPENTAN	2946		292129
2-AMINO-4,6-DINITROFENOL ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody	3317		292229
2-(2-AMINOETOKSY)-ETANOL	3055		292250
AMINOFENOLE (o-, m-, p-)	2512		292229
AMINOPIRYDYNY (o-, m-, p-)	2671		293339
AMINY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.	2733		2921++
AMINY ŻRĄCE CIEKŁE, I.N.O.	2735		2921++
AMINY ŻRĄCE STAŁE, I.N.O.	3259		2921++
AMINY ŻRĄCE ZAPALNE CIEKŁE, I.N.O.	2734		2921++
AMONIAK BEZWODNY	1005		281410
AMONIAK ROZTWÓR w wodzie, o gęstości względnej w 15°C mniejszej niż 0,880, zawierający więcej niż 35%, lecz maksymalnie 50% amoniaku	2073		281420
AMONIAK, ROZTWÓR w wodzie,	3318		281420
AMONIAK, ROZTWÓR w wodzie, o gęstości względnej w 15 °C pomiędzy 0,880 a 0,957, zawierający więcej niż 10%, lecz maksymalnie 35% amoniaku	2672		281420
amozyt: patrz AZBEST BRĄZOWY	2212		252490
AMUNICJA ĆWICZEBNA	0362		930690
AMUNICJA ĆWICZEBNA	0488		930690
AMUNICJA DOŚWIADCZALNA	0363		930690
AMUNICJA DYMNA Z BIAŁYM FOSFOREM, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0245		930690
AMUNICJA DYMNA Z BIAŁYM FOSFOREM, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0246		930690
AMUNICJA DYMNA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego	0015		930690
AMUNICJA DYMNA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego	0016		930690
AMUNICJA DYMNA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego	0303		930690
AMUNICJA ŁZAWIĄCA NIEWYBUCHOWA, bez ładunku rozrywającego lub miotającego, nieostra	2017		930690
AMUNICJA ŁZAWIĄCA, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0018		930690
AMUNICJA ŁZAWIĄCA, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0019		930690
AMUNICJA ŁZAWIĄCA, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0301		930690
AMUNICJA OŚWIETLAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego	0171		930690
AMUNICJA OŚWIETLAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego	0254		930690
AMUNICJA OŚWIETLAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego	0297		930690
AMUNICJA TRUJĄCA NIEWYBUCHOWA, bez ładunku rozrywającego lub miotającego, nieostra	2016		930690
AMUNICJA TRUJĄCA, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0020	zakaz
AMUNICJA TRUJĄCA, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0021	zakaz
AMUNICJA ZAPALAJĄCA Z BIAŁYM FOSFOREM, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0243		930690
AMUNICJA ZAPALAJĄCA Z BIAŁYM FOSFOREM, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0244		930690
AMUNICJA ZAPALAJĄCA, z ciekłym lub żelowym materiałem zapalającym, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0247		930690
AMUNICJA ZAPALAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego	0009		930690
AMUNICJA ZAPALAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego	0010		930690
AMUNICJA ZAPALAJĄCA, z lub bez ładunku rozrywającego, napędzającego lub miotającego	0300		930690
AMYLOAMINY	1106		292119
AMYLOTRICHLOROSILAN	1728		293100
ANILINA	1547		292141
ANIZOL	2222		290930
ANIZYDYNY	2431		292222
antofilit: patrz	2590		252490
ANTYMON, PROSZEK	2871		811010
ARGON SKROPLONY SCHŁODZONY	1951		280421
ARGON SPRĘŻONY	1006		280421
ARSANILAN SODU	2473		293100
ARSEN	1558		280480
ARSEN, PYŁ	1562		280480
ARSENIAN AMONU	1546		284290
ARSENIAN CYNKU	1712		284290
ARSENIAN CYNKU I ARSENIN CYNKU, MIESZANINA	1712		284290
ARSENIAN MAGNEZU	1622		284290
ARSENIAN POTASU	1677		284290
ARSENIAN RTĘCI (II)	1623		284290
ARSENIAN SODU	1685		284290
ARSENIAN WAPNIA	1573		284290
ARSENIAN WAPNIA I ARSENIN WAPNIA, MIESZANINA STAŁA	1574		284290
ARSENIAN ŻELAZA (II)	1608		284290
ARSENIAN ŻELAZA (III)	1606		284290
ARSENIANY OŁOWIU	1617		284290
arseniany, ciekłe, i.n.o.: patrz	1556		284290
arseniany, stałe, i.n.o.: patrz	1557		284290
ARSENIN CYNKU	1712		284290
ARSENIN MIEDZI	1586		284290
ARSENIN POTASU	1678		284290
ARSENIN SODU STAŁY	2027		284290
ARSENIN SODU, ROZTWÓR WODNY	1686		284290
ARSENIN SREBRA	1683		284329
ARSENIN STRONTU	1691		284290
ARSENIN ŻELAZA (III)	1607		284290
ARSENINY OŁOWIU	1618		284290
arseniny, ciekłe, i.n.o.: patrz	1556		284290
arseniny, stałe, i.n.o.: patrz	1557		284290
ARSYNA	2188		285000
asfalty upłynnione o temp. równej lub powyżej 100 °C i o temperaturze zapłonu poniżej tej temperatury: patrz	3257		271500
asfalty upłynnione o temperaturze zapłonu maksymalnie 60 °C: patrz	1999		271500
asfalty upłynnione o tempraturze zapłonu powyżej 60 °C, do lub powyżej swojej temp. zapłonu: patrz	3256		271500
AZBEST BIAŁY	2590		252490
AZBEST BRĄZOWY	2212		252490
AZBEST NIEBIESKI	2212		252510
AZODIKARBONAMID	3242		292700
AZOT SKROPLONY SCHŁODZONY	1977		280430
AZOT SPRĘŻONY	1066		280430
AZOTAN AMONU CIEKŁY, gorący stężony roztwór o stężeniu większym niż 80%, lecz maksymalnie 93%	2426		310230
AZOTAN AMONU, EMULSJA, półprodukt do produkcji materiałów wybuchowych, ciekły	3375		360200
AZOTAN AMONU, EMULSJA, półprodukt do produkcji materiałów wybuchowych, stały	3375		360200
AZOTAN AMONU, zawierający maksymalnie 0,2% materiałów palnych (włącznie z materiałami organicznymi, jako równoważnik węgla) i wolny od domieszek innych materiałów	1942		310230
AZOTAN AMONU, zawierający więcej niż 0,2% materiałów palnych, włącznie z materiałami organicznymi przeliczonymi na węgiel, z wyłączeniem innych dodanych materiałów	0222		310230
AZOTAN AMONU, ZAWIESINA, półprodukt do produkcji materiałów wybuchowych, ciekły	3375		360200
AZOTAN AMONU, ZAWIESINA, półprodukt do produkcji materiałów wybuchowych, stały	3375		360200
AZOTAN AMONU, ŻEL, półprodukt do produkcji materiałów wybuchowych, ciekły	3375		360200
AZOTAN AMONU, ŻEL, półprodukt do produkcji materiałów wybuchowych, stały	3375		360200
AZOTAN AMYLU	1112		292090
AZOTAN BARU	1446		283429
AZOTAN BERYLU	2464		283429
AZOTAN CEZU	1451		283429
AZOTAN CHROMU (III)	2720		283429
AZOTAN CYNKU	1514		283429
AZOTAN CYRKONU	2728		283429
AZOTAN DYDYMU	1465		283429
AZOTAN FENYLORTĘCI	1895		293100
AZOTAN GLINU	1438		283429
AZOTAN GUANIDYNY	1467		292520
AZOTAN IZOPROPYLU	1222		292090
AZOTAN LITU	2722		283429
AZOTAN MAGNEZU	1474		283429
AZOTAN MANGANU (II)	2724		283429
AZOTAN MOCZNIKA ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	3370		292419
AZOTAN MOCZNIKA ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody	1357		292419
AZOTAN MOCZNIKA, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 20% masowych wody	0220		292419
AZOTAN NIKLU (II)	2725		283429
AZOTAN n-PROPYLU	1865		292090
AZOTAN OŁOWIU	1469		283429
AZOTAN POTASU	1486		283421
AZOTAN POTASU I AZOTYN SODU, MIESZANINA	1487		283421 283410
AZOTAN RTĘCI (I)	1627		283429
AZOTAN RTĘCI (II)	1625		283429
AZOTAN SODU	1498		310250 310510
AZOTAN SODU I AZOTAN POTASU, MIESZANINA	1499		283429
AZOTAN SREBRA	1493		284321
AZOTAN STRONTU	1507		283429
AZOTAN TALU (I)	2727		283429
AZOTAN WAPNIA	1454		283429
AZOTAN ŻELAZA	1466		283429
AZOTANY NIEORGANICZNE, I.N.O.	1477		283429
AZOTANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.	3218		283429
AZOTEK LITU	2806		285000
AZOTYN AMONU CYNKU	1512		283410
AZOTYN AMYLU	1113		292090
AZOTYN DICYKLOHEKSYLOAMONU	2687		292130
AZOTYN ETYLU, ROZTWÓR	1194		292090
AZOTYN METYLU	2455	zakaz
AZOTYN NIKLU (II)	2726		283410
AZOTYN POTASU	1488		283410
azotan rubidu: patrz	1477		283429
AZOTYN SODU	1500		283410
AZOTYNY BUTYLU	2351		292090
AZOTYNY NIEORGANICZNE, I.N.O.	2627		283410
AZOTYNY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.	3219		283410
AZYDEK BARU ZWILŻONY, zawierajacy co najmniej 50% masowych wody	1571		285000
AZYDEK BARU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 50% masowych wody	0224	zakaz
AZYDEK OŁOWIU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	0129	zakaz
AZYDEK SODU	1687		285000
BAR	1400		280519
BARWNIK TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	1602		320+++
BARWNIK TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.	3143		320+++
BARWNIK ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.	2801		320+++
BARWNIK ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.	3147		320+++
BATERIE MOKRE BEZOBSŁUGOWE, ogniwo elektryczne	2800		8507++
BATERIE MOKRE NAPEŁNIONE KWASEM, ogniwo elektryczne	2794		8507++
BATERIE MOKRE NAPEŁNIONE ZASADĄ, ogniwo elektryczne	2795		8507++
BATERIE SUCHE ZAWIERAJĄCE STAŁY WODOROTLENEK POTASU, ogniwo elektryczne	3028		8507++
baterie, nikiel-wodorek metalu	3496	nie podlega	850680
BAWEŁNA MOKRA	1365		520100 520300
BAWEŁNA, ODPADY ZAOLEJONE	1364		5202++
bejca: patrz	1263		3208++
bejca: patrz	3066		3208++
bejca: patrz	3469		3208++
bejca: patrz	3470		3208++
BENZEN	1114		290220 270710
BENZOCHINON	2587		291469
BENZOESAN RTĘCI (II)	1631		291631
BENZONITRYL	2224		292690
BENZYDYNA	1885		292159
BENZYLODIMETYLOAMINA	2619		292149
BENZYNA	1203		272+00
BERYL, PROSZEK	1567		811212
beta-NAFTYLOAMINA STAŁA	1650		292145
beta-NAFTYLOAMINA, ROZTWÓR	3411		292145
bezowodnik kwasu siarkowego stabilizowany: patrz	1829		281129
BEZWODNIK FTALOWY, zawierający wiecej niż 0,05% bezwodnika maleinowego	2214		291735
bezwodnik kwasu fosforowego: patrz	1807		280910
BEZWODNIK MALEINOWY	2215		291714
BEZWODNIK MALEINOWY STOPIONY	2215		291714
BEZWODNIK MASŁOWY	2739		291590
BEZWODNIK OCTOWY	1715		291524
BEZWODNIK PROPIONOWY	2496		291590
BEZWODNIKI TETRAWODOROFTALOWE, zawierające więcej niż 0,05% bezwodnika maleinowego	2698		293499
BICYKLO-[2,2,1]-HEPTA-2,5-DIEN STABILIZOWANY	2251		290219
BIFENYLE POLCHLOROWCOWANE CIEKŁE	3151		290369
BIFENYLE POLCHLOROWCOWANE STAŁE	3432		290369
BIFENYLE POLCHLOROWCOWANE STAŁE	3152		290369
BIFENYLE POLICHLOROWANE CIEKŁE	2315		290369
bifluorek amonu, roztwór: patrz	1727		282619
bifluorek amonu: patrz	1727		282619
bifluorek potasu, roztwór: patrz	3421		282619
BŁONY FILMOWE NA BAZIE NITROCELULOZY, żelowane, z wyjątkiem odpadów	1324		3706++
BOMBY BŁYSKOWE	0037		930690
BOMBY BŁYSKOWE	0038		930690
BOMBY BŁYSKOWE	0039		930690
BOMBY BŁYSKOWE	0299		930690
BOMBY DYMNE NIEWYBUCHOWE, zawierające materiał żrący ciekły, bez zapalnika	2028		930690
BOMBY GŁĘBINOWE	0056		930690
BOMBY Z CIECZĄ ZAPALNĄ, z ładunkiem rozrywającym	0399		930690
BOMBY Z CIECZĄ ZAPALNĄ, z ładunkiem rozrywającym	0400		930690
BOMBY, z ładunkiem rozrywającym	0033		930690
BOMBY, z ładunkiem rozrywającym	0034		930690
BOMBY, z ładunkiem rozrywającym	0035		930690
BOMBY, z ładunkiem rozrywającym	0291		930690
BORAN I CHLORAN, MIESZANINA	1458		28291+ 2840++
BORAN TRIALLILU	2609		292090
BORAN TRIETYLU	1176		292090
BORAN TRIIZOPROPYLU	2616		292090
BORAN TRIMETYLU	2416		292090
BORNEOL	1312		290619
BOROWODOREK GLINU	2870		285000
BOROWODOREK GLINU W URZĄDZENIACH	2870		285000
BOROWODOREK LITU	1413		285000
BOROWODOREK POTASU	1870		285000
BOROWODOREK SODU	1426		285000
BOROWODOREK SODU I WODOROTLENEK SODU, ROZTWÓR, zawierający maksymalnie 12% masowych borowodorku sodu i maksymalnie 40% masowych wodorotlenku sodu	3320		285000
BROM	1744		280130
BROM, ROZTWÓR	1744		280130
BROMEK ACETYLU	1716		291590
BROMEK ALLILU	1099
BROMEK ARSENU	1555		281290
BROMEK BENZYLU	1737		290369
BROMEK BROMOACETYLU	2513		291590
BROMEK CYJANU	1889		285100
BROMEK ETYLU	1891		290339
BROMEK FENACYLU	2645		291470
BROMEK GLINU BEZWODNY	1725		282759
BROMEK GLINU, ROZTWÓR	2580		282759
BROMEK KSYLILU CIEKŁY	1701		290369
BROMEK KSYLILU STAŁY	3417		290369
BROMEK METYLOMAGNEZU W ETERZE ETYLOWYM	1928		293100
BROMEK METYLU I DIBROMEK ETYLENU, MIESZANINA CIEKŁA	1647		290339
BROMEK METYLU, zawierający maksymalnie 2% chloropikryny	1062		290339
bromek n-butylu: patrz	1126		290339
BROMEK WINYLU STABILIZOWANY	1085		290330
BROMIAN BARU	2719		282990
BROMIAN CYNKU	2469		282990
BROMIAN MAGNEZU	1473		282990
BROMIAN POTASU	1484		282990
BROMIAN SODU	1494		282990
BROMIANY NIEORGANICZNE, I.N.O.	1450		282990
BROMIANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.	3213		282990
BROMKI RTĘCI	1634		282759
BROMOACETON	1569		291470
BROMOBENZEN	2514		290369
1-BROMOBUTAN	1126		290339
2-BROMOBUTAN	2339		290339
BROMOCHLORODIFLUOROMETAN	1974		290346
BROMOCHLOROMETAN	1887		290349
1-BROMO-3-CHLOROPROPAN	2688		290349
BROMOFORM	2515		290339
1-BROMO-3-METYLOBUTAN	2341		290339
BROMOMETYLOPROPANY	2342		290339
2-BROMO-2-NITROPROPANO-1,3-DIOL	3241		290559
BROMOOCTAN ETYLU	1603		291590
BROMOOCTAN METYLU	2643		291590
2-BROMOPENTAN	2343		290330
BROMOPROPANY	2344		290339
3-BROMOPROPYN	2345		290339
BROMOTRIFLUOROETYLEN	2419		290347
BROMOTRIFLUOROMETAN	1009		290346
BROMOWODÓR BEZWODNY	1048		281119
BRUCYNA	1570		293999
BUT-1-EN	1012		290123
but-2-in: patrz	1144		290129
BUTADIENY I WĘGLOWODORY, MIESZANINA STABILIZOWANA, o prężności pary w 70 °C nie większej niż 1,1 MPa (11 bar) i gęstości w 50 °C nie mniejszej niż 0,525 kg/l	1010		271114
BUTADIENY STABILIZOWANE (buta-1,2-dien)	1010		271114 290129
BUTADIENY STABILIZOWANE (buta-1,3-dien)	1010		271114 290129
BUTAN	1011		271113 290110
BUTANODION	2346		291419
BUTANOLE	1120		290514 290513
BUTENY, MIESZANINA	1012		271114 290123
BUTYLOBENZENY	2709		290290
BUTYLOTOLUENY	2667		290290
BUTYLOTRICHLOROSILAN	1747		293100
5-tert-BUTYLO-2,4,6-TRINITRO-m-KSYLEN	2956		290420
BUTYN-1,4-DIOL	2716		290539
BUTYRONITRYL	2411		292690
CELULOID w blokach, prętach, walcach, płytach, rurach itp., z wyjątkiem kawałków	2000		391220
CELULOID, ODPAD	2002		391590
CER, płyty, sztaby, pręty	1333		280530
CER, wióry lub grysik	3078		280530
CEZ	1407		280519
CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM TRUJĄCE, I.N.O.	3502
CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM TRUJĄCE ZAPALNE, I.N.O.	3504
CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ZAPALNE, I.N.O.	3501
CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.	3505
CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ŻRĄCE, I.N.O.	3503
CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM, I.N.O.	3500
CHINOLINA	2656		293349
CHLOR	1017		280110
CHLORAL BEZWODNY STABILIZOWANY	2075		291300
CHLORAN BARU STAŁY	1445		282919
CHLORAN BARU, ROZTWÓR	3405		282919
CHLORAN CYNKU	1513		282919
CHLORAN I CHLOREK MAGNEZU, MIESZANINA STAŁA	1459		28291+ 282731
CHLORAN I CHLOREK MAGNEZU, MIESZANINA, ROZTWÓR	3407		284290
CHLORAN MAGNEZU	2723		282919
CHLORAN MIEDZI (III)	2721		282919
CHLORAN POTASU	1485		282919
CHLORAN POTASU, ROZTWÓR WODNY	2427		282919
CHLORAN SODU	1495		282911
CHLORAN SODU, ROZTWÓR WODNY	2428		282911
CHLORAN STRONTU	1506		282919
CHLORAN TALU (I)	2573		282990
CHLORAN WAPNIA	1452		282919
CHLORAN WAPNIA, ROZTWÓR WODNY	2429		282919
CHLORANY NIEORGANICZNE, I.N.O.	1461		282919
CHLORANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.	3210		282919
chlorek acetofenonu: patrz	1697		291470
CHLOREK ACETYLOFENYLU	2577		291639
CHLOREK ACETYLU	1717		291590
CHLOREK ALLILOMETYLU	2554		290329
CHLOREK ALLILU	1100		290329
CHLOREK AMONU I RTĘCI (II)	1630		282739
CHLOREK ANIZOILU	1729		291890
CHLOREK BENZENOSULFONYLU	2225		290490
CHLOREK BENZOILU	1736		291632
CHLOREK BENZYLIDENU	1886		290369
CHLOREK BENZYLIDYNU	2226		290369
CHLOREK BENZYLU	1738		290369
CHLOREK BROMU	2901		281210
CHLOREK BUTYRYLU	2353		291590
CHLOREK CHLOROACETYLU	1752		291590
chlorek chromylu: patrz	1758		282749
CHLOREK CYJANURU	2670		293369
CHLOREK CYNKU BEZWODNY	2331		282736
CHLOREK CYNKU, ROZTWÓR	1840		281640
CHLOREK DICHLOROACETYLU	1765		291590
CHLOREK DIETYLOTIOFOSFORYLU	2751		292010
CHLOREK DIMETYLOTIOFOSFORYLU	2267		292010
CHLOREK ETYLU	1037		290311
CHLOREK FENYLOKARBYLOAMINY	1672		292520
chlorek fenylu: patrz	1134		290361
CHLOREK FUMARYLU	1780		291719
CHLOREK GLINU BEZWODNY	1726		282732
CHLOREK GLINU, ROZTWÓR	2581		282732
CHLOREK IZOBUTYRYLU	2395		291590
chlorek izopropylu: patrz	2356		290319
CHLOREK JODU STAŁY	1792		281210
chlorek kwasu walerianowego: patrz	2502		291590
CHLOREK METANOSULFONYLU	3246		290490
chlorek metylenu: patrz	1593		290312
CHLOREK METYLU	1063		290311
CHLOREK METYLU I DICHLOROMETAN, MIESZANINA	1912		290319
CHLOREK MIEDZI	2802		282739
CHLOREK N,N-DIMETYLOKARBAMOILU	2262		292419
CHLOREK NITROZYLU	1069		281210
CHLOREK PIKRYLU	0155		290490
CHLOREK PIKRYLU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	3365		290490
CHLOREK PIROSULFURYLU	1817		281210
chlorek piwaolilu: patrz	2438		291590
CHLOREK PROPIONYLU	1815		291590
chlorek propylu: patrz	1278		290319
CHLOREK RTĘCI	1624		282739
CHLOREK SULFURYLU	1834		281210
CHLOREK TIOFOSFORYLU	1837		281210
CHLOREK TIONYLU	1836		281210
CHLOREK TRICHLOROACETYLU	2442		291590
CHLOREK TRIFLUOROACETYLU	3057		291590
CHLOREK TRIMETYLOACETYLU	2438		291590
CHLOREK WALERYLU	2502		291590
CHLOREK WINYLIDENU STABILIZOWANY	1303		290329
CHLOREK WINYLU STABILIZOWANY	1086		290321
chlorek żelaza (III) bezwodny: patrz	1773		282739
CHLOREK ŻELAZA BEZWODNY	1773		282739
CHLOREK ŻELAZA(III), ROZTWÓR	2582		282739
CHLORKI AMYLU	1107		290319
chlorki butylu: patrz	1127		290319
CHLORKI CHLOROBENZYLU CIEKŁE	2235		290369
CHLORKI CHLOROBENZYLU STAŁE	3427		290369
CHLORKI SIARKI	1828		281210
CHLOROACETOFENON CIEKŁY	3416		291470
CHLOROACETOFENON STAŁY	1697		291470
CHLOROACETON STABILIZOWANY	1695		291470
CHLOROACETONITRYL	2668		292690
CHLOROANILINY CIEKŁE	2019		292142
CHLOROANILINY STAŁE	2018		292142
CHLOROANIZYDYNY	2233		292229
CHLOROBENZEN	1134		290361
CHLOROBUTANY	1127		290319
CHLOROCYJAN STABILIZOWANY	1589		285100
1-CHLORO-1,1-DIFLUOROETAN	2517		290349
CHLORODIFLUOROMETAN	1018		290349
CHLORODIFLUOROMETAN I CHLOROPENTAFLUOROETAN, MIESZANINA o stałej temperaturze wrzenia, zawierająca ok. 49% chlorodifluorometanu	1973		382479
CHLORODINITROBENZENY CIEKŁE	1577		290490
CHLORODINITROBENZENY STAŁE	3441		290490
2-CHLOROETANAL	2232		291300
2-chloroetanol: patrz	1135		290559
CHLOROFENOLANY CIEKŁE	2904		290810
CHLOROFENOLANY STAŁE	2905		290810
CHLOROFENOLE CIEKŁE	2021		290810
CHLOROFENOLE STAŁE	2020		290810
CHLOROFENYLOTRICHLOROSILAN	1753		293100
CHLOROFORM	1888		290313
CHLOROHYDRYNA ETYLENOWA	1135		290559
CHLOROKREZOLE STAŁE	3437		290810
CHLOROKREZOLE, ROZTWÓR	2669		290810
CHLOROMRÓWCZAN 2-ETYLOHEKSYLU	2748		291590
CHLOROMRÓWCZAN ALLILU	1722		291590
CHLOROMRÓWCZAN BENZYLU	1739		291590
CHLOROMRÓWCZAN CHLOROMETYLU	2745		291590
CHLOROMRÓWCZAN CYKLOBUTYLU	2744		291590
CHLOROMRÓWCZAN ETYLU	1182		291590
CHLOROMRÓWCZAN FENYLU	2746		291590
CHLOROMRÓWCZAN IZOPROPYLU	2407		291590
CHLOROMRÓWCZAN METYLU	1238		291590
CHLOROMRÓWCZAN n-BUTYLU	2743		291590
CHLOROMRÓWCZAN n-PROPYLU	2740		291590
CHLOROMRÓWCZAN tert-BUTYLOCYKLOHEKSYLU	2747		291590
CHLOROMRÓWCZANY TRUJĄCE ŻRĄCE ZAPALNE, I.N.O.	2742		291590
CHLOROMRÓWCZANY TRUJĄCE ŻRĄCE, I.N.O.	3277		291590
CHLORONITROANILINY	2237		292142
CHLORONITROBENZENY CIEKŁE	3409		290490
CHLORONITROBENZENY STAŁE	1578		290490
CHLORONITROTOLUENY CIEKŁE	2433		290490
CHLORONITROTOLUENY STAŁE	3457		290490
CHLOROOCTAN ETYLU	1181		291540
CHLOROOCTAN IZOPROPYLU	2947		291540
CHLOROOCTAN METYLU	2295		291540
CHLOROOCTAN SODU	2659		291540
CHLOROOCTAN WINYLU	2589		291540
CHLOROPENTAFLUORETAN	1020		290344
CHLOROPIKRYNA	1580		290490
CHLOROPIKRYNA I BROMEK METYLU, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 2% chloropikryny	1581		290490
CHLOROPIKRYNA I CHLOREK METYLU, MIESZANINA	1582		290490
CHLOROPIKRYNA, MIESZANINA, I.N.O.	1583		290490
2-CHLOROPIRYDYNA	2822		293339
CHLOROPREN STABILIZOWANY	1991		290329
1-CHLOROPROPAN	1278		290319
2-CHLOROPROPAN	2356		290319
1-CHLOROPROPAN-2-OL	2611		290559
3-CHLOROPROPAN-1-OL	2849		290559
2-CHLOROPROPEN	2456		290329
2-CHLOROPROPIONIAN ETYLU	2935		291590
2-CHLOROPROPIONIAN IZOPROPYLU	2934		291590
2-CHLOROPROPIONIAN METYLU	2933		291590
CHLOROSILANY REAGUJĄCE Z WODĄ ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.	2988		293100
CHLOROSILANY TRUJĄCE ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.	3362		293100
CHLOROSILANY TRUJĄCE ŻRĄCE, I.N.O.	3361		293100
CHLOROSILANY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.	2985		293100
CHLOROSILANY ŻRĄCE ZAPALNE, I.N.O.	2986		293100
CHLOROSILANY ŻRĄCE, I.N.O.	2987		293100
1-CHLORO-1,2,2,2-TETRAFLUORETAN	1021		290349
CHLOROTIOMRÓWCZAN ETYLU	2826		293090
CHLOROTOLUENY	2238		290369
chlorotolueny (o-, m-, p-): patrz	2238		290369
CHLOROTOLUIDYNY CIEKŁE	3429		292143
CHLOROTOLUIDYNY STAŁE	2239		292143
1-CHLORO-2,2,2-TRIFLUOROETAN	1983		290349
CHLOROTRIFLUOROETYLEN STABILIZOWANY	1082		290345
CHLOROTRIFLUOROMETAN	1022		290341
CHLOROTRIFLUOROMETAN I TRIFLUOROMETAN, MIESZANINA AZEOTROPOWA	2599		382471
CHLOROWODOREK 4-CHLORO-o-TOLUIDYNY STAŁY	1579		292143
CHLOROWODOREK 4-CHLORO-o-TOLUIDYNY, ROZTWÓR	3410		292143
CHLOROWODOREK ANILINY	1548		292141
CHLOROWODOREK NIKOTYNY CIEKŁY	1656		293999
CHLOROWODOREK NIKOTYNY STAŁY	3444		293999
CHLOROWODOREK NIKOTYNY, ROZTWÓR	1656		293999
CHLOROWODÓR BEZWODNY	1050		280610
CHLOROWODÓR SKROPLONY SCHŁODZONY	2186	zakaz
CHLORYN SODU	1496		282890
CHLORYN WAPNIA	1453		282890
CHLORYN, ROZTWÓR	1908		282890
CHLORYNY NIEORGANICZNE, I.N.O.	1462		282890
CHŁODZIARKI, zawierające niepalne i nietrujące gazy lub roztwór amoniaku (UN 2672)	2857		8418++
chryzotil: patrz	2590		252490
CIASTO PROCHOWE ZWILŻONE, zawierające co najmniej 17% masowych alkoholu	0433		360100
CIASTO PROCHOWE ZWILŻONE, zawierające co najmniej 25% masowych wody	0159		360100
CIECZ AKUMULATOROWA KWAŚNA	2796		280700
CIECZ AKUMULATOROWA ZASADOWA	2797		2815++
cis-BUT-2-EN	1012		290123
cutback-bitumy o temperaturze równej lub powyżej 100 °C i o temperaturze zapłonu poniżej tej temperatury: patrz	3257		271500
cutback-bitumy o temperaturze zapłonu maksymalnie 60 °C: patrz	1999		271500
cutback-bitumy o temperaturze zapłonu powyżej 60 °C, do lub powyżej swojej temperatury zapłonu: patrz	3256		271500
CYJANAMID WAPNIA, zawierający więcej niż 0,1% masowych węglika wapnia	1403		310270
CYJANEK BARU	1565		283719
cyjanek benzylu: patrz	2470		292690
CYJANEK CYNKU	1713		283719
cyjanek metylu: patrz	1648		292690
CYJANEK MIEDZI	1587		283719
CYJANEK MIEDZI I POTASU	1679		283720
CYJANEK MIEDZI I SODU, ROZTWÓR	2317		283720
CYJANEK MIEDZI I SODU, STAŁY	2316		283720
CYJANEK NIKLU	1653		283719
CYJANEK OŁOWIU	1620		283719
CYJANEK POTASU I RTĘCI (II)	1626		283720
CYJANEK POTASU STAŁY	1680		283719
CYJANEK POTASU, ROZTWÓR	3413		283719
CYJANEK RTĘCI	1636		283719
CYJANEK RTĘCI ZASADOWY ODCZULONY	1642		283719
CYJANEK SODU STAŁY	1689		283711
CYJANEK SODU, ROZTWÓR	3414		283711
CYJANEK SREBRA	1684		284329
CYJANEK WAPNIA	1575		283719
CYJANEK, ROZTWÓR, I.N.O.	1935		283719
CYJANKI BROMOBENZYLU CIEKŁE	1694		292690
CYJANKI BROMOBENZYLU STAŁE	3449		292690
CYJANKI NIEORGANICZNE STAŁE, I.N.O.	1588		283719
CYJANOHYDRYNA ACETONU STABILIZOWANA	1541		292690
CYJANOWODÓR STABILIZOWANY, zawierający mniej niż 3% wody	1051		281119
CYJANOWODÓR STABILIZOWANY, zawierający mniej niż 3% wody i zaabsorbowany w obojętnym materiale porowatym	1614		281119
CYJANOWODÓR, ROZTWÓR W ALKOHOLU, zawierający maksymalnie 45% cyjanowodoru	3294		281119
CYJANOWODÓR, ROZTWÓR WODNY, zawierający maksymalnie 20% cyjanowodoru	1613		281119
CYKLOBUTAN	2601		290219
1,5,9-CYKLODODEKATRIEN	2518		290219
CYKLOHEKSAN	1145		290211
CYKLOHEKSANON	1915		291422
CYKLOHEKSEN	2256		290219
CYKLOHEKSENYLOTRICHLOROSILAN	1762		293100
CYKLOHEKSYLOAMINA	2357		292130
CYKLOHEKSYLOTRICHLOROSILAN	1763		293100
CYKLOHEPTAN	2241		290219
CYKLOHEPTATRIEN	2603		290219
CYKLOHEPTEN	2242		290219
CYKLONIT ODCZULONY	0483		293369
CYKLONIT W MIESZANINIE Z OKTOGENEM ODCZULONY, zawierający co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
CYKLONIT W MIESZANINIE Z OKTOGENEM ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
CYKLONIT W MIESZANINIE Z CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINĄ ODCZULONY, zawierający co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
CYKLONIT W MIESZANINIE Z CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINĄ ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
CYKLONIT W MIESZANINIE Z HMX ODCZULONY, zawierający co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
CYKLONIT W MIESZANINIE Z HMX ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
CYKLONIT ZWILŻONY, zawierajacy co najmniej 15% masowych wody	0072		293369
CYKLOOKTADIENOFOSFINY	2940		293100
CYKLOOKTADIENY	2520		290219
CYKLOOKTATETRAEN	2358		290219
CYKLOPENTAN	1146		290219
CYKLOPENTANOL	2244		290619
CYKLOPENTANON	2245		291429
CYKLOPENTEN	2246		290219
CYKLOPROPAN	1027		290219
CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINA ODCZULONA	0484		293369
CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINA ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 15% masowych wody	0226		293369
CYKLOTRIMETYLENOTRINITROAMINA ODCZULONA	0483		293369
CYKLOTRIMETYLENOTRINITROAMINA W MIESZANINIE Z OKTOGENEM ODCZULONA, zawierająca co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
CYKLOTRIMETYLENOTRINITROAMINA W MIESZANINIE Z OKTOGENEM ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
CYKLOTRIMETYLENOTRINITROAMINA W MIESZANINIE Z CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINĄ, ODCZULONA, zawierająca co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
CYKLOTRIMETYLENOTRINITROAMINA W MIESZANINIE Z CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINĄ, ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
CYKLOTRIMETYLENOTRINITROAMINA W MIESZANINIE Z HMX ODCZULONA, zawierająca co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
CYKLOTRIMETYLENOTRINITROAMINA W MIESZANINIE Z HMX ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
CYKLOTRIMETYLENOTRINITROAMINA ZWILŻONA, zawierajaca co najmniej 15% masowych wody	0072		293369
cymen (o-, m-, p-): patrz	2046		290270
CYMENY	2046		290270
CYNK, POPIOŁY	1435		262011
CYNK, PROSZEK	1436		790310
CYNK, PYŁ	1436		790310
CYRKON SUCHY, blachy, taśmy lub spirale (cieńsze niż 18 µm)	2009		810990
CYRKON SUCHY, spirale, obrobione blachy, taśmy (cieńsze niż 254 µm, lecz nie cieńsze niż 18 µm)	2858		810990
CYRKON ZAWIESZONY W MATERIALE CIEKŁYM ZAPALNYM	1308		29024+ 270730
CYRKON, ODPADY	1932		810930
CYRKON, PROSZEK SUCHY	2008		810920
CYRKON, PROSZEK ZWILŻONY, zawierający co najmniej 25% masowych wody	1358		810920
CYSTERNA ODEJMOWALNA PRÓŻNA		4.3.2.4	++++++
CYSTERNA PRZENOŚNA PRÓŻNA		4.2.1.5, 4.2.2.6	993+++
DEKABORAN	1868		285000
DEKAHYDRONAFTALEN	1147		290219
dekalina: patrz	1147		290219
DESTYLATY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O.	1268		27++++
DESTYLATY ZE SMOŁY WĘGLOWEJ ZAPALNE	1136		2707++
DEUTER SPRĘŻONY	1957		284590
diacetyl: patrz	2346		291419
DIALLILOAMINA	2359		292119
DIAMINOBUTYLOETANOL	2873		292219
4,4'-DIAMINODIFENYLOMETAN	2651		292159
DIAZODINITROLFENOL ZWILŻONY, zawierający co najmniej 40% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	0074	zakaz
DIAZOTAN GLIKOLU DIETYLENOWEGO ODCZULONY, zawierający co najmniej 25% masowych nielotnego i nierozpuszczalnego w wodzie flegmatyzatora	0075		292090
DIAZOTAN IZOSORBITU, MIESZANINA, zawierająca co najmniej 60% laktozy, mannozy, skrobi lub wodorofosforanu wapnia	2907		293299
DIBENZYLODICHLOROSILAN	2434		293100
DIBORAN	1911		285000
DIBROMEK ETYLENU	1605		290331
1,2-DIBROMOBUTAN-3-ON	2648		291470
DIBROMOCHLOROPROPANY	2872		290349
DIBROMODIFLUOROMETAN	1941		290347
1,2-dibromoetan: patrz	1605		290331
DIBROMOMETAN	2664		290339
DICHLOREK ETYLENU	1184		290315
DICHLOREK FENYLOFOSFORU	2798		293100
dichlorek propylenu: patrz	1279		290319
1,3-DICHLOROACETON	2649		291470
DICHLOROANILINY CIEKŁE	1590		292142
DICHLOROANILINY STAŁE	3442		292142
DICHLORODIFLUOROMETAN	1028		290342
DICHLORODIFLUOROMETAN I 1,1-DIFLUOROETAN, MIESZANINA AZEOTROPOWA	2602		382479
1,1-DICHLOROETAN	2362		290319
1,2-dichloroetan: patrz	1184		290315
1,2-DICHLOROETYLEN	1150		290329
1,1-dichloroetylen stabilizowany: patrz	1303		290329
DICHLOROFENYLOTRICHLOROSILAN	1766		293100
DICHLOROFLUORMETAN	1029		290349
DICHLOROMETAN	1593		290312
1,1-DICHLORO-1-NITROETAN	2650		290490
DICHLOROOCTAN METYLU	2299		291540
DICHLOROPENTANY	1152		290319
1,2-DICHLOROPROPAN	1279		290319
1,3-DICHLOROPROPAN-2-OL	2750		290559
DICHLOROPROPENY	2047		290329
DICHLOROSILAN	2189		281210
1,2-DICHLORO-1,1,2,2-TETRAFLUOROETAN	1958		290344
DICHROMIAN AMONU	1439		284150
DICYJAN	1026		292690
DICYKLOHEKSYLOAMINA	2565		292130
DICYKLOPENTADIEN	2048		290219
1,2-DI-(DIMETYLOAMINO)-ETAN	2372		292129
1,1-dietoksyetan: patrz	1088		291100
1,2-dietoksyetan: patrz	1153		290944
DIETOKSYMETAN	2373		291100
3,3-DIETOKSYPROPEN	2374		291100
dietylenodiamina: patrz	2579		293359
DIETYLENOTRIAMINA	2079		292129
DIETYLOAMINA	1154		292112
2-DIETYLOAMINOETANOL	2686		292219
3-DIETYLOAMINOPROPYLOAMINA	2684		292129
DIETYLOBENZEN	2049		290290
dietylobenzen (o-, m-, p-): patrz	2049		290290
DIETYLODICHLOROSILAN	1767		293100
DIFENYLOAMINOCHLOROARSYNA STAŁA	3450		293100
DIFENYLOBROMOMETAN	1770		290369
DIFENYLOCHLOROARSYNA CIEKŁA	1699		293100
DIFENYLODICHLOROSILAN	1769		293100
DIFLUOREK TLENU SPRĘŻONY	2190		281290
difluorodibromometan: patrz	1941		290347
1,1-DIFLUOROETAN	1030		290339
1,1-DIFLUOROETYLEN	1959		290339
DIFLUOROMETAN	3252		290339
difluorometan, pentafluoroetan i 1,1,1,2-tetrafluoroetan, mieszanina zeotropowa, zawierająca ok. 10% difluorometanu i 70% pentafluoroetanu: patrz	3339		382474
difluorometan, pentafluoroetan i 1,1,1,2-tetrafluoroetan, mieszanina zeotropowa, zawierająca ok. 20% difluorometanu i 40% pentafluoroetanu: patrz	3338		382474
difluorometan, pentafluoroetan i 1,1,1,2-tetrafluoroetan, mieszanina zeotropowa, zawierająca ok. 23% difluorometanu i 25% pentafluoroetanu: patrz	3340		382474
DIIZOBUTYLEN, ZWIĄZKI IZOMERYCZNE	2050		290129
DIIZOBUTYLOAMINA	2361		292119
DIIZOCYJANIAN TOLUENU	2078		292910
DIIZOCYJANIN IZOFORONU	2290		292910
DIIZOPROPYLOAMINA	1158		292119
DIKETEN STABILIZOWANY	2521		293229
1,1-DIMETOKSYETAN	2377		291100
1,2-DIMETOKSYETAN	2252		290919
dimetoksymetan: patrz	1234		291100
DIMETYLOAMINA BEZWODNA	1032		292111
DIMETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY	1160		292111
2-DIMETYLOAMINOACETONITRYL	2378		292690
2-DIMETYLOAMINOETANOL	2051		292219
2,3-DIMETYLOВUTAN	2457		290110
1,3-DIMETYLOBUTYLOAMINA	2379		292119
DIMETYLOCYKLOHEKSANY	2263		290219
DIMETYLODICHLOROSILAN	1162		293100
DIMETYLODIETOKSYSILAN	2380		293100
DIMETYLODIOKSANY	2707		293299
DIMETYLOHYDRAZYNA NIESYMETRYCZNA	1163		292800
DIMETYLOHYDRAZYNA SYMETRYCZNA	2382		292800
DIMETYLO-N-PROPYLOAMINA	2266		292119
2,2-DIMETYLOPROPAN	2044		290110
DI-n-AMYLOAMINA	2841		292119
DI-n-BUTYLOAMINA	2248		292119
DINGU	0489		360200
DINITROANILINY	1596		292142
DINITROBENZENY CIEKŁE	1597		290420
DINITROBENZENY STAŁE	3443		290420
DINITROFENOL ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody	1320		290899
DINITROFENOL, ROZTWÓR	1599		290899
DINITROFENOL, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody	0076		290899
DINITROFENOLANY metali alkalicznych, suche lub zwilżone, zawierające mniej niż 15% masowych wody	0077		290899
DINITROFENOLANY ZWILŻONE, zawierające co najmniej 15% masowych wody	1321		290899
DINITROGLIKOLURYL	0489		293399
DINITRO-o-KREZOL	1598		290899
DINITRO-o-KREZOLAN AMONU STAŁY	1843		290899
DINITRO-o-KREZOLAN AMONU, ROZTWÓR	3424		290899
DINITRO-o-KREZOLAN SODU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	3369		290899
DINITRO-o-KREZOLAN SODU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody	1348		290899
DINITRO-o-KREZOLAN SODU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody	0234		290899
DINITROREZORCYNA ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 15% masowych wody	1322		290899
DINITROREZORCYNA, sucha lub zwilżona, zawierająca mniej niż 15% masowych wody	0078		290899
dinitrotoluen, mieszanina izomerów: patrz	2038		290420
2,3-dinitrotoluen: patrz	2038		290420
2,4-dinitrotoluen: patrz	2038		290420
2,5-dinitrotoluen: patrz	2038		290420
2,6-dinitrotoluen: patrz	2038		290420
3,4-dinitrotoluen: patrz	2038		290420
3,5-dinitrotoluen: patrz	2038		290420
DINITROTOLUENY CIEKŁE	2038		290420
DINITROTOLUENY STAŁE	3454		290420
DINITROTOLUENY STOPIONE	1600		290420
DINITROZOBENZEN	0406		290420
DIOKSAN	1165		293299
DIOKSOLAN	1166		293299
DIPENTEN	2052		290219
DIPIKRYLOAMINA	0079		292144
dipropoylotriamina: patrz	2269		292129
DIPROPYLOAMINA	2383		292119
DISIARCZEK DIMETYLU	2381		293090
DISIARCZEK SELENU	2657		281390
DISIARCZEK TYTANU	3174		283090
DISIARCZEK WĘGLA	1131		281310
DITIOPIROFOSFORAN TETRAETYLU	1704		292010
DITLENEK AZOTU	1067		281129
DITLENEK OŁOWIU	1872		282490
DITLENEK SIARKI	1079		281123
DITLENEK TIOMOCZNIKA	3341		293090
DITLENEK WĘGLA	1013		281121
DITLENEK WĘGLA SKROPLONY SCHŁODZONY	2187		281121
ditlenek węgla stały	1845	nie podlega RID	281121
2,3-DIWODOROPIRAN	2376		293299
DODATKI DO FARB (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)	3066		381400
DODATKI DO FARB (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)	1263		381400
DODATKI DO FARB DRUKARSKICH (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb drukarskich), zapalne	1210		381400
DODATKI DO FARB ZAPALNE ŻRĄCE (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)	3469		381400
DODATKI DO FARB ŻRĄCE ZAPALNE (w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb)	3470		381400
DODECYLOTRICHLOROSILAN	1771		293100
DPPL PRÓŻNY		4.1.1.11	++++++
DUŻY POJEMNIK DO PRZEWOZU LUZEM PRÓŻNY		4.1.1.11	++++++
DYSPERSJA METALI ALKALICZNYCH	1391		280519
DYSPERSJA METALI ALKALICZNYCH ZAPALNA	3482		280519
DYSPERSJA METALI ZIEM ALKALICZNYCH	1391		280519
DYSPERSJA METALI ZIEM ALKALICZNYCH ZAPALNA	3482		280519
EKSTRAKTY AROMATYCZNE CIEKŁE	1169		3301++
EKSTRAKTY, SUBSTANCJE SMAKOWE, CIEKŁE	1197		130219
emalia: patrz	1263		3208++
emalia: patrz	3066		3208++
emalia: patrz	3469		3208++
emalia: patrz	3470		3208++
EPIBROMOHYDRYNA	2558		291090
EPICHLOROHYDRYNA	2023		291030
1,2-EPOKSY-3-ETOKSYPROPAN	2752		291090
ester metylowy kwasu mrówkowego: patrz	1243		291513
ESTER, I.N.O.	3272		29++++
ETAN	1035		290110 271129
ETAN SKROPLONY SCHŁODZONY	1961		290110
etanal: patrz	1089		291212
ETANOL	1170		220710 220720
ETANOL I BENZYNA, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 10% etanolu	3475		272200 272400
ETANOL I PALIWO GAŹNIKOWE, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 10% etanolu	3475		272200 272400
ETANOL, ROZTWÓR	1170		220890
ETANOLOAMINA	2491		292211
ETANOLOAMINA, ROZTWÓR	2491		292211
ETER 2,2'-DICHLORODIETYLOWY	1916		290919
ETER 2-BROMOETYLOWOETYLOWY	2340		290919
ETER ALLILOWOETYLOWY	2335		290919
ETER ALLILOWOGLICYDOWY	2219		291090
ETER BUTYLOWOETYLOWY	1179		290919
ETER BUTYLOWOMETYLOWY	2350		290919
ETER BUTYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY	2352		290919
ETER CHLOROETYLOWOMETYLOWY	2354		290919
ETER DIALLILOWY	2360		290919
ETER DIBUTYLOWY	1149		290919
ETER DICHLORODIMETYLOWY SYMETRYCZNY	2249	zakaz
ETER DICHLOROIZOPROPYLOWY	2490		290919
ETER DIETYLOWY	1155		290911
ETER DIETYLOWY GLIKOLU ETYLENOWEGO	1153		290944
ETER DIIZOPROPYLOWY	1159		290919
ETER DIMETYLOWY	1033		290919
ETER DI-n-PROPYLU	2384		290919
ETER DIWINYLOWY STABILIZOWANY	1167		290919
ETER ETYLOWOMETYLOWY	1039		290919
ETER ETYLOWOPROPYLOWY	2615		290919
ETER ETYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY	1302		290919
ETER ETYLOWY	1155		290911
eter fenylometylowy: patrz	2222		290930
ETER IZOBUTYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY	1304		290919
ETER METYLOWOCHLOROMETYLOWY	1239		290919
ETER METYLOWOPROPYLOWY	2612		290919
ETER METYLOWO-tert-BUTYLOWY	2398		290919
ETER METYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY	1087		290919
ETER MONOETYLOWY GLIKOLU ETYLENOWEGO	1171		290944
ETER MONOMETYLOWY GLIKOLU ETYLENOWEGO	1188		290944
ETER PERFLUROETYLOWINYLOWY	3154		290919
ETER PERFLUROMETYLOWINYLOWY	3153		290919
ETER, I.N.O.	3271		2909++
ETERAT DIETYLOWY TRIFLUORKU BORU	2604		294200
ETERAT DIMETYLOWY TRIFLUORKU BORU	2965		294200
etoksyetanol: patrz	1171		290944
ETYLEN	1962		271114 290121
ETYLEN SKROPLONY SCHŁODZONY	1038		271114 290121
ETYLEN, ACETYLEN I PROPYLEN, MIESZANINA SKROPLONA SCHŁODZONA zawierająca co najmniej 71,5% etylenu, maksymalnie 22,5% acetylenu i maksymalnie 6% propylenu	3138		271119
ETYLENODIAMINA	1604		292121
ETYLENODIAMINOMIEDŹ, ROZTWÓR	1761		292121
ETYLENOIMINA STABILIZOWANA	1185		293399
ETYLOACETYLEN STABILIZOWANY	2452		290129
ETYLOAMINA	1036		292119
ETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY, zawierająca co najmniej 50% masowych i maksymalnie 70% masowych etyloaminy	2270		292119
2-ETYLOANILINA	2273		292149
ETYLOBENZEN	1175		290260
2-ETYLOBUTANOL	2275		290519
ETYLODICHLOROARSYNA	1892		293100
ETYLODICHLOROSILAN	1183		293100
ETYLOFENYLODICHLOROSILAN	2435		293100
2-ETYLOHEKSYLOAMINA	2276		292119
ETYLOMETYLOKETON	1193		291412
1-ETYLOPIPERYDYNA	2386		293339
ETYLOTRICHLOROSILAN	1196		293100
FARBA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły)	3066		3208++
FARBA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający, ciekły i lakier podkładowy, ciekły)	1263		3208++
FARBA DRUKARSKA, zapalna	1210		3215++
FARBA ZAPALNA ŻRĄCA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły)	3469		3208++
FARBA ŻRĄCA ZAPALNA (w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły)	3470		3208++
FENOL STAŁY	1671		290711
FENOL STOPIONY	2312		290711
FENOL, ROZTWÓR	2821		290711
FENOLANY CIEKŁE	2904		290810
FENOLANY STAŁE	2905		290810
FENTYDYNY	2311		292222
FENYLENODIAMINY (o-, m-, p-)	1673		292151
FENYLOACETONITRYL CIEKŁY	2470		292690
FENYLOHYDRAZYNA	2572		292800
FENYLOTRICHLOROSILAN	1804		293100
FILTR MEMBRANOWY Z NITROCELULOZY, zawierający maksymalnie 12,6% azotu w suchej masie	3270		391220
FLARY NAZIEMNE	0092		360490
FLARY NAZIEMNE	0418		360490
FLARY NAZIEMNE	0419		360490
FLARY POWIETRZNE	0093		360490
FLARY POWIETRZNE	0403		360490
FLARY POWIETRZNE	0404		360490
FLARY POWIETRZNE	0420		360490
FLARY POWIETRZNE	0421		360490
FLUOR SPRĘŻONY	1045		280130
FLUOREK 3- NITRO-4-CHLORO-BENZYLIDYNU	2307		290490
FLUOREK AMONU	2505		282619
FLUOREK BENZYLIDYNU	2338		290369
FLUOREK CHROMU STAŁY	1756		282619
FLUOREK CHROMU, ROZTWÓR	1757		282619
FLUOREK ETYLU	2453		290339
FLUOREK KARBONYLU	2417		281290
FLUOREK METYLU	2454		290339
FLUOREK PERCHLORYLU	3083		281210
FLUOREK POTASU STAŁY	1812		282619
FLUOREK POTASU, ROZTWÓR	3422		282619
FLUOREK SODU STAŁY	1690		282619
FLUOREK SODU, ROZTWÓR	3415		282619
FLUOREK SULFURYLU	2191		281290
FLUOREK WINYLU STABILIZOWANY	1860		290330
FLUORKI CHLOROBENZYLIDYNU	2234		290369
FLUORKI NITROBENZELIDYNU CIEKŁE	2306		290490
FLUOROANILINY	2941		292142
FLUOROBENZEN	2387		290369
FLUOROKRZEMIAN AMONU	2854		282690
FLUOROKRZEMIAN CYNKU	2855		282690
FLUOROKRZEMIAN MAGNEZU	2853		282690
FLUOROKRZEMIAN POTASU	2655		282620
FLUOROKRZEMIAN SODU	2674		282620
FLUOROKRZEMIANY, I.N.O.	2856		282690
FLUOROOCTAN POTASU	2628		291590
FLUOROOCTAN SODU	2629		291590
FLUOROTOLUENY	2388		290369
FLUOROWODÓR BEZWODNY	1052		281111
FORMALDEHYD, ROZTWÓR ZAPALNY	1198		291211
FORMALDEHYD, ROZTWÓR, zawierający co najmniej 25% formaldehydu	2209		291211
FOSFINA	2199		284800
FOSFOR AMORFICZNY	1338		280470
FOSFOR BIAŁY POD WODĄ	1381		280470
FOSFOR BIAŁY STOPIONY	2447		280470
FOSFOR BIAŁY SUCHY	1381		280470
FOSFOR BIAŁY W ROZTWORZE	1381		280470
fosfor czerwony: patrz	1338		280470
FOSFOR ŻÓŁTY POD WODĄ	1381		280470
fosfor żółty stopiony: patrz	2447		280470
FOSFOR ŻÓŁTY SUCHY	1381		280470
FOSFOR ŻÓŁTY W ROZTWORZE	1381		280470
FOSFORAN AMYLU	2819		291900
FOSFORAN BUTYLU	1718		291900
FOSFORAN DIIZOOKTYLU	1902		291900
FOSFORAN IZOPROPYLU	1793		291900
FOSFORAN TRIKREZYLU, zawierający więcej niż 3% izomeru orto	2574		291900
FOSFOREK CYNKU	1714		284800
FOSFOREK GLINU	1397		284800
FOSFOREK GLINU I MAGNEZU	1419		284800
FOSFOREK GLINU-PESTYCYD	3048		380810
FOSFOREK MAGNEZU	2011		284800
FOSFOREK POTASU	2012		284800
FOSFOREK SODU	1432		284800
FOSFOREK STRONTU	2013		284800
FOSFOREK WAPNIA	1360		284800
FOSFORKI CYNY	1433		284800
9-FOSFOROBICYKLONONANY	2940		293100
FOSFORYN OŁOWIU DWUZASADOWY	2989		283510
FOSFORYN TRIETYLU	2323		292090
FOSFORYN TRIMETYLU	2329		292090
FOSGEN	1076		281210
FUMIGOWANA ŁADUNKOWA JEDNOSTKA TRANSPOROTWA	3359		++++++
FURAN	2389		293219
furfural: patrz	1199		293212
FURFURYLOAMINA	2526		293219
GAL	2803		811292
GAŚNICE, zawierające gaz sprężony lub skroplony	1044		842410
gaz chłodniczy R 1113: patrz	1082		290345
GAZ CHŁODNICZY R 1132a	1959		290339
GAZ CHŁODNICZY R 114	1958		290344
GAZ CHŁODNICZY R 115	1020		290344
GAZ CHŁODNICZY R 116	2193		290339
GAZ CHŁODNICZY R 12	1028		290342
GAZ CHŁODNICZY R 1216	1858		290339
GAZ CHŁODNICZY R 124	1021		290350
GAZ CHŁODNICZY R 125	3220		290339
GAZ CHŁODNICZY R 12B1	1974		290346
GAZ CHŁODNICZY R 13	1022		290341
GAZ CHŁODNICZY R 1318	2422		290339
GAZ CHŁODNICZY R 133a	1983		290349
GAZ CHŁODNICZY R 134a	3159		290339
GAZ CHŁODNICZY R 13B1	1009		290346
GAZ CHŁODNICZY R 14	1982		290339
GAZ CHŁODNICZY R 142b	2517		290349
GAZ CHŁODNICZY R 143a	2035		290339
GAZ CHŁODNICZY R 152a	1030		290339
GAZ CHŁODNICZY R 161	2453		290339
GAZ CHŁODNICZY R 21	1029		290350
GAZ CHŁODNICZY R 218	2424		290339
GAZ CHŁODNICZY R 22	1018		290349
GAZ CHŁODNICZY R 227	3296		290339
GAZ CHŁODNICZY R 23	1984		290339
GAZ CHŁODNICZY R 32	3252		290339
GAZ CHŁODNICZY R 40	1063		290311
GAZ CHŁODNICZY R 404A	3337		290330
GAZ CHŁODNICZY R 407A	3338		382474
GAZ CHŁODNICZY R 407B	3339		382474
GAZ CHŁODNICZY R 407C	3340		382474
GAZ CHŁODNICZY R 41	2454		290339
GAZ CHŁODNICZY R 500	2602		382479
GAZ CHŁODNICZY R 502	1973		382479
GAZ CHŁODNICZY R 503	2599		382471
GAZ CHŁODNICZY RC 318	1976		290359
GAZ CHŁODNICZY, I.N.O.	1078		382471
GAZ INSEKTOBÓJCZY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.	3355		3808++
GAZ INSEKTOBÓJCZY TRUJĄCY, I.N.O.	1967		3808++
GAZ INSEKTOBÓJCZY ZAPALNY, I.N.O.	3354		3808++
GAZ INSEKTOBÓJCZY, I.N.O.	1968		3808++
GAZ MIEJSKI SPRĘŻONY	1023		270500
GAZ OLEJOWY SPRĘŻONY	1071		271129
GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	3311		++++++
GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY ZAPALNY, I.N.O.	3312		++++++
GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY, I.N.O.	3158		++++++
GAZ SKROPLONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.	3310		++++++
GAZ SKROPLONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	3307		++++++
GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O.	3309		++++++
GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.	3160		++++++
GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.	3308		++++++
GAZ SKROPLONY TRUJĄCY, I.N.O.	3162		++++++
GAZ SKROPLONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	3157		++++++
GAZ SKROPLONY ZAPALNY, I.N.O.	3161		++++++
GAZ SKROPLONY, I.N.O.	3163		++++++
GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.	3306		++++++
GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	3303		++++++
GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O.	3305		++++++
GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.	1953		++++++
GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.	3304		++++++
GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY, I.N.O.	1955		++++++
GAZ SPRĘŻONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	3156		++++++
GAZ SPRĘŻONY ZAPALNY, I.N.O.	1954		++++++
GAZ SPRĘŻONY, I.N.O.	1956		++++++
GAZ ZIEMNY SKROPLONY SCHŁODZONY o wysokiej zawartości metanu	1972		271111
GAZ ZIEMNY SPRĘŻONY o wysokiej zawartości metanu	1971		271121
GAZY NAFTOWE SKROPLONE	1075		271119
GAZY SKROPLONE, niepalne, warstwowane azotem, ditlenkiem węgla lub powietrzem	1058		++++++
GENERATOR TLENU CHEMICZNY	3356		++++++
GERMAN	2192		285000
GLIN, PROSZEK NIEPOWLEKANY	1396		760310
GLIN, PROSZEK POWLEKANY	1309		810920
glinian sodu stały	2812	nie podlega RID	284190
GLINIAN SODU, ROZTWÓR	1819		284190
glinoferrokrzem: patrz	1395		760120
GLINOKRZEM, PROSZEK NIEPOWLEKANY	1398		285000
GLINOWODOREK LITU	1410		285000
GLINOWODOREK LITU W ETERZE	1411		285000
GLINOWODOREK SODU	2835		285000
GLINOŻELAZOKRZEM, PROSZEK	1395		760120
GLUKONIAN RTĘCI	1637		291816
GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym	0286		930690
GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym	0287		930690
GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym	0369		930690
GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym	0370		930690
GŁOWICE BOJOWE DO RAKIET, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym	0371		930690
GŁOWICE BOJOWE DO TORPED, z ładunkiem rozrywającym	0221		930690
GRANATY ĆWICZEBNE, ręczne lub karabinowe	0110		930690
GRANATY ĆWICZEBNE, ręczne lub karabinowe	0318		930690
GRANATY ĆWICZEBNE, ręczne lub karabinowe	0372		930690
GRANATY ĆWICZEBNE, ręczne lub karabinowe	0452		930690
GRANATY, ręczne lub karabinowe, z ładunkiem rozrywającym	0284		930690
GRANATY, ręczne lub karabinowe, z ładunkiem rozrywającym	0285		930690
GRANATY, ręczne lub karabinowe, z ładunkiem rozrywającym	0292		930690
GRANATY, ręczne lub karabinowe, z ładunkiem rozrywającym	0293		930690
GUANILONITROZOAMINOGUANILIDENOHYDRAZYNA ZWILŻONA	0113	zakaz
GUANILONITROZOAMINOGUANILOTETRAZEN ZWILŻONY	0114	zakaz
GUMA, ROZTWÓR	1287		400520
guma-odpady: patrz	1345		400400
guma-resztki, sproszkowane lub granulowane: patrz	1345		400400
HAFN, PROSZEK SUCHY	2545		811291
HAFN, PROSZEK ZWILŻONY, zawierający co najmniej 25% masowych wody	1326		811291
HEKS-1-EN	2370		290129
HEKSAAZOTAN MANNITOLU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 40% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	0133		292090
HEKSACHLOROACETON	2661		291470
HEKSACHLOROBENZEN	2729		290362
HEKSACHLOROBUTADIEN	2279		290329
HEKSACHLOROCYKLOPENTADIEN	2646		290359
HEKSACHLOROFEN	2875		290810
HEKSADECYLOTRICHLOROSILAN	1781		293100
HEKSADIENY	2458		290129
HEKSAFLUOREK SELENU	2194		281290
HEKSAFLUOREK SIARKI	1080		281290
HEKSAFLUOREK TELLURU	2195		281290
HEKSAFLUOREK URANU ROZSZCZEPIALNY	2977		284440
HEKSAFLUOREK WOLFRAMU	2196		282619
HEKSAFLUOROACETON	2420		291470
HEKSAFLUOROACETON, HYDRAT CIEKŁY	2552		291470
HEKSAFLUOROACETON, HYDRAT STAŁY	3436		291470
HEKSAFLUOROETAN	2193		290339
HEKSAFLUOROPROPYLEN	1858		290339
HEKSAMETYLENODIAMINA STAŁA	2280		292122
HEKSAMETYLENODIAMINA, ROZTWÓR	1783		292122
HEKSAMETYLENODIIZOCYJANIAN	2281		292910
HEKSAMETYLENOIMINA	2493		293399
HEKSAMETYLENOTETRAAMINA	1328		293399
HEKSANITRODIFENYLOAMINA	0079		292144
HEKSANITROSTILBEN	0392		290420
HEKSANOLE	2282		290519
HEKSANY	1208		290110
HEKSOGEN W MIESZANINIE Z CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINĄ ODCZULONY, zawierająca co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
HEKSOGEN W MIESZANINIE Z CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINĄ, ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
HEKSOGEN W MIESZANINIE Z HMX, ODCZULONY, zawierający co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
HEKSOGEN W MIESZANINIE Z HMX, ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
HEKSOGEN W MIESZANINIE Z OKTOGENEM ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
HEKSOGEN W MIESZANINIE Z OKTOGENEM, ODCZULONY, zawierający co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
HEKSOGEN ODCZULONY	0483		293369
HEKSOGEN ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody	0072		293369
HEKSOLIT, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody	0118		360200
HEKSOTOL, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody	0118		360200
HEKSOTONAL	0393		360200
HEKSYL	0079		292144
HEKSYLOTRICHLOROSILAN	1784		293100
HEL SKROPLONY SCHŁODZONY	1963		280429
HEL SPRĘŻONY	1046		280429
HEPTAFLUOROPROPAN	3296		290339
HEPTANY	1206		290110
HEPTASIARCZEK FOSFORU (wzór chemiczny P4S7), wolny od żółtego lub białego fosforu	1339		281390
HMX ODCZULONY	0484		293369
HMX ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody	0226		293369
HYDRAZYNA BEZWODNA	2029		282510
HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY, zawierający co najmniej 37% masowych hydrazyny	2030		282510
HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY, zawierający maksymalnie 37% masowych hydrazyny	3293		282510
HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY ZAPALNY zawierający więcej niż 37% masowych hydrazyny	3484		282510
1-HYDROKSYBENZOTRIAZOL-MONOHYDRAT, zawierający co najmniej 20% masowych wody	3474		293390
1-HYDROKSYBENZOTRIAZOL BEZWODNY, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 20% masowych wody	0508		293390
HYDROSULFID POTASU	1929		283190
HYDROSULFID SODU	1384		283110
HYDROSULFID WAPNIA	1923		283220
IMPREGNAT DO DREWNA CIEKŁY	1306		380700
3,3'-IMINOBISPROPYLOAMINA	2269		292129
izoamyl-1-en: patrz	2561		290129
IZOBUTAN	1969		271113
IZOBUTANOL	1212		290514
IZOBUTEN	1055		290123
IZOBUTYLOAMINA	1214		292119
IZOBUTYRONITRYL	2284		292690
IZOCYJAN 3-CHLORO-4-METYLOFENYLU CIEKŁY	2236		292910
IZOCYJAN 3-CHLORO-4-METYLOFENYLU STAŁY	3428		292910
izocyjanian 3-izocyjanometylo-3,5-trimetylocykloheksylu: patrz	2290		292910
IZOCYJANIAN CYKLOHEKSYLU	2488		292910
IZOCYJANIAN ETYLU	2481		292910
IZOCYJANIAN FENYLU	2487		292910
IZOCYJANIAN IZOBUTYLU	2486		292910
IZOCYJANIAN IZOPROPYLU	2483		292910
IZOCYJANIAN METOKSYMETYLU	2605		292910
IZOCYJANIAN METYLU	2480		292910
IZOCYJANIAN n-BUTYLU	2485		292910
IZOCYJANIAN n-PROPYLU	2482		292910
IZOCYJANIAN tert-BUTYLU	2484		292910
IZOCYJANIAN, ROZTWÓR TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.	3080		292910
IZOCYJANIAN, ROZTWÓR TRUJĄCY, I.N.O.	2206		292910
IZOCYJANIANY DICHLOROFENYLU	2250		292910
IZOCYJANIANY TRUJĄCE ZAPALNE, I.N.O.	3080		292910
IZOCYJANIANY TRUJĄCE, I.N.O.	2206		292910
IZOCYJANIANY ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.	2478		292910
IZOCYJANIANY, ROZTWÓR ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O.	2478		292910
izododekan: patrz	2286		290110
IZOFORONODIAMINA	2289		292239
IZOHEKSENY	2288		290129
IZOHEPTENY	2287		290129
IZOMAŚLAN ETYLU	2385		291560
IZOMAŚLAN IZOBUTYLU	2528		291560
IZOMAŚLAN IZOPROPYLU	2406		291560
IZOOKTENY	1216		290129
izopentan: patrz	1265		290110
IZOPENTENY	2371		290129
IZOPREN STABILIZOWANY	1218		290124
IZOPROPANOL	1219		290512
IZOPROPENYLOBENZEN	2303		290290
izopropylenoetylen: patrz	2561		290129
IZOPROPYLOAMINA	1221		292119
IZOPROPYLOBENZEN	1918		290270
IZOTIOCYJANIAN ALLILU STABILIZOWANY	1545		293090
IZOTIOCYJANIAN METYLU	2477		293090
IZOWALERIANIAN METYLU	2400		291560
JOD	3495		280120
JODEK ACETYLU	1898		291590
JODEK ALLILU	1723		290339
JODEK BENZYLU	2653		290369
JODEK METYLU	2644		290330
JODEK POTASU I RTĘCI (II)	1643		282760
JODEK RTĘCI	1638		282760
2-JODOBUTAN	2390		290339
JODOMETYLOPROPANY	2391		290339
JODOPROPANY	2392		290339
JODOWODÓR BEZWODNY	2197		281119
KAKODYLAN SODU	1688		293100
kalka maszynowa: patrz	1379		481160
KAMFORA, syntetyczna	2717		291421
KARBONYLKI METALI CIEKŁE, I.N.O.	3281		293100
KARBONYLKI METALI STAŁE, I.N.O.	3466		293100
KATALIZATOR METALICZNY SUCHY	2881		38151+
KATALIZATOR METALICZNY ZWILŻONY, z widocznym nadmiarem cieczy	1378		38151+
KAUCZUK, ODPADY, zmielone	1345		400400
KAUCZUK, RESZTKI, sproszkowane lub granulowane	1345		400400
KETON AMYLOWOETYLOWY	2271		291419
KETON DIETYLOWY	1156		291419
KETON DIIZOBUTYLOWY	1157		291419
KETON DIPROPYLOWY	2710		291419
KETON ETYLOWOMETYLOWY	1193		291412
KETON IZOBUTYLOWOMETYLOWY	1245		291413
KETON IZOPROPENYLOWOMETYLOWY STABILIZOWANY	1246		291419
KETON METYLOWOPROPYLOWY	1249		291419
KETON METYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY	1251		291419
KETON n-AMYLOWOMETYLOWY	1110		291419
KETONY CIEKŁE, I.N.O.	1224		2914++
KLEJE, zawierające materiał ciekły zapalny	1133		350699
kompleks eterowy trifluorku boru: patrz	2604		294200
KOMPLEKS TRIFLUOREK BORU-KWAS OCTOWY CIEKŁY	1742		293100
KOMPLEKS TRIFLUOREK BORU-KWAS OCTOWY, STAŁY	3419		294200
KOMPLEKS TRIFLUOREK BORU-KWAS PROPIONOWY CIEKŁY	1743		293100
KOMPLEKS TRIFLUOREK BORU-KWAS PROPIONOWY, STAŁY	3420		294200
KONDENSATOR elektryczny dwuwarstwowy (o zdolności do magazynowania energii powyżej 0,3 Wh)	3499		8532++
KONTENER MAŁY PRÓŻNY		7.3	993+++
KONTENER WIELKI PRÓŻNY		7.3	993+++
KONTENER-CYSTERNA PRÓŻNY		4.3.2.4	993+++
KOPRA	1363		120300
KREZOLE CIEKŁE	2076		290712
KREZOLE STAŁE	3455		290712
krokidolit: patrz	2212		252510
KROTONIAN ETYLU	1862		291619
KROTONYLEN	1144		290129
KRYPTON SKROPLONY SCHŁODZONY	1970		280429
KRYPTON SPRĘŻONY	1056		280429
KRZEM, PROSZEK AMORFICZNY	1346		280461
KRZEMEK LITU	1417		285000
KRZEMEK MAGNEZU	2624		285000
KRZEMEK MANGANU I WAPNIA	2844		285000
KRZEMEK WAPNIA	1405		285000
KRZEMIAN TETRAETYLU	1292		292090
KSANTOGENIANY	3342		293010
KSENON	2036		280429
KSENON SKROPLONY SCHŁODZONY	2591		280429
KSYLENOLE CIEKŁE	3430		290714
KSYLENOLE STAŁE	2261		290714
KSYLENY	1307		29024+ 270730
KSYLIDYNY CIEKŁE	1711		292149
KSYLIDYNY STAŁE	3452		292149
KULKI POLIMERYCZNE DO SPIENIANIA, wydzielające pary zapalne	2211		390311
KWAS 5-MERKAPTOTETRAZOLOOCTOWY	0448		293499
KWAS 2-CHLOROPROPIONOWY	2511		291590
KWAS AKRYLOWY STABILIZOWANY	2218		291611
kwas aminosulfonowy: patrz	2967		281119
KWAS ARSENOWY CIEKŁY	1553		281119
KWAS ARSENOWY STAŁY	1554		281119
KWAS AZOTOWY CZERWONY DYMIĄCY	2032		280800
KWAS AZOTOWY, inny niż czerwony dymiący, zawierający co najmniej 65 %, lecz maksymalnie 70 % kwasu	2031		280800
KWAS AZOTOWY, inny niż czerwony dymiący, zawierający mniej niż 65 % kwasu	2031		280800
KWAS AZOTOWY, inny niż czerwony dymiący, zawierający więcej niż 70% kwasu	2031		280800
KWAS BROMOOCTOWY STAŁY	3425		291590
KWAS BROMOOCTOWY, ROZTWÓR	1938		291590
KWAS BROMOWODOROWY	1788		281119
KWAS CHLOROOCTOWY STAŁY	1751		291540
KWAS CHLOROOCTOWY STOPIONY	3250		291540
KWAS CHLOROOCTOWY, ROZTWÓR	1750		291540
KWAS CHLOROSULFONOWY, z lub bez tritlenku siarki	1754		280620
KWAS CHLOROWODOROWY	1789		280610
KWAS CHLOROWY, ROZTWÓR WODNY, zawierający maksymalnie 10% kwasu	2626		281119
KWAS CHROMOSIARKOWY	2240		280700
KWAS CHROMOWY, ROZTWÓR	1755		281910
KWAS CYJANOWODOROWY, ROZTWÓR WODNY zawierający maksymalnie 20% cyjanowodoru	1613		281119
KWAS DICHLOROIZOCYJANUROWY SUCHY	2465		293369
KWAS DICHLOROIZOCYJANUROWY, SOLE	2465		293369
KWAS DICHLOROOCTOWY	1764		291540
KWAS DIFLUOROFOSFOROWY BEZWODNY	1768		281119
KWAS FENYLOSULFONOWY CIEKŁY	1803		290820
KWAS FLUOROBOROWY	1775		281119
KWAS FLUOROFOSFOROWY BEZWODNY	1776		281119
KWAS FLUOROKRZEMOWY	1778		281119
KWAS FLUOROOCTOWY	2642		291590
KWAS FLUOROSULFONOWY	1777		281119
KWAS FLUOROWODOROWY	1790		281111
KWAS FLUOROWODOROWY I KWAS SIARKOWY, MIESZANINA	1786		281119
KWAS FOSFORAWY	2834		281119
KWAS FOSFOROWY STAŁY	3453		280920
KWAS FOSFOROWY, ROZTWÓR	1805		280920
KWAS HEKSACHLOROPLATYNOWY STAŁY	2507		281119
KWAS HEKSAFLUOROFOSFOROWY	1782		281119
KWAS IZOMASŁOWY	2529		291560
KWAS JODOWODOROWY	1787		281119
KWAS KAKODYLOWY	1572		293100
KWAS KAPRONOWY	2829		291590
KWAS KREZOLOWY	2022		290712
KWAS KROTONOWY CIEKŁY	3472		291619
KWAS KROTONOWY STAŁY	2823		291619
KWAS MASŁOWY	2820		291560
KWAS METAKRYLOWY STABILIZOWANY	2531		291613
KWAS MRÓWKOWY, zawierający co najmniej 10% masowych, lecz maksymalnie 85% masowych kwasu	3412		291511
KWAS MRÓWKOWY, zawierający co najmniej 5% masowych, lecz mniej niż 10% masowych kwasu	3412		291511
KWAS MRÓWKOWY, zawierający więcej niż 85% masowych kwasu	1779		291511
KWAS NADCHLOROWY, zawierający maksymalnie 50% masowych kwasu	1802		281119
KWAS NADCHLOROWY, zawierający więcej niż 50% masowych, lecz maksymalnie 72% masowych kwasu	1873		281119
KWAS NITROBENZENOSULFONOWY	2305		290490
KWAS NITROZYLOSIARKOWY CIEKŁY	2308		281119
KWAS NITROZYLOSIARKOWY STAŁY	3456		281119
KWAS OCTOWY	2789		291521
KWAS OCTOWY, ROZTWÓR, zawierający co najmniej 50% masowych i maksymalnie 80% masowych kwasu	2790		291521
KWAS OCTOWY, ROZTWÓR, zawierający więcej niż 10% masowych, lecz mniej niż 50% masowych kwasu	2790		291521
KWAS OCTOWY, ROZTWÓR, zawierający więcej niż 80% masowych kwasu	2789		291521
KWAS PIKRYNOWY ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	3364		290890
KWAS PIKRYNOWY ZWILŻONY, zawierający co najmniej 30% masowych wody	1344		290899
KWAS PIKRYNOWY, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 30% masowych wody	0154		290890
KWAS PROPIONOWY, zawierający co najmniej 90% masowych kwasu	3463		291550
KWAS PROPIONOWY, zawierający co najmniej 10%, lecz mniej niż 90% masowych kwasu	1848		291550
KWAS SELENOWY	1905		281119
KWAS SIARKAWY	1833		281119
KWAS SIARKOWY DYMIĄCY	1831		280700
KWAS SIARKOWY ODPADOWY	1906		382590
KWAS SIARKOWY ZUŻYTY	1832		382590
KWAS SIARKOWY, zawierający maksymalnie 51% kwasu	2796		280700
KWAS SIARKOWY, zawierający więcej niż 51% kwasu	1830		280700
KWAS SOLNY	1789		280610
KWAS STYFNINOWY ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	0394		290890
KWAS STYFNINOWY, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	0219		290890
KWAS SULFAMINOWY	2967		281119
KWAS TETRAZOLO-1-OCTOWY	0407		293399
KWAS TIOGLIKOLOWY	1940		293090
KWAS TIOMLEKOWY	2936		293090
KWAS TIOOCTOWY	2436		293090
KWAS TRICHLOROIZOCYJANUROWY SUCHY	2468		293369
KWAS TRICHLOROOCTOWY	1839		291540
KWAS TRICHLOROOCTOWY, ROZTWÓR	2564		291540
KWAS TRIFLUOROOCTOWY	2699		291590
KWAS TRINITROBENZENOSULFONOWY	0386		290490
KWAS TRINITROBENZOESOWY ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	3368		291639
KWAS TRINITROBENZOESOWY ZWILŻONY, zawierający co najmniej 30% masowych wody	1355		291639
KWAS TRINITROBENZOESOWY, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 30% masowych wody	0215		291639
KWASY ALKILOSIARKOWE	2571		290410
KWASY ALKILOSULFONOWE CIEKŁE, zawierające maksymalnie 5% wolnego kwasu siarkowego	2586		290410
KWASY ALKILOSULFONOWE CIEKŁE, zawierające więcej niż 5% wolnego kwasu siarkowego	2584		290410
KWASY ALKILOSULFONOWE STAŁE, zawierające maksymalnie 5% wolnego kwasu siarkowego	2585		290410
KWASY ALKILOSULFONOWE STAŁE, zawierające więcej niż 5% wolnego kwasu siarkowego	2583		290410
KWASY ARYLOSULFONOWE CIEKŁE, zawierające maksymalnie 5% wolnego kwasu siarkowego	2586		290410
KWASY ARYLOSULFONOWE CIEKŁE, zawierające więcej niż 5% wolnego kwasu siarkowego	2584		290410
KWASY ARYLOSULFONOWE STAŁE, zawierające maksymalnie 5% wolnego kwasu siarkowego	2585		290410
KWASY ARYLOSULFONOWE STAŁE, zawierające więcej niż 5% wolnego kwasu siarkowego	2583		290410
kwaśne siarczany, roztwór wodny: patrz	2837		283329
kwaśny fluorek amonu: patrz	2817		282619
kwaśny fluorek potasu: patrz	1812		282619
kwaśny fluorek sodu: patrz	2439		282619
kwaśny siarczan potasu: patrz	2509		283329
kwiat siarczany: patrz	1350		250300
lakier podkładowy, ciekły: patrz	1263		3208++
lakier podkładowy, ciekły: patrz	3066		3208++
lakier podkładowy, ciekły: patrz	3469		3208++
lakier podkładowy, ciekły: patrz	3470		3208++
lakier: patrz	1263		3208++
lakier: patrz	3066		3208++
lakier: patrz	3469		3208++
lakier: patrz	3470		3208++
LEK CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O.	3248		300+++
LEK TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	1851		300+++
LEK TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.	3249		300+++
limonen: patrz	2052		290219
LIT	1415		280519
litożelazokrzem: patrz	2830		285000
LONT	0105		360300
LONT BEZPIECZNY	0105		360300
LONT DETONUJĄCY O OSŁABIONYM DZIAŁANIU, w metalowej osłonie	0104		360300
LONT DETONUJĄCY, elastyczny	0065		360300
LONT DETONUJĄCY, elastyczny	0289		360300
LONT DETONUJĄCY, w metalowej osłonie	0102		360300
LONT DETONUJĄCY, w metalowej osłonie	0290		360300
LONT WOLNOPALNY, rurkowy, w metalowej osłonie	0103		360300
LONT ZAPALAJĄCY	0066		360300
lotnicze rękawy ewakuacyjne: patrz	2990		630720
lotnicze środki ratownicze: patrz	2990		630720
ŁADUNKI BURZĄCE	0048		930690
ŁADUNKI DO GAŚNIC, materiał żrący ciekły	1774		381300
ŁADUNKI KUMULACYJNE DO PERFOROWANIA, do odwiertów naftowych, bez zapalnika	0124		930690
ŁADUNKI KUMULACYJNE DO PERFOROWANIA, do odwiertów naftowych, bez zapalnika	0494		930690
ŁADUNKI KUMULACYJNE ELASTYCZNE LINIOWE	0237		360300
ŁADUNKI KUMULACYJNE ELASTYCZNE LINIOWE	0288		360300
ŁADUNKI KUMULACYJNE, bez zapalnika	0059		930690
ŁADUNKI KUMULACYJNE, bez zapalnika	0439		930690
ŁADUNKI KUMULACYJNE, bez zapalnika	0440		930690
ŁADUNKI KUMULACYJNE, bez zapalnika	0441		930690
ŁADUNKI MIOTAJĄCE	0271		930690
ŁADUNKI MIOTAJĄCE	0491		930690
ŁADUNKI MIOTAJĄCE	0272		930690
ŁADUNKI MIOTAJĄCE	0415		930690
ŁADUNKI MIOTAJĄCE DO ARMAT	0242		930690
ŁADUNKI MIOTAJĄCE DO ARMAT	0279		930690
ŁADUNKI MIOTAJĄCE DO ARMAT	0414		930690
ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE ZE SPOIWEM Z TWORZYWA SZTUCZNEGO	0457		930690
ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE ZE SPOIWEM Z TWORZYWA SZTUCZNEGO	0458		930690
ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE ZE SPOIWEM Z TWORZYWA SZTUCZNEGO	0459		930690
ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE ZE SPOIWEM Z TWORZYWA SZTUCZNEGO	0460		930690
ŁADUNKI ROZRYWAJĄCE, z materiałem wybuchowym	0043		930690
ŁADUNKI UZUPEŁNIAJĄCE WYBUCHOWE	0060		930690
ŁADUNKI WYBUCHOWE PRZEMYSŁOWE, bez zapalnika	0442		930690
ŁADUNKI WYBUCHOWE PRZEMYSŁOWE, bez zapalnika	0443		930690
ŁADUNKI WYBUCHOWE PRZEMYSŁOWE, bez zapalnika	0444		930690
ŁADUNKI WYBUCHOWE PRZEMYSŁOWE, bez zapalnika	0445		930690
ług potasowy: patrz	1814		281520
ług sodowy: patrz	1824		281512
ŁUSKI DO NABOJÓW PUSTE ZAPALNE BEZ SPŁONEK	0446		930690
ŁUSKI DO NABOJÓW PUSTE ZAPALNE BEZ SPŁONEK	0447		930690
ŁUSKI DO NABOJÓW PUSTE ZE SPŁONKAMI	0055		930690
ŁUSKI DO NABOJÓW PUSTE ZE SPŁONKAMI	0379		930690
ŁUSKI RYCYNOWE	2969		120730
MAGNEZ, GRANULAT POWLEKANY, o wielkości cząstek co najmniej 149 µm	2950		810430
MAGNEZ, PROSZEK	1418		810430
MAGNEZ, w granulkach, wiórach, taśmach	1869		8104++
MALONONITRYL	2647		292690
MANEB	2210		380892
MANEB STABILIZOWANY	2968		380892
MANEB, PREPARATY STABILIZOWANE przeciw samonagrzewaniu	2968		380892
MANEB, PREPARATY, zawierające co najmniej 60% masowych manebu	2210		380892
manganoetyleno-1,2-bisditiokarbiaminian stabilizowany przeciw samonagrzewaniu: patrz	2968		380892
manganoetyleno-1,2-bisditiokarbiaminian: patrz	2210		380892
MAŚLAN ETYLU	1180		291560
MAŚLAN IZOPROPYLU	2405		291560
MAŚLAN METYLU	1237		291560
MAŚLAN WINYLU STABILIZOWANY	2838		291560
MAŚLANY AMYLU	2620		291590
MATERIAŁ BIOLOGICZNY KATEGORIA B	3373		++++++
MATERIAŁ CIEKŁY WYBUCHOWY ODCZULONY, I.N.O.	3379		360200
MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY PODGRZANY, I.N.O., o temperaturze zapłonu powyżej 60°C, podgrzany do lub powyżej jego temperatury zapłonu i poniżej 100 °C	3256
MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY PODGRZANY, I.N.O., o temperaturze zapłonu powyżej 60°C, podgrzany do lub powyżej jego temperatury zapłonu i do lub powyżej 100 °C	3256		++++++
MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.	3286		++++++
MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O.	1992		++++++
MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O.	1993		++++++
materiał ciekły, podlegający przepisom lotniczym, i.n.o.	3334	nie podlega RID	++++++
MATERIAŁ DO OTRZYMYWANIA GAZÓW ŁZAWIĄCYCH CIEKŁY, I.N.O.	1693		++++++
MATERIAŁ DO OTRZYMYWANIA GAZÓW ŁZAWIĄCYCH STAŁY, I.N.O.	3448		++++++
MATERIAŁ METALICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ, I.N.O.	3209		++++++
MATERIAŁ METALICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ, I.N.O.	3208		++++++
MATERIAŁ METALOORGANICZNY PIROFORYCZNY CIEKŁY	3392		293100
MATERIAŁ METALOORGANICZNY PIROFORYCZNY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY	3394		293100
MATERIAŁ METALOORGANICZNY PIROFORYCZNY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY	3393		293100
MATERIAŁ METALOORGANICZNY PIROFORYCZNY STAŁY	3391		293100
MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY	3395		293100
MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY	3398		293100
MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY	3397		293100
MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY CIEKŁY	3399		293100
MATERIAŁ METALOORGANICZNY REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY STAŁY	3396		293100
MATERIAŁ MIOTAJĄCY CIEKŁY	0495		360200
MATERIAŁ MIOTAJĄCY CIEKŁY	0497		360200
MATERIAŁ MIOTAJĄCY STAŁY	0498		360100
MATERIAŁ MIOTAJĄCY STAŁY	0499		360100
MATERIAŁ MIOTAJĄCY STAŁY	0501		360100
MATERIAŁ PIROFORYCZNY NIEORGANICZNY CIEKŁY , I.N.O.	3194		28++++
MATERIAŁ PIROFORYCZNY NIEORGANICZNY STAŁY I.N.O.	3200		28++++
MATERIAŁ PIROFORYCZNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	2845		29++++
MATERIAŁ PIROFORYCZNY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	2846		29++++
MATERIAŁ PODGRZANY CIEKŁY, I.N.O., podgrzany do lub powyżej 100 °C ale poniżej jego temperatury zapłonu, (włącznie ze stopionym metalem, stopioną solą, itp.)	3257		++++++
MATERIAŁ PODGRZANY STAŁY, I.N.O., do lub powyżej 240 °C	3258		++++++
MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O.	3148		++++++
MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.	3135		++++++
MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.	2813		++++++
MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	3130		++++++
MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.	3134		++++++
MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.	3133	zakaz
MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ZAPALNY STAŁY, I.N.O.	3132		++++++
MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.	3129		++++++
MATERIAŁ REAGUJĄCY Z WODĄ ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.	3131		++++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ METALOORGANICZNY STAŁY	3400		293100
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	3186		28++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3190		28++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O	3183		29++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3088		29++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	3187		28++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3191		28++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	3184		29++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ TRUJĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3128		29++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.	3127	zakaz
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3192		28++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY NIEORGANICZNY, CIEKŁY, I.N.O.	3188		28++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY ORGANICZNY CIEKŁY. I.N.O.	3185		29++++
MATERIAŁ SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ ŻRĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3126		29++++
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP В CIEKŁY	3221		++++++
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP В CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3231	zakaz
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP В STAŁY	3222		++++++
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP B, STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3232	zakaz
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP С CIEKŁY	3223		++++++
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP С CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3233	zakaz
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP С STAŁY	3224		++++++
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP С STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3234	zakaz
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP D CIEKŁY	3225		++++++
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP D CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3235	zakaz
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP D STAŁY	3226		++++++
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP D STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3236	zakaz
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP E CIEKŁY	3227		++++++
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP E CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3237	zakaz
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP E STAŁY	3228		++++++
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP E STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3238	zakaz
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F CIEKŁY	3229		++++++
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3239	zakaz
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F STAŁY	3230		++++++
MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3240	zakaz
MATERIAŁ STAŁY WYBUCHOWY ODCZULONY, I.N.O	3380		360200
MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY NIEORGANICZNY, I.N.O.	3178		28++++
MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ORGANICZNY W STANIE STOPIONYM, I.N.O.	3176		29++++
MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ORGANICZNY, I.N.O.	1325		29++++
MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY TRUJĄCY NIEORGANICZNY, I.N.O.	3179		28++++
MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY TRUJĄCY ORGANICZNY, I.N.O.	2926		29++++
MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	3097	zakaz
MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ŻRĄCY NIEORGANICZNY, I.N.O.	3180		28++++
MATERIAŁ STAŁY ZAPALNY ŻRĄCY ORGANICZNY I.N.O.	2925		29++++
MATERIAŁ STAŁY ZAWIERAJĄCY MATERIAŁ TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	3243		++++++
MATERIAŁ STAŁY ZAWIERAJĄCY MATERIAŁ ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O	3244		++++++
materiał stały, podlegający przepisom lotniczym, i.n.o.	3335	nie podlega RID	++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	3287		28++++
MATERIAŁ TRUJĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3288		28++++
MATERIAŁ TRUJĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	2810		29++++
MATERIAŁ TRUJĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	2811		29++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50	3382		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50	3381		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY ZAPALNY REAGUJĄCY Z WODĄ, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50	3491		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY ZAPALNY REAGUJĄCY Z WODĄ, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50	3490		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50	3489		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50	3488		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY ŻRĄCY ZAPALNY, I.N.O. o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50	3493		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU CIEKŁY ŻRĄCY ZAPALNY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50	3492		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50	3386		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O., o LC50, maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50	3385		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50	3388		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50	3387		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50	3384		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50	3383		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 1000 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 10 LC50	3390		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY PRZY WDYCHANIU ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O., o LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50,	3389		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O.	3123		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.	3125		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.	3124		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	3122		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.	3086		++++++
MATERIAŁ TRUJĄCY ZAPALNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	2929		29++++
MATERIAŁ TRUJĄCY ZAPALNY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	2930		29++++
MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	3289		28++++
MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3290		28++++
MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY ORGANICZNY CIEKŁY I.N.O.	2927		29++++
MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	2928		29++++
MATERIAŁ UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	3139		++++++
MATERIAŁ UTLENIAJĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.	3121	zakaz
MATERIAŁ UTLENIAJĄCY SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.	3100	zakaz
MATERIAŁ UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.	1479		++++++
MATERIAŁ UTLENIAJĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	3099		++++++
MATERIAŁ UTLENIAJĄCY TRUJĄCY STAŁY, l.N.O,	3087		++++++
MATERIAŁ UTLENIAJĄCY ZAPALNY STAŁY, I.N.O.	3137	zakaz
MATERIAŁ UTLENIAJĄCY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.	3098		++++++
MATERIAŁ UTLENIAJĄCY ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.	3085		++++++
MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP A	0081		360100
MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP В	0082		360200
MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP В	0331		360200
MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP С	0083		360200
MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP D	0084		360200
MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP E	0241		360200
MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP E	0332		360200
MATERIAŁ WYBUCHOWY, PRÓBKA, oprócz materiału wybuchowego inicjującego	0190		360200
materiał wypełniający, ciekły: patrz	1263		3208++
materiał wypełniający, ciekły: patrz	3066		3208++
materiał wypełniający, ciekły: patrz	3469		3208++
materiał wypełniający, ciekły: patrz	3470		3208++
MATERIAŁ ZAGRAZAJĄCY ŚRODOWISKU CIEKŁY, I.N.O.	3082		++++++
MATERIAŁ ZAGRAŻAJĄCY ŚRODOWISKU STAŁY, I.N.O.	3077		++++++
MATERIAŁ ZAKAŹNY NIEBEZPIECZNY DLA LUDZI	2814		300+++
MATERIAŁ ZAKAŹNY NIEBEZPIECZNY tylko DLA ZWIERZĄT	2900		300+++
MATERIAŁ ZAPALNY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.	2924		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.	1760		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	3264		28++++
MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3260		28++++
MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	3265		29++++
MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3261		29++++
MATERIAŁ ŻRĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ CIEKŁY, I.N.O.	3094		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY REAGUJĄCY Z WODĄ STAŁY, I.N.O.	3096		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ CIEKŁY, IN O.	3301		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ STAŁY, I.N.O.	3095		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.	1759		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	2922		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.	2923		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY UTLENIAJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	3093		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY UTLENIAJĄCY STAŁY, I.N.O.	3084		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O.	2920		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY ZAPALNY STAŁY, I.N.O.	2921		++++++
MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY CIEKŁY, I.N.O.	1719		282590
MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	3266		28++++
MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3262		28++++
MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY ORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3263		29++++
MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY ORGANICZNY, CIEKŁY, I.N.O.	3267		29++++
materiały do obróbki stosowane do celów przemysłowych: patrz	1139		321000
materiały do powlekania stosowane do celów przemysłowych: patrz	1139		321000
MATERIAŁY EVI, I.N.O.	0482		360200
materiały namagnesowane	2807	nie podlega RID	++++++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-I), nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone	2912		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-II) ROZSZCZEPIALNE	3324		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-II), nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone	3321		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-III) ROZSZCZEPIALNE	3325		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE O NISKIEJ AKTYWNOŚCI WŁAŚCIWEJ (LSA-III), nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone	3322		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE PRZEWOŻONE NA WARUNKACH SPECJALNYCH, ROZSZCZEPIALNE	3331		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, HEKSAFLUOREK URANU ROZSZCZEPIALNY	2977		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, HEKSAFLUOREK URANU, nierozszczepialny lub rozszczepialny,	2978		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, PRZEDMIOTY SKAŻONE POWIERZCHNIOWO (SCO-I lub SCO-II) ROZSZCZEPIALNE	3326		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, PRZEDMIOTY SKAŻONE POWIERZCHNIOWO (SCO-I lub SCO-II),	2913		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, PRZEWOŻONE WEDŁUG WARUNKÓW SPECJALNYCH, nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone	2919		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, bez postaci specjalnej, nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone	2915		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(M), nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone	2917		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(U). nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone	2916		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, ROZSZCZEPIALNE, bez postaci specjalnej	3327		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, W SPECJALNEJ POSTACI, nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone	3332		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP A, W SPECJALNEJ POSTACI,	3333		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(M), ROZSZCZEPIALNE	3329		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP B(U), ROZSZCZEPIALNE	3328		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP C, nierozszczepialne lub rozszczepialne, wyłączone	3323		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI TYP C, ROZSZCZEPIALNE	3330		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA-OGRANICZONA ILOŚĆ	2910		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA-OPAKOWANIE PRÓŻNE	2908		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA-PRZEDMIOTY	2911		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA-PRZEDMIOTY Z URANU NATURALNEGO lub URANU ZUBOŻONEGO lub Z TORU NATURALNEGO	2909		284+++
MATERIAŁY PROMIENIOTWÓRCZE, SZTUKA PRZESYŁKI WYŁĄCZONA-PRZYRZĄDY	2911		284+++
MATERIAŁY SAMOREAKTYWNE (wykaz)		2.2.41.4	++++++
MATERIAŁY STAŁE ZAWIERAJĄCE MATERIAŁY CIEKŁE ZAPALNE, temperatura zaptonu maksymalnie 60 °C, I.N.O.	3175		++++++
MATERIAŁY WYBUCHOWE BARDZO NIEWRAŻLIWE, I.N.O.	0482		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0357		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0358		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0359		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0473	zakaz
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0474		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0475		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0476		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0477		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0478		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0479		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0480		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0481		360200
MATERIAŁY WYBUCHOWE, I.N.O.	0485		360200
MĄCZKA RYBNA NIESTABILIZOWANA	1374		230120
mączka rybna stabilizowana	2216	nie podlega RID	230120
MĄCZKA RYCYNOWA	2969		120730
MĄCZKA Z KRYLA	3497
MEGC PRÓŻNY		4.3.2.4	993+++
MERKAPTAN AMYLU	1111		293090
MERKAPTAN BUTYLU	2347		293090
MERKAPTAN CYKLOHEKSYLU	3054		293090
MERKAPTAN ETYLU	2363		293090
MERKAPTAN FENYLU	2337		293090
MERKAPTAN METYLU	1064		293090
MERKAPTAN PERCHLOROMETYLU	1670		293090
MERKAPTANY CIEKŁE ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.	1228		293090
MERKAPTANY CIEKŁE ZAPALNE, I.N.O.	3336		293090
merkaptany propylu: patrz	2402		293090
MERKAPTANY TRUJĄCE ZAPALNE CIEKŁE, I.N.O.	3071		293090
MERKAPTANY, MIESZANINA CIEKŁA ZAPALNA TRUJĄCA, I.N.O.	1228		293090
MERKAPTANY, MIESZANINA CIEKŁA ZAPALNA, I.N.O.	3336		293090
MERKAPTANY, MIESZANINA TRUJĄCA ZAPALNA CIEKŁA, I.N.O	3071		293090
merkaptoetanol: patrz	2966		293090
METAKRYLAN 2-DIMETYLOAMINOETYLU	2522		292219
METAKRYLAN ETYLU STABILIZOWANY	2277		291614
METAKRYLAN IZOBUTYLU STABILIZOWANY	2283		291614
METAKRYLAN METYLU, MONOMER STABILIZOWANY	1247		291614
METAKRYLAN n-BUTYLU STABILIZOWANY	2227		291614
METAKRYLONITRYL STABILIZOWANY	3079		292690
METAKRZEMIAN DISODU	3253		283911
metakrzemian sodu: patrz	3253		283911
METAL PIROFORYCZNY, I.N.O.	1383		81++++
METAL, PROSZEK SAMONAGRZEWAJĄCY SIĘ, I.N.O.	3189		81++++
METAL, PROSZEK ZAPALNY, I.N.O.	3089		++++++
METALDEHYD	1332		291250
METAN SKROPLONY SCHŁODZONY	1972		271119
METAN SPRĘŻONY	1971		271119
METANOL	1230		290511
METAWANADAN AMONU	2859		284190
METAWANADAN POTASU	2864		284190
2-metoksyetanol: patrz	1188		290944
4-METOKSY-4-METYLOPENTAN-2-ON	2293		291450
1-METOKSY-2-PROPANOL	3092		290949
METYLAL	1234		291100
METYLAN SODU	1431		290519
METYLAN SODU, ROZTWÓR w ALKOHOLU	1289		290519
METYLOACETYLEN I PROPADIEN, MIESZANINA STABILIZOWANA	1060		271119
METYLOAMINA BEZWODNA	1061		292111
METYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY	1235		292111
2-METYLOBUT-1-EN	2459		290129
2-METYLOBUT-2-EN	2460		290129
3-METYLOBUT-1-EN	2561		290129
2-METYLOBUTANAL	3371		290110
3-METYLOBUTAN-2-ON	2397		291419
METYLOCHLOROSILAN	2534		293100
METYLOCYKLOHEKSAN	2296		290219
METYLOCYKLOHEKSANOLE, zapalne	2617		290612
METYLOCYKLOHEKSANON	2297		291422
METYLOCYKLOPENTAN	2298		290219
METYLODICHLOROSILAN	1242		293100
2-METYLO-5-ETYLOPIRYDYNA	2300		293339
METYLOFENYLODICHLOROSILAN	2437		293100
2-METYLOFURAN	2301		293219
5-METYLOHEKSAN-2-ON	2302		291419
2-METYLO-2-HEPTANOTIOL	3023		293090
METYLOHYDRAZYNA	1244		292800
METYLOIZOBUTYLOKARBINOL	2053		290519
metyloizopropylobenzeny: patrz	2046		290270
3-metylomerkaptan aldehydu propionowego: patrz	2785		293090
4-METYLOMORFOLINA	2535		293499
METYLOPENTADIENY	2461		290529
2-METYLOPENTAN-2-OL	2560		290519
3-metylopent-2-en-4-yn-1-ol: patrz	2705		290529
1 -METYLOPIPERYDYNA	2399		293339
metylopirydyna: patrz	2313		293339
METYLOTETRAWODOROFURAN	2536		293219
METYLOTRICHLOROSILAN	1250		293100
mezytylen: patrz	2325		290290
MIESZANINA A	1965		271119 271113
MIESZANINA A0	1965		271119 271113
MIESZANINA A01	1965		271119 271113
MIESZANINA A02	1965		271119 271113
MIESZANINA A1	1965		271119 271113
MIESZANINA В	1965		271119 271113
MIESZANINA B1	1965		271119 271113
MIESZANINA B2	1965		271119 271113
MIESZANINA С	1965		271119 271113
mieszanina F1: patrz	1078		382471
mieszanina F2: patrz	1078		382471
mieszanina F3: patrz	1078		382471
MIESZANINA KWASU AZOTOWEGO I KWASU CHLOROWODOROWEGO	1798	zakaz
mieszanina materiałów stałych (jak preparaty, odpady), zwierająca materiały ciekłe zapalne, temperatura zapłonu maksymalnie 60 °C, I.N.O.	3175		++++++
MIESZANINA NITRUJĄCA ZUŻYTA, zawierająca maksymalnie 50% kwasu azotowego	1826		280800 382569
MIESZANINA NITRUJĄCA ZUŻYTA, zawierająca więcej niż 50% kwasu azotowego	1826		280800 382569
MIESZANINA NITRUJĄCA, zawierająca maksymalnie 50% kwasu azotowego	1796		280800
MIESZANINA NITRUJĄCA, zawierająca więcej niż 50% kwasu azotowego	1796		280800
mieszanina P1: patrz	1060		271119
mieszanina P2: patrz	1060		271119
MIESZANINA PRZECIWSTUKOWA DO PALIW SILNIKOWYCH o temperaturze zaptonu maksymalnie 60 °C	1649		381111
MIESZANINA PRZECIWSTUKOWA DO PALIW SILNIKOWYCH ZAPALNA	3483		381111
MIKROORGANIZMY ZMODYFIKOWANE GENETYCZNIE	3245		++++++
MINY, z ładunkiem rozrywającym	0136		930690
MINY, z ładunkiem rozrywającym	0137		930690
MINY, z ładunkiem rozrywającym	0138		930690
MINY, z ładunkiem rozrywającym	0294		930690
MLECZAN ANTYMONU	1550		291811
MLECZAN ETYLU	1192		291811
MODUŁY PODUSZEK POWIETRZNYCH	0503		870899
MODUŁY PODUSZEK POWIETRZNYCH	3268		870899
MONOAZOTAN IZOSORBITU-5	3251		293299
MONOCHLOREK JODU CIEKŁY	3498		281210
MONOTLENEK POTASU	2033		282590
MONOTLENEK SODU	1825		282590
montlenek azotu sprężony: patrz	1660		281129
MORFOLINA	2054		293499
morskie środki ratownicze: patrz	2990		630720
MRÓWCZAN ALLILU	2336		291513
MRÓWCZAN ETYLU	1190		291513
MRÓWCZAN IZOBUTYLU	2393		291513
MRÓWCZAN METYLU	1243		291513
MRÓWCZAN n-BUTYLU	1128		291513
MRÓWCZANY AMYLU	1109		291513
MRÓWCZANY PROPYLU	1281		291513
mysorit: patrz AZBEST BRĄZOWY	2212		252490
N,n-BUTYLOIMIDAZOL	2690		293329
N,N-DIETYLOANILINA	2432		292142
N,N-DIETYLOETYLENODIAMINA	2685		292129
N,N-DIMETYLOANILINA	2253		292142
N,N-DIMETYLOCYKLOHEKSYLOAMINA	2264		292130
N,N-DIMETYLOFORMAMID	2265		292419
N,N-dimetylopropyloamina: patrz	2266		292119
NABOJE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ	0012		930621 930630
NABOJE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ	0339		930621 930630
NABOJE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ	0417		930621 930630
NABOJE DO BRONI Z POCISKIEM OBOJĘTNYM	0328		930621 930630
NABOJE DO BRONI Z POCISKIEM OBOJĘTNYM	0012		930630 930621
NABOJE DO BRONI Z POCISKIEM OBOJĘTNYM	0339		930630 930621
NABOJE DO BRONI Z POCISKIEM OBOJĘTNYM	0417		930621 930630
NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym	0412		930630 930621
NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym	0005		930630 930621
NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym	0006		930630 930621
NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym	0007		930630 930621
NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywającym	0348		930630 930621
NABOJE DO BRONI, z ładunkiem rozrywąjącym	0321		930630 930621
NABOJE DO CELÓW TECHNICZNYCH	0275		930630
NABOJE DO CELÓW TECHNICZNYCH	0276		930630
NABOJE DO CELÓW TECHNICZNYCH	0323		930630
NABOJE DO CELÓW TECHNICZNYCH	0381		930630
NABOJE DO ODWIERTÓW NAFTOWYCH	0277		930630
NABOJE DO ODWIERTÓW NAFTOWYCH	0278		930630
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające gaz skroplony zapalny	3478		847+++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające materiały ciekłe zapalne	3473		847+++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające materiały reagujące z	3476		847+++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające materiały żrące	3477		847+++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAPAKOWANE Z WYPOSAŻENIEM, zawierające wodór w wodorkach	3479		847+++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU, zawierające gaz skroplony zapalny	3478		847+++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU, zawierające materiały ciekłe zapalne	3473		847+++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU, zawierające materiały ciekłe zapalne	3476		847+++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU, zawierające materiały żrące	3477		847+++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH ZAWARTE W WYPOSAŻENIU, zawierające wodór w wodorkach metali	3479		847+++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH, zawierające gaz skroplony zapalny	3478		8473++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH, zawierające materiały ciekłe zapalne	3473		8473++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH, zawierające materiały reagujące z wodą	3476		847+++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH, zawierające materiały żrące	3477		8473++
NABOJE DO OGNIW PALIWOWYCH, zawierające wodór w wodorkach metali	3479		8473++
NABOJE GAZOWE, bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania	2037		++++++
NABOJE OŚWIETLAJĄCE	0049		360490
NABOJE OŚWIETLAJĄCE	0050		360490
NABOJE SYGNAŁOWE	0054		360490
NABOJE SYGNAŁOWE	0312		360490
NABOJE SYGNAŁOWE	0405		360490
NABOJE ŚLEPE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ	0014		930621 930630
NABOJE ŚLEPE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ	0327		930621 930630
NABOJE ŚLEPE DO BRONI MAŁOKALIBROWEJ	0338		930630 930621
NABOJE ŚLEPE DO BRONI	0326		930630 930621
NABOJE ŚLEPE DO BRONI	0413		930630 930621
NABOJE ŚLEPE DO BRONI	0014		930630 930621
NABOJE ŚLEPE DO BRONI	0327		930630 930621
NABOJE ŚLEPE DO BRONI	0338		930630 930621
NABOJE ŚLEPE DO NARZĘDZI	0014		930621 930630
NABOJE TRAŁOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM	0070		930690
NACZYNIA MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ, bez urządzenia uwalniającego, jednorazowego napełniania	2037		++++++
NACZYNIE PRÓŻNE		4.1.6	++++++
NADBORAN SODU BEZWODNY	3247		284030
NADBORAN SODU-MONOHYDRAT	3377		284030
NADCHLORAN AMONU	0402		282990
NADCHLORAN AMONU	1442		282991
NADCHLORAN BARU STAŁY	1447		282990
NADCHLORAN BARU, ROZTWÓR	3406		282990
NADCHLORAN MAGNEZU	1475		282990
NADCHLORAN OŁOWIU STAŁY	1470		282990
NADCHLORAN OŁOWIU, ROZTWÓR	3408		282990
NADCHLORAN POTASU	1489		282990
NADCHLORAN SODU	1502		282990
NADCHLORAN STRONTU	1508		282990
NADCHLORAN WAPNIA	1455		282990
NADCHLORANY NIEORGANICZNE, I.N.O.	1481		282990
NADCHLORANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.	3211		282990
NADMANGANIAN BARU	1448		284169
NADMANGANIAN CYNKU	1515		284169
NADMANGANIAN POTASU	1490		284161
NADMANGANIAN SODU	1503		284169
NADMANGANIAN WAPNIA	1456		284169
NADMANGANIANY NIEORGANICZNE, I.N.O.	1482		284169
NADMANGANIANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.	3214		284169
NADMUCHIWACZE PODUSZEK POWIETRZNYCH	0503		870899
NADMUCHIWACZE PODUSZEK POWIETRZNYCH	3268		870899
NADSIARCZAN AMONU	1444		283340
NADSIARCZAN POTASU	1492		283340
NADSIARCZAN SODU	1505		283340
NADSIARCZANY NIEORGANICZNE, I.N.O.	3215		283340
NADSIARCZANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.	3216		283340
NADTLENEK BARU	1449		281640
NADTLENEK CYNKU	1516		281700
NADTLENEK LITU	1472		282590
NADTLENEK MAGNEZU	1476		281610
NADTLENEK ORGANICZNY TYP STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3118	zakaz
NADTLENEK ORGANICZNY TYP В CIEKŁY	3101		29++++
NADTLENEK ORGANICZNY TYP В CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3111	zakaz
NADTLENEK ORGANICZNY TYP В STAŁY	3102		29++++
NADTLENEK ORGANICZNY TYP В STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3112	zakaz
NADTLENEK ORGANICZNY TYP С CIEKŁY	3103		29++++
NADTLENEK ORGANICZNY TYP С CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3113	zakaz
NADTLENEK ORGANICZNY TYP С STAŁY	3104		29++++
NADTLENEK ORGANICZNY TYP С STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3114	zakaz
NADTLENEK ORGANICZNY TYP D CIEKŁY	3105		29++++
NADTLENEK ORGANICZNY TYP D CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3115	zakaz
NADTLENEK ORGANICZNY TYP D STAŁY	3106		29++++
NADTLENEK ORGANICZNY TYP D STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3116	zakaz
NADTLENEK ORGANICZNY TYP E CIEKŁY	3107		29++++
NADTLENEK ORGANICZNY TYP E CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3117	zakaz
NADTLENEK ORGANICZNY TYP E STAŁY	3108		29++++
NADTLENEK ORGANICZNY TYP E STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3118	zakaz
NADTLENEK ORGANICZNY TYP F CIEKŁY	3109		29++++
NADTLENEK ORGANICZNY TYP F CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3119	zakaz
NADTLENEK ORGANICZNY TYP F STAŁY	3110		29++++
NADTLENEK ORGANICZNY TYP F STAŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	3120	zakaz
NADTLENEK POTASU	1491		281530
NADTLENEK SODU	1504		281530
NADTLENEK STRONTU	1509		281640
NADTLENEK WAPNIA	1457		282590
NADTLENEK WODORU 1 KWAS NADOCTOWY, MIESZANINA STABILIZOWANA kwasem (kwasami), wodą i zawierąjąca maksymalnie 5% kwasu nadoctowego	3149		284700
NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY STABILIZOWANY, zawierający więcej niż 60%, lecz maksymalnie 70% nadtlenku wodoru	2015		284700
NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY STABILIZOWANY, zawierający więcej niż 70% nadtlenku wodoru	2015		284700
NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY, zawierający co najmniej 20% lub maksymalnie 60% nadtlenku wodoru (stabilizowany według potrzeb)	2014		284700
NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY, zawierający co najmniej 8% lecz mniej niż 20% nadtlenku wodoru (stabilizowany według potrzeb)	2984		284700
NADTLENKI NIEORGANICZNE. I.N.O.	1483		282590
NADTLENKI ORGANICZNE (wykaz)		2.2.52.4	++++++
NAFTA	1223		273100
NAFTALEN RAFINOWANY	1334		290290
NAFTALEN STOPIONY	2304		290290
NAFTALEN SUROWY	1334		270740
NAFTEN1ANY KOBALTU, PROSZEK	2001		291829
NAFTYLOMOCZNIK	1652		292421
NAFTYLOTIOMOCZNIK	1651		293090
N-AMINOETYLOPIPERAZYNA	2815		293399
n-AMYLEN	1108		290129
n-amyloamina: patrz	1106		292119
NAPINACZE PASÓW BEZPIECZEŃSTWA	0503		870899
NAPINACZE PASÓW BEZPIECZEŃSTWA	3268		870899
NAPOJE ALKOHOLOWE	3065		2208++
NAWOZY SZTUCZNE ZAWIERAJĄCE AZOTAN AMONU	2067		310520
nawozy sztuczne, zawierające azotan amonu, jednorodne mieszaniny typu azotowo/ fosforowego, azotowo/potasowego lub azotowo/fosforowo/potasowego, zawierające maksymalnie 70% azotanu amonu i maksymalnie 0,4% wszystkich materiałów palnych/organicznych, wyrażonych jako równoważnik węgla lub maksymalnie 45% azotanu amonu bez ograniczenia zawartości materiałów palnych	2071	nie podlega RID	310520
NAWÓZ, ROZTWÓR, z wolnym amoniakiem	1043		281420 310510
n-BUTYLOAMINA	1125		292119
N-BUTYLOANILINA	2738		292142
N-BUTYLOMETYLOAMINA	2945		292119
n-DEKAN	2247		290110
NEON SKROPLONY SCHŁODZONY	1913		280429
NEON SPRĘŻONY	1065		280429
N-ETYLOANILINA	2272		291142
N-ETYLO-N-BENZYLOANILINA	2274		292149
N-ETYLO-N-BENZYLOTOLUIDYNY CIEKŁE	2753		292149
N-ETYLO-N-BENZYLOTOLUIDYNY STAŁE	3460		292149
N-ETYLOTOLUIDYNY	2754		292143
n-HEPTEN	2278		290129
NIKOTYNA	1654		293999
NITROANILINY (o-, m-, p-)	1661		292142
NITROANIZOLE CIEKŁE	2730		290920
NITROANIZOLE STAŁE	3458		290920
NITROBENZEN	1662		290420
5-NITROBENZOTRIAZOL	0385		293399
NITROBROMOBENZENY CIEKŁE	2732		290490
NITROBROMOBENZENY STAŁE	2732		290490
NITROBROMOBENZENY STAŁE	3459		290490
NITROCELULOZA PLASTYFIKOWANA, zawierająca co najmniej 18% plastyfikatora	0343		391220
NITROCELULOZA Z ALKOHOLEM, zawierająca co najmniej 25% masowych alkoholu i maksymalnie 12,6% azotu w suchej masie	2556		391220
NITROCELULOZA Z WODĄ, zawierająca co najmniej 25% masowych wody	2555		391220
NITROCELULOZA ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 25% masowych alkoholu	0342		391220
NITROCELULOZA, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 12,6% azotu w suchej masie, Z lub BEZ PLASTYFIKATORA, Z lub BEZ PIGMENTU	2557		391220
NITROCELULOZA, niemodyfikowana lub plastyfikowana, zawierająca mniej niż 18% masowych plastyfikatora	0341		391220
NITROCELULOZA, ROZTWOR ZAPALNY	2059		391220
NITROCELULOZA, sucha lub zwilżona, zawierająca mniej niż 25% masowych wody (lub alkoholu)	0340		391220
NITROETAN	2842		290420
NITROFENOLE (o-, m-, p-)	1663		290899
4-NITROFENYLOHYDRAZYNA, zawierająca co najmniej 30% masowych wody	3376		292800
NITROGLICERYNA ODCZULONA, zawierająca co najmniej 40% masowych nielotnego i nierozpuszczalnego w wodzie flegmatyzatora	0143		360200
NITROGLICERYNA W ROZTWORZE ALKOHOLOWYM, zawierająca więcej niż 1%, ale nie więcej niż 10% nitrogliceryny	0144		360200
NITROGLICERYNA, MIESZANINA ODCZULONA CIEKŁA ZAPALNA, I.N.O.	3343		292090
NITROGLICERYNA, MIESZANINA ODCZULONA CIEKŁA, I.N.O., zawierająca maksymalnie 30% masowych nitrogliceryny	3357		292090
NITROGLICERYNA, MIESZANINA ODCZULONA STAŁA, I.N.O.	3319		292090
NITROGLICERYNA, ROZTWÓR W ALKOHOLU, zawierajacy maksymalnie 1% gliceryny	1204		292090
NITROGLICERYNA, ROZTWÓR W ALKOHOLU, zawierająca więcej niż 1%, lecz maksymalnie 5% nitrogliceryny	3064		292090
NITROGUANIDYNA ZWILZONA, zawierająca co najmniej 20% masowych wody	1336		292529
NITROGUANIDYNA, sucha lub zwilżona, zawierająca mniej niż 20% masowych wody	0282		292529
NITROKREZOLE CIEKŁE	3434		290899
NITROKREZOLE STAŁE	2446		290899
NITROKSYLENY CIEKŁE	1665		290420
NITROKSYLENY STAŁE	3447		290420
NITROMANNIT ZW ILŻONY, zawierający co najmniej 40% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	0133		292090
NITROMETAN	1261		290420
NITROMOCZNIK	0147		292419
NITRONAFTALEN	2538		290420
2-nitro-m-ksylen: patrz	1665		290420
4-nitro-m-ksyten: patrz	1665		290420
5-nitro-m-ksylen: patrz	1665		290420
3-nitro-o-ksylen: patrz	1665		290420
4-nitro-o-ksylen: patrz	1665		290420
nitro-p-ksyien: patrz	1665		290420
NITROPROPANY	2608		290420
NITROSKROBIA ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 20% masowych wody	1337		360200
NITROSKROBIA, sucha lub zwilżona, zawierająca mniej niż 20% masowych wody	0146		360200
nitrotoluen (o-, m-): patrz	1664		290420
NITROTOLUENY CIEKŁE	1664		290420
NITROTOLUENY STAŁE	3446		290420
NITROTOLUIDYNY (MONO)	2660		292143
NITRYLE TRUJĄCE CIEKŁE, I.N.O.	3276		2926++
NITRYLE TRUJĄCE STAŁE. I.N.O.	3439		292690
NITRYLE TRUJĄCE ZAPALNE, I.N.O.	3275		292690
NITRYLE ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.	3273		292690
NITY WYBUCHOWE	0174		930690
N-METYLOANILINA	2294		292142
N-METYLOMORFOLINA	2535		293499
NONANY	1920		290110
NONYLOTRICHLOROSILAN	1799		293100
NORBORNAN-2.5-DIEN STABILIZOWANY	2251		290219
n-penta: patrz	1265		290110
n-PROPANOL	1274		290512
n-PROPYLOBENZEN	2364		290290
NUKLEINIAN RTĘCI	1639		293499
OCTAN ALLILU	2333		291539
OCTAN AMYLOMETYLU	1233		291539
OCTAN BUTYLOETYLU	1177		291539
OCTAN CYKLOHEKSYLU	2243		291539
OCTAN ETERU MONOETYLOWEGO GLIKOLU ETYLENOWEGO	1172		291535
OCTAN ETERU MONOMETYLOWEGO GLIKOLU ETYLENOWEGO	1189		291539
octan etoksyetylu: patrz	1172		291535
OCTAN ETYLU	1173		291531
OCTAN FENYLORTĘCI	1674		293100
OCTAN IZOBUTYLU	1213		291534
OCTAN IZOPROPENYLU	2403		291539
OCTAN IZOPROPYLU	1220		291539
OCTAN METYLU	1231		291539
OCTAN n-PROPYLU	1276		291539
OCTAN OŁOWIU	1616		291529
OCTAN RTĘCI	1629		291540
OCTAN WINYLU STABILIZOWANY	1301		291532
OCTANY AMYLU	1104		291539
OCTANY BUTYLU	1123		291533 291539
o-DICHLOROBENZEN	1591		290361
ODPADY BIOMEDYCZNE, I.N.O.	3291		382530
ODPADY KLINICZNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE, I.N.O.	3291		382530
ODPADY MEDYCZNE PODLEGAJĄCE PRZEPISOM	3291		382530
ODPADY RYBNE NIESTABILIZOWANE	1374		230120
odpady rybne stabilizowane	2216	nie podlega RID	230120
odpady wełniane mokre	1387	nie podlega RID	5+++++
odpady włókiennicze mokre	1857	nie podlega RID	5+++++
odpady zawierające materiały ciekłe zapalne, temperatura zaptonu maksymalnie 60 °C: patrz	3175		++++++
OGNIE SZTUCZNE	0333	2.2.1.1.7	360410
OGNIE SZTUCZNE	0334	2.2.1.1.7	360410
OGNIE SZTUCZNE	0335	2.2.1.1.7	360410
OGNIE SZTUCZNE	0336	2.2.1.1.7	360410
OGNIE SZTUCZNE	0337		360410
OGNIWA SODOWE	3292		8506++
OKSYM ACETALDEHYDU	2332		292800
OKSYM ALDEHYDU MASŁOWEGO	2840		292800
OKSYNITROTRIAZOL	0490		293399
OKTADECYLOTRICHLOROSILAN	1800		293100
OKTADIENY	2309		290129
OKTAFLUOROBUT-2-EN	2422		290339
OKTAFLUOROCYKLOBUTAN	1976		290359
OKTAFLUOROPROPAN	2424		290339
OKTANY	1262		290110
OKTOGEN ODCZULONY	0484		293369
OKTOGEN ZWILŻONY, zawierający co najmniej 15% masowych wody	0226		293369
OKTOL, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody	0266		360200
OKTOLIT, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody	0266		360200
OKTONAL	0496		360200
OKTYLOTRICHLOROSILAN	1801		293100
OLEINIAN RTĘCI	1640		291615
OLEJ FUZLOWY	1201		290519
OLEJ GAZOWY	1202		274200
OLEJ KAMFOROWY	1130		151590
OLEJ ŁUPKOWY	1288		270900 274900
OLEJ OPAŁOWY LEKKI	1202		274300
OLEJ SOSNOWY	1272		380520
OLEJ ZYWICZNY	1286		380690
OLEJE ACETONOWE	1091		380700
oleje drogowe o temperaturze równej lub powyżej 100 °C i o temperaturze zapłonu poniżej tej temperatury: patrz	3257		270600
oleje drogowe o temperaturze zapłonu maksymalnie 60 °C: patrz	1999		270600
oleje drogowe, do lub powyżej temperatury zapłonu, temperatura zapłonu powyżej 60 °C: patrz	3256		270600
oleum: patrz	1831		280700
omega-bromoacetofenon: patrz	2645		291470
ONTA	0490		293399
OPAKOWANIE DUŻE PRÓŻNE		4.1.1.11	++++++
OPAKOWANIE PRÓŻNE		4.1.1.11	++++++
ORGANIZMY ZMODYFIKOWANE GENETYCZNIE	3245	2.2.9.1.1	++++++
ORTOKRZEMIAN METYLU	2606		292090
ORTOMRÓWCZAN ETYLU	2524		291590
ORTOTYTANIAN TETRAPROPYLU	2413		292090
PALIWO DO SILNIKÓW DIESLA	1202		274100
PALIWO GAŹNIKOWE	1203		272+00
PALIWO LOTNICZE DO SILNIKÓW TURBINOWYCH	1863		++++++
PAPIER ZAWIERAJĄCY OLEJE NIENASYCONE, niecałkowicie wysuszony (także kalka maszynowa)	1379		481160
PARAFORMALDEHYD	2213		291260
PARALDEHYD	1264		291250
PENT ODCZULONY, zawierający co najmniej 15% masowych flegmatyzatora	0150		292090
PENT ZWILŻONY, zawierający co najmniej 25% masowych wody	0150		292090
PENT, MIESZANINA ODCZULONA STAŁA, I.N.O., zawierająca więcej niż 10% masowycn, lecz maksymalnie 20% masowych PETN	3344		292090
PENT, zawierający nie mniej niż 7% masowych wosku	0411		292090
PENT-1-EN	1108		290129
PENTABOROWODÓR	1380		285000
PENTABROMEK FOSFORU	2691		281290
PENTACHLOREK ANTYMONU CIEKŁY	1730		282739
PENTACHLOREK ANTYMONU, ROZTWÓR	1731		282739
PENTACHLOREK FOSFORU	1806		281210
PENTACHLOREK MOLIBDENU	2508		282739
PENTACHLOROETAN	1669		290319
PENTACHLOROFENOL	3155		290810
PENTACHLOROFENOLAN SODU	2567		290810
PENTAFLUOREK ANTYMONU	1732		282619
PENTAFLUOREK BROMU	1745		281290
PENTAFLUOREK CHLORU	2548		281290
PENTAFLUOREK FOSFORU	2198		281290
PENTAFLUOREK JODU	2495		281290
PENTAFLUOROETAN	3220		290339
pentafluoroetan, 1,1,1-trifluoroetan i 1,1,1,2-tetrafluoroetan. mieszanina zeotropowa, zawierająca ok. 44% pentafluoroetanu i 52% 1,1,1-trifluoroetanu: patrz	3337		382474
PENTAKARBONYLEK ŻELAZA	1994		293100
PENTAMETYLOHEPTAN	2286		290110
PENTAN-2.4-DION	2310		291419
PENTANOLE	1105		290515
PENTANY, ciekłe	1265		290110
PENTASIARCZEK FOSFORU (wzór chemiczny P2S5), wolny od żółtego lub białego fosforu	1340		281390
PENTATLENEK ARSENU	1559		282590
PENTATLENEK FOSFORU	1807		280910
PENTATLENEK WANADU, nie stopiony	2862		282530
1-PENTOL	2705		290529
PENTOLIT, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 15% masowych wody	0151		360200
PENTRYT ODCZULONY, zawierający co najmniej 15% masowych flegmatyzatora	0150		292090
PENTRYT ZWILŻONY, zawierający co najmniej 25% masowych wody	0150		292090
PENTRYT. MIESZANINA ODCZULONA STAŁA, I.N.O., zawierająca więcej niż 10% masowych, lecz maksymalnie 20% masowych PETN	3344		292090
PENTRYT, zawierający nie mniej niż 7% masowych wosku	0411		292090
PESTYCYD ARSENOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	2760		380810
PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY CIEKŁY	2994		380810
PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY STAŁY	2759		380810
PESTYCYD ARSENOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej	2993		380810
PESTYCYD BIPIRYDYLOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	2782		380830
PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY CIEKŁY	3016		380830
PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY STAŁY	2781		380830
PESTYCYD BIPIRYDYLOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej	3015		380830
PESTYCYD CHLOROORGANICZNY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	2762		380810
PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY	2996		380810
PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY	2761		380810
PESTYCYD CHLOROORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zaptonu 23 °C lub powyżej	2995		380810
PESTYCYD CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY. I.N.O., temperatura zapłonu poniżej 23 °C	3021		3808++
PESTYCYD CYNOORGANICZNY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	2787		380810
PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY	3020		380810
PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY	2786		380810
PESTYCYD CYNOORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej	3019		380810
PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	2784		380810
PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY	3018		380810
PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY	2783		380810
PESTYCYD FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej	3017		380810
PESTYCYD KARBAMINOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zaptonu poniżej 23 °C	2758		380810
PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY CIEKŁY	2992		380810
PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY STAŁY	2757		380810
PESTYCYD KARBAMINOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej	2991		380810
PESTYCYD KUMARYNOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	3024		380890
PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY CIEKŁY	3026		380890
PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY STAŁY	3027		380890
PESTYCYD KUMARYNOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej	3025		380890
PESTYCYD MIEDZIOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	2776		380820
PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY CIEKŁY	3010		380820
PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY STAŁY	2775		380820
PESTYCYD MIEDZIOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zaptonu 23 °C lub powyżej	3009		380820
PESTYCYD PYRETROIDOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zaptonu poniżej 23 °C	3350		380810
PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY CIEKŁY	3352		380810
PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY STAŁY	3349		380810
PESTYCYD PYRETROIDOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zaptonu 23 °C lub powyżej	3351		380810
PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY CIEKŁY	3012		380820
PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY STAŁY	2777		380820
PESTYCYD RTĘCIOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej	3011		380820
PESTYCYD RTĘCIOWY ZAPALNY TRUJĄCY CIEKŁY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	2778		380820
PESTYCYD TIOKARBAMINOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	2772		380820
PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY CIEKŁY	3006		380820
PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY STAŁY	2771		380820
PESTYCYD TIOKARBAMINOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej	3005		380820
PESTYCYD TRIAZYNOWY CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	2764		380830
PESTYCYD TRIAZYNOWY TRUJĄCY CIEKŁY	2998		380830
PESTYCYD TRIAZYNOWY TRUJĄCY STAŁY	2763		380830
PESTYCYD TRIAZYNOWY TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej	2997		380830
PESTYCYD TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	2902		3808++
PESTYCYD TRUJĄCY STAŁY. I.N.O.	2588		3808++
PESTYCYD TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O., temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej	2903		3808++
PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY CIEKŁY	3348		380830
PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY STAŁY	3345		380830
PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura zapłonu 23 °C lub powyżej	3347		380830
PESTYCYD, POCHODNA KWASU FENOKSYOCTOWEGO, ZAPALNY TRUJĄCY CIEKŁY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	3346		380830
PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, ZAPALNY TRUJĄCY CIEKŁY, temperatura zapłonu poniżej 23 °C	2780		380830
PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY CIEKŁY	3014		380830
PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY STAŁY	2779		380830
PESTYCYD, POCHODNA PODSTAWIONEGO NITROFENOLU, TRUJĄCY ZAPALNY CIEKŁY, temperatura	3013		380830
PETARDY KOLEJOWE	0192		360490
PETARDY KOLEJOWE	0193		360490
PETARDY KOLEJOWE	0492		360490
PETARDY KOLEJOWE	0493		360490
PIGMENTY SAMONAGRZEWAJĄCE SIĘ ORGANICZNE	3313		320+++
PIKOLINY	2313		293339
PIKRAMID	0153		292142
PI KRAMINIAN CYRKONU ZWILŻONY. zawierający co najmniej 20% masowych wody	1517		292229
PIKRAMINIAN CYRKONU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 20% masowych wody	0236		292229
PIKRAMINIAN SODU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody	1349		292229
PIKRAMINIAN SODU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 20% masowych wody	0235		292229
PIKRYNIAN AMONU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	1310		290899
PIKRYNIAN AMONU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 10% masowych wody	0004		290899
PIKRYNIAN SREBRA ZWILŻONY, zawierający co najmniej 30% masowych wody	1347		284329
PIKRYT ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody	1336		292529
PIKRYT, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 20% masowych wody	0282		292529
PIORUNIAN RTĘCI ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	0135	zakaz
PIPERAZYNA	2579		293359
PIPERYDYNA	2401		293332
PIROLIDYNA	1922		293399
PIRYDYNA	1282		293331
PIŻMO KSYLENOWE	2956		290420
plewy	1327	nie podlega RID	121300
p-nitrotoluen: patrz	3446		290420
p-NITROZODIMETYLOANILINA	1369		292119
POBUDZACZE Z ZAPALNIKAMI	0225		360300
POBUDZACZE Z ZAPALNIKAMI	0268		360300
POBUDZACZE, bez zapalników	0042		360300
POBUDZACZE, bez zapalników	0283		360300
POCISKI, obojętne, ze środkiem smugowym	0345		930690
POCISKI, obojętne, ze środkiem smugowym	0424		930690
POCISKI, obojętne, ze środkiem smugowym	0425		930690
POCISKI, z ładunkiem rozrywającym	0167		930690
POCISKI, z ładunkiem rozrywającym	0168		930690
POCISKI, z ładunkiem rozrywającym	0169		930690
POCISKI, z ładunkiem rozrywającym	0324		930690
POCISKI, z ładunkiem rozrywającym	0344		930690
POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym	0346		930690
POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym	0347		930690
POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym	0426		930690
POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym	0427		930690
POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym	0434		930690
POCISKI, z ładunkiem rozrywającym lub napędzającym	0435		930690
PODCHLORYN BARU. zawierający więcej niż 22% aktywnego chloru	2741		282890
PODCHLORYN LITU SUCHY	1471		282890
PODCHLORYN LITU, MIESZANINA	1471		282890
PODCHLORYN tert-BUTYLU	3255	zakaz	294200
PODCHLORYN WAPNIA HYDRATYZOWANY, zawierający co najmniej 5,5%, lecz maksymalnie 16% wody	2880		282810
PODCHLORYN WAPNIA HYDRATYZOWANY, zawierający od 5,5% do 16% wody	2880		282810
PODCHLORYN WAPNIA HYDRATYZOWANY ŻRĄCY zawierający co najmniej 5,5% lecz maksymalnie 16% wody	3487		282810
PODCHLORYN WAPNIA SUCHY	1748		282810
PODCHLORYN WAPNIA SUCHY ŻRĄCY zawierający więcej niż 39% aktywnego chloru (8,8% aktywnego tlenu)	3485		282810
PODCHLORYN WAPNIA. MIESZANINA SUCHA, zawierająca więcej niż 10%, lecz maksymalnie 39% aktywnego chloru	2208		282810
PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINA HYDRATYZOWANA ŻRĄCA, zawierająca co najmniej 5,5% lecz maksymalnie 16% wody	3487		282810
PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINA SUCHA ŻRĄCA, zawierająca więcej niż 10% lecz maksymalnie 39% aktywnego chloru	3486		282810
PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINA SUCHA, zawierająca więcej niż 39% aktywnego chloru (8,8% aktywnego tlenu)	1748		282810
PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINA SUCHA ŻRĄCA zawierająca więcej niż 39% aktywnego chloru (8,8% aktywnego tlenu)	3485		282810
PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINY HYDRATYZOWANE, zawierające co najmniej 5,5%, lecz maksymalnie 16% wody	2880		282810
PODCHLORYN WAPNIA, MIESZANINY HYDRATYZOWANE, zawierające od 5,5% do 16% wody	2880		282810
PODCHLORYN, ROZTWÓR	1791		282890
PODCHLORYNY NIEORGANICZNE, I.N.O.	3212		282890
PODSIARCZYN CYNKU	1931		283190
PODSIARCZYN POTASU	1929		283190
PODSIARCZYN SODU	1384		283110
PODSIARCZYN WAPNIA	1923		283190
PODTLENEK AZOTU	1070		281129
PODTLENEK AZOTU SKROPLONY SCHŁODZONY	2201		281129
pojazd akumulatorowy	3171	nie podlega RID	++++++
pojazd z napędem na gaz zapalny	3166	nie podlega RID	8407++
pojazd z napędem na materiał ciekły zapalny	3166	nie podlega RID	8407++
pojazd z ogniwem paliwowym z napędem na gaz zapalny	3166	nie podlega RID	8407++
pojazd z ogniwem paliwowym z napędem na materiał ciekły zapalny	3166	nie podlega RID	8407++
POJEMNIKI AEROZOLOWE	1950		++++++
pokost: patrz	1263		3208++
pokost: patrz	3066		3208++
pokost: patrz	3469		3208++
pokost: patrz	3470		3208++
POLIAMINY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.	2733		2921++
POLIAMINY ŻRĄCE CIEKŁE, I.N.O.	2735		2921++
POLIAMINY ŻRĄCE STAŁE, I.N.O.	3259		2921++
POLIAMINY ŻRĄCE ZAPALNE CIEKŁE, l.N.O,	2734		2921++
POLISIARCZEK AMONU, ROZTWÓR	2818		283090
politura: patrz	1263		3208++
politura: patrz	3066		3208++
politura: patrz	3469		3208++
politura: patrz	3470		3208++
POLIWANADAN AMONU	2861		284190
PONADTLENEK POTASU	2466		281530
PONADTLENEK SODU	2547		281530
POTAS	2257		280519
potaż żrący: patrz	1813		281520
POWIETRZE SKROPLONE SCHŁODZONE	1003		285100
POWIETRZE SPRĘŻONE	1002		285100
POWŁOKA OCHRONNA, ROZTWÓR (obejmuje materiały do obróbki lub do powlekania, stosowane do celów przemysłowych lub innych np. powłoka podkładowa do karoserii pojazdów, wykładziny beczek)	1139		321000
powłoka podkładowa do karoserii pojazdów: patrz	1139		321000
PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	1602		++++++
PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.	3143		3204++
PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA ŻRĄCY CIEKŁY. I.N.O.	2801		++++++
PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA ŻRĄCY STAŁY, I.N.O.	3147		++++++
PREPARAT NIKOTYNY CIEKŁY, I.N.O.	3144		293999
PREPARAT NIKOTYNY STAŁY, I.N.O.	1655		293999
preparaty, zawierające materiały ciekłe zapalne, temperatura zapłonu maksymalnie 60 °C: patrz	3175		++++++
PROCH BEZDYMNY	0160		360100
PROCH BEZDYMNY	0161		360100
PROCH BEZDYMNY	0509		360200
PROCH CZARNY PRASOWANY	0028		360200
PROCH CZARNY W TABLETKACH	0028		360300
PROCH CZARNY, granulowany lub mielony	0027		360200
PROCH W BRYKIETACH ZWILŻONY, zawierający co najmniej 17% masowych alkoholu	0433		360101
PROCH W BRYKIETACH ZWILŻONY, zawierający co najmniej 25% masowych wody	0159		360101
PRODUKTY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O.	1268		27++++
PROPADIEN STABILIZOWANY	2200		290129
PROPAN	1978		271112
PROPANOTIOLE	2402		293090
PROPEN	1077		290122
PROPIONIAN ETYLU	1195		291550
PROPIONIAN IZOBUTYLU	2394		291550
PROPIONIAN IZOPROPYLU	2409		291550
PROPIONIAN METYLU	1248		291550
PROPIONIANY BUTYLU	1914		291550
PROPIONITRYL	2404		292690
1,2-PROPYLENODIAMINA	2258		292129
PROPYLENOIMINA STABILIZOWANA	1921		293399
PROPYLOAMINA	1277		292119
PROPYLOTRICHLOROSILAN	1816		293100
PROSZEK DO OŚWIETLANIA BŁYSKOWEGO	0094		360490
PROSZEK DO OŚWIETLANIA BŁYSKOWEGO	0305		360490
PRÓBKA CHEMICZNA TRUJĄCA	3315		++++++
PRÓBKA GAZU BEZCIŚNIENIOWA TRUJĄCA ZAPALNA. I.N.O., skroplona nieschłodzona	3168		++++++
PRÓBKA GAZU BEZCIŚNIENIOWA TRUJĄCA, I.N.O., skroplona nieschłodzona	3169		++++++
PRÓBKA GAZU BEZCIŚNIENIOWA ZAPALNA, I.N.O., skroplona nieschłodzona	3167		++++++
PRZEDMIOTY EEI	0486		930690
PRZEDMIOTY PIROFORYCZNE	0380		930690
PRZEDMIOTY PIROTECHNICZNE dla celów technicznych	0428		360490
PRZEDMIOTY PIROTECHNICZNE dla celów technicznych	0429		360490
PRZEDMIOTY PIROTECHNICZNE dla celów technicznych	0430		360490
PRZEDMIOTY PIROTECHNICZNE dla celów technicznych	0431		360490
PRZEDMIOTY PIROTECHNICZNE dla celów technicznych	0432		360490
PRZEDMIOTY POD CIŚNIENIEM PNEUMATYCZNYM (zawierające gaz niepalny)	3164		++++++
PRZEDMIOTY POD CIŚNIENIEM HYDRAULICZNYM (zawierające gaz niepalny)	3164		++++++
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM SKRAJNIE NIEWRAŻLIWYM	0486		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O	0349		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0350		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0351		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0352		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM. I.N.O.	0353		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0354		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0355		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0356		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0462		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0463		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0464		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0465		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM. I.N.O.	0466		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0467		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0468		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0469		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0470		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0471		930690
PRZEDMIOTY Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, I.N.O.	0472		930690
PRZYRZĄDY MAŁE ZAWIERAJĄCE WĘGLOWODORY GAZOWE, z urządzeniem uwalniającym	3150		++++++
PURPURA LONDYŃSKA	1621		380810
RAKIETY DO LINY RZUTKOWEJ	0238		930690
RAKIETY DO LINY RZUTKOWEJ	0240		930690
RAKIETY DO LINY RZUTKOWEJ	0453		930690
RAKIETY Z PALIWEM CIEKŁYM, z ładunkiem rozrywającym	0397		930690
RAKIETY Z PALIWEM CIEKŁYM, z ładunkiem rozrywającym	0398		930690
RAKIETY, z głowicą obojętną	0183		930690
RAKIETY, z głowicą obojętną	0502		930690
RAKIETY, z ładunkiem napędzającym	0436		930690
RAKIETY. z ładunkiem napędzającym	0437		930690
RAKIETY, z ładunkiem napędzającym	0438		930690
RAKIETY, z ładunkiem rozrywającym	0180		930690
RAKIETY, z ładunkiem rozrywającym	0181		930690
RAKIETY, z ładunkiem rozrywającym	0182		930690
RAKIETY, z ładunkiem rozrywającym	0295		930690
RDX ODCZULONY	0483		293369
RDX W MIESZANINIE Z CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINĄ ODCZULONY, zawierający co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
RDX W MIESZANINIE Z CYKLOTETRAMETYLENOTETRANITROAMINĄZWILŻONY, zawierająca co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
RDX W MIESZANINIE Z HMX ODCZULONY, zawierający co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
RDX W MIESZANINIE Z HMX ZWILŻONY, zawierająca co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
RDX W MIESZANINIE Z OKTOGENEM ODCZULONY, zawierający co najmniej 10% masowych flegmatyzatora	0391		293369
RDX W MIESZANINIE Z OKTOGENEM ZWILŻONY, zawierająca co najmniej 15% masowych wody	0391		293369
RDX ZWILŻONY, zawierajacy co najmniej 15% masowych wody	0072		293369
REZORCYNA	2876		290721
ROPA NAFTOWA SUROWA	1267		270900
ROPA NAFTOWA SUROWA ZASIARCZONA ZAPALNA TRUJĄCA	3494		270900
rozcieńczalniki do farb drukarskich: patrz	1210		3215++
rozcieńczalniki do farb: patrz	1263		381400
rozcieńczalniki do farb: patrz	3066		381400
rozcieńczalniki do farb: patrz	3469		381400
rozcieńczalniki do farb: patrz	3470		381400
rozpuszczalniki do farb drukarskich: patrz	1210		3215++
rozpuszczalniki do farb: patrz	1263		381400
rozpuszczalniki do farb: patrz	3066		381400
rozpuszczalniki do farb: patrz	3469		381400
rozpuszczalniki do farb: patrz	3470		381400
RTĘĆ	2809		280540
RTĘĆ W WYROBACH PRZEMYSŁOWYCH	3505
RUBID	1423		280519
SADZA, pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego	1361		280300
SALICYLAN NIKOTYNY	1657		293999
SALICYLAN RTĘCI	1644		291821
sec-amyioamina: patrz	1106		292119
SELENIANY	2630		284290
SELENINY	2630		284290
SELENOWODÓR BEZWODNY	2202		281119
SESKWISIARCZEK FOSFORU (wzór chemiczny P4S3), wolny od żółtego i białego fosforu	1341		281390
siano	1327	nie podlega RID	121490
siarczan amonu: patrz	2506		283329
SIARCZAN DIETYLU	1594		292090
SIARCZAN DIMETYLU	1595		292090
SIARCZAN HYDROKSYLOAMINY	2865		282510
SIARCZAN NIKOTYNY STAŁY	3445		293999
SIARCZAN NIKOTYNY, ROZTWÓR	1658		293999
SIARCZAN OŁOWIU, zawierający więcej niż 3% wolnego kwasu	1794		283329
SIARCZAN RTĘCI	1645		283329
SIARCZAN WANADYLU	2931		283329
SIARCZEK AMONU, ROZTWÓR	2683		283090
SIARCZEK DIETYLU	2375		293090
SIARCZEK DIMETYLU	1164		293090
SIARCZEK DIPIKRYLU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	2852		290899
SIARCZEK DIPIKRYLU, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 10% masowych wody	0401		290899
SIARCZEK KARBONYLU	2204		285100
SIARCZEK POTASU BEZWODNY	1382		283090
SIARCZEK POTASU, zawierający co najmniej 30% wody krystalizacyjnej	1847		283090
SIARCZEK POTASU, zawierający mniej niż 30% wody krystalizacyjnej	1382		283090
SIARCZEK SODU BEZWODNY	1385		283010
SIARCZEK SODU, zawierający co najmniej 30% wody krystalizacyjnej	1849		283010
SIARCZEK SODU, zawierający mniej niż 30% wody krystalizacyjnej	1385		283010
siarczek tetrametylenu: patrz	2412		293490
siarczki arsenu, ciekłe, i.n.o.: patrz	1556		281390
siarczki arsenu, stałe, i.n.o.: patrz	1557		281390
SIARKA	1350		250300
SIARKA STOPIONA	2448		250300
SIARKOWODÓR	1053		281119
SILAN	2203		285000
silnik z napędem na gaz zapalny	3166	nie podlega RID	8407++
silnik z napędem na materiał ciekły zapalny	3166	nie podlega RID	8407++
silnik z ogniwem paliwowym z napędem na gaz zapalny	3166	nie podlega RID	8407++
silnik z ogniwem paliwowym z napędem na materiał ciekły zapalny	3166	nie podlega RID	8407++
SILNIKI RAKIETOWE	0186		930690
SILNIKI RAKIETOWE	0280		930690
SILNIKI RAKIETOWE	0281		930690
SILNIKI RAKIETOWE Z HYPERGOLEM, z lub bez ładunku napędzającego	0250		930690
SILNIKI RAKIETOWE Z HYPERGOLEM, z lub bez ładunku napędzającego	0322		930690
SILNIKI RAKIETOWE Z PALIWEM CIEKŁYM	0395		930690
SILNIKI RAKIETOWE Z PALIWEM CIEKŁYM	0396		930690
SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.	0382		360300
SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.	0383		360300
SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.	0384		360300
SKŁADNIKI ŁAŃCUCHA WYBUCHOWEGO, I.N.O.	0461		360300
słoma	1327	nie podlega RID	121300
smoły ciekłe, w tym oleje drogowe, cutback-bitumy (asfalt upłynniony) o temperaturze równej lub powyżej 100 °C i o temperaturze zapłonu poniżej tej temperatury: patrz	3257		270600
SMOŁY CIEKŁE, w tym oleje drogowe, cutback-bitumy (asfalt upłynniony) o temperaturze zapłonu maksymalnie 60 °C	1999		270600
smoły ciekłe, w tym oleje drogowe, cutback-bitumy (asfalt upłynniony) do lub powyżej temperatury zapłonu, temperatura zapłonu powyżej 60°C: patrz	3256		270600
SMUGACZE DO AMUNICJI	0212		360490
SMUGACZE DO AMUNICJI	0306		360490
soda kaustyczna: patrz	1823		281511
soda żrąca: patrz	1823		281511
SOLE ALKALOIDÓW CIEKŁE, I.N.O.	3140		2939++
SOLE ALKALOIDÓW STAŁE, I.N.O.	1544		2939++
SOLE METALICZNE NITROZWIĄZKÓW AROMATYCZNYCH DEFLAGRUJĄCE, I.N.O.	0132		290899
SOLE METALICZNE ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH ZAPALNE, IN.O.	3181		29++++
SOLE STRYCHNINY	1692		2939++
SÓD	1428		280511
SPŁONKI DETONUJĄCE	0106		360300
SPŁONKI DETONUJĄCE	0107		360300
SPŁONKI DETONUJĄCE	0257		360300
SPŁONKI DETONUJĄCE, z urządzeniami zabezpieczającymi	0408		360300
SPŁONKI DETONUJĄCE, z urządzeniami zabezpieczającymi	0409		360300
SPŁONKI DETONUJĄCE, z urządzeniami zabezpieczającymi	0410		360300
SPŁONKI DO AMUNICJI	0073		360300
SPŁONKI DO AMUNICJI	0364		360300
SPŁONKI DO AMUNICJI	0365		360300
SPŁONKI DO AMUNICJI	0366		360300
SPŁONKI KAPSUŁKOWE	0044		360300
SPŁONKI KAPSUŁKOWE	0377		360300
SPŁONKI KAPSUŁKOWE	0378		360300
SPŁONKI ZAPALAJĄCE	0316		360300
SPŁONKI ZAPALAJĄCE	0317		360300
STIBIN	2676		285000
STOP MAGNEZU, PROSZEK	1418		810430
STOP METALI ALKALICZNYCH CIEKŁY, I.N.O.	1421		280519
STOP METALI ZIEM ALKALICZNYCH, I.N.O.	1393		280519
STOP PIROFORYCZNY. I.N.O.	1383		81++++
STOPINA NIE DETONUJĄCĄ	0101		360300
STOPY BARU PIROFORYCZNE	1854		280519
STOPY MAGNEZU, zawierające więcej niż 50% magnezu, w granulkach, wiórach, taśmach	1869		8104++
STOPY POTASU I SODU CIEKŁE	1422		280519
STOPY POTASU I SODU STAŁE	3404		280519
STOPY POTASU METALICZNEGO CIEKŁE	1420		280519
STOPY POTASU METALICZNEGO STAŁE	3403		280519
STOPY WAPNIA PIROFORYCZNE	1855		280512
STRYCHNINA	1692		2939++
STYFNINIAN OŁOWIU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	0130	zakaz
STYREN, MONOMER STABILIZOWANY	2055		290250
suchy lód	1845	nie podlega RID	281121
SYGNAŁY ALARMOWE OKRĘTOWE	0194		360490
SYGNAŁY ALARMOWE OKRĘTOWE	0195		360490
SYGNAŁY ALARMOWE OKRĘTOWE	0505		360490
SYGNAŁY ALARMOWE OKRĘTOWE	0506		360490
SYGNAŁY DYMNE	0196		360490
SYGNAŁY DYMNE	0197		360490
SYGNAŁY DYMNE	0313		360490
SYGNAŁY DYMNE	0487		360490
SYGNAŁY DYMNE	0507		360490
SYSTEM MAGAZYNOWANIA W WODORKACH METALI	3468		285000
SYSTEM MAGAZYNOWANIA W WODORKACH METALI ZAPAKOWANY Z WYPOSAŻENIEM	3468		285000
SYSTEM MAGAZYNOWANIA W WODORKACH METALI ZAWARTY W WYPOSAŻENIU	3468		285000
SZCZAWIAN ETYLU	2525		291711
szelak: patrz	1263		3208++
szelak: patrz	3066		3208++
szelak: patrz	3469		3208++
szelak: patrz	3470		3208++
szmaty zaolejone	1856	nie podlega RID	5+++++
ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	3142		380840
ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.	1601		380840
ŚRODEK DEZYNFEKUJĄCY ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.	1903		380840
ŚRODKI RATOWINICZE SAMONAPEŁNIAJĄCE SIĘ	2990		630720
ŚRODKI RATOWNICZE NIE SAMONAPEŁNIAJĄCE SIĘ, zawierające jako wyposażenie towary niebezpieczne	3072		630720
ŚWIECE WYDZIELAJĄCE GAZ ŁZAWIĄCY	1700		930690
TERFENYLE POLICHLOROWCOWANE CIEKŁE	3151		290369
TERFENYLE POLICHLOROWCOWANE STAŁE	3152		290369
TERPENTYNA	1299		380510
TERPINOLEN	2541		290219
tert-amyloamina: patrz	1106		292119
TETRAAZOTAN PENTAERYTRYTU ODCZULONY, zawierający co najmniej 15% masowych flegmatyzatora	0150		292090
TETRAAZOTAN PENTAERYTRYTU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 25% masowych wody	0150		292090
TETRAAZOTAN PENTAERYTRYTU, zawierający nie mniej niż 7% masowych wosku	0411		292090
TETRAAZOTAN PENTRAERYTRYTU, zawierająca więcej niż 10% masowych, lecz maksymalnie 20% masowych PETN	3344		292090
tetrabromek acetylenu: patrz	2504		290339
TETRABROMEK WĘGLA	2516		290330
TETRABROMOETAN	2504		290339
tetrachlorek acetylenu: patrz	1702		290319
TETRACHLOREK CYNY BEZWODNY	1827		282739
TETRACHLOREK CYNY-PENTAHYDRAT	2440		282739
TETRACHLOREK CYRKONU	2503		282739
TETRACHLOREK TYTANU	1838		282739
TETRACHLOREK WANADU	2444		282739
TETRACHLOREK WĘGLA	1846		290314
1,1,2,2-TETRACHLOROETAN	1702		290319
TETRACHLOROETYLEN	1897		290323
TETRACHLOROSILAN	1818		281210
tetraetylek ołowiu: patrz	1649		381111
TETRAETYLOPENTAAMINA	2320		292129
TETRAFLUOREK KRZEMU	1859		281290
TETRAFLUOREK SIARKI	2418		281290
1,1,1,2-TETRAFLUOROETAN	3159		290339
TETRAFLUOROETYLEN STABILIZOWANY	1081		290330
TETRAFLUOROMETAN	1982		290339
TETRAFOSFORAN HEKSAETYLU	1611		291900
TETRAFOSFORAN HEKSAETYLU I GAZ SPRĘŻONY, MIESZANINA	1612		291900
TETRAKARBONYLEK NIKLU	1259		293100
TETRAMER PROPYLENU	2850		290129
tetrametoksysilan: patrz	2606		292090
tetrametylek ołowiu: patrz	1649		381111
TETRAMETYLOSILAN	2749		293100
TETRANITROANILINA	0207		292142
TETRANITROMETAN	1510		290420
TETRAPROPYLEN	2850		290129
TETRATLENEK DIAZOTU	1067		281129
TETRATLENEK OSMU	2471		284390
TETRAWODOROFURAN	2056		293211
TETRAWODOROFURFURYLOAMINA	2943		293219
1,2,3,6-TETRAWODOROPIRYDYNA	2410		293339
TETRAWODOROTIOFEN	2412		293490
TETRAZEN ZWILŻONY	0114	zakaz
1H-TETRAZOL	0504		293399
TETRYL	0208		292990
TIAPENTAN-4-AL	2785		293090
TIOCYJANIAN RTĘCI	1646		283800
TIODICHLOREK FENYLOFOSFORU	2799		292010
TIOFEN	2414		293499
tiofenol: patrz	2327		292129
TIOFOSGEN	2474		293090
TIOGLIKOL	2966		293090
TKANINY IMPREGNOWANE SŁABO ZNITROWANĄ CELULOZĄ, I.N.O.	1353		590390
TKANINY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO lub ROŚLINNEGO lub SYNTETYCZNE, I.N.O., impregnowane	1373		5+++++
TLEN SKROPLONY SILNIE SCHŁODZONY	1073		280440
TLEN SPRĘŻONY	1072		280440
TLENEK 1,2-BUTYLENU STABILIZOWANY	3022		291090
TLENEK AZOTU (II) SPRĘŻONY	1660		281129
TLENEK AZOTU I DITLENEK AZOTU, MIESZANIA	1975		281129
TLENEK AZOTU I TETRATLENEK DIAZOTU, MIESZANINA	1975		281129
TLENEK BARU	1884		281630
TLENEK ETYLENU	1040		291010
TLENEK ETYLENU I CHLOROTETRAFLUOROETAN, MIESZANINA	3297		291010 290342
TLENEK ETYLENU I DICHLORODIFLUOROMETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 12,5% tlenku etylenu	3070		291010 290342
TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 9% tlenku etylenu	1952		291010 281121
TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA	3300		291010 281121
TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 9%, lecz mniej niż 87% tlenku etylenu	1041		291010 281121
TLENEK ETYLENU I PENTAFLUOROETAN, MIESZANINA	3298		291010 281121
TLENEK ETYLENU I TETRAFLUOROETAN, MIESZANINA	3299		291010 290330
TLENEK ETYLENU I TLENEK PROPYLENU, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 30% tlenku etylenu	2983		291010 291020
TLENEK ETYLENU Z AZOTEM, o ciśnieniu całkowitym do 1 MPa (10 bar) w 50 °C	1040		291010
TLENEK MEZYTYLU	1229		291419
tlenek potasu: patrz	2033		282590
TLENEK PROPYLENU	1280		291020
TLENEK RTĘCI	1641		282590
tlenek sodu: patrz	1825		282590
TLENEK TRIS-(1-AZIRYDYNYLO) -FOSFINY, ROZTWÓR	2501		293399
tlenek wapnia	1910	nie podlega RID	282590 252220
TLENEK WĘGLA SPRĘŻONY	1016		281129
TLENEK ZELAZA ZUŻYTY, z oczyszczania gazu koksowniczego	1376		282110
TLENOBROMEK FOSFORU	1939		281290
TLENOBROMEK FOSFORU STOPIONY	2576		281290
TLENOCHLOREK CHROMU	1758		282749
TLENOCHLOREK FOSFORU	1810		281210
TLENOCHLOREK SELENU	2879		281210
tlenodichlorek selenu: patrz	2879		281210
TLENOTRICHLOREK WANADU	2443		282749
TNT W MIESZANINIE Z HEKSANITROSTILBENEM	0388		290420
TNT W MIESZANINIE Z TRINITROBENZENEM	0388		290420
TNT W MIESZANINIE Z TRINITROBENZENEM 1 HEKSANITROSTILBENEM	0389		290420
TNT ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	3366		290420
TNT ZWILZONY, zawierający co najmniej 30% masowych wody	1356		290420
TNT, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 30% masowych wody	0209		290420
TOKSYNY UZYSKANE Z ORGANIZMÓW ŻYWYCH CIEKŁE, I.N.O,	3172		300290
TOKSYNY UZYSKANE Z ORGANIZMÓW ŻYWYCH STAŁE, I.N.O.	3462		300290
TOLUEN	1294		270720
2,4-TOLUILENODIAMINA STAŁA	1709		292151
2,4-TOLUILENODIAMINA, ROZTWÓR	3418		292151
TOLUIDYNY CIEKŁE	1708		292143
TOLUIDYNY STAŁE	3451		292143
TORPEDY Z PALIWEM CIEKŁYM, z głowicą obojętną	0450		930690
TORPEDY Z PALIWEM CIEKŁYM, z lub bez ładunku rozrywającego	0449		930690
TORPEDY, z ładunkiem rozrywającym	0329		930690
TORPEDY, z ładunkiem rozrywającym	0330		930690
TORPEDY, z ładunkiem rozrywającym	0451		930690
towary niebezpieczne w maszynach	3363	nie podlega RID	8+++++
towary niebezpieczne w przyrządach	3363	nie podlega RID	8+++++
trans-BUT-2-EN	1012		290123
tremolit: patrz	2590		252490
TRIALLILOAMINA	2610		292119
TRIBROMEK BORU	2692		281290
TRIBROMEK FOSFORU	1808		281290
TRIBUTYLOAMINA	2542		292119
TRIBUTYLOFOSFAN	3254		293100
TRICHLOREK ANTYMONU	1733		282739
TRICHLOREK ARSENU	1560		281210
TRICHLOREK BORU	1741		281210
TRICHLOREK FOSFORU	1809		281210
TRICHLOREK TYTANU PIROFORYCZNY	2441		282739
TRICHLOREK TYTANU, MIESZANINA	2869		282739
TRICHLOREK TYTANU, MIESZANINY PIROFORYCZNE	2441		282739
TRICHLOREK WANADU	2475		282739
TRICHLOROBENZENY CIEKŁE	2321		290369
TRICHLOROBUTEN	2322		290329
1,1,1- TRICHLOROETAN	2831		290319
TRICHLOROETYLEN	1710		290322
trichlorokrzemometan: patrz	1295		281290
trichlorometylobenzen: patrz	2226		290369
TRICHLOROOCTAN METYLU	2533		291540
TRICHLOROSILAN	1295		281290
TRIETYLENOTETRAMINA	2259		292129
TRIETYLOAMINA	1296		292119
TRIETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY, zawierający maksymalnie 50% trietyloaminy	1297		292111
TRIFLUOREK AZOTU	2451		281290
TRIFLUOREK BORU	1008		281290
TRIFLUOREK BORU-DIHYDRAT	2851		294200
TRIFLUOREK BROMU	1746		281290
trifluorek chlorobenzylidynu: patrz	2234		290369
TRIFLUOREK CHLORU	1749		281210
trifluorek chromu ciekły: patrz	1757		282619
trifluorek chromu stały: patrz	1756		282619
TRIFLUORKI IZOCYJANIANOBENZYLIDYNU	2285		292910
TRIFLUORKI NITROBENZELIDYNU STALE	3431		290490
1,1,1-TRIFLUOROETAN	2035		290339
TRIFLUOROMETAN	1984		290339
TRIFLUOROMETAN SKROPLONY SILNIE SCHŁODZONY	3136		290330
2-TRIFLUOROMETYLOANILINA	2942		292143
3-TRIFLUOROMETYLOANILINA	2948		292143
TRIIZOBUTYLEN	2324		290129
trimer propylenu: patrz	2057		290129
TRIMETYLOAMINA BEZWODNA	1083		292111
1,3,5-TRIMETYLOBENZEN	2325		290290
TRIMETYLOCHLOROSILAN	1298		293100
TRIMETYLOCYKLOHEKSYLOAMI NA	2326		292130
TRIMETYLOHEKSAMETYLENODIAMINA	2327		292129
TRIMETYLOHEKSAMETYLENODIIZOCYJANIAN (i mieszanina izomerów)	2328		292910
TRINITROANILINA	0153		292142
TRINITROANIZOL	0213		290930
TRINITROBENZEN ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	3367		290420
TRINITROBENZEN ZWILŻONY, zawierający co najmniej 30% masowych wody	1354		290420
TRINITROBENZEN, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 30% masowych wody	0214		290420
TRINITROCHLOROBENZEN	0155		290490
TRINITROCHLOROBENZEN ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	3365		290490
TRINITROFENOL	0218		290890
TRINITROFENOL ZWILŻONY zawierający co najmniej 30% masowych wody	1344		290899
TRINITROFENOL ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	3364		290890
TRINITROFENOL, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 30% masowych wody	0154		290890
TRINITROFENYLOMETYLONITROAMINA	0208		292990
TRINITROFLUORENON	0387		291470
TRINITRO-m-KREZOL	0216		290890
TRINITRONAFTALEN	0217		290420
TRINITROREZORCYNA ZWILŻONA, zawierająca co najmniej 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	0394		290890
TRINITROREZORCYNA, sucha lub zwilżona, zawierająca mniej niż 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	0219		290890
TRINITROREZORCYNAT OŁOWIU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 20% masowych wody lub mieszaniny alkohol/woda	0130	zakaz
TRINITROTOLUEN W MIESZANINIE Z HEKSANITROSTILBENEM	0388		290420
TRINITROTOLUEN W MIESZANINIE Z TRINITROBENZENEM	0388		290420
TRINITROTOLUEN W MIESZANINIE Z TRINITROBENZENEM I HEKSANITROSTILBENEM	0389		290420
TRINITROTOLUEN ZWILŻONY, zawierający co najmniej 10% masowych wody	3366		290420
TRINITROTOLUEN ZWILZONY, zawierający co najmniej 30% masowych wody	1356		290420
TRINITROTOLUEN, suchy lub zwilżony, zawierający mniej niż 30% masowych wody	0209		290420
TRIPROPYLEN	2057		290129
TRIPROPYLOAMINA	2260		292129
TRISIARCZEK FOSFORU (wzór chemiczny P4S6), wolny od żółtego i białego fosforu	1343		281390
TRITLENEK ARSENU	1561		282590
TRITLENEK CHROMU BEZWODNY	1463		281910
TRITLENEK DIAZOTU	2421	zakaz
TRITLENEK FOSFORU	2578		281129
TRITLENEK SIARKI STABILIZOWANY	1829		281129
TRITONAL	0390		360200
TWORZYWA SZTUCZNE NA BAZIE NITROCELULOZY, SAMONAGRZEWAJĄCE SIĘ, I.N.O.	2006		391290
TWORZYWO SZTUCZNE DO FORMOWANIA, MIESZANINA w postaci ciasta, płyty lub wytłoczonego pręta, wydzielające pary zapalne	3314		39++++
TYNKTURY MEDYCZNE	1293		300390
TYTAN GĄBCZASTY, GRANULAT	2878		810820
TYTAN GĄBCZASTY. PROSZEK	2878		810820
TYTAN. PROSZEK SUCHY	2546		810820
TYTAN, PROSZEK ZWILŻONY, zawierający co najmniej 25% masowych wody	1352		810820
UNDEKAN	2330		290110
URZĄDZENIA AKTYWOWANE WODĄ, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0248		930690
URZĄDZENIA AKTYWOWANE WODĄ, z ładunkiem rozrywającym, napędzającym lub miotającym	0249		930690
URZĄDZENIA DO SPĘKANIA Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM, do odwiertów naftowych, bez zapalnika	0099		930690
URZĄDZENIA DŹWIĘKOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM	0204		360490
URZĄDZENIA DŹWIĘKOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM	0296		360490
URZĄDZENIA DŹWIĘKOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM	0374		360490
URZĄDZENIA DŹWIĘKOWE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM	0375		360490
URZĄDZENIA ROZŁĄCZAJĄCE Z MATERIAŁEM WYBUCHOWYM	0173		360300
URZĄDZENIA SYGNALIZACYJNE RĘCZNE	0191		360490
URZĄDZENIA SYGNALIZACYJNE RĘCZNE	0373		360490
urządzenie zasilane baterią	3171	nie podlega RID	++++++
WAGON PRÓŻNY		7.3	992+++
WAGON-BATERIA PRÓŻNY		4.3.2.4	992+++
WAGON-CYSTERNA PRÓŻNY		4.3.2.4	992+++
WANADAN AMONU I SODU	2863		284190
WAPNO SODOWANE, zawierające więcej niż 4% wodorotlenku sodu	1907		282590
WAPŃ	1401		280512
WAPŃ PIROFORYCZNY	1855		280512
WĘGIEL AKTYWNY	1362		380210
WĘGIEL, pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego	1361		280300
WĘGLAN DIETYLU	2366		292090
WĘGLAN DIMETYLU	1161		292090
węglan etylu: patrz	2366		292090
WĘGLAN SODU-PEROKSYHYDRAT	3378		288699
WĘGLIK GLINU	1394		284990
WĘGLIK WAPNIA	1402		284910
WĘGLOWODORY CIEKŁE, I.N.O.	3295		290+++
WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O.	1965		271119\271113
WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SPRĘŻONA, I.N.O.	1964		271129
WĘGLOWODORY TERPENOWE, I.N.O.	2319		290219
white spirit: patrz	1300		272100
WIELOELEMENTOWY POJEMNIK DO GAZU PRÓŻNY		4.3.2.4	++++++
WINIAN ANTYMONYLU I POTASU	1551		291813
WINIAN NIKOTYNY	1659		293999
winylobenzen, monmer stabilizowany: patrz	2055		290250
WINYLOPIRYDYNY STABILIZOWANE	3073		293339
winylotoluen (o-, m-, p-): patrz	2618		290290
WINYLOTOLUENY STABILIZOWANE	2618		290290
WINYLOTRICHLOROSILAN	1305		293100
WKŁADY DO PRZYRZĄDÓW MAŁYCH ZAWIERAJĄCYCH WĘGLOWODORY GAZOWE, z urządzeniem uwalniającym	3150		++++++
WKŁADY DO ZAPALNICZEK, zawierające gaz zapalny	1057		9613++
WŁÓKNA IMPREGNOWANE SŁABO ZNITROWANĄCELULOZĄ I.N.O.	1353		5+++++
włókna pochodzenia roślinnego wypalone, mokre lub wilgotne	1372	nie podlega RID	5+++++
włókna pochodzenia roślinnego, suche	3360	nie podlega RID	5+++++
WŁÓKNA POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO lub ROŚLINNEGO lub SYNTETYCZNE, I.N.O., impregnowane	1373		5+++++
włókna pochodzenia zwierzęcego wypalone, mokre lub wilgotne	1372	nie podlega RID	5+++++
WODOREK CYRKONU	1437		285000
WODOREK GLINU	2463		285000
WODOREK LITU	1414		285000
WODOREK LITU STOPIONY 1 ZESTALONY	2805		285000
WODOREK MAGNEZU	2010		285000
WODOREK SODU	1427		285000
WODOREK TYTANU	1871		285000
WODOREK WAPNIA	1404		285000
WODORKI METALI REAGUJĄCE Z WODĄ, I.N.O.	1409		285000
WODORKI METALI ZAPALNE, I.N.O.	3182		285000
WODOROFLUOREK AMONU STAŁY	1727		282619
WODOROFLUOREK AMONU. ROZTWÖR	2817		282619
WODOROFLUOREK POTASU STAŁY	1811		282619
WODOROFLUOREK POTASU, ROZTWÓR	3421		282619
WODOROFLUOREK SODU	2439		282619
WODOROFLUORKI STAŁE, I.N.O.	1740		282619
WODOROFLUORKI, ROZTWÓR, I.N.O.	3471		282619
WODORONADTLENEK MOCZNIKA	1511		292419
WODOROSIARCZAN AMONU	2506		283329
WODOROSIARCZAN POTASU	2509		283329
WODOROSIARCZANY, ROZTWÓR WODNY	2837		283329
WODOROSIARCZEK SODU HYDRATYZOWANY, zawierający co najmniej 25% wody krystalizacyjnej	2949		283010
WODOROSIARCZEK SODU, zawierający mniej niż 25% wody krystalizacyjnej	2318		283010
WODOROSIARCZYNY, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.	2693		283220
WODOROTLENEK CEZU	2682		282590
WODOROTLENEK CEZU, ROZTWÓR	2681		282590
WODOROTLENEK FENYLORTĘCI	1894		293100
WODOROTLENEK LITU	2680		282520
WODOROTLENEK LITU, ROZTWÓR	2679		282520
WODOROTLENEK POTASU STAŁY	1813		281520
WODOROTLENEK POTASU, ROZTWÓR	1814		281520
WODOROTLENEK RUBIDU	2678		282590
WODOROTLENEK RUBIDU, ROZTWÓR	2677		282590
WODOROTLENEK SODU STAŁY	1823		281511
WODOROTLENEK SODU, ROZTWÓR	1824		281512
WODOROTLENEK TETRAMETYLOAMONU STAŁY	3423		292390
WODOROTLENEK TETRAMETYLOAMONU, ROZTWÓR	1835		292390
WODÓR 1 METAN, MIESZANINA SPRĘŻONA	2034		271129
WODÓR SKROPLONY SILNIE SCHŁODZONY	1966		280410
WODÓR SPRĘŻONY	1049		280410
wykładziny beczek: patrz	1139		3208++
WYROBY PERFUMERYJNE, zawierajace zapalne rozpuszczalniki	1266		3303++
WYTŁOKI ROŚLIN OLEISTYCH, zawierające 1,5% masowych oleju i maksymalnie 11% masowych wilgoci	2217		2306++
WYTŁOKI ROŚLIN OLEISTYCH, zawierające więcej niż 1,5% masowych deju i maksymalnie 11% masowych wilgoci	1386		230+++
WYTŁOKI RYCYNOWE	2969		120730
ZAMIENNIK TERPENTYNY	1300		272100
ZAPALARKI (STAŁE), nasycone ciekłymi materiałami zapalnymi	2623		360690
ZAPALNICZKI, zawierające gaz zapalny	1057		9613++
ZAPALNIKI DETONUJĄCE	0367		360300
ZAPALNIKI ELEKTRYCZNE	0030		360300
ZAPALNIKI ELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych	0255		360300
ZAPALNIKI ELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych	0456		360300
ZAPALNIKI LONTOWE	0131		360300
ZAPALNIKI NIEELEKTRYCZE. do prac wybuchowych	0455		360300
ZAPALNIKI NIEELEKTRYCZNE	0029		360300
ZAPALNIKI NIEELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych	0267		360300
ZAPALNIKI ZAPALAJĄCE	0368		360300
ZAPAŁKI BEZPIECZNE (zeszyciki, liściki lub pudełka)	1944		360500
ZAPAŁKI SZTORMOWE	2254		360500
ZAPAŁKI WOSKOWANE	1945		360500
ZAPAŁKI ZAWSZE ZAPALNE	1331		360500
ZAPŁONNIKI	0121		360300
ZAPŁONNIKI	0314		360300
ZAPŁONNIKI	0315		360300
ZAPŁONNIKI	0325		360300
ZAPŁONNIKI	0454		360300
ZAPŁONNIKI RURKOWE	0319		360300
ZAPŁONNIKI RURKOWE	0320		360300
ZAPŁONNIKI RURKOWE	0376		360300
ZBIORNIK PALIWA DO LOTNICZEJ POMOCNICZEJ JEDNOSTKI MOCY (zawierający mieszaninę bezwodnej hydrazyny i metylohydrazyny) (paliwo M86)	3165		880330
ZESTAW CHEMICZNY TESTOWY	3316		382200
ZESTAW PIERWSZEJ POMOCY	3316		382200
ZESTAWY ZAPALNIKÓW NIEELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych	0360		360300
ZESTAWY ZAPALNIKÓW NIEELEKTRYCZNE, do prac wybuchowych	0361		360300
ZESTAWY ZAPALNIKÓW NIEELEKTRYCZNE, do prac wybychowych	0500		360300
ZIARNO RYCYNOWE	2969		120730
ZWIĄZEK ARSENOORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3465		29++++
ZWIĄZEK FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.	3464		++++++
ZWIĄZEK ANTYMONU NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	3141		28++++
ZWIĄZEK ANTYMONU NIEORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	1549		28++++
ZWIĄZEK ARSENOORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O	3280		29++++
ZWIĄZEK ARSENU CIEKŁY. I.N.O., nieorganiczny	1556		28++++
ZWIĄZEK ARSENU STAŁY, I.N.O., nieorganiczny	1557		28++++
ZWIĄZEK BARU, I.N.O.	1564		++++++
ZWIĄZEK BERYLU, I.N.O.	1566		28++++
ZWIĄZEK CYNOORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	2788		293100
ZWIĄZEK CYNOORGANICZNY STAŁY, I.N.O.	3146		293100
ZWIĄZEK FENYLORTĘCI, I.N.O.	2026		293100
ZWIĄZEK FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	3278		++++++
ZWIĄZEK FOSFOROORGANICZNY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.	3279		++++++
ZWIĄZEK KADMU	2570		++++++
ZWIĄZEK METALOORGANICZNY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.	3282		293100
ZWIĄZEK METALOORGANICZNY TRUJĄCY STAŁY, I.N.O.	3467		293100
ZWIĄZEK NIKOTYNY CIEKŁY, I.N.O.	3144		293999
ZWIĄZEK NIKOTYNY STAŁY, I.N.O.	1655		293999
ZWIĄZEK OŁOWIU ROZPUSZCZALNY. I.N.O.	2291		28++++
ZWIĄZEK RTĘCI CIEKŁY, I.N.O.	2024		++++++
ZWIĄZEK RTĘCI STAŁY. I.N.O.	2025		++++++
ZWIĄZEK SELENU CIEKŁY, I.N.O.	3440		++++++
ZWIĄZEK SELENU STAŁY, I.N.O.	3283		++++++
ZWIĄZEK TALU, I.N.O.	1707		++++++
ZWIĄZEK TELLURU, I.N.O.	3284		28++++
ZWIĄZEK WANADU, I.N.O.	3285		++++++
ŻELAZO GĄBCZASTE ZUŻYTE, z oczyszczania gazu koksowniczego	1376		282110
ŻELAZO METALICZNE, jako WIÓRY, WYPRASKI, OPIŁKI, ODPADY w postaci podatnej na samonagrzewanie	2793		720441
ŻELAZOCER	1323		360690
ŻELAZOKRZEM, zawierający co najmniej 30% masowych, lecz mniej niż 90% masowych krzemu	1408		72022+
ŻELAZOKRZEMEK LITU	2830		285000
ŻYWICA, ROZTWÓR, zapalna	1866		380690
ŻYWICE POLIESTROWE W ZESTAWIE	3269		3907++
ŻYWICZAN CYNKU	2714		380620
ŻYWICZAN GLINU	2715		380620
ŻYWICZAN KOBALTU STRĄCONY	1318		380620
ŻYWICZAN MANGANU	1330		380620
ŻYWICZAN WAPNIA	1313		380620
ŻYWICZAN WAPNIA STOPIONY i zestalony	1314		380620

Dział 3.3

Przepisy specjalne dotyczące określonych przedmiotów lub materiałów

3.3.1 Jeżeli kolumna 6 w dziale 3.2 tabela A wskazuje, że przepis specjalny dotyczy materiału lub przedmiotu, to znaczenie i wymagania wynikające z tego przepisu specjalnego podane są poniżej:

16 Próbki nowych lub istniejących materiałów lub przedmiotów wybuchowych transportowane dla celów obejmujących próby, klasyfikację, badanie, rozwój, kontrolę jakości lub jako próbki handlowe, powinny być przewożone w sposób wskazany przez władzę właściwą (patrz 2.2.1.1.3). Masa próbek materiałów wybuchowych niezwilżonych lub nieodczulonych powinna być ograniczona do 10 kg w małych sztukach przesyłki, zgodnie ze wskazaniami władzy właściwej. Masa próbek materiałów wybuchowych zwilżonych lub odczulonych powinna być ograniczona do 25 kg.

23 Materiał ten wykazuje zagrożenie pożarowe, lecz występuje ono tylko w ekstremalnych warunkach w przestrzeni zamkniętej.

32 W innej postaci materiał ten nie podlega RID.

37 Materiał ten nie podlega RID, jeżeli jest powlekany.

38 Materiał ten nie podlega RID, jeżeli zawiera nie więcej niż 0,1% węglika wapnia.

39 Materiał ten nie podlega RID, jeżeli zawiera mniej niż 30% lub co najmniej 90% masowych krzemu.

43 Jeżeli materiały te nadawane są do przewozu jako pestycydy, to powinny być przewożone pod odpowiednią pozycją pestycydu i zgodnie z odpowiednimi przepisami (patrz 2.2.61.1.10 do 2.2.61.1.11.2).

45 Siarczki i tlenki antymonu zawierające maksymalnie 0,5% arsenu w przeliczeniu na masę całkowitą, nie podlegają RID.

47 Żelazicyjanki i żelazocyjanki nie podlegają RID.

48 Materiał ten nie jest dopuszczony do przewozu, jeżeli zawiera więcej niż 20% cyjanowodoru.

59 Materiał te nie podlega RID, jeżeli zawiera maksymalnie 50% magnezu.

60 Materiał ten nie jest dopuszczony do przewozu, jeżeli jego stężenie jest większe niż 72%.

61 Nazwa techniczna, która powinna uzupełniać oficjalną nazwę przewozową, powinna być nazwą zwyczajową ustalaną przez ISO (patrz również norma ISO 1750:1981 "Pestycydy i inne agrochemikalia - nazwy zwyczajowe"), albo nazwą wymienioną w "The WHO Recommended Clasification of Pesticides by Hazard and Guidelines to Clasification", z uwzględnieniem zmian, lub nazwą składnika aktywnego (patrz także 3.1.2.8.1 i 3.1.2.8.1.1).

62 Materiał ten nie podlega RID, jeżeli zawiera maksymalnie 4% wodorotlenku sodu.

65 Nadtlenek wodoru w roztworze wodnym zawierającym mniej niż 8% nadtlenku wodoru, nie podlega RID.

103 Przewóz azotynu amonu i mieszanin azotynów nieorganicznych z solą amonową nie jest dopuszczony.

105 Nitroceluloza odpowiadająca opisom dla UN 2556 lub 2557, może być klasyfikowana w klasie 4.1.

113 Przewóz mieszanin chemicznie niestabilnych nie jest dopuszczony.

119 Urządzenia chłodnicze obejmujące maszyny i inne urządzenia, specjalnie zaprojektowane do utrzymywania żywności lub innych produktów w minimalnej temperaturze, jak klimatyzatory, chłodziarki i części chłodziarek, które zawierają mniej niż 12 kg gazu klasy 2, grupy A lub O zgodnie z 2.2.2.1.3 lub mniej niż 12 litrów roztworu amoniaku (UN 2672), nie podlegają RID.

122 Zagrożenie dodatkowe oraz numer UN (pozycja ogólna) dla każdego bieżąco klasyfikowanego preparatu nadtlenku organicznego podano w 2.2.52.4.

123 (zarezerwowany)

127 Mogą być użyte inne materiały lub mieszaniny obojętne, pod warunkiem, że mają one identyczne właściwości flegmatyzujące.

131 Materiał flegmatyzujący powinien być znacząco mniej wrażliwy niż PENT.

135 Dwuwodna sól sodowa kwasu dichloroizocyjanurowego nie podlega RID.

138 Cyjanek p-bromobenzylu nie podlega RID.

141 Produkty, które przeszły dostateczną obróbkę cieplną i nie stwarzają żadnego zagrożenia podczas przewozu, nie podlegają RID.

142 Mąka z ziaren soi ekstrahowanych rozpuszczalnikiem, zawierająca maksymalnie 1,5% oleju i 11% wilgoci, która praktycznie pozbawiona jest zapalnego rozpuszczalnika, nie podlega RID.

144 Roztwór wodny zawierający maksymalnie 24% objętościowych alkoholu nie podlega RID.

145 Napoje alkoholowe grupy pakowania III przewożone w naczyniach o pojemności do 250 litrów, nie podlegają RID.

152 Klasyfikacja tego materiału zależy od wielkości cząstek i opakowania, ale wartości graniczne nie muszą być określone doświadczalnie. Właściwa klasyfikacja powinna być dokonana zgodnie z 2.2.1.

153 Pozycję tę stosuje się tylko wówczas, jeżeli udowodniono na podstawie badań, że materiał w reakcji z wodą nie jest ani zapalny, ani nie wykazuje tendencji do samozapalenia oraz, że mieszanina wydzielonych gazów nie jest zapalna.

162 (skreślony)

163 Materiał wymieniony z nazwy w dziale 3.2 tabela A nie powinien być przewożony pod tą pozycją. Materiały przewożone pod tą pozycją mogą zawierać maksymalnie 20% nitrocelulozy, pod warunkiem, że nitroceluloza zawiera maksymalnie 12,6% masowych azotu (w suchej masie).

168 Azbest, który jest zanurzony lub unieruchomiony w lepiszczu naturalnym lub sztucznym (takim jak cement, tworzywo sztuczne, asfalt, żywice lub minerały) w taki sposób, że niemożliwe jest uwolnienie podczas przewozu niebezpiecznych ilości włókien azbestu podatnych na wchłanianie, nie podlega RID. Gotowe wyroby zawierające azbest i niespełniające niniejszego przepisu nie podlegają RID, jeżeli są zapakowane w taki sposób, że nie może nastąpić uwolnienie podczas przewozu niebezpiecznych ilości włókien azbestu podatnych na wchłanianie.

169 Bezwodnik ftalowy w stanie stałym oraz bezwodnik kwasu tetrawodoroftalowego, zawierające maksymalnie 0,05% bezwodnika maleinowego, nie podlegają RID. Bezwodnik ftalowy zawierający maksymalnie 0,05% bezwodnika maleinowego, który nadawany jest do przewozu lub jest przewożony w stanie stopionym podgrzanym powyżej jego temperatury zapłonu, powinien być klasyfikowany do UN 3256.

172 Dla materiałów promieniotwórczych stwarzających zagrożenie dodatkowe:

a) sztuki przesyłki należy oznakować nalepką ostrzegawczą odpowiadającą zagrożeniu dodatkowemu wykazywanemu przez materiał; odpowiednie nalepki ostrzegawcze powinny być umieszczone na wagonie lub kontenerze wielkim zgodnie z odpowiednimi przepisami 5.3.1;

b) materiały zaliczone są do grup pakowania I, II lub III, w danym wypadku, zgodnie z kryteriami grupowymi zawartymi w części 2 i zgodnie z rodzajem dominującego zagrożenia dodatkowego.

Opis wymagany w 5.4.1.2.5.1b) powinien obejmować określenie tego zagrożenia dodatkowego (np. "ZAGROŻENIE DODATKOWE: 3, 6.1"), nazwę składnika wpływającego najsilniej na to (te) zagrożenie(-a) dodatkowe oraz grupę pakowania. Dla opakowań patrz także 4.1.9.1.5.

177 Siarczan baru nie podlega RID.

178 To określenie powinno być użyte tylko na podstawie dopuszczenia władzy właściwej państwa pochodzenia (patrz 2.2.1.1.3) i tylko wtedy, gdy nie występują inne odpowiednie określenia w dziale 3.2 tabela A.

181 Sztuki przesyłki zawierające materiał tego rodzaju powinny być zaopatrzone w nalepkę ostrzegawczą zgodną ze wzorem nr 1 (patrz 5.2.2.2.2), chyba że władza właściwa państwa pochodzenia zezwoli na nienanoszenie jej na zbadany typ opakowania, ponieważ wyniki badań wykazały, że materiał w tym opakowaniu nie wykazuje właściwości wybuchowych (patrz 5.2.2.1.9).

182 Grupa metali alkalicznych obejmuje pierwiastki: lit, sód, potas, rubid i cez.

183 Grupa metali ziem alkalicznych obejmuje pierwiastki: magnez, wapń, stront i bar.

186 Dotyczy wszystkich jonów azotanowych w oznaczanej zawartości azotanu amonu, dla których równoważnik cząsteczkowy jonów azotanowych w mieszaninie powinien być wyliczany jako azotan amonu.

188 Ogniwa i akumulatory nadawane do przewozu nie podlegają pozostałym przepisom RID, jeżeli spełniają następujące przepisy:

a) ogniwo z litu metalicznego lub ze stopu litu zawiera maksymalnie 1 g litu i ogniwo z jonami litu ma energię nominalną w watogodzinach maksymalnie 20 Wh;

b) akumulator z litu metalicznego lub stopu litu zawiera maksymalnie całkowitą ilość 2 g litu i akumulator z jonami litu ma energię nominalną w watogodzinach co najwyżej 100 Wh. Akumulatory z jonami litu podlegające temu przepisowi, z wyjątkiem wyprodukowanych przed 1 stycznia 2009 r., powinny być oznakowane na obudowie zewnętrznej wartością energii nominalnej w watogodzinach;

c) każde ogniwo lub akumulator spełnia wymagania 2.2.9.1.7 a) i e);

d) ogniwa i akumulatory, o ile nie są zawarte w wyposażeniu, powinny być zapakowane w opakowania wewnętrzne całkowicie otaczające ogniwo lub akumulator. Ogniwa lub akumulatory powinny być tak chronione, aby zapobiec zwarciu. To oznacza też ochronę przed zetknięciem z łatwo przewodzącym materiałem wewnątrz tego samego opakowania, mogącym prowadzić do zwarcia. Opakowanie wewnętrzne powinno być zapakowane do mocnego opakowania zewnętrznego odpowiadającego przepisom 4.1.1.1, 4.1.1.2 i 4.1.1.5;

e) ogniwa i akumulatory zawarte w wyposażeniu powinny być chronione przed uszkodzeniem i zwarciem; wyposażenie powinno zawierać skuteczne środki dla zapobieżenia niezamierzonemu zadziałaniu. Jeżeli akumulatory są zawarte w wyposażeniu, to wyposażenie powinno być zapakowane w mocne opakowanie zewnętrzne wykonane z odpowiedniego materiału, wystarczająco mocne i pojemne z uwagi na przestrzeń użytkową opakowania i przewidziane zastosowanie, chyba że akumulator jest wystarczająco chroniony przez wyposażenie, w którym jest zawarty. To wymaganie nie obowiązuje do urządzeń celowo używanych w trakcie przewozu (przekaźniki RFID, nadajniki radiowe do identyfikacji elektromagnetycznej) identyfikatory, zegary, sensory, itd.) i niezdolnych do wytworzenia niebezpiecznej ilości ciepła;

f) każda sztuka przesyłki, za wyjątkiem sztuk przesyłek zawierających wbudowane do wyposażenia (włącznie z płytami zegarowymi) akumulatory pastylkowe lub wbudowane do wyposażenia maksimum 4 ogniwa lub maksimum 2 akumulatory, powinna być oznakowana w następujący sposób:

(i) wskazówką, że sztuka przesyłki zawiera ogniwa lub akumulatory odpowiednio "Z LITEM METALICZNYM" lub "LITOWO-JONOWE";

(ii) wskazówką, że sztuka przesyłki musi być przemieszczana ostrożne i, że przy uszkodzeniu sztuki przesyłki istnieje niebezpieczeństwo zapalenia się;

(iii) wskazówką, że przy uszkodzeniu sztuki przesyłki powinny być zastosowane szczególne sposoby postępowania, obejmujące kontrolę i w razie konieczności ponowne zapakowanie, i

(iv) numerem telefonu dla dodatkowych informacji;

g) każda przesyłka z wieloma sztukami przesyłki, oznakowana zgodnie z f), powinna być wyposażona w dokument zawierający następujące wskazówki:

(i) wskazówką, że sztuka przesyłki zawiera, odpowiednio, ogniwa lub akumulatory "Z LITEM METALICZNYM" lub "LITOWO-JONOWE";

(ii) wskazówkę, że sztuka przesyłki musi być przemieszczana ostrożne i, że przy uszkodzeniu sztuki przesyłki istnieje niebezpieczeństwo zapalenia się;

(iii) wskazówkę, że przy uszkodzeniu sztuki przesyłki powinny być zastosowane szczególne sposoby postępowania, obejmujące kontrolę i w razie konieczności ponowne zapakowanie, i

(iv) numer telefonu dla dodatkowych informacji;

h) każda sztuka przesyłki z akumulatorami nie zawartymi w wyposażeniu powinna być w stanie wytrzymać badanie na spadek z wysokości 1,2 m, niezależnie od jej ustawienia, bez uszkodzenia znajdujących się w niej ogniw lub akumulatorów, bez przesunięcia zawartości mogącego prowadzić do kontaktu akumulatora z akumulatorem (lub ogniwa z ogniwem), oraz bez uwolnienia zawartości;

i) masa brutto sztuki przesyłki nie może przekraczać 30 kg, chyba że akumulatory są zawarte w wyposażeniu lub zapakowane z wyposażeniem.

Określenie "zawartość litu" użyte powyżej i w całym RID oznacza masę litu w anodzie ogniwa z litu metalicznego lub ze stopu litu.

Istnieje wiele pozycji dla akumulatorów z litem metalicznym lub akumulatorów litowo-jonowych, aby ułatwić przewoźnikom przewóz akumulatorów i umożliwić stosowane różnorodnych środków w razie awarii.

190 Pojemniki aerozolowe powinny być wyposażone w urządzenia chroniące przed przypadkowym opróżnieniem. Pojemniki aerozolowe o pojemności maksymalnej 50 ml zawierające tylko składniki nietrujące, nie podlegają RID.

191 Naczynia małe zawierające gaz (naboje gazowe) o pojemności maksymalnie 50 ml, zawierające tylko składniki nietrujące, nie podlegają RID.

194 Numer UN (pozycja ogólna) dla każdego bieżąco klasyfikowanego materiału samoreaktywnego podany jest w 2.2.41.4.

196 Pod tą pozycją przewożone mogą być preparaty, które podczas doświadczeń laboratoryjnych w stanie kawitacji ani nie detonują, ani nie deflagrują, i które przy ogrzewaniu pod zamknięciem nie wykazują siły eksplozji. Preparaty powinny być też termicznie stabilne [tj. temperatura samoprzyspieszającego się rozkładu (TSR) dla sztuki przesyłki o masie 50 kg wynosi co najmniej 60 °C]. Preparaty, które nie odpowiadają tym kryteriom przewożone są zgodnie z postanowieniami dla klasy 5.2 (patrz 2.2.52.4).

198 Roztwory nitrocelulozy zawierające maksymalnie 20% nitrocelulozy mogą być przewożone jako farby, farby drukarskie lub wyroby perfumeryjne (patrz UN 1210, 1263, 1266, 3066, 3469 i 3470).

199 Związki ołowiu, które zmieszane w stosunku 1:1000 z 0,07-molowym kwasem solnym i mieszane przez 1 godzinę w 23 °C ± 2 °C wykazują rozpuszczalność maksymalnie 5%, uważane są za nierozpuszczalne i nie podlegają RID, chyba że odpowiadają kryteriom klasyfikacji do innej klasy. Patrz norma ISO 3711:1990 "Pigmenty chromianu ołowiu i pigmenty chromianu/molibdenianu ołowiu - wymagania i badania".

201 Zapalniczki i wkłady do zapalniczek powinny odpowiadać przepisom państwa, w którym są napełniane. Powinny być wyposażone w zabezpieczenie przed przypadkowym opróżnieniem. Faza ciekła gazu nie powinna przekraczać 85% pojemności naczynia w 15 °C. Naczynia, włącznie z urządzeniem zamykającym, powinny wytrzymać ciśnienie wewnętrzne odpowiadające podwójnemu ciśnieniu skroplonych węglowodorów w 55 °C. Mechanizm zaworu i urządzenie zapalające powinny być szczelnie zamknięte, oklejone taśmą albo zabezpieczone innym materiałem lub tak zaprojektowane, że zadziałanie lub wyciek zawartości podczas przewozu będzie zminimalizowane. Zapalniczki nie powinny zawierać więcej niż 10 g skroplonych węglowodorów. Wkłady do zapalniczek powinny zawierać nie więcej niż 65 g skroplonych węglowodorów.

Uwaga. Dla odpadów zapalniczek zbieranych osobno, patrz dział 3.3 przepis specjalny 654.

203 Pozycja ta nie powinna być stosowana dla UN 2315 BIFENYLE POLICHLOROWANE CIEKŁE i UN 3432 BIFENYLE POLICHLOROWANE STAŁE.

204 (skreślony)

205 Pozycja ta nie powinna być stosowana dla UN 3155 PENTACHLOROFENOL.

207 Kulki polimeryczne i mieszaniny tworzyw sztucznych do wytłaczania mogą być wykonane z polistyrenu, polimetylometakrylanu lub innych polimerów.

208 Handlowa postać nawozu azotanu wapnia, składająca się głównie z podwójnej soli (azotan wapnia i azotan amonu), zawierająca maksymalnie 10% azotanu amonu i co najmniej 12% wody krystalizacyjnej, nie podlega RID.

210 Toksyny z roślin, zwierząt lub bakterii, zawierające materiały zakaźne lub toksyny zawarte w materiałach zakaźnych, są materiałami klasy 6.2.

215 Pozycję tę stosuje się tylko do materiałów technicznie czystych lub do preparatów zawierających te materiały, które mają TSR powyżej 75 °C, ale nie stosuje się do preparatów będących materiałem samoreaktywnym (materiały samoreaktywne, patrz 2.2.41.4).

Mieszaniny jednorodne zawierające maksymalnie 35% masowych azodikarboamidu i co najmniej 65% materiałów obojętnych, nie podlegają RID, o ile nie spełniają kryteriów innych klas.

216 Mieszaniny materiałów stałych, które nie podlegają RID, z materiałami ciekłymi zapalnymi, mogą być przewożone pod tą pozycją (numerem UN) bez uprzedniego zastosowania kryteriów klasyfikacyjnych klasy 4.1, pod warunkiem, że w chwili załadunku materiału lub zamykania opakowania, wagonu albo kontenera nie będzie widoczna swobodna ciecz. Szczelnie zamknięte pakiety i przedmioty, zawierające mniej niż 10 ml materiału ciekłego zapalnego grupy pakowania II lub III zaabsorbowanego w materiale stałym, nie podlegają RID, pod warunkiem, że pakiety i przedmioty nie zawierają swobodnej cieczy.

217 Mieszaniny materiałów stałych, które nie podlegają RID, mogą być przewożone pod tą pozycją z materiałami ciekłymi trującymi, bez uprzedniego zastosowania kryteriów klasyfikacyjnych klasy 6.1, pod warunkiem, że w chwili załadunku materiału lub zamykania opakowania, wagonu albo kontenera nie będzie widoczna swobodna ciecz. Pozycja ta nie może być zastosowana dla materiałów stałych zawierających materiały ciekłe grupy pakowania I.

218 Mieszaniny materiałów stałych, które nie podlegają RID, z materiałami ciekłymi żrącymi, mogą być przewożone pod tą pozycją bez uprzedniego zastosowania kryteriów klasyfikacyjnych klasy 8, pod warunkiem, że w chwili załadunku materiału lub zamykania opakowania, wagonu albo kontenera nie będzie widoczna swobodna ciecz.

219 Mikroorganizmy i organizmy zmodyfikowane genetycznie (GMMO i GMO), zapakowane i oznakowane zgodnie instrukcją pakowania P904 z 4.1.4.1, nie podlegają pozostałym przepisom RID.

Jeżeli GMMO lub GMO odpowiadają kryteriom zaklasyfikowania do klasy 6.1 lub 6.2 (patrz 2.2.61.1 i 2.2.62.1, to obowiązują przepisy RID dla przewozu materiałów trujących lub zakaźnych.

220 W nawiasie, bezpośrednio po oficjalnej nazwie przewozowej, umieszczona jest tylko nazwa techniczna ciekłego zapalnego składnika tego roztworu lub tej mieszaniny.

221 Materiały objęte tą pozycją nie powinny należeć do grupy pakowania I.

224 Materiał powinien pozostawać ciekły w normalnych warunkach przewozu, chyba że badania wykażą, że wrażliwość w stanie zamrożonym nie jest większa niż w stanie ciekłym. Nie może on zamarzać w temperaturze powyżej minus 15 °C.

225 Gaśnice podlegające pod tą pozycję mogą być wyposażone w naboje zapewniające ich funkcjonowanie (naboje do napędu mechanicznego, kod klasyfikacyjny 1.4C lub 1,4S), bez zmiany klasyfikacji do klasy 2 grupa A lub O, zgodnie z 2.2.2.1.3, pod warunkiem, że całkowita ilość materiału wybuchowego deflagrującego (materiałów miotających) nie przekracza 3,2 g na gaśnicę.

226 Preparaty tego materiału zawierające co najmniej 30% nielotnego niepalnego flegmatyzatora, nie podlegają RID.

227 Zawartość azotanu mocznika nie może przekroczyć 75% masowych, jeżeli jest flegmatyzowany za pomocą wody i nieorganicznego materiału obojętnego. Mieszanina nie powinna być podatna na detonację podczas badania według Podręcznika badań i kryteriów, część 1, seria 1, typ a).

228 Mieszaniny niespełniające kryteriów dla gazów zapalnych (patrz 2.2.2.1.5) powinny być przewożone pod UN 3163.

230 Ogniwa i akumulatory litowe mogą być przewożone pod tą pozycją, jeżeli spełniają przepisy 2.2.9.1.7.

235 Pozycję tę stosuje się dla przedmiotów, które zawierają materiały wybuchowe klasy 1 i które mogą zawierać też materiały niebezpieczne innych klas. Przedmioty te są stosowane w pojazdach jako nadmuchiwacze poduszek powietrznych, moduły poduszek powietrznych lub napinacze pasów bezpieczeństwa.

236 Zestawy żywicy poliestrowej zawierającej dwa składniki: produkt podstawowy (klasa 3, grupa pakowania II lub III) i aktywator (nadtlenek organiczny). Nadtlenek organiczny powinien być typu D, E lub F, niewymagający kontroli temperatury. Dla produktu podstawowego, zgodnie z kryteriami klasy 3, powinna być zastosowana grupa pakowania II lub III. Ograniczenie ilościowe zawarte w dziale 3.2 tabela A kolumna 7a stosuje się do produktu podstawowego.

237 Filtry membranowe, obejmujące separatory papierowe, materiały powłokowe i wzmacniające itp., które są przekazywane do przewozu, nie powinny być skłonne do przenoszenia detonacji podczas jednego z badań opisanego w Podręczniku badań i kryteriów, część I, seria 1 a).

Władza właściwa może określić dodatkowo, na podstawie wyników odpowiedniego badania szybkości palenia zgodnego ze znormalizowanym badaniem według Podręcznika badań i kryteriów, część III, rozdział 33.2.1, że nitrocelulozowe filtry membranowe w postaci, w której są przewożone, nie podlegają wymaganiom stosowanym do materiałów stałych zapalnych klasy 4.1.

238 a) Akumulatory uważane są za szczelne, jeżeli, bez wycieku elektrolitu, przeszły z wynikiem pozytywnym badanie wibracyjne i ciśnieniowe, wskazane poniżej.

Badanie wibracyjne: akumulator mocuje się sztywno do płyty wibratora, który uruchamia się do prostego ruchu sinusoidalnego o amplitudzie 0,8 mm (1,6 mm wychylenia całkowitego). Częstotliwość zmienia się z szybkością 1 Hz/min w granicach 10-55 Hz. Cykl zamyka się w 95 ± 5 minut dla każdej pozycji mocowania akumulatora (kierunku drgań). Akumulator bada się w trzech prostopadłych do siebie położeniach (włączając w to badanie z otworami napełniania i odpowietrzenia w położeniu odwrotnym) w tym samym czasie.

Badanie ciśnieniowe: po badaniach wibracyjnych, akumulator w 24 °C ± 4 °C poddaje się przez 6 godzin działaniu różnicy ciśnień co najmniej 88 kPa. Akumulator bada się w trzech prostopadłych do siebie położeniach (włączając w to badania z otworami napełnienia i odpowietrzenia w położeniu odwrotnym), przez co najmniej 6 godzin w każdym położeniu.

b) Akumulatory bezobsługowe nie podlegają RID, jeżeli w 55 °C elektrolit nie wypływa z pękniętej lub złamanej obudowy oraz jeżeli akumulatory opakowane do przewozu mają końcówki zabezpieczone przed zwarciem.

239 Akumulatory lub ogniwa nie mogą zawierać, z wyjątkiem sodu, siarki lub związków sodu (np. polisiarczków sodu i tetrachloroglinianu sodu), żadnych materiałów niebezpiecznych. Akumulatory lub ogniwa mogą być nadawane do przewozu w takiej temperaturze, w której następuje upłynnienie sodu, tylko za zgodą i na warunkach określonych przez władzę właściwą państwa pochodzenia. Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, to pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze ładunek.

Ogniwa powinny składać się ze szczelnie zamkniętych metalowych obudów całkowicie obejmujących materiały niebezpieczne, zbudowanych i zamkniętych tak, aby zapobiec uwolnieniu materiałów niebezpiecznych w normalnych warunkach przewozu.

Akumulatory powinny składać się z ogniw, które są całkowicie zamknięte w metalowych obudowach tak zbudowanych i zamkniętych, aby zapobiec uwolnieniu materiałów niebezpiecznych w normalnych warunkach przewozu.

240 Patrz ostatnia uwaga w 2.2.9.1.7.

241 Preparat powinien być przygotowany w taki sposób, aby pozostawał jednorodny i nie rozdzielał się podczas przewozu. Preparaty o niskiej zawartości nitrocelulozy i niewykazujące właściwości niebezpiecznych podczas badania ich podatności na detonację, deflagrację lub wybuch, gdy są ogrzewane pod zamknięciem w badaniach serii odpowiednio 1 a), 2 b) i 2 c) według części I Podręcznika badań i kryteriów i nie są materiałami stałymi zapalnymi, gdy są badane zgodnie z rozdziałem 33.2.1.4 test nr 1 części III Podręcznika badań i kryteriów (wiórki, jeżeli to konieczne, powinny być rozdrobnione i przesiane do cząstek o wymiarach maksymalnie 1,25 mm), nie podlegają RID.

242 Siarka nie podlega RID, gdy jest uformowana w odpowiedni kształt, (np. tabletki, pastylki, granule, kulki lub łuski).

243 Benzyna lub paliwo gaźnikowe stosowane w silnikach typu OTTO (np. w pojazdach mechanicznych, silnikach stacjonarnych i innych silnikach), pomimo wahań lotności, zaklasyfikowane są do tej pozycji.

244 Pozycja ta obejmuje np. popioły aluminiowe, żużel aluminiowy, używane katody, używane wykładziny zbiorników oraz żużel soli aluminiowych.

247 Napoje alkoholowe zawierające ponad 24% objętościowych alkoholu, lecz maksymalnie 70% objętościowych, przewożone jako element procesu wytwarzania, mogą być przewożone w beczkach drewnianych o pojemności większej niż 250 litrów i maksymalnie 500 litrów, które odpowiadają przepisom ogólnym rozdziału 4.1.1, o ile dadzą się zastosować, pod następującymi warunkami:

a) beczki drewniane powinny być sprawdzone na szczelność przed napełnieniem;

b) z powodu rozszerzalności cieczy powinna być pozostawiona wolna przestrzeń (minimum 3%);

c) beczki drewniane powinny być przewożone ze szpuntami skierowanymi do góry;

d) beczki drewniane powinny przewożone w kontenerach spełniających przepisy Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie kontenerów (CSC). Każda beczka drewniana powinna być zamocowana na specjalnych saniach i tak zaklinowana za pomocą stosownych środków, aby wykluczyć jej przemieszczanie się podczas przewozu.

249 Żelazocer stabilizowany przed korozją, zawierający co najmniej 10% żelaza, nie podlega RID.

250 Pozycja ta może być stosowana tylko do próbek substancji chemicznych pobranych do analizy w związku z wdrażaniem Konwencji o zakazie rozwijania, produkcji, gromadzenia i stosowania broni chemicznej i ich zniszczeniu. Transport materiałów pod tą pozycją powinien być zgodny z łańcuchem procedur nadzoru i bezpieczeństwa określonych przez Organizację ds. Zakazu Broni Chemicznej.

Próbka chemiczna może być przewożona tylko pod warunkiem udzielenia uprzedniego zezwolenia wydanego przez władzę właściwą lub Dyrektora Generalnego Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej oraz pod warunkiem, że próbka spełnia następujące przepisy:

a) powinna być zapakowana zgodnie z instrukcją pakowania 623 Instrukcji Technicznych ICAO (patrz S-3-8 Suplementu); oraz

b) podczas przewozu do listu przewozowego powinna być dołączona kopia dokumentu zezwalającego na jego realizację, określającego ograniczenia ilościowe oraz warunki pakowania.

251 Pozycja ZESTAW CHEMICZNY TESTOWY lub ZESTAW PIERWSZEJ POMOCY jest przewidziana do stosowania w odniesieniu do skrzynek, obudów itp., zawierających małe ilości różnych materiałów niebezpiecznych, które są używane np. do celów medycznych, analitycznych, badania lub naprawy. Zestawy takie nie mogą zawierać materiałów niebezpiecznych, dla których w dziale 3.2 tabela A kolumna 7a zamieszczono ilość "0".

Składniki nie mogą reagować niebezpiecznie (patrz "reakcje niebezpieczne" w 1.2.1). Ilość całkowita materiałów niebezpiecznych w każdym z zestawów nie powinna przekraczać albo 1 litr albo 1 kg. Grupa pakowania przypisana do zestawu nie powinna być ostrzejsza, niż grupy pakowania poszczególnych materiałów w zestawie.

Zestawy, które przewożone są w pojazdach w celu wykorzystania dla pierwszej pomocy lub do celów operacyjnych, nie podlegają RID.

Zestawy chemiczne testowe i zestawy pierwszej pomocy zawierające towary niebezpieczne w opakowaniu wewnętrznym w ilościach, których graniczna ilość dla ilości ograniczonych jest podana dla każdego materiału w dziale 3.2 tabela A kolumna 7a i nie przekracza ilości granicznych dla ilości ograniczonych, mogą być przewożone według postanowień działu 3.4.

252 Roztwory wodne azotanu amonu w stężeniu maksymalnie 80%, zawierające maksymalnie 0,2% materiału palnego, nie podlegają RID pod warunkiem, że azotan amonu pozostaje w roztworze przez cały okres przewozu.

266 Materiał ten, jeżeli zawiera mniej alkoholu, wody lub flegmatyzatora niż wskazano, to nie może być przewożony bez specjalnego zezwolenia władzy właściwej (patrz 2.2.1.1).

267 Materiały wybuchowe kruszące typu С zawierające chlorany, powinny być oddzielane od materiałów wybuchowych zawierających azotan amonu lub inne sole amonowe.

270 Roztwory wodne stałych azotanów nieorganicznych klasy 5.1 uważane są za niespełniające kryteria klasy 5.1, jeżeli stężenie materiału w roztworze, w najniższej temperaturze występującej podczas przewozu, jest nie większe niż 80% stężenia nasycenia.

271 Laktoza lub glukoza albo podobne materiały, mogą być używane jako flegmatyzatory pod warunkiem, że materiał zawiera co najmniej 90% masowych flegmatyzatora. Władza właściwa może zaklasyfikować te mieszaniny do klasy 4.1 na podstawie badań według Podręcznika badań i kryteriów, część I, rozdział 16, seria 6c) przeprowadzonych na co najmniej trzech sztukach przesyłki przygotowanych jak do przewozu. Mieszaniny zawierające co najmniej 98% masowych flegmatyzatora nie podlegają RID. Sztuki przesyłki zawierające mieszaniny z co najmniej 90% masowych flegmatyzatora nie wymagają zaopatrywania w nalepkę ostrzegawczą według wzoru nr 6.1.

272 Materiał ten nie może być przewożony na warunkach klasy 4.1, jeżeli nie jest to potwierdzone przez władzę właściwą (patrz UN 0143 lub UN 0150).

273 Maneb i preparaty manebu stabilizowane przeciw samonagrzewaniu nie powinny być klasyfikowane do klasy 4.2, jeżeli wykazano za pomocą badania, że materiał o objętości 1 m³ nie ulega samozapaleniu, a temperatura w środku próbki nie przekroczyła 200 °C, jeżeli była ona utrzymywana w temperaturze co najmniej 75 °C ± 2 °C w ciągu 24 godzin.

274 Obowiązują przepisy 3.1.2.8.

278 Materiały te mogą być sklasyfikowane i przewożone na podstawie zezwolenia władzy właściwej wydanego na podstawie wyników badań sztuki przesyłki przygotowanych jak do przewozu, według Podręcznika badań i kryteriów, część I, seria 2 oraz seria 6c) (patrz 2.2.1.1). Władza właściwa powinna określić grupę pakowania na podstawie kryteriów zawartych w 2.2.3 oraz typu opakowania użytego do badań serii 6c).

279 Materiał ten jest sklasyfikowany lub zaliczony do grupy pakowania w większym stopniu na podstawie doświadczeń ludzi niż w oparciu o ścisłe kryteria klasyfikacyjne podane w RID.

280 Pozycję tę stosuje się do przedmiotów, które są używane w pojazdach jako nadmuchiwacze poduszek powietrznych, moduły poduszek powietrznych lub napinacze pasów bezpieczeństwa dla ludzi i zawierają materiały wybuchowe klasy 1 lub innych klas, o ile przewożone będą jako elementy składowe i o ile przedmioty te w stanie gotowym do wysyłki zostały zbadane zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów, część I, seria badań 6c), w czasie których nie stwierdzono wybuchu urządzenia, zniszczenia obudowy urządzenia lub naczynia ciśnieniowego, działania odłamkowego ani reakcji termicznej, które mogłyby utrudniać zwalczanie pożaru lub prowadzenie innych działań ratowniczych w bezpośrednim otoczeniu.

282 (skreślony)

283 Przedmioty zawierające gaz i służące jako amortyzatory, włącznie z urządzeniami absorbującymi energię uderzenia lub resorami pneumatycznymi, nie podlegają RID po warunkiem, że:

a) każdy przedmiot ma przestrzeń gazową o pojemności maksymalnie 1,6 litra i ciśnienie ładunku maksymalnie 280 bar, przy czym iloczyn objętość (litry) i ciśnienia ładunku (bar) nie przekracza 80 (t.j. 0,5 litra przestrzeni gazowej i 160 bar ciśnienie ładunku, 1 litr przestrzeni gazowej i 80 bar ciśnienia ładunku, 1,6 litra przestrzeni gazowej i 50 bar ciśnienia ładunku, 0,28 litra przestrzeni gazowej i 280 bar ciśnienia ładunku);

b) każdy przedmiot ma minimalne ciśnienie rozerwania 4-krotnie większe niż ciśnienie ładunku w 20 °C dla produktów o przestrzeni gazowej nie większej niż 0,5 litra i 5-krotnie większe od ciśnienia ładunku dla produktów o przestrzeni gazowej większej niż 0,5 litra;

c) każdy przedmiot jest wykonany z materiału, który nie ulega fragmentacji w przypadku rozerwania;

d) każdy przedmiot jest wykonany zgodnie z normą zachowania jakości i zatwierdzony przez władzę właściwą; oraz

e) prototyp poddany był badaniu na działanie ognia, podczas którego w przedmiocie następowało obniżenie ciśnienia wskutek zniszczenia uszczelnienia przez ogień lub zadziałanie urządzenia zmniejszającego ciśnienie w taki sposób, że przedmiot nie ulega fragmentacji, ani nie zachowuje się jak rakieta.

Patrz również 1.1.3.2 d) dla wyposażenia używanego przy eksploatacji pojazdu.

284 Generator tlenu chemiczny zawierający materiały utleniające, powinien spełniać następujące warunki:

a) generator, który zawiera wybuchowe urządzenia uruchamiające może być przewożony pod tą pozycją tylko wtedy, jeżeli został wyłączony z klasy 1 zgodnie z przepisami uwagi pod 2.2.1.1.1 b);

b) generator, bez opakowania, powinien wykazywać odporność na uderzenie podczas badania na swobodny spadek z wysokości 1,8 m na sztywną niesprężystą płaską i poziomą powierzchnię, w pozycji najbardziej podatnej na uszkodzenie, bez utraty zawartości i bez jego uruchomienia;

c) jeżeli generator wyposażony jest w urządzenie uruchamiające, to powinien posiadać co najmniej dwa skuteczne zabezpieczenia zapobiegające przypadkowemu uruchomieniu.

286 Filtry membranowe z nitrocelulozy objęte tą pozycją, każdy o masie maksymalnie 0,5 g, nie podlegają RID, jeżeli umieszczone są pojedynczo w przedmiotach lub w uszczelnionych pakietach.

288 Materiały te mogą być sklasyfikowane i przewożone tylko na podstawie zezwolenia władzy właściwej wydanego na podstawie wyników badań serii 2 i serii 6c) Podręcznika badań i kryteriów część I, sztuk przesyłek przygotowanych jak do przewozu (patrz 2.2.1.1).

289 Generatory gazu poduszek powietrznych lub moduły poduszek powietrznych, lub napinacze pasów bezpieczeństwa zainstalowane w wagonach, pojazdach, statkach, samolotach lub gotowych podzespołach takich jak: kolumny kierownicy, panele drzwiowe, fotele, itp., nie podlegają RID.

290 Jeżeli ten materiał promieniotwórczy odpowiada definicjom i kryteriom innych klas określonych w części 2. to powinien być sklasyfikowany następująco:

a) Jeżeli materiał odpowiada kryteriom określonym w dziale 3.5 dla towarów niebezpiecznych w ilościach wyłączonych, to opakowania powinny odpowiadać wymaganiom w 3.5.2 i spełniać przepisy badania w 3.5.3. Wszystkie pozostałe stosowane przepisy dla materiału promieniotwórczego, sztuka przesyłki wyłączona, wymienione w 1.7.1.5 obowiązują bez odniesienia do innych klas.

b) Jeżeli ilość przekracza wartości graniczne podane w 3.5.1.2, to materiał powinien być klasyfikowany zgodnie z dominującym zagrożeniem dodatkowym. Dokument przewozowy powinien określać materiał poprzez numer UN i oficjalną nazwę przewozową, obowiązujące dla innej klasy, i powinien być uzupełniony przez nazwę obowiązującą dla materiału promieniotwórczego, sztuka przesyłki wyłączona, zgodnie z działem 3.2 tabela A kolumna 2. Materiał powinien być przewożony zgodnie z przepisami stosowanymi dla tego numeru UN. Niżej podano przykład dla danych do dokumentu przewozowego: "UN 1993 MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O. (mieszanina etanolu z toluenem), materiał promieniotwórczy, sztuka przesyłki wyłączona - ilość ograniczona. 3, GP II"

Ponadto obowiązują przepisy 2.2.7.2.4.1.

c) Przepisy działu 3.4 dla przewozu materiałów niebezpiecznych zapakowanych w ilościach ograniczonych nie obowiązują dla materiałów sklasyfikowanych zgodnie z punktem b).

d) Jeżeli materiał odpowiada przepisowi specjalnemu wyłączającemu ten materiał spod wszystkich przepisów dla towarów niebezpiecznych pozostałych klas, to powinien on być sklasyfikowany zgodnie z mającym zastosowanie numerem UN klasy 7 i obowiązują wszystkie przepisy określone w 1.7.1.5.

291 Gazy skroplone zapalne powinny znajdować się w elementach urządzeń chłodniczych. Elementy te powinny być wykonane i zbadane na co najmniej 3-krotne ciśnienie robocze urządzenia chłodniczego. Urządzenia chłodnicze powinny być tak zaprojektowane i zbudowane, że w normalnych warunkach przewozu utrzymają skroplony gaz i będzie wykluczone niebezpieczeństwo pęknięcia lub powstania rys w częściach będących pod ciśnieniem. Urządzenia chłodnicze i części konstrukcyjne do urządzeń chłodniczych nie podlegają RID, jeżeli zawierają mniej niż 12 kg gazu.

292 (skreślony)

293 Do zapałek stosuje się następujące definicje:

a) zapałki sztormowe są to zapałki o główkach przygotowanych z wrażliwej na tarcie kompozycji zapalnej oraz kompozycji pirotechnicznej, które palą się małym płomieniem lub bez płomienia, ale z intensywnym wydzielaniem się ciepła;

b) zapałki bezpieczne są to zapałki w pudelkach, książeczkach lub są przymocowane do nich w taki sposób, że mogą zapalić się tylko przez potarcie o odpowiednio przygotowaną powierzchnię;

c) zapałki zawsze zapalne, są to zapałki, które można zapalać przez potarcie o twardą powierzchnię;

d) zapałki woskowane "Vesta" są to zapałki, które można zapalać przez potarcie o odpowiednio przygotowaną powierzchnię lub o twardą powierzchnię.

295 Nie jest wymagane, aby każdy akumulator był oznakowany odpowiednim napisem i odpowiednią nalepką ostrzegawczą, jeżeli takie oznakowanie umieszczane jest na ładunku paletyzowanym.

296 Pozycje te zawierają środki ratownicze, jak: okrągłe tratwy ratunkowe lub tratwy ratunkowe, poduszki pneumatyczne i samonapełniające się pochylnie. Pozycja UN 2990 używana jest dla samonapełniających się środków ratowniczych. Pozycja UN 3072 dla niesamonapełniających się środków ratowniczych.

Środki ratownicze mogą zawierać:

a) urządzenia sygnałowe (klasa 1), które powinny zawierać naboje dymne i sygnałowe, umieszczone w opakowaniu, które zabezpieczy je przed przypadkowym uwolnieniem;

b) tylko UN 2990 może zawierać naboje o działaniu napędzającym z podklasy 1.4 i litery grupy zgodności S - dla mechanizmów samonapełniających się, pod warunkiem, że ilość materiału wybuchowego w środku ratowniczym nie jest większa niż 3,2 g;

c) gazy sprężone lub skroplone klasy 2 zaliczone do grup A lub O, zgodnie z 2.2.2.1.3;

d) baterie (akumulatory) (klasa 8) i baterie (akumulatory) litowe (klasa 9);

e) środki pierwszej pomocy lub zestawy naprawcze, które zawierają nieznaczne ilości materiałów niebezpiecznych (np. materiały klasy 3, 4.1, 5.2, 8 lub 9);

f) zapałki zawsze zapalne umieszczone w opakowaniu, które zabezpieczy je przed przypadkowym zadziałaniem.

Środki ratownicze, zapakowane w sztywnych odpornych opakowaniach zewnętrznych o całkowitej masie brutto do 40 kg i niezawierające innych towarów niebezpiecznych niż sprężone lub skroplone gazy klasy 2 grupy A lub O w naczyniach o pojemności maksimum 120 ml, wbudowanych wyłącznie w celu aktywowania środka ratowniczego, nie podlegają RID.

298 (skreślony)

300 Mączki rybnej, odpadków rybnych i mączki krylowej nie wolno ładować, jeżeli temperatura w chwili ładowania jest większa niż 35 °C lub wynosi 5 °C więcej niż temperatura otoczenia, w zależności, która wartość jest większa.

302 Fumigowane ładunkowe jednostki transportowe niezawierające innych towarów niebezpiecznych, podlegają tylko przepisom 5.5.2.

303 Naczynia powinny mieć przyporządkowany kod klasyfikacyjny zawartego w nim gazu lub mieszaniny gazów, zgodnie z przepisami rozdziału 2.2.2.

304 Ta pozycja powinna być stosowana tylko do przewozu nieuruchomionych akumulatorów zawierających suchy wodorotlenek potasu, przygotowanych do uruchomienia przed użyciem przez dodanie określonej ilości wody do każdego ogniwa.

305 Materiały te o maksymalnym stężeniu 50 mg/kg nie podlegają RID.

306 Pozycja ta może być zastosowana tylko dla materiałów, które w badaniach zgodnie z serią badań 1 i 2 dla klasy 1 (patrz Podręcznik badań i kryteriów, cz. 1) nie wykazują właściwości wybuchowych klasy 1.

307 Pozycja ta może być zastosowana tylko dla jednorodnych mieszanin, w których azotan amonu, jako składnik główny, zawiera się w następujących wartościach granicznych:

a) co najmniej 90% azotanu amonu i maksymalnie 0,2% całkowitej ilości materiałów palnych/organicznych, wyrażonych jako równoważnik węgla oraz ewentualnie dodanych materiałów nieorganicznych, które są obojętne w stosunku do azotanu amonu; lub

b) więcej niż 70%, lecz mniej niż 90% azotanu amonu z innymi materiałami nieorganicznymi lub więcej niż 80%, lecz mniej niż 90% azotanu amonu w mieszaninach z węglanem wapnia i/lub z dolomitem i/lub z mineralnym siarczanem wapnia, jak również z maksymalnie 0,4% całkowitej ilości materiałów palnych / organicznych, wyrażonych jako równoważnik węgla; lub

c) nawozy na bazie azotanu amonu typu azotowego, mieszaniny azotanu amonu i siarczanu amonu, zawierające więcej niż 45%, lecz mniej niż 70% azotanu amonu i maksymalnie 0,4% całkowitej ilości materiałów palnych/organicznych, wyrażonych jako równoważnik węgla, tak, aby suma procentowego składu azotanu amonu i siarczanu amonu przekroczyła 70%.

309 Pozycja ta dotyczy nieodczulonych emulsji, zawiesin i żeli, które składają się głównie z mieszaniny azotanu amonu i materiału palnego, i które przeznaczone są do produkcji materiału wybuchowego kruszącego typu E, wyłącznie po obróbce dodatkowej przed użyciem.

Mieszanina emulsji ma następujący typowy skład: 60-85% azotan amonu, 5-30% woda, 2-8% materiał palny, 0,5-4% emulgator, 0-10% rozpuszczalnego inhibitora płomieni, jak również znaczniki. Azotan amonu może być częściowo zastąpiony przez inne nieorganiczne sole azotanowe.

Mieszanina zawiesin i żeli ma następujący typowy skład: 60-85% azotan amonu, 0-5% chloran sodu lub potasu, 0-17% azotan heksylu lub azotan metyloaminy, 5-30% woda, 2-15% materiał palny, 0,5 - 4% zagęszczacz, 0-10% rozpuszczalnego inhibitora płomieni, jak również znaczniki. Azotan amonu może być częściowo zastąpiony przez inne nieorganiczne sole azotanowe.

Materiały powinny pozytywnie spełnić wymagania serii badań 8 według Podręcznika badań i kryteriów część I rozdział 18 i być dopuszczone przez władzę właściwą.

310 Przepisy badań Podręcznika badań i kryteriów, rozdział 38.3 nie dotyczą serii produkcyjnych maksymalnie 100 ogniw i akumulatorów lub prototypów przedprodukcyjnych ogniw i akumulatorów, o ile prototypy te przewożone są do badań, jeżeli:

a) ogniwa i akumulatory przewożone będą w bębnach metalowych, z tworzywa sztucznego lub sklejki, lub w skrzyni metalowej, z tworzywa sztucznego lub drewna, jako opakowanie zewnętrzne, które odpowiada kryteriom grupy pakowania I;

b) każde ogniwo lub każdy pojedynczy akumulator zapakowane będą w opakowaniu wewnętrznym wewnątrz opakowania zewnętrznego i otoczone niepalnym i nieprzewodzącym materiałem wyścielającym.

311 Materiały powinny być przewożone pod tą pozycją tylko za zezwoleniem władzy właściwej, wydanym na podstawie wyników odpowiednich badań, zgodnie z Podręcznikiem badań i kryteriów, część I. Opakowanie powinno być tak zabezpieczone, aby udział procentowy rozpuszczalnika w żadnym momencie podczas przewozu nie spadł poniżej wartości oznaczonej w zezwoleniu władzy właściwej.

313 (skreślony)

314 a) Materiały te w podwyższonej temperaturze są skłonne do egzotermicznego rozkładu. Rozkład może zostać wywołany ciepłem lub zanieczyszczeniem [tj. sproszkowanymi metalami (żelazo, mangan, kobalt, magnez) i ich związkami].

b) Podczas przewozu materiały te nie mogą być wystawione na bezpośrednie działanie promieniowania słonecznego i źródła ciepła i powinny być odstawiane w miejscach wystarczająco wentylowanych.

315 Pozycja ta nie może mieć zastosowania dla materiałów klasy 6.1, które odpowiadają kryteriom dla toksyczności inhalacyjnej dla grupy pakowania I, określonym pod 2.2.61.1.8.

316 Pozycja ta odnosi się tylko do podchlorynu wapnia suchego przewożonego w niepokruszonych tabletkach.

317 Określenia "rozszczepialne, wyłączone" odnoszą się tylko do sztuki przesyłki, która odpowiada podrozdziałowi 6.4.11.2.

318 Dla potrzeb dokumentacji, oficjalna nazwa przewozowa uzupełniana jest nazwą techniczną (patrz 3.1.2.8). Jeżeli przewożone materiały zakaźne nie są znane, jednak istnieje podejrzenie, że odpowiadają kryteriom warunków kategorii A i są zaklasyfikowane do UN 2814 lub 2900, to w liście przewozowym, po oficjalnej nazwie przewozowej, należy wpisać w nawiasach "Podejrzenie materiału zakaźnego kategorii A".

319 Materiały, względnie sztuki przesyłki, które są zapakowane lub oznakowane zgodnie z instrukcją pakowania P650, nie podlegają żadnym dalszym przepisom RID.

320 (skreślony)

321 Te systemy magazynowania powinny być zawsze uważane za zawierające wodór.

322 Towary te, jeżeli są przewożone w postaci niepokruszonych tabletek, to są przyporządkowane do grupy pakowania III.

323 (zarezerwowany)

324 Materiał ten o stężeniu maksymalnie 99% powinien być stabilizowany.

325 W przypadku heksafluorku uranu, nierozszczepialnego lub rozszczepialnego, wyłączonego, materiał należy przyporządkować do UN 2978.

326 W przypadku heksafluorku uranu rozszczepialnego, materiał należy przyporządkować do UN 2977.

327 Odpady pojemników aerozolowych przewożone pod tą pozycją (numerem UN) do przerobu lub utylizacji powinny być wysyłane zgodnie z 5.4.1.1.3. Nie muszą być chronione przed przypadkowym opróżnieniem, pod warunkiem, że podjęto przedsięwzięcia dla uniemożliwienia niebezpiecznego wzrostu ciśnienia i tworzenia niebezpiecznej atmosfery. Odpady pojemników aerozolowych, z wyjątkiem nieszczelnych lub mocno zdeformowanych, powinny być pakowane zgodnie z instrukcją pakowania P207 i przepisem specjalnym pakowania PP87 lub instrukcją pakowania LP02 i przepisem specjalnym pakowania L2. Nieszczelne i mocno zdeformowane odpady pojemników aerozolowych powinny być przewożone w opakowaniach awaryjnych, pod warunkiem, że podjęto przedsięwzięcia dla uniemożliwienia niebezpiecznego wzrostu ciśnienia.

Uwaga. W przewozach morskich odpady pojemników aerozolowych powinny być przewożone w kontenerach otwartych.

328 Pozycję tą stosuje się dla nabojów do ogniw paliwowych, włącznie z nabojami do ogniw paliwowych zawartych w wyposażeniu lub zapakowanych z wyposażeniem. Naboje do ogniw paliwowych wbudowane do systemu ogniw paliwowych lub będących częścią takiego systemu, uważa się jako naboje do ogniw paliwowych zawarte w wyposażeniu. Nabój do ogniw paliwowych jest to przedmiot, w którym zmagazynowane jest paliwo podawane przez zawór (zawory) do ogniwa paliwowego, sterujący (sterujące) przepływem paliwa do ogniwa paliwowego. Naboje do ogniw paliwowych, włącznie z tymi, które zawarte są w wyposażeniu, powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby podczas normalnych warunków przewozu uniemożliwione było uwolnienie paliwa.

Typy nabojów do ogniw paliwowych, w których stosuje się materiał ciekły jako paliwo, powinny być poddane badaniu na ciśnienie wewnętrzne przy ciśnieniu 100 kPa (nadciśnienie), bez wycieku.

Za wyjątkiem nabojów do ogniw paliwowych zawierających wodór w wodorkach metali i odpowiadających przepisowi specjalnemu 339, powinno być dowiedzione dla każdego typu ogniwa paliwowego, że wytrzymuje on badanie na uderzenie przy swobodnym spadku z wysokości 1,2 m na niesprężystą powierzchnię w ustawieniu prowadzącym do najbardziej prawdopodobnej awarii systemu opakowania, bez utraty zawartości.

Jeżeli akumulatory litowo-metaliczne lub litowo-jonowe są zawarte w systemie ogniw paliwowych, to przesyłka powinna być nadawana pod tą pozycją i pod odpowiednią pozycją UN 3091 AKUMULATORY Z LITEM METALICZNYM ZAWARTE W WYPOSAŻENIU lub UN 3481 AKUMULATORY LITOWO-JONOWE ZAWARTE W WYPOSAŻENIU.

329 (zarezerwowany)

330 (skreślony)

331 (zarezerwowany)

332 Heksahydrat azotanu magnezu nie podlega RID.

333 Mieszaniny etanolu i benzyny lub paliwa do silników Otto (np. pojazdów, silników stacjonarnych lub innych silników) klasyfikowane są do tej pozycji niezależnie od wahań lotności.

334 Nabój do ogniw paliwowych może zawierać aktywator, pod warunkiem, że jest on wyposażony w dwa niezależne urządzenia eliminujące niezamierzone zmieszanie z paliwem w normalnych warunkach przewozu.

335 Mieszaniny materiałów stałych niepodlegające RID i materiały ciekłe lub stałe zagrażające środowisku są klasyfikowane do numeru UN 3077 i mogą być przewożone pod tą pozycją pod warunkiem, że w chwili załadunku materiału lub zamykania opakowania, wagonu lub kontenera nie jest widoczna faza ciekła. Każdy wagon lub każdy kontener przy zastosowaniu do przewozu luzem powinien być szczelny na ciecz. Jeżeli w chwili załadunku mieszaniny lub zamykania opakowania, wagonu lub kontenera jest widoczna faza ciekła, to należy mieszaninę przyporządkować do numeru UN 3082. Szczelnie zamknięte opakowania i przedmioty, zawierające mniej niż 10 ml materiału ciekłego zagrażającego środowisku zaabsorbowanego w materiale stałym, przy czym pakunek lub przedmiot nie może zawierać fazy ciekłej, lub które zawierają mniej niż 10 g materiału stałego zagrażającego środowisku, nie podlegają RID.

336 Pojedyncza sztuka przesyłki z niepalnym materiałem stałym LSA-II lub LSA-III nie może podczas przewozu lotniczego wykazywać aktywności wyższej 3000 A₂.

337 Sztuka przesyłki typu B(U) lub typu B(M) nie może podczas przewozu lotniczego wykazywać aktywności większych niż:

a) dla mało rozpraszalnych materiałów promieniotwórczych: jak określono w zatwierdzeniu dla wzoru sztuki przesyłki;

b) dla materiałów promieniotwórczych w postaci szczególnej: 3000 A₁ lub 10000 A₂ w zależności która wartość jest niższa, lub

c) dla wszystkich materiałów promieniotwórczych: 3000 A₂.

338 Każdy nabój do ogniw paliwowych, który będzie przewożony pod tą pozycją i jest zaprojektowany do napełnienia gazem skroplonym zapalnym, powinien spełniać następujące przepisy:

a) powinien być w stanie wytrzymać ciśnienie wynoszące co najmniej 2-krotność równoważnego ciśnienia zawartości w 55 °C, bez rozszczelnienia lub zniszczenia.

b) nie może zawierać więcej niż 200 ml gazu skroplonego zapalnego, którego ciśnienie pary nie przekracza 1000 kPa w 55 °C, i

c) powinien przejść pomyślnie badanie w kąpieli wodnej opisane w 6.2.6.3.1.

339 Naboje do ogniw paliwowych zawierające wodór w wodorkach metali i które będą przewożone pod tą pozycją, powinny mieć pojemność wodną co najwyżej 120 ml.

Ciśnienie w naboju do ogniwa paliwowego nie może przekraczać 5 MPa w 55 °C. Wzór konstrukcyjny powinien wytrzymać ciśnienie odpowiadające 2-krotnemu ciśnieniu konstrukcyjnemu naboju w 55 °C lub ciśnieniu konstrukcyjnemu naboju w 55 °C powiększonemu o 200 kPa, w zależności od tego, które ciśnienie jest wyższe, bez wystąpienia nieszczelności lub zniszczenia. Ciśnienie, przy którym przeprowadzane jest to badanie, w badaniach odporności na uderzenie przy swobodnym spadku i w badaniach na cykliczne napełnianie i opróżnianie wodoru określane jest jako "minimalne ciśnienie rozrywające obudowy".

Naboje do ogniw paliwowych powinny być napełnione według sposobu określonego przez producenta. Producent powinien dla każdego naboju do ogniw paliwowych udostępnić następujące informacje:

a) badania przeprowadzane przed pierwszym i ponownym napełnieniem naboju do ogniwa paliwowego;

b) zalecane środki ostrożności i możliwe zagrożenia;

c) metody dla określenia, kiedy osiągnięto napełnienie nominalne;

d) minimalny i maksymalny zakres ciśnień;

e) minimalny i maksymalny zakres temperatur, i

f) przepisy szczególne, które należy spełnić przed pierwszym i ponownym napełnieniem, włącznie z rodzajem wyposażenia stosowanym dla pierwszego i ponownego napełnienia.

Naboje do ogniw paliwowych powinny być tak zaprojektowane i zbudowane, aby uniemożliwić wyciek paliwa w normalnych warunkach przewozu. Każdy wzór konstrukcyjny naboju, włącznie z nabojami będącymi częściami składowymi ogniwa paliwowego, powinien być poddany z wynikiem pozytywnym następującym badaniom:

Badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku

Badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku z wysokości 1,8 m na niesprężystą powierzchnię w 4 różnych ustawieniach:

a) pionowo na koniec zawierający zawór odcinający;

b) pionowo na koniec przeciwny do zaworu odcinającego

c) poziomo na skierowany ku górze przebijak o średnicy 38 mm, i

d) pod kątem 45° na koniec zawierający zawór odcinający.

Nie powinna być stwierdzona nieszczelność, przy użyciu roztworów zmydlających lub innych równoważnych środków, w każdym miejscu możliwej nieszczelności, jeżeli nabój jest napełniony do swojego nominalnego ciśnienia napełnienia. Nabój do ogniw paliwowych powinien poddany być ostatecznie zniszczeniu pod ciśnieniem hydrostatycznym. Uzyskane ciśnienie rozerwania powinno przekroczyć 85% minimalnego ciśnienia rozrywającego obudowy.

Badanie odporności na działanie ognia

Nabój do ogniw paliwowych napełniony wodorem do pojemności nominalnej powinien być poddany badaniu odporności na działanie ognia. Na tej podstawie stwierdza się, że wzór konstrukcyjny naboju, mogący zawierać urządzenie odpowietrzające, wytrzymuje badanie odporności na działanie ognia, jeżeli:

a) ciśnienie wewnętrzne naboju spadnie do 0 bar nadciśnienia, bez zniszczenia naboju, lub

b) nabój wytrzyma działanie ognia przez co najmniej 20 minut, bez zniszczenia.

Badanie odporności na cykliczne napełnianie i opróżnianie wodoru

Przez to badanie powinno być udowodnione, że konstrukcyjna wartość graniczna obciążeń naboju do ogniw paliwowych nie będzie przekroczona podczas używania.

Nabój do ogniw paliwowych powinien być cyklicznie napełniany od co najwyżej 5% do co najmniej 95% nominalnej pojemności wodoru i opróżniany do co najwyżej 5% nominalnej pojemności wodoru. Podczas napełniania powinno być osiągane nominalne ciśnienie napełnienia, a temperatura powinna zawierać się w zakresie temperatur roboczych. Cykliczne napełnianie i opróżnianie powinno być powtórzone co najmniej 100 razy.

Po cyklicznym badaniu nabój do ogniw paliwowych powinien być napełniony i powinna być zmierzona pojemność wodna wyparta przez nabój. Na tej podstawie stwierdza się, że wzór konstrukcyjny naboju spełnił badanie cyklicznego napełniania i opróżniania, jeżeli pojemność wodna wyparta przez nabój cyklicznie napełniany i opróżniany nie przekracza pojemności wodnej wypartej przez nabój niepoddany cyklicznemu napełnianiu i opróżnianiu, napełniony do 95% pojemności nominalnej i pod ciśnieniem 75% minimalnego ciśnienia rozrywającego obudowy.

Badanie szczelności podczas wytwarzania

Każdy nabój do ogniw paliwowych powinien być sprawdzony na szczelność w 15 °C ± 5 °C, w trakcie obciążenia go ciśnieniem do jego ciśnienia nominalnego. Nie powinno być nieszczelności, stwierdzonej przez zastosowanie roztworu zmydlającego lub innego równoważnego środka w każdym miejscu możliwej nieszczelności.

Każdy nabój do ogniw paliwowych powinien być trwale oznakowany następującymi informacjami:

a) nominalnym ciśnieniem napełnienia, w MPa;

b) numerem seryjnym naboju do ogniw paliwowych nadanym przez producenta lub jednorazowo nadawanym numerem identyfikacyjnym; i

c) datą upływu ważności bazującą na maksymalnym okresie trwałości (rok w postaci 4 cyfr i miesiąc w postaci 2 cyfr).

340 Zestawy chemiczne testowe, zestawy pierwszej pomocy i żywice poliestrowe w zestawie, zawierające w opakowaniu wewnętrznym towary niebezpieczne w ilościach nieprzekraczających ilości granicznych dla ilości wyłączonych stosowanych dla pojedynczych materiałów, podanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 7b, mogą być przewożone zgodnie z przepisami działu 3.5. Pomimo, że materiały klasy 5.2 w dziale 3.2 tabela A kolumna 7b nie są dopuszczone jako ilości wyłączone, to są one dopuszczone w takich zestawach i przyporządkowane są do kodu E2 (patrz 3.5.1.2).

341 (zarezerwowany)

342 Naczynia wewnętrzne ze szkła (jak ampułki lub kapsułki) przewidziane tylko do użycia w urządzeniach sterylizujących, jeżeli zawierają mniej niż 30 ml tlenku etylenu na opakowanie wewnętrzne i maksimum 300 ml na opakowanie zewnętrzne, powinny być przewożone według przepisów działu 3.5 niezależnie od kodu E0 w dziale 3.2 tabela A kolumna 7b, pod warunkiem, że:

a) po napełnieniu zostanie potwierdzona szczelność każdego naczynia wewnętrznego ze szkła, przez zanurzenie naczynia ze szkła w gorącej kąpieli wodnej o takiej temperaturze i na taki czas, aby zapewnić, że będzie osiągnięte ciśnienie wewnętrzne odpowiadające ciśnieniu pary tlenku etylenu w temperaturze 55 °C. Naczynia wewnętrzne ze szkła wykazujące przy tym badaniu nieszczelność, zdeformowanie lub inne usterki, nie powinny być przewożone według tego przepisu specjalnego.

b) dodatkowo do opakowania wymaganego w 3.5.2, każde naczynie wewnętrzne ze szkła wkłada się do szczelnego worka z tworzywa sztucznego zgodnego z tlenkiem etylenu i będącego w stanie pomieścić zawartość naczynia wewnętrznego ze szkła w przypadku jego rozbicia lub nieszczelności, i

c) każde naczynie wewnętrzne ze szkła chroni się za pomocą środka (np. tulejki ochronne, materiał wyściełający) zapobiegającego przebiciu worka z tworzywa sztucznego w przypadku uszkodzenia opakowania (np. przez zgniecenie).

343 Ta pozycja obowiązuje dla ropy naftowej surowej zawierającej siarkowodór w stężeniu wystarczającym, aby gazy ulatniające się z ropy naftowej surowej stworzyły zagrożenie przy wdychaniu. Przyporządkowana grupa pakowania powinna być określona w zależności od zagrożenia zapalnością i zagrożenia przy wdychaniu, zgodnie ze stopniem zagrożenia.

344 Powinny być spełnione przepisy 6.2.6.

345 Ten gaz zawarty w otwartym naczyniu kriogenicznym o pojemności maksimum 1 litr i podwójnych ściankach, które posiada próżnię pomiędzy wewnętrzną i zewnętrzną ścianką (izolacja próżniowa), nie podlega przepisom RID, pod warunkiem, że każde naczynie będzie przewożone w opakowaniu zewnętrznym z wystarczającym materiałem wyściełającym lub materiałem pochłaniającym, aby ochronić je przed uszkodzeniem przez uderzenie.

346 Naczynia kriogeniczne otwarte, odpowiadające przepisom instrukcji pakowania P203 z 4.1.4.1 i niezawierające innych towarów niebezpiecznych za wyjątkiem UN 1977 AZOT SKROPLONY SCHŁODZONY całkowicie wchłonięty przez materiał porowaty, nie podlegają innym przepisom RID.

347 Ta pozycja powinna być używana tylko wtedy, jeżeli wyniki badań serii 6 d) Podręcznika badań i kryteriów wskazują, że wszystkie zagrożenia wynikające z działania będą ograniczone do wnętrza sztuki przesyłki.

348 Akumulatory wyprodukowane po 31 grudnia 2011 r. powinny być oznakowane na obudowie zewnętrznej wartością energii nominalnej w watogodzinach (Wh).

349 Mieszaniny podchlorynów z solą amonową nie są dopuszczone do przewozu. UN 1791 PODCHLORYN, ROZTWÓR jest materiałem klasy 8.

350 Bromian amonu i jego roztwory wodne oraz mieszaniny bromianu z solą amonu nie są dopuszczone do przewozu.

351 Chloran amonu i jego roztwory wodne oraz mieszaniny chloranu z solą amonu nie są dopuszczone do przewozu.

352 Chloryn amonu i jego roztwory wodne oraz mieszaniny chlorynu z solą amonu nie są dopuszczone do przewozu.

353 Nadmanganian amonu i jego roztwory wodne oraz mieszaniny nadmanganianu z solą amonu są nie dopuszczone do przewozu.

354 Ten materiał jest trujący przy wdychaniu.

355 Butle z tlenem dla celów ratunkowych przewożone pod tą pozycją powinny zawierać wbudowane naboje wyzwalające (naboje z urządzeniem uruchamiającym podklasy 1.4 grupa zgodności С lub S), bez zmieniania przez to zaklasyfikowania do klasy 2, pod warunkiem, że ilość całkowita deflagrującego materiału wybuchowego na butlę z tlenem nie przekracza 3,2 g. Butle gotowe do przewozu z wbudowanymi nabojami powinny być zaopatrzone w skuteczne urządzenia dla ochrony przed niezamierzonym zadziałaniem.

356 Systemy magazynowania w wodorkach metali wbudowane do wagonów, pojazdów, statków, samolotów lub w gotowe podzespoły, lub przeznaczone do wbudowania w wagony, pojazdy, statki lub samoloty, przed przyjęciem do przewozu powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą państwa producenta ⁵² . Dokument przewozowy powinien zawierać informację, że sztuka przesyłki została uznana przez władzę właściwą państwa producenta ⁵³ , lub razem z każdą przesyłką powinna być przewożona kopia zatwierdzenia przez władzę właściwą państwa producenta ⁵⁴ .

357 Ropa naftowa surowa zawierająca siarkowodór w stężeniu wystarczającym, aby gazy ulatniające się z ropy naftowej surowej stworzyły zagrożenie przy wdychaniu, powinna być nadawana pod pozycją UN 3494 ROPA NAFTOWA ZASIARCZONA ZAPALNA TRUJĄCA.

358 Roztwór nitrogliceryny w alkoholu zawierający więcej niż 1%, ale nie więcej niż 5% nitrogliceryny, może być zaklasyfikowany do klasy 3 do UN 3064, pod warunkiem że spełnione są wszystkie wymagania instrukcji pakowania P300 z 4.1.4.1.

359 Roztwór nitrogliceryny w alkoholu zawierający więcej niż 1%, ale nie więcej niż 5% nitrogliceryny, powinien być zaklasyfikowany do klasy 1 do UN 0144, jeżeli nie są spełnione wszystkie wymagania instrukcji pakowania P300 z 4.1.4.1,

360 Pojazdy zasilane tylko bateriami litowo-metalicznymi lub bateriami jonowo-litowymi powinny być zaklasyfikowane do UN 3171 pojazd akumulatorowy.

361 Ta pozycja odnosi się do kondensatorów dwuwarstwowych o zdolności do magazynowania energii większej niż 0,3 Wh. Kondensatory o zdolności magazynowania energii 0,3 Wh lub mniejszej nie podlegają przepisom RID. Jako zdolność do magazynowania energii rozumie się energię zgromadzoną przez kondensator, obliczoną przy nominalnym napięciu i nominalnej pojemności. Wszystkie kondensatory, do których stosuje się tą pozycję, włącznie z kondensatorami zawierającymi elektrolit niespełniający kryteriów jakiejkolwiek klasy dla towarów niebezpiecznych, powinny spełniać następujące wymagania:

a) Kondensatory niewbudowane do urządzeń, powinny być przewożone w stanie nienaładowanym. Kondensatory wbudowane do urządzeń powinny być przewożone albo w stanie nienaładowanym albo powinny być chronione przed zwarciem;

b) Każdy kondensator powinien być chroniony podczas przewozu przed potencjalnym zagrożeniem wskutek zwarcia w następujący sposób:

(i) jeżeli zdolność do magazynowania energii kondensatora wynosi maksimum 10 Wh lub jeżeli zdolność do magazynowania energii każdego kondensatora w module wynosi maksimum 10 Wh, to kondensator lub moduł powinien być chroniony przed zwarciem, lub powinien być wyposażony w metalowy łącznik biegunów; i

(ii) jeżeli zdolność do magazynowania energii kondensatora wynosi więcej niż 10 Wh lub jeżeli zdolność do magazynowania energii każdego kondensatora w module wynosi więcej niż 10 Wh, to kondensator lub moduł powinien wyposażony w metalowy łącznik biegunów.

c) Kondensatory zawierające towary niebezpieczne powinny być tak zaprojektowane, aby wytrzymywały różnicę ciśnień 95 kPa;

d) Kondensatory powinny być tak zaprojektowane i zbudowane, aby ciśnienie powstające w trakcie używania, było bezpiecznie zmniejszone przez zawór lub ustalone miejsce przelewu w obudowie. Każdy wyciek powstały przez zawór powinien być utrzymany w opakowaniu lub w wyposażeniu w którym kondensator jest wbudowany; i

e) Kondensatory powinny być oznakowane wartością zdolności do magazynowania energii w Wh.

Kondensatory zawierające elektrolit niespełniający kryteriów klasyfikacyjnych do jakiejkolwiek klasy towarów niebezpiecznych, włącznie z wbudowanymi w wyposażeniu, nie podlegają innym przepisom RID.

Kondensatory zawierające elektrolit spełniający kryteria klasyfikacyjne do jakiejkolwiek klasy towarów niebezpiecznych, o zdolności do magazynowania energii maksymalnie 10 Wh, nie podlegają innym przepisom RID, jeżeli niezapakowane wytrzymają test na spadek z wysokości 1,2 m na sztywną powierzchnię, bez utraty zawartości.

Kondensatory zawierające elektrolit spełniający kryteria klasyfikacyjne do jakiejkolwiek klasy towarów niebezpiecznych, które nie są wbudowane do wyposażenia i o zdolności do magazynowania energii większej niż 10 Wh, podlegają przepisom RID

Kondensatory wbudowane w wyposażenie i zawierające elektrolit spełniający kryteria klasyfikacyjne do jakiejkolwiek klasy towarów niebezpiecznych, nie podlegają innym przepisom RID pod warunkiem, że wyposażenie mające odpowiednią wytrzymałość i budowę do jego przewidzianego użytkowania jest zapakowane w mocne opakowanie zewnętrzne wykonane z odpowiedniego materiału; opakowanie zewnętrzne powinno być tak zbudowane, aby zminimalizować niezamierzone zadziałanie kondensatorów w trakcie przewozu. Duże odporne wyposażenie zawierające kondensatory może być nadawane do przewozu niezapakowane lub na paletach, jeżeli kondensatory są chronione przez to wyposażenie w taki sposób, jakby były zapakowane.

Uwaga. Kondensatory posiadające napięcie szczątkowe wynikające z ich konstrukcji (np. kondensatory asymetryczne), nie podlegają pod tą pozycję.

362 (zarezerwowany)

363 Ta pozycja dotyczy także paliw ciekłych, z wyjątkiem takich, które są wyłączone zgodnie z 1.1.3.3, ale są w ilościach większych niż podane w dziale 3.2 tabela A kolumna 7a, w zbiornikach będących częścią urządzenia lub maszyny (np. generatory, kompresory, podgrzewacze, itd.) jako ich oryginalna część. Nie podlegają pozostałym przepisom RID, jeżeli spełnione są następujące przepisy:

a) zbiorniki spełniają przepisy budowy władzy właściwej państwa producenta ⁵⁵ ;

b) wszystkie zawory lub otwory (np. urządzenia wentylacyjne) w zbiorniku zawierającym towary niebezpieczne, są zamknięte podczas przewozu;

c) maszyna lub urządzenie jest ustawione w sposób zapobiegający niezamierzonemu uwolnieniu towaru niebezpiecznego, i jest zamocowane w sposób minimalizujący przemieszczenia w czasie przewozu, mogące spowodować zmianę położenia lub uszkodzenie;

d) jeżeli zbiornik ma pojemność większą niż 60 litrów, ale nie większą niż 450 litrów, to maszynę lub urządzenie oznakowuje się nalepkami ostrzegawczymi na zewnętrznej powierzchni zgodnie z 5.2.2, a jeżeli ma pojemność większą niż 450 litrów, ale nie większą niż 1500 litrów, to maszynę lub urządzenie oznakowuje się nalepkami ostrzegawczymi na wszystkich 4 zewnętrznych stronach zgodnie z 5.2.2, i

e) jeżeli zbiornik ma pojemność większą niż 1500 litrów, to maszynę lub urządzenie oznakowuje się dużymi nalepkami ostrzegawczymi na wszystkich 4 zewnętrznych stronach zgodnie z 5.3.1.1.1, stosuje się wymagania z 5.4.1 i dokument przewozowy zawiera informację:

"Przewóz zgodny z przepisem specjalnym 363".

364 Ten przedmiot może być przewożony zgodnie z działem 3.4 tylko wtedy, gdy sztuka przesyłki przygotowana jak do przewozu jest w stanie spełnić wymagania Podręcznika badań i kryteriów części I badania serii 6d) zgodnie z wymaganiami władzy właściwej.

365 Dla wyprodukowanych instrumentów i przedmiotów zawierających rtęć, patrz UN 3506.

366 Wyprodukowane instrumenty i przedmioty zawierające maksimum 1 kg rtęci nie podlegają RID.

367 - 499 (zarezerwowane)

500 (skreślony)

501 Naftalen stopiony - patrz UN 2304.

502 UN 2002 CELULOID, ODPAD oraz UN 2006 TWORZYWA SZTUCZNE NA BAZIE NITROCELULOZY SAMONAGRZEWAJĄCE SIĘ, I.N.O., są materiałami klasy 4.2.

503 Fosfor biały stopiony - patrz UN 2447.

504 UN 1847 SIARCZEK POTASU HYDRATYZOWANY zawierający co najmniej 30% wody krystalizacyjnej, UN 1849 SIARCZEK SODU HYDRATYZOWANY, zawierający co najmniej 30% wody krystalizacyjnej i UN 2949 WODOROSIARCZEK SODU, zawierający co najmniej 25% wody krystalizacyjnej, są materiałami klasy 8.

505 UN 2004 AMIDEK MAGNEZU jest materiałem klasy 4.2.

506 Metale ziem alkalicznych i stopy metali ziem alkalicznych w postaci piroforycznej są materiałami klasy 4.2.

UN 1869 MAGNEZ LUB STOPY MAGNEZU, zawierające więcej niż 50% magnezu w granulkach, wiórach, taśmach, są materiałami klasy 4.1.

507 UN 3048 FOSFOREK GLINU - PESTYCYD z dodatkami hamującymi wydzielanie gazów zapalnych trujących, jest materiałem klasy 6.1.

508 UN 1871 WODOREK TYTANU i UN 1437 WODOREK CYRKONU są materiałami klasy 4.1. UN 2870 BOROWODOREK GLINU jest materiałem klasy 4.2.

509 UN 1908 CHLORYN, ROZTWÓR jest materiałem klasy 8.

510 UN 1755 KWAS CHROMOWY, roztwór jest materiałem klasy 8.

511 UN 1625 AZOTAN RTĘCI (II), UN 1627 AZOTAN RTĘCI (I) i UN 2727 AZOTAN TALU są materiałami klasy 6.1. Azotan toru stały, azotan uranylu heksahydrat, roztwór i azotan uranylu stały, są materiałami klasy 7.

512 UN 1730 PENTACHLOREK ANTYMONU CIEKŁY, UN 1731 PENTACHLOREK ANTYMONU, ROZTWÓR, UN 1732 PENTAFLUOREK ANTYMONU i UN 1733 TRICHLOREK ANTYMONU są materiałami klasy 8.

513 UN 0224 AZYDEK BARU SUCHY LUB ZWILŻONY, zawierający mniej niż 50% masowych wody nie jest dopuszczony do przewozu koleją. UN 1571 AZYDEK BARU ZWILŻONY, zawierający co najmniej 50% masowych wody jest materiałem klasy 4.1, UN 1854 STOPY BARU PIROFORYCZNE są materiałami klasy 4.2, UN 1445 CHLORAN BARU, UN 1446 AZOTAN BARU, UN 1447 NADCHLORAN BARU STAŁY, UN 1448 NADMANGANIAN BARU, UN 1449 NADTLENEK BARU, UN 2719 BROMIAN BARU, UN 2741 PODCHLORYN BARU, zawierający więcej niż 22% aktywnego chloru. UN 3405 CHLORAN BARU, ROZTWÓR i UN 3406 NADCHLORAN BARU, ROZTWÓR są materiałami klasy 5.1, UN 1565 CYJANEK BARU i UN 1884 TLENEK BARU są materiałami klasy 6.1.

514 UN 2464 AZOTAN BERYLU jest materiałem klasy 5.1.

515 UN 1581 CHLOROPIKRYNA I BROMEK METYLU, MIESZANINA i UN 1582 CHLOROPIKRYNA I CHLOREK METYLU, MIESZANINA, są materiałami klasy 2.

516 UN 1912 CHLOREK METYLU I DICHLOROMETAN, MIESZANINA, są materiałami klasy 2.

517 UN 1690 FLUOREK SODU STAŁY, UN 1812 FLUOREK POTASU STAŁY, UN 2505 FLUOREK AMONU, UN 2674 FLUOROKRZEMIAN SODU, UN 2856 FLUOROKRZEMIANY, I.N.O., UN 3415 FLUOREK SODU, ROZTWÓR i UN 3422 FLUOREK POTASU, ROZTWÓR są materiałami klasy 6.1.

518 UN 1463 TRITLENEK CHROMU BEZWODNY jest materiałem klasy 5.1.

519 UN 1048 BROMOWODÓR BEZWODNY jest materiałem klasy 2.

520 UN 1050 CHLOROWODÓR BEZWODNY jest materiałem klasy 2.

521 Chloryny i podchloryny stałe są materiałami klasy 5.1.

522 UN 1873 kwas nadchlorowy, roztwór wodny, zawierający więcej niż 50% lecz maksymalnie 72% masowych kwasu jest materiałem klasy 5.1. Roztwory kwasu nadchlorowego zawierające ponad 72% masowych kwasu albo mieszaniny kwasu nadchlorowego z cieczami innymi niż woda, nie są dopuszczone do przewozu.

523 UN 1382 SIARCZEK POTASU BEZWODNY i UN 1385 SIARCZEK SODU BEZWODNY oraz ich hydraty zawierające mniej niż 30% wody krystalizacyjnej, a także UN 2318 wodorosiarczek sodu, zawierający mniej niż 25% wody krystalizacyjnej, są materiałami klasy 4.2.

524 UN 2858 CYRKON SUCHY o grubości co najmniej 18 μm jest materiałem klasy 4.1.

525 Roztwory cyjanków nieorganicznych o całkowitej zawartości jonów cyjankowych powyżej 30%, powinny być klasyfikowane do grupy pakowania I, roztwory o całkowitej zawartości jonów cyjankowych powyżej 3% i maksymalnie 30%, do grupy pakowania II, a roztwory o całkowitej zawartości jonów cyjankowych powyżej 0,3% i maksymalnie 3%, do grupy pakowania II.

526 UN 2000 CELULOID jest przedmiotem klasy 4.1.

527 (zarezerwowany)

528 UN 1353 WŁÓKNA LUB TKANINY IMPREGNOWANE SŁABO ZNITROWANĄ CELULOZĄ, nieulegające samonagrzewaniu, są przedmiotami klasy 4.1.

529 UN 0135 PIORUNIAN RTĘCI ZWILŻONY nie jest dopuszczony do przewozu koleją. Chlorek rtęci (I) (kalomel) jest materiałem klasy 9 (UN 3077).

530 UN 3293 HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY, zawierający maksymalnie 37% masowych hydrazyny, jest materiałem klasy 6.1.

531 Mieszaniny o temperaturze zapłonu poniżej 23 °C i zawierające więcej niż 55% nitrocelulozy, o dowolnej zawartości azotu lub zawierające maksymalnie 55% nitrocelulozy o zawartości azotu 12,6% masowych w suchej masie, są materiałami klasy 1 (patrz UN 0340 lub 0342) lub klasy 4.1.

532 UN 2672 AMONIAK, ROZTWÓR zawierający co najmniej 10% lecz maksymalnie 35% amoniaku jest materiałem klasy 8.

533 UN 1198 FORMALDEHYD, ROZTWÓR ZAPALNY jest materiałami klasy 3. Formaldehyd, roztwór niepalny, zawierający mniej niż 25% formaldehydu, nie podlega RID.

534 Pomimo, że benzyna może w niektórych warunkach klimatycznych mieć prężność pary w 50 °C powyżej 110 kPa (1,10 bar) do maksymalnie 150 kPa (1,50 bar), to nadal powinna być zaklasyfikowana do materiałów mających prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa (1,1 bar).

535 UN 1469 AZOTAN OŁOWIU, UN 1470 NADCHLORAN OŁOWIU STAŁY i UN 3408 NADCHLORAN OŁOWIU, ROZTWÓR są materiałami klasy 5.1.

536 Naftalen, stały - patrz UN 1334.

537 UN 2869 TRICHLOREK TYTANU, MIESZANINA niepiroforyczna jest materiałem klasy 8.

538 Siarka (w stanie stałym) - patrz UN 1350.

539 Roztwory izocyjanianów o temperaturze zapłonu 23 °C lub powyżej są materiałem klasy 6.1.

540 UN 1326 HAFN, PROSZEK ZWILŻONY, UN 1352 TYTAN, PROSZEK ZWILŻONY lub UN 1358 CYRKON, PROSZEK ZWILŻONY, zawierające więcej niż 25% wody, są materiałami klasy 4.1.

541 Mieszaniny nitrocelulozy o zawartości wody, alkoholu lub plastyfikatora niższej niż ustalona wartość, są materiałami klasy 1.

542 Talk zawierający tremolit i/lub aktynolit jest objęty tą pozycją.

543 UN 1005 AMONIAK BEZWODNY, UN 3318 AMONIAK, ROZTWÓR W WODZIE, zawierający więcej niż 50% amoniaku i UN 2073 amoniak roztwór w wodzie, zawierający więcej niż 35% lecz maksymalnie 50% amoniaku, są materiałami klasy 2. Roztwór amoniaku zawierający maksymalnie 10% amoniaku nie podlega RID.

544 UN 1032 DIMETYLOAMINA, UN 1036 ETYLOAMINA, UN 1061 METYLOAMINA BEZWODNA i UN 1083 TRIMETYLAMINA BEZWODNA są materiałami klasy 2.

545 UN 0401 SIARCZEK DIPIKRYLU ZWILŻONY, zawierający mniej niż 10% masowych wody jest materiałem klasy 1.

546 UN 2009 CYRKON SUCHY, w postaci blach, taśm lub spiral, cieńszych niż 18µm, jest materiałem klasy 4.2. Cyrkon suchy, blachy, taśmy lub spirale o grubsze niż 254 µm, nie podlega RID.

547 UN 2210 MANEB lub UN 2210 MANEB, PREPARATY, w postaci podatnej na samonagrzewanie są materiałami klasy 4.2.

548 Chlorosilany, które w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne, są materiałami klasy 4.3.

549 Chlorosilany o temperaturze zapłonu poniżej 23 °C i które w zetknięciu z wodą nie wydzielają gazów zapalnych, są materiałami klasy 3. Chlorosilany o temperaturze zapłonu ponad 23 °C i które w zetknięciu z wodą nie wydzielają gazów zapalnych, są materiałami klasy 8.

550 UN 1333 CER w płytach, sztabach lub prętach, jest materiałem klasy 4.1.

551 Roztwory tych izocyjanianów mające temperaturę zapłonu poniżej 23 °C są materiałami klasy 3.

552 Metale i stopy metali sproszkowane lub w innej postaci zapalnej, podatne na samozapalenie, są materiałami klasy 4.2. Metale i stopy metali sproszkowane lub w innej postaci, które w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne, są materiałami klasy 4.3.

553 Ta mieszanina nadtlenku wodoru i kwasu nadoctowego, stabilizowana, nie może podczas badania laboratoryjnego (patrz Podręcznik badań i kryteriów, część II, rozdział 20), ani detonować, ani ulegać deflagracji, ani wykazywać efektów podczas ogrzewania pod zamknięciem, ani wykazywać energii wybuchu. Preparat powinien być termicznie stabilny (temperatura samoprzyspieszająccgo się rozkładu 60 °C lub wyższa dla sztuki przesyłki 50 kg), a dla cieczy zgodnych z kwasem nadoctowym powinno być zastosowane odczulanie. Preparaty niespełniające tych kryteriów są uważane za materiały klasy 5.2 [patrz Podręcznik badań i kryteriów, część II rozdział 20.4.3 g)].

554 Wodorki metali, które w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne, są materiałami klasy 4.3, UN 2870 BOROWODOREK GLINU lub UN 2870 BOROWODOREK GLINU W URZĄDZENIACH, są materiałami klasy 4.2.

555 Pyły i proszki metali, nietrujące, w postaci niepodatnej na samozapalenie, które jednakże w zetknięciu z wodą wydzielają gazy zapalne, są materiałami klasy 4.3.

556 Związki metaloorganiczne i ich roztwory, które są samozapalne, są materiałami klasy 4.2. Roztwory zapalne związków metaloorganicznych w takich stężeniach, że w zetknięciu z wodą nie wydzielają się gazy zapalne w niebezpiecznych ilościach, ani nie ulegają samozapaleniu, są materiałami klasy 3.

557 Pyły i proszki metali w postaci piroforycznej są materiałami klasy 4.2.

558 Metale i stopy metali w postaci piroforycznej są materiałami klasy 4.2. Metale i stopy metali, które w zetknięciu z wodą nie wydzielają gazów zapalnych i nie są piroforyczne lub samozapalne, ale które ulegają łatwo zapaleniu, są materiałami klasy 4.1.

559 (skreślony)

560 Materiał podgrzany ciekły, i.n.o. (włącznie ze stopionym metalem i stopioną solą) o temperaturze równej lub powyżej 100 °C i w przypadku materiałów mających temperaturę zapłonu, o temperaturze poniżej tej temperatury zapłonu, jest materiałem klasy 9 (UN 3257).

561 Chloromrówczany o dominujących właściwościach żrących są materiałami klasy 8.

562 Związki metaloorganiczne samozapalne są materiałami klasy 4.2. Związki metaloorganiczne reagujące z wodą, zapalne, są materiałami klasy 4.3.

563 UN 1905 KWAS SELENOWY jest materiałem klasy 8.

564 UN 2443 TLENOTRICHLOREK WANADU, UN 2444 TETRACHLOREK WANADU i UN 2475 TRICHLOREK WANADU, są materiałami klasy 8.

565 Odpady bliżej nieokreślone pochodzące z leczenia medycznego/weterynaryjnego ludzi/zwierząt lub z badań biologicznych, które zawierają materiały klasy 6.2, powinny być zaklasyfikowane do tej pozycji. Odkażone odpady szpitalne lub odpady powstałe w wyniku badań biologicznych, które zawierają materiały zakaźne, nie podlegają przepisom klasy 6.2.

566 UN 2030 HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY, zawierający więcej niż 37% masowych hydrazyny jest materiałem klasy 8.

567 (skreślony)

568 UN 0224 AZYDEK BARU o zawartości wody niżej niż ustalona granica jest materiałem klasy 1 i nie jest dopuszczony do przewozu koleją.

569-

579 (zarezerwowane)

580 Wagony-cysterny, wagony specjalistyczne i wagony z wyposażeniem specjalnym dla przewozu luzem powinny mieć na obu bokach oznakowanie wymienione pod 5.3.3. Kontenery-cysterny, cysterny przenośne, kontenery specjalne i kontenery z wyposażeniem specjalnym do przewozu luzem powinny być zaopatrzone w takie same oznakowanie na każdej stronie.

581 Pozycja ta obejmuje mieszaniny metyloacetylenu i propadienu z węglowodorami, które jako:

- mieszanina P1 zawierają maksymalnie 63% objętościowych metyloacetylenu i propadienu oraz maksymalnie 24% objętościowych propanu i propenu, przy czym zawartość procentowa węglowodorów nasyconych C4 musi wynosić co najmniej 14% objętościowych;

- mieszanina P2 zawierają maksymalnie 48% objętościowych metyloacetylenu i propadienu oraz maksymalnie 50% objętościowych propanu i propenu, przy czym zawartość procentowa węglowodorów nasyconych C4 powinna wynosić co najmniej 5% objętościowych;

oraz mieszaniny propadienu z 1% do 4% metyloacetylenu.

Dla zgodności z przepisami dotyczącymi zapisu w liście przewozowym (5.4.1.1), zamiast technicznego określenia można w danym wypadku zastosować określenie "mieszanina P1" lub "mieszanina P2".

582 Pozycja ta obejmuje mieszaniny gazów oznaczone R.., które jako:

mieszanina F1 - mają prężność pary w 70 °C maksymalnie 1,3 MPa (13 bar) oraz gęstość w 50°C odpowiadającą co najmniej gęstości dichlorofluorometanu (1,30 kg/l);

mieszanina F2 - mają prężność pary w 70 °C maksymalnie 1,9 MPa (19 bar) oraz gęstość w 50 °C odpowiadającą co najmniej gęstości dichlorodifluorometanu (1,21 kg/l);

mieszanina F3 - mają prężność pary w 70 °C maksymalnie 3 MPa (30 bar) oraz gęstość w 50 °C odpowiadającą co najmniej gęstości chlorodifluorometanu (1,09 kg/l);

Uwaga. Trichlorofluorometan (gaz chłodniczy R 11), 1,1,2-trichloro-1,2,2-trifluoroetan (gaz chłodniczy R 113), 1,1,1-trichloro-2,2,2-trifluoroetan (gaz chłodniczy R 113а), 1-chloro-1,2,2-trifluoroetan (gaz chłodniczy R 133) i 1-chloro-1,1,2-trifluoroetan (gaz chłodniczy R 133b) nie są materiałami klasy 2. Mogą być jednak wprowadzane do składu mieszanin F1 do F3.

Dla zgodności z przepisami dotyczącymi zapisu w liście przewozowym (5.4.1.1), zamiast technicznego określenia można w danym wypadku zastosować określenie "mieszanina F1" lub "mieszanina F3.

583 Pozycja ta obejmuje między innymi mieszaniny, które jako:

mieszanina A:

mają w 70 °C prężność pary maksymalnie 1,1 MPa (11 bar) i gęstość w 50 °C minimum 0,525 kg/l;

mieszanina А01:

mają w 70 °C prężność pary maksymalnie 1,6 MPa (16 bar) i gęstość w 50 °C minimum 0,516 kg/l;

mieszanina A02:

mają w 70 °C prężność pary maksymalnie 1,6 MPa (16 bar) i gęstość w 50 °C minimum 0,505 kg/l;

mieszanina A0:

mają w 70 °C prężność pary maksymalnie 1,6 MPa (16 bar) i gęstość w 50 °C minimum 0,495 kg/l;

mieszanina A1:

mają w 70 °C prężność pary maksymalnie 2,1 MPa (21 bar) i gęstość w 50 °C minimum 0,485 kg/l;

mieszanina В1:

mają w 70 °C prężność pary maksymalnie 2,6 MPa (26 bar) i gęstość w 50 °C minimum 0,474 kg/l;

mieszanina B2:

mają w 70 °C prężność pary maksymalnie 2,6 MPa (26 bar) i gęstość w 50 °C minimum 0,463 kg/l;

mieszanina B:

mają w 70 °C prężność pary maksymalnie 2,6 MPa (26 bar) i gęstość w 50 °C minimum 0,450 kg/l;

mieszanina C:

mają prężność pary w 70 °C maksymalnie 3,1 MPa (31 bar) i gęstość w 50 °C minimum 0,440 kg/l;

Dla zgodności z przepisami dotyczącymi zapisu w dokumencie przewozowym (5.4.1.1), zamiast technicznego określenia można w danym wypadku zastosować określenie:

- "mieszanina A" lub "butan",

- "mieszanina A01" lub "butan",

- "mieszanina A02" lub "butan",

- "mieszanina A0" lub "butan",

- "mieszanina A1",

- "mieszanina В1",

- "mieszanina B2",

- "mieszanina B",

- "mieszanina C" lub "propan"

Przy przewozie w zbiornikach nazwy handlowe butan i propan mogą być zastosowane tylko dodatkowo.

584 Gaz ten nie podlega RID, jeżeli:

- w stanie gazowym zawiera maksymalnie 0,5% powietrza,

- zawarty jest w metalowych kapsułkach (nabojach - ang. sodor, sparklet), które są wolne od defektów mogących zmniejszyć ich wytrzymałość,

- zapewniona jest szczelność zamknięcia kapsułki,

- kapsułka zawiera maksymalnie 25 g tego gazu,

- kapsułka zawiera maksymalnie 0,75 g tego gazu na cm³ pojemności.

585 Cynober nie podlega RID.

586 Hafn, tytan i cyrkon, proszek powinny zawierać widoczny nadmiar wody. Hafn, tytan i cyrkon, proszek, zwilżone, wytwarzane mechanicznie o rozmiarach cząstek co najmniej 53 µm, wytwarzane chemicznie o rozmiarach cząstek co najmniej 840 µm, nie podlegają RID.

587 Stearynian baru i tytanian baru nie podlegają RID.

588 Bromek glinu i chlorek glinu w stałej uwodnionej formie nie podlegają RID.

589 (skreślony)

590 Chlorek żelaza (III) heksahydrat nie podlega RID.

591 Siarczek ołowiu zawierający maksymalnie 3% wolnego kwasu nie podlega RID.

592 Nieoczyszczone próżne opakowania, włącznie z próżnymi DPPL i opakowaniami dużymi, próżne wagony-cysterny, próżne cysterny odejmowalne, próżne cysterny przenośne, próżne kontenery-cysterny, próżne kontenery małe, które zawierały ten materiał, nie podlegają RID.

593 Gaz ten, przeznaczony do chłodzenia np. próbek medycznych lub biologicznych, jeżeli znajduje się w naczyniach o podwójnych ścianach, spełniających przepisy instrukcji pakowania P203 Przepisy dla otwartych naczyń kriogenicznych - punkt (6) z 4.1.4.1, nie podlega RID, za wyjątkiem podanym w 5.5.3.

594 Następujące przedmioty wyprodukowane i napełnione zgodnie z przepisami krajowymi obowiązującymi w państwie producenta i zapakowane w mocne opakowania zewnętrzne nie podlegają RID:

- UN 1044 GAŚNICE, jeżeli zabezpieczone są przed przypadkowym rozładowaniem;

- UN 3164 PRZEDMIOTY POD CIŚNIENIEM PNEUMATYCZNYM LUB HYDRAULICZNYM zaprojektowane z nadmiarem przeciw obciążeniu przez ciśnienie wewnętrzne gazu, realizowane przez przeniesienie siły, jego sztywność kształtu lub normy wykonawcze.

596 Pigmenty kadmowe, takie jak: siarczki kadmu, sulfoselenki kadmu i sole kadmu wyższych kwasów tłuszczowych (np. stearynian kadmu), nie podlegają RID.

597 Kwas octowy, roztwór zawierający maksymalnie 10% masowych kwasu, nie podlega RID.

598 Następujące przedmioty nie podlegają RID:

a) akumulatory nowe, jeżeli:

- są zabezpieczone przed zsunięciem, upadkiem lub uszkodzeniem;

- są wyposażone w urządzenia nośne, jeżeli nie mogą być spiętrzane na np. paletach;

- nie mają na zewnątrz niebezpiecznych alkalicznych lub kwaśnych pozostałości;

- są zabezpieczone przed zwarciem.

b) akumulatory używane, jeżeli:

- ich obudowy nie są uszkodzone;

- są zabezpieczone przed wyciekiem, zsunięciem, upadkiem lub uszkodzeniem, np. przez spiętrzenie na paletach;

- nie mają na zewnątrz niebezpiecznych alkalicznych lub kwaśnych pozostałości;

- są zabezpieczone przed zwarciem.

Określenie "akumulatory używane" oznacza akumulatory przewożone do odzysku materiałów po zakończeniu ich normalnego użytkowania.

599 (skreślony).

600 Pentatlenek wanadu stopiony i zestalony nie podlega RID.

601 Gotowe produkty farmaceutyczne (leki), które są wyprodukowane i zapakowane w opakowania przeznaczone do sprzedaży detalicznej lub do dystrybucji na użytek osobisty lub domowy, nie podlegają RID.

602 Siarczki fosforu, które zawierają wolny żółty lub biały fosfor, nie są dopuszczone do przewozu.

603 Cyjanowodór bezwodny nieodpowiadający opisowi dla UN 1051 lub UN 1614 nie jest dopuszczony do przewozu. Cyjanowodór (kwas pruski) zawierający mniej niż 3% wody jest stabilny, jeżeli wartość pH wynosi 2,5 ± 0,5, a ciecz jest klarowna i bezbarwna.

604 (skreślony)

605 (skreślony)

606 (skreślony)

607 Mieszaniny azotanu potasu i azotynu sodu z solą amonową nie są dopuszczone do przewozu.

608 (skreślony)

609 Tetranitrometan mający palne zanieczyszczenia nie jest dopuszczony do przewozu.

610 Materiał ten, jeżeli zawiera więcej niż 45% cyjanowodoru, to nie jest dopuszczony do przewozu.

611 Azotan amonu zawierający więcej niż 0,2% materiałów palnych (włącznie z materiałami organicznymi w przeliczeniu na węgiel) nie jest dopuszczony do przewozu, chyba że jest składnikiem materiału lub przedmiotu klasy 1.

612 (zarezerwowany)

613 Roztwór kwasu chlorowego, zawierający więcej niż 10% kwasu lub mieszaniny kwasu chlorowego z cieczą inną niż woda, nie jest dopuszczony do przewozu.

614 2,3,7,8-tetrachlorodibenzo-p-dioksyna (TCDD) w stężeniach uważanych za silnie trujące, zgodnie z kryteriami pod.2.2.61.1, nie jest dopuszczona do przewozu.

615 (zarezerwowany)

616 Materiały zawierające więcej niż 40% ciekłych estrów azotanowych powinny pozytywnie przechodzić badanie na wypacanie wymienione w 2.3.1.

617 Dodatkowy rodzaj materiału wybuchowego oraz jego nazwa handlowa powinny być naniesione na sztukę przesyłki.

618 W naczyniach zawierających buta-1,2-dien, stężenie tlenu w fazie gazowej nie powinno przekraczać 50 ml/m³.

619-

622 (zarezerwowany)

623 UN 1829 TRITLENEK SIARKI powinien być stabilizowany inhibitorem. Tritlenek siarki o czystości co najmniej 99,95%, niestabilizowany (bez inhibitora) nie jest dopuszczony do przewozu w transporcie kolejowym. Tritlenek siarki o czystości co najmniej 99,95%, może być przewożony w zbiornikach w transporcie drogowym bez inhibitora, pod warunkiem, że jego temperatura będzie utrzymywana na poziomie 32,5 °C lub wyższym.

625 Sztuki przesyłki zawierające te przedmioty powinny być oznakowane w następujący sposób: "UN 1950 POJEMNIKI AEROZOLOWE".

626-

631 (zarezerwowany)

632 Materiał ten uważany jest za samozapalny (piroforyczny).

633 Sztuki przesyłki i kontenery małe z tym materiałem powinny być zaopatrzone w następujący napis: "TRZYMAĆ Z DALEKA OD ŹRÓDEŁ ZAPŁONU". Napis ten powinien być podany w języku państwa nadania, a ponadto, jeżeli język ten nie jest językiem angielskim, francuskim, niemieckim lub włoskim, to również w języku angielskim, francuskim, niemieckim lub włoskim, o ile umowy zawarte między państwami uczestniczącymi w przewozie nie stanowią inaczej.

634 (skreślony)

635 Sztuki przesyłki zawierające te przedmioty zaopatruje się tylko wtedy w nalepkę ostrzegawczą nr 9, jeżeli przedmiot jest całkowicie zamknięty w opakowaniu, skrzyni lub w innym środku opakowaniowym w sposób uniemożliwiający szybką identyfikację przedmiotu.

636 a) Ogniwa znajdujące się w wyposażeniu nie mogą podczas przewozu tak rozładować się, że napięcie w obwodzie otwartym spadnie poniżej 2 wolt lub 2/3 napięcia nierozładowanego ogniwa - zależnie od tego, które napięcie jest niższe,

b) Zużyte ogniwa i akumulatory litowe o masie brutto maksimum 500 g każde, luzem lub zawarte w wyposażeniu, gromadzone i przekazywane do przewozu do pośredniego miejsca przerobu w celu utylizacji, razem z innymi zużytymi ogniwami i akumulatorami niezawierającymi litu, nie podlegają innym przepisom RID, jeżeli spełniają następujące warunki:

(i) spełnione są przepisy instrukcji pakowania P903b;

(ii) system zapewnienia jakości jest w stanie zapewnić, że łączna masa ogniw lub akumulatorów na wagon lub kontener wielki nie przekroczy 333 kg;

(iii) sztuki przesyłki są zaopatrzone w napis: "ZUŻYTE AKUMULATORY LITOWE".

637 Mikroorganizmy zmodyfikowane genetycznie i organizmy zmodyfikowane genetycznie są to takie organizmy, które nie są niebezpieczne dla ludzi i zwierząt, ale które mogą zmieniać zwierzęta, rośliny, materiały mikrobiologiczne i ekosystemy w sposób niewystępujący w naturze.

Mikroorganizmy zmodyfikowane genetycznie i organizmy zmodyfikowane genetycznie nie podlegają przepisom RID, jeżeli zostały dopuszczone do użytku przez władze właściwe państwa pochodzenia, tranzytowego lub przeznaczenia ⁵⁶ .

Żywe zwierzęta kręgowe i bezkręgowe nie powinny być używane do przewożenia materiałów zaklasyfikowanych do tego numeru UN, chyba że materiał nie może być przewożony w inny sposób.

638 Materiał ten jest materiałem pokrewnym materiałom samoreaktywnym (patrz 2.2.41.1.19).

639 Patrz 2.2.2.3 kod klasyfikacyjny 2F numer UN 1965 Uwaga 2.

640 Podane w dziale 3.2 tabela A kolumna 2, fizyczne i techniczne właściwości, prowadzą przy przewozie materiału w cysternach RID do przyporządkowania różnych kodów cystern dla jednej i tej samej grupy pakowania.

Dla identyfikacji tych właściwości fizycznych i technicznych przewożonego produktu, tylko przy przewozie w cysternach RID, do obowiązujących informacji w liście przewozowym dodaje się następującą informację:

"przepis specjalny 640X", gdzie "X" jest odpowiednią wielką literą, która jest wskazana w dziale 3.2 tabela A kolumna 6, po powołaniu się na przepis 640.

Informację tę można pominąć w przypadku przewozu w typie cysterny, który odpowiada najbardziej rygorystycznym wymaganiom dla określonej grupy pakowania określonego numeru UN.

642 O ile nie jest to dopuszczone w 1.1.4.2, pozycja ta według Przepisów modelowych ONZ nie może być stosowana dla przewozu roztworu nawozu z wolnym amoniakiem.

643 Asfalt lany nie podlega przepisom klasy 9.

644 Dla przewozu tych materiałów powinny być spełnione następujące warunki:

1. 10% roztwór wodny przewożonego materiału powinien posiadać wartość pH pomiędzy 5 i 7,

2. roztwór niezawierający materiałów palnych w ilości większej niż 0,2% lub związków chloru, w których ilość chloru przekracza 0,02% zawartości.

645 Podany w dziale 3.2 tabela A kolumna 3b kod klasyfikacyjny może być zastosowany tylko wtedy, jeżeli władza właściwa Państwa-Strony RID zatwierdzi go przed przewozem. Zatwierdzenie powinno być w formie pisemnego świadectwa zatwierdzenia klasyfikacji (patrz 5.4.1.2.1 g)) i powinno posiadać indywidualny numer. Jeżeli przyporządkowania do podklasy dokonano według procedury podanej pod 2.2.1.1.7.2, to władza właściwa może wymagać, aby domyślna klasyfikacja została ponownie sprawdzona na podstawie danych z badań serii 6 według Podręcznika badań i kryteriów część I rozdział 16.

646 Węgiel aktywowany parą wodną nie podlega RID.

647 Przewóz octu spirytusowego i kwasu octowego spożywczego, zawierającego maksymalnie 25% masowych czystego kwasu, podlega wyłącznie następującym przepisom:

a) opakowania, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, jak również zbiorniki, powinny być ze stali nierdzewnej lub z tworzywa sztucznego odpornego na korozję spowodowaną octem spirytusowym i kwasem octowym spożywczym;

b) opakowania, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, jak również zbiorniki, powinny być co najmniej raz w roku poddawane kontrolom wizualnym przez właściciela. Wyniki tych kontroli powinny być zarejestrowane i przechowywane co najmniej przez rok. Uszkodzone opakowania, włącznie z DPPL i dużymi opakowaniami, jak również zbiorniki, nie mogą być napełniane;

c) opakowania, włącznie z DPPL i dużymi opakowaniami, jak również zbiorniki, powinny być tak napełniane, aby zawartość nie rozlewała się i nie pozostawała na ich zewnętrznej powierzchni;

d) uszczelnienia i zamknięcia powinny być odporne na działanie octu spirytusowego lub kwasu octowego spożywczego. Opakowania, włącznie z DPPL i dużymi opakowaniami, jak również zbiorniki, powinny być tak szczelnie zamknięte przez pakującego i/lub napełniającego, aby podczas normalnych warunków przewozu ciecz nie wylewała się;

e) opakowania złożone z opakowaniem wewnętrznym ze szkła lub tworzywa sztucznego (patrz 4.1.4.1, instrukcja pakowania P001), które napełnia się według przepisów ogólnych dla opakowań podanych pod 4.1.1.1,4.1.1.2, 4.1.1.4, 4.1.1.5, 4.1.1.6, 4.1.1.7 i 4.1.1.8, mogą być stosowane.

Pozostałych przepisów RID nie stosuje się.

648 Przedmioty impregnowane tym pestycydem, takie jak: płyty pilśniowe, papierowe paski, kulki z bawełny, płyty z tworzyw sztucznych, w hermetycznie zamkniętych opakowaniach, nie podlegają RID.

649 (skreślony)

650 Odpady, składające się z pozostałości opakowań, zestalonych i ciekłych pozostałości farb, mogą być przewożone zgodnie z przepisami dla grupy pakowania II. Dodatkowo do przepisów dla UN 1263 grupy pakowania II, mogą być pakowane i przewożone w następujący sposób:

a) odpady mogą być zapakowane zgodnie z instrukcją pakowania P002 podaną pod 4.1.4.1 lub instrukcją pakowania DPPL06 podaną pod 4.1.4.2;

b) odpady mogą być pakowane do DPPL elastycznych typu 13H3, 13H4 i 13H5 w pełnościennych opakowaniach zbiorczych.

c) badania opakowań i DPPL wymienionych pod a) i b) mogą być przeprowadzane według przepisów działu 6.1 względnie 6.5 dla materiałów stałych z wymaganiami badawczymi dla grupy pakowania II, badania przeprowadza się na opakowaniach i DPPL, napełnionych reprezentatywną próbką odpadów w sposób gotowy do wysłania.

d) przewóz luzem jest dopuszczony w pełnościennych wagonach z oponą wagonową, pełnościennych wagonach z otwieranym dachem, pełnościennych kontenerach zamkniętych lub kontenerach wielkich przykrytych. Wagony lub kontenery powinny być szczelne lub odpowiednio i wystarczająco uszczelnione, np. odpowiednio mocną wykładziną wewnętrzną.

e) jeżeli odpady przewożone są według tego przepisu specjalnego, to zgodnie z 5.4.1.1.3 w liście przewozowym należy zapisać:

"UN 1263 ODPAD FARBA, 3, II" lub "UN 1263 ODPAD FARBA, 3, GP II"

651-

652 (zarezerwowany)

653 Przewóz tych gazów w butlach mających iloczyn ciśnienia próbnego i pojemności maksymalnie 15,2 MPa x litr (152 bar x litr) nie podlega pozostałym przepisom RID, pod warunkiem, że:

- dla butli przestrzegane są obowiązujące przepisy budowy i badań;

- butle zapakowane są do opakowań zewnętrznych, które odpowiadają minimalnym przepisom części 4 dla opakowań kombinowanych. Należy przestrzegać przepisów ogólnych pod 4.1.1.1, 4.1.1.2, 4.1.1.5 do 4.1.1.7;

- butle nie powinny być pakowane z innymi towarami niebezpiecznymi;

- masa brutto sztuki przesyłki nie może być większa niż 30 kg; i

- każda sztuka przesyłki jest wyraźnie i trwale oznakowana napisem "UN 1006" dla argonu, "UN 1013" dla ditlenku węgla, "UN 1046" dla helu sprężonego lub "UN 1066" dla azotu sprężonego; oznakowanie to powinno być otoczone linią mającą kształt rombu o długości boku co najmniej 100 mm.

654 Odpady zapalniczek gazowych gromadzone oddzielnie i wysyłanie zgodnie z 5.4.1.1.3, mogą być przewożone pod tą pozycją w celu utylizacji. Nie muszą być zabezpieczone przed niezamierzonym opróżnieniem, zakładając, że będą podjęte środki dla uniknięcia niebezpiecznego wzrostu ciśnienia i utworzenia niebezpiecznej atmosfery.

Odpady zapalniczek, za wyjątkiem nieszczelnych lub mocno zdeformowanych, powinny być zapakowane zgodnie z instrukcją pakowania P003. Ponadto stosuje się następujące przepisy:

- mogą być użyte tylko sztywne opakowania o pojemności maksimum 60 litrów;

- opakowania powinny być napełnione wodą lub innym odpowiednim materiałem ochronnym, aby uniknąć niebezpieczeństwa zapłonu;

- w normalnych warunkach przewozu wszystkie urządzenia zapłonowe zapalniczek powinny być przykryte przez materiał ochronny;

- opakowanie powinno być odpowiednio wentylowane, aby uniknąć tworzenia atmosfery zapalnej i wzrostu ciśnienia;

- sztuki przesyłki mogą być przewożone tylko w wentylowanym lub otwartym wagonie lub kontenerze.

Nieszczelne lub mocno zdeformowane zapalniczki powinny być przewożone w opakowaniach awaryjnych, zakładając, że będą podjęte odpowiednie środki dla uniknięcia niebezpiecznego wzrostu ciśnienia.

Uwaga. Przepis specjalny 201 i przepisy specjalne pakowania PP84 i RR5 instrukcji pakowania P002 w 4.1.4.1 nie są stosowane do odpadów zapalniczek.

655 Butle i ich zamknięcia, zaprojektowane, zbudowane, dopuszczone i oznakowane zgodnie z Dyrektywą 97/23/WE ⁵⁷  do użytku w aparatach oddechowych, mogą być przewożone bez zgodności z działem 6.2, pod warunkiem, że będą poddane badaniom według 6.2.1.6.1 i nie będzie przekroczony termin badania okresowego określony w instrukcji pakowania P200 w 4.1.4.1. Ciśnienie używane do ciśnieniowej próby wodnej jest ciśnieniem podanym na butli zgodnie z Dyrektywą 97/23/WE.

656 (skreślony)

657 Ta pozycja powinna być używana tylko do materiałów czystych technicznie, dla mieszanin LPG patrz UN 1965 lub UN 1075 z uwzględnieniem uwagi 2 w 2.2.2.3.

658 UN 1057 ZAPALNICZKI zgodne z normą EN ISO 9994:2006 +A1:2008 "Zapalniczki - wymagania bezpieczeństwa" i UN 1057 WKŁADY DO ZAPALNICZEK, podlegają tylko wymaganiom 3.4.1 a) do g), 3.4.2 (za wyjątkiem całkowitej masy brutto 30 kg), 3.4.3 (za wyjątkiem całkowitej masy brutto 20 kg), 3.4.11 i 3.4.12 pierwsze zdanie, jeżeli spełnione są warunki:

a) całkowita masa brutto każdej sztuki przesyłki wynosi maksimum 10 kg,

b) masa brutto sztuk przesyłek przewożonych w jednym wagonie wynosi maksimum 100 kg, i

c) każde opakowanie zewnętrzne jest wyraźnie i trwale oznakowane napisem "UN 1057 ZAPALNICZKI" lub "UN 1057 WKŁADY DO ZAPALNICZEK".

659 Materiały, którym przyporządkowano PP86 w kolumnie 9a) lub TP7 w kolumnie 11 w dziale 3.2 tabela A, i dla których wymagane jest usunięcie powietrza z przestrzeni gazowej, nie powinny być przewożone pod tą pozycją UN, ale powinny być przewożone pod poszczególnymi pozycjami UN podanymi w tabeli A.

Uwaga. Patrz także 2.2.2.1.7.

660 Podczas przewozu systemów magazynowania gazu paliwowego zaprojektowanych do wbudowania w pojazdach i zawierających ten gaz, nie muszą być stosowane przepisy 4.1.4.1 oraz 5.2, 5.4 i 6.2 RID, pod warunkiem że będą spełnione następujące przepisy:

a) System magazynowania gazu paliwowego spełnia wymagania Regulaminu EKG nr 67, zmiana 2 ⁵⁸ , EKG nr 110 zmiana 1 ⁵⁹  lub EKG 115 ⁶⁰  lub rozporządzenia WE 79/2009 ⁶¹  w powiązaniu z rozporządzeniem WE 406/2010 ⁶² .

b) System magazynowania gazu jest szczelny i nie wykazuje oznak uszkodzenia zewnętrznego mogącego wpłynąć na jego bezpieczeństwo.

Uwagi. 1. Mogą być stosowane kryteria z norm ISO 11623:2002 Butle do gazów - okresowa kontrola i badanie butli do gazów wykonanych z kompozytów (lub ISO DIS 19078 Butle gazowe - badania instalacji butlowych i badania powtórne butli wysokociśnieniowych dla dostarczania paliwa w pojazdach napędzanych gazem ziemnym).

2. Jeżeli systemy magazynowania gazu paliwowego nie są szczelne lub są przepełnione lub wykazują uszkodzenia mogące wpłynąć na ich bezpieczeństwo, to powinny być przewożone tylko w naczyniach ciśnieniowych awaryjnych RID.

c) Jeżeli system magazynowania gazu paliwowego jest wyposażony w dwa lub więcej zaworów umieszczonych szeregowo, to dwa zawory powinny być tak zamknięte, aby były gazoszczelne w normalnych warunkach przewozu. Jeżeli jest przewidziany lub czynny tylko jeden zawór, to wszystkie otwory za wyjątkiem otworu urządzenia obniżającego ciśnienie, powinny być tak zamknięte, aby były gazoszczelne w normalnych warunkach przewozu.

d) Systemy magazynowania gazu paliwowego powinny być przewożone w sposób uniemożliwiający w normalnych warunkach przewozu uszkodzenie urządzenia obniżającego ciśnienie lub uszkodzenie zaworów i pozostałych części systemu magazynowania gazu będących pod ciśnieniem, oraz niezamierzone uwolnienie gazu. System magazynowania gazu paliwowego powinien być tak zabezpieczony, aby zapobiec przewróceniu, przetoczeniu lub ruchom pionowym

e) Systemy magazynowania gazu paliwowego powinny odpowiadać przepisom 4.1.6.8 a), b), c), d) lub e).

f) Powinny być przestrzegane przepisy znakowania działu 5.2, chyba że systemy magazynowania gazu paliwowego będą przewożone w urządzeniu manipulacyjnym. W taki przypadku oznakowanie powinno być naniesione na tym urządzeniu manipulacyjnym.

g) Dokumentacja

Każda przesyłka przewożona na podstawie tych przepisów powinna mieć dołączony dokument przewozowy zawierający co najmniej następujące informacje:

i) numer UN gazu zawartego w systemie magazynowania gazu paliwowego i poprzedzające go litery "UN":

ii) oficjalną nazwę przewozową gazu;

iii) numer nalepki ostrzegawczej;

iv) ilość sztuk systemów magazynowania gazu paliwowego;

v) w przypadku gazów skroplonych masę netto gazu w kg w każdym systemie magazynowania gazu paliwowego, a w przypadku gazów sprężonych nominalną pojemność w litrach każdego z systemów magazynowania gazu paliwowego uzupełnioną nominalnym ciśnieniem roboczym, i

vi) nazwę nadawcy i odbiorcy.

Elementy informacji i) do v) powinny być umieszczone w następującej kolejności:

Przykłady 1: "UN 1971 GAZ ZIEMNY SPRĘŻONY, 2.1, 1 system magazynowania gazu paliwowego razem 50 1, 200 bar".

2: "UN 1965 WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O., 2.1, 3 systemy magazynowania gazu paliwowego każdy o masie netto 15 kg gazu".

Uwaga. Pozostałe przepisy RID powinny być stosowane.

661 Przewóz uszkodzonych akumulatorów litowych, które są gromadzone i nadawane do przewozu do utylizacji nie zgodnie z przepisem specjalnym 636, jest dopuszczony pod dodatkowymi warunkami ustalonymi przez władzę właściwą Państwa-Strony RID, która może uznać także inne zezwolenie udzielone przez władzę właściwą państwa niebędącego Państwem-Stroną RID, pod warunkiem że zostało ono udzielone zgodnie z procedurami stosowanymi w RID lub ADR.

Do tych towarów mogą być używane tylko metody pakowania uznane przez władzę właściwą.

Władza właściwa może określić bardziej surową kategorię transportową, która powinna być podana w zezwoleniu władzy właściwej.

Kopia zezwolenia władzy właściwej powinna być przewożona z każdą przesyłką lub dokument przewozowy powinien zawierać powołanie się na zezwolenie władzy właściwej.

Władza właściwa Państwa-Strony RID udzielająca zezwolenia zgodnie z tym przepisem specjalnym powinna poinformować Sekretariat OTIF w celu przekazania tej informacji poprzez jego stronę internetową.

Uwaga. Każda rekomendacja wydana przez ONZ dla wymagań technicznych dla przewozu uszkodzonych akumulatorów litowych powinna być brana pod uwagę przy udzielaniu zezwolenia.

Do uszkodzonych akumulatorów litowych zalicza się:

- akumulatory uznane przez producenta za uszkodzone pod względem wymagań bezpieczeństwa,

- akumulatory z uszkodzoną lub znacznie zdeformowaną obudową,

- akumulatory cieknące lub wydzielające gaz,

- akumulatory z usterkami, które nie mogą być zdiagnozowane przed przewozem do miejsca badania.

Dział 3.4

Towary niebezpieczne zapakowane w ilościach ograniczonych

3.4.1 Ten rozdział zawiera przepisy stosowane do przewozu towarów niebezpiecznych określonych klas zapakowanych w ilościach ograniczonych. Ilości graniczne stosowane dla opakowań wewnętrznych lub przedmiotów są określone w dziale 3.2 tabela A kolumna 7a. Ponadto w tej kolumnie podano ilość "0" dla każdej pozycji, która nie jest dopuszczona do przewozu na podstawie tego działu.

Towary niebezpieczne zapakowane w ilościach ograniczonych podanych w kolumnie 7a, odpowiadających przepisom tego działu, nie podlegają innym przepisom RID za wyjątkiem następujących przepisów:

a) Część 1 - dział 1.1, 1.2, 1.3, 1.4, 1.5, 1.6, 1.8 i 1.9,

b) Część 2,

c) Część 3 - dział 3.1, 3.2 i 3.3 (za wyjątkiem przepisu specjalnego 61, 178, 181, 220, 274, 313, 625, 633 i 650 e),

d) Część 4-4.1.1.1, 4.1.1.2 i 4.1.1.4 do 4.1.1.8,

e) Część 5 - 5.1.2.1 a) (i) i b), 5.1.2.2, 5.1.2.3 i 5.2.1.9 oraz 5.4.2,

f) Część 6 - przepisy budowy pod 6.1.4 oraz 6.2.5.1 i 6.2.6.1 do 6.2.6.3,

g) Część 7 - dział 7.1 oraz 7.2.1, 7.2.2, 7.5.1 (za wyjątkiem 7.5.1.4), 7.5.2.4, 7.5.7 i 7.5.8.

3.4.2 Towary niebezpieczne powinny być zapakowane tylko w opakowania wewnętrzne umieszczone w odpowiednich opakowaniach zewnętrznych. Opakowania pośrednie mogą być używane. Dodatkowo dla przedmiotów podklasy 1.4 grupa zgodności S powinny być całkowicie spełnione przepisy 4.1.5. Dla przewozu przedmiotów takich jak pojemniki aerozolowe lub naboje gazowe używanie opakowań wewnętrznych jednak nie jest wymagane. Całkowita masa brutto sztuki przesyłki nie może przekraczać 30 kg.

3.4.3 Za wyjątkiem przedmiotów podklasy 1.4 grupa zgodności S, tace obciągnięte folią rozciągliwą lub termokurczliwą odpowiadające przepisom 4.1.1.1, 4.1.1.2 i 4.1.1.4 do 4.1.1.8 są dopuszczone jako opakowania zewnętrzne dla przedmiotów lub opakowań wewnętrznych z towarami niebezpiecznymi, które będą przewożone według przepisów tego działu. Opakowania wewnętrzne, które są kruche lub łatwe do przebicia, takie jak naczynia ze szkła, porcelany, kamionki lub niektórych tworzyw sztucznych, powinny być umieszczone w odpowiednich opakowaniach pośrednich odpowiadających przepisom 4.1.1.1, 4.1.1.2 i 4.1.1.4 do 4.1.1.8 i tak zaprojektowanych, aby odpowiadały przepisom budowy pod 6.1.4. Całkowita masa brutto sztuki przesyłki nie może przekraczać 20 kg.

3.4.4 Materiały ciekłe klasy 8 grupy pakowania II w opakowaniach wewnętrznych ze szkła, porcelany lub kamionki powinny być zamknięte w zgodnych i mocnych opakowaniach pośrednich.

3.4.5 (zarezerwowany)

3.4.6 (zarezerwowany)

3.4.7 Z wyjątkiem transportu lotniczego opakowania zawierające towary niebezpieczne w ilościach ograniczonych powinny być oznakowane poniższym znakiem.

wzór

Oznakowanie powinno być łatwo rozpoznawalne i czytelne oraz odporne na warunki atmosferyczne bez znaczącej utraty własności. Górny i dolny obszar oraz krawędzie powinny być czarne. Środkowy obszar powinien być biały lub w innym kolorze wystarczająco kontrastowym do podłoża. Minimalne wymiary wynoszą 100 mm x 100 mm z minimalną szerokością 2 mm linii wyznaczającej romb. Jeżeli wielkość sztuki przesyłki tego wymaga, to można zmniejszyć wymiary do 50 mm x 50 mm, o ile oznakowanie pozostanie wyraźnie widoczne.

3.4.8 Sztuki przesyłki z towarami niebezpiecznymi przekazywanymi do transportu lotniczego zgodnie z przepisami Instrukcji Technicznych ICAO część 3 dział 4, powinny być oznakowane poniższym znakiem.

wzór

Oznakowanie powinno być łatwo rozpoznawalne i czytelne oraz odporne na warunki atmosferyczne bez znaczącej utraty własności. Górny i dolny obszar oraz krawędzie powinny być czarne. Środkowy obszar powinien być biały lub w innym kolorze wystarczająco kontrastowym do podłoża. Minimalne wymiary wynoszą 100 mm x 100 mm z minimalną szerokością 2 mm linii wyznaczającej romb. Symbol "Y" powinien być wyraźnie czytelny i umieszczony w środku oznakowania. Jeżeli wielkość sztuki przesyłki tego wymaga, to można zmniejszyć wymiary do 50 mm x 50 mm, o ile oznakowanie pozostanie wyraźnie widoczne.

3.4.9 Sztuki przesyłki z towarami niebezpiecznymi oznakowane zgodnie z 3.4.8 uważa się za spełniające przepisy 3.4.1 do 3.4.4 i nie muszą być oznakowane znakiem zgodnym z 3.4.7.

3.4.10 (zarezerwowany)

3.4.11 Jeżeli sztuki przesyłki z towarami niebezpiecznymi zapakowanymi w ilościach ograniczonych będą umieszczone w opakowaniu zbiorczym, to obowiązują przepisy 5.1.2. Ponadto, opakowanie zbiorcze powinno być oznakowane znakiem określonym w tym dziale, chyba że widoczne są znaki dla wszystkich towarów niebezpiecznych zawartych w opakowaniu zbiorczym. Przepisy 5.1.2.1 a) (ii) i 5.2.1.4 obowiązują tylko wtedy, jeżeli w opakowaniu zbiorczym znajdują się inne towary niebezpieczne nie zapakowane w ilościach ograniczonych i tylko w odniesieniu do tych innych towarów niebezpiecznych.

3.4.12 Nadawcy towarów niebezpiecznych zapakowanych w ilościach ograniczonych powinni przed przewozem poinformować przewoźnika w odpowiedniej formie o masie brutto tak nadawanych towarów.

Załadowcy towarów niebezpiecznych zapakowanych w ilościach ograniczonych powinni przestrzegać przepisów znakowania podanych pod 3.4.13 do 3.4.15.

3.4.13 a) Wagony przewożące towary niebezpieczne zapakowane w ilościach ograniczonych powinny być oznakowane na obu ścianach bocznych zgodnie z 3.4.15, za wyjątkiem, gdy wagon zawiera inne towary niebezpieczne, dla których wymagane jest oznakowanie dużymi nalepkami ostrzegawczymi zgodnie z 5.3.1. W tym ostatnim przypadku wagon może być oznakowany tylko wymaganymi dużymi nalepkami ostrzegawczymi, lub jednocześnie dużymi nalepkami ostrzegawczymi zgodnie z 5.3.1 i znakiem zgodnie z 3.4.15.

b) Kontenery wielkie przewożące towary niebezpieczne zapakowane w ilościach ograniczonych powinny być oznakowane na wszystkich 4 ścianach zgodnie z 3.4.15, za wyjątkiem, gdy kontener wielki zawiera inne towary niebezpieczne, dla których wymagane jest oznakowanie dużymi nalepkami ostrzegawczymi zgodnie z 5.3.1. W tym ostatnim przypadku kontener wielki może być oznakowany tylko wymaganymi dużymi nalepkami ostrzegawczymi, lub jednocześnie dużymi nalepkami ostrzegawczymi zgodnie z 5.3.1 i znakiem zgodnie z 3.4.15.

Jeżeli oznakowanie naniesione na kontenery wielkie będzie niewidoczne z zewnątrz wagonu nośnego, to takie same oznakowanie powinno być naniesione na obie ściany boczne wagonu.

3.4.14 Oznakowanie określone w 3.4.13 może być pominięte, jeżeli całkowita masa brutto przewożonych sztuk przesyłek z towarami niebezpiecznymi zapakowanymi w ilościach ograniczonych nie przekracza 8 ton na wagon lub kontener wielki.

3.4.15 Oznakowanie powinno odpowiadać oznakowaniu określonemu w 3.4.7 za wyjątkiem minimalnych wymiarów, które powinny wynosić 250 mm x 250 mm.

Dział 3.5

Towary niebezpieczne zapakowane w ilościach wyłączonych

3.5.1 Ilości wyłączone

3.5.1.1 Ilości wyłączone towarów niebezpiecznych określonych klas, za wyjątkiem przedmiotów, które spełniają przepisy tego działu, nie podlegają innym przepisom RID, za wyjątkiem:

a) przepisów szkolenia działu 1.3;

b) procedur klasyfikacyjnych i kryteriów dla grup pakowania w części 2;

c) przepisów pakowania 4.1.1.1, 4.1.1.2, 4.1.1.4 i 4.1.1.6.

Uwaga. Dla materiałów promieniotwórczych mają zastosowanie przepisy pod 1.7.1.5 dla materiałów promieniotwórczych w wyłączonych sztukach przesyłki.

3.5.1.2 Towary niebezpieczne, które mogą być przewożone w ilościach wyłączonych zgodnie z przepisami tego działu, są określone w dziale 3.2 tabela A kolumna 7b przez następujące kody literowo-cyfrowe:

Kod

Największa ilość netto na opakowanie wewnętrzne (dla materiałów stałych w gramach i dla materiałów ciekłych i gazów w ml)

Największa ilość netto na opakowanie zewnętrzne (dla materiałów stałych w gramach i dla materiałów ciekłych i gazów w ml lub w opakowaniu zbiorczym suma gramów i ml)

E0	ilości wyłączone są niedozwolone

E1	30	1000
E2	30	500
E3	30	300
E4	1	300
E5	1	300

Dla gazów, objętość podana dla opakowania wewnętrznego dotyczy pojemności wodnej naczynia wewnętrznego, a dla opakowań zewnętrznych dotyczy łącznej pojemności wodnej wszystkich opakowań wewnętrznych wewnątrz pojedynczego opakowania zewnętrznego.

3.5.1.3 Jeżeli towary niebezpieczne w ilościach wyłączonych, którym przyporządkowane są różne kody, są zapakowane razem, to ilość całkowita na opakowanie zewnętrzne jest ograniczona do wartości odpowiadającej kodowi najbardziej restrykcyjnemu.

3.5.1.4 Towary niebezpieczne w ilościach wyłączonych z kodami E1, E2, E4 i E5, dla których ilość towaru niebezpiecznego netto na opakowanie wewnętrzne jest ograniczona do 1 ml dla cieczy i 1 g dla materiałów stałych, oraz ilość towaru niebezpiecznego netto na opakowanie zewnętrzne nie przekracza 100 ml dla cieczy lub gazów i 100 g dla materiałów stałych, podlegają tylko:

a) Przepisom 3.5.2, przy czym nie jest wymagane opakowanie pośrednie, jeżeli opakowanie wewnętrzne jest bezpiecznie zapakowane w opakowanie zewnętrzne z materiałem amortyzującym w taki sposób, aby w normalnych warunkach przewozu nie nastąpiło rozbicie, przebicie lub uwolnienie zawartości; a dla cieczy, opakowanie zewnętrzne zawiera wystarczającą ilość materiału absorbującego dla wchłonięcia uwolnionej zawartości opakowania wewnętrznego; i

b) przepisom 3.5.3.

3.5.2 Opakowania

Opakowania, które będą używane do przewozu towarów niebezpiecznych w ilościach wyłączonych, powinny spełniać następujące wymagania:

a) powinny zawierać opakowanie wewnętrzne wykonane z tworzywa sztucznego (o grubości min. 0,2 mm dla materiałów ciekłych) albo ze szkła, porcelany, kamionki, gliny lub metalu (patrz 4.1.1.2) i którego zamknięcie powinno być unieruchamiane za pomocą drutu, taśmy klejącej lub innego równie skutecznego środka; naczynia mające szyjkę z odlewanym gwintem powinny mieć zakrętkę szczelną na ciecze. Zamknięcie powinno być odporne na zawartość;

b) każde opakowanie wewnętrzne powinno być zapakowane bezpiecznie przy użyciu materiału wyściełającego w opakowanie pośrednie, tak aby w normalnych warunkach przewozu nie mogło dojść do rozbicia, przebicia lub uwolnienia zawartości. Opakowanie zewnętrzne powinno, w przypadku pęknięcia lub nieszczelności, całkowicie pochłonąć zawartość niezależnie od ustawienia sztuki przesyłki. Dla materiałów ciekłych opakowanie pośrednie powinno zawierać materiał o wystarczającej chłonności, aby wchłonąć całkowitą zawartość opakowań wewnętrznych. Towary niebezpieczne nie mogą reagować niebezpiecznie ani z materiałem wyściełającym, materiałem pochłaniającym i materiałem opakowania, ani zmniejszać funkcjonalności materiałów;

c) opakowanie pośrednie powinno być zapakowane bezpiecznie w mocne, sztywne opakowanie zewnętrzne (z drewna, z kartonu lub z innego równie mocnego materiału);

d) każdy wzór sztuki przesyłki powinien odpowiadać przepisom 3.5.3.

e) każda sztuka przesyłki powinna mieć taką wielkość, aby miała wystarczające miejsce dla użycia wszystkich niezbędnych oznakowań.

f) opakowania zbiorcze mogą być używane i mogą zawierać zarówno sztuki przesyłki z towarami niebezpiecznymi, jak i towary nie podlegające RID.

3.5.3 Badania sztuk przesyłek

3.5.3.1 Gotowa do przewozu sztuka przesyłki z opakowaniami wewnętrznymi, które są napełnione w przypadku materiałów stałych do 95% objętości naczynia, a w przypadku materiałów ciekłych do 98% objętości naczynia, powinna być w stanie wytrzymać odpowiednio udokumentowane badania, bez uszkodzenia lub nieszczelności opakowania wewnętrznego lub bez znacznego zmniejszenia efektywności:

a) badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku na sztywną, niesprężystą, jednolitą i poziomą płaszczyznę, z wysokości 1,8 m:

(i) jeżeli wzór do badań ma kształt skrzyni, to powinien być zrzucany w każdym następującym kierunku:

- płasko na dno;

- płasko na wieko;

- płasko na dłuższy bok;

- płasko na krótszy bok;

- na róg.

(ii) jeżeli wzór do badań ma formę bębna, to powinien być zrzucany w każdym następującym kierunku:

- pionowo na krawędź wieka, ze środkiem ciężkości bezpośrednio powyżej punktu uderzenia;

- pionowo na krawędź dna;

- płasko na bok.

Uwaga. Każdy z wyżej wymienionych zrzutów badawczych może być przeprowadzony na różnych, jednakże identycznych sztukach przesyłki.

b) siłę działającą na górną powierzchnię przez 24 godziny, odpowiadającą łącznej masie identycznych sztuk przesyłek spiętrzonych do wysokości 3 m (włącznie z próbkami).

3.5.3.2 Dla celów badania, materiały przewidziane do przewozu w opakowaniu mogą być zamienione przez inne materiały, o ile wyniki badania nie będą przez to zafałszowane. Jeżeli materiały stałe będą zamienione przez inne materiały, to powinny one posiadać takie same własności fizyczne (masa, ziarnistość, itd.), jak materiał przewidziany do przewozu. Jeżeli w badaniach odporności na uderzenie przy swobodnym spadku dla materiałów ciekłych będzie użyty inny materiał, to powinien mieć równoważną gęstość względną (w odniesieniu do masy) i lepkość, jak materiał przewidziany do przewozu.

3.5.4 Znakowanie sztuk przesyłek

3.5.4.1 Sztuki przesyłki przygotowane zgodnie z tym działem, zawierające towary niebezpieczne w ilościach wyłączonych, powinny być oznakowane trwale i czytelnie znakiem przedstawionym w 3.5.4.2. Na znaku powinien być podany pierwszy lub pojedynczy numer nalepki ostrzegawczej, podany w dziale 3.2 tabela A kolumna 5, każdego towaru niebezpiecznego zawartego w sztuce przesyłki. Jeżeli nazwa nadawcy lub odbiorcy nie jest podana w innym miejscu sztuki przesyłki, to ta informacja powinna być podana na znaku.

3.5.4.2 Wymiary znaku powinny wynosić co najmniej 100 mm x 100 mm.

wzór

Znak dla ilości wyłączonych

Kreskowanie i symbol w tym samym kolorze, czarnym lub czerwonym, na białym lub odpowiednio kontrastującym tle.

* W tym miejscu podaje się numer pierwszej lub pojedynczej nalepki ostrzegawczej wskazany w dziale 3.2 tabela A kolumna 5.

** W tym miejscu podaje się nazwę nadawcy lub odbiorcy, jeżeli nie jest ona wskazana na innym miejscu sztuki przesyłki.

3.5.4.3 Opakowanie zbiorcze zawierające towary niebezpieczne w ilościach wyłączonych, powinno być zaopatrzone w oznakowanie podane w 3.5.4.1, chyba że te oznakowania na sztukach przesyłek wewnątrz opakowania zbiorczego są wyraźnie widoczne.

3.5.5 Ilość maksymalna sztuk przesyłek na wagon lub kontener

Liczba sztuk przesyłek na wagon lub kontener nie może przekraczać 1000.

3.5.6 Dokumentacja

Jeżeli towary niebezpieczne w ilościach wyłączonych mają jeden lub więcej dokumentów (np. konosament, list lotniczy lub list przewozowy CIM/CMR), to w co najmniej jednym dokumencie powinna być podana wzmianka "TOWARY NIEBEZPIECZNE W ILOŚCIACH WYŁĄCZONYCH" i liczba sztuk przesyłek.

CZĘŚĆ  4

UŻYWANIE OPAKOWAŃ I CYSTERN

Dział  4.1

Używanie opakowań, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi

4.1.1 Ogólne przepisy o pakowaniu towarów niebezpiecznych do opakowań, włócznie z DPPL i opakowaniami dużymi

Uwaga. Przepisy ogólne tego rozdziału mają zastosowanie do opakowań towarów klas 2, 6.2 i 7, na warunkach wskazanych pod 4.1.1.16 (klasa 2), 4.1.8.2 (klasa 6.2), 4.1.9.1.5 (klasa 7) oraz w stosownych instrukcjach pakowania w 4.1.4 (instrukcje pakowania P201 i LP02 dla klasy 2 oraz P620, P621, P650, DPPL620 i LP621 dla klasy 6.2).

4.1.1.1 Towary niebezpieczne powinny być pakowane do dobrej jakości opakowań, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, które powinny być wystarczająco mocne, aby wytrzymać wstrząsy oraz czynności ładunkowe normalnie występujące podczas przewozu, w tym przemieszczanie między jednostkami transportowymi i między jednostkami transportowymi a magazynami, jak również każde zdjęcie z palety lub wyjęcie z opakowania zbiorczego, w celu mającego nastąpić przenoszenia ręcznego lub mechanicznego.

Opakowania, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, powinny być wykonane i zamykane w taki sposób, aby w stanie gotowym do przewozu były w stanie zapobiec jakiemukolwiek ubytkowi ich zawartości w normalnych warunkach przewozu, na skutek wibracji, nagłych zmian temperatury, wilgotności lub ciśnienia (wynikających na przykład ze zmiany wysokości). Opakowania, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, powinny być zamknięte zgodnie z dostarczonymi przez dostawców instrukcjami. Podczas przewozu żadne niebezpieczne pozostałości nie mogą przylegać do zewnętrznych części opakowania, DPPL lub opakowania dużego. Przepisy te stosuje się odpowiednio do opakowań i DPPL, nowych, naprawionych albo zregenerowanych, jak i nowych, ponownie używanych lub zregenerowanych opakowań dużych.

4.1.1.2 Części opakowań, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, które stykają się z towarami niebezpiecznymi:

a) nie powinny ulegać oddziaływaniu towarów niebezpiecznych lub być znacząco przez nie osłabiane;

b) nie powinny powodować niebezpiecznych zjawisk, np. oddziaływać katalitycznie w zetknięciu z materiałami niebezpiecznymi lub reagować z nimi; i

c) nie powinny umożliwiać towarom niebezpiecznym przenikania mogącego stworzyć zagrożenie w normalnych warunkach przewozu.

W razie potrzeby, części te powinny być pokryte odpowiednią wykładziną lub poddane odpowiedniej obróbce.

Uwaga. W odniesieniu do chemicznej zgodności opakowań z tworzyw sztucznych, włącznie z DPPL, wykonanych z polietylenu, patrz 4.1.1.21.

4.1.1.3 Jeżeli inne przepisy RID nie stanowią inaczej, to każde opakowanie, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, z wyjątkiem opakowań wewnętrznych, powinno być zgodne z typem konstrukcyjnym zbadanym z wynikiem pozytywnym zgodnie z przepisami podanymi pod 6.1.5, 6.3,5, 6.5.6 lub 6.6,5. Opakowania, dla których takie badanie nie jest wymagane, wymienione są pod 6.1.1.3.

4.1.1.4 Jeżeli opakowania, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, napełniane są cieczami, to po napełnieniu w zbiorniku powinna pozostać wolna przestrzeń gwarantująca, że nie nastąpi ubytek cieczy, ani trwałe odkształcenie opakowania w wyniku powiększenia się objętości cieczy pod wpływem zmian temperatury, które mogą wystąpić podczas przewozu. O ile nie określono specjalnych wymagań, ciecz nie powinna całkowicie wypełniać opakowania w 55 °C. Jednakże w przypadku DPPL należy pozostawić taką przestrzeń, aby ładunek o średniej temperaturze 50 °C zajmował najwyżej 98% pojemności wodnej DPPL,

Jeżeli przepisy odnoszące się do konkretnej klasy nie stanowią inaczej, to maksymalny stopień napełnienia w 15°C powinien być określony następująco:

a)

	Temperatura wrzenia materiału w °C	<60	≥ 60 < 100	≥ 100 < 200	≥ 200 < 300	≥ 300
	Stopień napełnienia w % pojemności opakowania	90	92	94	96	98

lub

b)

stopień napełnienia = % pojemności opakowania.

gdzie:

α - średni współczynnik rozszerzalności objętościowej cieczy pomiędzy 15 °C i 50 °C, tzn. dla maksymalnego wzrostu temperatury o 35 °C.

Współczynnik a oblicza się ze wzoru:

gdzie d₁₅ i d₅₀ - oznaczają gęstości względne ⁶³  cieczy przy 15 °C i 50 °C.

t_F - średnia temperatura cieczy podczas napełniania.

4.1.1.4.1 Dla transportu lotniczego opakowania przewidziane do cieczy powinny bez wycieku wytrzymać różnice ciśnienia, zgodnie z międzynarodowymi regulacjami dla transportu lotniczego.

4.1.1.5 Opakowania wewnętrzne powinny być umieszczane w opakowaniach zewnętrznych w taki sposób, aby w normalnych warunkach uniknąć ich rozbicia, przedziurawienia lub przedostawania się ich zawartości do opakowania zewnętrznego. Opakowania wewnętrzne zawierające materiały ciekłe powinny być tak zapakowane, aby ich zamknięcia były skierowane do góry i aby były ustawione w opakowaniach zewnętrznych zgodnie ze strzałkami kierunkowymi opisanymi w 5.2.1.9. Opakowania wewnętrzne łatwo ulegające rozbiciu lub przedziurawieniu, jak opakowania szklane, porcelanowe, kamionkowe, z niektórych tworzyw sztucznych itp., powinny być zabezpieczone w opakowaniu zewnętrznym odpowiednim materiałem amortyzującym. Wydostanie się zawartości nie może znacząco pogarszać właściwości ochronnych materiału amortyzującego lub opakowania zewnętrznego.

4.1.1.5.1 Jeżeli opakowanie zewnętrzne opakowania kombinowanego lub opakowania dużego zostało pozytywnie zbadane z różnorodnymi typami opakowań wewnętrznych, to rozmaite takie opakowania wewnętrzne mogą być również zawarte w tym opakowaniu zewnętrznym lub opakowaniu dużym. Poza tym dopuszczalne są, bez poddawania innym badaniom, następujące zmiany w opakowaniach wewnętrznych, o ile zachowany zostanie równoważny poziom sprawności:

a) opakowania wewnętrzne o równym lub mniejszym wymiarze mogą być zastosowane pod warunkiem, że:

(i) opakowania wewnętrzne odpowiadają kształtom zbadanych opakowań wewnętrznych (np. kształt - okrągły, prostokątny itd.);

(ii) zastosowany materiał dla opakowań wewnętrznych (szkło, tworzywo sztuczne, metal itd.) posiada równą lub większą wytrzymałość na siły uderzenia lub nacisku przy piętrzeniu, niż pierwotnie zbadane opakowanie wewnętrzne;

(iii) opakowania wewnętrzne mają równe lub mniejsze otwory, a zamknięcie ma podobną formę (np. nakrętka, szlifowany korek itd.);

(iv) zastosowano w wystarczającej ilości dodatkowy materiał amortyzujący, aby zapełnić wolną przestrzeń i uniemożliwić każdy znaczniejszy ruch opakowania wewnętrznego;

(v) opakowania wewnętrzne mają w opakowaniach zewnętrznych takie samo ustawienie, jak w zbadanych sztukach przesyłek.

b) może być zastosowana mniejsza ilość zbadanych opakowań wewnętrznych lub innych typów opakowań wewnętrznych przedstawionych pod a), pod warunkiem użycia wystarczającej ilości materiału amortyzującego dla wypełnienia wolnej (wolnych) przestrzeni i uniemożliwienia każdego znaczniejszego ruchu opakowania wewnętrznego.

4.1.1.6 Towarów niebezpiecznych nie wolno pakować do tego samego opakowania zewnętrznego lub do opakowań dużych razem z towarami niebezpiecznymi lub innymi towarami, jeżeli reagują one ze sobą niebezpiecznie (patrz definicja "reakcja niebezpieczna" pod 1.2.1).

Uwaga. O przepisach specjalnych dla pakowania razem patrz 4.1.10.

4.1.1.7 Zamknięcia opakowań zawierających materiały zwilżone lub rozcieńczone powinny być tego rodzaju, aby procentowa zawartość cieczy (wody, rozpuszczalnika albo środka flegmatyzującego) podczas przewozu nie spadła poniżej przepisowej wartości granicznej.

4.1.1.7.1 Jeżeli w DPPL zainstalowane są kolejno dwa lub więcej systemy zabezpieczające, to najpierw należy zamknąć system znajdujący się najbliżej przewożonego materiału.

4.1.1.8 Jeżeli znajdująca się w sztuce przesyłki zawartość wydziela gaz (np. wskutek wzrostu temperatury lub z innych powodów) i wskutek tego może powstać nadciśnienie, to opakowanie lub DPPL powinno być wyposażone w urządzenie odpowietrzające, pod warunkiem, że wydostający się gaz nie spowoduje zagrożenia z powodu swoich własności trujących, zapalnych lub z powodu uwolnionej ilości.

Urządzenie odpowietrzające powinno być wbudowane, jeżeli z powodu normalnego rozkładu materiału może powstać niebezpieczne nadciśnienie. Urządzenie odpowietrzające powinno być tak zaprojektowane, aby w normalnych warunkach przewozu uniknąć wydostania się materiałów ciekłych, jak również wniknięcia materiałów z zewnątrz do znajdującego się w położeniu przewidzianym do przewozu opakowania lub DPPL.

Uwaga. Wentylacja sztuk przesyłki w transporcie lotniczym jest niedozwolona.

4.1.1.8.1 Materiały ciekłe powinny być pakowane tylko do opakowań wewnętrznych posiadających wystarczającą wytrzymałość na ciśnienie wewnętrzne mogące powstać podczas normalnych warunków przewozu.

4.1.1.9 Opakowania, w tym DPPL i opakowania duże: nowe, z odzysku, ponownie używane, po regeneracji, naprawione lub regularnie konserwowane, powinny przejść z wynikiem pozytywnym badania określone pod 6.1.5, 6.3.5, 6.5.6 lub 6.6.5. Przed napełnieniem i nadaniem do przewozu każde opakowanie, w tym DPPL i opakowanie duże, powinno być sprawdzone i uznane za wolne od korozji, zanieczyszczeń lub innych uszkodzeń, a każdy DPPL powinien być sprawdzony w zakresie prawidłowości działania wyposażenia obsługowego. Każde opakowanie wykazujące oznaki zmniejszonej wytrzymałości w porównaniu z zatwierdzonym typem konstrukcyjnym, nie powinno być dłużej używane, albo powinno być poddane regeneracji w takim zakresie, aby przeszło z wynikiem pozytywnym badania przewidziane dla danego typu konstrukcyjnego. Każdy DPPL wykazujący oznaki zmniejszonej wytrzymałości w porównaniu z zatwierdzonym typem konstrukcyjnym nie powinien być dłużej używany, albo powinien być naprawiony lub regularnie konserwowany w takim zakresie, aby przeszedł z wynikiem pozytywnym badania przewidziane dla danego typu konstrukcyjnego.

4.1.1.10 Materiały ciekłe powinny być pakowane tylko do opakowań lub DPPL mających wystarczającą wytrzymałość na ciśnienie wewnętrzne mogące powstać w normalnych warunkach przewozu. Opakowania i DPPL, na których w oznakowaniu podane jest ciśnienie próbne z badania wytrzymałości na ciśnienie hydrauliczne (wewnętrzne), przewidziane odpowiednio pod 6.1.3.1 d) albo 6.5.2.2.1, powinny być napełniane tylko materiałem ciekłym, którego prężność pary:

a) jest tak duża, że całkowite nadciśnienie wewnątrz opakowania (tzn. ciśnienie pary zapakowanego materiału ciekłego plus ciśnienie cząstkowe powietrza albo innych gazów obojętnych, zmniejszone o 100 kPa) przy 55 °C, zmierzone przy wzięciu za podstawę maksymalny stopień napełnienia zgodnie z 4.1.1.4 i temperaturę napełnienia 15 °C, nie przekracza 2/3 podanego w oznakowaniu ciśnienia próbnego, lub

b) przy 50 °C jest mniejsze od 4/7 sumy podanego w oznakowaniu ciśnienia próbnego, plus 100 kPa, lub

c) przy 55 °C jest mniejsze od 2/3 sumy podanego w oznakowaniu ciśnienia próbnego, plus 100 kPa.

DPPL przeznaczone do przewozu materiałów ciekłych nie powinny być używane do przewozu materiałów ciekłych o prężności pary wyższej niż 110 kPa (1,1 bar) w 50 °C lub 130 kPa (1,3 bar) w 55 °C.

Przykłady ciśnień próbnych, obliczonych według 4.1.1.10 c), do naniesienia na DPPL

Nr UN	Nazwa	Klasa	Grupa pakowania	Vp55 (kPa)	Vp55 x 1,5 (kPa)	(Vp55 x 1,5) minus 100 (kPa)	Wymagane minimalne ciśnienie próbne wg 6.1.5.5.4c) (kPa)	Minimalne ciśnienie próbne (nadciśnienie) do naniesienia na opakowaniu (kPa)
2056	TETRA WODOROFURAN	3	II	70	105	5	100	100
2247	n-DEKAN	3	III	1,4	2,1	-97,9	100	100
1593	DICHLOROMETAN	6.1	III	164	246	146	146	150
1155	ETER DIETYLOWY	3	I	199	299	199	199	250

Uwagi 1. Dla czystych materiałów ciekłych prężność pary w 55 °С (Vp₅₅) można uzyskać z tablic, które publikowane są w literaturze naukowej.

2. Podane w tabeli minimalne ciśnienie próbne dotyczy tylko zastosowania danych z 4.1.1.10 с), co oznacza, że podane ciśnienie próbne powinno być większe niż 1,5-krotność prężności pary w 55 °C minus 100 kPa. Jeżeli np. ciśnienie próbne dla n-dekanu jest określone zgodnie z 6.1.5.5.4 a), to minimalne oznaczone ciśnienie próbne może być niższe.

3. Dla eteru dietylowego wymagane minimalne ciśnienie próbne zgodnie z 6.1.5.5.5 wynosi 250 kPa.

4.1.1.11 Próżne opakowania, w tym DPPL i opakowania duże, które zawierały materiał niebezpieczny, podlegają tym samym wymaganiom co opakowania napełnione, o ile nie zastosowano odpowiednich środków w celu zlikwidowania wszystkich zagrożeń z ich strony.

4.1.1.12 Wszystkie opakowania wymienione w 6.1, przeznaczone do materiałów ciekłych, powinny przejść z wynikiem pozytywnym odpowiednie badanie szczelności oraz powinny odpowiadać właściwym poziomom badań wskazanych pod 6.1.5.4.3:

a) przed pierwszym użyciem do przewozu;

b) po przebudowie lub regeneracji, przed ponownym użyciem do przewozu.

Dla potrzeb tego badania opakowanie nie musi być wyposażone w swoje własne zamknięcia. Naczynie wewnętrzne opakowania złożonego mogą być badane bez opakowania zewnętrznego, pod warunkiem, że nie wpłynie to ujemnie na wyniki badań.

Badanie to nie jest wymagane dla:

- opakowań wewnętrznych w opakowaniach kombinowanych lub opakowań dużych,

- naczyń wewnętrznych w opakowaniach złożonych (szkło, porcelana lub kamionka), mających symbol "RID/ADR" w związku z 6.1.3,1 a) ii),

- opakowań z metali lekkich mających symbol "RID/ADR" w związku z 6.1.3.1 a) ii).

4.1.1.13 Opakowania, w tym DPPL, używane do materiałów stałych, które mogą przejść w stan ciekły w temperaturze jakiej można spodziewać się podczas przewozu, powinny zapewnić utrzymanie zawartości również w przypadku, gdy znajduje się ona w stanie ciekłym.

4.1.1.14 Opakowania, w tym DPPL, używane do materiałów sproszkowanych lub granulowanych, powinny być pyłoszczelne, albo powinny być wyposażone w wykładzinę pyłoszczelną.

4.1.1.15 O ile władza właściwa nie postanowi inaczej, to dopuszczony okres używania do przewozu materiałów niebezpiecznych bębnów i kanistrów z tworzywa sztucznego, DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego oraz DPPL złożonych z wewnętrznym naczyniem z tworzywa sztucznego, wynosi 5 lat (licząc od daty ich produkcji), chyba że ze względu na właściwości przewożonego materiału ustalono krótszy okres.

4.1.1.16 Jeżeli lód używany jest jako czynnik chłodzący, to nie powinien on wpływać na integralność opakowania.

4.1.1.17 Opakowania, w tym DPPL i opakowania duże, których oznakowanie jest zgodne z 6.1.3, 6.2.2.7, 6.2.2.8, 6.3.1, 6.5.2 lub 6.6.3, dopuszczone przez państwo niebędące Państwem-Stroną RID, mogą być używane do przewozu również według RID.

4.1.1.18 Materiały wybuchowe i przedmioty z materiałem wybuchowym, materiały samoreaktywne i nadtlenki organiczne

O ile w RID nie postanowiono inaczej, to dla towarów klasy 1, dla materiałów samoreaktywnych klasy 4.1 lub dla nadtlenków organicznych klasy 5.2, powinny być użyte odpowiednie opakowania, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, odpowiadające wymaganiom określonym dla materiałów stwarzających średnie zagrożenie (grupa pakowania II).

4.1.1.19 Używanie opakowań awaryjnych

4.1.1.19.1 Opakowania uszkodzone, wadliwe, cieknące lub nieodpowiadające przepisom ekspedycyjnym, lub towary niebezpieczne, które wysypały się lub wyciekły, mogą być przewożone w opakowaniach awaryjnych zgodnych z 6.1.5.1.11. Użycie opakowania o większych rozmiarach, odpowiedniego typu i spełniającego odpowiednie wymagania badań nie jest zabronione, o ile spełnione będą warunki pod 4.1.1.19.2 i 4.1.1.19.3.

4.1.1.19.2 Należy przedsięwziąć odpowiednie środki w celu przeciwdziałania nadmiernemu przemieszczaniu się opakowań wewnątrz opakowania awaryjnego. Jeżeli opakowanie awaryjne zawiera materiały ciekłe, to należy dodać do niego wystarczającą ilość obojętnego materiału pochłaniającego, aby uniemożliwić występowanie wolnej cieczy.

4.1.1.19.3 Należy przedsięwziąć odpowiednie środki, aby uniknąć niebezpiecznego wzrostu ciśnienia.

4.1.1.20 Używanie naczyń ciśnieniowych awaryjnych

4.1.1.20.1 Dla uszkodzonych, wadliwych, nieszczelnych lub niezgodnych naczyń ciśnieniowych mogą być używane naczynia ciśnieniowe awaryjne zgodne z 6.2.3.11.

Uwaga. Naczynie ciśnieniowe awaryjne może być używane jako opakowanie zbiorcze zgodnie z 5.1.2. W przypadku użycia jako opakowania zbiorczego oznakowanie powinno być zgodne z 5.1.2.1 zamiast 5.2.1.3.

4.1.1.20.2 Naczynia ciśnieniowe powinny być umieszczane w naczyniach ciśnieniowych awaryjnych o odpowiednich rozmiarach. Więcej niż jedno naczynie ciśnieniowe może być umieszczone w tym samym naczyniu ciśnieniowym awaryjnym, tylko gdy zawartości naczyń są znane i nie reagują ze sobą w sposób niebezpieczny (patrz 4.1.1.6). Należy przedsięwziąć odpowiednie środki, aby zapobiec przemieszczaniu się naczyń ciśnieniowych w obrębie naczynia ciśnieniowego awaryjnego, np. przez podział, zamocowanie lub amortyzowanie.

4.1.1.20.3 Naczynie ciśnieniowe może być umieszczone w naczyniu ciśnieniowym awaryjnym tylko wtedy gdy:

a) naczynie ciśnieniowe awaryjne jest zgodne z 6.2.3.11 i jest dostępna kopia świadectwa zatwierdzenia;

b) części naczynia ciśnieniowego awaryjnego, będące lub mogące być w bezpośrednim kontakcie z towarami niebezpiecznymi, nie będą uszkodzone lub osłabione przez te towary niebezpieczne oraz nie spowodują niebezpiecznych skutków (np. katalizowanie reakcji lub reagowanie z towarami niebezpiecznymi) ; i

c) zawartość naczynia (-ń) ciśnieniowego (-ych) w naczyniu ciśnieniowym awaryjnym jest ograniczona ciśnieniem i objętością w taki sposób, że w przypadku całkowitego wyładowania do naczynia ciśnieniowego awaryjnego, ciśnienie w naczyniu ciśnieniowym awaryjnym w temperaturze 65 °C nie przekroczy ciśnienia próbnego naczynia ciśnieniowego awaryjnego (dla gazów, patrz instrukcja pakowania P200 (3) w 4.1.4.1). Należy wziąć pod uwagę zmniejszenie objętości wodnej naczynia ciśnieniowego awaryjnego, np. przez umieszczone wyposażenie i materiał amortyzujący.

4.1.1.20.4 Dla przewozu naczynie ciśnieniowe awaryjne powinno być oznakowane oficjalną nazwą przewozową, numerem UN poprzedzonym literami "UN" i nalepką(-ami) ostrzegawczą(-ymi) zgodnie z wymaganiami dla sztuk przesyłek podanymi w dziale 5.2, właściwymi dla towarów niebezpiecznych znajdujących się wewnątrz naczyń ciśnieniowych umieszczonych w naczyniu awaryjnym.

4.1.1.20.5 Naczynie ciśnieniowe awaryjne powinno być oczyszczone, przedmuchane i poddane wizualnej kontroli wewnętrznej i zewnętrznej po każdym użyciu. Powinno być poddawane badaniom i próbom okresowym zgodnie z 6.2.3.5, co najmniej raz na 5 lat.

4.1.1.21 Sprawdzanie zgodności chemicznej opakowań, włącznie z DPPL z tworzyw sztucznych, przez porównywanie materiałów napełniania do cieczy wzorcowych

4.1.1.21.1 Zakres obowiązywania

Dla opakowań z polietylenu według 6.1.5.2.6 i dla DPPL z polietylenu według 6.5.6.3.5, zgodność chemiczna z materiałem napełniania może być sprawdzona przez porównanie do cieczy wzorcowej zgodnie z procedurami podanymi w 4.1.1.21.3 do 4.1.1.21.5 i użycie listy podanej w 4.1.1.21.6, pod warunkiem, że poszczególne typy zostały zbadane z tą cieczą wzorcową zgodnie z 6.1.5 lub 6.5.6 z uwzględnieniem 6.1.6 i że zostały spełnione wymagania z 4.1.1.21.2. Jeżeli porównanie zgodnie z tym rozdziałem jest niemożliwe, to zgodność chemiczna powinna być sprawdzona przez badanie typu zgodnie z 6.1.5.2.5 lub przez badanie laboratoryjne zgodnie z 6.1.5.2.7 dla opakowań i zgodnie z 6.5.6.3.3 lub 6.5.6.3.6 dla DPPL.

Uwaga. Niezależnie od przepisów 4.1.1.19, używanie opakowań i DPPL, dla każdego materiału napełniania, podlega ograniczeniom z działu 3.2 tabela A i instrukcjom pakowania z działu 4.1.

4.1.1.21.2 Warunki wstępne

Gęstości względne materiałów napełniania nie powinny być większe od gęstości używanych według 6.1.5.3.5 lub 6.5.6.9.4, do określenia wysokości spadku dla testu na swobodny spadek, i masy według 6.1.5.6 lub, o ile jest to konieczne według 6.5.6.6, dla testu na nacisk przy piętrzeniu, z użyciem porównywalnej cieczy wzorcowej. Prężność pary materiałów napełniania w 50 °C lub 55 °C nie powinna być większa od użytej do określenia ciśnienia dla badania wytrzymałości na ciśnienie wewnętrzne z użyciem porównywalnej cieczy wzorcowej, według 6.1.5.5.4 lub 6.5.6.8.4.2. W przypadku, gdy materiały napełniania są porównane do kombinacji cieczy wzorcowych, odpowiednie wartości materiałów napełniania nie powinny przekraczać wartości minimalnych porównywalnej cieczy wzorcowej uzyskanych na podstawie zastosowanych wysokości w badaniu na swobodny spadek, masy w badaniu na nacisk przy piętrzeniu i wewnętrznego ciśnienia próbnego przy badaniu na ciśnienie wewnętrzne.

Przykład: UN 1736 CHLOREK BENZOILU jest porównany do kombinacji cieczy wzorcowych "mieszanina węglowodorów i roztworu środka zwilżającego". Chlorek benzoilu ma prężność pary 0,34 kPa w 50 °C i gęstość względną około 1,2. Badanie typu dla beczek i kanistrów z tworzywa sztucznego najczęściej przeprowadzane jest z minimalnym wymaganym zakresem badań. Praktycznie w takich przypadkach oznacza to, że zostały przeprowadzone badania nacisku przy piętrzeniu odnośnych rodzajów opakowań z danym obciążeniem odpowiadającym gęstości względnej 1,0 dla mieszaniny węglowodorów i gęstości względnej 1,2 dla roztworu środka zwilżającego (patrz definicja cieczy wzorcowej w rozdziale 6.1.6). Zatem zgodność chemiczną dla chlorku benzoilu dla typu opakowania zbadanego w taki sposób, nie można uważać za sprawdzoną, ponieważ poziom badań odnośnego typu jest niewystarczający dla cieczy wzorcowej "mieszanina węglowodorów" dla porównania chlorku benzoilu. (Ponieważ w większości przypadków zastosowane ciśnienie próbne hydraulicznego badania ciśnienia wewnętrznego wynosi co najmniej 100 MPa, to wielkość prężności pary chlorku benzoilu jest wystarczająco spełniona przez taki poziom badań zgodnie z 4.1.1.10.)

Wszystkie składniki materiału napełniania, mogące być rozpuszczalnikiem, mieszaniną lub preparatem, takim jak środek zwilżający w środkach czyszczących lub dezynfekujących, niezależnie od tego, czy są materiałami niebezpiecznymi, czy bezpiecznymi, powinny podlegać badaniom na porównywanie.

4.1.1.21.3 Procedura porównywania do cieczy wzorcowej

Powinny być podjęte następujące kroki dla porównania materiału napełniania do materiałów lub grup materiałów wymienionych w liście zamienników w 4.1.1.21.6 (patrz także schemat na rysunku 4.1.1.21.1):

a) klasyfikacja materiału napełniania według badań i kryteriów część 2 (określenie numeru UN i grupy pakowania);

b) przejdź do numeru UN w kolumnie (1) tablicy w 4.1.1.21.6, jeżeli jest on tam wpisany;

c) jeżeli jest tam więcej niż jeden wpis dla tego numeru UN, wybierz wiersz z danymi o grupie pakowania, stężeniu, temperaturze zapłonu, istniejących składnikach bezpiecznych, itd., w oparciu o informacje podane w kolumnach (2a), (2b) i (4).

Jeżeli jest to niemożliwe, to zgodność chemiczna dla opakowań powinna być sprawdzona według 6.1.5.2.5 lub 6.1.5.2.7, a dla DPPL według 6.5.6.3.3 lub 6.5.6.3.6 (jednak w przypadku roztworu wodnego patrz 4.1.1.21.4).

d) jeżeli numer UN określony według litery a) i grupa pakowania materiału napełniania nie są zawarte w liście zamienników, to zgodność chemiczna dla opakowań powinna być określona według 6.1.5.2.5 lub 6.1.5.2.7, a dla DPPL według 6.5.6.3.3 lub 6.5.6.3.6;

e) jeżeli kolumna (5) wybranego wiersza zawiera wyrazy "zasady dla pozycji zbiorczych", to należy postępować dalej według zasady opisanej pod 4.1.1.21.5;

f) zgodność chemiczną materiału napełniania uważa się za sprawdzoną, jeżeli uwzględnione zostały przepisy określone pod 4.1.1.21.1 i 4.1.1.21.2 oraz jeżeli w kolumnie (5) wskazana jest zamienna ciecz wzorcowa lub kombinacja cieczy wzorcowych i typ opakowania jest dopuszczony dla tej cieczy wzorcowej.

Rysunek 4.1.1.21.3 Schemat porównywania materiału napełniania z cieczami wzorcowymi

wzór

4.1.1.21.4 Roztwory wodne

Roztwory wodne materiałów lub grup materiałów porównywanych do cieczy wzorcowych zgodnie z 4.1.1.21.3, mogą być również porównywane do tych cieczy wzorcowych, jeżeli zostaną spełnione następujące warunki:

a) roztwór wodny może być zaliczony zgodnie z kryteriami 2.1.3.3 do tego samego numeru UN jak materiał wymieniony w liście zamienników, i

b) roztwór wodny nie jest wyszczególniony z nazwy w innym miejscu listy zamienników pod 4.1.1.21.6, i

c) nie występują żadne chemiczne reakcje pomiędzy materiałem niebezpiecznym i roztworem wodnym rozpuszczalnika.

Przykład: roztwory wodne UN 1120 tert-butanol

- czysty tert-butanol sam jest zaliczony do cieczy wzorcowej "kwas octowy" w liście zamienników,

- roztwory wodne tert-butanolu mogą być klasyfikowane zgodnie z podrozdziałem 2.1.3.3 jako pozycja UN 1120 BUTANOLE, ponieważ właściwości roztworów wodnych tert-butanolu nie różnią się od pozycji czystych materiałów w odniesieniu do klasy, grupy pakowania i stanu fizycznego. Ponadto, pozycja UN 1120 BUTANOLE nie jest wyraźnie ograniczona do materiałów czystych lub technicznie czystych, a roztwory wodne tych materiałów nie są wymienione z nazwy zarówno w dziale 3.2 tabela A, jak również w liście zamienników.

- UN 1120 BUTANOLE nie reagują z wodą w normalnych warunkach przewozu.

W konsekwencji, roztwory wodne tert-butanolu mogą być porównane do cieczy "kwas octowy ".

4.1.1.21.5 Zasady dla pozycji zbiorczych

Przy porównywaniu materiałów napełniania, dla których w kolumnie (5) wymieniono wyrażenie "Zasady dla pozycji zbiorczych", powinny być przestrzegane następujące etapy i warunki (patrz także schemat na rysunku 4.1.1.21.2):

a) procedura porównywania dla każdego pojedynczego niebezpiecznego składnika roztworu, mieszaniny lub preparatu według 4.1.1.21.3 przeprowadzana jest przy uwzględnieniu warunków wstępnych pod 4.1.1.21.2. W przypadku pozycji ogólnych mogą być pominięte składniki, o których wiadomo, że nie działają szkodliwie na polietylen (np. pigmenty stałe w UN 1263 FARBA lub DODATKI DO FARB);

b) roztwór, mieszanina lub preparat nie może być porównany do cieczy wzorcowej, jeżeli:

(i) numer UN i grupa pakowania jednego lub kilku składników niebezpiecznych nie są zawarte w liście zamienników lub

(ii) w kolumnie (5) listy zamienników podane są "zasady dla pozycji zbiorczych" dla jednego lub kilku składników niebezpiecznych, lub

(iii) kod klasyfikacyjny jednego lub kilku składników niebezpiecznych różni się od kodów roztworu, mieszaniny lub preparatu (za wyjątkiem UN 2059 NITROCELULOZA, ROZTWÓR ZAPALNY);

c) jeżeli wszystkie składniki niebezpieczne są wymienione w liście zamienników i ich kody klasyfikacyjne odpowiadają kodom klasyfikacyjnym roztworu, mieszaniny lub preparatu, oraz wszystkie składniki niebezpieczne w kolumnie (5) są porównane do takiej samej cieczy wzorcowej, względnie takiej samej kombinacji cieczy wzorcowych, to chemiczną zgodność roztworu, mieszaniny lub preparatu uważa się za sprawdzoną, przy uwzględnieniu 4.1.1.21.1 i 4.1.1.21.2;

d) jeżeli wszystkie składniki niebezpieczne są wymienione w liście zamienników i ich kody klasyfikacyjne odpowiadają kodom klasyfikacyjnym roztworu, mieszaniny lub preparatu, ale w kolumnie (5) wymienione są różne ciecze wzorcowe, to chemiczną zgodność roztworu, mieszaniny lub preparatu uważa się za sprawdzoną tylko dla niżej wymienionych kombinacji cieczy wzorcowych, przy uwzględnieniu 4.1.1.21.1 i 4.1.1.21.2:

- woda/kwas azotowy (55%), za wyjątkiem kwasów nieorganicznych z kodem klasyfikacyjnym C1, które są porównywane do cieczy wzorcowej "woda",

- woda/roztwór środka zwilżającego,

- woda/kwas octowy,

- woda/mieszanina węglowodorów,

- woda/octan n-butylu - roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu;

e) w ramach tej zasady nie uważa się za sprawdzoną zgodność chemiczną dla innych kombinacji cieczy wzorcowych niż wymienione pod literą d), jak również dla wszystkich przypadków wymienionych pod literą b). W takich przypadkach zgodność chemiczna powinna być sprawdzona inną metodą [patrz 4.1.1.21.3 d)].

Przykład 1: Mieszanina z UN 1940 KWAS TIOGLIKOLOWY (50%) i UN 2531 KWAS METAKRYLOWY STABILIZOWANY (50%); klasyfikacja mieszaniny: UN 3265 MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

- zarówno numery UN składników, jak i numer UN mieszaniny, są umieszczone w liście zamienników,

- zarówno składniki, jak i mieszanina, mają te same kody klasyfikacyjne: C3.

- UN 1940 KWAS TIOGLIKOLOWY jest porównany do cieczy wzorcowej "kwas octowy" a UN 2531 KWAS METAKRYLOWY STABILIZOWANY jest porównany do cieczy wzorcowej "octan n-butylu - roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu". Zgodnie z literą d) jest to niedozwolona kombinacja cieczy wzorcowych. Zgodność chemiczna mieszaniny powinna przez to być sprawdzona inną metodą.

Przykład 2: Mieszanina UN 1793 FOSFORAN IZOPROPYLU (50%) i UN 1803 KWAS FENYLOSULFONOWY CIEKŁY (50%): klasyfikacja mieszaniny: UN 3265 MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.

- zarówno numery UN składników, jak i numer UN mieszaniny, są umieszczone w liście zamienników,

- zarówno obydwa składniki, jak i mieszanina, mają te same kody klasyfikacyjne: C3.

- UN 1793 FOSFORAN IZOPROPYLU jest porównany do cieczy wzorcowej "roztwór środka zwilżającego", a UN 1803 KWAS FENYLOSULFONOWY CIEKŁY jest porównany do cieczy wzorcowej "woda". Zgodnie z literą d) jest to dopuszczalna kombinacja cieczy wzorcowych. W konsekwencji zgodność chemiczna tej mieszaniny uważana jest za sprawdzoną, jeżeli typ opakowania jest zatwierdzony dla cieczy wzorcowych -" roztwór środka zwilżającego " i " woda ".

Rysunek 4.1.1.21.5 Schemat "Zasady dla pozycji zbiorczych"

wzór

Dopuszczalne kombinacje cieczy wzorcowych:

- woda/kwas azotowy (55%), za wyjątkiem kwasów nieorganicznych z kodem klasyfikacyjnym С1, które są zaliczone do cieczy wzorcowej "woda",

- woda/roztwór środka zwilżającego,

- woda/kwas octowy,

- woda/mieszanina węglowodorów,

- woda/octan n-butylu - roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu.

4.1.1.21.6 Lista zamienników

W poniższej tabeli (liście zamienników) materiały niebezpieczne wymienione są w kolejności ich numeru UN. W zasadzie jeden wiersz oznacza jeden materiał względnie pozycję pojedynczą lub zbiorczą, której przyporządkowany jest numer UN. Jednakże kilka kolejnych wierszy może być użytych dla tego samego numeru UN, jeżeli materiały należące do tego samego numeru UN mają różne nazwy (np. pojedyncze izomery grupy materiałów), różne własności chemiczne, fizyczne i/lub przepisy przewozowe. W takich przypadkach pozycja pojedyncza lub zbiorcza w każdej grupie pakowania wymieniona jest jako ostatnia pozycja z wierszy.

Kolumny od (1) do (4) tabeli 4.1.1.21.6, analogicznej jak tabela A w dziale 3.2, są użyte do identyfikacji materiału dla celów tego podrozdziału. Ostatnia kolumna podaje ciecz wzorcową (ciecze wzorcowe), do której materiał może być porównany.

Uwagi objaśniające dla każdej kolumny:

Kolumna 1 Numer UN

Ta kolumna zawiera numer UN

- materiału niebezpiecznego, jeżeli materiałowi przyporządkowany jest własny numer UN, lub

- pozycję zbiorczą, której nie zostały przyporządkowane materiały nazwane imiennie zgodnie z kryteriami części 2 ("Drzewo decyzyjne").

Kolumna 2a Oficjalna nazwa przewozowa lub nazwa techniczna

Ta kolumna zawiera nazwę materiału lub nazwę pozycji pojedynczej, mogącej obejmować różne izomery lub samą nazwę pozycji zbiorczej.

Podana nazwa może różnić się od oficjalnej nazwy przewozowej.

Kolumna 2b Opis

Ta kolumna zawiera tekst opisujący dla objaśnienia zakresu stosowania pozycji w tych przypadkach, gdy klasyfikacja, warunki przewozu i/lub chemiczna zgodność mogą być różne.

Kolumna За Klasa

Ta kolumna zawiera numer klasy, której tytuł obejmuje materiał niebezpieczny. Numer klasy jest przyporządkowany zgodnie z procedurami i kryteriami części 2.

Kolumna 3b Kod klasyfikacyjny

Ta kolumna zawiera kod klasyfikacyjny materiału niebezpiecznego przyporządkowany zgodnie z procedurami i kryteriami części 2.

Kolumna 4 Grupa pakowania

Ta kolumna zawiera numer grupy pakowania (I, II, III) przyporządkowany do materiału niebezpiecznego. Niektóre materiały nie są przyporządkowane do grup pakowania.

Kolumna 5 Ciecz wzorcowa

Ta kolumna wskazuje ciecz wzorcową lub kombinację cieczy wzorcowych, do których materiał może być odniesiony, jako określoną informację lub zawiera wskazanie zasad dla pozycji zbiorczych w 4.1.1.21.5.

Tabela 4.1.1.21.6 Lista zamienników

Nr UN	Oficjalna nazwa przewozowa lub nazwa techniczna 3.1.2	Opis 3.1.2	Klasa 2.2	Kod klas. 2.2	GP 2.1.1.3	Ciecz wzorcowa
(1)	(2a)	(2b)	(3а)	(3b)	(4)	(5)
1090	ACETON		3	F1	II	mieszanina węglowodorów Uwaga. Ma zastosowanie tylko wtedy, jeżeli udowodni się, że uwolnienie materiału z przewidywanego opakowania ma dopuszczalny poziom
1093	AKRYLONITRYL STABILIZOWANY		3	FT1	I	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1104	OCTANY AMYLU	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1105	PENTANOLE	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	II/III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1106	AMYLOAMINA	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	FC	II/III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1109	MRÓWCZANY AMYLU	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1120	BUTANOLE	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	II/III	kwas octowy
1123	OCTAN BUTYLU	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	II/III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1125	N-BUTYLOAMINA		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1128	MRÓWCZAN N-BUTYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1129	ALDEHYD MASŁOWY		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1133	KLEJE	zawiera materiały ciekłe zapalne	3	F1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1139	POWŁOKA OCHRONNA, ROZTWÓR	obejmuje materiały do obróbki lub do powlekania, stosowane do celów przemysłowych lub innych np. powłoka do karoserii pojazdów, wykładziny beczek	3	F1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1145	CYKLOHEKSAN		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1146	CYKLOPENTAN		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1153	ETER DIETYLOWY GLIKOLU ETYLENOWEGO		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1154	DIETYLOAMINA		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1158	DIIZOPROPYLO- AMINA		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1160	DIMETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1165	DIOKSAN		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1169	EKSTRAKTY AROMATYCZNE CIEKŁE		3	F1	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1170	ETANOL (ALKOHOL ETYLOWY) lub ETANOL, ROZTWÓR (ALKOHOL ETYLOWY, ROZTWÓR)	roztwór wodny	3	F1	II/III	kwas octowy
1171	ETER MONOETYLOWY GLIKOLU ETYLENOWEGO		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu i mieszanina węglowodorów
1172	OCTAN ETERU MONOETYLOWEGO GLIKOLU ETYLENOWEGO		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu i mieszanina węglowodorów
1173	OCTAN ETYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1177	OCTAN 2- ETYLOBUTYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1178	ALDEHYD 2- ETYLOMASŁOWY		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1180	MAŚLAN ETYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1188	ETER MONOMETYLOWY GLIKOLU ETYLENOWEGO		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu i mieszanina węglowodorów
1189	OCTAN ETERU MONOMETYLOWEGO GLIKOLU ETYLENOWEGO		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu i mieszanina węglowodorów
1190	MRÓWCZAN ETYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1191	ALDEHYDY OKTYLOWE	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
1192	MLECZAN ETYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1195	PROPIONIAN ETYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1197	EKSTRAKTY, SUBSTANCJE SMAKOWE, CIEKŁE		3	F1	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1198	FORMALDEHYD, ROZTWÓR ZAPALNY	roztwór wodny, temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C	3	FC	III	kwas octowy
1202	PALIWO DO SILNIKÓW DIESLA	odpowiada normie EN 590:2004 lub o temperaturze zapłonu maksymalnie 100 °C	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
1202	OLEJ GAZOWY	temperatura zapłonu 100 °C	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
1202	OLEJ OPAŁOWY LEKKI	super lekki	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
1202	OLEJ OPAŁOWY LEKKI	odpowiada normie EN 590:2004 lub o temperaturze zapłonu maksymalnie 100 °C	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
1203	BENZYNA lub PALIWO SILNIKOWE		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1206	HEPTANY	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1207	ALDEHYD HEKSYLOWY	aldehyd n-heksylowy	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
1208	HEKSANY	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1210	FARBA DRUKARSKA lub DODATKI DO FARB DRUKARSKICH	zapalne, w tym rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb drukarskich	3	F1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1212	IZOBUTANOL (ALKOHOL IZOBUTYLOWY)		3	F1	III	kwas octowy
1213	OCTAN IZOBUTYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1214	IZOBUTYLOAMINA		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1216	IZOOKTENY	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1219	IZOPROPANO L (ALKOHOL IZOPROPYLOWY)		3	F1	II	kwas octowy
1220	OCTAN IZOPROPYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1221	IZOPROPYLOAMINA		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1223	NAFTA		3	F1	III	mieszanina węglowodorów
1224	3,3-dimetylo-2-butanon		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1224	KETONY CIEKŁE, I.N.O.		3	F1	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1230	METANOL		3	FT1	II	kwas octowy
1231	OCTAN METYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1233	OCTAN AMYLOMETYLOWY		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1235	METYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1237	MAŚLAN METYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1247	METAKRYLAN METYLU, MONOMER STABILIZOWANY		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1248	PROPIONIAN METYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1262	OKTANY	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1263	FARBA lub DODATKI DO FARB	w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, pokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły lub rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb	3	F1	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1265	PENTANY	n-pentan	3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1266	WYROBY PERFUMERYJNE	zawiera zapalne rozpuszczalniki	3	F1	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1268	nafta ze smoły węglowej	prężność pary w 50 °C maksymalnie 110 kPa	3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1268	DESTYLATY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O. lub PRODUKTY ROPY NAFTOWEJ, I.N.O.		3	F1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1274	N-PROPANOL (ALKOHOL N-PROPYLOWY)		3	F1	II/III	kwas octowy
1275	ALDEHYD PROPIONOWY		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1276	OCTAN N-PROPYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1277	PROPYLOAMINA	n-propyloamina	3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1281	MRÓWCZAN PROPYLU	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1282	PIRYDYNA		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
1286	OLEJ ŻYWICZNY		3	F1	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1287	GUMA, ROZTWÓR		3	F1	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1296	TRIETYLOAMINA		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1297	TRIMETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY	zawiera maksymalnie 50% trimetyloaminy	3	FC	I/II/III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1301	OCTAN WINYLU STABILIZOWANY		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1306	IMPREGNAT DO DREWNA CIEKŁY		3	F1	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1547	ANILINA		6.1	T1	II	kwas octowy
1590	DICHLOROANILINY CIEKŁE	czyste izomery i mieszanina izomerów	6.1	T1	II	kwas octowy
1602	BARWNIK TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O. lub PÓŁPRODUKT DO BARWNIKA TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.		6.1	T1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1604	ETYLENODIAMINA		8	CF1	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1715	BEZWODNIK OCTOWY		8	CF1	II	kwas octowy
1717	CHLOREK ACETYLU		3	FC	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1718	FOSFORAN BUTYLU		8	C3	III	środek zwilżający
1719	wodorosiarczek	roztwór wodny	8	C5	III	kwas octowy
1719	MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY CIEKŁY, I.N.O.	nieorganiczny	8	C5	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1730	PENTACHLOREK ANTYMONU CIEKŁY	czysty	8	C1	II	woda
1736	CHLOREK BENZOILU		8	C3	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1750	KWAS CHLOROOCTOWY, ROZTWÓR	roztwór wodny	6.1	TC1	II	kwas octowy
1750	KWAS CHLOROOCTOWY, ROZTWÓR	mieszanina kwasu mono- i dichlorooctowego	6.1	TC1	II	kwas octowy
1752	CHLOREK CHLOROACETYLU		6.1	TC1	I	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1755	KWAS CHROMOWY, ROZTWÓR	roztwór wodny zawierający maksymalnie 30% kwasu chromowego	8	C1	II/III	kwas azotowy
1760	cyjanamid	roztwór wodny zawierający maksymalnie 50% cyjanamidu	8	C9	II	woda
1760	kwas O.O.- dietyloditiofosforowy		8	C9	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1760	kwas O.O-diizo- propyloditiofosforowy		8	C9	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1760	kwas O,O-di-n-propylo- ditiofosforowy		8	C9	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1760	MATERIAŁ ŻRĄCY CIEKŁY, I.N.O.	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	8	C9	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1761	ETYLOENODIAMINOMIEDŹ, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	CT1	II/III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1764	KWAS DICHLOROOCTOWY		8	C3	II	kwas octowy
1775	KWAS FLUOROBOROWY	roztwór wodny zawierający maksymalnie 50% kwasu fluoroborowego	8	C1	II	woda
1778	KWAS FLUOROKRZEMOWY		8	C1	II	woda
1779	KWAS MRÓWKOWY	zawierający więcej niż 85% masowych kwasu	8	C3	II	kwas octowy
1783	HEKSAMETYLENODIAMINA, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	C7	II/III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
1787	KWAS JODOWODOROWY	roztwór wodny	8	C1	II/III	woda
1788	KWAS BROMOWODOROWY	roztwór wodny	8	C1	II/III	woda
1789	KWAS CHLOROWODOROWY	maksymalnie 38% roztwór wodny	8	C1	II/III	woda
1790	KWAS FLUOROWODOROWY	zawiera maksymalnie 60% Fluorowodoru	8	CT1	II	woda - okres stosowania: maksymalnie 2 lata
1791	PODCHLORYN, ROZTWÓR	roztwór wodny, stosowany w handlu środek zwilżający	8	C9	II/III	kwas azotowy i roztwór środka zwilżającego*)
1791	PODCHLORYN, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	C9	II/III	kwas azotowy*)

*) dla UN 1791: badanie tylko z wentylacją. Przy badaniu z kwasem azotowym, jako cieczą wzorcową, powinna być stosowana wentylacja kwasoodporna i uszczelnienie kwasoodporne. Jeżeli badany jest sam podchloryn, to dozwolona jest wentylacja i uszczelnienie tego samego typu, odporne na działanie podchlorynu (np. kauczuk silikonowy), lecz nie odporne na działanie kwasu azotowego.

1793	FOSFORAN IZOPROPYLU		8	C3	III	roztwór środka zwilżającego
1802	KWAS NADCHLOROWY	roztwór wodny zawierający maksymalnie 50% masowych kwasu	8	CO1	II	woda
1803	KWAS FENYLOSULFONOWY CIEKŁY	mieszanina izomerów	8	C3	II	woda
1805	KWAS FOSFOROWY CIEKŁY		8	C1	III	woda
1814	WODOROTLENEK POTASU, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	C5	II/III	woda
1824	WODOROTLENEK SODU, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	C5	II/III	woda
1830	KWAS SIARKOWY	zawierający więcej niż 51% kwasu	8	C1	II	woda
1832	KWAS SIARKOWY ZUŻYTY	chemicznie stabilny	8	C1	II	woda
1833	KWAS SIARKAWY		8	C1	II	woda
1835	WODOROTLENEK TETRAMETYLOAMONU, ROZTWÓR	roztwór wodny, temperatura zapłonu powyżej 60 °C	8	C1	II	woda
1840	CHLOREK CYNKU, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	C1	III	woda
1848	KWAS PROPIONOWY	zawierający minimum 10%, ale mniej niż 90% masowych kwasu	8	C3	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1862	KROTONIAN ETYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1863	PALIWO LOTNICZE DO SILNIKÓW TURBINOWYCH		3	F1	I/II/III	mieszanina węglowodorów
1866	ŻYWICA, ROZTWÓR	zapalna	3	F1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1902	FOSFORAN DIIZOOKTYLU		8	C3	III	roztwór środka zwilżającego
1906	KWAS SIARKOWY ODPADOWY		8	Cl	II	kwas azotowy
1908	CHLORYN, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	C9	II/III	kwas octowy
1914	PROPIONIANY BUTYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1915	CYKLOHEKSANON		3	F1	III	mieszanina węglowodorów
1917	AKRYLAN ETYLU STABILIZOWANY		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1919	AKRYLAN METYLU STABILIZOWANY		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1920	NONANY	czyste izomery i mieszanina izomerów, temperatura zapłonu od 23 °C do 60 s°C	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
1935	CYJANEK, ROZTWÓR, I.N.O.	nieorganiczny	6.1	T4	I/II/III	woda
1940	KWAS TIOGLIKOLOWY		8	C3	II	kwas octowy
1986	ALKOHOLE ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.		3	FT1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1987	cykloheksanol	technicznie czysty	3	F1	III	kwas octowy
1987	ALKOHOLE, I.N.O.		3	F1	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1988	ALDEHYDY ZAPALNE TRUJĄCE, I.N.O.		3	FT1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1989	ALDEHYDY, I.N.O.		3	F1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1992	2,6-cis-dimetylomorfolina		3	FT1	III	mieszanina węglowodorów
1992	MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY TRUJĄCY, I.N.O.		3	FT1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
1993	ester winylowy kwasu priopionowego		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1993	octan (1-metoksy-2- propylu)		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
1993	MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O.		3	F1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
2014	NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY	zawiera od 20% do 50% nadtlenku wodoru, stabilizowanego według potrzeb	5.1	OC1	II	kwas azotowy
2022	KWAS KREZOLOWY	mieszanina ciekła składająca się z krezoli, ksylenoli i metylofenoli	6.1	TC1	II	kwas octowy
2030	HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY	zawiera co najmniej 37% masowych lecz maksymalnie 64% masowych hydrazyny	8	CT1	II	woda
2030	wodzian hydrazyny	roztwór wodny zawierający 64% masowych hydrazyny	8	CT1	II	woda
2031	KWAS AZOTOWY	inny niż czerwony dymiący, zawierający maksymalnie 55% kwasu	8	CO1	II	kwas azotowy
2045	ALDEHYD IZOMASŁOWY (ALDEHYD IZOBUTYROWY)		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2050	DIIZOBUTYLEN, ZWIĄZKI IZOMERYCZNE		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2053	METYLOIZOBUTYLO- KARBINOL		3	F1	III	kwas octowy
2054	MORFOLINA		8	CF1	I	mieszanina węglowodorów
2057	TRIPROPYLEN		3	F1	II/III	mieszanina węglowodorów
2058	ALDEHYD WALERIANOWY	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2059	NITROCELULOZA, ROZTWÓR ZAPALNY		3	D	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych: odmiennie od normalnego postępowania, reguły te można stosować dla wszystkich rozpuszczalników o kodzie klasyfikacyjnym F1
2075	CHLORAL BEZWODNY STABILIZOWANY		6.1	T1	II	roztwór środka zwilżającego
2076	KREZOLE CIEKŁE	czyste izomery i mieszanina izomerów	6.1	TC1	II	kwas octowy
2078	DIIZOCYJANIAN TOLUENU	ciekły	6.1	T1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2079	DIETYLENOTRIAMINA		8	C1	II	mieszanina węglowodorów
2209	FORMALDEHYD, ROZTWÓR	roztwór wodny o zawartości 37% formaldehydu i metanolu od 8 do 10%	8	C9	III	kwas octowy
2209	FORMALDEHYD, ROZTWÓR	roztwór wodny zawierający minimum 25% formaldehydu	8	C9	III	woda
2218	KWAS AKRYLOWY STABILIZOWANY		8	CF1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2227	METAKRYLAN N-BUTYLU STABILIZOWANY		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2235	CHLORKI CHLOROBENZYLU CIEKŁE	chlorek parachlorobenzylu	6.1	T2	III	mieszanina węglowodorów
2241	CYKLOHEPTAN		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2242	CYKLOHEPTEN		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2243	OCTAN CYKLOHEKSYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2244	CYKLOPENTANOL		3	F1	III	kwas octowy
2245	CYKLOPENTANON		3	F1	III	mieszanina węglowodorów
2247	N-DEKAN		3	F1	III	mieszanina węglowodorów
2248	DI-n-BUTYLOAMINA		8	CF1	II	mieszanina węglowodorów
2258	1,2-PROPYLENODIAMINA		8	CF1	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2259	TRIETYLENOTETRAAMINA		8	C1	II	woda
2260	TRIPROPYLOAMINA		3	FC	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2263	DIMETYLOCYKLO- HEKSANY	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2264	N,N-DIMETYLOCYKLOHEKSYLOAMINA		8	CF1	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2265	N,N-DIMETYLOFORMAMID		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2266	DIMETYLO-N- PROPYLOAMINA		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2269	3,3'-IMINOBISPROPYLO AMINA		8	C1	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2270	ETYLOAMINA, ROZTWÓR WODNY	zawiera od 50% do 70% masowych etyloaminy, temperatura zapłonu powyżej 23 °C, żrąca lub słabo żrąca	3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2275	2-ETYLOBUTANOL		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2276	2-ETYLOHEKSYLOAMINA		3	FC	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2277	METAKRYLAN ETYLU STABILIZOWANY		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2278	N-HEPTEN		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2282	HEKSANOLE	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2283	METAKRYLAN IZOBUTYLU STABILIZOWANY		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2286	PENTAMETYLOHEPTAN		3	F1	III	mieszanina węglowodorów
2287	IZOHEPTENY		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2288	IZOHELSENY		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2289	IZOFORONODIAMINA		8	C7	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2293	4-METOKSY-4- METYLOPENTAN-2-ON		3	F1	III	mieszanina węglowodorów
2296	METYLOCYKLOHEKSAN		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2297	METYLOCYKLOHEKSANON	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
2298	METYLOCYKLOPENTAN		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2302	5-METYLOHEKSAN-2-ON		3	F1	III	mieszanina węglowodorów
2308	KWAS NITROZYLOSIARKOWY CIEKŁY		8	C1	II	woda
2309	OKTADIENY		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2313	PIKOLINY	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
2317	CYJANEK MIEDZI(I) I SODU, ROZTWÓR	roztwór wodny	6.1	T4	I	woda
2320	TETRAETYLOPENTAAMINA		8	C7	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2324	TRIIZOBUTYLEN	mieszanina С12- mono-olefiny, temperatury zapłonu od 23 °C do 60 °C	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
2326	TRIMETYLOCYKLO- HEKSYLOAMINA		8	C7	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2327	TRIMETYLOHEKSA- METYLENODIAMINA	czyste izomery i mieszanina izomerów	8	C7	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2330	UNDEKAN		3	F1	III	mieszanina węglowodorów
2336	MRÓWCZAN ALLILU		3	FT1	I	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2348	AKRYLANY BUTYLU STABILIZOWANE	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2357	CYKLOHEKSYLOAMINA	temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C	8	CF1	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2361	DIIZOBUTYLOAMINA		3	FC	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2366	WĘGLAN DIETYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2367	ALDEHYD alfa-METYLOWALERIANOWY		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2370	HEKS-1-EN		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2372	1,2-DI-(DIMETYLOAMINO)-ETAN		3	F1	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2379	1,3-DIMETYLOBUTYLOAMINA		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2383	DIPROPYLOAMINA		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2385	IZOMAŚLAN ETYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2393	MRÓWCZAN IZOBUTYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2394	PROPIONIAN IZOBUTYLU	temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C	3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2396	ALDEHYD METAKRYLOWY STABILIZOWANY		3	FT1	II	mieszanina węglowodorów
2400	IZOWALERNIANIAN METYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2401	PIPERYDYNA		8	CF1	I	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2403	OCTAN IZOPROPENYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2405	MAŚLAN IZOPROPYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2406	IZOMAŚLAN IZOPROPYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2409	PROPIONIAN IZOPROPYLU		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2410	1,2,3,6-TETRA- WODOROPIRYDYNA		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2427	CHLORAN POTASU, ROZTWÓR WODNY		5.1	O1	II/III	woda
2428	CHLORAN SODU, ROZTWÓR WODNY		5.1	O1	II/III	woda
2429	CHLORAN WAPNIA, ROZTWÓR WODNY		5.1	O1	II/III	woda
2436	KWAS TIOOCTOWY		3	F1	II	kwas octowy
2457	2,3-DIMETYLO-BUTAN		3	F1	II	mieszanina węglowodorów
2491	ETANOLOAMINA		8	C7	III	roztwór środka zwilżającego
2491	ETANOLOAMINA, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	C7	III	roztwór środka zwilżającego
2496	BEZWODNIK PROPIONOWY		8	C3	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2524	ORTOMRÓWCZAN ETYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2526	FURFURYLOAMINA		3	FC	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2527	AKRYLAN IZOBUTYLU, STABILIZOWANY		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2528	IZOMAŚLAN IZOBUTYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2529	KWAS IZOMASŁOWY		3	FC	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2531	KWAS METAKRYLOWY STABILIZOWANY		8	C3	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2542	TRIBUTYLOAMINA		6.1	T1	II	mieszanina węglowodorów
2560	2-METYLOPENTAN-2-OL		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2564	KWAS TRICHLOROOCTOWY, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	C3	II/III	kwas octowy
2565	DICYKLOHEKSYLOAMINA		8	C7	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2571	kwas etylosiarkowy		8	C3	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2571	KWASY ALKILOSIARKOWE		8	C3	II	zasada dla pozycji zbiorczych
2580	BROMEK GLINU, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	C1	III	woda
2581	CHLOREK GLINU, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	C1	III	woda
2582	CHLOREK ŻELAZA (III), ROZTWÓR	roztwór wodny	8	C1	III	woda
2584	kwas metanosulfonowy	zawiera więcej niż 5% wolnego kwasu siarkowego	8	C1	II	woda
2584	KWASY ALKILOSULFONOWE CIEKŁE	zawiera więcej niż 5% wolnego kwasu siarkowego	8	C1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2584	kwas benzenosulfonowy	zawiera więcej niż 5% wolnego kwasu siarkowego	8	C1	II	woda
2584	kwas toluenosulfonowy	zawiera więcej niż 5% wolnego kwasu siarkowego	8	C1	II	woda
2584	KWASY ARYLOSULFONOWE CIEKŁE	zawiera więcej niż 5% wolnego kwasu siarkowego	8	C1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2586	kwas metanosulfonowy	zawiera maksymalnie 5% wolnego kwasu siarkowego	8	C3	III	woda
2586	KWASY ALKILOSULFONOWE CIEKŁE	zawiera maksymalnie 5% wolnego kwasu siarkowego	8	C3	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2586	kwas benzenosulfonowy	zawiera maksymalnie 5% wolnego kwasu siarkowego	8	C3	III	woda
2586	kwas toluenosulfonowy	zawiera maksymalnie 5% wolnego kwasu siarkowego	8	C3	III	woda
2586	KWASY ARYLOSULFONOWE CIEKŁE	zawiera maksymalnie 5% wolnego kwasu siarkowego	8	C3	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2610	TRIALLILOAMINA		3	FC	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2614	ALKOHOL ALLILOWOMETYLOWY		3	F1	III	kwas octowy
2617	METYLOCYKLOHEKSANOLE	czyste izomery i mieszanina izomerów, temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C	3	F1	III	kwas octowy
2619	BENZYLODIMETYLOAMINA		8	CF1	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2620	MAŚLANY AMYLU	czyste izomery i mieszanina izomerów, temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C	3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2622	ALDEHYD GLICYDOWY	temperatura zapłonu poniżej 23 °C	3	FT1	II	mieszanina węglowodorów
2626	KWAS CHLOROWY, ROZTWÓR WODNY	zawiera maksymalnie 10% kwasu	5.1	O1	II	kwas azotowy
2656	CHINOLINA	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	6.1	T1	III	woda
2672	AMONIAK, ROZTWÓR	w wodzie, gęstość względna w 15 °C od 0,880 do 0,957, zawiera więcej niż 10%, lecz maksymalnie 35% amoniaku	8	C5	III	woda
2683	SIARCZEK AMONU, ROZTWÓR	roztwór wodny, temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C	8	CFT	II	kwas octowy
2684	3-DIETYLOAMINOPROPYLO AMINA		3	FC	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2685	N,N-DIETYLOETYLENODIAMINA		8	CF1	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2693	WODOROSIARCZANY, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.	nieorganiczne	8	C1	III	woda
2707	DIMETYLODIOKSANY	czyste izomery i mieszanina izomerów	3	F1	II/III	mieszanina węglowodorów
2733	AMINY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O. lub POLIAMINY ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.		3	FC	I/II/III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2734	di-sec-butyloamina		8	CF1	II	mieszanina węglowodorów
2734	AMINY ŻRĄCE ZAPALNE CIEKŁE, I.N.O. lub POLIAMINY ŻRĄCE ZAPALNE CIEKŁE, I.N.O.		8	CF1	I/II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2735	AMINY ŻRĄCE CIEKŁE, I.N.O. lub POLIAMINY ŻRĄCE CIEKŁE, I.N.O.		8	C1	I/II/III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2739	BEZWODNIK MASŁOWY		8	C3	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2789	KWAS OCTOWY lub KWAS OCTOWY, ROZTWÓR	roztwór wodny, zawierający więcej niż 80% masowych kwasu	8	CF1	II	kwas octowy
2790	KWAS OCTOWY, ROZTWÓR	roztwór wodny, zawierający więcej niż 10% i maksymalnie 80% masowych kwasu	8	C3	II/III	kwas octowy
2796	KWAS SIARKOWY	zawiera maksymalnie 51 % kwasu	8	Cl	II	woda
2797	CIECZ AKUMULATOROWA ZASADOWA	wodorotlenek potasu / sodu, roztwór wodny	8	C5	II	woda
2810	chlorek 2-chloro-6- fluorobenzylu	stabilizowany	6.1	T1	III	mieszanina węglowodorów
2810	2-fenyloetanol		6.1	T1	III	kwas octowy
2810	eter monoheksylowy glikolu etylenowego		6.1	T1	III	kwas octowy
2810	MATERIAŁ TRUJĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.		6.1	T1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
2815	N-AMINOETYLOPIPERAZYNA		8	C7	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2818	POLISIARCZEK AMONU, ROZTWÓR	roztwór wodny	8	CT1	II/III	kwas octowy
2819	FOSFORAN AMYLU		8	C3	III	roztwór środka zwilżającego
2820	KWAS MASŁOWY	kwas n-masłowy	8	C3	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2821	FENOL, ROZTWÓR	roztwór wodny trujący niealkaliczny	6.1	T1	II/III	kwas octowy
2829	KWAS KAPRONOWY	kwas n-kapronowy	8	C3	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2837	WODOROSIARCZANY ROZTWÓR WODNY		8	C1	II/III	woda
2838	MAŚLAN WINYLU STABILIZOWANY		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2841	DI-n-AMYLOAMINA		3	FT1	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2850	TETRAPROPYLEN (TETRAMER PROPYLENU)	mieszanina С12-mono-olefiny, temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
2873	DIAMINOBUTYLOETANOL	N,N-di-n-butyloamino-etanol	6.1	T1	III	kwas octowy
2874	ALKOHOL FURFURYLOWY		6.1	T1	III	kwas octowy
2920	kwas O,O-dietyloditiofosforowy	temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C	8	CF1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2920	kwas O,O-dimetylo- ditiofosforowy	temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C	8	CF1	II	roztwór środka zwilżającego
2920	bromowodór	33% roztwór w kwasie octowym lodowatym	8	CF1	II	roztwór środka zwilżającego
2920	wodorotlenek tetrametyloamonu	roztwór wodny, temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C	8	CF1	II	woda
2920	MATERIAŁ ŻRĄCY ZAPALNY CIEKŁY, I.N.O.		8	CF1	I/II	zasada dla pozycji zbiorczych
2922	siarczek amonu	roztwór wodny, temperatura wyższa niż 60 °C	8	CT1	II	woda
2922	krezole	roztwór wodny zasadowy, mieszanina krezolanu sodu i potasu	8	CT1	II	kwas octowy
2922	fenol	roztwór wodny zasadowy, mieszanina fenolanu sodu i potasu	8	CT1	II	kwas octowy
2922	wodorodifluorek sodu	roztwór wodny	8	CT1	III	woda
2922	MATERIAŁ ŻRĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.		8	CT1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
2924	MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O.	słabo żrący	3	FC	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
2927	MATERIAŁ TRUJĄCY ŻRĄCY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.		6.1	TC1	I/II	zasada dla pozycji zbiorczych
2933	2-CHLOROPROPIONIAN METYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2934	2-CHLOROPROPIONIAN IZOPROPYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2935	2-CHLOROPROPIONIAN ETYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2936	KWAS TIOMLEKOWY		6.1	T1	II	kwas octowy
2941	FLUOROANILINY	czyste izomery i mieszanina izomerów	6.1	T1	III	kwas octowy
2943	TETRAWODORO- FURFURYLOAMINA		3	F1	III	mieszanina węglowodorów
2945	N-BUTYLOMETYLOAMINA		3	FC	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2946	2-AMINO-5-DIETYLOAMINOPENTAN		6.1	T1	III	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
2947	CHLOROOCTAN IZOPROPYLU		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
2984	NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY	zawiera od 8% do 20% nadtlenku wodoru, stabilizowany według potrzeb	5.1	O1	III	kwas azotowy
3056	ALDEHYD N-HEPTYLOWY		3	F1	III	mieszanina węglowodorów
3065	NAPOJE ALKOHOLOWE	zawierają więcej niż 24% alkoholu	3	F1	II/III	kwas octowy
3066	FARBA lub DODATKI DO FARB	w tym farba, lakier, emalia, bejca, szelak, sokost, politura, materiał wypełniający ciekły i lakier podkładowy ciekły lub rozcieńczalniki i rozpuszczalniki do farb	8	C9	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
3079	METAKRYLONITRYL STABILIZOWANY		6.1	TF1	I	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3082	sec-alkohol (C6-C17)-poli-(3-6) etoksylowany		9	M6	III	o octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu i mieszanina węglowodorów
3082	alkohol (C12-C15) -poli-(1-6) etoksylowany		9	M6	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu i mieszanina węglowodorów
3082	alkohol (C13-C15) -poli-(1-6) etoksylowany		9	M6	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu i mieszanina węglowodorów
3082	fosforan krezylodifenylu		9	M6	III	roztwór środka zwilżającego
3082	akrylan decylu		9	M6	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu i mieszanina węglowodorów
3082	ftalan di-n-butylu		9	M6	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu i mieszanina węglowodorów
3082	ftalan diizobutylu		9	M6	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu i mieszanina węglowodorów
3082	paliwo lotnicze JP-5	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	9	M6	III	mieszanina węglowodorów
3082	paliwo lotnicze JP-7	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	9	M6	III	mieszanina węglowodorów
3082	fosforan izodecylodifenylu		9	M6	III	roztwór środka zwilżającego
3082	węglowodory	ciekłe, temperatura zapłonu powyżej 60 °C, zagraża środowisku	9	M6	III	zasada dla pozycji zbiorczych
3082	kreozot z dziegciu	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	9	M6	III	mieszanina węglowodorów
3082	kreozot ze smoły z węgla kamiennego	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	9	M6	III	mieszanina węglowodorów
3082	metylonaftaleny	mieszanina izomerów, ciekła	9	M6	III	mieszanina węglowodorów
3082	smoła z węgla kamiennego	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	9	M6	III	mieszanina węglowodorów
3082	nafta ze smoły z węgla kamiennego	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	9	M6	III	mieszanina węglowodorów
3082	fosforany triarylowe	i.n.o.	9	M6	III	roztwór środka zwilżającego
3082	fosforan trikrezylu	zawiera maksymalnie 3% izomeru orto	9	M6	III	roztwór środka zwilżającego
3082	fosforan triksylenylu		9	M6	III	roztwór środka zwilżającego
3082	alkiloditiofosforan cynku	C3-C14	9	M6	III	roztwór środka zwilżającego
3082	alkiloditiofosforan cynku	C7-C16	9	M6	III	roztwór środka zwilżającego
3082	MATERIAŁ ZAGRAŻAJĄCY ŚRODOWISKU CIEKŁY, I.N.O.		9	M6	III	zasada dla pozycji zbiorczych
3099	MATERIAŁ UTLENIAJĄCY TRUJĄCY CIEKŁY, I.N.O.		5.1	O1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
3101 3103 3105 3107 3109 3111 3113 3115 3117 3119	NADTLENEK ORGANICZNY TYP B, C, D, E LUB F, CIEKŁY lub NADTLENEK ORGANICZNY TYP B, C, D, E LUB F, CIEKŁY, TEMPERATURA KONTROLOWANA	ciekły	5.2	P1		octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu i mieszanina węglowodorów i kwas azotowy**)

**)

dla UN 3101, 3103, 3105, 3107, 3109, 3111, 3113, 3115, 3117, 3119 (wodoronadtlenek tert-butylu, zawierający więcej niż 40% nadtlenku, jak również kwas nadoctowy są wyłączone): wszystkie nadtlenki organiczne, technicznie czyste oraz w roztworze z rozcieńczalnikiem, których zgodność określona jest cieczą wzorcową "mieszanina węglowodorów", są podane w tym wykazie. Zgodność wentylacji i uszczelnienia na działanie nadtlenków organicznych można też udowodnić w badaniach laboratoryjnych z kwasem azotowym, niezależnie od typu badania. Nadtlenki organiczne o numerach UN 3111, 3113, 3115, 3117 i 3119 nie są dopuszczone do przewozu koleją.

3145	butylofenole	ciekłe, i.n.o.	8	C3	I/II/III	kwas octowy
3145	ALKILOFENOLE CIEKŁE, I.N.O.	włącznie z homologami C2-C12	8	C3	I/II/III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3149	NADTLENEK WODORU I KWAS NADOCTOWY, MIESZANINA STABILIZOWANA	zawiera UN 2790 KWAS OCTOWY, UN 2796 KWAS SIARKOWY i/lub UN 1805 KWAS FOSFOROWY, wodę i maksymalnie 5% kwasu nadoctowego	5.1	OC1	II	roztwór środka zwilżającego kwas azotowy
3210	CHLORANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.		5.1	O1	II/III	woda
3211	NADCHLORANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.		5.1	O1	II/III	woda
3213	BROMIANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.		5.1	O1	II/III	woda
3214	NADMANGANIANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.		5.1	O1	II	woda
3216	NADSIARCZANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.		5.1	O1	III	roztwór środka zwilżającego
3218	AZOTANY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.		5.1	O1	II/III	woda
3219	AZOTYNY NIEORGANICZNE, ROZTWÓR WODNY, I.N.O.		5.1	O1	II/III	woda
3264	chlorek miedzi(II)	roztwór wodny słabo żrący	8	C1	III	woda
3264	siarczan hydroksyloaminy	25% roztwór wodny	8	C1	III	woda
3264	kwas fosforowy	roztwór wodny	8	C1	III	woda
3264	MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	8	C1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych; nie stosuje się do mieszanin, których składniki zawierają UN: 1830, 1832, 1906 i 2308
3265	kwas metoksyoctowy		8	C3	I	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3265	bezwodnik kwasu allilobursztynowego		8	C3	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3265	kwas ditioglikolowy		8	C3	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3265	fosforan butylu	mieszanina fosforanu mono- i dibutylu	8	C3	III	roztwór środka zwilżającego
3265	kwas kaprylowy		8	C3	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3265	kwas izowalerianowy		8	C3	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3265	kwas pelargonowy		8	C3	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3265	kwas pirogronowy		8	C3	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3265	kwas walerianowy		8	C3	III	kwas octowy
3265	MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	8	C3	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
3266	wodorosiarczek sodu	roztwór wodny	8	C5	II	kwas octowy
3266	siarczek sodu	roztwór wodny słabo żrący	8	C3	III	kwas octowy
3266	MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	8	C3	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
3267	2,2 '-(butyloimino) - bisetanol		8	C1	II	mieszanina węglowodorów i roztwór środka zwilżającego
3267	MATERIAŁ ŻRĄCY ZASADOWY ORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	8	C1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
3271	eter monobutylowy glikolu etylenowego	temperatura zapłonu 60 °C	3	F1	III	kwas octowy
3271	ETER, I.N.O.		3	F1	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
3272	ester tert-butylowy kwasu akrylowego		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3272	propionian izobutylu	temperatura zapłonu powyżej 60 °C	3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3272	walerianian metylu		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3272	ortomrówczan trimetylu		3	F1	II	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3272	walerianian etylu		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3272	izowalerianian izobutylu		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3272	propionian n-amylu		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3272	maślan n-butylu		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3272	mleczan metylu		3	F1	III	octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu
3272	ESTER, I.N.O.		3	F1	II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
3287	azotyn sodu		6.1	T4	III	woda
3287	MATERIAŁ TRUJĄCY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O.		6.1	T4	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
3291	ODPADY KLINICZNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE, I.N.O.	ciekłe	6.2	13	II	woda
3293	HYDRAZYNA, ROZTWÓR WODNY	zawiera maksym. 37% masowych hydrazyny	6.1	T4	III	woda
3295	heptany	i.n.o.	3	F1	II	mieszanina węglowodorów
3295	nonany	temperatura zapłonu poniżej 23 °C	3	F1	II	mieszanina węglowodorów
3295	dekany	i.n.o.	3	F1	III	mieszanina węglowodorów
3295	1,2,3-trimetylobenzen		3	F1	III	mieszanina węglowodorów
3295	WĘGLOWODORY CIEKŁE, I.N.O.		3	F1	I/II/III	zasada dla pozycji zbiorczych
3405	CHLORAN BARU, ROZTWÓR	roztwór wodny	5.1	OT1	II/III	woda
3406	NADCHLORAN BARU, ROZTWÓR	roztwór wodny	5.1	OT1	II/III	woda
3408	NADCHLORAN OŁOWIU, ROZTWÓR	roztwór wodny	5.1	OT1	II/III	woda
3413	CYJANEK POTASU, ROZTWÓR	roztwór wodny	6.1	T4	I/II/III	woda
3414	CYJANEK SODU, ROZTWÓR	roztwór wodny	6.1	T4	I/II/III	woda
3415	FLUOREK SODU, ROZTWÓR	roztwór wodny	6.1	T4	III	woda
3422	FLUOREK POTASU, ROZTWÓR	roztwór wodny	6.1	T4	III	woda

4.1.2 Dodatkowe przepisy ogólne w zakresie używania DPPL

4.1.2.1 Jeżeli DPPL używane są do przewozu cieczy o temperaturze zapłonu do 60 °C (tygiel zamknięty), albo do materiałów sproszkowanych skłonnych do wybuchu pyłowego, należy podjąć środki w celu przeciwdziałania niebezpiecznym wyładowaniom elektrostatycznym.

4.1.2.2 Wszystkie DPPL metalowe, ze sztywnego tworzywa sztucznego i złożone powinny zgodnie z 6.5.4.4 lub 6.5.4.5 podlegać odpowiedniej kontroli i badaniom:

- przed przyjęciem do eksploatacji;

- następnie w okresach nie przekraczających 2,5 roku i 5 lat, odpowiednio;

- po naprawie lub regeneracji, przed ponownym użyciem do przewozu.

DPPL nie powinien być napełniany i nadawany do przewozu po upływie ważności ostatniego badania okresowego lub kontroli. Jednakże DPPL napełniony przed upływem terminu ważności ostatniego badania okresowego lub kontroli, może być przewożony w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące po upływie terminu ważności takiego badania lub kontroli. Dodatkowo, DPPL może być przewożony po upływie terminu ważności ostatniego badania okresowego lub kontroli:

a) po opróżnieniu, lecz przed oczyszczeniem, w celu przeprowadzenia wymaganego badania lub kontroli przed ponownym napełnieniem; oraz

b) o ile władza właściwa nie postanowiła inaczej, w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy licząc od daty upływu terminu ważności ostatniego badania okresowego lub kontroli, dla umożliwienia zwrotu towarów niebezpiecznych lub ich pozostałości w celu ich zlikwidowania lub powtórnego wykorzystania.

Uwaga. W odniesieniu do zapisów w dokumentach przewozowych, patrz 5.4.1.1.11.

4.1.3 Przepisy ogólne dotyczące instrukcji pakowania

4.1.3.1 W rozdziale 4.1.4 podano instrukcje pakowania, które mają zastosowanie do towarów niebezpiecznych klas od 1 do 9. Podzielone są na trzy grupy i zamieszczone w odpowiednich podrozdziałach w zależności od rodzaju opakowań, których dotyczą, tj.:

4.1.4.1 dotyczy opakowań, za wyjątkiem DPPL i opakowań dużych; te instrukcje pakowania oznaczone są kodem literowo-cyfrowym rozpoczynającym się od litery "P" lub w przypadku opakowań specyficznych dla RID i ADR, kodem literowo-cyfrowym rozpoczynającym się literą "R";

4.1.4.2 dotyczy DPPL; te instrukcje pakowania są oznaczone kodem literowo-cyfrowym rozpoczynającym się od liter "DPPL" lub "IBC";

4.1.4.3 dotyczy opakowań dużych; te instrukcje pakowania są oznaczone kodem literowo-cyfrowym rozpoczynającym się od liter "LP".

Instrukcje pakowania określają stosowanie odpowiednich przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1, 4.1.2 i/lub 4.1.3. Mogą one również wymagać stosowania odpowiednich przepisów specjalnych podanych pod 4.1.5, 4.1.6, 4.1.7, 4.1.8 lub 4.1.9. Specjalne przepisy pakowania mogą być podane także w instrukcjach pakowania dotyczących pojedynczych materiałów lub przedmiotów. One również oznaczone są kodem literowo-cyfrowym zawierającym litery:

"PP" dla opakowań, za wyjątkiem DPPL i opakowań dużych, lub "RR" w przypadku przepisów specjalnych, specyficznych dla RID i ADR,

"B" dla DPPL lub "BB" gdy dotyczą przepisów specjalnych, specyficznych dla RID oraz ADR,

"L" dla opakowań dużych.

O ile nie podano inaczej, każde opakowanie powinno odpowiadać wymaganiom określonym w części 6. Ogólnie, instrukcje pakowania nie podają wskazań w zakresie zgodności, więc użytkownik przed wyborem opakowania powinien sprawdzić zgodność opakowania z wybranym materiałem (np. naczynia szklane są nieodpowiednie dla większości fluorków). W przypadkach, gdy w instrukcjach pakowania dopuszcza się naczynia szklane, oznacza to, że dopuszcza się również opakowania porcelanowe i kamionkowe.

4.1.3.2 W dziale 3.2 tabela A kolumna 8 dla każdego materiału lub przedmiotu podano instrukcje pakowania, które powinny być użyte. W kolumnie 9a wskazano specjalne przepisy pakowania, a w kolumnie 9b podano przepisy dotyczące pakowania razem (patrz 4.1.10), mające zastosowanie do konkretnych materiałów i przedmiotów.

4.1.3.3 Każda instrukcja pakowania odpowiednio wskazuje dopuszczone opakowania pojedyncze lub kombinowane. W przypadku opakowań kombinowanych wskazane są dopuszczone opakowania zewnętrzne, wewnętrzne oraz - jeżeli ma to zastosowanie - maksymalna dopuszczalna ilość materiału na każde opakowanie wewnętrzne lub zewnętrzne. Określenia maksymalna masa netto i maksymalna pojemność podane są pod 1.2.1.

4.1.3.4 Następujące opakowania nie mogą być używane w przypadku, gdy przewożone materiały w czasie przewozu mogą przejść w stan ciekły:

opakowania:

bębny: 1D i 1G;

skrzynie: 4A, 4B, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1 i 4H2;

worki: 5L1, 5L2, 5L3, 5H1, 5H2, 5H3, 5H4, 5M1 i 5M2;

opakowania złożone: 6HC, 6HD2, 6HG1, 6HG2, 6HD1, 6PC, 6PD1, 6PD2, 6PG1, 6PG2 i 6PH1;

opakowania duże:

z elastycznego tworzywa sztucznego: 51H (opakowanie zewnętrzne);

DPPL:

dla materiałów grupy pakowania I: wszystkie typy DPPL;

dla materiałów grupy pakowania II i III:

drewniane: 11С, 11D i 11F;

tekturowe: 11G;

elastyczne: 13H1, 13H2, 13H3, 13H4, 13H5, 13L1, 13L2, 13L3, 13L4, 13M1 13M2;

złożone: 11HZ2 i 21HZ2.

W rozumieniu niniejszego podrozdziału, materiały oraz mieszaniny materiałów o temperaturze topnienia równej 45 °C lub niższej uważa się za materiały stałe, które podczas przewozu mogą przejść w stan ciekły.

4.1.3.5 W przypadku, gdy instrukcje pakowania zawarte w niniejszym dziale zezwalają na użycie określonego typu opakowania (np. 4G względnie 1A2), wówczas mogą być również użyte opakowania oznakowane takim samym kodem rozpoznawczym uzupełnionym literami "V", "U" lub "W", naniesionym zgodnie z wymaganiami części 6 (np. 4GV, 4GU lub 4GW, względnie 1A2V, 1A2U lub 1A2W), przy zachowaniu tych samych warunków i ograniczeń, jakie mają zastosowanie dla danego typu opakowania zgodnie z odpowiednią instrukcją pakowania. Na przykład opakowanie kombinowane oznaczone kodem opakowania "4GV" może być użyte w każdym przypadku, gdy dopuszczone jest opakowanie kombinowane oznaczone kodem "4G", pod warunkiem, że przestrzegane są wymagania w zakresie opakowań wewnętrznych oraz ograniczenia ilościowe zawarte w odpowiedniej instrukcji pakowania.

4.1.3.6 Naczynia ciśnieniowe dla materiałów ciekłych i stałych

4.1.3.6.1 Jeżeli RID nie przewiduje inaczej, to naczynia ciśnieniowe, które:

a) spełniają mające zastosowanie przepisy działu 6.2 lub

b) spełniają przestrzegane w kraju producenta przy produkcji naczyń ciśnieniowych, krajowe i międzynarodowe normy dla projektowania, budowy, prób, produkcji i badania, pod warunkiem, że przepisy 4.1.3.6 będą spełnione i metalowe butle, zbiorniki rurowe, naczynia ciśnieniowe, wiązki butli i naczynia ciśnieniowe awaryjne są tak zbudowane, że współczynnik rozerwania (stosunek ciśnienia rozrywającego do ciśnienia próbnego) wynosi co najmniej:

(i) 1,50 dla naczyń ciśnieniowych wielokrotnego napełniania;

(ii) 2,00 dla naczyń ciśnieniowych jednorazowego napełniania;

są dopuszczone do przewozu wszystkich materiałów ciekłych lub stałych, za wyjątkiem materiałów wybuchowych, termicznie niestabilnych, nadtlenków organicznych, materiałów samoreaktywnych, materiałów, dla których w wyniku rozwoju reakcji chemicznej może powstać znaczny wzrost ciśnienia, i materiałów promieniotwórczych (chyba że jest to dopuszczone zgodnie z 4.1.9).

Ten podrozdział nie jest stosowany do materiałów wymienionych pod 4.1.4.1 w instrukcji pakowania P200 tabela 3.

4.1.3.6.2 Każdy typ naczynia ciśnieniowego powinien być dopuszczony przez władzę właściwą kraju producenta lub zgodnie z przepisami działu 6.2.

4.1.3.6.3 Jeżeli nie jest inaczej podane, to powinny być używane naczynia ciśnieniowe o ciśnieniu próbnym co najmniej 0,6 MPa.

4.1.3.6.4 Jeżeli nie jest inaczej podane, to naczynia ciśnieniowe powinny być wyposażone w urządzenie obniżające ciśnienie, tak zaprojektowane, że zapobiegnie rozerwaniu przy przepełnieniu lub wskutek oddziaływania ognia.

Zawory zamykające naczyń ciśnieniowych powinny być tak zaprojektowane i wykonane, że będą odporne na uszkodzenia, bez uwolnienia zawartości lub powinny być chronione przed uszkodzeniem lub przypadkowym uwolnieniem zawartości, przez jedną z metod podanych w 4.1.6.8 a) do e).

4.1.3.6.5 Stopień napełnienia naczynia ciśnieniowego w temperaturze 50 °C nie powinien przekraczać 95% pojemności. Dla zapewnienia, że naczynie ciśnieniowe w 55 °C nie zostanie całkowicie wypełnione cieczą, należy pozostawić wystarczającą wolną przestrzeń.

4.1.3.6.6 Jeżeli nie jest inaczej podane, to naczynia ciśnieniowe powinny być poddawane co 5 lat okresowym próbom i badaniom. Badania okresowe powinny obejmować oględziny zewnętrzne, wewnętrzne lub metodę alternatywną zatwierdzoną przez władzę właściwą, próbę ciśnieniową lub równoważne badanie nieniszczące dopuszczone przez władzę właściwą, włącznie z badaniem wszystkich części składowych (np. szczelność zaworów zamykających, zawory bezpieczeństwa lub zabezpieczenia topliwe). Naczynia ciśnieniowe nie powinny być napełniane po upływie terminu ważności badań okresowych, mogą jednak nadal być przewożone. Naprawy naczyń ciśnieniowych powinny być dokonywane zgodnie z 4.1.6.11.

4.1.3.6.7 Przed napełnieniem napełniający powinien przeprowadzić kontrolę naczynia ciśnieniowego oraz upewnić się, czy naczynie ciśnieniowe jest dopuszczone dla przewożonego materiału i czy spełnione są wymagania RID. Po napełnieniu zawory zamykające powinny zostać zamknięte i podczas przewozu powinny pozostać w stanie zamkniętym. Nadawca powinien sprawdzić, czy zamknięcia i wyposażenie jest szczelne.

4.1.3.6.8 Naczynia ciśnieniowe wielokrotnego napełniania nie powinny być napełniane materiałem różniącym się od zawartego poprzednio, chyba że zostaną podjęte niezbędne działania dla zmiany używania.

4.1.3.6.9 Oznakowanie naczynia ciśnieniowego dla materiałów ciekłych i stałych zgodnie z 4.1.3.6 (nieodpowiadające przepisom działu 6.2) powinno być przeprowadzone zgodnie z przepisami władzy właściwej kraju producenta.

4.1.3.7 Opakowania lub DPPL, które nie są dopuszczone w mających zastosowanie instrukcjach pakowania, nie mogą być użyte do przewozu materiału lub przedmiotu, o ile nie są wyraźnie dopuszczone na podstawie czasowego odstępstwa uzgodnionego między Państwami-Stronami RID, zgodnie z 1.5.1.

4.1.3.8 Przedmioty nieopakowane, za wyjątkiem przedmiotów klasy 1

4.1.3.8.1 Jeżeli duże i mocne przedmioty nie mogą być pakowane zgodnie z przepisami działu 6.1 lub 6.6 oraz jeżeli takie przedmioty powinny być przetransportowane próżne nieoczyszczone i nieopakowane, to władze właściwe kraju pochodzenia ładunku ⁶⁴  mogą taki ładunek dopuścić do przewozu. Przy tym władze właściwe powinny zwrócić uwagę na to, że:

a) duże i mocne przedmioty powinny być dostatecznie wytrzymałe, tak aby były odporne na uderzenia i obciążenia, które mogą występować w normalnych warunkach przewozu, włącznie z przeładunkiem między jednostkami transportowymi oraz między jednostkami transportowymi i magazynami, jak i w trakcie każdego przeładunku z jednej palety do następnych oraz manipulacji ręcznych lub mechanicznych;

b) wszelkie zamknięcia oraz otwory powinny być szczelnie zamknięte, tak aby w normalnych warunkach przewozu zawartość nie mogła wydostać się na zewnątrz na skutek wibracji, zmiany temperatury, wilgotności i ciśnienia (np. wywołanego zmianami wysokości). Na zewnątrz przedmiotów nie mogą znajdować się żadne niebezpieczne pozostałości;

c) części dużych i mocne przedmiotów, które stykają się bezpośrednio z towarami niebezpiecznymi:

i) nie mogą być naruszone przez te towary niebezpieczne, ani też znacząco osłabione oraz

ii) nie mogą wywołać żadnego niebezpiecznego efektu, np. reakcji katalitycznej, względnie reakcji z towarami niebezpiecznymi,

d) duże i mocne przedmioty, które zawierają materiały ciekłe, powinny być tak załadowane i zabezpieczone, aby zapobiec wydostaniu się zawartości lub zdeformowaniu przedmiotu podczas przewozu;

e) przedmioty umieszczone na saniach/płozach, w opakowaniach, innych urządzeniach transportowych albo na wagonach i w kontenerach, powinny być tak umocowane, aby w normalnych warunkach przewozu nie mogły ulec przesunięciu.

4.1.3.8.2 Nieopakowane przedmioty, które według przepisów pod 4.1.3.8.1 dopuszczone są do przewozu przez władze właściwe, podlegają procedurom ekspedycyjnym części 5. Nadawca takich przedmiotów powinien ponadto zapewnić dołączenie kopii zezwolenia do dokumentu przewozowego.

Uwaga. Do dużych nieopakowanych przedmiotów mogą być zaliczone elastyczne zbiorniki paliwa, wyposażenie wojskowe, maszyna albo wyposażenie, jeżeli zawierają materiały niebezpieczne w ilości przekraczającej wartości ilości ograniczonych zgodnie z 3.4.1.

4.1.4 Wykaz instrukcji pakowania

Uwaga. Niezależnie od tego, że w poniższych instrukcjach pakowania użyto takiego samego systemu numeracji jak w Przepisach modelowych ONZ i Kodeksie IMDG, należy mieć uwadze, że niektóre szczegóły mogą się różnić.

4.1.4.1 Instrukcje pakowania dla używania opakowań (z wyjątkiem DPPL i opakowań dużych)

P001

INSTRUKCJA PAKOWANIA (MATERIAŁY CIEKŁE)

P001

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione są przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania kombinowane:

Maksymalna pojemność / masa netto (patrz 4.1.3.3)

Opakowania wewnętrzne	Opakowania zewnętrzne	grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
Szkło 10 l Tworzywo sztuczne 30 l Metal 40 l	Bębny
	stal (1A1, 1A2),	250 kg	400 kg	400 kg
	aluminium (1B1, 1B2),	250 kg	400 kg	400 kg
	inne metale(1N1, 1N2),	250 kg	400 kg	400 kg
	tworzywo sztuczne (1H1, 1H2),	250 kg	400 kg	400 kg
	sklejka (1D),	150 kg	400 kg	400 kg
	tektura (1G) .	75 kg	400 kg	400 kg
	Skrzynie
	stal (4A),	250 kg	400 kg	400 kg
	aluminium (4B),	250 kg	400 kg	400 kg
	inne metale (4N),	250 kg	400 kg	400 kg
	drewno (4C1, 4C2),	150 kg	400 kg	400 kg
	sklejka (4D),	150 kg	400 kg	400 kg
	materiał drewnopochodny (4F),	75 kg	400 kg	400 kg
	tektura (4G),	75 kg	400 kg	400 kg
	tworzywo sztuczne piankowe (4H1),	60 kg	60 kg	60 kg
	tworzywo sztuczne sztywne (4H2).	150 kg	400 kg	400 kg
	Kanistry
	stal (3A1,3A2),	120 kg	120 kg	120 kg
	aluminium (3B1,3B2),	120 kg	120 kg	120 kg
	tworzywo sztuczne (3H1,3H2).	120 kg	120 kg	120 kg

Opakowania pojedyncze
Bębny

stal wieko niezdejmowalne (1A1),	250 l	450 l	450 l
stal wieko zdejmowalne (1A2),	250 l a)	450 l	450 l
aluminium wieko niezdejmowalne (1B1),	250 l	450 l	450 l
aluminium wieko zdejmowalne (1B2),	250 l a)	450 l	450 l
inne metale wieko niezdejmowalne (1N1),	250 l	450 l	450 l
inne metale wieko zdejmowalne (1N2),	250 l a)	450 l	450 l
tworzywo sztuczne wieko niezdejmowalne (1H1),	250 l	450 l	450 l
tworzywo sztuczne wieko zdejmowalne (1H2).	250 l a)	450 l	450 l

Kanistry

stal wieko niezdejmowalne (3A1),	60 l	60 l	60 l
stal wieko zdejmowalne (3A2),	60 l a)	60 l	60 l
aluminium wieko niezdejmowalne (3B1),	60 l	60 l	60 l
aluminium wieko zdejmowalne (3B2),	60 l a)	60 l	60 l
tworzywo sztuczne wieko niezdejmowalne (3H1),	60 l	60 l	60 l
tworzywo sztuczne wieko zdejmowalne (3H2).	60 l a)	60 l	60 l

P001

INSTRUKCJA PAKOWANIA (MATERIAŁY CIEKŁE) (c.d.)

P001

Opakowania złożone	grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym lub aluminiowym (6HA1, 6HB1),	250 l	250 l	250 l
naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie tekturowym, z tworzywa sztucznego lub ze sklejki (6HG1, 6HH1, 6HD1),	120 l	250 l	250 l
naczynie z tworzywa sztucznego w koszu stalowym lub aluminiowym lub w skrzyni stalowej lub aluminiowej, albo naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni drewnianej, ze sklejki, tekturowej lub ze sztywnego tworzywa sztucznego (6HA2, 6HB2, 6HC, 6HD2, 6HG2 lub 6HH2),	60 l	60 l	60 l
naczynie szklane w bębnie stalowym, aluminiowym, tekturowym, ze sklejki, z piankowego tworzywa sztucznego lub ze sztywnego tworzywa sztucznego (6PA1, 6PB1, 6PG1, 6PD1, 6PH1 lub 6PH2) lub w koszu stalowym lub aluminiowym, lub w skrzyni stalowej lub aluminiowej, albo w skrzyni drewnianej lub tekturowej, albo w koszu wiklinowym (6PA2, 6PB2, 6PC, 6PG2 lub 6PD2).	60 l	60 l	60 l

Naczynia ciśnieniowe mogą być używane pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne 4.1.3.6.

Wymagania dodatkowe:

Opakowania dla materiałów klasy 3 grupy pakowania III, które wydzielają niewielkie ilości ditlenku węgla lub azotu, powinny być wentylowane.

Specjalne przepisy pakowania:

PP1	Dla UN 1133, 1210, 1263 i 1866 oraz klejów, farb drukarskich, dodatków do farb drukarskich, farb, dodatków do farb oraz roztworów żywicy, które są przyporządkowane do UN 3082, opakowania metalowe lub z tworzyw sztucznych do materiałów grupy pakowania II i III w ilości maksymalnie 5 litrów na jedno opakowanie, nie wymagają badania określonego w dziale 6.1, jeżeli są przewożone:
	a) jako ładunki spaletyzowane, umieszczone w paletach skrzyniowych lub uformowane w paletowe jednostki ładunkowe, np. gdy pojedyncze opakowania są ułożone lub spiętrzone na palecie i zamocowane na niej poprzez opasanie taśmą, folią termokurczliwą lub rozciągliwą, albo w inny odpowiedni sposób; lub
	b) jako opakowania wewnętrzne opakowań kombinowanych o maksymalnej masie netto 40 kg.
PP2	Dla UN 3065 mogą być użyte beczki drewniane o pojemności maksimum 250 litrów, nieodpowiadające przepisom działu 6.1.
PP4	Dla UN 1774 opakowania powinny odpowiadać wymaganiom na poziomie grupy pakowania II.
PP5	Dla UN 1204 opakowania powinny być tak zbudowane, aby wykluczyć możliwość wybuchu na skutek wzrostu ciśnienia wewnętrznego. Do tych materiałów nie należy używać butli, zbiorników rurowych i bębnów ciśnieniowych.
PP6	(skreślony)
PP10	Dla UN 1791 grupa pakowania II, opakowania powinny być wentylowane.
PP31	Dla UN 1131 opakowania powinny być hermetycznie zamknięte.
PP33	Dla UN 1308 grupy pakowania I i II, dopuszcza się tylko opakowania kombinowane o maksymalnej masie brutto 75 kg.
PP81	Dotyczy UN 1790 o zawartości większej niż 60%, ale maksymalnie 85% fluorowodoru oraz UN 2031 o zawartości większej niż 55% kwasu azotowego. Okres używania beczek i kanistrów z tworzyw sztucznych stosowanych jako opakowanie jednostkowe nie może przekroczyć 2 lat od daty ich produkcji.

Specjalne przepisy pakowania, specyficzne dla RID i ADR

RR2	Dla UN 1261 nie dopuszcza się opakowań z wiekiem zdejmowalnym.

a) Dopuszczone są tylko materiały z lepkością większą niż 2680 mm²/s.

P002

INSTRUKCJA PAKOWANIA (MATERIAŁY STAŁE)

P002

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione są przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania kombinowane:

Maksymalna pojemność / masa netto (patrz 4.1.3.3)

Opakowania wewnętrzne	Opakowania zewnętrzne	grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
Szkło 10 kg Tworzywo sztuczne a) - 50 kg Metal 50 kg Papier a), b), c) - 50 kg Tektura a), b), c) - 50 kg	Bębny
	stal (1A1, 1A2),	400 kg	400 kg	400 kg
	aluminium (1B1, 1B2),	400 kg	400 kg	400 kg
	inne metale(1N1, 1N2),	400 kg	400 kg	400 kg
	tworzywo sztuczne (1H1, 1H2),	400 kg	400 kg	400 kg
	sklejka (1D),	400 kg	400 kg	400 kg
	tektura (1G).	400 kg	400 kg	400 kg
	Skrzynie
	stal (4A),	400 kg	400 kg	400 kg
	aluminium (4B),	400 kg	400 kg	400 kg
	inne metale (4N),	400 kg	400 kg	400 kg
	drewno (4C1),	250 kg	400 kg	400 kg
	drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),	250 kg	400 kg	400 kg
	sklejka (4D),	250 kg	400 kg	400kg
	materiał drewnopochodny (4F),	125 kg	400 kg	400kg
	tektura (4G),	125 kg	400 kg	60 kg
	tworzywo sztuczne piankowe (4H1),	60 kg	60 kg	400 kg
	tworzywo sztuczne sztywne (4H2).	250 kg	400 kg
	Kanistry
	stal (3A1,3A2),	120 kg	120 kg	120 kg
	aluminium (3B1,3B2),	120 kg	120 kg	120 kg
	tworzywo sztuczne (3H1,3H2).	120 kg	120 kg	120 kg

Opakowania pojedyncze

Bębny
stal (1A1 lub 1A2 d)),	400 kg	400 kg	400 kg
aluminium (1B1 lub 1B2 d)),	400 kg	400 kg	400 kg
inne metale (1N1 lub 1N2 d)),	400 kg	400 kg	400 kg
	400 kg	400 kg	400 kg
tworzywo sztuczne (1H1 lub 1H2 d)),
	400 kg	400 kg	400 kg
tektura (1G e)),	400 kg	400 kg	400 kg
sklejka (1D e)).
Kanistry	120 kg	120 kg	120 kg
stal (3A1 lub 3A2 d)),	120 kg	120 kg	120 kg
aluminium (3B1 lub 3B2 d)),	120 kg	120 kg	120 kg
tworzywo sztuczne (3H1 lub 3H2 d)).	Niedozwolone	400 kg	400 kg
Skrzynie	Niedozwolone	400 kg	400 kg
stal (4A e)),	Niedozwolone	400 kg	400 kg
aluminium (4B e)),	Niedozwolone	400 kg	400 kg
	Niedozwolone	400 kg	400 kg
inne metale (4N e)),
	Niedozwolone	400 kg	400 kg
drewno (4C1 e)),
	Niedozwolone	400 kg	400 kg
sklejka (4D e)),
	Niedozwolone	400 kg	400 kg
materiał drewnopochodny (4F e)),	Niedozwolone	400 kg	400 kg
drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2 e)),
tektura (4G e)),	Niedozwolone	50 kg	50 kg
tworzywo sztuczne sztywne (4H2 e)).
Worki
Worki (5H3, 5H4, 5L3, 5M25)).

^a) Opakowania wewnętrzne powinny być pyłoszczelne.

^b) Opakowania wewnętrzne nie powinny być używane do materiałów, które podczas przewozu mogą przejść w stan ciekły (patrz 4.1.3.4).

^c) Te opakowania wewnętrzne nie powinny być używane do materiałów grupy pakowania I.

^d) Opakowania nie powinny być używane do materiałów grupy pakowania I, które podczas przewozu mogą przejść w stan ciekły (patrz 4.1.3.4).

^e) Opakowania nie powinny być używane do materiałów, które podczas przewozu mogą przejść w stan ciekły (patrz 4.1.3.4).

P002

INSTRUKCJA PAKOWANIA (MATERIAŁY STAŁE) (c.d.)

P002

Opakowania złożone	Maksymalna pojemność / masa netto (patrz 4.1.3.3)
	grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym, aluminiowym, ze sklejki, tekturowym lub ze sztywnego tworzywa sztucznego (6HA1, 6HB1, 6HG15), 6HD15) lub 6HH1),	400 kg	400 kg	400 kg
naczynie z tworzywa sztucznego w koszu lub skrzyni stalowej lub aluminiowej, albo w drewnianej, ze sklejki, tekturowej lub ze sztywnego tworzywa sztucznego (6HA2, 6HB2, 6HC, 6HD25), 6HG25) lub 6HH2),	75 kg	75 kg	75 kg
naczynie szklane w bębnie stalowym, aluminiowym, tekturowym lub ze sklejki (6PA1, 6PB1, 6PD15) lub 6PG15)), lub w koszu stalowym lub aluminiowym, lub w skrzyni stalowej lub aluminiowej, albo w skrzyni drewnianej lub tekturowej, albo w koszu wiklinowym (6PA2, 6PB2, 6PC, 6PD25) lub 6PG25)), lub w opakowaniu z piankowego tworzywa sztucznego lub ze sztywnego tworzywa sztucznego (6PH2 lub 6PH15)).	75 kg	75 kg	75 kg

⁵⁾ Opakowania te nie powinny być używane do materiałów które podczas przewozu mogą przejść w stan ciekły (patrz 4.1.3.4).

Naczynia ciśnieniowe mogą być używane pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne 4.1.3.6.

Specjalne przepisy pakowania:

PP6	(skreślony)
PP7	UN 2000 CELULOID może być przewożony na palecie bez opakowania, owinięty folią z tworzywa sztucznego i odpowiednio zabezpieczony, np. za pomocą opasek stalowych, jako ładunek całkowity w zamkniętych wagonach lub kontenerach. Masa brutto palety nie powinna przekraczać 1000 kg.
PP8	Dla UN 2002 opakowania powinny być tak zbudowane, aby wykluczyć możliwość wybuchu wskutek wzrostu ciśnienia wewnętrznego. Dla tego materiału nie wolno używać butli, zbiorników rurowych i bębnów ciśnieniowych
PP9	Dla UN 3175, 3243 i 3244 opakowania powinny być zgodne z zatwierdzonym typem konstrukcyjnym, który przeszedł pozytywnie badanie szczelności, według wymagań dla grupy pakowania II. Dla UN 3175 badanie szczelności nie jest wymagane, jeżeli materiał ciekły będzie w całości wchłonięty przez stały materiał absorbujący i znajduje się w szczelnie zamkniętym worku.
PP11	Dla UN 1309 grupy pakowania III oraz dla UN 1362 dopuszcza się worki typów 5H1, 5L1 i 5M1, jeżeli zapakowane są one dodatkowo w worki z tworzywa sztucznego i owinięte są folią termokurczliwą lub rozciągliwą na paletach.
PP12	Dla UN 1361, 2213 i 3077 dopuszcza się worki typów 5H1, 5L1 i 5M1, jeżeli przewożone są one w zamkniętych wagonach lub kontenerach.
PP13	Dla przedmiotów zaklasyfikowanych pod UN 2870 dozwolone są tylko opakowania kombinowane spełniające wymagania dla grupy pakowania I.
PP14	Dla UN 2211, 2698 i 3314 opakowania nie muszą odpowiadać wymaganiom określonym w badaniach podanych w dziale 6.1.
PP15	Dla UN 1324 i 2623 opakowania powinny spełniać wymagania określone dla grupy pakowania III.
PP20	Dla UN 2217 można użyć każde opakowanie, które jest pyłoszczelne i odporne na rozdarcie.
PP30	Dla UN 2471 nie dopuszcza się opakowań wewnętrznych z papieru lub tektury.
PP34	Dla UN 2969 ŁUSKI RYCYNOWE (całe ziarna) dopuszcza się worki typów 5H1, 5L1 i 5M1.
PP37	Dla UN 2590 i 2212 dopuszcza się worki typu 5M1. Wszystkie typy worków powinny być przewożone w wagonach z oponą wagonową lub w kontenerach zamkniętych, lub w zamkniętych sztywnych opakowaniach zbiorczych.
PP38	Dla UN 1309 grupy pakowania II, użycie worków dozwolone jest jedynie w przypadku wagonów z oponą wagonową lub kontenerów zamkniętych.
PP84	Dla UN 1057 należy używać sztywnych opakowań zewnętrznych, odpowiadających wymaganiom grupy pakowania II. Opakowania należy tak projektować, wytwarzać i przygotować, aby zapobiec przemieszczeniu, nieprzewidzianemu zapłonowi urządzeń lub nieprzewidzianemu uwolnieniu zapalnych gazów lub cieczy. Uwaga. Dla odpadów zapalniczek zbieranych osobno patrz dział 3.3, przepis specjalny 654.

Specjalne przepisy pakowania, specyficzne dla RID i ADR

RR5	Pomimo postanowień przepisu specjalnego PP84, opakowania dla UN 1057 powinny odpowiadać tylko przepisom ogólnym 4.1.1.1, 4.1.1.2 i 4.1.1.5 do 4.1.1.7, jeżeli opakowanie ma masę brutto nie większą niż 10 kg. Uwaga. Dla odpadów zapalniczek zbieranych osobno patrz dział 3.3, przepis specjalny 654.

P003

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P003

Towary niebezpieczne powinny znajdować się w odpowiednich opakowaniach wewnętrznych. Opakowania te powinny odpowiadać postanowieniom zawartym pod 4.1.1.1, 4.1.1.2, 4.1.1.4, 4.1.1.8 i 4.1.3 oraz powinny być tak zaprojektowane, aby spełniały wymagania konstrukcyjne podane pod 6.1.4. Należy używać opakowań zewnętrznych zbudowanych z odpowiedniego materiału o wystarczającej wytrzymałości, zaprojektowanych z uwzględnieniem pojemności opakowania wewnętrznego i jego przeznaczenia. Jeżeli niniejsza instrukcja pakowania jest stosowana do przewozu przedmiotów lub opakowań wewnętrznych opakowań kombinowanych, to opakowanie powinno być tak zaprojektowane i zbudowane, aby przeciwdziałać przypadkowemu wydostaniu się zawartości przedmiotów w normalnych warunkach przewozu.

Specjalne przepisy pakowania:

PP16	W przypadku UN 2800, akumulatory powinny być zabezpieczone przed zwarciem i bezpiecznie zapakowane w mocne opakowania zewnętrzne.
	Uwagi 1. Akumulatory bezobsługowe, które są integralną i niezbędną częścią urządzeń mechanicznych lub elektronicznych, powinny być bezpiecznie umocowane w przeznaczonym dla nich uchwycie i zabezpieczone w taki sposób, aby zapobiec ich uszkodzeniu lub zwarciu. 2. W odniesieniu do akumulatorów zużytych (UN 2800), patrz P801a.
PP17	Dla UN 2037 sztuki przesyłki w opakowaniach tekturowych nie powinny przekraczać masy netto 55 kg, a w innych opakowaniach masy netto 125 kg.
PP19	Dla UN 1364 i 1365 dopuszcza się przewóz w belach.
PP20	Dla UN 1363, 1386, 1408 i 2793 można użyć każdego opakowania, które jest pyłoszczelne i odporne na rozdarcie.
PP32	Materiały UN 2857 i 3358 mogą być przewożone nieopakowane, w koszach lub w odpowiednich opakowaniach zbiorczych.
PP87	(skreślony)
PP88	(skreślony)
PP90	Dla UN 3506 powinny być używane szczelnie zamknięte wykładziny wewnętrzne lub worki, z materiału odpowiednio mocnego, szczelnego dla cieczy, odpornego na przebicie i nieprzenikalnego dla rtęci, uniemożliwiające uwolnienie zawartości z opakowania niezależnie od jego ustawienia.

Specjalne przepisy pakowania, specyficzne dla RID i ADR

RR6

Przedmioty z metalu UN 2037 podczas przewozu jako ładunek całowagonowy lub ładunek całkowity powinny być zapakowane następująco: przedmioty powinny być zapakowane na tacach w jednostki i utrzymywane w prawidłowym położeniu przez odpowiednią powłokę z tworzywa sztucznego; jednostki te powinny być w odpowiedni sposób ustawione i zabezpieczone na paletach.

P004

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P004

Instrukcja ma zastosowanie do UN 3473, 3476, 3477, 3478 i 3479.

Dopuszczone są następujące opakowania:

(1)	Dla nabojów do ogniw paliwowych, pod warunkiem, że spełnione są przepisy ogólne podane w 4.1.1.1, 4.1.1.2, 4.1.1.3, 4.1.1.6 i 4.1.3:
	Bębny (1A2, 1B2, 1N2, 1H2, 1D, 1G);
	Skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
	Kanistry (3A2, 3B2, 3H2).
	Opakowania powinny spełniać wymagania dla grupy pakowania II.
(2)	Dla nabojów do ogniw paliwowych zapakowanych razem z wyposażeniem: mocne opakowania zewnętrzne spełniające przepisy ogólne podane w 4.1.1.1, 4.1.1.2, 4.1.1.6 i 4.1.3.
	Jeżeli naboje do ogniw paliwowych będą zapakowane razem z wyposażeniem, to powinny być pakowane do opakowań wewnętrznych lub umieszczane w opakowaniach zewnętrznych z materiałem amortyzującym lub przekładką(-ami) w taki sposób, aby naboje do ogniw paliwowych były zabezpieczone przed uszkodzeniem, które może być spowodowane ruchem lub przemieszczeniem zawartości wewnątrz opakowania zewnętrznego. Wyposażenie powinno być zabezpieczone przed przemieszczeniami w opakowaniu zewnętrznym. "Wyposażenie" w rozumieniu instrukcji pakowania oznacza przyrząd, dla pracy którego wymagany jest nabój do ogniwa paliwowego razem z nim zapakowany.
(3)	Dla nabojów do ogniw paliwowych zawartych w wyposażeniu: sztywne opakowania zewnętrzne spełniające przepisy 4.1.1.1, 4.1.1.2, 4.1.1.6 i 4.1.3.
	Duże i mocne wyposażenie (patrz 4.1.3.8) zawierające naboje do ogniw paliwowych może być przewożone bez opakowania. W przypadku nabojów do ogniw paliwowych w wyposażeniu system powinien być zabezpieczony przed zwarciem dla uniknięcia niezamierzonego zadziałania.

Р010

INSTRUKCJA PAKOWANIA

Р010

Dopuszczone są następujące opakowania pod warunkiem, że spełnione są przepisy ogólne podane w 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania kombinowane

Opakowania wewnętrzne	Opakowania zewnętrzne	Maksymalna masa netto (patrz 4.1.3.3)
szkło 1 l stal 40 l	bębny
	stal (1A1, 1A2),	400 kg
	tworzywo sztuczne (1H1, 1H2),	400 kg
	sklejka (1D),	400 kg
	tektura (1G).	400 kg
	skrzynie
	stal (4A),	400 kg
	drewno zwykłe (4C1),	400 kg
	drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),	400 kg
	sklejka (4D),	400 kg
	materiał drewnopochodny (4F),	400 kg
	tektura (4G),	400 kg
	tworzywo sztuczne piankowe (4H1),	60 kg
	tworzywo sztuczne sztywne (4H2).	400 kg
Opakowania pojedyncze		Maksymalna pojemność (patrz 4.1.3.3)

Bębny

stal wieko niezdejmowalne (1A1)

450 l

Kanistry

stal wieko niezdejmowalne (3A1)

60 l

Opakowania złożone

naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym (6HA1)

250 l

Naczynia ciśnieniowe ze stali pod warunkiem, że spełnione są przepisy ogólne pod 4.1.3.6.

P099

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P099

Mogą być używane jedynie opakowania dopuszczone dla tych materiałów przez władzę właściwą. Kopia dopuszczenia władzy właściwej powinna być załączona do każdej przesyłki lub dokument przewozu powinien zawierać informację, że opakowanie zostało dopuszczone przez władzę właściwą.

P101

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P101

Mogą być używane jedynie opakowania dopuszczone przez władzę właściwą kraju pochodzenia. Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, opakowanie powinno być dopuszczone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID do którego dotrze przesyłka.

Uwaga. W odniesieniu do zapisów w dokumentach przewozowych, patrz 5.4.1.2.1 e).

P111

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P111

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione są ogólne przepisy pakowania podane pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalne przepisy pakowania podane pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki papier wodoodporny, tworzywo sztuczne, tkanina włókiennicza gumowana.	Nie wymagane	Skrzynie
		stal (4A),
		aluminium (4B),
		inne metale (4N),
		drewno zwykłe (4C1),
Naczynia drewno.		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
		sklejka (4D),
		materiał drewnopochodny (4F),
Arkusze tworzywo sztuczne, tkanina włókiennicza gumowana.		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne piankowe (4H1),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Specjalne przepisy pakowania:

PP43	Dla UN 0159 nie są wymagane opakowania wewnętrzne, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są bębny metalowe (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1 lub 1N2) lub z tworzyw sztucznych (1H1, 1H2).

P 112a

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P112a

(materiał stały zwilżony 1.1D)

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione są ogólne przepisy pakowania podane pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalne przepisy pakowania podane pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Worki	Skrzynie
papier wielowarstwowy wodoodporny,	tworzywo sztuczne,	stal (4A),
tkanina włókiennicza,	tkanina włókiennicza z wykładziną lub z powłoką z tworzywa sztucznego.	aluminium (4B),
tkanina włókiennicza gumowana,		inne metale (4N),
tkanina z tworzywa sztucznego.		drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
		sklejka (4D),
Naczynia	Naczynia	materiał drewnopochodny (4F),
metal,	metal,	tektura (4G),
tworzywo sztuczne,	tworzywo sztuczne,	tworzywo sztuczne piankowe (4H1),
drewno.	drewno.	tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Wymagania dodatkowe:

Opakowania pośrednie nie są wymagane, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są szczelne bębny z wiekiem zdejmowalnym.

Specjalne przepisy pakowania:

PP26	Dla UN 0004, 0076, 0078, 0154, 0219 i 0394 opakowania nie mogą zawierać ołowiu.
PP45	Dla UN 0072 i 0226 opakowania pośrednie nie są wymagane.

P112b

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P112b

(materiał stały suchy niesproszkowany 1.1D)

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione są ogólne przepisy pakowania podane pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalne przepisy pakowania podane pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Worki (tylko dla UN 0150)	Worki
papier siarczanowy,	tworzywo sztuczne,	tkanina z tworzywa sztucznego pyłoszczelna (5H2),
papier wielowarstwowy wodoodporny,	tkanina włókiennicza z wykładziną lub z powłoką z tworzywa sztucznego.	tkanina z tworzywa sztucznego wodoodporna (5H3),
tworzywo sztuczne,		folia z tworzywa sztucznego (5H4),
tkanina włókiennicza,		tkanina włókiennicza pyłoszczelna (5L2),
tkanina włókiennicza gumowana,		tkanina włókiennicza wodoodporna (5L3),
tkanina z tworzywa sztucznego.		papier wielowarstwowy wodoodporny (5M2).
		Skrzynie
		stal (4A),
		aluminium (4B),
		inne metale (4N),
		drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
		sklejka (4D),
		materiał drewnopochodny (4F),
		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne piankowe (4H1),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Specjalne przepisy pakowania:

PP26	Dla UN 0004, 0076, 0078, 0154, 0216, 0219 i 0386 opakowania nie mogą zawierać ołowiu.
PP46	W przypadku UN 0209 dla TNT w postaci łusek lub kawałków, w stanie suchym, zalecane są worki pyłoszczelne (5H2) o maksymalnej masie netto 30 kg.
PP47	Dla UN 0222 opakowania wewnętrzne nie są wymagane, jeżeli jako opakowań zewnętrznych użyto worków.

P112c

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P112c

(materiał stały, suchy, sproszkowany 1.1D)

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione są ogólne przepisy pakowania podane pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalne przepisy pakowania podane pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Worki	Skrzynie
papier wielowarstwowy wodoodporny z powłoką z tworzywa sztucznego,	papier wielowarstwowy wodoodporny z powłoką z tworzywa sztucznego,	stal (4A),
		aluminium (4B),
tkanina z tworzywa sztucznego.		inne metale (4N),
	tworzywo sztuczne.	drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
Naczynia	Naczynia	sklejka (4D),
tektura,	metal,	materiał drewnopochodny (4F),
metal,	tworzywo sztuczne,	tektura (4G),
tworzywo sztuczne,	drewno.	tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
drewno.		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Wymagania dodatkowe:

1. Opakowania wewnętrzne nie są wymagane, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są bębny.

2. Opakowania powinny być pyłoszczelne.

Specjalne przepisy pakowania:

PP26	Dla UN 0004, 0076, 0078, 0154, 0216, 0219 i 0386 opakowania nie mogą zawierać ołowiu.
PP46	W przypadku UN 0209, dla TNT w postaci łusek lub kawałków, w stanie suchym, zalecane są worki pyłoszczelne (5H2) o maksymalnej masie netto 30 kg.
PP48	Dla UN 0504 nie należy używać opakowań metalowych.

P113

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P113

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione są ogólne przepisy pakowania podane pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalne przepisy pakowania podane pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki papier, tworzywo sztuczne, tkanina włókiennicza gumowana.	Nie wymagane	Skrzynie
		stal (4A),
		aluminium (4B),
		inne metale (4N),
		drewno zwykłe (4C1),
Naczynia tektura, metal, tworzywo sztuczne, drewno.		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
		sklejka (4D),
		materiał drewnopochodny (4F),
		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Wymagania dodatkowe:

Opakowania powinny być pyłoszczelne.

Specjalne przepisy pakowania:

PP49	Dla UN 0094 i 0305 opakowanie wewnętrzne nie powinno zawierać więcej niż 50 g materiału.
PP50	Dla UN 0027 opakowania wewnętrzne nie są wymagane, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są bębny.
PP51	Dla UN 0028 jako opakowania wewnętrzne mogą być użyte arkusze papieru siarczanowego lub woskowanego.

P114a

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P114a

(materiał stały, zwilżony)

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Worki	Skrzynie
tworzywo sztuczne,	tworzywo sztuczne,	stal (4A),
tkanina włókiennicza,	tkanina włókiennicza z wykładziną lub z powłoką z tworzywa sztucznego.	metal inny niż stal lub aluminium (4N)
tkanina z tworzywa sztucznego.		drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
Naczynia		sklejka (4D),
metal,	Naczynia	materiał drewnopochodny (4F),
tworzywo sztuczne	metal,	tektura (4G),
drewno.	tworzywo sztuczne,	tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
		Bębny
	Przegrody dzielące drewno.	stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Wymagania dodatkowe:

Opakowania pośrednie nie są wymagane, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są bębny z wiekiem zdejmowanym.

Specjalne przepisy pakowania:

PP26	Dla UN 0077, 0132, 0234, 0235 i 0236 opakowania nie mogą zawierać ołowiu.
PP43	Dla UN 0342 nie są wymagane opakowania wewnętrzne, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są bębny metalowe (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1 lub 1N2) lub z tworzyw sztucznych (1H1, 1H2).

P114b

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P114b

(materiał stały, suchy)

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Nie wymagane	Skrzynie
papier siarczanowy,		drewno zwykłe (4C1),
tworzywo sztuczne,		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
tkanina włókiennicza pyłoszczelna,		sklejka (4D),
tkanina z tworzywa sztucznego pyłoszczelna.		materiał drewnopochodny (4F),
		tektura (4G).
Naczynia		Bębny
tektura,		stal (1A1, 1A2),
metal,		aluminium (1B1, 1B2),
papier,		inne metale(1N1, 1N2),
tworzywo sztuczne,		sklejka (1D),
tkanina z tworzywa sztucznego pyłoszczelna,		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).
drewno.

Specjalne przepisy pakowania:

PP26	Dla UN 0077, 0132, 0234, 0235 i 0236 opakowania nie mogą zawierać ołowiu.
PP48	Dla UN 0508, 0509 opakowania metalowe nie powinny być stosowane.
PP50	Dla UN 0160, 0161 i 0508 opakowania wewnętrzne są zbędne, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są bębny.
PP52	Dla UN 0160 i 0161, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są bębny metalowe (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1 lub 1N2), to powinny one być tak zbudowane, aby wykluczyć zagrożenie wybuchem na skutek wzrostu ciśnienia wewnętrznego z przyczyn wewnętrznych lub zewnętrznych.

P115

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P115

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Naczynia	Worki	Skrzynie
tworzywo sztuczne,	tworzywo sztuczne w naczyniach metalowych.	drewno zwykłe (4C1),
drewno.		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
		sklejka (4D),
	Bębny	materiał drewnopochodny (4F).
	metal,	Bębny
	drewno.	stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
	Naczynia	inne metale(1N1, 1N2),
	drewno	sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Specjalne przepisy pakowania:

PP45	Dla UN 0144 nie są wymagane opakowania pośrednie.
PP53	Dla UN 0075, 0143, 0495 i 0497 w opakowaniach zewnętrznych w postaci skrzyni, opakowania wewnętrzne powinny mieć zamknięcia w formie nakrętek gwintowanych, a ich pojemność nie może być większa niż 5 litrów. Opakowania wewnętrzne powinny być otoczone niepalnym, absorbującym materiałem amortyzującym. Ilość tego materiału powinna być wystarczająca dla wchłonięcia ciekłej zawartości. Naczynia metalowe powinny być oddzielone od siebie materiałem amortyzującym. Jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są skrzynie, to masa netto materiału miotającego jest ograniczona do 30 kg na każdą sztukę przesyłki.
PP54	Dla UN 0075, 0143, 0495 i 0497 w przypadku opakowań zewnętrznych w postaci bębnów i opakowań pośrednich w postaci bębnów, opakowania pośrednie powinny być otoczone niepalnym, absorbującym materiałem amortyzującym. Ilość tego materiału powinna być wystarczająca dla wchłonięcia ciekłej zawartości. Opakowanie złożone składające się z naczynia z tworzywa sztucznego w bębnie metalowym może być używane zamiast opakowania pośredniego i wewnętrznego. Objętość netto materiału miotającego w sztuce przesyłki nie może być większa niż 120 litrów.
PP55	Dla UN 0144 należy stosować absorbujący materiał amortyzujący.
PP56	Dla UN 0144 jako opakowania wewnętrzne mogą być używane naczynia metalowe.
PP57	Dla UN 0075, 0143, 0495 i 0497, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są skrzynie, to jako opakowania pośrednie powinny być użyte worki.
PP58	Dla UN 0075, 0143, 0495 i 0497, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są bębny, to jako opakowania pośrednie powinny być użyte również bębny.
PP59	Dla UN 0144 jako opakowania zewnętrzne mogą być używane skrzynie tekturowe (4G).
PP60	Dla UN 0144 nie powinny być używane bębny aluminiowe (1B1, 1B2) lub z metalu innego niż stal lub aluminium (1N1, 1N2).

P116

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P116

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Nie wymagane	Worki
papier wodo- i olejoodporny,		tkanina z tworzywa sztucznego (5H1),
tworzywo sztuczne,		papier wielowarstwowy wodoodporny (5M2),
tkanina włókiennicza z powłoką lub wykładziną z tworzywa sztucznego,		folia z tworzywa sztucznego (5H4),
		tkanina włókiennicza pyłoszczelna (5L2),
tkanina z tworzywa sztucznego pyłoszczelna.		tkanina włókiennicza wodoodporna (5L3).
		Skrzynie
		stal (4A),
		aluminium (4B),
		inne metale (4N),
Naczynia		drewno (4C1),
tektura wodoodporna,		drewno z wykładziną pyłoszczelną (4C2),
metal,		sklejka (4D),
tworzywo sztuczne,		materiał drewnopochodny (4F),
drewno pyłoszczelne.		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
Arkusze		Bębny
papier wodoodporny,		stal (1A1, 1A2),
papier woskowany,		aluminium (1B1, 1B2),
tworzywo sztuczne.		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).
		Kanistry
		stal (3A1, 3A2),
		tworzywo sztuczne (3H1, 3H2).

Specjalne przepisy pakowania:

PP61	Dla UN 0082, 0241, 0331 i 0332, nie są wymagane opakowania wewnętrzne, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są szczelne bębny z wiekiem zdejmowalnym.
PP62	Dla UN 0082, 0241, 0331 i 0332, nie są wymagane opakowania wewnętrzne, jeżeli materiał wybuchowy zawarty jest w materiale nieprzepuszczalnym dla cieczy.
PP63	Dla UN 0081, nie są wymagane opakowania wewnętrzne, jeżeli materiał ten zawarty jest w sztywnym tworzywie sztucznym, nieprzenikalnym dla estrów azotanowych.
PP64	Dla UN 0331, nie są wymagane opakowania wewnętrzne, jeżeli jako opakowania zewnętrzne używane są worki (5H2), (5H3) lub (5H4).
PP65	Dla UN 0082, 0241, 0331 i 0332, jako opakowania zewnętrzne mogą być użyte worki (5H2) lub (5H3).
PP66	Dla UN 0081 jako opakowania zewnętrzne nie mogą być używane worki.

P130

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P130

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Nie wymagane	Nie wymagane	Skrzynie
		stal (4A),
		aluminium (4B),
		inne metale (4N),
		drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
		sklejka (4D),
		materiał drewnopochodny (4F),
		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne piankowe (4H1),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Specjalne przepisy pakowania:

PP67

Niniejszy przepis dotyczy następujących UN: 0006, 0009, 0010, 0015, 0016, 0018, 0019, 0034, 0035, 0038, 0039, 0048, 0056, 0137, 0138, 0168, 0169, 0171, 0181, 0182, 0183, 0186, 0221, 0243, 0244, 0245, 0246, 0254, 0280, 0281, 0286, 0287, 0297, 0299, 0300, 0301, 0303, 0321, 0328, 0329, 0344, 0345, 0346, 0347, 0362, 0363, 0370, 0412, 0424, 0425, 0434, 0435, 0436, 0437, 0438, 0451, 0488 i 0502. Duże i mocne przedmioty wybuchowe, przeznaczone zwykle do celów wojskowych, bez ich środków inicjujących lub z ich środkami inicjującymi wyposażonymi w co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające, mogą być przewożone nieopakowane. Gdy przedmioty takie mają ładunki napędzające lub są samonapędzające, to ich układy zapalające powinny być zabezpieczone przed bodźcami występującymi w normalnych warunkach przewozu. Negatywne wyniki serii czterech badań z przedmiotami nieopakowanymi wskazują, że przedmioty te mogą być kierowane do przewozu nieopakowane. Takie nieopakowane przedmioty powinny być mocowane na saniach albo umieszczane w skrzyniach lub w innych urządzeniach ułatwiających manipulowanie.

P131

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P131

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki papier, tworzywo sztuczne, tkanina z tworzywa sztucznego pyłoszczelna.	Nie wymagane	Skrzynie
		stal (4A),
		aluminium (4B),
		inne metale (4N),
		drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
Naczynia tektura, metal, tworzywo sztuczne, drewno.		sklejka (4D),
		materiał drewnopochodny (4F),
		tektura (4G).
		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
Szpule		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Specjalne przepisy pakowania:

PP68	Dla UN 0029, 0267 i 0455, jako opakowania wewnętrzne nie powinny być używane worki i szpule.

P132a

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P132a

(Przedmioty składające się z zamkniętej obudowy metalowej, z tworzywa sztucznego lub tektury, zawierające materiał wybuchowy detonujący lub składające się z materiałów wybuchowych połączonych tworzywem sztucznym)

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Nie wymagane	Nie wymagane	Skrzynie
		stal (4A),
		aluminium (4B),
		inne metale (4N),
		drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
		sklejka (4D),
		materiał drewnopochodny (4F),
		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).

P132b

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P132b

(przedmioty bez obudowy zamkniętej)

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Naczynia	Nie wymagane	Skrzynie
tektura,		stal (4A),
metal,		aluminium (4B),
tworzywo sztuczne,		inne metale (4N),
drewno.		drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
Arkusze		sklejka (4D),
papier,		materiał drewnopochodny (4F),
tworzywo sztuczne.		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).

P133

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P133

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Naczynia	Naczynia	Skrzynie
tektura,	tektura,	stal (4A),
metal,	metal,	aluminium (4B),
tworzywo sztuczne,	tworzywo sztuczne,	inne metale (4N),
drewno.	drewno.	drewno zwykłe (4C1),
Tace z przegrodami dzielącymi		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
tektura,		sklejka (4D),
tworzywo sztuczne,		materiał drewnopochodny (4F),
drewno.		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).

Wymagania dodatkowe:

Naczynia nie są wymagane jako opakowania pośrednie tylko wówczas, jeżeli jako opakowania wewnętrzne używane są tace z przegrodami dzielącymi.

Specjalne przepisy pakowania:

PP69	Dla UN 0043, 0212, 0225, 0268 i 0306, jako opakowania wewnętrzne nie mogą być używane tace z przegrodami dzielącymi.

P134

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P134

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne i wyposażenie	Opakowania pośrednie i wyposażenie	Opakowania zewnętrzne i wyposażenie
Worki	Nie wymagane	Skrzynie
wodoodporne.		stal (4A),
		aluminium (4B),
Naczynia		inne metale (4N),
tektura,		drewno zwykłe (4C1),
metal,		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
tworzywo sztuczne,		sklejka (4D),
drewno.		materiał drewnopochodny (4F),
		tektura (4G),
Arkusze		tworzywo sztuczne piankowe (4H1),
tektura falista.		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
		Bębny
Tuby		stal (1A1, 1A2),
tektura.		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

P135

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P135

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Nie wymagane	Skrzynie
papier,		stal (4A),
tworzywo sztuczne.		aluminium (4B),
		inne metale (4N),
Naczynia		drewno zwykłe (4C1),
tektura,		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
metal,		sklejka (4D),
tworzywo sztuczne,		materiał drewnopochodny (4F),
drewno.		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne piankowe (4H1),
Arkusze		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
papier,		Bębny
tworzywo sztuczne.		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

P136

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P136

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Nie wymagane	Skrzynie
tworzywo sztuczne,		stal (4A),
tkanina włókiennicza.		aluminium (4B),
		inne metale (4N),
Skrzynie		drewno zwykłe (4C1),
tektura,		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
tworzywo sztuczne,		sklejka (4D),
drewno.		materiał drewnopochodny (4F),
		tektura (4G),
Przegrody dzielące w opakowaniach zewnętrznych		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

P137

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P137

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Nie wymagane	Skrzynie
tworzywo sztuczne.		stal (4A),
		aluminium (4B),
Skrzynie		inne metale (4N),
tektura,		drewno zwykłe (4C1),
drewno.		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
		sklejka (4D),
Tuby		materiał drewnopochodny (4F),
tektura,		tektura (4G).
metal,		Bębny
tworzywo sztuczne.		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
Przegrody dzielące w opakowaniach zewnętrznych		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Specjalne przepisy pakowania:

PP70

Dla UN 0059, 0439, 0440 i 0441, jeżeli ładunki kumulacyjne są pakowane pojedynczo, to wgłębienie stożkowe powinno być czołem skierowane w dół, a sztuka przesyłki powinna mieć oznakowanie "GÓRA". Gdy ładunki kumulacyjne pakowane są parami, wówczas wgłębienia stożkowe powinny być skierowane czołem do wnętrza w celu zminimalizowania efektu kumulacyjnego w razie przypadkowej inicjacji.

P138

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P138

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Nie wymagane	Skrzynie
tworzywo sztuczne.		stal (4A),
		aluminium (4B),
		inne metale (4N),
		drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
		sklejka (4D),
		materiał drewnopochodny (4F),
		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Wymagania dodatkowe:

Jeżeli końce przedmiotów niebezpiecznych są uszczelnione, to opakowania wewnętrzne nie są wymagane.

P139

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P139

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Nie wymagane	Skrzynie
tworzywo sztuczne.		stal (4A),
		aluminium (4B),
Naczynia		inne metale (4N),
tektura,		drewno zwykłe (4C1),
metal,		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
tworzywo sztuczne,		sklejka (4D),
drewno.		materiał drewnopochodny (4F),
		tektura (4G),
Szpule		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
		Bębny
Arkusze		stal (1A1, 1A2),
papier siarczanowy,		aluminium (1B1, 1B2),
tworzywo sztuczne.		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Specjalne przepisy pakowania:

PP71	Dla UN 0065, 0102, 0104, 0289 i 0290 końce lontu detonującego powinny być uszczelnione, np. trwale zamocowaną zatyczką, uniemożliwiającą wydostane się materiału wybuchowego. Końce lontu detonującego elastycznego powinny być mocno związane.
PP72	Dla UN 0065 i 0289 w postaci zwojów nie są wymagane opakowania wewnętrzne.

P140

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P140

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Nie wymagane	Skrzynie
tworzywo sztuczne.		stal (4A),
		aluminium (4B),
Naczynia		inne metale (4N),
drewno.		drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
Szpule		sklejka (4D),
		materiał drewnopochodny (4F),
Arkusze		tektura (4G),
papier siarczanowy,		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
tworzywo sztuczne.		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Specjalne przepisy pakowania:

PP73	Dla UN 0105 nie są wymagane opakowania wewnętrzne, jeżeli końce lontu są uszczelnione.
PP74	Dla UN 0101 opakowania powinny być pyłoszczelne, chyba że lont znajduje się w papierowej tubie, której końce zabezpieczone są zdejmowalnymi pokrywami.
PP75	Dla UN 0101 nie powinny być używane stalowe, aluminiowe lub z innego metalu skrzynie lub bębny.

P141

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P141

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Naczynia	Nie wymagane	Skrzynie
tektura,		stal (4A),
metal,		aluminium (4B),
tworzywo sztuczne,		inne metale (4N),
drewno.		drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
Tace z przegrodami dzielącymi		sklejka (4D),
tworzywo sztuczne,		materiał drewnopochodny (4F),
drewno.		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
Przegrody dzielące w opakowaniach zewnętrznych		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

P142

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P142

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Nie wymagane	Skrzynie
papier,		stal (4A),
tworzywo sztuczne.		aluminium (4B),
		inne metale (4N),
Naczynia		drewno zwykłe (4C1),
tektura,		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
metal,		sklejka (4D),
tworzywo sztuczne,		materiał drewnopochodny (4F),
drewno.		tektura (4G),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
Arkusze		Bębny
papier.		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
Tace z przegrodami dzielącymi		inne metale(1N1, 1N2),
tworzywo sztuczne.		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

P143

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P143

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Worki	Nie wymagane	Skrzynie
papier siarczanowy,		stal (4A),
tworzywo sztuczne,		aluminium (4B),
tkanina włókiennicza,		inne metale (4N),
tkanina włókiennicza gumowana.		drewno zwykłe (4C1),
		drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),
Naczynia		sklejka (4D),
tektura,		materiał drewnopochodny (4F),
metal,		tektura (4G),
tworzywo sztuczne,		tworzywo sztuczne, sztywne (4H2).
drewno.		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
Tace z przegrodami dzielącymi		aluminium (1B1, 1B2),
tworzywo sztuczne,		inne metale(1N1, 1N2),
drewno.		sklejka (1D),
		tektura (1G),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Wymagania dodatkowe:

Zamiast powyższych opakowań wewnętrznych i zewnętrznych można użyć opakowań złożonych (6HH2) (naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni z tworzywa sztucznego).

Specjalne przepisy pakowania:

PP76	Jeżeli dla UN 0271, 0272, 0415 i 0491 będą używane opakowania metalowe, to powinny być tak zbudowane, aby wykluczyć zagrożenie wybuchem na skutek wzrostu ciśnienia wewnętrznego z przyczyn wewnętrznych lub zewnętrznych.

P144

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P144

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz specjalnych przepisów pakowania podanych pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Opakowania zewnętrzne
Naczynia	Nie wymagane	Skrzynie
tektura,		stal (4A),
metal,		aluminium (4B),
tworzywo sztuczne.		inne metale (4N),
		drewno z wykładziną metalową (4C1),
Przegrody dzielące w opakowaniach zewnętrznych		sklejka z wykładziną metalową (4D),
		materiał drewnopochodny z wykładziną metalową(4F),
		tworzywo sztuczne piankowe (4H1),
		tworzywo sztuczne sztywne (4H2).
		Bębny
		stal (1A1, 1A2),
		aluminium (1B1, 1B2),
		inne metale(1N1, 1N2),
		tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).

Specjalne przepisy pakowania:

PP77	Dla UN 0248 i 0249 opakowania powinny być zabezpieczone przed wnikaniem wody. Jeżeli urządzenia aktywowane wodą są przewożone bez opakowania, to powinny one być wyposażone w co najmniej dwa niezależne urządzenia ochronne, zapobiegające wniknięciu wody.

P200

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P200

Typ opakowań:

butle, zbiorniki rurowe, bębny ciśnieniowe i wiązki butli.

Dopuszcza się butle, zbiorniki rurowe, bębny ciśnieniowe i wiązki butli pod warunkiem, że spełnione zostały przepisy specjalne podane pod 4.1.6 i przepisy niżej wymienione od (1) do (9).

Przepisy ogólne

(1)	Zbiorniki powinny być tak zamknięte i szczelne, aby nie było możliwe ulatnianie się gazów.
(2)	Naczynia ciśnieniowe, które zawierają materiały trujące o wartości LC50 maksymalnie 200 ml/m3 (ppm) zgodnie z tabelą, nie mogą być wyposażone w urządzenie obniżające ciśnienie. Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być zainstalowane na naczyniach ciśnieniowych UN stosowanych do przewozu UN 1013 DITLENEK WĘGLA i UN 1070 PODTLENEK AZOTU;

(3)	Następujące trzy tabele obejmują gazy sprężone (tabela 1), gazy skroplone i rozpuszczone (tabela 2) oraz materiały, które nie są zaklasyfikowane do klasy 2 (tabela 3). Tabele ta zawierają następujące dane:
	a)	numer UN, nazwa i opis oraz kod klasyfikacyjny materiału;
	b)	wartości LC50 dla materiałów trujących;
	c)	rodzaj naczyń ciśnieniowych określonych literą "X", które są dopuszczone dla danego materiału;
	d)	najdłuższy dopuszczalny okres badań okresowych naczyń ciśnieniowych;
		Uwaga.	Dla naczyń ciśnieniowych wykonanych z materiałów kompozytowych, częstotliwość badań okresowych powinna być określona przez władzę właściwą lub przez jednostkę upoważnioną przez tą władzę właściwą, która wystawiła świadectwo zatwierdzenia typu.
	e)	minimalne ciśnienie próbne naczyń ciśnieniowych;
	f)	najwyższe dopuszczalne ciśnienie robocze dla naczyń ciśnieniowych do gazów sprężonych lub najwyższy dopuszczalny stopień napełnienia dla gazów skroplonych i rozpuszczonych;
	g)	przepisy specjalne dla opakowań, dotyczące danych materiałów.

Ciśnienie próbne, stopień napełnienia i przepisy dla napełniania

(4)	Minimalne ciśnienie próbne wynosi 1 MPa (10 bar).

(5)	Naczynia ciśnieniowe nie mogą w żadnym przypadku być napełnione ponad wartość graniczną, dopuszczoną w następujących przepisach:
	a)	Dla gazów sprężonych ciśnienie robocze nie może być większe niż 2/3 ciśnienia próbnego dla danego naczynia ciśnieniowego. Przepis specjalny dla opakowania "o" narzuca ograniczenia w odniesieniu do górnej granicy ciśnienia roboczego. Ciśnienie wewnętrzne przy 65 °C nie może w żadnym przypadku przekroczyć ciśnienia próbnego.
	b)	Dla gazów skroplonych pod wysokim ciśnieniem stopień napełnienia należy tak dobrać, aby ciśnienie powstające przy 65 °C nie przekroczyło ciśnienia próbnego dla danego naczynia ciśnieniowego. Za wyjątkiem przypadków, w których ważne są przepisy specjalne dla opakowania "o", dopuszczalne jest stosowanie innych niż podanych w tabeli ciśnień próbnych i stopni napełnienia, jeżeli tylko wyżej wymienione kryterium zostało spełnione, pod warunkiem że:
		(i)	stosowany jest przepis specjalny dla opakowania "r", jeżeli dotyczy; lub
		(ii)	powyższe kryterium jest spełnione we wszystkich innych przypadkach.
		Dla gazów lub mieszanin gazów skroplonych pod wysokim ciśnieniem, dla których odpowiednie dane nie są dostępne, następujący wzór pozwala określić najwyższy dopuszczalny stopień napełnienia:
		FR = 8,5 × 10-4 × dg × Ph
				gdzie:	FR = najwyższy dopuszczalny stopień napełnienia
					dg = gęstość gazu (w 15 °C, przy ciśnieniu 1 bar) (w kg/m3)
					Ph = wartość najniższego ciśnienia próbnego (w barach)
		Jeżeli gęstość gazu jest nieznana, to maksymalny stopień napełnienia powinien być określony w następujący sposób:
				gdzie:	FR = najwyższy stopień napełnienia
					Ph = wartość najniższego ciśnienia próbnego (w barach)
					MM = masa cząsteczkowa (w g/Mol)
					R = 8,31451 x 10-2 bar · 1 Mol-1 K-1 (stała gazowa)
		Dla mieszanin gazów należy zastosować średnią masę cząsteczkową przy uwzględnieniu stężenia objętościowego poszczególnych składników.
	c)	Dla gazów skroplonych pod niskim ciśnieniem wartość najwyższego dopuszczalnego napełnienia na litr pojemności użytkowej jest równa 0,95-krotnej gęstości fazy ciekłej przy 50 °C; ponadto faza ciekła przy 60 °C nie może wypełnić całkowicie naczynia ciśnieniowego. Ciśnienie próbne dla naczynia ciśnieniowego powinno być przynajmniej równe prężności pary (absolutnej) ciekłego materiału przy 65 °C minus 100 kPa (1 bar). Dla gazów lub mieszanin gazów skroplonych znajdujących się pod niskim ciśnieniem, dla których odpowiednie dane nie dostępne, następujący wzór pozwala określić najwyższy dopuszczalny stopień napełnienia:
		FR = (0,0032 x BP - 0,24) x dI
				gdzie:	FR = najwyższy dopuszczalny stopień napełnienia
					BP = temperatura wrzenia (w Kelwinach)
					dI = gęstość płynnego materiału przy temperaturze wrzenia (w kg/l).

P200 (c.d.)

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P200 (c.d.)

d)

Dla UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY oraz UN 3374 ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA, patrz ustęp (10) przepisu specjalnego dla opakowań "p".

(6)	Jeżeli ogólne przepisy zawarte w ustępach (4) i (5) zostaną spełnione, mogą być zastosowane odbiegające od normy ciśnienia próbne i wartości napełnienia.

(7)	a)	Napełnianie naczyń ciśnieniowych powinno odbywać się tylko na specjalnie wyposażonych stanowiskach, przez wykwalifikowany personel stosujący odpowiednie procedury.
		Procedury powinny zawierać następujące czynności sprawdzające:
		-	zgodność naczyń i ich wyposażenia z przepisami,
		-	zgodność naczyń i ich wyposażenia z przewożonym produktem,
		-	brak uszkodzeń mogących wpłynąć na bezpieczeństwo,
		-	przestrzeganie odpowiednio stopnia napełniania lub ciśnienia napełniania,
		-	zgodność napisów i oznakowania z przepisami,
	b)	LPG przewidziany do napełnienia do naczyń powinien być wysokiej jakości; ten przepis uważa się za spełniony, jeżeli LPG przewidziany do napełnienia spełnia wymagania normy ISO 9162:1989 w zakresie ograniczeń dla korozyjności.

Badania okresowe

(8)	Naczynia ciśnieniowe przewidziane do wielokrotnego napełniania podlegają badaniom okresowym zgodnie z przepisami podanymi, odpowiednio, pod 6.2.1.6 i 6.2.3.5.

(9)	Jeżeli w poniższych tabelach nie są zamieszczone przepisy odnoszące się do danego materiału, to badania okresowe powinny być przeprowadzane:
	a)	co 5 lat dla naczyń ciśnieniowych do gazów o kodach klasyfikacyjnych 1T, 1TF, 1TO, 1TC, 1TFC, 1TOC, 2T, 2TO, 2TF, 2TC, 2TFC, 2TOC, 4A, 4F i 4C;
	b)	co 5 lat dla naczyń ciśnieniowych do transportu materiałów innych klas;
	c)	co 10 lat dla naczyń ciśnieniowych do gazów o kodach klasyfikacyjnych 1A, 1O, 1F, 2A, 2O i 2F.
	W odstępstwie od przepisów tego ustępu badania okresowe naczyń ciśnieniowych wykonanych z materiałów kompozytowych, powinny być przeprowadzane w okresach ustalonych przez władzę właściwą lub przez jednostkę upoważnioną przez tą władzę właściwą, która wystawiła świadectwo zatwierdzenia typu.

Przepisy specjalne dla opakowań

(10)	Wzajemna zgodność materiałów:
	a:	Naczynia ciśnieniowe ze stopów aluminium nie są dozwolone.
	b:	Zawory wykonane z miedzi nie mogą być używane.
	c:	Części metalowe, stykające się z zawartością, mogą zawierać najwyżej 65% miedzi.
	d:	Jeżeli naczynia ciśnieniowe wykonane są ze stali, to dozwolone są tylko oznakowane zgodnie z 6.2.2.7.4 p) znakiem "H".
	Przepisy dla materiałów trujących o wartości LC50 maksymalnie 200 ml/m3 (ppm)
	k:	Otwory zaworów powinny być zabezpieczone gazoszczelnymi korkami albo kołpakami z gwintem zgodnym z otworem zaworu, które powinny być wykonane z tworzywa odpornego na działanie zawartości naczynia ciśnieniowego.
		Każda butla w wiązce powinna być zaopatrzona we własny zawór, który podczas transportu powinien być zamknięty. Po napełnieniu instalacja zbiorcza powinna być opróżniona, oczyszczona i zamknięta.
		Wiązki butli zawierające UN 1045 FLUOR SPRĘŻONY zamiast zaworów oddzielających na każdej butli mogą być wyposażone w zawory rozdzielające na grupy butli, o pojemności wodnej grupy maksymalnie 150 litrów.
		Butle i pojedyncze butle w wiązce butli powinny mieć ciśnienie próbne minimum 20 MPa (200 bar) i grubość ścianki minimum 3,5 mm dla stopów aluminium lub minimum 2 mm dla stali. Pojedyncze butle nie odpowiadające tym przepisom powinny być przewożone w sztywnych opakowaniach zewnętrznych, odpowiadających wymaganiom wytrzymałościowym dla grupy pakowania I i wystarczająco chroniących butle i ich wyposażenie.
		Bębny ciśnieniowe powinny mieć minimalną grubość ścianki określoną przez władzę właściwą.
		Naczynia ciśnieniowe nie mogą być zaopatrzone w urządzenia obniżające ciśnienie.
		Pojemność użytkowa dla butli i pojedynczych butli z wiązki butli jest ograniczona do 85 litrów.
		Każdy zawór powinien wytrzymać ciśnienie próbne naczynia ciśnieniowego i powinien być przyłączony bezpośrednio do naczynia ciśnieniowego albo za pomocą gwintu stożkowego albo w inny sposób, zgodny z normą ISO 10692-2:2001.
		Każdy zawór powinien być albo zaworem bez uszczelki z nieperforowaną membraną albo zaworem, który zapobiegnie wydostawaniu się zawartości przez zawór lub przez uszczelkę.
		Transport w kapsułkach nie jest dopuszczony.
		Każde naczynie ciśnieniowe po napełnieniu powinno być sprawdzone pod względem szczelności.

P200 (c.d.)

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P200 (c.d.)

Przepisy specjalne dla niektórych gazów:

l:	UN 1040 TLENEK ETYLENU może być zapakowany w hermetycznych, zamkniętych opakowaniach wewnętrznych ze szkła lub metalu, które będą umieszczone w odpowiednim materiale przeciwwstrząsowym w skrzyniach z tektury, drewna lub metalu, które odpowiadają przepisom grupy pakowania I. Najwyższa dopuszczalna ilość w opakowaniach wewnętrznych ze szkła wynosi 30 g, a z metalu 200 g. Po napełnieniu każde opakowanie wewnętrzne powinno być sprawdzone na szczelność przez zanurzenie w gorącej kąpieli wodnej, przy czym temperatura i długość kąpieli powinny być wystarczające, aby upewnić się, że zostanie osiągnięte ciśnienie wewnętrzne równe prężności pary tlenku etylenu w 55 °C. Maksymalna masa netto w jednym opakowaniu zewnętrznym nie może przekroczyć 2,5 kg.
m:	Naczynia ciśnieniowe powinny być napełnione do ciśnienia roboczego, które jednak nie powinno przekroczyć 5 barów.
n:	Butle i pojedyncze butle w wiązce butli powinny zawierać nie więcej niż 5 kg gazu. Jeżeli wiązki butli zawierające UN 1045 FLUOR SPRĘŻONY są podzielone na grupy butli zgodnie z przepisem specjalnym dla opakowania "k", to każda grupa powinna zawierać nie więcej niż 5 kg tego gazu.
o:	Podane w tabelach ciśnienie robocze lub stopień napełnienia w żadnym przypadku nie może być przekroczone.
p:	Dla UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY i UN 3374 ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA: butle powinny być napełnione jednolitym, monolitycznym i porowatym materiałem, ciśnienie robocze i ilość acetylenu nie mogą przekraczać wartości w dopuszczeniu lub w normie ISO 3807-1:2000 względnie ISO 3807-2:2000; dla UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY: butle powinny zawierać określoną w dopuszczeniu ilość acetonu lub innego właściwego rozpuszczalnika (patrz norma ISO 3807-1:2000 względnie ISO 3807-2:2000); butle, które są wyposażone w urządzenia obniżające ciśnienie lub są połączone kolektorem powinny być przewożone w pozycji pionowej;
	alternatywnie dla UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY: butle, które nie są naczyniami ciśnieniowymi z symbolem UN, mogą być napełnione niemonolitycznym porowatym materiałem; ciśnienie robocze i ilość acetylenu oraz ilość rozpuszczalnika nie mogą przekroczyć wartości podanych w dopuszczeniu. Dopuszczalny termin badań okresowych dla tych butli nie może przekroczyć 5 lat; ciśnienie próbne 52 barów należy zastosować tylko do tych butli, które odpowiadają normie ISO 3807-2:2000.
q:	Otwory zaworów naczyń ciśnieniowych dla gazów piroforycznych albo zapalnych mieszanin gazów, które zawierają więcej niż 1% związków piroforycznych, powinny być wyposażone w gazoszczelne zatyczki (korki) lub kołpaki, które powinny być wykonane z tworzywa odpornego na działanie zawartości naczynia ciśnieniowego. Jeżeli naczynia ciśnieniowe są połączone w wiązkę z kolektorem, to każde naczynie powinno być wyposażone we własny zawór, który podczas przewozu powinien być zamknięty, a otwór zaworu kolektora zabezpieczony wytrzymałym na ciśnienie gazoszczelnym korkiem lub kołpakiem. Przewóz w kapsułkach nie jest dopuszczalny. Gazoszczelne korki lub kołpaki powinny posiadać gwinty zgodne z otworami zaworów. Przewóz w kapsułkach jest niedozwolony.
r:	Stopień napełnienia dla tego gazu powinien być tak ograniczony, że jeżeli nastąpi całkowity rozkład, to ciśnienie nie przekroczy 2/3 wartości ciśnienia próbnego naczynia ciśnieniowego.

ra:	Ten gaz dopuszczony jest także do przewozu w kapsułkach pod następującymi warunkami:
	a)	masa gazu w kapsułce nie może przekroczyć 150 g,
	b)	kapsułki powinny być wolne od wad, które mogłyby obniżyć ich wytrzymałość,
	c)	szczelność zamknięć powinna być zapewniona za pomocą dodatkowych urządzeń (pokrywa, kołpak, zaślepka, uszczelka, kapturek, itp.), uniemożliwiających rozszczelnienie układu zamykającego podczas przewozu,
	d)	kapsułki powinny być umieszczone w odpowiednio mocnym opakowaniu zewnętrznym. Masa sztuki przesyłki nie może przekraczać 75 kg.
s:	Naczynia ciśnieniowe ze stopów aluminiowych:
	-	powinny być wyposażone tylko w zawory z mosiądzu lub ze stali nierdzewnej i
	-	powinny być wolne od zanieczyszczeń węglowodorami gazowymi i nie mogą być zanieczyszczone olejem. Naczynia ciśnieniowe UN powinny być czyszczone zgodnie z normą ISO 11621:1997.

ta:	(zarezerwowane)

Badania okresowe

u:

Okres pomiędzy badaniami dla naczyń ze stopów aluminium może być przedłużony do 10 lat. Odstępstwo to może mieć zastosowanie dla naczyń ciśnieniowych UN, tylko wtedy, jeżeli stop, z którego wykonane jest naczynie ciśnieniowe został poddany badaniom na korozję naprężeniową, zgodnie z normą ISO 7866:1999.

v:	(1)	Odstęp czasu pomiędzy badaniami okresowymi dla butli stalowych, za wyjątkiem spawanych butli wielokrotnego napełniania ze stali dla UN 1011, 1075, 1965, 1969 lub 1978, może być przedłużony do 15 lat:
		a)	za zgodą władzy właściwej (władz) państwa (państw), w którym przeprowadza się badania okresowe oraz przewóz; i
		b)	zgodnie z przepisami wymagań technicznych i norm uznanych przez władzę właściwą,
	(2)	Dla spawanych butli wielokrotnego napełniania ze stali dla UN 1011, 1965, 1969 lub 1978 ten okres może być przedłużony do 15 lat, jeżeli będą zastosowane przepisy ustępu (12) tej instrukcji pakowania.

P200 (c.d.)

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P200 (c.d.)

Przepisy dla pozycji i.n.o. i mieszanin

z:	Materiały, z których wykonane są naczynia ciśnieniowe i ich zamknięcia nie mogą być podatne na oddziaływanie zawartości oraz nie mogą tworzyć ze sobą żadnych szkodliwych lub niebezpiecznych związków.
	Ciśnienie próbne i stopień napełnienia oblicza się na podstawie odpowiednich przepisów ustępu (5).
	Materiały trujące o wartości LC50 maksymalnie 200 ml/m3 nie powinny być przewożone w zbiornikach rurowych, bębnach ciśnieniowych lub MEGC, i powinny odpowiadać przepisowi specjalnemu dla opakowań "k". UN 1975 TLENEK AZOTU I DITLENEK AZOTU, MIESZANINA może jednak być przewożony w bębnach ciśnieniowych.
	Naczynia ciśnieniowe, które zawierają gazy piroforyczne lub zapalne mieszaniny gazów zawierających więcej niż 1% związków piroforycznych, powinny odpowiadać przepisom specjalnym opakowań "q".
	Należy podjąć konieczne środki zaradcze celem zapobieżenia niebezpiecznym reakcjom (tzn. polimeryzacji lub rozkładowi) podczas przewozu. O ile jest to wymagane, należy przeprowadzić stabilizację lub dodać inhibitor.
	Mieszaniny z UN 1911 DIBORAN dopuszcza się do napełnienia do takiego ciśnienia, przy którym, w przypadku całkowitego rozpadu diboranu, ciśnienie w naczyniu ciśnieniowym nie przekroczy wartości 2/3 ciśnienia próbnego dla naczynia ciśnieniowego.
	Mieszaniny zawierające UN 2192 GERMAN, z wyjątkiem mieszanin o zawartości do 35% germanu z wodorem lub azotem, lub mieszaniny o zawartości do 28% germanu z helem lub argonem, powinny być wtłoczone do naczynia pod takim ciśnieniem, aby w przypadku całkowitego rozkładu germanu, wartość tego ciśnienia nie przekroczyła 2/3 ciśnienia próbnego ustalonego dla tego naczynia.

Przepisy dla materiałów, które nie należą do klasy 2

	ab:	Naczynia ciśnieniowe powinny spełnić następujące warunki:
		(i)	próba ciśnieniowa jest związana z wewnętrznym przebadaniem naczynia ciśnieniowego, jak i sprawdzeniem armatury.
		(ii)	dodatkowo co 2 lata należy sprawdzić odpowiednimi przyrządami pomiarowymi (np. ultradźwiękami) uszkodzenia korozyjne naczynia i stan armatury.
		(iii)	grubość ścianek nie może być mniejsza niż 3 mm.
	ac:	Badania i kontrole należy prowadzić pod nadzorem rzeczoznawcy uznanego przez władzę właściwą.
	ad:	Naczynia ciśnieniowe powinny spełnić następujące warunki:
		(i)	powinny być mierzone przy ciśnieniu obliczeniowym co najmniej 2,1 MPa (21 bar) (nadciśnienia).
		(ii)	dodatkowo, do danych na naczyniach wielokrotnego użycia, należy w sposób trwały i czytelny nanieść następujące dane:
			-	numer UN oraz opisaną pod 3.1.2 oficjalną nazwę przewozową dla danego towaru,
			-	najwyższą dopuszczalną masę netto ładunku oraz ciężar własny naczynia włącznie z wyposażeniem, które było używane podczas napełniania, względnie masę brutto.

(11)	Wymagania niniejszej instrukcji pakowania uważa się za spełnione, jeżeli zastosowano odpowiednio następujące normy:

	Wymagania	Numer normy	Tytuł normy
	(7)	EN 1919:2000	Butle do gazów - Butle do gazów skroplonych (z wyłączeniem acetylenu i LPG) - Kontrola podczas napełniania.
	(7)	EN 1920:2000	Butle do gazów - Butle do gazów sprężonych (z wyłączeniem acetylenu) - Kontrola podczas napełniania.
	(7)	EN 13365:2002 + A1:2005	Butle do gazów - Wiązki butli do gazów nieskroplonych i skroplonych (z wyjątkiem acetylenu) - Kontrola w czasie napełniania.
	(7)	EN 1439:2008 (z wyjątkiem 3.5 i załącznika G)	Wyposażenie i osprzęt LPG - Procedury sprawdzania butli do gazów LPG przed, w czasie i po napełnieniu.
	(7)	EN 14794:2005	Wyposażenie i osprzęt LPG - butle aluminiowe do wielokrotnego napełniania gazem ciekłym ropopochodnym (LPG) - procedura kontrolna przed, podczas i po napełnieniu.
	(10)p	EN 12755:2000	Butle do gazów. Warunki napełniania wiązek butli do acetylenu.
	(10)p	EN ISO 11372:2011	Butle do gazów - butle do acetylenu - Warunki napełniania i kontroli przy napełnianiu (ISO 11372:2011).

P200 (c.d.)

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P200 (c.d.)

(12)	Dla badań okresowych spawanych butli stalowych wielokrotnego napełniania można zgodnie z przepisem specjalnym dla pakowania v (2) punktu (10) przyznać okres 15 lat, jeżeli spełnione będą następujące przepisy:
1.	Przepisy ogólne
1.1	Dla stosowania postanowień tego punktu władza właściwa nie może przekazać swoich uprawnień i obowiązków na jednostki inspekcyjne Xb (jednostka inspekcyjna typ B) lub na wewnętrzne służby kontroli IS (służba kontrolna producenta).
1.2	Właściciel butli powinien wystąpić do władzy właściwej o przyznanie 15-letniego okresu badania i udowodnić, że przepisy podpunktów 2, 3 i 4 będą spełnione.

1.3	Butle produkowane od 1 stycznia 1999 r., powinny być wyprodukowane zgodnie z następującymi normami:
	-	EN 1442; lub
	-	EN 13322-1; lub
	-	załącznik 1, części 1 do 3 Dyrektywy Rady 84/527/EWG 65
	stosując je zgodnie z tabelą w 6.2.4 RID.
	Inne butle, które były wyprodukowane przed 1 stycznia 2009 r. według przepisów RID w zgodzie z uznanymi przez władzę właściwą przepisami technicznymi, mogą mieć dopuszczony 15-letni okres badań okresowych, jeżeli wykazują równoważny poziom bezpieczeństwa jak przepisy RID stosowane w terminie złożenia wniosku.

1.4	Właściciel powinien udostępnić władzy właściwej dokumentację, na podstawie której może wykazać, że butle odpowiadają przepisom ustępu 1.3. Władza właściwa powinna sprawdzić, czy te przepisy są spełnione.

1.5	Władza właściwa powinna sprawdzić, czy przepisy podpunktów 2 i 3 są spełnione i prawidłowo zastosowane. Jeżeli wszystkie przepisy są spełnione, to powinna zatwierdzić 15-letni okres badań okresowych. W tym zatwierdzeniu powinien być wyraźnie określony typ butli (zgodnie ze szczegółowym opisem w świadectwie dopuszczenia typu) lub określona grupa butli (patrz Uwaga). Zatwierdzenie powinno być dostarczone właścicielowi; władza właściwa powinna przechowywać kopię. Właściciel powinien przechowywać dokumenty tak długo, jak długo butle będą miały dopuszczony 15-letni okres badań okresowych.
	Uwaga.	Grupa butli jest określona przez datę produkcji identycznych butli w okresie, w którym stosowane przepisy RID nie zmieniły się w zakresie ich technicznej zawartości i nie zmieniły się przepisy techniczne uznane przez władzę właściwą. Przykład: butle o identycznym typie i objętości wykonane zgodnie z przepisami RID stosowanymi pomiędzy 1 stycznia 1985 r. i 31 grudnia 1988 r. w połączeniu z przepisami technicznymi uznanymi przez władzę właściwą stosowanymi w tym samym okresie, tworzą jedną grupę w rozumieniu przepisów tego punktu.

1.6	Władza właściwa powinna kontrolować w ustalony sposób właściciela butli pod względem przestrzegania przepisów RID i udzielonego zatwierdzenia, co najmniej co 3 lata lub wtedy, gdy nastąpią zmiany w procedurach.
2.	Przepisy używania
2.1	Butle, którym przyznano 15-letni okres badan okresowych, powinny być napełniane tylko w centrach napełniania, używających udokumentowanego systemu jakości dla zapewnienia, że przepisy punktu (7) tej instrukcji pakowania oraz przepisy i obowiązki wynikające z normy EN 1439:2008 są spełnione i prawidłowo zastosowane.
2.2	Władza właściwa powinna sprawdzić czy przepisy te są spełnione, i sprawdzać to w ustalony sposób co najmniej co 3 lata lub wtedy, gdy nastąpią zmiany w procedurach.
2.3	Właściciel powinien udostępnić władzy właściwej dokumentację, na podstawie której może wykazać, że centrum napełniania spełnia przepisy podpunktu 2.1.
2.4	Jeżeli centrum napełniania ma siedzibę w innym Państwie-Stronie RID, to właściciel powinien udostępnić dodatkową dokumentację, na podstawie której może wykazać, że centrum napełniania jest nadzorowane odpowiednio przez władzę właściwą tego Państwa-Strony RID.
2.5	Dla uniknięcia korozji wewnętrznej, butle powinny być napełniane tylko gazami o wysokiej jakości z bardzo niską potencjalną kontaminacją. Ten przepis uważa się za spełniony, jeżeli gazy spełniają wymagania normy ISO 9162:1989 w zakresie ograniczeń dla korozyjności.
3.	Przepisy dla kwalifikowania i badań okresowych
3.1	Butle typu lub grupy już używanych, dla których przyznano 15-letni okres badania i dla których został zastosowany ten okres, powinny być poddane badaniu okresowemu zgodnie z 6.2.3.5.

Uwaga.

Definicja grupy - patrz uwaga do 1.5.

3.2	Jeżeli butle z 15-letnim okresem badania przy badaniu okresowym nie spełniają badania na szczelność, np. wskutek pęknięcia lub nieszczelności, to właściciel powinien zbadać przyczynę odrzucenia i wpływ na inne butle (np. tego samego wzoru lub tej samej grupy) i sporządzić z tego sprawozdanie. Jeżeli będzie to dotyczyło innych butli, to właściciel powinien poinformować o tym władzę właściwą. Władza właściwa powinna zdecydować o odpowiednich środkach zapobiegawczych i poinformować odpowiednio władze właściwe pozostałych Państw-Stron RID.
3.3	Jeżeli zostanie stwierdzona korozja określona w zastosowanej normie (patrz podpunkt 1.3), to butla powinna być wycofana z użycia i nie powinna być dalej napełniana i przewożona.
3.4	Butle z przyznanym 15-letnim okresem badań powinny być wyposażone tylko w takie zawory, które zostały zaprojektowane i wyprodukowane na co najmniej 15-letni okres trwałości zgodnie z normą EN 13152:2001 +A1:2003 lub EN 13153:2001 + A1:2003. Po badaniu okresowym butla powinna być wyposażona w nowy zawór, za wyjątkiem ręcznie uruchamianych zaworów zregenerowanych i sprawdzonych zgodnie z normą EN 14912:2005, które mogą być ponownie zastosowane, jeżeli nadają się do następnego 15-letniego okresu używania. Regeneracja lub badanie powinny być przeprowadzone tylko przez producenta zaworów lub według jego instrukcji technicznych przez przedsiębiorstwo posiadające kwalifikacje do takiej pracy, pracujące z udokumentowanym systemem jakości.
4.	Oznakowanie

	Butle z 15-letnim okresem badań okresowych przyznanym według tej części, powinny dodatkowo być oznakowane wyraźnie i czytelnie adnotacją "P15Y". Te oznakowanie powinno być usunięte z butli, jeżeli już nie jest jej przyznany 15-letni okres badań.
	Uwaga.	To oznakowanie nie powinno być używane dla butli podlegających przepisom przejściowym 1.6.2.9, 1.6.2.10 lub przepisowi specjalnemu pakowania v (1) w punkcie (10) tej instrukcji pakowania.

Tabela 1: Gazy sprężone

Nr UN	Nazwa i opis	Kod klasyfikacyjny	LC50 ml/m3	Butle	Zbiorniki rurowe	Bębny ciśnieniowe	Wiązki butli	Terminy badań (w latach)a)	Ciśnienie próbne (w barach)b)	Maksymalne ciśnienie robocze (w barach)b)	Przepisy specjalne pakowania
1002	POWIETRZE SPRĘŻONE	1 A		X	X	X	X	10
1006	ARGON SPRĘŻONY	1 A		X	X	X	X	10
1016	TLENEK WĘGLA SPRĘŻONY	1 TF	3769	X	X	X	X	5			u
1023	GAZ MIEJSKI SPRĘŻONY	1 TF		X	X	X	X	5
1045	FLUOR SPRĘŻONY	1 TOC	185	X			X	5	200	30	a,k,n,o
1046	HEL SPRĘŻONY	1 A		X	X	X	X	10
1049	WODÓR SPRĘŻONY	1 F		X	X	X	X	10			d
1056	KRYPTON SPRĘŻONY	1 A		X	X	X	X	10
1065	NEON SPRĘŻONY	1 A		X	X	X	X	10
1066	AZOT SPRĘŻONY	1 A		X	X	X	X	10
1071	GAZ OLEJOWY SPRĘŻONY	1 TF		X	X	X	X	5
1072	TLEN SPRĘŻONY	1 O		X	X	X	X	10			s
1612	TETRAFOSFORAN HEKSAETYLU I GAZ SPRĘŻONY, MIESZANINA	1 T		X	X	X	X	5			z
1660	TLENEK AZOTU SPRĘŻONY	1 TOC	115	X			X	5	225	33	k,o
1953	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.	1 TF	≤ 5000	X	X	X	X	5			z
1954	GAZ SPRĘŻONY ZAPALNY, I.N.O.	1 F		X	X	X	X	10			z
1955	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY, I.N.O.	1 T	≤ 5000	X	X	X	X	5			z
1956	GAZ SPRĘŻONY, I.N.O.	1 A		X	X	X	X	10			z
1957	DEUTER SPRĘŻONY	1 F		X	X	X	X	10			d
1964	WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SPRĘŻONA, I.N.O.	1 F		X	X	X	X	10			z
1971	METAN SPRĘŻONY lub GAZ ZIEMNY SPRĘŻONY, o wysokiej zawartości metanu	1 F		X	X	X	X	10
2034	WODÓR I METAN, MIESZANINA SPRĘŻONA	1 F		X	X	X	X	10			d
2190	DIFLUOREK TLENU SPRĘŻONY	1 TOC	2,6	X			X	5	200	30	a,k,n,o
3156	GAZ SPRĘŻONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	1 O		X	X	X	X	10			z
3303	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	1 TO	≤ 5000	X	X	X	X	5			z
3304	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.	1 TC	≤ 5000	X	X	X	X	5			z
3305	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O.	1 TFC	≤ 5000	X	X	X	X	5			z
3306	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.	1 TOC	≤ 5000	X	X	X	X	5			z

^a) Nie stosuje się do naczyń wykonanych z materiałów kompozytowych.

^b) Jeżeli brak zapisu, to ciśnienie robocze nie może być wyższe niż 2/3 ciśnienia próbnego.

Tabela 2: Gazy skroplone i rozpuszczone

Nr UN	Nazwa i opis	Kod klasyfikacyjny	LC50 ml/m3	Butle	Zbiorniki rurowe	Bębny ciśnieniowe	Wiązki butli	Terminy badań w latach)a)	Ciśnienie próbne (w barach)b)	Stopień napełnienia	Przepisy specjalne pakowania
1001	ACETYLEN ROZPUSZCZONY	4 F		X	X			10	60		c, p
1005	AMONIAK BEZWODNY	2 TC	4000	X	X	X	X	5	29	0,54	b, ra
1008	TRIFLUOREK BORU	2 TC	387	X	X	X	X	10	225 300	0,715 0,86	a
1009	BROMOTRIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R13B1)	2 A		X	X	X	X	10	42 120 250	1,13 1,44 1,60	ra ra ra
1010	BUTADIENY STABILIZOWANE (Buta-1,2-dien), lub	2 F		X	X	X	X	10	10	0,59	ra
1010	BUTADIENY STABILIZOWANE (Buta-1,3-dien), lub	2 F		X	X	X	X	10	10	0,55	ra
1010	BUTADIEN i WĘGLOWODORY, MIESZANINA STABILIZOWANA	2 F		X	X	X	X	10	10	0,50	ra,v,z
1011	BUTAN	2 F		X	X	X	X	10	10	0,52	ra,v
1012	BUTENY, MIESZANINA lub	2 F		X	X	X	X	10	10	0,50	ra,z
1012	BUT-1-EN lub	2 F		X	X	X	X	10	10	0,53
1012	cis-BUT-2-EN lub	2 F		X	X	X	X	10	10	0,55
1012	trans-BUT-2-EN	2 F		X	X	X	X	10	10	0,54
1013	DITLENEK WĘGLA	2 A		X	X	X	X	10	190 250	0,68 0,76	ra ra
1017	CHLOR	2 TOC	293	X	X	X	X	5	22	1,25	a, ra
1018	CHLORODIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 22)	2 A		X	X	X	X	10	27	1,03	ra
1020	CHLOROPENTAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 115)	2 A		X	X	X	X	10	25	1,05	ra
1021	1-CHLORO-1,2,2,2-TETRAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 124)	2 A		X	X	X	X	10	11	1,20
1022	CHLOROTRIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 13)	2 A		X	X	X	X	10	100 120 190 250	0,83 0,90 1,04 1,11	ra ra ra ra
1026	DICYJAN	2 TF	350	X	X	X	X	5	100	0,70	ra,u
1027	CYKLOPROPAN	2 F		X	X	X	X	10	18	0,55	ra
1028	DICHLORODIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 12)	2 A		X	X	X	X	10	16	1,15	ra
1029	DICHLOROMONOFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 21)	2 A		X	X	X	X	10	10	1,23	ra
1030	1,1-DIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 152a)	2 F		X	X	X	X	10	16	0,79	ra
1032	DIMETYLOAMINA BEZWODNA	2 F		X	X	X	X	10	10	0,59	b, ra
1033	ETER DIMETYLOWY	2 F		X	X	X	X	10	18	0,58	ra
1035	ETAN	2 F		X	X	X	X	10	95 120 300	0,25 0,30 0,40	ra ra ra
1036	ETYLOAMINA	2 F		X	X	X	X	10	10	0,61	b, ra
1037	CHLOREK ETYLU	2 F		X	X	X	X	10	10	0,80	a, ra
1039	ETER ETYLOWOMETYLOWY	2 F		X	X	X	X	10	10	0,64	ra
1040 1040	TLENEK ETYLENU lub TLENEK ETYLENU Z AZOTEM o ciśnieniu całkowitym do 1 MPa (10 bar) w 50 °C	2 TF	2900	X	X	X	X	5	15	0,78	l, ra
1041	TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA zawierająca więcej niż 9%, lecz mniej niż 87% tlenku etylenu	2 TF		X	X	X	X	10	190 250	0,66 0,75	ra ra

1043

NAWÓZ, ROZTWÓR, z wolnym amoniakiem

PRZEWÓZ ZABRONIONY

1048	BROMOWODÓR BEZWODNY	2 TC	2860	X	X	X	X	5	60	1,51	a,d, ra
1050	CHLOROWODÓR BEZWODNY	2 TC	2810	X	X	X	X	5	100 120 150 200	0,30 0,56 0,67 0,74	a,d, ra a,d, ra a,d, ra a,d, ra
1053	SIARKOWODÓR	2 TF	712	X	X	X	X	5	48	0,67	d, ra,u
1055	IZOBUTEN	2 F		X	X	X	X	10	10	0,52	ra

1058

GAZY SKROPLONE, niepalne, pod warstwą azotu, ditlenku węgla lub powietrza

2 A

X

X

X

X

10

Ciśnienie próbne -1,5 ciśnienia roboczego

ra

1060	METYLOACETYLEN I PROPADIEN, MIESZANINA STABILIZOWANA	2 F		X	X	X	X	10			c, ra,z
	Propadien z 1 do 4% metyloacetylenu			X	X	X	X	10	22	0,52	c, ra
	MIESZANINA P1			X	X	X	X	10	30	0,49	c, ra
	MIESZANINA P2			X	X	X	X	10	24	0,47	c, ra
1061	METYLOAMINA BEZWODNA	2 F		X	X	X	X	10	13	0,58	b, ra
1062	BROMEK METYLU, zawierający maksymalnie 2% chlorpikryny	2 T	850	X	X	X	X	5	10	1,51	a
1063	CHLOREK METYLU (GAZ CHŁODNICZY R 40)	2 F		X	X	X	X	10	17	0,81	a, ra
1064	MERKAPTAN METYLOWY	2 TF	1350	X	X	X	X	5	10	0,78	d, ra,u
1067	TETRATLENEK DIAZOTU (DITLENEK AZOTU)	2TOC	115	X		X	X	5	10	1,30	k
1069	CHLOREK NITROZYLU	2 TC	35	X			X	5	13	1,10	k, ra
1070	PODTLENEK AZOTU	2 O		X	X	X	X	10	180 225 250	0,68 0,74 0,75
1075	GAZY NAFTOWE SKROPLONE	2 F		X	X	X	X	10			v,z
1076	FOSGEN	2 TC	5	X		X	X	5	20	1,23	a, k, ra
1077	PROPEN	2 F		X	X	X	X	10	27	0,43	ra
1078	GAZ CHŁODNICZY, I.N.O.	2 A		X	X	X	X	10			ra,z
	Mieszanina F 1			X	X	X	X	10	12	1,23
	Mieszanina F 2			X	X	X	X	10	18	1,15
	Mieszanina F 3			X	X	X	X	10	29	1,03
1079	DITLENEK SIARKI	2TC	2520	X	X	X	X	5	12	1,23	ra
1080	HEKSAFLUOREK SIARKI	2A		X	X	X	X	10	70 140 160	1,06 1,34 1,38	ra ra ra
1081	TETRAFLUOROETYLEN, STABILIZOWANY	2F		X	X	X	X	10	200		m, o, ra
1082	TRIFLUOROCHLOROETYLEN STABILIZOWANY	2 TF	2000	X	X	X	X	5	19	1,13	ra,u
1083	TRIMETYLOAMINA BEZWODNA	2 F		X	X	X	X	10	10	0,56	b, ra
1085	BROMEK WINYLU STABILIZOWANY	2 F		X	X	X	X	10	10	1,37	a, ra
1086	CHLOREK WINYLU STABILIZOWANY	2 F		X	X	X	X	10	12	0,81	a, ra
1087	ETER METYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY	2 F		X	X	X	X	10	10	0,67	ra
1581	CHLOROPIKRYNA I BROMEK METYLU, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 2% chloropikryny	2 T	850	X	X	X	X	5	10	1,51	a
1582	CHLOROPIKRYNA I CHLOREK METYLU, MIESZANINA	2T	d)	X	X	X	X	5	17	0,81	a
1589	CHLOROCYJAN STABILIZOWANY	2 TC	80	X			X	5	20	1,03	k
1741	TRICHLOREK BORU	2 TC	2541	X	X	X	X	5	10	1,19	a, ra
1749	TRIFLUOREK CHLORU	2TOC	299	X	X	X	X	5	30	1,40	a
1858	HEKSAFLUOROPROPYLEN (GAZ CHŁODNICZY R 1216)	2 A		X	X	X	X	10	22	1,11	ra
1859	TETRAFLUOREK KRZEMU	2 TC	450	X	X	X	X	5	200 300	0,74 1,10	a
1860	FLUOREK WINYLU STABILIZOWANY	2 F		X	X	X	X	10	250	0,64	a, ra
1911	DIBORAN	2TF	80	X			X	5	250	0,07	d,k,o
1912	CHLOREK METYLU I DICHLOROMETAN, MIESZANINA	2 F		X	X	X	X	10	17	0,81	a, ra
1952	TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA, zawierająca nie więcej niż 9% tlenku etylenu	2 A		X	X	X	X	10	190 250	0,66 0,75	ra ra
1958	DICHLOROTETRAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 114)	2 A		X	X	X	X	10	10	1,30	ra
1959	1,1-DIFLUOROETYLEN (GAZ CHŁODNICZY R 1132a)	2 F		X	X	X	X	10	250	0,77	ra
1962	ETYLEN	2 F		X	X	X	X	10	225 300	0,34 0,38
1965	WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O.:	2 F		X	X	X	X	10		b)	ra,v,z
	Mieszanina A							10	10	0,50
	Mieszanina A 01							10	15	0,49
	Mieszanina A 02							10	15	0,48
	Mieszanina A 0							10	15	0,47
	Mieszanina A 1							10	20	0,46
	Mieszanina B 1							10	25	0,45
	Mieszanina B 2							10	25	0,44
	Mieszanina B							10	25	0,43
	Mieszanina С							10	30	0,42
1967	GAZ INSEKTOBÓJCZY TRUJĄCY, I.N.O.	2 T		X	X	X	X	5			z
1968	GAZ INSEKTOBÓJCZY, I.N.O.	2 A		X	X	X	X	10			ra,z
1969	IZOBUTAN	2 F		X	X	X	X	10	10	0,49	ra,v
1973	CHLORODIFLUOROMETAN I CHLOROPEN-TAFLUOROETAN, MIESZANINA, o stałej temperaturze wrzenia, zawierająca około 49% chlorodifluorometanu (GAZ CHŁODNICZY R 502)	2 A		X	X	X	X	10	31	1,01	ra
1974	BROMOCHLORODIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 12B1)	2 A		X	X	X	X	10	10	1,61	ra
1975	TLENEK AZOTU I TETRATLENEK DIAZOTU, MIESZANINA (TLENEK AZOTU I DITLENEK AZOTU, MIESZANINA)	2TOC	115	X		X	X	5			k,z
1976	OKTAFLUOROCYKLOBUTAN (GAZ CHŁODNICZY RC 318)	2 A		X	X	X	X	10	11	1,32	ra
1978	PROPAN	2 F		X	X	X	X	10	23	0,43	ra,v
1982	TETRAFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 14)	2 A		X	X	X	X	10	200 300	0,71 0,90
1983	1-CHLORO-2,2,2-TRIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY (R 133a)	2 A		X	X	X	X	10	10	1,18	ra
1984	TRIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 23)	2 A		X	X	X	X	10	190 250	0,88 0,96	ra ra
2035	1,1,1-TRIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 143a)	2 F		X	X	X	X	10	35	0,73	ra
2036	KSENON	2 A		X	X	X	X	10	130	1,28
2044	2,2-DIMETYLOPROPAN	2 F		X	X	X	X	10	10	0,53	ra
2073	AMONIAK, ROZTWÓR, o gęstości względnej mniejszej niż 0,880 w 15 °C w wodzie,	4A
	zawierający więcej niż 35% ale najwyżej 40% amoniaku, lub			X	X	X	X	5	10	0,80	b
	zawierający więcej niż 40%, ale najwyżej 50% amoniaku			X	X	X	X	5	12	0,77	b
2188	ARSYNA	2 TF	20	X			X	5	42	1,10	d,k
2189	DICHLOROSILAN	2TFC	314	X	X	X	X	5	10 200	0,90 1,08	a
2191	CHLOREK SULFURYLU	2 T	3020	X	X	X	X	5	50	1,10	u
2192	GERMANc)	2 TF	620	X	X	X	X	5	250	0,064	d, r, ra, q
2193	HEKSAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 116)	2 A		X	X	X	X	10	200	1,13
2194	HEKSAFLUOREK SELENU	2 TC	50	X			X	5	36	1,46	k, ra
2195	HEKSAFLUOREK TELLURU	2 TC	25	X			X	5	20	1,00	k, ra
2196	HEKSAFLUOREK WOLFRAMU	2 TC	160	X			X	5	10	3,08	a,k, ra
2197	JODOWODÓR BEZWODNY	2 TC	2860	X	X	X	X	5	23	2,25	a,d, ra
2198	PENTAFLUOREK FOSFORU	2 TC	190	X			X	5	200 300	0,90 1,25	k k
2199	FOSFINAc)	2 TF	20	X			X	5	225 250	0,30 0,45	d,k,q d,k,q
2200	PROPADIEN STABILIZOWANY	2 F		X	X	X	X	10	22	0,50	ra
2202	SELENOWODÓR BEZWODNY	2 TF	2	X			X	5	31	1,60	k
2203	SILANc)	2 F		X	X	X	X	10	225 250	0,32 0,36	d,q d,q
2204	TLENOSIARCZEK WĘGLA	2 TF	1700	X	X	X	X	5	30	0,87	ra,u
2417	TLENOFLUOREK WĘGLA	2 TC	360	X	X	X	X	5	200 300	0,47 0,70
2418	TETRAFLUOREK SIARKI	2 TC	40	X			X	5	30	0,91	a, k, ra
2419	BROMOTRIFLUOROETYLEN	2 F		X	X	X	X	10	10	1,19	ra
2420	HEKSAFLUOROACETON	2 TC	470	X	X	X	X	5	22	1,08	ra

2421

TRITLENEK DIAZOTU

2 TOC

PRZEWÓZ ZABRONIONY

2422	OKTAFLUOROBUT-2-EN (GAZ CHŁODNICZY R 1318)	2 A		X	X	X	X	10	12	1,34	ra
2424	OKTAFLUOROPROPAN (GAZ CHŁODNICZY R 1218)	2 A		X	X	X	X	10	25	1,04	ra
2451	TRIFLUOREK AZOTU	2 O		X	X	X	X	10	200	0,50
2452	ETYLOACETYLEN STABILIZOWANY	2 F		X	X	X	X	10	10	0,57	c, ra
2453	FLUOREK ETYLU (GAZ CHŁODNICZY R 161)	2 F		X	X	X	X	10	30	0,57	ra
2454	FLUOREK METYLU (GAZ CHŁODNICZY R 41)			X	X	X	X	10	300	0,63	ra

2455

AZOTYN METYLU

2 A

PRZEWÓZ ZABRONIONY

2517	1-CHLORO-1,1-DIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 142b)	2 F		X	X	X	X	10	10	0,99	ra
2534	METYLOCHLOROSILAN	2 TFC	600	X	X	X	X	5			ra,z
2548	PENTAFLUOREK CHLORU	2 TOC	122	X			X	5	13	1,49	a,k
2599	CHLOROTRIFLUOROMETAN I TRIFLUOROMETAN, MIESZANINA AZEOTROPOWA, zawierająca około 60% chlorotrifluorometanu (GAZ CHŁODNICZY R 503)	2 A		X	X	X	X	10	31 42 100	1,12 0,17 0,64	ra ra ra
2601	CYKLOBUTAN	2 F		X	X	X	X	10	10	0,63	ra
2602	DICHLORODIFLUOROMETAN I 1,1-DIFLUOROETAN, MIESZANINA AZEOTROPOWA, zawierająca około 74% dichlorodifluorometanu (GAZ CHŁODNICZY R 500)	2 A		X	X	X	X	10	22	1,01	ra
2676	ANTYMONOWODÓR (STIBIN)	2 TF	20	X			X	5	200	0,49	k,r, ra
2901	CHLOREK BROMU	2 TOC	290	X	X	X	X	5	10	1,50	a
3057	CHLOREK TRIFLUOROACETYLU	2 TC	10	X		X	X	5	17	1,17	k, ra
3070	TLENEK ETYLENU I DICHLORODIFLUOROMETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 12,5% tlenku etylenu	2 A		X	X	X	X	10	18	1,09	ra
3083	FLUOREK PERCHLORYLU	2 TO	770	X	X	X	X	5	33	1,21	k,u,v
3153	ETER PERFLUOROMETYLOWINYLOWY	2 F		X	X	X	X	10	20	0,75	ra
3154	ETER PERFLUOROETYLOWINYLOWY	2 F		X	X	X	X	10	10	0,98	ra
3157	GAZ SKROPLONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	2 O		X	X	X	X	10			z

3159	1,1,1,2-TETRAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 134a)	2 A		X	X	X	X	10	18	1,05	ra
3160	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.	2 TF	≤ 5000	X	X	X	X	5			ra,z
3161	GAZ SKROPLONY ZAPALNY, I.N.O.	2 F		X	X	X	X	10			ra,z
3162	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY, I.N.O.	2 T	≤ 5000	X	X	X	X	5			z
3163	GAZ SKROPLONY, I.N.O.	2 A		X	X	X	X	10			ra,z
3220	PENTAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 125)	2 A		X	X	X	X	10	49 35	0,95 0,87	ra ra
3252	DIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R32)	2 F		X	X	X	X	10	48	0,78	ra
3296	HEKTAFLUOROPROPAN (GAZ CHŁODNICZY R 227)	2 A		X	X	X	X	10	13	1,21	ra
3297	TLENEK ETYLENU I CHLOROTETRAFLUOROETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 8,8% tlenku etylenu	2 A		X	X	X	X	10	10	1,16	ra
3298	TLENEK ETYLENU I PENTAFLUOROETAN, MIESZANINA, z maks. 7,9% tlenku etylenu	2 A		X	X	X	X	10	26	1,02	ra
3299	TLENEK ETYLENU I TETRAFLUOROETAN, MIESZANINA, z maksymalnie 5,6% tlenku etylenu	2 A		X	X	X	X	10	17	1,03	ra
3300	TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA, zawierająca powyżej 87% etylenu	2 TF	>2900	X	X	X	X	5	28	0,73	ra
3307	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	2 TO	≤ 5000	X	X	X	X	5			z
3308	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.	2 TC	≤ 5000	X	X	X	X	5			ra, z
3309	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O.	2 TFC	≤ 5000	X	X	X	X	5			ra, z
3310	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.	2 TOC	≤ 5000	X	X	X	X	5			z
3318	AMONIAK, ROZTWÓR W WODZIE, o gęstości względnej poniżej 0,880 kg/l w 15° C, zawierający powyżej 50% amoniaku	4 TC		X	X	X	X	5			b
3337	GAZ CHŁODNICZY R 404A (pentafluoroetan, 1,1,1-trifluoroetan i 1,1,1,2 tetrafluoroetan, mieszanina zeotropowa zawierająca ok. 44% pentafluoroetanu i 52% 1,1,1-trifluoroetanu)			X	X	X	X	10	36	0,82	ra
3338	GAZ CHŁODNICZY R407A (difluorometan, pentafluoroetan i 1,1,1,2-tetrafluoroetan, mieszanina zeotropowa zawierająca ok. 20% difluorometanu i 40% pentafluoroetanu)	2 A		X	X	X	X	10	32	0,94	ra
3339	GAZ CHŁODNICZY R407B (difluorometan, pentafluoroetan i 1,1,1,2-tetrafluoroetan, mieszanina zeotropowa zawierająca ok. 10% difluorometanu i 70%pentafluoroetanu)	2 A		X	X	X	X	10	33	0,93	ra
3340	GAZ CHŁODNICZY R407C (difluorometan, pentafluoroetan i 1,1,1,2-tetrafluoroetan, mieszanina zeotropowa z ok. 23% difluorometanu i 25%pentafluoroetanu)	2 A		X	X	X	X	10	30	0,95	ra
3354	GAZ INSEKTOBÓJCZY ZAPALNY, I.N.O.	2 F		X	X	X	X	10			ra, z
3355	GAZ INSEKTOBÓJCZY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.	2 TF		X	X	X	X	10			ra, z
3374	ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA	2 F		X			X	5	60		c, p

^a) Nie stosuje się do naczyń wykonanych z materiałów kompozytowych.

^b) Dla mieszanin gazów UN 1965, najwyższa masa napełnienia na litr pojemności jest następująca:

wzór

c) Uważany jest za piroforyczny.

^d) Uważany jest za trujący. Wartość LC₅₀ jest jeszcze do określenia.

Tabela 3: Materiały, które nie są zaklasyfikowane do klasy 2

Nr UN

Nazwa i opis

Klasa

Kod klasyfikacyjny

LC50 ml/m3

Butle

Zbiorniki rurowe

Bębny ciśnieniowe

Wiązki butli

Terminy badań (w latach)a)

Ciśnienie próbne (w barach)

Stopień napełnienia

Przepisy specjalne dla opakowań

1051

CYJANOWODÓR STABILIZOWANY, zawierający mniej niż 3% wody

6.1

TF1

40

X

X

5

100

0,553

k

1052

FLUOROWODÓR BEZWODNY

8

CT1

966

X

X

X

5

10

0,84

a, ab, ac

1745

PENTAFLUOREK BROMU

5.1

OTC

25

X

X

X

5

10

b)

k,ab, ad

1746

TRIFLUOREK BROMU

5.1

OTC

50

X

X

X

5

10

b)

k,ab, ad

1790

KWAS FLUOROWODOROWY, zawierający więcej niż 85% fluorowodoru

8

CT1

966

X

X

X

5

10

0,84

ab, ac

2495

PENTAFLUOREK JODU

5.1

OTC

120

X

X

X

5

10

b)

k,ab, ad

^a) Nie stosuje się do naczyń wykonanych z materiałów kompozytowych.

^b) Wymagana jest nienapełniona przestrzeń wynosząca minimum 8% objętości.

P201

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P201

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3167, 3168 i 3169.

Dopuszcza się następujące opakowania:

(1)	Butle i naczynia do gazu, w zakresie budowy, badania i napełniania odpowiadające wymaganiom ustalonym przez władzę właściwą;

(2)	Opakowania kombinowane, jeżeli zostaną spełnione przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:
	Opakowania zewnętrzne:
	Bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G);
	Skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
	Kanistry (3A1, 3A2, 3B1, 3B2, 3H1, 3H2).
	Opakowania wewnętrzne:
	a)	do gazów nietrujących, opakowania kombinowane z hermetycznie zamkniętymi opakowaniami wewnętrznymi ze szkła lub metalu, o maksymalnej pojemności 5 litrów na sztukę przesyłki.
	b)	do gazów trujących, opakowania kombinowane z hermetycznie zamkniętymi opakowaniami wewnętrznymi ze szkła lub metalu, o maksymalnej pojemności 1 litra na sztukę przesyłki.
	Opakowania powinny spełniać wymagania wytrzymałościowe dla grupy pakowania III

P202

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P202

(zarezerwowana)

P203

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P203

Ta instrukcja obowiązuje dla gazów skroplonych schłodzonych klasy 2.

Przepisy dla naczyń kriogenicznych zamkniętych

(1)	Należy przestrzegać przepisów specjalnych pakowania podanych pod 4.1.6.
(2)	Należy przestrzegać przepisów działu 6.2.
(3)	Naczynia powinny być izolowane w taki sposób, aby nie osadzały się na nich rosa lub szron.

(4)	Ciśnienie próbne
	Schłodzone materiały ciekłe powinny być nalewane do naczyń kriogenicznych zamkniętych mających następujące minimalne ciśnienia próbne:
	a)	dla naczyń kriogenicznych zamkniętych z izolacją próżniową ciśnienie próbne nie powinno być mniejsze niż 1,3-krotność maksymalnego ciśnienia wewnętrznego napełnionego naczynia, uwzględniając powstające ciśnienie podczas napełniania i opróżniania, podwyższonej o 100 kPa (1 bar);
	b)	dla innych naczyń kriogenicznych zamkniętych ciśnienie próbne nie powinno być mniejsze niż 1,3-krotność maksymalnego ciśnienia wewnętrznego napełnionego naczynia, uwzględniając powstające ciśnienie podczas napełniania i opróżniania.

(5)	Stopień napełnienia
	Dla gazów skroplonych schłodzonych niepalnych i nietrujących (kod klasyfikacyjny 3A i 3O), objętość fazy ciekłej w temperaturze napełniania i przy ciśnieniu 100 kPa (1 bar) nie powinna przekroczyć 98% pojemności wodnej naczynia ciśnieniowego.
	Dla gazów skroplonych schłodzonych zapalnych (kod klasyfikacyjny 3F), stopień napełnienia podczas podgrzania zawartości do takiej temperatury, przy której prężność pary odpowiada ciśnieniu otwarcia zaworu obniżającego ciśnienie, powinien pozostawać poniżej wartości, przy której objętość fazy ciekłej w tej temperaturze osiągnie 98% pojemności wodnej naczynia.
(6)	Urządzenia obniżające ciśnienie
	Naczynia kriogeniczne zamknięte powinny być wyposażone w co najmniej jedno urządzenie obniżające ciśnienie.
(7)	Zgodność
	Materiały uszczelniające używane dla zapewnienia szczelności miejsc połączeń lub dla utrzymania urządzeń zamykających, powinny być zgodne z zawartością. Dla naczyń do przewozu gazów utleniających (kod klasyfikacyjny 3O) te materiały nie powinny reagować niebezpiecznie z gazem.
(8)	Badania okresowe
	Badania okresowe urządzeń obniżających ciśnienie zgodnie z 6.2.1.6.3 powinny być przeprowadzane nie rzadziej niż co 5 lat.

Przepisy dla naczyń kriogenicznych otwartych

Tylko następujące gazy skroplone schłodzone (kod klasyfikacyjny 3A) można przewozić w naczyniach kriogenicznych otwartych: UN 1913, 1951, 1963, 1970, 1977, 2591, 3136 i 3158.

Naczynia kriogeniczne otwarte powinny być tak zbudowane, aby odpowiadały następującym przepisom:

(1)	Naczynie powinno być tak zaprojektowane, zbudowane, zbadane i wyposażone, aby wytrzymało wszystkie warunki, włącznie ze zmęczeniem, którym może podlegać podczas jego normalnego używania i podczas normalnych warunków przewozu.
(2)	Pojemność nie może być większa niż 450 litrów.
(3)	Naczynie powinno mieć podwójną ściankę z próżnią pomiędzy ścianką wewnętrzną i zewnętrzną (izolacja próżniowa). Izolacja powinna zabezpieczać przed tworzeniem się szronu na powierzchni zewnętrznej naczynia.
(4)	Materiały konstrukcyjne powinny mieć odpowiednie własności mechaniczne w temperaturach roboczych.
(5)	Materiały konstrukcyjne będące w bezpośrednim kontakcie z przewidzianymi do przewozu towarami niebezpiecznymi, nie powinny ulegać oddziaływaniu tych towarów ani być znacząco przez nie osłabiane, i nie powinny powodować niebezpiecznych reakcji, jak np. reakcja katalityczna lub reakcja z towarem niebezpiecznym.
(6)	Naczynia z podwójną ścianką ze szkła powinny być zaopatrzone w opakowanie zewnętrzne z odpowiednim materiałem amortyzującym lub chłonnym, odpornym na naciski lub uderzenia mogące wystąpić w normalnych warunkach przewozu.
(7)	Naczynie powinno być tak zaprojektowane, aby podczas przewozu pozostawało w pionowej pozycji, np. za pomocą podstawy mającej mniejszy wymiar poziomy większy niż wysokość punktu ciężkości całkowicie napełnionego naczynia, lub przez użycie ramy nośnej.
(8)	Otwory naczynia powinny być wyposażone w urządzenia umożliwiające ulatnianie się gazu, zapobiegające wypryskiwaniu cieczy, i tak usytuowane, aby pozostawały na miejscu podczas przewozu.

(9)	Naczynia kriogeniczne otwarte powinny posiadać następujące trwałe oznakowanie, wykonane np. stemplem, grawerowaniem lub wytrawianiem:
	-	nazwa i adres wytwórcy;
	-	numer lub oznaczenie modelu;
	-	numer seryjny lub numer partii;
	-	numer UN i oficjalną nazwę przewozową gazów, dla których naczynie jest przeznaczone;
	-	pojemność naczynia w litrach.

P204

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P204

(skreślono)

P205

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P205

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3468.

(1)	Dla systemów magazynowania w wodorkach metali stosuje się przepisy specjalne pakowania podane w 4.1.6.
(2)	Ta instrukcja dotyczy tylko naczyń ciśnieniowych nieprzekraczających 150 litrów pojemności wodnej i których maksymalne powstające ciśnienie nie przekracza 25 MPa.
(3)	Systemy magazynowania w wodorkach metali, spełniające mające zastosowanie przepisy działu 6.2 dla budowy i badania naczyń ciśnieniowych do gazów, są dopuszczone tylko do przewozu wodoru.
(4)	Jeżeli używane są naczynia ciśnieniowe ze stali lub naczynia ciśnieniowe z materiałów kompozytowych z wykładziną stalową, to mogą być użyte tylko naczynia oznakowane znakiem "H", zgodnie z 6.2.2.9.2 j).
(5)	Systemy magazynowania w wodorkach metali powinny odpowiadać warunkom eksploatacyjnym, kryteriom projektowania, nominalnej objętości, badaniom typu, badaniom losowym, badaniom rutynowym, ciśnieniu próbnemu, nominalnemu ciśnieniu napełniania i przepisom dla urządzeń obniżających ciśnienie dla przenośnych systemów magazynowania w wodorkach metali, które są określone w normie ISO 16111:2008 (Przenośne urządzenia do magazynowania gazu - wodór absorbowany w odwracalnych wodorkach metali), a ich zgodność i zatwierdzenie powinno być określone zgodnie z 6.2.2.5.
(6)	Systemy magazynowania w wodorkach metali powinny być napełnione wodorem pod ciśnieniem określonym zgodnie z normą ISO 16111:2008 i nieprzekraczającym ciśnienia napełniania podanego trwałym oznakowaniem na systemie.
(7)	Przepisy dla badań okresowych systemów magazynowania w wodorkach metali powinny być zgodne z normą ISO 16111:2008 i przeprowadzone zgodnie z 6.2.2.6, a przerwa pomiędzy badaniami okresowymi nie powinna przekraczać 5 lat.

P206

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P206

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3500, 3501, 3502, 3503, 3504 i 3505.

Jeżeli w RID nie jest inaczej postanowione, to butle i naczynia ciśnieniowe odpowiadające mającym zastosowanie przepisom działu 6.2, są dopuszczone.

(1)	Powinny być spełnione przepisy specjalne pakowania 4.1.6.
(2)	Maksymalna przerwa pomiędzy badaniami okresowymi wynosi 5 lat.
(3)	Butle i bębny ciśnieniowe powinny być tak napełniane, aby w temperaturze 50 °C faza niegazowa zajmowała maksymalnie 95% pojemności wodnej, a przy 60 °C nie były całkowicie napełnione. W stanie napełnionym ciśnienie wewnętrzne w temperaturze 65 °C nie powinno przekraczać ciśnienia próbnego butli lub bębna ciśnieniowego. Powinny być uwzględniane ciśnienie pary i rozszerzalność cieplna wszystkich materiałów w butli lub w bębnie ciśnieniowym.
(4)	Minimalne ciśnienie próbne powinno odpowiadać ciśnieniu próbnemu dla propelentu, ale nie powinno być niższe niż 20 bar.

Przepis dodatkowy

Butle i bębny ciśnieniowe nie powinny być przekazywane do przewozu, jeżeli są połączone z rozpylaczem takim jak przewód lub zespół rur.

Specjalne przepisy pakowania

PP89

Dla UN 3500, 3501, 3502, 3503, 3504 i 350, niezależnie od 4.1.6.9 b), butle jednorazowego napełniania powinny mieć pojemność wodną będącą maksymalnie ilorazem 1000 litrów i ciśnienia próbnego wyrażonego w barach, chyba że ograniczenia pojemności i ciśnienia w normie produkcyjnej są zgodne z normą ISO 11118:1999, ograniczającą maksymalną pojemność do 50 litrów.

P207

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P207

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 1950

Dopuszczone są następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych 4.1.1 i 4.1.3:

a)	Bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G);
	Skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
	Opakowania powinny spełniać wymagania grupy pakowania II.
b)	Sztywne opakowania zewnętrzne o maksymalnej masie netto:
	z tektury - 55 kg
	z materiału innego niż tektura - 125 kg
	Przepisy 4.1.1.3 nie muszą być spełnione.

Opakowania powinny być zaprojektowane i zbudowane w taki sposób, aby zapobiec przemieszczeniom i niezamierzonemu rozładowaniu podczas normalnych warunków przewozu.

Specjalne przepisy pakowania

PP87

Opakowania dla UN 1950 odpady pojemników aerozolowych, przewożonych zgodnie z przepisem specjalnym 327, powinny posiadać materiał zdolny utrzymać całą ciecz mogącą uwolnić się w czasie przewozu, np. absorbent. Opakowania powinny być odpowiednio wentylowane dla zapobieżenia wytworzenia atmosfery zapalnej i wzrostowi ciśnienia.

Specjalne przepisy pakowania specyficzne dla RID i ADR

RR6

Dla UN 1950, w przypadku przewozu jako ładunek całowagonowy lub ładunek całkowity, przedmioty z metalu powinny być zapakowane następująco: przedmioty powinny być zgrupowane razem na tacach w jednostki i utrzymywane w prawidłowym położeniu przez odpowiednie opakowanie folią z tworzywa sztucznego; te jednostki powinny być spiętrzone i odpowiednio zabezpieczone na paletach.

P208

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P208

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3150 PRZYRZĄDY MAŁE ZAWIERAJĄCE WĘGLOWODORY GAZOWE lub UN 3150 WKŁADY DO PRZYRZĄDÓW MAŁYCH ZAWIERAJĄCE WĘGLOWODORY GAZOWE.

1.	Powinny być spełnione przepisy specjalne dotyczące pakowania zawarte pod 4.1.6, jeżeli mają zastosowanie.
2.	Przedmioty powinny spełniać przepisy krajów, w których zostały napełnione.
3.	Urządzenia i wkłady powinny być pakowane w opakowania zewnętrzne zgodne z 6.1.4 zbadane i dopuszczone zgodnie z działem 6.1 dla grupy pakowania II.

P300

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P300

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3064.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione są przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3

Opakowania kombinowane składające się z metalowych puszek o pojemności nie większej niż 1 litr każda jako opakowanie wewnętrzne i skrzyń drewnianych jako opakowanie zewnętrzne (4C1, 4C2, 4D lub 4F) zawierających maksymalnie niż 5 litrów roztworu.

Wymagania dodatkowe:

1.	Metalowe puszki powinny być całkowicie otoczone absorbującym materiałem amortyzującym.
2.	Skrzynie drewniane powinny być całkowicie wyłożone odpowiednim materiałem nieprzepuszczalnym dla wody i nitrogliceryny.

P301

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P301

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3165.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione są przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3

(1)	Aluminiowe naczynia ciśnieniowe wykonane w kształcie walca, mające przyspawane dna.
	Główny zbiornik paliwa w tym naczyniu powinien być wykonany przez spawanie z blachy aluminiowej, o maksymalnej objętości wewnętrznej 46 litrów.
	Naczynie zewnętrzne powinno mieć minimalne ciśnienie obliczeniowe (nadciśnienie) 1275 kPa i minimalne ciśnienie rozrywające 2755 kPa.
	Każde naczynie powinno być sprawdzone na szczelność podczas produkcji i przed wysyłką, i powinno być szczelne. Kompletna jednostka wewnętrzna powinna być bezpiecznie zapakowana w niepalny materiał amortyzujący, taki jak wermikulit, w mocne szczelnie zamknięte zewnętrzne opakowanie z metalu chroniące odpowiednio całą armaturę. Maksymalna ilość paliwa na jednostkę i sztukę przesyłki wynosi 42 litry.
(2)	Aluminiowe naczynie ciśnieniowe
	Główny zbiornik paliwa w tym naczyniu powinien stanowić szczelną spawaną komorę z pęcherzem elastomerowym o maksymalnej objętości wewnętrznej 46 litrów.
	Naczynie ciśnieniowe powinno mieć minimalne ciśnienie obliczeniowe (nadciśnienie) 2860 kPa i minimalne ciśnienie rozrywające 5170 kPa.
	Każde naczynie powinno być sprawdzone na szczelność podczas produkcji i przed wysyłką, oraz powinno być bezpiecznie zapakowane w niepalny materiał amortyzujący, taki jak wermikulit, w mocne szczelnie zamknięte zewnętrzne opakowanie z metalu chroniące odpowiednio całą armaturę. Maksymalna ilość paliwa na jednostkę i sztukę przesyłki wynosi 42 litry.

P302

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P302

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3269.

Dopuszczone są następujące opakowania kombinowane, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania zewnętrzne:

	Bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G);
	Skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
	Kanistry (3A1, 3A2, 3B1, 3B2, 3H1, 3H2).

Opakowania wewnętrzne:

	Aktywator (nadtlenek organiczny) powinien być zapakowany w ilości maksymalnej 125 ml na opakowanie wewnętrzne, jeżeli jest ciekły, lub 500 gramów na opakowanie wewnętrzne, jeżeli jest stały.
	Materiał podstawowy i aktywator powinny być zapakowane oddzielnie do opakowań wewnętrznych.

Składniki mogą być umieszczane w tym samym opakowaniu zewnętrznym pod warunkiem, że nie będą reagowały ze sobą niebezpiecznie w razie wycieku.

Opakowania powinny spełniać wymagania dla grupy pakowania II lub III zgodnie z wymaganiami dla klasy 3 stosowanymi dla materiałów podstawowych.

P400

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P400

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione są przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)	Naczynia ciśnieniowe mogą być używane pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne pod 4.1.3.6. Naczynia powinny być wykonane ze stali i podlegać badaniu odbiorczemu i badaniom okresowym co 10 lat, przy ciśnieniu minimum 1 MPa (10 bar) (nadciśnienie). Podczas przewozu materiał ciekły powinien znajdować się pod warstwą gazu obojętnego o nadciśnieniu minimum 20 kPa (0,2 bar).
(2)	Skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F lub 4G), bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1D lub 1G) lub kanistry (3A1, 3A2, 3B1 lub 3B2) zawierające hermetycznie zamknięte metalowe tuby z opakowaniami wewnętrznymi ze szkła lub metalu o pojemności nie więcej niż 1 litr każda, mające zamknięcia gwintowane z uszczelkami. Opakowania wewnętrzne powinny być obłożone ze wszystkich stron suchym, niepalnym absorbentem, w ilości dostatecznej do wchłonięcia uwalniającej się zawartości. Opakowania wewnętrzne powinny być napełniane najwyżej do 90% ich pojemności. Opakowania zewnętrzne mogą mieć maksymalną masę netto 125 kg.
(3)	Bębny stalowe, aluminiowe lub z innego metalu (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1 lub 1N2), kanistry (3A1, 3A2, 3B1 lub 3B2) lub skrzynie (4A, 4B lub 4N) o maksymalnej masie netto 150 kg każda, zawierające hermetycznie zamknięte metalowe tuby o pojemności nie większej niż 4 litry każda, mające gwintowane zamknięcia z uszczelkami. Opakowania wewnętrzne powinny być obłożone ze wszystkich stron suchym, niepalnym absorbentem, w ilości dostatecznej do wchłonięcia uwalniającej się zawartości. Każda warstwa opakowania wewnętrznego powinna być oddzielona od siebie za pomocą przegród z dodatkowym materiałem amortyzującym. Opakowania wewnętrzne powinny być napełniane najwyżej do 90% ich pojemności.

Specjalne przepisy pakowania

PP 86

Dla UN 3392 i 3394 powietrze występujące w fazie gazowej usuwa się azotem lub innym środkiem.

P401

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P401

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione zostały przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)

Naczynia ciśnieniowe mogą być używane, pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne pod 4.1.3.6. Naczynia powinny być wykonane ze stali i podlegać badaniu odbiorczemu i badaniom okresowym co 10 lat, przy ciśnieniu minimum 0,6 MPa (6 bar) (nadciśnienie). Podczas przewozu materiał ciekły powinien znajdować się pod warstwą gazu obojętnego o nadciśnieniu minimum 20 kPa (0,2 bar).

(2)	Opakowania kombinowane:
	Opakowania zewnętrzne:
		bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G);
		skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
		kanistry (3A1, 3A2, 3B1, 3B2, 3H1, 3H2).
	Opakowania wewnętrzne:
		ze szkła, metalu lub tworzywa sztucznego, mające gwintowane zamknięcie i pojemność do 1 litra.
	Każde opakowanie wewnętrzne powinno być otoczone przez obojętny absorbujący materiał amortyzujący w ilości zdolnej do wchłonięcia całej zawartości. Maksymalna masa netto każdego opakowania zewnętrznego nie może przekraczać 30 kg.

Specjalne przepisy pakowania specyficzne dla RID i ADR:

RR7	Dla UN 1183, 1242, 1295 i 2988, naczynia ciśnieniowe powinny jednak podlegać badaniom co 5 lat.

P402

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P402

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione zostały przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)

Naczynia ciśnieniowe mogą być używane, pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne pod 4.1.3.6. Naczynia powinny być wykonane ze stali i podlegać badaniu odbiorczemu i badaniom okresowym co 10 lat, przy ciśnieniu minimum 0,6 MPa (6 bar) (nadciśnienie). Podczas przewozu materiał ciekły powinien znajdować się pod warstwą gazu obojętnego o nadciśnieniu minimum 20 kPa (0,2 bar).

(2)	Opakowania kombinowane:
	Opakowania zewnętrzne:
		Bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G);
		Skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
		Kanistry (3A1, 3A2, 3B1, 3B2, 3H1, 3H2).
	Opakowania wewnętrzne o maksymalnej masie netto:
		Ze szkła 10 kg,
		Z metalu lub tworzywa sztucznego 15 kg,
	Każde opakowanie wewnętrzne powinno być zaopatrzone w gwintowane zamknięcie. Każde opakowanie wewnętrzne powinno być otoczone przez obojętny absorbujący materiał amortyzujący w ilości zdolnej do wchłonięcia całej zawartości. Maksymalna masa netto każdego opakowania zewnętrznego nie może przekraczać 125 kg.

Specjalne przepisy pakowania, specyficzne dla RID i ADR

RR 4	Dla UN 3130, otwory naczyń powinny być szczelnie zamknięte za pomocą dwóch leżących jedno za drugim urządzeń, przy czym przynajmniej jedno z nich powinno być zakręcane lub zabezpieczone w równoważny sposób.
RR7	Dla UN 3129, naczynia ciśnieniowe powinny jednak podlegać badaniom co 5 lat.
RR8	Dla UN 1389, 1391, 1411, 1421, 1928, 3129, 3130, 3148 i 3482, naczynia ciśnieniowe powinny jednak podlegać badaniu odbiorczemu i badaniom okresowym przy ciśnieniu nie mniejszym niż 1 MPa (10 bar).

P403

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P403

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania kombinowane:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania zewnętrzne	Maksymalna masa netto
Szkło 2 kg	Bębny
Tworzywo sztuczne 15 kg	stal (1A1, 1A2),	400 kg
Metal 20 kg	aluminium (1B1, 1B2),	400 kg
	inne metale(1N1, 1N2),	400 kg
	tworzywo sztuczne (1H1, 1H2),	400 kg
	sklejka (1D),	400 kg
Opakowania wewnętrzne powinny być hermetycznie zamknięte (np. przez taśmę klejącą lub zamknięcie gwintowane)	tektura (1G).	400 kg
	Skrzynie
	stal (4A),	400 kg
	aluminium (4B),	400 kg
	inne metale (4N),	400 kg
	drewno (4C1),	250 kg
	drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),	250 kg
	sklejka (4D),	250 kg
	materiał drewnopochodny (4F),	125 kg
	tektura (4G),	125 kg
	tworzywo sztuczne piankowe (4H1),	60 kg
	tworzywo sztuczne sztywne (4H2).	250 kg
	Kanistry
	stal (3A1, 3A2),	120 kg
	aluminium (3B1, 3B2),	120kg
	tworzywo sztuczne (3H1, 3H2).	120 kg

Opakowania pojedyncze	Maksymalna masa netto
Bębny
stal (1A1, 1A2),	250 kg
aluminium (1B1, 1B2),	250 kg
metal inny niż stal lub aluminium (1N1, 1N2),	250 kg
tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).	250 kg
Kanistry
stal (3A1, 3A2),	120 kg
aluminium (3B1, 3B2),	120 kg
tworzywo sztuczne (3H1, 3H2).	120 kg
Opakowania złożone

	naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym lub aluminiowym (6HA1, 6HB1),	250 kg
	naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie tektury, tworzywa sztucznego lub sklejki (6HG1, 6HH1 lub 6HD1),	75 kg
	naczynie z tworzywa sztucznego w koszu lub skrzyni ze stali, z aluminium lub z drewna, sklejki, tektury lub twardego tworzywa sztucznego (6HA2, 6HB2, 6HC, 6HD2, 6HG2 lub 6HH2).	75 kg

Naczynia ciśnieniowe mogą być używane, pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne pod 4.1.3.6.

Wymagania dodatkowe:

Opakowania powinny być hermetycznie zamknięte.

Specjalne przepisy pakowania

PP83

Dla UN 2813 woreczki wodoszczelne, zawierające maksymalnie 20 g materiału wytwarzającego ciepło, do przewozu powinny być zapakowane. Każdy woreczek wodoszczelny należy zamknąć szczelnie w worku z tworzywa sztucznego i wstawić w opakowanie pośrednie. Opakowanie zewnętrzne powinno zawierać maksymalnie 400 g materiału. W opakowaniu nie powinna być zawarta woda lub ciecz, która mogłaby reagować z materiałem reagującym z wodą.

P404

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P404

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla materiałów piroforycznych stałych (UN: 1383, 1854, 1855, 2008, 2441, 2545, 2546, 2846, 2881, 3200, 3391 i 3393).

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione zostały przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)	Opakowania kombinowane:
	Opakowania zewnętrzne:	(1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F lub 4H2)
	Opakowania wewnętrzne:	opakowania metalowe o maksymalnej ładowności netto 15 kg każde. Każde opakowanie wewnętrzne powinno być szczelnie zamknięte i posiadać gwintowane zamknięcia.
(2)	Opakowania metalowe:	(1A1, 1A2, 1B1, 1N1, 1N2, 3A1, 3A2, 3B1 i 3B2). Maksymalna masa brutto: 150 kg.
(3)	Opakowanie złożone:	naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym lub aluminiowym (6HA1 lub 6HB1). Maksymalna masa brutto: 150 kg.

Naczynia ciśnieniowe mogą być używane, pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne pod 4.1.3.6.

Specjalne przepisy pakowania

PP 86

Dla UN 3391 i 3393 powietrze występujące w fazie gazowej usuwa się azotem lub innym środkiem.

P405

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P405

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 1381.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione zostały przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3

(1)	Dla fosforu pod wodą UN 1381:
	a)	opakowania kombinowane
		opakowania zewnętrzne: (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D lub 4F),
		maksymalna masa netto: 75 kg
		opakowania wewnętrzne:
		(i)	hermetycznie zamknięte metalowe puszki; maksymalna masa netto 15 kg lub
		(ii)	opakowania szklane otoczone ze wszystkich stron suchym, niepalnym materiałem absorbującym w ilości wystarczającej do wchłonięcia całej zawartości; maksymalna masa netto 2 kg; lub
	b)	bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1 lub 1N2); maksymalna masa netto: 400 kg
		kanistry (3A1 lub 3B1); maksymalna masa netto 120 kg.
	Opakowania te powinny przejść z wynikiem pozytywnym badanie szczelności wymienione pod 6.1.5.4 na poziomie grupy pakowania II.

(2)	Dla fosforu suchego UN 1381:
	a)	w stanie stopionym: bębny (1A2, 1B2 lub 1N2); maksymalna masa netto 400 kg; lub
	b)	w pociskach lub przedmiotach w sztywnych osłonach, jeżeli są przewożone bez składników klasy 1: opakowania zatwierdzone przez władzę właściwą.

P406

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P406

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione zostały przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)	Opakowania kombinowane
	Opakowania zewnętrzne: (4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2, 1G, 1D, 1H1, 1H2, 3H1 lub 3H2).
	Opakowania wewnętrzne: opakowania wodoodporne.
(2)	Bębny z tworzywa sztucznego, sklejki lub tektury (1H2, 1D lub 1G) lub skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G i 4H2 z wewnętrznym workiem wodoodpornym, z wykładziną z folii z tworzywa sztucznego lub z powłoką wodoodporną.
(3)	Bębny metalowe (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1 lub 1N2), bębny z tworzywa sztucznego (1H1 lub 1H2), kanistry metalowe (3A1, 3A2, 3B1 lub 3B2), kanistry z tworzywa sztucznego (3H1 lub 3H2), naczynia z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym lub aluminiowym (6HA1 lub 6HB1), naczynia z tworzywa sztucznego w bębnie z tektury, tworzywa sztucznego lub sklejki (6HG1, 6HH1 lub 6HD1), naczynia z tworzywa sztucznego w koszu skrzyni ze stali, z aluminium, z drewna, ze sklejki, tektury lub z tworzywa sztucznego (6HA2, 6HB2, 6HC, 6HD2, 6HG2 lub 6HH2).

Wymagania dodatkowe:

1.	Opakowania powinny być tak zaprojektowane i zbudowane, aby nie wystąpiła utrata wody, alkoholu lub flegmatyzatora.
2.	Opakowania powinny być tak zbudowane i zamknięte, aby uniknąć wybuchu wskutek nadciśnienia lub wytworzenia się ciśnienia powyżej 300 kPa (3 bar).

Specjalne przepisy pakowania:

PP24	Dla UN 2852, 3364, 3365, 3366, 3367, 3368 i 3369 przewożona ilość materiału nie może przekraczać 500 g na sztukę przesyłki.
PP25	Dla UN 1347 przewożona ilość materiału nie może przekraczać 15 kg na sztukę przesyłki.
PP26	Dla UN 1310, 1320, 1321, 1322, 1344, 1347, 1348, 1349, 1517, 2907, 3317 i 3376 opakowania nie mogą zawierać ołowiu.
PP 48	Dla UN 3474 opakowania metalowe nie powinny być stosowane.
PP 78	Dla UN 3370 przewożona ilość materiału nie może przekroczyć 11,5 kg na sztukę przesyłki
PP 80	Dla UN 2907 opakowanie powinno spełniać wymagania wytrzymałościowe jak dla grupy pakowania II. Opakowania, które spełniają kryteria badań dla grupy pakowania I, nie mogą być używane.

P407

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P407

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 1331, 1944, 1945 i 2254.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione zostały przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania zewnętrzne:

	Bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G);
	Skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
	Kanistry (3A1, 3A2, 3B1, 3B2, 3H1, 3H2).

Opakowania wewnętrzne:

Zapałki powinny być szczelnie zapakowane w bezpiecznie zamknięte opakowania wewnętrzne, aby zapobiec przypadkowemu zapłonowi w normalnych warunkach przewozu.

Maksymalna masa brutto sztuki przesyłki nie powinna przekraczać 45 kg, za wyjątkiem skrzyń tekturowych, których maksymalna masa brutto nie powinna przekraczać 30 kg.

Opakowania powinny spełniać wymagania badań dla grupy pakowania III.

Specjalne przepisy pakowania:

PP27

UN 1331 ZAPAŁKI ZAWSZE ZAPALNE nie powinny być pakowane do tego samego opakowania zewnętrznego z innymi materiałami niebezpiecznymi, z wyjątkiem zapałek bezpiecznych lub zapałek woskowanych, które powinny być pakowane w oddzielne opakowania wewnętrzne. Opakowania wewnętrzne powinny zawierać maksymalnie 700 zapałek zawsze zapalnych.

P408

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P408

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3292.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione zostały przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)	Dla ogniw:
	Bębny (1A2, 1B2, 1N2, 1H2, 1D, 1G);
	Skrzynie (4A, 4B, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
	Kanistry (3A2, 3B2, 3H2).
	Opakowania powinny zawierać dostateczną ilość materiału amortyzującego dla zapobieżenia kontaktu pomiędzy ogniwami oraz pomiędzy ogniwami i powierzchniami wewnętrznymi opakowań zewnętrznych oraz zapewniającego, że podczas przewozu nie wystąpi żadne niebezpieczne przemieszczenie ogniw w opakowaniu zewnętrznym.
	Opakowania powinny spełniać wymagania badań dla grupy pakowania II;
(2)	Akumulatory mogą być przewożone nieopakowane lub w osłonach zabezpieczających (np. w całkowicie zamkniętych lub w listwowanych drewnem klatkach). Końcówki nie powinny być obciążone innymi akumulatorami lub materiałami pakowanymi razem z akumulatorami.
	Opakowania nie muszą spełniać wymagań 4.1.1.3.

Przepis dodatkowy

Ogniwa i akumulatory powinny być chronione przed zwarciem i w taki sposób izolowane, aby zapobiec zwarciom.

P409

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P409

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 2956, 3242 i 3251.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione zostały przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)	Bęben tekturowy (1G), który może być wyposażony w powłokę lub wykładzinę; maksymalna masa netto 50 kg.
(2)	Opakowania kombinowane: pojedynczy worek z tworzywa sztucznego w skrzyni tekturowej (4G); maksymalna masa netto 50 kg.
(3)	Opakowanie kombinowane: opakowanie wewnętrzne z tworzywa sztucznego każdorazowo o maksymalnej masie netto 5 kg w skrzyni tekturowej (4G) lub bębnie tekturowym (1G); maksymalna masa netto 25 kg.

P410

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P410

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania kombinowane:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania zewnętrzne	Maksymalna masa netto
		GP II	GP III
Szkło 10 kg Tworzywo sztuczne a) 30 kg Metal 40 kg Papier a), b) 10 kg Tektura a), b) 10 kg	Bębny
	stal (1A1, 1A2),	400 kg	400 kg
	aluminium (1B1, 1B2),	400 kg	400 kg
	inne metale(1N1, 1N2),	400 kg	400 kg
	tworzywo sztuczne (1H1, 1H2),	400 kg	400 kg
	sklejka (1D),	400 kg	400 kg
	tektura (1G) a).	400 kg	400 kg
	Skrzynie
	stal (4A),	400 kg	400 kg
	aluminium (4B),	400 kg	400 kg
	inne metale (4N),	400 kg	400 kg
	drewno zwykłe (4C1),	400 kg	400 kg
	drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),	400 kg	400 kg
	sklejka (4D),	400 kg	400 kg
	materiał drewnopochodny (4F),	400 kg	400 kg
	tektura (4G) a),	400 kg	400 kg
	tworzywo sztuczne piankowe (4H1),	60 kg	60 kg
	tworzywo sztuczne sztywne (4H2).	400 kg	400 kg
	Kanistry
	stal (3A1, 3A2)	120 kg	120 kg
	aluminium (3B1, 3B2)	120 kg	120 kg
	tworzywo sztuczne (3H1, 3H2)	120 kg	120 kg

Opakowania pojedyncze

Bębny
stal (1A1 lub 1A2),	400 kg	400 kg
aluminium (1B1 lub 1B2),	400 kg	400 kg
metal inny niż stal lub aluminium (1N1 lub 1N2),	400 kg	400 kg
tworzywo sztuczne (1H1 lub 1H2).	400 kg	400 kg
Kanistry
stal (3A1 lub 3A2),	120 kg	120 kg
aluminium (3B1 lub 3B2),	120 kg	120 kg
tworzywo sztuczne (3H1 lub 3H2).	120 kg	120 kg
Skrzynie
stal (4A) c),	400 kg	400 kg
aluminium (4B) c),	400 kg	400 kg
inne metale (4N) c),	400 kg	400 kg
drewno (4C1) c),	400 kg	400 kg
drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2) c),	400 kg	400 kg
sklejka (4D) c),	400 kg	400 kg
materiał drewnopochodny (4F) c),	400 kg	400 kg
tektura (4G) c),	400 kg	400 kg
tworzywo sztuczne sztywne (4H2) c).	400 kg	400 kg
Worki
worki ( 5H3, 5H4, 5L3, 5M2) c), d).	50 kg	50 kg

a) Te opakowania powinny być pyłoszczelne.

^b) Te opakowania wewnętrzne nie powinny być używane, gdy przewożone materiały mogą podczas przewozu przejść w stan ciekły.

^c) Opakowania te nie powinny być używane, gdy przewożone materiały mogą podczas przewozu przejść w stan ciekły.

^d) Opakowania te powinny być używane tylko do materiałów grupy pakowania II, gdy są one przewożone w zamkniętych wagonach lub kontenerach.

Opakowania złożone
naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym, aluminiowym, ze sklejki, tektury lub z tworzywa sztucznego (6HA1, 6HB1, 6HG1, 6HD1 lub 6HH1),
	400 kg	400 kg
naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni lub koszu stalowym, aluminiowym, drewnianym, ze sklejki, tektury lub tworzywa sztucznego sztywnego (6HA1, 6HB2, 6HC, 6HD2, 6HG2 lub 6HH2),
	75 kg	75 kg
naczynie szklane w bębnie stalowym lub aluminiowym, ze sklejki lub tektury, tworzywa sztucznego piankowego lub tworzywa sztucznego sztywnego (6PA1, 6PB1, 6PG1, 6PD1, 6PH1 lub 6PH2) lub w skrzyni lub koszu stalowym, aluminiowym lub w skrzyni drewnianej lub tekturowej, albo w koszu wiklinowym (6PA2, 6PB2, 6PC, 6PG2 lub 6PD2), lub w opakowaniu z tworzywa sztucznego piankowego lub z tworzywa sztucznego sztywnego (6PH1 lub 6PH2).
	75 kg	75 kg
Naczynia ciśnieniowe mogą być używane, pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne pod 4.1.3.6

Specjalne przepisy pakowania:

PP39	Dla UN 1378, dla opakowań metalowych wymagane jest odpowietrzenie.
PP40	Dla UN 1326, 1352, 1358, 1395, 1396, 1436, 1437, 1871, 2805 i 3182, grupy pakowania II, worki nie są dozwolone.
PP83	Dla UN 2813 woreczki wodoszczelne, zawierające maksymalnie 20 g materiału wytwarzającego ciepło, do przewozu powinny być zapakowane. Każdy woreczek wodoszczelny należy zamknąć szczelnie w worku z tworzywa sztucznego i wstawić w opakowanie pośrednie. Opakowanie zewnętrzne powinno zawierać maksymalnie 400 g materiału. W opakowaniu nie powinna być zawarta woda lub ciecz, która mogłaby reagować z materiałem reagującym z wodą.

P411

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P411

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3270

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione zostały przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

	bębny (1A2 1B2, 1N2, 1H2, 1D, 1G),
	skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2),
	kanistry (3A2, 3B2, 3H2),

pod warunkiem, że nie jest możliwy wybuch wskutek wzrostu ciśnienia wewnętrznego.

Maksymalna masa netto nie powinna przekraczać 30 kg.

P500

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P500

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3356.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem, że spełnione zostały przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

	bębny (1A2 1B2, 1N2, 1H2, 1D, 1G),
	skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2),
	kanistry (3A2, 3B2, 3H2).

Opakowania powinny spełniać wymagania badań dla grupy pakowania II.

Generator(y) powinien(y) być (przewożony(e) w sztukach przesyłki spełniających następujące wymagania, dla przypadku, gdy jeden z generatorów w sztuce przesyłki zostanie pobudzony:

a)	inne generatory w sztuce przesyłki nie powinny być pobudzone;
b)	materiał opakowaniowy nie powinien się zapalać; i
c)	temperatura powierzchni zewnętrznej całej sztuki przesyłki nie powinna być wyższa niż 100 °C.

P501

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P501

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 2015.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania kombinowane:

Opakowanie wewnętrzne maksymalna pojemność

Opakowanie zewnętrzne maksymalna masa netto

(1)	Skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4H2) lub bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D) lub kanistry (3A1, 3A2, 3B1, 3B2, 3H1, 3H2) z opakowaniami wewnętrznymi ze szkła, tworzywa sztucznego lub metalu.	5 l	125 kg
(2)	Skrzynia tekturowa (4G) lub bęben tekturowy (1G), z opakowaniem wewnętrznym z tworzywa sztucznego lub metalu, każde w worku z tworzywa sztucznego	2 l	50 kg

Opakowania pojedyncze:	Pojemność maksymalna
Bębny
stal (1A1),	250 l
aluminium (1B1),	250 l
metal inny niż stal lub aluminium (1N1),	250 l
tworzywo sztuczne (1H1).	250 l
Kanistry
stal (3A1),	60 l
aluminium (3B1),	60 l
tworzywo sztuczne (3H1).	60 l
Opakowania złożone
naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym lub aluminiowym (6HA1, 6HB1),	250 l
naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie tekturowym, z tworzywa sztucznego lub sklejki (6HG1, 6HH1, 6HD1),	250 l
naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni lub w koszu stalowym lub aluminiowym lub skrzyni drewnianej, tekturowej, ze sklejki lub sztywnego tworzywa sztucznego (6HA2, 6HB2, 6HC, 6HD2, 6HG2 lub 6HH2),	60 l
naczynie szklane w bębnie stalowym, aluminiowym, tekturowym, ze sklejki, z piankowego tworzywa sztucznego lub sztywnego tworzywa sztucznego (6PA1, 6PB1, 6PG1, 6PD1, 6PH1 lub 6PH2) lub w koszu stalowym lub aluminiowym lub w skrzyni stalowej lub aluminiowej, drewnianej lub tekturowej, lub w koszu wiklinowym (6PA2, 6PB2, 6PC, 6PG2 lub 6PD2).	60 l

Wymagania dodatkowe:

1.	Maksymalny stopień napełnienia dla opakowania wynosi 90%.
2.	Opakowania powinny wyposażone w urządzenie wentylacyjne.

P502

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P502

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania wewnętrzne:	Opakowanie zewnętrzne	Maksymalna masa netto
Szkło 5 l	Bębny	125 kg
Metal 5 l	stal (1A1, 1A2),	125 kg
Tworzywo sztuczne 5 l	aluminium (1B1, 1B2),	125 kg
	inne metale(1N1, 1N2),	125 kg
	sklejka (1D),	125 kg
	tektura (1G),	125 kg
	tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).	125 kg
	Skrzynie
	stal (4A),	125 kg
	aluminium (4B),	125 kg
	inne metale (4N),	125 kg
	drewno (4C1),	125 kg
	drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),	125 kg
	sklejka (4D),	125 kg
	materiał drewnopochodny (4F),	125 kg
	tektura (4G),	125 kg
	tworzywo sztuczne piankowe (4H1),	60 kg
	tworzywo sztuczne sztywne (4H2).	125 kg

Opakowania pojedyncze:	Maksymalna pojemność
Bębny
stal (1A1),	250 l
aluminium (1B1),	250 l
tworzywo sztuczne (1H1).	250 l
Kanistry
stal (3A1),	60 l
aluminium (3B1),	60 l
tworzywo sztuczne (3H1).	60 l
Opakowania złożone	250 l
naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym lub aluminiowym (6HA1, 6HB1),
naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie tekturowym, z tworzywa sztucznego lub sklejki (6HG1, 6HH1, 6HD1),	250 l
naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni stalowej lub aluminiowej lub drewnianej lub tekturowej lub ze sklejki lub sztywnego tworzywa sztucznego (6HA2, 6HB2, 6HС, 6HD2, 6HG2 lub 6HH2),	60 l
naczynie szklane w bębnie stalowym, aluminiowym, tekturowym, ze sklejki, z piankowego tworzywa sztucznego lub sztywnego tworzywa sztucznego (6PA1, 6PB1, 6PG1, 6PD1, 6PH1 lub 6PH2) lub w koszu stalowym lub aluminiowym lub w skrzyni stalowej lub aluminiowej lub drewnianej lub tekturowej lub w koszu wiklinowym (6PA2, 6PB2, 6PC, 6PG2 lub 6PD2).	60 l

Specjalne przepisy pakowania:

PP28	Dla UN 1873 do opakowań kombinowanych i złożonych dopuszcza się tylko szklane opakowania wewnętrzne i szklane naczynia wewnętrzne.

P503

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P503

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania wewnętrzne:	Opakowanie zewnętrzne	Maksymalna masa netto
Szkło 5 kg Metal 5 kg Tworzywo sztuczne 5 kg	Bębny
	stal (1A1, 1A2),	125 kg
	aluminium (1B1, 1B2),	125 kg
	inne metale(1N1, 1N2),	125 kg
	sklejka (1D),	125 kg
	tektura (1G),	125 kg
	tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).	125 kg
	Skrzynie
	stal (4A),	125 kg
	aluminium (4B),	125 kg
	inne metale (4N),	125 kg
	drewno (4C1),	125 kg
	drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),	125 kg
	sklejka (4D),	125 kg
	materiał drewnopochodny (4F),	125 kg
	tektura (4G),	40 kg
	tworzywo sztuczne piankowe (4H1),	60 kg
	tworzywo sztuczne sztywne (4H2).	125 kg

Opakowania pojedyncze:

Bębny metalowe (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1 lub 1N2) o maksymalnej masie netto 250 kg.

Bębny tekturowe (1G) lub ze sklejki (1D) z wykładziną wewnętrzną, o maksymalnej masie netto 200 kg.

P504

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P504

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania kombinowane:

Maksymalna masa netto

(1)	Naczynia szklane o pojemności maksymalnej 5 litrów w opakowaniach zewnętrznych 1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G, 4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H2.
		75 kg
(2)	Naczynia z tworzywa sztucznego o pojemności maksymalnej 30 litrów w opakowaniach zewnętrznych 1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G, 4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G,4H2.
		75 kg
(3)	Naczynia metalowe o pojemności maks. 40 litrów w opakowaniach zewnętrznych 1G, 4F lub 4G.
(4)	Naczynia metalowe o pojemności maksymalnej 40 litrów w opakowaniach zewnętrznych 1A2, 1B2,	125 kg
	1N2, 1H2, 1D, 4A, 4B, 4C1, 4C2, 4D lub 4H2	225 kg

Opakowania pojedyncze:	Maksymalna pojemność
Bębny
stal wieko nie zdejmowalne (1A1),	250 l
stal wieko zdejmowalne (1A2),	250 l
aluminium wieko nie zdejmowane (1B1),	250 l
aluminium wieko zdejmowane (1B2),	250 l
metal inny niż stal lub aluminium wieko nie zdejmowane (1N1),	250 l
metal inny niż stal lub aluminium wieko zdejmowane (1N2),	250 l
tworzywo sztuczne wieko nie zdejmowane (1H1),	250 l
tworzywo sztuczne wieko zdejmowane (1H2).	250 l
Kanistry
stal wieko nie zdejmowane (3A1),	60 l
stal wieko zdejmowane (3A2),	60 l
aluminium wieko nie zdejmowane (3B1),	60 l
aluminium wieko zdejmowane (3B2),	60 l
tworzywo sztuczne wieko nie zdejmowane (3H1),	60 l
tworzywo sztuczne wieko zdejmowane (3H2).	60 l
Opakowania złożone
naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym lub aluminiowym (6HA1, 6HB1),	250 l
naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie tekturowym z tworzywa sztucznego lub ze sklejki (6HG1, 6HH1, 6HD1),	120 l
naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni lub koszu stalowym lub aluminiowym lub w skrzyni drewnianej tekturowej, ze sklejki lub sztywnego tworzywa sztucznego (6HA2, 6HB2, 6HC, 6HD2, 6HG2 lub 6HH2),	60 l
naczynie szklane w bębnie stalowym, aluminiowym, tekturowym, ze sklejki, z piankowego tworzywa sztucznego lub sztywnego tworzywa sztucznego (6PA1, 6PB1, 6PG1, 6PD1, 6PH1 lub 6PH2) lub w koszu stalowym lub aluminiowym lub w skrzyni stalowej, aluminiowej, drewnianej lub tekturowej lub w koszu wiklinowym (6PA2, 6PB2, 6PC, 6PG2 lub 6PD2).	60 l

Specjalne przepisy pakowania:

PP10	Dla UN 2014, 2984 i 3149 opakowania powinny być odpowietrzane.

P520

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P520

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla materiałów samoreaktywnych klasy 4.1 i nadtlenków organicznych klasy 5.2.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3 i przepisów specjalnych podanych pod 4.1.7.1:

Metody pakowania oznaczone są symbolami od OP1 do OP8. Metody pakowania dla poszczególnym materiałów samoreaktywnych i poszczególnych sklasyfikowanych dotychczas nadtlenków organicznych są zestawione pod 2.2.41.4 i 2.2.52.4. Ilości podane dla każdej metody pakowania oznaczają maksymalną ilość na sztukę przesyłki.

Dopuszcza się następujące opakowania:

(1)	Opakowania kombinowane z opakowaniami zewnętrznymi w postaci skrzyń (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1 i 4H2), bębnów (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1G, 1H1, 1H2 i 1D), kanistrów (3A1, 3A2, 3B1, 3B2 i 3H1, 3H2);
(2)	Opakowania pojedyncze: bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1H1, 1H2 i 1D), kanistry (3A1, 3A2, 3B1, 3B2, 3H1 i 3H2);
(3)	Opakowania złożone z naczyniami wewnętrznymi z tworzywa sztucznego (6HA1, 6HA2, 6HB1, 6HB2, 6HC, 6HD1, 6HD2, 6HG1, 6HG2, 6HH1 i 6HH2).

Ilość maksymalna na opakowanie / sztukę przesyłki¹⁾ dla metod pakowania OP1 do OP8

Maksymalna ilość	Metoda pakowania
	OP1	OP21)	OP3	OP41)	OP5	OP6	OP7	OP8
Maksymalna masa (w kg) dla materiałów stałych i dla opakowań kombinowanych (materiały ciekłe i stałe)	0,5	0,5/10	5	5/25	25	50	50	4002)
Maksymalna pojemność w litrach dla materiałów ciekłych3)	0,5	-	5	-	30	60	60	2254)

1)	Jeżeli podane są dwie wartości, to pierwsza dotyczy maksymalnej masy netto przypadającej na opakowanie wewnętrzne, a druga maksymalnej masy netto całej sztuki przesyłki.
2)	60 kg dla kanistrów / 200 kg dla skrzyń, dla materiałów stałych 400 kg w opakowaniach kombinowanych z opakowaniem zewnętrznym jako skrzynią (4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1 i 4H2) i z opakowaniem wewnętrznym z tworzywa sztucznego lub tektury o masie netto maksymalnie 25 kg.
3)	Materiały lepkie powinny być uważane za stałe, jeżeli nie spełniają kryteriów odpowiadających definicji "materiały ciekłe" podanej pod 1.2.1.
4)	60 litrów dla kanistrów.

Wymagania dodatkowe:

1.	Opakowania metalowe, w tym opakowania wewnętrzne opakowań kombinowanych i opakowania zewnętrzne opakowań kombinowanych lub opakowań złożonych, mogą być stosowane tylko do metod pakowania OP7 i OP8.
2.	W opakowaniach kombinowanych naczynia szklane mogą być stosowane tylko jako opakowania wewnętrzne o maksymalnej zawartości 0,5 kg dla materiałów stałych lub 0,5 litra dla materiałów ciekłych.
3.	W opakowaniach kombinowanych materiały amortyzujące nie powinny łatwo ulegać zapaleniu.
4.	Opakowania materiałów samoreaktywnych lub nadtlenków organicznych wymagające zaopatrzenia w nalepkę ostrzegawczą dla zagrożenia dodatkowego "WYBUCHOWY" (wzór nr 1, patrz 5.2.2.2.2), powinny spełniać również przepisy podane pod 4.1.5.10 i 4.1.5.11.

Specjalne przepisy pakowania:

PP21	Dla określonych materiałów samoreaktywnych typów В lub С (UN 3221, 3222, 3223 i 3224) powinny być stosowane opakowania mniejsze niż dozwolone w metodach pakowania OP5 lub OP6 (patrz 4.1.7 i 2.2.41.4).
PP22	UN 3241 2-BROMO-2-NITROPROPANO-1,3-DIOL powinien być pakowany zgodnie z metodą pakowania OP6.

P600

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P600

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 1700, 2016 i 2017.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania zewnętrzne (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G, 4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H2) spełniające wymagania wytrzymałościowe dla grupy pakowania II. Przedmioty powinny być pakowane indywidualnie i oddzielane jeden od drugiego za pomocą przegród dzielących, opakowań wewnętrznych lub materiału amortyzującego, zapobiegających przypadkowemu rozładowaniu w normalnych warunkach przewozu. Maksymalna masa netto: 75 kg.

P601

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P601

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli są spełnione przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3 i opakowania są hermetycznie zamknięte:

(1)	Opakowania kombinowane o masie brutto maksymalnie 15 kg, składające się z:
	-	jednego lub kilku szklanych opakowań wewnętrznych o maksymalnej wielkości każdego opakowania 1 litr, napełnionych do maksymalnie 90% swojej pojemności; zamknięcie (-a) każdego opakowania wewnętrznego powinny być fizycznie zablokowane przez urządzenie będące w stanie zapobiec otwarciu lub poluzowaniu wskutek uderzeń lub wstrząsów występujących podczas przewozu;
	-	naczyń metalowych, razem z materiałem amortyzującym i materiałem absorbującym w ilości wystarczającej do wchłonięcia całkowitej zawartości naczyń wewnętrznych ze szkła;
	-	opakowań zewnętrznych 1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G, 4A, 4N, 4B, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G lub 4H2.
	Opakowania wewnętrzne powinny być oddzielnie zapakowane do naczyń metalowych, a te do opakowań zewnętrznych.

(2)

Opakowania kombinowane zawierające metalowe opakowania wewnętrzne o pojemności maksymalnej 5 litrów, pakowane pojedynczo w opakowania zewnętrzne 1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G, 4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G lub 4H2, z dostateczną ilością materiału absorbującego całą zawartość i obojętnego materiału amortyzującego, o maksymalnej masie brutto 75 kg. Opakowania wewnętrzne nie powinny być napełniane powyżej 90% ich pojemności. Zamknięcie każdego opakowania wewnętrznego powinno być fizycznie zablokowane przez urządzenie będące w stanie zapobiec otwarciu lub poluzowaniu wskutek uderzeń lub wstrząsów występujących podczas przewozu;

(3)	Opakowania składające się z:
	Opakowania zewnętrznego:
	bębny stalowe lub z tworzywa sztucznego (1A1, 1A2 lub 1H1, 1H2), zbadane zgodnie z przepisami rozdziału 6.1.5 z masą odpowiadającą masie zestawionej przesyłki, zarówno jako opakowania zaprojektowanego dla opakowań wewnętrznych jak i pojedynczego opakowania zaprojektowanego dla materiałów stałych lub ciekłych, oraz odpowiednio oznakowane.
	Opakowania wewnętrznego:
	bębny i opakowania złożone (1A1, 1B1, 1N1, 1H lub 6HA1) odpowiadające wymaganiom działu 6.1 dla opakowań pojedynczych, powinny spełniać następujące warunki:
	a)	badanie ciśnienia wewnętrznego (hydraulicznego) powinno być przeprowadzone przy zastosowaniu ciśnienia co najmniej 300 kPa (3 bar) (nadciśnienie);
	b)	badanie szczelności prototypu i w czasie produkcji powinny być przeprowadzane przy zastosowaniu ciśnienia próbnego 30 kPa (0,3 bar);
	c)	powinny być izolowane od bębna zewnętrznego, ze wszystkich stron, za pomocą obojętnego materiału amortyzującego wstrząsy;
	d)	ich pojemność nie może być większa niż 125 litrów,
	e)	zamknięcia powinny mieć postać kołpaków gwintowanych, przy czym:
		(i)	powinny być fizycznie utrzymywane w miejscu za pomocą środków zapobiegających ich wysunięciu lub poluzowaniu wskutek uderzeń lub wibracji występujących podczas przewozu, oraz
		(ii)	powinny być zaopatrzone w uszczelnienie pokrywy;
	f)	opakowania zewnętrzne i wewnętrzne powinny przynajmniej co 2,5 roku być poddane sprawdzeniu szczelności, zgodnie z b);
	g)	całe opakowanie powinno być poddawane oględzinom z wynikiem pozytywnym przez władzę właściwą co najmniej co 3 lata;
	h)	opakowania zewnętrzne i wewnętrzne powinny być zaopatrzone w dobrze widoczne i trwałe dane:
		(i)	data (miesiąc i rok) badania odbiorczego i ostatniego badania okresowego i oględzin,
		(ii)	stempel rzeczoznawcy, który przeprowadził badanie i oględziny.

(4)	Naczynia ciśnieniowe mogą być używane pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne pod 4.1.3 6. Naczynia powinny podlegać badaniu odbiorczemu i badaniom okresowym co 10 lat, przy ciśnieniu minimum 1 MPa (10 bar) (nadciśnienie). Naczynia ciśnieniowe nie muszą być wyposażone w urządzenia obniżające ciśnienie. Każde naczynie ciśnieniowe zawierające materiał ciekły trujący przy wdychaniu o LC50 maksimum 200 ml/m3 powinno być zaopatrzone w kołpak lub zawór zamykający, spełniający następujące wymagania:
	a)	każdy kołpak lub każdy zawór zamykający powinien być połączony gwintem kulowym bezpośrednio z naczyniem ciśnieniowym i powinien być w stanie wytrzymać ciśnienie próbne naczynia ciśnieniowego bez uszkodzenia lub powstania nieszczelności,
	b)	każdy zawór zamykający powinien być typu bezuszczelkowego z nieperforowaną membraną, za wyjątkiem gdy przy materiałach żrących powinien być zawór z uszczelką, to powinien być tak wykonany, aby zapewnił gazoszczelność przy pomocy uszczelnienia kołpaka uszczelniającego na korpusie zaworu lub naczyniu ciśnieniowym, w celu zapobiegnięcia wydostaniu się materiałów przez uszczelnienie lub obok uszczelnienia;
	c)	każdy otwór wylotowy zaworu zamykającego powinien być uszczelniony przez pokrywę gwintowaną lub przez stabilny kołpak gwintowany, uszczelniony przez uszczelkę z materiału obojętnego;
	d)	materiały konstrukcyjne naczynia ciśnieniowego, zaworów zamykających, kołpaków, wylotów, elementów uszczelnienia i uszczelek, powinny być zgodne ze sobą i z materiałem napełniania.
	Każde naczynie ciśnieniowe, którego grubość ścianki w dowolnym miejscu jest mniejsza niż 2 mm, i każde naczynie ciśnieniowe niewyposażone w ochronę zaworu, powinno być przewożone w opakowaniu zewnętrznym. Naczynia ciśnieniowe nie mogą być wyposażone w kolektor lub nie mogą być połączone między sobą.

Specjalne przepisy pakowania

PP82	(skreślony)

Specjalne przepisy pakowania, specyficzne dla RID i ADR

RR3	(skreślony)
RR7	Dla UN 1251, naczynia ciśnieniowe powinny jednak podlegać badaniom co 5 lat.
RR10	UN 1614, w przypadku, gdy jest całkowicie pochłonięty przez materiał porowaty, powinien być zapakowany w naczyniach metalowych o pojemności maksymalnej 7,5 litra, umieszczonych w drewnianych skrzyniach w taki sposób, żeby nie wchodziły w kontakt między sobą. Naczynia powinny być całkowicie wypełnione materiałem porowatym, który nie powinien się wstrząsać lub wytwarzać niebezpiecznych przestrzeni nawet po przedłużonym stosowaniu, lub wskutek wstrząsów, nawet w temperaturach do 50 °C.

P602

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P602

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3, a opakowania są hermetycznie zamknięte:

(1)	Opakowania kombinowane o masie brutto maksymalnie 15 kg, składające się z:
	-	jednego lub kilku szklanych opakowań wewnętrznych o maksymalnej pojemności każdego opakowania 1 litr, napełnionych do 90% swojej pojemności; zamknięcie (-a) każdego opakowania wewnętrznego powinny być fizycznie zablokowane przez urządzenie będące w stanie zapobiec otwarciu lub poluzowaniu wskutek uderzeń lub wstrząsów występujących podczas przewozu;
	-	naczyń metalowych, razem z materiałem amortyzującym i materiałem absorbującym w ilości wystarczającej do wchłonięcia całkowitej zawartości naczyń wewnętrznych ze szkła;
	-	opakowań zewnętrznych 1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G, 4A, 4N, 4B, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G lub 4H2.
	Opakowania wewnętrzne powinny być oddzielnie zapakowane do naczyń metalowych, a te z kolei do opakowań zewnętrznych.

(2)

Opakowania kombinowane zawierające metalowe opakowania wewnętrzne pakowane pojedynczo w opakowania zewnętrzne 1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G, 4A, 4B, 4N,4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G lub 4H2, z dostateczną ilością materiału absorbującego całą zawartość i obojętnego materiału amortyzującego, o maksymalnej masie brutto 75 kg. Opakowania wewnętrzne nie powinny być napełniane powyżej 90% ich pojemności. Zamknięcie każdego opakowania wewnętrznego powinno być fizycznie zablokowane przez urządzenie będące w stanie zapobiec otwarciu lub poluzowaniu wskutek uderzeń lub wstrząsów występujących podczas przewozu. Pojemność opakowania wewnętrznego nie może przekraczać 5 litrów,

(3)	Bębny i opakowania złożone (1A1, 1B1, 1N1, 1H1, 6HA1 lub 6HH1) powinny spełniać następujące wymagania:
	a)	badanie ciśnienia wewnętrznego (hydraulicznego) powinno być przeprowadzone pod ciśnieniem minimum 300 kPa (3 bar) (nadciśnienie);
	b)	badanie szczelności prototypu i w czasie produkcji powinno być przeprowadzone przy zastosowaniu ciśnienia próbnego 30 kPa (0,3 bar);
	c)	zamknięcia powinny mieć postać kołpaków gwintowanych, przy czym:
		(i)	powinny być fizycznie utrzymywane w miejscu za pomocą środków zapobiegających ich wysunięciu lub poluzowaniu wskutek uderzeń lub wibracji występujących podczas przewozu; oraz
		(ii)	powinny być zaopatrzone w uszczelnienie pokrywy;

(4)	Naczynia ciśnieniowe mogą być używane pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne pod 4.1.3 6. Naczynia powinny podlegać badaniu odbiorczemu i badaniom okresowym co 10 lat, przy ciśnieniu minimum 1 MPa (10 bar) (nadciśnienie). Naczynia ciśnieniowe nie muszą być wyposażone w urządzenia obniżające ciśnienie. Każde naczynie ciśnieniowe zawierające materiał ciekły trujący przy wdychaniu o LC50 maksimum 200 ml/m3 powinno być zaopatrzone w kołpak lub zawór zamykający, spełniający następujące wymagania:
	a)	każdy kołpak lub każdy zawór zamykający powinien być połączony gwintem kulowym bezpośrednio z naczyniem ciśnieniowym, i powinien być w stanie wytrzymać ciśnienie próbne naczynia ciśnieniowego bez uszkodzenia lub powstania nieszczelności,
	b)	każdy zawór zamykający powinien być typu bezuszczelkowego z nieperforowaną membraną, z wyjątkiem, jeżeli przy materiałach żrących powinien być zawór z uszczelką, to tak wykonany, aby zapewnił gazoszczelność przy pomocy uszczelnienia kołpaka uszczelniającego na korpusie zaworu lub naczyniu ciśnieniowym, w celu zapobiegnięcia wydostaniu się materiałów przez uszczelnienie lub obok uszczelnienia;
	c)	każdy otwór wylotowy zaworu zamykającego powinien być uszczelniony przez pokrywę gwintowaną lub przez stabilny kołpak gwintowany, uszczelniony przez uszczelkę z materiału obojętnego;
	d)	materiały konstrukcyjne naczynia ciśnieniowego, zaworów zamykających, kołpaków, wylotów, elementów uszczelnienia i uszczelek, powinny być zgodne z materiałem napełniania.

Każde naczynie ciśnieniowe, którego grubość ścianki w dowolnym miejscu jest mniejsza niż 2 mm, i każde naczynie ciśnieniowe niewyposażone w ochronę zaworu, powinno być przewożone w opakowaniu zewnętrznym. Naczynia ciśnieniowe nie mogą być wyposażone w kolektor lub nie mogą być połączone między sobą.

P620

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P620

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 2814 i 2900.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów specjalnych podanych pod 4.1.8:

Opakowania spełniające postanowienia zawarte w dziale 6.3 i dopuszczone obejmują:

a)	opakowania wewnętrzne składające się z:
	(i)	wodoszczelnych naczyń pierwotnych,
	(ii)	wodoszczelnych opakowań wtórnych,
	(iii)	innych niż dla materiałów stałych zakaźnych, z dostateczną ilością materiału absorbującego wyciekającą zawartość, umieszczonego pomiędzy naczyniem(ami) pierwotnym(i) i opakowaniem wtórnym; jeżeli kilka naczyń pierwotnych jest umieszczonych w jednym opakowaniu wtórnym, to powinny być one albo pojedynczo owinięte, albo wzajemnie rozdzielone, w celu uniknięcia wzajemnego kontaktu.

b)	opakowanie zewnętrzne sztywne:
	bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G);
	skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
	kanistry (3A1, 3A2, 3B1, 3B2, 3H1, 3H2).
	Najmniejszy wymiar zewnętrzny powinien wynosić co najmniej 100 mm.

Wymagania dodatkowe:

1.

Opakowania wewnętrzne zawierające materiały zakaźne nie powinny być pakowane razem z opakowaniami wewnętrznymi zawierającymi niezgodne z nimi rodzaje towarów. Kompletne sztuki przesyłki mogą być zapakowane w opakowanie zewnętrzne zgodnie z przepisami podanymi pod 1.2.1 i 5.1.2; takie opakowanie zewnętrzne może zawierać suchy lód.

2.	Przesyłki inne niż specjalne, np. zawierające organy wymagające specjalnego opakowania powinny spełniać następujące wymagania dodatkowe:
	a)	materiały wysyłane w temperaturze otoczenia lub w temperaturze wyższej: naczynia pierwotne powinny być ze szkła, metalu lub tworzywa sztucznego. Należy przewidzieć skuteczne środki dla zapewnienia szczelności zamknięć, np. uszczelnienie na gorąco, zamknięcie brzegowe lub karbowane uszczelnienie metalowe. Jeżeli będą użyte zaślepki gwintowane, to powinny one być zabezpieczone przez skuteczne środki, jak пр.: taśmę, parafinowaną taśmę uszczelniającą lub przez fabryczne zamknięcie zabezpieczające;
	b)	materiały wysyłane w stanie schłodzonym lub zamrożonym: lód, suchy lód lub inny czynnik chłodzący powinno się umieścić dookoła opakowania(ń) wtórnego(ych) względnie opakowania zbiorczego z jedną lub kilkoma kompletnymi sztukami przesyłek oznakowanych zgodnie z 6.3.3. Aby opakowanie(a) wtórne lub sztuki przesyłek pozostały zabezpieczone w pierwotnym położeniu po rozpuszczeniu się lodu lub wyparowaniu suchego lodu, zaleca się zastosowanie wewnętrznych uchwytów. Jeżeli użyty jest lód, to opakowanie zewnętrzne lub zbiorcze powinno być wodoszczelne. Jeżeli jest użyty suchy lód, to opakowanie zewnętrzne lub zbiorcze powinno umożliwić uwolnienie ditlenku węgla. Naczynie pierwotne i opakowanie wtórne powinny zachować swoją funkcjonalność w temperaturze użytego czynnika chłodzącego;
	c)	materiały wysyłane w ciekłym azocie: powinny być używane naczynia pierwotne z tworzywa sztucznego odpornego na bardzo niskie temperatury. Opakowanie wtórne powinno być również odporne na bardzo niską temperaturę i powinno być w większości przypadków dopasowane do pojedynczego naczynia pierwotnego. Powinny być również stosowane przepisy dotyczące przewozu ciekłego azotu. Naczynie pierwotne i opakowanie wtórne powinny zachować swoją funkcjonalność w temperaturze ciekłego azotu;
	d)	materiały liofilizowane mogą być także przewożone w naczyniach pierwotnych, składających się z ampułek ze szkła z zamknięciem w płomieniu lub z fiolek szklanych zamkniętych korkiem gumowym z metalowym uszczelnieniem.

3.	Niezależnie od przewidywanej temperatury przesyłki, naczynie pierwotne lub opakowanie wtórne powinno wytrzymać bez wycieku ciśnienie wewnętrzne odpowiadające różnicy ciśnienia nie mniejszej niż 95 kPa i temperatury w przedziale minus 40 °C do +55 °C.
4.	Inne towary niebezpieczne nie powinny być pakowane razem z materiałami zakaźnymi klasy 6.2 do tego samego opakowania, jeżeli nie jest to konieczne dla podtrzymania życia, stabilizacji, zmniejszenia rozkładu lub dla neutralizacji zagrożenia materiału zakaźnego. Materiały niebezpieczne klasy 3, 8 lub 9 powinny być pakowane w ilościach maksimum 30 ml na jedno naczynie pierwotne zawierające materiały zakaźne. Te minimalne ilości materiałów niebezpiecznych klasy 3, 8 lub 9 nie podlegają innym przepisom RID, jeżeli zapakowane są zgodnie z tą instrukcją pakowania.
5.	Opakowania alternatywne do przewozu materiałów zwierzęcych mogą być dopuszczone przez władzę właściwą państwa pochodzeniaa) zgodnie z postanowieniami podanymi w 4.1.8.7.

^a) Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, to opakowanie powinno być dopuszczone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka.

P621

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P621

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3291.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 za wyjątkiem 4.1.1.15, i 4.1.3:

(1)	Pod warunkiem, że zawierają dostateczną ilość materiału absorbującego do wchłonięcia całej zawartości, a opakowanie jest przystosowane do zatrzymania cieczy:
	bębny (1A2, 1B2, 1N2, 1H2, 1D, 1G),
	skrzynie (4A, 4B, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2),
	kanistry (3A2, 3B2, 3H2).
	Opakowania dla materiałów stałych powinny spełniać wymagania badań dla grupy pakowania II
(2)	W odniesieniu do sztuk przesyłki zawierających duże ilości materiałów ciekłych:
	bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G),
	kanistry (3A1, 3A2, 3B1, 3B2, 3H1, 3H2),
	Opakowania złożone (6HA1, 6HB1, 6HG1, 6HH1, 6HD1, 6HA2, 6HB2, 6HC, 6HD2, 6HG2, 6HH2, 6PA1, 6PB1, 6PG1, 6PD1, 6PH1, 6PH2, 6PA2, 6PB2, 6PC, 6PG2 lub 6PD2).
	Opakowania dla materiałów ciekłych powinny spełniać wymagania badań dla grupy pakowania II.

Wymaganie dodatkowe:

Opakowania przewidziane do przedmiotów o ostrych krawędziach takich, jak potłuczone szkło i igły, powinny być odporne na przecięcie lub przekłucie i zatrzymywać ciecz w warunkach badań wytrzymałościowych podanych w 6.1.

P650

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P650

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3373.

(1)

Opakowania powinny być dobrej jakości i wystarczająco mocne, aby mogły wytrzymać uderzenia i obciążenia występujące podczas normalnych warunków przewozu, włącznie z przeładunkiem z wagonu do wagonu, pomiędzy wagonami lub kontenerami i pomiędzy wagonami lub kontenerami a magazynami, jak również z każdym pobraniem z palety lub z opakowania zbiorczego, dla następującego po nim ręcznego lub mechanicznego manipulowania. Opakowania powinny być tak zbudowane i zamknięte, aby w normalnych warunkach przewozu nie było możliwe uwolnienie się zawartości z opakowania w wyniku wibracji, temperatury, wilgoci lub zmiany ciśnienia.

(2)	Opakowanie powinno składać się co najmniej z trzech części:
	a)	naczynia pierwotnego;
	b)	opakowania wtórnego, i
	c)	opakowania zewnętrznego,
	przy czym albo naczynie wtórne albo opakowanie zewnętrzne powinno być sztywne.

(3)

Naczynia pierwotne należy tak pakować we wtórnych opakowaniach, aby w normalnych warunkach przewozu zapobiec uszkodzeniu, przebiciu lub uwolnieniu zawartości do wtórnego opakowania. Wtórne opakowania, z odpowiednim materiałem amortyzującym, należy umieścić w opakowaniu zewnętrznym. Uwolnienie się (wylanie) zawartości nie może naruszać właściwości ochronnych materiału amortyzującego, ani opakowania zewnętrznego.

(4)

Dla przewozu, na zewnętrznej powierzchni opakowania zewnętrznego, umieszcza się niżej wskazane oznakowanie na kontrastującym tle; powinno być ono widoczne i czytelne. Oznakowanie powinno mieć kształt rombu o boku minimum 50 mm; linia powinna mieć szerokość minimum 2 mm; litery i cyfry powinny mieć wysokość minimum 6 mm. Bezpośrednio obok oznakowania w kształcie rombu na opakowaniu zewnętrznym powinna być podana oficjalna nazwa przewozowa "MATERIAŁ BIOLOGICZNY KATEGORIA B" literami o wysokości minimum 6 mm.

wzór

(5)	Minimalny wymiar powierzchni zewnętrznej opakowania zewnętrznego powinien wynosić 100 x 100 mm.
(6)	Kompletna sztuka przesyłki powinna skutecznie wytrzymać próbę na spadek określoną pod 6.3.5.3 według przepisu podanego pod 6.3.5.2 przy wysokości spadku 1,2 m. Po każdej serii spadków nic nie może wydostać się z naczynia pierwotnego, chronionego materiałem absorbującym, o ile jest to przewidziane, do opakowania wtórnego.

(7)	Dla materiałów ciekłych:
	a)	naczynie(a) pierwotne powinno(y) być szczelne,
	b)	opakowanie wtórne powinno być szczelne,
	e)	jeżeli będzie więcej kruchych naczyń pierwotnych, umieszczonych w pojedynczym opakowaniu wtórnym, to powinny być albo pojedynczo owinięte albo tak umieszczone, aby się ze sobą nie stykały,
	d)	pomiędzy naczyniem(-ami) pierwotnym(i) a opakowaniem wtórnym, powinien znajdować się materiał absorbujący. Materiał absorbujący powinien być w takiej ilości, aby wchłonąć całą zawartość z naczyń pierwotnych, przy czym wyciek materiału ciekłego nie może prowadzić do pogorszenia własności materiału amortyzującego lub opakowania zewnętrznego,
	e)	naczynie pierwotne lub opakowanie wtórne powinno być w stanie wytrzymać bez wycieku ciśnienie wewnętrzne 95 kPa (0,95 bar).
(8)	Dla materiałów stałych:
	a)	naczynie(a) pierwotne powinno(y) być pyłoszczelne,
	b)	opakowanie wtórne powinno być pyłoszczelne,
	c)	jeżeli będzie więcej kruchych naczyń pierwotnych, umieszczonych w pojedynczym opakowaniu wtórnym, to powinny być albo pojedynczo owinięte albo tak umieszczone, aby się ze sobą nie stykały,
	d)	jeżeli przypuszcza się, że podczas przewozu w naczyniu pierwotnym może wystąpić pozostałość cieczy, to powinno być użyte odpowiednie dla materiałów ciekłych opakowanie z materiałem absorbującym.
(9)	Próbki schłodzone lub zamrożone: lód, suchy lód i ciekły azot.
	a)	jeżeli jako czynnik chłodzący będzie używany suchy lód lub ciekły azot, to należy przestrzegać wymagań z 5.5.3. Przy używaniu lodu należy go umieszczać na zewnątrz opakowania wtórnego, w opakowaniu zewnętrznym lub zbiorczym. Należy przewidzieć uchwyty wewnętrzne, aby opakowanie wtórne pozostało w niezmienionym położeniu. Jeżeli używany jest lód, to opakowanie zewnętrzne lub opakowanie zbiorcze powinno być wodoszczelne,
	b)	naczynie wewnętrzne i opakowanie wtórne powinny zachować swoją funkcjonalność w temperaturze używanego czynnika chłodzącego, jak również w temperaturach i ciśnieniach mogących powstać wskutek zaniku czynnika chłodzącego.

(10)	Jeżeli sztuki przesyłki są zapakowane do opakowania zbiorczego, to oznakowania przewidziane w tej instrukcji pakowania, powinny być albo wyraźnie widoczne albo powtórzone na zewnętrznej stronie opakowania zbiorczego.
(11)	Materiały zakaźne przyporządkowane do UN 3373 i zapakowane zgodnie z tą instrukcją pakowania oraz sztuki przesyłek oznakowane zgodnie z tą instrukcją pakowania, nie podlegają innym przepisom RID.
(12)	Producenci i dystrybutorzy opakowań powinni dostarczyć nadawcom lub osobom przygotowującym sztuki przesyłki (np. pacjentom) wyraźnych instrukcji dla napełniania i zamykania tych sztuk przesyłek, aby umożliwić prawidłowe przygotowanie sztuk przesyłek do przewozu.
(13)	Inne materiały niebezpieczne nie mogą być pakowane razem w jedno i to samo opakowane z materiałami zakaźnymi klasy 6.2, jeżeli nie są wymagane dla utrzymania życia, dla stabilizacji, dla zmniejszenia rozkładu lub dla neutralizacji zagrożenia od materiału zakaźnego. Materiały niebezpieczne klas 3, 8 lub 9 powinny być pakowane w ilościach maksymalnie 30 ml do każdego naczynia pierwotnego, zawierającego materiał zakaźny. Jeżeli te minimalne ilości materiałów niebezpiecznych będą zapakowane razem z materiałem zakaźnym, zgodnie z tą instrukcją pakowania, to pozostałe przepisy RID nie muszą być spełnione.
(14)	Jeżeli materiał wydostanie się na zewnątrz opakowania lub zostanie rozsypany w wagonie lub kontenerze, to aby można było je ponownie wykorzystać, jednostka transportowa powinna być poddana gruntownemu oczyszczeniu, ewentualnie poddana dezynfekcji lub odkażeniu. Wszystkie towary i przedmioty przewożone w tym wagonie lub kontenerze powinny być skontrolowane na wypadek ewentualnego zanieczyszczenia.

Wymaganie dodatkowe:

Opakowania alternatywne do przewozu materiałów zwierzęcych mogą być dopuszczone przez władzę właściwą państwa pochodzenia^a) zgodnie z postanowieniami podanymi w 4.1.8.7

^a) Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, to opakowanie powinno być dopuszczone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka.

P800

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P800

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 2803 i 2809.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)	Naczynia ciśnieniowe mogą być używane pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne pod 4.1.3.6, lub
(2)	Kolby lub butle stalowe z zamknięciami gwintowanymi o pojemności nie przekraczającej 3 litry; lub

(3)	Opakowania kombinowane zgodne z następującymi przepisami:
	a)	opakowania wewnętrzne powinny być wykonane ze szkła, metalu lub sztywnego tworzywa sztucznego i przeznaczone do materiałów ciekłych o maksymalnej masie netto 15 kg każde;
	b)	opakowania wewnętrzne powinny być pakowane z dostateczna ilością materiału amortyzującego w celu zapobieżenia uszkodzeniu;
	c)	opakowania wewnętrzne i opakowania zewnętrzne powinny mieć wykładzinę lub worek całkowicie szczelny, odporny na przebicie i nieprzenikalny dla zawartości, całkowicie otaczający zawartość i zapobiegający uwolnieniu się materiału ze sztuki przesyłki niezależnie od jej pozycji lub ustawienia.
	d)	dopuszcza się następujące opakowania zewnętrzne o maksymalnej masie netto:

Opakowania zewnętrzne:	Maksymalna masa netto
Bębny
stal (1A1, 1A2),	400 kg
metal inny niż stal i aluminium (1N1, 1N2),	400 kg
sklejka (1D),	400 kg
tektura (1G),	400 kg
tworzywo sztuczne (1H1, 1H2).	400 kg
Skrzynie
stal (4A),	400 kg
metal inny niż stal lub aluminium (4N),	400 kg
drewno (4C1),	250 kg
drewno ze ściankami pyłoszczelnymi (4C2),	250 kg
sklejka (4D),	250 kg
materiał drewnopochodny (4F),	125 kg
tektura (4G),	125 kg
tworzywo sztuczne piankowe (4H1),	60 kg
tworzywo sztuczne sztywne (4H2).	125 kg

Specjalne przepisy pakowania:

PP41

Jeżeli konieczne jest przewiezienie UN 2803 GAL w niskiej temperaturze, to w celu utrzymania go całkowicie w stanie stałym, powyższe opakowania powinny być umieszczane w mocnym, wodoodpornym opakowaniu zewnętrznym, zawierającym suchy lód lub inne czynniki chłodzące. Jeżeli stosowany jest czynniki chłodzące, to wszystkie materiały wymienione powyżej a stosowane w opakowaniach do galu powinny być fizycznie i chemicznie odporne na oddziaływanie niskiej temperatury czynnika chłodniczego i być odporne na uderzenia w temperaturze użytego czynnika chłodzącego. Jeżeli stosowany jest suchy lód, to opakowanie zewnętrzne powinno umożliwiać uwalnianie gazowego ditlenku węgla.

P801

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P801

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla nowych lub zużytych akumulatorów (baterii) zaklasyfikowanych do UN 2794, 2795 i 3028.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 z wyjątkiem 4.1.1.3, i 4.1.3:

(1)	Sztywne opakowania zewnętrzne;
(2)	Kosze drewniane;
(3)	Palety.

Wymagania dodatkowe:

1.	Akumulatory powinny być zabezpieczone przed zwarciem.
2.	Akumulatory spiętrzone powinny być odpowiednio zabezpieczone w warstwach oddzielonych od siebie materiałem nieprzewodzącym.
3.	Końcówki akumulatorów nie powinny być obciążane ciężarem wyżej leżących akumulatorów.
4.	Akumulatory powinny być zapakowane lub zabezpieczone przed przypadkowym przemieszczaniem. Stosowany materiał amortyzujący powinien być obojętny.

P801a

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P801a

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla zużytych akumulatorów zaklasyfikowanych do UN 2794, 2795, 2800 i 3028.

Do przewozu akumulatorów dopuszcza się skrzynie ze stali nierdzewnej lub sztywnego tworzywa sztucznego o pojemności do 1m³ pod warunkiem, że spełniają następujące wymagania:

(1)	Skrzynie do akumulatorów powinny być odporne na korozję wywoływaną przez materiały zawarte w akumulatorach.
(2)	W normalnych warunkach przewozu nie powinien następować jakikolwiek wyciek ze skrzyń do akumulatorów. Do wewnątrz skrzyni nie powinien również przenikać żaden materiał (np. woda). Na powierzchni zewnętrznej skrzyń nie powinny znajdować się jakiekolwiek niebezpieczne pozostałości materiałów żrących znajdujących się w akumulatorach.
(3)	Akumulatory nie powinny być ładowane do skrzyń na wysokość wyższą niż ściany skrzyń.
(4)	W skrzyniach do akumulatorów nie mogą być umieszczane akumulatory z zawartością lub inne materiały niebezpieczne, mogące wzajemnie ze sobą niebezpiecznie reagować.

(5)	Skrzynie do akumulatorów powinny być:
	a)	przykryte; lub
	b)	przewożone w wagonach zamkniętych lub wagonach z przykryciem lub też kontenerach zamkniętych lub kontenerach z przykryciem.

P802

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P802

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)	Opakowania kombinowane:
	opakowania zewnętrzne:	1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G lub 4H2;
	maksymalna masa netto:	75 kg.
	opakowania wewnętrzne	szkło lub tworzywo sztuczne; maksymalna pojemność: 10 litrów.
(2)	Opakowania kombinowane:
	opakowania zewnętrzne:	1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G lub 4H2;
	maksymalna masa netto:	125 kg.
	opakowania wewnętrzne	metalowe; maksymalna pojemność: 40 litrów.

(3)	Opakowania złożone: naczynie szklane w bębnie stalowym, aluminiowym, ze sklejki lub ze sztywnego tworzywa sztucznego (6PA1, 6PB1, 6PD1 lub 6PH2) lub w koszu lub skrzyni drewnianej, stalowej lub aluminiowej lub w koszu wiklinowym (6PA2, 6PB2, 6PC, 6PD2); maksymalna pojemność 60 litrów.
(4)	Bębny ze stali (1A1) maksymalna pojemność: 250 kg.
(5)	Naczynia ciśnieniowe mogą być używane pod warunkiem, że będą spełnione przepisy ogólne pod 4.1.3.6.

P803

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P803

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 2028.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)	Bębny (1A2, 1B2, 1N2, 1H2, 1D, 1G);
(2)	Skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G lub 4H2);

Maksymalna masa netto: 75 kg.

Przedmioty powinny być zapakowane pojedynczo i oddzielone od siebie przegrodami, opakowaniami wewnętrznymi lub materiałem amortyzującym, w celu zapobieżenia ich przypadkowemu rozładowaniu w normalnych warunkach przewozu.

P804

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P804

Instrukcja ma zastosowanie do UN 1744.

Dopuszczone są następujące opakowania pod warunkiem, że spełnione są przepisy ogólne podane w 4.1.1 i 4.1.3 a opakowania są hermetycznie zamknięte:

(1)	opakowania kombinowane o maksymalnej masie brutto 25 kg, składające się z:
	-	jednego lub więcej wewnętrznych opakowań szklanych o maksymalnej pojemności 1,3 litra każde i napełnianych w stopniu maksymalnie 90% ich pojemności. Zamknięcia każdego opakowania powinny być zablokowane w sposób zapobiegający jego otwarciu lub poluzowaniu na skutek uderzeń lub wibracji podczas przewozu, pojedynczo zapakowanych do:
	-	naczyń metalowych lub ze sztywnego tworzywa sztucznego wraz z materiałem amortyzującym i materiałem absorbującym w ilości wystarczającej do wchłonięcia całej zawartości szklanego opakowania wewnętrznego, następnie pakowanych do:
	-	opakowań zewnętrznych 1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G lub 4H2.

(2)

opakowania kombinowane zawierające opakowania wewnętrzne metalowe lub z polifluorowinylidenu (PVDF), 0 pojemności nieprzekraczającej 5 litrów, pakowane pojedynczo z dostateczną ilością materiału absorbującego wystarczającego do wchłonięcia zawartości, oraz obojętnego materiału amortyzującego, w opakowania zewnętrzne 1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G lub 4H2 o maksymalnej masie brutto 75 kg. Opakowania wewnętrzne nie powinny być napełnione powyżej 90% ich pojemności. Zamknięcia każdego opakowania powinny być zablokowane w sposób zapobiegający ich otwarciu lub poluzowaniu na skutek uderzeń lub wibracji podczas przewozu.

(3)	opakowania zawierające:
	Opakowania zewnętrzne:
	Bębny stalowe lub z tworzywa sztucznego (1A1, 1A2, 1H1 lub 1H2), badane zgodnie z wymaganiami podanymi pod 6.1.5 z masą odpowiednią do masy zestawionej sztuki przesyłki, albo jako opakowanie przeznaczone do umieszczania w nim opakowań wewnętrznych lub jako opakowanie pojedyncze przeznaczone do materiałów stałych i ciekłych oraz odpowiednio oznakowane.
	Opakowania wewnętrzne:
	Bębny i opakowania złożone (1A1, 1В1, 1N1, 1H1, lub 6HA1) spełniające wymagania działu 6.1 dla opakowań pojedynczych podlegają następującym warunkom:
	a)	hydrauliczna próba ciśnieniowa powinna być przeprowadzona przy zastosowaniu ciśnienia o wartości co najmniej 300 kPa (3 bar) (nadciśnienie);
	b)	badania szczelności prototypu i w czasie produkcji powinny być przeprowadzane przy ciśnieniu 30 kPa (0,3 bar);
	c)	powinny być oddzielone ze wszystkich stron od bębna zewnętrznego za pomocą obojętnego materiału amortyzującego uderzenia;
	d)	ich pojemność nie powinna być większa niż 125 litrów;
	e)	zamknięcia powinny być gwintowane, przy czym:
		(i)	powinny być one zablokowane w sposób zapobiegający ich odkręceniu lub poluzowaniu wskutek uderzeń lub wibracji podczas przewozu; oraz
		(ii)	powinny być zaopatrzone w uszczelnienie;
	f)	opakowania zewnętrzne i wewnętrzne powinny być poddawane okresowym oględzinom wewnętrznym i badaniom szczelności zgodnie z b), nie rzadziej niż co 2,5 roku; oraz
	g)	opakowania zewnętrzne i wewnętrzne powinny być zaopatrzone w dobrze widoczne i trwałe oznakowanie zawierające następujące dane:
		(iii)	datę (miesiąc, rok) badania odbiorczego oraz ostatniego badania okresowego i oględzin opakowania wewnętrznego, oraz
		(iv)	nazwisko lub zatwierdzony symbol rzeczoznawcy, który przeprowadził badania i oględziny;

(4)	Naczynia ciśnieniowe mogą być stosowane pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych w 4.1.3.6, przy czym:
	a)	powinny być poddane badaniom odbiorczym i badaniom okresowym co 10 lat przy ciśnieniu nie niższym niż 1 MPa (10 bar) (nadciśnienie);
	b)	powinny być poddane badaniom okresowym w zakresie oględzin wewnętrznych i prób szczelności nie rzadziej niż co 2,5 roku;
	c)	nie mogą wyposażone w żadne urządzenie obniżające ciśnienie;
	d)	każde naczynie ciśnieniowe powinno być zamknięte korkiem lub zaworem wyposażonym w drugi urządzenie zamykające; oraz
	e)	materiały zastosowane do budowy naczyń ciśnieniowych, zaworów, korków, kołpaków i uszczelek powinny być wzajemnie zgodne i zgodne z zawartością.

P 900

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P 900

(Zarezerwowane)

P901

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P901

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3316.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

	bębny (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 1N1, 1N2, 1H1, 1H2, 1D, 1G);
	skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
	kanistry (3A1, 3A2, 3B1, 3B2, 3H1, 3H2).

Opakowania powinny spełniać wymagania badań zgodne z grupą pakowania przyporządkowaną do całego zestawu testowego (patrz 3.3.1 przepis specjalny 251).

Maksymalna ilość materiałów niebezpiecznych na opakowanie zewnętrzne nie powinna przekraczać 10 kg, przy czym nie uwzględnia się masy ditlenku węgla stałego (suchy lód), używanego jako czynnik chłodzący.

Wymagania dodatkowe:

Materiały niebezpieczne w zestawach powinny być pakowane w opakowania wewnętrzne, których pojemność lub masa nie powinna przekraczać 250 ml lub 250 g i powinny być zabezpieczone przed działaniem innych materiałów w zestawie.

P902

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P902

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3268.

Przedmioty opakowane:

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

	bębny (1A2, 1B2, 1N2, 1H2, 1D, 1G);
	skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
	kanistry (3A2, 3B2, 3H2).

Opakowania powinny spełniać wymagania badań dla grupy pakowania III.

Opakowanie powinny być tak zaprojektowane i wyprodukowane, aby uniemożliwić przemieszczanie się przedmiotów lub niezamierzone zadziałanie w normalnych warunkach przewozu.

Przedmioty nieopakowane:

Przedmioty mogą być również przewożone niezapakowane w przeznaczonych do tego urządzeniach, wagonach lub kontenerach, jeżeli przewóz odbywa się z miejsca produkcji do miejsca montażu.

Wymagania dodatkowe:

Naczynia ciśnieniowe powinny odpowiadać przepisom władz właściwych, odpowiednich dla znajdujących się w nich materiałów.

P903

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P903

Instrukcja ma zastosowanie dla UN 3090, 3091, 3480 i 3481.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3:

1)	Dla ogniw i akumulatorów:
	bębny (1A2, 1B2, 1N2, 1H2, 1D, 1G);
	skrzynie (4A, 4B, 4N, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1, 4H2);
	kanistry (3A2, 3B2, 3H2).
	Ogniwa lub akumulatory powinny być pakowane w opakowania w taki sposób, aby ogniwa lub akumulatory były chronione przed uszkodzeniem spowodowanym przez przemieszczanie się ogniw lub akumulatorów w opakowaniu lub przez wkładanie ogniw lub akumulatorów do opakowania.
	Opakowania powinny spełniać wymagania badań dla grupy pakowania II.

2)	Dodatkowo dla ogniw lub akumulatorów o masie brutto co najmniej 12 kg z obudową odporną i wytrzymałą na przebicie oraz dla zestawów takich ogniw lub akumulatorów:
	a)	mocne opakowania zewnętrzne, w osłonach zabezpieczających (np. całkowicie zamkniętych lub listwowanych drewnem klatkach); lub
	b)	palety lub inne urządzenia manipulacyjne.
	Ogniwa lub akumulatory powinny być chronione przez niezamierzonym przemieszczeniem, a końcówki nie powinny być obciążone ciężarem innych elementów.
	Opakowania nie muszą spełniać wymagań 4.1.1.3.

3)	Dla ogniw lub akumulatorów pakowanych razem z wyposażeniem:
	Opakowania spełniające wymagania ustępu 1) tej instrukcji pakowania, jeżeli umieszczane są razem z wyposażeniem w opakowaniu zewnętrznym; lub
	Opakowania całkowicie obejmujące ogniwa lub akumulatory, jeżeli umieszczane są razem w wyposażeniem w opakowaniach spełniających wymagania ustępu 1) tej instrukcji pakowania.
	Wyposażenie powinno być zabezpieczone przed przemieszczaniem się w opakowaniu zewnętrznym.
	Dla celów niniejszej instrukcji "wyposażenie" oznacza urządzenia wymagające litowo-metalowych lub litowo-jonowych ogniw lub akumulatorów, z którymi są pakowane dla ich działania.
4)	Dla ogniw lub akumulatorów zawartych w wyposażeniu:
	Mocne opakowania zewnętrzne zbudowane z odpowiedniego materiału i mające odpowiednią wytrzymałość i budowę w odniesieniu do ich pojemności i zamierzonego użycia. Powinny być zbudowane w taki sposób, aby zapobiec niezamierzonemu zadziałaniu podczas przewozu. Opakowania nie muszą spełniać wymagań 4.1.1.3.
	Duże wyposażenie może być nadawane do przewozu niezapakowane lub na paletach, jeżeli ogniwa lub akumulatory są wystarczająco chronione przez wyposażenie, jeżeli są w nim zawarte.
	Elementy czasowo aktywne w czasie przewozu, takie jak znaczniki RFID, zegary i wskaźniki temperatury, niezdolne do wytworzenia niebezpiecznej ilości ciepła, mogą być przewożone w mocnych opakowaniach zewnętrznych.

Wymagania dodatkowe:

Ogniwa lub akumulatory powinny być zabezpieczone przed zwarciem.

P903a

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P903a

Instrukcja ma zastosowanie do zużytych ogniw i akumulatorów należących do UN 3090, 3091, 3480 i 3481.

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania spełniające wymagania wytrzymałościowe dla grupy pakowania II.

Opakowania niedopuszczone mogą być dozwolone, pod warunkiem że:

-	spełniają przepisy ogólne podane pod 4.1.1 z wyjątkiem 4.1.1.3, i 4.1.3;
-	ogniwa i akumulatory są tak pakowane i spiętrzane, aby nie stwarzać zagrożenia zwarciem;
-	sztuki przesyłki nie powinny być cięższe niż 30 kg.

Wymagania dodatkowe:

Akumulatory powinny być zabezpieczone przed zwarciem.

P903b

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P903b

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie do zużytych ogniw i akumulatorów należących do UN 3090, 3091, 3480 i 3481

Zużyte ogniwa i akumulatory litowe o masie brutto nie większej niż 500 g, zbierane w celu likwidacji, mogą być bez indywidualnej ochrony przewożone osobno lub razem z innymi akumulatorami niezawierającymi litu, pod następującymi warunkami:

(1)	w beczkach 1H2 lub skrzyniach 4H2, odpowiadających wymaganiom wytrzymałościowym dla materiałów stałych grupy pakowania II;

(2)	w bębnach 1A2 lub skrzyniach 4A wyposażonych w worek z polietylenu i odpowiadających wymaganiom wytrzymałościowym dla materiałów stałych grupy pakowania II. Worek z polietylenu powinien:
	-	posiadać odporność na uderzenia przynajmniej 480 g zarówno w płaszczyźnie równoległej, jak i prostopadłej do długości worka;
	-	posiadać minimalną grubość 500 µm z opornością elektryczną większą od 10 MΩ i wielkością wchłaniania wody powyżej 24 godzin w temperaturze 25 °C mniejszą od 0,01%;
	-	być zamknięty; oraz
	-	może być użyty tylko jeden raz;

(3)	w paletach zbiorczych z materiału nie przewodzącego z masą brutto nie większą niż 30 kg, odpowiadających przepisom ogólnym podrozdziałów 4.1.1.1, 4.1.1.2 i 4.1.1.5 do 4.1.1.8.

Wymagania dodatkowe:

Pusta przestrzeń opakowania powinna być wypełniona materiałem amortyzującym. Materiał amortyzujący może być pominięty, jeżeli opakowanie jest całkowicie wyposażone w worek z polietylenu i worek ten jest zamknięty. Opakowania szczelnie zamknięte powinny być wyposażone w urządzenie odpowietrzające zgodnie z podrozdziałem 4.1.1.8. Urządzenie odpowietrzające powinno być tak zaprojektowane, aby nadciśnienie spowodowane przez gazy nie przekraczało 10 kPa.

P904

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P904

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3245.

Dopuszcza się następujące opakowania:

(1)

Opakowania odpowiadające przepisom 4.1.1.1, 4.1.1.2, 4.1.1.4, 4.1.1.8 i 4.1.3 i tak zaprojektowane, aby odpowiadały przepisom 6.1.4. Używa się opakowań zewnętrznych wykonanych z odpowiedniego materiału o wystarczającej wytrzymałości i zaprojektowanych o pojemności opakowania odpowiednio do przeznaczenia. Jeżeli ta instrukcja pakowania będzie używana dla przewozu opakowań wewnętrznych opakowań złożonych, to opakowanie powinno być tak zaprojektowane i zbudowane, aby zminimalizować niezamierzone opróżnienie w normalnych warunkach przewozu.

(2)	Opakowania, które nie muszą odpowiadać przepisom badań opakowań podanych w części 6, ale odpowiadają następującym przepisom:
	a)	opakowanie wewnętrzne składające się z:
		(i)	wodoszczelnego(-ych) naczynia(-ń) pierwotnego(-ych) i opakowania wtórnego, przy czym naczynie(-nia) pierwotne lub opakowanie wtórne powinno(-y) być wodoszczelne dla materiałów ciekłych lub pyłoszczelne dla materiałów stałych;
		(ii)	materiału absorbującego, umieszczonego pomiędzy naczyniem(-ami) pierwotnym(-i) a opakowaniem wtórnym, w przypadku materiałów ciekłych. Materiał absorbujący powinien być w wystarczającej ilości dla wchłonięcia całej zawartości naczynia(-ń) pierwotnego(-ych), tak aby wyciek materiału ciekłego nie prowadził do pogorszenia właściwości materiału amortyzującego lub opakowania zewnętrznego.
		(iii)	jeżeli kilka kruchych naczyń pierwotnych jest umieszczonych w pojedynczym opakowaniu wtórnym, to powinny być one albo zapakowane pojedynczo albo tak wzajemnie rozdzielone, aby uniknąć wzajemnego kontaktu;
	b)	opakowanie zewnętrzne powinno być wystarczająco wytrzymałe z uwagi na jego pojemność, masę i przewidywany sposób użycia, a jego najmniejszy wymiar zewnętrzny powinien wynosić minimum100 mm.

Dla przewozu niżej podany znak nanosi się na zewnętrzną powierzchnię opakowania zewnętrznego, na kontrastującym tle i powinien być on dobrze widoczny i czytelny. Znak powinien mieć kształt rombu o wymiarze boku minimum 50 mm; linia powinna mieć minimum 2 mm szerokości, a litery i cyfry powinny mieć wysokość minimum 6 mm.

wzór

Przepisy dodatkowe

Lód, suchy lód i ciekły azot

Jeżeli suchy lód lub ciekły azot używany jest jako chłodziwo, to należy przestrzegać wymagań 5.5.3. Jeżeli będzie używany lód, to powinien być umieszczony na zewnątrz opakowania wtórnego, w opakowaniu zewnętrznym lub w opakowaniu zbiorczym. Należy przewidzieć uchwyty wewnętrzne, aby opakowanie wtórne pozostało w niezmienionym położeniu. Jeżeli używany jest lód, to opakowanie zewnętrzne lub opakowanie zbiorcze powinno być wodoszczelne.

P905

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P905

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 2990 i 3072.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1 i 4.1.3, z wyjątkiem opakowań, które nie muszą spełniać wymogów zawartych w części 6.

Jeżeli środki ratownicze są tak skonstruowane, że służą do wbudowania lub są umieszczane w zewnętrznych sztywnych opakowaniach wodoszczelnych (podobnych jak dla tratw ratunkowych), to mogą być one przewożone nieopakowane.

Wymagania dodatkowe:

1.	Wszystkie materiały i przedmioty niebezpieczne traktowane jako urządzenie wraz z wyposażeniem, powinny być zabezpieczone przed przypadkowym przemieszczeniem, a ponadto:
	a)	urządzenia sygnalizacyjne klasy 1 powinny być zapakowane w opakowania wewnętrzne z tworzywa sztucznego lub tektury;
	b)	niepalne i nietrujące gazy powinny być zawarte w butlach, dopuszczonych przez władzę właściwą, które mogą być połączone z urządzeniem;
	c)	baterie (akumulatory) (klasy 8) i baterie litowe (klasa 9) powinny być rozłączone lub odizolowane elektrycznie i zabezpieczone przed wyciekiem; a
	d)	małe ilości innych materiałów niebezpiecznych (np. klas 3, 4.1 i 5.2) powinny być pakowane w mocne opakowania wewnętrzne.

2.	Przygotowanie do przewozu i pakowanie powinno obejmować przestrzeganie przepisów zapobiegających przypadkowemu nadmuchaniu wyposażenia.

P906

INSTRUKCJA PAKOWANIA

P906

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 2315, 3151, 3152 i 3432.

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)	W odniesieniu do materiałów ciekłych i stałych, które zawierają lub są zanieczyszczone PCB lub polichlorowcowanymi bifenylami lub terfenylami:
	opakowania powinny odpowiadać odpowiednio instrukcjom pakowania P001 lub P002;
(2)	W odniesieniu do transformatorów i kondensatorów oraz innych urządzeń:
	szczelne opakowania zdolne do pomieszczenia, oprócz urządzeń, co najmniej 1,25-krotną objętość zawartych w nich płynnych PCB lub polichlorowcowanych bifenyli lub terfenyli. Opakowania powinny zawierać dostateczną ilość materiału absorbującego, wystarczającą do wchłonięcia co najmniej 1,1-krotności objętości cieczy znajdującej się w urządzeniu. Transformatory i kondensatory powinny być przewożone w szczelnych opakowaniach metalowych zdolnych do pomieszczenia oprócz transformatorów lub kondensatorów co najmniej 1,25-krotność objętości zawartej w nich cieczy.

Niezależnie do wyżej wymienionych przepisów materiały ciekłe i stałe opakowane niezgodnie z instrukcją pakowania P001 i P002, jak również nieopakowane transformatory i kondensatory, mogą być przewożone w środkach transportowych, wyposażonych w szczelną wannę metalową o wysokości co najmniej 800 mm, zawierającą dostateczną ilość obojętnego materiału absorbującego, mogącego wchłonąć co najmniej 1,1-krotność objętości uwolnionej cieczy.

Wymagania dodatkowe:

Powinny być podejmowane odpowiednie przedsięwzięcia dla uszczelnienia transformatorów i kondensatorów, aby w normalnych warunkach przewozu zapobiec wyciekom.

R001

INSTRUKCJA PAKOWANIA

R001

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania metalowe lekkie	Maksymalna pojemność / maksymalna masa netto (patrz 4.1.3.3)
	grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
stal wieko niezdejmowalne (0A1)	Niedozwolone	40 l /50 kg	40 l / 50 kg
stal wieko zdejmowalne (0A2)*)	Niedozwolone	40 l /50 kg	40 l / 50 kg

^*) niedopuszczone dla UN 1261 NITROMETAN

Uwagi	1.	Niniejsza instrukcja ma zastosowanie do materiałów stałych i ciekłych (pod warunkiem, że typ został odpowiednio zbadany i oznakowany).
	2.	Dla wszystkich materiałów klasy 3, grupa pakowania II, opakowania te mogą być stosowane tylko do materiałów niestwarzających zagrożenia dodatkowego i mających prężność pary nie większą niż 110 kPa w 50 °C, jak również dla pestycydów słabo trujących klasy 3, grupy pakowania II.

4.1.4.2 Instrukcje pakowania dla używania DPPL

DPPL01

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC01

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3:

DPPL metalowe (31A, 31B i 31N).

Specjalne przepisy pakowania, specyficzne dla RID i ADR

BB 1	Dla UN 1310, otwory naczyń dla tego materiału powinny być szczelnie zamykane za pomocą dwóch następujących po sobie urządzeń, z których jedno powinno być zamykane za pomocą zamknięcia gwintowanego lub mocowane w sposób równoważny.

DPPL02

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC02

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3:

(1)	DPPL metalowe (31A, 31В i 31N);
(2)	DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego (31H1 i 31H2);
(3)	DPPL złożone (31HZ1).

Specjalne przepisy pakowania:

B5	Dla UN 1791, 2014, 2894 i 3149 należy stosować DPPL wyposażone w urządzenia pozwalające na odpowietrzanie podczas przewozu. Wlot do urządzenia odpowietrzającego powinien znajdować się w fazie gazowej DPPL przy maksymalnym stopniu napełnienia podczas przewozu.
B7	Dla UN 1222 i 1865 nie są dopuszczone DPPL o pojemności powyżej 450 litrów, ze względu na możliwość wybuchu materiałów przy przewozie w dużych objętościach.
B8	Materiał ten w czystej postaci nie powinien być przewożony w DPPL, jeżeli wiadomo, że ma prężność pary większą niż 110 kPa w 50 °C lub większą niż 130 kPa w 55 °C.
B15	Dla UN 2031 o zawartości większej niż 55% kwasu azotowego, dopuszczalne używanie DPPL z tworzywa sztucznego sztywnego i DPPL złożonego z naczyniem wewnętrznym z tworzywa sztucznego sztywnego, powinno wynosić 2 lata od daty wyprodukowania.

Specjalne przepisy pakowania, specyficzne dla RID i ADR

BB2	Dla UN 1203, niezależnie od przepisu specjalnego 534 (patrz 3.3.1), mogą być używane DPPL tylko wtedy, jeżeli rzeczywiste ciśnienie pary w 50 °C wynosi maksimum 110 kPa lub w 55 °C wynosi maksimum 130 kPa.

DPPL03

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC03

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3:

(1)	DPPL metalowe (31А, 31B i 31N);
(2)	DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego (31H1 i 31H2);
(3)	DPPL złożone (31HZ1, 31HA2, 31HB2, 31HN2, 31HD2 i 31HH2).

Specjalne przepisy pakowania:

B8	Materiał ten w czystej postaci nie powinien być przewożony w DPPL, jeżeli wiadomo, że ma prężność pary równą lub mniejszą niż 110 kPa w 50 °C lub 130 kPa w 55 °C.

DPPL04

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC04

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3:

DPPL metalowe (11A, 11B, 11N, 21А, 21B i 21N);

DPPL05

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC05

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3:

(1)	DPPL metalowe (11A, 11B, 1N, 21А, 21B i 21N);
(2)	DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego (11H1, 11H2, 21H1 i 21H2);
(3)	DPPL złożone (11HZ1 i 21HZ1).

DPPL06

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC06

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3:

(1)	DPPL metalowe (11A, 11B, 1N, 21А, 21В i 21N);
(2)	DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego (11H1, 11H2, 21H1 i 21H2);
(3)	DPPL złożone (11HZ1, 11HZ2, 21HZ1 i 21HZ2).

Wymaganie dodatkowe:

Jeżeli materiał stały może podczas przewozu przejść w stan ciekły, to patrz 4.1.3.4.

Specjalne przepisy pakowania:

B12	Dla UN 2907 opakowania powinny spełniać wymagania wytrzymałościowe dla grupy pakowania II. DPPL, które odpowiadają kryteriom dla grupy pakowania I, nie mogą być stosowane.

DPPL07

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC07

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3:

(1)	DPPL metalowe (11A, 11B, 1N, 21A, 21B i 21N);
(2)	DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego (11H1, 11H2, 21H1 i 21H2);
(3)	DPPL złożone (11HZ1, 11HZ2, 21HZ1 i 21HZ2);
(4)	DPPL drewniane (11С, 11D, 11F).

Wymagania dodatkowe:

1.	Jeżeli materiał stały może podczas przewozu przejść w stan ciekły, to patrz 4.1.3.4.
2.	Wykładziny DPPL drewnianego powinny być pyłoszczelne.

DPPL08

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC08

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3:

(1)	DPPL metalowe (11A, 11B, 1N, 21A, 21B i 21N);
(2)	DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego (11H1, 11H2, 21H1 i 21H2);
(3)	DPPL złożone (11HZ1, 11HZ2, 21HZ1, 21HZ2);
(4)	DPPL tekturowe (11G);
(5)	DPPL drewniane (11С, 11D i 11F);
(6)	DPPL elastyczne (13H1, 13H2, 13H3, 13H4, 13H5, 13L1, 13L2, 13L3, 13L4, 13M1 i 13M2)

Wymagania dodatkowe:

Jeżeli materiał stały może podczas przewozu przejść w stan ciekły, to patrz 4.1.3.4.

Specjalne przepisy pakowania:

B3	DPPL elastyczne powinny być pyłoszczelne i wodoodporne lub powinny być wyposażone w wykładziny pyłoszczelne i wodoodporne.
B4	DPPL elastyczne, tekturowe lub drewniane powinny być pyłoszczelne i wodoodporne lub powinny być wyposażone w wykładziny pyłoszczelne i wodoodporne.
B6	Dla UN 1363, 1364, 1365, 1386, 1408, 1841, 2211, 2217, 2793 i 3314, DPPL nie muszą spełniać wymagań dotyczących badań podanych w dziale 6.5.
B13	Dla UN 1748, 2208, 2880, 3485, 3486 i 3487, zgodnie z IMDG przewóz morski w DPPL nie jest dopuszczony.

DPPL99

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC99

Mogą być stosowane tylko DPPL dopuszczone dla tych towarów przez władzę właściwą. Kopia dopuszczenia władzy właściwej powinna towarzyszyć każdej przesyłce lub dokument przewozowy powinien zawierać informację, że opakowanie zostało dopuszczone przez władzę właściwą.

DPPL100

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC100

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 0082, 0241, 0331 i 0332.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3 i przepisy specjalne podane pod 4.1.5:

(1)	DPPL metalowe (11A, 11B, 1N, 21A, 21B, 21N, 31A, 31B i 31N);
(2)	DPPL elastyczne (13H2, 13H3, 13H4, 13L2, 13L3, 13L4, i 13M2)
(3)	DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego (11H1, 11H2, 21H1, 21H2, 31H1 i 31H2);
(4)	DPPL złożone (11HZ1, 11HZ2, 21HZ1, 21HZ2, 31HZ1 i 31HZ2);

Wymagania dodatkowe:

1.	DPPL powinny być stosowane tylko do materiałów swobodnie płynących.
2.	DPPL elastyczne powinny być stosowane tylko do materiałów stałych.

Specjalne przepisy pakowania:

B9

Dla UN 0082 niniejsza instrukcja pakowania może być stosowana tylko wówczas, jeżeli materiały są mieszaninami azotanu amonu lub innych azotanów nieorganicznych z innymi materiałami zapalnymi, które nie są składnikami wybuchowymi. Takie materiały wybuchowe nie powinny zawierać nitrogliceryny, podobnych ciekłych azotanów organicznych lub chloranów. DPPL metalowe nie są dopuszczone.

B10

Dla UN 0082 niniejsza instrukcja pakowania może być stosowana tylko w odniesieniu do materiałów, których składnikiem podstawowym jest woda i w wysokich stężeniach azotan amonu lub inne materiały utleniające, które częściowo lub całkowicie są w roztworze. Innymi składnikami mogą być węglowodory i proszek aluminiowy, ale nie powinny to być nitropochodne, takie jak trinitrotoluen. DPPL metalowe nie są dopuszczone.

DPPL520

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC520

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie do nadtlenków organicznych i materiałów samoreaktywnych typu F.

DPPL wymienione poniżej dopuszcza się do pakowania niżej wymienionych formulacji, pod warunkiem, że spełniają postanowienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1, 4.1.2 i 4.1.3 i przepisy specjalne podane pod 4.1.7.2.

W odniesieniu do formulacji niewymienionych poniżej, mogą być stosowane tylko te DPPL, które zostały dopuszczone przez władzę właściwą (patrz 4.1.7.2.2).

Nr UN	Nadtlenek organiczny	Typ DPPL	Maksymalna ilość (l/kg)
3109	NADTLENEK ORGANICZNY TYP F CIEKŁY
	WODORONADTLENEK tert-BUTYLU zawierający maksymalnie 72% wody	31A	1250
	NADOCTAN tert-BUTYLU	31A	1250
	o stężeniu maksymalnie 32%, w rozcieńczalniku typu A	31HA1	1000
	NADBENZOESAN tert-BUTYLU, najwyżej 32% w rozcieńczalniku typu A	31A	1250
	tert-BUTYLO-3,5,5-TRIMETYLONADHEKSANIAN	31A	1250
	o stężeniu maksymalnie 32%, w rozcieńczalniku typu A	31HA1	1000
	WODORONADTLENEK KUMENU o stężeniu maksymalnie 90%, w rozcieńczalniku typu A	31HA1	1250
	NADTLENEK DIBENZOILU o stężeniu maksymalnie 42%, jako dyspersja stabilna w wodzie	31H1	1000
	NADTLENEK DI-tert- BUTYLU	31A	1250
	o stężeniu maksymalnie 52%, w rozcieńczalniku typu A	31HA1	1000
	1,1-DI-(tert-NADTLENOBUTYLU)-CYKLOHEKSAN najwyżej 37% w rozcieńczalniku typu A	31A	1250
	1,1-DI-(tert-BUTYLONADTLENO)-CYKLOHEKSAN o stężeniu maksymalnie 42%, w rozcieńczalniku typu A	31H1	1000
	NADTLENEK DILAUROILU o stężeniu maksymalnie 42%, jako dyspersja stabilna w wodzie	31HA1	1000
	WODORONADTLENEK IZOPROPYLOKUMYLU o stężeniu maksymalnie 72%, w rozcieńczalniku typu A	31HA1	1250
	WODORONADTLENEK p-MENTYLU o stężeniu maksymalnie 72%, w rozcieńczalniku typu A	31HA1	1250
	KWAS NADOCTOWY STABILIZOWANY o stężeniu maksymalnie 17%	31H1	1500
		31H2	1500
		31HA1	1500
		31A	1500
3110	NADTLENEK ORGANICZNY TYP F STAŁY
	NADTLENEK DIKUMYLU	31A	2000
		31H1
		31HA1

Wymagania dodatkowe:

1.

DPPL powinny być wyposażone w urządzenia do odpowietrzania podczas przewozu. Wlot urządzenia do odpowietrzania powinien znajdować się w fazie gazowej DPPL, przy maksymalnym stopniu napełnienia podczas przewozu.

2.

W celu zapobiegnięcia wybuchowemu rozerwaniu DPPL metalowych lub DPPL złożonych z pełną obudową metalową, urządzenia obniżające ciśnienie powinny być tak zaprojektowane, aby umożliwić uwalnianie wszystkich produktów rozkładu i pary wydzielających się podczas samoprzyspieszającego się rozkładu lub przy oddziaływaniu ognia przez okres co najmniej 1 godziny, obliczone za pomocą wzoru podanego pod 4.2.1.13.8 lub 6.8.4, przepis specjalny TE12.

DPPL620

INSTRUKCJA PAKOWANIA

IBC620

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3291.

Dopuszcza się następujące opakowania, pod warunkiem spełnienia przepisów ogólnych podanych pod 4.1.1. za wyjątkiem 4.1.1.15, oraz 4.1.2 i 4.1.3:

DPPL sztywne, szczelne, zgodne z wymaganiami wytrzymałościowymi dla grupy pakowania II.

Wymagania dodatkowe:

1.	Powinna być zastosowana dostateczna ilość materiału absorbującego do wchłonięcia całej ilości materiału ciekłego znajdującego się w DPPL.
2.	DPPL powinny zatrzymywać materiały ciekłe.
3.	DPPL przeznaczone do przewozu przedmiotów ostrych, takich jak potłuczone szkło i igły, powinny być odporne na przebicie.

4.1.4.3 Instrukcje pakowania dla używania opakowań dużych

LP01

INSTRUKCJA PAKOWANIA (materiały ciekłe)

LP01

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania wewnętrzne	Duże opakowania zewnętrzne	grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
Szkło 10 l	stal (50A),	Niedozwolone	Niedozwolone	Maksymalna pojemność: 3m3
Tworzywo sztuczne 30 l	aluminium (50B),
Metal 40 l	metal inny niż stal lub aluminium (50N),
	tworzywo sztuczne sztywne (50H),
	drewno zwykłe (50C),
	sklejka (50D),
	materiał drewnopochodny (50F),
	tektura, twarda (50G).

LP02

INSTRUKCJA PAKOWANIA (materiały stałe)

LP02

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania duże zewnętrzne	grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
Szkło 10 kg	stal (50A),	Niedozwolone	Niedozwolone	Maksymalna pojemność: i ч 3 m
Tworzywo sztuczneb) 50 kg	aluminium (50B),
	metal inny niż stal lub aluminium (50N),
Metal 50 kg	tworzywo sztuczne sztywne (50H),
Papiera), b) 50 kg	tworzywo sztuczne elastyczne (51H)c),
Tektura a), b) 50 kg	drewno zwykłe (50C),
	sklejka (50D),
	materiał drewnopochodny (50F),
	tektura, twarda (50G).

^a) Te opakowania wewnętrzne nie mogą być stosowane, jeżeli podczas przewozu materiały mogą przechodzić w stan ciekły.

^b) Te opakowania wewnętrzne powinny być pyłoszczelne.

^c) Używać tylko z elastycznym opakowaniem wewnętrznym.

Specjalne przepisy pakowania

L2	Dla UN 1950 POJEMNIKI AEROZOLOWE opakowanie duże powinno odpowiadać wymaganiom wytrzymałościowym dla grupy pakowania III. Opakowanie duże dla odpadów pojemników aerozolowych, przewożonych zgodnie z przepisem specjalnym 327, powinno ponadto być zaopatrzone w materiał mogący utrzymać każdą ilość materiału ciekłego, jaki może uwolnić się podczas przewozu, np. w materiał absorbujący.
L3	Uwaga: Dla UN 2208 i 3486, przewóz morski w opakowaniach dużych jest zabroniony.

LP99

INSTRUKCJA PAKOWANIA

LP99

Mogą być stosowane tylko opakowania duże, które zostały dopuszczone dla tych towarów przez władzę właściwą. Kopia dopuszczenia władzy właściwej powinna towarzyszyć każdej przesyłce lub dokument przewozowy powinien zawierać informację, że opakowanie zostało dopuszczone przez władzę właściwą.

LP101

INSTRUKCJA PAKOWANIA

LP101

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz przepisy specjalne podane pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Duże opakowania zewnętrzne
Niewymagane	Niewymagane	stal (50A),
		aluminium (50B),
		metal inny niż stal lub aluminium (50N),
		tworzywo sztuczne sztywne (50H),
		drewno zwykłe (50C),
		sklejka (50D),
		materiał drewnopochodny (50F),
		tektura twarda (50G).

Specjalne przepisy pakowania:

L1

Dla UN 0006, 0009, 0010, 0015, 0016, 0018, 0019, 0034, 0035, 0038, 0039, 0048, 0056, 0137, 0138, 0168, 0169, 0171, 0181, 0182, 0183, 0186, 0221, 0243, 0244, 0245, 0246, 0254, 0280, 0281, 0286, 0287, 0297, 0299, 0300, 0301, 0303, 0321, 0328, 0329, 0344, 0345, 0346, 0347, 0362, 0363, 0370, 0412, 0424, 0425, 0434, 0435, 0436, 0437, 0438, 0451, 0488 i 0502:

Duże i mocne przedmioty wybuchowe, przeznaczone zwykle do celów wojskowych, bez ich środków inicjujących lub z ich środkami inicjującymi, zawierającymi co najmniej dwa efektywne zabezpieczenia, mogą być przewożone nieopakowane. Jeżeli takie przedmioty mają ładunki napędzające lub są one samonapędzające, to ich systemy zapłonu powinny być zabezpieczone przed bodźcami występującymi w normalnych warunkach przewozu. Jeżeli wyniki serii badań 4 z przedmiotami nieopakowanymi są negatywne, to przedmioty te mogą być kierowane do przewozu nieopakowane. Takie nieopakowane przedmioty powinny być mocowane w podstawach lub umieszczane w koszach lub w innych urządzeniach ułatwiających manipulowanie.

LP102

INSTRUKCJA PAKOWANIA

LP102

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3 oraz przepisy specjalne podane pod 4.1.5:

Opakowania wewnętrzne	Opakowania pośrednie	Duże opakowania zewnętrzne
Worki	Niewymagane	stal (50A),
wodoodporne.		aluminium (50B),
Naczynia		metal inny niż stal lub aluminium (50N),
tektura,		tworzywo sztuczne, sztywne (50H),
metal,		drewno zwykłe (50C),
tworzywo sztuczne.		sklejka (50D),
drewno.		materiał drewnopochodny (50F),
Arkusze		tektura, twarda (50G).
tektura falista.
Tuby
tektura.

LP621

INSTRUKCJA PAKOWANIA

LP621

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3291.

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

(1)

W odniesieniu do odpadów szpitalnych umieszczonych w opakowaniach wewnętrznych: sztywne, szczelne, opakowania duże zgodnie z postanowieniami działu 6.6 dla materiałów stałych, spełniających wymagania wytrzymałościowe dla grupy pakowania II, pod warunkiem że zawierają dostateczną ilość materiału absorbującego do wchłonięcia całej znajdującej się tam uwolnionej cieczy, a duże opakowanie jest zdolne do zatrzymania cieczy.

(2)

W odniesieniu do sztuk przesyłki zawierających duże ilości materiałów ciekłych: opakowania duże, sztywne zgodne z postanowieniami działu 6.6, spełniających wymagania wytrzymałościowe dla grupy pakowania II, dla materiałów ciekłych.

Wymagania dodatkowe:

Opakowania duże przeznaczone do przewozu przedmiotów ostrych, takich jak potłuczone szkło i igły, powinny być odporne na przebicie i zatrzymywać ciecze zgodnie z warunkami badania wytrzymałości podanymi w dziale 6.6.

LP902

INSTRUKCJA PAKOWANIA

LP902

Niniejsza instrukcja ma zastosowanie dla UN 3268.

Przedmioty opakowane:

Dopuszcza się następujące opakowania, jeżeli spełnione będą przepisy ogólne podane pod 4.1.1 i 4.1.3:

Opakowania spełniające wymagania wytrzymałościowe dla grupy pakowania III. Opakowania te powinny być zaprojektowane i wyprodukowane w taki sposób, że będzie niemożliwe przemieszczanie się sztuk przesyłki i niezamierzone ich uwolnienie w normalnych warunkach przewozu.

Przedmioty nieopakowane:

Przedmioty mogą być również przewożone nieopakowane, w przeznaczonych do tego urządzeniach, wagonach lub kontenerach, jeżeli przewóz odbywa się z miejsca produkcji do miejsca montażu.

Wymagania dodatkowe:

Naczynie ciśnieniowe powinno odpowiadać przepisom władz właściwych, odpowiednich dla materiału znajdującego się w naczyniu ciśnieniowym.

4.1.4.4 (skreślony)

4.1.5 Przepisy specjalne pakowania dla materiałów klasy 1

4.1.5.1 Powinny być spełnione przepisy ogólne rozdziału 4.1.1.

4.1.5.2 Wszystkie opakowania dla materiałów klasy 1 powinny być zaprojektowane i zbudowane w taki sposób, że:

a) będą chronić materiały wybuchowe i przedmioty z materiałem wybuchowym, zapobiegać ich ulatnianiu lub wyciekowi lub wzrostowi zagrożenia od nieprzewidzianego zapłonu lub zainicjowania w normalnych warunkach przewozu, włączając w to dające się przewidzieć zmiany temperatury, wilgotności i ciśnienia;

b) manipulacje całkowitą sztuką przesyłki, w normalnych warunkach przewozu mogą odbywać się w sposób bezpieczny;

c) sztuki przesyłki będą wytrzymywały każde obciążenie, przez dające się przewidzieć spiętrzenie w trakcie transportu, bez zwiększenia zagrożenia pochodzącego od materiałów wybuchowych lub przedmiotów z materiałem wybuchowym, bez naruszenia przydatności opakowań do pakowania tych materiałów i bez odkształcenia sztuk przesyłki, w takim stopniu, że nastąpiłoby zmniejszenie ich wytrzymałości, albo doprowadziłoby to do niestabilności spiętrzonych sztuk przesyłek.

4.1.5.3 Wszystkie materiały wybuchowe i przedmioty z materiałem wybuchowym, przygotowane jak do przewozu, powinny być sklasyfikowane zgodnie z procedurami podanymi pod 2.2.1.

4.1.5.4 Materiały klasy 1 powinny być pakowane zgodnie z odpowiednią instrukcją pakowania wskazaną w dziale 3.2 tabela A kolumna 8 i opisaną w rozdziale 4.1.4.

4.1.5.5 Jeżeli przepisy RID nie przewidują inaczej, to opakowania, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, powinny odpowiadać przepisom działów 6.1, 6.5 lub 6.6 oraz przepisom badań dla grupy pakowania II.

4.1.5.6 Urządzenia zamykające opakowań zawierających materiały wybuchowe ciekłe powinny zapewniać podwójne zabezpieczenie przeciwko wyciekowi.

4.1.5.7 Urządzenia zamykające bębnów metalowych powinny posiadać właściwe uszczelnienie, jeżeli urządzenia zamykające są gwintowane, to należy zapobiec zanieczyszczeniu gwintu materiałem wybuchowym.

4.1.5.8 Materiały wybuchowe rozpuszczalne w wodzie powinny być pakowane do opakowań wodoodpornych. Opakowania do odczulonych lub flegmatyzowanych materiałów powinny być zamknięte w taki sposób, aby zapobiec zmianom stężenia w czasie przewozu.

4.1.5.9 (zarezerwowany)

4.1.5.10 Gwoździe, skoble, zszywki klamrowe i inne urządzenia zamykające z metali, bez powłoki ochronnej, nie powinny przenikać do wnętrza opakowania zewnętrznego, chyba że materiały wybuchowe lub przedmioty z materiałem wybuchowym są skutecznie zabezpieczone (przez opakowanie wewnętrzne) przed kontaktem z metalem.

4.1.5.11 Opakowania wewnętrzne, przekładki i materiały amortyzujące, a także sposób rozmieszczenia materiałów wybuchowych lub przedmiotów z materiałem wybuchowym w sztukach przesyłki, powinny być takie, aby materiały wybuchowe w normalnych warunkach przewozu nie mogły się rozsypać w opakowaniu zewnętrznym. Metalowe części przedmiotów z materiałem wybuchowym, nie mogą wchodzić w kontakt z opakowaniami metalowymi. Przedmioty z materiałem wybuchowym, które nie są zamknięte w osłonie zewnętrznej, powinny być oddzielone od siebie w taki sposób, aby wykluczyć tarcie i uderzenia. Do tego celu mogą być stosowane materiały amortyzujące, przegrody rozdzielające i ścianki działowe w opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, kształtki lub pojemniki.

4.1.5.12 Opakowania powinny być wykonane z materiałów, które są zgodne z zawartymi w sztuce przesyłki materiałami wybuchowymi oraz są dla nich nieprzepuszczalne, i w taki sposób, aby nie wystąpiło wzajemne oddziaływanie pomiędzy materiałami wybuchowymi i materiałami opakowania, ani też wyciek z opakowania nie doprowadził do tego, że materiały wybuchowe lub przedmioty z materiałem wybuchowym naruszyłyby bezpieczeństwo przewozu, albo też uległaby zmianie podklasa niebezpieczeństwa lub grupa zgodności.

4.1.5.13 Należy zapobiec wnikaniu materiałów wybuchowych w przestrzenie między zawiniętymi na zakładkę elementami połączeń opakowań metalowych.

4.1.5.14 W przypadku opakowań z tworzyw sztucznych nie wolno dopuścić, aby wystąpiło niebezpieczeństwo wytworzenia się lub nagromadzenia się takiej ilości ładunku elektrostatycznego, że wyładowanie mogłoby spowodować zapłon, zapalenie się lub zadziałanie zapakowanego materiału wybuchowego lub przedmiotu z materiałem wybuchowym.

4.1.5.15 Duże i mocne przedmioty z materiałem wybuchowym, które normalnie są przewidziane do użytku wojskowego i które nie zawierają żadnych detonatorów lub których detonatory są wyposażone w co najmniej dwa skuteczne urządzenia zabezpieczające, mogą być przewożone bez opakowania. Jeżeli przedmioty te zawierają ładunki napędzające lub jeżeli te przedmioty są samonapędzające, to ich systemy zapłonu powinny być zabezpieczone przed obciążeniami, które mogą wystąpić w normalnych warunkach przewozu. Jeżeli wynik badań serii 4, przeprowadzonych na nieopakowanym przedmiocie, jest negatywny, to można dopuścić przewóz tego przedmiotu bez opakowania. Takie nieopakowane przedmioty powinny być mocowane na saniach albo umieszczane w skrzyniach lub innych urządzeniach ułatwiających manipulowanie, aby nie poluzowały się w normalnych warunkach przewozu.

Jeżeli takie duże przedmioty wybuchowe przeszły z wynikiem pozytywnym badania w zakresie ich bezpieczeństwa eksploatacji i zgodności, przeprowadzone według wymagań zbliżonych do RID, to właściwa władza może dopuścić takie przedmioty do przewozu na warunkach RID.

4.1.5.16 Materiały wybuchowe nie mogą być pakowane do opakowań wewnętrznych lub zewnętrznych, w których różnice pomiędzy ciśnieniem wewnętrznym i zewnętrznym w wyniku oddziaływań termicznych lub innych mogłyby spowodować wybuch lub rozerwanie się sztuki przesyłki.

4.1.5.17 Jeżeli sypkie materiały wybuchowe lub materiały wybuchowe w przedmiocie nie zupełnie osłoniętym albo tylko częściowo znajdującym się w jakiejś osłonie, mogłyby wejść w kontakt z wewnętrzną powierzchnią opakowań metalowych (1A1, 1A2, 1B1, 1B2, 4A, 4B i pojemniki z metalu), to opakowanie metalowe powinno być wyposażone w wykładzinę lub powłokę wewnętrzną (patrz 4.1.1.2).

4.1.5.18 Instrukcja pakowania P101 może być stosowana do materiałów wybuchowych pod warunkiem, że opakowanie zostało dopuszczone przez władzę właściwą niezależnie od stwierdzenia, czy opakowanie odpowiada instrukcji pakowania zawartej w dziale 3.2, tabeli A, kolumnie 8, czy nie.

4.1.6 Przepisy specjalne pakowania dla towarów klasy 2 i dla towarów innych klas, przyporządkowanych do instrukcji pakowania P200

4.1.6.1 Ten rozdział zawiera przepisy ogólne dla używania naczyń ciśnieniowych i naczyń kriogenicznych otwartych do gazów klasy 2 i towarów innych klas, przyporządkowanych do instrukcji pakowania P200 (np. UN 1051 CYJANOWODÓR STABILIZOWANY). Naczynia ciśnieniowe należy tak wytwarzać i zamykać, aby uniemożliwić wydostanie się zawartości w normalnych warunkach przewozu, włącznie z wibracją, zmianami temperatury, wilgotności lub ciśnienia (np. wywołane przez zmiany wysokości).

4.1.6.2 Części naczyń ciśnieniowych i naczyń kriogenicznych otwartych, będących w bezpośrednim kontakcie z towarami niebezpiecznymi, nie powinny być przez te towary atakowane i osłabiane oraz nie powinny być przyczyną niebezpiecznych efektów (np. katalizując reakcję lub reagując z towarami niebezpiecznymi).

4.1.6.3 Naczynia ciśnieniowe, włącznie z ich zamknięciami, i naczynia kriogeniczne otwarte należy dobierać według gazu lub mieszaniny gazów, według przepisów 6.2.1.2 i przepisów odpowiednich instrukcji pakowania w 4.1.4.1. Ten podrozdział stosuje się także do naczyń ciśnieniowych będących elementami MEGC lub wagonu-baterii.

4.1.6.4 Zmiana używania naczyń ciśnieniowych wielokrotnego napełniania powinna być poprzedzona czynnościami zawierającymi opróżnianie, czyszczenie i odgazowanie w stopniu niezbędnym dla bezpiecznego używania (patrz także wykaz norm na końcu tego rozdziału). Ponadto naczynie ciśnieniowe, które uprzednio zawierało materiał żrący klasy 8 lub materiał innej klasy z zagrożeniem dodatkowym "żrące", nie powinno być dopuszczone do przewozu materiałów klasy 2, chyba że została przeprowadzona kontrola określona odpowiednio w 6.2.1.6 lub 6.2.3.5.

4.1.6.5 Przed napełnieniem napełniający powinien przeprowadzić kontrolę naczynia ciśnieniowego lub naczynia kriogenicznego otwartego i upewnić się, że naczynie ciśnieniowe lub naczynie kriogeniczne otwarte dopuszczone jest dla przewożonego materiału, a w przypadku chemikaliów pod ciśnieniem, dla propelentu, i że przepisy są spełnione. Po napełnieniu zawory zamykające powinny być zamknięte i pozostawać zamkniętymi podczas przewozu. Nadawca powinien sprawdzić, czy zamknięcia i wyposażenie są szczelne.

Uwaga. Zawory zamykające poszczególnych butli w wiązkach powinny podczas przewozu być otwarte, chyba że przewożony materiał podlega przepisowi specjalnemu pakowania "k" lub "q" w instrukcji pakowania P200.

4.1.6.6 Naczynia ciśnieniowe i naczynia kriogeniczne otwarte powinny być napełniane zgodnie z ciśnieniami roboczymi, stopniami napełniania i przepisami określonymi w instrukcji pakowania właściwej dla napełnianego materiału. Chemicznie aktywne gazy i mieszaniny gazów powinny być napełniane przy takim ciśnieniu, aby przy całkowitym rozpadzie gazów ciśnienie robocze naczynia ciśnieniowego nie było przekroczone. Wiązki butli nie powinny być napełniane pod ciśnieniem przekraczającym najniższe ciśnienie robocze jakiejkolwiek butli z wiązki.

4.1.6.7 Naczynia ciśnieniowe, włącznie z ich zamknięciami, powinny odpowiadać przepisom dla projektowania, budowy, kontroli i badań określonych w 6.2. Jeżeli zalecone są opakowania zewnętrzne, to naczynia ciśnieniowe i naczynia kriogeniczne otwarte powinny być w nich bezpiecznie i mocno zamocowane. Jeżeli w poszczególnych instrukcjach pakowania nie jest inaczej zalecone, jedno lub kilka opakowań wewnętrznych może być zapakowane do opakowania zewnętrznego.

4.1.6.8 Zawory zamykające powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, że same są w stanie wytrzymać uszkodzenia bez uwolnienia zawartości lub powinny być chronione przed uszkodzeniem mogącym prowadzić do niezamierzonego uwolnienia zawartości naczynia ciśnieniowego, przez jeden lub kilka następujących sposobów (patrz wykaz norm na końcu tego rozdziału):

a) zawory zamykające są umieszczone wewnątrz szyjki naczynia ciśnieniowego i chronione przez gwintowany korek lub kołpak;

b) zawory zamykające chronione są przez kołpak. Kołpaki powinny być zaopatrzone w otwory wentylacyjne o wystarczającym przekroju, aby przy nieszczelności zaworu zamykającego gazy mogły się ulatniać;

c) zawory zamykające są chronione przez osłonę lub przez inne urządzenie zabezpieczające;

d) naczynia ciśnieniowe znajdują się w ramie ochronnej (np. butle w wiązkach); lub

e) naczynia ciśnieniowe przewożone są w skrzyniach ochronnych. Opakowania dla naczyń ciśnieniowych UN stosowanych w transporcie powinny być wytrzymywać badanie na spadek, określone w 6.1.5.3 dla grupy pakowania I.

4.1.6.9 Naczynia ciśnieniowe jednorazowego napełniania:

a) powinny być transportowane w opakowaniu zewnętrznym, takim jak skrzynia, klatka albo taca z folią rozciągliwą lub termokurczliwą;

b) jeżeli są napełnione łatwopalnymi albo trującymi gazami, powinny mieć pojemność maksymalnie 1,25 litra;

c) nie mogą być używane dla trujących gazów o wartości LC₅₀ do 200 ml/m³ i

d) nie mogą być naprawiane po przyjęciu do eksploatacji.

4.1.6.10 Naczynia ciśnieniowe wielokrotnego napełniania, za wyjątkiem naczyń kriogenicznych, podlegają badaniom okresowym według przepisów 6.2.1.6 lub 6.2.3.5.1. Dla naczyń ciśnieniowych niebędących naczyniami UN, i odpowiednio według właściwych instrukcji pakowania P200, P205 lub P206. Zawory obniżające ciśnienie w zamkniętych naczyniach kriogenicznych powinny podlegać badaniom okresowym zgodnie z przepisami 6.2.1.6.3 i instrukcji pakowania P203. Naczynia ciśnieniowe nie powinny być napełniane po terminie badania okresowego, ale mogą być przewożone po upływie tego terminu dla celów badania lub utylizacji, włącznie z pośrednimi operacjami przewozowymi.

4.1.6.11 Naprawy powinny być przeprowadzane zgodnie z przepisami dla produkcji i badania stosowanych norm projektowania i budowy, i są dopuszczone tylko wtedy, gdy jest to podane w odpowiednich normach dla badań okresowych wymienionych w 6.2. Naczynia ciśnieniowe, za wyjątkiem obudowy naczyń kriogenicznych zamkniętych, nie powinny podlegać naprawom po następujących uszkodzeniach:

a) pęknięcie spoiny lub spawu lub inne wadliwości spawu;

b) pęknięcie ściany zbiornika;

c) nieszczelności lub wady materiału ścian, górnej części albo dna zbiornika.

4.1.6.12 Naczynia ciśnieniowe nie mogą być oddane do napełnienia:

a) jeżeli są tak poważnie uszkodzone, że byłaby zagrożona integralność naczynia ciśnieniowego albo jego wyposażenia obsługowego;

b) jeżeli wyniki osiągnięte w trakcie sprawdzenia stanu naczynia ciśnieniowego i jego wyposażenia obsługowego nie zostały uznane za zadawalające i

c) jeżeli zalecone oznakowanie dotyczące certyfikacji, następnego badania i napełnienia nie jest czytelne.

4.1.6.13 Napełnione naczynia ciśnieniowe nie mogą być przewożone:

a) jeżeli nie są szczelne;

b) jeżeli są tak silnie uszkodzone, że byłaby zagrożona integralność naczynia ciśnieniowego albo jego wyposażenia obsługowego;

c) jeżeli wyniki osiągnięte w trakcie sprawdzenia stanu naczynia ciśnieniowego i jego wyposażenia obsługowego nie zostały uznane za zadawalające;

d) jeżeli zalecone oznakowanie dotyczące certyfikacji, następnego badania i napełnienia nie jest czytelne.

4.1.6.14 Właściciele powinni udostępniać władzy właściwej, na uzasadnione żądanie, wszystkie informacje wymagane dla udowodnienia zgodności naczynia ciśnieniowego, w języku łatwo zrozumianym dla tej władzy właściwej. Powinni współpracować z tą władzą właściwą, na jej żądanie, przy wszystkich działaniach dla zapobiegania niezgodnościom w naczyniach będących ich własnością.

4.1.6.15 Dla naczyń ciśnieniowych UN stosuje się poniższe normy ISO. Dla innych naczyń ciśnieniowych stosuje się przepisy 4.1.6 przy uwzględnieniu odpowiednio niżej wymienionych norm:

Przepis	Odsyłacz	Tytuł dokumentu
4.1.6.2	ISO 11114-1:1997	Butle do gazów - Zgodność materiału butli i zaworu z gazem zawartym w butli - Część 1: materiały metalowe
	ISO 11114-2:2000	Butle do gazów - Zgodność materiału butli i zaworu z gazem zawartym w butli - Część 2: materiały niemetaliczne
4.1.6.4	ISO 11621:1997	Butle do gazów - Sposób postępowania przy zmianie rodzaju gazu Uwaga. Wersja EN tej normy ISO spełnia całkowicie wymagania i może być używana.
4.1.6.8 zawory z własną ochroną	Załącznik A do ISO 10297: 2006	Butle do gazów - Zawory do butli do gazów - Specyfikacja i badanie typu Uwaga. Wersja EN tej normy ISO spełnia całkowicie wymagania i może być używana.
	EN 13152:2001 + A1:2003	Specyfikacja i badanie zaworów butli do LPG - Zawory samozamykające się
	EN 13153:2001 +A1:2003	Specyfikacja i badanie zaworów butli do LPG - Zawory uruchamiane ręcznie
4.1.6.8 b) i c)	ISO 11117:1998 lub ISO 11117:2008 +zmiana 1:2009	Butle do gazów - Kołpaki ochronne zaworu i osłony zaworu do butli do gazów - Projektowanie, konstrukcja i badania
	EN 962:1996+ A2:2000	Butle do gazów - Kołpaki ochronne zaworu i osłony zaworu do butli do gazów dla celów medycznych i technicznych - Projektowanie, konstrukcja i badania
	ISO 16111:2008	Przenośne urządzenie magazynujące gaz - wodór absorbowany na odwracalnych wodorkach metali

4.1.7 Przepisy specjalne pakowania dla materiałów klasy 5.2 i materiałów samoreaktywnych klasy 4.1

4.1.7.0.1 Przy nadtlenkach organicznych naczynia powinny być "skutecznie zamknięte". Jeżeli w sztuce przesyłki powstają gazy, które przyczyniają się do powstania znacznego ciśnienia wewnętrznego, to może być zastosowane urządzenie odpowietrzające, zakładając, że wydobywające się gazy nie stanowią żadnego zagrożenia; w innym przypadku należy ograniczyć stopień napełnienia. Urządzenia odpowietrzające powinny być tak zbudowane, aby żaden materiał ciekły nie wydostał się na zewnątrz i zanieczyszczenia nie przedostawały się do wnętrza, jeżeli sztuka przesyłki znajduje się w pozycji transportowej. Opakowanie zewnętrzne powinno być zaprojektowane w sposób nieograniczający funkcjonowania instalacji odpowietrzającej.

4.1.7.1 Używanie opakowań (z wyjątkiem DPPL)

4.1.7.1.1 Opakowania do materiałów samoreaktywnych i nadtlenków organicznych powinny odpowiadać przepisom w dziale 6.1 i spełniać przepisy badań dla grupy pakowania II.

4.1.7.1.2 Metody pakowania dla nadtlenków organicznych i materiałów samoreaktywnych podane są w instrukcji pakowania P520 i są oznaczone symbolami OP1 do OP8. Ilości podane dla każdej metody pakowania oznaczają maksymalne dozwolone ilości na sztukę przesyłki.

4.1.7.1.3 Dla obecnie sklasyfikowanych materiałów samoreaktywnych i nadtlenków organicznych metody pakowania podano w tabeli pod 2.2.41.4 i 2.2.52.4.

4.1.7.1.4 Dla nowych nadtlenków organicznych, nowych materiałów samoreaktywnych lub nowych formulacji obecnie sklasyfikowanych nadtlenków organicznych lub materiałów samoreaktywnych, powinny być stosowane następujące procedury określania odpowiednich metod pakowania:

a) NADTLENEK ORGANICZNY TYP В lub MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP B:

Powinna być przypisana metoda pakowania OP5, pod warunkiem, że nadtlenek organiczny (lub materiał samoreaktywny) spełnia kryteria podane w Podręczniku badań i kryteriów pod 20.4.3b) [względnie 20.4.2 b)] w opakowaniach dopuszczonych przez tę metodę pakowania. Jeżeli nadtlenek organiczny (lub materiał samoreaktywny) może spełniać te kryteria tylko w mniejszym opakowaniu niż dozwolone według metody pakowania OP5, tzn. w jednym z opakowań według OP1 do OP4, wówczas należy przypisać metodę pakowania odpowiadającą niższemu numerowi OP;

b) NADTLENEK ORGANICZNY TYP С lub MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP C:

Powinna być przypisana metoda pakowania OP6, pod warunkiem, że nadtlenek organiczny (lub materiał samoreaktywny) spełnia kryteria podane w Podręczniku badań i kryteriów pod 20.4.3 c) [względnie 20.4.2 c)] w opakowaniach dopuszczonych przez tę metodę pakowania. Jeżeli nadtlenek organiczny (lub materiał samoreaktywny) może spełniać te kryteria tylko w mniejszym opakowaniu niż dozwolone według metody pakowania OP6, to wówczas należy przypisać metodę pakowania odpowiadającą niższemu numerowi OP;

c) NADTLENEK ORGANICZNY TYP D lub MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP D:

Dla tego typu nadtlenku organicznego lub materiału samoreaktywnego powinna być przypisana metoda pakowania OP7;

d) NADTLENEK ORGANICZNY TYP E lub MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP E:

Dla tego typu nadtlenku organicznego lub materiału samoreaktywnego powinna być przypisana metoda pakowania OP8;

e) NADTLENEK ORGANICZNY TYP F lub MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F:

Dla tego typu nadtlenku organicznego lub materiału samoreaktywnego powinna być przypisana metoda pakowania OP8.

4.1.7.2 Używanie DPPL

4.1.7.2.1 Wszystkie już sklasyfikowane nadtlenki organiczne wymienione w instrukcji pakowania DPPL520, mogą być przewożone w DPPL zgodnie z tą instrukcją pakowania. DPPL powinny odpowiadać przepisom działu 6.5 i spełniać przepisy badań dla grupy pakowania II.

4.1.7.2.2 Inne nadtlenki organiczne i materiały samoreaktywne typu F, mogą być przewożone w DPPL na warunkach ustalonych przez władzę właściwą kraju pochodzenia, jeżeli na podstawie odpowiednich badań władza właściwa stwierdzi, że taki przewóz może być przeprowadzony bezpiecznie. Badania powinny umożliwiać:

a) sprawdzenie czy nadtlenek organiczny (lub materiał samoreaktywny) odpowiada zasadom klasyfikacyjnym podanym w Podręczniku badań i kryteriów, ust. 20.4.3 f) [albo 20.4.2 f)], pole wyjściowe F rysunku 20.1 b) w Podręczniku;

b) sprawdzenie zgodności wszystkich materiałów stykających się z przewożonym materiałem w normalnych warunkach przewozu;

c) (zarezerwowane);

d) zaprojektowanie, o ile jest to wymagane, urządzeń obniżających ciśnienie i awaryjnych, i

e) ustanowienie wymaganych przepisów specjalnych niezbędnych dla bezpiecznego przewozu.

Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, wówczas klasyfikacja i podane warunki przewozu powinny być potwierdzone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka.

4.1.7.2.3 Samoprzyspieszający się rozkład i oddziaływanie ogniem należy brać pod uwagę jako sytuację awaryjną. Aby zapobiec pęknięciu DPPL metalowych albo DPPL złożonych z pełną obudową metalową, na skutek eksplozji, urządzenia do awaryjnej redukcji ciśnienia powinny być tak umieszczone, aby wszystkie produkty rozpadu i para, powstające przy samoprzyspieszającym się rozkładzie lub oddziaływaniu ogniem w czasie co najmniej 1 godziny i obliczone według formuły podanej pod 4.2.1.13.8, zostaną odprowadzone na zewnątrz.

4.1.8 Przepisy specjalne pakowania dla materiałów klasy 6.2

4.1.8.1 Nadawcy materiałów zakaźnych powinni przygotować sztuki przesyłki do przewozu w taki sposób, aby docierały one do miejsca przeznaczenia w dobrym stanie i nie stwarzały zagrożenia dla ludzi lub zwierząt podczas przewozu.

4.1.8.2 Definicje podane pod 1.2.1 oraz przepisy ogólne podane pod 4.1.1.1 do 4.1.1.17, za wyjątkiem 4.1.1.3, 4.1.1.9 do 4.1.1.12 oraz 4.1.1.15 stosuje się dla sztuk przesyłek materiałów zakaźnych. Jednakże, do materiałów ciekłych powinny być stosowane wyłącznie opakowania o odpowiedniej wytrzymałości na ciśnienie wewnętrzne, które może wystąpić w normalnych warunkach przewozu.

4.1.8.3 Wykaz zawartości powinien być umieszczony pomiędzy opakowaniem wtórnym i zewnętrznym. Jeżeli przewidziane do przewozu materiały zakaźne nie są znane, ale istnieje podejrzenie, że odpowiadają kryteriom przyjęcia do kategorii A, to po oficjalnej nazwie przewozowej powinna być podana w nawiasach w wykazie zawartości adnotacja "Podejrzenie materiału zakaźnego kategorii A".

4.1.8.4 Przed zwrotem próżnego opakowania do nadawcy lub odesłania go w inne miejsce, opakowanie należy dokładnie zdezynfekować lub wysterylizować, a znajdującą się na nim nalepkę lub napis wskazujący, że zawierało ono materiał zakaźny, usunąć, zamalować lub zasłonić.

4.1.8.5 Pod warunkiem zapewnienia równoważnego poziomu charakterystyk eksploatacyjnych, dopuszcza się stosowanie, bez obowiązku dalszego badania kompletnego opakowania napełnionego, następujących zmian w naczyniach pierwotnych umieszczanych w opakowaniu wtórnym:

a) naczynia pierwotne o podobnym lub mniejszym rozmiarze w porównaniu do badanych pierwotnych naczyń mogą być stosowane pod warunkiem, że:

(i) naczynia pierwotne mają budowę podobną, jak badane naczynia pierwotne (np. o kształcie okrągłym, prostokątnym itp.);

(ii) materiał konstrukcyjny naczyń pierwotnych (np. szkło, tworzywo sztuczne, metal) ma odporność na uderzenie i obciążenia przy piętrzeniu równoważną lub większą niż wcześniej badane naczynia pierwotne;

(iii) naczynia pierwotne mają otwory tej samej wielkości lub mniejsze i zamykają się w podobny sposób (np. przy użyciu nakrętki gwintowanej, korka itp.);

(iv) do wypełniania pustych przestrzeni zastosowany jest dodatkowy materiał amortyzujący zapobiegający ruchom naczyń pierwotnych;

(v) naczynia pierwotne są ustawiane w opakowaniach wtórnych w taki sam sposób, jak w badanej sztuce przesyłki;

b) może być użyta mniejsza liczba badanych naczyń pierwotnych lub podobnych typów naczyń pierwotnych określonych pod a), pod warunkiem, że dodano dostateczną ilość materiału amortyzującego w celu wypełnienia pustych przestrzeni i zapobieżenia znaczącym ruchom naczyń pierwotnych.

4.1.8.6 Przepisy od 4.1.8.1 do 4.1.8.5 mają zastosowanie do materiałów zakaźnych kategorii A (UN 2814 i UN 2900). Nie mają natomiast zastosowania do UN 3373 MATERIAŁ BIOLOGICZNY KATEGORIA В (patrz instrukcja pakowania P650 pod 4.1.4.1), ani do UN 3291 ODPADY (BIO)MEDYCZNE, I.N.O. lub ODPADY KLINICZNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE, I.N.O. lub ODPADY MEDYCZNE PODLEGAJĄCE PRZEPISOM, I.N.O., w azocie skroplonym schłodzonym.

4.1.8.7 Do przewozu materiałów zwierzęcych, opakowania lub DPPL niedopuszczone wyraźnie według mającej zastosowanie instrukcji pakowania, nie powinny być stosowane do przewozu materiałów lub przedmiotów, jeżeli nie są zatwierdzone przez władzę właściwą państwa pochodzenia³⁾, oraz pod warunkiem, że:

a) opakowanie alternatywne spełnia wymagania ogólne niniejszej części;

b) opakowanie alternatywne spełnia wymagania części 6, jeżeli instrukcja pakowania podana w dziale 3.2 tabela A kolumna 8 tak wskazuje;

c) władza właściwa państwa pochodzenia ⁶⁶  potwierdza, że opakowanie alternatywne zapewnia co najmniej ten sam stopień bezpieczeństwa, jeżeli materiał byłby pakowany według metody określonej w konkretnej instrukcji pakowania podanej w dziale 3.2 tabela A kolumna 8; i

d) kopia dopuszczenia władzy właściwej powinna towarzyszyć każdej wysyłce lub dokument przewozu powinien zawierać informację, że opakowanie alternatywne zostało dopuszczone przez władzę właściwą.

4.1.9 Przepisy specjalne pakowania dla materiałów klasy 7

4.1.9.1 Przepisy ogólne

4.1.9.1.1 Materiały promieniotwórcze, opakowania i sztuki przesyłki powinny odpowiadać wymaganiom działu 6.4. Ilość materiału promieniotwórczego w sztuce przesyłki nie powinna przekraczać granicznych wartości podanych pod 2.2.7.2.2, 2.2.7.2.4.1, 2.2.7.2.4.4, 2.2.7.2.4.5, 2.2.7.2.4.6, przepisie specjalnym 336 działu 3.3. oraz 4.1.9.3.

Typami sztuk przesyłki dla materiałów promieniotwórczych objętych RID są:

a) Sztuka przesyłki wyłączona (patrz 1.7.1.5);

b) Sztuka przesyłki przemysłowa Typ 1 (sztuka przesyłki Typ IP-1);

c) Sztuka przesyłki przemysłowa Typ 2 (sztuka przesyłki Typ IP-2);

e) Sztuka przesyłki Typ A;

f) Sztuka przesyłki Typ B(U);

g) Sztuka przesyłki Typ B(M);

h) Sztuka przesyłki Typ C.

Sztuki przesyłki zawierające materiał rozszczepialny lub heksafluorek uranu podlegają wymaganiom dodatkowym.

4.1.9.1.2 Skażenie niezwiązane na zewnętrznych powierzchniach sztuki przesyłki powinno być tak niskie, jak to jest praktycznie możliwe i w normalnych warunkach przewozu nie powinno przekraczać następujących wartości granicznych:

a) 4 Bq/cm² dla emiterów promieniowania beta i gamma i emiterów promieniowania alfa o niskiej toksyczności; i

b) 0,4 Bq/cm² dla wszystkich innych emiterów promieniowania alfa.

Te wartości graniczne stosuje się dla skażenia uśrednionego na dowolny obszar o powierzchni 300 cm², znajdujący się w dowolnej części powierzchni sztuki przesyłki.

4.1.9.1.3 Sztuka przesyłki, inna niż sztuka przesyłki wyłączona, nie powinna zawierać żadnych przedmiotów innych niż konieczne przy używaniu materiału promieniotwórczego. Oddziaływanie pomiędzy tymi przedmiotami i sztuką przesyłki nie powinno zmniejszać bezpieczeństwa sztuki przesyłki w warunkach przewozu stosowanych dla wzoru.

4.1.9.1.4 Z wyjątkiem podanym pod 7.5.11, CW33, poziom skażenia niezwiązanego na zewnętrznych i wewnętrznych powierzchniach opakowań zbiorczych, kontenerów, cystern, DPPL lub wagonów, nie powinien przekraczać wartości granicznych podanych pod 4.1.9.1.2.

4.1.9.1.5 Dla materiałów promieniotwórczych z dodatkowymi właściwościami niebezpiecznymi te właściwości powinny być uwzględnione przy projektowaniu sztuki przesyłki. Materiały promieniotwórcze z zagrożeniem dodatkowym zapakowane w sztuce przesyłki, dla której nie jest wymagane zatwierdzenie przez władzę właściwą, powinny być przewożone w opakowaniach, DPPL, cysternach lub kontenerach do przewozu luzem, w pełni spełniających przepisy odnośnego działu części 6, jak również przepisy dla zagrożeń dodatkowych działów 4.1, 4.2 lub 4.3.

4.1.9.1.6 Przed pierwszym przewozem jakiejkolwiek sztuki przesyłki powinny być spełnione następujące wymagania

a) jeżeli ciśnienie projektowe zestawu zapewniającego szczelność przekracza 35 kPa (nadciśnienie), to powinna być zapewniona zgodność zestawu zapewniającego szczelność każdej sztuki przesyłki z zatwierdzonymi wymaganiami projektowymi, dotyczącymi zdolności utrzymania przez ten zestaw integralności pod tym ciśnieniem;

b) dla każdej sztuki przesyłki Typ B(U), Typ B(M) i Typ С i dla każdej sztuki przesyłki zawierającej materiał rozszczepialny, powinna być zapewniona skuteczność jej osłonności i szczelności oraz, w razie konieczności, charakterystyka przepływu ciepła i skuteczność systemu zamknięcia mieszczące się w granicach mających zastosowanie lub podanych w zatwierdzonym wzorze;

c) dla sztuk przesyłki zawierających materiał rozszczepialny, dla których w celu spełnienia wymagań w 6.4.11.1, trucizny neutronowe są włączone jako elementy sztuki przesyłki, powinny być wykonane kontrole dla potwierdzenia obecności i rozmieszczenia tych trucizn neutronowych.

4.1.9.1.7 Przed każdym przewozem jakiejkolwiek sztuki przesyłki powinny być spełnione następujące wymagania:

a) dla każdej sztuki przesyłki powinno być zapewnione spełnienie wszystkich wymagań podanych w odpowiednich przepisach RID;

b) powinno być zapewnione, że uchwyty do mocowania, które nie spełniają wymagań 6.4.2.2, zostały usunięte lub w inny sposób zabezpieczone przed możliwością użycia w celu podnoszenia sztuki przesyłki, zgodnie z 6.4.2.3;

c) dla każdej sztuki przesyłki wymagającej zatwierdzenia przez władzę właściwą, powinno być zapewnione spełnienie wszystkich wymagań podanych w świadectwie zatwierdzenia;

d) każda sztuka przesyłki Typ B(U), Typ B(M) i Typ С powinna być utrzymywana do osiągnięcia stanu bliskiego warunkom równowagi w stopniu wystarczającym do wykazania zgodności z wymaganiami odnośnie temperatury i ciśnienia, chyba że uzyskano wyjątek od tych wymagań na drodze zatwierdzenia jednostronnego;

e) dla każdej sztuki przesyłki Typ B(U), Typ B(M) i Typ С powinno być zapewnione poprzez badania i/lub odpowiednie próby, że wszystkie zamknięcia, zawory i inne otwory zestawu zapewniającego szczelność, przez które zawartość promieniotwórcza mogłaby wydostawać się, są odpowiednio zamknięte, i w odpowiednich przypadkach, uszczelnione w sposób umożliwiający wykazanie zgodności z wymaganiami 6.4.8.8 i 6.4.10.3;

f) dla każdego materiału promieniotwórczego w specjalnej postaci powinno być zapewnione spełnienie wszystkich wymagań podanych w świadectwie zatwierdzenia oraz w odpowiednich przepisach RID;

g) dla sztuk przesyłki zawierających materiał rozszczepialny, jeżeli ma to zastosowanie, powinny być wykonane pomiary określone pod 6.4.11.4 b) oraz badania w celu wykazania zamknięcia każdej sztuki przesyłki, określone pod 6.4.11.7;

h) dla każdego materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego powinno być zapewnione spełnienie wszystkich wymagań podanych w świadectwie zatwierdzenia oraz w odpowiednich przepisach RID.

4.1.9.1.8 Nadawca powinien posiadać również kopię instrukcji w odniesieniu do właściwego zamykania sztuki przesyłki oraz przygotowania do przewozu przed dokonaniem jakiegokolwiek przewozu zgodnie z warunkami zezwoleń.

4.1.9.1.9 Z wyjątkiem przesyłek na warunkach używania wyłącznego, wskaźnik transportowy jakiejkolwiek sztuki przesyłki lub opakowania zbiorczego nie powinien przekraczać 10, a wskaźnik bezpieczeństwa krytycznościowego jakiejkolwiek sztuki przesyłki lub opakowania zbiorczego nie powinien przekraczać 50.

4.1.9.1.10 Z wyjątkiem przesyłek lub opakowań zbiorczych na warunkach używania wyłącznego, przewożonych zgodnie z warunkami podanymi pod 7.5.11, CW33 (3.5) a), maksymalny poziom promieniowania w jakimkolwiek punkcie na powierzchni zewnętrznej sztuki przesyłki nie powinien przekraczać 2 mSv/h.

4.1.9.1.11 Maksymalny poziom promieniowania w jakimkolwiek punkcie na powierzchni zewnętrznej sztuki przesyłki lub opakowania zbiorczego przewożonych na warunkach używania wyłącznego nie powinien przekraczać 10 mSv/h.

4.1.9.2 Wymagania i kontrola przewozu materiałów o niskiej aktywności właściwej (materiały LSA) i przedmiotów skażonych powierzchniowo (przedmioty SCO)

4.1.9.2.1 Ilość materiału LSA lub przedmiotu SCO w pojedynczej sztuce przesyłki Typ IP-1, Typ IP-2, Typ IP-3 lub odpowiednio w przedmiocie albo w grupie przedmiotów, powinna być tak ograniczona, aby poziom promieniowania w odległości 3 m od nieosłoniętego materiału lub przedmiotu, albo grupy przedmiotów, nie przekraczał 10 mSv/h.

4.1.9.2.2 Dla materiałów LSA i przedmiotów SCO, jeżeli są materiałami rozszczepialnymi lub zawierają takie materiały, powinny być spełnione odpowiednie wymagania podane pod 6.4.11.1 i 7.5.11 przepis specjalny CW33 (4.1) i (4.2).

4.1.9.2.3 Materiały LSA z grupy LSA-I i przedmioty SCO z grupy SCO-I mogą być przewożone nieopakowane pod następującymi warunkami:

a) wszystkie nieopakowane materiały, inne niż rudy, zawierające tylko naturalnie występujące izotopy promieniotwórcze, powinny być przewożone w taki sposób, aby w normalnych warunkach przewozu nie było ubytku zawartości promieniotwórczej z wagonu, ani utraty osłony;

b) każdy wagon powinien być wykorzystywany na warunkach używania wyłącznego; nie dotyczy to przewozu tylko przedmiotów SCO-I, których skażenie na dostępnych i niedostępnych powierzchniach, nie jest większe niż 10-krotny poziom określony zgodnie z definicją skażenia pod 2.2.7.1.2; i

с) w przypadku przedmiotów SCO-I, jeżeli przypuszcza się, że na niedostępnych powierzchniach tych przedmiotów występuje skażenie niezwiązane, przekraczające wartości podane pod 2.2.7.2.3.2 a) (i), to powinny być podjęte środki zaradcze niezbędne dla zapewnienia, że materiał promieniotwórczy nie będzie wydostawał się do wagonu.

4.1.9.2.4 Materiały LSA i przedmioty SCO, z wyjątkiem określonym pod 4.1.9.2.3, powinny być pakowane zgodnie z poniższą tabelą:

Wymagania dla przemysłowych sztuk przesyłki, zawierających materiały LSA i przedmioty SCO

Zawartość promieniotwórcza	Rodzaj przemysłowej sztuki przesyłki
	Używanie wyłączne	Używanie inne niż wyłączne
LSA-I stałya) LSA-I ciekły	Typ IP-1 Typ IP-1	Typ IP-1 Typ IP-2
LSA-II stały LSA-II ciekły i gazowy	Typ IP-2 Typ IP-2	Typ IP-2 Typ IP-3
LSA-III	Typ IP-2	Typ IP-3
SCO-Ia)	Typ IP-1	Typ IP-1
SCO-II	Typ IP-2	Typ IP-2

a) materiały LSA-1 i przedmioty SCO-I mogą być przewożone jako nieopakowane na warunkach określonych pod 4.1.9.2.3.

4.1.9.3 Sztuki przesyłki zawierające materiał rozszczepialny

Sztuki przesyłki zawierające materiał rozszczepialny, które nie zostały zaklasyfikowane jako rozszczepialne według 2.2.7.2.3.5, nie powinny zawierać:

a) masy materiałów rozszczepialnych (lub w przypadku mieszaniny masy każdego izotopu rozszczepialnego), innej niż uznana dla wzoru sztuki przesyłki;

b) izotopów promieniotwórczych lub materiałów rozszczepialnych, innych niż uznane dla wzoru sztuki przesyłki; lub

c) materiałów w innej postaci fizycznej lub chemicznej, lub o innym rozmieszczeniu przestrzennym, niż uznano dla wzoru sztuki przesyłki;

zgodnie z tym, co zapisano w świadectwach zatwierdzenia, jeżeli ma zastosowanie.

4.1.10 Przepisy specjalne dotyczące pakowania razem

4.1.10.1 Jeżeli pakowanie razem jest dozwolone zgodnie z przepisami niniejszego podrozdziału, różne materiały niebezpieczne lub materiały niebezpieczne i inne towary mogą być pakowane razem w opakowania kombinowane zgodnie z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie, i że wszystkie pozostałe przepisy niniejszego działu są spełnione.

Uwagi 1. Patrz także 4.1.1.5 i 4.1.1.6.

2. Dla materiałów klasy 7 patrz rozdział 4.1.9.

4.1.10.2 Z wyjątkiem sztuk przesyłki zawierających tylko materiały klasy 1 lub tylko materiały klasy 7, zapakowanych w skrzynie drewniane lub tekturowe, jako opakowanie zewnętrzne, sztuka przesyłki zawierająca różne towary zapakowane razem nie może być cięższa niż 100 kg.

4.1.10.3 Jeżeli nie zapisano inaczej w odpowiednich przepisach specjalnych podanych pod 4.1.10.4, materiały niebezpieczne tej samej klasy i mające ten sam kod klasyfikacyjny mogą być pakowane razem.

4.1.10.4 Jeżeli dla pozycji zamieszczonej w dziale 3.2 tabela A kolumna 9b podano informację, to do pakowania do tej samej sztuki przesyłki materiałów zaklasyfikowanych do tej pozycji razem z innymi towarami, powinny być stosowane następujące przepisy specjalne:

MP1 Mogą być pakowane razem tylko z materiałami tego samego typu o tej samej grupie zgodności.

MP2 Nie powinny być pakowane razem z innymi materiałami.

MP3 Dozwolone jest tylko pakowanie razem UN 1873 z UN 1802.

MP4 Nie powinny być pakowane razem z materiałami innych klas ani z towarami, które nie podlegają RID. Jednakże, jeżeli ten nadtlenek organiczny jest utwardzaczem dla materiału klasy 3 lub elementem zestawu z materiałami klasy 3, to dozwolone jest pakowanie razem z materiałami klasy 3.

MP5 UN 2814 i UN 2900 mogą być pakowane razem w opakowania kombinowane zgodnie z instrukcją pakowania P620. Nie powinny być pakowane razem z innymi towarami. Nie ma to zastosowania do UN 3373 MATERIAŁ BIOLOGICZNY KATEGORIA В pakowanego zgodnie z instrukcją pakowania P650 lub do materiałów dodawanych jako czynniki chłodzące, np. lód, suchy lód lub azot skroplony schłodzony.

MP6 Nie powinny być pakowane razem z innymi towarami. Nie ma to zastosowania do materiałów dodawanych jako czynniki chłodzące, np. lód, suchy lód lub azot skroplony schłodzony.

MP7 Mogą być pakowane razem - w ilościach maksymalnie 5 litrów na opakowanie wewnętrzne:

- z materiałami tej samej klasy objętych innym kodem klasyfikacyjnym, pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodne z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP8 Mogą być pakowane razem - w ilościach maksymalnie 3 litrów na opakowanie wewnętrzne:

- z materiałami tej samej klasy objętych innym kodem klasyfikacyjnym, pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodne z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP9 Można również:

- z innymi materiałami klasy 2;

- z materiałami innych klas pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i/lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

zapakować w opakowanie złożone zgodne z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP10 Mogą być pakowane razem w ilościach maksymalnie 5 kilogramów na opakowanie wewnętrzne:

- z materiałami tej samej klasy objętych innym kodem klasyfikacyjnym lub z materiałami innych klas pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodne z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP11 Mogą być pakowane razem w ilościach maksymalnie 5 kilogramów na opakowanie wewnętrzne:

- z materiałami tej samej klasy objętych innym kodem klasyfikacyjnym lub z materiałami innych klas (z wyjątkiem materiałów klasy 5.1, grupy pakowania I lub II), pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodne z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP12 Mogą być pakowane razem w ilościach maksymalnie 5 kilogramów na opakowanie wewnętrzne:

- z materiałami tej samej klasy objętych innym kodem klasyfikacyjnym lub z materiałami innych klas (z wyjątkiem materiałów klasy 5.1, grupy pakowania I lub II), pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodnie z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

Sztuka przesyłki nie powinna ważyć więcej niż 45 kg. Jeżeli jako opakowania stosowane są skrzynie tekturowe, to sztuka przesyłki nie powinna ważyć więcej niż 27 kg.

MP13 Mogą być pakowane razem w ilościach maksymalnie 3 kilogramów na opakowanie wewnętrzne i sztukę przesyłki:

- towarami tej samej klasy objętych innym kodem klasyfikacyjnym lub z materiałami innych klas, pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodnie z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP14 Mogą być pakowane razem w ilościach maksymalnie 6 kilogramów na opakowanie wewnętrzne:

- z towarami tej samej klasy objętych innym kodem klasyfikacyjnym lub z materiałami innych klas, pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodne z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP15 Mogą być pakowane razem w ilościach maksymalnie 3 litrów na opakowanie wewnętrzne:

- z towarami tej samej klasy objętych innym kodem klasyfikacyjnym lub z materiałami innych klas, pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodne z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP16 Mogą być pakowane razem w ilościach maksymalnie 3 litrów na opakowanie wewnętrzne i sztukę przesyłki:

- z towarami tej samej klasy objętych innym kodem klasyfikacyjnym lub z materiałami innych klas, pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodne z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP17 Mogą być pakowane razem w ilościach maksymalnie 0,5 litra na opakowanie wewnętrzne i 1 litr na sztukę przesyłki:

- z towarami innych klas, z wyjątkiem klasy 7, pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodne z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP18 Mogą być pakowane razem w ilościach maksymalnie 0,5 kg na opakowanie wewnętrzne i 1 kg na sztukę przesyłki:

- z towarami innych klas, z wyjątkiem klasy 7, pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodnie z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP19 Mogą być pakowane razem w ilościach maksymalnie 5 litrów na opakowanie wewnętrzne:

- z towarami tej samej klasy objętych innym kodem klasyfikacyjnym lub z towarami innych klas, pod warunkiem, że dozwolone jest dla nich pakowanie razem; i / lub

- z towarami niepodlegającymi RID,

w opakowanie złożone zgodnie z 6.1.4.21, pod warunkiem, że nie reagują ze sobą niebezpiecznie.

MP20 Mogą być pakowane razem z materiałami objętymi tym samym numerem UN.

Nie powinny być pakowane razem z towarami klasy 1 o różnych numerach UN, chyba że jest to przewidziane przepisem specjalnym MP24.

Nic powinny być pakowane razem z towarami innych klas lub z towarami niepodlegającymi przepisom RID.

MP21 Mogą być pakowane razem z przedmiotami objętymi tym samym numerem UN.

Nie powinny być pakowane razem z materiałami i przedmiotami klasy 1, mającymi różne numery UN, z wyjątkiem:

a) mających własne detonatory, pod warunkiem, że:

(i) detonatory nie zadziałają w normalnych warunkach przewozu; lub

(ii) takie detonatory mają co najmniej dwa urządzenia ochronne skutecznie zapobiegające wybuchowi przedmiotu, w razie przypadkowego zadziałania środków inicjujących; lub

(iii) jeżeli detonatory nie mają dwóch skutecznych urządzeń ochronnych (tzn. środki inicjujące zaliczone są do grupy zgodności B), ale w opinii władzy właściwej kraju pochodzenia ⁶⁷ , to przypadkowe zadziałanie środków inicjujących nie spowoduje wybuchu przedmiotu w normalnych warunkach przewozu;

b) przedmiotów grup zgodności C, D i E.

Nie powinny być pakowane razem z materiałami innych klas lub z towarami niepodlegającymi RID.

Jeżeli materiały są pakowane razem zgodnie z przepisami specjalnymi, to należy przestrzegać możliwych zmian klasyfikacji sztuki przesyłki zgodnie z 2.2.1.1.

W odniesieniu do zapisów w dokumentach przewozowych, patrz 5.4.1.2.1 b).

MP22 Mogą być pakowane razem z przedmiotami objętymi tym samym numerem UN.

Nie powinny być pakowane razem z materiałami i przedmiotami klasy 1, mającymi różne numery UN, z wyjątkiem:

a) ich własnych środków inicjujących, pod warunkiem, że środki inicjujące nie zadziałają w normalnych warunkach przewozu, lub

b) przedmiotów grup zgodności C, D i E, lub

c) jeżeli jest to przewidziane przez przepis specjalny MP24.

Nie powinny być pakowane razem z materiałami innych klas lub z towarami niepodlegającymi RID.

Jeżeli materiały są pakowane razem zgodnie z przepisami specjalnymi, to należy przestrzegać możliwych zmian klasyfikacji sztuki przesyłki zgodnie z 2.2.1.1.

W odniesieniu do zapisów w dokumentach przewozowych, patrz 5.4.1.2.1 b).

MP23 Mogą być pakowane razem z przedmiotami objętymi tym samym numerem UN.

Nie powinny być pakowane razem z materiałami i przedmiotami klasy 1, mającymi różne numery UN, z wyjątkiem:

a) ich własnych środków inicjujących, pod warunkiem, że środki inicjujące nie zadziałają w normalnych warunkach przewozu, lub

b) jeżeli jest to przewidziane przez przepis specjalny MP24.

Nie powinny być pakowane razem z materiałami innych klas lub z towarami niepodlegającymi RID.

Jeżeli materiały są pakowane razem zgodnie z przepisami specjalnymi, to należy przestrzegać możliwych zmian klasyfikacji sztuki przesyłki zgodnie z 2.2.1.1.

W odniesieniu do zapisów w dokumentach przewozowych, patrz 5.4.1.2.1b).

MP24 Mogą być pakowane razem z materiałami o numerach UN zamieszczonych w poniższej tabeli, na następujących warunkach:

- jeżeli w tabeli znajduje się litera A, to materiał z takim numerem UN może być umieszczony w tej samej sztuce przesyłki bez żadnych specjalnych ograniczeń masy;

- jeżeli w tabeli znajduje się litera B, to materiał z takim numerem UN może być umieszczony w tej samej sztuce przesyłki o masie całkowitej do 50 kg materiału wybuchowego.

Jeżeli materiały są pakowane razem, zgodnie z przepisami specjalnymi, to należy przestrzegać możliwych zmian klasyfikacji sztuki przesyłki zgodnie z 2.2.1.1.

W odniesieniu do zapisów w dokumentach przewozowych, patrz 5.4.1.2.1 b).

wzór

Dział 4.2

Używanie cystern przenośnych oraz MEGC-UN

Uwagi 1. Dla wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, kontenerów-cystern i nadwozi wymiennych-cystern, które posiadają korpus zbiornika wykonany z metalu, jak również dla wagonów-baterii i MEGC, patrz dział 4.3; dla kontenerów-cystern z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem patrz dział 4.4; dla cystern podciśnieniowych do odpadów patrz 4.5.

2. Cysterny przenośne i MEGC-UN, które są oznakowane według przepisów działu 6.7, lecz są dopuszczone w państwie, które nie jest Państwem-stroną RID, mogą być także używane do przewozów zgodnie z RID.

4.2.1 Przepisy ogólne dotyczące używania cystern przenośnych do przewozu materiałów klas 1 i 3 do 9

4.2.1.1 Rozdział ten zawiera wymagania ogólne mające zastosowanie do cystern przenośnych używanych do przewozu materiałów klas 1, 3, 4.1, 4.2, 4.3, 5.1, 5.2, 6.1, 6.2, 7, 8 i 9. Dodatkowo do tych wymagań ogólnych, cysterny przenośne powinny spełniać wymagania dotyczące projektowania, budowy, badań i prób wyszczególnionych pod 6.7.2. Materiały powinny być przewożone w cysternach przenośnych zgodnie z odpowiednimi instrukcjami dla cystern przenośnych zamieszczonymi w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 i opisanymi pod 4.2.5.2.6 (T1 do T23) oraz zgodnie z wymaganiami przepisów specjalnych dla każdego materiału, w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 i opisanymi pod 4.2.5.3.

4.2.1.2 Podczas przewozu cysterny przenośne powinny być wystarczająco zabezpieczone przed uszkodzeniem zbiornika i wyposażenia obsługowego w wyniku bocznego i podłużnego uderzenia oraz przewrócenia. Zabezpieczenie takie nie jest wymagane, jeżeli zbiornik i wyposażenie obsługowe są tak zbudowane, że mogą wytrzymywać uderzenia i przewrócenia. Przykłady takich zabezpieczeń podane są pod 6.7.2.17.5.

4.2.1.3 Niektóre materiały są chemicznie niestabilne. Są one dopuszczane do przewozu tylko wtedy, jeżeli zostaną podjęte niezbędne kroki przeciwdziałające ich niebezpiecznemu rozkładowi, przemianie lub polimeryzacji podczas przewozu. W tym celu powinno się dbać o to, aby zbiorniki nie zawierały żadnych materiałów mogących przyczyniać się do tych reakcji.

4.2.1.4 Temperatura zewnętrznej powierzchni zbiornika, za wyjątkiem otworów i ich zamknięć, lub izolacji cieplnej nie powinna podczas przewozu przekraczać 70 °C. Jeżeli jest to konieczne, to zbiornik powinien posiadać izolację cieplną.

4.2.1.5 Próżne nieoczyszczone i nieodgazowane cysterny przenośne powinny spełniać te same wymagania, jak cysterny przenośne wypełnione ostatnio przewożonym materiałem.

4.2.1.6 Materiały, które mogą reagować ze sobą niebezpiecznie, nie powinny być przewożone w sąsiadujących ze sobą komorach zbiornika (patrz: definicja "reakcji niebezpiecznych" w 1.2.1).

4.2.1.7 Świadectwo zatwierdzenia typu, protokół z badań i świadectwo zawierające wyniki badania odbiorczego każdej cysterny przenośnej, wydane przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony, powinny być przechowywane zarówno przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony, jak i przez właściciela. Właściciel powinien przedstawić niniejszą dokumentację na żądanie władzy właściwej.

4.2.1.8 Jeżeli nazwa (-y) przewożonego (-ych) materiału (-ów) nie znajduje (-ą) się na metalowej tabliczce opisanej pod 6.7.2.20.2, to kopia świadectwa określonego pod 6.7.2.18.1, powinna być dostępna na żądanie władzy właściwej i dostarczana niezwłocznie przez nadawcę, odbiorcę lub innego odpowiedniego przedstawiciela.

4.2.1.9 Stopień napełnienia

4.2.1.9.1 Przed napełnieniem napełniający powinien zapewnić, że użyta cysterna przenośna jest odpowiednia i że będzie napełniania materiałami, które w kontakcie z materiałem zbiornika, uszczelkami, wyposażeniem obsługowym i ewentualną wykładziną ochronną, nie będą reagowały niebezpiecznie tworząc z nimi niebezpieczne produkty lub wyraźnie osłabiając te materiały. Nadawca powinien w razie potrzeby konsultować się z producentem materiału niebezpiecznego, jak również z władzą właściwą, aby otrzymać informację dotyczącą zgodności materiału niebezpiecznego z materiałami konstrukcyjnymi cysterny przenośnej.

4.2.1.9.1.1 Cysterny przenośne nie powinny być napełniane powyżej granic określonych w 4.2.1.9.2 do 4.2.1.9.6. Stosowanie przepisów 4.2.1.9.2, 4.2.1.9.3 lub 4.2.1.9.5.1 do poszczególnych materiałów jest podane w odpowiednich instrukcjach lub przepisach specjalnych dla cystern przenośnych pod 4.2.5.2.6 lub 4.2.5.3 i w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 lub 11.

4.2.1.9.2 Maksymalny stopień napełnienia w ogólnym przypadku jest określony wzorem:

stopień napełnienia

4.2.1.9.3 Maksymalny stopień napełnienia dla cieczy klasy 6.1 i klasy 8, grupy pakowania I i II, oraz dla cieczy o ciśnieniu absolutnym pary wyższym niż 175 kPa (1,75 bar) w 65 °C, jest określony wzorem:

stopień napełnienia

4.2.1.9.4 W powyższych wzorach a jest średnim współczynnikiem rozszerzalności objętościowej cieczy pomiędzy średnią temperaturą cieczy podczas napełniania (t_f) i najwyższą średnią temperaturą ładunku podczas przewozu (t_r) (obie w °C). Dla cieczy przewożonych w warunkach otoczenia współczynnik a powinien być obliczany za pomocą wzoru:

gdzie: d₁₅ i d₅₀ oznaczają gęstość cieczy odpowiednio w 15 °C i 50 °C.

4.2.1.9.4.1 Jako najwyższa średnia temperatura ładunku (t_r) powinno być przyjmowane 50 °C, chyba że dla przewozów realizowanych w skrajnych temperaturach lub warunkach klimatycznych, władza właściwa zgodzi się odpowiednio na niższą lub zaleci wyższą temperaturę.

4.2.1.9.5 Wymagania 4.2.1.9.2 do 4.2.1.9.4.1 nie mają zastosowania do cystern, których zawartość w czasie przewozu utrzymywana jest w temperaturze wyższej od 50 °C za pomocą urządzenia grzewczego. W cysternach przenośnych wyposażonych w urządzenia grzewcze, powinien być zastosowany regulator temperatury w celu zapewnienia, że maksymalny stopień napełnienia nie będzie większy niż 95% pojemności w dowolnym czasie podczas przewozu.

4.2.1.9.5.1 Maksymalny stopień napełnienia (w %) dla materiałów stałych przewożonych w temperaturze wyższej od ich temperatury topnienia i dla materiałów podgrzanych ciekłych jest określony za pomocą wzoru:

stopień napełnienia =

gdzie d_f i d_r oznaczają gęstość cieczy odpowiednio w średniej temperaturze cieczy podczas napełniania i najwyższej średniej temperaturze ładunku podczas przewozu.

4.2.1.9.6 Cysterny przenośne nie powinny być przekazywane do przewozu:

a) jeżeli ich stopień napełnienia podczas przewozu jest wyższy niż 20%, lecz niższy niż 80%, dla cieczy o lepkości mniejszej niż 2680 mm²/s w 20 °C lub w temperaturze maksymalnej w przypadku materiałów przewożonych w stanie podgrzanym, chyba że zbiorniki cystern przenośnych podzielone są przegrodami lub falochronami na komory o pojemności nie większej niż 7500 litrów;

b) z pozostałością poprzednio przewożonego materiału znajdującego się na zewnątrz zbiornika lub wyposażenia obsługowego;

c) jeżeli są nieszczelne lub uszkodzone w takim stopniu, że została naruszona niezawodność cysterny przenośnej, jej urządzeń do podnoszenia lub do mocowania;

d) jeżeli wyposażenie obsługowe nie było sprawdzone lub jest niesprawne.

4.2.1.9.7 Kieszenie dla podnośnika widłowego cysterny przenośnej powinny być zamknięte, jeżeli cysterna jest napełniona. Wymagania te nie dotyczą cystern przenośnych, które zgodnie z 6.7.2.17.4 nie potrzebują urządzeń zamykających kieszenie dla podnośników widłowych.

4.2.1.10 Przepisy dodatkowe dla przewozu materiałów klasy 3 w cysternach przenośnych

4.2.1.10.1 Wszystkie cysterny przenośne przeznaczone do przewozu cieczy zapalnych powinny być zamknięte i wyposażone w urządzenia zabezpieczające, zgodnie z 6.7.2.8 do 6.7.2.15.

4.2.1.10.1.1 Dla cystern przenośnych przeznaczonych do eksploatacji tylko na lądzie, może być zastosowany otwarty system wentylacyjny, jeżeli zgodnie z działem 4.3 jest dopuszczony.

4.2.1.11 Przepisy dodatkowe dla przewozu materiałów klasy 4.1 (z wyjątkiem materiałów samoreaktywnych), 4.2 lub 4.3, w cysternach przenośnych

(zarezerwowany)

Uwaga. Dla materiałów samoreaktywnych klasy 4.1, patrz 4.2.1.13.1.

4.2.1.12 Przepisy dodatkowe dla przewozu materiałów klasy 5.1 w cysternach przenośnych

(zarezerwowany)

4.2.1.13 Przepisy dodatkowe dla przewozu materiałów klasy 5.2 i materiałów samoreaktywnych klasy 4.1, w cysternach przenośnych

4.2.1.13.1 Wszystkie materiały powinny być zbadane, a sprawozdanie przedstawione władzy właściwej kraju pochodzenia w celu zatwierdzenia. Zawiadomienie o tym powinno być wysłane do władzy właściwej kraju przeznaczenia. Zawiadomienie powinno zawierać odpowiednie informacje dotyczące przewozu i sprawozdanie z wynikami badań. Przeprowadzone badania powinny umożliwiać:

a) wykazanie zgodności wszystkich materiałów cysterny przenośnej, które wchodzą normalnie w kontakt z materiałami w czasie przewozu,

b) dostarczenie danych dla konstrukcji urządzeń obniżających ciśnienie i zaworów bezpieczeństwa z uwzględnieniem charakterystyk konstrukcyjnych cystern przenośnych.

Wszystkie dodatkowe postanowienia niezbędne dla bezpiecznego przewozu materiału powinny być wyraźnie opisane w sprawozdaniu.

4.2.1.13.2 Poniższe postanowienia odnoszą się do cystern przenośnych przeznaczonych do przewozu nadtlenków organicznych lub materiałów samoreaktywnych typu F, o temperaturze samoprzyspieszającego się rozkładu (TSR) wynoszącej co najmniej 55 °C. W przypadku niezgodności z przepisami podanymi w 6.7.2, postanowienia te są nadrzędne. Zagrożeniami branymi pod uwagę jest samoprzyspieszający się rozkład materiału i oddziaływanie ogniem opisane pod 4.2.1.13.8.

4.2.1.13.3 Dodatkowe postanowienia do przewozu w cysternach przenośnych nadtlenków organicznych lub materiałów samoreaktywnych o temperaturze samoprzyspieszającego się rozkładu niższej niż 55 °C powinny być określone przez władzę właściwą kraju pochodzenia. Zawiadomienie o tym powinno być wysłane do władzy właściwej kraju przeznaczenia.

4.2.1.13.4 Cysterny przenośne powinny być projektowane na ciśnienie próbne co najmniej 0,4 MPa (4 bar).

4.2.1.13.5 Cysterny przenośne powinny być wyposażone w czujniki temperatury.

4.2.1.13.6 Cysterny przenośne powinny być wyposażone w urządzenia obniżające ciśnienie i w urządzenia bezpieczeństwa. Zawory podciśnieniowe także mogą być używane. Urządzenia powinny działać przy ustalonym ciśnieniu zależnym zarówno od właściwości materiału jak i charakterystyki konstrukcyjnej cysterny przenośnej. W zbiorniku nie są dozwolone zabezpieczenia topliwe.

4.2.1.13.7 Urządzenia obniżające ciśnienie powinny zawierać zawory sprężynowe zapobiegające nadmiernemu wzrostowi ciśnienia produktów rozkładu i pary, powstających w 50 °C, wewnątrz cysterny przenośnej. Przepustowość i ciśnienie początku otwarcia urządzeń powinny być potwierdzone wynikami badań, określonych pod 4.2.1.13.1. Jednakże ciśnienie początku otwarcia powinno być takie, aby nie doszło do wycieku zawartości w przypadku przewrócenia się cysterny przenośnej.

4.2.1.13.8 Urządzenia bezpieczeństwa mogą być typu sprężynowego lub w postaci płytki bezpieczeństwa, albo jako połączenie tych dwóch konstrukcji i powinny być zaprojektowane w taki sposób, aby zapewnić usunięcie wszystkich produktów rozkładu i pary, wydzielających się podczas samoprzyspieszającego się rozkładu lub pełnego oddziaływania ogniem w czasie nie krótszym niż jedna godzina, obliczane według następującego wzoru:

q = 70961 · F · A^0,82

gdzie:

q = absorpcja cieplna [W]

A = powierzchnia zwilżona [m²]

F = współczynnik izolacji

F = 1 dla zbiorników bez izolacji lub

dla zbiorników z izolacją

gdzie:

U = K/L = współczynnik przenikalności cieplnej izolacji [W x m^-2 x K^-1]

K = przewodność cieplna warstwy izolacyjnej [W x m^-1 x K^-1]

L = grubość warstwy izolacyjnej [m]

T = temperatura materiału w warunkach uwolnienia [K]

Ciśnienie otwarcia urządzenia bezpieczeństwa powinno być wyższe od ciśnienia wyszczególnionego pod 4.2.1.13.7, i powinno być ustalone na podstawie wyników badań określonych pod 4.2.1.13.1. Urządzenia bezpieczeństwa powinny być tak dobrane, aby maksymalne ciśnienie w cysternie nigdy nie przekroczyło ciśnienia próbnego cysterny przenośnej.

Uwaga. Przykład metody określania wielkości urządzeń bezpieczeństwa podany jest w Podręczniku badań i kryteriów, dodatek 5.

4.2.1.13.9 Dla izolowanych cystern przenośnych przepustowość i nastawienie urządzeń bezpieczeństwa powinny być określone przy założeniu utraty 1% powierzchni izolacyjnej.

4.2.1.13.10 Zawory podciśnieniowe i zawory sprężynowe zbiorników powinny być wyposażone w przerywacz płomienia. Należy liczyć się ze zmniejszeniem przepustowości powodowanym przez przerywacz płomienia.

4.2.1.13.11 Wyposażenie obsługowe takie jak zawory i przewody rurowe znajdujące się na zewnątrz zbiorników, powinno być tak rozmieszczone, aby nie pozostawały w nim materiały po załadunku cysterny przenośnej.

4.2.1.13.12 Cysterny przenośne mogą być albo izolowane cieplnie, albo chronione osłoną przeciwsłoneczną. Jeżeli TSR materiału w cysternie przenośnej wynosi maksimum 55 °C, albo cysterna przenośna jest wykonana z aluminium, to powinna być całkowicie izolowana. Powierzchnia zewnętrzna powinna być pomalowana na biało lub pokryta jasną metalową osłoną.

4.2.1.13.13 Stopień napełnienia przy 15 °C nie może przekraczać 90%.

4.2.1.13.14 Oznakowanie wymagane pod 6.7.2.20.2 powinno zawierać numer UN i nazwę techniczną z dopuszczalnym stężeniem materiałów niebezpiecznych.

4.2.1.13.15 Nadtlenki organiczne i materiały samoreaktywne, wyraźnie wykazane w instrukcji T23 dla cystern przenośnych pod 4.2.5.2.6, mogą być przewożone w cysternach przenośnych.

4.2.1.14 Przepisy dodatkowe dla przewozu materiałów klasy 6.1 w cysternach przenośnych

(zarezerwowany)

4.2.1.15 Przepisy dodatkowe dla przewozu materiałów klasy 6.2 w cysternach przenośnych

(zarezerwowany)

4.2.1.16 Przepisy dodatkowe dla przewozu materiałów klasy 7 w cysternach przenośnych

4.2.1.16.1 Cysterny przenośne, w których przewożono materiały promieniotwórcze, nie powinny być używane do przewozu innych materiałów.

4.2.1.16.2 Stopień napełnienia cystern przenośnych nic powinien przekraczać 90% lub alternatywnie innej wartości zatwierdzonej przez władzę właściwą.

4.2.1.17 Przepisy dodatkowe dla przewozu materiałów klasy 8 w cysternach przenośnych

4.2.1.17.1 Urządzenia obniżające ciśnienie w cysternach przenośnych stosowanych do przewozu materiałów klasy 8 powinny być sprawdzane w okresach nie przekraczających 1 roku.

4.2.1.18 Przepisy dodatkowe dla przewozu materiałów klasy 9 w cysternach przenośnych

(zarezerwowany)

4.2.1.19 Przepisy dodatkowe dla przewozu materiałów stałych przewożonych w temperaturze wyższej od ich temperatury topnienia

4.2.1.19.1 Materiały stałe przewożone lub przekazywane do przewozu w temperaturze wyższej od ich temperatury topnienia, i dla których w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 nie ma instrukcji dla cysterny przenośnej lub dla których instrukcja dla cysterny przenośnej nie obejmuje przewozu w temperaturze wyższej od ich temperatury topnienia, mogą być przewożone w cysternach przenośnych, pod warunkiem, że materiały stałe zaklasyfikowane są do klas 4.1, 4.2, 4.3, 5.1, 6.1, 8 lub 9 i nie mają innych zagrożeń dodatkowych, za wyjątkiem zagrożenia klasy 6.1 lub 8 oraz, że są zaklasyfikowane do grupy pakowania II lub III.

4.2.1.19.2 Jeżeli w dziale 3.2 tabela A nie wskazano inaczej, cysterny przenośne używane dla przewozu materiałów stałych w temperaturze wyższej od ich temperatury topnienia, powinny odpowiadać przepisom instrukcji dla cysterny przenośnej T4 dla przewozu materiałów stałych grupy pakowania III lub przepisom instrukcji dla cysterny przenośnej T7 dla przewozu materiałów stałych grupy pakowania II. Zgodnie z 4.2.5.2.5, może być zastosowana cysterna przenośna zapewniająca równoważny lub wyższy poziom bezpieczeństwa. Maksymalny stopień napełnienia (w %) powinien być określony zgodnie z 4.2.1.9.5 (przepis specjalny TP3).

4.2.2 Przepisy ogólne dotyczące używania cystern przenośnych do przewozu gazów skroplonych nieschłodzonych i chemikaliów pod ciśnieniem

4.2.2.1 Rozdział ten zawiera odpowiednie przepisy ogólne dotyczące stosowania cystern przenośnych do przewozu gazów skroplonych nieschłodzonych i chemikaliów pod ciśnieniem.

4.2.2.2 Cysterny przenośne powinny spełniać wymagania dotyczące projektowania, budowy, badań i prób, określone pod 6.7.3. Gazy skroplone nieschłodzone i chemikalia pod ciśnieniem powinny być przewożone w cysternach przenośnych zgodnie z instrukcją dla cystern przenośnych T50, opisaną pod 4.2.5.2.6 oraz przepisami specjalnymi dla cystern przenośnych przypisanymi do określonych gazów skroplonych nieschłodzonych, podanymi w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 i opisanymi pod 4.2.5.3.

4.2.2.3 Podczas przewozu cysterny przenośne powinny być odpowiednio zabezpieczone przed uszkodzeniem zbiornika i wyposażenia obsługowego w wyniku uderzenia bocznego i podłużnego oraz przewrócenia. Jeżeli zbiorniki i wyposażenie obsługowe są tak zbudowane, że wytrzymują uderzenie lub przewrócenie, to nie wymagają takiego zabezpieczenia. Przykłady takiego zabezpieczenia podane są pod 6.7.3.13.5.

4.2.2.4 Niektóre gazy skroplone nieschłodzone są chemicznie niestabilne. Są one dopuszczone do przewozu tylko wtedy, gdy zostały podjęte niezbędne czynności w celu zapobieżenia niebezpiecznemu ich rozkładowi, przemianie lub polimeryzacji podczas przewozu. W szczególności powinny zostać podjęte starania w celu zapewnienia, aby cysterny przenośne nie zawierały żadnych gazów skroplonych nieschłodzonych sprzyjających tym reakcjom.

4.2.2.5 Jeżeli nazwa gazu(-ów) przewożonego(-ych) nie znajduje się na metalowej tabliczce opisanej pod 6.7.3.16.2, to kopia świadectwa określonego pod 6.7.3.14.1, powinna być dostępna na żądanie władzy właściwej i dostarczana niezwłocznie przez nadawcę, odbiorcę lub innego odpowiedniego przedstawiciela.

4.2.2.6 Próżne nieoczyszczone i nieodgazowane cysterny przenośne powinny odpowiadać tym samym wymaganiom jak cysterny przenośne wypełnione ostatnio przewożonym gazem skroplonym nieschłodzonym.

4.2.2.7 Napełnianie

4.2.2.7.1 Przed napełnieniem nadawca powinien upewnić się, że cysterna przenośna jest zatwierdzona do przewozu gazów skroplonych nieschłodzonych lub propelentu chemikaliów pod ciśnieniem, i że cysterna przenośna nie będzie napełniana gazami skroplonymi nieschłodzonymi lub chemikaliami pod ciśnieniem, które w kontakcie z materiałem konstrukcyjnym zbiornika, uszczelkami i wyposażeniem obsługowym mogłyby reagować niebezpiecznie, tworząc z nimi niebezpieczne produkty lub wyraźnie osłabiać te materiały. Podczas napełniania temperatura gazu skroplonego nieschłodzonego lub propelentu chemikaliów pod ciśnieniem powinna utrzymywać się w granicach temperatury obliczeniowej.

4.2.2.7.2 Maksymalna masa gazu skroplonego nieschłodzonego na litr pojemności zbiornika (kg/litr) nie powinna przekraczać gęstości gazu skroplonego nieschłodzonego w 50 °C pomnożonej przez 0,95. Ponadto zbiornik cysterny w 60 °C nie powinien być całkowicie wypełniony cieczą.

4.2.2.7.3 Cysterny przenośne nie powinny być napełniane powyżej ich najwyższej dopuszczalnej masy brutto i najwyższej dopuszczalnej masy ładunku wyszczególnionej dla każdego przewożonego gazu.

4.2.2.8 Cysterny przenośne nie powinny być kierowane do przewozu:

a) ze stopniem napełnienia, który może wywołać nadmierne hydrauliczne uderzenie cieczy, spowodowane falowaniem zawartości;

b) jeżeli są nieszczelne;

c) jeżeli są uszkodzone tak, że została naruszona niezawodność cysterny przenośnej, jej urządzeń do podnoszenia lub do mocowania;

d) jeżeli wyposażenie obsługowe nie było sprawdzone i nie jest sprawne.

4.2.2.9 Kieszenie dla podnośnika widłowego cysterny przenośnej powinny być zamknięte, jeżeli cysterna jest napełniona. Wymagania te nie dotyczą cystern przenośnych, które zgodnie z 6.7.3.13.4 nie potrzebują urządzeń zamykających kieszenie dla podnośników widłowych.

4.2.3 Przepisy ogólne dotyczące używania cystern przenośnych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych

4.2.3.1 Rozdział ten zawiera odpowiednie przepisy ogólne dotyczące stosowania cystern przenośnych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych.

4.2.3.2 Cysterny przenośne powinny odpowiadać wymaganiom dotyczącym projektowania, budowy, badań i prób, określonym pod 6.7.4. Gazy skroplone schłodzone powinny być przewożone w cysternach przenośnych zgodnie z instrukcją dla cystern przenośnych T75 opisaną pod 4.2.5.2.6 oraz przepisami specjalnymi dla cystern przenośnych przypisanymi dla każdego gazu skroplonego schłodzonego podanymi w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 i opisanymi pod 4.2.5.3.

4.2.3.3 Podczas przewozu cysterny przenośne powinny być odpowiednio zabezpieczone przed uszkodzeniem zbiornika i wyposażenia obsługowego w wyniku uderzenia bocznego i podłużnego oraz przewrócenia. Jeżeli zbiorniki i wyposażenie obsługowe są tak zbudowane, że wytrzymują uderzenie lub przewrócenie, to nie wymagają takiego zabezpieczenia. Przykłady takiego zabezpieczenia są podane pod 6.7.4.12.5.

4.2.3.4 Jeżeli nazwa gazu(-ów) przewożonego(-ych) nie znajduje się na metalowej tabliczce opisanej pod 6.7.4.15.2, to kopia świadectwa określonego pod 6.7.4.13.1, powinna być dostępna na żądanie władzy właściwej i dostarczana niezwłocznie przez nadawcę, odbiorcę lub innego odpowiedniego przedstawiciela.

4.2.3.5 Próżne nieoczyszczone i nieodgazowane cysterny przenośne powinny odpowiadać tym samym wymaganiom jak cysterny przenośne wypełnione ostatnio przewożonym gazem skroplonym schłodzonym.

4.2.3.6 Napełnianie

4.2.3.6.1 Przed napełnieniem cysterny przenośnej należy upewnić się, czy cysterna przenośna jest zatwierdzona do przewozu gazów skroplonych schłodzonych i czy cysterna przenośna nie będzie napełniana gazami skroplonymi schłodzonymi, które w kontakcie z materiałem zbiornika, uszczelkami i wyposażeniem obsługowym, mogłyby reagować z nimi tworząc niebezpieczne produkty lub wyraźnie osłabiać te materiały. Podczas napełniania temperatura gazu skroplonego schłodzonego powinna utrzymywać się w granicach temperatury obliczeniowej.

4.2.3.6.2 Dla oszacowania początkowego stopnia napełnienia powinien być brany pod uwagę niezbędny czas utrzymywania dla przewidywanego przewozu, wliczając w to wszystkie opóźnienia, które mogą wystąpić. Początkowy stopień napełnienia zbiornika, za wyjątkiem ustaleń pod 4.2.3.6.3 i 4.2.3.6.4, powinien być taki, że gdy zawartość, z wyjątkiem helu, osiągnie temperaturę w której prężność pary jest równa największemu dopuszczalnemu ciśnieniu roboczemu (MAWP), to wówczas objętość cieczy nie przekroczy 98%.

4.2.3.6.3 Zbiorniki przeznaczone do przewozu helu mogą być napełnione do, ale nie powyżej, otworów wlotowych urządzeń obniżających ciśnienie.

4.2.3.6.4 Jeżeli przewidywany czas trwania przewozu jest znacznie krótszy niż czas utrzymywania szczelności zaworów, to może być dopuszczony wyższy stopień napełnienia, wymaga to jednak zatwierdzenia przez władzę właściwą.

4.2.3.7 Rzeczywisty czas utrzymywania

4.2.3.7.1 Rzeczywisty czas utrzymywania powinien być obliczany dla każdego przewozu zgodnie z procedurą uznaną przez władzę właściwą, na następującej podstawie:

a) odnośnego czasu utrzymywania dla przewożonego gazu skroplonego schłodzonego (patrz pod 6.7.4.2.8.1) (jak wskazany na tabliczce pod 6.7.4.15.1);

b) rzeczywistej gęstości napełnienia:

c) rzeczywistego ciśnienia napełnienia;

d) najniższego wyregulowanego ciśnienia urządzenia lub urządzeń ograniczającego ciśnienie.

4.2.3.7.2 Rzeczywisty czas utrzymywania powinien być zaznaczony, albo na samej cysternie przenośnej, albo na metalowej tabliczce trwale przymocowanej do cysterny przenośnej zgodnie z 6.7.4.15.2.

4.2.3.8 Cysterny przenośne nie powinny być kierowane do przewozu:

a) ze stopniem napełnienia, który może wywołać nadmierne hydrauliczne uderzenie cieczy, spowodowane falowaniem zawartości;

b) jeżeli są nieszczelne;

c) jeżeli są uszkodzone tak, że została naruszona niezawodność cysterny przenośnej, jej urządzeń do podnoszenia lub mocowania;

d) jeżeli wyposażenie obsługowe nie było sprawdzone i nie jest sprawne;

e) jeżeli rzeczywisty czas utrzymywania dla przewożonego gazu skroplonego schłodzonego nie został określony zgodnie z 4.2.3.7 i cysterna przenośna nie jest oznaczona zgodnie z 6.7.4.15.2; i

f) jeżeli czas trwania przewozu, po uwzględnieniu wszystkich opóźnień, które mogą wystąpić, przekroczy rzeczywisty czas utrzymywania.

4.2.3.9 Kieszenie dla podnośnika widłowego cysterny przenośnej powinny być zamknięte, jeżeli cysterna jest napełniona. Wymagania te nie dotyczą cystern przenośnych, które zgodnie z 6.7.4.12.4, nie potrzebują urządzeń zamykających kieszenie dla podnośników widłowych.

4.2.4 Przepisy ogólne używania MEGC-UN

4.2.4.1 Ten rozdział zawiera przepisy ogólne dla używania MEGC, wymienionych pod 6.7.5, do przewozu gazów nieschłodzonych.

4.2.4.2 MEGC powinny odpowiadać postanowieniom podanym pod 6.7.5 dotyczącym budowy i badań. Elementy MEGC powinny być badane okresowo według przepisów podanych w instrukcji pakowania P200 pod 4.1.4.1 oraz podanych w 6.2.1.6.

4.2.4.3 Podczas przewozu MEGC powinny być dostatecznie chronione przed uszkodzeniem elementów i wyposażenia obsługowego przy uderzeniach wzdłużnych i poprzecznych oraz przed przewróceniem się. Jeżeli elementy i wyposażenie obsługowe są tak zbudowane, że wytrzymają uderzenie lub przewrócenie, to taka ochrona jest zbędna. Przykłady takiej ochrony są opisane pod 6.7.5.10.4.

4.2.4.4 Przepisy dotyczące badań okresowych MEGC podane są pod 6.7.5.12. MEGC albo ich elementy po upływie terminu badań okresowych nie mogą być ładowane lub napełniane, jednak mogą być przewożone po upływie okresu ważności badania okresowego.

4.2.4.5 Napełnianie

4.2.4.5.1 Przed napełnieniem MEGC powinien być sprawdzony dla zapewnienia, że jest dopuszczony do przewozu danego gazu i że są spełnione mające zastosowanie przepisy RID.

4.2.4.5.2 Elementy MEGC dopuszczone są do napełnienia, jeżeli odpowiadają ciśnieniom roboczym, stopniom napełnienia oraz przepisom napełniania, podanym w instrukcji pakowania P200 pod 4.1.4.1, określonych dla gazu umieszczonego w pojedynczych elementach. Jeden MEGC lub grupa elementów nie może jako całość być w żadnym przypadku napełniona ponad najniższe ciśnienie robocze jakiegokolwiek z elementów.

4.2.4.5.3 MEGC nie mogą być napełnione ponad najwyższą dopuszczalną masę brutto.

4.2.4.5.4 Zawory oddzielające powinny być zamknięte po napełnieniu oraz podczas przewozu. Gazy trujące (gazy grup T, TF, TC, TO, TFC i TOC) mogą być transportowane tylko w tych MEGC, w których każdy element jest wyposażony w zawór oddzielający.

4.2.4.5.5 Otwór (otwory) do napełniania powinien (powinny) być zamknięty (-e) kołpakami albo zaślepkami. Po napełnieniu napełniający sprawdza szczelność zaworów oraz wyposażenia.

4.2.4.5.6 MEGC nie mogą być przekazane do napełnienia:

a) jeżeli są uszkodzone w takim stopniu, że niezawodność naczyń ciśnieniowych lub ich wyposażenia konstrukcyjnego albo obsługowego może być naruszona;

b) jeżeli wyniki uzyskane przy sprawdzeniu stanu naczyń ciśnieniowych i ich wyposażenia konstrukcyjnego albo obsługowego uważa się za niezadowalające; lub

c) jeżeli zalecane oznaczenia dotyczące dopuszczenia, badań okresowych lub napełniania nie są czytelne.

4.2.4.6 Napełnione MEGC nie mogą być przekazane do przewozu:

a) jeżeli są nieszczelne;

b) jeżeli są uszkodzone w takim stopniu, że niezawodność naczyń ciśnieniowych lub ich wyposażenia konstrukcyjnego albo obsługowego może być naruszona;

c) jeżeli wyniki uzyskane przy sprawdzeniu stanu naczyń ciśnieniowych i ich wyposażenia konstrukcyjnego albo obsługowego uważa się za niezadowalające; lub

d) jeżeli zalecane oznaczenia dotyczące dopuszczenia, badań okresowych lub napełniania nie są czytelne.

4.2.4.7 Próżne nieoczyszczone i nieodgazowane MEGC powinny odpowiadać tym samym przepisom i wymogom, jak MEGC, które były napełnione ostatnio przewożonym towarem.

4.2.5 Instrukcje i przepisy specjalne dla cystern przenośnych

4.2.5.1 Przepisy ogólne

4.2.5.1.1 Rozdział ten zawiera odpowiednie instrukcje i przepisy specjalne dla materiałów niebezpiecznych dopuszczonych do przewozu w cysternach przenośnych. Każda instrukcja cysterny przenośnej jest rozpoznawalna za pomocą kodu literowo-cyfrowego (np. T1). Dział 3.2 tabela A kolumna 10 wskazuje kod instrukcji cysterny przenośnej, która powinna być stosowana dla każdego materiału dopuszczonego do przewozu w cysternie przenośnej. Jeżeli w kolumnie 10 nie znajduje się kod instrukcji cysterny przenośnej dla określonego materiału niebezpiecznego, wówczas przewóz materiałów niebezpiecznych w cysternie przenośnej nie jest dopuszczony, chyba że władza właściwa wyda dopuszczenie, jak określono pod 6.7.1.3. Przepisy specjalne dla cystern przenośnych są przypisane do określonych materiałów niebezpiecznych w dziale 3.2 tabela A kolumna 11. Wszystkie przepisy specjalne są rozpoznawalne za pomocą kodu literowo-cyfrowego (nр. TP1). Wykaz przepisów specjalnych dla cystern przenośnych znajduje się pod 4.2.5.3.

Uwaga. Dla gazów dopuszczonych do przewozu w MEGC, w dziale 3.2 tablica A kolumna 10 podana jest litera "M".

4.2.5.2 Instrukcje dla cystern przenośnych

4.2.5.2.1 Instrukcje dla cystern przenośnych mają zastosowanie do materiałów niebezpiecznych klas 1 do 9. Instrukcje dla cystern przenośnych zawierają informacje o przepisach dla cystern przenośnych, stosowanych do określonych materiałów. Przepisy te powinny być spełnione dodatkowo do przepisów ogólnych tego działu i działu 6.7.

4.2.5.2.2 Dla materiałów klas 1 oraz 3 do 9 instrukcje dla cystern przenośnych wskazują odpowiednie minimalne ciśnienie próbne, minimalną grubość ścianki zbiornika (dla stali wzorcowej), wymagania dla otworów dolnych i wymagania dla urządzeń obniżających ciśnienie. W instrukcji dla cystern przenośnych T23 wymienione są materiały samoreaktywne klasy 4.1 i nadtlenki organiczne klasy 5.2 dopuszczone do przewozu w cysternach przenośnych.

4.2.5.2.3 Gazy skroplone nieschłodzone przypisane są do instrukcji dla cysterny przenośnej T50, która dla każdego gazu skroplonego nieschłodzonego dopuszczonego do przewozu w cysternie przenośnej określa najwyższe dopuszczalne ciśnienie robocze, wymagania dla otworów poniżej lustra cieczy, dla urządzeń obniżających ciśnienie i maksymalne gęstości napełniania.

4.2.5.2.4 Gazy skroplone schłodzone przypisane są do instrukcji dla cysterny przenośnej T75.

4.2.5.2.5 Określenie odpowiedniej instrukcji dla cystern przenośnych

Jeżeli określona instrukcja dla cysterny przenośnej jest wyszczególniona w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 dla określonych materiałów niebezpiecznych, to możliwe jest zastosowanie innych cystern przenośnych, które charakteryzują się wyższym ciśnieniem próbnym, większą grubością ścianki, wyższymi wymaganiami dla otworów dolnych i urządzeń obniżających ciśnienie. Następujące wytyczne mają zastosowanie dla określenia odpowiednich cystern przenośnych, które mogą być stosowane do przewozu określonych materiałów:

Instrukcje dla cystern przenośnych	Dodatkowo dopuszczone instrukcje dla cystern przenośnych
T1	T2, T3, T4, T5, T6, T7, T8, T9, T10, T11, T12, T13, T14, T15, T16, T17, T18, T19, T20, T21, T22
T2	T4, T5, T7, T8, T9, T10, T11, T12, T13, T14, T15, T16, T17, T18, T19, T20, T21, T22
T3	T4, T5, T6, T7, T8, T9, T10, T11, T12, T13, T14, T15, T16, T17, T18, T19, T20, T21, T22
T4	T5, T7, T8, T9, T10, T11, T12, T13, T14, T15, T16, T17, T18, T19, T20, T21, T22
T5	Т10, T14, T19, T20, T22
T6	T7, T8, T9, T10, T11, T12, T13, T14, T15, T16, T17, T18, T19, T20, T21, T22
T7	T8, T9, T10, T11, T12, T13, T14, T15, T16, T17, T18, T19, T20, T21, T22
T8	T9, Т10, T13, T14, T19, T20, T21, T22
T9	T10, T13, T14, T19, T20, T21, T22
T10	T14, T19, T20, T22
T11	T12, T13, T14, T15, T16, T17, T18, T19, T20, T21, T22
T12	T14, T16, T18, T19, T20, T22
T13	T14, T19, T20, T21, T22
T14	T19, T20, T22
T15	T16, T17, T18, T19, T20, T21, T22
T16	T18, T19, T20, T22
T17	T18, T19, T20, T21, T22
T18	T19, T20, T22
T19	T20, T22
T20	T22
T21	T22
T22	Żadne
T23	Żadne

4.2.5.2.6 Instrukcje dla cystern przenośnych

Instrukcje dla cystern przenośnych określają wymagania dla cysterny przenośnej, która będzie używana do przewozu określonego materiału. Instrukcje dla cystern przenośnych T1 do T22 określają stosowane minimalne ciśnienia próbne, minimalne grubości ścianek zbiornika cysterny (w mm stali wzorcowej) oraz przepisy dla urządzeń obniżających ciśnienie i dla otworów dolnych.

T1 - T22

INSTRUKCJE DLA CYSTERN PRZENOŚNYCH

T1 - T22

Niniejsze instrukcje dla cystern przenośnych stosuje się do materiałów ciekłych i stałych klas 3 do 9.

Przepisy ogólne rozdziału 4.2.1 i wymagania rozdziału 6.7.2 powinny być spełnione.

Instrukcja dla cystern przenośnych	Minimalne ciśnienie próbne (w barach)	Minimalna grubość ścianki zbiornika (w mm stali wzorcowej) (patrz pod 6.7.2.4)	Wymagania dotyczące urządzeń obniżających ciśnienie (patrz pod 6.7.2.8)a)	Wymagania dotyczące otworów dolnych (patrz pod 6.7.2.6)b)
T1	1,5	patrz 6.7.2.4.2	normalne	patrz 6.7.2.6.2
T2	1,5	patrz 6.7.2.4.2	normalne	patrz 6.7.2.6.3
T3	2,65	patrz 6.7.2.4.2	normalne	patrz 6.7.2.6.2
T4	2,65	patrz 6.7.2.4.2	normalne	patrz 6.7.2.6.3
T5	2,65	patrz 6.7.2.4.2	patrz 6.7.2.8.3	niedozwolone
T6	4	patrz 6.7.2.4.2	normalne	patrz 6.7.2.6.2
T7	4	patrz 6.7.2.4.2	normalne	patrz 6.7.2.6.3
T8	4	patrz 6.7.2.4.2	normalne	niedozwolone
T9	4	6 mm	normalne	niedozwolone
T10	4	6 mm	patrz 6.7.2.8.3	niedozwolone
T11	6	patrz 6.7.2.4.2	normalne	patrz 6.7.2.6.3
T12	6	patrz 6.7.2.4.2	patrz 6.7.2.8.3	patrz 6.7.2.6.3
T13	6	6 mm	normalne	niedozwolone
T14	6	6 mm	patrz 6.7.2.8.3	niedozwolone
T15	10	patrz 6.7.2.4.2	normalne	patrz 6.7.2.6.3
T16	10	patrz 6.7.2.4.2	patrz 6.7.2.8.3	patrz 6.7.2.6.3
T17	10	6 mm	normalne	patrz 6.7.2.6.3
T18	10	6 mm	patrz 6.7.2.8.3	patrz 6.7.2.6.3
T19	10	6 mm	patrz 6.7.2.8.3	niedozwolone
T20	10	8 mm	patrz 6.7.2.8.3	niedozwolone
T21	10	10 mm	normalne	niedozwolone
T22	10	10 mm	patrz 6.7.2.8.3	niedozwolone

^a) Jeżeli podane jest określenie "normalne", ważne są wszystkie przepisy 6.7.2.8 za wyjątkiem 6.7.2.8.3.

^b) Jeżeli w tej kolumnie jest podane "niedozwolone", to otwory dolne są niedozwolone, jeżeli materiał do przewozu jest ciekły (patrz 6.7.2.6.1). Jeżeli materiał do przewozu jest stały w temperaturach występujących w normalnych warunkach przewozu, to otwory dolne odpowiadające przepisom 6.7.2.6.2 są dozwolone.

T23

INSTRUKCJA DLA CYSTERN PRZENOŚNYCH

T23

Niniejszą instrukcję dla cystern przenośnych stosuje się do materiałów samoreaktywnych klasy 4.1 i nadtlenków organicznych klasy 5.2. Przepisy ogólne 4.2.1 i przepisy 6.7.2 powinny być spełnione. Przepisy specjalne dla materiałów samoreaktywnych klasy 4.1 i nadtlenków organicznych klasy 5.2 w 4.2.1.13 również powinny być spełnione.

Nr UN	Materiał	Minimalne ciśnienie próbne (w barach)	Minimalna grubość ścianki zbiornika (w mm stali wzorcowej)	Wymagania dotyczące otworów dolnych	Wymagania dotyczące urządzeń obniżających ciśnienie	Stopień napełnienia
3109	NADTLENEK ORGANICZNY TYP F CIEKŁY Wodoronadtlenek tert-butylua) o stężeniu maksymalnie 72%, z wodą, Wodoronadtlenek kumylu o stężeniu maksymalnie 90%, w rozcieńczalniku typu A, Nadtlenek di-tert-butylu o stężeniu maksymalnie 32%, w rozcieńczalniku typu A, Wodoronadtlenek izopropylokomylu o stężeniu maksymalnie 72%, w rozcieńczalniku typu A, Wodoronadtlenek p-mentylu o stężeniu maksymalnie 72%, w rozcieńczalniku typu A, Wodoronadtlenek pinanylu o stężeniu maksymalnie 56%, w rozcieńczalniku typu A.	4	Patrz pod 6.7.2.4.2	Patrz pod 6.7.2.6.3	Patrz pod 6.7.2.8.2 4.2.1.13.6 4.2.1.13.7 4.2.1.13.8	Patrz pod 4.2.1.13.13
3110	NADTLENEK ORGANICZNY TYP F STAŁY Nadtlenek dikumylub)	4	Patrz pod 6.7.2.4.2	Patrz pod 6.7.2.6.3	Patrz pod 6.7.2.8.2 4.2.1.13.6 4.2.1.13.7 4.2.1.13.8	Patrz pod 4.2.1.13.13
3229	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F CIEKŁY	4	Patrz pod 6.7.2.4.2	Patrz pod 6.7.2.6.3	Patrz pod 6.7.2.8.2 4.2.1.13.6 4.2.1.13.7 4.2.1.13.8	Patrz pod 4.2.1.13.13
3230	MATERIAŁ SAMOREAKTYWNY TYP F STAŁY	4	Patrz pod 6.7.2.4.2	Patrz pod 6.7.2.6.3	Patrz pod 6.7.2.8.2 4.2.1.13.6 4.2.1.13.7 4.2.1.13.8	Patrz pod 4.2.1.13.13

^a) Pod warunkiem podjęcia kroków dla osiągnięcia równoważnego bezpieczeństwa jak przy mieszaninie 65% wodoronadtlenku tert-butylu i 35% wody.

^b) Maksymalna ilość na cysternę przenośną wynosi 2000 kg.

T50

INSTRUKCJA DLA CYSTERN PRZENOŚNYCH

T50

Niniejszą instrukcję dla cystern przenośnych stosuje się do gazów skroplonych nieschłodzonych i chemikaliów pod ciśnieniem (UN 3500, 3501, 3502, 3503, 3504 i 3505).

Przepisy ogólne rozdziału 4.2.2 i przepisy rozdziału 6.7.3 powinny być spełnione.

Nr UN	Gazy skroplone nieschłodzone	MAWP (bar); -cysterna mała; duża; -cysterna bez izolacji; -cysterna z osłoną przeciwsłoneczną; -cysterna izolowana a)	Otwory umieszczone poniżej poziomu lustra cieczy	Wymagania dotyczące urządzeń obniżających ciśnienie (patrz pod 6.7.3.7) b)	Maksymalny stopień napełnienia
1005	AMONIAK BEZWODNY	29,0 25,7 22,0 19,7	dozwolone	patrz pod 6.7.3.7.3	0,53
1009	BROMOTRIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 13B1)	38,0 34,0 30,0 27,5	dozwolone	normalne	1,13
1010	BUTADIENY STABILIZOWANE	7,5 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	0,55
1010	BUTADIENY I WĘGLOWODORY, MIESZANINA STABILIZOWANA	patrz: MAWP pod 6.7.3.1	dozwolone	normalne	patrz 4.2.2.7
1011	BUTAN	7,0 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	0,51
1012	BUT-2-EN	8,0 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	0,53
1017	CHLOR	19,0 17,0 15,0 13,5	niedozwolone	patrz pod 6.7.3.7.3	1,25
1018	CHLORODIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 22)	26,0 24,0 21,0 19,0	dozwolone	normalne	1,03
1020	CHLOROPENTAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 115)	23,0 20,0 18,0 16,0	dozwolone	normalne	1,06
1021	1-CHLORO-1,2,2,2-TRIFLUORO- ETAN (GAZ CHŁODNICZY R 124)	10,3 9,8 7,9 7,0	dozwolone	normalne	1,20
1027	CYKLOPROPAN	18,0 16,0 14,5 13,0	dozwolone	normalne	0,53
1028	DICHLORODIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 12)	16,0 15,0 13,0 11,5	dozwolone	normalne	1,15
1029	DICHLOROFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 21)	7,0 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	1,23
1030	1,1-DIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 152a)	16,0 14,0 12,4 11,0	dozwolone	normalne	0,79

T50

INSTRUKCJA DLA CYSTERN PRZENOŚNYCH

T50

Niniejszą instrukcję dla cystern przenośnych stosuje się do gazów skroplonych nieschłodzonych i chemikaliów pod ciśnieniem (UN 3500, 3501, 3502, 3503, 3504 i 3505).

Przepisy ogólne rozdziału 4.2.2 i przepisy rozdziału 6.7.3 powinny być spełnione.

Nr UN	Gazy skroplone nieschłodzone	MAWP (bar); -cysterna mała; duża; -cysterna bez izolacji; -cysterna z osłoną przeciwsłoneczną; -cysterna izolowana a)	Otwory umieszczone poniżej poziomu lustra cieczy	Wymagania dotyczące urządzeń obniżających ciśnienie (patrz pod 6.7.3.7) b)	Maksymalny stopień napełnienia
1032	DIMETYLOAMINA BEZWODNA	7,0 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	0,59
1033	ETER DIMETYLOWY	15,5 13,8 12,0 10,6	dozwolone	normalne	0,58
1036	ETYLOAMINA	7,0 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	0,61
1037	CHLOREK ETYLU	7,0 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	0,80
1040	TLENEK ETYLU Z AZOTEM o ciśnieniu całkowitym do 1 MPa (10 bar) w 50 °C	10,0	niedozwolone	patrz pod 6.7.3.7.3	0,78
1041	TLENEK ETYLU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 9%, lecz mniej niż 87% tlenku etylu	patrz: MAWP pod 6.7.3.1	dozwolone	normalne	patrz pod 4.2.2.7
1055	IZOBUTEN	8,1 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	0,52
1060	METYLOACETYLEN I PROPADIEN, MIESZANINA STABILIZOWANA	28,0 24,5 22,0 20,0	dozwolone	normalne	0,43
1061	METYLOAMINA BEZWODNA	10,8 9,6 7,8 7,0	dozwolone	normalne	0,58
1062	BROMEK METYLU, zawierający maksymalnie 2% chloropikryny	7,0 7,0 7,0 7,0	niedozwolone	patrz pod 6.7.3.7.3	1,51
1063	CHLOREK METYLU (GAZ CHŁODNICZY R 40)	14,5 12,7 11,3 10,0	dozwolone	normalne	0,81
1064	MERKAPTAN METYLU	7,0 7,0 7,0 7,0	niedozwolone	patrz pod 6.7.3.7.3	0,78
1067	TETRATLENEK DIAZOTU (DITLENEK AZOTU)	7,0 7,0 7,0 7,0	niedozwolone	patrz pod 6.7.3.7.3	1,30
1075	GAZY NAFTOWE SKROPLONE	patrz: MAWP pod 6.7.3.1	dozwolone	normalne	patrz pod 4.2.2.7

T50

INSTRUKCJA DLA CYSTERN PRZENOŚNYCH

T50

Niniejszą instrukcję dla cystern przenośnych stosuje się do gazów skroplonych nieschłodzonych i chemikaliów pod ciśnieniem (UN 3500, 3501, 3502, 3503, 3504 i 3505).

Przepisy ogólne rozdziału 4.2.2 i przepisy rozdziału 6.7.3 powinny być spełnione.

Nr UN	Gazy skroplone nieschłodzone	MAWP (bar); -cysterna mała; -duża; -cysterna bez izolacji; -cysterna z osłoną przeciwsłoneczną; -cysterna izolowana a)	Otwory umieszczone poniżej poziomu lustra cieczy	Wymagania dotyczące urządzeń obniżających ciśnienie (patrz pod 6.7.3.7) b)	Maksymalny stopień napełnienia
1077	PROPEN	28,0 24,5 22,0 20,0	dozwolone	normalne	0,43
1078	GAZ CHŁODNICZY, I.N.O.	patrz: MAWP pod 6.7.3.1	dozwolone	normalne	patrz pod 4.2.2.7
1079	DITLENEK SIARKI	11,6 10,3 8,5 7,6	niedozwolone	patrz pod 6.7.3.7.3	1,23
1082	TRIFLUOROCHLOROETYLEN STABILIZOWANY	17,0 15,0 13,1 11,6	niedozwolone	patrz pod 6.7.3.7.3	1,13
1083	TRIMETYLOAMINA BEZWODNA	7,0 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	0,56
1085	BROMEK WINYLU STABILIZOWANY	7,0 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	1,37
1086	CHLOREK WINYLU STABILIZOWANY	10,6 9,3 8,0 7,0	dozwolone	normalne	0,81
1087	ETER METYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY	7,0 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	0,67
1581	CHLOROPIKRYNA I BROMEK METYLU, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 2% chloropikryny	7,0 7,0 7,0 7,0	niedozwolone	patrz pod 6.7.3.7.3	1,51
1582	CHLOROPIKRYNA I CHLOREK METYLU, MIESZANINA	19,2 16,9 15,1 13,1	niedozwolone	patrz pod 6.7.3.7.3	0,81
1858	HEKSAFLUOROPROPYLEN (GAZ CHŁODNICZY R 1216)	19,2 16,9 15,1 13,1	dozwolone	normalne	1,11
1912	CHLOREK METYLU I DICHLOROMETAN, MIESZANINA	15,2 13,0 11,6 10,1	dozwolone	normalne	0,81
1958	1,2-DICHLORO-1,1,2,2-TETRA-FLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 114)	7,0 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	1,30
1965	WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O.	patrz: MAWP pod 6.7.3.1	dozwolone	normalne	patrz pod 4.2.2.7

T50

INSTRUKCJA DLA CYSTERN PRZENOŚNYCH

T50

Niniejszą instrukcję dla cystern przenośnych stosuje się do gazów skroplonych nieschłodzonych i chemikaliów pod ciśnieniem (UN 3500, 3501, 3502, 3503, 3504 i 3505).

Przepisy ogólne rozdziału 4.2.2 i przepisy rozdziału 6.7.3 powinny być spełnione.

Nr UN	Gazy skroplone nieschłodzone	MAWP (bar); -cysterna mała; duża; -cysterna bez izolacji; -cysterna z osłoną przeciwsłoneczną; -cysterna izolowana a)	Otwory umieszczone poniżej poziomu lustra cieczy	Wymagania dotyczące urządzeń obniżających ciśnienie (patrz pod 6.7.3.7) b)	Maksymalny stopień napełnienia
1969	IZOBUTAN	8,5 7,5 7,0 7,0	dozwolone	normalne	0,49
1973	CHLORODIFLUOROMETAN I CHLOROPENTAFLUOROETAN, MIESZANINA, o stałej temperaturze wrzenia, zawierająca ok. 49% chlorodifluorometanu (GAZ CHŁODNICZY R 502)	28,3 25,3 22,8 20,3	dozwolone	normalne	1,05
1974	BROMOCH LORODIFLUORO- METAN (GAZ CHŁODNICZY R 12B1)	7,4 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	1,61
1976	OKTAFLUOROCYKLOBUTAN (GAZ CHŁODNICZY RC 318)	8,8 7,8 7,0 7,0	dozwolone	normalne	1,34
1978	PROPAN	22,5 20,4 18,0 16,5	dozwolone	normalne	0,42
1983	1-CHLORO-2,2,2-TRIFLUORO- ETAN (GAZ CHŁODNICZY R 133a)	7,0 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	1,18
2035	1,1,1-TRIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 143a)	31,0 27,5 24,2 21,8	dozwolone	normalne	0,76
2424	OKTAFLUOROPROPAN (GAZ CHŁODNICZY R 218)	23,1 20,8 18,6 16,6	dozwolone	normalne	1,07
2517	1 -CHLORO-1,1 -DIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 142b)	8,9 7,8 7,0 7,0	dozwolone	normalne	0,99
2602	DICHLORODIFLUOROMETAN I 1,1-DIFLUOROETAN, MIESZANINA AZEOTROPOWA, zawierająca ok. 74% dichlorodifluorometanu (GAZ CHŁODNICZY R 500)	20,0 18,0 16,0 14,5	dozwolone	normalne	1,01
3057	CHLOREK TRIFLUOROACETYLENU	14,6 12,9 11,3 9,9	niedozwolone	6.7.3.7.3	1,17
3070	TLENEK ETYLENU I DICHLORODIFLUOROMETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 12,5% tlenku etylenu	14,0 12,0 11,0 9,0	dozwolone	6.7.3.7.3	1,09

T50

INSTRUKCJA DLA CYSTERN PRZENOŚNYCH

T50

Niniejszą instrukcję dla cystern przenośnych stosuje się do gazów skroplonych nieschłodzonych i chemikaliów pod ciśnieniem (UN 3500, 3501, 3502, 3503, 3504 i 3505).

Przepisy ogólne rozdziału 4.2.2 i przepisy rozdziału 6.7.3 powinny być spełnione.

Nr UN	Gazy skroplone nieschłodzone	MAWP (bar); -cysterna mała; duża; -cysterna bez izolacji; -cysterna z osłoną przeciwsłoneczną; -cysterna izolowana a)	Otwory umieszczone poniżej poziomu lustra cieczy	Wymagania dotyczące urządzeń obniżających ciśnienie (patrz pod 6.7.3.7) b)	Maksymalny stopień napełnienia
3153	ETER PERFLUOROMETYLO- WOWINYLOWY	14,3 13,4 11,2 10,2	dozwolone	normalne	1,14
3159	1,1,1,2-TETRAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 134a)	17,7 15,7 13,8 12,1	dozwolone	normalne	1,04
3161	GAZ SKROPLONY ZAPALNY, I.N.O.	patrz: MAWP pod 6.7.3.1	dozwolone	normalne	patrz pod 4.2.2.7
3163	GAZ SKROPLONY, I.N.O.	patrz: MAWP pod 6.7.3.1	dozwolone	normalne	patrz pod 4.2.2.7
3220	PENTAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 125)	34,4 30,8 27,5 24,5	dozwolone	normalne	0,87
3252	DIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 32)	43,0 39,0 34,4 30,5	dozwolone	normalne	0,78
3296	HEPTAFLUOROPROPAN (GAZ CHŁODNICZY R 227)	16,0 14,0 12,5 11,0	dozwolone	normalne	1,20
3297	TLENEK ETYLENU I CHLORO- TETRAFLUOROETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 8,8% tlenku etylenu	8,1 7,0 7,0 7,0	dozwolone	normalne	1,16
3298	TLENEK ETYLENU I PENTAFLUOROETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 7,9% tlenku etylenu	25,9 23,4 20,9 18,6	dozwolone	normalne	1,02
3299	TLENEK ETYLENU I TETRA- FLUOROETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 5,6% tlenku etylenu	16,7 14,7 12,9 11,2	dozwolone	normalne	1,03
3318	AMONIAK, ROZTWÓR w wodzie, o gęstości względnej w 15 °C mniejszej niż 0,880 kg/l, zawierający więcej niż 50% amoniaku	patrz: MAWP pod 6.7.3.1	dozwolone	patrz pod 6.7.3.7.3	patrz pod 4.2.2.7
3337	GAZ CHŁODNICZY R 404A	31,6 28,3 25,3 22,5	dozwolone	normalne	0,84
3338	GAZ CHŁODNICZY R 407A	31,3 28,1 25,1 22,4	dozwolone	normalne	0,95
3339	GAZ CHŁODNICZY R 407B	33,0 29,6 26,5 23,6	dozwolone	normalne	0,95

T50

INSTRUKCJA DLA CYSTERN PRZENOŚNYCH

T50

Niniejszą instrukcję dla cystern przenośnych stosuje się do gazów skroplonych nieschłodzonych i chemikaliów pod ciśnieniem (UN 3500, 3501, 3502, 3503, 3504 i 3505).

Przepisy ogólne rozdziału 4.2.2 i przepisy rozdziału 6.7.3 powinny być spełnione.

Nr UN	Gazy skroplone nieschłodzone	MAWP (bar); -cysterna mała; duża; -cysterna bez izolacji; -cysterna z osłoną przeciwsłoneczną; -cysterna izolowana a)	Otwory umieszczone poniżej poziomu lustra cieczy	Wymagania dotyczące urządzeń obniżających ciśnienie (patrz pod 6.7.3.7) b)	Maksymalny stopień napełnienia
3340	GAZ CHŁODNICZY R 407C	29,9 26,8 23,9 21,3	dozwolone	normalne	0,95
3500	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM, I.N.O.	patrz definicja MAWP w 6.7.3.1	dozwolone	patrz 6.7.3.7.3	TP4c)
3501	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ZAPALNE, I.N.O.	patrz definicja AWP w 6.7.3.1	dozwolone	patrz 6.7.3.7.3	TP4c)
3502	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM TRUJĄCE, I.N.O.	patrz definicja MAWP w 6.7.3.1	dozwolone	patrz 6.7.3.7.3	TP4c)
3503	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ŻRĄCE, I.N.O.	patrz definicja MAWP w 6.7.3.1	dozwolone	patrz 6.7.3.7.3	TP4c)
3504	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM TRUJĄCE ZAPALNE, I.N.O.	patrz definicja MAWP w 6.7.3.1	dozwolone	patrz 6.7.3.7.3	TP4c)
3505	CHEMIKALIA POD CIŚNIENIEM ZAPALNE ŻRĄCE, I.N.O.	patrz definicja MAWP w 6.7.3.1	dozwolone	patrz 6.7.3.7.3	TP4c)

^a) mała" oznacza cysternę o średnicy zbiornika co najwyżej 1,5 m; "duża" oznacza cysternę o średnicy zbiornika powyżej 1,5 m bez izolacji lub osłony przeciwsłonecznej (patrz 6.7.3.2.12); "osłona przeciwsłoneczna" oznacza cysternę o średnicy zbiornika powyżej 1,5 m i mającą osłonę przeciwsłoneczną (patrz 6.7.3.2.12); "izolowana" oznacza cysternę o średnicy zbiornika powyżej 1,5 m i mającą izolację (patrz 6.7.3.2.12); (patrz określenie w "obliczeniowa temperatura odniesienia" pod 6.7.3.1).

^b) określenie "normalne" w kolumnie "urządzenia obniżające ciśnienie" oznacza, że płytka bezpieczeństwa określona w 6.7.3.7.3 nie jest wymagana.

^c) Dla UN 3500, 3501, 3502, 3503, 3504 i 3505 powinien być brany pod uwagę stopień napełnienia w % zamiast maksymalnego stopnia napełnienia.

T75

INSTRUKCJA DLA CYSTERN PRZENOŚNYCH

T75

Niniejszą instrukcję dla cystern przenośnych stosuje się do gazów skroplonych schłodzonych. Przepisy ogólne rozdziału 4.2.3 i przepisy rozdziału 6.7.4 powinny być spełnione.

4.2.5.3 Przepisy specjalne dla cystern przenośnych

Przepisy specjalne dla cystern przenośnych są przypisane do określonych materiałów w celu wskazania przepisów, które powinny być uwzględnione dodatkowo lub powinny zastąpić przepisy zawarte w instrukcjach dla cystern przenośnych, lub przepisy podane w dziale 6.7. Przepisy specjalne cystern przenośnych są oznaczone za pomocą kodu literowo-cyfrowego rozpoczynającego się literami TP (ang. "Tank Provision") i są przypisane do określonych materiałów w dziale 3.2 tabela A kolumna 11. Przepisy specjalne dla cystern przenośnych:

TP1 Stopień napełnienia opisany pod 4.2.1.9.2 nie powinien być przekroczony

(stopień napełnienia = )

TP2 Stopień napełnienia opisany pod 4.2.1.9.3 nie powinien być przekroczony

(stopień napełnienia = )

TP3 Maksymalny stopień napełnienia (w %) dla materiałów stałych przewożonych w temperaturze wyższej od ich temperatury topnienia lub dla materiałów podgrzanych ciekłych, określony jest w zgodności z 4.2.1.9.5.

TP4 Stopień napełnienia cystern przenośnych nie powinien przekraczać 90% lub alternatywnie innej wartości zatwierdzonej przez władzę właściwą (patrz 4.2.1.16.2).

TP5 Stopień napełnienia określony w 4.2.3.6 powinien być przestrzegany.

TP6 Cysterna powinna być wyposażona w urządzenia obniżające ciśnienie, które są odpowiednie w stosunku do objętości cysterny i w stosunku do rodzaju przewożonego materiału, aby zapobiec pęknięciu cysterny w każdym przypadku, włączając w to objęcie pożarem. Urządzenia te powinny być jednocześnie zgodne z przewożonym materiałem.

TP7 Powietrze w przestrzeni gazowej powinno być usunięte przez azot lub w inny sposób.

TP8 Ciśnienie próbne cysterny przenośnej może być zmniejszone do 1,5 bara, jeżeli temperatura zapłonu przewożonego materiału jest wyższa niż 0 °C.

TP9 Materiał pod tym określeniem może być przewożony w cysternach przenośnych tylko po zatwierdzeniu wydanym przez władzę właściwą.

TP10 Wymagana jest ołowiana wykładzina o grubości nie mniejszej niż 5 mm, która powinna być badana co rok, lub inny odpowiedni materiał wykładziny zatwierdzony przez władzę właściwą.

TP11 (zarezerwowany)

TP12 (skreślony)

TP13 (zarezerwowany)

TP14 (zarezerwowany)

TP15 (zarezerwowany)

TP16 Cysterna powinna być wyposażona w specjalne urządzenia zapobiegające wytworzeniu się podciśnienia lub nadmiernego ciśnienia, podczas normalnych warunków przewozu. Urządzenia te powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą. Urządzenia obniżające ciśnienie powinny odpowiadać przepisom 6.7.2.8.3, aby zapobiec krystalizacji produktu w zaworach obniżających ciśnienie.

TP17 Do izolacji cystern mogą być zastosowane tylko nieorganiczne i niepalne materiały.

TP18 Temperatura powinna być utrzymywana pomiędzy 18 °C a 40 °C. Cysterny przenośne zawierające kwas metakrylowy stabilizowany nie powinny być ponownie nagrzewane w czasie przewozu.

TP19 Grubość ścianki wynikająca z obliczeń powinna być powiększona o 3 mm. Grubość ścianki powinna być sprawdzana ultradźwiękowo w połowie okresu pomiędzy hydraulicznymi próbami ciśnieniowymi.

TP20 Materiał ten może być przewożony tylko w cysternach z izolacją termiczną, w osłonie azotu.

TP21 Grubość ścianki nie może być mniejsza niż 8 mm. Cysterny powinny być poddawane próbom hydraulicznym i rewizji wewnętrznej w okresach nie przekraczających 2,5 roku.

TP22 Zastosowane smary do połączeń lub innych urządzeń powinny być zgodne z tlenem.

TP23 Przewóz dopuszczony jest na warunkach szczególnych ustalonych przez władzę właściwą.

TP24 W celu przeciwdziałania nadmiernemu wzrostowi ciśnienia spowodowanego powolnym rozkładem przewożonego materiału, cysterny przenośne mogą być wyposażone w urządzenia umieszczone w przestrzeni gazowej zbiornika, z uwzględnieniem wymagań dotyczących maksymalnego napełnienia. Urządzenie to powinno również zapobiegać niedopuszczalnym wyciekom cieczy w przypadku przewrócenia lub przedostawaniu się obcych materiałów do cysterny. Urządzenie to powinno być zatwierdzone przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony.

TP25 (zarezerwowany)

TP26 Jeżeli przewóz materiału odbywa się w stanie podgrzanym, wówczas urządzenia ogrzewające powinny być zamocowane na zewnątrz zbiornika. Wymagania te dla UN 3176 mają zastosowanie tylko wtedy, gdy materiał reaguje niebezpiecznie z wodą.

TP27 Cysterny przenośne o minimalnym ciśnieniu próbnym 4 bar mogą być stosowane, jeżeli zostało wykazane, że ciśnienie próbne 4 bar lub niższe jest dopuszczalne zgodnie z określeniem ciśnienia próbnego pod 6.7.2.1.

TP28 Cysterny przenośne o minimalnym ciśnieniu próbnym 2,65 bar mogą być stosowane, jeżeli zostało wykazane, że ciśnienie próbne 2,65 bar lub niższe jest dopuszczalne zgodnie z określeniem ciśnienia próbnego pod 6.7.2.1.

TP29 Cysterny przenośne o minimalnym ciśnieniu próbnym 1,5 bar mogą być stosowane, jeżeli zostało wykazane, że ciśnienie próbne 1,5 bar lub niższe jest dopuszczalne zgodnie z określeniem ciśnienia próbnego pod 6.7.2.1.

TP30 Ten materiał powinien być przewożony w cysternach izolowanych termicznie.

TP31 Ten materiał może być przewożony w cysternach tylko w stanie stałym.

TP32 Dla materiałów UN 0331, 0332, 3375 mogą być używane cysterny przenośne, jeżeli są spełnione niżej wymienione warunki:

a) dla uniknięcia zbędnych zamknięć, każda cysterna przenośna z metalu powinna być wyposażona w urządzenie obniżające ciśnienie, którym może być zawór sprężynowy, płytka bezpieczeństwa lub zabezpieczenie topliwe. Ciśnienie zadziałania względnie ciśnienie rozrywające dla cystern przenośnych o minimalnym ciśnieniu próbnym powyżej 4 bary powinno być nie większe niż 2,65 bar.

b) przydatność dla przewozu w cysternach powinna być dowiedziona. Metodą oceny przydatności jest badanie 8d) serii badań 8 (patrz Podręcznik badań i kryteriów, część 1 dział 18.7).

c) materiały nie powinny pozostawać w cysternach przenośnych ponad okres czasu, w którym może dojść do zeskorupienia. Należy podjąć odpowiednie przedsięwzięcia dla zmniejszenia zbrylania lub przywierania materiału w zbiorniku (np. czyszczenie, itd.).

ТР33 Instrukcja dla cystern przenośnych przypisana do tego materiału ważna jest dla materiałów granulowanych i sproszkowanych oraz dla materiałów stałych, które są napełnianie lub opróżniane przy temperaturze wyższej od ich temperatury topnienia, i które są schłodzone i przewożone jako materiał stały. Dla materiałów stałych, przewożonych w temperaturze wyższej od ich temperatury topnienia, patrz 4.2.1.19.

TP34 Cysterny przenośne nie muszą być poddawane badaniom na zderzenia, zgodnie z 6.7.4.14.1, jeżeli na tabliczce zgodnej z 6.7.4.15.1 i ponadto na obu stronach otuliny, wielkimi literami o wysokości minimum 10 cm, są oznakowane napisem:' PRZEWÓZ KOLEJĄ ZABRONIONY".

TP35 Instrukcja dla cystern przenośnych T14 opisana w RID obowiązującym do 31 grudnia 2008 r. może być dalej używana do 31 grudnia 2014 r.

TP36 W cysternach przenośnych w części fazy gazowej mogą być stosowane elementy topliwe.

TP37 Instrukcja dla cystern przenośnych T14 opisana w RID obowiązującm do 31 grudnia 2010 r. może być dalej używana do 31 grudnia 2016 r, z wyjątkiem, że do tego czasu:

a) dla UN 1810, 2474 i 2668 może być stosowana instrukcja dla cystern przenośnych T7;

b) dla UN 2486 może być stosowana instrukcja dla cystern przenośnych T8;

c) dla UN 1838 może być stosowana instrukcja dla cystern przenośnych T10.

TP38 Instrukcja dla cystern przenośnych T9 opisana w RID obowiązującym do 31 grudnia 2012 r. może być nadal używana do 31 grudnia 2018 r.

TP39 Instrukcja dla cystern przenośnych T4 opisana w RID obowiązującym do 31 grudnia 2012 r. może być nadal używana do 31 grudnia 2018 r.

TP40 Cysterny przenośnie nie powinny być przewożone, jeżeli połączone są z rozpylaczem.

Dział 4.3

Używanie wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, kontenerów- cystern i nadwozi wymiennych-cystern, ze zbiornikami wykonanymi z materiałów metalowych, oraz wagonów-baterii i MEGC

Uwaga. Stosowanie cystern przenośnych i MEGC-UN patrz dział 4.2; stosowanie cystern z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem patrz dział 4.4; stosowanie cystern podciśnieniowych do odpadów patrz dział 4.5.

4.3.1 Zakres stosowania

4.3.1.1 Przepisy, które zajmują całą szerokość strony mają zastosowanie do wagonów-cystern, cystern odejmowalnych i wagonów-baterii oraz do kontenerów-cystern, nadwozi wymiennych-cystern i MEGC. Przepisy zawarte w pojedynczej kolumnie mają zastosowanie tylko do:

- wagonów-cystern, cystern odejmowalnych i wagonów-baterii (lewa strona kolumny),

- kontenerów-cystern, nadwozi wymiennych-cystern i MEGC (prawa strona kolumny).

4.3.1.2 Niniejsze przepisy mają zastosowanie do:

wagonów-cystern, cystern odejmowalnych i wagonów-baterii

kontenerów-cystern, nadwozi wymiennych- cystern i MEGC

używanych do przewozu gazów, materiałów ciekłych, sproszkowanych lub granulowanych.

4.3.1.3 Rozdział 4.3.2 zawiera odpowiednie przepisy dla wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, kontenerów-cystern i nadwozi wymiennych-cystern, przeznaczonych do przewozu materiałów wszystkich klas, oraz wagonów-baterii i MEGC przeznaczonych do przewozu gazów klasy 2. Rozdziały 4.3.3 i 4.3.4 zawierają przepisy specjalne uzupełniające lub zmieniające przepisy 4.3.2.

4.3.1.4 Wymagania dotyczące budowy, wyposażenia, zatwierdzenia typu, badania, prób i oznakowania, znajdują się w dziale 6.8.

4.3.1.5 Przepisy przejściowe dotyczące stosowania niniejszego działu znajdują się pod:

1.6.3

1.6.4

4.3.2 Przepisy dla wszystkich klas

4.3.2.1 Używanie

4.3.2.1.1 Przewóz materiałów podlegających RID w wagonach-cysternach, cysternach odejmowalnych, wagonach- bateriach, kontenerach-cysternach, nadwoziach wymiennych-cysternach i MEGC, jest dopuszczony tylko wtedy, gdy w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 przypisany jest kod cysterny zgodnie z 4.3.3.1.1 i 4.3.4.1.1.

4.3.2.1.2 Wymagany typ cysterny, wagonu-baterii i MEGC jest podany w postaci kodu w dziale 3.2 tabela A kolumna 12. Podane tam kody cystern składają się z liter i cyfr w ustalonej kolejności. Znaczenie czterech części kodu podane jest pod 4.3.3.1.1 (gdy materiał do przewozu należy do klasy 2) oraz pod 4.3.4.1.1 (gdy materiał do przewozu należy do klas 3 do 9) ⁶⁸ .

4.3.2.1.3 Wymagany typ, zgodnie z 4.3.2.1.2, odpowiada minimalnym wymaganiom konstrukcyjnym przewidzianym dla omawianych materiałów niebezpiecznych, chyba że jest inaczej zapisane w niniejszym dziale lub dziale 6.8. Istnieje możliwość używania odpowiednich zbiorników o kodach z wyższym minimalnym ciśnieniem obliczeniowym lub ostrzejszych wymaganiach dla otworów do napełniania i opróżniania lub dla zaworów/urządzeń bezpieczeństwa (patrz pod 4.3.3.1.1 dla klasy 2 i 4.3.4.1.1 dla klas 3 do 9).

4.3.2.1.4 Dla pewnych materiałów cysterny, wagony-baterie lub MEGC podlegają dodatkowym przepisom, które zawarte są jako przepisy specjalne w dziale 3.2 tabela A kolumna 13.

4.3.2.1.5 Cysterny, wagony-baterie i MEGC powinny być napełniane tylko tymi materiałami niebezpiecznymi, do przewozu których zostały zatwierdzone zgodnie z 6.8.2.3.1 i których materiały zbiornika, uszczelek, wyposażenia i wykładziny ochronnej, stykając się z przewożonym materiałem nie reagują z nim niebezpiecznie (patrz "reakcje niebezpieczne" pod 1.2.1), tworząc niebezpieczne produkty znacznie osłabiające wytrzymałość materiału zbiornika ⁶⁹ .

4.3.2.1.6 Żywność nie powinna być przewożona w zbiornikach używanych do materiałów niebezpiecznych, jeżeli nie zostały poczynione niezbędne działania zapobiegające zagrożeniom zdrowia publicznego.

4.3.2.1.7 Dokumentacja cysterny powinna być przechowywana przez właściciela lub użytkownika, aby mógł przedstawić ją na żądanie władzy właściwej. Dokumentacja cysterny powinna być prowadzona przez cały okres jej używania i przechowywana do 15 miesięcy po wycofaniu cysterny z eksploatacji.

Przy zmianie właściciela lub użytkownika podczas okresu eksploatacji cysterny, dokumentacja cysterny powinna być przekazana nowemu właścicielowi lub użytkownikowi.

Kopie dokumentacji cysterny lub wszystkich niezbędnych dokumentów przedstawia się rzeczoznawcy badającemu cysterny, zgodnie z 6.8.2.4.5 lub 6.8.3.4.16, przy badaniu okresowym lub nadzwyczajnym.

4.3.2.2 Stopień napełnienia

4.3.2.2.1 W cysternach, przeznaczonych do przewozu materiałów ciekłych o temperaturze otoczenia, nie powinny być przekroczone poniższe stopnie napełnienia:

a) dla materiałów ciekłych zapalnych nieprzedstawiających dodatkowych zagrożeń (np. trujących, żrących), przewożonych w cysternach wyposażonych w zawory oddechowe lub zawory bezpieczeństwa (również, gdy są one poprzedzone płytką bezpieczeństwa):

stopień napełnienia = % pojemności;

b) dla materiałów trujących lub żrących (zapalnych lub niepalnych), przewożonych w cysternach wyposażonych w zawory oddechowe lub zawory bezpieczeństwa (również, gdy są one poprzedzone płytką bezpieczeństwa):

stopień napełnienia = % pojemności;

c) dla materiałów zapalnych i materiałów słabo trujących lub żrących (zapalnych lub niepalnych) przewożonych w cysternach zamkniętych hermetycznie bez urządzenia zabezpieczającego:

stopień napełnienia = % pojemności;

d) dla materiałów silnie trujących lub żrących (zapalnych lub niepalnych) przewożonych w cysternach zamkniętych hermetycznie bez urządzenia zabezpieczającego:

stopień napełnienia = % pojemności.

4.3.2.2.2 W podanych wzorach α oznacza współczynnik rozszerzalności cieczy w przedziale temperatur pomiędzy 15 °C a 50 °C, to znaczy przy maksymalnej różnicy temperatur 35 °C; a oblicza się z wzoru:

gdzie: d₁₅ i d₅₀ oznaczają gęstość cieczy w 15 °C i 50 °C, a t_F średnią temperaturę cieczy w czasie napełniania.

4.3.2.2.3 Wymagania 4.3.2.2.1a) do d) nie mają zastosowania do cystern, których zawartość w czasie przewozu utrzymywana jest w temperaturze wyższej od 50 °C za pomocą urządzenia grzewczego. W takim przypadku początkowy stopień napełnienia i temperatura powinny być tak dobrane, aby cysterna podczas przewozu była napełniona najwyżej do 95% swojej objętości i nie była przekroczona temperatura napełnienia.

4.3.2.2.4

(zarezerwowany)

Zbiorniki przeznaczone do przewozu materiałów w stanie ciekłym lub gazów skroplonych albo gazów skroplonych schłodzonych, które nie są podzielone za pomocą przegród lub falochronów na komory o maksymalnej pojemności do 7500 litrów, powinny być napełniane nie mniej niż 80%, albo nie więcej niż do 20% swojej pojemności. Przepis ten nie ma zastosowania do: - cieczy o lepkości kinematycznej co najmniej 2680 mm2/s w 20 °C; - materiałów stopionych o lepkości kinematycznej co najmniej 2680 mm2/s w temperaturze napełniania; - UN 1963 HEL SKROPLONY SCHŁODZONY i UN 1966 WODÓR SKROPLONY SCHŁODZONY.

4.3.2.3 Eksploatacja

4.3.2.3.1 Grubość ścianek zbiornika w czasie całego okresu jego eksploatacji nie powinna być mniejsza od minimalnej wartości przedstawionej pod

6.8.2.1.17 do 6.8.2.1.18

6.8.2.1.17 do 6.8.1.20

4.3.2.3.2

(zarezerwowany)

Podczas przewozu kontenery-cysterny/MEGC powinny być posadowione na wagonie w taki sposób, aby były wystarczająco zabezpieczone urządzeniami znajdującymi się na wagonie lub na samym kontenerze-cysternie/MEGC, przed bocznymi i podłużnymi uderzeniami, a także przed przewróceniem 70 . Zabezpieczenie takie nie jest wymagane, jeżeli budowa kontenerów-cystern/MEGC włącznie z wyposażeniem obsługowym jest taka, że mogą one wytrzymywać uderzenia lub przewrócenia.

4.3.2.3.3 Podczas napełniania i opróżniania wagonów-cystern, wagonów-baterii i MEGC, powinny być podejmowane odpowiednie środki zapobiegające wydostawaniu się niebezpiecznych ilości gazów i par. Wagony-cysterny, wagony-baterie i MEGC powinny być zamykane w taki sposób, aby ich zawartość nie mogła wydostawać się na zewnątrz w sposób niekontrolowany. Otwory zbiorników opróżnianych z dołu powinny być zamykane za pomocą kołpaków gwintowanych, zaślepek kołnierzowych lub innych urządzeń o porównywalnej skuteczności. Po napełnieniu zbiornika napełniający powinien zapewnić, że wszystkie urządzenia zamykające cystern, wagonów-baterii i MEGC są w pozycji zamkniętej i nie ma wycieku. Dotyczy to także górnej części rury wyporowej.

4.3.2.3.4 Jeżeli kilka systemów zamykających jest rozmieszczonych kolejno jeden za drugim, to system znajdujący się najbliżej przewożonego materiału powinien być zamykany w pierwszej kolejności.

4.3.2.3.5 Podczas przewozu na zewnętrznej powierzchni napełnionych lub opróżnionych zbiorników nie powinny znajdować się pozostałości przewożonych materiałów niebezpiecznych.

4.3.2.3.6 Materiały, które mogą reagować ze sobą niebezpiecznie, nie mogą być przewożone w sąsiadujących ze sobą komorach.

Materiały, które mogą reagować ze sobą niebezpiecznie, mogą być przewożone w sąsiednich komorach tylko wtedy, gdy komory te są oddzielone przegrodą o grubości ścianki równej lub większej od grubości ścianek zbiornika. Materiały te mogą być także przewożone, jeżeli napełnione komory przedzielone są pustą przestrzenią lub opróżnioną komorą.

4.3.2.4 Próżne nieoczyszczone wagony-cysterny, wagony-baterie i MEGC

Uwaga. Dla próżnych nieoczyszczonych wagonów-cystern, wagonów-baterii i MEGC, mogą być stosowane przepisy specjalne TUI, TU2, TU4, TU16 i TU35 z 4.3.5.

4.3.2.4.1 Podczas przewozu na zewnętrznej powierzchni napełnionych lub opróżnionych zbiorników nie powinny znajdować się pozostałości przewożonych materiałów niebezpiecznych.

4.3.2.4.2 Próżne nieoczyszczone wagony-cysterny, wagony-baterie i MEGC powinny być podczas przewozu tak samo zamknięte i tak samo szczelne, jak w stanie napełnionym.

4.3.2.4.3 Jeżeli próżne nieoczyszczone wagony-cysterny, wagony-baterie i MEGC nie są zamknięte w taki sposób i nie są szczelne w takim stopniu, jak w stanie napełnionym oraz jeżeli przepisy RID nie mogą być spełnione, to powinny być przewiezione z należytą ostrożnością do najbliższego odpowiedniego miejsca, gdzie mogą być oczyszczone lub naprawione.

Przewóz jest wystarczająco bezpieczny, jeżeli zostały podjęte odpowiednie środki zaradcze dla zapewnienia bezpieczeństwa wymaganego przez RID oraz dla zapobieżenia niekontrolowanemu uwalnianiu się materiałów niebezpiecznych.

4.3.2.4.4 Próżne nieoczyszczone wagony-cysterny, cysterny odejmowalne, wagony-baterie, kontenery-cysterny, nadwozia wymienne-cysterny i MEGC, mogą być przewożone także po wygaśnięciu okresu ustalonego pod 6.8.2.4.2 i 6.8.2.4.3, w celu poddania ich badaniom.

4.3.3 Przepisy specjalne dla klasy 2

4.3.3.1 Kodowanie i hierarchia cystern

4.3.3.1.1 Kodowanie cystern i kodowanie dla wagonów-baterii i MEGC

Cztery części kodów podane w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 mają następujące znaczenie:

Część	Opis	Kod cysterny
1	Typy cystern, wagonów-baterii lub MEGC	С = cysterna, wagon-bateria lub MEGC dla gazów sprężonych
		P = cysterna, wagon-bateria lub MEGC dla gazów skroplonych lub gazów rozpuszczonych
		R = cysterna dla gazów skroplonych schłodzonych
2	Ciśnienie obliczeniowe	x = wartość minimalnego odnośnego ciśnienia próbnego w barach, zgodnie z tabelą pod 4.3.3.2.5 lub
		22 = minimalne ciśnienie obliczeniowe w barach
3	Otwory (patrz pod 6.8.2.2 i 6.8.3.2)	В = cysterna z dolnymi otworami do napełniania lub rozładunku, z 3 zamknięciami, lub wagon-bateria lub MEGC z otworami poniżej lustra cieczy lub do gazów sprężonych;
		С = cysterna z górnymi otworami do napełniania lub rozładunku, z 3 zamknięciami, poniżej lustra cieczy tylko z otworami wyczystkowymi;
		D = cysterna z górnymi otworami do napełniania lub rozładunku, z 3 zamknięciami; lub wagon-bateria lub MEGC, bez otworów poniżej lustra cieczy.
4	Zawór bezpieczeństwa /urządzenie zabezpieczające	N = cysterna, wagon-bateria lub MEGC z zaworem bezpieczeństwa zgodnie z 6.8.3.2.9 lub 6.8.3.2.10, która nie jest hermetycznie zamknięta
		H = hermetycznie zamknięta cysterna, wagon-bateria lub MEGC (patrz 1.2.1)

Uwagi 1. Przepis specjalny TU17 podany w dziale 3.2 tabela A kolumna 13 dla określonych gazów oznacza, że gaz może być przewożony tylko w wagonie-baterii lub MEGC, którego elementy składają się naczyń.

2. Przepis specjalny TU40 podany w dziale 3.2 tabela A kolumna 13 dla określonych gazów oznacza, że może być przewożony tylko w wagonie-baterii lub w MEGC, którego elementy składają się z naczyń bezszwowych.

3. Ciśnienia wskazane na samej cysternie lub na tabliczce nic powinny być mniejsze niż wartość "x" lub minimalne ciśnienie obliczeniowe.

4.3.3.1.2 Hierarchia cystern

Kodowanie cystern	Pozostałe kody cystern dopuszczonych do przewozu materiałów stosownie do lego kodowania cystern
C*BN	C#BN, C#CN, C#DN, C#BH, C#CH, C#DH
C*BH	C#BH, C#CH, C#DH
C*CN	C#CN, C#DN, C#CH, C#DH
C*CH	C#CH, C#DH
C*DN	C#DN, C#DH
C*DH	C#DH
P*BN	P#BN, P#CN, P#DN, P#BH, P#CH, P#DH
P*BH	P#BH, P#CH, P#DH
P*CN	P#CN, P#DN, P#CH, P#DH
P*CH	P#CH, P#DH
P*DN	P#DN, P#DH
P*DH	P#DH
R*BN	R#BN, R#CN, R#DN
R*CN	R#CN, R#DN
R*DN	R#DN

Cyfra przedstawiona jako "#" powinna być równa lub większa niż cyfra przedstawiona jako "*".

Uwaga. Niniejsza hierarchia nie bierze pod uwagę ewentualnych przepisów specjalnych (patrz pod 4.3.5 i 6.8.4) dla pojedynczych pozycji.

4.3.3.2 Warunki napełniania i ciśnienie próbne

4.3.3.2.1 Ciśnienie próbne cystern przeznaczonych do przewozu gazów sprężonych musi wynosić co najmniej 1,5-krotność ciśnienia roboczego dla zbiorników ciśnieniowych, zdefiniowanego pod 1.2.1.

4.3.3.2.2 Dla cystern do przewozu:

- gazów skroplonych pod wysokim ciśnieniem i

- gazów rozpuszczonych

ciśnienie próbne powinno być tak wyznaczone, że przy napełnieniu cysterny, aż do najwyższego stopnia napełnienia, ciśnienie, które osiąga materiał wypełniający zbiornik w 55 °C - dla cystern z izolacją cieplną lub w 65 °C - dla zbiorników bez izolacji cieplnej, nie może przekroczyć wartości ciśnienia próbnego.

4.3.3.2.3 Ciśnienie próbne cystern przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych pod niskim ciśnieniem jest:

a) dla cystern z izolacją cieplną, co najmniej równe prężności pary cieczy w 60 °C, zmniejszone o 0,1 MPa (1 bar), lecz nie mniejsze od 1 MPa (10 bar),

b) dla cystern bez izolacji cieplnej, co najmniej równe prężności pary cieczy w 65 °C, zmniejszone o 0,1 MPa (1 bar), lecz nie mniejsze od IMPa (10 bar).

Maksymalnie dopuszczalną masę zawartości w litrze pojemności oblicza się następująco:

maksymalnie dopuszczalna masa zawartości w litrze pojemności = 0,95 x gęstość fazy ciekłej w 50 °C (kg/l).

Poza tym faza gazowa nie powinna zanikać poniżej 60 °C.

Jeżeli cysterny mają średnicę maksymalnie 1,5 m, to wartości ciśnienia próbnego i maksymalnego stopnia napełnienia należy określać zgodnie z instrukcją pakowania P200 pod 4.1.4.1.

4.3.3.2.4 Ciśnienie próbne cystern przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych powinno być co najmniej 1,3-razy większe od najwyższego dopuszczalnego ciśnienia roboczego podanego na cysternie, lecz nie mniejsze niż 300 kPa (3 bar); dla cystern z izolacją próżniową ciśnienie próbne powinno być co najmniej 1,3-razy większe od maksymalnego dopuszczalnego ciśnienia roboczego, podwyższonego o 100kPa (1 bar).

4.3.3.2.5 Tabela gazów i ich mieszanin, które mogą być przewożone w wagonach-cysternach, wagonach-bateriach, cysternach odejmowalnych, kontenerach-cysternach i MEGC, z informacją o minimalnym ciśnieniu próbnym dla cystern, a także stopniu ich napełnienia

W przypadku gazów i ich mieszanin, sklasyfikowanych jako i.n.o., wartości ciśnienia próbnego i maksymalny stopień napełnienia, powinny być określone przez rzeczoznawcę uznanego przez władzę właściwą.

Jeżeli cysterny z izolacją cieplną, przeznaczone do przewozu gazów sprężonych lub gazów skroplonych pod wysokim ciśnieniem, były poddane ciśnieniu próbnemu niższemu od podanego w tabeli, to przez rzeczoznawcę uznanego przez władzę właściwą powinna być ustalona niższa maksymalna ładowność, pod warunkiem, że ciśnienie materiału w cysternie w 55 °C nie będzie przekraczało wartości ciśnienia próbnego podanego na cysternie.

Nr UN	NAZWA	Kod klasyfikacyjny	Minimalne ciśnienie próbne dla cystern				Maksymalna dopuszczalna masa zawartości na litr pojemności
			z izolacją cieplną		bez izolacji cieplnej
			MPa	bar	MPa	bar	kg/l

1001	ACETYLEN ROZPUSZCZONY	4 F	tylko w wagonach-bateriach i MEGC złożonych z naczyń
1002	POWIETRZE SPRĘŻONE	1 A	patrz pod 4.3.3.2.1
1003	POWIETRZE SCHŁODZONE SKROPLONE	3 O	patrz pod 4.3.3.2.4

1005

AMONIAK BEZWODNY

2 TC

2,6

26

2,9

29

0,53

1006

ARGON SPRĘŻONY

1 A

patrz pod 4.3.3.2.1

1008	TRIFLUOREK BORU	2 TC	22,5	225	22,5	225	0,715
			30	300	30	300	0,86
1009	BROMOTRIFLUOROMETAN	2 A	12	120			1,50
	(GAZ CHŁODNICZY R 13B1)				4,2	42	1,13
					12	120	1,44
					25	250	1,60
1010	BUTADIENY STABILIZOWANE (buta-1,2-dien) lub	2 F	1	10	1	10	0,59
	BUTADIENY STABILIZOWANE (buta-1,3-dien), lub		1	10	1	10	0,55
	BUTADIENY I WĘGLOWODORY,
	MIESZANINA STABILIZOWANA		1	10	1	10	0,50
1011	BUTAN	2 F	1	10	1	10	0,51
1012	BUT-1-EN lub	2 F	1	10	1	10	0,53
	cis-BUT-2-EN lub		1	10	1	10	0,54
	trans-BUT-2-EN lub		1	10	1	10	0,55
	BUTENY, MIESZANINA		1	10	1	10	0,50
1013	DITLENEK WĘGLA	2 A	19	190			0,73
			22,5	225			0,78
					19	190	0,66
					25	250	0,75

1016

TLENEK WĘGLA SPRĘŻONY

1 TF

patrz pod 4.3.3.2.1

1017	CHLOR	2 TOC	1,7	17	1,9	19	1,25
1018	CHLORODIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 22)	2 A	2,4	24	2,6	26	1,03
1020	CHLOROPENTAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 115)	2 A	2	20	2,3	23	1,08
1021	1-CHLORO-1,2,2,2- TETRAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 124)	2 A	1	10	1,1	11	1,2
1022	CHLOROTRIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 13)	2 A	12	120			0,96
			22,5	225			1,12
					10	100	0,83
					12	120	0,90
					19	190	1,04
					25	250	1,10

1023

GAZ MIEJSKI SPRĘŻONY

1 TF

patrz pod 4.3.3.2.1

1026	DICYJAN	2 TF	10	100	10	100	0,70
1027	CYKLOPROPAN	2 F	1,6	16	1,8	18	0,53
1028	DICHLORODIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 12)	2 A	1,5	15	1,6	16	1,15
1029	DICHLOROFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 21)	2 A	1	10	1	10	1,23
1030	1,1-DIFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 152a)	2 F	1,4	14	1,6	16	0,79
1032	DIMETYLOAMINA BEZWODNA	2 F	1	10	1	10	0,59
1033	ETER DIMETYLOWY	2 F	1,4	14	1,6	16	0,58
1035	ETAN	2 F	12	120			0,32
					9,5	95	0,25
					12	120	0,29
					30	300	0,39
1036	ETYLOAMINA	2 F	1	10	1	10	0,61
1037	CHLOREK ETYLU	2 F	1	10	1	10	0,80

1038

ETYLEN SKROPLONY SCHŁODZONY

3 F

patrz pod 4.3.3.2.4

1039	ETER ETYLOWOMETYLOWY	2 F	1	10	1	10	0,64
1040	TLENEK ETYLENU Z AZOTEM o ciśnieniu całkowitym do 1 MPa (10 bar) w temperaturze 50 °C	2 TF	1,5	15	1,5	15	0,78
1041	TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 9%, lecz mniej niż 87% tlenku etylenu	2 F	2,4	24	2,6	26	0,73

1046

HEL SPRĘŻONY

1 A

patrz pod 4.3.3.2.1

1048

BROMOWODÓR BEZWODNY

2 TC

5

50

5,5

55

1,54

1049

WODÓR SPRĘŻONY

1 F

patrz pod 4.3.3.2.1

1050	CHLOROWODÓR BEZWODNY	2 TC	12	120			0,69
					10	100	0,30
					12	120	0,56
					15	150	0,67
					20	200	0,74
1053	SIARKOWODÓR	2 TF	4,5	45	5	50	0,67
1055	IZOBUTEN	2 F	1	10	1	10	0,52

1056

KRYPTON SPRĘŻONY

1 A

patrz pod 4.3.3.2.1

1058

GAZY SKROPLONE,

2 A

1,5 x ciśnienie napełnienia

niepalne, pod warstwą azotu, ditlenku węgla lub powietrza

patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3

1060	METYLACETYLEN I PROPADIEN, MIESZANINA	2 F	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
	STABILIZOWANA:
	mieszanina P1		2,5	25	2,8	28	0,49
	mieszanina P2		2,2	22	2,3	23	0,47
	mieszaniny propadienu z 1% do 4% metyloacetylenu		2,2	22	2,2	22	0,50
1061	METYLOAMINA BEZWODNA	2 F	1	10	1,1	11	0,58
1062	BROMEK METYLU zawierający najwyżej 2% chloropikryny	2 T	1	10	1	10	1,51
1063	CHLOREK METYLU (GAZ CHŁODNICZY R 40)	2 F	1,3	13	1,5	15	0,81
1064	MERKAPTAN METYLU	2 TF	1	10	1	10	0,78

1065	NEON SPRĘŻONY	1 A	patrz pod 4.3.3.2.1
1066	AZOT SPRĘŻONY	1 A	patrz pod 4.3.3.2.1
1067	TETRATLENEK DIAZOTU	2 TOC	tylko w wagonach-bateriach i MEGC złożonych z naczyń
	(DITLENEK AZOTU)

1070

PODTLENEK AZOTU

20

22,5

225

18 22,5 25

180 225 250

0,78 0,68 0,74 0,75

1071	GAZ OLEJOWY SPRĘŻONY	1 TF	patrz pod 4.3.3.2.1
1072	TLEN SPRĘŻONY	1 O	patrz pod 4.3.3.2.1
1073	TLEN SPRĘŻONY SCHŁODZONY	3 O	patrz pod 4.3.3.2.4
1075	GAZY NAFTOWE SKROPLONE	2 F	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
1076	FOSGEN	2 TC	tylko w wagonach-bateriach i MEGC złożonych z naczyń

1077	PROPEN	2 F	2,5	25	2,7	27	0,43
1078	GAZ CHŁODNICZY, I.N.O.:	2 A
	mieszanina F1		1	10	1,1	11	1,23
	mieszanina F2		1,5	15	1,6	16	1,15
	mieszanina F3		2,4	24	2,7	27	1,03
	inne mieszaniny		patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
1079	DITLENEK SIARKI	2 TC	1	10	1,2	12	1,23
1080	HEKSAFLUOREK SIARKI	2 A	12	120	7 14 16	70 140 160	1,34 1,04 1,33 1,37

1081

TETRAFLUOROETYLEN STABILIZOWANY

2 F

tylko w wagonach-bateriach i MEGC złożonych z naczyń bezszwowych

1082	TRIFLUOROCHLOROETYLEN STABILIZOWANY	2 TF	1,5	15	1,7	17	1,13
1083	TRIMETYLOAMINA BEZWODNA	2 F	1	10	1	10	0,56
1085	BROMEK WINYLU STABILIZOWANY	2 F	1	10	1	10	1,37
1086	CHLOREK WINYLU STABILIZOWANY	2 F	1	10	1,1	11	0,81
1087	ETER METYLOWOWINYLOWY STABILIZOWANY	2 F	1	10	1	10	0,67
1581	CHLOROPIKRYNA I BROMEK METYLU, MIESZANINA, zawierająca więcej niż 2% chloropikryny	2T	1	10	1	10	1,51
1582	CHLOROPIKRYNA I CHLOREK METYLU, MIESZANINA	2T	1,3	13	1,5	15	0,81

1612

TETRAFOSFORAN HEKSAETYLU

1 T

patrz pod 4.3.3.2.1

	I GAZ SPRĘŻONY, MIESZANINA
1749	TRIFLUOREK CHLORU	2 TOC	3	30	3	30	1,40
1858	HEKSAFLUOROPROPYLEN (GAZ CHŁODNICZY R 1216)	2A	1,7	17	1,9	19	1,11
1859	TETRAFLUOREK KRZEMU SPRĘŻONY	2 TC	20	200	20	200	0,74
			30	300	30	300	1,10
1860	FLUOREK WINYLU STABILIZOWANY	2 F	12 22,5	120 225	25	250	0,58 0,65 0,64
1912	CHLOREK METYLU I DICHLOROMETAN, MIESZANINA	2 F	1,3	13	1,5	15	0,81

1913	NEON SKROPLONY SCHŁODZONY	3 А	patrz pod 4.3.3.2.4
1951	ARGON SKROPLONY SCHŁODZONY	3 A	patrz pod 4.3.3.2.4

1952	TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA,	2 A	19	190	19	190	0,66
	MIESZANINA,		25	250	25	250	0,75
	zawierająca maksymalnie 9% tlenku etylenu

1953	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O a)	1 TF	patrz pod 4.3.3.2.1 lub 4.3.3.2.2
1954	GAZ SPRĘŻONY ZAPALNY, I.N.O.	1 F	patrz pod 4.3.3.2.1 lub 4.3.3.2.2
1955	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY, I.N.O.b)	1 T	patrz pod 4.3.3.2.1 lub 4.3.3.2.2
1956	GAZ SPRĘŻONY, I.N.O.	1 A	patrz pod 4.3.3.2.1 lub 4.3.3.2.2
1957	DEUTER SPRĘŻONY	1 F	patrz pod 4.3.3.2.1

1958	1,2-DICHLORO-1,1,2,2-TETRAFLUOROETAN	2 A	1	10	1	10	1,30
	(GAZ CHŁODNICZY R 114)
1959	1,1-DIFLUOROETYLEN	2 F	12	120			0,66
	(GAZ CHŁODNICZY R 1132a)		22,5	225			0,78
					25	250	0,77

1961

ETAN SKROPLONY SCHŁODZONY

3 F

patrz pod 4.3.3.2.4

1962	ETYLEN	2 F	12	120			0,25
			22,5	225			0,36
					22,5	225	0,34
					30	300	0,37

1963	HEL SKROPLONY SCHŁODZONY	3 А	patrz pod 4.3.3.2.4
1964	WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA	1 F	patrz pod 4.3.3.2.1 lub 4.3.3.2.2
	SPRĘŻONA, I.N.O.

1965	WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA	2 F
	SKROPLONA, I.N.O,
	mieszanina A		1	10	1	10	0,50
	mieszanina A 01		1,2	12	1.4	14	0,49
	mieszanina A 02		1,2	12	1,4	14	0,48
	mieszanina A 0		1,2	12	1,4	14	0,47
	mieszanina A 1		1,6	16	1,8	18	0,46
	mieszanina В 1		2	20	2,3	23	0,45
	mieszanina В 2		2	20	2,3	23	0,44
	mieszanina В		2	20	2,3	23	0,43
	mieszanina С		2,5	25	2,7	27	0,42
	inne mieszaniny		patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3

1966	WODÓR SKROPLONY SCHŁODZONY	3 F	patrz pod 4.3.3.2.4
1967	GAZ INSEKTOBÓJCZY TRUJĄCY, I.N.O. a)	2 T	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
1968	GAZ INSEKTOBÓJCZY, I.N.O.	2 A	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3

1969

IZOBUTAN

2 F

1

10

1

10

0,49

1970	KRYPTON SKROPLONY SCHŁODZONY	3 A	patrz pod 4.3.3.2.4
1971	METAN SPRĘŻONY lub GAZ ZIEMNY SPRĘŻONY	1 F	patrz pod 4.3.3.2.1
	o wysokiej zawartości metanu
1972	METAN SKROPLONY SCHŁODZONY	3 F	patrz pod 4.3.3.2.4
	lub GAZ ZIEMNY SKROPLONY SCHŁODZONY,
	o wysokiej zawartości metanu

1973	CHLORODIFLUOROMETAN	2 A	2,5	25	2,8	28	1,05
	I CHLOROPENTAFLUOROETAN, MIESZANINA
	o stałej temperaturze wrzenia, zawierająca ok. 49%
	chlorodifluorometanu
	(GAZ CHŁODNICZY R 502)
1974	BROMOCHLORODIFLUOROMETAN	2 A	1	10	1	10	1,61
	(GAZ CHŁODNICZY R 12B1)
1976	OKTAFLUOROCYKLOBUTAN	2 A	1	10	1	10	1,34
	(GAZ CHŁODNICZY RC 318)

1977

AZOT SKROPLONY SCHŁODZONY

3А

patrz pod 4.3.3.2.4

1978	PROPAN	2 F	2.1	21	2,3	23	0,42
1982	TETRAFLUOROMETAN	2 A	20	200	20	200	0,62
	(GAZ CHŁODNICZY R 14)		30	300	30	300	0,94
1983	1-CHLORO-2,2,2-TRIFLUOROETAN	2 A	1	10	1	10	1,18
	(GAZ CHŁODNICZY R 133a)
1984	TRIFLUOROMETAN	2 A	19	190			0,92
	(GAZ CHŁODNICZY R 23)		25	250			0,99
					19	190	0,87
					25	250	0,95

2034

WODÓR I METAN, MIESZANINA SPRĘŻONA

1 F

patrz pod 4.3.3.2.1

2035	1,1,1-TRIFLUOROETAN	2 F	2,8	28	3,2	32	0,79
	(GAZ CHŁODNICZY R 143a)
2036	KSENON	2 A	12	120			1,30
					13	130	1,24
2044	2,2-DIMETYLOPROPAN	2 F	1	10	1	10	0,53
2073	AMONIAK, ROZTWÓR,	4 A
	w wodzie, o gęstości względnej w temperaturze 15 °C mniejszej niż 0,88:
	zawierający więcej niż 35%, lecz maksymalnie 40%		1	10	1	10	0,80
	zawierający więcej niż 40%, lecz maksymalnie 50%		1,2	12	1,2	12	0,77

2187

DITLENEK WĘGLA SKROPLONY SCHŁODZONY

3 А

patrz pod 4.3.3.2.4

2189	DICHLOROSILAN	2 TFC	1	10	1	10	0,90
2191	FLUOREK SULFURYLU	2 T	5	50	5	50	1,1
2193	HEKSAFLUOROETAN	2 A	16	160			1,28
	(GAZ CHŁODNICZY R 116)		20	200			1,34
					20	200	1,10
2197	JODOWODÓR BEZWODNY	2 TC	1,9	19	2,1	21	2,25
2200	PROPADIEN STABILIZOWANY	2 F	1,8	18	2,0	20	0,50

2201

PODTLENEK AZOTU SKROPLONY SCHŁODZONY

3 O

patrz pod 4.3.3.2.4

2203	SILANb)	2 F	22,5	225	22,5	225	0,32
			25	250	25	250	0,36
2204	SIARCZEK KARBONYLU	2 TF	2,7	27	3,0	30	0,84
2417	FLUOREK KARBONYLU	2 TC	20	200	20	200	0,47
			30	300	30	300	0,70
2419	BROMOTRIFLUOROETYLEN	2 F	1	10	1	10	1,19
2420	HEKSAFLUOROACETON	2 TC	1,6	16	1,8	18	1,08
2422	OKTAPLUOROBUT-2-EN	2 A	1	10	1	10	1,34
	(GAZ CHŁODNICZY R 1318)
2424	OKTAFLUOROPROPAN	2 A	2,1	21	2,3	23	1,07
	(GAZ CHŁODNICZY R 218)
2451	TRIFLUOREK AZOTU	2 O	20	200	20	200	0,50
			30	300	30	300	0,75
2452	ETYLOACETYLEN STABILIZOWANY	2 F	1	10	1	10	0,57
2453	FLUOREK ETYLU	2 F	2,1	21	2,5	25	0,57
	(GAZ CHŁODNICZY R 161)
2454	FLUOREK METYLU	2 F	30	300	30	300	0,36
	(GAZ CHŁODNICZY R 41)
2517	1-CHLORO-1,1-DIFLUOROETAN	2 F	1	10	1	10	0,99
	(GAZ CHŁODNICZY R 142b)

2591

KSENON SKROPLONY SCHŁODZONY

3 A

patrz pod 4.3.3.2.4

2599	CHLOROTRIFLUOROMETAN	2 A	3,1	31	3,1	31	0,11
	I TRIFLUOROMETAN, MIESZANINA		4,2	42			0,21
	AZEOTROPOWA		10	100			0,76
	zawierająca ok. 60% chlorotrifluorometanu				4,2	42	0,20
	(GAZ CHŁODNICZY R 503)				10	100	0,66
2601	CYKLOBUTAN	2 F	1	10	1	10	0,63
2602	DICHLORODIFLUOROMETAN	2 A	1,8	18	2	20	1,01
	I 1,1-DIFLUOROETAN, MIESZANINA
	AZEOTROPOWA,
	zawierająca ok. 74% dichlorodifluorometanu
	(GAZ CHŁODNICZY R 500)
2901	CHLOREK BROMU	2 TOC	1	10	1	10	1,50
3057	CHLOREK TRIFLUOROACETYLU	2 TC	1,3	13	1,5	15	1,17
3070	TLENEK ETYLENU I DICHLORODIFLUOROMETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 12,5% tlenku etylenu	2 A	1,5	15	1,6	16	1,09
3083	FLUOREK PERCHLORYLU	2 TO	2,7	27	3,0	30	1,21

3136	TRIFLUOROMETAN SKROPLONY SCHŁODZONY	3 A	patrz pod 4.3.3.2.4
3138	ETYLEN, ACETYLEN I PROPYLEN, MIESZANINA SCHŁODZONA SKROPLONA, zawierająca co najmniej 71,5% etylenu, maksymalnie 22,5% acetylenu i maksymalnie 6% propylenu	3 F	patrz pod 4.3.3.2.4

3153	ETER PERFLUOROMETYLOWOWINYLOWY	2 F	1,4	14	1,5	15	1,14
3154	ETER PERFLUOROETYLOWOWINYLOWY	2 F	1	10	1	10	0,98

3156	GAZ SPRĘŻONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	1 O	patrz pod 4.3.3.2.1 lub 4.3.3.2.2
3157	GAZ SKROPLONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	2 O	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
3158	GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY, I.N.O.	3 A	patrz pod 4.3.3.2.4

3159

1,1,1,2-TETRAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 134a)

2 A

1,6

16

1,8

18

1,04

3160	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.a)	2 TF	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
3161	GAZ SKROPLONY ZAPALNY I.N.O.	2 F	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
3162	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY, I.N.O.a)	2 T	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
3163	GAZ SKROPLONY, I.N.O.	2 A	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3

3220	PENTAFLUOROETAN (GAZ CHŁODNICZY R 125)	2 A	4,1	41	4,9	49	0,95
3252	DIFLUOROMETAN (GAZ CHŁODNICZY R 32)	2 F	3,9	39	4,3	43	0,78
3296	HEPTAFLUOROPROPAN (GAZ CHŁODNICZY R 227)	2 A	1,4	14	1,6	16	1,20
3297	TLENEK ETYLENU I CHLOROTETRAFLUOROETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 8,8% tlenku etylenu	2 A	1	10	1	10	1,16
3298	TLENEK ETYLENU I PENTAFLUOROETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 7,9% tlenku etylenu	2 A	2,4	24	2,6	26	1,02
3299	TLENEK ETYLENU I TETRAFLUOROETAN, MIESZANINA, zawierająca maksymalnie 5,6% tlenku etylenu	2 A	1,5	15	1,7	17	1,03
3300	TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA zawierająca więcej niż 87% tlenku etylenu	2 TF	2,8	28	2,8	28	0,73

3303	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY, I.N.O.a)	1 TO	patrz pod 4.3.3.2.1 lub 4.3.3.2.2
3304	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.a)	1 TC	patrz pod 4.3.3.2.1 lub 4.3.3.2.2
3305	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O.a)	1 TFC	patrz pod 4.3.3.2.1 lub 4.3.3.2.2
3306	GAZ SPRĘŻONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY ŻRĄCY I.N.O.a)	1 TOC	patrz pod 4.3.3.2.1 lub 4.3.3.2.2
3307	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY, I.N.O.a)	2 TO	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
3308	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.a)	2 TC	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
3309	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY ZAPALNY ŻRĄCY, I.N.O.a)	2 TFC	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
3310	GAZ SKROPLONY TRUJĄCY UTLENIAJĄCY ŻRĄCY, I.N.O.a)	2 TOC	patrz po 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
3311	GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY UTLENIAJĄCY, I.N.O.	3 O	patrz pod 4.3.3.2.4
3312	GAZ SKROPLONY SCHŁODZONY ZAPALNY, I.N.O.	3 F	patrz pod 4.3.3.2.4
3318	AMONIAK, ROZTWÓR w wodzie, gęstość względna w temperaturze 15 °C mniejsza niż 0,880 kg/1, zawierający więcej niż 50% amoniaku	4 TC	patrz pod 4.3.3.2.2

3337	GAZ CHŁODNICZY R 404A	2 A	2,9	29	3,2	32	0,84
3338	GAZ CHŁODNICZY R 407A	2 A	2,8	28	3,2	32	0,95
3339	GAZ CHŁODNICZY R 407B	2 A	3,0	30	3,3	33	0,95
3340	GAZ CHŁODNICZY R 407C	2 A	2,7	27	3,0	30	0,95

3354	GAZ INSEKTOBÓJCZY ZAPALNY, I.N.O.	2 F	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3
3355	GAZ INSEKTOBÓJCZY TRUJĄCY ZAPALNY, I.N.O.a)	2 TF	patrz pod 4.3.3.2.2 lub 4.3.3.2.3

^a) dopuszczalny o wartości LC₅₀ 200 ppm lub powyżej.

^b) uważany jest za piroforyczny.

4.3.3.3 Eksploatacja

4.3.3.3.1 Jeżeli wagony-cysterny, wagony-baterie lub MEGC przeznaczone są do przewozu różnych gazów, to każda zmiana przewożonych gazów powinna być poprzedzona czynnościami opróżnienia, oczyszczenia i usunięcia pozostałości, w zakresie niezbędnym dla bezpiecznej eksploatacji.

4.3.3.3.2 Jeżeli do przewozu są nadawane wagony-cysterny, wagony-baterie lub MEGC, to powinny być widoczne oznaczenia określone pod 6.8.3.5.6, odnoszące się tylko do załadowanego lub dopiero co wyładowanego gazu, wszystkie oznaczenia dotyczące innych gazów powinny być zakryte (patrz karta UIC-573 ⁷¹  - Warunki techniczne budowy wagonów-cystern).

4.3.3.3.3 Wszystkie elementy wagonu-baterii lub MEGC powinny zawierać tylko jeden i ten sam gaz.

4.3.3.3.4 Jeżeli nadciśnienie zewnętrzne może być większe niż wytrzymałość zbiornika na ciśnienie zewnętrzne (np. wskutek niskich temperatur otoczenia), to powinny być podjęte odpowiednie przedsięwzięcia dla ochrony zbiornika przewożącego gazy skroplone pod niskim ciśnieniem przed zagrożeniem deformacji, np. przez napełnienie zbiornika azotem lub innym gazem obojętnym w celu wytworzenia wystarczającego ciśnienia w zbiorniku.

4.3.3.4	Przepisy dotyczące kontroli napełniania wagonów-cystern do gazów skroplonych	(zarezerwowany)
4.3.3.4.1	Czynności kontrolne przed napełnianiem a) Należy sprawdzać, czy dane dla każdego przewożonego gazu, na tabliczce zbiornika (patrz 6.8.2.5.1 i 6.8.3.5.1 do 6.8.3.5.5) są zgodne z danymi na tablicy wagonu (patrz 6.8.2.5.2, 6.8.3.5.6 i 6.8.3.5.7). W przypadku wagonów-cystern do wielu gazów należy zwrócić szczególną uwagę na to, czy tablice pomarańczowe są prawidłowe i widoczne na obu bokach wagonu oraz zamocowane w sposób podany pod 6.8.3.5.7. W żadnym przypadku granice obciążenia na tablicy wagonu nie powinny przekraczać maksymalnej dopuszczalnej masy napełnienia podanej na tabliczce cysterny. b) Towar ostatnio przewożony powinien być określony albo na podstawie dokumentu przewozowego albo analizy. W razie potrzeby wagon-cysterna powinien być oczyszczony. c) Masa pozostałości ładunku powinna być określona (na przykład przez zważenie) i wzięta pod uwagę podczas określania ilości napełnienia tak, aby wagon-cysterna nie był przepełniony lub przeciążony. d) Powinna być sprawdzona szczelność zbiornika i wyposażenia, oraz ich poprawne działanie.	(zarezerwowany)
4.3.3.4.2	Postępowanie podczas napełniania Podczas napełniania należy przestrzegać postanowień instrukcji obsługi.	(zarezerwowany)
4.3.3.4.3	Czynności kontrolne po napełnieniu a) Po napełnieniu powinno być skontrolowane za pomocą odpowiednich urządzeń kontrolnych (na przykład przez zważenie na legalizowanej wadze), czy wagon nie jest przepełniony lub przeciążony. Wagony-cysterny przepełnione lub przeciążone powinny być niezwłocznie opróżnione w sposób bezpieczny, aż do osiągnięcia dopuszczalnego napełnienia. b) Ciśnienie cząstkowe gazu obojętnego w fazie gazowej nie powinno być wyższe niż 0,2 MPa (2 bar) lub nadciśnienie w fazie gazowej nie powinno przekraczać o więcej niż 0,1 MPa (1 bar) prężności pary (ciśnienie absolutne) gazu skroplonego w temperaturze fazy ciekłej [dla UN 1040 TLENEK ETYLENU Z AZOTEM dopuszczalne jest jednak ciśnienie maksymalne 1 MPa (10 bar) w 50 °C], c) W wagonach opróżnianych dołem po napełnieniu powinno być sprawdzone, czy wewnętrzne zawory są dostatecznie zamknięte. d) Przed założeniem zaślepek kołnierzowych lub równie skutecznych urządzeń, powinna być sprawdzona szczelność zaworów; ewentualne nieszczelności powinny być wyeliminowane za pomocą odpowiednich środków zaradczych. e) Na końcu wylotów powinny być instalowane zaślepki lub inne równie skuteczne urządzenia. Zamknięcia te powinny być zaopatrzone w odpowiednie uszczelki. Powinny być one zamykane przy użyciu wszystkich elementów przewidzianych w rozwiązaniu konstrukcyjnym. f) Na zakończenie powinny być przeprowadzone oględziny wagonu, wyposażenia i oznakowania oraz sprawdzenie czy nie ma żadnego wycieku napełnionego materiału.	(zarezerwowany)

4.3.4 Przepisy specjalne dla klas 3 do 9

4.3.4.1 Kodowanie, racjonalne zastosowanie i hierarchia zbiorników

4.3.4.1.1 Kodowanie cystern

Cztery części kodów podane w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 mają następujące znaczenie:

Część	Opis	Kod cysterny
1	Typ cysterny	L = cysterny dla materiałów w stanie ciekłym (materiały ciekłe lub stałe nadawane do przewozu w stanie stopionym),
		S = cysterny dla materiałów w stanie stałym (materiały sproszkowane lub granulowane).
2	Ciśnienie obliczeniowe	G = minimalne ciśnienie obliczeniowe zgodne z ogólnymi wymaganiami pod 6.8.2.1.14
		1,5; 4 2,65; 10; 15
		21 = minimalne ciśnienie obliczeniowe w barach (patrz pod 6.8.2.1.14)
3	Otwory (patrz pod 6.8.2.2.2)	A = cysterna z dolnymi otworami do napełniania lub rozładunku, z 2 zamknięciami;
		В = cysterna z dolnymi otworami do napełniania lub rozładunku, z 3 zamknięciami;
		С = cysterna z górnymi otworami do napełniania lub rozładunku, która poniżej lustra cieczy ma tylko otwory wyczystkowe;
		D = cysterna z górnymi otworami do napełniania lub rozładunku i bez otworów poniżej lustra cieczy.
4	Zawór bezpieczeństwa /urządzenie zabezpieczające	V = cysterna z urządzeniem oddechowym zgodnie z 6.8.2.2.6, bez urządzenia zabezpieczającego przed rozprzestrzenianiem się płomienia; lub cysterna nieodporna na eksplozję,
		F = cysterna z urządzeniem oddechowym zgodnie z 6.8.2.2.6, wyposażona w urządzenie zabezpieczające przed rozprzestrzenianiem się płomienia; lub cysterna odporna na eksplozję,
		N = cysterna bez urządzenia oddechowego zgodnie z 6.8.2.2.6 i niezamknięta hermetycznie,
		H = cysterna hermetycznie zamknięta (patrz pod 1.2.1)

4.3.4.1.2 Racjonalne zastosowanie przypisanych kodów cystern do grup materiałów i hierarchia cystern

Uwaga. Niektóre materiały oraz grupy materiałów nie są objęte racjonalnym zastosowaniem, patrz pod 4.3.4.1.3

Racjonalne zastosowanie

Kod cysterny

Grupa materiałów dopuszczonych

Klasa

Kod klasyfikacyjny

Grupa pakowania

Materiały ciekłe

LGAV	3	F2	III
	9	M9	III
LGBV	4.1	F2	II,III
	5.1	O1	III
	9	M6	III
	9	M11	III

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern LGAV

LGBF	3	F1	II, prężność pary w 50 °C ≤ 1,1 bar
	3	F1	III
	3	D	II, prężność pary w 50 °C ≤ 1,1 bar
	3	D	III

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern LGAV i LGBV

L1,5BN	3	F1	II, prężność pary w 50 °C > 1,1 bar
	3	F1	III, temperatura zapłonu < 23 °C, lepki, prężność pary w 50 °C > 1,1 bar, temperatura wrzenia > 35 °C
	3	D	II, prężność pary w 50 °C > 1,1 bar

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern LGAV, LGBV i LGBF

L4BN	3	F1	I,
	3	F1	III, temperatura wrzenia > 35 °C
	3	FC	III
	3	D	I
	5.1	O1	I, II
	5.1	OT1	I
	8	C1	II, III
	8	C3	II, III
	8	C4	II, III
	8	C5	II, III
	8	C7	II, III
	8	C8	II, III
	8	C9	II, III
	8	C10	II, III
	8	CF1	II
	8	CF2	II
	8	CS1	II
	8	CW1	II
	8	CW2	II
	8	CO1	II
	8	CO2	II
	8	CT1	II, III
	8	CT2	II, III
	8	СFT	II
	9	M11	III

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern LGAV, LGBV, LGBF i L1,5BN

L4BH	3	FT1	II, III
	3	FT2	II
	3	FC	II
	3	FTC	II
	6.1	T1	II, III
	6.1	T2	II, III
	6.1	Т3	II, III
	6.1	T4	II, III
	6.1	T5	II, III
	6.1	Т6	II, III
	6.1	Т7	II, III
	6.1	TF1	II
	6.1	TF2	II, III
	6.1	TF3	II
	6.1	TS	II
	6.1	TW1	II
	6.1	TW2	II
	6.1	TO1	II
	6.1	ТO2	II
	6.1	TC1	II
	6.1	ТС2	II
	6.1	TC3	II
	6.1	ТС4	II
	6.1	TFC	II
	6.2	I4
	9	М2	II

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern LGAV, LGBV, LGBF, L1,5BN i L4BN

L4DH	4.2	S1	II, III
	4.2	S3	II, III
	4.2	ST1	II, III
	4.2	ST3	II, III
	4.2	SC1	II, III
	4.2	SC3	II, III
	4.3	W1	II, III
	4.3	WF1	II, III
	4.3	WT1	II, III
	4.3	WC1	II, III
	8	CT1	II, III

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern LGAV, LGBV, LGBF, L1,5BN, L4BN i L4BH

L10BH	8	C1	I
	8	C3	I
	8	C4	I
	8	C5	I
	8	C7	I
	8	C8	I
	8	C9	I
	8	C10	I
	8	CF1	I
	8	CF2	I
	8	CS1	I
	8	CW1	I
	8	CO1	I
	8	CW2	I
	8	CO2	I
	8	CT1	I
	8	CT2	I
	8	COT	I

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern LGAV, LGBV, LGBF, L1,5BN, L4BN i L4BH

L10CH	3	FT1	I
	3	FT2	I
	3	FC	I
	3	FTC	I
	6.1а)	T1	I
	6.1а)	T2	I
	6.1а)	T3	I
	6.1а)	T4	I
	6.1а)	T5	I
	6.1а)	T6	I
	6.1а)	T7	I
	6.1а)	TF1	I
	6.1а)	TF2	I
	6.1а)	TF3	I
	6.1а)	TS	I
	6.1а)	TW1	I
	6.1а)	TO1	I
	6.1а)	TC1	I
	6.1а)	TC2	I
	6.1а)	TC3	I
	6.1а)	TC4	I
	6.1а)	TFC	I
	6.1а)	TFW	I

	i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern LGAV, LGBV, LGBF, L1,5BN, L4BN, L4BH i L10BH
	а) Materiały z LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50 powinny być przyporządkowane do kodu cysterny L15CH.

L10DH	4.3	W1	I
	4.3	WF1	I
	4.3	WT1	I
	4.3	WC1	I
	4.3	WFC	I
	5.1	OTC	I
	8	CT1	I

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern LGAV, LGBV, LGBF, L1,5BN, L4BN, L4BH,

L4DH, L10BH i L10CH

L15CH	3	FT1	I
	6.1b)	T1	I
	6.1b)	T4	I
	6.1b)	TF1	I
	6.1b)	TW1	I
	6.1b)	TO1	I
	6.1b)	TC1	I
	6.1b)	TC3	I
	6.1b)	TFC	I
	6.1b)	TFW	I

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern LGAV, LGBV, LGBF, L1,5BN, L4BN, L4BH,

L10BH i LI OCH

	b) Materiały z LC50 maksymalnie 200 ml/m3 i stężeniu pary nasyconej co najmniej 500 LC50 powinny
	być przyporządkowane do tego kodu cysterny.

L21DH	4.2	S1	I
	4.2	S3	I
	4.2	SW	I
	4.2	ST3	I

	i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern LGAV, LGBV, LGBF, L1,5BN, L4BN, L4BH,
	L4DH, L10BH, L10CH, L10DH i L15CH

SGAV	4.1	F1	III
	4.1	F3	III
	4.2	S2	II, III
	4.2	S4	III
	5.1	O2	II, III
	8	C2	II, III
	8	C4	III
	8	C6	III
	8	C8	III
	8	C10	II, III
	8	CT2	III
	9	M7	III
	9	M11	II, III
SGAN	4.1	F1	II
	4.1	F3	II
	4.1	FT1	II, III
	4.1	FT2	II, III
	4.1	FC1	II, III
	4.1	FC2	II, III
	4.2	S2	II
	4.2	S4	II, III
	4.2	ST2	II, III
	4.2	ST4	II, III
	4.2	SC2	II, III
	4.2	SC4	II, III
	4.3	W2	II, III
	4.3	WF2	II
	4.3	WS	II, III
	4.3	WT2	II, III
	4.3	WC2	II, III
	5.1	O2	II, III
	5.1	OT2	II, III
	5.1	OC2	II, III
	8	C2	II
	8	C4	II
	8	C6	II
	8	C8	II
	8	C10	II
	8	CF2	II
	8	CS2	II
	8	CW2	II
	8	CO2	II
	8	CT2	II
	9	M3	III

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodu cystern SGAV

SGAH	6.1	T2	II, III
	6.1	T3	II, III
	6.1	T5	II, III
	6.1	T7	II, III
	6.1	T9	II
	6.1	TF3	II
	6.1	TS	II
	6.1	TW2	II
	6.1	TO2	II
	6.1	TC2	II
	6.1	TC4	II
	9	Ml	II, III

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern SGAV i SGAN

S4AH

9

M2

II

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern SGAV, SGAN i SGAH

S10AN	8	C2	I
	8	C4	I
	8	C6	I
	8	C8	I
	8	C10	I
	8	CF2	I
	8	CS2	I
	8	CW2	I
	8	CO2	I
	8	CT2	I

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern SGAV i SGAN

S10AH	6.1	T2	I
	6.1	T3	I
	6.1	T5	I
	6.1	T7	I
	6.1	TS	I
	6.1	TW2	I
	6.1	TO2	I
	6.1	TC2	I
	6.1	TC4	I

i grupy materiałów dopuszczonych dla kodów cystern SGAV, SGAN, SGAH i S10AN

Hierarchia cystern

Cysterny z innymi kodami niż podane w tej tabeli lub w dziale 3.2 tabela A mogą być również używane, pod warunkiem, że każdy element (liczbowy lub literowy) w części 1 do 4 odpowiada temu samemu lub wyższemu poziomowi bezpieczeństwa, jak odpowiadający mu element kodu cysterny wskazany w dziale 3.2 tabela A, zgodnie z następującą rosnącą kolejnością:

część 1: typ cysterny

S → L

część 2: ciśnienie obliczeniowe

G → 1,5 → 2,65 → 4 → 10 → 15 → 21 bar

część 3: otwory

A → В → С → D

część 4: zawory bezpieczeństwa / urządzenia zabezpieczające

V → F → N → H.

Na przykład:

- cysterna z kodem L10CN jest dopuszczona do przewozu materiału, któremu przyporządkowany jest kod cysterny L4BN.

- cysterna z kodem L4BN jest dopuszczona do przewozu materiału, któremu przyporządkowany jest kod cysterny SGAN.

Uwaga. Hierarchia zbiorników nie bierze pod uwagę ewentualnych przepisów specjalnych dla każdej pozycji (patrz pod 4.3.5 i 6.8.4)

4.3.4.1.3 Następujące materiały i grupy materiałów, przy których za kodem cystern podano "(+)" w dziale 3.2 tabela A kolumna 12, podlegają przepisom specjalnym. W tym przypadku zezwala się na użycie tych cystern do innych materiałów i grup materiałów tylko wtedy, jeżeli jest to potwierdzone w zezwoleniu dla danego typu konstrukcji. Uwzględniając przepisy specjalne podane w dziale 3.2 tabela A kolumna 13, zgodnie z postanowieniami przepisów zawartych na końcu ustępu 4.3.4.1.2, używane mogą być cysterny spełniające surowsze warunki.

Wymagania dla niniejszych cystern są podane przy pomocy następujących kodów cystern uzupełnionych przez odpowiednie przepisy specjalne wskazane w dziale 3.2 tabela A kolumna 13.

a) (zarezerwowany)

b) Klasa 4.1:

UN 2448 SIARKA STOPIONA - kod LGBV

c) Klasa 4.2:

UN 1381 FOSFOR BIAŁY lub ŻÓŁTY, SUCHY, POD WODĄ lub W ROZTWORZE i UN 2447 FOSFOR BIAŁY STOPIONY - kod L10DH

d) Klasa 4.3:

UN 1389 AMALGAMAT METALI ALKALICZNYCH CIEKŁY, UN 1391 DYSPERSJA METALI ALKALICZNYCH lub UN 1391 DYSPERSJA METALI ZIEM ALKALICZNYCH, UN 1392

AMALGAMAT METALI ZIEM ALKALICZNYCH CIEKŁY, UN 1415 LIT, UN 1420 STOPY POTASU METALICZNEGO CIEKŁE, UN 1421 STOP METALI ALKALICZNYCH CIEKŁY, I.N.O., UN 1422 STOPY POTASU I SODU CIEKŁE, UN 1428 SÓD, UN 2257 POTAS, UN 1421 STOP METALI ALKALICZNYCH CIEKŁY, I.N.O., UN 3401 AMALGAMAT METALI ALKALICZNYCH STAŁY, UN 3402 AMALGAMAT METALI ZIEM ALKALICZNYCH STAŁY, UN 3403 STOPY POTASU METALICZNEGO STAŁE, UN 3404 STOPY POTASU I SODU STAŁE i UN 3482 DYSPERSJA METALI ALKALICZNYCH, ZAPALNA lub UN 3482 DYSPERSJA METALI ZIEM ALKALICZNYCH, ZAPALNA - kod L10BN

UN 1407 CEZ i UN 1423 RUBID - kod L10CH

UN 1402 WĘGLIK WAPNIA, grupa pakowania I: kod S2,65AN;

e) Klasa 5.1:

UN 1873 KWAS NADCHLOROWY, roztwór wodny, zawierający więcej niż 50% masowych, lecz maksymalnie 72% masowych czystego kwasu - kod L4DN

UN 2014 NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY, zawierający więcej niż 20% lecz maksymalnie 60% nadtlenku wodoru; UN 2015 NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY STABILIZOWANY zawierający więcej niż 60% lecz maksymalnie 70% nadtlenku wodoru, UN 2426 AZOTAN AMONU CIEKŁY, gorący stężony roztwór o stężeniu większym niż 80% lecz maksymalnie 93% i UN 3149 NADTLENEK WODORU I KWAS NADOCTOWY, MIESZANINA STABILIZOWANA - kod L4BV

UN 2015 NADTLENEK WODORU, ROZTWÓR WODNY STABILIZOWANY zawierający więcej niż 70% nadtlenku wodoru - kod L4DV

UN 3375 AZOTAN AMONU, EMULSJA lub ZAWIESINA lub ŻEL, półprodukt do produkcji materiałów wybuchowych, ciekły - kod LGAV

UN 3375 AZOTAN AMONU, EMULSJA lub ZAWIESINA lub ŻEL, półprodukt do produkcji materiałów wybuchowych, stały - kod SGAV

f) Klasa 5.2:

UN 3109 NADTLENEK ORGANICZNY TYP F CIEKŁY - kod L4BN

UN 3110 NADTLENEK ORGANICZNY TYP F STAŁY - kod S4AN

g) Klasa 6.1:

UN 1613 CYJANOWODÓR, ROZTWÓR WODNY (KWAS CYJANOWODOROWY, ROZTWÓR WODNY) i UN 3294 CYJANOWODÓR, ROZTWÓR W ALKOHOLU - kod L15DH

h) Klasa 7:

Wszystkie materiały: cysterny specjalne;

Minimalne wymagania dla cieczy: kod L2,65CN; dla materiałów stałych - kod S2,65AN

W odstępstwie od wymagań ogólnych tego paragrafu, cysterny użyte do przewozu materiałów promieniotwórczych, mogą być także zastosowane do przewozu innych materiałów pod warunkiem, że będą spełnione wymagania pod 5.1.3.2.

i) Klasa 8:

UN 1052 FLUOROWODÓR BEZWODNY i UN 1790 KWAS FLUOROWODOROWY, zawierający więcej niż 85% fluorowodoru, UN 1744 BROM lub UN 1744 BROM, ROZTWÓR - kod L21DH

UN 1791 PODCHLORYN, ROZTWÓR i UN 1908 CHLORYN, ROZTWÓR - kod L4BV.

4.3.4.1.4

(zarezerwowany)

Kontenery-cysterny lub nadwozia wymienne-cysterny, przeznaczone do przewozu odpadów ciekłych, zgodne z przepisami działu 6.10 i wyposażone w dwa zamknięcia zgodne z 6.10.3.2, powinny być zaklasyfikowane do kodu cysterny L4AH. Jeżeli takie cysterny są wyposażone dla przewozu zamiennego materiałów ciekłych i stałych, wówczas powinny być zaklasyfikowane do kombinacji kodów L4AH + S4AH.

4.3.4.2 Przepisy ogólne

4.3.4.2.1 W przypadku załadunku gorących produktów temperatura powierzchni zewnętrznej zbiornika lub izolacji cieplnej podczas przewozu nie powinna być wyższa niż 70 °C.

4.3.4.2.2	Połączenia rurowe pomiędzy zbiornikami kilku niezależnych wagonów-cystern połączonych pomiędzy sobą (np. grupa wagonów), powinny być próżne podczas przewozu.	(zarezerwowany)
4.3.4.2.3	Jeżeli cysterny dopuszczone do gazów skroplonych klasy 2, są również dopuszczone do materiałów ciekłych innych klas, to pas pomarańczowy przewidziany pod 5.3.5, powinien być zasłonięty lub w inny sposób zakryty, tak aby nie był widoczny w czasie przewozu tych cieczy. W czasie przewozu tych materiałów ciekłych napisy stosownie do 6.8.3.5.6 b) lub c) nie powinny być widoczne, na obu bokach wagonu-cysterny lub na tablicach pomarańczowych.	(zarezerwowany)

4.3.5 Przepisy specjalne

Następujące przepisy specjalne mają zastosowanie, gdy podane są w dziale 3.2 tabela A kolumna 13:

TU1 Zbiorniki nie powinny być dostarczane do przewozu dopóki materiał nie stężeje całkowicie i nie zostanie pokryty gazem obojętnym. Próżne nieoczyszczone zbiorniki, które zawierały niniejsze materiały, powinny być napełnione gazem obojętnym.

TU2 Materiał powinien być pokryty gazem obojętnym. Próżne nieoczyszczone zbiorniki, które zawierały niniejsze materiały, powinny być napełnione gazem obojętnym.

TU3 Wnętrze zbiornika i wszystkie części mogące wejść w styczność z materiałem powinny być utrzymywane w czystości. Do pomp, zaworów lub innych urządzeń nie mogą być używane smary mogące reagować niebezpiecznie z materiałem.

TU4 Podczas przewozu materiały powinny być pod warstwą gazu obojętnego, którego ciśnienie powinno wynosić co najmniej 50 kPa (0,5 bar) (nadciśnienie).

Jeżeli do przewozu przekazywane są próżne nieoczyszczone zbiorniki, które zawierały te materiały, to powinny być napełnione gazem obojętnym o ciśnieniu co najmniej 50 kPa (0,5 bar) (nadciśnienie).

TU5 (zarezerwowany)

TU6 Niedopuszczone do przewozu w cysternach, wagonach-bateriach i MEGC, gdy LC₅₀ < 200 ppm.

TU7 Materiały zastosowane do zapewnienia szczelności połączeń lub do konserwacji zamknięć cystern dla gazów schłodzonych utleniających ciekłych powinny być zgodne z zawartością.

TU8 Zbiornik ze stopów aluminium nie powinien być używany do przewozu, za wyjątkiem przypadku, gdy będzie używany wyłącznie do tego materiału i aldehyd octowy nie zawiera kwasu.

TU9 UN 1203 BENZYNA o prężności pary w 50 °C większej niż 110 kPa (1,1 bar), ale maksymalnie 150 kPa (1,5 bar) może również być przewożona w zbiornikach zaprojektowanych zgodnie z 6.8.2.1.14 a) i posiadających wyposażenie określone pod 6.8.2.2.6.

TU10 (zarezerwowane)

TU11 Podczas napełniania temperatura materiału nie powinna być wyższa niż 60 °C. Maksymalna temperatura 80 °C podczas napełniania jest dozwolona pod warunkiem, że zapobiegnie się miejscowemu przegrzaniu podczas nalewania i spełnione będą poniższe warunki. Po napełnieniu zbiorniki powinny być poddane podwyższonemu ciśnieniu (np. sprężonym powietrzem) w celu sprawdzenia ich szczelności. Powinno być zapewnione, że nie wystąpi podciśnienie podczas przewozu. Przed rozładunkiem powinno być sprawdzone, czy ciśnienie w zbiorniku jest wciąż powyżej atmosferycznego. W przypadku gdy tak nie jest, należy wprowadzić gaz obojętny do zbiornika przed rozładunkiem.

TU12 W przypadku przemiennego stosowania, zbiornik i jego wyposażenie powinny być dokładnie oczyszczane z pozostałości przed i po przewozie tego materiału.

TU13 Zbiorniki nie powinny być zanieczyszczone w czasie napełniania. Wyposażenie obsługowe takie jak zawory i przewody rurowe zewnętrzne powinny być opróżnione po napełnianiu i rozładunku.

TU14 Podczas przewozu kołpaki ochronne zamknięć powinny być zaryglowane.

TU15 Zbiorniki nie powinny być używane do przewozu żywności, artykułów konsumpcyjnych lub pasz dla zwierząt.

TU16 Próżne nieoczyszczone zbiorniki, gdy są kierowane do przewozu, powinny być:

- napełnione azotem; albo

- napełnione wodą co najmniej do 96% i maksymalnie do 98% ich pojemności; pomiędzy 1 października i 31 marca woda ta powinna zawierać wystarczający środek przeciw zamarzaniu, aby uniemożliwić zamarznięcie wody podczas przewozu; środek przeciw zamarzaniu nie powinien oddziaływać korozyjnie i nie powinien wchodzić w reakcje z fosforem.

TU17 Mogą być przewożone tylko w wagonach-bateriach lub MEGC, których elementami są naczynia.

TU18 Stopień napełniania powinien być tak obliczony, aby przy ogrzaniu zawartości do temperatury, przy której ciśnienie pary odpowiada ciśnieniu otwarcia zaworów bezpieczeństwa, objętość cieczy w tej temperaturze nie przekroczyła 95% pojemności cysterny w tej temperaturze. Przepisu pod 4.3.2.3.4 nie stosuje się.

TU19 Zbiorniki mogą być napełnione do 98% w temperaturze i ciśnieniu napełniania. Przepisu pod 4.3.2.3.4 nie stosuje się.

TU20 (zarezerwowany)

TU21 Jeżeli w czasie napełniania woda jest używana jako czynnik zabezpieczający, to materiał powinien być pokryty warstwą wody o grubości nie mniejszej niż 12 cm; stopień napełnienia w 60 °C nie powinien przekraczać 98%. Jeżeli jako czynnik zabezpieczający używany jest azot, wówczas stopień napełnienia w 60 °C nie powinien przekraczać 96%. Pozostała przestrzeń powinna być wypełniona azotem w taki sposób, że nawet po schłodzeniu, ciśnienie w jakimkolwiek czasie nie spadnie poniżej atmosferycznego. Zbiornik powinien być zamknięty w taki sposób, żeby nie następował wyciek gazu.

TU22 Zbiorniki powinny być napełnione tylko do 90% ich pojemności; dla cieczy, 5% przestrzeni powinno pozostawać nienapełnione, jeżeli materiał ciekły ma średnią temperaturę 50 °C.

TU23 Jeżeli napełnianie jest ustalane przez zważenie, to stopień napełnienia wynosi maksymalnie 0,93 kg na litr pojemności. Jeżeli napełnianie jest ustalane przez pomiar pojemności, to stopień napełnienia wynosi maksymalnie 85%.

TU24 Jeżeli napełnianie jest ustalane przez zważenie, to stopień napełnienia wynosi maksymalnie 0,95 kg na litr pojemności. Jeżeli napełnianie jest ustalane przez pomiar pojemności, to stopień napełnienia wynosi maksymalnie 85%.

TU25 Jeżeli napełnianie jest ustalane przez zważenie, to stopień napełnienia wynosi maksymalnie 1,14 kg na litr pojemności. Jeżeli napełnianie jest ustalane przez pomiar pojemności, to stopień napełnienia wynosi maksymalnie 85%.

TU26 Stopień napełnienia może wynosić maksymalnie 85%.

TU27 Zbiorniki mogą napełnione tylko do 98% ich pojemności.

TU28 Zbiorniki w temperaturze odniesienia 15 °C mogą być napełnione tylko do 95% ich pojemności.

TU29 Zbiorniki mogą napełnione tylko do 97% ich pojemności, a maksymalna temperatura po napełnieniu nie może przekraczać 140 °C.

TU30 Zbiorniki powinny być napełnione tak, jak przedstawiono w sprawozdaniu z badania dla zatwierdzenia typu, jednak maksymalnie do 90% ich pojemności.

TU31 Zbiorniki mogą być napełnione tylko do 1 kg na litr pojemności.

TU32 Zbiorniki mogą być napełnione tylko do 88% ich pojemności.

TU33 Zbiorniki powinny być napełnione co najmniej do 88% i maksymalnie do 92% ich pojemności lub do 2,86 kg na litr pojemności.

TU34 Zbiorniki mogą być napełnione tylko do 0,84 kg na litr pojemności.

TU35 Próżne nieoczyszczone wagony-cysterny, cysterny odejmowalne i kontenery-cysterny, które zawierały te materiały, nie podlegają RID, jeżeli zostały podjęte odpowiednie kroki w celu wyeliminowania zagrożenia.

TU36 Stopień napełnienia, według 4.3.2.2, w temperaturze odniesienia 15 °C nie może przekraczać 93% pojemności.

TU37 Przewóz w cysternach ograniczony jest do materiałów zawierających patogeny niestwarzające poważnego zagrożenia, jednak przy narażeniu mogą wywołać poważną infekcję, dla których dostępne są skuteczne leczenie i środki zapobiegawcze dla ograniczenia ryzyka rozszerzenia infekcji (tzn. umiarkowane zagrożenie indywidualne i małe zagrożenie grupowe).

Sposób postępowania po zadziałaniu elementów pochłaniających energię Po plastycznym odkształceniu elementów pochłaniających energię, zgodnych z 6.8.4 przepis specjalny TE22, wagon-cysternę lub wagon-baterię należy po sprawdzeniu dostarczyć do zakładów naprawczych. Jeżeli wagon-cysterna lub wagon-bateria, w stanie ładownym może absorbować wstrząsy nabiegania występujące w normalnym warunkach przewozu np. przez wymianę właściwych zderzaków pochłaniających energię na normalne zderzaki lub przez uprzednie zablokowanie uszkodzonych elementów pochłaniających energię, to po sprawdzeniu może być przewieziony do rozładunku i dopiero do zakładów naprawczych. Wagony-cysterny lub wagony-baterie należy zaopatrzyć w informację, że urządzenia pochłaniające energię nie funkcjonują.

(zarezerwowane)

TU39 Przydatność materiału do przewozu w cysternach powinna być dowiedziona. Metoda oceny tej przydatności powinna być zatwierdzona przez władzę właściwą. Metodą oceny tej przydatności jest badanie 8d) serii badań 8 (patrz Podręcznik badań i kryteriów, część 1, podrozdział 18.7).

Materiały nie powinny pozostawać w cysternach przenośnych ponad okres czasu, w którym może dojść do zeskorupienia. Należy podjąć odpowiednie przedsięwzięcia dla zmniejszenia zbrylania lub przywierania materiału w zbiorniku (np. czyszczenie, itd.).

TU40 Powinien być przewożony tylko w wagonach-bateriach i MEGC, którego elementy składają się z naczyń bezszwowych.

Dział  4.4

Używanie kontenerów-cystern włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami ze zbiornikiem wykonanym z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem

Uwaga. Dla cystern przenośnych i MEGC-UN, patrz dział 4.2; dla wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, kontenerów-cystern i nadwozi wymiennych-cystern, ze zbiornikiem wykonanym z materiałów metalowych oraz wagonów-baterii i MEGC za wyjątkiem MEGC-UN, patrz dział 4.3; dla cystern podciśnieniowych do odpadów patrz dział 4.5.

4.4.1 Przepisy ogólne

Przewóz materiałów niebezpiecznych w kontenerach-cysternach, włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, ze zbiornikiem wykonanym z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, jest dopuszczony tylko wtedy, gdy spełnione są następujące warunki:

a) materiał jest zaklasyfikowany do klasy 3, 5.1, 6.1, 6.2, 8 lub 9;

b) maksymalna prężność pary (ciśnienie absolutne) materiału w 50 °C nie przekracza 110 kPa (1,1 bar);

c) przewóz materiałów w cysternach metalowych jest wyraźnie dopuszczony zgodnie z 4.3.2.1.1;

d) ciśnienie obliczeniowe wymienione dla tego materiału w części 2 kodu cysterny podanego w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 nie przekracza 4 bar (patrz również pod 4.3.4.1.1), i

e) kontenery-cysterny, włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, spełniają wymagania przepisów działu 6.9, odpowiednio do przewożonych materiałów.

4.4.2 Eksploatacja

4.4.2.1 Stosuje się wymagania podane pod 4.3.2.1.5 do 4.3.2.2.4, 4.3.2.3.3 do 4.3.2.3.6, 4.3.2.4.1, 4.3.2.4.2, 4.3.4.1 oraz 4.3.4.2.

4.4.2.2 Temperatura przewożonego materiału w czasie napełniania nie powinna przekraczać maksymalnej temperatury roboczej wskazanej na tablicy cysterny wymienionej pod 6.9.6.

4.4.2.3 Odpowiednio do przewozu w cysternach metalowych, będą również miały zastosowanie przepisy specjalne TU podane pod 4.3.5, jak wskazano w dziale 3.2 tabela A kolumna 13.

Dział  4.5

Używanie cystern podciśnieniowych do odpadów

Uwaga. Dla cystern przenośnych i MEGC-UN, patrz dział 4.2; dla wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, kontenerów-cystern i nadwozi wymiennych-cystern, ze zbiornikami wykonanymi z metali, wagonów-baterii i MEGC, za wyjątkiem MEGC-UN, patrz dział 4.3; dla kontenerów-cystern z tworzyw sztucznych patrz dział 4.4.

4.5.1 Używanie

4.5.1.1 Odpady powstałe z materiałów klas: 3, 4.1, 5.1, 6.1, 6.2, 8 i 9 mogą być przewożone w cysternach podciśnieniowych do odpadów zgodnych z działem 6.10, jeżeli taki przewóz jest dopuszczony przez przepisy działu 4.3, w kontenerach-cysternach lub w nadwoziach wymiennych-cysternach.

Materiały zaklasyfikowane do kodu cysterny L4BH w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 lub do innego kodu cysterny według hierarchii z 4.3.4.1.2, mogą być przewożone w cysternach podciśnieniowych do odpadów z literą "A" lub "B" wskazaną w części 3 kodu cysterny.

4.5.2 Eksploatacja

4.5.2.1 Przy przewozie w cysternach podciśnieniowych do odpadów należy stosować się do wymagań działu 4.3, z wyjątkiem podanych pod 4.3.2.2.4 i 4.3.2.3.3 oraz dodatkowo do wymagań podanych pod 4.5.2.2 do 4.5.2.5.

4.5.2.2 Napełnianie cystern podciśnieniowych do odpadów cieczami spełniającymi kryteria klasy 3 na podstawie ich temperatury zapłonu, powinno odbywać się przez urządzenia napełniające znajdujące się w dolnej części zbiornika. Powinny być podjęte działania redukujące rozpylanie do minimum.

4.5.2.3 Podczas wyładunku cieczy zapalnych o temperaturze zapłonu poniżej 23 °C za pomocą sprężonego powietrza, dopuszczalne ciśnienie robocze wynosi 100 kPa (1 bar).

4.5.2.4 Używanie cysterny wyposażonej w tłok wewnętrzny, używany jako przegroda komory, jest dopuszczalne tylko wtedy, jeżeli materiały znajdujące się z jednej i drugiej strony ścianki (tłoka) nie wchodzą ze sobą w reakcje niebezpiecznie (patrz 4.3.2.3.6).

4.5.2.5 Należy tak zabezpieczyć pozycję stacjonarną wysięgnika ssącego, aby nie mogła zmienić się w normalnych warunkach przewozu.

CZĘŚĆ  5

PROCEDURY EKSPEDYCYJNE

Dział  5.1

Przepisy ogólne

5.1.1 Zastosowanie i przepisy ogólne

Niniejsza część zawiera przepisy dotyczące przesyłek z towarami niebezpiecznymi w zakresie ich oznakowania, stosowania nalepek ostrzegawczych i wypełniania dokumentów przewozowych oraz ewentualnie przepisy dotyczące zasad wydawania zgody na przewóz i wcześniejszego powiadomienia.

5.1.2 Stosowanie opakowań zbiorczych

5.1.2.1 a) Za wyjątkiem przepisów 5.2.2.1.11, opakowanie zbiorcze powinno być:

(i) oznakowane napisem "OPAKOWANIE ZBIORCZE", i

(ii) oznakowane numerami UN poprzedzonymi literami "UN" (jak wymagane jest dla sztuk przesyłek w 5.2.1.1 i 5.2.1.2), nalepkami ostrzegawczymi, jak przewidziano w 5.2.2 dla sztuk przesyłek i znakiem dla materiałów zagrażających środowisku, jeżeli jest to wymagane dla sztuk przesyłek w 5.2.1.8, dla każdego towaru niebezpiecznego zawartego w opakowaniu zbiorczym;

chyba że widoczne są numery UN, nalepki ostrzegawcze i znak dla materiałów zagrażających środowisku reprezentatywne dla wszystkich towarów niebezpiecznych zawartych w opakowaniu zbiorczym, za wyjątkiem określonym w 5.2.2.1.11. Jeżeli jedno i to samo oznakowanie lub jedna i ta sama nalepka ostrzegawcza lub znak dla materiałów zagrażających środowisku jest wymagana dla różnych sztuk przesyłek, to użycie jednej nalepki uważa się za wystarczające.

Oznakowanie z napisem "OPAKOWANIE ZBIORCZE", powinno być dobrze widoczne i czytelne, i powinno być podane w języku urzędowym państwa pochodzenia, a jeżeli ten język nie jest językiem niemieckim, francuskim lub angielskim, to również w języku niemieckim, francuskim lub angielskim, o ile porozumienia pomiędzy państwami uczestniczącymi w przewozie nie przewidują inaczej.

b) Nalepkę ze strzałkami kierunkowymi opisaną w 5.2.1.9 umieszcza się na przeciwległych bokach następujących opakowań zbiorczych:

(i) ze sztukami przesyłek, które zgodnie z 5.2.1.9.1 należy oznakować, chyba że oznakowanie pozostaje widoczne; i

(ii) z materiałami ciekłymi w sztukach przesyłek, które zgodnie z 5.2.1.9.2 nie muszą być oznakowane, chyba że zamknięcia naczyń pozostają widoczne.

5.1.2.2 Każda sztuka przesyłki z towarami niebezpiecznymi, wchodząca w skład opakowania zbiorczego, powinna odpowiadać wszystkim mającym zastosowanie przepisom RID. Opakowanie zbiorcze nie powinno ujemnie wpływać na funkcjonowanie poszczególnych opakowań.

5.1.2.3 Każda sztuka przesyłki oznakowana strzałkami kierunkowymi zgodnie z 5.2.1.9 i umieszczana w opakowaniu zbiorczym lub opakowaniu dużym, powinna być ustawiona zgodnie z tym oznakowaniem.

5.1.2.4 Postanowienia dotyczące zakazu załadunku razem mają także zastosowanie w odniesieniu do opakowań zbiorczych.

5.1.3 Próżne nieoczyszczone opakowania (włącznie z DPPL oraz opakowaniami dużymi), cysterny, wagony i kontenery przeznaczone do przewozu luzem

5.1.3.1 Nieoczyszczone, nieodgazowane lub nieodkażone próżne opakowania (włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi), cysterny (włączając wagony-cysterny, wagony-baterie, cysterny odejmowalne, cysterny przenośnie, kontenery-cysterny i MEGC), a także wagony i kontenery do przewozu luzem, zawierające towary niebezpieczne różnych klas, z wyjątkiem materiałów klasy 7, powinny być opisane i oznakowane nalepkami ostrzegawczymi, dużymi nalepkami ostrzegawczymi, tak jak w stanie ładownym.

Uwaga. W odniesieniu do dokumentacji przewozowej patrz dział 5.4.

5.1.3.2 Opakowań, włącznie z DPPL, i cystern, które przeznaczone są do przewozu materiałów promieniotwórczych nie powinno wykorzystywać się do przechowywania lub przewozu innych towarów, jeżeli nie zostały one odkażone do poziomu poniżej 0,4 Bq/cm² dla emiterów promieniowania beta i gamma i emiterów alfa o niskiej toksyczności oraz do poziomu poniżej 0,04 Bq/cm² dla wszystkich innych emiterów promieniowania alfa.

5.1.4 Pakowanie razem

Jeżeli dwa lub więcej towarów niebezpiecznych pakowane jest do tego samego opakowania zewnętrznego, to taka sztuka przesyłki powinna być oznakowana nalepkami ostrzegawczymi i oznakowana zgodnie z wymaganiami jak dla każdego towaru. Jeżeli dla różnych sztuk przesyłki wymagana jest jedna i ta sama nalepka ostrzegawcza, to użycie jednej nalepki uważa się za wystarczające.

5.1.5 Przepisy ogólne dotyczące klasy 7

5.1.5.1 Zatwierdzenie przewozu i powiadamianie

5.1.5.1.1 Wymagania ogólne

Niezależnie od zatwierdzenia sztuki przesyłki, o którym mowa w dziale 6.4. dla pewnych przypadków wymagane jest wielostronne zatwierdzenie przewozu (punkty 5.1.5.1.2. i 5.1.5.1.3). W niektórych przypadkach konieczne jest również powiadomienie władzy właściwej o przewozie (punkt 5.1.5.1.4).

5.1.5.1.2 Zatwierdzenie przewozu

Zatwierdzenie wielostronne wymagane jest dla:

a) przewozu sztuk przesyłki Typ B(M) nieodpowiadających wymaganiom pod 6.4.7.5 lub zaprojektowanym tak, że jest możliwość kontrolowanego okresowego zmniejszania ciśnienia;

b) przewozu sztuk przesyłki Typ B(M) zawierających materiał promieniotwórczy o aktywności większej niż 3000 A₁ lub 3000 A₂ odpowiednio lub 1000 TBq, w zależności od tego, która z wartości jest mniejsza;

c) przewozu sztuk przesyłek z materiałami rozszczepialnymi, jeżeli suma wskaźników bezpieczeństwa krytycznościowego sztuk przesyłek w pojedynczym wagonie lub kontenerze przekracza 50;

z wyjątkiem przypadków, gdy władza właściwa wyda specjalne postanowienia w świadectwie zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki (patrz 5.1.5.2.1), upoważniające do dokonania przewozu na swoim terytorium lub przez swoje terytorium, bez zatwierdzania przewozu.

5.1.5.1.3 Zatwierdzenie przewozu na warunkach specjalnych

Przesyłka niespełniająca wszystkich wymagań RID może być przewożona na warunkach specjalnych zatwierdzonych przez władzę właściwą (patrz rozdział 1.7.4).

5.1.5.1.4 Powiadamianie

Powiadamianie władz właściwych jest wymagane w następujących przypadkach:

a) przed pierwszym przewozem sztuki przesyłki, której wzór wymaga zatwierdzenia przez władzę właściwą, nadawca powinien zapewnić, aby egzemplarze każdego świadectwa zatwierdzenia wydane przez władzę właściwą na dany wzór sztuki przesyłki, zostały dostarczone władzy właściwej państwa pochodzenia przesyłki i władzy właściwej każdego państwa, do którego lub na terytorium którego przesyłka będzie przewożona. Nadawca nie musi oczekiwać potwierdzenia otrzymania egzemplarza świadectwa przez władzę właściwą, a ta z kolei nie jest zobowiązana do przekazania takiego potwierdzenia;

b) o każdym z podanych niżej rodzajów przewozów nadawca powinien powiadomić władzę właściwą państwa pochodzenia przesyłki i władzę właściwą każdego państwa, do którego lub przez terytorium którego przesyłka będzie przewożona. Powiadomienie to powinno być przekazane każdej władzy właściwej co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem przewozu:

(i) sztuk przesyłki Typ С z materiałem promieniotwórczym o aktywności większej niż 3000 A₁ lub 3000 A₂ odpowiednio lub 1000 TBq, w zależności od tego, która z wartości jest niższa;

(ii) sztuk przesyłki Typ B(U) z materiałem promieniotwórczym o aktywności większej niż 3000 A₁ lub 3000 A₂ odpowiednio lub 1000 TBq, w zależności od tego, która z wartości jest niższa;

(iii) sztuk przesyłki Typ B(M);

(iv) przewozu na warunkach specjalnych;

c) nadawca nie jest zobowiązany do przesyłania oddzielnego powiadomienia, jeżeli wymagane informacje o przewozie podane są we wniosku o wydanie zezwolenia na przewóz;

d) powiadomienie o przesyłce powinno zawierać:

(i) informacje niezbędne do rozpoznania sztuki przesyłki lub sztuk przesyłek, zawierające wszystkie numery świadectw i znaki identyfikacyjne sztuki przesyłki;

(ii) informację o dacie nadania, planowanej dacie przybycia i proponowanej trasie przewozu;

(iii) nazwę(-y) materiału(-ów) promieniotwórczego(-ych) lub nazwę izotopu (-ów);

(iv) opis stanu fizycznego i postaci chemicznej materiałów promieniotwórczych, lub stwierdzenie, że jest to materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci lub materiał promieniotwórczy słabo rozpraszalny;

(v) maksymalną aktywność zawartości promieniotwórczej w czasie przewozu określoną w bekerelach (Bq), z odpowiednim przedrostkiem według SI (patrz 1.2.2.1). Dla materiałów rozszczepialnych, zamiast aktywności, może być podana masa materiału rozszczepialnego (lub w przypadku mieszaniny masa każdego izotopu rozszczepialnego) w gramach (g) lub w wielokrotności grama.

5.1.5.2 Świadectwa wydawane przez władzę właściwą

5.1.5.2.1 Świadectwa wydawane przez władzę właściwą wymagane są dla:

a) wzorów:

(i) materiału promieniotwórczego w specjalnej postaci:

(ii) materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego;

(iii) sztuk przesyłki zawierających 0,1 kg lub więcej heksafluorku uranu;

(iv) wszystkich sztuk przesyłki, zawierających materiał rozszczepialny, jeżeli nie są one wyłączone zgodnie z 6.4.11.2;

(v) sztuk przesyłki Typ B(U) i Typ B(M);

(vi) sztuk przesyłki Typ C;

b) przewozu na warunkach specjalnych;

c) określonych przewozów (patrz punkt 5.1.5.1.2).

Świadectwa powinny potwierdzać spełnienie odpowiednich wymagań, a w przypadku zatwierdzonych wzorów, powinny nadawać tym wzorom znaki identyfikacyjne.

Świadectwo zatwierdzenia wzoru i zezwolenie na przewóz mogą być połączone w jedno świadectwo.

Świadectwa i wnioski o wydanie tych świadectw powinny być zgodne z wymaganiami podanymi w 6.4.23.

5.1.5.2.2 Nadawca powinien posiadać egzemplarz każdego stosowanego świadectwa.

5.1.5.2.3 W przypadku wzorów sztuk przesyłek, dla których nie jest wymagane świadectwo wydawane przez władzę właściwą, nadawca powinien umożliwić władzy właściwej, na jej wniosek, przeprowadzenie kontroli dokumentów potwierdzających zgodność wzoru sztuki przesyłki ze wszystkimi mającymi zastosowanie wymaganiami.

5.1.5.3 Określenie wskaźnika transportowego (II) i wskaźnika bezpieczeństwa krytycznościowego (CSI)

5.1.5.3.1 Wskaźnik transportowy (T1) dla sztuki przesyłki, opakowania zbiorczego lub kontenera, lub dla nieopakowanych LSA-I, lub nieopakowanych SCO-I, określa się następująco:

a) ustala się najwyższą wartość poziomu promieniowania w milisivertach na godzinę (mSv/h) w odległości 1 m od powierzchni zewnętrznej sztuki przesyłki, opakowania zbiorczego, kontenera, lub nieopakowanego LSA-1, lub nieopakowanego SCO-I. Ustaloną wartość mnoży się przez 100. Liczba ta jest wskaźnikiem transportowym.

Dla rud uranu i toru oraz ich koncentratów, najwyższe wartości mocy dawki w dowolnym punkcie w odległości 1 m od powierzchni zewnętrznej ładunku mogą być przyjęte jako:

0,4 mSv/h dla rudy i fizycznych koncentratów uranu i toru;

0,3 mSv/h dla chemicznych koncentratów toru;

0,02 mSv/h dla chemicznych koncentratów uranu za wyjątkiem heksafluorku uranu.

b) dla cystern, kontenerów i nieopakowanych LSA-I i SCO-I, wartość określona powyżej w punkcie a) powinna być powiększona o odpowiedni współczynnik z tabeli 5.1.5.3.1;

c) wartości otrzymane w punkcie a) i b) powyżej powinny być zaokrąglane w górę do dziesiętnych (np. 1,13 otrzymuje 1,2), za wyjątkiem wartości 0,05 lub mniej, które otrzymują wartość 0.

Tabela 5.1.5.3.1 Współczynniki mnożenia dla cystern, kontenerów i nieopakowanych LSA-I i SCO-I

	powierzchnia ładunkua)	mnożnik
	powierzchnia ładunku 1 m2	1
	1 m2 < powierzchnia ładunku 5 m2	2
	5 m2 < powierzchnia ładunku 20 m2	3
	20 m2 < powierzchnia ładunku	10

^a) największa zmierzona powierzchnia przekroju poprzecznego ładunku.

5.1.5.3.2 Wskaźnik transportowy dla każdego opakowania zbiorczego, kontenera lub wagonu powinien być określony albo przez sumę wskaźników transportowych wszystkich zawartych sztuk przesyłek, albo przez bezpośredni pomiar poziomu promieniowania, za wyjątkiem przypadków opakowań zbiorczych o niesztywnej formie, dla których wskaźnik transportowy powinien być określony tylko przez sumę wskaźników transportowych wszystkich sztuk przesyłek.

5.1.5.3.3 Wskaźnik bezpieczeństwa krytycznościowego dla każdego opakowania zbiorczego lub kontenera powinien być określony przez sumę CSI wszystkich zawartych sztuk przesyłek. Takie samo postępowanie stosuje się dla określenia całkowitego CSI przesyłki lub wagonu.

5.1.5.3.4 Sztuki przesyłki i opakowania zbiorcze przyporządkowuje się zgodnie z określonymi w 5.1.5.3.4 wymaganiami i niżej wymienionymi przepisami, do kategorii I-BIAŁA, II-ŻÓŁTA, III-ŻÓŁTA:

a) dla określenia odpowiedniej kategorii dla sztuki przesyłki lub opakowania zbiorczego powinny być wzięte pod uwagę: wskaźnik transportowy i poziom promieniowania na powierzchni. Jeżeli wskaźnik transportowy spełnia wymagania jednej kategorii, a poziom promieniowania na powierzchni wymagania innej kategorii, to sztuka przesyłki lub opakowanie zbiorcze przyporządkowuje się do kategorii wyższej. Z tego względu kategoria I-BIAŁA uważana jest za najniższą kategorię.

b) wskaźnik transportowy określa się zgodnie z procedurami określonymi w 5.1.5.3.1 i 5.1.5.3.2.

c) jeżeli poziom promieniowania na powierzchni jest wyższy niż 2 mSv/h, to sztuka przesyłki lub opakowanie zbiorcze powinno być przewożone na warunkach używania wyłącznego i zgodnie z przepisami 7.5.11 przepis specjalny CW33 (3.5) a);

d) z wyjątkiem przewozów według 5.1.5.3.5 sztuka przesyłki przewożona na warunkach specjalnych, przyporządkowywana jest do kategorii III-ŻÓŁTEJ.

e) z wyjątkiem przewozów według 5.1.5.3.5 opakowanie zbiorcze zawierające sztuki przesyłki przewożone na warunkach specjalnych, przyporządkowywane jest do kategorii III-ŻOŁTEJ.

Tabela 5.1.5.3.4 Kategorie sztuk przesyłki i opakowań zbiorczych

wymagania

kategoria

	TI	maksymalny poziom promieniowania w każdym punkcie powierzchni zewnętrznej [mSv/h]
	0a)	poziom promieniowania < 0,005	I-BIAŁA
	0 < TI 1	0,005 < poziom promieniowania 0,5	II-ŻÓŁTA
	1 < TI 10	0,5 < poziom promieniowania 2	III-ŻÓŁTA
	10 < TI	2 < poziom promieniowania 10	III-ŻÓŁTAb)

^a) Jeżeli zmierzone TI nie jest większe niż 0,05, to wartość TI zgodnie z 5.1.5.3.1 c) wynosi 0.

^b) Powinna być przewożona na warunkach używania wyłącznego.

5.1.5.3.5 Dla wszystkich przypadków międzynarodowych przewozów sztuk przesyłek, dla których wymagane jest przez władzę właściwą zatwierdzenie wzoru sztuki przesyłki lub zezwolenie na przewóz i dla których w różnych państwach, których dotyczy przewóz, obowiązują różne typy zatwierdzenia lub zezwolenia, przyporządkowanie do kategorii powinno nastąpić zgodnie ze świadectwem wydanym przez państwo pochodzenia wzoru.

5.1.5.4 Przepisy specjalne dla wyłączonych sztuk przesyłki

5.1.5.4.1 Wyłączone sztuki przesyłki powinny być na zewnętrznej powierzchni opakowania oznakowane czytelnie i trwale:

a) numerem UN poprzedzonym literami "UN":

b) danymi nadawcy i/lub odbiorcy, i

c) dopuszczalną masą brutto, jeżeli przekracza ona 50 kg.

5.1.5.4.2 Przepisy dotyczące dokumentacji działu 5.4 nie obowiązują dla wyłączonych sztuk przesyłki z materiałami promieniotwórczymi, za wyjątkiem obowiązkowego podania numeru UN poprzedzonego literami "UN" oraz nazwy i adresu nadawcy i odbiorcy, w dokumencie przewozowym takim jak: konosament, lotniczy list przewozowy lub list przewozowy CIM/CMR.

5.1.5.5 Streszczenie wymagań odnośnie zatwierdzania i uprzedniego powiadamiania

Uwagi 1. Przed pierwszym przewozem każdej sztuki przesyłki, której wzór wymaga zatwierdzenia przez władzę właściwą, nadawca powinien zapewnić, aby egzemplarz świadectwa dla tego wzoru został wysłany do władzy właściwej każdego państwa na trasie przewozu [patrz 5.1.5.1.4 a)].

2. Powiadomienie jest wymagane, jeżeli zawartość przekracza 3000 A₁ lub 3000 A₂, albo 1000 TBq [patrz 5.1.5.1.4 b)].

3. Wielostronne zezwolenie na przewóz jest wymagane, jeżeli zawartość przekracza 3000 A₁ lub 3000 A₂ albo 1000 TBq, lub jeżeli dopuszczone jest odpowiednie kontrolowane okresowe zmniejszanie ciśnienia (patrz 5.1.5.1).

4. W odniesieniu do stosowanej sztuki przesyłki, patrz przepisy dotyczące zatwierdzania i uprzedniego powiadamiania o przewozie.

	Przedmiot	Numer UN	Wymagane zatwierdzenie /zezwolenie władzy właściwej		Powiadomienie przez nadawcę władz właściwych państw nadania i państw na trasie przewozua), przed każdym przewozem	Odniesienia
			państwo nadania	państwo na trasie przewozu a)
	Określenie niewymienionych wartości A1 i A2	-	Tak	Tak	Nie	-
	Wyłączone sztuki przesyłki	2908, 2909, 2910, 2911				-
	- wzór sztuki przesyłki		Nie	Nie	Nie
	- przewóz		Nie	Nie	Nie
	Materiał LSAb) i przedmioty SCOb) / sztuki przesyłki Typ IP-1, 2 lub 3, materiał nierozszczepialny i rozszczepialny wyłączony	2912, 2913, 3321, 3322				-
	- wzór sztuki przesyłki		Nie	Nie	Nie
	- przewóz		Nie	Nie	Nie
	Sztuki przesyłki Typ Ab), materiał nierozszczepiany i rozszczepialny wyłączony	2915, 3332				-
	- wzór sztuki przesyłki		Nie	Nie	Nie
	- przewóz		Nie	Nie	Nie
	Sztuki przesyłki Typ B(U)b), materiał nierozszczepiany i rozszczepialny wyłączony	2916				5.1.5.1.4 b), 5.1.5.2.1 a), 6.4.22.2
	- wzór sztuki przesyłki		Tak	Nie	uwaga 1
	- przewóz		Nie	Nie	uwaga 2
	Sztuki przesyłki Typ B(M) b), materiał nierozszczepialny i rozszczepialny wyłączony	2917				5.1.5.1.4 b), 5.1.5.2.1 a), 5.1.5.1.2, 6.4.22.3
	- wzór sztuki przesyłki		Tak	Tak	Nie
	- przewóz		uwaga 3	uwaga 3	Tak
	Sztuki przesyłki Typ Cb), materiał nierozszczepiany i rozszczepialny wyłączony	3323				5.1.5.1.4 b), 5.1.5.2.1 a), 6.4.22.2
	- wzór sztuki przesyłki		Tak	Nie	uwaga 1
	- przewóz		Nie	Nie	uwaga 2
	Sztuki przesyłki dla materiałów rozszczepialnych	2977, 3324, 3325, 3326, 3327, 3328, 3329, 3330, 3331, 3333				5.1.5.2.1 a), 5.1.5.1.2, 6.4.22.4
	- wzór sztuki przesyłki		Takc)	Takc)	Nie
	- przewóz:
	suma wskaźników CSI 50, suma wskaźników CSI > 50		Nied) Tak	Nied) Tak	uwaga 2 uwaga 2
	Materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci					1.6.6.3, 5.1.5.2.1 a), 6.4.22.5
	- wzór	-	Tak	Nie	Nie
	- przewóz	uwaga 4	uwaga 4	uwaga 4	uwaga 4
	Materiał promieniotwórczy słabo rozpraszalny					5.1.5.2.1 a), 6.4.22.3
	- wzór	-	Tak	Nie	Nie
	- przewóz	uwaga 4	uwaga 4	uwaga 4	uwaga 4
	Sztuki przesyłki zawierające 0,1 kg lub więcej heksafluorku uranu					5.1.5.2.1 a), 6.4.22.1
	- wzór	-	Tak	Nie	Nie
	- przewóz	uwaga 4	uwaga 4	uwaga 4	uwaga 4
	Warunki specjalne - przewóz	2919, 3331	Tak	Tak	Tak	1.7.4.2, 5.1.5.2.1 b), 5.1.5.1.4 b)
	Zatwierdzone wzory sztuk przesyłki podlegające pod warunki przejściowe		patrz 1.6.5	patrz 1.6.5	uwaga 1	1.6.6.1, 1.6.6.2, 5.1.5.1.4 b), 5.1.5.2.1 a), 5.1.5.1.2

^a) Państwa, z których, do których i na terytorium których dokonywany jest przewóz przesyłki.

^b) Jeżeli zawartość promieniotwórcza jest materiałem rozszczepialnym, który nie jest wyłączony z przepisów dotyczących sztuk przesyłki zawierających materiał rozszczepialny, to wtedy stosuje się przepisy takie, jak dla sztuki przesyłki z materiałem rozszczepialnym (patrz 6.4.11).

^c) Wzory sztuk przesyłek dla materiałów rozszczepialnych mogą również wymagać zatwierdzenia na podstawie jednej z innych pozycji tabeli.

^d) Przewozy mogą również wymagać zezwolenia na podstawie jednej z innych pozycji tabeli.

Dział  5.2

Znakowanie i umieszczanie nalepek ostrzegawczych

5.2.1 Znakowanie sztuk przesyłek

Uwaga W odniesieniu do znakowania dotyczącego konstrukcji, badania i dopuszczania opakowań, opakowań dużych, naczyń ciśnieniowych i DPPL, patrz część 6.

5.2.1.1 Jeżeli w przepisach RID nie postanowiono inaczej, to każda sztuka przesyłki powinna być oznakowana czytelnie i trwale numerem UN zawartego w niej towaru, poprzedzonego literami "UN". Pozycja UN i litery "UN" powinny mieć minimalną wysokość 12 mm, z wyjątkiem sztuk przesyłek o pojemności maksymalnie 30 litrów lub masie netto maksymalnie 30 kg i z wyjątkiem butli o pojemności wodnej maksymalnie 60 litrów, dla których mogą mieć wysokość 6 mm, oraz z wyjątkiem opakowań o pojemności maksymalnie 5 litrów lub masie netto maksymalnie 5 kg, dla których powinny mieć wysokość odpowiednią do wymiarów sztuki przesyłki. W przypadku przedmiotów nieopakowanych, oznakowanie to powinno być naniesione na samym przedmiocie, na klatce, na uchwytach służących do przenoszenia i składowania lub przesuwania.

5.2.1.2 Każde oznakowanie wymagane niniejszymi przepisami powinno być:

a) dobrze widoczne i czytelne,

b) odporne na oddziaływanie warunków atmosferycznych, bez znaczącej utraty efektywności.

5.2.1.3 Opakowanie awaryjne i naczynie ciśnieniowe awaryjne powinno być dodatkowo oznakowane napisem "OPAKOWANIE AWARYJNE".

5.2.1.4 DPPL o pojemności większej niż 450 litrów i opakowania duże powinny być oznakowane na dwóch przeciwległych bokach.

5.2.1.5 Dodatkowe przepisy dotyczące towarów klasy 1

Sztuki przesyłki zawierające towary klasy 1, powinny być dodatkowo oznakowane oficjalną nazwą przewozową, zgodną z określeniem z działu 3.1.2. Nazwa ta powinna być dobrze czytelna, nieścieralna i naniesiona w języku urzędowym państwa nadania, a także, jeżeli nie jest to język francuski, niemiecki, włoski lub angielski, to również naniesiona w języku francuskim, niemieckim, włoskim lub angielskim, chyba że porozumienia pomiędzy państwami, których przewóz dotyczy, stanowią inaczej.

Przy przesyłkach wojskowych w rozumieniu 1.5.2, które są przewożone jako przesyłka całowagonowa lub ładunek całkowity, przesyłki, zamiast oficjalnej nazwy przewozowej, mogą być zaopatrzone w oznakowania dopuszczone przez wojskową władzę właściwą.

5.2.1.6 Dodatkowe przepisy dotyczące towarów klasy 2

Naczynia wielokrotnego napełniania powinny posiadać trwałe i czytelne napisy z następującymi danymi:

a) numerem UN oraz oficjalną nazwą przewozową gazu lub mieszaniny gazów, zgodnie z określeniem z 3.1.2;

dla gazów zaklasyfikowanych do określenia I.N.O., powinna być podana, poza numerem UN, tylko nazwa techniczna ⁷²  gazu;

dla mieszanin gazów wystarczy podać dwa składniki, które mają największy wpływ na zagrożenie;

b) dla gazów sprężonych napełnianych według masy oraz dla gazów skroplonych, maksymalna masa napełnienia i tara naczynia, włącznie z osprzętem oraz akcesoriami stosowanymi podczas napełniania lub masa brutto;

c) data (rok) następnego badania okresowego.

Napisy te mogą być wygrawerowane lub mogą być naniesione w postaci przymocowanej trwałej tabliczki informacyjnej, naklejki lub naniesione za pomocą dobrze widocznego napisu, np. przez malowanie lub w inny równoważny sposób.

Uwagi 1. Patrz także dział 6.2.2.7.

2. W odniesieniu do naczyń jednorazowego napełniania, patrz 6.2.2.8.

5.2.1.7 Przepisy specjalne dotyczące znakowania towarów klasy 7

5.2.1.7.1 Każda sztuka przesyłki powinna mieć na zewnętrznej powierzchni opakowania czytelny i trwały napis identyfikujący nadawcę i/lub odbiorcę.

5.2.1.7.2 Każda sztuka przesyłki, inna niż wyłączona sztuka przesyłki, powinna mieć umieszczony na zewnętrznej powierzchni opakowania czytelny i trwały numer UN poprzedzony literami "UN" i oficjalną nazwę przewozową. Oznakowanie wyłączonych sztuk przesyłki powinno odpowiadać wymaganiom podanym pod 5.1.5.4.1.

5.2.1.7.3 Każda sztuka przesyłki o masie brutto większej niż 50 kg powinna mieć na zewnętrznej powierzchni opakowania czytelny i trwały napis informujący o jej dopuszczalnej masie brutto.

5.2.1.7.4 Każda sztuka przesyłki, która odpowiada:

a) wzorowi sztuki przesyłki Typ IP-1, Typ IP-2 lub Typ IP-3, powinna mieć na zewnętrznej powierzchni opakowania czytelny i trwały napis "TYP IP-1", "TYP IP-2" lub "TYP IP-3", odpowiednio dla danego typu;

b) wzorowi sztuki przesyłki Typ A, powinna mieć na zewnętrznej powierzchni opakowania czytelny i trwały napis "TYP A";

c) wzorowi sztuki przesyłki Typ IP-2 lub Typ IP-3 albo wzorowi sztuki przesyłki Typ A, powinna mieć na zewnętrznej powierzchni opakowania czytelny i trwały, międzynarodowy kod rejestracyjny pojazdu ⁷³  państwa pochodzenia wzoru i albo nazwę producenta albo inne oznakowanie identyfikujące opakowanie, określone przez władzę właściwą państwa pochodzenia wzoru.

5.2.1.7.5 Na każdej sztuce przesyłki zgodnej ze wzorem zatwierdzonym przez władzę właściwą powinien znajdować się na zewnętrznej powierzchni opakowania czytelny i trwały:

a) znak identyfikacyjny nadany temu wzorowi przez władzę właściwą;

b) numer seryjny każdego opakowania odpowiadającego zatwierdzonemu wzorowi;

c) napis "TYP B(U)" lub "TYP B(M)" - dla wzoru sztuk przesyłki Typ B(U) lub Typ B(M); i

d) napis "TYP C" - dla wzoru sztuk przesyłki Typ C.

5.2.1.7.6 Każda sztuka przesyłki zgodna ze wzorem Typ B(U), Typ B(M) lub Typ С powinna mieć na zewnętrznej powierzchni opakowania odpornego na ogień i wodę, symbol promieniowania pokazany na rysunku poniżej, naniesiony przez wygrawerowanie, wytłoczenie lub w inny sposób gwarantujący odporność na ogień i wodę.

wzór

Symbol promieniowania ma wymiary oparte na wewnętrznym kole o promieniu x Minimalny dopuszczalny wymiar x wynosi 4 mm.

5.2.1.7.7 Jeżeli materiały LSA-I lub przedmioty SCO-I znajdują się w pojemnikach lub są zapakowane i przewożone na warunkach używania wyłącznego, co dopuszczone jest zgodnie z 4.1.9.2.3, to na zewnętrznej powierzchni tych pojemników lub zapakowanych materiałów może być naniesione oznakowanie:

"RADIOACTIVE LSA-I" lub "RADIOACTIVE SCO-I".

5.2.1.7.8 Dla wszystkich przypadków międzynarodowych przewozów sztuk przesyłek, dla których wymagane jest przez władzę właściwą zatwierdzenie wzoru sztuki przesyłki lub zezwolenie na przewóz i dla których w różnych państwach, których dotyczy przewóz, obowiązują różne typy zatwierdzenia lub zezwolenia, oznakowanie powinno być zgodne ze świadectwem wydanym przez państwo pochodzenia wzoru.

5.2.1.8 Przepisy specjalne dotyczące znakowania materiałów zagrażających środowisku

5.2.1.8.1 Sztuki przesyłki z materiałami zagrażającymi środowisku, odpowiadającymi kryteriom 2.2.9.1.10, powinny być oznakowane trwale znakiem dla materiałów zagrażających środowisku podanym pod 5.2.1.8.3, za wyjątkiem pojedynczych opakowań i opakowań kombinowanych, o ile te opakowania pojedyncze lub opakowania wewnętrzne tych opakowań kombinowanych zawierają:

- maksymalnie 5 litrów netto materiału ciekłego, lub

- maksymalnie 5 kg netto materiału stałego.

5.2.1.8.2 Oznakowanie dla materiałów zagrażających środowisku nanosi się niezależnie od oznakowania wymaganego w 5.2.1.1. Powinny być spełnione przepisy 5.2.1.2 i 5.2.1.4.

5.2.1.8.3 Oznakowanie dla materiałów zagrażających środowisku powinno odpowiadać poniższemu wzorowi. Wielkość powinna wynosić 100 mm x 100 mm, za wyjątkiem sztuk przesyłek, na które ze względu na ich wielkość, mogą być naniesione tylko mniejsze znaki.

wzór

Symbol (ryba i drzewo): czarne na białym lub odpowiednio kontrastującym tle

Uwaga. Przepisy dotyczące znakowania z 5.2.2 mają zastosowanie w każdym przypadku, gdy istnieje wymóg znakowania sztuk przesyłek znakiem dla materiałów zagrażających środowisku.

5.2.1.9 Strzałki kierunkowe

5.2.1.9.1 O ile w 5.2.1.9.2 nie jest postanowione inaczej, to:

- opakowania kombinowane z opakowaniami wewnętrznymi zawierającymi materiały ciekłe,

- opakowania pojedyncze wyposażone w urządzenia odpowietrzające, i

- naczynia kriogeniczne do przewozu gazów skroplonych schłodzonych

powinny być czytelnie oznakowane strzałkami kierunkowymi dla ustawienia sztuk przesyłki w prawidłowym kierunku, zgodnych z poniższym rysunkiem lub z wymaganiami normy ISO 780:1997. Strzałki kierunkowe powinny być naniesione na dwa przeciwległe boki sztuki przesyłki, przy czym strzałki powinny wskazywać dokładnie kierunek ku górze. Oznakowanie powinno być prostokątne i na tyle duże, aby odpowiednio do sztuki przesyłki było wyraźnie widoczne. Rysunek prostokątnej ramki dookoła strzałek nie jest obowiązkowy.

wzór

Dwie czarne lub czerwone strzałki na białym lub właściwie kontrastującym tle Prostokątna ramka nie jest obowiązkowa

5.2.1.9.2 Strzałki kierunkowe nie są wymagane na:

a) opakowaniach zewnętrznych z naczyniami ciśnieniowymi, za wyjątkiem naczyń kriogenicznych;

b) opakowaniach zewnętrznych z towarami niebezpiecznymi w opakowaniach wewnętrznych zawierających maksymalnie 120 ml każde, zaopatrzonych w wystarczającą ilość materiału absorbującego pomiędzy opakowaniem wewnętrznym i zewnętrznym, dla wchłonięcia całej ciekłej zawartości;

c) opakowaniach zewnętrznych z materiałami zakaźnymi klasy 6.2 w naczyniach pierwotnych o zawartości maksymalnie 50 ml każde:

d) sztukach przesyłki Typ IP-2, Typ IP-3. Typ A, Typ B(U), Typ B(M) lub Typ C, z materiałami promieniotwórczymi klasy 7;

e) opakowaniach zewnętrznych z przedmiotami szczelnymi w każdym położeniu (np. alkohol lub rtęć w termometrach, pojemniki aerozolowe, itp.), lub

f) opakowaniach zewnętrznych z towarami niebezpiecznymi w szczelnie zamkniętych opakowaniach wewnętrznych zawierających maksymalnie 500 ml każde.

5.2.1.9.3 Na sztukę przesyłki, oznakowaną zgodnie z tym rozdziałem, nie powinny być nanoszone strzałki dla innych celów, jak tylko dla wskazania prawidłowego ustawienia sztuki przesyłki.

5.2.2. Nalepki ostrzegawcze na sztukach przesyłek

Uwaga. Kontenery małe oznakowuje się tak jak sztuki przesyłki.

5.2.2.1 Przepisy dotyczące stosowania nalepek

5.2.2.1.1 Dla podanego w dziale 3.2 tabela A każdego materiału lub przedmiotu przewidziane są nalepki ostrzegawcze, wykazane w kolumnie 5, o ile przepisy specjalne podane w kolumnie 6 nie stanowią inaczej.

5.2.2.1.2 Zamiast nalepek ostrzegawczych mogą być także stosowane nieścieralne znaki ostrzegawcze, odpowiadające dokładnie podanym wzorom.

5.2.2.1.3-

5.2.2.1.5 (zarezerwowane)

5.2.2.1.6 Z wyjątkiem przepisu 5.2.2.2.1.2 każda nalepka ostrzegawcza powinna być:

a) umieszczona na tej samej powierzchni sztuki przesyłki, o iłe pozwala na to wielkość tej sztuki przesyłki, a w przypadku sztuk przesyłki z towarami klasy 1 lub 7, blisko oznakowania zawierającego oficjalną nazwę przewozową,

b) tak umieszczona na sztuce przesyłki, aby nie była zakryta lub zasłonięta przez jakąkolwiek część wyposażenia tej sztuki przesyłki, inną nalepkę lub oznakowanie;

c) umieszczona w pobliżu innych nalepek, jeżeli wymaga się więcej niż jednej nalepki.

Jeżeli kształty sztuki przesyłki są nieregularne lub zbyt małe, tak że nalepka ostrzegawcza nie może być umieszczona we właściwy sposób, to może być przywiązana do sztuki przesyłki na dobrze zamocowanej tabliczce lub w inny odpowiedni sposób.

5.2.2.1.7 DPPL o pojemności większej niż 450 litrów i opakowania duże powinny mieć umieszczone nalepki na dwóch przeciwległych bokach.

5.2.2.1.8 Przepisy szczególne dotyczące stosowania nalepek ostrzegawczych dla oznakowania sztuk przesyłek z materiałami wybuchowymi i przedmiotami z materiałem wybuchowym przy przewozie jako przesyłki wojskowe

Podczas przewozu przesyłek wojskowych, zgodnie z 1.5.2, jako ładunku całowagonowego lub jako ładunku całkowitego, nie jest konieczne oznakowanie sztuk przesyłek przewidzianymi nalepkami ostrzegawczymi według postanowień działu 3.2 tabela A kolumna 5, pod warunkiem spełnienia przewidzianych w 7.5.2 zakazów ładowania razem, na podstawie zapisu w dokumencie przewozowym według rozdziału 5.4.1.2.1 f).

5.2.2.1.9 Przepisy szczególne dotyczące stosowania nalepek ostrzegawczych w przypadku materiałów samoreaktywnych i nadtlenków organicznych

a) Nalepka zgodna ze wzorem nr 4.1 oznacza również, że dany produkt może być zapalny, więc nie wymaga nalepki ostrzegawczej według wzoru nr 3. Dla materiałów samoreaktywnych typu В powinna być dodatkowo stosowana nalepka zgodna z wzorem nr 1, chyba że władza właściwa zezwoli na pominięcie tej nalepki w przypadku specjalnych opakowań, dla których wykazano na podstawie badań, że po umieszczeniu w nich materiałów samoreaktywnych, materiał ten nie wykazuje właściwości wybuchowych.

b) Nalepka zgodna ze wzorem nr 5.2 oznacza również, że dany produkt może być zapalny, więc nie wymaga nalepki zgodnie ze wzorem nr 3. Dodatkowo stosuje się następujące nalepki:

(i) nalepkę zgodną ze wzorem nr 1, dla nadtlenków organicznych typu B, chyba że władza właściwa zezwoli na pominięcie tej nalepki w przypadku specjalnych opakowań, dla których wykazano na podstawie badań, że po umieszczeniu w nich nadtlenków organicznych nie wykażą właściwości wybuchowych:

(ii) nalepkę zgodną ze wzorem nr 8, w przypadku, gdy spełnione są kryteria dla grupy pakowania I lub II z klasy 8.

Dla materiałów samoreaktywnych i nadtlenków organicznych, które są imiennie wymienione, wymagane nalepki ostrzegawcze wymienione są w 2.2.41.4 i 2.2.52.4.

5.2.2.1.10 Przepisy szczególne dotyczące stosowania nalepek ostrzegawczych na sztukach przesyłek z materiałami zakaźnymi

Oprócz nalepki zgodnej ze wzorem nr 6.2, sztuki przesyłki z materiałami zakaźnymi powinny być zaopatrzone w inne nalepki wymagane ze względu na właściwości tych materiałów.

5.2.2.1.11 Przepisy szczególne dotyczące znakowania nalepkami materiałów promieniotwórczych

5.2.2.1.11.1 Z wyjątkiem przypadków, w których zgodnie z 5.3.1.1.3 powinny być użyte powiększone nalepki ostrzegawcze, każda sztuka przesyłki, opakowanie zbiorcze i kontener, zawierające materiał promieniotwórczy, powinien być zaopatrzony w co najmniej dwie nalepki zgodne ze wzorem nr 7A, 7B lub 7C (patrz 5.1.5.3.4). Nalepki powinny być umieszczone na dwóch przeciwległych zewnętrznych powierzchniach sztuki przesyłki lub na zewnętrznych powierzchniach wszystkich czterech ścian kontenera. Każde opakowanie zbiorcze zawierające materiał promieniotwórczy powinno być zaopatrzone w co najmniej dwie nalepki na przeciwległych zewnętrznych powierzchniach opakowania zbiorczego. Każda sztuka przesyłki, opakowanie zbiorcze i kontener, zawierające materiał rozszczepialny inny niż materiał rozszczepialny wyłączony na podstawie 6.4.11.2, powinny być zaopatrzone w nalepkę zgodną ze wzorem nr 7E; jeżeli stosuje się taką nalepkę, to powinna być ona umieszczona obok nalepek stosowanych dla materiału promieniotwórczego. Nalepki nie powinny zakrywać oznakowań określonych w 5.2.1. Każda nalepka nieodpowiadająca zawartości powinna być usunięta lub zakryta.

5.2.2.1.11.2 Każda nalepka ostrzegawcza odpowiadająca wzorom nr 7A, 7B i 7C powinna zawierać następujące dane:

a) zawartość:

(i) z wyjątkiem materiału LSA-I, nazwę (nazwy) izotopu promieniotwórczego (izotopów promieniotwórczych) taką, jak podano w tabeli 2.2.7.2.2.1, stosując symbole w niej podane. W przypadku mieszaniny izotopów promieniotwórczych powinny być wymienione te izotopy, dla których ograniczenia są najostrzejsze, w ilości mieszczącej się w odpowiednim wierszu. Grupa LSA lub SCO powinna być podana po nazwie izotopu promieniotwórczego (izotopów promieniotwórczych). Dla tych celów powinno stosować się zapis "LSA-II", "LSA-III", "SCO-I" i "SCO-II";

(ii) dla materiału LSA-I, wymagany jest tylko zapis "LSA-I"; nie jest konieczne podawanie nazwy izotopu promieniotwórczego;

b) aktywność:

Największa aktywność zawartości promieniotwórczej podczas przewozu wyrażona w bekerelach (Bq) z odpowiednim przedrostkiem według SI (patrz podrozdział 1.2.2.1). Dla materiału rozszczepialnego, zamiast aktywności może być podana masa materiału rozszczepialnego (lub w przypadku mieszaniny masa każdego izotopu rozszczepialnego) w gramach (g) lub w wielokrotności grama;

c) dla opakowań zbiorczych i kontenerów, pozycje "zawartość" i "aktywność" na nalepkach powinny zawierać informacje wymagane powyżej pod a) i b) z uwzględnieniem całkowitej zawartości opakowań zbiorczych lub kontenerów. W przypadku, gdy w opakowaniach zbiorczych lub kontenerach znajdują się mieszane ładunki sztuk przesyłki z różnymi izotopami promieniotwórczymi, pozycje te mogą być zaopatrzone w napis "Patrz dokumenty przewozowe":

d) wskaźnik transportowy: liczba określona według 5.1.5.3.1 i 5.1.5.3.2 (podanie wskaźnika transportowego dla kategorii I-BIAŁEJ nie jest wymagane).

5.2.2.1.11.3 Każda nalepka odpowiadająca wzorowi nr 7E powinna zawierać wskaźnik bezpieczeństwa krytycznościowego (CSI) taki, jak ustalono w zezwoleniu na przewóz na warunkach specjalnych lub w świadectwie zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki wydanych przez władzę właściwą.

5.2.2.1.11.4 Dla opakowań zbiorczych i kontenerów, wskaźnik bezpieczeństwa krytycznościowego na nalepce, powinien zawierać informacje wymagane zgodnie z 5.2.2.1.11.3, z uwzględnieniem całkowitej zawartości materiału rozszczepialnego w opakowaniu zbiorczym lub kontenerze.

5.2.2.1.11.5 Dla wszystkich przypadków międzynarodowych przewozów sztuk przesyłek, dla których wymagane jest przez władzę właściwą zatwierdzenie wzoru sztuki przesyłki lub zezwolenie na przewóz i dla których w różnych państwach, których dotyczy przewóz, obowiązują różne typy zatwierdzenia lub zezwolenia, oznakowanie powinno być zgodne ze świadectwem wydanym przez państwo pochodzenia wzoru.

5.2.2.2 Przepisy dotyczące nalepek ostrzegawczych

5.2.2.2.1 Nalepki ostrzegawcze powinny spełniać podane niżej przepisy oraz odpowiadać wzorom podanym pod 5.2.2.2 w zakresie koloru, symbolu oraz ogólnego formatu. Odpowiednie wzory, wymagane dla innych rodzajów transportu, z niewielkimi odstępstwami niezmniejszającymi powszechnego znaczenia nalepek ostrzegawczych, są dopuszczone.

Uwaga. W określonych przypadkach nalepki ostrzegawcze w 5.2.2.2.2 przedstawiane są z zewnętrzną linią przerywaną, zgodnie z 5.2.2.2.1.1. Nie jest to wymagane, jeżeli nalepka ostrzegawcza naniesiona jest na podłoże o kontrastującym tle.

5.2.2.2.1.1 Nalepki ostrzegawcze powinny mieć kształt rombu, o długości boku co najmniej 100 mm. Powinny mieć linię równoległą, w odległości 5 mm do krawędzi. W górnej połowie linia powinna mieć taki sam kolor jak symbol, w dolnej połowie taki sam kolor jak cyfra w dolny rogu. Nalepka ostrzegawcza powinna być naniesiona albo na podłoże o kontrastującym tle. albo powinna mieć przerywaną lub ciągłą zewnętrzną linię krawędzi.

Jeżeli wymaga tego wielkość sztuki przesyłki, to podane wymiary nalepek mogą być zmniejszone, pod warunkiem, że nalepki te pozostaną dobrze widoczne.

5.2.2.2.1.2 Butle do gazów klasy 2, ze względu na swój kształt, ustawienie i urządzenia mocujące podczas przewozu, mogą być zaopatrzone w nalepki ostrzegawcze i jeżeli ma to zastosowanie, znak dla materiałów zagrażających środowisku, odpowiadające opisanym w niniejszym podrozdziale, lecz o wymiarach zmniejszonych zgodnie z wartościami podanymi w normie ISO 7225-2005 "Butle do gazu - etykiety ostrzegawcze" z przeznaczeniem do umieszczania na niecylindrycznej części butli (na szyjce butli).

W odstępstwie od przepisów podanych pod 5.2.2.1.6, nalepki ostrzegawcze i znak dla materiałów zagrażających środowisku (patrz 5.2.1.8.3), mogą zachodzić na siebie, aż do stopnia przewidzianego normą ISO 7225:2005. Jednak nalepki ostrzegawcze dla dominującego zagrożenia oraz cyfry umieszczone na wszystkich nalepkach ostrzegawczych powinny pozostać całkowicie widoczne, a symbole umieszczone na nalepkach powinny pozostać całkowicie rozpoznawalne.

Próżne naczynia nieoczyszczone ciśnieniowe do gazów klasy 2 z nalepkami starego typu lub uszkodzonymi mogą być przewożone w celu ponownego napełnienia lub badania, lub dla naniesienia nowych nalepek zgodnych z obowiązującymi przepisami, lub dla likwidacji naczyń ciśnieniowych.

5.2.2.2.1.3 Z wyjątkiem nalepek ostrzegawczych dla podklas 1.4, 1.5, 1.6, górna połowa nalepki zawiera symbol, a dolna połowa zawiera:

a) dla klas 1, 2, 3, 5.1, 5.2, 7, 8 i 9 - numer klasy;

b) dla klas 4.1, 4.2 i 4.3 - cyfrę 4;

c) dla klas 6.1 i 6.2 - cyfrę 6.

Nalepki ostrzegawcze mogą zgodnie z 5.2.2.2.1.5 zawierać tekst, taki jak numer UN lub tekstowe określenie zagrożenia (np. "zapalny"), pod warunkiem, że tekst nie zakryje lub nie zmniejszy czytelności innych wymaganych elementów nalepki ostrzegawczej.

5.2.2.2.1.4 Z wyjątkiem podklas 1.4, 1.5 i 1.6, nalepki ostrzegawcze klasy 1 zawierają w dolnej połowie nad numerem klasy także numer podklasy oraz literę grupy zgodności materiału lub przedmiotu. Nalepki ostrzegawcze podklas 1.4, 1.5 i 1.6 zawierają w górnej połowie numer podklasy, a w dolnej połowie numer klasy i literę grupy zgodności.

5.2.2.2.1.5 Na nalepkach innych niż nalepki dla materiałów klasy 7, możliwe jest umieszczenie dodatkowego tekstu pod symbolem (z wyjątkiem numeru klasy), ale tekst ten powinien być ograniczony do informacji opisujących rodzaj zagrożenia oraz środki ostrożności wymagane podczas przenoszenia sztuki przesyłki.

5.2.2.2.1.6 Symbole, tekst i cyfry powinny być dobrze czytelne i nieścieralne oraz powinny być naniesione na wszystkich nalepkach ostrzegawczych kolorem czarnym, z wyjątkiem:

a) nalepki ostrzegawczej dla klasy 8, gdzie ewentualny tekst oraz numer klasy powinny być naniesione kolorem białym, oraz

b) nalepek ostrzegawczych, mających tło zielone, czerwone lub niebieskie, gdzie tekst i cyfry mogą być naniesione kolorem białym,

c) nalepek ostrzegawczych klasy 5.2, gdzie symbol może być w kolorze białym, i

d) nalepek ostrzegawczych zgodnych ze wzorem nr 2.1, umieszczonych na butlach i nabojach gazowych dla gazów UN 1011, 1075, 1965 i 1978, na których symbol, tekst i cyfra powinny być w wystarczającym kontraście do koloru naczynia.

5.2.2.2.1.7 Wszystkie nalepki powinny być odporne na oddziaływanie warunków atmosferycznych, bez znaczącej utraty swojej jakości.

wzór

Dział  5.3

Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych oraz oznakowań

Uwaga. W odniesieniu do umieszczania dużych nalepek ostrzegawczych i oznakowania kontenerów, MEGC, kontenerów-cystern i cystern przenośnych używanych w łańcuchu przewozowym, który obejmuje przewóz drogą morską, patrz także 1.1.4.2.1.

5.3.1 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych

5.3.1.1 Przepisy ogólne

5.3.1.1.1 Jeżeli wymagają tego przepisy niniejszego rozdziału, to znaki i duże nalepki ostrzegawcze powinny być umieszczane na zewnętrznej powierzchni kontenerów wielkich, MEGC, kontenerów-cystern, cystern przenośnych i wagonów. Te znaki i duże nalepki ostrzegawcze powinny odpowiadać numerom wzorów znaków i nalepek wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 5 i ewentualnie 6, dla towarów niebezpiecznych znajdujących się w kontenerze wielkim, MEGC, kontenerze-cysternie, cysternie przenośnej lub wagonie i odpowiadać warunkom podanym pod 5.3.1.7. Duże nalepki ostrzegawcze powinny być nanoszone albo na podłoże o kontrastującym tle, albo powinny mieć przerywaną lub ciągłą zewnętrzną linię krawędzi.

Uwaga. W odniesieniu do znaków manewrowania wzoru 13 i 15 patrz także w 5.3.4.

5.3.1.1.2 Jeżeli w wagonie lub kontenerze wielkim przewożone są materiały lub przedmioty klasy 1 należące do dwóch lub więcej grup zgodności, to na nalepkach nie podaje się grup zgodności. Wagony i kontenery wielkie zawierające materiały lub przedmioty należące do różnych podklas powinny być zaopatrzone jedynie w duże nalepki zgodne z wzorem odpowiadającym podklasie o największym zagrożeniu, według następującej kolejności:

1.1 (najbardziej niebezpieczna) 1.5, 1.2, 1.3, 1.6, 1.4 (najmniej niebezpieczna).

Jeżeli przewożone są materiały o kodzie klasyfikacyjnym 1.5D z materiałami lub przedmiotami podklas 1.2, to ten wagon lub kontener wielki powinien być zaopatrzony w nalepki dla podklasy 1.1.

Duże nalepki ostrzegawcze nie są wymagane przy przewozie materiałów wybuchowych lub przedmiotów z materiałem wybuchowym o kodzie klasyfikacyjnym 1.48.

Wagony i kontenery wielkie, zawierające sztuki przesyłek przewożone jako przesyłka wojskowa w rozumieniu 1.5.2 i zgodnie z 5.2.2.1.8 nieoznakowane nalepkami ostrzegawczymi, powinny być oznakowane dużymi nalepkami ostrzegawczymi podanymi w dziale 3.2 tabela A kolumna 5, na każdej ścianie bocznej w przypadku wagonów oraz na czterech ścianach w przypadku kontenerów wielkich.

5.3.1.1.3 W odniesieniu do klasy 7 duża nalepka ostrzegawcza dotycząca zagrożenia dominującego powinna odpowiadać wzorowi nr 7D, zgodnie z 5.3.1.7.2. Ta duża nalepka ostrzegawcza nie jest wymagana dla wagonów lub kontenerów wielkich przewożących wyłączone sztuki przesyłek.

Jeżeli na wagonach, kontenerach wielkich, MEGC, kontenerach-cysternach lub cysternach przenośnych wymagane jest umieszczenie nalepek ostrzegawczych i dużych nalepek ostrzegawczych dla klasy 7, to zamiast dużej nalepki ostrzegawczej według wzoru nr 7D można umieścić powiększoną wymaganą nalepkę ostrzegawczą spełniającą oba cele.

5.3.1.1.4 Kontenery wielkie, MEGC, kontenery-cysterny, cysterny przenośne lub wagony, zawierające towary należące do więcej niż jednej klasy, nie muszą być zaopatrzone w duże nalepki ostrzegawcze odnoszące się do zagrożeń dodatkowych, jeżeli zagrożenia te wskazane są przez duże nalepki ostrzegawcze dotyczące zagrożeń podstawowych lub dodatkowych.

5.3.1.1.5 Duże nalepki ostrzegawcze, które nie dotyczą przewożonych towarów lub ich pozostałości, powinny być zdjęte lub zakryte.

5.3.1.1.6 Jeżeli duże nalepki ostrzegawcze są umieszczone na tablicach ruchomych, to powinny być one tak wykonane i zabezpieczone, aby wykluczyć możliwość przestawienia lub poluzowania podczas przewozu (w szczególności wskutek uderzeń i niezamierzonego przemieszczania).

5.3.1.2 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych na kontenerach wielkich, MEGC, kontenerach-cysternach i cysternach przenośnych

Duże nalepki ostrzegawcze powinny być umieszczone na obu ścianach bocznych oraz na obu ścianach czołowych kontenera wielkiego, MEGC, kontenera-cysterny lub cysterny przenośnej.

Jeżeli w wielokomorowym kontenerze-cysternie lub wielokomorowej cysternie przenośnej, przewożone są dwa lub więcej towary niebezpieczne, to należy umieszczać odpowiednie duże nalepki ostrzegawcze na obu ścianach bocznych każdej komory i każdorazowo po jednym wzorze tych dużych nalepek ostrzegawczych na obu ścianach czołowych kontenera.

5.3.1.3 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych na wagonach z kontenerami wielkimi, MEGC, kontenerami-cysternami lub cysternami przenośnymi

Uwaga. Nanoszenie dużych nalepek ostrzegawczych na wagony używane do transportu kombinowanego, patrz 1.1.4.4.

Jeżeli duże nalepki ostrzegawcze umieszczone na kontenerach wielkich, MEGC, kontenerach cysternach, cysternach przenośnych nie są widoczne z zewnątrz wagonów, to takie same duże nalepki ostrzegawcze powinny być umieszczone na obu ścianach bocznych wagonu. Poza tym przypadkiem, nie wymaga się umieszczania dużych nalepek ostrzegawczych na tym wagonie.

5.3.1.4 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych na wagonach przeznaczonych do przewozu luzem, wagonach-cysternach, wagonach-bateriach i wagonach z cysternami odejmowalnymi

Duże nalepki ostrzegawcze należy umieszczać na obu ścianach bocznych wagonów.

Jeżeli w wielokomorowym wagonie-cysternie lub wielokomorowej cysternie odejmowalnej umieszczonej na wagonie, przewożone są dwa lub więcej towary niebezpieczne, to odpowiednie duże nalepki ostrzegawcze powinny być umieszczone na obu ścianach bocznych każdej komory. Jeżeli takie same duże nalepki ostrzegawcze powinny być umieszczone na wszystkich komorach, to powinny one być umieszczone na obu ścianach bocznych tylko jeden raz.

Jeżeli wymaga się umieszczenia na tej samej komorze więcej niż jednej dużej nalepki ostrzegawczej, to powinny być one umieszczone obok siebie.

5.3.1.5 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych na wagonach przewożących tylko sztuki przesyłki

Duże nalepki ostrzegawcze powinny być umieszczane na obu ścianach bocznych wagonu.

5.3.1.6 Umieszczanie dużych nalepek ostrzegawczych na próżnych wagonach-cysternach, wagonach-bateriach, MEGC, kontenerach-cysternach i cysternach przenośnych oraz na próżnych wagonach i kontenerach wielkich przeznaczonych do przewozu luzem

Nieoczyszczone, nieodgazowane lub nieodkażone próżne wagony-cysterny, wagony z odejmowalnym zbiornikiem, wagony-baterie, MEGC, kontenery-cysterny i cysterny przenośne oraz nieoczyszczone lub nieodkażone próżne wagony i kontenery wielkie przeznaczone dla przewozu luzem, powinny być oznakowane dużymi nalepkami ostrzegawczymi, w które były zaopatrzone dla przewozu poprzednich ładunków.

5.3.1.7 Opis dużych nalepek ostrzegawczych

5.3.1.7.1 Z wyjątkiem podanym pod 5.3.1.7.2 w odniesieniu do nalepek ostrzegawczych dla klasy 7, duża nalepka ostrzegawcza powinna:

a) mieć wymiary co najmniej 250 x 250 mm i równoległą linię w odległości 12,5 mm od jej krawędzi. W górnej połowie linia powinna mieć taki sam kolor jak symbol, w dolnej połowie taki sam kolor jak cyfry w dolnym rogu;

b) odpowiadać wzorowi nalepki ostrzegawczej wymaganej dla danych towarów niebezpiecznych, w zakresie koloru i symbolu (patrz 5.2.2.2); oraz

c) zawierać numery (oraz literę grupy zgodności dla towarów klasy 1) wymagane pod 5.2.2.2 dla danych towarów niebezpiecznych i odpowiednich wzorów nalepek ostrzegawczych, zapisane cyframi o wysokości co najmniej 25 mm.

Przepisy zawarte pod 5.2.2.1.2 są również obowiązujące.

5.3.1.7.2 Duża nalepka ostrzegawcza dla klasy 7 powinna mieć wymiary co najmniej 250 x 250 mm; wewnątrz nalepki, w odległości 5 mm od jej krawędzi, powinna przebiegać czarna, równoległa linia; wygląd dużej nalepki powinien odpowiadać wzorowi podanemu poniżej (wzór 7D). Wysokość cyfry "7" powinna mieć co najmniej 25 mm. Tło górnej połowy dużej nalepki ostrzegawczej powinno być żółte, a dolnej połowy białe; trójlistek i napisy powinny być czarne. Napis "RADIOACTIVE" zamieszczony w dolnej połowie tej dużej nalepki ostrzegawczej może być zastąpiony odpowiednim numerem UN przesyłki.

Duża nalepka ostrzegawcza dla materiałów promieniotwórczych klasy 7

wzór

(Wzór nr 7D)

Symbol promieniowania сzarnу; tło: górna połowa żółta z białym obrzeżem, dolna połowa biała; w dolnej połowie należy umieścić napis "RADIOACTIVE" lub zamiast napisu właściwy numer UN,

cyfrę "7" w dolnym rogu.

5.3.1.7.3 W przypadku kontenerów-cystern o pojemności do 3 m² duże nalepki ostrzegawcze mogą być zastąpione nalepkami ostrzegawczymi według oznaczenia podanego pod 5.2.2.2. Jeżeli te nalepki ostrzegawcze nie będą widoczne z zewnątrz wagonu, to na oba boki wagonu powinny być naniesione duże nalepki ostrzegawcze zgodne z 5.3.1.7.1.

5.3.1.7.4 Duże nalepki ostrzegawcze przeznaczone na wagony mogą być zmniejszone do wymiarów 150 x 150 mm. W tym przypadku nie stosuje się określonych pozostałych wymiarów symboli, linii, cyfr i liter.

5.3.2 Oznakowanie tablicami pomarańczowymi

5.3.2.1 Przepisy ogólne dotyczące oznakowania tablicami pomarańczowymi

Uwaga. Oznakowywanie tablicami pomarańczowymi wagonów używanych do transportu kombinowanego patrz 1.1.4.4.

5.3.2.1.1 Podczas przewozu towarów, dla których w dziale 3.2 tabela A kolumna 20, przydzielono numer zagrożenia, powinna być umieszczona na każdej ścianie bocznej:

- wagonów-cystern,

- wagonów-baterii,

- wagonów z cysternami odejmowalnymi,

- kontenerów-cystern,

- MEGC,

- cystern przenośnych,

- wagonów dla przewozu luzem,

- kontenerów małych lub kontenerów wielkich dla przewozu luzem,

- wagonu lub kontenera przewożącego zapakowane materiały promieniotwórcze z jednym numerem UN na warunkach używania wyłącznego, i bez innych materiałów niebezpiecznych,

prostokątna pomarańczowa tablica zgodna z 5.3.2.2.1, w taki sposób, aby była dobrze widoczna.

Tablica pomarańczowa może być założona na każdej ścianie bocznej wagonu zawierającego ładunek całowagonowy złożony ze sztuk przesyłek zawierających jeden i ten sam towar.

5.3.2.1.2 Na każdej tablicy pomarańczowej, zgodnie z postanowieniami 5.3.2.2.2, powinien być umieszczony numer zagrożenia oraz numer UN podany dla przewożonego towaru w dziale 3.2 tabela A, odpowiednio w kolumnie 20 i w kolumnie I.

Podczas przewozu w wagonach-cysternach, w wagonach-bateriach, w wagonach z cysternami odejmowalnymi, w kontenerach-cysternach, MEGC lub w cysternach przenośnych, które zawierają różne materiały w oddzielnych zbiornikach lub oddzielnych komorach tej samej cysterny, nadawca powinien umieścić przewidziane w 5.3.2.1.1 tablice pomarańczowe z odpowiednimi numerami UN i zagrożenia, w sposób wyraźnie widoczny na obu ścianach bocznych każdego zbiornika lub komory zbiornika, równolegle do osi podłużnej wagonu, kontenera-cysterny lub cysterny przenośnej.

5.3.2.1.3 (zarezerwowany)

5.3.2.1.4 (zarezerwowany)

5.3.2.1.5 Jeżeli tablice pomarańczowe założone zgodnie z 5.3.2.1.1 na kontenery, kontenery-cysterny, MEGC lub cysterny przenośne, nie są dobrze widoczne na zewnątrz wagonu, to takie same tablice pomarańczowe powinny być założone na obu ścianach bocznych wagonu.

Uwaga. Ten przepis nie musi być stosowany do oznakowania tablicą pomarańczową wagonów z oponą wagonową i wagonów z przykryciem, przewożących cysterny o pojemności do 3000 litrów.

5.3.2.1.6 (skreślony)

5.3.2.1.7 Przepisy od 5.3.2.1.1 do 5.3.2.1.5 ważne są także dla nieczyszczonych, nieodgazowanych lub nieodkażonych próżnych:

- wagonów-cystern,

- wagonów-baterii,

- wagonów z cysternami odejmowalnymi,

- kontenerów-cystern,

- cystern przenośnych,

- MEGC,

jak również nieczyszczonych lub nieodkażonych próżnych wagonów, kontenerów wielkich i kontenerów małych dla przewozu luzem.

5.3.2.1.8 Tablice pomarańczowe niedotyczące przewożonych towarów niebezpiecznych lub ich pozostałości, powinny być zdjęte lub zakryte. Jeżeli tablice pomarańczowe są zakryte, to zakrycie powinno być całkowite i jeszcze skuteczne po 15 minutach przebywania w ogniu.

5.3.2.2 Opis tablic pomarańczowych

5.3.2.2.1 Tablice pomarańczowe mogą być odblaskowe i powinny mieć szerokość 40 cm i wysokość 30 cm, brzegi tablicy powinny być obwiedzione czarnym pasem o szerokości 15 mm.

Użyty materiał powinien być odporny na warunki atmosferyczne i zapewniać długotrwałość oznakowania. Tablica pomarańczowa nie powinna odpaść z zamocowania po 15 minutach przebywania w ogniu. Powinna pozostawać mocno zamocowana niezależnie od pozycji wagonu.

Tablice pomarańczowe opisane pod 5.3.2.1.2 i 5.3.2.1.5 mogą być zastąpione przez folię samoprzylepną, malowanie lub w każdy inny równoważny sposób. To alternatywne oznakowanie powinno odpowiadać wymaganiom niniejszego podrozdziału, za wyjątkiem 5.3.2.2.1 i 5.3.2.2.2 dotyczących odporności na ogień.

Uwaga. Odcień tablicy pomarańczowej powinien w warunkach normalnej eksploatacji posiadać współrzędne trójchromatyczne mieszczące się w obszarze układu kolorymetrycznego, wyznaczonego przez połączenie punktów następujących współrzędnych:

Współrzędne trójchromatyczne w trójkącie układu kolorystycznego

	X	0,52	0,52	0,578	0,618
	У	0,38	0,40	0,422	0,38

Współczynnik luminancji dla kolorów bezodblaskowych: ß 0,22, dla kolorów odblaskowych: ß >0,12

Wzorzec przeliczeniowy E, wzorcowe źródło światła C, geometria przyrządu pomiarowego 45°/0°.

Współczynnik luminancji koloru odblaskowego pod kątem oświetlenia 5° i kątem widzenia 0,2°: minimum 20 kandeli x lux x m².

5.3.2.2.2 Numer zagrożenia oraz numer UN, powinny składać się z czarnych cyfr o wysokości 100 mm i grubości linii 15 mm. Numer zagrożenia powinien być umieszczony w górnej części, zaś numer UN powinien być umieszczony w dolnej części tablicy pomarańczowej; numery te powinny być oddzielone od siebie czarną poziomą linią o szerokości 15 mm przechodzącą przez środek oznaczenia (patrz 5.3.2.2.3).

Numer zagrożenia i numer UN powinny być nieusuwalne i jeszcze czytelne po 15 minutach przebywania w ogniu.

Wymienne cyfry i litery na tablicy, przedstawiające numer zagrożenia i numer UN, powinny pozostawać na swoich miejscach podczas przewozu, niezależnie od pozycji wagonu.

5.3.2.2.3 Przykład tablicy pomarańczowej zawierającej numer zagrożenia oraz numer UN

wzór

Tło: pomarańczowe; obwódka, linia pozioma i cyfry: czarne; szerokość linii 15 mm.

5.3.2.2.4 Dopuszczalna tolerancja wymiarów podanych w tym ustępie wynosi ± 10%,

5.3.2.2.5 Jeżeli tablica pomarańczowa lub oznakowanie alternatywne, zgodnie z 5.3.2.2,1, jest umieszczona na tablicach ruchomych, to powinny być one tak wykonane i zabezpieczone, aby wykluczyć możliwość przestawienia lub poluzowania podczas przewozu (w szczególności wskutek uderzeń i niezamierzonego przemieszczania).

5.3.2.3 Znaczenie numerów zagrożenia

5.3.2.3.1 Numer zagrożenia dla materiałów klas 2 do 9, składa się z dwóch lub trzech cyfr.

Ogólnie - cyfry wskazują na następujące zagrożenia:

2 wydzielanie się gazu spowodowane ciśnieniem lub reakcją chemiczną

3 zapalność materiałów ciekłych (pary) i gazów lub materiał ciekły samonagrzewający się

4 zapalność materiałów stałych lub materiał stały samonagrzewający się

5 działanie utleniające

6 działanie trujące lub niebezpieczeństwo zakażenia

7 działanie promieniotwórcze

8 działanie żrące

9 zagrożenie samorzutną gwałtowną reakcją.

Uwaga. Samorzutna gwałtowna reakcja w znaczeniu cyfry 9 obejmuje pochodzącą z materiału możliwość eksplozji, niebezpiecznego rozkładu lub polimeryzacji ze znacznym wydzielaniem ciepła lub wydzielania zapalnych i/lub trujących gazów.

Podwojenie pewnej cyfry wskazuje na nasilenie odpowiedniego zagrożenia.

W przypadku, gdy zagrożenie materiału może być wystarczająco określone jedną cyfrą, wówczas stawia się po tej cyfrze zero.

Następujące zestawienia cyfr mają jednakże specjalne znaczenie:

22, 323, 333, 362, 382, 423, 44, 446, 462, 482, 539, 606, 623, 642, 823, 842, 90 i 99 (patrz 5.3.2.3.2).

Jeżeli numer dla oznaczenia zagrożenia jest poprzedzony literą "X", to oznacza to, że materiał niebezpiecznie reaguje z wodą. Przy takich materiałach można stosować wodę tylko w porozumieniu z ekspertami.

Dla materiałów i przedmiotów klasy 1, jako numery zagrożenia należy stosować kody klasyfikacyjne według działu 3.2 tabela A kolumna 3b. Kod klasyfikacyjny składa się z:

- numeru podklasy według 2.2.1.1.5; i

- litery grupy zgodności według 2.2,1.16.

5.3.2.3.2 Wymienione w dziale 3.2 tabela A kolumna 20, numery zagrożenia posiadają następujące znaczenie:

20 gaz duszący lub gaz niewykazujący dodatkowego zagrożenia;

22 gaz skroplony schłodzony duszący:

223 gaz skroplony schłodzony zapalny;

225 gaz skroplony schłodzony utleniający;

23 gaz zapalny.

238 gaz palny żrący;

239 gaz zapalny, który może samorzutnie powodować gwałtowną reakcję;

25 gaz utleniający;

26 gaz trujący;

263 gaz trujący zapalny;

265 gaz trujący utleniający;

268 gaz trujący żrący;

28 gaz żrący,

285 gaz żrący utleniający,

30 - materiał ciekły zapalny (temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C włącznie); lub

- materiał ciekły zapalny lub materiał stały zapalny w stanie stopionym o temperaturze zapłonu powyżej 60 °C, lub mogący się nagrzewać powyżej tej temperatury; lub

- samonagrzewający się materiał ciekły;

323 materiał ciekły zapalny, który reaguje z wodą i wydziela gazy zapalne;

X323 materiał ciekły zapalny, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁷⁴  i wydziela gazy zapalne;

33 materiał ciekły łatwozapalny (temperatura zapłonu poniżej 23 °C);

333 materiał ciekły piroforyczny;

Х333 materiał ciekły piroforyczny, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁷⁵ ;

336 materiał ciekły łatwozapalny trujący;

338 materiał ciekły łatwozapalny żrący;

Х338 materiał ciekły łatwozapalny żrący, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁷⁶ ;

339 materiał ciekły łatwozapalny, który samorzutnie może powodować gwałtowną reakcję;

36 materiał ciekły zapalny (temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C włącznie) słabo trujący, lub materiał ciekły samonagrzewający się trujący;

362 materiał ciekły zapalny trujący, który reaguje z wodą i wydziela gazy zapalne;

Х362 materiał ciekły zapalny trujący, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁷⁷  i wydziela gazy zapalne;

368 materiał ciekły zapalny trujący żrący;

38 materiał ciekły zapalny (temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C włącznie) słabo żrący lub materiał ciekły samonagrzewający się żrący;

382 materiał ciekły zapalny żrący, który reaguje z wodą i wydziela gazy zapalne;

Х382 materiał ciekły zapalny żrący, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁷⁸  i wydziela gazy zapalne;

39 materiał ciekły zapalny, który może samorzutnie powodować gwałtowną reakcję;

40 materiał stały zapalny lub materiał samonagrzewający się lub materiał samo reaktywny;

423 materiał stały, który reaguje z wodą i wydziela gazy zapalne lub materiał stały zapalny, który reaguje z wodą i wydziela gazy zapalne, lub materiał stały samozapalny, który reaguje z wodą i wydziela gazy zapalne;

Х423 materiał stały, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁷⁹  i wydziela gazy zapalne, lub materiał stały zapalny, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁸⁰  i wydziela gazy zapalne, lub materiał stały samozapalny, który reaguje niebezpiecznie z wodą i wydziela gazy zapalne;

43 materiał stały samozapalny (piroforyczny);

Х432 materiał stały samozapalny (piroforyczny), który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁸¹  i wydziela gazy zapalne;

44 materiał stały zapalny, który w podwyższonej temperaturze znajduje się w stanie stopionym;

446 materiał stały zapalny trujący, który w podwyższonej temperaturze znajduje się w stanie stopionym;

46 materiał stały zapalny trujący lub materiał stały samonagrzewający się trujący;

462 materiał stały trujący, który reaguje z wodą i wydziela gazy zapalne;

Х462 materiał stały trujący, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁸²  i wydziela gazy zapalne;

48 materiał stały zapalny żrący lub materiał stały samonagrzewający się żrący;

482 materiał stały żrący, który reaguje z wodą i wydziela gazy zapalne;

Х482 materiał stały żrący, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁸³  i wydziela gazy zapalne;

50 materiał utleniający;

539 nadtlenek organiczny zapalny;

55 materiał silnie utleniający;

556 materiał silnie utleniający trujący;

558 materiał silnie utleniający żrący;

559 materiał silnie utleniający, który może samorzutnie powodować gwałtowną reakcję;

56 materiał utleniający trujący;

568 materiał utleniający trujący żrący;

58 materiał utleniający żrący;

59 materiał utleniający, który może samorzutnie powodować gwałtowną reakcję;

60 materiał trujący lub słabo trujący;

606 materiał zakaźny;

623 materiał trujący ciekły, który reaguje z wodą i wydziela gazy zapalne;

63 materiał trujący zapalny (temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C włącznie);

638 materiał trujący zapalny (temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C włącznie) żrący;

639 materiał trujący zapalny (temperatura zapłonu poniżej 60 °C), który może samorzutnie powodować gwałtowną reakcję;

64 materiał trujący stały zapalny lub materiał trujący stały samonagrzewający się;

642 materiał trujący stały, który reaguje z wodą i wydziela gazy zapalne;

65 materiał trujący utleniający;

66 materiał silnie trujący;

663 materiał silnie trujący palny (temperatura zapłonu do 60 °C);

664 materiał silnie trujący stały zapalny lub materiał silnie trujący stały samonagrzewający się;

665 materiał silnie trujący utleniający;

668 materiał silnie trujący żrący;

X668 materiał silnie trujący żrący, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁸⁴ ;

669 materiał silnie trujący, który może samorzutnie powodować gwałtowną reakcję;

68 materiał trujący żrący;

69 materiał trujący lub słabo trujący, który może samorzutnie powodować gwałtowną reakcję;

70 materiał promieniotwórczy;

78 materiał promieniotwórczy żrący;

80 materiał żrący lub słabo żrący;

X80 materiał żrący lub słabo żrący, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁸⁵ ;

823 materiał żrący ciekły, który reaguje z wodą i wydziela gazy zapalne;

83 materiał żrący lub słabo żrący zapalny (temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C włącznie)

X83 materiał żrący lub słabo żrący zapalny (temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C włącznie), który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁸⁶ ;

839 materiał żrący lub słabo żrący zapalny (temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C włącznie), który może samorzutnie powodować gwałtowną reakcję;

X839 materiał żrący lub słabo żrący zapalny (temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C włącznie), który może samorzutnie powodować gwałtowną reakcję i reaguje niebezpiecznie z wodą ⁸⁷ ;

84 materiał żrący stały zapalny lub materiał żrący stały samonagrzewający się;

842 materiał żrący stały, który reaguje z wodą i wydziela gazy palne;

85 materiał żrący lub słabo żrący utleniający;

856 materiał żrący lub słabo żrący utleniający trujący;

86 materiał żrący lub słabo żrący trujący;

88 materiał silnie żrący;

X88 materiał silnie żrący, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁸⁸ ;

883 materiał silnie żrący zapalny (temperatura zapłonu od 23 °C do 60 °C włącznie);

884 materiał silnie żrący stały zapalny lub materiał silnie żrący stały samonagrzewający się;

885 materiał silnie żrący utleniający;

886 materiał silnie żrący trujący;

X886 materiał silnie żrący trujący, który reaguje niebezpiecznie z wodą ⁸⁹ ;

89 materiał żrący lub słabo żrący, który może samorzutnie powodować gwałtowną reakcję;

90 materiał zagrażający środowisku, różne materiały niebezpieczne;

99 różne materiały niebezpieczne przewożone w stanie podgrzanym.

5.3.3 Znak dla materiałów podgrzanych

Wagony-cysterny, kontenery-cysterny, cysterny przenośne, wagony specjalne lub specjalne kontenery wielkie lub wagony lub kontenery wielkie, ze szczególnym wyposażeniem, dla których zgodnie z przepisem specjalnym 580 podanym w dziale 3.2 tabela A kolumna 6, wymagany jest znak dla materiałów podgrzanych, powinny być zaopatrzone w przypadku wagonów na obu ścianach bocznych, a w przypadku kontenerów wielkich, kontenerów-cystern t cystern przenośnych, na obu ścianach bocznych oraz na obu ścianach czołowych, w znak zgodny z niżej podanym rysunkiem, mający kształt trójkąta w kolorze czerwonym, o bokach przynajmniej 250 mm.

wzór

5.3.4 Znaki manewrowania, według wzorów 13 i 15

5.3.4.1 Przepisy ogólne

Przepisy ogólne wymienione w 5.3.1.1.1 i 5.3.1.5, a także w 5.3.1.3 do 5.3.1.6. stosuje się także dla znaków manewrowania według wzorów 13 i 15.

Zamiast znaków manewrowania wolno umieszczać także nieusuwalne oznakowania odpowiadające dokładnie opisanym wzorom. Oznakowania te mogą przedstawiać tylko czerwony trójkąt lub czerwone trójkąty z czarnymi wykrzyknikami (linia podstawy minimum 100 mm, wysokość minimum 70 mm).

5.3.4.2 Opis znaków manewrowania, według wzorów 13 i 15

Znaki manewrowania, według wzorów 13 i 15, mają formę prostokąta nie mniejszego niż format A7 (74 mm x 105 mm),

wzór

5.3.5 Pas pomarańczowy

Wagony-cysterny przeznaczone dla przewozu gazów skropionych, skropionych schłodzonych lub rozpuszczonych, powinny być oznaczone nieodblaskowym pomarańczowym pasem ⁹⁰  o szerokości około 30 cm, który otacza zbiornik na wysokości osi podłużnej zbiornika.

5.3.6 Oznakowanie dla materiałów zagrażających środowisku

Jeżeli zgodnie z przepisami 5.3.1 wymagane jest naniesienie dużej nalepki ostrzegawczej, to kontenery wielkie, MEGC, kontenery-cysterny. cysterny przenośne i wagony, przewożące materiały niebezpieczne zagrażające środowisku odpowiadające kryteriom 2.2.9.1.10, powinny być oznakowane znakiem dla materiałów zagrażających środowisku podanym w 5.2.1.8.3. Dla oznakowania stosuje się odpowiednio przepisy 5.3.1 dla dużych nalepek ostrzegawczych.

Dział  5.4

Dokumentacja

5.4.0 Przepisy ogólne

5.4.0.1 Jeżeli nie przewidziano inaczej, to podczas każdego przewozu towarów wykonywanego zgodnie z RID powinny być załączone dokumenty określone w postanowieniach niniejszego działu.

5.4.0.2 Zezwala się na stosowanie technik elektronicznego przetwarzania danych (EPD) lub elektroniczną wymianę danych (EDI), jako uzupełnienie dokumentacji pisemnej lub w jej zastępstwie, pod warunkiem, że zdobywanie, gromadzenie i przetwarzanie tych elektronicznych danych spełnia wymagania prawne pod względem dowodowym oraz zapewni dostępność tych danych podczas przewozu w stopniu co najmniej takim, jak przy używaniu dokumentacji pisemnej.

5.4.0.3 Jeżeli informacje o przewozie towarów niebezpiecznych przekazywane są przewoźnikowi z wykorzystaniem technik EPD lub EDI, to nadawca powinien być w stanie przekazać te informacje przewoźnikowi w postaci dokumentu pisemnego, przy czym informacje powinny być podane w kolejności określonej w tym dziale.

5.4.1 Dokument przewozowy dla przewozu towarów niebezpiecznych i związane z nim informacje

5.4.1.1 Informacje ogólne wymagane w dokumencie przewozowym

5.4.1.1.1 W dokumencie przewozowym dla każdego nadawanego do przewozu materiału lub przedmiotu niebezpiecznego powinny być zawarte następujące informacje:

a) numer UN poprzedzony literami "UN";

b) oficjalna nazwa przewozowa określona według 3.1.2, i, o ile dotyczy (patrz 3.1.2.8.1), uzupełniona nazwą techniczną podaną w nawiasach (patrz 3.1.2.8.1.1);

c) - dla materiałów i przedmiotów klasy 1: kod klasyfikacyjny zgodnie z zapisem w dziale 3.2 tabela A kolumna 3b;

Jeżeli w dziale 3.2 tabela A kolumna 5 podano numery wzorów nalepek inne niż 1, 1.4, 1.5, 1.6, 13 i 15, to te wzory powinny być podane w nawiasie po kodzie klasyfikacyjnym;

- dla materiałów promieniotwórczych klasy 7: numer klasy "7";

Uwaga. Dla materiałów promieniotwórczych z dodatkowymi zagrożeniami patrz także dział 3.3 przepis specjalny 172.

- dla materiałów i przedmiotów pozostałych klas: numery wzorów nalepek podane w dziale 3.2 tabela A kolumna 5 lub stosowane według przepisu specjalnego z kolumny 6, z wyjątkiem znaku manewrowania według wzoru nr 13. W przypadku, gdy podano więcej numerów wzorów nalepek ostrzegawczych, numery następujące po pierwszym numerze powinny być podane w nawiasie. Dla materiałów i przedmiotów, dla których w dziale 3.2 tabela A kolumna 5 nie podano numerów wzorów nalepek ostrzegawczych, podaje się zamiast tego klasę zgodnie z kolumną За;

d) grupa pakowania, w przypadku przyporządkowania do materiału, którą mogą poprzedzać litery "GP" (np. GP II) lub inicjały, które odpowiadają określeniu "Grupa Pakowania" w językach używanych zgodnie z 5.4.1.4.1;

Uwaga. Dla materiałów promieniotwórczych klasy 7 z dodatkowymi zagrożeniami, patrz dział 3.3 przepis specjalny 172b).

e) o ile ma zastosowanie, ilość i opis sztuk przesyłek [patrz także art. 7 § 1 h) i i) С1М]. Kod opakowania UN powinien być podawany tylko jako uzupełnienie opisu rodzaju sztuki przesyłki [np. skrzynia (4G)];

Uwaga. Podanie ilości, typu i pojemności każdego opakowania wewnętrznego wewnątrz opakowania zewnętrznego w opakowaniu kombinowanym nie jest wymagane.

f) ilość całkowita (wyrażona jako objętość względnie jako masa brutto lub netto) każdego towaru niebezpiecznego z różnym numerem UN, oficjalną nazwą przewozową lub grupą pakowania;

Uwagi 1. (zarezerwowany)

2. Dla towarów niebezpiecznych w urządzeniach lub wyposażeniu, określonych w RID, wskazana ilość jest ilością całkowitą towarów niebezpiecznych w nich zawartych, odpowiednio w kilogramach lub litrach.

g) nazwa i adres nadawcy [patrz także art. 7 § 1 b) CIM];

h) nazwa i adres odbiorcy(ów) [patrz także art. 7 § 1 g) CIM];

i) deklaracja odpowiednio do postanowień umowy specjalnej;

j) numer zagrożenia poprzedzający numer UN, jeżeli jest przewidziane oznakowanie według 5.3.2.1. Numer zagrożenia jest także wymagany, jeżeli wagon z ładunkiem całkowitym zawierającym sztuki przesyłki z jednym i z tym samym towarem jest zaopatrzony w oznakowanie zgodnie z 5.3.2.1.

Rozmieszczenie oraz kolejność informacji podawanych w dokumencie przewozowym są dowolne, z wyjątkiem informacji wymaganych pod a), b), c) i d), które powinny być podane w kolejności a), b), c), d), bez wstawionych dalszych informacji pomiędzy nimi, z wyjątkami przewidzianymi w RID.

Przykłady dopuszczonych opisów towarów niebezpiecznych:

"UN 1098 ALKOHOL ALLILOWY, 6.1 (3), I" lub

"UN 1098 ALKOHOL ALLILOWY, 6.1 (3), GP I"

Jeżeli przewidziane jest oznakowanie według rozdziału 5.3.2.1, to informacje pod a), b), c), d) oraz j) powinny być podane według kolejności j), a), b), c), d), bez wstawionych dalszych informacji pomiędzy nimi, z wyjątkami przewidzianymi w RID.

Przykłady dopuszczonych opisów towarów niebezpiecznych z uwzględnieniem oznakowania wykazanego pod 5.3.2.1:

"663, UN 1098 ALKOHOL ALLILOWY, 6.1 (3), I" lub

"663, UN 1098 ALKOHOL ALLILOWY, 6.1 (3), GP I"

5.4.1.1.2 Wymagane informacje w dokumencie przewozowym powinny być czytelne.

Chociaż w dziale 3.1 i w dziale 3.2 tabela A do przedstawienia elementów, które powinny być częścią oficjalnej nazwy przewozowej używane są wielkie litery, oraz chociaż w tym dziale do przedstawienia informacji wymaganych w dokumencie przewozowym używane są wielkie i małe litery, to w celu zapisania informacji w dokumencie przewozowym pozostawia się do wyboru użycie wielkich lub małych liter.

5.4.1.1.3 Przepisy specjalne dotyczące odpadów

Jeżeli przewożone są odpady zawierające towary niebezpieczne (inne niż odpady promieniotwórcze), to oficjalna nazwa przewozowa powinna być poprzedzone wyrazem "ODPAD", o ile określenie takie nie jest częścią oficjalnej nazwy przewozowej, nр.:

"UN 1230 ODPAD METANOL, 3, (6.1), II" lub

"UN 1230 ODPAD METANOL, 3 (6.1), GP II" lub

"UN 1993 ODPAD MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O. (toluen i alkohol etylowy), 3, II"

lub

"UN 1993 ODPAD MATERIAŁ CIEKŁY ZAPALNY, I.N.O. (toluen i alkohol etylowy), 3, GP II".

Przy zastosowaniu przepisu dla odpadów z 2.1.3.5.5, oficjalną nazwę przewozową uzupełnia się następująco: "ODPAD WEDŁUG 2.1.3.5.5"

(np. "UN 3264 MATERIAŁ ŻRĄCY KWAŚNY NIEORGANICZNY CIEKŁY, I.N.O., 8, II ODPAD WEDŁUG 2.1.3.5.5")

Nie musi być podawana nazwa techniczna zgodnie z przepisem specjalnym 274 działu 3.3.

5.4.1.1.4 (skreślony)

5.4.1.1.5 Przepisy specjalne dotyczące opakowań awaryjnych i naczyń ciśnieniowych awaryjnych

Jeżeli towary niebezpieczne będą przewożone w opakowaniach awaryjnych lub naczyniach ciśnieniowych awaryjnych, to w dokumencie przewozowym należy wpisać po określeniu tych towarów: "OPAKOWANIE AWARYJNE" lub "NACZYNIE CIŚNIENIOWE AWARYJNE".

5.4.1.1.6 Przepisy specjalne dotyczące próżnych nieoczyszczonych jednostek transportowych

5.4.1.1.6.1 Dla próżnych nieoczyszczonych jednostek transportowych zawierających pozostałości towarów niebezpiecznych innych klas niż klasy 7, przed lub za opisem towaru niebezpiecznego zgodnie z 5.4.1.1.1 j) i a) do d), powinny być wpisane wyrazy "PRÓŻNY NIEOCZYSZCZONY" lub "POZOSTAŁOŚCI OSTATNIEGO MATERIAŁU". Ponadto nie ma zastosowania przepis 5.4.1.1.1 f.

5.4.1.1.6.2 Przepis specjalny z 5.4.1.1.6.1 może być zastąpiony przez przepisy z 5.4.1.1.6.2.1 względnie z 5.4.1.1.6.2.2.

5.4.1.1.6.2.1 Dla próżnych nieoczyszczonych opakowań zawierających pozostałości towarów niebezpiecznych innych klas niż klasy 7, włącznie z nieoczyszczonymi próżnymi naczyniami do gazów o objętości maksimum 1000 litrów, dane zgodne z 5.4.1.1.1 a), b), c), d), e), f) i j) zastępuje się odpowiednio wyrażeniem "PRÓŻNE OPAKOWANIE", "PRÓŻNE NACZYNIE", "PRÓŻNY DPPL" lub "PRÓŻNE OPAKOWANIE DUŻE", uzupełnionym przez dane zgodne z 5.4.1.1.1 с) o ostatnio załadowanym ładunku.

Przykład: "PRÓŻNE OPAKOWANIE, 6.1 (3)"

Dodatkowo, w przypadku gdy ostatnio załadowany był materiał niebezpieczny klasy 2, informacja zgodna z 5.4.1.1.1 c) może być zastąpiona przez numer klasy "2".

5.4.1.1.6.2.2 Dla próżnych nieoczyszczonych jednostek transportowych innych niż opakowania, zawierających pozostałości towarów niebezpiecznych innych klas niż klasy 7, jak również dla próżnych nieoczyszczonych naczyń do gazów o objętości większej niż 1000 litrów, dane zgodne z 5.4.1.1.1 a) do d) i j) poprzedza się odpowiednio wyrażeniem "PRÓŻNY WAGON-CYSTERNA", "PRÓŻNY WAGON-BATERIA", "PRÓŻNY MEGC", "PRÓŻNY POJAZD-CYSTERNA", "PRÓŻNA CYSTERNA ODEJMOWALNA", "PRÓŻNE NADWOZIE WYMIENNE-CYSTERNA", "PRÓŻNY POJAZD-BATERIA", "PRÓŻNA CYSTERNA PRZENOŚNA", "PRÓŻNY KONTENER-CYSTERNA", "PRÓŻNY WAGON", "PRÓŻNY POJAZD", "PRÓŻNY KONTENER" albo "PRÓŻNE NACZYNIE", uzupełnionym następnie wyrażeniem "OSTATNI ŁADUNEK:". Ponadto nie ma zastosowania przepis 5.4.1.1.1 f).

Przykłady:

"PRÓŻNY WAGON-CYSTERNA, OSTATNI ŁADUNEK: 663, UN 1098 ALKOHOL ALLILOWY, 6.1 (3), I";

lub

"PRÓŻNY WAGON-CYSTERNA, OSTATNI ŁADUNEK: 663, UN 1098 ALKOHOL ALLILOWY, 6.1 (3), GP I";

5.4.1.1.6.2.3 (zarezerwowany)

5.4.1.1.6.3 a) Jeżeli nieoczyszczone próżne cysterny, nieoczyszczone próżne wagony-baterie, nieoczyszczone próżne pojazdy-baterie, nieoczyszczone próżne MEGC przewożone są zgodnie z przepisami 4.3.2.4.3 do najbliższego miejsca czyszczenia lub naprawy, to w dokumencie przewozowym należy zamieścić informację:

"PRZEWÓZ ZGODNY Z 4.3.2.4.3"

b) Jeżeli nieoczyszczone próżne wagony, nieoczyszczone próżne pojazdy i nieoczyszczone próżne kontenery, przewożone są zgodnie z przepisami 7.5.8.1 do najbliższego miejsca czyszczenia lub naprawy, to w dokumencie przewozowym należy zamieścić informację:

"PRZEWÓZ ZGODNY Z 7.5.8.1"

5.4.1.1.6.4 Przy przewozie wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, wagonów-baterii, kontenerów-cystern i MEGC według przepisów 4.3.2.4.4, w dokumencie przewozowym należy zamieścić informację:

"PRZEWÓZ ZGODNY Z 4.3.2.4.4"

5.4.1.1.7 Przepisy specjalne dotyczące przewozu w łańcuchu transportowym obejmującym przewóz morski lub lotniczy ⁹¹

W przypadku przewozu zgodnie z 1.1.4.2.1 w dokumencie przewozowym należy zamieścić informację:

"PRZEWÓZ ZGODNY Z 1.1.4.2.1".

5.4.1.1.8 (zarezerwowany)

5.4.1.1.9 Przepisy specjalne dotyczące transportu kombinowanego

Uwaga. Dane w dokumencie przewozowym patrz 1.1.4.4.5.

5.4.1.1.10 (zarezerwowany)

5.4.1.1.11 Przepisy specjalne dotyczące przewozu DPPL lub cystern przenośnych po upływie terminu badania okresowego lub kontroli

Dla przewozów według 4.1.2.2 b), 6.7.2.19.6 b), 6.7.3.15.6 b) lub 6.7.4.14.6 b) należy wpisać w dokumencie przewozowym:

"PRZEWÓZ ZGODNY Z 4.1.2.2 b)", lub

"PRZEWÓZ ZGODNY Z 6.7.2.19.6 b)", lub

"PRZEWÓZ ZGODNY Z 6.7.3.15.6 b)", lub

"PRZEWÓZ ZGODNY Z 6.7.4.14.6 b)".

5.4.1.1.12 Przepisy specjalne dla przewozów zgodnych z przepisami przejściowymi

Dla przewozów według 1.6.1.1 należy wpisać w dokumencie przewozowym: "PRZEWÓZ ZGODNY Z RID WAŻNYM PRZED 1 STYCZNIA 2013".

5.4.1.1.13 (zarezerwowany)

5.4.1.1.14 Przepisy specjalne dla przewozu materiałów w stanie podgrzanym

Jeżeli oficjalna nazwa przewozowa materiału, który jest przewożony lub nadawany do przewozu w stanie ciekłym w temperaturze co najmniej 100 °C lub w stanie stałym w temperaturze co najmniej 240 °C, nie zawiera w swojej nazwie informacji o przewozie w podwyższonej temperaturze (np. poprzez użycie określenia "STOPIONY" lub "W STANIE PODGRZANYM", jako część oficjalnej nazwy przewozowej), to bezpośrednio po oficjalnej nazwie przewozowej należy dodać określenie "GORĄCY".

5.4.1.1.15 (zarezerwowany)

5.4.1.1.16 Informacje wymagane na podstawie przepisu specjalnego 640 działu 3.3

W przypadku, gdy jest to wymagane na podstawie przepisu specjalnego 640 działu 3.3, dokument przewozowy powinien zawierać zapis "PRZEPIS SPECJALNY 640X", gdzie "X" jest wielką literą umieszczoną po numerze przepisu specjalnego 640 w dziale 3.2 tabela A kolumna 6.

5.4.1.1.17 Przepisy specjalne dla przewozu materiałów stałych w kontenerach do przewozu luzem zgodnie z 6.11.4

Jeżeli materiały stałe przewożone są w kontenerach do przewozu luzem zgodnie z 6.11.4, to w dokumencie przewozowym dodaje się (patrz uwaga na początku 6.11.4):

"KONTENER DO PRZEWOZU LUZEM BK(x) DOPUSZCZONY PRZEZ WŁADZĘ WŁAŚCIWĄ Z ..."

5.4.1.1.18 Przepisy specjalne dla przewozu materiałów zagrażających środowisku (środowisko wodne)

Jeżeli materiał jednej z klas 1 do 9 odpowiada kryteriom klasyfikacyjnym 2.2.9.1.10, to w dokumencie przewozowym należy dodatkowo podać wyrażenie "ZAGRAŻAJĄCY ŚRODOWISKU" lub "ZAGRAŻAJĄCY MORZU/ZAGRAŻAJĄCY ŚRODOWISKU". Ten dodatkowy przepis nie obowiązuje dla towarów UN 3077 i UN 3082 oraz dla wyjątków podanych w 5.2.1.8.1.

Dla przewozów w łańcuchu transportowym obejmującym transport morski można użyć wyrażenia "ZAGRAŻAJĄCY MORZU" (zgodnie z 5.4.1.4.3 Kodeksu IMDG).

5.4.1.2 Informacje dodatkowe lub specjalne w odniesieniu do niektórych klas

5.4.1.2.1 Przepisy specjalne dla klasy 1

a) W dokumencie przewozowym dodatkowo do wymagań 5.4.1.1.1 f) należy wpisać masę netto materiału wybuchowego w kilogramach. W przypadku przewozu ładunku całowagonowego lub ładunku całkowitego w dokumencie przewozowym należy w podać ilość sztuk przesyłki, masę w kilogramach każdej pojedynczej sztuki przesyłki, a także podaną w kilogramach całkowitą masę netto zawartości materiału wybuchowego;

b) Przy pakowaniu razem dwóch różnych towarów, jako określenie towaru w dokumencie przewozowym należy podać numery UN wymienione w dziale 3.2 tabela A kolumna 1 i oficjalne nazwy przewozowe obu materiałów lub przedmiotów wydrukowane wielkimi literami w kolumnie 2. Jeżeli w jednej sztuce przesyłki są łączone więcej niż dwa różne towary według 4.1.10 przepisy specjalne MP1, MP2 i MP20 do MP24, to w dokumencie przewozowym jako określenie towaru powinny być podane numery UN wszystkich materiałów i przedmiotów w sztuce przesyłki, w formie "TOWARY NUMERÓW UN ...";

c) W przypadku przewozu materiałów i przedmiotów sklasyfikowanych pod pozycje i.n.o. lub pod pozycję "UN 0190 MATERIAŁ WYBUCHOWY, PRÓBKA", albo zapakowanych zgodnie z instrukcją pakowania P101 podaną pod 4.1.4.1, do dokumentu przewozowego powinna być załączona kopia zezwolenia władzy właściwej, zawierającego warunki przewozu. Zezwolenie powinno być sporządzone w języku urzędowym państwa nadania, a jeżeli nie jest to język niemiecki, angielski, francuski lub włoski, to oprócz tego w języku niemieckim, angielskim, francuskim lub włoskim, o ile porozumienia pomiędzy państwami, których przewóz dotyczy, nie stanowią inaczej;

d) Jeżeli zgodnie z wymaganiami podanymi pod 7.5.2.2, materiały i przedmioty grupy zgodności В i D, załadowane są razem do tego samego wagonu, to do dokumentu przewozowego powinna być dołączona kopia świadectwa dopuszczenia przedziału ochronnego lub specjalnego systemu ochronnego wydanego przez władzę właściwą, zgodnie z przepisami 7.5.2.2, odnośnik 1). Kopia świadectwa dopuszczenia powinna być sporządzona w języku państwa nadania, a jeżeli nie jest to język niemiecki, angielski, francuski lub włoski, to także w języku niemieckim, angielskim, francuskim lub włoskim, o ile porozumienia pomiędzy państwami, których przewóz dotyczy, nie stanowią inaczej;

e) Jeżeli materiały wybuchowe lub przedmioty z materiałem wybuchowym przewożone będą w opakowaniu zgodnie z instrukcją pakowania P101, to w dokumencie przewozowym należy zamieścić informację: "OPAKOWANIE DOPUSZCZONE PRZEZ WŁADZĘ WŁAŚCIWĄ Z ... [skrót państwa (znak wyróżniający pojazdy w międzynarodowym ruchu drogowym), w imieniu którego działa władza właściwa]" (patrz 4.1.4.1, instrukcja pakowania P101);

f) Dla przesyłek wojskowych w rozumieniu 1.5.2, zamiast określenia towaru według działu 3.2 tabela A, można podać określenie ustalone przez wojskową władzę właściwą.

Do przewozu przesyłek wojskowych, dla których obowiązują odstępstwa od postanowień według 5.2.1.5, 5.2.2.1.8 i 5.3.1.1.2, a także 7.2.4 przepis specjalny W2, w dokumencie przewozowym należy zamieścić informację "PRZESYŁKA WOJSKOWA".

g) W przypadku przewozu ogni sztucznych UN 0333, 0334, 0335, 0336 i 0337, dokument przewozowy powinien zawierać informację:

"KLASYFIKACJA OGNI SZTUCZNYCH ZATWIERDZONA PRZEZ WŁADZĘ WŁAŚCIWĄ Z XX, NR ZATWIERDZENIA XX/YYZZZZ".

Świadectwo zatwierdzenia klasyfikacji nie musi w trakcie przewozu znajdować się razem z przesyłką, nadawca powinien jednak udostępniać je przewoźnikowi lub władzy właściwej przy kontroli. Świadectwo zatwierdzenia klasyfikacji lub kopia powinno być sporządzone w języku urzędowym państwa nadania, a jeżeli ten język nie jest językiem niemieckim, angielskim, francuskim lub włoskim, to także w języku niemieckim, angielskim, francuskim lub włoskim.

Uwagi 1. Poza oficjalną nazwą przewozową towaru, w dokumencie przewozowym może być dodatkowo użyte handlowe lub techniczne określenie towaru.

2. Numer zatwierdzenia powinien zawierać wskazanie Państwa-Strony RID, w którym zatwierdzono kod klasyfikacyjny, zgodnie z przepisem specjalnym 645 z 3.3.1, przez podanie znaku wyróżniającego pojazdy w ruchu międzynarodowym (XX) ⁹² , znak identyfikacyjny właściwej władzy (YY) oraz indywidualny numer seryjny (ZZZZ). Przykład numeru takiego świadectwa zatwierdzenia klasyfikacji:

GB/HSE 123456

D/BAM1234

5.4.1.2.2 Przepisy dodatkowe dla klasy 2

a) W przypadku przewozu mieszanin (patrz 2.2.2.1.1) w wagonach-cysternach, wagonach-bateriach, w wagonach z odejmowalnymi zbiornikami, cysternach przenośnych, kontenerach-cysternach lub MEGC, należy podać skład mieszaniny wyrażony jako procentowy udział składników w objętości lub w masie mieszaniny. Składniki o udziale poniżej 1% nie muszą być podawane (patrz 3.1.2.8.1.2). Skład mieszaniny nie musi być podawany, jeżeli nazwy techniczne podane w przepisach specjalnych 581, 582 lub 583, są używane jako uzupełnienie oficjalnej nazwy przewozowej;

b) W przypadku przewozu butli, zbiorników rurowych, bębnów ciśnieniowych, zbiorników kriogenicznych i wiązek butli, na warunkach podanych pod 4.1.6.10, w dokumencie przewozowym należy zamieścić zapis: "PRZEWÓZ ZGODNY Z 4.1.6.10".

c) W przypadku przewozu w wagonach-cysternach, które zostały napełnione w stanie nieoczyszczonym, w dokumencie przewozowym jako masę towaru należy podać sumę masy napełnienia i pozostałości ładunku. Masa towaru odpowiada całkowitej masie napełnienia wagonu-cysterny pomniejszonej o masę tary z belki.

Dodatkowo można zamieścić uwagę "NAPEŁNIONA MASA ...KG"

d) Dla wagonów-cystern, cystern przenośnych i kontenerów-cystern do przewozu gazów skroplonych schłodzonych, w dokumencie przewozowym nadawca powinien zamieścić następującą uwagę:

"ZBIORNIK JEST TAK IZOLOWANY, ŻE ZAWORY BEZPIECZEŃSTWA NIE MOGĄ SIĘ OTWORZYĆ PRZED ... (data, na którą zgodził się przewoźnik)".

5.4.1.2.3 Przepisy dodatkowe dotyczące materiałów samoreaktywnych klasy 4.1 i nadtlenków organicznych klasy 5.2

5.4.1.2.3.1 (zarezerwowany)

5.4.1.2.3.2 Jeżeli dla niektórych materiałów samoreaktywnych klasy 4.1 i nadtlenków organicznych klasy 5.2, władza właściwa zezwoliła na pominięcie nalepki ostrzegawczej według wzoru nr 1 w przypadku niektórych opakowań (patrz 5.2.2.1.9), to w dokumencie przewozowym powinien być zawarty następujący zapis "NALEPKA WEDŁUG WZORU NR 1 NIE JEST WYMAGANA".

5.4.1.2.3.3 Jeżeli materiały samoreaktywne i nadtlenki organiczne przewożone są pod warunkiem dopuszczenia przez władzę właściwą (dla materiałów samoreaktywnych patrz 2.2.41.1.13 i 4.1.7.2.2, dla nadtlenków organicznych patrz 2.2.52.1.8 i 4.1.7.2.2, a także 6.8.4 przepis specjalny TA2), to w dokumencie przewozowym powinien być zamieszczony odpowiedni zapis, nр.: "PRZEWÓZ ZGODNY Z 2.2.52.1.8."

Do dokumentu przewozowego należy załączyć kopię świadectwa dopuszczenia oraz warunki przewozu, wydane przez władzę właściwą. Kopia świadectwa dopuszczenia powinna być sporządzona w języku państwa nadania, a jeżeli nie jest to język niemiecki, angielski, francuski lub włoski, to także w języku niemieckim, angielskim, francuskim lub włoskim, o ile porozumienia pomiędzy państwami, których przewóz dotyczy, nie stanowią inaczej;

5.4.1.2.3.4 Jeżeli przewożona jest próbka materiału samoreaktywnego (patrz 2.2.41.1.15) lub nadtlenku organicznego (patrz 2.2.52.1.9), to w dokumencie przewozowym powinien być zamieszczony odpowiedni zapis, nр.; "PRZEWÓZ ZGODNY Z 2.2.52.1.9".

5.4.1.2.3.5 Jeżeli przewożone są materiały samoreaktywne typu G [patrz Podręcznik badań i kryteriów, część II, § 20.4.2 g)], to w dokumencie przewozowym powinien być zamieszczony odpowiedni zapis:

"NIE JEST MATERIAŁEM SAMOREAKTYWNYM KLASY 4.1"

Jeżeli przewożone są nadtlenki organiczne typu G [patrz Podręcznik badań i kryteriów, część II, § 20.4.3 g)], to w dokumencie przewozowym powinien być zamieszczony odpowiedni zapis:

"NIE JEST MATERIAŁEM KLASY 5.2".

5.4.1.2.4 Przepisy dodatkowe dla klasy 6.2

Oprócz danych odbiorcy [patrz 5.4.1.1.1 h)] podaje się nazwisko i numer telefonu kompetentnej osoby.

5.4.1.2.5 Przepisy dodatkowe dotyczące klasy 7

5.4.1.2.5.1 Dla każdej przesyłki materiałów klasy 7 powinny być zamieszczone w dokumencie przewozowym, o ile mają zastosowanie, następujące informacje w niżej podanej kolejności, bezpośrednio po informacjach zgodnych z 5.4.1.1.1 a) do c):

a) nazwa lub symbol każdego izotopu promieniotwórczego, lub przy mieszaninach izotopów promieniotwórczych, odpowiednie określenie ogólne lub wykaz izotopów, dla których ograniczenia są najostrzejsze;

b) opis postaci fizycznej i chemicznej materiału lub stwierdzenie, że jest to materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci, lub materiał promieniotwórczy słabo rozpraszalny. Dla postaci chemicznej wystarczająca jest nazwa ogólna. Dla materiałów promieniotwórczych klasy 7 z dodatkowymi zagrożeniami patrz dział 3.3, przepis specjalny 172, ostatnie zdanie;

c) największa aktywność zawartości promieniotwórczej podczas przewozu wyrażona w bekerelach (Bq) z odpowiednim przedrostkiem wg SI (patrz podrozdział 1.2.2.1). Dla materiałów rozszczepialnych zamiast aktywności może być podana masa materiałów rozszczepialnych (lub w przypadku mieszaniny masa każdego izotopu rozszczepialnego) wyrażona w gramach (g) lub odpowiedniej wielokrotności grama;

d) kategoria sztuki przesyłki, tzn. I-BIAŁA, II-ŻÓŁTA, III-ŻÓŁTA;

e) wskaźnik transportowy (tylko dla kategorii II-ŻÓŁTEJ i III-ŻÓŁTEJ);

f) wskaźnik bezpieczeństwa krytycznościowego, przy przesyłce zawierającej materiały rozszczepialne, z wyjątkiem przesyłek wyłączonych zgodnie z 6.4.11.2;

g) znak identyfikacyjny każdego świadectwa zatwierdzenia wydanego przez władzę właściwą dla materiału promieniotwórczego w specjalnej postaci, materiałów promieniotwórczych słabo rozpraszalnych, przewozu na warunkach specjalnych, wzoru sztuki przesyłki lub przewozu, odpowiednio do rodzaju przesyłki;

h) w przypadku przesyłek zawierających więcej niż jedną sztukę przesyłki, informacje przewidziane w 5.4.1.1.1 a) do g) powinny być podane dla każdej sztuki przesyłki. W przypadku opakowania zbiorczego, kontenera lub wagonu powinien być dołączony szczegółowy wykaz zawartości każdej sztuki przesyłki wewnątrz opakowania zbiorczego, kontenera lub wagonu i w razie potrzeby dołączony do każdego opakowania zbiorczego, każdego kontenera lub każdego wagonu. Jeżeli po drodze niektóre sztuki przesyłki będą rozładowywane z opakowania zbiorczego, kontenera lub wagonu, to powinny być dostępne przynależne do nich dokumenty przewozowe;

i) oświadczenie w brzmieniu "PRZEWÓZ NA WARUNKACH UŻYWANIA WYŁĄCZNEGO", jeżeli jest wymagane, aby przesyłka była przewożona na warunkach używania wyłącznego;

j) aktywność całkowita wyrażona jako wielokrotność A₂ dla materiałów LSA-II, LSA-III i przedmiotów skażonych powierzchniowo SCO-I i SCO-II objętych przesyłką. Dla materiałów promieniotwórczych, dla których wartość A₂ jest nieograniczona, wielokrotność A₂ powinna być zerem.

5.4.1.2.5.2 Nadawca powinien dołączyć do dokumentu przewozowego informacje dotyczące działań, jakie powinny być w razie konieczności podjęte przez przewoźnika. Te informacje powinny być w językach, które są uznawane przez przewoźnika i władze właściwe, i powinny zawierać co najmniej:

a) dodatkowe wymagania dotyczące załadunku, rozmieszczania, przewozu, manipulowania i rozładunku sztuki przesyłki, opakowania zbiorczego lub kontenera, z uwzględnieniem wymagań szczególnych dotyczących rozmieszczania związanych z koniecznością bezpiecznego odprowadzania ciepła [patrz 7.5.11, przepis specjalny CW33 (3.2)], lub oświadczenie, że takie wymagania nie są konieczne;

b) ograniczenia odnośnie rodzaju nadania lub wagonu i niezbędne informacje dotyczące trasy przewozu;

c) postępowanie awaryjne odpowiednie do rodzaju przesyłki.

5.4.1.2.5.3 Dla wszystkich przypadków międzynarodowych przewozów sztuk przesyłek, dla których wymagane jest przez władzę właściwą zatwierdzenie wzoru sztuki przesyłki lub zezwolenie na przewóz i dla których w różnych państwach, których dotyczy przewóz, obowiązują różne typy zatwierdzenia lub zezwolenia, podanie wymaganych przez 5.4.1.1.1 numeru UN i oficjalnej nazwy przewozowej powinno być zgodne z zatwierdzeniem państwa pochodzenia wzoru.

5.4.1.2.5.4 Wymagane świadectwa władzy właściwej nie muszą być bezwzględnie dołączone do przesyłki. Nadawca powinien udostępnić te świadectwa przewoźnikowi (przewoźnikom) przed załadunkiem i rozładunkiem.

5.4.1.3 (zarezerwowany)

5.4.1.4 Forma i stosowany język

5.4.1.4.1 Dokument przewozowy wypełnia się w jednym lub w kilku językach, przy czym jeden z nich powinien być językiem francuskim, angielskim lub niemieckim, chyba że porozumienia pomiędzy państwami, których przewóz dotyczy stanowią inaczej.

Dodatkowo do informacji wymaganej w 5.4.1.1 i 5.4.1.2, do odpowiedniego pola używanego dokumentu przewozowego powinien być wstawiony znak "X", o ile jest ono przewidziane, na przykład list przewozowy zgodny z CIM lub list wagonowy zgodny z AVV ⁹³ .

5.4.1.4.2 Dla przesyłek, które nie mogą być załadowane razem do jednego wagonu lub kontenera ze względu na zakazy podane pod 7.5.2, powinny być sporządzone odrębne dokumenty przewozowe. Zaleca się podczas przewozu w komunikacji multimodalnej stosowanie dodatkowo do dokumentu przewozowego, dokumentów zgodnie z przykładem podanym pod 5.4.5 ⁹⁴ .

5.4.1.5 Towary, które nie są niebezpieczne

Jeżeli towary wymienione z nazwy w dziale 3.2 tabela A nie podlegają RID, ponieważ na podstawie przepisów części 2 nie są uważane jako niebezpieczne, to nadawca może w tym celu zamieścić w dokumencie przewozowym oświadczenie, nр.: "NIE SĄ TOWARAMI KLASY ...".

Uwaga. Ten przepis może być użyty w szczególności w przypadku, gdy nadawca uważa, że przesyłka, ze względu na właściwości chemiczne przewożonych towarów (np. roztworu lub mieszaniny) albo ze względu na fakt, że te towary uważane są za niebezpieczne według innych przepisów, mogłaby być przedmiotem kontroli w czasie przewozu.

5.4.2 Certyfikat pakowania kontenera wielkiego lub wagonu

Jeżeli przewóz towarów niebezpiecznych w kontenerach wielkich ma miejsce bezpośrednio przed przewozem morskim, to do dokumentu przewozowego powinien być dołączony certyfikat pakowania kontenera/pojazdu zgodny z przepisami rozdziału 5.4.2 Kodeksu IMDG ^{95 , 96} .

Zadania dokumentu przewozowego wymagane pod 5.4.1 i wyżej wymienionego certyfikatu pakowania kontenera/pojazdu, mogą być spełnione przez jeden dokument; w przeciwnym razie dokumenty te powinny być razem połączone. Jeżeli wymienione zadania pełni jeden dokument, to wystarczające jest zamieszczenie oświadczenia w liście przewozowym, że załadunek kontenera/pojazdu został przeprowadzony zgodnie z przepisami stosowanymi przez przewoźników oraz podanie odpowiedzialnej osoby za wypełnienie certyfikatu pakowania kontenera/pojazdu.

Uwaga. Dla cystern przenośnych, kontenerów-cystern i MEGC, certyfikat pakowania kontenera/pojazdu nie jest wymagany.

5.4.3 Instrukcje pisemne

5.4.3.1 Dla pomocy w sytuacjach awaryjnych mogących wystąpić podczas przewozu, w kabinie maszynisty, w łatwo dostępnym miejscu, powinny być przewożone instrukcje pisemne określone w 5.4.3.4.

5.4.3.2 Instrukcje te powinny być przekazywane maszyniście(-om) przez przewoźnika przed rozpoczęciem przewozu, w języku(-ach), w którym(-ych) on(oni) może(mogą) je przeczytać i zrozumieć. Przewoźnik powinien zwrócić uwagę, czy maszynista(-ści) te instrukcje zrozumiał(-li) i czy jest(są) on(oni) w stanie prawidłowo je zastosować.

5.4.3.3 Przed rozpoczęciem przewozu przewoźnik powinien przekazać maszyniście informacje o załadowanych towarach niebezpiecznych. Maszynista powinien zapoznać się z instrukcjami pisemnymi w zakresie działań podejmowanych w razie wypadku lub incydentu.

5.4.3.4 Instrukcje pisemne pod względem zawartości powinny odpowiadać następującemu czterostronicowemu wzorowi:

Instrukcje pisemne zgodne z RID

Czynności podejmowane w razie wypadku lub incydentu, podczas przewozu towarów niebezpiecznych

W razie wystąpienia podczas przewozu wypadku lub incydentu, maszynista pojazdu trakcyjnego powinien wykonać następujące czynności, o ile jest to możliwe i bezpieczne^a):

*	zatrzymać w odpowiednim miejscu pociąg/skład manewrowy, z uwzględnieniem rodzaju zagrożenia (np. pożar, ubytek towaru), miejsca (np. tunel, obszary mieszkalne) i możliwości podejmowania akcji przez służby ratownicze (dostępność, ewakuacja), w razie konieczności po uzgodnieniu z zarządcą infrastruktury kolejowej;
*	wyłączyć pojazd trakcyjny zgodnie z instrukcją obsługi;
*	unikać źródeł zapłonu, w szczególności nie palić i nie włączać żadnych urządzeń elektrycznych;
*	postępować zgodnie z dodatkowymi zaleceniami dla zagrożeń od wszystkich towarów niebezpiecznych w miejscu wypadku lub incydentu, podanymi w poniższej tabeli. Zagrożenia odpowiadają numerom nalepek ostrzegawczych i oznakowaniom przyporządkowanym towarom podczas przewozu;
*	poinformować zarządcę infrastruktury lub służby ratownicze, podając im tak wiele informacji jak to tylko możliwe, o wypadku lub incydencie i znajdujących się tam towarach niebezpiecznych, uwzględniając inne instrukcje przewoźnika;
*	przygotować informacje o przewożonych towarach niebezpiecznych (w razie potrzeby dokumenty przewozowe) dla służb ratowniczych, lub spowodować aby były dostępne poprzez EDI;
*	założyć kamizelkę lub odzież ostrzegawczą przy opuszczaniu pojazdu trakcyjnego;
*	w razie potrzeby użyć dodatkowego wyposażenia ochronnego;
*	oddalić się z bezpośredniej strefy wypadku lub incydentu, zalecić innym osobom oddalenie się i postępować zgodnie z poleceniami kierujących akcją ratowniczą;
*	nie wchodzić na uwolnione materiały, nie dotykać ich, unikać wdychaniu oparów, dymu, pyłu i pary poprzez pozostawanie po stronie nawietrznej;
*	zdjąć i usunąć w sposób bezpieczny zanieczyszczoną odzież.

a) Powinny być przestrzegane postanowienia wynikające z instrukcji wewnętrznych lub z prawa kolejowego

wzór

Uwagi 1. W przypadku towarów niebezpiecznych stwarzających więcej niż jedno zagrożenie oraz ładunków mieszanych, stosuje się każdą z określonych dla nich wskazówek.

2. Powyższe dodatkowe wskazówki mogą być zmienione dla ich dostosowania do środków transportu i do przewożonych klas towarów niebezpiecznych oraz w razie potrzeby do wymagań prawa krajowego.

Wyposażenie ochrony osobistej, które powinno znajdować się w kabinie maszynisty

Następujące wyposażenie^b) powinno znajdować się w kabinie maszynisty:

- przenośne urządzenie oświetlające;

dla maszynisty

- odpowiednia kamizelka lub odzież ostrzegawcza (np. opisana w normie EN 471).

b) Przedstawione wyposażenie należy w razie potrzeby uzupełnić zgodnie z istniejącym prawem krajowym.

5.4.4 Przechowywanie informacji o przewozie towarów niebezpiecznych

5.4.4.1 Nadawca i przewoźnik powinni przechowywać kopie dokumentu przewozowego dla towarów niebezpiecznych i określone w RID dodatkowe informacje i dokumenty, przez minimum 3 miesiące.

5.4.4.2 Jeżeli dokumenty są zachowane w postaci elektronicznej lub w systemie EPD, to nadawca i przewoźnik powinni być w stanie je wydrukować.

5.4.5 Przykład formularza dla multimodalnego przewozu towarów niebezpiecznych

Dla potrzeb przewozu multimodalnego, podany przykładowo wzór może być użyty jako deklaracja towaru niebezpiecznego i certyfikat pakowania kontenera.

MULTIMODALNY DOKUMENT PRZEWOZOWY TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH

1. Nadawca	2. Numer listu przewozowego/dokumentu transportowego
	3. Strona 1 (łącznie .... stron)	4. Numer nadawcy
		5. Numer spedytora

6. Odbiorca	7. Przewoźnik (wypełnia przewoźnik)
	DEKLARACJA NADAWCY Niniejszym oświadczam, że zawartość tej przesyłki została prawidłowo i w całości opisana poniżej za pomocą oficjalnej nazwy przewozowej oraz, że jest prawidłowo sklasyfikowana, opakowana, oznakowana i zaopatrzona w nalepki, jak również, że pod każdym względem właściwie przygotowana do transportu, zgodnie z obowiązującymi przepisami międzynarodowymi i krajowymi.

8. Przesyłka ta mieści się w zakresie ograniczeń ustalonych dla (skreślić jeżeli nie dotyczy):		9. Dodatkowe informacje dotyczące manipulowania ładunkiem
SAMOLOTÓW PASAŻERSKICH I TOWAROWYCH	TYLKO SAMOLOTÓW TOWAROWYCH
10. Samolot / numer lotu i data	11. Port / miejsce załadunku
12. Port / miejsce rozładunku	13. Miejsce przeznaczenia

14. Opis przesyłki * Ilość i rodzaj sztuk przesyłki Opis towaru Masa brutto (kg) Masa netto (kg) Objętość (m³)

* DLA TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH: należy podać: nr UN, oficjalną nazwę przewozową, klasę, grupę pakowania (jeżeli dotyczy) oraz inne dane zgodnie z wymaganiami przepisów międzynarodowych i krajowych.

15. Numer kontenera / Nr rejestracyjny pojazdu

16. Numer plomby (plomb)

17. Typ i wielkość kontenera / pojazdu

18. Tara (kg)

19. Całkowita masa brutto (kg)

CERTYFIKAT PAKOWANIA KONTENERA / POJAZDU Niniejszym oświadczam, że towary opisane powyżej zostały zapakowane / załadowane do ww. kontenera / pojazdu zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami ** WYMAGANE JEST WYPEŁNIENIE I PODPISANIE PRZEZ OSOBĘ ODPOWIEDZIALNĄ ZA PAKOWANIE / ZAŁADUNEK KAŻDEGO ŁADUNKU W KONTENERZE / POJEŹDZIE

21. POTWIERDZENIE ODBIERAJĄCEGO Odebrano ww. ilość sztuk przesyłki / kontenerów / przyczep w stanie właściwym zgodnie z wykazem, z wyjątkiem: Uwagi odbierającego:

20. Nazwa przedsiębiorstwa	Nazwa przewoźnika Numer rejestracyjny pojazdu	22. Nazwa przedsiębiorstwa (NADAWCY PRZYGOTOWUJĄCEGO TEN DOKUMENT)
Nazwisko / stanowisko deklarującego	Podpis i data	Nazwisko i stanowisko deklarującego
Miejsce i data	PODPIS KIEROWCY	Miejsce i data
Podpis deklarującego		Podpis deklarującego
1. Nadawca / Wysyłający	2. Numer dokumentu przewozowego
	3. Strona 2	4. Numer nadawcy
	(łącznie .... stron)
		5. Numer spedytora

14. Opis przesyłki * Ilość i rodzaj sztuk przesyłki Opis towaru Masa brutto (kg) Masa netto (kg) Objętość (m³)

* DLA TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH: należy podać: nr UN, oficjalną nazwę przewozową, klasę, grupę pakowania (jeżeli dotyczy) oraz inne dane zgodnie z wymaganiami przepisów międzynarodowych i krajowych.

** patrz. 5.4.2

Dział  5.5

Przepisy specjalne

5.5.1 (skreślony)

5.5.2 Przepisy specjalne dla fumigowanych ładunkowych jednostek transportowych (UN 3359)

5.5.2.1 Przepisy ogólne

5.5.2.1.1 Fumigowane ładunkowe jednostki transportowe (UN 3359) niezawierające innych towarów niebezpiecznych nie podlegają innym przepisom RID, oprócz przepisów tego działu.

Uwaga. W rozumieniu tego działu ładunkową jednostką transportową jest wagon, kontener, kontener-cysterna, cysterna przenośna lub MEGC.

5.5.2.1.2 Jeżeli fumigowana ładunkowa jednostka transportowa załadowana jest także towarem niebezpiecznym, to obowiązują wszystkie mające zastosowanie dla tego towaru przepisy RID (włącznie z nanoszeniem dużych nalepek ostrzegawczych, oznakowaniem i dokumentacją).

5.5.2.1.3 Dla przewozu towarów fumigowanych powinny być używane tylko ładunkowe jednostki transportowe, które mogą być zamknięte w taki sposób, że ulatnianie się gazu będzie ograniczone do minimum.

5.5.2.2 Szkolenie

Osoby zatrudnione przy manipulowaniu fumigowanymi ładunkowymi jednostkami transportowymi powinny być przeszkolone odpowiednio do ich obowiązków.

5.5.2.3 Oznakowanie i nanoszenie dużych nalepek ostrzegawczych

5.5.2.3.1 Fumigowana ładunkowa jednostka transportowa powinna być oznakowana znakiem ostrzegawczym zgodnym z 5.5.2.3.2, umieszczonym w każdym miejscu dostępu w miejscu, gdzie może być dobrze widoczna dla osób otwierających lub wchodzących do ładunkowej jednostki transportowej. Te znaki powinny pozostawać na ładunkowej jednostce transportowej tak długo, aż będą spełnione następujące przepisy:

a) fumigowana ładunkowa jednostka transportowa została przewietrzona w celu usunięcia szkodliwego stężenia fumigantu, i

b) fumigowane towary lub materiały zostały wyładowane.

5.5.2.3.2 Znak ostrzegawczy fumigacji powinien być prostokątem o szerokości minimum 300 mm i wysokości minimum 250 mm. Oznakowanie powinno być czarne na białym tle, wysokości liter powinna wynosić minimum 25 mm. Wzór tego znaku podany jest poniżej.

Znak ostrzegawczy fumigacji

wzór

5.5.2.3.3 Jeżeli fumigowana ładunkowa jednostka transportowa została całkowicie przewietrzona przez otwarcie drzwi lub przez wentylację mechaniczną, to na znaku ostrzegawczym fumigacji powinna być podana data przewietrzenia.

5.5.2.3.4 Jeżeli fumigowana ładunkowa jednostka transportowa została przewietrzona i rozładowana, to znaki ostrzegawcze fumigacji powinny zostać usunięte.

5.5.2.3.5 Duże nalepki ostrzegawcze wzoru 9 (patrz 5.2.2.2.2) nie muszą być nanoszone na fumigowaną ładunkową jednostkę transportową, o ile nie jest to wymagane dla innych materiałów lub przedmiotów klasy 9 załadowanych do ładunkowej jednostki transportowej.

5.5.2.4 Dokumentacja

5.5.2.4.1 Dokumenty związane z przewozem fumigowanej ładunkowej jednostki transportowej, która nie została całkowicie przewietrzona, powinny zawierać następujące dane:

- UN 3359 FUMIGOWANA ŁADUNKOWA JEDNOSTKA TRANSPORTOWA, 9 lub UN 3359 FUMIGOWANA ŁADUNKOWA JEDNOSTKA TRANSPORTOWA, klasa 9

- data i godzina fumigacji, i

- rodzaj i ilość użytego gazu.

Te dane powinny być podane w języku urzędowym państwa nadania, a ponadto - jeżeli język ten nie jest językiem niemieckim, angielskim, francuskim lub włoskim, również w języku niemieckim, angielskim, francuskim lub włoskim, o ile porozumienia pomiędzy państwami, których przewóz dotyczy, nie stanowią inaczej.

5.5.2.4.2 Dokument przewozowy może być w dowolnej postaci, pod warunkiem, że zawiera dane wymagane w 5.5.2.4.1. Te dane powinny być łatwo rozpoznawalne, czytelne i trwałe.

5.5.2.4.3 Powinny być przygotowane wskazówki dla postępowania z odpadami fumigantu, włącznie z danymi o (w razie potrzeby) użytych urządzeniach fumigacyjnych.

5.5.2.4.4 Dokumenty nie są wymagane, jeżeli fumigowana ładunkowa jednostka transportowa została całkowicie przewietrzona i na znaku ostrzegawczym została podana data przewietrzenia (patrz 5.5.2.3.3 i 5.5.2.3.4).

5.5.3 Przepisy specjalne dotyczące sztuk przesyłki, wagonów i kontenerów zawierających materiały stwarzające zagrożenie uduszeniem, jeżeli używane są dla chłodzenia lub klimatyzowania (takie jak suchy lód (UN 1845) lub azot skroplony schłodzony (UN 1977) lub argon skroplony schłodzony (UN 1951))

5.5.3.1 Zakres stosowania

5.5.3.1.1 Ten rozdział ma zastosowanie do materiałów używanych do chłodzenia lub klimatyzowania, jeżeli nie są one przewożone jako materiał niebezpieczny. Jeżeli materiały te przewożone są jako materiał niebezpieczny, to powinny być one przewożone pod odpowiednią pozycją z tabeli A działu 3.2, zgodnie z wymaganymi warunkami przewozu.

5.5.3.1.2 Ten rozdział nie obowiązuje dla gazów w układach chłodniczych.

5.5.3.1.3 Towary niebezpieczne użyte do chłodzenia lub klimatyzowania cystern lub MEGC podczas przewozu, nie podlegają przepisom tego rozdziału.

5.5.3.2 Przepisy ogólne

5.5.3.2.1 Wagony i kontenery z materiałami używanymi do chłodzenia lub klimatyzowania (oprócz materiałów do fumigacji) podczas przewozu, podlegające przepisom tego rozdziału, nie podlegają innym przepisom RID.

5.5.3.2.2 Jeżeli towary niebezpieczne są ładowane do chłodzonych lub klimatyzowanych wagonów lub kontenerów, to obowiązują oprócz przepisów tego rozdziału także wszystkie inne przepisy RID mające zastosowanie do tych towarów niebezpiecznych.

5.5.3.2.3 (zarezerwowany)

5.5.3.2.4 Pracownicy zajmujący się przeładunkiem lub przewozem chłodzonych lub klimatyzowanych wagonów lub kontenerów powinni być przeszkoleni odpowiednio do ich obowiązków.

5.5.3.3 Sztuki przesyłki zawierające chłodziwo lub czynnik chłodzący

5.5.3.3.1 Towary niebezpieczne w sztukach przesyłki, wymagające chłodzenia lub klimatyzowania, którym przypisano instrukcje pakowania P203, P620, P650, P800, P901 lub P904, podane pod 4.1.4.1, powinny spełniać odpowiednie wymagania tych instrukcji.

5.5.3.3.2 Sztuki przesyłki z towarami niebezpiecznymi, wymagającymi chłodzenia lub klimatyzowania, którym przypisano inne instrukcje pakowania, powinny być odporne na bardzo niską temperaturę oraz na działanie chłodziwa lub czynnika chłodzącego, w stopniu, który wyklucza uszkodzenie sztuk przesyłki lub znaczne ich osłabienie. Sztuki przesyłki powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby umożliwić uwalnianie gazu w celu zapobieżenia rozerwaniu opakowania na skutek wzrostu ciśnienia. Towary niebezpieczne powinny być zapakowane w taki sposób, aby zapobiec ich przemieszczaniu na skutek ubytku chłodziwa lub czynnika chłodzącego.

5.5.3.3.3 Sztuki przesyłki zawierające chłodziwo lub czynnik chłodzący powinny być przewożone w dobrze wentylowanych wagonach i kontenerach.

5.5.3.4 Oznakowanie sztuk przesyłki zawierających chłodziwo lub czynnik chłodzący

5.5.3.4.1 Sztuki przesyłki z towarem niebezpiecznym używanym do chłodzenia lub klimatyzowania powinny być oznakowane nazwą tego towaru niebezpiecznego podaną w dziale 3.2 tabela A kolumna 2 uzupełnioną odpowiednio wyrazami "JAKO CHŁODZIWO" lub "JAKO CZYNNIK CHŁODZĄCY", w języku urzędowym państwa nadania, a także, jeżeli nie jest to język angielski, francuski, niemiecki lub włoski, to także w języku angielskim, francuskim, niemieckim lub włoskim, o ile umowy zawarte między zainteresowanymi państwami nie stanowią inaczej.

5.5.3.4.2 Oznakowanie powinno być trwałe i czytelne oraz naniesione w takim miejscu sztuki przesyłki i o takiej wielkości, aby było łatwo widoczne.

5.5.3.5 Wagony i kontenery zawierające nieopakowany suchy lód

5.5.3.5.1 Jeżeli używany jest nieopakowany suchy lód, to nie może on pozostawać w bezpośrednim kontakcie z metalowymi częściami konstrukcyjnymi wagonu lub kontenera, aby zapobiec kruchości metalu. Należy zapewnić odpowiednią izolację pomiędzy suchym lodem a wagonem lub kontenerem poprzez oddzielenie ich na odległość minimum 30 mm (np. za pomocą materiału o niskiej przewodności cieplnej, takiego jak deski, palety, itp.).

5.5.3.5.2 Jeżeli suchy lód umieszczony jest wokół sztuk przesyłki, to należy zastosować odpowiednie środki w celu zapewnienia, że sztuki przesyłki pozostaną podczas przewozu na swoich miejscach po sublimacji suchego lodu.

5.5.3.6 Oznakowanie wagonów i kontenerów

5.5.3.6.1 Wagony i kontenery zawierające materiały używane podczas przewozu do chłodzenia lub klimatyzowania powinny być oznakowane znakiem ostrzegawczym określonym pod 5.5.3.6.2, umieszczonym przy każdym wejściu, w miejscu gdzie będzie dobrze widoczny dla osób otwierających lub wchodzących do wagonu lub kontenera. Znak ten powinien pozostać na wagonie lub kontenerze do czasu spełnienia następujących wymagań:

a) wagon lub kontener został przewietrzony w celu usunięcia niebezpiecznych pozostałości chłodziwa lub czynnika chłodzącego; oraz

b) towary chłodzone lub klimatyzowane zostały rozładowane.

5.5.3.6.2 Znak ostrzegawczy powinien mieć kształt prostokąta o szerokości minimum 150 mm i wysokości minimum 250 mm. Znak ostrzegawczy powinien zawierać:

a) wyraz "UWAGA" naniesiony czerwonymi lub białymi literami o wysokości minimum 25 mm, w języku urzędowym państwa nadania, a także, jeżeli nie jest to język angielski, francuski, niemiecki lub włoski, to także w języku angielskim, francuskim, niemieckim lub włoskim, o ile umowy zawarte między zainteresowanymi państwami nie stanowią inaczej; oraz

b) nazwę podaną w dziale 3.2 tabela A kolumna 2 uzupełnioną odpowiednio wyrazami "JAKO CHŁODZIWO" lub "JAKO CZYNNIK CHŁODZĄCY", naniesionymi pod rysunkiem, na białym tle, czarnymi literami o wysokości minimum 25 mm, w języku urzędowym państwa nadania, a także, jeżeli nie jest to język angielski, francuski, niemiecki lub włoski, to także w języku angielskim, francuskim, niemieckim lub włoskim, o ile umowy zawarte między zainteresowanymi państwami nie stanowią inaczej.

Na przykład: DITLENEK WĘGLA STAŁY, JAKO CHŁODZIWO.

Wzór znaku podany jest poniżej.

wzór

* Należy umieścić nazwę podaną w dziale 3.2 tabeli A kolumna 2 uzupełnioną odpowiednio wyrazami "JAKO CHŁODZIWO" lub "JAKO CZYNNIK CHŁODZĄCY".

5.5.3.7 Dokumentacja

5.5.3.7.1 Dokumenty (takie jak konosament, dokument ładunkowy lub list przewozowy СMR/CIM) związane z przewozem w chłodzonym lub klimatyzowanym wagonie lub kontenerze, które nie zostały całkowicie przewietrzone przed przewozem, powinny zawierać następujące informacje:

a) numer UN poprzedzony literami "UN"; oraz

b) nazwę podaną w dziale 3.2 tabela A kolumna 2 uzupełnioną odpowiednio wyrazami "JAKO CHŁODZIWO" lub "JAKO CZYNNIK CHŁODZĄCY", w języku urzędowym państwa nadania, a także, jeżeli nie jest to język angielski, francuski, niemiecki lub włoski, to także w języku angielskim, francuskim, niemieckim lub włoskim, o ile umowy zawarte między zainteresowanymi państwami nie stanowią inaczej.

Na przykład: UN 1845, DITLENEK WĘGLA STAŁY, JAKO CHŁODZIWO.

5.5.3.7.2 Dokument przewozowy może mieć dowolną formę, pod warunkiem, że zawiera informacje wymagane pod 5.5.3.7.1. Informacje te powinny być łatwo rozpoznawalne, czytelne i trwałe.

CZĘŚĆ  6

PRZEPISY DOTYCZĄCE BUDOWY I BADAŃ OPAKOWAŃ, DPPL, OPAKOWAŃ DUŻYCH I CYSTERN

Dział  6.1

Przepisy dotyczące budowy i badania opakowań

6.1.1 Przepisy ogólne

6.1.1.1 Przepisy tego działu nie dotyczą:

a) sztuk przesyłek z materiałami promieniotwórczymi klasy 7, o ile nie określono inaczej (patrz 4.1.9);

b) sztuk przesyłek z materiałami zakaźnymi klasy 6.2, o ile nie określono inaczej (patrz: uwaga w dziale 6.3 i instrukcja pakowania P621 w 4.1.4.1);

c) naczyń ciśnieniowych z gazami klasy 2;

d) sztuk przesyłek, których masa netto przekracza 400 kg;

e) opakowań o pojemności większej niż 450 litrów.

6.1.1.2 Przepisy rozdziału 6.1.4 opierają się na obecnie stosowanych opakowaniach. Biorąc pod uwagę postęp naukowy i techniczny, można zastosować opakowania, których specyfikacje różnią się od wymienionych w 6.1.4, pod warunkiem, że będą tak samo skuteczne, uznane przez władzę właściwą oraz pozytywnie przejdą badania przedstawione pod 6.1.1.3 i 6.1.5. Dopuszcza się inne badania, niż przedstawione w tym dziale, pod warunkiem, że będą tak samo skuteczne i zostaną uznane przez władzę właściwą.

6.1.1.3 Każde pojedyncze opakowanie stosowane do materiałów ciekłych powinno przejść pozytywnie odpowiednie badania szczelności i spełniać wymagania odpowiednich poziomów badań podanych pod 6.1.5.4.3:

a) przed pierwszym zastosowaniem w przewozie;

b) po przebudowie lub renowacji przed ponownym zastosowaniem w przewozie.

Dla przeprowadzenia tych badań, opakowania nie muszą być wyposażone w swoje właściwe zamknięcia.

Naczynia wewnętrzne opakowania złożonego mogą być badane bez opakowania zewnętrznego, pod warunkiem, że nie wpłynie to na wynik badania.

Badanie to nie jest potrzebne dla:

- opakowań wewnętrznych z opakowań kombinowanych;

- naczyń wewnętrznych opakowań złożonych (szkło, porcelana lub kamionka), które stosownie do 6.1.3.1a) (ii) są oznaczone symbolem "RID/ADR";

- opakowań metalowych lekkich, które stosownie do 6.1.3.1a) (ii) są oznaczone symbolem "RID/ADR".

6.1.1.4 Opakowania powinny być wyprodukowane, naprawiane i zbadane zgodnie z programem zapewnienia jakości zatwierdzonym przez władzę właściwą, dla zapewnienia, że każde opakowanie odpowiada przepisom tego działu.

Uwaga. Norma ISO 16106:2006 "Opakowania - Opakowania do transportu materiałów niebezpiecznych - Opakowania do towarów niebezpiecznych, duże pojemniki do przewozu luzem (IBCs) oraz opakowania duże - Wytyczne do zastosowania ISO 9001" dostarcza wystarczających wskazówek odnośnie procedur, według których należy postępować.

6.1.1.5 Producenci i dystrybutorzy opakowań powinni dostarczać informacje dotyczące odpowiednich procedur oraz opisy typów i wymiarów zamknięć (włącznie z wymaganymi uszczelkami) oraz innych elementów, niezbędne do zapewnienia, że sztuka przesyłki przygotowana jak do przewozu jest w stanie spełnić wymagane badania wytrzymałościowe opisane w niniejszym dziale.

6.1.2 Kodowanie dla określenia typów opakowań

6.1.2.1 Kod składa się z:

a) jednej cyfry arabskiej dla rodzaju opakowania, np. bęben, kanister itd.,

b) jednej lub kilku wielkich liter łacińskich dla rodzaju materiału, np. stal, drewno itd., lub

c) jednej cyfry arabskiej dla kategorii opakowania wśród rodzaju opakowania.

6.1.2.2 Dla opakowań złożonych należy zastosować kod z dwiema wielkimi literami łacińskimi na drugim miejscu. Pierwsza określa materiał naczynia wewnętrznego, druga opakowania zewnętrznego.

6.1.2.3 Dla opakowań kombinowanych stosuje się jedynie kod dla opakowania zewnętrznego.

6.1.2.4 W kodzie opakowania mogą występować litery "T", "V", lub "W". Litera "T" oznacza opakowanie awaryjne według 6.1.5.1.11. Litera "V" oznacza opakowanie specjalne według 6.1.5.1.7. Litera "W" oznacza, że opakowanie odpowiadające typowi wskazanemu przez kod, chociaż zostało wyprodukowane z pewnymi odstępstwami od wymagań podanych pod 6.1.4, to jest uważane za równoważne zgodnie z przepisami podanymi pod 6.1.1.2.

6.1.2.4 Dla rodzaju opakowań stosuje się następujące cyfry:

1 bęben

2 (zarezerwowane)

3 kanister

4 skrzynia

5 worek

6 opakowanie złożone

7 (zarezerwowane)

0 opakowanie metalowe lekkie.

6.1.2.5 Dla rodzaju materiału stosuje się następujące wielkie litery:

A stal (wszystkie typy i rodzaje obróbki powierzchniowej)

В aluminium

С drewno

D sklejka

F materiał drewnopochodny

G tektura

H tworzywo sztuczne

L tkanina włókiennicza

M papier wielowarstwowy

N metal inny niż stal lub aluminium

P szkło, porcelana lub kamionka.

Uwaga. Wyrażenie "tworzywo sztuczne" obejmuje też inne materiały polimerowe, takie jak guma.

6.1.2.7 W poniższej tabeli podane są kody dla oznaczenia typu opakowania w zależności od rodzaju opakowania, materiału zastosowanego do produkcji i stosowanej kategorii; wskazane są również podrozdziały, w których znajdują się odpowiednie przepisy:

Rodzaj opakowania	Materiał	Kategoria	Kod	Przepis
1. Bębny	A. Stal	wieko niezdejmowane	1A1	6.1.4.1
		wieko zdejmowane	1A2
	B. Aluminium	wieko niezdejmowane	1B1	6.1.4.2
		wieko zdejmowane	1B2
	D. Sklejka		1D	6.1.4.5
	G. Tektura		1G	6.1.4.7
	H. Tworzywo sztuczne	wieko niezdejmowane	1H1	6.1.4.8
		wieko zdejmowane	1H2
	N. Metal (oprócz stali lub aluminium)	wieko niezdejmowane	1N1	6.1.4.3
		wieko zdejmowane	1N2
2.(zarezerwowane)
3. Kanistry	A. Stal	wieko niezdejmowane	3A1	6.1.4.4
		wieko zdejmowane	3A2
	B. Aluminium	wieko niezdejmowane	3B1	6.1.4.4
		wieko zdejmowane	3B2
	H. Tworzywo sztuczne	wieko niezdejmowane	3H1	6.1.4.8
		wieko zdejmowane	3H2
4. Skrzynie	A. Stal		4A	6.1.4.14
	B. Aluminium		4B	6.1.4.14
	C. Drewno	zwykłe	4C1	6.1.4.9
		ze ściankami pyłoszczelnymi	4C2
	D. Sklejka		4D	6.1.4.10
	F. Materiał drewnopochodny		4F	6.1.4.11
	G. Tektura		4G	6.1.4.12
	H. Tworzywo sztuczne	tworzywo piankowe	4H1	6.1.4.13
		tworzywo sztuczne sztywne	4H2
	N. Metal inny niż stal lub aluminium		4N	6.1.4.14
5. Worki	H. Tkanina z tworzywa sztucznego	bez wykładziny wewnętrznej lub bez powłoki	5H1	6.1.4.16
		pyłoszczelna	5H2
		wodoodporna	5H3
	H. Folia z tworzywa sztucznego		5H4	6.1.4.17
	L. Tkanina włókiennicza	bez wykładziny wewnętrznej lub bez powłoki	5L1	6.1.4.15
		pyłoszczelna	5L2
		wodoodporna	5L3
	M. Papier	wielowarstwowy	5M1	6.1.4.18
		wielowarstwowy wodoodporny	5M2
6. Opakowania złożone	H. Naczynie z tworzywa sztucznego	w bębnie stalowym	6HA1	6.1.4.19
		w koszu lub w skrzyni stalowej	6HA2
		w bębnie aluminiowym	6HB1
		w koszu lub w skrzyni aluminiowej	6HB2
		w skrzyni drewnianej	6HC
		w bębnie ze sklejki	6HD1
		w skrzyni ze sklejki	6HD2
		w bębnie tekturowym	6HG1
		w skrzyni tekturowej	6HG2
		w bębnie z tworzywa sztucznego	6HH1
		w skrzyni ze sztywnego tworzywa sztucznego	6PH2
	P. Naczynie z porcelany, szkła lub kamionki	w bębnie stalowym	6PA1	6.1.4.20
		w koszu lub w skrzyni stalowej	6PA2
		w bębnie aluminiowym	6PB1
		w koszu lub w skrzyni aluminiowej	6PB2
		w skrzyni drewnianej	6PC
		w bębnie ze sklejki	6PD1
		w koszu wiklinowym	6PD2
		w bębnie tekturowym	6PG1
		w skrzyni tekturowej	6PG2
		w opakowaniu zewnętrznym z tworzywa piankowego	6PH1
		w opakowaniu zewnętrznym ze sztywnego tworzywa sztucznego	6PH2
0. Opakowania metalowe lekkie	A. Stal	wieko niezdejmowane	0A1	6.1.4.22
		wieko zdejmowane	0A2

6.1.3 Oznakowanie

Uwagi 1. Oznakowanie na opakowaniu wskazuje, że odpowiada ono zbadanemu, z wynikiem pozytywnym, typowi konstrukcyjnemu i spełnia wymagania tego działu, o ile odnoszą się one do produkcji, a nie do zastosowania opakowania. Wobec tego oznakowanie niekoniecznie wskazuje, że opakowanie można zastosować do jakiegokolwiek materiału: rodzaj opakowania (np. bęben stalowy), maksymalna pojemność i/lub maksymalna masa opakowania, jak również ewentualne przepisy specjalne, określone są dla każdego materiału w dziale 3.2 tabela A.

2. Oznakowanie przeznaczone jest pomocne dla producentów opakowań, przedsiębiorstw renowacyjnym, użytkownikom opakowań, przewoźnikom i władzom właściwym. W odniesieniu do korzystania z nowego opakowania oryginalne oznakowanie stanowi pomoc dla producenta lub producentów dla określenia typu i ustalenia, jakie przepisy dotyczące badań spełnia to opakowanie.

3. Oznakowanie nie zawsze dostarcza kompletnych szczegółów dotyczących na przykład poziomu badań; z tego punktu widzenia konieczne może być powołanie się także na certyfikat badania, sprawozdanie z badania lub listę opakowań zbadanych z wynikiem pozytywnym. Na przykład, opakowanie opatrzone znakiem X lub Y może zostać zastosowane dla materiałów, którym jest przyporządkowana grupa pakowania dla niższego stopnia zagrożenia i dla których najwyższa dopuszczalna gęstość względna ⁹⁷ , podana w przepisach badania opakowań w 6.1.5, została określona przy uwzględnieniu odpowiednich współczynników 1,5 lub 2,25; tj. opakowania z grupy pakowania I, które są badane dla materiałów o gęstości względnej 1,2, wolno stosować jako opakowania z grupy pakowania II dla materiałów o gęstości względnej 1,8 albo jako opakowania z grupy pakowania III dla materiałów o gęstości względnej 2,7, naturalnie pod warunkiem, że wszystkie kryteria funkcjonalne zostaną spełnione również z materiałem o wyższej gęstości względnej.

6.1.3.1 Każde opakowanie przeznaczone do stosowania zgodnie z RID powinno być zaopatrzone w oznakowania, które są trwałe i czytelne i umieszczone w takim miejscu, że ich rozmiar jest odpowiedni dla opakowania i są przez to łatwo widoczne. Dla sztuk przesyłek o masie brutto większej niż 30 kg, oznakowania lub ich kopie powinny być umieszczone na wierzchu lub na boku opakowania. Litery, cyfry i symbole powinny mieć co najmniej 12 mm wysokości, z wyjątkiem opakowań o pojemności najwyżej 30 litrów lub 30 kg, dla których wysokość ta powinna wynosić 6 mm oraz z wyjątkiem opakowań o pojemności maksimum 5 litrów lub 5 kg, dla których powinny mieć stosowną wielkość.

Oznakowanie składa się z:

a) (i) symbolu ONZ dla opakowań

wzór

Symbol ten może być używany tylko w celu potwierdzenia, że opakowanie, cysterna przenośna lub MEGC spełnia odpowiednie wymagania działu 6.1, 6.2, 6.3, 6.5, 6.6 lub 6.7. Symbol ten nie może być używany dla opakowań, które spełniają warunki uproszczone zawarte pod 6.1.1.3, 6.1.5.3.1 e), 6.1.5.3.5c), 6.1.5.4, 6.1.5.5.1 i 6.1.5.6 (patrz także (ii) poniżej) ⁹⁸ . W przypadku opakowań metalowych, w miejsce tego symbolu dopuszcza się wytłaczanie wielkich liter "UN"; lub

(ii) symbolu "RID/ADR"

dla opakowań złożonych (szkło, porcelana lub kamionka) oraz opakowań metalowych lekkich, odpowiadających warunkom uproszczonym [patrz 6.1.1.3, 6.1.5.3.1 e), 6.1.5.3.5 c), 6.1.5.4, 6.1.5.5.1 i 6.1.5.6];

Uwaga. Opakowania posiadające ten symbol są zatwierdzone do operacji transportowych kolejowych, drogowych i żeglugą śródlądową, będących przedmiotem przepisów odpowiednio RID, ADR i ADN. Nie muszą być one akceptowane do przewozu innymi rodzajami transportu lub do operacji transportowych kolejowych, drogowych i żeglugą śródlądową, będących przedmiotem innych przepisów.

b) kodu określającego rodzaj opakowania zgodnie z 6.1.2;

c) kodu składającego się z dwóch części:

(i) litery określającej grupę(y) pakowania, dla której typ konstrukcyjny został dopuszczony:

X dla grupy pakowania I, II i III;

Y dla grupy pakowania II i III;

Z tylko dla grupy pakowania III;

(ii) danej o gęstości względnej zaokrąglonej do jednej dziesiątej dla opakowań bez opakowań wewnętrznych, przeznaczonych dla materiałów ciekłych, dla której był badany typ konstrukcyjny; informacja ta może być pominięta, jeżeli gęstość względna jest mniejsza niż 1,2;

danej o maksymalnej masie brutto w kg dla opakowań przeznaczonych dla materiałów stałych lub opakowań wewnętrznych;

danej o maksymalnej masie brutto w kg dla opakowań metalowych lekkich oznakowanych symbolem "RID/ADR", zgodnie z 6.1.3.1 a) (ii), przeznaczonych do materiałów ciekłych o lepkości przekraczającej 200 mm²/s w 23 °C;

d) albo z litery "S", jeżeli opakowanie przeznaczone jest do przewozu materiałów stałych lub opakowań wewnętrznych, albo z wartości ciśnienia próbnego w kPa zaokrąglonego do dziesiątek ciśnienia w kPa, jeżeli opakowanie (za wyjątkiem opakowań kombinowanych) przeznaczone jest dla materiałów ciekłych i przeszło z wynikiem pozytywnym badanie wytrzymałości na ciśnienie hydrauliczne;

litery "S" dla opakowań metalowych lekkich oznakowanych symbolem "RID/ADR", zgodnie z 6.1.3.1 a) przeznaczonych do materiałów ciekłych o lepkości przekraczającej 200 mm²/s w 23 °C;

e) dwóch ostatnich cyfr roku produkcji opakowania. Dla opakowań typów 1H i 3H dodatkowo miesiącem produkcji; ta część oznakowania może być również naniesiona w innym miejscu, niż pozostałe dane. Odpowiednim do tego sposobem jest znak

wzór

f) znaku państwa dopuszczającego oznakowanie, przez podanie wyróżnika dla pojazdów w ruchu międzynarodowym ⁹⁹ ;

g) nazwy producenta lub innego znaku rozpoznawczego opakowania, ustalonego przez władzę właściwą.

6.1.3.2 Dodatkowo, oprócz trwałego oznakowania opisanego w 6.1.3.1, nowe bębny metalowe o pojemności ponad 100 litrów powinny posiadać znaki, opisane w 6.1.3.1 a) do e), naniesione na dnie w sposób trwały (np. przez wytłaczanie), wraz z podaniem nominalnej grubości materiału, przynajmniej grubości blachy metalowej użytej na pobocznicę (w mm ± 0,1 mm). Jeżeli nominalna grubość materiału w co najmniej jednym z den w bębnie metalowym jest mniejsza niż grubość blachy pobocznicy, to należy podać na dnie w sposób trwały (np. przez wytłaczanie) nominalne grubości materiału wieka, pobocznicy oraz dna. Przykład: "1,0 - 1,2 - 1,0" lub "0,9 - 1,0 - 1,0". Nominalne grubości materiału metalowego powinny być oznaczone z odpowiednią normą ISO, np. 3574:1999 dla stali. Znaki opisane w 6.1.3.1 f) i g), z wyjątkiem przypadków określonych w 6.1.3.5, mogą być naniesione w formie nietrwałej.

6.1.3.3 Każde opakowanie, inne niż wymienione pod 6.1.3.2, które przeszło pozytywnie proces naprawiania, powinno być zaopatrzone w sposób trwały w oznakowania podane pod 6.1.3.1 a) do e). Oznakowania uważa się za trwałe, jeżeli wytrzymują one proces naprawiania (np. jeżeli są wytłaczane). Dla opakowań innych niż bębny metalowe o pojemności większej niż 100 litrów, te trwałe oznakowania mogą być zastąpione innym odpowiednio trwałym oznakowaniem podanym pod 6.1.3.1.

6.1.3.4 Dla regenerowanych bębnów metalowych, jeżeli nie dokonano zmiany typu opakowania oraz wymiany lub usunięcia wmontowanych na stałe części konstrukcyjnych, nie jest wymagane trwałe oznakowanie (np. przez wytłaczanie). Inne zregenerowane bębny metalowe powinny być zaopatrzone na pokrywie lub boku w trwałe znaki, zgodnie z 6.1.3.1 a) do e).

6.1.3.5 Bębny metalowe z materiałów (np. stal nierdzewna), które są przeznaczone do wielokrotnego stosowania, powinny być zaopatrzone w trwałe znaki (np. przez wytłaczanie), zgodnie z 6.1.3.1 f) i g).

6.1.3.6 Oznakowanie zgodne z 6.1.3.1 jest ważne tylko dla jednego typu konstrukcyjnego lub jednej serii typu konstrukcyjnego. Różne obróbki powierzchni stanowią część tego samego typu konstrukcyjnego.

Przez "serię typów" rozumie się opakowania tej samej konstrukcji, tej samej grubości ścianki, tego samego materiału i tego samego przekroju, różniące się tylko mniejszymi wysokościami konstrukcji w stosunku do zatwierdzonego typu.

Zamknięcia naczyń powinny odpowiadać zamknięciom określonym w sprawozdaniu z badań.

6.1.3.7 Oznakowanie powinno być naniesione w kolejności zgodnej z punktami podanymi pod 6.1.3.1; każdy element oznakowania wymaganego na podstawie tych punktów, a także, o ile jest konieczne odpowiednich liter h) do j) podanych pod 6.1.3.8, powinien być oddzielony w widoczny sposób od innych, np. za pomocą ukośnej kreski lub wolnej przestrzeni, aby mógł być łatwo zidentyfikowany. Patrz przykład pod 6.1.3.11.

Jakiekolwiek dodatkowe oznakowanie dopuszczone przez władzę właściwą nie powinno zakłócać prawidłowej identyfikacji elementów oznakowania, o których mowa pod 6.1.3.1.

6.1.3.8 Dokonujący renowacji opakowania, po renowacji opakowania powinien umieścić, obok trwałych znaków, dodatkowe znaki w następującej kolejności:

h) znaku państwa dopuszczającego oznakowanie, w którym została przeprowadzona renowacja, przez podanie znaku wyróżniającego pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym ¹⁰⁰ ;

i) nazwę naprawiającego lub inną identyfikację opakowań ustaloną przez władzę właściwą;

j) rok, w którym dokonano renowacji, literę "R" oraz dla każdego opakowania, które przeszło z wynikiem pomyślnym badanie szczelności według 6.1.1.3 - dodatkową literę "L".

6.1.3.9 Jeżeli po renowacji znaki wymagane w 6.1.3.1 a) do d) nie są już widoczne ani na wieku, ani na boku bębna metalowego, to wówczas dokonujący renowacji powinien również nanieść trwałe znaki wymagane w 6.1.3.8 h), i) oraz j). Oznakowanie to nie powinno podawać większej wytrzymałości niż ta, która została zbadana i oznakowana dla pierwotnego typu konstrukcyjnego.

6.1.3.10 Opakowania wykonane z tworzywa sztucznego z recyklingu zgodnie z definicją w 1.2.1, powinny być oznakowane literami "REC". Znak ten powinien być umieszczony obok znaku opisanego w 6.1.3.1.

6.1.3.11 Przykłady oznakowania dla opakowań NOWYCH:

wzór	4G/Y145/S/02 NL/VL 823	wg 6.1.3.1 a) (i), b), c), d) i e) wg 6.1.3.1 f) i g)	dla nowej skrzyni tekturowej
wzór	1A1/Y1.4/150/98 NL/VL 824	wg 6.1.3.1 a) (i), b), c), d) i e) wg 6.1.3.1 f) i g)	dla nowego bębna stalowego dla przewozu materiałów ciekłych
wzór	1A2/Y150/S/01 NL/VL 825	wg 6.1.3.1 a) (i), b), c), d) i e) wg 6.1.3.1 f) i g)	dla nowego bębna stalowego dla przewozu materiałów stałych lub opakowań wewnętrznych
wzór	4HW/Y136/S/98 NL/VL 826	wg 6.1.3.1 a) (i), b), c), d) i e) wg 6.1.3.1 f) i g)	dla nowej skrzyni z tworzywa sztucznego o równoważnej specyfikacji
wzór	1A2/Y/100/01 USA/MM5	wg 6.1.3.1 a) (i), b), c), d) i e) wg 6.1.3.1 f) i g)	dla bębna stalowego regenerowanego do przewozu materiałów ciekłych

RID/ADR/0A1/Y/100/05 NL/VL 123	wg 6.1.3.1 a) (ii), b), c), d) i e) wg 6.1.3.1 f) i g)	dla nowego metalowego lekkiego opakowania z wiekiem niezdejmowanym
RID/ADR/0A2/Y20/S/04 NL/VL 124	wg 6.1.3.1 a) (ii), b), c), d) i e) wg 6.1.3.1 f) i g)	dla nowego opakowania metalowego lekkiego z wiekiem zdejmowanym, do materiałów stałych lub ciekłych o lepkości w 23 °C powyżej 200 mm2/s

6.1.3.12 Przykłady oznakowania dla opakowań REGENEROWANYCH

wzór	1A1/Y1.4/150/97 NL/RB/05 RL	wg 6.1.3.1 a) (i), b), c), d) i e) wg 6.1.3.8 h), i) i j)
wzór	1A2/Y150/S/99 USA/RB/04 R	wg 6.1.3.1 a) (i), b), c), d) i e) wg 6.1.3.8 h), i) i j)

6.1.3.13 Przykłady oznakowania dla opakowań AWARYJNYCH

wzór

1A2T/Y300/S/01 USA/abc

wg 6.1.3.1 a) (i), b), c), d) i e) wg 6.1.3.1 f) i g)

Uwaga. Oznakowania, których przykłady podano w 6.1.3.11, 6.1.3.12 i 6.1.3.13, mogą być umieszczone w jednej lub w kilku liniach, pod warunkiem przestrzegania prawidłowej kolejności.

6.1.3.14 Świadectwo

Przez naniesienie oznakowania zgodnie z 6.1.3.1 zaświadcza się, że opakowania produkowane seryjnie odpowiadają zatwierdzonemu typowi konstrukcyjnemu i spełnione są warunki podane w dopuszczeniu.

6.1.4 Przepisy dotyczące opakowań

6.1.4.0 Przepisy ogólne

Przenikanie materiałów zawartych w opakowaniu nie powinno stwarzać zagrożenia w normalnych warunkach przewozu.

6.1.4.1 Bębny stalowe

1A1 z wiekiem niezdejmowanym

1A2 z wiekiem zdejmowanym

6.1.4.1.1 Pobocznica i dna powinny być wykonane z odpowiedniej blachy stalowej, a jej grubość powinna być dostosowana do pojemności i przeznaczenia bębna.

Uwaga. W przypadku bębnów ze stali węglowej "odpowiednie" stale wykazane są w normach ISO 3573:1999 "Taśma i blacha walcowana na gorąco z miękkiej stali niestopowej" i ISO 3574:1999 "Taśma i blacha walcowana na zimno z miękkiej stali niestopowej".

Dla bębnów ze stali węglowej o pojemności poniżej 100 litrów, "odpowiednie" stale wykazane są, oprócz w wyżej wymienionych normach, także dodatkowo w normach ISO 11949:1995 "Biała blacha walcowana na zimno cynowana elektrolitycznie", ISO 11950:1995 "Stal walcowana na zimno chromowana elektrolitycznie" i ISO 11951:1995 "Blacha cienka w rolach walcowana na zimno dla wyrobu blachy białej lub stali chromowanej elektrolitycznie".

6.1.4.1.2 Szwy pobocznicy bębnów przeznaczonych do materiałów ciekłych o pojemności ponad 40 litrów powinny być spawane. Szwy pobocznicy bębnów przeznaczonych do materiałów stałych lub ciekłych o pojemności nie większej niż 40 litrów powinny być maszynowo zawalcowane lub spawane.

6.1.4.1.3 Złącza pomiędzy dnami a pobocznicą powinny być maszynowo zawalcowane lub spawane. Mogą być zastosowane oddzielne pierścienie wzmacniające.

6.1.4.1.4 Pobocznica bębnów o pojemności powyżej 60 litrów powinna być zazwyczaj zaopatrzona w co najmniej dwa żłobienia toczne lub co najmniej dwie nasadzane obręcze toczne. Jeżeli przewidziane są nasadzane obręcze toczne, to powinny być one szczelnie nałożone na pobocznicę i tak przymocowane, aby nie mogły się przemieszczać. Obręcze toczne nie mogą być przymocowane przez spawanie punktowe.

6.1.4.1.5 Średnice otworów do napełniania, opróżniania i odpowietrzania na pobocznicy lub w dnach bębnów z wiekiem niezdejmowanym (1A1) nie mogą przekraczać 7 cm. Bębny o większych otworach są uważane za bębny z wiekiem zdejmowanym (1A2). Zamknięcia otworów na pobocznicy lub w dnach bębnów powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby były mocno zamknięte i pozostawały szczelne podczas normalnych warunków przewozu. Kołnierze powinny być połączone przez maszynowe walcowanie lub przyspawane. Zamknięcia powinny być używane z uszczelkami lub innymi środkami uszczelniającymi, o ile zamknięcia same w sobie nie są szczelne.

6.1.4.1.6 Zamknięcia bębnów ze wiekiem zdejmowanym (1A2) powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby były mocno zamknięte i bębny pozostawały szczelne podczas normalnych warunków przewozu. Zdejmowane wieka powinny być używane z uszczelkami lub innymi środkami uszczelniającymi.

6.1.4.1.7 Jeżeli zastosowane materiały konstrukcyjne dla pobocznicy, den, zamknięć i części wyposażenia nie są zgodne z przewożonym materiałem, to powinna być założona wewnętrzna, odpowiednia powłoka ochronna lub wykonana odpowiednia obróbka powierzchniowa. Powłoki lub obróbki powierzchniowe powinny zachowywać swoje właściwości ochronne podczas normalnych warunków przewozu.

6.1.4.1.8 Maksymalna pojemność bębnów: 450 litrów.

6.1.4.1.9 Maksymalna masa netto: 400 kg.

6.1.4.2 Bębny aluminiowe

1В1 z wiekiem niezdejmowanym

1B2 z wiekiem zdejmowanym

6.1.4.2.1 Pobocznica i dna powinny być wykonane z aluminium o czystości co najmniej 99% lub ze stopu aluminium. Materiał powinien być odpowiedniego rodzaju, a jego grubość powinna być dostosowana do pojemności i przeznaczenia bębna.

6.1.4.2.2 Wszystkie szwy powinny być spawane. Szwy krawędzi, jeżeli występują, powinny zostać wzmocnione przez nasadzenie pierścieni wzmacniających.

6.1.4.2.3 Pobocznica bębnów o pojemności powyżej 60 litrów powinna być zazwyczaj zaopatrzona w co najmniej dwa żłobienia toczne lub co najmniej dwie nasadzane obręcze toczne. Jeżeli przewidziane są nasadzane obręcze toczne, to powinny być one szczelnie nałożone na pobocznicę i tak przymocowane, aby nie mogły się przemieszczać. Obręcze toczne nie mogą być przymocowane przez spawanie punktowe.

6.1.4.2.4 Średnice otworów do napełniania, opróżniania i odpowietrzania na pobocznicy lub w dnach bębnów z wiekiem niezdejmowanym (1B1) nie mogą przekraczać 7 cm. Bębny o większych otworach są uważane za bębny z wiekiem zdejmowanym (1B2). Zamknięcia otworów na pobocznicy lub w dnach bębnów powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby były mocno zamknięte i pozostawały szczelne podczas normalnych warunków przewozu. Kołnierze powinny być przyspawane, a spoina powinna utworzyć szczelne połączenie. Zamknięcia powinny być używane z uszczelkami lub innymi środkami uszczelniającymi, o ile te zamknięcia same w sobie nie są szczelne.

6.1.4.2.5 Zamknięcia bębnów ze wiekiem zdejmowanym (1B2) powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby były mocno zamknięte i bębny pozostawały szczelne podczas normalnych warunków przewozu. Zdejmowane wieka powinny być używane z uszczelkami lub innymi środkami uszczelniającymi.

6.1.4.2.6 Maksymalna pojemność bębnów: 450 litrów.

6.1.4.2.7 Maksymalna masa netto: 400 kg.

6.1.4.3 Bębny metalowe inne niż stalowe lub aluminiowe

1N1 z wiekiem niezdejmowanym

1N2 z wiekiem zdejmowanym

6.1.4.3.1 Pobocznica i dna powinny być wykonane z metalu lub stopu metalu innego niż stal lub aluminium. Materiał powinien być odpowiedniego rodzaju, a jego grubość powinna być dostosowana do pojemności i przeznaczenia bębna.

6.1.4.3.2 Szwy krawędzi, jeżeli występują, powinny zostać wzmocnione przez nasadzenie pierścieni wzmacniających. Wszystkie szwy, jeżeli występują, powinny być wykonane (przez spawanie, lutowanie, itp.) według najnowszego stanu techniki stosowanego dla danego metalu lub stopu metalu.

6.1.4.3.3 Pobocznica bębnów o pojemności powyżej 60 litrów powinna być zazwyczaj zaopatrzona w co najmniej dwa żłobienia toczne lub co najmniej dwie nasadzane obręcze toczne. Jeżeli przewidziane są nasadzane obręcze toczne, to powinny być one szczelnie nałożone na pobocznicę i tak przymocowane, aby nie mogły się przemieszczać. Obręcze toczne nie mogą być przymocowane przez spawanie punktowe.

6.1.4.3.4 Średnice otworów do napełniania, opróżniania i odpowietrzania na pobocznicy lub w dnach bębnów z wiekiem niezdejmowanym (1N1) nie mogą przekraczać 7 cm. Bębny o większych otworach są uważane za bębny z wiekiem zdejmowanym (1N2). Zamknięcia otworów na pobocznicy lub w dnach bębnów powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby były mocno zamknięte i pozostawały szczelne podczas normalnych warunków przewozu. Kołnierze powinny być zamocowane (przez spawanie, lutowanie, itp.) według najnowszego stanu techniki stosowanego dla danego metalu lub stopu metalu tak, aby była zabezpieczona szczelność. Zamknięcia powinny być używane z uszczelkami lub innymi środkami uszczelniającymi, o ile te zamknięcia same w sobie nie są szczelne.

6.1.4.3.5 Zamknięcia bębnów ze wiekiem zdejmowanym (1N2) powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby były mocno zamknięte i bębny pozostawały szczelne podczas normalnych warunków przewozu. Zdejmowane wieka powinny być używane z uszczelkami lub innymi środkami uszczelniającymi.

6.1.4.3.6 Maksymalna pojemność bębnów: 450 litrów.

6.1.4.3.7 Maksymalna masa netto: 400 kg.

6.1.4.4 Kanistry stalowe lub aluminiowe

3A1 stalowe z wiekiem niezdejmowanym

3A2 stalowe z wiekiem zdejmowanym

3B1 aluminiowe z wiekiem niezdejmowanym

3B2 aluminiowe z wiekiem zdejmowanym

6.1.4.4.1 Blacha na pobocznicę i dna powinna być ze stali lub aluminium o czystości co najmniej 99 % lub ze stopu aluminium. Materiał powinien być odpowiedniego rodzaju, a jego grubość powinna być dostosowana do pojemności i przeznaczenia kanistra.

6.1.4.4.2 Krawędzie wszystkich kanistrów stalowych powinny być maszynowo zawalcowane lub spawane. Szwy pobocznicy kanistrów stalowych o pojemności powyżej 40 litrów, przeznaczonych do przewozu cieczy, powinny być spawane. Szwy pobocznicy kanistrów stalowych o pojemności do 40 litrów, przeznaczonych do przewozu cieczy, powinny być maszynowo zawalcowane lub spawane. W kanistrach aluminiowych wszystkie szwy powinny być spawane. Szwy krawędzi, jeżeli występują, powinny zostać wzmocnione przez oddzielny pierścień wzmacniający.

6.1.4.4.3 Średnica otworów kanistrów z wiekiem niezdejmowanym (3A1 i 3B1) nie powinna być większa niż 7 cm. Kanistry o większych otworach uważane są za kanistry z wiekiem zdejmowanym (3A2 i 3B2). Zamknięcia powinny być tak wykonane, aby były mocno zamknięte i kanistry pozostawały szczelne podczas normalnych warunków przewozu. Zamknięcia powinny być używane z uszczelkami lub innymi środkami uszczelniającymi, o ile te zamknięcia same w sobie nie są szczelne.

6.1.4.4.4 Jeżeli zastosowane materiały konstrukcyjne dla pobocznicy, den, zamknięć i części wyposażenia nie są zgodne z przewożonym materiałem, to powinna być założona wewnętrzna, odpowiednia powłoka ochronna lub wykonana odpowiednia obróbka powierzchniowa. Powłoki lub obróbki powierzchniowe powinny zachować swoje właściwości ochronne podczas normalnych warunków przewozu.

6.1.4.4.5 Maksymalna pojemność kanistra: 60 litrów

6.1.4.4.6 Maksymalna masa netto: 120 kg.

6.1.4.5 Bębny ze sklejki

1D

6.1.4.5.1 Zastosowane drewno powinno być dobrze wysezonowane, handlowo suche i bez wad mogących ograniczyć przydatność bębna do przewidywanego zastosowania. Jeżeli do produkcji den został użyty inny materiał niż sklejka, to powinien mieć właściwości podobne do sklejki.

6.1.4.5.2 Zastosowana sklejka powinna posiadać co najmniej dwie warstwy na pobocznicy i co najmniej trzy warstwy dla den; pojedyncze warstwy powinny być ułożone na krzyż w stosunku do przebiegu włókien i sklejone ze sobą klejem wodoodpornym.

6.1.4.5.3 Rozmieszczenie pobocznicy i den oraz ich połączenia powinny być dostosowane do pojemności i przeznaczenia bębna.

6.1.4.5.4 Aby uniemożliwić przenikanie zawartości, wieka powinny być wyłożone papierem siarczanowym lub innym równoważnym materiałem, który powinien być dokładnie przymocowany do wieka i wokół niego wystawać.

6.1.4.5.5 Maksymalna pojemność bębnów: 250 litrów.

6.1.4.5.6 Maksymalna masa netto: 400 kg.

6.1.4.6 (skreślony)

6.1.4.7 Bębny tekturowe

1G

6.1.4.7.1 Korpus bębna powinien składać się z kilku warstw papieru siarczanowego lub tektury litej (niefalistej), trwale sklejonych lub sprasowanych oraz może zawierać kilka warstw ochronnych z bitumu, woskowanego papieru siarczanowego, folii metalowej, tworzywa sztucznego itp.

6.1.4.7.2 Dna powinny być wykonane z drewna, tektury, metalu, sklejki, tworzywa sztucznego lub innego odpowiedniego materiału oraz mogą zawierać jedną lub kilka warstw ochronnych z bitumu, woskowanego papieru siarczanowego, folii metalowej, tworzywa sztucznego itp.

6.1.4.7.3 Konstrukcja pobocznicy i den oraz ich połączenia powinny być dostosowane do pojemności i przeznaczenia bębna.

6.1.4.7.4 Zmontowane opakowania powinny być wystarczająco wodoodporne tak, aby nie wystąpiło oddzielenie poszczególnych warstw w normalnych warunkach przewozu.

6.1.4.7.5 Maksymalna pojemność bębnów: 450 litrów

6.1.4.7.6 Maksymalna masa netto: 400 kg.

6.1.4.8 Bębny i kanistry z tworzywa sztucznego

1H1 bębny z wiekiem niezdejmowanym

1H2 bębny z wiekiem zdejmowanym

3H1 kanistry z wiekiem niezdejmowanym

3H2 kanistry z wiekiem zdejmowanym

6.1.4.8.1 Opakowanie powinno być wykonane z odpowiedniego tworzywa sztucznego, a jego wytrzymałość dostosowana do pojemności i przeznaczenia. Z wyjątkiem regenerowanego tworzywa sztucznego zgodnego z definicją w 1.2.1, nie mogą być stosowane inne materiały używane, poza pozostałościami produkcyjnymi lub granulatem tworzyw sztucznych z tego samego procesu wytwarzania. Opakowanie powinno być wystarczająco wytrzymałe na starzenie i utratę jakości spowodowaną albo przewożonym towarem albo promieniowaniem ultrafioletowym. Przenikanie przewożonego towaru lub tworzywa sztuczne z recyklingu użyte do produkcji nowego opakowania, nie powinny stwarzać zagrożenia w normalnych warunkach przewozu.

6.1.4.8.2 Wymagane zabezpieczenie przed promieniowaniem ultrafioletowym następuje przez domieszkę sadzy lub innego odpowiedniego pigmentu lub inhibitora. Dodatki te powinny być zgodne z przewożonym towarem i zachować swoje działanie podczas całego okresu używania opakowania. Przy zastosowaniu sadzy, pigmentów lub inhibitorów, które różnią się od zastosowanych w produkcji zbadanego typu konstrukcyjnego, można zaniechać powtórzenia badania, jeżeli zawartość masowa nie przekracza 2% dla sadzy lub 3% dla pigmentów; nie ogranicza się zawartości inhibitorów dla ochrony przed promieniowaniem ultrafioletowym.

6.1.4.8.3 Dodatki służące do innych celów niż ochrona przed promieniowaniem ultrafioletowym mogą wchodzić w skład tworzywa sztucznego pod warunkiem, że nie wpłyną ujemnie na właściwości chemiczne i fizyczne materiału opakowania. W tym przypadku można zrezygnować z ponownego przeprowadzania badań.

6.1.4.8.4 Grubość ścianek w każdym miejscu opakowania powinna być dostosowana do jego pojemności i przeznaczenia, przy czym należy uwzględnić obciążenia, na jakie mogą być narażone poszczególne miejsca.

6.1.4.8.5 Średnica otworów do napełniania, opróżniania i odpowietrzania w pobocznicy i dnach bębnów z wiekiem niezdejmowanym (1H1) i kanistrów z wiekiem niezdejmowanym (3H1) nie powinna być większa niż 7 cm. Bębny i kanistry o większych otworach uważane są za bębny i kanistry z wiekiem zdejmowanym (1H2 i 3H2). Zamknięcia otworów w pobocznicy i dnach bębnów i kanistrów powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby były mocno zamknięte i pozostawały szczelne podczas normalnych warunków przewozu. Zamknięcia powinny być używane z uszczelkami lub innymi środkami uszczelniającymi, o ile te zamknięcia same w sobie nie są szczelne.

6.1.4.8.6 Urządzenia zamykające bębny i kanistry z wiekiem zdejmowanym (1H2 i 3H2) powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby były mocno zamknięte i pozostawały szczelne podczas normalnych warunków przewozu. Przy wszystkich zdejmowanych wiekach powinny być zastosowane uszczelki, chyba że bęben lub kanister jest z założenia szczelny, jeżeli zdejmowane wieko zostało prawidłowo przymocowane.

6.1.4.8.7 Maksymalna dopuszczalna przenikalność przy materiałach ciekłych zapalnych wynosi

0,008 - przy 23 °C (patrz 6.1.5.7).

6.1.4.8.8 Jeżeli do produkcji nowych opakowań zastosowane zostają tworzywa sztuczne z recyklingu, to ich szczególne właściwości powinny być gwarantowane i regularnie dokumentowane, jako część programu zapewnienia jakości uznanego przez władzę właściwą. Program ten powinien obejmować zapisy o odpowiednim sortowaniu wstępnym, jak również ustalenie, czy każda partia tworzywa sztucznego z recyklingu wykazuje odpowiednią wartość szybkości płynięcia, gęstości i wytrzymałości na rozciąganie, odpowiadające typowi konstrukcyjnemu wyprodukowanego z takiego materiału z recyklingu. Dane jakościowe obejmują niezbędne dane o materiale opakowania, który uzyskany został z tworzywa sztucznego z recyklingu, jak również znajomość wcześniejszego materiału zawartego w opakowaniu, o ile ta zawartość mogłaby zmniejszyć przydatność nowych opakowań wyprodukowanych z tego materiału. Ponadto program zapewnienia jakości stosowany przez producenta opisany w 6.1.1.4, powinien obejmować przeprowadzenie badań mechanicznych na opakowaniach z każdej partii tworzywa sztucznego z recyklingu, zgodnie z 6.1.5. W badaniu tym wytrzymałość na piętrzenie może być sprawdzona przez odpowiednie badanie dynamicznego nacisku zamiast badania wytrzymałości na nacisk przy piętrzeniu, wskazanego w 6.1.5.6.

Uwaga. Norma EN-ISO-16103:2005 "Opakowania - Opakowania do transportu towarów niebezpiecznych - Tworzywa sztuczne do recyklingu" zawiera dodatkowe wytyczne do postępowania, które powinny być przestrzegane przy zatwierdzaniu używania tworzyw sztucznych podlegających recyklingowi.

6.1.4.8.9 Maksymalna pojemność bębnów i kanistrów:

1H1 i 1H2: 450 litrów;

3H1 i 3H2: 60 litrów.

6.1.4.8.10 Maksymalna masa netto:

1H1 i 1H2: 400 kg;

3H1 i 3H2: 120 kg.

6.1.4.9 Skrzynie drewniane

4C1 zwykłe

4C2 ze ściankami pyłoszczelnymi

6.1.4.9.1 Zastosowane drewno powinno być dobrze wysezonowane, handlowo suche i bez wad mogących znacznie zmniejszyć wytrzymałość każdej poszczególnej części skrzyni. Wytrzymałość zastosowanego materiału i rodzaj konstrukcji powinny być dostosowane do pojemności i przeznaczenia skrzyni. Górne i dolne części mogą być wykonane z wodoodpornych materiałów drewnopochodnych, jak: płyty wiórowe lub pilśniowe lub inne odpowiednie materiały.

6.1.4.9.2 Elementy mocujące powinny być odporne na wibracje, które zgodnie z doświadczeniem występują w normalnych warunkach przewozu. W miarę możliwości należy unikać wbijania gwoździ w kierunku włókien na końcu deski. Połączenia, w których następuje niebezpieczeństwo silnych obciążeń, powinny zostać wykonane z użyciem zagiętych lub żłobkowanych gwoździ lub innych równoważnych zamocowań.

6.1.4.9.3 Skrzynie 4C2: każda część skrzyni powinna składać się z jednej sztuki lub być jej równoważną. Części skrzyni uważa się za równoważne jednej sztuce, jeżeli zastosowane zostały następujące połączenia klejowe: Lindermanna (na jaskółczy ogon), na wpust i pióro, na zakładkę lub na styk z co najmniej dwoma falistymi metalowymi elementami mocującymi na każdym złączu.

6.1.4.9.4 Maksymalna masa netto: 400 kg.

6.1.4.10 Skrzynie ze sklejki

4D

6.1.4.10.1 Zastosowana sklejka powinna być co najmniej trzywarstwowa. Powinna być wykonana z dobrze wysezonowanego forniru łuszczonego, skrawanego lub tartego, handlowo sucha i bez wad mogących pogorszyć wytrzymałość skrzyni. Wytrzymałość zastosowanego materiału i rodzaj konstrukcji powinny być dostosowane do pojemności i przeznaczenia skrzyni. Poszczególne warstwy w sklejce powinny być ze sobą połączone klejem wodoodpornym. Do produkcji skrzyń, razem ze sklejką, mogą być zastosowane inne odpowiednie materiały. Na listwach narożnych lub powierzchniach czołowych skrzynie powinny być mocno zbite gwoździami lub mocno połączone albo złączone w inny równoważny sposób.

6.1.4.10.2 Maksymalna masa netto: 400 kg.

6.1.4.11 Skrzynie z materiałów drewnopochodnych

4F

6.1.4.11.1 Ścianki skrzyń powinny być wykonane z materiałów drewnopochodnych odpornych na wodę, jak: płyty pilśniowe lub wiórowe albo inne odpowiednie materiały. Wytrzymałość zastosowanego materiału i rodzaj konstrukcji powinny być dostosowane do pojemności i przeznaczenia skrzyni.

6.1.4.11.2 Pozostałe części skrzyń mogą być wykonane z innych odpowiednich materiałów.

6.1.4.11.3 Skrzynie powinny być mocno złączone za pomocą odpowiednich środków.

6.1.4.11.4 Maksymalna masa netto: 400 kg.

6.1.4.12 Skrzynie tekturowe

4G

6.1.4.12.1 Skrzynie powinny być wykonane z tektury pełnej lub dwustronnej falistej (jedno- lub wielowarstwowej) o dobrej i trwałej jakości, dostosowanej do pojemności i przeznaczenia skrzyni. Wodoodporność powierzchni zewnętrznej powinna być taka, aby przyrost masy zmierzony podczas trwającego 30 minut badania absorpcji wody metodą Cobba, nie był większy niż 155 g/m² (patrz norma ISO 535:1991). Tektura powinna być odpowiednio wytrzymała na zginanie. Tektura powinna być tak wykrojona, uformowana i nacięta, aby przy składaniu nie pękała, powierzchnia zewnętrzna nie rozrywała się lub nadmiernie nie wybrzuszała się. Fale tektury falistej powinny być trwale sklejone z warstwą zewnętrzną.

6.1.4.12.2 Ścianki czołowe skrzyń mogą posiadać drewnianą ramę lub mogą być całkowicie wykonane z drewna lub z innego odpowiedniego materiału. Dla wzmocnienia można zastosować drewniane listwy lub inne odpowiednie materiały.

6.1.4.12.3 Złącza w skrzyniach powinny być sklejone taśmą klejącą, sklejone na zakładkę lub sklejone na zakładkę i zszyte metalowymi zszywkami. Przy połączeniu na zakładkę, zakładka powinna być odpowiednio duża.

6.1.4.12.4 Jeżeli zamknięcie jest wykonane przez sklejenie lub za pomocą taśmy klejącej, to klej powinien być wodoodporny.

6.1.4.12.5 Wymiary skrzyń powinny być dostosowane do ich zawartości.

6.1.4.12.6 Maksymalna masa netto: 400 kg.

6.1.4.13 Skrzynie z tworzywa sztucznego

4H1 skrzynie z piankowego tworzywa sztucznego

4H2 skrzynie ze sztywnego tworzywa sztucznego

6.1.4.13.1 Skrzynie powinny być wykonane z odpowiedniego tworzywa sztucznego, a ich wytrzymałość dostosowana do pojemności i przeznaczenia skrzyni. Skrzynie powinny być wystarczająco odporne na starzenie i degradację spowodowaną działaniem przewożonego towaru lub promieniowaniem ultrafioletowym.

6.1.4.13.2 Skrzynie z piankowego tworzywa sztucznego powinny składać się z dwóch uformowanych części z piankowego tworzywa sztucznego, z części dolnej z gniazdami dla umieszczenia opakowań wewnętrznych i z części górnej, która zazębiając się przykrywa część dolną. Część górna i dolna powinny być tak wykonane, aby opakowania wewnętrzne były mocno wpasowane. Pokrywy zamknięć opakowań wewnętrznych nie powinny stykać się z powierzchnią wewnętrzną górnej części skrzyni.

6.1.4.13.3 Przy nadawaniu do przewozu skrzynie z piankowego tworzywa sztucznego powinny być zamknięte taśmą samoprzylepną, wytrzymałą na rozerwanie, zapobiegającą otwarciu się skrzyni. Taśma samoprzylepna powinna być odporna na wpływy atmosferyczne, a środek klejący powinien być zgodny z piankowym tworzywem sztucznym. Mogą być również zastosowane inne sposoby zamykania, jeżeli zapewniają co najmniej taką samą skuteczność.

6.1.4.13.4 W skrzyniach ze sztywnego tworzywa sztucznego, jeżeli wymagane jest zabezpieczenie przed promieniowaniem ultrafioletowym, to następuje ono przez dodatek sadzy lub innych odpowiednich pigmentów lub inhibitorów. Domieszki te powinny być zgodne z zawartością i zachować swoje działanie podczas całego okresu używania skrzyni. Przy zastosowaniu sadzy, pigmentów lub inhibitorów, które różnią się od zastosowanych w produkcji zbadanego typu konstrukcyjnego, można zaniechać powtórzenia badania, jeżeli zawartość masowa nie przekracza 2% dla sadzy lub 3% dla pigmentów; nie ogranicza się zawartości inhibitorów dla ochrony przed promieniowaniem ultrafioletowym.

6.1.4.13.5 Dodatki służące do innych celów niż ochrona przed promieniowaniem ultrafioletowym, mogą wchodzić w skład tworzywa sztucznego pod warunkiem, że nie wpłyną ujemnie na właściwości chemiczne i fizyczne materiału opakowania. W tym przypadku można zrezygnować z ponownego przeprowadzania badań.

6.1.4.13.6 Skrzynie ze sztywnego tworzywa sztucznego powinny być zaopatrzone w urządzenia zamykające z odpowiedniego materiału o wystarczającej wytrzymałości i wykluczające przypadkowe otwarcie się skrzyni.

6.1.4.13.7 Jeżeli do produkcji nowych opakowań zastosowane zostają tworzywa sztuczne z recyklingu, to ich szczególne właściwości powinny być gwarantowane i regularnie dokumentowane, jako część programu zapewnienia jakości uznanego przez władzę właściwą. Program ten powinien obejmować zapisy o odpowiednim sortowaniu wstępnym, jak również ustalenie, czy każda partia tworzywa sztucznego z recyklingu wykazuje odpowiednią wartość szybkości płynięcia, gęstości i wytrzymałości na rozrywanie, odpowiadające typowi konstrukcyjnemu wyprodukowanego z takiego materiału z recyklingu. Dane jakościowe obejmują niezbędne dane o materiale opakowania, który uzyskany został z tworzywa sztucznego z recyklingu, jak również znajomość wcześniejszego materiału zawartego w opakowaniu, o ile ta zawartość mogłaby zmniejszyć przydatność nowych opakowań wyprodukowanych z tego materiału. Ponadto program zapewnienia jakości, stosowany przez producenta, opisany w 6.1.1.4, powinien obejmować przeprowadzenie badań mechanicznych na opakowaniach z każdej partii tworzywa sztucznego z recyklingu, zgodnie z 6.1.5. W badaniu tym, wytrzymałość na piętrzenie może być sprawdzona przez odpowiednie badanie dynamicznego nacisku, zamiast badania wytrzymałość na nacisk przy piętrzeniu, wskazanego w 6.1.5.6.

6.1.4.13.8 Maksymalna masa netto:

4H1 60 kg

4H2 400 kg

6.1.4.14 Skrzynie stalowe lub aluminiowe lub z innego metalu

4A skrzynie stalowe

4B skrzynie aluminiowe

4N skrzynie metalowe inne niż stal lub aluminium

6.1.4.14.1 Wytrzymałość metalu i konstrukcja skrzyń powinny być dostosowane do ich pojemności i przeznaczenia.

6.1.4.14.2 Skrzynie, o ile jest to wymagane, powinny być wyłożone tekturą lub filcem albo wyposażone w inną wykładzinę wewnętrzną z odpowiedniego materiału. Jeżeli zastosowana jest wykładzina metalowa połączona na podwójną zakładkę, to należy uniemożliwić przenikanie materiałów, szczególnie wybuchowych, w szczeliny złączy.

6.1.4.14.3 Dopuszcza się stosowanie każdego odpowiedniego typu zamknięć; powinny one pozostawać zamknięte w normalnych warunkach przewozu.

6.1.4.14.4 Maksymalna masa netto: 400 kg.

6.1.4.15 Worki z tkanin włókienniczych

5L1 bez wykładziny wewnętrznej lub bez powłoki

5L2 pyłoszczelne

5L3 wodoodporne

6.1.4.15.1 Zastosowane tkaniny powinny być dobrej jakości. Wytrzymałość tkaniny i wykonanie worka powinny być dostosowane do jego pojemności i przeznaczenia.

6.1.4.15.2 Worki pyłoszczelne (5L2): pyłoszczelność worka powinna być osiągnięta przez nр.:

a) papier przyklejony do wewnętrznej powierzchni worka przy użyciu wodoodpornego środka klejącego, jak bitum;

b) folię z tworzywa sztucznego przyklejoną do wewnętrznej powierzchni worka;

c) jedną lub kilka wykładzin wewnętrznych z papieru lub tworzywa sztucznego.

6.1.4.15.3 Worki wodoodporne (5L3): szczelność worka na przenikanie wilgoci powinna być osiągnięta przez nр.:

a) oddzielne wykładziny wewnętrzne z wodoodpornego papieru (np. woskowanego papieru siarczanowego, papieru bitumicznego lub papieru siarczanowego powlekanego tworzywem sztucznym);

b) folię z tworzywa sztucznego przyklejoną do wewnętrznej powierzchni worka;

c) jedną lub kilka wewnętrznych wykładzin z tworzywa sztucznego.

6.1.4.15.4 Maksymalna masa netto: 50 kg.

6.1.4.16 Worki z tkaniny z tworzywa sztucznego

5H1 bez wykładziny wewnętrznej lub bez powłoki

5H2 pyłoszczelne

5H3 wodoodporne

6.1.4.16.1 Worki powinny być wykonane z rozciągliwych taśm lub rozciągliwych pojedynczych włókien z odpowiedniego tworzywa sztucznego. Wytrzymałość zastosowanego materiału i wykonanie worka powinno być dostosowane do pojemności i przeznaczenia.

6.1.4.16.2 Przy stosowaniu płaskich brytów tkaniny, worki powinny być tak wykonane, aby zamknięcie dna i jednego boku było zabezpieczone przez szycie lub innym sposobem. Jeżeli tkanina jest w kształcie rękawa, to dno worka powinno być zamknięte przez zaszycie, przeplatanie lub innym sposobem, zapewniającym taką samą wytrzymałość zamknięcia.

6.1.4.16.3 Worki pyłoszczelne (5H2): pyłoszczelność worka powinna być osiągnięta przez nр.:

a) papier lub folię z tworzywa sztucznego przyklejoną do wewnętrznej powierzchni worka;

b) jedną lub kilka wykładzin wewnętrznych z papieru lub tworzywa sztucznego.

6.1.4.16.4 Worki wodoodporne (5H3): szczelność worka na przenikanie wilgoci powinna być osiągnięta przez nр.:

a) oddzielne wykładziny wewnętrzne z wodoodpornego papieru (np. woskowanego papieru siarczanowego, papieru bitumicznego lub papieru siarczanowego powlekanego tworzywem sztucznym);

b) folię z tworzywa sztucznego przyklejoną do wewnętrznej powierzchni worka;

c) jedną lub kilka wewnętrznych wykładzin z tworzywa sztucznego.

6.1.4.16.5 Maksymalna masa netto: 50 kg.

6.1.4.17 Worki z folii z tworzywa sztucznego

5H4

6.1.4.17.1 Worki powinny być wykonane z odpowiedniego tworzywa sztucznego. Wytrzymałość zastosowanego materiału i wykonanie worka powinno być dostosowane do jego pojemności i przeznaczenia. Szwy i zamknięcia powinny być odporne na obciążenia i wstrząsy, występujące podczas normalnych warunków przewozu.

6.1.4.17.2 Maksymalna masa netto: 50 kg.

6.1.4.18 Worki papierowe

5M1 wielowarstwowe

5M2 wielowarstwowe wodoodporne

6.1.4.18.1 Worki powinny być wykonane z co najmniej trzech warstw odpowiedniego papieru siarczanowego lub równie mocnego papieru, przy czym warstwą środkową może być tkanina siatkowa połączona klejem z warstwami zewnętrznymi. Wytrzymałość papieru i wykonanie worków powinno być dostosowane do ich pojemności i przeznaczenia. Szwy i zamknięcia powinny być pyłoszczelne.

6.1.4.18.2 Worki papierowe 5M2: dla uniemożliwienia przedostania się wilgoci worek składający się z czterech lub więcej warstw powinien być wykonany jako wodoodporny przez zastosowanie jednej warstwy wodoodpornej zamiast jednej z dwóch warstw zewnętrznych albo przez zastosowanie jednej warstwy wodoodpornej z odpowiedniego materiału ochronnego umieszczonego pomiędzy dwiema zewnętrznymi warstwami; worek trzywarstwowy powinien być wykonany jako wodoodporny przez zastosowanie jednej warstwy wodoodpornej zamiast warstwy zewnętrznej. Jeżeli istnieje niebezpieczeństwo reakcji ładunku z wilgocią lub został on zapakowany w stanie wilgotnym, to powinna zostać zastosowana wodoodporna warstwa lub powłoka, np. 2-krotnie smołowany papier siarczanowy, powlekany tworzywem sztucznym papier siarczanowy, folia z tworzywa sztucznego, którymi pokryta jest wewnętrzna powierzchnia worka albo jedna lub więcej wewnętrznych powłok, które pozostają w bezpośrednim kontakcie z ładunkiem. Szwy i zamknięcia powinny być wodoodporne.

6.1.4.18.3 Maksymalna masa netto: 50 kg.

6.1.4.19 Opakowania złożone (tworzywo sztuczne)

6HA1 - naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym;

6HA2 - naczynie z tworzywa sztucznego w koszu lub skrzyni stalowej;

6HB1 - naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie aluminiowym;

6HB2 - naczynie z tworzywa sztucznego w koszu lub skrzyni aluminiowej;

6HC - naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni drewnianej;

6HD1 - naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie ze sklejki;

6HD2 - naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni ze sklejki;

6HG1 - naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie tekturowym;

6HG2 - naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni tekturowej;

6HH1 - naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie z tworzywa sztucznego;

6HH2 - naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie ze sztywnego tworzywa sztucznego.

6.1.4.19.1 Naczynie wewnętrzne

6.1.4.19.1.1 Naczynie wewnętrzne z tworzywa sztucznego powinno spełniać warunki określone w 6.1.4.8.1 i 6.1.4.8.4 do 6.1.4.8.7.

6.1.4.19.1.2 Naczynie wewnętrzne z tworzywa sztucznego powinno być ściśle dopasowane do opakowania zewnętrznego, które nie może mieć wystających elementów, mogących powodować ścieranie tworzywa sztucznego.

6.1.4.19.1.3 Maksymalna pojemność naczynia wewnętrznego:

6HA1, 6HB1, 6HD1, 6HG1, 6HH1: 250 litrów;

6HA2, 6HB2, 6HC, 6HD2, 6HG2, 6HH2: 60 litrów.

6.1.4.19.1.4 Maksymalna masa netto:

6HA1, 6HB1, 6HD1, 6HG1, 6HH1: 400 kg;

6HA2, 6HB2, 6HC, 6HD2, 6HG2, 6HH2: 75 kg.

6.1.4.19.2 Opakowanie zewnętrzne

6.1.4.19.2.1 Naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym (6HA1) lub aluminiowym (6HB1): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.1 lub 6.1.4.2.

6.1.4.19.2.2 Naczynie z tworzywa sztucznego w koszu lub w skrzyni stalowej (6HA2) lub w koszu lub skrzyni aluminiowej (6HB2): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.14.

6.1.4.19.2.3 Naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni drewnianej (6HC): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.9.

6.1.4.19.2.4 Naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie ze sklejki (6HD1): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.5.

6.1.4.19.2.5 Naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni ze sklejki (6HD2): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.10.

6.1.4.19.2.6 Naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie tekturowym (6HG1): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.7.1 do 6.1.4.7.4.

6.1.4.19.2.7 Naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni tekturowej (6HG2): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.12.

6.1.4.19.2.8 Naczynie z tworzywa sztucznego w bębnie z tworzywa sztucznego (6HH1): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.8.1 do 6.1.4.8.6.

6.1.4.19.2.9 Naczynie z tworzywa sztucznego w skrzyni ze sztywnego tworzywa sztucznego (włącznie z falistym tworzywem sztucznym) (6HH2): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.13.1 i 6.1.4.13.4 do 6.1.4.13.6.

6.1.4.20 Opakowania złożone (szkło, porcelana, kamionka)

6PA1 - naczynie w bębnie stalowym;

6PA2 - naczynie w koszu lub skrzyni stalowej;

6PB1 - naczynie w bębnie aluminiowym;

6PB2 - naczynie w koszu lub skrzyni aluminiowej:

6PC - naczynie w skrzyni drewnianej:

6PD1 - naczynie w bębnie ze sklejki;

6PD2 - naczynie w koszu wiklinowym;

6PG1 - naczynie w bębnie tekturowym;

6PG2 - naczynie w skrzyni tekturowej;

6PH1 - naczynie w opakowaniu zewnętrznym z tworzywa piankowego;

6PH2 - naczynie w opakowaniu zewnętrznym ze sztywnego tworzywa sztucznego.

6.1.4.20.1 Naczynie wewnętrzne

6.1.4.20.1.1 Naczynia powinny posiadać odpowiedni kształt (cylindryczny lub gruszkowaty) oraz powinny być wykonane z materiału o dobrej jakości i bez wad mogących zmniejszyć ich wytrzymałość. Ściany w każdym miejscu powinny być wystarczająco grube i wolne od naprężeń wewnętrznych.

6.1.4.20.1.2 Jako zamknięcia naczyń należy stosować zamknięcia gwintowane z tworzyw sztucznych, szlifowane korki szklane lub inne zamknięcia o tej samej skuteczności. Każda część zamknięcia mająca styczność z towarem, powinna być odporna na jego działanie. Należy dbać, aby zamknięcia były szczelne; powinny być tak zabezpieczone przy użyciu odpowiednich środków, aby zapobiec jakiemukolwiek obluzowaniu podczas przewozu. Jeżeli wymagane są zamknięcia z odpowietrzeniem, to powinny one odpowiadać wymaganiom 4.1.1.8.

6.1.4.20.1.3 Naczynie powinno być mocno osadzone i zabezpieczone w opakowaniu zewnętrznym przy użyciu materiałów amortyzacyjnych o własnościach przeciwwstrząsowych i/lub chłonnych.

6.1.4.20.1.4 Maksymalna pojemność naczynia: 60 litrów.

6.1.4.20.1.5 Maksymalna masa netto: 75 kg.

6.1.4.20.2 Opakowanie zewnętrzne

6.1.4.20.2.1 Naczynie w bębnie stalowym (6PA1): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.1. Zdejmowana pokrywa, niezbędna dla tego rodzaju opakowania, może mieć postać kołpaka.

6.1.4.20.2.2 Naczynie w koszu lub skrzyni stalowej (6PA2): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.14. Przy naczyniu cylindrycznym, opakowanie zewnętrzne powinno wystawać w kierunku pionowym ponad naczynie i jego zamknięcie. Jeżeli naczynie gruszkowate umieszczone jest w opakowaniu zewnętrznym w formie kosza, o kształcie dopasowanym do naczynia, to takie opakowanie zewnętrzne należy wyposażyć w pokrywę ochronną (kołpak).

6.1.4.20.2.3 Naczynie w bębnie aluminiowym (6PB1): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.2.

6.1.4.20.2.4 Naczynie w koszu lub skrzyni aluminiowej (6PB2): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.14.

6.1.4.20.2.5 Naczynie w skrzyni drewnianej (6PC): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.9.

6.1.4.20.2.6 Naczynie w bębnie ze sklejki (6PD1): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.5.

6.1.4.20.2.7 Naczynie w koszu wiklinowym (6PD2): kosze wiklinowe powinny być wykonane z materiału o dobrej jakości. W celu uniknięcia uszkodzenia naczyń, kosze powinny być wyposażone w pokrywę ochronną (kołpak).

6.1.4.20.2.8 Naczynia w bębnie tekturowym (6PG1): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.7.1 do 6.1.4.7.4.

6.1.4.20.2.9 Naczynie w skrzyni tekturowej (6PG2): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.12.

6.1.4.20.2.10 Naczynie w opakowaniu zewnętrznym z tworzywa piankowego (6PH1) lub ze sztywnego tworzywa sztucznego (6PH2): opakowanie zewnętrzne powinno spełniać odpowiednie wymagania konstrukcyjne określone w 6.1.4.13. Opakowania zewnętrzne ze sztywnego tworzywa sztucznego powinno być wykonane z polietylenu o dużej gęstości lub innego równoważnego tworzywa sztucznego. Zdejmowana pokrywa, niezbędna dla tego rodzaju opakowania, może mieć postać kołpaka.

6.1.4.21 Opakowania kombinowane

Dla opakowań zewnętrznych stosuje się odpowiednie przepisy rozdziału 6.1.4.

Uwaga. Odnośnie używanych opakowań zewnętrznych i wewnętrznych, patrz odpowiednie instrukcje pakowania w dziale 4.1.

6.1.4.22 Opakowania metalowe lekkie

0A1 z wiekiem niezdejmowanym

0A2 z wiekiem zdejmowanym

6.1.4.22.1 Blacha pobocznicy i den powinna być z odpowiedniej stali; jej grubość powinna być dostosowana do pojemności i przeznaczenia opakowań.

6.1.4.22.2 Szwy powinny być spawane, połączone co najmniej na podwójną zakładkę lub wykonane innym sposobem zapewniającym równorzędną wytrzymałość i szczelność.

6.1.4.22.3 Wykładziny wewnętrzne cynkowe, cynowe, lakierowane itp. powinny być trwałe i wszędzie, również w zamknięciach, szczelnie przylegać do stali.

6.1.4.22.4 Średnica otworów do napełniania, opróżniania i odpowietrzania w pobocznicy lub w dnach opakowań z wiekiem niezdejmowanym (0A1) nie może przekraczać 7 cm. Opakowania z większymi otworami uważane są za opakowania z wiekiem zdejmowanym (0A2).

6.1.4.22.5 Zamknięcia opakowań z wiekiem niezdejmowanym (0A1) powinny być gwintowane albo zabezpieczone gwintowaną nasadką lub innym urządzeniem co najmniej tak samo skutecznym. Urządzenia zamykające opakowań z wiekiem zdejmowanym powinny być tak rozmieszczone i odpowiednie, aby były mocno zamknięte i pozostawały szczelne podczas normalnych warunków przewozu.

6.1.4.22.6 Maksymalna pojemność opakowań: 40 litrów

6.1.4.22.7 Maksymalna masa netto: 50 kg.

6.1.5 Przepisy dotyczące badań opakowań

6.1.5.1 Wykonywanie i okresowość badań

6.1.5.1.1 Typ konstrukcyjny każdego opakowania powinien być, zgodnie z 6.1.5, poddany badaniom ustalonym przez właściwą władzę zezwalającą na nanoszenie znaku i powinien być zatwierdzony przez tą władzę właściwą.

6.1.5.1.2 Przed wprowadzeniem do używania każdy typ opakowania powinien przejść z wynikiem pozytywnym badania opisane w tym rozdziale. Typ opakowania określony jest przez konstrukcję, wielkość, zastosowany materiał i jego grubość, sposób produkcji i montaż, lecz może też obejmować różnorodną obróbkę powierzchni. Dotyczy to również opakowań, które tylko nieznacznie różnią się od danego typu konstrukcyjnego swoją mniejszą wysokością konstrukcyjną.

6.1.5.1.3 Badania powinny być przeprowadzone na wzorze z produkcji w odstępach czasu ustalonych przez władzę właściwą. Jeżeli takie badania przeprowadza się na opakowaniu papierowym lub tekturowym, obowiązuje przygotowanie w warunkach otoczenia, jako równoważne przepisom podanym w 6.1.5.2.3.

6.1.5.1.4 Badania powinny być powtórzone po każdej zmianie konstrukcji, materiału lub sposobu produkcji opakowania.

6.1.5.1.5 Władza właściwa może zezwolić na selektywne badania opakowań, które różnią się tylko nieznacznie od zbadanych typów konstrukcyjnych: np. opakowania, których opakowanie wewnętrzne posiada mniejsze wymiary lub mniejszą masę netto, lub też opakowania, jak bębny, worki i skrzynie, przy których nieco zmniejszony jest jeden lub więcej wymiarów zewnętrznych.

6.1.5.1.6 (zarezerwowany)

Uwaga. W odniesieniu do przepisów dla stosowania różnych opakowań wewnętrznych w jednym opakowaniu zewnętrznym i dopuszczalnych kombinacji opakowań wewnętrznych - patrz 4.1.1.5.1.

6.1.5.1.7 Przedmioty lub opakowania wewnętrzne różnych typów dla materiałów stałych lub ciekłych mogą być łączone razem i przewożone, bez badania w opakowaniu zewnętrznym, jeżeli spełniają poniższe warunki:

a) opakowanie zewnętrzne z kruchymi opakowaniami wewnętrznymi (np. ze szkła) zawierającymi materiały ciekłe powinno, zgodnie z 6.1.5.3, przejść pozytywnie badania odporności na uderzenie przy swobodnym spadku, dla wysokości odpowiadającej grupie pakowania I;

b) całkowita masa brutto wszystkich opakowań wewnętrznych nie może przekraczać połowy masy brutto opakowań wewnętrznych, które zostały poddane, określonemu w a), badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku;

c) grubość materiału amortyzującego znajdującego się pomiędzy opakowaniami wewnętrznymi oraz pomiędzy opakowaniami wewnętrznymi i ścianką opakowania zewnętrznego, nie może być zmniejszona do wartości poniżej odpowiedniej grubości w opakowaniu pierwotnie zbadanym; jeżeli w badaniu pierwotnym zastosowano opakowanie pojedyncze, to grubość materiału amortyzującego pomiędzy opakowaniami wewnętrznymi nie może być mniejsza niż grubość materiału amortyzującego pomiędzy ścianą opakowania zewnętrznego a opakowaniem wewnętrznym w badaniu pierwotnym. Przy zastosowaniu opakowań wewnętrznych w mniejszej ilości lub o mniejszych wymiarach (w porównaniu do opakowań wewnętrznych użytych w badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku), należy dodać dostateczną ilość materiału amortyzującego dla wypełnienia wolnych przestrzeni;

d) próżne opakowanie zewnętrzne powinno przejść z wynikiem pozytywnym badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu określone w 6.1.5.6. Całkowita masa brutto równoważnej sztuki przesyłki wynika z całkowitej masy opakowań wewnętrznych użytych w badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku, określonym w ust. a);

e) opakowania wewnętrzne, zawierające materiały ciekłe, powinny być całkowicie otoczone materiałem absorbującym w ilości wystarczającej do przyjęcia całej cieczy, znajdującej się w opakowaniach wewnętrznych;

f) jeżeli opakowanie zewnętrzne przewidziane jest dla opakowań wewnętrznych dla materiałów ciekłych i nie jest szczelne lub przewidziane jest dla opakowań wewnętrznych dla materiałów stałych i nie jest pyłoszczelne, to dla zabezpieczenia przed uwolnieniem materiału ciekłego lub stałego, wymagane jest zastosowanie szczelnej powłoki, worka z tworzywa sztucznego lub innego równie skutecznego środka. Dla opakowań zawierających materiały ciekłe, materiał absorbujący wymagany pod e) powinien znajdować się wewnątrz środka zabezpieczającego przed wydostaniem się zawartości;

g) opakowania powinny być oznakowane zgodnie z przepisami 6.1.3, z których wynika, że opakowanie zostało poddane badaniom dla grupy pakowania I dla opakowań kombinowanych. Maksymalna masa brutto, podana w kilogramach, powinna być sumą masy opakowania zewnętrznego i połowy masy opakowania wewnętrznego (opakowań wewnętrznych) użytym w badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku opisanym pod a). Oznakowanie opakowania, zgodnie z 6.1.2.4, powinno zawierać również literę "V".

6.1.5.1.8 Władza właściwa może w dowolnym czasie zażądać sprawdzenia, za pomocą badań według postanowień tego rozdziału, że opakowania z produkcji seryjnej spełniają wymagania badanego typu konstrukcyjnego. Wyniki tych badań powinny być przechowywane dla celów kontrolnych.

6.1.5.1.9 Jeżeli ze względów bezpieczeństwa wymagana jest wykładzina lub obróbka powierzchni wewnętrznej, to powinna ona zachować swoje własności ochronne także po badaniach.

6.1.5.1.10 Pod warunkiem, że prawdziwość wyników badań nie zostanie zafałszowana i za zezwoleniem władzy właściwej, można przeprowadzić kilka badań na jednej próbce.

6.1.5.1.11 Opakowania awaryjne

Opakowania awaryjne (patrz 1.2.1) powinny być zbadane i oznakowane zgodnie z wymaganiami stosowanymi do opakowań grupy pakowania II, przeznaczonych do przewozu materiałów stałych lub opakowań wewnętrznych, przy czym:

a) w przeprowadzanych badaniach stosowanym materiałem jest woda, opakowania powinny być napełnione do co najmniej 98% ich maksymalnej pojemności. Dla uzyskania wymaganej całkowitej masy sztuki przesyłki, dopuszcza się stosowanie np. worków ze śrutem ołowianym, o ile będą one tak umieszczone, że nie spowodują zmiany wyniku badań. Alternatywnie, podczas badań wytrzymałości na uderzenie przy swobodnym spadku, wysokość spadku może być różnicowana zgodnie z 6.1.5.3.5 b);

b) ponadto, opakowania powinny przejść z wynikiem pozytywnym badanie szczelności przy ciśnieniu 30 kPa, a wyniki tego badania powinny być zapisane w sprawozdaniu, zgodnie z 6.1.5.8;

c) opakowania powinny być, według 6.1.2.4, oznakowane literą "T".

6.1.5.2 Przygotowanie opakowań do badań

6.1.5.2.1 Badania powinny być przeprowadzone na opakowaniach przygotowanych do przewozu, włącznie z opakowaniami wewnętrznymi opakowań kombinowanych. Opakowania lub naczynia wewnętrzne albo opakowania lub naczynia jednostkowe z wyjątkiem worków, powinny być napełnione do co najmniej 98% ich maksymalnej pojemności dla materiałów ciekłych i do co najmniej 95% ich maksymalnej pojemności dla materiałów stałych. Worki powinny być napełniane do maksymalnej masy, przy której mogą być używane. Dla opakowań kombinowanych, w których opakowanie wewnętrzne przeznaczone jest do przewozu materiałów ciekłych lub stałych, wymagane jest oddzielne badanie dla zawartości ciekłej i stałej. Materiały lub przedmioty przeznaczone do przewozu w opakowaniu mogą być zastąpione przez inne materiały lub przedmioty, o ile wyniki badań nie będą przez to zafałszowane. Jeżeli materiały stałe zostaną zastąpione przez inne materiały, to powinny mieć one takie same właściwości fizyczne (masa, ziarnistość, itp.), jak materiał przewożony. Dla osiągnięcia wymaganej masy ogólnej sztuki przesyłki, dopuszcza się zastosowanie dodatków, jak worki ze śrutem ołowianym, o ile zostaną one tak umieszczone, że nie wpłyną na wyniki badań.

6.1.5.2.2 Jeżeli w badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku opakowania przeznaczonego do przewozu materiałów ciekłych zostanie użyty inny materiał, to powinien on mieć porównywalną gęstość względną i lepkość, jak materiał przeznaczony do przewozu. Na warunkach podanych w 6.1.5.3.5 do badania tego może być zastosowana również woda.

6.1.5.2.3 Opakowania papierowe lub tekturowe powinny być przez co najmniej 24 godziny klimatyzowane w atmosferze regulowanej temperatury i wilgotności względnej. Istnieją trzy możliwości, z których należy wybrać jedną. Preferowana jest atmosfera o temperaturze 23 °C ± 2 °C i wilgotności względnej 50% ± 2%. Dwie inne możliwości to: temperatura 20 °C ± 2 °C i wilgotność względna 65% ± 2% lub temperatura 27 °C ± 2 °C i wilgotność względna 65% ± 2%.

Uwaga. Wartości średnie powinny leżeć w obrębie powyższych wartości granicznych. W przeciągu krótkiego czasu pomiary graniczne mogą wahać się i powodować odchylenia indywidualnych pomiarów wilgotności względnej do ± 5%, bez znaczącego wpływu na powtarzalność wyników badań.

6.1.5.2.4 (zarezerwowany)

6.1.5.2.5 Bębny i kanistry z tworzywa sztucznego zgodne z 6.1.4.8 i, o ile jest to konieczne, opakowania złożone (tworzywo sztuczne) zgodne z 6.1.4.19, dla stwierdzenia ich zgodności chemicznej z materiałami ciekłymi powinny być przetrzymywane przez 6 miesięcy w temperaturze otoczenia; w tym czasie próbki do badania pozostają napełnione towarami przeznaczonymi do przewozu.

W ciągu pierwszych i ostatnich 24 godzin przetrzymywania badane próbki ustawia się zamknięciem do dołu. Jednakże opakowania wyposażone w odpowietrzniki powinny być ustawiane każdorazowo w tym położeniu, w podanych wyżej okresach, tylko przez 5 minut. Po przetrzymywaniu badane próbki powinny być poddane badaniom określonym w 6.1.5.3 do 6.1.5.6.

W odniesieniu do naczyń wewnętrznych opakowań złożonych (tworzywo sztuczne) nie jest wymagane stwierdzenie zgodności chemicznej, jeżeli wiadomo, że własności wytrzymałościowe tworzywa sztucznego nie ulegają istotnym zmianom wskutek oddziaływania pakowanego towaru.

Za istotną zmianę własności wytrzymałościowych uważa się:

a) wyraźną utratę elastyczności lub

b) znaczne zmniejszenie naprężenia sprężystego, chyba że jest ono związane z co najmniej proporcjonalnym wydłużeniem sprężystym pod obciążeniem.

Jeżeli zachowanie się tworzywa sztucznego zostało ustalone inną metodą, to z przedstawionego badania zgodności można zrezygnować. Takie metody powinny być co najmniej równoważne do wyżej wymienionego badania zgodności i uznane przez władzę właściwą.

Uwaga. W odniesieniu do bębnów i kanistrów z tworzywa sztucznego oraz opakowań złożonych (tworzywo sztuczne) z polietylenu - patrz również 6.1.5.2.6.

6.1.5.2.6 Dla bębnów i kanistrów zgodnych z 6.1.4.8 i, o ile jest to niezbędne, dla polietylenowych opakowań złożonych zgodnych z 6.1.4.19, chemiczna zgodność z materiałami napełniania, przyporządkowanymi zgodnie z 4.1.1.21, może być zbadana z cieczami wzorcowymi (patrz 6.1.6) w poniższy sposób.

Ciecze wzorcowe są reprezentatywne dla procesów niszczenia polietylenu, to znaczy zmiękczania przez pęcznienie, powstawania pęknięć naprężeniowych, reakcji zmniejszających masę cząsteczkową i ich kombinacji. Dostateczna zgodność chemiczna opakowań może być badana przez przetrzymywanie wymaganych próbek z właściwą(-mi) cieczą(-ami) wzorcową(-ymi) przez 3 tygodnie w 40 °C; jeżeli cieczą wzorcową jest woda, to wówczas przetrzymywanie zgodnie z tą procedurą nie jest wymagane. Przy stosowaniu cieczy wzorcowych "Roztwór środka zwilżającego" i "Kwas octowy", dla wzorów typu używanych do badania wytrzymałości na spiętrzanie nie jest wymagane przetrzymywanie.

Podczas pierwszych i ostatnich 24 godzin przetrzymywania, badane próbki ustawia się zamknięciem do dołu. Jednakże opakowania wyposażone w odpowietrzniki powinny być ustawiane każdorazowo w tym położeniu, w podanych wyżej okresach, tylko przez 5 minut. Po przetrzymywaniu badane próbki powinny być poddane badaniom określonym w 6.1.5.3 do 6.1.5.6.

Nie należy przeprowadzać badania zgodności chemicznej przy użyciu cieczy wzorcowej dla wodoronadtlenku tert-butylu, zawierającego ponad 40% nadtlenku oraz kwasu nadoctowego klasy 5.2. Dla tych materiałów dostateczna zgodność chemiczna powinna być sprawdzona przez przechowywanie badanych próbek wypełnionych materiałami przeznaczonymi do przewozu, przez okres 6 miesięcy w temperaturze otoczenia.

Wyniki badania według tego ustępu dla opakowań z polietylenu mogą być zastosowane dla opakowań takiego samego typu konstrukcyjnego, których powierzchnia wewnętrzna jest fluorowana.

6.1.5.2.7 Dla opakowań wykonanych z polietylenu zgodnie z 6.1.5.2.6, które przeszły badanie zgodnie z 6.1.5.2.6. mogą być również zastosowane materiały napełnienia inne niż porównywane w 4.1.1.21. Dopuszczenie następuje na podstawie badań laboratoryjnych ¹⁰¹ , które powinny sprawdzić, czy oddziaływanie tych materiałów napełnienia na próbki jest mniejsze niż efekt oddziaływania właściwych cieczy wzorcowej(-ych), biorąc pod uwagę odnośne mechanizmy niszczenia. Przy tym dla gęstości względnej i prężności pary należy zachować te same warunki jak w 4.1.1.21.2.

6.1.5.2.8 Jeżeli własności wytrzymałościowe opakowań wewnętrznych z tworzyw sztucznych w opakowaniach złożonych nie ulegają istotnym zmianom pod wpływem zapakowanego materiału, to nie jest wymagane sprawdzenie wystarczającej zgodności chemicznej. Za istotne zmiany własności wytrzymałościowych uważa się:

a) wyraźną utratę elastyczności lub

b) znaczne zmniejszenie naprężenia sprężystego, chyba że jest ono związane z co najmniej proporcjonalnym wydłużeniem sprężystym pod obciążeniem.

6.1.5.3 Badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku ¹⁰²

6.1.5.3.1 Liczba próbek do badania (dla każdego typu konstrukcyjnego i producenta) i ustawienie próbki przy badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku,:

Przy innych próbach niż spadek na płask, środek ciężkości powinien znajdować się prostopadle nad miejscem uderzenia.

Jeżeli możliwe jest więcej niż jedno ustawienie do badania odporności na uderzenie przy swobodnym spadku, to należy wybrać takie ustawienie, przy którym uszkodzenie opakowania będzie największe.

Opakowanie	Liczba próbek do badań	Ustawienie próbki
a) Bębny stalowe Bębny aluminiowe Bębny z metalu innego niż stal lub aluminium Kanistry stalowe Kanistry aluminiowe Bębny ze sklejki Bębny tekturowe Bębny i kanistry z tworzywa sztucznego Opakowania złożone w kształcie bębna Opakowania metalowe lekkie	6 (po 3 na każdy spadek)	Pierwszy spadek (dla trzech próbek): opakowanie powinno spaść na płytę zderzeniową ukosem na obrzeże dna lub - gdy nie ma obrzeża - na szew obwodowy lub na krawędź. Drugi spadek (dla trzech innych próbek): opakowanie powinno trafić swoim najsłabszym miejscem, które nie zostało zbadane przy pierwszej próbie spadku, np. zamknięciem lub przy niektórych bębnach cylindrycznych, spawanym szwem podłużnym pobocznicy bębna.
b) Skrzynie drewniane Skrzynie ze sklejki Skrzynie z materiałów drewnopochodnych Skrzynie tekturowe Skrzynie z tworzywa sztucznego Skrzynie stalowe lub aluminiowe Opakowania złożone w kształcie skrzyni	5 (po 1 na każdy spadek)	Pierwszy spadek: płasko na dno Drugi spadek: płasko na część górną Trzeci spadek: płasko na dłuższy bok Czwarty spadek: płasko na krótszy bok Piąty spadek: na jedno z naroży
c) Worki - jednowarstwowe ze szwem bocznym	3 (3 spadki dla każdego worka)	Pierwszy spadek: płasko na szerszy bok worka. Drugi spadek: płasko na krótszy bok worka Trzeci spadek: na dno worka
d) Worki - jednowarstwowe bez szwu bocznego lub wielowarstwowe	3 (2 spadki dla każdego worka)	Pierwszy spadek: płasko na szerszy bok worka. Drugi spadek: na dno worka
e) Opakowania złożone (szkło, porcelana lub kamionka) oznakowane symbolem "RID/ADR" według 6.1.3.1 a) (ii), jako bęben lub skrzynia	3 (po 1 na każdy spadek)	Ukośnie do płyty zderzeniowej na szew poprzeczny albo, gdy nie ma szwu poprzecznego, na szew obwodowy lub na krawędź dna

6.1.5.3.2 Specjalne przygotowanie próbek do badania odporności na uderzenie przy swobodnym spadku:

Dla niżej podanych opakowań próbka i jej zawartość powinny być klimatyzowane w minus 18 °C lub niższej:

a) bębny z tworzywa sztucznego (patrz 6.1.4.8);

b) kanistry z tworzywa sztucznego (patrz 6.1.4.8);

c) skrzynie z tworzywa sztucznego, z wyjątkiem skrzyń z tworzywa piankowego (patrz 6.1.4.13);

d) opakowania złożone (tworzywo sztuczne) (patrz 6.1.4.19);

e) opakowania kombinowane z opakowaniem wewnętrznym z tworzywa sztucznego, z wyjątkiem worków i toreb z tworzywa sztucznego do materiałów stałych lub przedmiotów.

Jeżeli badane próbki będą w ten sposób klimatyzowane, to można zrezygnować z klimatyzacji według 6.1.5.2.3. Ciecze do badań powinny być utrzymywane w stanie ciekłym, gdy jest to konieczne, przez dodanie środka przeciw zamarzaniu.

6.1.5.3.3 Dla opakowań ze zdejmowanymi wiekami dla materiałów ciekłych, po napełnieniu i zamknięciu, badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku przeprowadza się dopiero po upływie 24 godzin, aby uwzględnić możliwe osłabienie uszczelki.

6.1.5.3.4 Płyta zderzeniowa:

Płyta zderzeniowa powinna być niesprężystą i poziomą powierzchnią, która jest:

- integralna i wystarczająco masywna, aby być nieruchomą;

- płaska, o powierzchni wolnej od lokalnych uszkodzeń mogących wpływać na wyniki badania;

- odpowiednio sztywna, aby być nieodkształcalną w warunkach badania i odporna na uszkodzenia podczas badań; i

- wystarczająco duża, aby zapewnić, że badane opakowanie spadnie całkowicie na powierzchnię.

6.1.5.3.5 Wysokość spadku:

Dla materiałów stałych i ciekłych, jeżeli badanie prowadzone jest z materiałami stałymi i ciekłymi przeznaczonymi do przewozu lub innymi materiałami mającymi zasadniczo te same właściwości fizyczne:

grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
1,8 m	1,2 m	0,8 m

Dla materiałów ciekłych w opakowaniach jednostkowych i dla opakowań wewnętrznych opakowań kombinowanych, jeżeli badanie przeprowadzone jest z wodą:

Uwaga. Pojęcie "woda" obejmuje roztwory wody ze środkiem przeciw zamarzaniu o gęstości względnej 0,95 dla badania przy minus 18 °C.

a) jeżeli materiał przeznaczony do przewozu ma gęstość względną nie większą niż 1,2:

grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
1,8 m	1,2 m	0,8 m

b) jeżeli materiał przeznaczony do przewozu ma gęstość względną większą niż 1,2, to wysokość spadku powinna być obliczona na podstawie gęstości względnej materiału przeznaczonego do przewozu i zaokrąglona do pierwszego miejsca po przecinku:

grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
gęstość względna x 1,5 (m)	gęstość względna x 1,0 (m)	gęstość względna x 0,67 (m)

c) dla opakowań metalowych lekkich oznaczonych symbolem "RID/ADR" przeznaczonych do przewozu materiałów o lepkości przy 23 °C większej niż 200 mm²/s (zgodnie z 6.1.3.1 a) (ii)" (odpowiada to czasowi wypływu 30 s ze znormalizowanego kubka ISO z dyszą o średnicy 6 mm według normy ISO 2431:1984),

(i) których gęstość względna nie przekracza 1,2:

grupa pakowania II	grupa pakowania III
0,6 m	0,4 m

(ii) których gęstość względna przekracza 1,2, to wysokość spadku powinna być obliczona na podstawie gęstości względnej materiału przeznaczonego do przewozu i zaokrąglona do pierwszego miejsca po przecinku:

grupa pakowania II	grupa pakowania III
gęstość względna x 0,5 (m)	gęstość względna x 0,33 (m)

6.1.5.3.6 Kryterium pozytywnego wyniku badania:

6.1.5.3.6.1 Każde opakowanie z zawartością ciekłą powinno być szczelne po przywróceniu równowagi pomiędzy ciśnieniem wewnętrznym i zewnętrznym; jednakże dla opakowań wewnętrznych z opakowań kombinowanych lub złożonych (szkło, porcelana, kamionka) oznakowanych symbolem "RID/ADR", zgodnie z 6.1.3.1 a) (ii), wyrównywanie ciśnień nie jest konieczne.

6.1.5.3.6.2 Jeżeli opakowanie przeznaczone do materiałów stałych zostało poddane badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku i trafiło w płytę zderzeniową górną częścią, to uznaje się, że próbka przeszła badanie z wynikiem pozytywnym, jeżeli zawartość opakowania wewnętrznego (np. worka z tworzywa sztucznego) została całkowicie zatrzymana, nawet kiedy zamknięcie zachowując swoją funkcję utrzymania, nie pozostało pyłoszczelne.

6.1.5.3.6.3 Opakowanie lub opakowanie zewnętrzne opakowania złożonego lub opakowania kombinowanego nie może wykazywać uszkodzeń mogących zagrozić bezpieczeństwu podczas przewozu. Naczynia wewnętrzne, opakowania wewnętrzne lub przedmioty powinny pozostać całkowicie w opakowaniu zewnętrznym, i nie powinno być wycieku zawartości z naczynia(-ń) wewnętrznego(-ych) lub opakowania(-ń) wewnętrznego(-ych).

6.1.5.3.6.4 Zewnętrzna warstwa worków i opakowanie zewnętrzne nie może wykazywać uszkodzeń mogących zagrozić bezpieczeństwu przewozu.

6.1.5.3.6.5 Nieznaczne wydostawanie się zapakowanego towaru z zamknięcia (zamknięć) przy uderzeniu nie jest uszkodzeniem opakowania, pod warunkiem braku dalszego wydostawania się zapakowanego towaru.

6.1.5.3.6.6 W opakowaniach towarów klasy 1 niedopuszczalne jest jakiekolwiek pęknięcie, przez które materiały wybuchowe lub przedmioty z materiałami wybuchowymi mogłyby wydostać się z opakowania zewnętrznego.

6.1.5.4 Badanie szczelności

Badanie szczelności należy przeprowadzać na wszystkich rodzajach opakowań przeznaczonych do pakowania materiałów ciekłych; badanie nie jest jednak wymagane w odniesieniu do:

- opakowań wewnętrznych w opakowaniach kombinowanych;

- naczyń wewnętrznych w opakowaniach złożonych (szkło, porcelana lub kamionka) oznakowanych symbolem "RID/ADR" zgodnie z 6.1.3.1 a) (ii);

- opakowań metalowych lekkich oznakowanych symbolem "RID/ADR" zgodnie z 6.1.3.1 a) (ii) przeznaczonych do pakowania materiałów o lepkości przy 23 °C większej niż 200 mm²/s.

6.1.5.4.1 Liczba próbek do badania: 3 próbki na każdy typ konstrukcyjny i producenta.

6.1.5.4.2 Specjalne przygotowanie próbek do badania:

Zamknięcia opakowań wyposażonych w urządzenia odpowietrzające powinny być zastąpione przez podobne zamknięcia bez urządzeń odpowietrzających lub urządzenia odpowietrzające powinny być szczelnie zamknięte.

6.1.5.4.3 Metoda badania i stosowane ciśnienie:

Opakowania wraz z zamknięciami powinny być, przy założonym ciśnieniu wewnętrznym, zanurzone pod wodą przez 5 minut; metoda zanurzenia nie powinna wpływać na wyniki badania.

Stosowane ciśnienie powietrza:

grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
co najmniej 30 kPa (0,3 bar)	co najmniej 20 kPa (0,2 bar)	co najmniej 20 kPa (0,2 bar)

Mogą być stosowane inne metody badania, o ile są co najmniej tak efektywne.

6.1.5.4.4 Kryterium pozytywnego wyniku badania:

Nie powinno stwierdzić się nieszczelności.

6.1.5.5 Badanie odporności na ciśnienie wewnętrzne (hydrauliczne)

6.1.5.5.1 Opakowania do badania:

Badanie hydrauliczne powinno być przeprowadzone na wszystkich rodzajach opakowań metalowych, z tworzywa sztucznego oraz na wszystkich opakowaniach złożonych przeznaczonych do pakowania materiałów ciekłych. Badanie nie jest jednak wymagane w odniesieniu do:

- opakowań wewnętrznych w opakowaniach kombinowanych;

- naczyń wewnętrznych w opakowaniach złożonych (szkło, porcelana lub kamionka) oznakowanych symbolem "RID/ADR" zgodnie z 6.1.3.1 a)(ii);

- opakowań metalowych lekkich oznakowanych symbolem "RID/ADR" zgodnie z 6.1.3.1 a)(ii) przeznaczonych do pakowania materiałów o lepkości przy 23 °C większej niż 200 mm²/s.

6.1.5.5.2 Liczba próbek do badania: 3 próbki na każdy typ konstrukcyjny i producenta.

6.1.5.5.3 Specjalne przygotowanie próbek do badania:

Zamknięcia opakowań wyposażonych w urządzenia odpowietrzające powinny być zastąpione przez podobne zamknięcia bez urządzeń odpowietrzających lub urządzenia odpowietrzające powinny być szczelnie zamknięte.

6.1.5.5.4 Metoda badania i stosowane ciśnienie:

Opakowania metalowe i opakowania złożone (szkło, porcelana lub kamionka) wraz z zamknięciami poddane zostają ciśnieniu wewnętrznemu przez 5 minut. Opakowania z tworzywa sztucznego i opakowania złożone (tworzywo sztuczne), wraz z zamknięciami, poddane zostają ciśnieniu wewnętrznemu przez 30 minut. Ciśnienie to powinno być częścią oznakowania, zgodnie z 6.1.3.1 d). Sposób podparcia opakowań do badań ciśnienia nie powinien fałszować wyniku badania. Ciśnienie powinno być podwyższane w sposób ciągły i równomierny; w czasie badania ciśnienie próbne powinno być utrzymywane na stałym poziomie. Stosowane nadciśnienie hydrauliczne, określone następującymi metodami, nie może być mniejsze niż:

a) zmierzone w 55 °C całkowite nadciśnienie w opakowaniu (tj. ciśnienie pary materiału ciekłego przewidzianego do przewozu i ciśnienie cząstkowe powietrza lub innych gazów obojętnych, zmniejszone o 100 kPa), pomnożone przez współczynnik bezpieczeństwa 1,5; dla ustalenia tego całkowitego nadciśnienia należy wziąć za podstawę maksymalny stopień napełnienia, zgodnie z 4.1.1.4 oraz temperaturę napełnienia wynoszącą 15 °C, lub

b) zmniejszona o 100 kPa 1,75-krotność ciśnienia pary przy 55 °C materiału ciekłego przewidzianego do przewozu, nie mniej jednak niż 100 kPa, lub

c) zmniejszona o 100 kPa 1,5-krotność ciśnienia pary przy 55 °C materiału ciekłego przewidzianego do przewozu, nie mniej jednak niż 100 kPa.

6.1.5.5.5 Ponadto, opakowania przeznaczone dla materiałów ciekłych grupy pakowania I, powinny być badane w czasie 5 lub 30 minut pod minimalnym ciśnieniem próbnym (nadciśnienie) 250 kPa; czas badania uzależniony jest od materiału konstrukcyjnego opakowania.

6.1.5.5.6 Kryterium pozytywnego wyniku badania:

Żadne opakowanie nie może wykazywać nieszczelności.

6.1.5.6 Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu

Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu powinno być przeprowadzone na wszystkich rodzajach opakowań, z wyjątkiem worków i niepodlegających piętrzeniu opakowaniach złożonych (szkło, porcelana lub kamionka), oznakowanych symbolem "RID/ADR", zgodnie z 6.1.3.1 a) (ii).

6.1.5.6.1 Liczba próbek do badania: 3 próbki na każdy typ konstrukcyjny i producenta.

6.1.5.6.2 Metoda badania:

Badana próbka powinna być naciskana na górną powierzchnię siłą odpowiadającą całkowitej masie takiej samej sztuki przesyłki, która może być piętrzona w stosie w czasie transportu; jeżeli badana próbka zawiera materiał ciekły, którego gęstość względna różni się od gęstości materiału ciekłego przeznaczonego do przewozu, to siła powinna być obliczona w zależności od materiału ostatnio wymienionego. Wysokość stosów, włączając badaną próbkę, powinna wynosić co najmniej 3 metry. Czas badania powinien wynosić 24 godziny, z wyjątkiem bębnów i kanistrów z tworzywa sztucznego, a dla opakowań złożonych 6HH1 i 6HH2 dla materiałów ciekłych, poddawanych badaniu wytrzymałości na nacisk przy piętrzeniu, czas badania powinien wynosić 28 dni w temperaturze co najmniej 40 °C.

Do badania według 6.1.5.2.5 zaleca się stosowanie oryginalnego materiału przeznaczonego do przewozu. Dla badania według 6.1.5.2.6, badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu powinno być przeprowadzone z cieczą wzorcową.

6.1.5.6.3 Kryterium pozytywnego wyniku badania:

Żadna badana próbka nie może wykazywać nieszczelności. W opakowaniach złożonych i kombinowanych materiał zawarty w naczyniu lub opakowaniu wewnętrznym nie może wydostawać się na zewnątrz. Żadna badana próbka nie powinna wykazywać uszkodzeń mogących zagrażać bezpieczeństwu przewozu lub mieć odkształcenia, które zmniejszyłyby jej wytrzymałość lub spowodowały niestabilność przy ułożeniu sztuki przesyłki w stosie. Przed oceną wyników badania opakowanie z tworzywa sztucznego powinno być ochłodzone do temperatury otoczenia.

6.1.5.7 Dodatkowe badanie przenikalności dla bębnów i kanistrów z tworzywa sztucznego wymienionych w 6.1.4.8 oraz opakowań złożonych (tworzywo sztuczne) - z wyjątkiem 6HA1 - wymienionych w 6.1.4.19, przeznaczonych do przewozu cieczy mających temperaturę zapłonu ≤ 60 °C

Opakowania z polietylenu powinny być badane tylko wtedy, gdy mają zostać dopuszczone do przewozu benzenu, toluenu, ksylenu lub mieszanin i preparatów zawierających te materiały.

6.1.5.7.1 Liczba próbek do badania: 3 opakowania na każdy typ konstrukcyjny i producenta.

6.1.5.7.2 Szczególne przygotowanie próbek do badania:

Badana próbka powinna być uprzednio przechowywana albo z oryginalnym materiałem przeznaczonym do przewozu, zgodnie z 6.1.5.2.5 albo w odniesieniu do opakowań z polietylenu, zgodnie z 6.1.5.2.6, z cieczą wzorcową "mieszanina węglowodorów (white spirit)".

6.1.5.7.3 Metoda badania:

Opakowania z materiałem, do przewozu którego mają być zatwierdzone, powinny zostać zważone przed i po 28-dniowym przetrzymywaniu w 23 °C i przy wilgotności względnej powietrza 50%. Dla opakowań z polietylenu badanie może być przeprowadzone przy użyciu cieczy wzorcowej "mieszanina węglowodorów (white spirit)", zamiast benzenu, toluenu lub ksylenu.

6.1.5.7.4 Kryterium pozytywnych wyników badań:

Przenikalność nie może przekraczać 0,008 ― .

6.1.5.8 Sprawozdanie z badania

6.1.5.8.1 Powinno być sporządzone sprawozdanie z badania, zawierające co najmniej następujące dane i powinno być dostępne dla użytkowników opakowania:

1. Nazwa i adres jednostki przeprowadzającego badanie.

2. Nazwa i adres wnioskodawcy (jeżeli jest to wymagane).

3. Numer sprawozdania z badania.

4. Data sporządzenia sprawozdania.

5. Producent opakowania.

6. Opis typu opakowania (np. wymiary, materiały, zamknięcia, grubość, itp.), obejmujący metodę wytwarzania (np. wytłaczanie z rozdmuchiwaniem); do opisu mogą być załączone rysunki i/lub zdjęcia.

7. Maksymalna pojemność.

8. Charakterystyczne cechy zawartości użytej do badania, np. lepkość i gęstość względna dla materiałów ciekłych oraz wielkość cząsteczek dla materiałów stałych.

9. Opis i wyniki badania.

10. Sprawozdanie z badania powinno zostać podpisane z podaniem nazwiska i stanowiska osoby podpisującej.

6.1.5.8.2 Sprawozdanie z badania powinno zawierać stwierdzenie, że opakowanie przygotowane jak do przewozu zostało zbadane zgodnie z odpowiednimi wymaganiami niniejszego działu oraz, że sprawozdanie może nie być ważne w przypadku stosowania innych metod lub składników opakowania. Kopia sprawozdania powinna być dostępna dla władzy właściwej.

6.1.6 Ciecze wzorcowe do badania zgodności chemicznej opakowań z polietylenu, włącznie z DPPL, zgodnie z 6.1.5.2.6 względnie 6.5.6.3.5.

6.1.6.1 Dla polietylenu stosuje się następujące ciecze wzorcowe:

a) Roztwór środka zwilżającego dla materiałów powodujących silne pękanie naprężeniowe polietylenu, w szczególności do wszystkich roztworów i preparatów zawierających środki zwilżające.

Należy stosować albo 1% roztwór wodny sulfonianu alkilobenzenu lub 5% roztwór wodny etoksylanu nonylofenolowego, które przed pierwszym użyciem do badań powinny być przetrzymywane przez 14 dni w 40 °C. Napięcie powierzchniowe tych roztworów w 23 °C powinno wynosić 31-35 mN/m.

Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu przeprowadza się przy gęstości względnej minimum 1,2.

Jeżeli wykazana została wystarczająca zgodność chemiczna z roztworem środka zwilżającego, to nie jest wymagane badane zgodności z kwasem octowym.

Dla materiałów napełniania powodujących silniejsze pękanie naprężeniowe polietylenu niż roztwór środka zwilżającego, wystarczająca zgodność chemiczna może zostać wykazana po uprzednim przechowywaniu przez 3 tygodnie w 40 °C, zgodnie z 6.1.5.2.6, lecz z oryginalnym materiałem napełniania.

b) Kwas octowy dla materiałów i preparatów powodujących pękanie naprężeniowe polietylenu, w szczególności do kwasów jednokarboksylowych i alkoholi jednowartościowych.

Należy stosować 98 do 100% kwas octowy.

Gęstość względna = 1,05.

Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu przeprowadza się przy gęstości względnej minimum 1,1.

Dla materiałów napełniania powodujących spęcznienie polietylenu większe niż kwas octowy i wzrost masy co najwyżej 4%, wystarczająca zgodność chemiczna może zostać wykazana po uprzednim przetrzymywaniu przez 3 tygodnie w 40 °C, zgodnie z 6.1.5.2.6, lecz z oryginalnym materiałem napełniania.

c) Octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu dla materiałów i preparatów powodujących spęcznienie polietylenu i wzrost masy do około 4% oraz jednocześnie powodujących pękanie naprężeniowe, w szczególności do pestycydów, farb ciekłych i niektórych estrów.

Do przechowywania wstępnego należy stosować 98 do 100% octan n-butylu, zgodnie z 6.1.5.2.6.

Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu zgodnie z 6.1.5.6, przeprowadza się przy zastosowaniu cieczy złożonej z 2% octanem n-butylu i 1 do 10% roztworu wodnego środka zwilżającego, zgodnie z a).

Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu przeprowadza się przy gęstości względnej minimum 1,0.

Dla materiałów napełniania powodujących spęcznienie polietylenu większe niż octan n-butylu i wzrost masy maksymalnie do 7,5%, wystarczająca zgodność chemiczna może zostać wykazana po uprzednim przetrzymywaniu przez 3 tygodnie w 40 °C, zgodnie z 6.1.5.2.6, lecz z oryginalnym materiałem napełniania.

d) Mieszanina węglowodorów (white spirit) dla materiałów i preparatów powodujących pęcznienie polietylenu, w szczególności do węglowodorów, niektórych estrów i ketonów.

Należy stosować mieszaninę węglowodorów o temperaturze wrzenia 160 °C - 200 °C, gęstości względnej 0,78 - 0,80, temperaturze zapłonu powyżej 50 °C i zawartości związków aromatycznych 16% - 21%.

Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu przeprowadza się przy gęstości względnej minimum 1,0.

Dla materiałów napełniania powodujących wzrost masy polietylenu o więcej niż 7,5%, wystarczająca zgodność chemiczna może zostać wykazana po uprzednim przetrzymywaniu przez 3 tygodnie w 40 °C, zgodnie z 6.1.5.2.6, lecz z oryginalnym materiałem napełniania.

e) Kwas azotowy dla wszystkich materiałów i preparatów powodujących utlenianie polietylenu lub obniżenie ciężaru cząsteczkowego w stopniu równym lub mniejszym niż 55% kwas azotowy.

Należy stosować co najmniej 55% kwas azotowy.

Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu przeprowadza się przy gęstości względnej minimum 1,4.

Dla materiałów napełniania powodujących utlenianie silniejsze niż 55% kwas azotowy lub powodujących obniżenie ciężaru cząsteczkowego, należy postępować zgodnie z 6.1.5.2.5.

Oprócz tego, w takich przypadkach, uwzględniając stopień uszkodzenia, należy określić okres stosowania (np. 2 lata dla co najmniej 55% kwasu azotowego).

f) Woda dla materiałów nieatakujących polietylenu, jak w przypadkach podanych od a) do e), w szczególności do kwasów i zasad nieorganicznych, wodnych roztworów soli, alkoholi wielowodorotlenowych i roztworów wodnych materiałów organicznych.

Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu przeprowadza się przy gęstości względnej minimum 1,2.

Badanie typu z wodą nie jest wymagane, jeżeli została wykazana odpowiednia zgodność chemiczna z roztworem środka zwilżającego lub z kwasem azotowym.

Dział  6.2

Przepisy dotyczące budowy i badań naczyń ciśnieniowych, pojemników aerozolowych, naczyń ciśnieniowych zawierających gaz (nabojów gazowych) i nabojów do ogniw paliwowych zawierających gaz skroplony zapalny

Uwaga. Pojemniki aerozolowe, naboje gazowe i naboje do ogniw paliwowych zawierające gaz skroplony zapalny nie podlegają przepisom 6.2.1 do 6.2.5.

6.2.1 Przepisy ogólne

6.2.1.1 Projektowanie i budowa

6.2.1.1.1 Naczynia ciśnieniowe i ich zamknięcia powinny być tak zaprojektowane, wyprodukowane, zbadane i wyposażone, aby wytrzymały wszystkie obciążenia, włącznie ze zmęczeniem, występujące w normalnych warunkach przewozu i używania.

6.2.1.1.2 (zarezerwowany)

6.2.1.1.3 W żadnym przypadku minimalna grubość ścianki nie powinna być mniejsza od grubości podanej w normach dotyczących projektowania i wytwarzania.

6.2.1.1.4 Do spawanych naczyń ciśnieniowych powinny być stosowane wyłącznie materiały metalowe o dobrej jakościowo spawalności.

6.2.1.1.5 Ciśnienie próbne butli, zbiorników rurowych, bębnów ciśnieniowych i wiązek butli, powinno być zgodne z instrukcją pakowania P200 w 4.1.4.1 lub dla chemikaliów pod ciśnieniem z instrukcją pakowania P206 w 4.1.4.1. Ciśnienie próbne zamkniętych naczyń kriogenicznych powinno być zgodne z instrukcją pakowania P203 w 4.1.4.1. Ciśnienie próbne systemów magazynowania w wodorkach metali powinno być zgodne z instrukcją pakowania P205 w 4.1.4.1.

6.2.1.1.6 Naczynia ciśnieniowe zestawione w wiązki powinny być wzmocnione przez konstrukcję nośną i traktowane jako jeden zestaw. Naczynia ciśnieniowe powinny być zamocowane w taki sposób, aby uniemożliwić ich przemieszczanie się w stosunku do konstrukcji zestawu oraz przemieszczanie, w wyniku którego mogłaby nastąpić koncentracja szkodliwych naprężeń lokalnych. Zestawy kolektorowe (np. kolektor, zawory oraz manometry) powinny być tak zaprojektowane i wyprodukowane, aby były zabezpieczone przed uszkodzeniem w wyniku uderzeń oraz sił, które mogą wystąpić w normalnych warunkach przewozu. Ciśnienie próbne zestawów kolektorowych powinno być równe co najmniej ciśnieniu próbnemu butli. Dla gazów skroplonych trujących, każde naczynie ciśnieniowe powinno posiadać zawór odcinający w celu zapewnienia napełnienia każdego naczynia ciśnieniowego oddzielnie oraz uniemożliwienia wymiany zawartości pomiędzy nimi podczas przewozu.

Uwaga. Gazy skroplone trujące posiadają kody klasyfikacyjne 2T, 2TF, 2TC, 2TO, 2TFC lub 2TOC.

6.2.1.1.7 Należy unikać kontaktu różnych metali, w wyniku którego mogłyby powstawać uszkodzenia spowodowane korozją elektrochemiczną.

6.2.1.1.8 Wymagania dodatkowe dla budowy zamkniętych naczyń kriogenicznych dla gazów skroplonych schłodzonych

6.2.1.1.8.1 Własności mechaniczne użytego metalu powinny być ustalane dla każdego naczynia ciśnieniowego, łącznie z udarnością i wytrzymałością na zginanie.

Uwaga. W odniesieniu do udarności pod 6.8.5.3 podano szczegółowe wymagania badań, które mogą być zastosowane.

6.2.1.1.8.2 Naczynia ciśnieniowe powinny być izolowane termicznie. Izolacja termiczna powinna być zabezpieczona przed uderzeniami za pomocą płaszcza. Jeżeli przestrzeń pomiędzy naczyniem ciśnieniowym a płaszczem jest pozbawiona powietrza (izolacja próżniowa), to płaszcz powinien być tak zaprojektowany, aby wytrzymał, bez trwałej deformacji, ciśnienie zewnętrzne co najmniej 100 kPa (1 bar), obliczone zgodnie z uznanym przepisem technicznym, lub obliczone na ciśnienie krytyczne zgniatające nie mniejsze niż 200 kPa (2 bar) nadciśnienia. Jeżeli płaszcz jest zamknięty tak, że jest gazoszczelny (np. w przypadku izolacji próżniowej), to powinien być zaopatrzony w urządzenie zapobiegające powstaniu niebezpiecznego ciśnienia w warstwie izolacyjnej w przypadku niedostatecznej szczelności naczynia ciśnieniowego lub jego wyposażenia. Urządzenie to powinno zapobiegać wnikaniu wilgoci do izolacji.

6.2.1.1.8.3 Zamknięte naczynia kriogeniczne przeznaczone do przewozu gazów skroplonych schłodzonych o temperaturze wrzenia pod ciśnieniem atmosferycznym poniżej minus 182 °C, nie powinny zawierać materiałów, które mogą reagować niebezpiecznie z tlenem lub z atmosferą wzbogaconą w tlen, jeżeli umieszczone są w częściowej lub pełnej izolacji termicznej, gdzie istnieje ryzyko kontaktu z tlenem lub z cieczą wzbogaconą w tlen.

6.2.1.1.8.4 Zamknięte naczynia kriogeniczne powinny być zaprojektowane i wyprodukowane z odpowiednim wyposażeniem do podnoszenia i wyposażeniem ochronnym.

6.2.1.1.9 Wymagania dodatkowe dla budowy naczyń ciśnieniowych do acetylenu

Naczynia ciśnieniowe dla UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY oraz dla UN 3374 ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA powinny być wypełnione równomiernie rozłożonym materiałem porowatym, który jest zgodny z wymaganiami i badaniami określonymi przez władzę właściwą i który:

a) jest zgodny z naczyniem ciśnieniowym i nie wytwarza szkodliwych lub niebezpiecznych mieszanin z acetylenem lub z rozpuszczalnikiem w przypadku UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY; i

b) zapobiega rozprzestrzenieniu się rozkładu acetylenu zawartego w materiale porowatym.

W przypadku UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY, rozpuszczalnik powinien być zgodny z naczyniem ciśnieniowym.

6.2.1.2 Materiały

6.2.1.2.1 Materiały stosowane do budowy naczyń ciśnieniowych i ich zamknięć, mające bezpośredni kontakt z towarami niebezpiecznymi, nie powinny być podatne na ich działanie, a właściwości nie powinny ulegać pogorszeniu pod wpływem tych towarów niebezpiecznych przeznaczonych do przewozu, oraz nie powinny powodować niebezpiecznych reakcji, np. jako katalizowanie reakcji lub reagowanie z towarem niebezpiecznym.

6.2.1.2.2 Naczynia ciśnieniowe i ich zamknięcia powinny być wykonane z materiałów podanych w normach dotyczących projektowania i budowy oraz w mających zastosowanie instrukcjach pakowania dla materiałów przeznaczonych do przewozu w naczyniu ciśnieniowym. Materiały powinny być odporne na kruche pękanie oraz korozję naprężeniową, jak wskazano w normach dotyczących projektowania i budowy.

6.2.1.3 Wyposażenie obsługowe

6.2.1.3.1 Zawory, przewody rurowe i inny osprzęt poddany działaniu ciśnienia, z wyłączeniem urządzeń obniżających ciśnienie, powinny być zaprojektowane i wyprodukowane w taki sposób, aby ciśnienie rozrywające wynosiło co najmniej 1,5-krotność ciśnienia próbnego naczynia ciśnieniowego.

6.2.1.3.2 Wyposażenie obsługowe powinno być zestawione lub zaprojektowane w taki sposób, aby zapobiec uszkodzeniu, które może spowodować uwalnianie się zawartości naczynia ciśnieniowego w normalnych warunkach przenoszenia i przewozu. Przewody rurowe zestawu kolektorowego doprowadzane do zaworów zamykających powinny być wystarczająco elastyczne, aby zabezpieczyć te zawory i przewody rurowe przed uszkodzeniem lub uwolnieniem się zawartości naczynia ciśnieniowego. Zawory napełniające i spustowe oraz wszelkie kołpaki ochronne powinny umożliwiać zabezpieczenie przed niezamierzonym ich otwarciem, Zawory powinny być zabezpieczone według 4.1.6.8.

6.2.1.3.3 Naczynia ciśnieniowe, które nie mogą być przenoszone ręcznie ani toczone, powinny być wyposażone w urządzenia (płozy, pierścienie, haki), które zapewniają bezpieczne manipulowanie przy użyciu urządzeń mechanicznych, a które nie osłabią wytrzymałości ścianki naczynia ciśnieniowego, ani nie spowodują niedopuszczalnego dla niej obciążenia.

6.2.1.3.4 Pojedyncze naczynia ciśnieniowe powinny być wyposażone w urządzenia obniżające ciśnienie zgodnie z wymaganiami instrukcji pakowania P200 (2) lub P205 w 4.1.4.1, lub przepisów 6.2.1.3.6.4 i 6.2.1.3.6.5. Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być tak zaprojektowane, aby zapobiegały wnikaniu materiału obcego, wyciekowi gazu i powstawaniu niebezpiecznego wzrostu ciśnienia. Urządzenia obniżające ciśnienie, jeżeli są zainstalowane na połączonych kolektorami poziomych naczyniach ciśnieniowych wypełnionych gazem zapalnym, to powinny być tak usytuowane, aby w normalnych warunkach przewozu był zapewniony swobodny wypływ gazu do atmosfery w sposób zapobiegający oddziaływaniu strumienia uchodzącego gazu na naczynie ciśnieniowe.

6.2.1.3.5 Naczynia ciśnieniowe, których napełnienie mierzone jest objętościowo, powinny być wyposażone we wskaźnik poziomu.

6.2.1.3.6 Wymagania dodatkowe dla zamkniętych naczyń kriogenicznych

6.2.1.3.6.1 Każdy otwór do napełniania i opróżniania w zamkniętych naczyniach kriogenicznych stosowanych do przewozu gazów zapalnych skroplonych schłodzonych, powinien być wyposażony w co najmniej dwa niezależne urządzenia zamykające umieszczone jedno za drugim, pierwsze to zawór odcinający, drugie zaślepka lub urządzenie o równoważnej skuteczności.

6.2.1.3.6.2 W przewodach rurowych, które mogą być zamknięte na obu końcach i w których może znajdować się ciecz, powinien być zastosowany element powodujący automatyczne obniżenie ciśnienia w celu uniknięcia nadmiernego wzrostu ciśnienia wewnątrz przewodów rurowych.

6.2.1.3.6.3 Każde przyłącze w zamkniętym naczyniu kriogenicznym powinno być wyraźnie oznaczone w celu wskazania jego funkcji (np. faza gazowa lub ciekła).

6.2.1.3.6.4 Urządzenia obniżające ciśnienie

6.2.1.3.6.4.1 Każde zamknięte naczynie kriogeniczne powinno być wyposażone w co najmniej jedno urządzenie obniżające ciśnienie. Urządzenie obniżające ciśnienie powinno wytrzymywać działanie sił dynamicznych łącznie z falą uderzeniową.

6.2.1.3.6.4.2 Zamknięte naczynia kriogeniczne, równolegle ze sprężynowym(-i) urządzeniem(-ami) obniżającym(-i) ciśnienie, może(-gą) być wyposażone dodatkowo w płytkę bezpieczeństwa spełniającą wymagania określone w 6.2.1.3.6.5.

6.2.1.3.6.4.3 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie powinny mieć wystarczający przekrój, aby nie ograniczały wymaganego przepływu do urządzenia obniżającego ciśnienie.

6.2.1.3.6.4.4 Wszystkie wloty urządzenia obniżającego ciśnienie, przy maksymalnym napełnieniu, powinny być umieszczone w przestrzeni gazowej zamkniętego naczynia kriogenicznego oraz urządzenia te powinny być tak umieszczone, aby zapewniały swobodny wypływ gazu.

6.2.1.3.6.5 Przepustowość i nastawianie urządzeń obniżających ciśnienie

Uwaga. Dla urządzeń obniżających ciśnienie w zamkniętych naczyniach kriogenicznych, maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze (MAWP) oznacza maksymalne dopuszczalne rzeczywiste ciśnienie manometryczne w górnej części napełnionego zamkniętego naczynia kriogenicznego podczas jego eksploatacji, z uwzględnieniem najwyższego ciśnienia rzeczywistego podczas napełniania i opróżniania.

6.2.1.3.6.5.1 Urządzenie obniżające ciśnienie powinno otwierać się automatycznie przy ciśnieniu nie niższym niż MAWP i powinno pozostawać całkowicie otwarte przy ciśnieniu równym 110% MAWP. Po obniżeniu ciśnienia, urządzenie powinno zamykać się przy ciśnieniu nie niższym niż 10% poniżej ciśnienia, przy którym rozpoczyna się wypływ i powinno pozostawać zamknięte przy niższych ciśnieniach.

6.2.1.3.6.5.2 Płytka bezpieczeństwa powinna być dobrana tak, aby rozrywała się przy ciśnieniu nominalnym, które powinno być albo niższe od ciśnienia próbnego albo od 150% MAWP.

6.2.1.3.6.5.3 W przypadku utraty próżni w zamkniętych naczyniach kriogenicznych z izolacją próżniową, łączna przepustowość wszystkich zainstalowanych urządzeń obniżających ciśnienie powinna być wystarczająca, aby ciśnienie (włącznie z jego wzrostem) wewnątrz zamkniętego naczynia kriogenicznego nie przekraczało 120% MAWP.

6.2.1.3.6.5.4 Wymagana przepustowość urządzeń obniżających ciśnienie powinna być obliczona zgodnie z przepisami technicznymi uznanymi przez władzę właściwą ¹⁰³ .

6.2.1.4 Dopuszczenie naczyń ciśnieniowych

6.2.1.4.1 Zgodność naczynia ciśnieniowego powinna być oceniona w czasie produkcji, jeżeli jest to wymagane przez władzę właściwą. Naczynia ciśnieniowe powinny być zbadane i zatwierdzone przez jednostkę inspekcyjną. Dokumentacja techniczna powinna zawierać pełną specyfikację odnośnie projektowania i konstrukcji oraz pełną dokumentację w zakresie produkcji i badań.

6.2.1.4.2 System zapewnienia jakości powinien być zgodny z wymaganiami władzy właściwej.

6.2.1.5 Badanie i próba odbiorcza

6.2.1.5.1 Nowe naczynia ciśnieniowe, za wyjątkiem naczyń ciśnieniowych kriogenicznych zamkniętych i systemów magazynowania w wodorkach metali, powinny podlegać próbom i badaniom podczas i po zakończeniu produkcji, zgodnie z mającymi zastosowanie normami konstrukcyjnymi, a zwłaszcza z wymaganiami:

Na odpowiedniej liczbie naczyń ciśnieniowych:

a) bada się właściwości mechaniczne materiału konstrukcyjnego;

b) sprawdza się minimalną grubość ścianki;

c) sprawdza się jednorodność materiału dla każdej wyprodukowanej partii wyrobów;

d) sprawdza się stan zewnętrzny i wewnętrzny naczynia ciśnieniowego;

e) sprawdza się podtoczenia gwintów;

f) sprawdza się zgodność z normą dotyczącą projektowania.

We wszystkich naczyniach ciśnieniowych:

g) przeprowadza się hydrauliczną próbę ciśnieniową. Naczynia ciśnieniowe powinny wytrzymać próbę bez odkształceń większych niż przewidziane w specyfikacjach projektowych.

Uwaga. Jeżeli nie stwarza to zagrożenia, to za zgodą władzy właściwej próbę hydrauliczną można przeprowadzić z zastosowaniem gazu.

h) sprawdza się i ocenia wady produkcyjne i kieruje się naczynie ciśnieniowe do naprawy lub uznaje za nienaprawialne; w przypadku naczyń ciśnieniowych spawanych powinna być zwrócona szczególna uwaga na jakość spoin;

i) sprawdza się oznakowanie naczyń ciśnieniowych;

j) ponadto, naczynia ciśnieniowe przeznaczone do przewozu UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY oraz UN 3374 ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA, powinny być sprawdzane w celu zapewnienia właściwego rozmieszczenia materiału porowatego, jego jakości i, o ile ma to zastosowanie, ilości rozpuszczalnika.

6.2.1.5.2 Na odpowiedniej próbce naczyń kriogenicznych zamkniętych przeprowadza się badania i próby określone pod 6.2.1.5.1 a), b), d) i f). Ponadto na próbce naczyń spoiny powinny być sprawdzane metodami rentgenowskimi, ultradźwiękowymi lub innymi odpowiednimi metodami nieniszczącymi, zgodnie z obowiązującą normą dla projektowania i budowy. Ta kontrola nie dotyczy spoin płaszcza.

Poza tym wszystkie naczynia ciśnieniowe kriogeniczne zamknięte powinny podlegać pierwszym badaniom i próbom określonym w ustępie 6.2.1.5.1 g), h) i i), jak również, po zmontowaniu, badaniu szczelności i próbie dostatecznego funkcjonowania wyposażenia obsługowego.

6.2.1.5.3 Dla systemów magazynowania w wodorkach metali powinno być sprawdzone, czy na odpowiedniej próbce naczyń używanych w systemie magazynowania w wodorkach metali zostały przeprowadzone badania określone w 6.2.1.5.1 a), b), c), d), e) (o ile ma zastosowanie), f), g), h) i i). Ponadto powinny być przeprowadzone na odpowiedniej próbce systemów magazynowania w wodorkach metali badania określone w 6.2.1.5.1 c) i f) i, o ile ma zastosowanie, w 6.2.1.5.1 e) oraz badanie stanu zewnętrznego systemu.

Ponadto wszystkie systemy magazynowania w wodorkach metali powinny być poddane określonym w 6.2.1.5.1 h) i i) badaniom odbiorczym oraz badaniom szczelności i badaniom poprawnego działania ich wyposażenia obsługowego.

6.2.1.6 Badania i próby okresowe

6.2.1.6.1 Naczynia ciśnieniowe wielokrotnego napełniania, inne niż naczynia kriogeniczne, powinny podlegać badaniom okresowym i próbom wykonywanym przez jednostkę upoważnioną przez władzę właściwą, w następującym zakresie:

a) sprawdzenie stanu technicznego od strony zewnętrznej naczynia ciśnieniowego oraz sprawdzenie wyposażenia i oznakowań zewnętrznych;

b) sprawdzenie stanu technicznego ścianek wewnątrz naczynia ciśnieniowego (np. rewizję wewnętrzną, sprawdzenie minimalnej grubości ścianek);

c) sprawdzenie gwintów, jeżeli istnieją ślady korozji lub jeżeli wyposażenie zostało usunięte;

d) wykonanie hydraulicznej próby ciśnieniowej i w razie potrzeby kontroli parametrów materiału za pomocą odpowiednich badań.

e) sprawdzenie wyposażenia obsługowego, innych akcesoriów i urządzeń obniżających ciśnienie, przy ponownym przekazaniu do eksploatacji.

Uwagi 1. Za zgodą władzy właściwej hydrauliczna próba ciśnieniowa może być zastąpiona badaniem z użyciem gazu, jeżeli ten sposób nie stwarza zagrożenia.

2. Za zgodą władzy właściwej hydrauliczna próba ciśnieniowa butli lub zbiorników rurowych może być zastąpiona równoważnym badaniem akustycznym. Norma ISO 16148:2006 może być użyta jako wytyczna dla badania akustycznego.

3. Próba ciśnieniowa hydrauliczna może być zastąpiona przez badanie ultradźwiękowe, które będzie przeprowadzone dla butli bezszwowych ze stopów aluminium zgodnie z normą ISO 10461:2005 + A1:2006 i dla bezszwowych butli ze stali zgodnie z normą ISO 6406:2005.

4. W odniesieniu do częstotliwości badań i prób okresowych, patrz instrukcja pakowania P200 w 4.1.4.1 lub dla chemikaliów pod ciśnieniem instrukcja pakowania P206 w 4.1.4.1.

6.2.1.6.2 Naczynia ciśnieniowe przeznaczone do przewozu UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY oraz UN 3374 ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA, powinny być badane w zakresie określonym w 6.2.1.6.1 a), c) i e). Ponadto powinien być sprawdzony stan materiału porowatego (np. pęknięcia, pusta przestrzeń w górnej części, rozluźnienie, ubicie).

6.2.1.6.3 Urządzenia obniżające ciśnienie zamkniętych naczyń kriogenicznych powinny podlegać badaniom okresowym.

6.2.1.7 Wymagania dla producentów

6.2.1.7.1 Producent powinien posiadać możliwości techniczne oraz wszystkie zasoby wymagane dla właściwego wytwarzania naczyń ciśnieniowych. Dotyczy to w szczególności wykwalifikowanego personelu:

a) do nadzoru nad całym procesem produkcji;

b) do wykonywania połączeń materiałów; oraz

c) do wykonywania odpowiednich badań.

6.2.1.7.2 Ocena prawidłowości badań prowadzonych u producentów powinna we wszystkich przypadkach być przeprowadzana przez jednostkę inspekcyjną zatwierdzoną przez władzę właściwą państwa zatwierdzenia.

6.2.1.8 Wymagania dla jednostek inspekcyjnych

6.2.1.8.1 Jednostki inspekcyjne powinny być niezależne od zakładów wytwarzających i powinny być kompetentne do wykonywania wymaganych prób, badań i zatwierdzeń.

6.2.2 Wymagania dla naczyń ciśnieniowych UN

Poza wymaganiami ogólnymi podanymi w 6.2.1, naczynia ciśnieniowe UN powinny spełniać dodatkowo wymagania niniejszego rozdziału, włącznie z normami, o ile mają zastosowanie.

6.2.2.1 Projektowanie, budowa oraz badanie odbiorcze i próby

6.2.2.1.1 Następujące normy mają zastosowanie do projektowania, budowy oraz badania odbiorczego i prób naczyń ciśnieniowych-UN, przy czym wymagania odnośnie badań w ramach systemu oceny zgodności i zatwierdzania powinny być zgodne z 6.2.2.5:

ISO 9809-1:1999	Butle do gazu - Butle stalowe do gazu bezszwowe, wielokrotnego napełniania - Projektowanie, budowa i badanie - Część 1: Butle hartowane i wyżarzane ze stali o wytrzymałości na rozciąganie mniejszej niż 1100 MPa. Uwaga. Uwaga dotycząca współczynnika F podana w rozdziale 7.3 niniejszej normy nie ma zastosowania do butli UN.
ISO 9809-2:2000	Butle do gazu - Butle stalowe do gazu bezszwowe, wielokrotnego napełniania - Projektowanie, budowa i badanie - Część 2: Butle hartowane i wyżarzane ze stali o wytrzymałości na rozciąganie większej lub równej 1100 MPa.
ISO 9809-3:2000	Butle do gazu - Butle stalowe do gazu bezszwowe, wielokrotnego napełniania - Projektowanie, budowa i badanie - Część 3: Znormalizowane butle stalowe.
ISO 7866:1999	Butle do gazu - Butle bezszwowe ze stopów aluminium, wielokrotnego napełniania - Projektowanie, budowa i badanie. Uwaga. Uwaga dotycząca współczynnika F podana w rozdziale 7.2 niniejszej normy nie ma zastosowania do naczyń ciśnieniowych UN. Stop aluminium 6351A - T6 lub równoważny nie powinien być dopuszczony.
ISO 4706:2008	Butle do gazu stalowe spawane do ponownego napełniania - Ciśnienie próbne do 60 bar.
ISO 18172-1:2007	Butle do gazu - butle spawane wielokrotnego napełniania, ze stali nierdzewnej - część 1: do ciśnienia próbnego od 60 bar.
ISO 20703:2006	Butle do gazu - butle spawane wielokrotnego napełniania, z aluminium i stopów aluminium - projektowanie, konstruowanie budowa i badanie.
ISO 11118:1999	Butle do gazu - Butle do gazu metalowe jednorazowego użytku - Specyfikacja i metody prób.
ISO 11119-1:2002	Butle gazowe o budowie kompozytowej - Specyfikacja i metody prób - Część 1: Butle gazowe kompozytowe wzmocnione obwodowo.
ISO 11119-2:2002	Butle gazowe o budowie kompozytowej - Specyfikacja i metody prób - Część 2: Butle gazowe kompozytowe całkowicie owinięte wzmocnionym włóknem z wkładkami metalowymi przenoszącymi obciążenia.
ISO 11119-3:2002	Butle gazowe o budowie kompozytowej - Specyfikacja i metody prób - Część 3: Butle gazowe kompozytowe całkowicie owinięte wzmocnionym włóknem z wkładkami metalowymi lub niemetalowymi nie przenoszącymi obciążeń.

Uwagi 1. W powyższych normach butle kompozytowe powinny być zaprojektowane dla nieograniczonego czasu używania.

2. Po pierwszych 15 latach używania, butle kompozytowe wyprodukowane zgodnie z tymi normami, mogą być dopuszczone do dalszej eksploatacji przez władzę właściwą, która była odpowiedzialna za pierwsze zatwierdzenie tych butli i która swoją decyzję oprze na informacjach z badań dostarczonych przez producenta lub właściciela lub użytkownika.

6.2.2.1.2 Następująca norma ma zastosowanie do projektowania, budowy oraz badania odbiorczego i prób zbiorników rurowych-UN, przy czym wymagania odnośnie badań w ramach systemu oceny zgodności i zatwierdzania powinny być zgodne z 6.2.2.5:

ISO 11120:1999

Butle do gazów - Zbiorniki rurowe bezszwowe, wielokrotnego napełniania do transportu gazu sprężonego, o pojemności wodnej pomiędzy 150 l i 3000 l - Projektowanie, budowa i badanie. Uwaga. Uwaga dotycząca współczynnika F podana w rozdziale 7.1 niniejszej normy nie ma zastosowania do zbiorników rurowych UN.

6.2.2.1.3 Następujące normy mają zastosowanie do projektowania, budowy oraz badania odbiorczego i prób butli acetylenowych-UN, przy czym wymagania odnośnie badań w ramach systemu oceny zgodności i zatwierdzania powinny być zgodne z 6.2.2.5:

Dla płaszcza butli:

ISO 9809-1:1999	Butle do gazu - Butle stalowe do gazu bezszwowe, wielokrotnego napełniania - Projektowanie, budowa i badanie - Część 1: Butle hartowane i wyżarzane ze stali o wytrzymałości na rozciąganie mniejszej niż 1100 MPa. Uwaga. Uwaga dotycząca współczynnika F podana w rozdziale 7.3 niniejszej normy nie ma zastosowania do butli UN.
ISO 9809-3:2000	Butle do gazu - Butle stalowe do gazu bezszwowe, wielokrotnego napełniania - Projektowanie, budowa i badanie - Część 3: Znormalizowane butle stalowe.

Dla materiału porowatego w butli:

ISO 3807-1:2000	Butle do acetylenu - Wymagania podstawowe - Część 1: Butle bez bezpieczników topliwych.
ISO 3807-2:2000	Butle do acetylenu - Wymagania podstawowe - Część 2: Butle z bezpiecznikami topliwymi.

6.2.2.1.4 Następująca norma ma zastosowanie do projektowania, budowy i badania odbiorczego oraz prób naczyń kriogenicznych-UN, przy czym wymagania odnośnie badań w ramach systemu oceny zgodności i zatwierdzania powinny być zgodne z 6.2.2.5:

ISO 21029-1:2004

Zbiorniki kriogeniczne - Zbiorniki przenośne o pojemności nie większej niż 1000 l izolowane próżnią - Część 1: Projektowanie, wytwarzanie, kontrola i badania.

6.2.2.1.5 Następująca norma ma zastosowanie do projektowania, budowy i badania odbiorczego systemów magazynowania w wodorkach metali-UN, przy czym wymagania odnośnie badań w ramach systemu oceny zgodności i zatwierdzania powinny być zgodne z 6.2.2.5:

ISO 16111:2008

Przenośnie urządzenia do magazynowania gazu - wodór absorbowany w odwracalnych wodorkach metali.

6.2.2.2 Materiały

Poza wymaganiami dla materiałów wymienionymi w normach dotyczących projektowania i budowy naczyń ciśnieniowych oraz ograniczeniami wymienionymi w mającej zastosowanie instrukcji pakowania dla gazu(ów) przewidzianych do przewozu (np. instrukcja pakowania P200 lub P205), powinny być stosowane następujące normy dotyczące zgodności materiału:

ISO 11114-1:1997	Butle do gazów - Zgodność materiału butli i zaworu z gazem zawartym w butli - Część 1: Materiały metalowe
ISO 11114-2:2000	Butle do gazów - Zgodność materiału butli i zaworu z gazem zawartym w butli - Część 1: Materiały niemetaliczne

Uwaga. Ograniczenia w normie ISO 11114-1 na stopy stalowe wysokiej wytrzymałości o maksymalnej wytrzymałości na rozciąganie do 1100 MPa, nie mają zastosowania do UN 2203 SILAN.

6.2.2.3 Wyposażenie obsługowe

Następujące normy mają zastosowanie dla zamknięć i ich osłon:

ISO 11117:2008 + zmiana 1:2009	Butle do gazów - Kołpaki ochronne zaworu i osłony zaworu butli - Projektowanie, konstrukcja i badania. Uwaga. Konstruowanie zgodnie z ISO 11117:1998 jest dopuszczone do 31 grudnia 2014 r.
ISO 10297:2006	Butle do gazów - Zawory butli do gazu - Specyfikacja i badanie typu. Uwaga. Wersja EN tej normy ISO spełnia wymagania i również może być używana.
ISO 13340:2001	Butle do gazów - Zawory do butli jednorazowego napełniania - Specyfikacja i badanie prototypu.

Następująca norma ma zastosowanie dla zamknięć i ich osłon w systemach magazynowania w wodorkach metali-UN:

ISO 16111:2008

Przenośne urządzenia do magazynowania gazu - wodór absorbowany w odwracalnych wodorkach metali.

6.2.2.4 Badania i próby okresowe

Następujące normy mają zastosowanie do badań okresowych i prób butli-UN i systemów magazynowania w wodorkach metali-UN:

ISO 6406:2005	Badania i próby okresowe bezszwowych butli stalowych do gazu.
ISO 10460:2005	Butle do gazów - Butle spawane ze stali węglowej - Badania okresowe.
	Uwaga. Naprawa spoin opisana w punkcie 12.1 tej normy nie powinna być dopuszczona. Naprawa opisana w punkcie 12.2 wymaga zezwolenia władzy właściwej, która zatwierdziła jednostkę badań okresowych zgodnie z 6.2.2.6.
ISO 10461:2005 +A 1:2006	Butle do gazów bezszwowe ze stopu aluminium - Badania okresowe.
ISO 10462:2005	Butle do acetylenu rozpuszczonego - Badania okresowe i obsługa.
ISO 11623:2002	Butle do gazów - Okresowa kontrola i badanie butli do gazów wykonanych z kompozytów.
ISO 16111:2008	Przenośne urządzenia do magazynowania gazu - wodór absorbowany w odwracalnych wodorkach metali.

6.2.2.5 System oceny zgodności i zatwierdzanie do produkcji naczyń ciśnieniowych

6.2.2.5.1 Definicje

Dla celów niniejszego podrozdziału:

System oceny zgodności oznacza system zatwierdzania działalności producenta przez władzę właściwą, poprzez zatwierdzenie typu naczynia ciśnieniowego, systemu zapewnienia jakości producenta oraz zatwierdzenie jednostek inspekcyjnych;

Typ oznacza wzór naczynia ciśnieniowego określony w przedmiotowej normie dotyczącej naczynia ciśnieniowego;

Weryfikacja oznacza potwierdzenie poprzez badanie lub obiektywne potwierdzenie, że określone wymagania zostały spełnione.

6.2.2.5.2 Wymagania ogólne

Władza właściwa

6.2.2.5.2.1 W celu zapewnienia zgodności naczyń ciśnieniowych z wymaganiami RID, władza właściwa zatwierdzająca naczynie ciśnieniowe powinna zatwierdzić system oceny zgodności. W przypadku, gdy władza właściwa zatwierdzająca naczynie ciśnieniowe nie jest władzą właściwą państwa producenta, wówczas na naczyniu ciśnieniowym powinny być naniesione znaki państwa zatwierdzającego i państwa producenta (patrz 6.2.2.7 i 6.2.2.8).

Na wniosek władzy właściwej państwa używania, władza właściwa państwa zatwierdzającego powinna dostarczyć dowody potwierdzające spełnienie wymagań systemu oceny zgodności.

6.2.2.5.2.2 Władza właściwa może przekazać swoje funkcje w zakresie systemu oceny zgodności, w całości lub w części.

6.2.2.5.2.3 Władza właściwa powinna dysponować aktualnym wykazem zatwierdzonych jednostek inspekcyjnych i ich znaków identyfikacyjnych oraz zatwierdzonych producentów i ich znaków identyfikacyjnych.

Jednostka inspekcyjna

6.2.2.5.2.4 Do badania naczyń ciśnieniowych jednostka inspekcyjna powinna być zatwierdzona przez władzę właściwą, oraz powinna:

a) posiadać personel o zorganizowanej strukturze, tak przygotowany, wyszkolony, kompetentny i wykwalifikowany, aby właściwie wykonywał swoje funkcje techniczne;

b) mieć dostęp do odpowiednich urządzeń i wyposażenia;

c) działać w sposób bezstronny i wolny od jakichkolwiek wpływów, które mogłyby tę bezstronność naruszyć;

d) zapewnić poufność informacji dotyczących działalności handlowej i majątkowej producenta i innych jednostek;

e) utrzymywać wyraźne rozgraniczenie pomiędzy aktualnymi funkcjami jednostki inspekcyjnej a inną niezwiązaną z nimi działalnością;

f) posługiwać się udokumentowanym systemem zapewnienia jakości;

g) zapewnić przeprowadzenie badań i kontroli określonych w normach i w RID; oraz

h) utrzymywać efektywny i odpowiedni system sprawozdawczości i archiwizowania zgodnie z 6.2.2.5.6.

6.2.2.5.2.5 Jednostka inspekcyjna powinna wykonywać zatwierdzanie typu, badania i kontrole wytwarzania naczynia ciśnieniowego oraz certyfikację, w celu weryfikacji zgodności z odpowiednią normą dotyczącą naczyń ciśnieniowych (patrz 6.2.2.5.4 i 6.2.2.5.5).

Producent

6.2.2.5.2.6 Producent powinien:

a) stosować udokumentowany system jakości zgodnie z 6.2.2.5.3;

b) występować o zatwierdzenie typu zgodnie z 6.2.2.5.4;

c) wybrać jednostkę inspekcyjną z wykazu zatwierdzonych jednostek inspekcyjnych prowadzonego przez władzę właściwą państwa zatwierdzającego; oraz

d) prowadzić dokumentację zgodnie z 6.2.2.5.6.

Laboratorium badawcze

6.2.2.5.2.7 Laboratorium badawcze powinno dysponować:

a) personelem o zorganizowanej strukturze, w dostatecznej liczbie, kompetentnym i wykwalifikowanym; i

b) odpowiednimi urządzeniami i wyposażeniem dla przeprowadzania badań wymaganych przez normy dotyczące wytwarzania, w celu spełnienia wymagań jednostki inspekcyjnej.

6.2.2.5.3 System jakości producenta

6.2.2.5.3.1 System jakości powinien zawierać wszystkie elementy, wymagania i przepisy przyjęte przez producenta. Powinien być udokumentowany w sposób systematyczny i zorganizowany w postaci pisemnych zasad, procedur i instrukcji. Powinny być zawarte w nich w szczególności odpowiednie zapisy dotyczące:

a) struktury organizacyjnej, wpływu zarządzania oraz odpowiedzialności personelu na projektowanie i jakość produktu;

b) kontroli procesu projektowania oraz weryfikacji techniki, procesów, a także procedur, które będą stosowane w procesie projektowania naczyń ciśnieniowych;

c) wytwarzania odpowiednich naczyń ciśnieniowych, kontroli jakości, zapewnienia jakości, a także instrukcji procesów operacyjnych, które będą stosowane;

d) dokumentacji jakości, takich jak raporty kontrolne, dane z badań oraz dane dotyczące wzorcowania;

e) przeglądów zarządzania systemem jakości potwierdzających jego efektywność poprzez audyty zgodnie z 6.2.2.5.3.2;

f) sposobu opisującego jak należy spełniać wymagania klienta;

g) procesu kontroli dokumentów i wprowadzania do nich zmian;

h) sposobów kontroli niezgodnych naczyń ciśnieniowych, zakupionych komponentów, półproduktów i produktów gotowych;

i) programów szkolenia i procedur kwalifikacyjnych dla odpowiedniego personelu.

6.2.2.5.3.2 Audyt systemu jakości

System jakości powinien być wstępnie oceniony w celu określenia, czy spełniane są wymagania podane w 6.2.2.5.3.1, przy akceptacji władzy właściwej.

Producent powinien być poinformowany o wynikach audytu. Informacja ta powinna zawierać wnioski z audytu oraz wymagane działania korygujące.

Audyty okresowe powinny być przeprowadzane w celu upewnienia władzy właściwej, że producent wdrożył i stosuje system jakości. Raporty z przeprowadzanych audytów okresowych powinny być przekazywane producentowi.

6.2.2.5.3.3 Utrzymanie sytemu jakości

Producent powinien stosować zatwierdzony system jakości w sposób odpowiedni i efektywny.

O zamierzonych zmianach producent powinien informować władzę właściwą, która zatwierdziła system jakości. Proponowane zmiany powinny być ocenione w celu określenia, czy zmieniony system jakości będzie nadal spełniał wymagania podane w 6.2.2.5.3.1.

6.2.2.5.4 Proces zatwierdzania

Wstępne zatwierdzanie typu

6.2.2.5.4.1 Wstępne zatwierdzanie typu powinno obejmować zatwierdzenie systemu jakości producenta oraz zatwierdzenie projektu naczynia ciśnieniowego, które będzie wytwarzane. Wniosek o wstępne zatwierdzenie typu powinien spełniać wymagania podane w 6.2.2.5.4.2 do 6.2.2.5.4.6 i 6.2.2.5.4.9.

6.2.2.5.4.2 Producent mający zamiar wytwarzać naczynia ciśnieniowe zgodnie z odpowiednimi normami i RID powinien wystąpić o wydanie, a następnie otrzymać i przechowywać Certyfikat Zatwierdzenia Typu, wystawiony przez władzę właściwą państwa zatwierdzenia, przynajmniej na jeden typ naczynia ciśnieniowego, zgodnie z procedurą podaną w 6.2.2.5.4.9. Certyfikat taki powinien być przedstawiony władzy właściwej państwa używania, na jej żądanie.

6.2.2.5.4.3 Wniosek powinien dotyczyć każdego zakładu produkcyjnego i powinien zawierać:

a) nazwę i adres producenta, a ponadto, jeżeli zgłoszenie jest składane przez upoważnionego przedstawiciela, to również jego nazwę i adres;

b) adres zakładu wytwarzającego, (jeżeli jest inny niż podany powyżej);

c) nazwisko i tytuł osoby (osób) odpowiedzialnej(-ych) za system jakości;

d) przeznaczenie naczynia ciśnieniowego i odpowiednią normę dotyczącą naczynia ciśnieniowego;

e) szczegóły każdej odmowy wydania podobnego certyfikatu przez inną władzę właściwą;

f) dane identyfikacyjne jednostki inspekcyjnej upoważnionej do zatwierdzania typu;

g) dokumentację dotyczącą zakładu produkcyjnego, jak podano w 6.2.2.5.3.1; i

h) dokumentację techniczną wymaganą do zatwierdzenia typu, która pozwoli sprawdzić zgodność naczynia ciśnieniowego z wymaganiami odpowiedniej normy dotyczącej projektowania naczynia ciśnieniowego. Dokumentacja techniczna powinna zawierać projekt, metodę wytwarzania oraz powinna zawierać, o ile jest to niezbędne do oceny, co najmniej:

(i) normę dotyczącą projektowania naczynia ciśnieniowego, projekt i rysunki wykonawcze, pokazujące elementy i podzespoły, jeżeli występują;

(ii) opisy i objaśnienia niezbędne do zrozumienia rysunków oraz przeznaczenia naczynia ciśnieniowego;

(iii) wykaz norm niezbędnych do pełnego określenia procesu produkcyjnego;

(iv) obliczenia projektowe i specyfikacje materiałowe; oraz

(v) sprawozdanie z badań przeprowadzonych w ramach zatwierdzenia typu, opisujące wyniki prób i badań przeprowadzonych zgodnie z 6.2.2.5.4.9.

6.2.2.5.4.4 Audyt wstępny, zgodny z 6.2.2.5.3.2, powinien być przeprowadzony zgodnie z wymaganiami władzy właściwej.

6.2.2.5.4.5 Jeżeli producentowi odmówiono zatwierdzenia, to władza właściwa powinna podać na piśmie dokładne przyczyny takiej odmowy.

6.2.2.5.4.6 Po zatwierdzeniu, zmiany w zakresie informacji przedstawionych zgodnie z 6.2.2.5.4.3, odnoszących się do wstępnego zatwierdzenia, powinny być przekazane władzy właściwej.

Kolejne zatwierdzenia typu

6.2.2.5.4.7 Zgłoszenie dotyczące kolejnego zatwierdzenia typu powinno spełniać wymagania podane w 6.2.2.5.4.8 i 6.2.2.5.4.9, oraz potwierdzać, że producent jest w posiadaniu wstępnego zatwierdzenia typu. W takim przypadku system jakości producenta zgodny z 6.2.2.5.3 powinien być zatwierdzony podczas wstępnego zatwierdzania typu i powinien być zastosowany do nowego projektu.

6.2.2.5.4.8 Zgłoszenie powinno zawierać:

a) nazwę i adres producenta, a ponadto, jeżeli zgłoszenie jest przedłożone przez upoważnionego przedstawiciela, to również jego nazwę i adres;

b) szczegóły każdej odmowy wydania podobnego certyfikatu przez inną władzę właściwą;

c) dowód przyznania wstępnego zatwierdzenia typu; i

d) dokumentację techniczną opisaną w 6.2.2.5.4.3 h).

Procedura zatwierdzania typu

6.2.2.5.4.9 Jednostka inspekcyjna powinna:

a) sprawdzić dokumentację techniczną w celu stwierdzenia, że:

(i) projekt jest zgodny z wymaganiami odpowiedniej normy; oraz

(ii) partia prototypowa została wytworzona zgodnie z dokumentacją techniczną i odpowiada projektowi;

b) potwierdzić, że nadzór produkcyjny był przeprowadzany zgodnie z wymaganiami podanymi w 6.2.2.5.5;

c) wybrać naczynia ciśnieniowe z partii prototypowej i nadzorować badania tych naczyń ciśnieniowych zgodnie z wymaganiami dotyczącymi zatwierdzania typu;

d) przeprowadzić badania i próby wymienione w normie dotyczącej naczyń ciśnieniowych w celu określenia, że:

(i) norma została zastosowana, a jej wymagania spełnione;

(ii) procedury przyjęte przez producenta spełniają wymagania normy; oraz

e) upewnić się, że inne próby i badania dotyczące zatwierdzenia typu są prawidłowo i kompetentnie przeprowadzone.

Po przeprowadzeniu z wynikami pozytywnymi badania prototypu i spełnieniu zadowalająco wszystkich wymagań podanych w 6.2.2.5.4 powinien być wystawiony Certyfikat Zatwierdzenia Typu, który powinien zawierać nazwę i adres producenta, wyniki i wnioski z badania oraz dane niezbędne do identyfikacji typu.

Jeżeli producent otrzymał odmowę zatwierdzenia typu, to władza właściwa powinna podać na piśmie dokładne przyczyny takiej odmowy.

6.2.2.5.4.10 Modyfikacje zatwierdzonego typu

Producent powinien:

a) poinformować władzę właściwą o zamierzonej modyfikacji zatwierdzonego typu, w przypadku, gdy taka modyfikacja nie powoduje powstania nowej konstrukcji, jak określa norma dotycząca naczyń ciśnieniowych; lub

b) wnioskować o kolejne zatwierdzenie typu w przypadku, gdy taka modyfikacja powoduje utworzenie nowej konstrukcji zgodnie z odpowiednią normą dotyczącą naczyń ciśnieniowych. To dodatkowe zatwierdzenie powinno być udzielone w formie zmiany do pierwotnego Certyfikatu Zatwierdzenia Typu.

6.2.2.5.4.11 Na żądanie, władza właściwa powinna przekazać innej władzy właściwej informację o zatwierdzeniu typu, modyfikacji zatwierdzenia lub jego cofnięciu.

6.2.2.5.5 Nadzór produkcji i certyfikacja

Wymagania ogólne

Jednostka inspekcyjna lub jej przedstawiciel powinni przeprowadzać kontrolę i certyfikację każdego naczynia ciśnieniowego. Jednostka inspekcyjna wybrana przez producenta do inspekcji i badań w czasie produkcji może być inna niż jednostka inspekcyjna biorąca udział w badaniach w ramach zatwierdzenia typu.

W przypadku, gdy producent wykaże jednostce inspekcyjnej, że wyszkolił i przygotował pracowników, niezależnych od pionu produkcyjnego, to kontrola może być przeprowadzona przez tych pracowników. W takim przypadku producent powinien przechowywać dokumentację dotyczącą ich szkolenia.

Jednostka inspekcyjna powinna sprawdzić, czy inspekcje i badania naczyń ciśnieniowych przeprowadzane przez pracowników producenta są w pełni zgodne z normami i wymaganiami RID. W przypadku stwierdzenia niezgodności w zakresie tych inspekcji i badań, zezwolenie na ich przeprowadzanie przez pracowników producenta może być cofnięte.

Producent, po otrzymaniu zgody od jednostki inspekcyjnej, sporządza deklarację zgodności naczynia ciśnieniowego z zatwierdzonym typem. Zastosowanie oznakowania certyfikacyjnego naczynia ciśnieniowego będzie uważane za deklarację zgodności wykonania z odpowiednimi normami, wymaganiami systemu zgodności i RID. Jednostka inspekcyjna powinna nanosić lub upoważnić producenta do nanoszenia oznakowania certyfikacyjnego i numeru identyfikacyjnego jednostki inspekcyjnej na każdym zatwierdzonym naczyniu ciśnieniowym.

Przed pierwszym napełnieniem naczynia ciśnieniowego powinien być wystawiony certyfikat zgodności podpisany przez jednostkę inspekcyjną i producenta.

6.2.2.5.6 Przechowywanie dokumentów

Zatwierdzenie typu i certyfikaty zgodności powinny być przechowywane przez producenta i jednostkę inspekcyjną przez co najmniej 20 lat.

6.2.2.6 System zatwierdzania badań i prób okresowych naczyń ciśnieniowych

6.2.2.6.1 Definicja

Dla potrzeb niniejszego działu:

System zatwierdzania oznacza system zatwierdzania przez władzę właściwą jednostki wykonującej badania i próby okresowe naczyń ciśnieniowych (zwanej dalej "jednostką wykonującą okresowe badania i próby"), włącznie z zatwierdzeniem systemu jakości tej jednostki.

6.2.2.6.2 Wymagania ogólne

Władza właściwa

6.2.2.6.2.1 Dla zapewnienia, że badania i próby okresowe naczyń ciśnieniowych są zgodne z wymaganiami RID, władza właściwa powinna ustanowić system zatwierdzania. W przypadkach, gdy władza właściwa, która zatwierdza jednostkę wykonującą badania i próby okresowe, nie jest władzą właściwą państwa zatwierdzającego produkcję naczyń ciśnieniowych, to znaki państwa jednostki wykonującej badania i próby okresowe powinny być naniesione w znakowaniu naczynia ciśnieniowego (patrz 6.2.2.7).

Na wniosek władzy właściwej państwa używania, władza właściwa państwa zatwierdzającego jednostkę wykonującą badania i próby okresowe powinna dostarczyć dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań zatwierdzonego systemu, włącznie z dokumentacją badań okresowych i prób.

Władza właściwa państwa zatwierdzającego jednostkę wykonującą badania i próby okresowe może cofnąć świadectwo zatwierdzenia wymienione w 6.2.2.6.4.1, na podstawie dowodów świadczących o niezgodności z systemem zatwierdzenia.

6.2.2.6.2.2 Władza właściwa może przekazać swoje funkcje w zakresie systemu zatwierdzenia, w całości lub częściowo.

6.2.2.6.2.3 Władza właściwa powinna udostępniać aktualny wykaz jednostek zatwierdzonych do wykonywania badań okresowych i prób oraz ich znaki identyfikacyjne.

Jednostka wykonująca badania i próby okresowe

6.2.2.6.2.4 Jednostka wykonująca badania i próby okresowe powinna być zatwierdzona przez władzę właściwą oraz powinna:

a) posiadać personel o zorganizowanej strukturze, odpowiednio przygotowany, wyszkolony, kompetentny i wykwalifikowany tak, aby właściwie wykonywał swoje funkcje techniczne;

b) mieć dostęp do odpowiednich urządzeń i wyposażenia;

c) działać w sposób bezstronny i powinna być wolna od jakichkolwiek wpływów, które mogłyby tę bezstronność naruszyć;

d) zapewnić poufność handlową;

c) utrzymywać wyraźne rozgraniczenie pomiędzy aktualnymi funkcjami jednostki wykonującej badanie okresowe i próby a inną, niezwiązaną z nimi, działalnością;

f) posługiwać się udokumentowanym systemem jakości według 6.2.2.6.3;

g) ubiegać się o zatwierdzenie zgodnie z 6.2.2.6.4;

h) zapewniać, że badania i próby okresowe przeprowadzane są zgodnie z 6.2.2.6.5; oraz

i) utrzymać skuteczny i odpowiedni system dokumentowania protokołów z badań i ich rejestracji zgodnie z 6.2.2.6.6.

6.2.2.6.3 System jakości i audyt jednostki wykonującej badania i próby okresowe

6.2.2.6.3.1 System jakości

System jakości powinien obejmować wszystkie elementy, wymagania i przepisy przyjęte przez jednostkę wykonującą badania i próby okresowe. Powinien być on udokumentowany w sposób systematyczny i zorganizowany, w postaci pisemnych zasad, procedur i instrukcji. System jakości powinien zawierać:

a) opis struktury organizacyjnej i odpowiedzialności;

b) odpowiednie instrukcje badań i prób, kontroli jakości, zapewnienia jakości, oraz procesów operacyjnych, które będą stosowane;

c) zapisy dotyczące jakości, takie jak protokoły z badań, dane z badań, dane z wzorcowania i certyfikaty;

d) przegląd zarządzania systemem jakości potwierdzający jego efektywność poprzez audyty przeprowadzane zgodnie z 6.2.2.6.3.2

e) proces kontroli dokumentów i wprowadzania do nich zmian;

f) sposoby kontroli niezgodnych naczyń ciśnieniowych; oraz

g) programy szkoleń i procedur kwalifikacyjnych dla odpowiedniego personelu.

6.2.2.6.3.2 Audyt

Jednostka wykonująca badania i próby okresowe i jej system jakości powinny podlegać audytom, w celu określenia, czy wymagania RID spełnione są w sposób satysfakcjonujący władzę właściwą.

Audyt powinien być przeprowadzony jako element wstępnego procesu zatwierdzenia (patrz 6.2.2.6.4.3). Audyt może być wymagany jako część procesu mającego na celu modyfikację zatwierdzenia (patrz 6.2.2.6.4.6).

Audyty okresowe powinny być przeprowadzane w celu upewnienia się władzy właściwej, że jednostka wykonująca badania i próby okresowe spełnia nadal wymagania RID.

Jednostka wykonująca badania i próby okresowe powinna być powiadamiana o rezultatach każdego audytu. Powiadomienie powinno zawierać wnioski z audytu i wymagane działania korygujące.

6.2.2.6.3.3 Utrzymanie systemu jakości

Jednostka wykonująca badania i próby okresowe, powinna stosować zatwierdzony system jakości w sposób odpowiedni i efektywny.

Jednostka wykonująca badania i próby okresowe powinna powiadamiać władzę właściwą, która zatwierdziła system jakości, o wszystkich przewidywanych zmianach, zgodnie z procesem dotyczącym modyfikacji zatwierdzenia podanym w 6.2.2.6.4.6.

6.2.2.6.4 Proces zatwierdzania jednostek wykonujących badania i próby okresowe

Zatwierdzenie wstępne

6.2.2.6.4.1 Jednostka, która ma zamiar wykonywać badania i próby okresowe zgodnie z normami dotyczącymi naczyń ciśnieniowych oraz z RID, powinna wystąpić o wydanie i przechowywać Certyfikat Zatwierdzenia Typu, wydany przez władzę właściwą.

Takie pisemne zatwierdzenie powinno być przedłożone władzy właściwej państwa używania, na jej żądanie.

6.2.2.6.4.2 Wniosek każdej jednostki wykonującej badania i próby okresowe powinien zawierać:

a) nazwę i adres jednostki przeprowadzającej badania i próby okresowe, a w przypadku, gdy wniosek składany jest przez upoważnionego przedstawiciela, to również jego nazwę i adres;

b) adres każdego oddziału wykonującego badania i próby okresowe;

c) nazwisko i tytuł osoby (osób) odpowiedzialnych za system jakości;

d) przeznaczenie naczynia ciśnieniowego, sposoby przeprowadzania badań i prób okresowych oraz odpowiednie normy dotyczące naczyń ciśnieniowych, wymagane przez system jakości;

e) dokumentację każdego oddziału, wyposażenie i system jakości wyszczególniony w 6.2.2.6.3.1;

f) dokumenty dotyczące kwalifikacji i szkoleń personelu wykonującego badania i próby okresowe; oraz

g) szczegóły dotyczące odmowy zatwierdzenia podobnego wniosku przez inne władze właściwe.

6.2.2.6.4.3 Władza właściwa powinna:

a) sprawdzić dokumentację w celu potwierdzenia, czy procedury zgodne z wymaganiami odpowiednich norm dotyczących naczyń ciśnieniowych i z RID; oraz

b) przeprowadzić audyt zgodnie z 6.2.2.6.3.2 w celu potwierdzenia, czy przeprowadzane badania i próby są zgodne z wymaganiami odpowiednich norm dotyczących naczyń ciśnieniowych i z RID, w sposób satysfakcjonujący władzę właściwą.

6.2.2.6.4.4 Certyfikat zatwierdzenia powinien być wydany po audycie, który zakończył się wynikiem pozytywnym i był przeprowadzony zgodnie z wymaganiami 6.2.2.6.4. Powinien on zawierać nazwę jednostki przeprowadzającej badania i próby okresowe, jej znak identyfikacyjny, adres każdego oddziału i dane niezbędne do identyfikacji zatwierdzonej działalności (np. określenie naczyń ciśnieniowych, sposobów przeprowadzania badań i prób okresowych oraz norm dotyczących naczyń ciśnieniowych).

6.2.2.6.4.5 Jeżeli jednostce wykonującej badania i próby okresowe odmówiono wydania zatwierdzenia, to władza właściwa powinna podać na piśmie dokładne przyczyny takiej odmowy.

Modyfikacje zatwierdzeń wydanych jednostce wykonującej badania i próby okresowe

6.2.2.6.4.6 Po zatwierdzeniu, wszelkie zmiany danych podanych w 6.2.2.6.4.2, dotyczące zatwierdzenia wstępnego powinny być zgłaszane przez jednostkę wykonującą badania i próby okresowe do władzy właściwej, która wydała certyfikat.

Zmiany powinny być ocenione w celu określenia, czy wymagania odpowiednich norm dotyczących naczyń ciśnieniowych oraz RID będą spełnione. Może być wymagany audyt zgodny z 6.2.2.6.3.2. Władza właściwa powinna przyjąć lub odrzucić te zmiany na piśmie i jeżeli zajdzie taka potrzeba, to powinna wydać poprawiony certyfikat zatwierdzenia.

6.2.2.6.4.7 Władza właściwa, na żądanie, powinna powiadomić inne władze właściwe o zatwierdzeniu wstępnym, modyfikacjach zatwierdzenia oraz cofnięciu zatwierdzeń.

6.2.2.6.5 Badania i próby okresowe oraz certyfikacja

Zatwierdzenie badania okresowego i naniesieniu znaku badania oznacza, że naczynie ciśnieniowe jest zgodne z odpowiednimi normami dotyczącymi naczyń ciśnieniowych i z wymaganiami RID. Jednostka wykonująca badania i próby okresowe powinna nanieść na każdym zbadanym naczyniu ciśnieniowym oznaczenia o przeprowadzonym badaniu okresowym i próbach, łącznie ze znakiem identyfikacyjnym (patrz 6.2.2.7.7).

Protokół potwierdzający, że naczynie ciśnieniowe przeszło badanie okresowe i próby powinien być wystawiony przez jednostkę wykonującą badania i próby okresowe przed napełnieniem naczynia ciśnieniowego.

6.2.2.6.6 Dokumentacja

Jednostka wykonująca badania i próby okresowe powinna przechowywać dokumenty dotyczące badań okresowych i prób naczyń ciśnieniowych (zarówno tych, które zakończyły się pozytywnie, jak i tych z wynikiem negatywnym), wraz z podaniem lokalizacji miejsca badań, przez okres co najmniej 15 lat.

Właściciel naczynia ciśnieniowego powinien zachować dokumenty do następnego badania okresowego i prób, chyba że naczynie ciśnieniowe jest całkowicie wycofane z eksploatacji.

6.2.2.7 Oznakowanie naczyń ciśnieniowych-UN wielokrotnego napełniania

Uwaga. Przepisy dla oznakowywania systemów magazynowania w wodorkach metali-UN podane są pod 6.2.2.9.

6.2.2.7.1 Naczynia ciśnieniowe-UN wielokrotnego napełniania powinny być oznakowane w sposób trwały i czytelny znakami certyfikacyjnymi, eksploatacyjnymi i produkcyjnymi Znaki te powinny być trwale naniesione na naczynie ciśnieniowe (np. za pomocą wytłaczania, grawerowania lub wytrawiania). Znaki powinny być umieszczone na kołnierzu, stopie lub szyjce naczynia ciśnieniowego lub na trwale zamocowanym elemencie naczynia ciśnieniowego (np. na przyspawanej obręczy lub tabliczce odpornej na korozję przyspawanej na płaszczu zewnętrznym zamkniętego naczynia kriogenicznego). Z wyjątkiem symbolu "UN" dla opakowania minimalna wysokość znaków powinna wynosić 5 mm dla naczynia ciśnieniowego o średnicy większej lub równej 140mm i 2,5 mm dla naczynia ciśnieniowego o średnicy mniejszej niż 140 mm. Minimalna wysokość symbolu "UN" dla opakowania powinna wynosić 10 mm dla naczynia ciśnieniowego o średnicy większej lub równej 140 mm, lub 5 mm dla naczynia ciśnieniowego o średnicy mniejszej niż 140 mm.

6.2.2.7.2 Powinny być stosowane następujące znaki certyfikacyjne:

a) symbol ONZ dla opakowań: wzór

Symbol ten powinien być używany tylko w celu poświadczenia, że opakowanie, cysterna przenośna lub MEGC spełnia odpowiednie wymagania działu 6.1, 6.2, 6.3, 6.5, 6.6 lub 6.7 ¹⁰⁴ ;. Symbol ten nie powinien być stosowany do naczyń ciśnieniowych, które spełniają wyłącznie wymagania podane w przepisach od 6.2.3 do 6.2.5 (patrz 6.2.3.9);

b) numer normy technicznej (np. ISO 9809-1) stosowanej do projektowania, budowy i badania;

c) znak państwa zatwierdzenia, według oznaczeń stosowanych do pojazdów w międzynarodowym ruchu drogowym ¹⁰⁵ :

Uwaga. Państwo zatwierdzenia powinno być rozumiane jako państwo, który upoważniło jednostkę badającą naczynie ciśnieniowe w czasie wytwarzania.

d) znak identyfikacyjny lub stempel jednostki inspekcyjnej, która jest zarejestrowana przez władzę właściwą państwa zatwierdzającego oznakowanie;

e) data badania odbiorczego, tj. rok (4 cyfry) i następujący po nim miesiąc (2 cyfry), oddzielone ukośnikiem ("/").

6.2.2.7.3 Powinny być stosowane następujące znaki eksploatacyjne:

f) ciśnienie próbne w barach, poprzedzone literami "PH" z następującymi po nich literami "BAR";

g) masa próżnego naczynia ciśnieniowego wraz ze wszystkimi zamocowanymi na stałe integralnymi częściami (np. kołnierzem, stopą, itp.) wyrażona w kilogramach, z następującymi po niej literami "KG". Masa ta nie powinna obejmować masy zaworu, kołpaka zaworu lub osłony zaworu, powłoki lub materiału porowatego dla acetylenu. Masa naczynia powinna być wyrażona trzema cyframi i zaokrąglona w górę. Dla butli o masie mniejszej niż 1 kg, masa ta powinna być wyrażona dwiema cyframi i zaokrąglona w górę. W przypadku naczyń ciśnieniowych dla UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY i UN 3374 ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA powinna być podana przynajmniej jedna cyfra po przecinku, a dwie cyfry po przecinku dla naczyń ciśnieniowych o masie mniejszej niż 1 kg;

h) minimalna gwarantowana grubość ścianki naczynia ciśnieniowego w milimetrach z następującymi po niej literami "MM". Znak ten nie jest wymagany dla naczyń ciśnieniowych o pojemności wodnej mniejszej lub równej 1 litr oraz dla butli wykonanych z materiałów kompozytowych lub dla zamkniętych naczyń kriogenicznych;

i) w przypadku naczyń ciśnieniowych do gazów sprężonych, UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY i UN 3374 ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA, ciśnienie robocze w barach poprzedzone literami "PW". W przypadku zamkniętych naczyń kriogenicznych, maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze poprzedzone literami "MAWP";

j) w przypadku naczyń ciśnieniowych do gazów skroplonych i gazów skroplonych schłodzonych, pojemność wodna w litrach wyrażona trzema cyframi i zaokrąglona w dół, z następującą po niej literą "L". Jeżeli wartość pojemności wodnej minimalnej lub nominalnej jest liczbą całkowitą, to cyfry po przecinku mogą być pominięte;

k) w przypadku naczyń ciśnieniowych do UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY, masa całkowita próżnego naczynia wraz z wyposażeniem, akcesoriami nieusuwalnymi podczas napełniania, powłoką, materiałem porowatym, rozpuszczalnikiem i gazem nasycającym, wyrażona trzema cyframi i zaokrąglona w dół, z następującymi po niej literami "KG". Po przecinku powinna być podana przynajmniej jedna cyfra. Dla naczyń ciśnieniowych o masie mniejszej niż 1 kg, masa powinna być wyrażona dwiema cyframi znaczącymi, zaokrąglona w dół;

l) w przypadku naczyń ciśnieniowych do UN 3374 ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA, masa całkowita próżnego naczynia ciśnieniowego wraz z wyposażeniem i akcesoriami nieusuwalnymi podczas napełniania, powłoką i masą porowatą, wyrażona trzema cyframi i zaokrąglona w dół, z następującymi po niej literami "KG". Po przecinku powinna być podana przynajmniej jedna cyfra. Dla naczyń ciśnieniowych o masie mniejszej niż 1 kg, masa powinna być wyrażona dwiema cyframi znaczącymi, zaokrąglona w dół.

6.2.2.7.4 Powinny być stosowane następujące znaki produkcyjne:

m) identyfikacja gwintu butli (пр. 25E). Znak ten nie jest wymagany dla zamkniętych naczyń kriogenicznych;

n) znak producenta zarejestrowany przez władzę właściwą. Jeżeli państwo producenta nie jest tożsame z państwem zatwierdzenia, to znak producenta powinien być poprzedzony znakiem państwa ¹⁰⁶  producenta, stosowanym dla wyróżnienia pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym. Znak państwa i znak producenta powinny być oddzielone odstępem lub ukośnikiem;

o) numer seryjny ustalony przez producenta;

p) w przypadku naczyń ciśnieniowych stalowych i naczyń ciśnieniowych kompozytowych z wykładziną stalową, przeznaczonych do przewozu gazów stwarzających zagrożenie korozją wodorową, litera "H" wskazująca zgodność stali (patrz ISO 11114-1:1997).

6.2.2.7.5 Powyższe znaki powinny być umieszczane w trzech grupach:

- znaki produkcyjne naniesione w kolejności podanej w 6.2.2.7.4 powinny tworzyć górną grupę znaków;

- znaki eksploatacyjne podane w 6.2.2.7.3 powinny tworzyć środkową grupę znaków, gdzie ciśnienie próbne f) powinno być poprzedzone bezpośrednio ciśnieniem roboczym i), jeżeli to ostatnie jest wymagane;

- znaki certyfikacyjne naniesione w kolejności podanej pod 6.2.2.7.2 powinny tworzyć dolną grupę znaków.

Poniżej podano przykład oznakowania butli:

wzór

6.2.2.7.6 Dopuszcza się nanoszenie innych znaków na częściach innych niż ścianki boczne pod warunkiem, że umiejscowione są one w strefach o niskim naprężeniu, a ich rozmiary i głębokość nie spowodują szkodliwej koncentracji naprężeń. W przypadku zamkniętych naczyń kriogenicznych takie oznakowanie może znajdować się na oddzielnej tabliczce przymocowanej do płaszcza zewnętrznego. Znaki te nie powinny kolidować z wymaganym oznakowaniem.

6.2.2.7.7 Ponadto, każde naczynie ciśnieniowe wielokrotnego napełniania, które przeszło badania i próby okresowe wymagane w 6.2.2.4, powinno być oznakowane dodatkowo:

a) znakiem(-ami) państwa, według oznaczeń stosowanych do pojazdów w międzynarodowym ruchu drogowym ¹⁰⁷ , upoważniającego jednostkę wykonującą badania okresowe. Oznakowanie to nie jest wymagane, jeżeli jednostka ta jest upoważniona przez władzę właściwą państwa zatwierdzającego produkcję;

b) znakiem identyfikacyjnym jednostki upoważnionej przez władzę właściwą do wykonywania badań okresowych;

c) datą badania okresowego: rokiem (2 cyfry) i następującym po nim miesiącem (2 cyfry) oddzielonych ukośnikiem ("/"). Dla oznaczania roku mogą być zastosowane 4 cyfry.

Powyższe znaki powinny występować w podanej kolejności.

6.2.2.7.8 Dla butli do acetylenu, za zgodą władzy właściwej, data ostatniego badania okresowego oraz znak jednostki przeprowadzającej badanie i próbę okresową mogą być wygrawerowane na pierścieniu umieszczonym na butli pod zaworem, w taki sposób, że pierścień może być usunięty tylko po wykręceniu zaworu z butli.

6.2.2.7.9 Dla wiązek butli, przepisy dla oznakowywania naczyń ciśnieniowych obowiązują tylko dla pojedynczych butli a nie dla zestawu.

6.2.2.8 Oznakowanie naczyń ciśnieniowych jednorazowego napełniania-UN

6.2.2.8.1 Naczynia ciśnieniowe jednorazowego napełniania-UN powinny być oznakowane wyraźnie i czytelnie znakami certyfikacyjnymi i znakami charakterystycznymi dla gazu lub naczynia ciśnieniowego. Znaki powinny być trwale naniesione na naczynia ciśnieniowe (np. za pomocą szablonu, wytłaczania, grawerowania lub trawienia). Z wyjątkiem znaków naniesionych szablonem, inne znaki powinny być umieszczone na kołnierzu, stopie lub szyjce naczynia ciśnieniowego lub na zamocowanym trwale elemencie naczynia ciśnieniowego (np. na przyspawanej obręczy). Z wyjątkiem symbolu UN dla opakowania i napisu "NIE NAPEŁNIAĆ PONOWNIE", minimalna wysokość znaków powinna wynosić 5 mm dla naczyń ciśnieniowych o średnicy większej lub równej 140 mm i 2,5 mm dla naczyń ciśnieniowych o średnicy mniejszej niż 140 mm. Minimalna wysokość symbolu UN dla opakowania powinna wynosić 10 mm dla naczyń ciśnieniowych o średnicy większej lub równej 140 mm i 5 mm dla naczyń ciśnieniowych o średnicy mniejszej niż 140 mm. Minimalna wysokość napisu "NIE NAPEŁNIAĆ PONOWNIE" powinna wynosić 5 mm.

6.2.2.8.2 Powinny być stosowane znaki wymienione w 6.2.2.7.2 do 6.2.2.7.4 z wyjątkiem liter g), h) i m). Numer seryjny o) może być zastąpiony numerem partii. Ponadto wymaga się, aby napis "NIE NAPEŁNIAĆ PONOWNIE" składał się z liter o wysokości co najmniej 5 mm.

6.2.2.8.3 Powinny być spełnione wymagania podane w 6.2.2.7.5.

Uwaga. Ze względu na wymiary naczyń ciśnieniowych jednorazowego napełniania, wymagane znaki mogą być zastąpione nalepką.

6.2.2.8.4 Dopuszcza się nanoszenie innych znaków na częściach naczyń innych niż ścianka boczna, pod warunkiem, że są one naniesione w strefach o niskim naprężeniu, a ich rozmiar i głębokość nie będą wywoływać szkodliwej koncentracji naprężeń. Takie znaki nie powinny być sprzeczne ze znakami wymaganymi.

6.2.2.9 Oznakowanie systemów magazynowania w wodorkach metali-UN

6.2.2.9.1 Systemy magazynowania w wodorkach metali-UN powinien być oznakowany wyraźnie i czytelnie niżej wymienionymi znakami. Znaki powinny być trwale naniesione na systemie magazynowania w wodorkach metali (np. przez wytłaczanie, grawerowanie lub trawienie). Znaki powinny być naniesione na kołnierzu, górnym końcu lub przewężeniu systemu magazynowania w wodorkach metali lub na trwale zamocowanej części składowej systemu. Za wyjątkiem symbolu ONZ dla opakowań, minimalna wysokość znaków powinna wynosić 5 mm dla systemu magazynowania w wodorkach metali o najmniejszym wymiarze zewnętrznym większym lub równym 140 mm i 2,5 mm dla systemów magazynowania w wodorkach metali o najmniejszym wymiarze całkowitym mniejszym niż 140 mm. Minimalna wysokość symbolu ONZ dla opakowań powinna wynosić 10 mm dla systemu magazynowania w wodorkach metali o najmniejszym wymiarze całkowitym większym lub równym 140 mm i 5 mm dla systemów magazynowania w wodorkach metali o najmniejszym wymiarze zewnętrznym mniejszym niż 140 mm.

6.2.2.9.2 Powinny być naniesione następujące znaki:

a) symbol ONZ dla opakowań wzór

Symbol ten może być używany tylko w celu potwierdzenia, że opakowanie, cysterna przenośna lub MEGC spełnia odpowiednie wymagania działu 6.1, 6.2, 6.3, 6.5, 6.6 lub 6.7 ¹⁰⁸ ;

b) "ISO 16111" (norma techniczna używana dla projektowania, wykonania i badania);

c) znak państwa, według oznaczeń stosowanych do pojazdów w międzynarodowym ruchu drogowym ¹⁰⁹ , dla określenia państwa zatwierdzenia;

Uwaga. Za państwo zatwierdzenia uważa się to państwo, które upoważniło tą jednostkę inspekcyjną, która zbadała naczynie ciśnieniowe w czasie jego produkcji.

d) znaki identyfikacyjny lub stempel jednostki inspekcyjnej, która jest zarejestrowana przez władzę właściwą państwa zatwierdzającego oznakowanie;

e) datę badania odbiorczego, tj. rok (4 cyfry) i następujący po nim miesiąc (2 cyfry), oddzielone ukośnikiem ("/");

f) ciśnienie próbne naczynia w barach, poprzedzone literami "PH" i następującymi po nich literami "BAR";

g) nominalne ciśnienie napełniania systemu magazynowania w wodorkach metali w barach, poprzedzone literami "RCP" i uzupełnione następującymi po nich literami "BAR";

h) znak producenta zarejestrowany przez władzę właściwą. Jeżeli państwo producenta nie jest tożsame z państwem zatwierdzenia, to znak producenta powinien być poprzedzony znakiem państwa producenta, według oznaczeń stosowanych do pojazdów w międzynarodowym ruchu drogowym ¹¹⁰ . Znak państwa i znak producenta powinny być oddzielone odstępem lub ukośnikiem;

i) numer seryjny ustalony przez producenta;

j) litera "H" w przypadku naczyń ciśnieniowych stalowych i naczyń ciśnieniowych kompozytowych z wykładziną stalową dla wskazania zgodności stali (patrz ISO 11114-1:1997); i

k) data ważności dla systemów magazynowania w wodorkach metali z ograniczonym okresem używania, podana za pomocą liter "FINAL" i następujących po nich roku (4 cyfry) i miesiącu (2 cyfry) oddzielonych ukośnikiem ("/").

Znaki certyfikacyjne określone w a) do e) powinny być umieszczone w określonej kolejności. Ciśnienie napełniania g) powinno bezpośrednio poprzedzać ciśnienie próbne f). Znaki produkcyjne określone w h) do k) powinny być umieszczone w określonej kolejności.

6.2.2.9.3 Inne znaki w innych obszarach niż ściana boczna są dozwolone, pod warunkiem umieszczenia ich w strefie o niskich naprężeniach oraz o wielkości i głębokości nie wywołujących szkodliwych koncentracji naprężeń. Te znaki nie mogą być w sprzeczności z wymaganymi znakami.

6.2.2.9.4 Dodatkowo do powyższych znaków każdy system magazynowania w wodorkach metali, który spełnia wymagania badania i próby okresowej wymagane w 6.2.2.4, powinien być oznakowany:

a) znakiem(-ami) państwa upoważniającego jednostkę wykonującą badania okresowe¹²⁾. Oznakowanie to nie jest wymagane, jeżeli jednostka ta jest zatwierdzona przez władzę właściwą państwa zatwierdzającego produkcję;

b) znakiem identyfikacyjnym jednostki upoważnionej przez władzę właściwą do wykonywania badań okresowych;

c) datą badania okresowego: rokiem (2 cyfry) i następującym po nim miesiącem (2 cyfry) oddzielonych ukośnikiem ("/"). Dla oznaczania roku mogą być użyte 4 cyfry.

Powyższe znaki powinny występować w podanej kolejności.

6.2.2.10 Procedury równoważne dla oceny zgodności oraz badań i prób okresowych

Dla naczyń ciśnieniowych UN przyjmuje się, że wymagania 6.2.2.5 i 6.2.2.6 są spełnione, jeżeli zastosowane zostały następujące procedury:

Procedura	Jednostka właściwa
Zatwierdzenie typu (1.8.7.2)	Xa
Nadzór nad wytwarzaniem (1.8.7.3)	Xa lub IS
Kontrola i próby odbiorcze (początkowe) (1.8.7.4)	Xa lub IS
Kontrola okresowa (1.8.7.5)	Xa lub Xb lub IS

Xa oznacza władzę właściwą, jego upoważnionego przedstawiciela lub jednostkę inspekcyjną, spełniającą wymagania 1.8.6.2, 1.8.6.4, 1.8.6.5 i 1.8.6.8 oraz akredytowaną według normy EN ISO/IEC 17020:2004 typ A.

Xb oznacza jednostkę inspekcyjną, spełniającą wymagania 1.8.6.2, 1.8.6.4, 1.8.6.5 i 1.8.6.8 oraz akredytowaną zgodnie z normą EN ISO/IEC 17020:2004 typ B.

IS oznacza służbę kontrolną producenta działającą pod nadzorem jednostki inspekcyjnej spełniającej wymagania 1.8.6.2, 1.8.6.4, 1.8.6.5 i 1.8.6.8 oraz akredytowanej zgodnie z normą EN ISO/IEC 17

Służba kontrolna producenta nie powinna posiadać powiązań z procesem projektowania, wytwarzaniem, naprawami i obsługą serwisową.

6.2.3 Wymagania ogólne dla naczyń ciśnieniowych nieoznaczonych symbolem UN

6.2.3.1 Projektowanie i budowa

6.2.3.1.1 Naczynia ciśnieniowe i ich zamknięcia zaprojektowane, zbudowane, zbadane i zatwierdzone niezgodnie z wymaganiami 6.2.2, powinny być zaprojektowane, zbudowane, zbadane i zatwierdzone zgodnie z wymaganiami ogólnymi określonymi w 6.2.1, z uzupełnionymi lub zmodyfikowanymi wymaganiami niniejszego rozdziału oraz z 6.2.4 lub 6.2.5.

6.2.3.1.2 Zawsze, gdy jest to możliwe, grubość ścianki powinna być określona za pomocą obliczeń, popartych, jeżeli to konieczne, doświadczalną analizą naprężeń. Grubość ścianki może być także określana doświadczalnie.

Przy projektowaniu ścianek zewnętrznych i elementów nośnych powinny być wykonane odpowiednie obliczenia dla zapewnienia bezpieczeństwa naczyń ciśnieniowych.

Minimalna grubość ścianek poddanych ciśnieniu, powinna być obliczana z uwzględnieniem, w szczególności:

- ciśnień obliczeniowych, które nie powinny być mniejsze niż ciśnienie próbne;

- temperatur obliczeniowych z odpowiednim marginesami bezpieczeństwa;

- maksymalnych naprężeń oraz szczytowej koncentracji naprężeń, jeżeli to konieczne;

- współczynników zależnych od właściwości materiału.

6.2.3.1.3 Do naczyń ciśnieniowych spawanych można stosować tylko metale o dobrej jakościowo spawalności, gwarantujące odpowiednią udarność w temperaturze otoczenia minus 20 °C.

6.2.3.1.4 Dla naczyń kriogenicznych zamkniętych udarność określona według 6.2.1.1.8.1 powinna być badana według wymagań określonych w 6.8.5.3.

6.2.3.2 (zarezerwowany)

6.2.3.3 Wyposażenie obsługowe

6.2.3.3.1 Wyposażenie obsługowe powinno być zgodne z 6.2.1.3.

6.2.3.3.2 Otwory

Bębny ciśnieniowe mogą być wyposażone w otwory do napełniania i opróżniania oraz inne otwory przeznaczone dla wskaźników poziomu, manometrów lub urządzeń obniżających ciśnienie. Liczba otworów powinna być wystarczająca dla zapewnienia minimalnego poziomu bezpieczeństwa obsługi. Bębny ciśnieniowe mogą mieć także otwór inspekcyjny, który powinien być zamknięty skutecznym zamknięciem.

6.2.33.3 Osprzęt

a) Jeżeli butle wyposażone są w urządzenia zapobiegające toczeniu, to urządzenia te nie powinny stanowić całości z kołpakiem;

b) Bębny ciśnieniowe, które mogą być przetaczane, powinny mieć obręcze lub powinny być w inny sposób chronione przed uszkodzeniem podczas przetaczania (np. przez natrysk metalu odpornego na korozję na powierzchnię naczynia ciśnieniowego);

c) Wiązki butli powinny mieć odpowiednie urządzenia zapewniające ich bezpiecznie przemieszczane i przewóz;

d) Jeżeli zainstalowane są wskaźniki poziomu, manometry lub urządzenia obniżające ciśnienie, to powinny być one zabezpieczone w taki sam sposób, jaki wymagany jest dla zaworów w 4.1.6.8.

6.2.3.4 Badanie i próba odbiorcza

6.2.3.4.1 Nowe naczynia ciśnieniowe powinny podlegać badaniom i próbom podczas i po zakończeniu produkcji, zgodnie z wymaganiami 6.2.1.5.

6.2.3.4.2 Przepisy szczególne dotyczące naczyń ciśnieniowych ze stopów aluminium

a) Jeżeli naczynia ciśnieniowe wykonane są ze stopu aluminium zawierającego miedź lub ze stopu aluminium zawierającego magnez i mangan, o zawartości magnezu większej niż 3,5% lub zawartości manganu mniejszej niż 0,5%, to poza badaniami odbiorczymi określonymi w 6.2.1.5.1, należy dodatkowo przeprowadzić badanie podatności ścianki naczynia ciśnieniowego na korozję międzykrystaliczną;

b) W przypadku stopu aluminium-miedź, badanie powinien przeprowadzić producent podczas zatwierdzania nowego stopu przez władzę właściwą; badanie powinno być powtarzane podczas produkcji dla każdego kolejnego wytopu tego stopu;

c) W przypadku stopu aluminium-magnez, badanie powinien przeprowadzić producent w ramach zatwierdzania nowego stopu i procesu produkcyjnego przez władzę właściwą. Badanie należy powtarzać, jeżeli w składzie stopu lub w procesie produkcji wprowadzane są zmiany.

6.2.3.5 Badania i próby okresowe

6.2.3.5.1 Badanie i próba okresowa powinny być zgodne z 6.2.1.6.1.

Uwaga. Za zgodą władzy właściwej państwa zatwierdzenia typu, ciśnieniową próbę hydrauliczną każdej spawanej butli stalowej przeznaczonej do przewozu gazów UN 1965 WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O., o pojemności poniżej 6,5 litra, można zastąpić inną próbą zapewniającą równoważny poziom bezpieczeństwa.

6.2.3.5.2 (skreślony)

6.2.3.6 Zatwierdzenie naczyń ciśnieniowych

6.2.3.6.1 Procedury oceny zgodności i badań okresowych według 1.8.7 powinny być dokonywane przez jednostkę właściwą zgodnie z tabelą:

Procedura	Jednostka właściwa
Zatwierdzenie typu (1.8.7.2)	Xa
Nadzór nad wytwarzaniem (1.8.7.3)	Xa lub IS
Badania i próby odbiorcze (1.8.7.4)	Xa lub IS
Badania okresowa (1.8.7.5)	Xa lub Xb lub IS

Dla naczyń ciśnieniowych wielokrotnego napełniania ocena zgodności zaworów i innego demontowalnego osprzętu mającego wpływ na bezpieczeństwo może być dokonana odrębnie, a procedura tej oceny powinna być co najmniej tak rygorystyczna jak ta, której poddano naczynie ciśnieniowe, do którego są przyłączone.

Xa oznacza władzę właściwą, jego upoważnionego przedstawiciela lub jednostkę inspekcyjną, spełniającą wymagania 1.8.6.2, 1.8.6.4, 1.8.6.5 i 1.8.6.8 oraz akredytowaną według normy EN ISO/IEC 17020:2004 typ A.

Xb oznacza jednostkę inspekcyjną, spełniającą wymagania 1.8.6.2, 1.8.6.4, 1.8.6.5 i 1.8.6.8 oraz akredytowaną zgodnie z normą EN ISO/IEC 17020:2004 typ B.

IS oznacza służbę kontrolną producenta działającą pod nadzorem jednostki inspekcyjnej spełniającej wymagania 1.8.6.2, 1.8.6.4, 1.8.6.5 i 1.8.6.8 oraz akredytowanej zgodnie z normą EN ISO/IEC 17020:2004 typ A.

Służba kontrolna producenta nie powinna mieć powiązań z procesem projektowania, wytwarzaniem produkcją, naprawami i obsługą serwisową.

6.2.3.6.2 Jeżeli państwo zatwierdzenia nie jest Państwem-Stroną RID, ani Umawiającą się Stroną ADR, to władza właściwa, o której jest mowa w 6.2.1.7.2, powinna być władzą właściwą Państwa-Strony RID lub Umawiającej się Strony ADR.

6.2.3.7 Wymagania dla producentów

6.2.3.7.1 Powinny być spełnione odpowiednie wymagania 1.8.7.

6.2.3.8 Wymagania dla jednostek kontrolujących

Powinny być spełnione wymagania 1.8.6.

6.2.3.9 Oznakowanie naczyń ciśnieniowych wielokrotnego napełniania

6.2.3.9.1 Oznakowanie powinno być zgodne z 6.2.2.7, z poniższymi odstępstwami odpowiednio.

6.2.3.9.2 Określony w 6.2.2.7.2 a) symbol "UN" opakowań nie powinien być stosowany.

6.2.3.9.3 Wymagania 6.2.2.7.3 j) należy zastąpić przez:

j) Pojemność wodną naczynia ciśnieniowego w litrach z następującą po niej literą "L". W przypadku naczyń ciśnieniowych do gazów skroplonych, pojemność wodna w litrach powinna być wyrażona trzema cyframi znaczącymi i zaokrąglona w dół. Jeżeli wartość pojemności wodnej minimalnej lub nominalnej jest liczbą całkowitą, to cyfry po przecinku mogą być pominięte.

6.2.3.9.4 Znaki określone w 6.2.2.7.3 g) i h) oraz 6.2.2.7.4 m) nie są wymagane dla naczyń ciśnieniowych przeznaczonych dla UN 1965 WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O.

6.2.3.9.5 Umieszczając datę według wymagań 6.2.2.7.7 c) dla gazów, dla których badania okresowe są przeprowadzane co 10 lat lub rzadziej, nie ma konieczności podawania miesiąca (patrz instrukcje pakowania P200 i P203, 4.1.4.1).

6.2.3.9.6 Oznakowanie zgodne z 6.2.2.7.7 może być wygrawerowane na pierścieniu wykonanym z odpowiedniego materiału, unieruchomionym na butli przez zamontowany zawór, i który może być zdjęty tylko w przypadku demontażu zaworu z butli.

6.2.3.9.7 Oznakowanie wiązek butli

6.2.3.9.7.1 Pojedyncze butle w wiązce butli powinny być oznakowane zgodnie z 6.2.3.9.

6.2.3.9.7.2 Na tabliczce trwale przytwierdzonej do ramy wiązki butli powinny znajdować się następujące znaki:

a) znak certyfikacyjne podane w 6.2.2.7.2 b), c), d) i e);

b) znaki eksploatacyjne podane w 6.2.2.7.2 f), i) i j), i masa brutto uwzględniająca masę ramy wiązki butli i wszystkich trwale przymocowanych części (rury, kolektor, części wyposażenia i zawory). Wiązki butli do przewozu UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY i UN 3374 ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA powinny być oznakowane masą tary zgodnie z podpunktami a) 6) punktu 5.4 normy EN 12755:2000; i

c) znaki produkcyjne podane w 6.2.2.7.4 n), o) i, jeżeli ma zastosowanie, p).

6.2.3.9.7.3 Znaki powinny być podane w 3 grupach:

a) znaki produkcyjne naniesione w kolejności podanej w 6.2.3.9.7.2 c) powinny tworzyć górną grupę znaków;

b) znaki eksploatacyjne podane w 6.2.3.9.7.2 powinny tworzyć środkową grupę znaków, gdzie znak produkcyjny podany w 6.2.3.9.7.3 f) powinien być poprzedzony bezpośrednio przez znak produkcyjny 6.2.2.7.3 i), jeżeli to ostatnie jest wymagane;

c) znaki certyfikacyjne naniesione w kolejności podanej pod 6.2.3.9.7.2 a) powinny tworzyć dolną grupę znaków.

6.2.3.10 Oznakowanie naczyń ciśnieniowych jednorazowego napełniania

6.2.3.10.1 Oznakowanie powinno być zgodne z 6.2.2.8, przy czym określony w 6.2.2.7.2 a) znak opakowania "UN" nie powinien być stosowany.

6.2.3.11 Naczynia ciśnieniowe awaryjne

6.2.3.11.1 Dla umożliwienia bezpiecznego manipulowania i utylizacji naczyń ciśnieniowych przewożonych w naczyniach ciśnieniowych awaryjnych, konstrukcja może obejmować wyposażenie nie używane dla zbiorników lub bębnów ciśnieniowych, takie jak płaska podstawa, urządzenia szybkootwierąjące i otwory w części cylindrycznej.

6.2.3.11.2 Instrukcja bezpiecznego manipulowania i używania naczynia ciśnieniowego awaryjnego powinna być zrozumiale wyjaśniona w dokumentacji we wniosku do władzy właściwej państwa zatwierdzające i powinna być częścią świadectwa zatwierdzenia. W świadectwie zatwierdzenia powinny być wymienione naczynia ciśnieniowe dopuszczone do przewozu w naczyniu ciśnieniowym awaryjnym. Ponadto powinien być dołączony wykaz materiałów i części, które mogą wchodzić w kontakt z materiałem niebezpiecznym.

6.2.3.11.3 Producent powinien dostarczyć właścicielowi naczynia ciśnieniowego awaryjnego kopię świadectwa zatwierdzenia.

6.2.3.11.4 Oznakowanie naczyń ciśnieniowych awaryjnych zgodnie z 6.2.3 powinno być określone przez władzę właściwą państwa pochodzenia z uwzględnieniem odpowiednich przepisów znakowania pod 6.2.3.9 odpowiednio. Oznakowanie powinno zawierać informacje o pojemności wodnej i ciśnieniu próbnym naczynia ciśnieniowego awaryjnego.

6.2.4 Przepisy dla naczyń ciśnieniowych niebędących naczyniami ciśnieniowymi-UN, projektowanych, budowanych i badanych zgodnie z normami

Uwaga. Osoby i jednostki wymieniane w normach jako odpowiedzialne w rozumieniu RID, powinny spełniać wymagania RID.

6.2.4.1 Projektowanie, budowa i badanie odbiorcze

Normy podane w poniższej tabeli powinny być użyte do wystawienia zatwierdzenia typu jak podano w kolumnie (4), aby spełnić przepisy działu 6.2 podane w kolumnie (3). Przepisy podane w kolumnie (3) są nadrzędne. W kolumnie (5) podano ostateczną datę cofnięcia istniejących zatwierdzeń typu zgodnie z 1.8.7.2.4; jeżeli data nie jest podana, to zatwierdzenie typu obowiązuje do daty jego ważności.

Od 1 stycznia 2009 stosowanie podanych norm jest prawnie obowiązujące. Wyjątki podane są w 6.2.5.

Jeżeli do spełnienia tych samych wymagań podana jest więcej niż jedna norma, to tylko jedna z tych norm powinna być zastosowana w pełni, chyba że w tabeli podano inaczej.

Odniesienie	Tytuł dokumentu	Stosowane do przepisów	Stosowane dla nowego lub dla przedłużenia zatwierdzenia typu	Ostateczna data wycofania istniejącego zatwierdzenia typu
(1)	(2)	(3)	(4)	(5)

Dla projektowania i konstrukcji

Załącznik I, Części 1 do 3 do 84/525/EWG	Dyrektywa Rady z dnia 17 września 1984 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw członkowskich dotyczących butli stalowych bez szwu do gazów. (Dz. U. WE L300 z 19.11.1984)	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
Załącznik I, Części 1 do 3 do 84/526/EWG	Dyrektywa Rady z dnia 17 września 1984 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw członkowskich dotyczących butli z aluminium niestopowego i stopowego bez szwu do gazów (Dz. U. WE L 300 z 19.11.1984).	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
Załącznik I, Części 1 do 3 do 84/527/EWG	Dyrektywa Rady z dnia 17 września 1984 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw członkowskich dotyczących butli ze stali niestopowej spawanych do gazów (Dz. U. WE L 300 z 19.11.1984).	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 1442:1998 + AC: 1999	Butle stalowe, spawane do wielokrotnego napełniania gazem ciekłym ropopochodnym (LPG) - Projektowanie i konstrukcja	6.2.3.1 i 6.2.3.4	od 1 stycznia 2007 do 31 grudnia 2010	31 grudnia 2012
EN 1442:1998 + A2:2005	Butle stalowe, spawane do wielokrotnego napełniania gazem ciekłym ropopochodnym (LPG) - Projektowanie i konstrukcja	6.2.3.1 i 6.2.3.4	od 1 stycznia 2007 do 31 grudnia 2010*
EN 1442:2006 + A1:2008	Wyposażenie i osprzęt do LPG - Butle stalowe, spawane do wielokrotnego napełniania LPG - Projektowanie i konstrukcja	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 1800:1998 + AC: 1999	Butle do gazów - Butle do acetylenu - Wymagania podstawowe, definicje i typy badań	6.2.1.1.9	od 1 lipca 2001 do 31 grudnia 2010*
EN 1800:2006	Butle do gazów - Butle do acetylenu - Wymagania podstawowe, definicje i typy badań	6.2.1.1.9	do następnej zmiany
EN 1964-1:1999	Butle do gazów - Wytyczne projektowania i konstrukcji bezszwowych stalowych butli do gazów wielokrotnego napełniania o pojemności wodnej od 0,5 litra do 150 litrów włącznie - Część 1: Butle stalowe bezszwowe o wartości Rm mniejszej niż 1100 MPa	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do 31 grudnia 2014
EN 1975:1999 (z wyjątkiem Załącznika G)	Butle do gazów - Wytyczne projektowania i konstrukcji bezszwowych butli, ze stopu aluminium, wielokrotnego napełniania, o pojemności od 0,5 litra do 150 litrów	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do 30 czerwca 2005
EN 1975:1999 + A1:2003	Butle do gazów - Wytyczne projektowania i konstrukcji bezszwowych butli, ze stopu aluminium, wielokrotnego napełniania o pojemności od 0,5 litra do 150 litrów	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do 31 grudnia 2014
EN ISO 11120:1999	Butle do gazów - Bezszwowe stalowe butle wielokrotnego napełniania, do transportu sprężonego gazu, o pojemności od 150 litrów do 3000 litrów - Konstrukcja i próby.	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany

EN 1964-3:2000	Butle do gazów - Wymagania projektowania i konstrukcji bezszwowych stalowych butli do gazów wielokrotnego napełniania o pojemności wodnej od 0,5 litra do 150 litrów włącznie - Część 3: Butle stalowe bez szwu o wartości Rm mniejszej niż 1100 MPa.	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 12862: 2000	Butle do gazów - Wytyczne do projektowania i konstrukcji spawanych butli aluminiowych wielokrotnego napełniania	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 1251-2:2000	Zbiorniki kriogeniczne - Zbiorniki przenośne o objętości nie większej niż 1000 l izolowane próżnią - Część 2: Projektowanie, wytwarzanie, kontrola i badania	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 12257:2002	Butle do gazów - Butle z kompozytów bez szwu wzmocnione obwodowo	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 12807:2001 (z wyjątkiem Załącznika A)	Butle stalowe, lutowane do wielokrotnego napełniania gazem ciekłym ropopochodnym (LPG) - Projektowanie i konstrukcja	6.2.3.1 i 6.2.3.4	od 1 stycznia 2005 do 31 grudnia 2010	31 grudnia 2012
EN 12807:2008	Butle stalowe, lutowane do wielokrotnego napełniania gazem ciekłym ropopochodnym (LPG) - Projektowanie i konstrukcja	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 1964-2:2001	Butle do gazów - Wytyczne projektowania i konstrukcji bezszwowych stalowych butli do gazów wielokrotnego napełniania o pojemności wodnej od 0,5 l do 150 l włącznie - Część 2 Butle stalowe bezszwowe o wartości Rm 1100 MPa i większej	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do 31 grudnia 2014
EN ISO 98091:2010	Butle do gazów-bezszwowe stalowe butle wielokrotnego napełniania gazem - projektowanie, konstrukcja i badanie - Część 1: Ulepszane cieplnie butle stalowe o wytrzymałości na rozciąganie mniejszej od 1100 MPa (ISO 9809-1:2010)	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN ISO 98092:2010	Butle do gazów-bezszwowe stalowe butle wielokrotnego napełniania gazem - projektowanie, konstrukcja i badanie - Część 2: Ulepszane cieplnie butle stalowe o wytrzymałości na rozciąganie większej lub równej od 1100 MPa (ISO 9809-1:2010)	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN ISO 98093:2010	Butle do gazów-bezszwowe stalowe butle wielokrotnego napełniania gazem - projektowanie, konstrukcja i badanie - Część 3: Butle ze stali znormalizowanej (ISO 9809-1:2010)	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 13293:2002	Butle do gazów - Warunki projektowania i konstrukcji przenośnych, znormalizowanych bezszwowych butli do gazów wielokrotnego napełniania, wykonanych ze stali manganowej o pojemności wodnej do 0,5 l, do gazów sprężonych, skroplonych i rozpuszczonych oraz o pojemności wodnej do 11 do dwutlenku węgla	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 13322-1:2003	Butle do gazów - Spawane butle do gazów wielokrotnego napełniania - Projektowanie i konstrukcja - Część 1: Stale węglowe	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do 30 czerwca 2007
EN 13322-1:2003 + A1:2006	Butle do gazów - Spawane butle do gazów wielokrotnego napełniania - Projektowanie i konstrukcja - Część 1: Stale węglowe	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 13322-2:2003	Butle do gazów - Spawane butle do gazów wielokrotnego napełniania - Projektowanie i konstrukcja - Część 2: Stale nierdzewne	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do 30 czerwca 2007
EN 13322-2:2003 + A1:2006	Butle do gazów - Spawane butle do gazów wielokrotnego napełniania - Projektowanie i konstrukcja - Część 2: Stale nierdzewne	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 12245:2002	Butle do gazów. Butle wykonane z kompozytów całkowicie wzmocnione	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do 31 grudnia 2014
EN 12245:2009 + A1:2011	Butle do gazów. Butle wykonane z kompozytów całkowicie owinięte	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 12205:2001	Butle do gazów. Metalowe butle do gazów jednorazowego napełniania	6.2.3.1, 6.2.3.4 i 6.2.3.9	do następnej zmiany
EN 13110:2002	Aluminiowe, spawane butle do gazów wielokrotnego napełniania dla LPG - Projektowanie i konstrukcja	6.2.3.1, 6.2.3.4 i 6.2.3.9	do 31 grudnia 2014

EN 13110:2012 za wyjątkiem punktu 9	Aluminiowe, spawane butle do gazów wielokrotnego napełniania dla LPG - Projektowanie i konstrukcja	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 14427:2004	Butle do gazów - Wykonane z kompozytów całkowicie wzmocnione butle wielokrotnego napełniania dla LPG - Projektowanie i konstrukcja Uwaga. Norma ta dotyczy wyłącznie butli wyposażonych w zawory obniżające ciśnienie	6.2.3.1, 6.2.3.4 i 6.2.3.9	do 30 czerwca 2007
EN 14427:2004 + A1:2005	Butle do gazów - Wykonane z kompozytów całkowicie wzmocnione butle wielokrotnego napełniania dla LPG - Projektowanie i konstrukcja Uwagi 1. Norma ta dotyczy wyłącznie butli wyposażonych w zawory obniżające ciśnienie. 2. W 5.2.9.2.1 i 5.2.9.3.1, obie butle należy poddać próbie rozrywania gdy wykazują uszkodzenia równe lub gorsze niż określone w kryterium odrzucenia.	6.2.3.1, 6.2.3.4 i 6.2.3.9	do następnej zmiany
EN 14208:2004	Butle do gazów. Wymagania dotyczące spawanych bębnów ciśnieniowych o pojemności do 1000 litrów do transportu gazów. Projektowanie i konstrukcja	6.2.3.1, 6.2.3.4 i 6.2.3.9	do następnej zmiany
EN 14140:2003	Butle stalowe, spawane do wielokrotnego napełniania gazem ciekłym ropopochodnym (LPG) - Alternatywne projektowanie i konstrukcja	6.2.3.1, 6.2.3.4 i 6.2.3.9	od 1 stycznia 2005 do 31 grudnia 2010
EN 14140:2003 + A1:2006	Butle stalowe, spawane do wielokrotnego napełniania gazem ciekłym ropopochodnym (LPG) - Alternatywne projektowanie i konstrukcja.	6.2.3.1, 6.2.3.4 i 6.2.3.9	do następnej zmiany
EN 13769:2003	Butle do gazów - Wiązki butli do gazów - Projektowanie, wytwarzanie, znakowanie i badanie	6.2.3.1, 6.2.3.4 i 6.2.3.9	do 30 czerwca 2007
EN 13769:2003 + A1:2005	Butle do gazów - Wiązki butli do gazów - Projektowanie, wytwarzanie, znakowanie i badanie	6.2.3.1, 6.2.3.4 i 6.2.3.9	do 31 grudnia 2014
EN ISO 10961:2012	Butle do gazów - Wiązki butli - Projektowanie, wytwarzanie, badania i kontrole	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 14638-1:2006	Butle do gazów - Spawane zbiorniki wielokrotnego napełniania o pojemności nie przekraczającej 150 litrów - Część 1: Spawane nierdzewne butle ze stali zaprojektowane i wykonane metodami eksperymentalnymi.	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 14638-3:2010 +AC:2012	Butle do gazów - Spawane zbiorniki wielokrotnego napełniania o pojemności nie przekraczającej 150 litrów - Część 3: Spawane butle spawane ze stali węglowej zaprojektowane i wykonane metodami eksperymentalnymi.	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany
EN 14893:2006 + AC:2007	Osprzęt i wyposażenie do LPG - Cylindryczne spawane ciśnieniowe zbiorniki do transportu gazów LPG o pojemności od 150 do 1000 litrów.	6.2.3.1 i 6.2.3.4	do następnej zmiany

Dla zamknięć

EN 849:1996 (z wyjątkiem Załącznika A)	Butle do gazów - Zawory do butli do gazów - Specyfikacja i badanie typu	6.2.3.1 i 6.2.3.3	do 30 czerwca 2007	do 31 grudnia 2014
EN 849:1996/A2: 2001	Butle do gazów - Zawory do butli do gazów - Specyfikacja i badanie typu	6.2.3.1 i 6.2.3.3	do 30 czerwca 2007	do 31 grudnia 2016
EN ISO 10297: 2006	Butle do gazów - Zawory do butli do gazów - Specyfikacja i badanie typu	6.2.3.1 i 6.2.3.3	do następnej zmiany
EN ISO 14245:2010	Butle do gazów - Specyfikacja i badanie zaworów butli do LPG - Zawory samozamykające się (ISO 14245:2006)	6.2.3.1. i 6.2.3.3	do następnej zmiany
EN 13152: 2001	Specyfikacja techniczna i badanie zaworów butli do skroplonych gazów węglowodorowych C3-C4 (LPG) - Zawory samozamykające się	6.2.3.1 i 6.2.3.3	od 1 stycznia 2005 do 31 grudnia 2010
EN 13152: 2001 + A1:2003	Specyfikacja techniczna i badanie zaworów butli do skroplonych gazów węglowodorowych C3-C4 (LPG) - Zawory samozamykające się	6.2.3.1 i 6.2.3.3	od 1 stycznia 2009 do 31 grudnia 2014
EN ISO 15995:2010	Butle do gazów - Specyfikacja i badania zaworów butli do LPG - Zawory sterowane ręcznie (ISO 15995:2006)	6.2.3.1. i 6.2.3.3	do następnej zmiany
EN 13153:2001	Specyfikacja techniczna i badanie zaworów butli do skroplonych gazów węglowodorowych C3-C4 (LPG) - Zawory uruchamiane ręcznie	6.2.3.1 i 6.2.3.3	od 1 stycznia 2005 do 31 grudnia 2010
EN 13153:2001 + A1:2003	Specyfikacja techniczna i badanie zaworów butli do skroplonych gazów węglowodorowych C3-C4 (LPG) - Zawory uruchamiane ręcznie	6.2.3.1 i 6.2.3.3	od 1 stycznia 2009 do 31 grudnia 2014
EN ISO 13340:2001	Butle do gazów - Zawory do butli jednorazowego napełniania - Specyfikacja i badanie prototypu	6.2.3.1. i 6.2.3.3	do następnej zmiany

6.2.4.2 Badania okresowe

Normy podane w poniższej tabeli powinny być stosowane do badań okresowych naczyń ciśnieniowych, jak podano w kolumnie (3), aby spełnić przepisy 6.2.3.5, które powinny być nadrzędne we wszystkich przypadkach.

Stosowanie zalecanych norm jest obowiązujące.

Jeżeli naczynie ciśnieniowe jest zbudowane zgodnie z przepisami pod 6.2.5, to badania okresowe powinny być wykonywane zgodnie z zatwierdzeniem typu.

Jeżeli więcej niż jedna norma jest wskazana jako obowiązkowa do spełnienia tych samych wymagań, to tylko jedna z norm powinna być zastosowana w pełni, chyba że w poniższej tabeli podano inaczej.

Zalecana norma	Tytuł dokumentu	Zastosowanie
(1)	(2)	(3)

Dla badan okresowych

EN 1251-3: 2000	Zbiorniki kriogeniczne - Zbiorniki przenośne o objętości nie większej niż 1000 1 izolowane próżnią - Część 3: Wymagania dotyczące użytkowania.	do następnej zmiany
EN 1968:2002 (z wyjątkiem Załącznika B)	Butle do gazów - Okresowa kontrola i badania stalowych butli do gazów bez szwu	do następnej zmiany
EN 1802:2002 (z wyjątkiem Załącznika B)	Butle do gazów - Okresowa kontrola i badania butli do gazów bez szwu ze stopu aluminium	do następnej zmiany
EN 12863:2002 +A1:2012	Butle do gazów - Okresowa kontrola i konserwacja butli do skroplonego acetylenu Uwaga. W normie tej "badanie wstępne" oznacza "pierwsze badanie okresowe" po końcowym zatwierdzeniu nowej butli do acetylenu	do następnej zmiany
EN 1803:2002 (z wyjątkiem Załącznika B)	Butle do gazów - Okresowa kontrola i badanie butli spawanych ze stali węglowej	do następnej zmiany
EN ISO 11623:2002 (z wyjątkiem klauzuli 4)	Butle do gazów-Okresowa kontrola i badanie butli do gazów wykonanych z kompozytów.	do następnej zmiany
EN 14189:2003	Butle do gazów - Kontrola i konserwacja zaworów do butli w czasie kontroli okresowych	aż do 31 grudnia 2014
EN ISO 22434:2012	Butle do gazów - Kontrola i konserwacja zaworów do butli (ISO 22434:2006)	Obowiązkowo od 1 stycznia 2015
EN 14876:2007	Butle do gazów - Okresowa kontrola i badanie spawanych stalowych zbiorników cylindrycznych	do następnej zmiany
EN 14912:2005	Wyposażenie i osprzęt LPG - Sprawdzanie i obsługa zaworów butli do skroplonych gazów węglowodorowych (LPG) podczas okresowych kontroli butli	do następnej zmiany
EN 1440:2008 + A1:2012 (z wyjątkiem załączników G i H	Wyposażenie i osprzęt do LPG - Kontrola okresowa butli wielokrotnego napełniania do LPG	Obowiązkowo od 1 stycznia 2015

6.2.5 Wymagania dla naczyń ciśnieniowych niebędących naczyniami ciśnieniowymi-UN, które nie są projektowane, budowane i badane zgodnie z zalecanymi normami

Dla odzwierciedlenia postępu naukowego i technicznego lub gdy w 6.2.2 albo 6.2.4 nie wymieniono norm, lub w celu spełnienia szczegółowych aspektów, których nie wskazano w normach wymienionych 6.2.2 albo 6.2.4, władza właściwa może uznać stosowanie innych przepisów technicznych zapewniających ten sam poziom bezpieczeństwa.

W zatwierdzeniu typu jednostka wystawiająca powinna określić procedurę badań okresowych, jeżeli normy zalecane w 6.2.2 lub 6.2.4 nie mają zastosowania lub nie mogą być zastosowane.

Władza właściwa powinna przekazać do Sekretariatu OTIF listę uznanych przepisów technicznych. Lista powinna zawierać następujące dane: nazwę, datę i cel oraz informacje na temat dostępności. Sekretariat powinien udostępnić te informacje na swojej stronie internetowej.

Norma, która została przyjęta do wdrożenia w przyszłym wydaniu RID, może być dopuszczona przez władzę właściwą bez informowania o tym Sekretariatu OTIF.

Jednakże powinny być spełnione przepisy rozdziałów 6.2.1, 6.2.3 i poniższe

Uwaga. W tym rozdziale odniesienia do norm w 6.2.1 obowiązują jako odniesienia do przepisów technicznych.

6.2.5.1 Materiały

Poniższe przepisy zawierają przykłady materiałów spełniających wymagania podane w 6.2.1.2 i które mogą być stosowane:

a) stal węglowa dla gazów sprężonych, skroplonych, skroplonych schłodzonych i rozpuszczonych, jak również dla materiałów nienależących do klasy 2, wymienionych w tabeli 3 instrukcji pakowania P200 w 4.1.4.1;

b) stal stopowa (stale specjalne), nikiel, stopy niklu (np. monel) dla gazów sprężonych, skroplonych, skroplonych schłodzonych, i rozpuszczonych, jak również dla materiałów nienależących do klasy 2, wymienionych w tabeli 3 instrukcji pakowania P200 w 4.1.4.1;

c) miedź dla:

(i) gazów o kodzie klasyfikacyjnym 1A, 1O, 1F i 1TF, dla których ciśnienie napełniania w 15 °C nie powinno być wyższe niż 2 MPa (20 bar);

(ii) gazów o kodzie klasyfikacyjnym 2A, a także UN 1033 ETER DIMETYLOWY, UN 1037 CHLOREK ETYLU, UN 1063 CHLOREK METYLU, UN 1079 DITLENEK SIARKI, UN 1085 BROMEK WINYLU STABILIZOWANY, UN 1086 CHLOREK WINYLU STABILIZOWANY oraz UN 3300 TLENEK ETYLENU I DITLENEK WĘGLA, MIESZANINA, zawierającej więcej niż 87% tlenku etylenu;

(iii) gazów o kodzie klasyfikacyjnym 3А, 3O i 3F;

d) stopy aluminium: patrz wymagania szczególne "a" w instrukcji pakowania P200 (10) w 4.1.4.1;

e) materiał kompozytowy dla gazów sprężonych, skroplonych, skroplonych schłodzonych, rozpuszczonych;

f) materiały syntetyczne dla gazów skroplonych schłodzonych; oraz

g) szkło dla gazów skroplonych schłodzonych o kodzie klasyfikacyjnym 3А, innych niż UN 2187 DITLENEK WĘGLA SKROPLONY SCHŁODZONY lub jego mieszanin oraz dla gazów o kodzie klasyfikacyjnym 3O.

6.2.5.2 Wyposażenie obsługowe

(Zarezerwowano)

6.2.5.3 Butle, zbiorniki rurowe, bębny ciśnieniowe i wiązki butli z metalu

Naprężenie w metalu podczas badania ciśnieniem próbnym nie powinno przekroczyć w najbardziej narażonym punkcie naczynia ciśnieniowego wartości 77% gwarantowanej minimalnej granicy plastyczności (Re).

"Granica plastyczności" oznacza naprężenie, przy którym wydłużenie całkowite wynosi dwa promile (tzn. 0,2%) lub dla stali austenitycznych 1 % długości badanej próbki.

Uwaga. W przypadku blachy oś rozciągania próbki badanej powinna być pod kątem prostym do kierunku walcowania. Wydłużenie całkowite po rozerwaniu powinno być zmierzone na przekroju kołowym próbki badanej, dla której długość "1" jest równa 5-krotnej średnicy "d" (1=5d); jeżeli do badań użyto próbek o przekroju prostokątnym, to długość "1" powinna być obliczona ze wzoru:

1 = 5,65 √ F₀

gdzie F₀ oznacza początkowe pole przekroju próbki badanej.

Naczynia ciśnieniowe i ich zamknięcia powinny być wykonane z odpowiednich materiałów, które powinny być odporne na kruchy przełom i korozję naprężeniową w przedziale od minus 20 °C do +50 °C.

Spoiny powinny być wykonane fachowo i zapewniać pełne bezpieczeństwo.

6.2.5.4 Przepisy dodatkowe dotyczące naczyń ciśnieniowych ze stopów aluminium dla gazów sprężonych, gazów skroplonych, gazów rozpuszczonych i gazów bez ciśnienia, podlegających wymaganiom szczególnym (próbki gazu), jak również przedmioty zawierające gaz pod ciśnieniem, inne niż pojemniki aerozolowe i małe naczynia zawierające gaz (naboje gazowe)

6.2.5.4.1 Materiały naczyń ciśnieniowych ze stopów aluminium powinny spełniać następujące wymagania:

	A	В	С	D
Wytrzymałość na rozciąganie Rm w MPa (=N/mm2)	49 - 186	196-372	196 - 372	343 - 490
Granica plastyczności Re w MPa (N/mm2) (wydłużenie trwałe λ=0,2%)	10 - 167	59 - 314	137 - 334	206 - 412
Wydłużenie przy rozerwaniu (1=5d) w %	12 - 40	12 - 30	12 - 30	11 - 16
Próba zginania	n = 5	n = 6	n = 6	n = 7
(średnica trzpienia)	(Rm ≤ 98)	(Rm ≤ 325)	(Rm ≤ 325)	(Rm ≤ 392)
d = n x e,	n = 6	n = 7	n = 7	n = 8
e = grubość próbki	(Rm > 98)	(Rm > 325)	(Rm > 325)	(Rm > 392)
Nr serii wg Aluminium Associationa)	1000	5000	6000	2000

^a) Patrz "Aluminium Standards and Data", wydanie 5, styczeń 1976 r., opublikowane przez "Aluminium Association", 750, 3^rd Avenue, New York.

Rzeczywiste wartości zależą od składu danego stopu, a także od ostatecznej obróbki naczynia ciśnieniowego, jednakże, niezależnie od zastosowanego stopu, grubość naczynia ciśnieniowego powinna być obliczona według jednego z następujących wzorów:

lub

gdzie:

e = minimalna grubość ścianki naczynia ciśnieniowego w mm;

Р_МРа = ciśnienie próbne w MPa;

P_bar = ciśnienie próbne w barach;

D = nominalna średnica zewnętrzna naczynia ciśnieniowego w mm;

Re = gwarantowana minimalna granica plastyczności w MPa (=N/mm²), przy wydłużeniu względnym 0,2%.

Ponadto, przyjmowana do obliczeń wartość minimalnej gwarantowanej granicy plastyczności (Re) w żadnym przypadku nie powinna być większa niż 0,85 minimalnej gwarantowanej wytrzymałości na rozciąganie (Rm), niezależnie od rodzaju zastosowanego stopu.

Uwagi 1. Wartości podane powyżej oparte są na doświadczeniach z zastosowaniem do budowy naczyń ciśnieniowych następujących rodzajów materiałów:

kolumna A: aluminium o czystości 99,5%;

kolumna B: stopy aluminium z magnezem;

kolumna C: stopy aluminium z krzemem i magnezem, jak np. ISO/R209-Al-Si-Mg (Aluminium Association 6351);

kolumna D: stopy aluminium z miedzią i magnezem.

2. Wydłużenie po rozerwaniu należy mierzyć na próbkach o przekroju kołowym, w których odległość pomiarowa "l" pomiędzy nacięciami jest równa 5-krotnej średnicy "d" (l = 5d); w przypadku użycia próbek o przekroju prostokątnym, odległość pomiarową "l" oblicza się ze wzoru:

l = 5,65 √ F₀

gdzie F₀ oznacza początkową powierzchnię poprzeczną przekroju badanej próbki.

3. a) Próbę na zginanie (patrz schemat) przeprowadza się na próbkach wykonanych przez wycięcie z cylindra pierścieni o szerokości 3e, jednakże nie mniejszej niż 25 mm i rozcięciu ich na dwie równe części. Próbki powinny być obrabiane mechanicznie tylko na krawędziach.

b) Próbę na zginanie przeprowadza się przy zastosowaniu trzpienia o średnicy "d" i dwóch cylindrycznych podpór ustawionych w odległości (d + 3e). Podczas próby płaszczyzny wewnętrzne powinny znajdować się w odległości nie większej niż średnica trzpienia.

c) Próbka nie powinna wykazywać pęknięć przy zginaniu wokół trzpienia zanim odległość między płaszczyznami wewnętrznymi nie osiągnie średnicy trzpienia.

d) Stosunek "n" średnicy trzpienia do grubości próbki powinien odpowiadać wartościom podanym w tabeli.

wzór

Schemat próby na zginanie

6.2.5.4.2 Dopuszcza się mniejszą wartość wydłużenia pod warunkiem, że badania dodatkowe, zatwierdzone przez władzę właściwą państwa producenta wykażą, że naczynia ciśnieniowe zapewniają bezpieczeństwo przewozu w takim samym stopniu, jak naczynia ciśnieniowe wykonane zgodnie z wartościami podanymi w tabeli w 6.2.5.4.1 (patrz także EN 1975:1999+A1:2003).

6.2.5.4.3 Grubość ścianek naczyń ciśnieniowych w najcieńszym miejscu powinna wynosić odpowiednio:

- średnica naczynia ciśnieniowego nie przekracza 50 mm: co najmniej 1,5 mm,

- średnica naczynia ciśnieniowego wynosi 50 do 150 mm: co najmniej 2 mm, oraz

- średnica naczynia ciśnieniowego wynosi więcej niż 150 mm: co najmniej 3 mm.

6.2.5.4.4 Dna naczyń ciśnieniowych powinny mieć kształt półkolisty, eliptyczny lub "koszykowy"; powinny one zapewniać takie samo bezpieczeństwo, jak korpus naczynia ciśnieniowego.

6.2.5.5 Naczynia ciśnieniowe z materiałów kompozytowych

Butle, zbiorniki rurowe, bębny ciśnieniowe i wiązki butli, do budowy których użyto kompozytów, tzn. pokryto je częściowo lub całkowicie kompozytowym materiałem wzmacniającym, powinny być tak zbudowane, aby minimalny wskaźnik rozerwania (ciśnienie rozerwania podzielone przez ciśnienie próbne) wynosił:

- 1,67 dla naczyń z obręczami wzmacniającymi częściowo;

- 2,00 dla naczyń całkowicie owiniętych.

Naczynia kriogeniczne zamknięte

Do budowy naczyń kriogenicznych zamkniętych przeznaczonych dla gazów skroplonych schłodzonych, mają zastosowanie następujące wymagania:

6.2.5.6. Jeżeli zostały użyte materiały niemetaliczne, to powinny być one odporne na kruche pękanie przy najniższej temperaturze roboczej naczynia ciśnieniowego i jego wyposażenia.

6.2.5.6.2 Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być wykonane w taki sposób, aby działały skutecznie przy najniższej temperaturze jego pracy. Niezawodność funkcjonowania w tej temperaturze powinna być ustalana i sprawdzana poprzez badanie każdego egzemplarza urządzenia lub próbki reprezentatywnej takiego urządzenia tego samego typu konstrukcji.

6.2.5.6.3 Otwory urządzeń obniżających ciśnienie naczyń ciśnieniowych powinny być tak zaprojektowane, aby uniknąć wypryskiwania cieczy.

6.2.6 Wymagania ogólne dla pojemników aerozolowych, naczyń małych zawierających gaz (nabojów gazowych) i nabojów do ogniw paliwowych zawierających gaz skroplony zapalny

6.2.6.1 Projektowanie i budowa

6.2.6.1.1 UN 1950 POJEMNIKI AEROZOLOWE zawierające tylko gaz lub mieszaninę gazów oraz UN 2037 NACZYNIA MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE), powinny być wykonane z metalu. Wymagania te nie mają zastosowania do pojemników aerozolowych i naczyń małych zawierających gaz (nabojów gazowych) o pojemności maksymalnej 100 ml, przeznaczonych do UN 1011 BUTAN. Inne pojemniki aerozolowe (UN 1950) powinny być wykonane z metalu, tworzywa sztucznego lub ze szkła. Naczynia metalowe o średnicy zewnętrznej nie mniejszej niż 40 mm, powinny mieć wklęsłe dno.

6.2.6.1.2 Pojemność naczyń metalowych nie powinna przekraczać 1000 ml, a naczyń z tworzywa sztucznego lub szkła - 500 ml.

6.2.6.1.3 Każdy typ naczynia (pojemniki aerozolowe lub naboje gazowe) przed przekazaniem do użytku powinien być poddany badaniu na ciśnienie hydrauliczne zgodnie z 6.2.6.2.

6.2.6.1.4 Zawory uwalniające pojemników aerozolowych do UN 1950 POJEMNIKI AEROZOLOWE i ich urządzenia rozpylające oraz zawory UN 2037 NACZYNIA MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE) powinny zapewniać ich szczelne zamknięcie i być zabezpieczone przed przypadkowym otwarciem. Nie są dopuszczone zawory i urządzenia rozpylające zamykające się tylko pod wpływem działania ciśnienia wewnętrznego.

6.2.6.1.5 Ciśnienie wewnętrzne w 50 °C nie powinno przekraczać 2/3 ciśnienia próbnego lub 1,32 MPa (13,2 bar).

Pojemniki aerozolowe i małe naczynia zawierające gaz (naboje gazowe) powinny być napełnione tak, aby w 50 °C faza ciekła nie przekraczała 95% ich pojemności.

6.2.6.2 Hydrauliczna próba ciśnieniowa

6.2.6.2.1 Zastosowane ciśnienie wewnętrzne (ciśnienie próbne) powinno być 1,5-raza większe od ciśnienia wewnętrznego w 50 °C, ale nie mniejsze niż 1 MPa (10 bar).

6.2.6.2.2 Hydrauliczna próba ciśnieniowa powinna być przeprowadzona, na co najmniej pięciu próżnych naczyniach każdego typu:

a) do osiągnięcia wymaganego ciśnienia próbnego; przez cały czas trwania tej próby nie powinien wystąpić jakikolwiek wyciek lub widoczne trwałe odkształcenie; oraz

b) do pojawienia się wycieku lub pęknięcia; naczynie nie powinno przeciekać lub pękać do osiągnięcia ciśnienia o wartości 1,2-krotności ciśnienia próbnego, a dna wklęsłe, jeżeli występują, powinny odkształcać się pierwsze.

6.2.6.3 Próba szczelności

6.2.6.3.1 Naczynia małe zawierające gaz (naboje gazowe) i naboje do ogniw paliwowych zawierające gaz skroplony zapalny

6.2.6.3.1.1 Każde naczynie lub naboje do ogniw paliwowych powinno przejść w sposób satysfakcjonujący próbę szczelności w gorącej łaźni wodnej.

6.2.6.3.1.2 Temperatura łaźni i czas trwania badania powinny być takie, aby ciśnienie wewnętrzne w każdym naczyniu lub naboju do ogniwa paliwowego osiągnęło przynajmniej 90% ciśnienia, jakie mogłoby być osiągnięte w 55 °C. Jednakże, jeżeli zawartość wrażliwa jest na ciepło lub jeżeli naczynie lub nabój do ogniwa paliwowego wykonany jest z tworzywa sztucznego, które mięknie w tej temperaturze, to temperatura łaźni powinna wynosić od 20 °C do 30 °C. Ponadto, jedno na 2000 naczyń lub nabojów do ogniw paliwowych powinno być badane w 55 °C.

6.2.6.3.1.3 Nie powinien wystąpić żaden wyciek lub deformacja naczynia lub naboju do ogniwa paliwowego, z wyjątkiem naczynia lub naboju do ogniwa paliwowego, z tworzywa sztucznego, które może być odkształcone w wyniku zmiękczenia, ale pod warunkiem, że nie spowoduje to wycieku zawartości.

6.2.6.3.2 Pojemniki aerozolowe

Każdy napełniony pojemnik aerozolowy powinien być poddany badaniu wykonywanemu w gorącej łaźni wodnej lub zatwierdzonemu badaniu równoważnemu, odpowiadającemu badaniu gorącej łaźni wodnej.

6.2.6.3.2.1 Badanie w gorącej łaźni wodnej

6.2.6.3.2.1.1 Temperatura łaźni wodnej i czas trwania badania powinny być takie, aby ciśnienie wewnętrzne uzyskało taką wartość, jaka mogłaby być osiągnięta w temperaturze 55 °C (50 °C jeżeli faza ciekła nie przekracza 95% pojemności pojemnika aerozolowego przy 50 °C). Jeżeli zawartość jest wrażliwa na ciepło lub pojemniki aerozolowe są wykonane z tworzyw sztucznych, które miękną w temperaturze tego badania, to temperatura łaźni powinna być ustalona pomiędzy 20 °C a 30 °C, ponadto dodatkowo jeden na 2000 pojemników aerozolowych powinien być badany w wyższej temperaturze.

6.2.6.3.2.1.2 Pojemnik aerozolowy powinien być szczelny i nie powinien ulegać trwałemu odkształceniu, z wyjątkiem pojemnika aerozolowego z tworzywa sztucznego, który może ulec odkształceniu, jednakże pod warunkiem, że pozostanie szczelny.

6.2.6.3.2.2 Metody alternatywne

Za zgodą właściwej władzy, metody alternatywne zapewniające równoważny poziom bezpieczeństwa mogą być zastosowane pod warunkiem, że będą spełnione wymagania pod 6.2.4.3.2.2.1, 6.2.4.3.2.2.2 i 6.2.4.3.2.2.3.

6.2.6.3.2.2.1 System jakości

Napełniający pojemniki aerozolowe i producenci komponentów powinni posiadać system jakości. System jakości powinien wdrażać procedury w celu zapewnienia, że pojemniki aerozolowe, które są nieszczelne lub odkształcone, będą uznane za wybrakowane i nie będą nadawane do przewozu.

System jakości powinien obejmować:

a) opis struktury organizacyjnej i odpowiedzialności;

b) instrukcje wykonywania odpowiednich inspekcji i badań, kontroli jakości, zapewnienia jakości i czynności operacyjnych, które będą stosowane;

c) dokumentację jakości, taką jak raporty kontrolne, dane dotyczące badań, dane dotyczące wzorcowania wraz z certyfikatami;

d) przeglądy zarządzania systemem jakości w celu zapewnienia efektywnego działania systemu jakości;

e) proces kontroli dokumentów i wprowadzania do nich zmian;

f) sposoby kontroli pojemników aerozolowych nie spełniających wymagań;

g) programy szkolenia i procedury kwalifikacyjne dla odpowiedniego personelu;

h) procedury zapewniające, że wyrób gotowy nie jest uszkodzony.

Audyt wstępny i audyty okresowe powinny być przeprowadzane w celu upewnienia władzy właściwej. Audyty te powinny zapewnić, że system jakości jest i pozostaje odpowiedni i efektywny. Władza właściwa powinna być powiadomiona o jakichkolwiek proponowanych zmianach do zatwierdzonego systemu.

6.2.6.3.2.2.2 Próba ciśnieniowa i próba szczelności pojemników aerozolowych przed napełnieniem

Każdy próżny pojemnik aerozolowy powinien być poddany ciśnieniu równemu lub większemu od maksymalnego ciśnienia jakie może wystąpić w napełnionym pojemniku aerozolowym w 55 °C (50 °C, jeżeli faza ciekła nie przekracza 95% pojemności naczynia w 50 °C). Ciśnienie powinno wynosić przynajmniej 2/3 ciśnienia obliczeniowego pojemnika aerozolowego. Pojemnik aerozolowy powinien być odrzucony, jeżeli przy ciśnieniu próbnym wystąpi wyciek, którego wielkość jest równa lub większa niż 3,3 x 10^-2 (mbar x 1 x s^-1), odkształcenie lub inna wada.

6.2.6.3.2.2.3 Badanie pojemników aerozolowych po napełnieniu

Napełniający powinien upewnić się przed napełnieniem, że urządzenie obciskające jest ustawione prawidłowo i zastosowano właściwy gaz wyrzutowy.

Każdy napełniony pojemnik aerozolowy powinien być zważony i powinna być zbadana jego szczelność. Urządzenie do wykrywania nieszczelności powinno mieć wystarczającą czułość dla wykrycia wycieku o wielkości co najmniej 2,0x10^-3 (mbar x 1 x s^-1) w 20 °C.

Każdy napełniony pojemnik aerozolowy, w którym występuje wyciek, odkształcenie lub zwiększony ciężar, powinien być odrzucony.

6.2.6.3.3 Za zgodą władzy właściwej, pojemniki aerozolowe i naczynia małe, od których wymaga się, żeby były sterylne, lecz na które niekorzystnie wpływa badanie w gorącej łaźni wodnej, nie podlegają przepisom 6.2.6.3.1 i 6.2.6.3.2, pod warunkiem, że:

a) nie zawierają gazu zapalnego i albo

(i) zawierają inne materiały, składniki produktów farmaceutycznych dla medycyny, weterynarii lub dla podobnych celów, albo

(ii) zawierają inne materiały używane w procesie produkcyjnym produktów farmaceutycznych, albo

(iii) będą użyte w medycynie, weterynarii lub w podobnych zastosowaniach;

b) jest osiągnięty równoważny poziom bezpieczeństwa przez zastosowanie przez producenta alternatywnych metod wykrywania wycieków i badania wytrzymałości na ciśnienie, takich jak metoda helowa i łaźnia wodna, dla przynajmniej 1 statystycznej próbki na partię produkcyjną 2000 sztuk; i

c) są wytwarzane dla produktów farmaceutycznych zgodnie z a) (i) i (iii) pod nadzorem państwowego organu ds. zdrowia oraz, jeżeli jest to wymagane przez władzę właściwą, spełniają zasady Dobrej Praktyki Produkcyjnej (GMP) ustalone przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) ¹¹¹ .

6.2.6.4 Odniesienie do norm

Wymagania tego podrozdziału uważa się za spełnione, jeżeli zastosowane są następujące normy:

- dla pojemników aerozolowych do UN 1950 POJEMNKI AEROZOLOWE: załącznik do Dyrektywy Rady 75/324/EWG ¹¹²  w wydaniu zmienionym i obowiązującym w dniu wytwarzania;

- dla UN 2037 NACZYNIA MAŁE ZAWIERAJĄCE GAZ (NABOJE GAZOWE) zawierające UN 1965 WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O.: EN 417:2012. Naboje metalowe jednorazowego napełniania do gazów skroplonych palnych (LPG) z lub bez zaworów do użytku z przyrządami przenośnymi - Konstrukcja, badania, próby i oznakowanie.

Dział 6.3

Przepisy dotyczące budowy i badań opakowań dla materiałów zakaźnych kategorii A klasy 6.2

Uwaga. Przepisów niniejszego działu nie stosuje się do opakowań, które zgodnie z instrukcją pakowania P621 pod 4.1.4.1 będą używane do przewozu materiałów klasy 6.2.

6.3.1 Przepisy ogólne

6.3.1.1 Przepisy tego działu dotyczą opakowań dla przewozu materiałów zakaźnych kategorii A.

6.3.2 Przepisy dotyczące opakowań

6.3.2.1 Wymagania dla opakowań z tym dziale oparte są na opakowaniach obecnie stosowanych określonych w 6.1.4. Biorąc pod uwagę postęp w nauce i technologii, nie ma zastrzeżeń co do użycia opakowań posiadających charakterystykę inną niż określona w tym dziale, o ile zagwarantowana jest taka sama skuteczność zaakceptowana przez władzę właściwą, i przechodzą one pozytywnie badania opisane w 6.3.5. Metody badań inne niż te opisane w RID są akceptowane pod warunkiem, że są równoważne i uznane przez władzę właściwą.

6.3.2.2 Opakowania powinny być wytwarzane i badane przy zastosowaniu programu systemu jakości i zaakceptowane przez władzę właściwą, aby zapewnić, że każde opakowanie będzie zgodne z wymaganiami tego działu.

Uwaga. Norma ISO 16106:2006 "Opakowania - Opakowania do transportu materiałów niebezpiecznych - Opakowania do towarów niebezpiecznych, duże pojemniki do przewozu luzem (IBCs) oraz opakowania duże - Wytyczne do zastosowania ISO 9001" dostarcza wystarczających wskazówek odnośnie procedur, według których należy postępować.

6.3.2.3 Producenci i dystrybutorzy opakowań powinni dostarczyć informacje dotyczące odpowiednich procedur, opisów typów i wymiarów zamknięć (włącznie z wymaganymi uszczelkami) oraz innych elementów niezbędnych dla zapewnienia, że sztuki przesyłki przygotowane jak do przewozu są zdolne do spełnienia wymaganych badań określonych w niniejszym dziale.

6.3.3 Kodowanie dla oznaczenia typu opakowania

6.3.3.1 Kody do oznaczania typu opakowań podano w 6.1.2.7

6.3.3.2 W kodzie opakowania mogą występować litery "U" lub "W". Litera "U" oznacza opakowanie specjalne zgodne z wymaganiami w 6.3.5.1.6. Litera "W" oznacza, że opakowanie, chociaż zostało wyprodukowane z pewnymi odstępstwami od wymagań podanych pod 6.1.4, to jest uważane za równoważne zgodnie z przepisami podanymi pod 6.3.2.1.

6.3.4 Oznakowanie

Uwagi 1. Oznakowanie wskazuje, że opakowanie odpowiada wzorowi typu, który przeszedł pomyślnie odpowiednie badania i że spełnia odpowiednie wymagania tego działu powiązane z wytwarzaniem, a nie z użyciem.

2. Oznakowanie ma na celu pomoc przy produkcji opakowania, jego odzysku, użycia, transportu oraz nadzoru przez odpowiednie władze.

3. Oznakowanie nie zawsze dostarcza wszystkich szczegółów o danym poziomie badania, ich dostarczenie może być potrzebne w późniejszym czasie, np. przy odwołaniu się do świadectwa badania, sprawozdań z badań lub rejestracji opakowań, które pomyślnie przeszły testy.

6.3.4.1 Każde opakowanie przeznaczone do użycia zgodnie z RID powinno posiadać trwałe oznakowanie, umieszczone tak, aby było łatwo czytelne, oraz posiadać wielkość odpowiednią do opakowania. Dla opakowań o ciężarze brutto przekraczającym 30 kg, oznakowanie lub jego kopia powinna być umieszczona na wierzchu lub na boku opakowania. Litery, cyfry i znaki powinny mieć wysokość minimum 12 mm, za wyjątkiem opakowań o ładowności mniejszej niż 30 litrów lub 30 kg, gdzie oznakowanie powinno mieć wysokość minimum 6 mm oraz za wyjątkiem opakowań do 5 litrów lub 5 kg, dla których powinno mieć odpowiednią wielkość.

6.3.4.2 Opakowanie spełniające wymagania niniejszego rozdziału oraz wymagania podane w 6.3.5 powinno być oznakowane za pomocą:

a) symbolu ONZ dla opakowań: wzór

Ten symbol może być użyty wyłącznie w celu poświadczenia, że opakowanie, cysterna przenośna lub MEGC spełnia odpowiednie wymagania działu 6.1, 6.2, 6.3, 6.5, 6.6 lub 6.7 ¹¹³ ;

b) kodu określającego typ opakowania, zgodnie z wymaganiami 6.1.2;

c) napisu "KLASA 6.2";

d) dwóch ostatnich cyfr roku produkcji opakowania;

e) znaku państwa zezwalającego na naniesienie oznakowania, stosowanego do wyróżnienia pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym ¹¹⁴ ;

f) nazwy producenta lub innego znaku identyfikacyjnego opakowania, określonego przez władzę właściwą; i

g) litery "U" w przypadku opakowania spełniającego wymagania podane w 6.3.5.1.6, umieszczonej bezpośrednio po oznakowaniu wymaganym pod b) powyżej.

6.3.4.3 Oznakowanie powinno być stosowane zgodnie z kolejnością podaną w 6.4.3.2 a) do g); każdy element oznakowania wymagany w tym dziale powinien być wyrażanie oddzielony, np. przez ukośnik lub odstęp, tak, aby był łatwo identyfikowany. Patrz przykład pod 6.3.4.4.

Każde dodatkowe oznakowanie zatwierdzone przez władzę właściwą nadal powinno umożliwiać prawidłową identyfikację zgodnie z 6.3.4.4.

6.3.4.4 Przykład oznakowania

wzór

4G/KLASA 6.2/06 S/SP-9989-ERIKSSON

zgodnie z 6.3.4.2 a), b), c) i d) zgodnie z 6.3.4.2 e) i f)

6.3.5 Wymagania dotyczące badania opakowań

6.3.5.1 Wykonanie i częstotliwość badań

6.3.5.1.1 Każdy zaprojektowany typ opakowania powinien być badany zgodnie z procedurami zawartymi w tym dziale, zatwierdzonymi przez władzę właściwą. Pozwoli to na umieszczenie odpowiedniego znaku zatwierdzonego przez tą władzę.

6.3.5.1.2 Każdy typ opakowania przed użyciem powinien pomyślnie przejść badania opisane w tym dziale. Typ opakowania określony jest poprzez projekt, rodzaj materiału i jego grubość, rodzaj konstrukcji i montażu, ale może zawierać różną obróbkę powierzchniową; obejmuje również opakowania, które różnią się tylko mniejszą wysokością.

6.3.5.1.3 Badania próbek z produkcji powinny być powtarzane w odstępach czasu określonych przez władzę właściwą.

6.3.5.1.4 Badania powinny być powtórzone po każdej modyfikacji zmieniającej wzór, materiał lub sposób konstrukcji opakowania.

6.3.5.1.5 Władza właściwa może zezwolić na selektywne badania opakowań, jeżeli różnią się one tylko nieznacznie od zbadanego typu, np. mają mniejsze rozmiary lub mają mniejszą masę netto pojemników pierwotnych, a w przypadku opakowań takich jak bębny i skrzynie, jeżeli mają w niewielkim stopniu zmniejszony(-e) wymiar(-y) zewnętrzny(-e).

6.3.5.1.6 Naczynia pierwotne każdego typu mogą być łączone razem w opakowaniu wtórnym i przewożone bez badania w opakowaniu sztywnym zewnętrznym pod następującymi warunkami:

a) opakowanie sztywne zewnętrzne powinno przejść z wynikiem pozytywnym badania określone w 6.3.5.2.2, razem z kruchym naczyniem pierwotnym (np. ze szkła);

b) całkowita kombinowana masa brutto naczyń pierwotnych nie powinna przekraczać połowy masy brutto naczyń pierwotnych użytych w badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku według a);

c) grubość materiału amortyzującego pomiędzy naczyniami pierwotnymi i pomiędzy naczyniami pierwotnymi a zewnętrzną stroną opakowania wtórnego nie powinna być mniejsza od odpowiednich grubości w opakowaniu badanym pierwotnie; jeżeli w badaniu pierwotnym stosowane było pojedyncze naczynie pierwotne, to grubość materiału amortyzującego pomiędzy naczyniami pierwotnymi nie powinna być mniejsza niż grubość materiału amortyzującego pomiędzy stroną zewnętrzną opakowania wtórnego, a naczyniem pierwotnym zastosowanym w badaniu pierwotnym. Jeżeli stosowane są naczynia pierwotne o mniejszych rozmiarach lub w mniejszej ilości (w porównaniu do naczyń pierwotnych stosowanych w badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku), to wówczas powinien być zastosowany dodatkowy materiał amortyzujący w celu wypełnienia pustych miejsc;

d) próżne opakowanie sztywne zewnętrzne powinno przejść pozytywnie badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu zgodnie z 6.1.5.6. Dla określenia masy brutto użytych do badania jednakowych sztuk przesyłki powinna być uwzględniona łączna masa naczyń wewnętrznych stosowanych w badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku według a) powyżej;

e) w przypadku naczyń pierwotnych zawierających materiały ciekłe, należy stosować ilość materiału absorbującego wystarczającą do całkowitego wchłonięcia tych materiałów;

f) jeżeli opakowanie sztywne zewnętrzne przewidziane jest dla naczyń pierwotnych z materiałami ciekłymi i nie jest one szczelne, albo jest przewidziane dla naczyń pierwotnych z materiałami stałymi i nie jest ono pyłoszczelne, to powinny być zastosowane środki w postaci szczelnej wykładziny, worka z tworzywa sztucznego lub innego równie skutecznego środka, zatrzymujące ciekłą lub stalą zawartość w przypadku wycieku;

g) poza oznakowaniem wymaganym na podstawie 6.3.4.2 a) do f), opakowania powinny być dodatkowo oznakowane zgodnie z 6.3.4.2 g).

6.3.5.1.7 Władza właściwa może w każdej chwili zażądać dowodu, poprzez badanie zgodnie z tym działem, że opakowania z serii produkcyjnej spełniają przepisy dla badania typu.

6.3.5.1.8 Pod warunkiem, że wyniki badań nie będą zafałszowane, to za zgodą władzy właściwej kilka badań może być przeprowadzonych na tej samej próbce.

6.3.5.2 Przygotowanie opakowań do badania

6.3.5.2.1 Wzory każdego opakowania powinny być przygotowane tak jak do przewozu, z tym że materiał zakaźny ciekły lub stały, powinien być zastąpiony wodą lub mieszaniną wody z dodatkiem środka przeciw zamarzaniu, gdy wymagane jest sezonowanie w minus 18 °C. Każde naczynie pierwotne powinno być napełnione do minimum 98% jego pojemności.

Uwaga. Określenie "woda" obejmuje roztwór wody ze środkiem zapobiegającym zamarzaniu, o ciężarze właściwym minimum 0,95 w badaniach przy minus 18 °C.

6.3.5.2.2 Wymagane badania oraz ilość próbek

Wymagane badania dla danego typu opakowań

Typ opakowaniaa)

Przepisowe badania

Opakowanie zewnętrzne sztywne	Naczynie pierwotne		Natrysk wodą 6.3.5.3.6.1	Klimatyzowanie w niskiej temperaturze 6.3.5.3.6.2	Na spadek 6.3.5.3	Dodatkowe na spadek 6.3.5.3.6.3	Na przebicie 6.3.5.4	Na piętrzenie 6.1.5.6
	Tworzywo sztuczne	Inny materiał	Liczba próbek
Skrzynia z tektury	X		5	5	10	wymagane na 1 wzorze, jeżeli przewidziane jest do zapakowania suchego lodu	2	wymagane na 3 wzorach przy badaniu opakowania oznakowanego "U" zgodnie z 6.3.5.1.6 dla warunków specjalnych
		X	5	0	5		2
Bęben z tektury	X		3	3	6		2
		X	3	0	3		2
Skrzynia z tworzywa sztucznego	X		0	5	5		2
		X	0	5	5		2
Bęben/kanister z tworzywa sztucznego	X		0	3	3		2
		X	0	3	3		2
Skrzynia z innego materiału	X		0	5	5		2
		X	0	0	5		2
Bęben/kanister z innego materiału	X		0	3	3		2
		X	0	0	3		2

^a) "Typ opakowania" porządkuje opakowania dla celów badania w zależności od rodzaju opakowania i jego charakterystyk materiałowych.

Uwagi 1. W przypadku, gdy naczynie pierwotne zrobione jest z dwóch lub więcej materiałów, to należy zastosować badanie odpowiednie dla materiału najbardziej podatnego na uszkodzenie.

2. Materiał, z którego wykonane jest opakowanie zewnętrzne nie jest brany pod uwagę przy wyborze badania lub warunków w jakich jest wykonywane.

Objaśnienie do korzystania z tabeli

Jeżeli opakowanie przeznaczone do badań składa się ze skrzyni z tektury z naczyniem pierwotnym z tworzywa sztucznego, to pięć próbek powinno być poddane zraszaniu wodą (patrz 6.3.5.3.6.2) przed badaniem odporności na uderzenie przy swobodnym spadku. Kolejne pięć próbek przed badaniem odporności na uderzenie przy swobodnym spadku powinno być klimatyzowane w temperaturze minus 18 °C (patrz 6.3.5.3.6.2). Jeżeli opakowanie ma zawierać suchy lód, to kolejna pojedyncza próbka po klimatyzowaniu powinna być poddawana 5-krotnemu badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku zgodnie z 6.3.5.3.6.3.

Opakowanie przygotowane jak do przewozu powinno być poddane badaniom z 6.3.5.3 i 6.3.5.4. Dla opakowań zewnętrznych wpisy do rubryk w tabeli odnoszą się do tektury lub podobnych materiałów, których właściwości mogą ulec szybko zmianie wskutek narażenia na wilgoć; do tworzyw sztucznych kruchych w niskiej temperaturze lub do innych materiałów, takich jak metale, których właściwości nie ulegają zmianie wskutek wilgoci lub temperatury.

6.3.5.3 Badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku

6.3.5.3.1 Próbki powinny być poddane swobodnemu spadaniu z wysokości 9 m na niesprężystą, poziomą, płaską, masywną, i sztywną powierzchnię, zgodnie z 6.1.5.3.4.

6.3.5.3.2 Jeżeli próbki mają kształt skrzyni, to powinno być zrzucane pięć próbek, w następujących ustawieniach:

a) płasko na dno;

b) płasko na część górną;

c) płasko na dłuższy bok;

d) płasko na krótszy bok;

e) na naroże.

6.3.5.3.3 Jeżeli próbki mają kształt bębna, to powinny być zrzucane trzy próbki, w następujących ustawieniach:

a) ukośnie na krawędź górną, ze środkiem ciężkości bezpośrednio powyżej punktu uderzenia;

b) ukośnie na krawędź podstawy;

c) płasko na bok.

6.3.5.3.4 Pomimo, że próbka powinna być zrzucana w wymaganym ustawieniu, to ze względów aerodynamicznych akceptowane jest, jeżeli uderzenie nie nastąpi w tej pozycji.

6.3.5.3.5 Po prawidłowej serii zrzutów nie powinien nastąpić wyciek z naczynia (naczyń) pierwotnych, które powinny być chronione materiałem amortyzującym/absorbującym w opakowaniu zewnętrznym.

6.3.5.3.6 Specjalne przygotowanie próbek do badania odporności na uderzenie przy swobodnym spadku

6.3.5.3.6.1 Tektura - badanie na natrysk wodą

Zewnętrzne opakowania z tektury: próbka powinna być poddana natryskowi wody symulującemu narażenie na opady deszczu o natężeniu 5 cm na godzinę, przez co najmniej jedną godzinę. Następnie powinny być poddane badaniu opisanemu w 6.3.5.3.1.

6.3.5.3.6.2 Tworzywa sztuczne - klimatyzowanie w niskiej temperaturze

Naczynia pierwotne lub opakowania zewnętrzne z tworzyw sztucznych: temperatura badanej próbki oraz jej zawartość powinna być obniżona do minus 18 °C lub niżej przez okres co najmniej 24 godz., a następnie w czasie do 15 minut powinny być poddane badaniom zgodnie z opisem w 6.3.5.3.1. Jeżeli próbka zawiera suchy lód, to okres klimatyzowania można skrócić do 4 godz.

6.3.5.3.6.3 Opakowania przewidziane do suchego lodu - dodatkowe badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku.

Jeżeli opakowanie ma zawierać suchy lód, to powinno być przeprowadzane dodatkowe badanie określone w 6.3.5.3.1 i ewentualnie dodatkowo w 6.3.5.3.6.1 lub 6.3.5.3.6.2. Jedną próbkę należy tak składować, aby cały suchy lód odparował, a następnie powinna być zrzucona w jednym z ustawień opisanych w 6.3.5.3.2, takim, w którym jest największe prawdopodobieństwo jej uszkodzenia.

6.3.5.4 Badanie odporności na przebicie

6.3.5.4.1 Opakowania o masie brutto do 7 kg

Próbki powinny być umieszczane na twardej, poziomej powierzchni. Pręt stalowy w kształcie walca, o masie co najmniej 7 kg i średnicy 38 mm, którego zakończenie uderzeniowe ma promień nie większy niż 6 mm (patrz rysunek 6.3.5.4.2), powinien być swobodnie zrzucany pionowo z wysokości 1 m mierzonej od zakończenia uderzeniowego do powierzchni uderzanej próbki. Jedna próbka powinna być postawiona na dnie. Druga próbka powinna być umocowana prostopadle w stosunku do pierwszej. W każdym przypadku pręt stalowy powinien być tak nakierowany, aby uderzał w naczynie pierwotne. W wyniku każdego uderzenia dopuszcza się przebicie opakowania wtórnego pod warunkiem, że nie ma wycieku z naczynia (naczyń) pierwotnych.

6.3.5.4.2 Opakowania o masie brutto powyżej 7 kg

Próbki powinny być zrzucane na koniec pręta metalowego w kształcie walca. Pręt powinien być zamocowany pionowo na poziomej, twardej powierzchni. Pręt powinien mieć średnicę 38 mm i górne zakończenie o promieniu nie większym niż 6 mm (patrz rysunek 6.3.5.4.2). Pręt powinien wystawać z powierzchni na odległość przynajmniej równą odległości między naczyniem (naczyniami) pierwotnym(-i), a powierzchnią zewnętrzną opakowania zewnętrznego, ale nie mniej niż 200 mm. Jedna próbka powinna być zrzucana swobodnie pionowo z wysokości 1 m mierzonej od górnego końca stalowego pręta. Druga próbka powinna być zrzucana z tej samej wysokości, w położeniu prostopadłym do pozycji przyjętej dla pierwszej próbki. W każdym przypadku pozycja opakowania powinna być tak dobrana, aby pręt stalowy mógł przebić naczynie(-a) pierwotne. W wyniku uderzenia dopuszcza się przebicie opakowania wtórnego, pod warunkiem, że nie nastąpi wyciek z naczynia (naczyń) pierwotnego(-ych).

Rysunek 6.3.5.4.2

wzór

6.3.5.5 Sprawozdanie z badania

6.3.5.5.1 Powinno być sporządzone sprawozdanie z badania, zawierające co najmniej następujące dane i powinno być dostępne dla użytkowników opakowania:

1. Nazwa i adres jednostki przeprowadzającego badanie.

2. Nazwa i adres wnioskodawcy (jeżeli jest wymagane).

3. Numer sprawozdania z badania.

4. Data sporządzenia sprawozdania.

5. Producent opakowania.

6. Opis typu opakowania (np. wymiary, materiały, zamknięcia, grubość, itp.), obejmujący metodę wytwarzania (np. wytłaczanie z rozdmuchiwaniem); do opisu mogą być załączone rysunki i/lub zdjęcia).

7. Maksymalna pojemność.

8. Zawartość użyta do badania.

9. Opis i wyniki badania.

10. Sprawozdanie z badania powinno być podpisane z podaniem nazwiska i stanowiska osoby podpisującej.

6.3.5.5.2 Sprawozdanie z badania powinno zawierać stwierdzenie, że opakowanie przygotowane jak do przewozu zostało zbadane zgodnie z odpowiednimi wymaganiami niniejszego działu oraz, że sprawozdanie może nie być ważne w przypadku stosowania innych metod lub składników opakowania. Kopia sprawozdania powinna być dostępna dla władzy właściwej.

Dział 6.4

Wymagania dotyczące budowy, badań i zatwierdzania sztuk przesyłki i materiałów klasy 7

6.4.1 (zarezerwowany)

6.4.2 Wymagania ogólne

6.4.2.1 Sztuka przesyłki powinna być tak zaprojektowana, aby biorąc pod uwagę jej masę, objętość i kształt była ona łatwa i bezpieczna w przewozie. Dodatkowo sztuka przesyłki powinna być tak zaprojektowana, aby mogła być właściwie zabezpieczona w lub na wagonie podczas przewozu.

6.4.2.2 Wzór sztuki przesyłki powinien być taki, aby uchwyty do mocowania znajdujące się na sztuce przesyłki nie uległy rozerwaniu przy prawidłowym obchodzeniu się z nimi, a w przypadku ich uszkodzenia nie zmniejszyła się zdolność sztuki przesyłki odnośnie spełniania przez nią innych wymagań RID. W konstrukcji sztuki przesyłki powinny być uwzględnione odpowiednie współczynniki bezpieczeństwa, na wypadek gwałtownego szarpnięcia.

6.4.2.3 Uchwyty lub inne elementy znajdujące się na zewnętrznej powierzchni sztuki przesyłki, które mogą być wykorzystywane do jej podnoszenia, powinny być tak zaprojektowane, aby albo utrzymywały masę sztuki przesyłki, zgodnie z wymaganiami podanymi w 6.4.2.2, albo powinny być usuwalne lub w inny sposób zabezpieczone przed możliwością ich użycia podczas przewozu.

6.4.2.4 Na ile jest to praktycznie możliwe, opakowanie powinno być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby zewnętrzne powierzchnie nie miały wystających elementów i były łatwe do odkażenia.

6.4.2.5 Na ile jest to praktycznie możliwe, zewnętrzna powłoka sztuki przesyłki powinna być tak zaprojektowana, aby zabezpieczała przed zbieraniem się i pozostawaniem na niej wody.

6.4.2.6 Elementy dodane do sztuki przesyłki podczas jej przewozu, które nie są jej częścią składową, nie powinny zmniejszać jej bezpieczeństwa.

6.4.2.7 Sztuka przesyłki powinna wytrzymywać działanie przyspieszenia, wibracji lub drgań rezonansowych, które mogą wystąpić w normalnych warunkach przewozu, bez jakiegokolwiek pogorszenia skuteczności urządzeń zamykających różne naczynia lub bez naruszenia integralności sztuki przesyłki jako całości. W szczególności nakrętki, śruby i inne urządzenia zabezpieczające powinny być tak zaprojektowane, aby nie nastąpiło przypadkowe ich rozluźnienie lub otwarcie, nawet po wielokrotnym używaniu.

6.4.2.8 Materiały, z których wykonano opakowanie, jego części składowe i elementy konstrukcyjne, powinny być zgodne fizycznie i chemicznie między sobą i z zawartością promieniotwórczą. Należy wziąć pod uwagę ich zachowanie się po napromieniowaniu.

6.4.2.9 Wszystkie zawory, przez które może wydostać się zawartość promieniotwórcza, powinny być zabezpieczone przed nieuprawnionym użyciem.

6.4.2.10 Konstrukcja sztuki przesyłki powinna uwzględniać zakres temperatur otoczenia i ciśnienia, które mogą występować w normalnych warunkach przewozu.

6.4.2.11 W przypadku materiałów promieniotwórczych posiadających inne właściwości niebezpieczne, wzór sztuki przesyłki powinien uwzględniać te właściwości; patrz 2.1.3.5.3 i 4.1.9.1.5.

6.4.2.12 Producenci i dystrybutorzy opakowań powinni dostarczać informację dotyczącą odpowiednich procedur oraz opisów typów i wymiarów zamknięć (włącznie z wymaganymi uszczelkami) oraz innych elementów niezbędnych do zapewnienia, że sztuki przesyłki przygotowane jak do przewozu są w stanie spełnić odpowiednie badania wytrzymałościowe przewidziane w niniejszym dziale.

6.4.3 (zarezerwowany)

6.4.4 Wymagania dla wyłączonych sztuk przesyłki

Wyłączona sztuka przesyłki powinna być tak zaprojektowana, aby spełniała wymagania określone w 6.4.2.

6.4.5 Wymagania dla przemysłowych sztuk przesyłki

6.4.5.1 Sztuki przesyłki Typ IP-1, Typ IP-2 i Typ IP-3 powinny spełniać wymagania określone w 6.4.2 i 6.4.7.2.

6.4.5.2 Sztuka przesyłki Typ IP-2, po poddaniu jej badaniom określonym w 6.4.15.4 i 6.4.15.5, powinna zabezpieczać przed:

a) utratą lub rozproszeniem zawartości promieniotwórczej; i

b) wzrostem poziomu promieniowania w dowolnym miejscu na zewnętrznej powierzchni sztuki przesyłki więcej niż o 20%.

6.4.5.3 Sztuka przesyłki Typ IP-3 powinna spełniać wymagania określone w od 6.4.7.2 do 6.4.7.15.

6.4.5.4 Alternatywne wymagania dla sztuk przesyłek Typ IP-2 i Typ IP-3

6.4.5.4.1 Sztuki przesyłki mogą być stosowane jako sztuki Typ IP-2, pod warunkiem, że:

a) spełniają wymagania podane w 6.4.5.1;

b) zaprojektowane są tak, że spełnione będą przepisy dla grupy pakowania I lub II działu 6.1; i

c) po poddaniu ich badaniom wymaganym dla grupy pakowania I lub II, o których mowa w dziale 6.1, powinny zabezpieczać przed:

(i) utratą lub rozproszeniem zawartości promieniotwórczej; i

(ii) wzrostem poziomu promieniowania w dowolnym miejscu na zewnętrznej powierzchni sztuki przesyłki więcej niż o 20%.

6.4.5.4.2 Cysterny przenośne mogą być również stosowane jako sztuki przesyłki Typ IP-2 lub Typ IP-3, pod warunkiem, że:

a) spełniają wymagania podane w 6.4.5.1;

b) zaprojektowane są tak, aby odpowiadały przepisom z działu 6.7 i aby wytrzymywały ciśnienie próbne 265 kPa; i

c) zaprojektowane są tak, aby każda ewentualnie istniejąca dodatkowa osłona wytrzymywała statyczne i dynamiczne naprężenia występujące podczas manipulacji i w normalnych warunkach przewozu oraz aby zabezpieczała przed wzrostem poziomu promieniowania na dowolnej powierzchni zewnętrznej cystern przenośnych więcej niż o 20%.

6.4.5.4.3 Cysterny, inne niż cysterny przenośne, mogą być również, zgodnie z tabelą 4.1.9.2.4, stosowane jako sztuki przesyłki Typ IP-2 lub Typ IP-3 do przewozu cieczy i gazów LSA-I i LSA-II, pod warunkiem, że:

a) spełniają wymagania podane w 6.4.5.1;

b) zaprojektowane są tak, aby odpowiadały przepisom działu 6.8; i

c) zaprojektowane są tak, aby każda ewentualnie istniejąca dodatkowa osłona wytrzymywała statyczne i dynamiczne naprężenia występujące podczas manipulacji i w normalnych warunkach przewozu oraz aby zabezpieczała przed wzrostem poziomu promieniowania na dowolnej powierzchni zewnętrznej cystern przenośnych więcej niż o 20%.

6.4.5.4.4 Kontenery o funkcji długotrwałej osłony mogą być również stosowane jako sztuki przesyłki Typ IP-2 lub Typ IP-3 pod warunkiem, że:

a) zawartość promieniotwórcza jest ograniczona do materiałów stałych;

b) spełniają wymagania podane w 6.4.5.1; i

c) zaprojektowane są tak, aby z wyjątkiem wymiarów i mas całkowitych, odpowiadały normie ISO 14961:1990 "Kontenery ładunkowe serii 1 - Wymagania i metody badań - Kontenery ogólnego użytku do różnych ładunków" wraz z późniejszymi zmianami 1:1993, 2:1998, 3:2005, 4:2006, 5:2006. Powinny być tak zaprojektowane, aby po poddaniu ich badaniom opisanym w tym dokumencie i badaniom na przyśpieszenia występujące w normalnych warunkach przewozu, zabezpieczały przed:

(i) utratą lub rozproszeniem zawartości promieniotwórczej;

(ii) wzrostem poziomu promieniowania na dowolnej powierzchni zewnętrznej kontenera więcej niż o 20%.

6.4.5.4.5 Metalowe DPPL mogą być również stosowane jako sztuki przesyłki Typ IP-2 lub Typ IP-3, pod warunkiem, że:

a) spełniają wymagania podane w 6.4.5.1; i

b) zaprojektowane są tak, aby odpowiadały badaniom i wymaganiom opisanym w dziale 6.5 dla grup pakowania I lub II, oraz po badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku wykonanym w położeniu dającym największe uszkodzenie, zabezpieczały przed:

(i) utratą lub rozproszeniem zawartości promieniotwórczej; i

(ii) wzrostem poziomu promieniowania na dowolnej powierzchni zewnętrznej DPPL więcej niż o 20%.

6.4.6 Wymagania dla sztuk przesyłki zawierających heksafluorek uranu

6.4.6.1 Sztuki przesyłki zaprojektowane dla heksafluorku uranu powinny odpowiadać wymaganiom RID, które odnoszą się do właściwości promieniotwórczych i rozszczepialnych materiału. Z wyjątkiem przypadków określonych w 6.4.6.4, heksafluorek uranu w ilości co najmniej 0,1 kg powinien być także pakowany i przewożony zgodnie z normą ISO 7195:2005 "Energia jądrowa - Opakowania dla transportu heksafluorku uranu (UF₆)" oraz z wymaganiami podanymi w 6.4.6.2 i 6.4.6.3.

6.4.6.2 Każda sztuka przesyłki zaprojektowana dla heksafluorku uranu w ilości 0,1 kg lub większej powinna być tak zaprojektowana, aby:

a) wytrzymywała badanie określone w 6.4.21.1 bez wystąpienia nieszczelności i niedopuszczalnego naprężenia, określonego w dokumencie ISO 7195:2005;

b) wytrzymywała badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku określone w 6.4.15.4 bez utraty lub rozproszenia heksafluorku uranu; i

с) wytrzymywała badanie odporności termicznej określone w 6.4.17.3 bez pęknięcia zestawu zapewniającego szczelność.

6.4.6.3 Sztuki przesyłki zaprojektowane dla heksafluorku uranu w ilości 0,1 kg lub większej nie muszą posiadać urządzeń do obniżania ciśnienia.

6.4.6.4 Sztuki przesyłki zaprojektowane dla heksafluorku uranu w ilości 0,1 kg lub większej, które wymagają zatwierdzenia przez władzę właściwą, mogą być przewożone, jeżeli:

a) sztuki przesyłki zaprojektowane są według norm krajowych lub międzynarodowych innych niż norma ISO 7195:2005, pod warunkiem, że zostanie zachowany równorzędny poziom bezpieczeństwa;

b) sztuki przesyłki zaprojektowane są tak, aby wytrzymywały bez wycieku i niedopuszczalnego naprężenia ciśnienie próbne mniejsze niż 2,76 MPa, określone w 6.4.21.5, lub

c) sztuki przesyłki zaprojektowane dla heksafluorku uranu w ilości 9000 kg lub większej, nie spełniają wymagania podanego pod 6.4.6.2 c).

Pod każdym względem powinny być spełnione wymagania w od 6.4.6.1 do 6.4.6.3.

6.4.7 Wymagania dla sztuk przesyłki Typ A

6.4.7.1 Sztuki przesyłki Typ A powinny być tak zaprojektowane, aby spełniały wymagania ogólne podane w 6.4.2 i 6.4.7.2 do 6.4.7.17.

6.4.7.2 Najmniejszy zewnętrzny wymiar sztuki przesyłki nie powinien być mniejszy niż 10 cm.

6.4.7.3 Na zewnętrznej powierzchni sztuki przesyłki powinna znajdować się plomba, którą nie jest łatwo złamać i która, gdy jest nienaruszona, świadczy, że sztuka przesyłki nie była otwierana.

6.4.7.4 Jakiekolwiek elementy do mocowania znajdujące się na sztuce przesyłki powinny być tak zaprojektowane, aby w normalnych, jak i awaryjnych warunkach przewozu, pojawiające się w tych elementach naprężenia nie zmniejszały zdolności sztuki przesyłki do spełnienia wymagań RID.

6.4.7.5 Wzór sztuki przesyłki powinien uwzględniać dla części składowych opakowania zakres temperatur od minus 40 °C do +70 °C. Należy zwrócić uwagę na temperaturę zamarzania cieczy i na możliwość potencjalnego pogorszenia właściwości materiału opakowania w tym zakresie temperatur.

6.4.7.6 Wzór sztuki przesyłki i wykonanie powinno odpowiadać krajowym lub międzynarodowym normom lub innym wymaganiom akceptowanym przez władzę właściwą.

6.4.7.7 Wzór sztuki przesyłki powinien zawierać zestaw zapewniający szczelność, zamykany za pomocą trwałego i pewnego urządzenia, które nie może być otworzone przypadkowo lub pod wpływem ciśnienia mogącego wytworzyć się wewnątrz sztuki przesyłki.

6.4.7.8 Materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci może być brany pod uwagę jako element zestawu zapewniającego szczelność.

6.4.7.9 Jeżeli zestaw zapewniający szczelność stanowi oddzielną część sztuki przesyłki, to powinien być zamykany za pomocą trwałego i pewnego urządzenia, które jest niezależne od każdej innej części opakowania.

6.4.7.10 Wzór każdej części zestawu zapewniającego szczelność powinien uwzględniać, o ile zdarzy się, radiacyjny rozkład cieczy i innych podatnych na uszkodzenia materiałów oraz powstawanie gazu w wyniku reakcji chemicznych i radiolizy.

6.4.7.11 Zestaw zapewniający szczelność powinien utrzymać zawartość promieniotwórczą przy spadku ciśnienia otoczenia do 60 kPa.

6.4.7.12 Wszystkie zawory, oprócz zaworów do obniżania ciśnienia, powinny być wyposażone w obudowy mogące przechwycić wszystkie wycieki z zaworu.

6.4.7.13 Osłona przed promieniowaniem, wewnątrz której znajduje się element sztuki przesyłki będący częścią zestawu zapewniającego szczelność, powinna być tak zaprojektowana, aby zabezpieczała przed przypadkowym wydostaniem się tego elementu na zewnątrz osłony. Jeżeli osłona przed promieniowaniem i znajdujący się wewnątrz niej element sztuki przesyłki, będący częścią zestawu zapewniającego szczelność, są oddzielnymi częściami, to osłona przed promieniowaniem powinna być zamykana za pomocą trwałego i pewnego urządzenia, niezależnego od jakiegokolwiek elementu konstrukcyjnego opakowania.

6.4.7.14 Sztuka przesyłki powinna być tak zaprojektowana, aby po poddaniu jej badaniom określonym w rozdziale 6.4.15, zabezpieczała przed:

a) utratą i rozproszeniem zawartości promieniotwórczej; i

b) wzrostem poziomu promieniowania w dowolnym miejscu na zewnętrznej powierzchni sztuki przesyłki więcej niż o 20%.

6.4.7.15 Wzór sztuki przesyłki dla materiału promieniotwórczego w postaci ciekłej powinien zabezpieczać przed ubytkiem cieczy w wyniku zmian temperatury zawartości, oddziaływania dynamicznego i warunków napełniania.

Sztuki przesyłki Typ A dla cieczy

6.4.7.16 Sztuka przesyłki Typ A zaprojektowana dla materiału promieniotwórczego ciekłego powinna dodatkowo:

a) spełniać warunki określone powyżej w 6.4.7.14 a), jeżeli będzie poddawana badaniom określonym w 6.4.16; i

b) albo:

(i) zawierać materiał absorbujący w ilości dostatecznej dla wchłonięcia 2-krotnej objętości zawartości ciekłej. Materiał absorbujący powinien być tak rozłożony, aby w przypadku wycieku miał bezpośredni kontakt z cieczą; lub

(ii) posiadać zestaw zapewniający szczelność, złożony z pierwotnych wewnętrznych i wtórnych zewnętrznych elementów, przy czym wtórne elementy zewnętrzne powinny być tak zaprojektowane, aby w przypadku nieszczelności pierwotnych elementów wewnętrznych obejmowały całkowicie ciekłą zawartość i zapewniały jej utrzymanie.

Sztuki przesyłki Typu A dla gazów

6.4.7.17 Sztuka przesyłki zaprojektowana dla gazów powinna zabezpieczać przed utratą lub rozproszeniem zawartości promieniotwórczej, jeżeli będzie poddana badaniom określonym w 6.4.16. Wymagania tego nie stosuje się do sztuki przesyłki Typ A zaprojektowanej dla trytu w postaci gazu lub dla gazów szlachetnych.

6.4.8 Wymagania dla sztuk przesyłki Typ B(U)

6.4.8.1 Sztuki przesyłki Typ B(U) powinny być tak zaprojektowane, aby spełniały wymagania określone w 6.4.2 i 6.4.7.2 do 6.4.7.15, z wyjątkiem 6.4.7.14 a), oraz dodatkowo spełniały wymagania określone w 6.4.8.2 do 6.4.8.15.

6.4.8.2 Sztuka przesyłki powinna być tak zaprojektowana, aby w warunkach otoczenia określonych w 6.4.8.5 i 6.4.8.6, ciepło wydzielane wewnątrz sztuki przesyłki przez zawartość promieniotwórczą w normalnych warunkach przewozu, wykazane poprzez badania podane w 6.4.15, nie wpływało na sztukę przesyłki w takim stopniu, że przestanie ona spełniać odpowiednie wymagania odnośnie szczelności i osłonności, jeżeli będzie bez kontroli przez jeden tydzień. Szczególna uwaga powinna być zwrócona na skutki cieplne, które mogą:

a) zmienić rozmieszczenie, geometrię lub stan fizyczny zawartości promieniotwórczej, lub jeżeli materiał promieniotwórczy jest zamknięty w pojemniku (na przykład elementy paliwowe w koszulkach), spowodować odkształcenie lub stopienie pojemnika lub materiału promieniotwórczego; lub

b) obniżyć skuteczność opakowania w wyniku różnego termicznego rozszerzania, albo poprzez pęknięcie lub topnienie materiału osłony; lub

c) przyśpieszyć korozję w połączeniu z wilgocią.

6.4.8.3 Sztuka przesyłki powinna być tak zaprojektowana, aby w warunkach otoczenia określonych w 6.4.8.5 i przy braku izolacji, temperatura na dostępnych powierzchniach sztuki przesyłki nie przekraczała 50 °C, chyba że sztuka przesyłki przewożona jest na warunkach używania wyłącznego.

6.4.8.4 Maksymalna temperatura na każdej łatwo dostępnej powierzchni sztuki przesyłki podczas przewozu na warunkach używania wyłącznego nie powinna przekraczać 85 °C w cieniu, w warunkach otoczenia określonych w 6.4.8.5. Dla ochrony osób mogą być przewidywane bariery i ekrany, ale nie ma potrzeby poddawania tych barier i ekranów jakimkolwiek badaniom.

6.4.8.5 Temperatura otoczenia powinna być przyjmowana jako 38 °C.

6.4.8.6 Warunki nasłonecznienia powinny być przyjmowane tak, jak określono w tabeli 6.4.8.6.

Tabela 6.4.8.6 Dane odnośnie nasłonecznienia

Przypadek	Kształt i położenie powierzchni	Nasłonecznienie w ciągu 12 godzin na dobę (W/m2)
1	płaskie powierzchnie zewnętrzne, ustawione podczas przewozu poziomo - skierowane do dołu	0
2	płaskie powierzchnie zewnętrzne, ustawione podczas przewozu poziomo - skierowane do góry	800
3	powierzchnie zewnętrzne ustawione podczas przewozu pionowo	200 a)
4	inne powierzchnie skierowane do dołu (nie poziomo)	200 a)
5	wszystkie inne powierzchnie	400 a)

^a) Zamiennie może być zastosowana funkcja sinusoidalna z uwzględnieniem współczynnika absorpcji i pominięciem skutków możliwych odbić od otaczających przedmiotów.

6.4.8.7 Sztuka przesyłki z osłoną termiczną dla spełnienia wymagań badania termicznego określonego w 6.4.17.3, powinna być tak zaprojektowana, aby osłona ta zachowała skuteczność, jeżeli sztuka przesyłki jest poddana, odpowiednio, badaniom określonym w 6.4.15 i 6.4.17.2 a) i b) lub w 6.4.17.2 b) i c). Każda osłona termiczna znajdująca się na zewnątrz sztuki przesyłki nie powinna stracić skuteczności przy rozdzieraniu, rozcinaniu, ślizganiu, ścieraniu lub nieostrożnym manipulowaniu przesyłką.

6.4.8.8 Sztuka przesyłki powinna być tak zaprojektowana, aby przy poddaniu jej:

a) badaniom określonym w 6.4.15, utrata zawartości promieniotwórczej była ograniczona do wielkości nie większej niż 10^-6 A₂ na godzinę; oraz

b) badaniom określonym w 6.4.17.1, 6.4.17.2 b), 6.4.17.3, 6.4.17.4 i badaniom określonym w:

(i) 6.4.17.2 c), jeżeli sztuka przesyłki ma masę nie większą niż 500 kg, ogólną gęstość określoną na podstawie rozmiarów zewnętrznych nie większą niż 1000 kg/m³ i zawartość promieniotwórczą większą niż 1000 A₂, jeżeli nie jest to materiał w specjalnej postaci, lub

(ii) 6.4.17.2 a) dla wszystkich innych sztuk przesyłki,

spełniała następujące wymagania:

- działanie osłony powinno być na tyle skuteczne, aby poziom promieniowania w odległości 1 m od powierzchni sztuki przesyłki nie przekroczył 10 mSv/h przy maksymalnej zawartości promieniotwórczej, dla której sztuka przesyłki była zaprojektowana; i

- sumaryczna aktywność zawartości promieniotwórczej utraconej w okresie jednego tygodnia nic przekraczała wartości 10 A₂ dla kryptonu-85 i A₂ dla wszystkich innych izotopów promieniotwórczych.

Jeżeli występują mieszaniny różnych izotopów promieniotwórczych, to powinny być stosowane przepisy podane pod 2.2.7.7.2.4 do 2.2.7.7.2.6, z wyjątkiem kryptonu-85, dla którego może być stosowana skuteczna wartość A₂(i) równa 10 A₂. Dla przypadku podanego powyżej pod a) ocena powinna uwzględniać graniczne skażenia zewnętrzne, określone pod 4.1.9.1.2.

6.4.8.9 Sztuka przesyłki dla zawartości promieniotwórczej o aktywności większej niż 10⁵ A₂ powinna być tak zaprojektowana, aby po poddaniu jej badaniu na głębokie zanurzenie w wodzie, określonemu w 6.4.18, nie nastąpiło pęknięcie zestawu zapewniającego szczelność.

6.4.8.10 Spełnienie dopuszczalnych granicznych wartości uwalnianej aktywności nie powinno zależeć ani od filtrów, ani od mechanicznego systemu chłodzenia.

6.4.8.11 Sztuka przesyłki nie powinna zawierać układu do obniżania ciśnienia w zestawie zapewniającym szczelność, który w warunkach badań określonych w 6.4.15 i 6.4.17 mógłby spowodować uwolnienie materiału promieniotwórczego do otoczenia.

6.4.8.12 Sztuka przesyłki powinna być tak zaprojektowana, aby przy maksymalnym normalnym ciśnieniu roboczym i poddaniu jej badaniom określonym w 6.4.15 i 6.4.17, poziom naprężeń w zestawie zapewniającym szczelność nie osiągał wartości, które niekorzystnie wpływałyby na sztukę przesyłki w ten sposób, że nie spełniałaby ona stosownych wymagań.

6.4.8.13 Maksymalne normalne ciśnienie robocze w sztuce przesyłki nie powinno przekraczać nadciśnienia 700 kPa.

6.4.8.14 Sztuki przesyłki zawierające materiały promieniotwórcze słabo rozpraszalne powinny być zaprojektowane tak, aby jakiekolwiek urządzenie dodane do materiału promieniotwórczego, niebędące jego częścią lub inne wewnętrzne części konstrukcyjne opakowania, nie oddziaływały szkodliwie na zachowanie się materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego.

6.4.8.15 Sztuka przesyłki powinna być zaprojektowana dla zakresu temperatur od minus 40 °C do +38 °C.

6.4.9 Wymagania dla sztuk przesyłki Typ B(M)

6.4.9.1 Sztuki przesyłki Typ B(M) powinny spełniać wymagania dla sztuk przesyłki Typ B(U) określone w 6.4.8.1, z wyjątkiem sztuk przesyłki przewożonych tylko na obszarze określonego państwa lub między określonymi państwami, gdzie zamiast warunków podanych wyżej w 6.4.7.5, 6.4.8.4, 6.4.8.5, 6.4.8.6 i 6.4.8.9 do 6.4.8.15, mogą być przyjęte inne warunki zatwierdzone przez władze właściwe tych państw. Jednak wymagania dla sztuk przesyłki Typ B(U) określone w 6.4.8.9 do 6.4.8.15 powinny być spełnione na tyle, na ile jest to praktycznie możliwe.

6.4.9.2 Okresowy zrzut nadmiernego ciśnienia ze sztuk przesyłki Typ B(M) podczas przewozu może być dopuszczony pod warunkiem, że kontrole eksploatacyjne obniżania ciśnienia zostały zaakceptowane przez odpowiednie władze właściwe.

6.4.10 Wymagania dla sztuk przesyłki Typ С

6.4.10.1 Sztuki przesyłki Typ С powinny być zaprojektowane tak, aby spełniały przepisy podane pod 6.4.2 i 6.4.7.2 do 6.4.7.15 - z wyjątkiem przepisu 6.4.7.14 a) - oraz przepisy podane pod 6.4.8.2 do 6.4.8.6, 6.4.8.10 do 6.4.8.15 i dodatkowo pod 6.4.10.2 do 6.4.10.4.

6.4.10.2 Sztuka przesyłki powinna spełniać kryteria oceny podane dla badań opisanych pod 6.4.8 b) i 6.4.8.12 po umieszczeniu jej w środowisku o przewodnictwie cieplnym 0,33 Wm^-1 K^-1 i temperaturze 38 °C w stanie równowagi. Początkowe warunki oceny powinny zakładać, że izolacja termiczna sztuki przesyłki pozostaje nienaruszona, sztuka przesyłki znajduje się pod normalnym maksymalnym ciśnieniem roboczym, a temperatura otoczenia wynosi 38 °C.

6.4.10.3 Sztuka przesyłki powinna być zaprojektowana tak, aby znajdując się pod normalnym maksymalnym ciśnieniem roboczym i przy poddaniu jej:

a) badaniom wymienionym pod 6.4.15, utrata zawartości promieniotwórczej była ograniczona do wielkości nie większej niż 10^-6 A₂ na godzinę; oraz

b) badaniom określonym pod 6.4.20.1 spełniała następujące wymagania:

(i) działanie osłony powinno być na tyle skuteczne, aby poziom promieniowania w odległości 1 m od powierzchni sztuki przesyłki nie przekraczał 10 mSv/h przy maksymalnej zawartości promieniotwórczej, dla której sztuka przesyłki jest zaprojektowana, i

(ii) sumaryczna aktywność utraconej zawartości promieniotwórczej w okresie jednego tygodnia nie przekraczała wartości 10 A₂ dla kryptonu-85 i A₂ dla wszystkich innych izotopów promieniotwórczych.

Jeżeli występują mieszaniny różnych izotopów promieniotwórczych, to powinny być stosowane przepisy podane pod 2.2.7.2.2.4 do 2.2.7.2.2.6, z wyjątkiem kryptonu-85, dla którego może być stosowana skuteczna wartość A₂(i) równa 10 A₂. Dla przypadku podanego powyżej pod a), ocena powinna uwzględniać graniczne skażenia zewnętrzne, określone pod 4.1.9.1.2.

6.4.10.4 Sztuka przesyłki powinna być zaprojektowana w taki sposób, aby po poddaniu jej badaniu na głębokie zanurzenie w wodzie, określonemu pod 6.4.18, nie nastąpiło pęknięcie zestawu zapewniającego szczelność.

6.4.11 Wymagania dla sztuk przesyłki zwierających materiały rozszczepialne

6.4.11.1 Materiały rozszczepialne powinny być przewożone w taki sposób, aby:

a) zachowana była podkrytyczność w normalnych i awaryjnych warunkach przewozu; szczególnie powinny być wzięte pod uwagę następujące nieprzewidziane przypadki:

(i) przeciek lub wyciek wody do/ze sztuk przesyłki;

(ii) utrata skuteczności wbudowanych pochłaniaczy lub spowalniaczy neutronów;

(iii) zmiana rozmieszczenia zawartości promieniotwórczej, albo wewnątrz sztuki przesyłki albo w wyniku wydostania się zawartości poza sztukę przesyłki;

(iv) zmniejszenie odległości wewnątrz lub pomiędzy sztukami przesyłki;

(v) zanurzenie sztuki przesyłki w wodzie lub zakopanie w śniegu; i

(vi) zmiany temperatury; oraz

b) spełnione były wymagania:

(i) podane w 6.4.7.2 dla sztuk przesyłek zawierających materiały rozszczepialne;

(ii) opisane w innych miejscach RID, odnoszące się do właściwości promieniotwórczych materiału; i

(iii) określone w 6.4.11.3 do 6.4.11.12, chyba że materiał rozszczepialny jest wyłączony zgodnie z 6.4.11.2.

6.4.11.2 Materiały rozszczepialne spełniające jeden z przepisów 2.2.7.2.3.5 a) do d) są wyłączone z przepisów dla przewozu w sztukach przesyłki zgodnie z 6.4.11.3 do 6.4.11.12, a także z pozostałych wymagań RID mających zastosowanie do materiałów rozszczepialnych. Na jedną przesyłkę dopuszczony jest tylko jeden rodzaj wyłączenia.

6.4.11.3 Jeżeli nie jest znana postać chemiczna lub fizyczna, skład izotopów, masa lub stężenie, współczynnik spowalniania, gęstość lub geometria rozmieszczenia, to oceny podane w 6.4.11.7 do 6.4.11.12 powinny być wykonane przy założeniu, że każdy parametr który nie jest znany, ma wartość dającą maksymalne mnożenie neutronów, zgodne ze znanymi warunkami i parametrami stosowanymi przy tych ocenach.

6.4.11.4 Dla napromieniowanego paliwa jądrowego oceny o których mowa w 6.4.11.7 do 6.4.11.12 powinny być oparte na składzie izotopów otrzymanym w wyniku:

a) założenia maksymalnego mnożenia neutronów w historii napromieniowania; lub

b) konserwatywnych ocen mnożenia neutronów dla sztuki przesyłki. Po napromieniowaniu, lecz przed przewozem, powinny być wykonane pomiary dla potwierdzenia stopnia konserwatyzmu w ocenie składu izotopowego.

6.4.11.5 Sztuka przesyłki, po poddaniu badaniom zgodnie z 6.4.15, powinna:

a) posiadać minimalne ogólne wymiary zewnętrzne sztuki przesyłki minimum 10 cm; i

b) umożliwiać wprowadzenie do niej sześcianu o boku 10 cm.

6.4.11.6 Sztuka przesyłki powinna być zaprojektowana dla zakresu temperatur otoczenia od minus 40 °C do +38 °C, chyba że władza właściwa określi inaczej w świadectwie zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki.

6.4.11.7 Dla pojedynczej sztuki przesyłki powinno przyjmować się, że woda może dostać się do wszystkich pustych przestrzeni sztuki przesyłki, w tym do przestrzeni wewnątrz zestawu zapewniającego szczelność lub wyciec z tych przestrzeni. Jednak, jeżeli konstrukcja sztuki przesyłki zawiera specjalne środki zabezpieczające przed przedostaniem się wody w określone wolne przestrzenie lub wycieku z nich wody, również w przypadku błędu obsługi, to dla takich pustych przestrzeni można przyjąć, że nie będzie wycieku. Specjalne środki powinny obejmować:

a) zwielokrotnione, o wysokiej pewności bariery chroniące przed wodą, z których każda pozostałaby wodoszczelna, jeżeli sztuka przesyłki byłaby poddana badaniom opisanym w 6.4.11.12 b); wysoki poziom kontroli jakości podczas produkcji, konserwacji i napraw opakowań; badania potwierdzające szczelność każdych co najmniej dwóch sztuk przesyłki przed każdym przewozem; lub

b) tylko dla sztuk przesyłki zawierających heksafluorek uranu o wzbogaceniu w uran-235 do 5% masy:

(i) sztuki przesyłki, w których po badaniach opisanych w 6.4.11.12 b) nie istnieje fizyczny kontakt pomiędzy zaworem i jakimkolwiek innym elementem opakowania, z wyjątkiem oryginalnego ich zamocowania i w których dodatkowo, w związku z badaniem opisanym w 6.4.17.3, zawory pozostają szczelne; i

(ii) wysoki poziom kontroli jakości podczas produkcji, konserwacji i naprawy opakowań, powiązany z badaniami dla wykazania szczelności każdej sztuki przesyłki przed każdym przewozem.

6.4.11.8 Należy przyjąć, że system zamknięcia powinien być bezpośrednio otoczony reflektorem odpowiadającym co najmniej 20 cm wody lub większym reflektorem, jakim może być dodatkowo materiał otaczający opakowanie. Jeżeli jednak można wykazać, że system zamknięcia pozostaje wewnątrz opakowania po badaniach opisanych w 6.4.11.12 b), to w 6.4.11.9 c) może być przyjęty bezpośredni reflektor sztuki przesyłki odpowiadający co najmniej 20 cm wody.

6.4.11.9 Sztuka przesyłki powinna zachować podkrytyczność w warunkach określonych w 6.4.11.7 i 6.4.11.8 i przy uwzględnieniu takich warunków dla sztuki przesyłki, które dają w wyniku maksymalne mnożenie neutronów, podczas:

a) normalnych warunków przewozu (bez awarii);

b) badań określonych w 6.4.11.11 b);

c) badań określonych w 6.4.11.12 b).

6.4.11.10 (zarezerwowany)

6.4.11.11 Dla normalnych warunków przewozu należy tak wyznaczyć liczbę "N", aby 5 x "N" sztuk przesyłek dla ustawienia i warunków sztuk przesyłek prowadzącego do maksymalnego mnożenia neutronów, przy spełnieniu następujących wymagań dawało stan podkrytyczny:

a) odstępy między sztukami przesyłki nie powinny być niczym wypełnione, a reflektor otaczający ze wszystkich stron konfigurację partii sztuk przesyłki, powinien odpowiadać co najmniej 20 cm wody; i

b) jako stan sztuk przesyłki należy przyjąć ich stan oceniony lub faktyczny, po poddaniu ich badaniom określonym w 6.4.15.

6.4.11.12 Dla normalnych warunków przewozu należy tak wyznaczyć liczbę "N", aby 2 x "N" sztuk przesyłek dla ustawienia i warunków sztuk przesyłek prowadzącego do maksymalnego mnożenia neutronów, przy spełnieniu następujących wymagań dawało stan podkrytyczny:

a) odstępy pomiędzy sztukami przesyłki powinny być wypełnione spowalniaczem zawierającym wodór, a reflektor otaczający ze wszystkich stron konfigurację partii sztuk przesyłki powinien odpowiadać co najmniej 20 cm wody; i

b) po badaniach określonych w 6.4.15, przeprowadza się te z niżej podanych badań, które dają surowsze ograniczenia:

(i) badania określone w 6.4.17.2 b) i albo badania określone w 6.4.17.2 c) dla sztuk przesyłki mających masę nie większą niż 500 kg i ogólną gęstość nie większą niż 1000 kg/m³ określoną na podstawie wymiarów zewnętrznych, albo badania określone w 6.4.17.2 a) dla wszystkich innych sztuk przesyłki, po których następuje badanie określone w 6.4.17.3, a na końcu badania określone w 6.4.19.1 do 6.4.19.3; lub

(ii) badanie określone w 6.4.17.4; i

c) jeżeli jakakolwiek część materiału rozszczepialnego, w wyniku badań określonych w 6.4.11.12 b), wydostaje się poza zestaw zapewniający szczelność, to należy przyjąć, że materiał rozszczepialny wydostaje się z każdej sztuki przesyłki w partii i cały materiał rozszczepialny należy tak rozmieścić i zapewnić takie spowalnianie, aby otrzymać maksymalne mnożenie neutronów z bezpośrednim reflektorem odpowiadającym co najmniej 20 cm wody.

6.4.11.13 Wskaźnik bezpieczeństwa krytycznościowego (CSI) dla sztuk przesyłki zawierających materiały rozszczepialne powinien być uzyskany przez dzielenie przez 50 mniejszej z dwóch wartości "N" według 6.4.11.11 i 6.4.11.12 (CSI=50/N). Wartość CSI może wynosić zero pod warunkiem, że nieograniczona liczba sztuk przesyłek jest w stanie podkrytycznym. (N jest równe nieskończoności w obu przypadkach).

6.4.12 Procedury badań i wykazywanie zgodności

6.4.12.1 Wykazanie zgodności z wymaganymi normami wytrzymałościowymi podanymi w 2.2.7.2.3.1.3, 2.2.7.2.3.1.4, 2.2.7.2.3.3.1, 2.2.7.2.3.3.2 2.2.7.2.3.4.1, 2.2.7.2.3.4.2 i w 6.4.2 do 6.4.11, powinno być dokonane jedną z niżej podanych metod lub kombinacją tych metod:

a) wykonanie badań na próbkach będących odpowiednikiem materiałów LSA-III lub materiału promieniotwórczego w specjalnej postaci lub materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego, albo na prototypach lub modelach opakowań, przy czym zawartość promieniotwórcza próbki lub opakowania przeznaczonej do badań powinna możliwie najdokładniej odpowiadać przewidywanym zawartościom promieniotwórczym, a badana próbka lub opakowanie powinny być przygotowane w taki sposób, jak będą nadawane do przewozu;

b) powołanie się na analogiczne wcześniejsze pozytywne wykazania zgodności;

c) wykonanie badań na modelach w odpowiedniej skali, posiadających wszystkie ważne cechy badanego wzoru, jeżeli doświadczenia techniczne wskazują na to, że wyniki z takich badań są właściwe aby przyjąć je dla celów projektowych. Jeżeli stosowany jest model w odpowiedniej skali, to należy wprowadzić korektę niektórych parametrów badań, takich jak średnica przebijaka lub nacisk;

d) obliczenia lub uzasadniona argumentacja, jeżeli metody obliczeń i parametry są ogólnie uznane za pewne lub typowe.

6.4.12.2 Po badaniach wzoru, prototypu lub modelu powinny być stosowane odpowiednie metody oceny dla upewnienia się, że wymagania dla procedur badań zostały w całości spełnione, zgodnie z kryteriami wytrzymałościowymi i zatwierdzenia opisanymi w 2.2.7.2.3.1.3, 2.2.7.2.3.1.4, 2.2.7.2.3.3.1, 2.2.7.2.3.3.2 2.2.7.2.3.4.1, 2.2.7.2.3.4.2 i w 6.4.2 do 6.4.11.

6.4.12.3 Przed rozpoczęciem badań wszystkie wzory powinny być sprawdzone w celu wykrycia i zarejestrowania błędów lub uszkodzeń, w tym:

a) odchyleń od wzoru;

b) błędów produkcyjnych;

c) korozji lub innych uszkodzeń pogarszających jakość; i

d) odkształceń elementów.

Zestaw zapewniający szczelność sztuki przesyłki powinien być wyraźnie oznakowany. Zewnętrzne elementy wzoru powinny być wyraźnie oznakowane, tak aby można było jednoznacznie powołać się na dowolny element wzoru.

6.4.13 Badanie integralności zestawu zapewniającego szczelność i integralności osłony oraz ocena bezpieczeństwa krytycznościowego

Po każdym ze stosowanych badań określonych w 6.4.15 do 6.4.21:

a) powinny być zidentyfikowane i zarejestrowane usterki i uszkodzenia;

b) powinno być ustalone, czy dla badanej sztuki przesyłki została zachowana integralność zestawu zapewniającego szczelność i integralność osłony, w stopniu wymaganym zgodnie z 6.4.2 do 6.4.11; i

c) dla sztuk przesyłki zawierających materiał rozszczepialny powinno być ustalone, czy są ważne założenia i warunki stosowane przy ocenach, które wymagane są zgodnie z 6.4.11.1 do 6.4.11.13 dla jednej sztuki przesyłki lub większej ich ilości.

6.4.14 Płyta zderzeniowa do badania odporności na uderzenie przy swobodnym spadku

Płyta zderzeniowa do badań odporności na uderzenie przy swobodnym spadku określona pod 2.2.7.2.3.3.5 a), 6.4.15.4, 6.4.16 a) i 6.4.17.2 oraz 6.4.20.2 powinna być płaską poziomą powierzchnią o takich właściwościach, że jakiekolwiek zwiększenie jej odporności na uderzenie lub odkształcenie podczas uderzenia w nią próbki, nie spowoduje zwiększenia uszkodzeń badanej próbki.

6.4.15 Badania dla wykazania odporności w normalnych warunkach przewozu

6.4.15.1 Badania te obejmują badanie odporności na: natrysk wodą, uderzenie przy swobodnym spadku, nacisk przy piętrzeniu, przebicie. Wzory sztuk przesyłki powinny być poddawane badaniom odporności na uderzenie przy swobodnym spadku, nacisk przy piętrzeniu i przebicie, przy czym każde z tych badań powinno być poprzedzone badaniem odporności na natrysk wodą. Do wszystkich badań może być użyta ta sama próbka, pod warunkiem, że będą spełnione wymagania podane w 6.4.15.2.

6.4.15.2 Odstęp czasu między zakończeniem badania odporności na natrysk wodą a następnym badaniem powinien być taki, aby woda maksymalnie wsiąkła, ale powierzchnie zewnętrzne próbki nie zdążyły wyraźnie wyschnąć. Jeżeli nie ma innych przeciwwskazań, to odstęp czasu powinien wynosić 2 godziny, gdy strumień wody stosuje się jednocześnie z czterech stron. Jeżeli strumień wody stosuje się kolejno z każdej strony to nie powinno być żadnego odstępu czasu.

6.4.15.3 Badanie odporności na natrysk wodą: próbka powinna być poddana badaniu odporności na natrysk wodą, które symuluje opad deszczu o intensywności około 5 cm/h przez co najmniej 1 godzinę.

6.4.15.4 Badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku: próbka powinna być zrzucona na płytę zderzeniową w taki sposób, aby spowodować największe uszkodzenie elementów mających wpływ na bezpieczeństwo.

a) wysokość zrzutu mierzona między najniższym punktem próbki, a górną powierzchnią płyty zderzeniowej powinna być nie mniejsza niż określona w tablicy 6.4.15.4 dla odpowiedniej masy sztuki przesyłki. Płyta zderzeniowa powinna odpowiadać określeniu podanemu w 6.4.14;

b) w przypadku prostopadłościennych sztuk przesyłki wykonanych z kartonu lub drewna, o masie nie przekraczającej 50 kg, badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku z wysokości 0,3 m powinna być poddana odrębna próbka zrzucana kolejno na każdy narożnik;

c) w przypadku cylindrycznych sztuk przesyłki wykonanych z kartonu, o masie nie przekraczającej 100 kg, badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku z wysokości 0,3 m powinna być poddana odrębna próbka, zrzucana na każdą ćwiartkę każdego obrzeża cylindra.

Tabela 6.4.15.4 Wysokość swobodnego spadku przy badaniach sztuk przesyłki w normalnych warunkach przewozu

Masa sztuki przesyłki (kg)

Wysokość swobodnego spadku (m)

	masa sztuki przesyłki < 5000	1,2
5000 ≤	masa sztuki przesyłki < 10000	0,9
10000≤	masa sztuki przesyłki < 15000	0,6
15000 ≤	masa sztuki przesyłki	0,3

6.4.15.5 Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu: jeżeli kształt opakowania nie wyklucza zdecydowanie piętrzenia, to próbka powinna być poddana przez okres 24 godzin sile ściskania równej tej wartości, która jest większa z niżej podanych:

a) łącznej masie odpowiadającej 5-krotnej maksymalnej masie sztuki przesyłki; i

b) wartości 13 kPa pomnożonej przez wielkość powierzchni pionowego przekroju sztuki przesyłki.

Siła ściskania powinna być rozłożona równomiernie na dwie przeciwległe powierzchnie próbki, z których jedną powinna być podstawa, na której sztuka przesyłki zwykle stoi.

6.4.15.6 Badanie odporności na przebicie: próbka powinna być ustawiona na sztywnej, płaskiej, poziomej powierzchni, która nie powinna znacząco przesunąć się w czasie wykonywania badania.

a) pręt o średnicy 3,2 cm, o zaokrąglonym końcu i masie 6 kg powinien być zrzucony tak, aby spadał swobodnie wzdłuż swojej osi pionowej na środek najsłabszego miejsca próbki, w taki sposób, aby w przypadku dostatecznie głębokiego przebicia trafił w zestaw zapewniający szczelność. Badanie odporności nie powinno znacząco odkształcić pręta;

b) wysokość zrzutu pręta mierzona od jego dolnego końca do zaplanowanego punktu upadku na górnej powierzchni próbki, powinna wynosić 1 m.

6.4.16 Dodatkowe badania dla sztuk przesyłki Typ A zaprojektowanych dla cieczy i gazów

Próbka lub odrębne próbki powinny być poddane każdemu z niżej wymienionych badań, chyba że wykazano, iż jedno z badań jest bardziej wymagające dla danej próbki niż inne badanie; w takim przypadku próbka powinna być poddana badaniu bardziej wymagającemu:

a) badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku: próbka powinna być zrzucona na płytę zderzeniową w sposób mogący spowodować największe uszkodzenie w zestawie zapewniającym szczelność. Wysokość zrzutu mierzona od najniższej części próbki do górnej powierzchni płyty zderzeniowej powinna wynosić 9 m. Płyta zderzeniowa powinna odpowiadać określeniu podanemu w 6.4.14;

b) badanie odporności na przebicie: próbka powinna być poddana badaniu określonemu w 6.4.15.6, z tą różnicą, że wysokość zrzutu podana w 6.4.15.6 b), powinna być zwiększona do 1.7 m.

6.4.17 Badania dla wykazania odporności w awaryjnych warunkach przewozu

6.4.17.1 Próbka powinna być poddana - przy zachowaniu kolejności badań - kumulującym się skutkom badań określonych w 6.4.17.2 i 6.4.17.3. Po tych badaniach albo ta sama próbka lub odrębna próbka powinna być poddana badaniu odporności na zanurzenie w wodzie, określonemu w 6.4.17.4 i jeżeli ma zastosowanie, badaniu określonemu w 6.4.18.

6.4.17.2 Badanie na uszkodzenia mechaniczne: badanie na uszkodzenie mechaniczne powinno składać się z trzech różnych badań na spadek. Każda próbka powinna być poddana odpowiednim badaniom odporności na uderzenie przy swobodnym spadku określonym w 6.4.8.8 lub 6.4.11.12. Kolejność zrzutów próbki powinna być taka, aby po zakończeniu badań mechanicznych próbka miała takie uszkodzenia, aby powstały możliwie największe uszkodzenia podczas następującego po nim badania odporności termicznej.

a) Przy zrzucie I próbka powinna upaść na płytę zderzeniową w sposób, który spowoduje możliwie największe uszkodzenie, a wysokość zrzutu mierzona od najniższego miejsca próbki do górnej powierzchni płyty zderzeniowej powinna wynosić 9 m. Płyta zderzeniowa powinna odpowiadać określeniu podanemu w 6.4.14.

b) Przy zrzucie II próbka powinna upaść na przebijak zamocowany pionowo w płycie zderzeniowej w sposób, który spowoduje możliwie największe uszkodzenie. Wysokość zrzutu mierzona od przewidywanego miejsca uderzenia próbki do górnej powierzchni przebijaka powinna wynosić 1 m. Przebijak powinien być wykonany z uspokojonej miękkiej stali, posiadać średnicę 150 ± 5 mm i długość 200 mm. Jeżeli dłuższy przebijak spowoduje większe uszkodzenie, to w takim przypadku powinien być stosowany przebijak o długości wystarczającej do spowodowania największego uszkodzenia, przy czym jego krawędzie powinny być zaokrąglone promieniem co najwyżej 6 mm. Płyta zderzeniowa powinna odpowiadać określeniu podanemu w 6.4.14.

c) Przy zrzucie III próbkę należy poddać badaniu na dynamiczne zgniatanie, ustawiając ją na płycie zderzeniowej tak, aby podczas upadku na nią przedmiotu o masie 500 kg, z wysokości 9 m, wystąpiło największe uszkodzenie próbki. Przedmiot ten powinien mieć kształt płyty o wymiarach 1 x 1 m, wykonanej z uspokojonej miękkiej stali i powinien upaść poziomo. Wysokość zrzutu mierzy się od dolnej powierzchni zrzucanej płyty do najwyższego miejsca próbki. Płyta zderzeniowa, na której ustawia się próbkę, powinna odpowiadać określeniu podanemu w 6.4.14.

6.4.17.3 Badanie odporności termicznej; próbka powinna znajdować się w warunkach równowagi termicznej, przy temperaturze otoczenia 38 °C, w warunkach nasłonecznienia określonych w tabeli 6.4.8.6, przy maksymalnym założonym wydzielaniu ciepła pochodzącego od zawartości promieniotwórczej. Alternatywnie każdy z tych parametrów może mieć przed i po badaniu inne wartości, pod warunkiem wzięcia ich pod uwagę w kolejnej ocenie wytrzymałości sztuki przesyłki.

Badanie odporności termicznej powinno składać się z:

a) umieszczenia próbki przez 30 minut w środowisku, które zapewnia strumień ciepła równoważny co najmniej płomieniowi paliwa węglowodorowego spalanego w powietrzu, w wystarczająco spokojnych warunkach otoczenia, aby uzyskać co najmniej średnią wartość współczynnika emisji ciepła równą 0,9 i średnią temperaturę co najmniej 800 °C. Strumień ciepła powinien całkowicie obejmować próbkę, przy wartości współczynnika absorpcji powierzchniowej ciepła 0,8 lub takiej wartości, którą charakteryzuje się sztuka przesyłki poddana działaniu opisanego płomienia, a następnie;

b) pozostawienie próbki w temperaturze otoczenia 38 °C przy nasłonecznieniu określonym w tabeli 6.4.8.6 i maksymalnym założonym wydzielaniu ciepła pochodzącego od zawartości promieniotwórczej, przez okres czasu wystarczający dla upewnienia się, że temperatura w sztuce przesyłki wszędzie spadła i osiągnęła warunki początkowe. Alternatywnie każdy z tych parametrów może mieć po zaprzestaniu ogrzewania inne wartości, pod warunkiem wzięcia ich pod uwagę przy kolejnej ocenie odporności sztuki przesyłki.

W czasie badania i po badaniu próbka nie powinna być sztucznie chłodzona i jakiekolwiek palenie się materiału próbki powinno odbywać się w sposób naturalny.

6.4.17.4 Badanie na zanurzenie w wodzie: próbka powinna być zanurzona w wodzie na głębokość co najmniej 15 m, na okres nie krótszy niż 8 godzin, w położeniu dającym największe uszkodzenie. Przyjmuje się, że dla wykazania osiągnięcia celu badania, warunki te są spełnione przy nadciśnieniu zewnętrznym wynoszącym co najmniej 150 kPa,

6.4.18 Badanie na głębokie zanurzenie w wodzie dla sztuk przesyłki Typ B(U) i Typ B(M) mających więcej niż 10⁵ A₂ oraz dla sztuki przesyłki Typ С

Badanie na głębokie zanurzenie w wodzie: próbka powinna być zanurzona w wodzie na głębokość co najmniej 200 m, w czasie nie krótszym niż 1 godzina. Przyjmuje się, że dla wykazania osiągnięcia celu badania, warunki te są spełnione przy nadciśnieniu zewnętrznym wynoszącym co najmniej 2 MPa.

6.4.19 Badanie na wodoszczelność dla sztuk przesyłki zawierającej materiał rozszczepialny

6.4.19.1 Badaniom tym nie podlegają sztuki przesyłki, dla których przy ocenie, o której mowa w 6.4.11.7 do 6.4.11.12, przyjęto taką wielkość przecieku wody do lub z wnętrza sztuki przesyłki, która prowadzi do największej reaktywności.

6.4.19.2 Przed poddaniem próbki niżej opisanemu badaniu na wodoszczelność, należy poddać ją badaniom określonym w 6.4.17.2 b), badaniu określonemu w 6.4.17.2 a) lub c) zgodnie z wymaganiem podanym w 6.4.11.12, a także badaniu określonemu w 6.4.17.3.

6.4.19.3 Próbka powinna być zanurzona w wodzie na głębokość nie mniejszą niż 0,9 m w czasie nie krótszym niż 8 godzin, w położeniu, przy którym przewiduje się największy przeciek.

6.4.20 Badania sztuk przesyłki Typ С

6.4.20.1 Próbki powinny być poddane każdemu z następujących badań wymienionych w podanej kolejności:

a) badania określone pod 6.4.17.2 a), 6.4.17.2 c), 6.4.20.2 i 6.4.20.3; oraz

b) badanie określone pod 6.4.20.4.

Do każdego z badań wymienionych pod a) i b) dopuszczone jest stosowanie odrębnych próbek.

6.4.20.2 Badanie na przebicie/rozdarcie: próbki powinny wykazywać objawy uszkodzenia próbnikiem wykonanym z miękkiej stali. Ustawienie próbnika w stosunku do powierzchni próbki powinno być takie, aby spowodować maksymalne jej uszkodzenie w wyniku badania określonego pod 6.4.20.1 a):

a) próbki reprezentujące sztuki przesyłki o masie poniżej 250 kg powinny być umieszczane na płycie zderzeniowej i poddane badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku próbnika o masie 250 kg z wysokości 3 m na ustalony punkt. Dla potrzeb tego badania powinien być użyty pręt cylindryczny o średnicy 20 cm z ostrzem w kształcie ściętego stożka o wysokości 300 mm i średnicy wierzchołka 25 mm, przy czym krawędzie powinny być zaokrąglone promieniem co najwyżej 6 mm. Płyta zderzeniowa, na której umieszczana jest próbka, powinna spełniać wymagania podane pod 6.4.14;

b) próbki reprezentujące sztuki przesyłki o masie 250 kg lub większej powinny być zrzucone na próbnik umieszczony podstawą na płycie zderzeniowej. Wysokość zrzutu, mierzona od punktu uderzenia do górnej powierzchni próbnika powinna wynosić 3 m. W badaniu tym próbnik powinien mieć takie same właściwości i wymiary jak wymienione pod a) powyżej, za wyjątkiem, że długość i masa próbnika powinny być takie, aby powodował on maksymalne uszkodzenie próbki. Płyta zderzeniowa, na której umieszczany jest próbnik, powinna spełniać wymagania podane pod 6.4.14.

6.4.20.3 Badanie odporności termicznej: warunki tego badania powinny być zgodne z podanymi pod 6.4.17.3, przy czym narażenie na oddziaływanie środowiska o podwyższonej temperaturze powinno wynosić co najmniej 60 minut.

6.4.20.4 Badanie odporności na zderzenie: próbki powinny być zrzucane na płytę zderzeniową z prędkością nie mniejszą niż 90 m/s i powinny być tak ustawione, aby wystąpiły największe ich uszkodzenia. Płyta zderzeniowa powinna spełniać wymagania podane pod 6.4.14. przy czym powierzchnia płyty zderzeniowej może mieć dowolne ustawienie, o ile pozostaje prostopadła do toru ruchu próbki.

6.4.21 Badanie opakowań zaprojektowanych dla heksafluorku uranu w ilości 0,1 kg lub większej

6.4.21.1 Każde wyprodukowane opakowanie oraz jego wyposażenie eksploatacyjne i konstrukcyjne, w całości lub częściowo, powinno być poddane badaniu odbiorczemu przed eksploatacją i badaniom okresowym. Badania te powinny być wykonywane i udokumentowane w uzgodnieniu z władzą właściwą.

6.4.21.2 Badanie odbiorcze powinno obejmować sprawdzenie charakterystyk projektowych, wytrzymałości, szczelności, pojemności wodnej opakowania oraz sprawdzenie właściwego funkcjonowania wyposażenia eksploatacyjnego.

6.4.21.3 Badania okresowe powinny obejmować sprawdzenie wizualne, sprawdzenie wytrzymałości, szczelności i właściwego funkcjonowania wyposażenia eksploatacyjnego. Odstęp między badaniami okresowymi nie może być większy niż 5 lat. Opakowania, które nie były badane w okresie 5 lat, powinny być poddane sprawdzeniu przed przewozem, zgodnie z programem zatwierdzonym przez władzę właściwą. Nie mogą być napełnione przed zrealizowaniem pełnego programu badania okresowego.

6.4.21.4 Sprawdzenie charakterystyk projektowych powinno wykazać zgodność ze specyfikacją typu wzoru i z programem produkcji.

6.4.21.5 Odbiorcze badanie odporności opakowań zaprojektowanych dla heksafluorku uranu w ilości 0,1 kg lub większej, powinno być wykonane jako badanie hydrauliczne przy ciśnieniu wewnętrznym przynajmniej 1,38 MPa (13,8 bar) lecz, gdy ciśnienie próbne jest mniejsze niż 2,76 MPa (27,6 bar), wzór opakowania wymaga wielostronnego zatwierdzenia. W przypadku okresowych kontroli opakowań wymagających wielostronnego zatwierdzenia, może być stosowane jakiekolwiek inne równoważne badanie nieniszczące.

6.4.21.6 Badanie szczelności powinno być wykonane metodą pozwalającą określić wyciek z zestawu zapewniającego szczelność z dokładnością do 0,1 Pa·1/s (10^-6 bar · 1/s).

6.4.21.7 Pojemność wodna opakowania powinna być określona z dokładnością do ± 0,25% przy zalecanej temperaturze 15 °C. Pojemność powinna być podana na tabliczce opisanej w 6.4.21.8.

6.4.21.8 Każde opakowanie powinno być zaopatrzone w niekorodującą tabliczkę przymocowaną trwale w miejscu łatwo dostępnym. Sposób zamocowania tabliczki nie może zmniejszać wytrzymałości opakowania. Na tabliczce powinny być wybite lub w podobny sposób naniesione co najmniej następujące dane:

- numer zatwierdzenia;

- fabryczny numer seryjny;

- maksymalne ciśnienie robocze (nadciśnienie);

- ciśnienie próbne (nadciśnienie);

- zawartość: heksafluorek uranu;

- pojemność w litrach;

- maksymalna dopuszczalna masa napełnienia heksafluorkiem uranu;

- masa tary;

- data (miesiąc, rok) badania odbiorczego i ostatniego badania okresowego;

- pieczęć eksperta, który przeprowadził badanie.

6.4.22 Zatwierdzanie wzorów sztuk przesyłki i materiałów

6.4.22.1 Dla zatwierdzania wzorów sztuk przesyłki zawierających 0,1 kg lub więcej heksafluorku uranu wymagane jest, aby:

a) każdy wzór, który spełnia wymagania podane w 6.4.6.4, był zatwierdzony wielostronnie;

b) każdy wzór spełniający przepisy 6.4.6.1 do 6.4.6.3, był zatwierdzony jednostronne przez władzę właściwą państwa pochodzenia wzoru, chyba że w innym miejscu RID wymagane jest zatwierdzenie wielostronne.

6.4.22.2 Każdy wzór sztuki przesyłki Typ B(U) i Typ С wymaga jednostronnego zatwierdzenia, z wyjątkiem:

a) wzoru sztuki przesyłki dla materiałów rozszczepialnych, dla którego stosuje się wymagania 6.4.22.4 i 6.4.23.7 oraz 5.1.5.2.1, i który wymaga wielostronnego zatwierdzenia; i

b) wzoru sztuki przesyłki Typ B(U) dla materiałów promieniotwórczych słabo rozpraszalnych, który wymaga wielostronnego zatwierdzenia.

6.4.22.3 Każdy wzór sztuki przesyłki Typ B(M), w tym również wzór sztuki przesyłki dla materiałów rozszczepialnych, dla którego stosuje się również wymagania 6.4.22.4, 6.4.23.7 i 5.1.5.2.1, a także wzór sztuki przesyłki dla materiałów promieniotwórczych słabo rozpraszalnych, wymaga wielostronnego zatwierdzenia.

6.4.22.4 Każdy wzór sztuki przesyłki dla materiałów rozszczepialnych, który nie jest wyłączony zgodnie z 6.4.11.2 z wymagań stosowanych szczególnie dla sztuk przesyłki zawierających materiały rozszczepialne, wymaga wielostronnego zatwierdzenia.

6.4.22.5 Wzór materiału promieniotwórczego w postaci specjalnej wymaga jednostronnego zatwierdzenia. Wzór materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego wymaga wielostronnego zatwierdzenia (patrz również 6.4.23.8).

6.4.22.6 Każdy wzór sztuki przesyłki pochodzący z Państwa-Strony RID, wymagający jednostronnego zatwierdzenia, powinien być zatwierdzony przez władzę właściwą tego Państwa. Jeżeli państwo, w którym sztuka przesyłki została wykonana nie jest Państwem-Stroną RID, to przewóz będzie możliwy pod warunkiem, że:

a) państwo to przedstawi świadectwo stwierdzające, że sztuka przesyłki odpowiada warunkom technicznym RID i świadectwo to jest potwierdzone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka;

b) w razie braku świadectwa i braku zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki przez Państwo-Stronę RID - wzór sztuki przesyłki zostanie zatwierdzony przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka.

6.4.22.7 Odnośnie wzorów zatwierdzonych zgodnie z warunkami przejściowymi, patrz 1.6.6.

6.4.23 Wnioski i zezwolenie na przewóz materiałów promieniotwórczych

6.4.23.1 (zarezerwowany)

6.4.23.2 Wniosek o zezwolenie na przewóz powinien zawierać:

a) okres przewozu, na jaki zezwolenie ma być wydane;

b) rzeczywistą zawartość promieniotwórczą, przewidywane rodzaje transportu, typ wagonu, przewidywaną lub proponowaną drogę przewozu;

c) dokładny opis jak będą realizowane środki ostrożności oraz kontrole administracyjne i eksploatacyjne, o których mowa w świadectwie zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki, wydanym zgodnie z 5.1.5.2.1

6.4.23.3 Wniosek o zezwolenie na przewóz na warunkach specjalnych powinien zawierać wszystkie niezbędne informacje, aby władza właściwa mogła upewnić się, że ogólny poziom bezpieczeństwa przewozu jest co najmniej równoważny temu, jaki byłby zapewniony przy spełnieniu wszystkich obowiązujących wymagań RID.

We wniosku powinny być również wymienione:

a) odstępstwa od stosowanych wymagań i powody, dla których przewóz nie może być w pełni zgodny z wymaganiami RID; i

b) specjalne środki ostrożności, lub specjalne kontrole administracyjne lub eksploatacyjne, które powinny być zastosowane w czasie przewozu dla zrekompensowania odstępstw od wymagań RID;

6.4.23.4 Wniosek o zatwierdzenie wzoru sztuki przesyłki Typ B(U) lub Typ С powinien zawierać:

a) szczegółowy opis przewidywanej zawartości promieniotwórczej, z podaniem jej fizycznej i chemicznej postaci oraz rodzaju wysyłanego promieniowania;

b) szczegółową dokumentację wzoru wraz z pełnym kompletem rysunków konstrukcyjnych, wykazem materiałów oraz metod stosowanych przy produkcji;

c) dokumentację z przeprowadzonych badań wraz z ich wynikami lub obliczenia, albo inne dowody potwierdzające, że wzór spełnia obowiązujące wymagania;

d) proponowane instrukcje eksploatacji i konserwacji opakowania podczas jego stosowania;

e) jeżeli sztuka przesyłki jest wykonana na maksymalne normalne ciśnienie robocze wyższe niż 100 kPa (nadciśnienie) - wyszczególnienie materiałów konstrukcyjnych, z których wykonano zestaw zapewniający szczelność oraz wykaz próbek i badań, które mają być wykonane;

f) jeżeli przewidywaną zawartością promieniotwórczą jest napromieniowane paliwo jądrowe - podanie i uzasadnienie wszystkich założeń przyjętych do analizy bezpieczeństwa, dotyczących właściwości tego paliwa i opis wszystkich pomiarów wykonywanych przed przewozem, wymaganych zgodnie z 6.4.11.4 b);

g) wszystkie specjalne warunki rozmieszczenia sztuk przesyłki, niezbędne do zapewnienia bezpiecznego odprowadzenia ciepła ze sztuki przesyłki, biorąc pod uwagę różne rodzaje transportu, które będą stosowane oraz rodzaj wagonu lub kontenera;

h) szkic o wymiarach nie większych niż 210 mm x 300 mm nadający się do reprodukcji, ilustrujący budowę sztuki przesyłki; i

i) stosowany program zapewnienia jakości, wymagany zgodnie z 1.7.3.

6.4.23.5 Wniosek o zatwierdzenie wzoru sztuki przesyłki Typ B(M), oprócz ogólnych informacji wymaganych dla zatwierdzenia wzoru sztuk przesyłki Typ B(U), podanych w 6.4.23.4, powinien zawierać:

a) wykaz wymagań określonych w 6.4.7.5, 6.4.8.4, 6.4.8.5, 6.4.8.6 i 6.4.8.9 do 6.4.8.15, których nie spełnia sztuka przesyłki;

b) proponowane dodatkowe kontrole eksploatacyjne, które mają być stosowane w czasie przewozu, chociaż nieokreślone w przepisach RID, lecz niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa sztuki przesyłki lub dla kompensacji braków wymienionych powyżej pod a);

c) przedstawienie ewentualnych ograniczeń w zakresie rodzaju transportu, specjalnego załadunku, przewozu, rozładunku lub manipulowania; i

d) minimalne i maksymalne warunki otoczenia (temperatura, nasłonecznienie), które mogą wystąpić w czasie przewozu i które zostały uwzględnione w projekcie wzoru.

6.4.23.6 Wniosek o zatwierdzenie wzorów sztuk przesyłki zawierających 0,1 kg lub więcej heksafluorku uranu powinien zawierać wszystkie informacje konieczne, aby władza właściwa była przekonana, że wzór spełnia wymagania podane w 6.4.6.1, a także stosowany programu zapewnienia jakości, wymagany zgodnie z 1.7.3.

6.4.23.7 Wniosek o zatwierdzenie wzoru sztuki przesyłki dla materiałów rozszczepialnych powinien zawierać wszystkie informacje konieczne, aby władza właściwa była przekonana, że wzór spełnia wymagania podane w 6.4.11.1, a także zawiera opis stosowanego programu zapewnienia jakości, wymaganego zgodnie z 1.7.3.

6.4.23.8 Wniosek o zatwierdzenie wzoru materiału promieniotwórczego w postaci specjalnej i wzoru materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego powinien zawierać:

a) szczegółowy opis materiału promieniotwórczego lub, jeżeli jest to kapsuła - jej zawartości; szczególną uwagę należy zwrócić na stan fizyczny i postać chemiczną materiału;

b) szczegółowy opis wzoru kapsuły, która będzie używana;

c) dokumentację z przeprowadzonych badań wraz z ich wynikami lub obliczenia wykazujące, że materiał promieniotwórczy spełnia normy wytrzymałościowe, lub inne dowody wykazujące, że materiał promieniotwórczy w specjalnej postaci lub materiał promieniotwórczy słabo rozpraszalny spełniają odpowiednie wymagania RID;

d) opis stosowanego programu zapewnienia jakości, wymaganego zgodnie z 1.7.3; i

e) proponowane działania przed przewozem, które dotyczą przesyłki z materiałem promieniotwórczym w postaci specjalnej lub materiałem promieniotwórczym słabo rozpraszalnym.

6.4.23.9 Każde świadectwo zatwierdzenia wydane przez władzę właściwą powinno posiadać znak rozpoznawczy. Znak ten powinien odpowiadać następującemu wzorowi:

Symbol państwa / numer / kod typu

a) z wyjątkiem jak przewidziano w 6.4.23.10 b), znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym, odpowiadający państwu, który wydało świadectwo ¹¹⁵ .

b) numer nadany przez władzę właściwą; powinien być on jedynym dla określonego wzoru lub przewozu. Znak rozpoznawczy zatwierdzenia przewozu powinien wyraźnie nawiązywać do znaku zatwierdzenia wzoru.

c) dla wydanych świadectw zatwierdzenia powinny być stosowane następujące kody w kolejności wymienionej niżej:

AF wzór sztuki przesyłki typu A dla materiałów rozszczepialnych

B(U) wzór sztuki przesyłki Typ B(U); [B(U) F w przypadku sztuki przesyłki dla materiałów rozszczepialnych]

B(M) wzór sztuki przesyłki Typ B(M); [B(M) F w przypadku sztuki przesyłki dla materiałów rozszczepialnych]

С wzór sztuki przesyłki Typ С (CF w przypadku sztuki przesyłki dla materiałów rozszczepialnych)

IF wzór przemysłowej sztuki przesyłki dla materiałów rozszczepialnych

S materiał promieniotwórczy w postaci specjalnej

LD materiał promieniotwórczy słabo rozpraszalny

T przewóz przesyłki.

X przewóz w warunkach specjalnych

W przypadku sztuk przesyłki dla nierozszczepialnego lub dla rozszczepialnego wyłączonego heksafluorku uranu, jeżeli nie stosuje się żadnego z powyższych kodów, to powinien być stosowany następujący kod:

H(U) zatwierdzenie jednostronne

H(M) zatwierdzenie wielostronne;

d) w świadectwach zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki i wzoru materiału promieniotwórczego w postaci specjalnej, innych niż świadectwa wydane na podstawie warunków przejściowych dla opakowań zgodnie z 1.6.5.2 do 1.6.5.4 i w świadectwach zatwierdzenia wzoru materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego, do kodu typu powinien być dodany symbol "-96".

6.4.23.10 Typy kodów powinny być używane w następujący sposób:

a) każde świadectwo i każda sztuka przesyłki powinny być zaopatrzone w znak rozpoznawczy składający się z oznaczeń określonych wyżej w 6.4.23.9, z wyjątkiem sztuk przesyłki, gdzie po drugiej kresce skośnej powinien występować odpowiedni kod typu wzoru i symbol "-96", jeżeli ma to zastosowanie. Oznacza to, że litery "T" lub "X" nie powinny występować w znaku rozpoznawczym na sztuce przesyłki. Jeżeli świadectwa zatwierdzenia wzoru i zatwierdzenia przewozu są połączone w jeden dokument, to nie trzeba powtarzać kodów typu, nр.:

A/132/B(M) F-96: wzór sztuki przesyłki typu B(M), zatwierdzony dla materiału rozszczepialnego, wymagający wielostronnego zatwierdzenia, któremu władza właściwa Austrii nadała numer wzoru 132 (powinien być on naniesiony zarówno na sztukę przesyłki, jak i w świadectwie zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki);

A/132/B(M) F-96T: zatwierdzenie przewozu wydane na sztukę przesyłki, która ma podany wyżej znak rozpoznawczy (kod powinien być umieszczony jedynie w świadectwie);

А/137/Х: zatwierdzenie przewozu w warunkach specjalnych, wydane przez władzę właściwą Austrii, któremu nadano numer 137 (kod powinien być on umieszczony jedynie w świadectwie);

A/139/IF-96: wzór przemysłowej sztuki przesyłki dla materiału rozszczepialnego, zatwierdzony przez władzę właściwą Austrii, któremu nadano numer 139 (kod powinien być naniesiony zarówno na sztuce przesyłki, jak i w świadectwie zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki);

A/145/H(U) -96: wzór sztuki przesyłki dla rozszczepialnego, wyłączonego heksafluorku uranu, zatwierdzony przez władzę właściwą Austrii, któremu nadano numer 145 (kod powinien być naniesiony zarówno na sztuce przesyłki jak i w świadectwie zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki);

b) Jeżeli zatwierdzenia wielostronnego dokonuje się poprzez uznanie, zgodnie z 6.4.23.16, to powinno stosować się jedynie znak rozpoznawczy nadany przez państwo pochodzenia wzoru lub państwo przewozu przesyłki. Jeżeli przy zatwierdzeniu wielostronnym kolejne państwa wydają świadectwa, to każde świadectwo powinno być zaopatrzone we własny znak rozpoznawczy, a sztuka przesyłki, której wzór został w taki sposób zatwierdzony, powinna być zaopatrzona we wszystkie odpowiednie znaki rozpoznawcze, np.:

A/132/B(M)F-96

CH/28/B(M)F-96

Jest to znak rozpoznawczy sztuki przesyłki, która była najpierw zatwierdzona przez Austrię, a następnie zatwierdzona odrębnym świadectwem przez Szwajcarię. Inne znaki rozpoznawcze na sztuce przesyłki powinny być podane w podobny sposób.

c) weryfikacja świadectwa powinna być podana w nawiasie po numerze rozpoznawczym świadectwa. Np. A/132/B(M)F-96 (Rev.2) oznacza weryfikację numer 2 świadectwa zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki wydanego przez Austrię, a A/132/B(M)F-96 (Rev.0) oznacza pierwsze wydanie świadectwa zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki wydanego przez Austrię. Przy pierwszym wydaniu świadectwa, oznaczenie w nawiasie traktuje się jako fakultatywne i zamiast "Rev.0" mogą być również użyte inne słowa takie jak "pierwsze wydanie". Numery weryfikacji świadectwa mogą być nadawane tylko przez to państwo, które wydało pierwotne świadectwo zatwierdzenia.

d) inne symbole (wymagane na podstawie przepisów krajowych) mogą być umieszczone w nawiasie po numerze, np. A/132/B(M)F-96 (SP503).

e) nie jest konieczna zmiana znaku rozpoznawczego na opakowaniu przy każdej weryfikacji świadectwa wzoru. Zmiany takie powinny być naniesione jedynie w takich przypadkach, gdy w wyniku weryfikacji świadectwa wzoru sztuki przesyłki następuje zmiana literowych kodów typu wzoru sztuki przesyłki, występujących po drugiej poprzecznej kresce.

6.4.23.11 Każde świadectwo zatwierdzenia materiału promieniotwórczego w postaci specjalnej lub materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego, wydane przez władzę właściwą, powinno zawierać następujące dane:

a) rodzaj świadectwa;

b) znak rozpoznawczy władzy właściwej;

c) data wydania i data ważności;

d) wykaz stosowanych krajowych i międzynarodowych przepisów, uwzględniając wydane przez MAEA Przepisy bezpiecznego przewozu materiałów promieniotwórczych, na podstawie których zatwierdza się materiał promieniotwórczy w postaci specjalnej lub materiał promieniotwórczy słabo rozpraszalny;

e) znak rozpoznawczy materiału promieniotwórczego w postaci specjalnej lub materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego;

f) opis materiału promieniotwórczego w postaci specjalnej lub materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego;

g) specyfikację wzoru materiału promieniotwórczego w postaci specjalnej lub materiału promieniotwórczego słabo rozpraszalnego, w której może być odesłanie do rysunków;

h) specyfikację materiałów promieniotwórczych, z uwzględnieniem danych o aktywności, w której może być również podany opis fizycznej i chemicznej postaci zawartości;

i) opis stosowanego programu zapewnienia jakości, wymaganego zgodnie z 1.7.3;

j) powołanie się na informacje dostarczone przez wnioskodawcę dotyczące specjalnych działań, które mają być podjęte przed przewozem;

k) nazwę wnioskodawcy, jeżeli władza właściwa uzna za stosowne;

l) podpis i stanowisko osoby wydającej świadectwo.

6.4.23.12 Każde świadectwo wydane przez władzę właściwą na przewóz w warunkach specjalnych powinno zawierać następujące informacje:

a) typ świadectwa;

b) znak rozpoznawczy władzy właściwej;

c) data wydania i okres ważności;

d) rodzaj lub rodzaje przewozu;

e) ograniczenia odnośnie sposobu przewozu, rodzaju wagonu, kontenera i niezbędne instrukcje przewozu;

f) wykaz stosowanych krajowych i międzynarodowych przepisów, uwzględniając wydane przez MAEA Przepisy bezpiecznego przewozu materiałów promieniotwórczych, na podstawie których zatwierdza się przewóz w warunkach specjalnych;

g) następujące stwierdzenie:

"Niniejsze świadectwo nie zwalnia nadawcy od spełnienia wymagań rządu każdego państwa, na którego terytorium lub przez terytorium którego będzie przewożona sztuka przesyłki";

h) powołanie się na świadectwa dla alternatywnych zawartości promieniotwórczych, na inne uznania wydane przez władzę właściwą lub na dodatkowe dane techniczne lub informacje, jeżeli władza właściwa uzna to za stosowne;

i) opis opakowania z powołaniem się na rysunki lub specyfikację wzoru. Jeżeli władza właściwa uzna za stosowne, to powinien być dołączony rysunek nadający się do reprodukcji, o wymiarach nie większych niż 210 x 300 mm przedstawiający budowę sztuki przesyłki, wraz z krótkim opisem opakowania zawierającym wyszczególnienie materiałów użytych do produkcji, masę brutto, ogólne wymiary zewnętrzne i wygląd zewnętrzny;

j) specyfikacja zatwierdzonej zawartości promieniotwórczej z uwzględnieniem ograniczeń odnośnie zawartości promieniotwórczej, które w sposób oczywisty nie wynikają z charakteru opakowania. W specyfikacji powinna być podana postać fizyczna i chemiczna zawartości, aktywność (uwzględniając różne rodzaje izotopów, jeżeli potrzeba), ilość w gramach (dla materiałów rozszczepialnych lub ewentualnie dla każdego izotopu rozszczepialnego) i jeżeli ma to zastosowanie, stwierdzenie, czy jest to materiał w postaci specjalnej lub materiał promieniotwórczy słabo rozpraszalny;

k) oprócz tego, dla sztuk przesyłki zawierających materiał rozszczepialny:

(i) szczegółowy opis zatwierdzonej zawartości promieniotwórczej;

(ii) maksymalną wartość wskaźnika bezpieczeństwa krytycznościowego;

(iii) powołanie się na dokumenty, które potwierdzają bezpieczeństwo krytycznościowe zawartości;

(iv) inne specjalne własności na podstawie których przy ocenie krytyczności przyjmowano, że w określonych pustych przestrzeniach nie będzie znajdowała się woda;

(v) dopuszczoną [na podstawie 6.4.11.4 b)] zmianę mnożenia neutronów, przyjętą przy ocenie krytyczności, jako wynik rzeczywistej historii napromieniowania;

(vi) zakres temperatury otoczenia, dla której zatwierdzono przewóz w warunkach specjalnych;

l) szczegółowy wykaz dodatkowych kontroli eksploatacyjnych wymaganych przy przygotowaniu, załadunku, przewozie, rozładunku i manipulacji przesyłką, uwzględniając specjalne warunki odnośnie załadunku przesyłki związane z bezpiecznym odprowadzaniem ciepła;

m) uzasadnienie dla przewozu w warunkach specjalnych, jeżeli władza właściwa uzna za stosowne;

n) opis środków kompensujących, które powinny być zastosowane w związku z przewozem w warunkach specjalnych;

o) powołanie się na dostarczone przez wnioskodawcę informacje dotyczące stosowanego opakowania lub specjalne działania, które należy przedsięwziąć przed rozpoczęciem przewozu;

p) określenie warunków otoczenia przyjętych dla wzoru, jeżeli nie są one zgodne z warunkami określonymi w 6.4.8.5, 6.4.8.6 i 6.4.8.15, o ile ma to zastosowanie;

q) podejmowane przedsięwzięcia na wypadek awarii uznane za konieczne przez władzę właściwą;

r) opis stosowanego programu zapewnienia jakości wymaganego zgodnie z 1.7.3;

s) nazwę wnioskodawcy i przewoźnika, jeżeli władza właściwa uzna za stosowne;

t) podpis i stanowisko osoby wydającej świadectwo.

6.4.23.13 Każde świadectwo zatwierdzenia przewozu wydane przez władzę właściwą powinno zawierać następujące informacje:

a) typ świadectwa;

b) znak rozpoznawczy władzy właściwej;

c) data wydania i okres ważności;

d) wykaz stosowanych krajowych i międzynarodowych przepisów, uwzględniając wydane przez MAEA Przepisy bezpiecznego przewozu materiałów promieniotwórczych, na podstawie których zatwierdza się przewóz;

e) ograniczenia odnośnie rodzaju przewozu, rodzaju wagonu, kontenera i inne niezbędne instrukcje przewozu;

f) następujące stwierdzenie:

"Niniejsze świadectwo nie zwalnia nadawcy od spełnienia wymagania rządu każdego państwa na którego terytorium lub przez terytorium którego będzie przewożona przesyłka";

g) szczegółowy wykaz dodatkowych kontroli eksploatacyjnych wymaganych przy przygotowaniu, załadunku, przewozie, rozmieszczeniu, rozładunku i manipulacji przesyłką, uwzględniając warunki specjalne załadunku przesyłki ze względu na bezpieczne odprowadzanie ciepła;

h) powołanie się na dostarczoną przez wnioskodawcę informację dotyczącą działań specjalnych, które należy przedsięwziąć przed przewozem;

i) powołanie się na odpowiednie świadectwo lub świadectwa zatwierdzenia wzoru;

j) specyfikację zatwierdzonej zawartości promieniotwórczej z uwzględnieniem ograniczeń odnośnie zawartości promieniotwórczej, które w sposób oczywisty nie wynikają z charakteru opakowania. W specyfikacji powinna być podana postać fizyczna i chemiczna zawartości, aktywność (uwzględniając różne rodzaje izotopów, jeżeli potrzeba), ilość w gramach (dla materiałów rozszczepialnych lub ewentualnie dla każdego izotopu rozszczepialnego) i jeżeli ma zastosowanie, stwierdzenie, czy jest to materiał w postaci specjalnej czy materiał promieniotwórczy słabo rozpraszalny;

k) podejmowane przedsięwzięcia na wypadek awarii uznane za konieczne przez władzę właściwą;

l) opis stosowanego programu zapewnienia jakości wymaganego zgodnie z 1.7.3;

m) nazwę wnioskodawcy, jeżeli władza właściwa uzna za stosowne;

n) podpis i stanowisko osoby wydającej świadectwo.

6.4.23.14 Każde świadectwo zatwierdzenia wzoru sztuki przesyłki wydane przez władzę właściwą powinno zawierać następujące informacje:

a) typ świadectwa;

b) znak rozpoznawczy władzy właściwej;

c) data wydania i okres ważności;

d) ograniczenia odnośnie rodzaju przewozu, jeżeli jest to wymagane;

e) wykaz krajowych i międzynarodowych przepisów, uwzględniając wydane przez MAEA Przepisy bezpiecznego przewozu materiałów promieniotwórczych, na podstawie których zatwierdza się wzór;

f) następujące stwierdzenie:

"Niniejsze świadectwo nie zwalnia nadawcy od spełnienia wymagań rządu państwa na którego terytorium lub przez terytorium którego będzie przewożona sztuka przesyłki";

g) powołanie się na świadectwa dla alternatywnych zawartości promieniotwórczych, na zatwierdzenia wydane przez inne władze właściwe lub dodatkowe dane techniczne lub informacje, jeżeli władza właściwa uzna to za konieczne;

h) stwierdzenie o uznaniu przewozu, jeżeli zatwierdzenie przewozu jest wymagane zgodnie z 5.1.5.1.2, gdy jest to konieczne;

i) znak rozpoznawczy sztuki przesyłki;

j) opis opakowania z powołaniem się na rysunki lub specyfikację wzoru. Jeżeli władza właściwa uzna za stosowne, to powinien być dołączony rysunek nadający się do reprodukcji o wymiarach nie większych niż 210 x 300 mm, przedstawiający budowę sztuki przesyłki, z krótkim opisem opakowania zawierającym wyszczególnienie materiałów użytych do produkcji, masę brutto, ogólne wymiary zewnętrzne i wygląd zewnętrzny;

k) specyfikację wzoru z powołaniem się na rysunki;

l) specyfikację zatwierdzonej zawartości promieniotwórczej z uwzględnieniem ograniczeń odnośnie zawartości promieniotwórczej, które w sposób oczywisty nie wynikają z charakteru opakowania. W specyfikacji powinna być podana postać fizyczna i chemiczna zawartości, aktywność (uwzględniając różne rodzaje izotopów, jeżeli potrzeba), ilość w gramach (dla materiałów rozszczepialnych lub ewentualnie dla każdego izotopu rozszczepialnego) i jeżeli ma to zastosowanie, stwierdzenie, czy jest to materiał w postaci specjalnej czy materiał promieniotwórczy słabo rozpraszalny;

m) opis zestawu zapewniającego szczelność;

n) oprócz tego, dla sztuk przesyłki zawierających materiał rozszczepialny;

(i) szczegółowy opis zatwierdzonej zawartości promieniotwórczej;

(ii) opis systemu zamknięcia;

(iii) maksymalną wartość wskaźnika bezpieczeństwa krytycznościowego;

(iv) powołanie się na dokumenty, które potwierdzają bezpieczeństwo krytycznościowe zawartości;

(v) inne specjalne własności na podstawie których przy ocenie krytyczności przyjmowano, że w określonych pustych przestrzeniach nie będzie znajdowała się woda;

(vi) dopuszczoną [na podstawie 6.4.11.4 b)] zmianę mnożenia neutronów, przyjętą przy ocenie krytyczności, jako wynik rzeczywistej historii napromieniowania;

(vii) zakres temperatury otoczenia, dla której zatwierdzono wzór sztuki przesyłki;

o) dla sztuk przesyłki Typ B(M), wyszczególnienie tych wymagań podanych w 6.4.7.5, 6.4.8.4, 6.4.8.6 i 6.4.8.9 do 6.4.8.15, których sztuka przesyłki nie spełnia i podanie dodatkowych informacji, które mogą być użyteczne dla innych władz właściwych;

p) dla sztuk przesyłki zawierających więcej niż 0,1 kg heksafluorku uranu, ewentualne dane o mających zastosowanie przepisach 6.4.6.4 i wszystkich wynikających stąd informacjach, które mogą być przydatne dla innych władz właściwych;

q) szczegółowy wykaz dodatkowych kontroli eksploatacyjnych wymaganych przy przygotowaniu, załadunku, przewozie, rozładunku i manipulacji przesyłką, uwzględniając warunki specjalne odnośnie załadunku, związane z bezpiecznym odprowadzaniem ciepła;

r) powołanie się na dostarczone przez wnioskodawcę informacje dotyczące stosowania opakowania lub działań specjalnych, które należy przedsięwziąć przed rozpoczęciem przewozu;

s) określenie warunków otoczenia przyjętych dla wzoru, jeżeli nie są one zgodne z warunkami określonymi w 6.4.8.5, 6.4.8.6 i 6.4.8.15, o ile ma to zastosowanie;

t) opis stosowanego programu zapewnienia jakości wymaganego zgodnie z 1.7.3;

u) podejmowane przedsięwzięcia na wypadek awarii uznane za konieczne przez władzę właściwą;

v) nazwa wnioskodawcy, jeżeli władza właściwa uzna za stosowne;

w) podpis i stanowisko osoby wydającej świadectwo.

6.4.23.15 Władza właściwa powinna być poinformowana o numerze seryjnym każdego opakowania wykonanego zgodnie z zatwierdzonym przez nią wzorem zgodnie z 1.6.6.2.1, 1.6.6.2.2, 6.4.22.2, 6.4.22.3, i 6.4.22.4.

6.4.23.16 Wielostronne zatwierdzenie może być dokonywane przez uznanie pierwotnego świadectwa wydanego przez władzę właściwą państwa pochodzenia wzoru lub państwa przewozu. Uznanie takie przez władzę właściwą państwa tranzytowego lub docelowego, może być dokonane w formie aprobaty na oryginalnym świadectwie lub na odrębnym dokumencie, załączniku, dodatku, itp.

Dział 6.5

Wymagania dotyczące budowy oraz badań DPPL

6.5.1 Przepisy ogólne

6.5.1.1 Zakres

6.5.1.1.1 Wymagania niniejszego działu dotyczą DPPL, których zastosowanie do określonych materiałów niebezpiecznych jest dopuszczalne zgodnie z instrukcjami pakowania wskazanymi w dziale 3.2 tabela A kolumna 8. Cysterny przenośne i kontenery-cysterny odpowiadające wymaganiom działu 6.7 lub odpowiednio działu 6.8, nie są uważane za DPPL. DPPL odpowiadające warunkom niniejszego działu, nie są uważane za kontenery w rozumieniu przepisów RID. Jako nazwę dużych pojemników do przewozu luzem stosuje się w tekście wyłącznie oznaczenie skrótowe DPPL.

6.5.1.1.2 Wyjątkowo, DPPL i ich wyposażenie obsługowe nieodpowiadające dokładnie wymaganiom niniejszych przepisów, lecz mające dopuszczalne rozwiązania alternatywne, mogą być brane pod uwagę przez władzę właściwą w celu ich zatwierdzenia. Oprócz tego mogą być brane pod uwagę przez władzę właściwą rozwiązania alternatywne, które uwzględniając postęp naukowo-techniczny przedstawiają w praktyce bezpieczeństwo co najmniej równoważne z uwagi na zgodność z właściwościami przewożonych materiałów oraz przedstawiają równorzędną lub wyższą odporność na uderzenia, obciążenia i ogień.

6.5.1.1.3 Budowa, wyposażenie, badanie, znakowanie i działanie DPPL powinny być poddane akceptacji władzy właściwej państwa, w którym DPPL jest dopuszczony.

Uwaga. Jednostki w innych krajach, przeprowadzające badania DPPL po przyjęciu do eksploatacji, nie muszą posiadać dopuszczenia władzy właściwej kraju dopuszczającego DPPL, badania powinny być jednak przeprowadzane według zasad określonych w dopuszczeniu dla DPPL.

6.5.1.1.4 Producenci i dystrybutorzy DPPL powinni dostarczać informację dotyczącą stosowanych procedur oraz opisów typów i wymiarów zamknięć (włącznie z wymaganymi uszczelkami) oraz innych elementów składowych, konieczną do zapewnienia, że DPPL przygotowany jak do przewozu, jest w stanie spełnić odpowiednie badania jakościowe opisane w niniejszym dziale.

6.5.1.2 (zarezerwowany)

6.5.1.3 (zarezerwowany)

6.5.1.4 System kodowania DPPL

6.5.1.4.1 Kod powinien składać się z dwóch cyfr arabskich podanych w tabeli pod a); następujących po nich wielkich liter odpowiednio do zastosowanych materiałów, podanych pod b); oraz, w określonych przypadkach, następującej po nich cyfry arabskiej wskazującej typ konstrukcyjny DPPL.

a)

Rodzaj	Materiały stałe, napełnianie i opróżnianie:		Materiały ciekłe
	grawitacyjne	pod ciśnieniem wyższym od 10 kPa (0,1 bar)
Sztywne	11	21	31
Elastyczne	13	-	-

b) Materiały

A. Stal (wszystkie rodzaje i obróbki powierzchniowe)

B. Aluminium

C. Drewno naturalne

D. Sklejka

F Materiał drewnopochodny

G Tektura

H. Tworzywo sztuczne

L. Tkanina włókiennicza

M. Papier wielowarstwowy

N. Metal (inny niż stal lub aluminium)

6.5.1.4.2 Dla DPPL złożonych stosuje się na drugim miejscu kodu dwie wielkie litery łacińskie. Pierwsza litera oznacza materiał naczynia wewnętrznego DPPL, a druga - materiał osłony zewnętrznej DPPL.

6.5.1.4.3 Poniższym typom przyporządkowano następujące kody DPPL:

Materiał

Odmiany

Kod

Przepis

Metal

A. Stal	do materiałów stałych, napełnianie lub opróżnianie grawitacyjne;	11A	6.5.5.1
	do materiałów stałych, napełnianie lub opróżnianie pod ciśnieniem;	21A
	do materiałów ciekłych;	31A
B. Aluminium	do materiałów stałych, napełnianie lub opróżnianie grawitacyjne;	11B
	do materiałów stałych, napełnianie lub opróżnianie pod ciśnieniem;	21B
	do materiałów ciekłych;	31B
N. Inne niż stal lub aluminium	do materiałów stałych, napełnianie lub opróżnianie grawitacyjne;	11N
	do materiałów stałych, napełnianie lub opróżnianie pod ciśnieniem;	21N
	do materiałów ciekłych;	31N

Elastyczne

H. Tworzywo sztuczne	tkanina z tworzywa sztucznego bez powłoki lub wykładziny wewnętrznej;	13H1	6.5.5.2
	tkanina z tworzywa sztucznego z powłoką;	13H2
	tkanina z tworzywa sztucznego z wykładziną wewnętrzną;	13H3
	tkanina z tworzywa sztucznego z powłoką i z wykładziną wewnętrzną;	13H4
	folia z tworzywa sztucznego;	13H5
L. Tkanina włókiennicza	bez powłoki lub wykładziny wewnętrznej;	13L1
	z powłoką;	13L2
	z wykładziną wewnętrzną;	13L3
	z powłoką i z wykładziną wewnętrzną;	13L4
M. Papier	wielowarstwowy;	13M1
	wielowarstwowy wodoodporny;	13M2
H. Ze sztywnego tworzywa sztucznego	do materiałów stałych, z wyposażeniem konstrukcyjnym, napełnianie lub opróżnianie grawitacyjne;	11H1	6.5.5.3
	do materiałów stałych, wolnostojące, napełnianie lub opróżnianie grawitacyjne;	11H2
	do materiałów stałych, z wyposażeniem konstrukcyjnym, napełnianie lub opróżnianie pod ciśnieniem;	21H1
	do materiałów stałych, wolnostojące, napełnianie lub opróżnianie pod ciśnieniem;	21H2
	do materiałów ciekłych, z wyposażeniem konstrukcyjnym;	31H1
	do materiałów ciekłych, wolnostojące;	31H2
HZ. Złożony z naczyniem wewnętrznym z tworzywa sztucznego a)	do materiałów stałych, z naczyniem wewnętrznym ze sztywnego tworzywa sztucznego, napełnianie lub opróżnianie grawitacyjne;	11HZ1	6.5.5.4
	do materiałów stałych, z naczyniem wewnętrznym z elastycznego tworzywa sztucznego, napełnianie lub opróżnianie grawitacyjne;	11HZ2
	do materiałów stałych, z naczyniem wewnętrznym ze sztywnego tworzywa sztucznego, napełnianie lub opróżnianie pod ciśnieniem;	21HZ1
	do materiałów stałych, z naczyniem wewnętrznym z elastycznego tworzywa sztucznego, napełnianie lub opróżnianie pod ciśnieniem;	21HZ2
	do materiałów ciekłych, z naczyniem wewnętrznym ze sztywnego tworzywa sztucznego;	31HZ1
	do materiałów ciekłych, z naczyniem wewnętrznym z elastycznego tworzywa sztucznego;	31HZ2
G. Tektura	do materiałów stałych, napełnianie lub opróżnianie grawitacyjne;	11G	6.5.5.5

Drewniane

C. Drewno naturalne	do materiałów stałych, z wykładziną wewnętrzną, napełnianie lub opróżnianie grawitacyjne;	11C	6.5.5.6
D. Sklejka	do materiałów stałych, z wykładziną wewnętrzną, napełnianie lub opróżnianie grawitacyjne;	11D
F. Materiał drewnopochodny	do materiałów stałych, z wykładziną wewnętrzną, napełnianie lub opróżnianie grawitacyjne;	11F

^a) Kod ten powinien być uzupełniony przez zastąpienie litery "Z" inną wielką literą zgodnie z 6.5.1.4.1 b), w celu podania rodzaju materiału użytego do wykonania osłony zewnętrznej.

6.5.1.4.4 W kodzie DPPL może być występować litera "W". Oznacza ona, że DPPL odpowiadający typowi wskazanemu przez kod, chociaż został wyprodukowany z pewnymi odstępstwami od wymagań podanych pod 6.5.5, to jest uważany za równoważny zgodnie z przepisami podanymi pod 6.5.1.1.2

6.5.2 Oznakowanie

6.5.2.1 Oznakowanie podstawowe

6.5.2.1.1 Każdy DPPL wyprodukowany i przeznaczony do użytku zgodnie z wymaganiami RID powinien być zaopatrzony w trwałe, dobrze czytelne i umieszczone w dobrze widocznym miejscu znaki. Oznakowanie z liter, cyfr i symboli, mających co najmniej 12 mm wysokości, powinno obejmować:

a) symbol ONZ dla opakowań: wzór

Symbol ten powinien być używany tylko w celu poświadczenia, że opakowanie, cysterna przenośna lub MEGC spełnia odpowiednie wymagania działu 6.1, 6.2, 6.3, 6.5, 6.6 lub 6.7. ¹¹⁶

Dla DPPL metalowych, na których znakowanie naniesione jest przez stemplowanie lub wytłoczenie, zamiast symbolu mogą być stosowane litery "UN";

b) kod wskazujący rodzaj DPPL, zgodnie z 6.5.1.4;

c) wielkie litery wskazujące grupę(-y) pakowania materiałów, dla której(-ych) typ konstrukcji został zatwierdzony:

(i) X - dla grupy pakowania I, II i III (tylko dla DPPL do materiałów stałych);

(ii) Y - dla grupy pakowania II i III;

(iii) Z - dla grupy pakowania III.

d) miesiąc i rok (dwie ostatnie cyfry) produkcji;

e) symbol państwa dopuszczającego, tj. znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym ¹¹⁷ ;

f) nazwę lub znak producenta albo inny znak rozpoznawczy DPPL, określony przez władzę właściwą;

g) obciążenie użyte przy badaniu odporności na piętrzenie w kg. Dla DPPL nieprzystosowanych do piętrzenia powinien być umieszczony znak "0";

h) maksymalną dopuszczalną masę brutto w kg.

Oznakowanie podstawowe powinno być naniesione w wyżej przedstawionej kolejności. Znaki określone pod 6.5.2.2 i każdy inny znak dopuszczony przez władzę właściwą, powinny być tak umieszczone, aby poszczególne części oznakowania można było prawidłowo rozpoznać.

Wszystkie elementy oznakowania stosowane zgodnie z a) do h) oraz 6.5.2.2 powinny być wyraźnie oddzielone np. przestrzenią lub ukośną kreską tak, aby były łatwe do identyfikacji

6.5.2.1.2 Przykłady oznakowania dla różnych typów DPPL zgodnie z a) do h) powyżej:

	wzór	11A/Y/02 99 NL/Mulder 007/ 5500/1500	DPPL metalowy wykonany ze stali, rozładowywany grawitacyjnie, do przewozu materiałów stałych grupy pakowania II i III, wyprodukowany w lutym 1999 r. dopuszczony do użytku w Holandii, wyprodukowany przez firmę Mulder zgodnie z typem konstrukcji, któremu władza właściwa nadała numer seryjny 007, obciążenie zastosowane przy badaniu odporności na piętrzenie w kg, największa dopuszczalna masa brutto w kg.
	wzór	13H3/Z/0301 F/ Meunier 1713/0/1500	DPPL elastyczny do przewozu materiałów stałych, rozładowywany grawitacyjnie, wykonany z tworzywa sztucznego, z wykładziną wewnętrzną, nie przystosowany do piętrzenia.
	wzór	31H1Y/0499 GB/9099/ 10800/1200	DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego do przewozu materiałów ciekłych, wykonany z tworzywa sztucznego z wyposażeniem konstrukcyjnym, który wytrzymuje obciążenie przy piętrzeniu.
	wzór	31HA1/Y/0501 D/Müller/1683/ 10800/1200	DPPL złożony do przewozu materiałów ciekłych z naczyniem wewnętrznym ze sztywnego tworzywa sztucznego i stalową osłoną zewnętrzną.
	wzór	11C/X/0102 S/ Aurigny/9876 /3000/910	DPPL drewniany dla materiałów stałych, z wykładziną wewnętrzną, do materiałów stałych grupy pakowania I, II i III.

6.5.2.2 Oznakowanie dodatkowe

6.5.2.2.1 Każdy DPPL, oprócz oznakowania zgodnie z 6.5.2.1, powinien być zaopatrzony dodatkowo w następujące informacje, które mogą być umieszczone na tabliczce odpornej na korozję przytwierdzonej w sposób trwały w miejscu łatwo dostępnym dla kontroli:

Oznakowanie dodatkowe	Kategoria DPPL
	Metal	Sztywne tworzywa sztuczne	Złożone	Tektura	Drewno
Pojemność w litracha) przy 20 °C	X	X	X
Masa własna w kga)	X	X	X	X	X
Ciśnienie próbne (manometryczne) w kPa lub bara), jeżeli jest wymagane		X	X
Maksymalne ciśnienie napełniania / rozładunku w kPa lub baracha), jeżeli jest wymagane	X	X	X
Materiał; z którego wykonano korpus i jego grubość minimalna w mm	X
Data ostatniego badania szczelności, jeżeli jest wymagane (miesiąc i rok)	X	X	X
Data ostatniej kontroli (miesiąc i rok)	X	X	X
Numer seryjny producenta	X
Maksymalne dopuszczalne obciążenie przy piętrzeniub)	X	X	X	X	X

a) Należy podać jednostki miary

b) Patrz 6.5.2.2.2. Niniejsze dodatkowe oznakowanie powinno być stosowane we wszystkich DPPL wytworzonych, naprawionych lub przerobionych po 1 stycznia 2011 (patrz także 1.6.1.15).

6.5.2.2.2 Maksymalne dopuszczalne obciążenie przy piętrzeniu podczas używania DPPL powinno być umieszczone na symbolu, jak następuje:

wzór

Piktogram powinien mieć wymiary minimum 100 x 100 mm, być trwale i dobrze widoczny. Litery i cyfry dla podania masy powinny mieć wysokość minimum 12 mm.

Masa podana powyżej na symbolu nie powinna przekraczać wartości obciążenia użytego podczas badania typu (patrz 6.5.6.6.4), podzielonego przez 1,8.

Uwaga. Przepisy 6.5.2.2.2 powinny być stosowane do wszystkich DPPL wytworzonych, naprawionych lub przebudowanych po 1 stycznia 2011 r. (patrz także 1.6.1.15).

6.5.2.2.3 DDPL elastyczne, poza wymaganiami działu 6.5.2.1 dotyczącymi znakowania, powinny być oznaczone piktogramami dotyczącymi metod podnoszenia.

6.5.2.2.4 Naczynie wewnętrzne DPPL złożonego wytworzonego po 1 stycznia 2011 r. powinno być zaopatrzone w oznakowania podane w 6.5.2.1.1 b), c), d), e) i f), przy czym data zgodnie z d) jest datą wykonania naczynia wewnętrznego z tworzywa sztucznego. Symbol UN nie musi być nanoszony. Oznakowanie powinno być naniesione w kolejności podanej w 6.5.2.1.1. Powinno być trwałe, czytelne i naniesione w miejscu dobrze widocznym po wbudowaniu naczynia wewnętrznego do osłony zewnętrznej.

Data wykonania naczynia wewnętrznego z tworzywa sztucznego może być zamiennie naniesiona obok pozostałego oznakowania. Przykładem odpowiedniej metody oznakowania jest:

wzór

6.5.2.2.5 Jeżeli DPPL złożony jest zaprojektowany w taki sposób, że jego obudowa zewnętrzna jest przeznaczona do demontażu na okres przewozu w stanie opróżnionym (np. powrót DPPL do pierwotnego nadawcy do ponownego używania), to każda z części przeznaczona do zdemontowania, powinna być oznaczona miesiącem i rokiem produkcji oraz nazwą lub symbolem producenta, a także innymi wyróżnikami dla DPPL, ustalonymi przez władzę właściwą (patrz 6.5.2.1.1 f)).

6.5.2.3 Zgodność z typem konstrukcji

Oznakowanie wskazuje, że DPPL odpowiada typowi, który przeszedł z wynikiem pozytywnym badania typu konstrukcji oraz że spełnia wymagania podane w świadectwie.

6.5.2.4 Oznakowanie dla przebudowanego DPPL złożonego (31HZ1)

Oznakowanie określone w 6.5.2.1.1 i 6.5.2.2 powinno być usunięte z wcześniejszego DPPL lub uczynione trwale nieczytelnymi; nowe oznakowania na DPPL przebudowanym powinny być naniesione zgodnie z RID.

6.5.3 Wymagania konstrukcyjne

6.5.3.1 Przepisy ogólne

6.5.3.1.1 DPPL powinny być odporne lub odpowiednio zabezpieczone przed pogorszeniem ich stanu spowodowanym wpływem środowiska.

6.5.3.1.2 DPPL zamknięte powinny być tak wykonane, aby w normalnych warunkach przewozu nie następowało jakiekolwiek uwalnianie zawartości wskutek drgań, zmiany temperatury, wilgotności lub ciśnienia.

6.5.3.1.3 DPPL i ich zamknięcia powinny być wykonane z materiałów, które są zgodne z ich zawartością, lub od wewnątrz tak zabezpieczone, aby materiały te:

a) nie ulegały niszczącemu działaniu zawartości w takim stopniu, że użycie DPPL stałoby się niebezpieczne;

b) nie reagowały z zawartością lub nie powodowały jej rozkładu albo nie tworzyły z nią szkodliwych lub niebezpiecznych związków.

6.5.3.1.4 Jeżeli stosowane są uszczelnienia, to powinny być one wykonane z materiału, który nie ulega niszczącemu działaniu zawartości DPPL.

6.5.3.1.5 Całe wyposażenie obsługowe powinno być tak umieszczone i zabezpieczone, aby ryzyko uwalniania przewożonych materiałów w wyniku uszkodzeń przy czynnościach manipulacyjnych i w czasie przewozu, było ograniczone do minimum.

6.5.3.1.6 DPPL, ich urządzenia dodatkowe, jak również wyposażenie obsługowe i konstrukcyjne powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby wytrzymywały bez ubytku zawartości ciśnienie wewnętrzne stwarzane przez zawartość oraz były odporne na naprężenia oddziałujące przy normalnych manipulacjach transportowych i podczas przewozu. DPPL przeznaczone do piętrzenia powinny być do tego dostosowane. Urządzenia do podnoszenia lub mocowania DPPL powinny być dostatecznie tak wytrzymałe, aby były odporne na narażenia w normalnych warunkach obsługi i przewozu, bez wystąpienia odkształceń lub uszkodzeń; powinny być one tak umieszczone, aby nie powstały żadne nadmierne obciążenia w jakiejkolwiek części DPPL.

6.5.3.1.7 Jeżeli DPPL składa się z korpusu wewnątrz ramy, to powinien on być tak wykonany, aby:

a) korpus nie obijał się lub nie ocierał o ramę, powodując uszkodzenie materiału korpusu;

b) korpus pozostawał w ramie zawsze odpowiednio zabezpieczony;

c) części wyposażenia były tak zamocowane, aby nie ulegały uszkodzeniu w przypadkach, gdy połączenia pomiędzy korpusem a ramą dopuszczają względne wydłużenie lub ruch.

6.5.3.1.8 Jeżeli DPPL zaopatrzony jest w zawór denny spustowy, to powinno być możliwe zablokowanie zaworu w pozycji zamkniętej, a cały układ opróżniania powinien być skutecznie zabezpieczony przed uszkodzeniem. Zawory z zamknięciami dźwigniowymi powinny być zabezpieczone przed przypadkowym otwarciem, przy czym pozycje otwarta lub zamknięta powinny być łatwe do rozpoznania. W DPPL przeznaczonych do przewozu materiałów ciekłych powinno być przewidziane dodatkowe urządzenie do uszczelnienia otworu spustowego, np. zaślepka kołnierzowa lub inne równoważne urządzenie.

6.5.4 Badania, certyfikacja i kontrola

6.5.4.1 Zapewnienie jakości: DPPL powinny być wytwarzane, przebudowywane, naprawiane i badane według programu zapewnienia jakości, uznanego przez władzę właściwą i gwarantującego zgodność każdego wyprodukowanego, przebudowanego lub naprawionego DPPL z wymaganiami niniejszego działu.

Uwaga. Norma ISO 16106:2006 "Opakowania - Opakowania do transportu materiałów niebezpiecznych - Opakowania do towarów niebezpiecznych, duże pojemniki do przewozu luzem (IBCs) oraz opakowania duże - Wytyczne do zastosowania ISO 9001" dostarcza wystarczających wskazówek odnośnie procedur, według których należy postępować.

6.5.4.2 Wymagane badania: DPPL powinny być poddane badaniom wymaganym dla danego typu konstrukcji i, jeżeli jest to wymagane, odbiorczym i okresowym badaniom i kontroli, zgodne z 6.5.4.4.

6.5.4.3 Certyfikacja: dla każdego typu konstrukcji DPPL powinno być wystawione świadectwo i oznakowanie (jak podano pod 6.5.2) stwierdzające, że typ konstrukcji, włącznie z jego wyposażeniem, sprostał wymaganym badaniom typu.

6.5.4.4 Kontrola i badania

Uwaga. W odniesieniu do kontroli i badania DPPL naprawionych - patrz także 6.5.4.5.

6.5.4.4.1 Każdy DPPL metalowy, ze sztywnego tworzywa sztucznego i złożony, powinien być kontrolowany i badany w sposób zalecany przez władzę właściwą

a) przed oddaniem go do eksploatacji, również po regeneracji, a następnie nie rzadziej niż raz na 5 lat, pod względem:

(i) zgodności z typem konstrukcji i prawidłowości oznakowania;

(ii) oceny stanu wewnętrznego i zewnętrznego;

(iii) prawidłowego działania wyposażenia obsługowego.

Izolacja cieplna, jeżeli występuje, powinna być usunięta tylko na tyle, na ile jest to niezbędne dla prawidłowego sprawdzenia korpusu DPPL.

b) nie rzadziej niż raz na 2,5 roku, pod względem:

(i) oceny stanu zewnętrznego;

(ii) prawidłowego działania wyposażenia obsługowego.

Izolacja cieplna, jeżeli występuje, powinna być usunięta tylko na tyle, na ile jest to niezbędne dla prawidłowego sprawdzenia korpusu DPPL.

Każdy DPPL powinien odpowiadać pod każdym względem swojemu typowi.

6.5.4.4.2 Każdy DPPL metalowy, ze sztywnego tworzywa sztucznego i złożony, przeznaczony dla materiałów ciekłych lub materiałów stałych ładowanych lub rozładowywanych pod ciśnieniem powinien przejść z wynikiem pozytywnym badanie szczelności, przynajmniej tak samo efektywne, jak badanie opisane w 6.5.6.7.3, i być w stanie spełnić poziom badania określony w 6.5.6.7.3:

a) przed pierwszym użyciem do przewozu;

b) w odstępach czasu nie dłuższych niż 2,5 roku.

Do tego badania DPPL powinien być wyposażony w pierwotne zamknięcie dolne. Naczynie wewnętrzne DPPL złożonego może być badane bez zewnętrznej obudowy, pod warunkiem, że nie wpłynie to na wynik badania.

6.5.4.4.3 Sprawozdanie z każdej kontroli i badań powinno być przechowywane przez właściciela DPPL co najmniej do następnej kontroli lub badania. Sprawozdanie powinno zawierać wyniki kontroli i badań oraz powinno identyfikować miejsce kontroli i badań (patrz także wymagania dotyczące oznakowania podane pod 6.5.2.2.1).

6.5.4.4.4 Władza właściwa może w każdej chwili zażądać dowodu, przez przeprowadzenie badań zgodnie z wymaganiami tego działu, w celu wykazania, że DPPL spełnia wymagania dla danego typu konstrukcji.

6.5.4.5 DPPL naprawiony

6.5.4.5.1 Jeżeli DPPL jest uszkodzony w wyniku uderzenia (np. wypadku) lub z innego powodu, to powinien być naprawiony lub w inny sposób wyremontowany (patrz definicja "Regularna konserwacja DPPL" podana pod 1.2.1) tak, aby był zgodny z typem. Uszkodzone korpusy DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego oraz uszkodzone naczynia wewnętrzne DPPL złożonych, powinny być zastąpione nowymi.

6.5.4.5.2 Ponadto, poza innymi badaniami wymaganymi według RID, DPPL powinny podlegać wszystkim badaniom i kontroli podanym pod 6.5.4.4, a także powinno być sporządzone wymagane sprawozdanie, ilekroć jest on naprawiany.

6.5.4.5.3 Państwo dokonujące badań i kontroli po naprawie powinno nanieść w sposób trwały na DPPL, obok oznakowania typu UN naniesionego przez producenta, następujące dane:

a) nazwę państwa, w którym przeprowadzono badania i kontrolę;

b) nazwę lub zatwierdzony symbol jednostki przeprowadzającej badania i kontrolę; oraz

c) datę (miesiąc, rok) przeprowadzenia badań i kontroli.

6.5.4.5.4 Badania i kontrola przeprowadzone zgodnie z 6.5.4.5.2 mogą być uważane za zgodne z przepisami dotyczącymi okresowych badań i kontroli przeprowadzanych co 2,5 roku i co 5 lat.

6.5.5 Wymagania szczególne dotyczące DPPL

6.5.5.1 Wymagania szczególne dotyczące DPPL metalowych

6.5.5.1.1 Niniejsze wymagania dotyczą DPLL metalowych, przeznaczonych do przewozu materiałów stałych lub ciekłych. Te DPPL dzielą się na 3 odmiany:

a) przeznaczone do przewozu materiałów stałych, napełniane lub opróżniane grawitacyjnie (11A, 11B, 11N)

b) przeznaczone do przewozu materiałów stałych, napełniane lub opróżniane przy nadciśnieniu wyższym od 10 kPa (0,1 bar) (21A, 21B, 21N); i

c) przeznaczone do przewozu materiałów ciekłych (31A, 31B, 31N).

6.5.5.1.2 Korpusy powinny być wykonane z metalu o odpowiedniej ciągliwości i dobrej spawalności. Spoiny powinny być wykonane zgodnie z regułami sztuki i zapewniać pełne bezpieczeństwo. W razie potrzeby powinna być uwzględniana wytrzymałość materiału w niskich temperaturach.

6.5.5.1.3 Należy unikać uszkodzeń spowodowanych oddziaływaniem elektrochemicznym dwóch różnych stykających się ze sobą metali.

6.5.5.1.4 DPPL aluminiowe przeznaczone do przewozu materiałów ciekłych zapalnych nie powinny posiadać żadnych ruchomych części, jak np. wieka, zamknięcia itp., wykonanych ze stali niezabezpieczonej przed korozją, które mogłyby reagować niebezpiecznie przy zetknięciu z aluminium wskutek tarcia lub uderzenia.

6.5.5.1.5 DPPL metalowe powinny być wykonane z metali, które spełniają poniższe warunki:

a) dla stali wydłużenie procentowe po rozerwaniu nie może być mniejsze niż 10000/Rm, z bezwzględnym minimum 20%,

gdzie Rm = gwarantowana minimalna wytrzymałość na rozciąganie użytej stali w N/mm²,

b) dla aluminium i jego stopów wydłużenie procentowe przy rozerwaniu nie może być mniejsze niż 10000/6Rm, z bezwzględnym minimum 8%.

Próbki do badań wydłużenia przy rozerwaniu powinny być pobrane prostopadle do kierunku walcowania, z zapewnieniem, aby:

L₀ = 5d lub L₀ = 5,65 √ A

gdzie:

L₀ = długość pomiarowa próbki przed badaniem,

d = średnica próbki,

A = powierzchnia przekroju poprzecznego próbki.

6.5.5.1.6 Minimalna grubość ścianki:

a) dla stali wzorcowej z iloczynem Rm · A₀ = 10000, grubość ścianki nie powinna być mniejsza niż:

Pojemność (C) w litrach	Grubość ścianki (e) w mm
	Typy 11A, 11B, 11N		Typy 21A, 21B, 21N, 31A, 31B, 31N
	Niezabezpieczone	Zabezpieczone	Niezabezpieczone	Zabezpieczone
C ≤ 1000 1000 < С ≤ 2000 2000 < С ≤ 3000	2,0 e = C/2000 + 1,5 e = C/2000 + 1,5	1,5 e = C/2000 + 1,0 e = C/2000 + 1,0	2,5 e = C/2000 + 2,0 e = C/1000 + 1,0	2,0 e = C/2000 + 1,5 e = C/2000 + 1,5

gdzie:

A₀ = wydłużenie minimalne (w %) użytej stali wzorcowej po rozerwaniu pod działaniem naprężenia rozciągającego (patrz wyżej pod 6.5.5.1.5).

b) dla metali innych niż stal wzorcowa wymieniona pod a), minimalną grubość ścianki oblicza się za pomocą następującego wzoru:

gdzie:

e₁ = wymagana równoważna grubość ścianki dla użytego metalu (w mm);

e₀ = wymagana minimalna grubość ścianki dla stali wzorcowej (w mm);

Rm₁ = gwarantowana minimalna wytrzymałość na rozciąganie użytego metalu (w N/mm²) (patrz c));

A₁ = wydłużenie minimalne (w %) użytego metalu po rozerwaniu pod działaniem naprężenia rozciągającego (patrz 6.5.5.1.5).

W żadnym wypadku grubość ścianki nie powinna być mniejsza niż 1,5 mm.

c) do obliczeń podanych pod b), gwarantowana minimalna wytrzymałość na rozciąganie zastosowanego metalu (Rm₁) powinna być minimalną wartością określoną w krajowych lub międzynarodowych normach materiałowych. Jednakże dla stali austenitycznych określona wartość Rm zgodna z normami materiałowymi może być podwyższona do 15%, jeżeli wyższa wartość potwierdzona jest w ateście materiałowym. Jeżeli brak jest norm materiałowych dla zastosowanego materiału, to wartość Rm powinna być minimalną wartością określoną w ateście materiałowym.

6.5.5.1.7 Wymagania dotyczące obniżania ciśnienia: DPPL przeznaczone do przewozu materiałów ciekłych powinny zapewniać uwolnienie dostatecznej ilości pary, aby nie dopuścić do rozerwania korpusu wskutek oddziaływania ognia. W tym celu mogą być zastosowane zwykłe urządzenia do obniżania ciśnienia lub inne rozwiązania konstrukcyjne. Ciśnienie powodujące zadziałanie tych urządzeń nie powinno być wyższe niż 65 kPa (0,65 bar) i nie niższe niż całkowite nadciśnienie występujące wewnątrz DPPL (tj. suma prężności pary zawartego materiału i ciśnienia powietrza lub innych gazów obojętnych w przestrzeni gazowej, pomniejszona o 100 kPa (1 bar), w 55 °C, ustalone przy maksymalnym stopniu napełnienia, jak podano pod 4.1.1.4). Wymagane urządzenia do obniżania ciśnienia powinny być umieszczone w przestrzeni fazy gazowej.

6.5.5.2 Wymagania szczególne dla DPPL elastycznych

6.5.5.2.1 Niniejsze wymagania stosuje się do DPPL elastycznych następujących typów:

13H1 tkanina z tworzywa sztucznego bez powłoki lub wykładziny wewnętrznej,

13H2 tkanina z tworzywa sztucznego z powłoką,

13H3 tkanina z tworzywa sztucznego z wykładziną wewnętrzną,

13H4 tkanina z tworzywa sztucznego z powłoką i z wykładziną wewnętrzną,

13H5 folia z tworzywa sztucznego,

13L1 tkanina włókiennicza bez powłoki i wykładziny wewnętrznej,

13L2 tkanina włókiennicza z powłoką,

13L3 tkanina włókiennicza z wykładziną wewnętrzną,

13L4 tkanina włókiennicza z powłoką i z wykładziną wewnętrzną,

13M1 papier wielowarstwowy,

13M2 papier wielowarstwowy wodoodporny.

DPPL elastyczne przeznaczone są do przewozu tylko materiałów stałych.

6.5.5.2.2 Korpusy powinny być wykonane z odpowiednich materiałów. Wytrzymałość materiału i konstrukcja DPPL elastycznego powinny być dostosowane do jego pojemności i przeznaczenia.

6.5.5.2.3 Wszystkie materiały używane do produkcji DPPL elastycznych typów 13M1 i 13M2 powinny po całkowitym zanurzeniu w wodzie przez minimum 24 godziny, zachować jeszcze co najmniej 85% wytrzymałości na rozerwanie, która została wcześniej zmierzona po klimatyzacji materiału przy wilgotności względnej maksimum 67%.

6.5.5.2.4 Złącza powinny być wykonane przez szycie, zgrzewanie, sklejenie lub inną równoważną metodą. Wszystkie końcówki złącz szytych powinny być odpowiednio zabezpieczone.

6.5.5.2.5 DPPL elastyczne powinny być wystarczająco odporne na starzenie i zmniejszenie wytrzymałości pod wpływem promieniowania ultrafioletowego, warunków klimatycznych lub przewożonego materiału, aby były zgodne z ich przeznaczeniem.

6.5.5.2.6 Jeżeli dla DPPL elastycznych z tworzywa sztucznego jest wymagane zabezpieczenie przed promieniowaniem ultrafioletowym, to powinno być ono zrealizowane przez dodanie sadzy albo innych odpowiednich pigmentów lub inhibitorów. Dodatki te powinny być dostosowane do zawartości i zachowywać swoje działanie przez cały czas używania korpusu DPPL. W razie użycia sadzy, pigmentów lub inhibitorów, innych niż używane w badanych typach konstrukcyjnych, wymagane przeprowadzenie nowych badań nie jest konieczne, jeżeli zawartość sadzy, pigmentów lub inhibitorów nie wpływa na właściwości fizyczne materiału konstrukcyjnego.

6.5.5.2.7 Do materiałów, z których wykonany jest korpus, mogą być dodane dodatki w celu polepszenia jego wytrzymałości na starzenie lub w innym celu, o ile te dodatki nie mają niekorzystnego wpływu na właściwości fizyczne lub chemiczne tych materiałów.

6.5.5.2.8 Do produkcji korpusów DPPL nie powinny być używane materiały z naczyń już używanych. Mogą być jednak użyte pozostałości lub odpady z tego samego procesu produkcyjnego. Mogą być użyte części składowe takie jak wzmocnienia i podstawy paletowe pod warunkiem, że elementy te nie zostały uszkodzone podczas używania.

6.5.5.2.9 Jeżeli DPPL jest napełniony, to stosunek wysokości do szerokości nie powinien wynosić więcej niż 2:1.

6.5.5.2.10 Wykładzina powinna być wykonana z odpowiedniego materiału. Wytrzymałość użytego materiału i konstrukcja wykładziny powinny być odpowiednie do pojemności DPPL i jego przeznaczenia. Połączenia i zamknięcia powinny być pyłoszczelne oraz odporne na naciski i uderzenia występujące w normalnych warunkach obsługi i przewozu.

6.5.5.3 Wymagania szczególne dla DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego

6.5.5.3.1 Niniejsze wymagania stosuje się do DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego, przeznaczonych do przewozu materiałów stałych lub ciekłych. Takie DPPL dzielą się na następujące typy:

11H1 do materiałów stałych, napełniane lub opróżniane grawitacyjnie, z wyposażeniem konstrukcyjnym wykonanym tak, aby wytrzymywało całkowite obciążenie DPPL przy piętrzeniu.

11H2 do materiałów stałych wolnostojące, napełniane lub opróżniane grawitacyjnie,

21H1 do materiałów stałych, napełniane lub opróżniane pod ciśnieniem, z wyposażeniem konstrukcyjnym wykonanym tak, aby wytrzymywało całkowite obciążenie DPPL przy piętrzeniu,

21H2 do materiałów stałych wolnostojące, napełniane lub opróżniane pod ciśnieniem.

31H1 do materiałów ciekłych, z wyposażeniem konstrukcyjnym wykonanym tak, aby wytrzymywało całkowite obciążenie DPPL przy piętrzeniu,

31H2 do materiałów ciekłych, wolnostojące.

6.5.5.3.2 Korpus powinien być wykonany z odpowiedniego tworzywa sztucznego o znanych właściwościach, a jego wytrzymałość powinna być dostosowana do jego pojemności i przeznaczenia. Tworzywo to powinno być w odpowiedni sposób zabezpieczone przed starzeniem i uszkodzeniem przez przewożony materiał albo, jeżeli to ma znaczenie, powinno być odporne na promieniowanie ultrafioletowe. W razie potrzeby powinna być uwzględniana wytrzymałość materiału w niskich temperaturach. Jakiekolwiek przenikanie zawartości nie powinno stwarzać żadnego zagrożenia w normalnych warunkach przewozu.

6.5.5.3.3 Jeżeli jest wymagane zabezpieczenie przed promieniowaniem ultrafioletowym, to powinno być ono zrealizowane przez dodanie sadzy albo innych odpowiednich pigmentów lub inhibitorów. Dodatki te powinny być dostosowane do zawartości DPPL i zachowywać swoje działanie przez cały okres używania korpusu DPPL. W razie użycia sadzy, pigmentów lub inhibitorów, innych niż używane w badaniach typów konstrukcyjnych, wymagane przeprowadzenie nowych badań nie jest konieczne, jeżeli zawartość sadzy, pigmentów lub inhibitorów nie wpływa na właściwości fizyczne materiału konstrukcyjnego.

6.5.5.3.4 Do materiałów, z których wykonany jest korpus mogą być dodane dodatki w celu polepszenia jego wytrzymałości na starzenie lub w innym celu, o ile te dodatki nie mają niekorzystnego wpływu na właściwości fizyczne lub chemiczne tych materiałów.

6.5.5.3.5 Do produkcji DPPL, oprócz odpadów, pozostałości lub materiałów z tego samego procesu produkcyjnego, nie powinny być wykorzystywane żadne inne materiały używane.

6.5.5.4 Wymagania szczególne dla DPPL złożonych z naczyniem wewnętrznym z tworzywa sztucznego

6.5.5.4.1 Niniejsze przepisy stosuje się do DPPL złożonych przeznaczonych do przewozu materiałów stałych lub ciekłych, następujących typów:

11HZ1 DPPL złożony, z naczyniem wewnętrznym ze sztywnego tworzywa sztucznego, do materiałów stałych, napełniany lub opróżniany grawitacyjnie,

11HZ2 DPPL złożony, z naczyniem wewnętrznym z elastycznego tworzywa sztucznego, do materiałów stałych, napełniany lub opróżniany grawitacyjnie,

21HZ1 DPPL złożony, z naczyniem wewnętrznym ze sztywnego tworzywa sztucznego, do materiałów stałych, napełniany lub opróżniany pod ciśnieniem,

21HZ2 DPPL złożony, z naczyniem wewnętrznym z elastycznego tworzywa sztucznego, do materiałów stałych, napełniany lub opróżniany pod ciśnieniem,

31HZ1 DPPL złożony, z naczyniem wewnętrznym ze sztywnego tworzywa sztucznego, do materiałów ciekłych,

31HZ2 DPPL złożony, z naczyniem wewnętrznym z elastycznego tworzywa sztucznego, do materiałów ciekłych.

Kod ten powinien być uściślony przez zastąpienie litery "Z" inną wielką literą zgodnie z 6.5.1.4.1 b), w celu podania materiału użytego do wykonania osłony zewnętrznej.

6.5.5.4.2 Naczynie wewnętrzne nie jest przewidziane do spełniania swojej funkcji bez osłony zewnętrznej. "Sztywne" naczynie wewnętrzne jest naczyniem, które zachowuje zasadniczy kształt w stanie próżnym bez zamknięć i bez wspomagających osłon zewnętrznych. Każde naczynie wewnętrzne, które nie jest "sztywne", jest uznawane za "elastyczne".

6.5.5.4.3 Osłona zewnętrzna wykonana jest zwykle ze sztywnego materiału uformowanego w taki sposób, że ochrania naczynie wewnętrzne przed uszkodzeniami spowodowanymi przeładunkami i przewozem, ale nie jest wykonana dla spełnienia funkcji zbiornika. Obejmuje ona również podstawę paletową, jeżeli jest stosowana.

6.5.5.4.4 DPPL złożony z całkowitą osłoną zewnętrzną powinien być wykonany tak, aby łatwo można było ocenić stan wnętrza naczynia podczas badań szczelności i ciśnieniowej próby hydraulicznej.

6.5.5.4.5 Maksymalna pojemność DPPL typu 31HZ2 powinna być ograniczona do 1250 litrów.

6.5.5.4.6 Naczynie wewnętrzne powinno być wyprodukowane z odpowiedniego tworzywa sztucznego o określonych właściwościach i odpowiedniej wytrzymałości w stosunku do pojemności i jego przeznaczenia. Tworzywo to powinno być w odpowiedni sposób zabezpieczone przed starzeniem i uszkodzeniem przez przewożony materiał, a w razie potrzeby powinno być odporne na promieniowanie ultrafioletowe. W razie potrzeby powinna być uwzględniana wytrzymałość materiału w niskich temperaturach. Jakiekolwiek przenikanie zawartości nie powinno stwarzać żadnego zagrożenia w normalnych warunkach przewozu.

6.5.5.4.7 Jeżeli jest wymagane zabezpieczenie przed promieniowaniem ultrafioletowym, to powinno być ono wykonane przez dodanie sadzy albo innych odpowiednich pigmentów lub inhibitorów. Dodatki te powinny być dostosowane do zawartości DPPL i zachowywać swoje działanie przez cały okres używania naczynia wewnętrznego. W razie użycia sadzy, pigmentów lub inhibitorów, innych niż używane w badaniach typu konstrukcji, wymagane przeprowadzenie nowych badań nie jest konieczne, jeżeli zawartość sadzy, pigmentów lub inhibitorów nie wpływa niekorzystnie na właściwości fizyczne materiału konstrukcyjnego.

6.5.5.4.8 Do materiałów, z których wykonane jest naczynie wewnętrzne, mogą być dodane dodatki w celu polepszenia jego wytrzymałości na starzenie lub w innym celu, o ile te dodatki nie mają niekorzystnego wpływu na właściwości fizyczne lub chemiczne tych materiałów.

6.5.5.4.9 Do produkcji DPPL, oprócz odpadów, pozostałości lub materiałów z tego samego procesu produkcyjnego, nie powinny być wykorzystywane żadne inne materiały używane.

6.5.5.4.10 Ścianki naczyń wewnętrznych DPPL typu 31HZ2 powinny składać się przynajmniej z trzech warstw.

6.5.5.4.11 Wytrzymałość materiału i konstrukcja osłony zewnętrznej powinny być dostosowane do pojemności DPPL złożonego i jego przeznaczenia.

6.5.5.4.12 Osłona zewnętrzna nie powinna mieć żadnych wystających części, które mogłyby uszkodzić naczynie wewnętrzne.

6.5.5.4.13 Osłony zewnętrzne z metalowymi ściankami powinny być wykonane z odpowiedniego metalu o wymaganej grubości.

6.5.5.4.14 Osłony zewnętrzne drewniane powinny być wykonane z drewna dobrze wysezonowanego, technicznie suchego i bez wad mogących pogorszyć wytrzymałość jakiejkolwiek części osłony. Części górne i dolne mogą być wykonane z wodoodpornych materiałów drewnopochodnych jak: płyta pilśniowa, płyta wiórowa lub z innych odpowiednich materiałów.

6.5.5.4.15 Osłony zewnętrzne ze sklejki powinny być wykonane ze sklejki wyprodukowanej z dobrze wysezonowanego forniru łuszczonego, skrawanego płasko lub tartego, technicznie suchego i bez wad mogących pogorszyć wytrzymałość osłony. Poszczególne warstwy w sklejce powinny być ze sobą sklejone za pomocą kleju wodoodpornego. Do wykonania osłony mogą być użyte, łącznie ze sklejką, również inne odpowiednie materiały. Osłony na listwach narożnikowych lub na czołach powinny być mocno połączone gwoździami lub klamrami albo połączone za pomocą innych równoważnych środków.

6.5.5.4.16 Ścianki osłon zewnętrznych z materiałów drewnopochodnych powinny być wykonane z wodoodpornych materiałów drewnopochodnych takich jak: płyta wiórowa, płyta pilśniowa lub z innych odpowiednich materiałów tego rodzaju. Inne części osłony mogą być produkowane z innych odpowiednich materiałów.

6.5.5.4.17 Osłony zewnętrzne z tektury powinny być wykonane z tektury litej lub z tektury dwustronnie falistej (pojedynczej lub wielowarstwowej) o dobrej jakości i powinny być dostosowane do pojemności DPPL i jego przeznaczenia. Odporność warstwy zewnętrznej na działanie wody powinna być taka, aby wzrost masy podczas trwającego 30 minut badania na chłonność wody metodą Cobb'a nie wynosił więcej niż 155 g/m² (patrz norma ISO 535:1991). Tektura powinna być odpowiednio wytrzymała na zginanie. Tektura powinna być tak wykrojona, uformowana i nacięta, aby przy składaniu nie pękała, powierzchnia zewnętrzna nie rozrywała się lub nadmiernie nie wybrzuszała się. Fale tektury falistej powinny być trwale sklejone z warstwą zewnętrzną.

6.5.5.4.18 Czoła osłon tektury mogą mieć ramy drewniane lub być wykonane w całości z drewna. Do wzmocnienia mogą być stosowane listwy drewniane.

6.5.5.4.19 Krawędzie łączące w osłonach z tektury powinny być sklejone taśmą przylepną podgumowaną, połączone na zakładkę i sklejone lub być połączone na zakładkę i zszyte zszywkami metalowymi. Przy połączeniach zakładkowych zakładka powinna być odpowiednio duża. Jeżeli zamknięcie następuje przez połączenie klejowe lub za pomocą taśmy przylepnej, to klej powinien być wodoodporny.

6.5.5.4.20 Jeżeli osłona zewnętrzna wykonana jest z tworzywa sztucznego, to obowiązują odpowiednie wymagania podane pod 6.5.5.4.6 do 6.5.5.4.9, przy czym przepisy, które mają zastosowanie do naczynia wewnętrznego obowiązują dla osłony zewnętrznej DPPL złożonego.

6.5.5.4.21 Obudowa zewnętrzna DPPL typu 31HZ2 powinna całkowicie obejmować naczynie wewnętrzne.

6.5.5.4.22 Integralna podstawa paletowa należąca do DPPL lub paleta odejmowalna, powinna być przystosowana do mechanicznego przemieszczania DPPL, napełnionego do największej dopuszczalnej masy.

6.5.5.4.23 Paleta odejmowalna lub integralna podstawa paletowa powinna być tak zaprojektowana, aby zminimalizować zniekształcenia dna DPPL, mogące spowodować uszkodzenia przy manipulacjach transportowych.

6.5.5.4.24 Osłona zewnętrzna powinna być tak połączona z paletą odejmowalną, aby zapewnić stabilność w czasie manipulacji i przewozu. Jeżeli jest użyta paleta odejmowalna, to na jej górnej powierzchni nie może być żadnych nierówności, które mogłyby uszkodzić DPPL.

6.5.5.4.25 Urządzenia wzmacniające, takie jak wsporniki drewniane, mogą być używane dla zwiększenia zdolności do piętrzenia, ale powinny być umieszczone na zewnątrz naczynia wewnętrznego.

6.5.5.4.26 Jeżeli DPPL przeznaczone są do piętrzenia, to ich powierzchnia nośna powinna być tego rodzaju, aby jej obciążenie mogło być w sposób bezpieczny rozłożone. Takie DPPL powinny być wykonane w taki sposób, aby naczynie wewnętrzne nie było obciążone.

6.5.5.5 Wymagania szczególne dla DPPL tekturowych

6.5.5.5.1 Niniejsze wymagania stosuje się do DPPL tekturowych przeznaczonych do przewozu materiałów stałych, napełnianych lub opróżnianych grawitacyjnie. Stosuje się następujący typ DPPL tekturowych:

11G.

6.5.5.5.2 DPPL tekturowe nie powinny być wyposażone w urządzenia do podnoszenia za górną część.

6.5.5.5.3 Korpus powinien być wykonany z tektury litej lub dwustronnie falistej (z jedną lub kilkoma warstwami) o dobrej jakości, dostosowanej do pojemności i przeznaczenia DPPL. Odporność warstwy zewnętrznej na działanie wody powinna być taka, aby wzrost jej masy podczas 30 minutowego badania na chłonność wody metodą Cobb'a, nie był większy niż 155 g/m² (patrz norma ISO 535:1991). Tektura powinna być odpowiednio wytrzymała na zginanie. Tektura powinna być tak wykrojona, uformowana i nacięta, aby przy składaniu nie pękała, powierzchnia zewnętrzna nie rozrywała się lub nadmiernie nie wybrzuszała. Fale tektury falistej powinny być trwale sklejone z warstwą zewnętrzną.

6.5.5.5.4 Ścianki, w tym również wieko i dno, powinny mieć minimalną wytrzymałość na przebicie wynoszącą 15 J, mierzoną zgodnie z normą ISO 3036:1975.

6.5.5.5.5 Na krawędziach połączeniowych w korpusie DPPL powinno być zapewnione odpowiednie zachodzenie materiału na siebie, a połączenie powinno być wykonane przez użycie taśmy klejącej, sklejane lub zszywane metalowymi zszywkami albo innymi środkami o co najmniej równej skuteczności. Jeżeli połączenie wykonane jest za pomocą sklejania lub taśmy klejącej, to klej powinien być wodoodporny. Zszywki metalowe powinny przechodzić przez wszystkie łączone części i być tak użyte lub zabezpieczone, aby nie nastąpiło przetarcie lub przebicie wykładziny wewnętrznej.

6.5.5.5.6 Wykładzina wewnętrzna powinna być wykonana z odpowiedniego materiału. Wytrzymałość użytego materiału i konstrukcja wykładziny powinny być dostosowane do pojemności i przeznaczenia DPPL. Złącza i zamknięcia powinny być pyłoszczelne oraz dostatecznie wytrzymałe na naciski i uderzenia, które mogą wystąpić w normalnych warunkach manipulowania i podczas przewozu.

6.5.5.5.7 Integralna podstawa paletowa DPPL lub paleta odejmowana, powinny nadawać się do mechanicznych manipulacji DPPL napełnionego do jego największej dopuszczalnej masy.

6.5.5.5.8 Paleta odejmowalna lub integralna podstawa paletowa powinna być tak zaprojektowana, aby zminimalizować zniekształcenia dna DPPL, mogące spowodować uszkodzenia przy manipulacjach transportowych.

6.5.5.5.9 Korpus powinien być połączony z paletą odejmowalną dla zapewnienia stabilności w czasie manipulacji i przewozu. Jeżeli jest użyta paleta odejmowalna, to na jej górnej powierzchni nie może być żadnych nierówności, które mogłyby uszkodzić DPPL.

6.5.5.5.10 Urządzenia wzmacniające, takie jak wsporniki drewniane, mogą być używane dla zwiększenia zdolności DPPL do piętrzenia, ale powinny być umieszczone na zewnątrz wykładziny wewnętrznej.

6.5.5.5.11 Jeżeli DPPL przeznaczone są do piętrzenia, to ich powierzchnia nośna powinna przejąć obciążenie w sposób bezpieczny, aby zapewnić stabilność spiętrzonych DPPL.

6.5.5.6 Wymagania szczególne dla DPPL drewnianych

6.5.5.6.1 Niniejsze wymagania stosuje się do DPPL drewnianych przeznaczonych do przewozu materiałów stałych napełnianych lub opróżnianych grawitacyjnie. Stosowane są następujące typy DPPL drewnianych:

11С drewno, z wykładziną wewnętrzną,

11D sklejka, z wykładziną wewnętrzną,

11F materiał drewnopochodny, z wykładziną wewnętrzną.

6.5.5.6.2 DPPL drewniane nie powinny być wyposażone w urządzenia do podnoszenia za górną część.

6.5.5.6.3 Wytrzymałość użytych materiałów i typ konstrukcji korpusu powinny być dostosowane do pojemności i przeznaczenia DPPL.

6.5.5.6.4 Drewno powinno być wysezonowane, technicznie suche i bez wad mogących pogorszyć wytrzymałość poszczególnych części DPPL. Każda część DPPL powinna być wykonana z jednej sztuki drewna lub jej równoważnika. Elementy uważane są za równoważne elementom jednolitym, jeżeli są łączone za pomocą odpowiedniej metody klejenia [jak np. połączenie Lindermanna (na jaskółczy ogon), na wpust i pióro, na zakładkę] lub na styk z zastosowaniem na każdym złączu co najmniej dwóch falistych klamer metalowych lub innej równie skutecznej metody.

6.5.5.6.5 Korpus powinien być wykonany ze sklejki co najmniej 3-warstwowej wyprodukowanej z dobrze wysezonowanego forniru łuszczonego, skrawanego płasko lub tartego, technicznie suchego i bez wad mogących pogorszyć wytrzymałość korpusu. Poszczególne warstwy w sklejce powinny być ze sobą sklejone za pomocą kleju wodoodpornego. Do wykonania korpusu mogą być użyte łącznie ze sklejką inne odpowiednie materiały.

6.5.5.6.6 Jeżeli korpusy opakowania wykonane są z materiałów drewnopochodnych, to powinny być wodoodporne, jak płyty wiórowe, płyty pilśniowe lub inne odpowiednie rodzaje materiałów.

6.5.5.6.7 DPPL powinny być na krawędziach lub na czołach mocno połączone gwoździami albo klamrami lub połączone innym równoważnym sposobem.

6.5.5.6.8 Wykładzina wewnętrzna powinna być wykonana z odpowiedniego materiału. Wytrzymałość użytego materiału i konstrukcja wykładziny powinny być dostosowane do pojemności i przeznaczenia DPPL. Złącza i zamknięcia powinny być pyłoszczelne i dostatecznie wytrzymałe na naciski i uderzenia, które mogą wystąpić w normalnych warunkach manipulowania i podczas przewozu.

6.5.5.6.9 Integralna podstawa paletowa DPPL lub paleta odejmowalna powinny nadawać się do mechanicznych manipulacji DPPL, napełnionego do największej dopuszczalnej masy.

6.5.5.6.10 Paleta odejmowalna lub integralna podstawa paletowa powinna być tak zaprojektowana, aby zminimalizować zniekształcenia dna DPPL, mogące spowodować uszkodzenia przy manipulacjach transportowych.

6.5.5.6.11 Korpus powinien być połączony z paletą odejmowalną dla zapewnienia stabilności DPPL w czasie manipulacji i przewozu. Jeżeli jest użyta paleta odejmowalna, to na jej górnej powierzchni nie może być żadnych nierówności, które mogłyby uszkodzić DPPL.

6.5.5.6.12 Urządzenia wzmacniające, takie jak wsporniki drewniane, mogą być używane dla zwiększenia zdolności DPPL do piętrzenia, ale powinny być umieszczone na zewnątrz wykładziny wewnętrznej.

6.5.5.6.13 Jeżeli DPPL są przeznaczone do piętrzenia, to ich powierzchnia nośna powinna przejąć obciążenie w sposób bezpieczny, aby zapewnić stabilność spiętrzonych DPPL.

6.5.6 Wymagania dotyczące badań DPPL

6.5.6.1 Wykonanie i częstotliwość badań

6.5.6.1.1 Typ konstrukcji każdego DPPL powinien przejść z wynikiem pozytywnym badania opisane w tym rozdziale, zanim będzie on użyty i uzyska zatwierdzenie przez władzę właściwą dopuszczającą do umieszczenia znaku. Typ DPPL określony jest przez jego budowę, wielkość, użyty materiał i jego grubość, sposób wykonania oraz urządzenia do napełniania i opróżniania, ale może on również obejmować różne rodzaje obróbki powierzchniowej. Objęte są nim również DPPL, które od danego typu konstrukcji różnią się jedynie mniejszymi wymiarami zewnętrznymi.

6.5.6.1.2 Badania powinny być wykonane na DPPL przygotowanych jak do przewozu. DPPL powinny być napełnione zgodnie ze wskazówkami podanymi w odpowiednich działach. Materiały przeznaczone do przewozu w DPPL mogą być zastąpione przez inne materiały, jeżeli wyniki badań nie zostaną przez to zafałszowane. Jeżeli materiały stałe zostaną zastąpione innymi materiałami, to powinny mieć one takie same właściwości fizyczne (masa, uziarnienie itp.), jak materiały przeznaczone do przewozu. Dozwolone jest stosowanie materiałów dodatkowych, takich jak worki ze śrutem ołowianym, dla uzyskania wymaganej całkowitej masy sztuki przesyłki, pod warunkiem, że materiały te będą umieszczone w taki sposób, aby nie powodowały zafałszowania wyników badania.

6.5.6.2 Badania typu konstrukcji

6.5.6.2.1 Po jednym DPPL z każdego typu konstrukcji, wielkości, grubości ścianki i sposobu budowy powinny być poddane badaniom w sposób podany pod 6.5.6.4 do 6.5.6.13 oraz w kolejności określonej pod 6.5.6.3.7. Te badania typów konstrukcji powinny być wykonane zgodnie z wymaganiami władzy właściwej.

6.5.6.2.2 Aby udowodnić wystarczającą zgodność chemiczną z zawartością DPPL lub z cieczami wzorcowymi zgodnie z 6.5.6.3.3 lub 6.5.6.3.5 dla DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego typu 31H2 i dla DPPL złożonego typu 31HH1 i 31HH2, może być użyty drugi DPPL, o ile DPPL są zaprojektowane do piętrzenia. W takim przypadku obydwa DPPL powinny być poddane wstępnemu magazynowaniu.

6.5.6.2.3 Władza właściwa może zezwolić na selektywne badania DPPL różniących się tylko nieznacznie od już zbadanego typu, np. przy niewielkich zmniejszeniach wymiarów zewnętrznych.

6.5.6.2.4 Jeżeli w badaniach używane są palety odejmowalne, to sprawozdanie z badania, zgodnie z 6.5.6.14 powinno zawierać opis techniczny tych palet.

6.5.6.3 Przygotowanie DPPL do badań

6.5.6.3.1 DPPL papierowe, DPPL tekturowe, DPPL złożone z tekturową osłoną zewnętrzną, powinny być klimatyzowane przez okres co najmniej 24 godzin w atmosferze o kontrolowanej temperaturze i wilgotności względnej. Możliwe są trzy warianty, z których powinien być wybrany jeden.

Zalecane warunki atmosferyczne to temperatura 23 °C ± 2 °C i wilgotność względna 50% ± 2%. Dwa inne warianty to: temperatura 20 °C ± 2 °C i wilgotność względna 65% ± 2% lub 27 °C ± 2 °C i 65% ± 2%.

Uwaga. Wartości średnie powinny być zawarte w tych granicach. Wartości wilgotności względnej mogą ulegać zmianom do ± 5% w krótkim okresie czasu, nie wpływając na wynik badania.

6.5.6.3.2 Należy podjąć dodatkowe kroki w celu sprawdzenia, czy tworzywa sztuczne zastosowane do produkcji DPPL sztywnych (typu 31H1 i 31H2) oraz DPPL złożonych (typu 31HZ1 i 31HZ2), spełniają wymagania określone pod 6.5.5.3.2 do 6.5.5.3.4 i 6.5.5.4.6 do 6.5.5.4.9.

6.5.6.3.3 Dla udowodnienia wystarczającej zgodności chemicznej z materiałem stanowiącym zawartość DPPL, wzorcowy DPPL powinien być wstępnie przetrzymywany przez okres 6 miesięcy. Przez ten czas wzorcowy DPPL pozostaje napełniony materiałem napełniania lub materiałami, które mają co najmniej identyczne oddziaływanie na dane tworzywo sztuczne w zakresie wywoływania pęknięć naprężeniowych, pęcznienia lub degradacji polimeru. Następnie wzorcowe DPPL powinny być poddane badaniom określonym w tabeli pod 6.5.6.3.7.

6.5.6.3.4 Jeżeli zostanie udowodnione zadawalające zachowanie się tworzywa sztucznego za pomocą innej metody, to powyższe badanie zgodności chemicznej nie jest wymagane. Metoda ta powinna być co najmniej równoważna badaniu zgodności chemicznej i dopuszczona przez władzę właściwą.

6.5.6.3.5 Dla DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego (typu 31H1 i 31H2) zgodnie z 6.5.5.3 i złożonych z naczyniem wewnętrznym z polietylenu (typu 31HZ1 i 31HZ2) zgodnie z 6.5.5.4, chemiczna zgodność z materiałami napełniania przyrównanymi w 4.1.1.21, może być sprawdzona z cieczą wzorcową (patrz 6.1.6) w następujący sposób:

Ciecze wzorcowe są reprezentatywne dla procesów niszczenia polietylenu, to znaczy zmiękczania przez pęcznienie, powstawanie pęknięć naprężeniowych, reakcji zmniejszających masę cząsteczkową i ich kombinacji.

Dostateczna zgodność chemiczna opakowań może być badana przez przetrzymywanie wymaganych próbek z właściwą(-mi) cieczą(-ami) wzorcową(-ymi) przez 3 tygodnie w 40 °C; jeżeli cieczą wzorcową jest woda wówczas przetrzymywanie zgodnie z tą procedurą, nie jest wymagane. Przy użyciu cieczy wzorcowych "roztwór środka zwilżającego" i "kwas octowy" dla typu używanego do badania odporności na piętrzenie, nie jest wymagane przetrzymywanie. Po tym przetrzymywaniu próbki testowe powinny przejść próby określone w 6.5.6.4 do 6.5.6.9.

Dla wodoronadtlenku tert-butylu zawierającego ponad 40% nadtlenku oraz kwasu nadoctowego klasy 5.2, nie należy przeprowadzać badania zgodności chemicznej przy użyciu cieczy wzorcowej. Dla tych materiałów dostateczna zgodność chemiczna powinna być sprawdzona przez przechowywanie badanych próbek wypełnionych materiałami przeznaczonymi do przewozu, przez okres 6 miesięcy w temperaturze otoczenia.

Wyniki procedury według tego ustępu dla DPPL z polietylenu mogą być zastosowane dla opakowań podobnego typu konstrukcyjnego, których powierzchnia wewnętrzna jest fluorowana.

6.5.6.3.6 Dla typów konstrukcyjnych DPPL wykonanych z polietylenu, określonych w 6.5.6.3.5, które przeszły badanie zgodnie z 6.5.6.3.5, chemiczna zgodność z materiałami napełniania może być także sprawdzona przez testy laboratoryjne ¹¹⁸  udowadniające, że wpływ tych materiałów na próbki testowe jest mniejszy niż oddziaływanie cieczy wzorcowych, przy czym powinny być uwzględnione odnośne procesy degradacji. Przy tym dla gęstości względnej i prężności pary należy zachować te same warunki jak w 4.1.1.21.2.

6.5.6.3.7 Wymagane badania typu konstrukcji i kolejność badań:

Typy DPPL	Drgania f)	Podnoszenie od dołu	Podnoszenie od góry a)	Nacisk przy piętrzeniu b)	Próba szczelności	Ciśnienie hydrauliczne	Swobodny spadek	Rozdzieranie	Spadek z przewróceniem	Podnoszenie leżącego DPPL
Metalowy: 11A, 11B, 11N,	-	1a)	2	3	-	-	4c)	-	-	-
21A, 21B, 21N,	-	1a)	2	3	4	5	6c)	-	-	-
31А, 31В, 31N	1	2a)	3	4	5	6	7c)	-	-	-
Elastyczny d)	-	-	xc	x	-	-	x	x	x	x
Ze sztywnego tworzywa sztucznego:
11H1, 11H2,	-	1a)	2	3	-	-	4	-	-	-
21H1, 21H2,	-	1a)	2	3	4	5	6	-	-	-
31H1, 31H2	1	2a)	3	4g)	5	6	7	-	-	-
Złożony:
11HZ1, 11HZ2,	-	1a)	2	3	-	-	4c)	-	-	-
21HZ1, 21HZ2,	-	1a)	2	3	4	5	6c)	-	-	-
31HZ1, 31HZ2	1	2a)	3	4g)	5	6	7c)	-	-	-
Tekturowy	-	1	-	2	-	-	3	-	-	-
Drewniany	-	1	-	2	-	-	3	-	-	-

a) Jeżeli DPPL są przystosowane do tego rodzaju manipulacji.

b) Jeżeli DPPL są przystosowane do piętrzenia.

c) Jeżeli DPPL są przystosowane do podnoszenia od góry lub od strony bocznej.

d) Wymagane badania określone literą "x"; DPPL, który przeszedł badanie może być użyty w dowolnej kolejności do innych badań.

e) Do badania odporności na uderzenie przy swobodnym spadku może być użyty inny DPPL o tej samej konstrukcji.

f) Do badania odporności na drgania może być użyty inny DPPL tej samej konstrukcji.

g) Drugi DPPL określony pod 6.5.6.2.2 może być użyty poza kolejnością, bezpośrednio po wstępnym przetrzymywani u.

6.5.6.4 Badanie odporności na podnoszenie od dołu

6.5.6.4.1 Zakres stosowania

Dotyczy wszystkich DPPL tekturowych i DPPL drewnianych oraz wszystkich typów DPPL wyposażonych w urządzenia do podnoszenia od dołu, jak w badaniach typu konstrukcji.

6.5.6.4.2 Przygotowanie DPPL do badań

DPPL powinien być napełniony. Ładunek powinien być załadowany i rozmieszczony równomiernie. Masa napełnionego DPPL i obciążenia powinna wynosić 1,25-krotność wartości maksymalnej dopuszczalnej masy brutto.

6.5.6.4.3 Sposób przeprowadzania badania

DPPL powinien być 2-krotnie podniesiony do góry i opuszczony w dół przy użyciu podnośnika z widłami ustawionymi centralnie w stosunku do DPPL i rozsuniętymi na 3/4 wymiaru strony wprowadzania (chyba że punkty wprowadzenia są ustalone). Widły powinny być wprowadzone na 3/4 długości w kierunku wprowadzania. Badanie powinno być powtórzone w każdym możliwym kierunku wprowadzania.

6.5.6.4.4 Kryteria pozytywnego wyniku badania

Brak jakiegokolwiek trwałego odkształcenia DPPL, wraz z podstawą paletową, które pogarszałoby bezpieczeństwo przewozu oraz nie wystąpienie ubytku materiału stanowiącego zawartość DPPL.

6.5.6.5 Badanie odporności na podnoszenie od góry

6.5.6.5.1 Zakres stosowania

Wszystkie rodzaje DPPL, które są przystosowane do podnoszenia od góry oraz DPPL elastyczne zaprojektowane do podnoszenia od góry lub od strony boku, jako badanie typu.

6.5.6.5.2 Przygotowanie DPPL do badań

DPPL metalowe, ze sztywnego tworzywa sztucznego i złożone powinny być napełnione. Powinno być dodane obciążenie i równomiernie rozmieszczone. Masa napełnionego DPPL i obciążenia powinna wynosić 2-krotną wartość maksymalnej dopuszczalnej masy brutto. DPPL elastyczne powinny być napełnione materiałem reprezentatywnym do 6-krotnej wartości ich maksymalnej dopuszczalnej ładowności, ładunek powinien być rozmieszczony równomiernie.

6.5.6.5.3 Sposób przeprowadzania badania

DPPL metalowe i DPPL elastyczne powinny być podnoszone w sposób przewidziany w ich konstrukcji aż znajdzie się swobodnie nad podłożem, i utrzymane w tym położeniu przez 5 minut.

DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego i DPPL złożone powinny być podniesione:

a) przez 5 minut za pomocą każdej z pary przeciwległych po przekątnej uchwytów w taki sposób, że siły podnoszenia działają pionowo oraz

b) przez 5 minut za pomocą każdej z pary przeciwległych po przekątnej uchwytów w taki sposób, że siły podnoszenia działają ku środkowi pod kątem 45° do pionu.

6.5.6.5.4 Dla DPPL elastycznych mogą być zastosowane inne sposoby przeprowadzania badania odporności na podnoszenie od góry i przygotowania DPPL do badania, pod warunkiem, że są tak samo skuteczne.

6.5.6.5.5 Kryteria pozytywnego wyniku badania

a) DPPL metalowe, DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego i DPPL złożone: DPPL pozostaje bezpieczny w normalnych warunkach przewozu, brak jest widocznych trwałych odkształceń DPPL, łącznie z paletą podstawy, o ile występuje, oraz brak ubytku zawartości.

b) DPPL elastyczne:

brak jakiegokolwiek uszkodzenia DPPL lub jego uchwytów, które powodowałoby, że DPPL przestałby być bezpieczny podczas przewozu lub przy manipulacjach oraz brak ubytku zawartości.

6.5.6.6 Badanie odporności na piętrzenie

6.5.6.6.1 Zakres stosowania

Wszystkie rodzaje DPPL, które są przystosowane do piętrzenia, jako badanie typu.

6.5.6.6.2 Przygotowanie DPPL do badań

DPPL powinien być napełniony do jego maksymalnej dopuszczalnej masy brutto. Jeżeli gęstość produktu, który będzie ładowany dla potrzeb badania to uniemożliwia, to DPPL powinien być obciążony dodatkowo w taki sposób, że będzie on mógł być badany z maksymalną dopuszczalną masą brutto, przy czym obciążenie powinno być rozmieszczone równomiernie.

6.5.6.6.3 Sposób przeprowadzania badania

a) DPPL powinien być umieszczony swoją podstawą na twardym poziomym podłożu i poddany działaniu równomiernie rozłożonego, dodatkowo nałożonego obciążenia pomiarowego (zobacz 6.5.6.6.4). Dla DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego typu 31H2 i złożonych DPPL typu 31HH1 i 31HH2, badanie odporności na piętrzenie powinno być przeprowadzane z oryginalnymi materiałami, jakimi będą napełniane, lub z cieczami wzorcowymi (patrz 6.1.6), zgodnie z 6.5.6.3.3 lub 6.5.6.3.5 z zastosowaniem drugiego DPPL po wstępnym magazynowaniu zgodnie z 6.5.6.2.2. DPPL powinny być poddane próbom obciążeniowym przez okres czasu co najmniej:

(i) 5 minut dla DPPL metalowych;

(ii) 28 dni w 40 °C, dla DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego typów 11H2, 21H2 i 31H2 oraz dla DPPL złożonych z osłonami zewnętrznymi z tworzywa sztucznego, które przenoszą obciążenie piętrzenia (tj. typy 11HH1, 11HH2, 21HH1, 21HH2, 31HH1 i 31HH2);

(iii) 24 godziny dla wszystkich innych typów DPPL;

b) Nałożenie na DPPL obciążenia pomiarowego powinno być dokonane z zastosowaniem jednej z następujących metod:

(i) jeden lub więcej DPPL tego samego typu napełnione do maksymalnej dopuszczalnej masy brutto ustawia się na badanym DPPL;

(ii) na badanym DPPL umieszcza się odpowiednie obciążniki ustawione na płaskiej płycie lub na odwzorowanym dnie DPPL.

6.5.6.6.4 Obliczenie nakładanego obciążenia pomiarowego

Obciążenie badanego DPPL powinno stanowić co najmniej 1,8-krotność zsumowanej, największej dopuszczalnej masy brutto wszystkich podobnych DPPL, jakie mogą zostać na nim ustawione podczas przewozu.

6.5.6.6.5 Kryteria pozytywnego wyniku badania

a) Wszystkie typy DPPL, inne niż DPPL elastyczne:

brak trwałego odkształcenia DPPL wraz z podstawą paletową, jeżeli występuje, które obniży bezpieczeństwo przewozu, oraz brak ubytku zawartości.

b) DPPL elastyczne:

brak uszkodzenia korpusu DPPL, które obniży bezpieczeństwo przewozu, oraz brak ubytku zawartości.

6.5.6.7 Badanie szczelności

6.5.6.7.1 Zakres stosowania

Dla wszystkich typów DPPL przystosowanych do materiałów ciekłych lub materiałów stałych, napełnianych lub opróżnianych pod ciśnieniem, jako badania typu konstrukcji i okresowe.

6.5.6.7.2 Przygotowanie DPPL do badania

Badanie powinno być przeprowadzone przed założeniem izolacji cieplnej. Zamknięcia z odpowietrzeniem powinny być zastąpione przez takie same zamknięcia bez odpowietrzania lub otwór odpowietrzający powinien być zaślepiony.

6.5.6.7.3 Sposób przeprowadzania badania i ciśnienie pomiarowe

Badanie powinno być wykonane w ciągu co najmniej 10 minut przy użyciu powietrza o ciśnieniu co najmniej 20 kPa (0,2 bar). Szczelność DPPL dla powietrza powinna być określona z zastosowaniem jednej z metod dostosowanych do warunków badania, jak na przykład przez pomiar różnicy ciśnienia lub przez zanurzenie DPPL w wodzie lub dla DPPL metalowych przez pokrycie szwów i połączeń roztworem mydła. W wypadku zanurzenia powinien być zastosowany współczynnik korygujący dla ciśnienia hydrostatycznego.

6.5.6.7.4 Kryteria pozytywnego wyniku badania

Powietrze nie wydostaje się na zewnątrz.

6.5.6.8 Badanie odporności na ciśnienie wewnętrzne (hydrauliczne)

6.5.6.8.1 Zakres stosowania

Dla typów DPPL przystosowanych do materiałów ciekłych i materiałów stałych, napełnianych lub opróżnianych pod ciśnieniem, jako badanie typu konstrukcji.

6.5.6.8.2 Przygotowanie DPPL do badania

Badanie powinno być przeprowadzone przed założeniem izolacji cieplnej. Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być usunięte, zaś powstałe w ten sposób otwory powinny być zamknięte, albo urządzenia te powinny być unieruchomione.

6.5.6.8.3 Sposób przeprowadzania badania

Badanie powinno być przeprowadzone w ciągu co najmniej 10 minut przy użyciu ciśnienia hydraulicznego, które nie może być mniejsze od ciśnienia podanego pod 6.5.4.8.4. Podczas badania DPPL nie powinien podlegać oddziaływaniom mechanicznym.

6.5.6.8.4 Ciśnienie pomiarowe

6.5.6.8.4.1 DPPL metalowe:

a) Dla DPPL typów 21A, 21В i 21N, przeznaczonych do przewozu materiałów stałych grupy pakowania I - nadciśnienie 250 kPa (2,5 bar);

b) Dla DPPL typów 21A, 21B, 21N, 31A, 31B i 31N, przeznaczonych do przewozu materiałów grupy pakowania II lub III - nadciśnienie 200 kPa (2 bar);

c) Dodatkowo, dla DPPL typów 31А, 31B i 31N, ciśnienie próbne wynosi 65 kPa (0,65 bar) ; badanie to powinno być przeprowadzone przed badaniem z ciśnieniem 200 kPa (2 bar).

6.5.6.8.4.2 DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego i DPPL złożonych:

a) Dla DPPL typu 21H1, 21H2, 21HZ1 i 21HZ2 - nadciśnienie 75 kPa (0,75 bar),

b) Dla DPPL typu 31H1, 31H2, 31HZ1 i 31HZ2 - każde wyższe z dwóch wartości, pierwszej ustalonej za pomocą jednej z następujących metod:

(i) całkowite nadciśnienie zmierzone w DPPL (tj. prężność pary zapakowanego materiału oraz ciśnienie cząstkowe powietrza lub innych gazów obojętnych, minus 100 kPa) w 55 °C, pomnożone przez współczynnik bezpieczeństwa 1,5; to całkowite nadciśnienie ustala się na podstawie maksymalnego stopnia napełnienia, zgodnie z 4.1.1.4, i na podstawie temperatury napełnienia 15 °C;

(ii) 1,75-krotność prężności pary materiału, który ma być przewożony, w 50 °C, minus 100 kPa, jednak przy ciśnieniu co najmniej 100 kPa;

(iii) 1,5-krotność prężności pary materiału, który ma być przewożony, w 50 °C, minus 100 kPa, jednak przy ciśnieniu co najmniej 100 kPa;

i drugiej określonej za pomocą następującej metody:

(iv) 2-krotne ciśnienie statyczne materiału, który ma być przewożony, jednak co najmniej 2-krotne ciśnienie statyczne wody (ciśnienie hydrauliczne).

6.5.6.8.5 Kryteria pozytywnego wyniku badania DPPL:

a) dla typu 21А, 21B, 31A, 31B i 31N, poddanego próbie ciśnieniowej określonej pod 6.5.6.8.4.1 a) lub b): nie ma wycieku;

b) dla typu 31А, 31B i 31N poddanego próbie ciśnieniowej określonej pod 6.5.6.8.4.1:

nie ma trwałego odkształcenia obniżającego bezpieczeństwo podczas przewozu oraz brak ubytku zawartości;

c) dla wykonanego ze sztywnego tworzywa sztucznego i złożonego:

nie ma trwałego odkształcenia obniżającego bezpieczeństwo podczas przewozu oraz brak ubytku zawartości.

6.5.6.9 Badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku

6.5.6.9.1 Zakres stosowania

Wszystkie rodzaje DPPL, jako badanie typu konstrukcji.

6.5.6.9.2 Przygotowanie DPPL do badania

a) DPPL metalowe: DPPL dla materiałów stałych powinny być napełnione do minimum 95% swojej pojemności i dla materiałów ciekłych do minimum 98% swojej pojemności, zgodnie z danym typem konstrukcji. Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być zablokowane albo usunięte i wówczas otwory po nich powinny być zaślepione;

b) DPPL elastyczne: DPPL powinien być napełniony do swojej maksymalnej dopuszczalnej masy brutto, przy czym zawartość powinna być rozmieszczona równomiernie;

c) DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego i DPPL złożone: DPPL dla materiałów stałych powinny być napełnione do minimum 95% swojej pojemności i dla materiałów ciekłych do minimum 98% swojej pojemności, zgodnie z danym typem konstrukcji. Urządzenia do obniżenia ciśnienia powinny być zablokowane lub usunięte i wówczas otwory po nich powinny być zaślepione. Badanie DPPL powinno być wykonane dopiero wtedy, gdy temperatura badanego opakowania wraz z zawartością zostanie obniżona do minus 18 °C lub poniżej. W przypadku, gdy opakowania przygotowane są w taki sposób, to przy badaniu DPPL złożonych można zaniechać klimatyzacji określonej pod 6.5.6.3.1. Materiały ciekłe stosowane do badania powinny być utrzymywane w stanie ciekłym, w razie potrzeby - przez dodanie środków przeciw zamarzaniu. Klimatyzacji można zaniechać, jeżeli odkształcalność i wytrzymałość na rozrywanie użytych w danym przypadku materiałów nie ulegają istotnemu zmniejszeniu w niskich temperaturach;

d) DPPL tekturowe i DPPL drewniane: DPPL powinny być napełnione do minimum 95% swojej maksymalnej pojemności.

6.5.6.9.3 Sposób przeprowadzania badania

DPPL powinien być zrzucony swobodnie na niesprężynującą, poziomą, płaską, masywną i sztywną powierzchnię, zgodnie z wymaganiami 6.1.5.3.4, w taki sposób, aby uderzył najsłabszym punktem swojej podstawy.

DPPL o pojemności do 0,45 m³ powinien być również zrzucony:

a) DPPL metalowy: na stronę najbardziej podatną na uszkodzenie, inną niż podstawa, na którą zostało dokonane pierwsze takie badanie;

b) DPPL elastyczny: na bok najbardziej podatny na uszkodzenie;

c) DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego, złożone, tekturowe i drewniane: płasko na bok, płasko na część górną i na naroże.

Do badania na spadek mogą być stosowane te same lub różne DPPL.

6.5.6.9.4 Wysokość spadku

Dla materiałów stałych i ciekłych, jeżeli badanie będzie przeprowadzane z materiałem stałym lub ciekłym przewidzianym do przewozu lub z innym materiałem mającym te same podstawowe właściwości fizyczne:

grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
1,8 m	1,2 m	0,8 m

Dla materiałów ciekłych, jeżeli badanie będzie przeprowadzone z wodą:

a) jeżeli materiał przewidziany do przewozu ma gęstość względną maksymalnie 1,2

grupa pakowania II	grupa pakowania III
1,2 m	0,8 m

b) jeżeli materiał przewidziany do przewozu ma gęstość większą niż 1,2, to wysokość spadku obliczana jest na podstawie gęstości względnej "d" materiału przewidzianego do przewozu zaokrąglonej do pierwszego miejsca po przecinku:

grupa pakowania II	grupa pakowania III
d x 1,0 m	d x 0,67 m

6.5.6.9.5 Kryteria pozytywnego wyniku badania

a) DPPL metalowe:

brak jakiegokolwiek ubytku zawartości.

b) DPPL elastyczne:

brak jakiegokolwiek ubytku zawartości. Nieznaczny ubytek zawartości przy uderzeniu, np. przez zamknięcia lub złącza, nie oznacza wadliwości DPPL, pod warunkiem, że nie dochodzi do dalszego ubytku zawartości po podniesieniu DPPL z powierzchni.

c) DPPL ze sztywnego tworzywa sztucznego, złożone, tekturowe i drewniane:

brak jakiegokolwiek ubytku zawartości. Nieznaczny ubytek zawartości przez zamknięcia przy uderzeniu, nie oznacza wadliwości DPPL, pod warunkiem, że nie dochodzi do dalszego ubytku zawartości.

d) Wszystkie DPPL:

brak uszkodzeń, które powodowałyby, że DPPL nie jest bezpieczny w przewozie awaryjnym lub do utylizacji, oraz brak ubytku zawartości. Dodatkowo DPPL powinien posiadać możliwość podniesienia przy zastosowaniu odpowiednich urządzeń, aż do uniesienia nad poziom podłoża, na 5 minut.

Uwaga. Kryteria punktu d) obowiązują dla typu DPPL wykonanego po 1 stycznia 2011 r.

6.5.6.10 Badania odporności na rozdzieranie

6.5.6.10.1 Zakres stosowania

Wszystkie typy DPPL elastycznych, jako badanie typu konstrukcji.

6.5.6.10.2 Przygotowanie DPPL do badań

DPPL powinien być napełniony do minimum 95% jego pojemności i do jego maksymalnej dopuszczalnej masy brutto, zawartość powinna być rozmieszczona równomiernie.

6.5.6.10.3 Sposób przeprowadzania badania

Jeżeli DPPL znajduje się na stałym podłożu, to należy za pomocą noża wykonać nacięcie na wylot o długości 100 mm pod kątem 45° do głównej osi DPPL, w połowie wysokości pomiędzy podstawą i górnym poziomem zawartości. Następnie DPPL powinien być poddany działaniu równomiernie rozłożonego obciążenia o masie 2-krotnie większej od jego ładowności. Obciążenie powinno trwać co najmniej 5 minut. DPPL, które są zaprojektowane do podnoszenia od góry lub od strony boku, po usunięciu nałożonego na nie obciążenia, powinny zostać podniesione do góry aż do momentu, gdy przestaną dotykać podłogi lub gruntu, na którym były ustawione, i pozostać w tym położeniu przez okres 5 minut.

6.5.6.10.4 Kryteria pozytywnego wyniku badania

Nacięcie nie powinno zwiększyć się więcej niż o 25% swojej pierwotnej długości.

6.5.6.11 Badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku z przewróceniem

6.5.6.11.1 Zakres badania

Wszystkie typy DPPL elastycznych, jako badanie typu konstrukcji.

6.5.6.11.2 Przygotowanie DPPL do badań

DPPL powinien być napełniony do minimum 95% jego pojemności i do jego maksymalnej dopuszczalnej masy brutto, zawartość powinna być rozmieszczona równomiernie.

6.5.6.11.3 Sposób przeprowadzania badania

DPPL powinien być poddany spadkowi w taki sposób, aby dowolnym miejscem części górnej spadł na sztywną, niesprężynującą, gładką, płaską i poziomą powierzchnię.

6.5.6.11.4 Wysokość spadku z przewróceniem

grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
1,8 m	1,2 m	0,8 m

6.5.6.11.5 Kryteria pozytywnego wyniku badania

Brak ubytku zawartości. Nieznaczny ubytek zawartości przez zamknięcia lub złącza przy uderzeniu nie oznacza wadliwości DPPL, pod warunkiem, że nie dochodzi do dalszego ubytku zawartości.

6.5.6.12 Badanie odporności przy podnoszeniu leżącego DPPL

6.5.6.12.1 Zakres stosowania

Wszystkie DPPL elastyczne, które są przystosowane do podnoszenia od góry lub do podnoszenia od strony boku, jako badanie typu konstrukcji.

6.5.6.12.2 Przygotowanie DPPL do badań

DPPL powinien być napełniony do minimum 95% jego pojemności i do jego maksymalnej dopuszczalnej masy brutto, zawartość powinna być rozmieszczona równomiernie.

6.5.6.12.3 Sposób przeprowadzania badania

DPPL leżący na boku powinien być podniesiony z szybkością co najmniej 0,1 m/s za jeden uchwyt do prawidłowej pozycji, aż do utraty kontaktu z podłożem, lub za dwa uchwyty, jeżeli są cztery takie uchwyty.

6.5.6.12.4 Kryteria pozytywnego wyniku badania

Brak uszkodzenia DPPL lub jego uchwytów, które powodowałoby, że nie będzie on bezpieczny podczas przewozu lub manipulacji.

6.5.6.13 Badanie odporności na drgania

6.5.6.13.1 Zakres stosowania

Wszystkie typy DPPL stosowane do materiałów ciekłych, jak w badaniach typu konstrukcji.

Uwaga. Badanie to stosuje się do typów konstrukcyjnych DPPL wyprodukowanych po 31 grudnia 2010 r. (patrz także 1.6.1.14).

6.5.6.13.2 Przygotowanie DPPL do badania

Próbka DPPL powinna być pobrana losowo i powinna być wyposażona i zamknięta, jak do przewozu. DPPL powinien być napełniony wodą do minimum 98% jego pojemności maksymalnej.

6.5.6.13.3 Metoda badania i czas trwania

6.5.6.13.3.1 DPPL powinien być umieszczony na środku płyty stołu wibracyjnego o pionowej sinusoidalnej amplitudzie (amplitudzie od szczytu do szczytu) wynoszącej 25 mm ± 5%. Jeżeli jest to konieczne, to należy do płyty stołu zamocować elementy ograniczające, zapobiegające poziomym przemieszczeniom próbki poza płytę stołu, ale nieograniczające przemieszczeń pionowych.

6.5.6.13.3.2 Badanie powinno być prowadzone przez 1 godzinę, przy częstotliwości powodującej podczas części każdego cyklu chwilowe oderwanie części podstawy od drgającej płyty, do tego stopnia, aby możliwe było chwilowe całkowite wsunięcie metalowej przekładki pod przynajmniej jeden punkt między podstawą DPPL a płytą stołu. Może wystąpić potrzeba doregulowania częstotliwości po jej wstępnym ustaleniu, celem zapobiegnięcia wejścia opakowania w stan rezonansu. Jednak częstotliwość drgań powinna w dalszym ciągu umożliwiać umieszczenie metalowej przekładki pod DPPL, jak to opisano w tym punkcie. Nieprzerwana możliwość umieszczenia metalowej przekładki jest podstawowym warunkiem poprawnego wyniku badania. Celem przeprowadzenia badania metalowa przekładka stosowana w tym badaniu powinna mieć grubość co najmniej 1,6 mm, szerokość co najmniej 50 mm i być wystarczająco długa, aby możliwe było jej wsunięcie między DPPL a płytę stołu na 100 mm.

6.5.6.13.4 Kryteria pozytywnego wyniku badania

Nie powinien być zauważalny wyciek lub pęknięcie. Dodatkowo, nie powinny być zauważalne pęknięcia lub uszkodzenia elementów strukturalnych, takie jak pęknięte spoiny lub uszkodzone mocowania.

6.5.6.14 Sprawozdanie z badania

6.5.6.14.1 Powinno być sporządzone sprawozdanie z badania, zawierające co najmniej następujące dane i powinno być dostępne dla użytkowników DPPL:

1. Nazwa i adres jednostki przeprowadzającej badanie.

2. Nazwa i adres zgłaszającego (jeśli występuje).

3. Numer sprawozdania z badania.

4. Data sporządzenia sprawozdania.

5. Producent DPPL.

6. Opis typu konstrukcyjnego DPPL (np. wymiary, materiały, zamknięcia, grubość ścian, itp.) wraz z metodami wytwarzania (np. przez odlanie do formy); do opisu mogą być załączone rysunki i/lub zdjęcia.

7. Maksymalna pojemność.

8. Charakterystyczne cechy zawartości użytej do badania, np. lepkość i gęstość względna dla materiałów ciekłych oraz wielkość cząsteczek dla materiałów stałych.

9. Opis i wyniki badania.

10. Sprawozdanie z badania powinno zostać podpisane z podaniem nazwiska i stanowiska osoby podpisującej.

6.5.6.14.2 Sprawozdanie z badania powinno zawierać stwierdzenie, że DPPL przygotowany tak jak do przewozu, został zbadany zgodnie z odpowiednimi wymaganiami niniejszego działu oraz, że sprawozdanie może nie być ważne w przypadku stosowania innych metod. Kopia sprawozdania powinna być dostępna dla władzy właściwej.

Dział 6.6

Przepisy dotyczące budowy i badania opakowań dużych

6.6.1 Przepisy ogólne

6.6.1.1 Przepisy tego rozdziału nie dotyczą:

- opakowań dla materiałów klasy 2, oprócz opakowań dużych dla przedmiotów klasy 2 takich jak pojemniki aerozolowe;

- opakowań dla materiałów klasy 6.2, oprócz opakowań dużych dla UN 3291;

- sztuk przesyłki klasy 7 zawierających materiały promieniotwórcze.

6.6.1.2 Opakowania duże powinny być zbudowane, przebudowane i zbadane według programu zapewnienia jakości zatwierdzonego przez władzę właściwą, tak aby każde zbudowane lub przebudowane opakowanie odpowiadało przepisom tego działu.

Uwaga. Norma ISO 16106:2006 "Opakowania - Opakowania do transportu materiałów niebezpiecznych - Opakowania do towarów niebezpiecznych, duże pojemniki do przewozu luzem (IBCs) oraz opakowania duże - Wytyczne do zastosowania ISO 9001" dostarcza wystarczających wskazówek odnośnie procedur, według których należy postępować.

6.6.1.3 Przepisy szczególne dla opakowań dużych podane pod 6.6.4 dotyczą opakowań dużych obecnie używanych. Uwzględniając postęp w nauce i technice, nie ma przeszkód w używaniu opakowań dużych mających właściwości różne od określonych pod 6.6.4, pod warunkiem, że są one równie skuteczne, uznane przez władzę właściwą i przeszły pozytywnie badania wytrzymałościowe opisane pod 6.6.5. Metody badania inne niż opisane w RID są dopuszczalne pod warunkiem, że są równoważne i uznane przez władzę właściwą.

6.6.1.4 Producenci i dystrybutorzy opakowań dużych powinni dostarczać informacje dotyczące odpowiednich procedur oraz opisów typów i wymiarów zamknięć (włącznie z wymaganymi uszczelkami) oraz innych elementów niezbędnych do zapewnienia, że sztuka przesyłki przygotowana jak do przewozu jest w stanie spełnić wymagania badań jakości opisane w niniejszym dziale.

6.6.2 Kodowanie dla określenia typów opakowań dużych

6.6.2.1 Kod używany dla opakowań dużych składa się z;

a) dwóch cyfr arabskich:

50 dla opakowań dużych sztywnych,

51 dla opakowań dużych elastycznych, i

b) jednej łacińskiej wielkiej litery dla rodzaju materiału: drewno, stal, itd., zgodnie z przepisami 6.1.2.6.

6.6.2.2 W kodzie opakowania dużego może być występować litera "W". Oznacza ona, że opakowanie duże odpowiadające typowi wskazanemu przez kod, chociaż zostało wyprodukowane z pewnymi odstępstwami od wymagań podanych pod 6.6.4, to jest uważane za równoważne zgodnie z przepisami podanymi pod 6.6.1.3.

6.6.3 Oznakowanie

6.6.3.1 Oznakowanie podstawowe: każde opakowanie duże wyprodukowane i przeznaczone do użytku zgodnie z RID, powinno być zaopatrzone w trwałe i czytelne oznakowanie umieszczone w dobrze widocznym miejscu. Oznakowanie literami, cyframi i symbolami o wysokości znaków minimum 12 mm powinno składać się z następujących elementów:

a) symbolu ONZ dla opakowań: wzór

Symbol ten powinien być używany tylko w celu poświadczenia, że opakowanie, cysterna przenośna lub MEGC spełnia odpowiednie wymagania działu 6.1, 6.2, 6.3, 6.5, 6.6 lub 6.7 ¹¹⁹ .

b) liczby "50" dla opakowań dużych sztywnych lub "51" dla opakowań dużych elastycznych i kodu materiału zgodnie z przepisem 6.5.1.4.1 b);

c) wielkiej litery podającej grupę(-y) opakowań, dla której dopuszczono typ konstrukcyjny:

X dla grupy pakowania I, II i III;

Y dla grupy pakowania II i III;

Z dla grupy pakowania III;

d) miesiąca i roku (dwie ostatnie cyfry) produkcji;

e) symbolu państwa, w którym dopuszczono przyporządkowanie oznaczenia, przez wskazanie znaku wyróżniającego pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym ¹²⁰ ;

f) nazwy lub znaku producenta, lub każdej innej identyfikacji opakowań dużych ustalonej przez władzę właściwą;

g) obciążenia pomiarowego z badania odporności na nacisk przy piętrzeniu w kg. Dla opakowań dużych nie zaprojektowanych do piętrzenia podaje się "0";

h) najwyższej dopuszczalnej masy brutto w kg.

Elementy podstawowego oznakowania powinny być naniesione w kolejności przedstawionej powyżej.

Wszystkie elementy oznakowania stosowane zgodnie z a) do h) powinny być wyraźnie od siebie oddzielone, np. wolną przestrzenią lub ukośną kreską, aby były łatwe do identyfikacji.

6.6.3.2 Przykłady oznakowania

	wzór	50A/X/0501/N/PQRS 2500/1000	opakowania duże ze stali, obciążenie przy piętrzeniu: 2500 kg największa dopuszczalna masa brutto: 1000 kg
	wzór	50H/Y/0402/D/ABCD 9870/800	opakowania duże z tworzywa sztucznego, nie można piętrzyć; największa dopuszczalna masa brutto: 800 kg
	wzór	51H/Z/0601/S/1999 0/500	elastyczne opakowania duże, nie można piętrzyć; największa dopuszczalna masa brutto: 500 kg

6.6.3.3 Maksymalna dopuszczalna masa obciążenia opakowania duże przy piętrzeniu powinna być podana na piktogramie w następujący sposób:

wzór

Opakowanie duże nadające się do piętrzenia Opakowanie duże nienadające się do piętrzenia

Piktogram powinien mieć wymiary minimum 100 x 100 mm, być trwale i dobrze widoczny. Litery i cyfry dla podania masy powinny mieć wysokość minimum 12 mm.

Masa podana na piktogramie nie może przekraczać obciążenia użytego w dopuszczeniu typu (patrz 6.6.5.3.3.4), podzielonego przez 1,8.

6.6.4 Wymagania szczególne dla opakowań dużych

6.6.4.1 Wymagania szczególne dla opakowań dużych metalowych

50A ze stali

50B z aluminium

50N z metalu innego niż stal i aluminium

6.6.4.1.1 Opakowania duże powinny być produkowane z metalu o odpowiedniej ciągliwości i dobrej spawalności. Spoiny powinny być wykonane zgodnie z regułami sztuki i zapewniać pełne bezpieczeństwo. W razie potrzeby powinna być uwzględniana wytrzymałość materiału w niskich temperaturach.

6.6.4.1.2 Należy zwrócić uwagę na konieczność zminimalizowania szkód mogących wynikać z korozji elektrochemicznej stykających się różnych metali.

6.6.4.2 Wymagania szczególne dla opakowań dużych z materiałów elastycznych

51H z elastycznych tworzyw sztucznych

51M z papieru

6.6.4.2.1 Opakowania duże powinny być wykonane z odpowiednich materiałów. Wytrzymałość materiałów i wykonanie elastycznego opakowania dużego powinny być dostosowane do pojemności i przewidzianego zastosowania.

6.6.4.2.2 Wszystkie materiały stosowane do produkcji opakowań dużych typu 51M po co najmniej 24 godzinnym całkowitym zanurzeniu w wodzie, powinny zachować jeszcze co najmniej 85% wytrzymałości na rozerwanie, która została zmierzona po klimatyzacji materiału do równowagi przy wilgotności względnej najwyżej 67%.

6.6.4.2.3 Połączenia powinny być wykonane przez szycie, zgrzewanie, sklejanie lub inne równoważne metody. Wszystkie połączenia szyte powinny być zabezpieczone.

6.6.4.2.4 Opakowania duże elastyczne powinny być odpowiednio wytrzymałe na starzenie i zmniejszanie wytrzymałości pod wpływem promieniowania ultrafioletowego, warunków klimatycznych lub oddziaływania zawartości, aby nadawały się do przewidywanego zastosowania.

6.6.4.2.5 Opakowania duże elastyczne z tworzyw sztucznych, które wymagają zabezpieczenia przed promieniowaniem ultrafioletowym, należy wykonać z dodatkiem sadzy lub innego odpowiedniego pigmentu lub inhibitora. Domieszki te powinny być zgodne z zawartością i zachować swoje działanie podczas całego okresu używania opakowania dużego. Przy zastosowaniu sadzy, pigmentu lub inhibitora, które różnią się od zastosowanego w produkcji zbadanego typu konstrukcyjnego, można zaniechać powtórzenia badań, jeżeli zmiana zawartości sadzy, pigmentów lub inhibitorów nie wpływa na właściwości fizyczne materiału.

6.6.4.2.6 Do materiału opakowania dużego mogą być domieszane dodatki dla polepszenia trwałości przed starzeniem lub dla innych celów, pod warunkiem, że nie wpłyną ujemnie na właściwości fizyczne lub chemiczne materiału.

6.6.4.2.7 W napełnionym opakowaniu dużym stosunek wysokości do szerokości nie może wynosić więcej niż 2:1.

6.6.4.3 Wymagania szczególne dla opakowań dużych ze sztywnych tworzyw sztucznych

50H ze sztywnych tworzyw sztucznych

6.6.4.3.1 Opakowanie duże powinno być wykonane z odpowiedniego tworzywa sztucznego o znanej charakterystyce, a jego wytrzymałość powinna być dostosowana do jego pojemności i przewidzianego zastosowania. Materiał powinien być w odpowiedni sposób uodporniony przed starzeniem i zmniejszeniem wytrzymałości, spowodowanym przez zawartość lub ewentualnie przez promieniowanie ultrafioletowe. W razie potrzeby powinna być uwzględniana wytrzymałość materiału w niskich temperaturach. Przenikalność zawartości podczas normalnych warunków przewozu nie może stwarzać zagrożenia.

6.6.4.3.2 Wymagane zabezpieczenie przed promieniowaniem ultrafioletowym następuje przez dodatek sadzy lub innego odpowiedniego pigmentu lub inhibitora. Domieszki te powinny być zgodne z zawartością i zachować swoje działanie podczas całego okresu używania opakowania wewnętrznego. Przy zastosowaniu sadzy, pigmentów lub inhibitorów, które różnią się od zastosowanych w produkcji zbadanego typu konstrukcyjnego, można zaniechać powtórzenia badania, jeżeli zmieniona zawartość sadzy, pigmentów lub inhibitorów nie wpływa na właściwości fizyczne materiału.

6.6.4.3.3 Do materiału opakowania dużego mogą być domieszane dodatki dla polepszenia trwałości przed starzeniem lub dla innych celów, pod warunkiem, że nie wpłyną ujemnie na właściwości fizyczne lub chemiczne materiału.

6.6.4.4 Wymagania szczególne dla opakowań dużych tekturowych

50G ze sztywnej tektury

6.6.4.4.1 Opakowanie duże powinno być wyprodukowane z mocnej tektury pełnej lub mocnej dwustronnej tektury falistej (jedno- lub wielowarstwowej) o dobrej jakości, która jest dostosowana do pojemności i przewidzianego zastosowania. Wodoodporność powierzchni zewnętrznej powinna być taka, aby wzrost masy podczas trwającego 30 minut badania na pochłanianie wody metodą Cobb'a, nie wyniósł więcej niż 155 g/m² (patrz norma ISO 535:1991). Tektura powinna mieć odpowiednią wytrzymałość na zginanie. Tektura powinna być wykrojona, nacinana i rowkowana bez zadr, aby przy składaniu konstrukcji (montażu) nie łamała się, a jej powierzchnia zewnętrzna nie ulegała pękaniu lub zbyt silnemu wybrzuszeniu. Fale tektury falistej powinny być mocno sklejone z warstwą zewnętrzną.

6.6.4.4.2 Ściany, włącznie z pokrywą i dnem, powinny mieć wytrzymałość na przebicie minimum 15 J, zmierzoną według normy ISO 3036:1975.

6.6.4.4.3 Połączenia opakowania zewnętrznego opakowania dużego powinny mieć wystające zakładki i powinny być wykonane przez użycie taśmy klejącej, sklejenie, zszycie metalowymi zszywkami lub innymi środkami o co najmniej równej skuteczności. Dla skutecznego połączenia przez sklejenie lub przy użyciu taśmy klejącej powinien być zastosowany klej wodoodporny. Metalowe zszywki powinny przechodzić przez wszystkie łączone części i tak powinny być użyte lub zabezpieczone, aby wykładzina wewnętrzna nie została ani obtarta ani przebita.

6.6.4.4.4 Integralna podstawa paletowa opakowania dużego lub paleta odejmowalna, powinna nadawać się do mechanicznego manipulowania z opakowaniem dużym, napełnionym do największej dopuszczalnej masy brutto.

6.6.4.4.5 Paleta odejmowalna lub integralna podstawa paletowa powinna być tak zaprojektowana, aby uniknąć odkształcenia dna opakowania dużego, mogącego spowodować szkody w czasie manipulacji.

6.6.4.4.6 Przy palecie odejmowalnej, korpus opakowania powinien być pewnie połączony z paletą dla zapewnienia stabilności przy manipulacjach i transporcie. Ponadto powierzchnia palety odejmowalnej nie powinna mieć nierówności, aby nie uszkodzić opakowania dużego.

6.6.4.4.7 Urządzenia wzmacniające, jak drewniane wsporniki dla zwiększenia zdolności do piętrzenia, mogą być zastosowane, lecz powinny znajdować się poza wykładziną wewnętrzną.

6.6.4.4.8 Jeżeli opakowania duże są przewidziane do piętrzenia, to powierzchnia nośna powinna być w takim stanie, aby obciążenie zostało równomiernie rozłożone.

6.6.4.5 Wymagania szczególne dla opakowań dużych drewnianych

50C z drewna naturalnego

50D ze sklejki

50F z materiału drewnopodobnego

6.6.4.5.1 Wytrzymałość zastosowanego materiału i sposób produkcji powinny być przystosowane do pojemności i przewidzianego zastosowania opakowania dużego.

6.6.4.5.2 Jeżeli opakowanie duże jest z drewna naturalnego, to powinno być ono dobrze wysezonowane, technicznie suche i bez wad, aby uniemożliwić istotne zmniejszenie wartości poszczególnych części opakowania dużego. Każda część opakowania dużego powinna składać się z jednej sztuki lub być jej równoważną. Części uważa się za równoważne jednej sztuce, jeżeli zastosowane zostanie odpowiednie połączenie klejowe, jak np. złącze Lindermanna (połączenie na jaskółczy ogon), połączenie na pióro i wpust, połączenie zakładkowe, złącze na styk z co najmniej dwoma falistymi metalowymi elementami mocującymi na każde połączenie lub inne o równie skutecznym działaniu.

6.6.4.5.3 Jeżeli opakowanie duże wykonane jest ze sklejki, to powinna składać się z co najmniej 3 warstw i być wyprodukowana z dobrze wysezonowanego forniru łuszczonego, skrawanego płasko lub tartego, technicznie suchego i bez wad, które mogłyby pogorszyć wytrzymałość opakowania dużego. Poszczególne warstwy w sklejce powinny być ze sobą połączone klejem wodoodpornym. Do produkcji opakowań dużych mogą być zastosowane razem ze sklejką inne odpowiednie materiały.

6.6.4.5.4 Jeżeli opakowanie duże jest z materiału drewnopodobnego, to powinien być on wodoodporny, jak płyty wiórowe, płyty pilśniowe lub inne odpowiednie materiały.

6.6.4.5.5 Naroża i krawędzie płyt w opakowaniach dużych powinny być mocno zbite gwoździami lub spięte klamrami lub złączone innymi równic odpowiednimi środkami.

6.6.4.5.6 Integralna podstawa paletowa opakowania dużego lub paleta odejmowalna, powinna nadawać się do mechanicznego manipulowania opakowaniem dużym napełnionym do największej dopuszczalnej masy brutto.

6.6.4.5.7 Paleta odejmowalna lub integralna podstawa paletowa powinna być tak zaprojektowana, aby uniknąć odkształcenia dna opakowania dużego, mogącego spowodować uszkodzenia w czasie manipulacji.

6.6.4.5.8 Przy palecie odejmowalnej, korpus opakowania powinien być pewnie połączony z paletą dla zapewnienia stabilności przy manipulacjach i transporcie. Ponadto powierzchnia palety odejmowalnej nie powinna mieć nierówności, aby nie uszkodzić opakowania dużego.

6.6.4.5.9 Urządzenia wzmacniające, jak drewniane wsporniki dla zwiększenia zdolności do piętrzenia, mogą być zastosowane, lecz powinny znajdować się poza wykładziną wewnętrzną.

6.6.4.5.10 Jeżeli opakowania duże są przewidziane do piętrzenia, to powierzchnia nośna powinna być w takim stanie, aby obciążenie zostało równomiernie rozłożone.

6.6.5 Przepisy dotyczące badań opakowań dużych

6.6.5.1 Wykonywanie i częstotliwość badań

6.6.5.1.1 Typ konstrukcyjny każdego opakowania dużego powinien być poddany przewidzianym w 6.6.5.3 badaniom ustalonym przez władzę właściwą zezwalającą na nanoszenie znaku i powinien być zatwierdzony przez tą władzę właściwą.

6.6.5.1.2 Przed wprowadzeniem do używania każdy typ konstrukcji dużego opakowania powinien przejść z wynikiem pozytywnym badania opisane w tym dziale. Typ konstrukcyjny opakowania dużego określony jest przez konstrukcję, wielkość, zastosowany materiał i jego grubość, sposób produkcji i montaż, może też obejmować różnorodną obróbkę powierzchni. Dotyczy to również opakowań dużych, które tylko nieznacznie różnią się od danego typu konstrukcyjnego swoją mniejszą wysokością konstrukcyjną.

6.6.5.1.3 Badania powinny być przeprowadzone na typie z produkcji w odstępach czasu ustalonych przez władzę właściwą. Podczas takiego badania przeprowadzanego na opakowaniu papierowym lub tekturowym, obowiązują jako równoważne warunki otoczenia wskazane w przepisach 6.6.5.2.4.

6.6.5.1.4 Badania powinny być powtórzone po każdej zmianie konstrukcji, materiału lub sposobu produkcji opakowań dużych.

6.6.5.1.5 Władza właściwa może zezwolić na selektywne badania opakowań dużych, które różnią się tylko nieznacznie od zbadanych typów konstrukcyjnych: np. z opakowaniami wewnętrznymi o mniejszej wielkości lub niższej masie netto; lub też opakowania duże produkowane z niewielkim zmniejszeniem wymiaru(-ów) zewnętrznego(-ych).

6.6.5.1.6 (zarezerwowany)

Uwaga. W odniesieniu do zasad pakowania różnych opakowań wewnętrznych do opakowania dużego i dopuszczalnych wariantów opakowań wewnętrznych, patrz 4.1.1.5.1.

6.6.5.1.7 Władza właściwa może w dowolnym czasie zażądać sprawdzenia za pomocą badań, według postanowień tego rozdziału, czy opakowania z produkcji seryjnej spełniają wymagania zbadanego typu konstrukcyjnego.

6.6.5.1.8 Za zgodą władzy właściwej może zostać przeprowadzonych kilka badań na jednej próbce, pod warunkiem, że nie wpłynie to na wyniki badań.

6.6.5.2 Przygotowanie do badań

6.6.5.2.1 Badania przeprowadza się z opakowaniami dużymi gotowymi do przewozu, włącznie z opakowaniami wewnętrznymi lub przewożonymi przedmiotami. Opakowania wewnętrzne powinny zostać napełnione materiałami ciekłymi do co najmniej 98% swojej maksymalnej pojemności, materiałami stałymi do co najmniej 95% swojej maksymalnej pojemności. Dla opakowań dużych, których opakowanie wewnętrzne przewidziane jest do ciekłych lub stałych materiałów, konieczne są odrębne badania dla ciekłej i dla stałej zawartości. Zawarte w opakowaniach wewnętrznych materiały lub w opakowaniach dużych przedmioty do przewozu, mogą zostać zastąpione przez inne materiały lub przedmioty, o ile wyniki badań nie zostaną przez to zafałszowane. Jeżeli zastosuje się inne opakowania wewnętrzne lub przedmioty, to powinny mieć one takie same właściwości fizyczne (masa, uziarnienie, itd.), jak opakowanie wewnętrzne lub przedmioty przewidziane do przewozu. Dla osiągnięcia wymaganej masy ogólnej sztuki przesyłki, dopuszcza się zastosowanie dodatków, jak worki ze śrutem ołowianym, o ile zostaną one tak umieszczone, że nie wpłyną na wyniki badań.

6.6.5.2.2 Jeżeli do badań odporności na uderzenie przy swobodnym spadku z materiałem ciekłym zostanie użyty inny materiał, to powinien mieć on porównywalną gęstość względną i lepkość, jak materiał przeznaczony do przewozu. Pod warunkami określonymi w 6.6.5.3.4.4 do do badań odporności na uderzenie przy swobodnym spadku z materiałem ciekłym może być użyta również woda.

6.6.5.2.3 Opakowania duże z tworzywa sztucznego lub opakowania duże zawierające opakowania wewnętrzne z tworzywa, z wyjątkiem worków przewidzianych do materiałów stałych lub przedmiotów, poddaje się badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku, po obniżeniu temperatury badanej próbki i jej zawartości do minus 18 °C lub poniżej. Można zaniechać klimatyzowania, jeżeli tworzywo opakowania wykazuje wystarczającą odkształcalność i wytrzymałość na rozrywanie w niskich temperaturach. Jeżeli badana próbka była klimatyzowana tym sposobem, to nie jest konieczne klimatyzowanie według 6.6.5.2.4. Stosowane do badania materiały ciekłe mają być utrzymywane w stanie ciekłym przez dodanie w razie konieczności środków przeciw zamarzaniu.

6.6.5.2.4 Opakowania duże z tektury powinny być przez co najmniej 24 godziny klimatyzowane w atmosferze regulowanej temperatury i wilgotności względnej. Istnieją trzy możliwości, z których należy wybrać jedną.

Preferowana jest atmosfera o temperaturze 23 °C ± 2 °C i wilgotności względnej 50% ± 2%. Dwa inne warianty to: temperatura 20 °C ± 2 °C i wilgotność względna 65% ± 2% lub 27 °C + 2 °C i 65% ± 2%.

Uwaga. Wartości średnie powinny leżeć w obrębie powyższych wartości granicznych. W przeciągu krótkiego czasu pomiary graniczne mogą wahać się i powodować odchylenia indywidualnych pomiarów do ± 5% wilgotności względnej, bez znaczącego wpływu na powtarzalność wyników badań.

6.6.5.3 Przepisy dotyczące badań

6.6.5.3.1 Badanie odporności na podnoszenie od dołu

6.6.5.3.1.1 Zakres stosowania

Dla wszystkich rodzajów opakowań dużych zaopatrzonych w urządzenia do podnoszenia od dołu, jako badanie typu.

6.6.5.3.1.2 Przygotowanie opakowania dużego do badania

Opakowanie duże napełnia się do 1,25-krotności wartości jego maksymalnej dopuszczalnej masy brutto, przy czym ciężar rozmieszcza się równomiernie.

6.6.5.3.1.3 Sposób przeprowadzenia badania

Opakowanie duże powinno być 2-krotnie podniesione do góry i opuszczony w dół przy użyciu podnośnika z widłami ustawionymi centralnie w stosunku do opakowania dużego i rozsuniętymi na 3/4 wymiaru strony wprowadzania (chyba że punkty wprowadzenia są ustalone). Widły powinny być wprowadzone na 3/4 długości w kierunku wprowadzania. Badanie powinno być powtórzone w każdym możliwym kierunku wprowadzania

6.6.5.3.1.4 Kryterium oceny wyniku badania

Brak trwałych odkształceń opakowania dużego, które pogorszyłyby bezpieczeństwo przewozu oraz brak ubytku zawartości.

6.6.5.3.2 Badanie odporności na podnoszenie od góry

6.6.5.3.2.1 Zakres stosowania

Dla wszystkich rodzajów opakowań dużych zaopatrzonych w urządzenia do podnoszenia od góry, jako badanie typu.

6.6.5.3.2.2 Przygotowanie opakowania dużego do badania

Opakowanie duże powinno być załadowane do jego 2-krotnej maksymalnej dopuszczalnej masy brutto. Duże opakowanie elastyczne powinno być załadowane do jego 6-krotnej maksymalnej dopuszczalnej masy brutto, a ładunek powinien być rozmieszczony równomiernie.

6.6.5.3.2.3 Sposób przeprowadzenia badania

Opakowanie duże powinno być podnoszone w sposób przewidziany w jego konstrukcji aż znajdzie się swobodnie nad podłożem, i utrzymane w tym położeniu przez 5 minut.

6.6.5.3.2.4 Kryterium oceny wyniku badania

a) Opakowania duże z metalu, ze sztywnego tworzywa sztucznego:

brak trwałego odkształcenia opakowania dużego włącznie z ewentualną podstawą paletową, mogącego pogorszyć bezpieczeństwo przewozu, oraz brak ubytku zawartości.

b) Opakowania duże elastyczne:

brak uszkodzenia opakowania dużego lub jego urządzeń do podnoszenia, wskutek których opakowanie duże jest nieprzydatne do przewozu lub manipulacji, oraz brak ubytku zawartości.

6.6.5.3.3 Badanie odporności na nacisk przy piętrzeniu

6.6.5.3.3.1 Zakres stosowania

Dla wszystkich rodzajów opakowań dużych zaprojektowanych do piętrzenia, jako badanie typu.

6.6.5.3.3.2 Przygotowanie opakowania dużego do badania

Opakowania duże powinny zostać napełnione do swojej maksymalnej dopuszczalnej masy brutto.

6.6.5.3.3.3 Sposób przeprowadzenia badania

Opakowanie duże powinno zostać ustawione swoim dnem na poziomym, twardym podłożu i przez co najmniej 5 minut poddane działaniu równomiernie nałożonego obciążenia pomiarowego (patrz 6.6.5.3.3.4); opakowanie duże z drewna, tektury lub tworzywa sztucznego powinno być poddane naciskowi przez co najmniej 24 godziny.

6.6.5.3.3.4 Obliczanie nałożonego obciążenia pomiarowego

Obciążenie, któremu zostaje poddane opakowanie duże powinno wynosić 1,8-krotność zsumowanej największej dopuszczalnej masy brutto wiciu jednakowych opakowań dużych, które podczas przewozu mogą zostać ustawione na tym opakowaniu dużym.

6.6.5.3.3.5 Kryterium oceny wyniku badań

a) Wszystkie rodzaje opakowań dużych, z wyjątkiem opakowań dużych elastycznych:

brak trwałego odkształcenia opakowania dużego, włącznie z ewentualną podstawą paletową, mogącego pogorszyć bezpieczeństwo przewozu, oraz brak ubytku zawartości.

b) opakowania duże elastyczne:

brak uszkodzenia korpusu opakowania, mogącego pogorszyć bezpieczeństwo przewozu, oraz brak ubytku zawartości

6.6.5.3.4 Badanie odporności na uderzenie przy swobodnym spadku

6.6.5.3.4.1 Zakres stosowania

Dla wszystkich rodzajów opakowań dużych, jako badanie typu.

6.6.5.3.4.2 Przygotowanie opakowania dużego do badania

Opakowanie duże powinno być napełnione zgodnie z przepisami 6.6.5.2.1.

6.6.5.3.4.3 Sposób przeprowadzenia badania

Opakowanie duże powinno być zrzucone swobodnie na niesprężynującą, poziomą, płaską, masywną i sztywną powierzchnię, zgodnie z wymaganiami 6.1.5.3.4, w taki sposób, aby uderzyło najsłabszym punktem swojej podstawy.

6.6.5.3.4.4 Wysokość spadku

Uwaga. Opakowania duże dla materiałów i przedmiotów klasy I powinny zostać zbadane według metody badań dla grupy pakowania II.

6.6.53.4.4.1 Dla opakowań wewnętrznych zawierających materiały stałe lub ciekłe lub przedmioty, jeżeli badanie będzie przeprowadzane z materiałem stałym lub ciekłym przewidzianym do przewozu lub przedmiotem lub z innym materiałem mającym porównywalne własności:

grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
1,8 m	1,2 m	0,8 m

6.6.5.3.4.4.2 Dla opakowań zawierających materiały ciekłe, jeżeli badanie będzie przeprowadzane z wodą:

a) jeżeli materiał przewidziany do przewozu ma gęstość względną maksymalnie 1,2:

grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
1,8 m	1,2 m	0,8 m

b) jeżeli materiał przewidziany do przewozu ma gęstość większą niż 1,2, to wysokość spadku obliczana jest następująco na podstawie gęstości względnej "d" materiału przewidzianego do przewozu zaokrąglonej do pierwszego miejsca po przecinku:

grupa pakowania I	grupa pakowania II	grupa pakowania III
d x 1,5 m	d x 1,0 m	d x 0,67 m

6.6.5.3.4.5 Kryterium oceny wyniku badań

6.6.5.3.4.5.1 Opakowania duże nie mogą wykazywać żadnych uszkodzeń, które mogłyby pogorszyć bezpieczeństwo przewozu. Z opakowania wewnętrznego (opakowań wewnętrznych) lub z przedmiotu (przedmiotów) nie może występować wyciek towaru.

6.6.5.3.4.5.2 W opakowaniach dużych z przedmiotami klasy 1 nie są dopuszczone jakiekolwiek pęknięcia, które umożliwiłyby uwolnienie z opakowań dużych materiałów wybuchowych lub przedmiotów zawierających materiały wybuchowe.

6.6.5.3.4.5.3 Jeżeli opakowanie duże zostało poddane badaniu odporności na uderzenie przy swobodnym spadku, to badany typ przeszedł badanie pozytywnie, jeżeli zawartość została utrzymana, nawet jeżeli zamknięcie nie pozostało już pyłoszczelne.

6.6.5.4 Dopuszczenie i sprawozdanie z badań

6.6.5.4.1 Dla każdego typu opakowania dużego wystawia się zaświadczenie i przyporządkowuje oznakowanie (zgodnie z 6.6.3), podające, że typ włącznie ze swoim wyposażeniem odpowiada przepisom.

6.6.5.4.2 Powinno być sporządzone sprawozdanie z badania, zawierające co najmniej następujące dane i powinno być dostępne dla użytkowników opakowań dużych:

1. Nazwa i adres jednostki przeprowadzającej badanie.

2. Nazwa i adres zgłaszającego (jeśli występuje).

3. Numer sprawozdania z badania.

4. Data sporządzenia sprawozdania.

5. Producent opakowania dużego.

6. Opis typu opakowania dużego (np. wymiary, tworzywo, zamknięcia, grubość ścianek, itd.) i / lub zdjęcie (zdjęcia).

7. Maksymalna pojemność / największa dopuszczalna masa brutto.

8. Charakterystyczne cechy zawartości użytej do badania (np. rodzaj i opis zastosowanych opakowań wewnętrznych lub przedmiotów).

9. Opis i wyniki badań.

10. Sprawozdanie z badania powinno zostać podpisane z podaniem nazwiska i stanowiska osoby podpisującej.

6.6.5.4.3 Sprawozdanie z badania powinno zawierać stwierdzenie, że opakowanie duże przygotowane tak jak do przewozu, zostało zbadane zgodnie z odpowiednimi wymaganiami niniejszego działu oraz, że sprawozdanie może nie być ważne w przypadku stosowania innych metod pakowania lub innych części składowych opakowania. Kopia sprawozdania powinna być dostępna dla władzy właściwej

Dział  6.7

Przepisy dla projektowania, budowy i badania cystern przenośnych i MEGC-UN

Uwaga. Odnośnie wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, kontenerów cystern i nadwozi wymiennych-cystern, których korpus cysterny wykonany jest z metalu, jak również wagonów-baterii i MEGC, za wyjątkiem MEGC-UN, patrz dział 6.8; odnośnie kontenerów-cystern z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, patrz dział 6.9; odnośnie cystern podciśnieniowych do odpadów, patrz dział 6.10.

6.7.1 Wymagania ogólne i stosowanie

6.7.1.1 Przepisy niniejszego działu stosuje się do cystern przenośnych przeznaczonych do przewozu materiałów niebezpiecznych oraz do MEGC przeznaczonych do przewozu gazów nieschłodzonych klasy 2, wszystkimi rodzajami transportu.

W uzupełnieniu przepisów tego działu, o ile nie przewidziano inaczej, multimodalne cysterny przenośne lub MEGC powinny spełniać odpowiednie wymagania Międzynarodowej Konwencji o bezpiecznych kontenerach (CSC) z 1972, jeżeli odpowiadają definicji "kontener" zawartej w tej Konwencji. Do cystern przybrzeżnych lub MEGC przybrzeżnych, które będą używane na pełnym morzu, mogą mieć zastosowanie dodatkowe przepisy.

6.7.1.2 Uwzględniając postęp naukowy i technologiczny, wymagania techniczne tego działu mogą być zastąpione przez inne przepisy (porozumienia alternatywne). Powinny one przedstawiać poziom bezpieczeństwa nie mniejszy niż ten, który wynika z wymagań tego działu, z uwzględnieniem zgodności z przewożonymi materiałami i zdolności cystern przenośnych lub MEGC do wytrzymywania uderzeń, obciążeń i zagrożeń pożarowych. Dla przewozów międzynarodowych cysterny przenośne lub MEGC zbudowane według porozumień alternatywnych powinny być zatwierdzone przez odpowiednią władzę właściwą.

6.7.1.3 Władza właściwa państwa pochodzenia materiału może wystawić tymczasowe zezwolenie na przewóz materiału, któremu w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 nie jest przyporządkowana instrukcja dla cystern przenośnych (T1 do T23, T50 lub T75). Zezwolenie powinno być wymienione w dokumentacji przesyłki i zawierać minimum informacji normalnie znajdujących się w instrukcjach cystern przenośnych oraz warunki pod jakimi materiał powinien być przewożony.

6.7.2 Wymagania dotyczące projektowania, budowy i badań cystern przenośnych przeznaczonych do przewozu materiałów klasy 1 i klas 3 do 9

6.7.2.1 Określenia

Dla potrzeb tego rozdziału:

Ciśnienie próbne oznacza maksymalne nadciśnienie w górnej części zbiornika podczas ciśnieniowej próby hydraulicznej, wynoszące nie mniej niż 1,5-krotność ciśnienia obliczeniowego. Minimalna wielkość ciśnienia próbnego cystern przenośnych przeznaczonych do przewozu określonych materiałów została podana w odpowiedniej instrukcji dla cystern przenośnych pod 4.2.5.2.6.

Cysterna przenośna oznacza multimodalną cysternę, stosowaną do przewozu materiałów klasy 1 i klas 3 do 9. Cysterna przenośna składa się ze zbiornika z przymocowanym wyposażeniem obsługowym i konstrukcyjnym, niezbędnym do przewozu materiałów niebezpiecznych. Napełnianie i opróżnianie cysterny przenośnej powinno być możliwe bez demontowania wyposażenia konstrukcyjnego. Na zewnątrz zbiornika powinna mieć człony stabilizujące oraz powinno być możliwe jej podnoszenie w stanie napełnionym. Przede wszystkim powinna być projektowana w celu umieszczania jej na pojeździe, wagonie lub statku morskim albo statku żeglugi śródlądowej i powinna być wyposażona w płozy, zamocowania lub dodatkowe wyposażenie ułatwiające obsługę. Pojazdy-cysterny, wagony-cysterny, cysterny niemetalowe i DPPL nie są uznawane za cysterny przenośne.

Cysterna przenośna przybrzeżna oznacza specjalnie zaprojektowaną cysternę do wielokrotnego użycia dla przewozu do, z i pomiędzy obiektami przybrzeżnymi. Cysterna przenośna przybrzeżna jest projektowana i konstruowana zgodnie z wytycznymi dla dopuszczania kontenerów obsługiwanych na pełnym morzu, które są określane przez Międzynarodową Organizację Morską w dokumencie MSC/Circ.860.

Ciśnienie obliczeniowe oznacza ciśnienie stosowane w obliczeniach wymaganych w przepisach budowy zbiorników ciśnieniowych. Ciśnienie obliczeniowe nie może być niższe od najwyższego z następujących ciśnień:

a) maksymalnego dopuszczonego rzeczywistego nadciśnienia w zbiorniku podczas napełniania i opróżniania, lub

b) sumy:

(i) prężności pary (w barach) materiału w 65 °C, minus 1 bar,

(ii) ciśnienia cząstkowego (w barach) powietrza lub innych gazów w niewypełnionej przestrzeni określonego przez maksymalną temperaturę 65 °C i przez rozszerzanie się fazy ciekłej spowodowane wzrostem średniej temperatury ładunku t_r-t_f (t_f = temperatura napełniania, zwykle 15 °C, t_r ^- 50 °C - maksymalna średnia temperatura ładunku),

(iii) ciśnienia cieczy określonego na podstawie sił statycznych podanych pod 6.7.2.2.12, lecz nie mniejszego niż 0,35 bar; lub

c) 2/3 minimalnego ciśnienia próbnego określonego w odpowiedniej instrukcji cysterny przenośnej pod 4.2.5.2.6.

Element topliwy oznacza niezamykające się powtórnie urządzenie obniżające ciśnienie, które jest uruchamiane termicznie.

Maksymalna dopuszczalna masa brutto (MPGM) oznacza sumę masy próżnej cysterny przenośnej (tara) i maksymalnej masy ładunku dopuszczonego do przewozu.

Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze (MAWP) oznacza ciśnienie zmierzone w górnej części zbiornika podczas jego eksploatacji, które nie może być niższe od najwyższego z następujących ciśnień:

a) maksymalnego dopuszczalnego rzeczywistego nadciśnienia w zbiorniku podczas napełniania i opróżniania, lub

b) maksymalnego rzeczywistego nadciśnienia, na które zbiornik został zaprojektowany, i które nie może być niższe od sumy:

(i) prężności pary (w barach) materiału w 65 °C, zmniejszone o 1 bar, i

(ii) ciśnienia cząstkowego (w barach) powietrza lub innych gazów w nienapełnionej przestrzeni, określonego przez maksymalną temperaturę 65 °C i przez rozszerzanie się fazy ciekłej spowodowane wzrostem średniej temperatury ładunku t_r-t_f (t_f = temperatura napełniania, zwykle 15 °C, t_r = maksymalna średnia temperatura ładunku, 50 °C).

Porozumienie alternatywne oznacza zatwierdzenie wystawione przez władzę właściwą dla cysterny przenośnej lub MEGC, która została zaprojektowana, zbudowana i zbadana według przepisów technicznych lub metod badań innych niż wymienione w niniejszym dziale.

Próba szczelności oznacza badanie zbiornika i jego wyposażenia obsługowego przy użyciu gazu pod rzeczywistym ciśnieniem wewnętrznym nie mniejszym niż 25% MAWP.

Stal drobnoziarnista oznacza stal ferrytyczną, która ma ziarna o rozmiarze maksymalnie 6, określone zgodnie z ASTM E 112-96 lub zdefiniowane w EN 10028-3, Część 3.

Stal wzorcowa oznacza stal o wytrzymałości na rozciąganie 370 N/mm² i o wydłużeniu przy rozerwaniu 27%.

Stal konstrukcyjna oznacza stal o gwarantowanej minimalnej wytrzymałości na rozciąganie od 360 N/mm² do 440 N/mm² i o gwarantowanym minimalnym wydłużeniu przy rozerwaniu zgodnym z wymaganiami pod 6.7.2.3.3.3.

Wyposażenie konstrukcyjne oznacza części wzmacniające, mocujące, ochronne i stabilizujące, umieszczone na zewnątrz zbiornika.

Wyposażenie obsługowe oznacza przyrządy pomiarowe oraz urządzenia do napełniania, opróżniania, odpowietrzania, zabezpieczania, ogrzewania, chłodzenia oraz izolowania cieplnego.

Zakres temperatury obliczeniowej dla zbiornika powinien wynosić od minus 40 °C do +50 °C dla materiałów przewożonych w temperaturze otoczenia. Dla innych materiałów przewożonych w podwyższonej temperaturze, temperatura obliczeniowa nie powinna być niższa od najwyższej temperatury materiału podczas napełniania, opróżniania lub przewozu. Szerszy zakres temperatur obliczeniowych powinien być brany pod uwagę dla cystern przenośnych przeznaczonych do pracy w surowszych warunkach klimatycznych.

Zbiornik oznacza część cysterny przenośnej, która wypełniona jest materiałem przeznaczonym do przewozu (cysterna właściwa), wliczając w to otwory i ich zamknięcia, ale bez wyposażenia obsługowego i zewnętrznego wyposażenia konstrukcyjnego.

6.7.2.2 Wymagania ogólne dotyczące projektowania i budowy

6.7.2.2.1 Zbiorniki powinny być projektowane i budowane zgodnie z wymaganiami przepisów dotyczących zbiorników ciśnieniowych, uznanych przez władzę właściwą. Zbiorniki powinny być wykonane z metali nadających się do obróbki plastycznej. Zasadniczo materiały powinny być zgodne z normami krajowymi lub międzynarodowymi. Do budowy zbiorników spawanych mogą być użyte tylko te materiały, których spawalność została całkowicie udowodniona. Spoiny powinny być wykonane fachowo i zapewniać pełne bezpieczeństwo. Jeżeli proces technologiczny lub materiały tego wymagają, to zbiorniki powinny być poddawane stosownej obróbce cieplnej w celu zapewnienia odpowiedniego polepszenia wytrzymałości w spoinie i w strefie wpływu ciepła. Przy wyborze materiału należy uwzględnić zakres temperatury obliczeniowej ze względu na ryzyko kruchego przełomu, pęknięcie spowodowane korozją naprężeniową i udarność. Jeżeli używa się stali drobnoziarnistej, to gwarantowana wartość granicy plastyczności powinna być nie większa niż 460 N/mm², a gwarantowana wartość górnej granicy wytrzymałości na rozciąganie, zgodnie z normą materiałową, powinna być nie większa niż 725 N/mm². Aluminium może być zastosowane jako materiał konstrukcyjny tylko wtedy, gdy jest to wskazane w przepisach specjalnych cystern przenośnych odnoszących się do określonych materiałów w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 lub gdy jest to zatwierdzone przez władzę właściwą. Jeżeli dopuszczone jest aluminium, to powinno być ono izolowane w celu uniknięcia utraty właściwości fizycznych w skutek oddziaływania cieplnego o wartości 110 kW/m² przez okres nie krótszy niż 30 minut. Izolacja powinna być skuteczna we wszystkich temperaturach niższych niż 649 °C i powinna być osłonięta materiałem o temperaturze topnienia nie niższym niż 700 °C. Materiały konstrukcyjne cystern przenośnych powinny być odpowiednie do warunków zewnętrznych środowiska, w którym mogą być eksploatowane.

6.7.2.2.2 Zbiorniki, osprzęt i przewody rurowe cystern przenośnych powinny być wykonane z materiałów, które:

a) w znacznym stopniu są odporne na działanie materiałów przeznaczonych do przewozu; lub

b) skutecznie ulegają pasywacji lub neutralizacji w wyniku reakcji chemicznej; lub

c) są pokryte materiałem odpornym na korozję bezpośrednio związanym ze zbiornikiem lub połączonym za pomocą równorzędnych środków.

6.7.2.2.3 Uszczelki powinny być wykonane z materiałów odpornych na działanie materiałów przeznaczonych do przewozu.

6.7.2.2.4 Jeżeli zbiorniki pokryte są wykładziną, to wykładzina zbiornika powinna być odporna na działanie materiału(-ów) przeznaczonych do przewozu, jednorodna, nieporowata, pozbawiona perforacji, wystarczająco elastyczna i o rozszerzalności cieplnej zgodnej z materiałem zbiornika. Wykładzina każdego zbiornika, jego osprzętu i przewodów rurowych powinna być ciągła i pokrywać powierzchnię każdego kołnierza. Tam gdzie zewnętrzny osprzęt jest przyspawany do cysterny, wykładzina zbiornika powinna być ciągła wewnątrz instalacji i na powierzchni czołowej kołnierzy zewnętrznych.

6.7.2.2.5 Połączenia i szwy w wykładzinie powinny być wykonane przez spajanie materiału lub za pomocą innych, w równym stopniu skutecznych sposobów.

6.7.2.2.6 Powinno się unikać styczności pomiędzy różnymi metalami, mogącej doprowadzić do uszkodzeń w wyniku działania korozji elektrochemicznej.

6.7.2.2.7 Materiały cysterny przenośnej, włączając w to urządzenia, uszczelki, wykładziny i wyposażenie, nie powinny niekorzystnie oddziaływać na materiał(-y) przeznaczony(-e) do przewozu w cysternach przenośnych.

6.7.2.2.8 Cysterny przenośne powinny być tak projektowane i budowane, łącznie z podporami, aby zapewnić ich bezpieczne posadowienie podczas przewozu oraz z odpowiednimi uchwytami do podnoszenia i mocowania.

6.7.2.2.9 Cysterny przenośne powinny być tak projektowane, aby wytrzymywały bez utraty zawartości co najmniej ciśnienie wewnętrzne spowodowane przez zawartość i obciążenia statyczne, dynamiczne i cieplne podczas normalnych warunków manipulowania i przewozu. Projekt powinien wykazać, że były brane pod uwagę skutki zmęczenia materiału konstrukcyjnego spowodowane przez powtarzające się występowanie tych obciążeń podczas przewidywanego okresu używania cysterny przenośnej.

6.7.2.2.10 Zbiornik wyposażony w zawór podciśnieniowy powinien być tak zaprojektowany, aby wytrzymywał bez trwałych odkształceń, ciśnienie zewnętrzne wyższe od ciśnienia wewnętrznego o co najmniej 0,21 bar. Zawór podciśnieniowy powinien być tak ustawiony, aby otwierał się przy ciśnieniu wewnętrznym maksymalnie minus 0,21 bar, chyba że zbiornik jest zbudowany na wyższe nadciśnienie zewnętrzne; w każdym przypadku ciśnienie, na które nastawiony jest zawór podciśnieniowy nie powinno być wyższe od podciśnienia, na które zbiornik został zbudowany. Zbiornik używany do przewozu tylko materiałów stałych (sproszkowanych lub granulowanych) grupy pakowania II lub III, które nie przechodzą w stan ciekły podczas przewozu, może być zaprojektowany na mniejsze ciśnienie zewnętrzne, pod warunkiem zatwierdzenia przez władzę właściwą. W tym przypadku zawór podciśnieniowy powinien być nastawiony w ten sposób, aby otworzył się pod tym niższym ciśnieniem. Zbiornik, który nie jest wyposażony w zawór podciśnieniowy, powinien być tak zbudowany, aby wytrzymywał bez trwałych odkształceń ciśnienie zewnętrzne większe co najmniej o 0,4 bar od ciśnienia wewnętrznego.

6.7.2.2.11 Zawory podciśnieniowe zastosowane w cysternach przenośnych przeznaczonych do przewozu materiałów o temperaturze zapłonu odpowiadającej kryteriom klasy 3 oraz do materiałów przewożonych w temperaturze zapłonu lub wyższej, powinny zapobiegać przedostaniu się ognia do zbiornika, albo cysterny przenośne powinny mieć zbiorniki mogące wytrzymywać wewnętrzny wybuch spowodowany przedostaniem się ognia do zbiornika, bez utraty szczelności.

6.7.2.2.12 Cysterny przenośne i ich zamocowania, powinny być zdolne do przeniesienia przy maksymalnym dopuszczalnym obciążeniu, następujących oddzielnie przyłożonych sił statycznych:

a) w kierunku jazdy:

2-krotna MPGM pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹²¹ ;

b) poziomo prostopadłe do kierunku jazdy:

MPGM (2-krotna MPGM, jeżeli kierunek jazdy nie jest dokładnie określony) pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹²² ;

c) pionowo do góry:

MPGM pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹²³ ; i

d) pionowo do dołu:

2-krotna MPGM (całkowite obciążenie uwzględniające wpływ grawitacji) pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹²⁴ .

6.7.2.2.13 Dla każdej z tych sił określonych pod 6.7.2.2.12 powinien być przyjmowany następujący współczynnik bezpieczeństwa:

a) dla metali mających wyraźnie określoną granicę plastyczności: współczynnik bezpieczeństwa wynosi 1,5 w odniesieniu do gwarantowanej granicy plastyczności; lub

b) dla metali niemających wyraźnie określonej granicy plastyczności: współczynnik bezpieczeństwa wynosi 1,5 w odniesieniu do gwarantowanej granicy plastyczności przy wydłużeniu 0,2%, a dla stali austenitycznych przy wydłużeniu 1%.

6.7.2.2.14 Wartości wyraźnie określonej granicy plastyczności lub umownej granicy plastyczności powinny być zgodne z krajowymi lub międzynarodowymi normami materiałowymi. Dla stali austenitycznych wartości minimalne wyraźnie określonej granicy plastyczności lub umownej granicy plastyczności określone normami materiałowymi mogą być przekroczone do 15%, jeżeli te wyższe wartości są potwierdzone atestami materiałowymi. W razie braku norm materiałowych dla metali, wartości wyraźnie określonej granicy plastyczności lub umownej granicy plastyczności powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą.

6.7.2.2.15 Cysterny przenośne przeznaczone do przewozu materiałów o temperaturze zapłonu odpowiadającej kryteriom klasy 3, włącznie z materiałami podgrzanymi do lub powyżej ich temperatury zapłonu, powinny mieć możliwość uziemienia. Ponadto powinny być zastosowane środki zapobiegające niebezpiecznemu rozładowaniu ładunków elektrostatycznych.

6.7.2.2.16 Dla niektórych materiałów przeznaczonych do przewozu, jeżeli wymagane jest to w odpowiednich instrukcjach dla cystern przenośnych wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 i podanych pod 4.2.5.2.6 lub w przepisach specjalnych dla cystern przenośnych wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 i podanych pod 4.2.5.3, cysterny przenośne powinny być zaopatrzone w dodatkowe zabezpieczenie, które może mieć formę powiększonej grubości ścianki zbiornika lub wyższego ciśnienia próbnego. Powiększona grubość ścianki zbiornika lub wyższe ciśnienie próbne powinny być przyjęte na podstawie oceny właściwego ryzyka związanego z przewozem odnośnych materiałów.

6.7.2.3 Kryteria projektowania

6.7.2.3.1 Zbiorniki powinny być projektowane za pomocą matematycznej analizy naprężeń lub doświadczalnie poprzez pomiar naprężenia, lub za pomocą innych metod zatwierdzonych przez władzę właściwą.

6.7.2.3.2 Zbiorniki powinny być tak projektowane i budowane, aby wytrzymywały próbę hydrauliczną przy ciśnieniu co najmniej 1,5-krotność ciśnienia obliczeniowego. Wymagania szczególne podane są dla niektórych materiałów w odpowiednich instrukcjach dla cystern przenośnych wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 i podane pod 4.2.5.2.6, lub w przepisach specjalnych dla cystern przenośnych wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 i podanych pod 4.2.5.3. Celem jest uzyskanie minimalnej grubości zbiornika wymaganej dla tych cystern pod 6.7.2.4.1 do 6.7.2.4.10.

6.7.2.3.3 Dla metali mających wyraźnie określoną granicę plastyczności lub scharakteryzowanych przez umowną granicę plastyczności (ogólnie przy wydłużeniu 0,2% lub dla stali austenitycznych przy wydłużeniu 1%), naprężenie σ (sigma) przy ciśnieniu próbnym w zbiorniku nie powinno przekraczać mniejszej z wartości 0,75 Re lub 0,50 Rm, gdzie:

Re - wyraźnie określona granica plastyczności w N/mm² lub umowna granica plastyczności przy wydłużeniu 0,2% albo dla stali austenitycznej przy wydłużeniu 1%;

Rm - najmniejsza wartość wytrzymałości na rozciąganie w N/mm².

6.7.2.3.3.1 Przyjęte wartości Re i Rm powinny być minimalnymi wartościami zgodnymi z krajowymi lub międzynarodowymi normami materiałowymi. Dla stali austenitycznych wartości minimalne dla Re i Rm określone normami materiałowymi mogą być przekroczone do 15%, jeżeli te wyższe wartości są potwierdzone atestami materiałowymi. W razie braku norm materiałowych dla metali, przyjęte wartości Re i Rm powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony.

6.7.2.3.3.2 Stale o stosunku Re/Rm większym niż 0,85 nie są dopuszczone do budowy zbiorników o konstrukcji spawanej. Do określenia tego stosunku powinny być przyjęte wartości Re i Rm wyszczególnione w ateście materiałowym.

6.7.2.3.3.3 Dla stali zastosowanych do konstrukcji zbiorników, wydłużenie przy rozerwaniu w % powinno wynosić nie mniej niż 10000/Rm, ale w żadnym przypadku nie powinno być mniejsze niż 16% dla stali drobnoziarnistych i 20% dla innych stali. Dla aluminium i stopów aluminium zastosowanych do budowy zbiorników wydłużenie w procentach przy rozerwaniu powinno wynosić nie mniej niż 10000/6Rm, ale w żadnym przypadku nie powinno być mniejsze niż 12%.

6.7.2.3.3.4 W celu określenia rzeczywistych parametrów wytrzymałościowych materiału oś próbki pobieranej z blachy walcowanej powinna być prostopadła do kierunku walcowania. Wydłużenie całkowite przy rozerwaniu powinno być mierzone na próbce o przekroju prostokątnym zgodnie z ISO 6892:1998 przy 50 mm długości pomiarowej.

6.7.2.4 Minimalna grubość ścianki zbiornika

6.7.2.4.1 Minimalna grubość ścianki zbiornika powinna być największą z podanych poniżej wartości:

a) minimalnej grubości ścianki określonej zgodnie z wymaganiami pod 6.7.2.4.2 do 6.7.2.4.10;

b) minimalnej grubości ścianki określonej zgodnie z uznanymi przepisami budowy zbiorników ciśnieniowych z uwzględnieniem wymagań pod 6.7.2.3; i

c) minimalnej grubości ścianki wymienionej w odpowiedniej instrukcji cysterny przenośnej, wskazanej w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 i podanej pod 4.2.5.2.6 lub w przepisach specjalnych cystern przenośnych wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 i podanych pod 4.2.5.3.

6.7.2.4.2 Płaszcz, dennice i pokrywy zbiorników o maksymalnej średnicy 1,80 m powinny mieć grubość minimum 5 mm, jeżeli wykonane są ze stali wzorcowej, lub grubość równoważną, jeżeli wykonane są z innego metalu. Zbiorniki o średnicy większej niż 1,80 m powinny mieć grubość ścianki minimum 6 mm, jeżeli wykonane są ze stali wzorcowej, lub grubość równoważną, jeżeli wykonane są z innego metalu, z wyjątkiem zbiorników przeznaczonych do przewozu materiałów sypkich lub granulowanych grupy pakowania II lub III, dla których wymagana minimalna grubość ścianki może być zmniejszona do minimum 5 mm, jeżeli wykonane są ze stali wzorcowej, lub do równoważnej grubości, jeżeli wykonane są z innego metalu.

6.7.2.4.3 Jeżeli zbiornik zaopatrzony jest w dodatkowe zabezpieczenia przeciwko uszkodzeniom, to cysterny przenośne o ciśnieniu próbnym mniejszym niż 2,65 bar mogą mieć zmniejszoną grubość ścianki zbiornika odpowiednio do zastosowanych zabezpieczeń zatwierdzonych przez władzę właściwą. Jednakże zbiorniki o średnicy maksymalnie 1,80 m powinny mieć grubości ścianki minimum 3 mm, jeżeli wykonane są ze stali wzorcowej, lub grubość równoważną, jeżeli wykonane są z innego metalu. Zbiorniki o średnicy większej niż 1,80 m powinny mieć grubości ścianki minimum 4 mm, jeżeli wykonane są ze stali wzorcowej, lub grubość równoważną, jeżeli wykonane są z innego metalu.

6.7.2.4.4 Płaszcz, dennice i pokrywy zbiorników powinny mieć grubość ścianki nie mniejszą niż 3 mm, niezależnie od materiału konstrukcyjnego.

6.7.2.4.5 Zabezpieczenia dodatkowe wymienione pod 6.7.2.4.3 mogą być wykonane jako ogólne zewnętrzne zabezpieczenia konstrukcyjne, takie jak odpowiednie konstrukcje typu "sandwich" z zewnętrznym pokryciem (płaszcz) przymocowanym do zbiornika, podwójna ścianka konstrukcyjna lub otoczenie zbiornika pełną konstrukcją ramową z podłużnych i poprzecznych elementów wzmacniających.

6.7.2.4.6 Równoważna grubość ścianki z metalu, z wyjątkiem grubości określonej pod 6.7.2.4.2 dla stali wzorcowej, powinna być określona za pomocą następującego wzoru:

gdzie:

e₁ = wymagana grubość równorzędna ścianki (w mm) dla zastosowanego metalu;

e₀ = minimalna grubość ścianki (w mm) stali wzorcowej, wymieniona w odpowiednich instrukcjach dla cystern przenośnych wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 10, i podanych pod 4.2.5.2.6 lub w przepisach specjalnych wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 i podanych pod 4.2.5.3;

Rm₁ = gwarantowana minimalna wytrzymałość na rozciąganie (w N/mm²) zastosowanego metalu (patrz pod 6.7.2.3.3);

A₁ = gwarantowane minimalne wydłużenie przy zerwaniu (w %) dla zastosowanego metalu zgodnie z krajowymi lub międzynarodowymi normami.

6.7.2.4.7 Jeżeli w odpowiedniej instrukcji cystern przenośnych podanej pod 4.2.5.2.6 określona grubość minimalna ścianki wynosi 8 mm lub 10 mm, to należy uważać, że grubości te są obliczone na podstawie własności stali wzorcowej i w oparciu o zbiornik o średnicy 1,80 m. Jeżeli zastosowany jest metal inny niż stal miękka (patrz pod 6.7.2.1) lub średnica zbiornika jest większa niż 1,80 m, to grubość ścianki powinna być określona za pomocą następującego wzoru:

gdzie:

e₁ = wymagana równorzędna grubość ścianki (w mm) dla zastosowanego metalu;

e₀ = minimalna grubość ścianki (w mm) dla stali wzorcowej wymienionej w odpowiednich instrukcjach dla cystern przenośnych wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumnie 10 i podanych pod 4.2.5.2.6 lub w przepisach specjalnych wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 i podanych pod 4.2.5.3;

d₁ = średnica zbiornika (w m), ale nie mniejsza niż 1,80 m;

Rm₁ = gwarantowana minimalna wytrzymałość na rozciąganie (w N/mm²) zastosowanego metalu (patrz pod 6.7.2.3.3);

A₁ = gwarantowane minimalne wydłużenie przy zerwaniu (w %) dla zastosowanego metalu zgodnie z krajowymi lub międzynarodowymi normami.

6.7.2.4.8 W żadnym przypadku grubość ścianki nie może być mniejsza niż określona pod 6.7.2.4.2, 6.7.2.4.3 i 6.7.2.4.4. Wszystkie części zbiornika powinny mieć minimalną grubość ścianki określoną pod 6.7.2.4.2 do 6.7.2.4.4. Grubość ta nie powinna uwzględniać naddatku na korozję.

6.7.2.4.9 Jeżeli zastosowana jest stal miękka (patrz 6.7.2.1), to wówczas nie są wymagane obliczenia za pomocą wzoru pod 6.7.2.4.6.

6.7.2.4.10 Nie powinna występować skokowa zmiana grubości blach przy połączeniu dennic z płaszczem zbiornika.

6.7.2.5 Wyposażenie obsługowe

6.7.2.5.1 Wyposażenie obsługowe powinno być umieszczone w taki sposób, aby było chronione przed możliwością urwania lub uszkodzenia w czasie czynności manipulacyjnych i podczas przewozu. Jeżeli połączenie pomiędzy ramą i zbiornikiem dopuszcza do względnego przesunięcia pomiędzy podzespołami, to wyposażenie powinno być tak przymocowane, aby pozwalało na to przemieszczenie bez uszkodzenia współpracujących części. Urządzenia zewnętrzne służące do opróżniania (rury, urządzenia zamykające), wewnętrzny zawór odcinający i jego gniazdo powinny być chronione przed możliwością ich rozerwania pod działaniem sił zewnętrznych (na przykład przez zastosowanie przekrojów ścinanych). Urządzenia do napełniania i opróżniania (włączając kołnierze lub gwintowane korki) oraz jakiekolwiek pokrywy ochronne powinny być odpowiednio zabezpieczone przed niezamierzonym otwarciem.

6.7.2.5.2 Wszystkie otwory zbiornika, przeznaczone do napełniania lub opróżniania cystern przenośnych powinny być wyposażone w zawór odcinający ręcznie sterowany, umiejscowiony możliwie blisko zbiornika. Pozostałe otwory, z wyjątkiem otworów dla zaworów wentylacyjnych lub urządzeń obniżających ciśnienie, powinny być wyposażone w zawory odcinające albo w inne odpowiednie urządzenia zamykające, umiejscowione tak blisko zbiornika jak to jest racjonalnie wykonalne.

6.7.2.5.3 Wszystkie cysterny przenośne powinny być wyposażone we właz lub inne otwory rewizyjne odpowiedniej wielkości pozwalające na przeprowadzenie rewizji wewnętrznej i odpowiedni dostęp dla konserwacji i napraw wnętrza. W cysternach przenośnych podzielonych na komory każda z komór powinna być wyposażona we właz lub inne otwory rewizyjne.

6.7.2.5.4 Osprzęt zewnętrzny powinien być grupowany razem w takim stopniu, jak to jest racjonalnie wykonalne. W cysternach przenośnych izolowanych, osprzęt górny powinien być otoczony zbiornikiem gromadzącym rozlany materiał, z odpowiednimi kanałami odprowadzającymi.

6.7.2.5.5 Każde połączenie cysterny przenośnej powinno być wyraźnie oznaczone dla wskazania jego funkcji.

6.7.2.5.6 Każdy zawór odcinający lub inne urządzenie zamykające powinny być projektowane i wykonywane przy uwzględnieniu ciśnienia nie mniejszego niż MAWP zbiornika, biorąc pod uwagę przewidywaną temperaturę podczas przewozu. Wszystkie zawory odcinające z trzpieniami śrubowymi powinny być zamykane ręcznym pokrętłem kołowym w kierunku ruchu wskazówek zegara. Dla innych zaworów odcinających położenie (otwarcia i zamknięcia) i kierunek zamknięcia powinny być wyraźnie określone. Wszystkie zawory odcinające powinny być tak projektowane, aby nie było możliwe ich przypadkowe otwarcie.

6.7.2.5.7 Elementy ruchome, takie jak pokrywy, urządzenia do zamykania itp., które narażone są na tarcie lub uderzenia w kontakcie z cysternami przenośnymi aluminiowymi przeznaczonymi do przewozu materiałów o temperaturze zapłonu odpowiadającej kryteriom klasy 3, oraz do materiałów przewożonych w temperaturze podwyższonej do temperatury zapłonu lub wyższej, powinny być wykonane ze stali zabezpieczonej przed korozją.

6.7.2.5.8 Przewody rurowe powinny być tak projektowane, konstruowane i instalowane, aby uniknąć możliwości uszkodzenia spowodowanego rozszerzalnością cieplną i kurczeniem się, uderzeniem mechanicznym i drganiem. Wszystkie przewody rurowe powinny być wykonane z odpowiedniego metalu. Połączenia przewodów rurowych powinny być spawane wszędzie tam, gdzie jest to możliwe.

6.7.2.5.9 Połączenia rur miedzianych powinny być wykonane lutem twardym lub równorzędną wytrzymałościowo złączką metalową. Temperatura topnienia materiału do lutowania nie powinna być niższa niż 525 °C. Połączenia nie powinny zmniejszać wytrzymałości przewodu rurowego, jakie może wystąpić przy połączeniach gwintowanych.

6.7.2.5.10 Ciśnienie rozrywające wszystkich przewodów i połączeń rurowych osprzętu nie powinno być mniejsze od 4-krotnego MAWP zbiornika, albo 4-krotnego ciśnienia, któremu może być poddany zbiornik w czasie obsługi w wyniku działania pompy lub innego urządzenia (za wyjątkiem urządzeń obniżających ciśnienie).

6.7.2.5.11 Do budowy zaworów i wyposażenia dodatkowego powinny być stosowane metale ciągliwe.

6.7.2.6 Otwory dolne

6.7.2.6.1 Niektóre materiały nie mogą być przewożone w cysternach przenośnych z otworami dolnymi. Jeżeli odpowiednie instrukcje cystern przenośnych podane w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 i opisane pod 4.2.5.2.6 wskazują, że otwory dolne są zabronione, to oznacza, że poniżej poziomu cieczy w zbiorniku nie powinno być żadnych otworów, gdy jest on napełniony do maksymalnego dopuszczalnego stopnia napełnienia. Jeżeli istniejący otwór jest zamknięty, wówczas powinno być to wykonane poprzez przyspawanie wewnętrznie i zewnętrznie wstawki do zbiornika.

6.7.2.6.2 Układy wylotowe cystern przenośnych opróżnianych od dołu, przewożących niektóre materiały stałe krystalizujące lub o bardzo dużej lepkości, powinny być wyposażone w co najmniej 2 niezależne od siebie urządzenia zamykające umieszczone szeregowo. Wyposażenie powinno odpowiadać wymaganiom władzy właściwej lub organu przez nią upoważnionego i powinno zawierać:

a) zewnętrzne urządzenie odcinające umiejscowione tak blisko zbiornika, jak to jest racjonalnie wykonalne i tak zaprojektowane, że zminimalizowane będzie niezamierzone otwarcie wskutek uderzenia lub inne nierozważne postępowanie; i

b) szczelne zamknięcie na końcu rury spustowej, którym może być ryglowana zaślepka kołnierzowa lub nakrętka gwintowana.

6.7.2.6.3 Każdy układ dolnego opróżniania powinien być wyposażony w 3 szeregowo umieszczone i niezależne od siebie urządzenia odcinające, z wyjątkiem postanowień podanych pod 6.7.2.6.2. Projekt wyposażenia powinien odpowiadać wymaganiom władzy właściwej lub organu przez nią upoważnionego i powinien zawierać:

a) samozamykający się wewnętrzny zawór odcinający, którym jest zawór odcinający wewnątrz zbiornika lub wewnątrz przyspawanego kołnierza albo przeciwkołnierza, taki że:

(i) urządzenia sterujące zaworami są tak zaprojektowane, aby nie było możliwe przypadkowe ich otwarcie wskutek uderzenia lub innego nieumyślnego działania;

(ii) zawór może być obsługiwany z góry lub z dołu;

(iii) jeżeli to możliwe, to położenie zaworu (otwarte lub zamknięte) powinno dać się sprawdzić z poziomu ziemi;

(iv) z wyjątkiem cystern przenośnych o pojemności maksymalnie 1000 litrów, powinno być możliwe zamknięcie zaworu z dostępnego miejsca cysterny przenośnej, które jest oddalone od samego zaworu; i

(v) zawór powinien zachowywać skuteczność nawet w przypadku uszkodzenia urządzeń zewnętrznych sterujących działaniem zaworu;

b) zewnętrzny zawór odcinający umiejscowiony tak blisko zbiornika, jak to jest racjonalnie wykonalne; i

c) szczelne zamknięcie na końcu rury spustowej, którym może być ryglowana zaślepka kołnierzowa lub nakrętka gwintowana.

6.7.2.6.4 Dla zbiorników z wykładziną, wewnętrzny zawór odcinający wymagany pod 6.7.2.6.3 a) może być zastąpiony przez dodatkowy zewnętrzny zawór odcinający. Producent powinien spełniać wymagania władzy właściwej lub organu przez nią upoważnionego.

6.7.2.7 Urządzenia bezpieczeństwa

6.7.2.7.1 Wszystkie cysterny przenośne powinny być wyposażone w co najmniej jedno urządzenie obniżające ciśnienie. Wszystkie urządzenia obniżające ciśnienie powinny być projektowane, budowane i znakowane zgodnie z wymaganiami władzy właściwej lub organu przez nią upoważnionego.

6.7.2.8 Urządzenia obniżające ciśnienie

6.7.2.8.1 Każda cysterna przenośna o pojemności minimum 1900 litrów i każda niezależna komora cysterny przenośnej o porównywalnej pojemności powinna być wyposażona w jedno lub więcej sprężynowych urządzeń obniżających ciśnienie i dodatkowo może mieć płytkę bezpieczeństwa lub element topliwy, równolegle do urządzeń sprężynowych, z wyjątkiem, gdy jest to zabronione przez odniesienie się do 6.7.2.8.3 w odpowiednich instrukcjach cystern przenośnych podanych pod 4.2.5.2.6. Urządzenia obniżające ciśnienie powinny mieć wystarczającą przepustowość, aby zapobiec pęknięciu zbiornika spowodowanego wzrostem ciśnienia lub podciśnienia występującego podczas napełniania, rozładunku lub oddziaływania ogrzanej zawartości.

6.7.2.8.2 Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być tak zaprojektowane, aby nie dopuszczały do przedostawania się zanieczyszczeń, wyciekania cieczy i niebezpiecznego wzrostu ciśnienia.

6.7.2.8.3 Dla niektórych materiałów, jeżeli jest to wymagane w odpowiednich instrukcjach dla cystern przenośnych wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 i podanych pod 4.2.5.2.6, cysterny przenośne powinny być wyposażone w urządzenie obniżające ciśnienie zatwierdzone przez władzę właściwą. Urządzenie obniżające ciśnienie powinno składać się z płytki bezpieczeństwa poprzedzającej sprężynowe urządzenie obniżające ciśnienie, chyba że cysterna przenośna przeznaczona jest do przewozu jednego materiału i wyposażona jest w urządzenie obniżające ciśnienie wykonane z materiałów zgodnych z przewożonym materiałem. Jeżeli płytka bezpieczeństwa jest umieszczona szeregowo z wymaganym urządzeniem obniżającym ciśnienie, to w przestrzeni pomiędzy płytką bezpieczeństwa i sprężynowym urządzeniem obniżającym ciśnienie powinien być umieszczony manometr lub odpowiedni wskaźnik informujący o wykryciu pęknięcia płytki bezpieczeństwa, perforacji lub wycieku, który mógłby spowodować nieprawidłową pracę układu obniżającego ciśnienie. Płytka bezpieczeństwa powinna rozerwać się przy ciśnieniu nominalnym wyższym o 10% od początkowego ciśnienia otwarcia urządzenia obniżającego ciśnienie.

6.7.2.8.4 Każda cysterna przenośna o pojemności mniejszej niż 1900 litrów powinna być wyposażona w urządzenie obniżające ciśnienie, którym może być płytka bezpieczeństwa, jeżeli płytka ta spełnia wymagania podane pod 6.7.2.11.1. Jeżeli nie zostało zastosowane sprężynowe urządzenie obniżające ciśnienie, to płytka bezpieczeństwa powinna być nastawiona na rozerwanie przy ciśnieniu nominalnym równym wartości ciśnienia próbnego. Ponadto mogą być zastosowane topliwe elementy zabezpieczające zgodnie z 6.7.2.10.1.

6.7.2.8.5 Jeżeli zbiornik jest przystosowany do opróżniania przy pomocy ciśnienia, to przewód rurowy powinien być wyposażony w odpowiednie urządzenie obniżające ciśnienie nastawione na działanie przy ciśnieniu nie wyższym niż MAWP zbiornika i zawór odcinający powinien być zamocowany tak blisko zbiornika, jak to jest racjonalnie wykonalne.

6.7.2.9 Nastawianie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.2.9.1 Urządzenia obniżające ciśnienie powinny działać tylko w warunkach nadmiernego wzrostu temperatury, ponieważ zbiornik nie powinien być poddawany nadmiernym wahaniom ciśnienia podczas normalnych warunków przewozu (patrz 6.7.2.12.2).

6.7.2.9.2 Wymagane urządzenie do obniżania ciśnienia powinno być nastawione na ciśnienie otwarcia przy nominalnym ciśnieniu wynoszącym 5/6 ciśnienia próbnego dla zbiorników o ciśnieniu próbnym nie wyższym niż 4,5 bar i 110% z 2/3 ciśnienia próbnego dla zbiorników o ciśnieniu próbnym wyższym niż 4,5 bar. Po obniżeniu ciśnienia urządzenie powinno zamykać się najpóźniej przy ciśnieniu niższym o 10% poniżej ciśnienia otwarcia. Urządzenie powinno pozostawać zamknięte przy wszystkich niższych wartościach ciśnienia. Wymagania te nie przeszkadzają zastosowaniu urządzenia zabezpieczającego przed podciśnieniem lub połączenia układów obniżających ciśnienie i układów zabezpieczających przed podciśnieniem.

6.7.2.10 Elementy topliwe

6.7.2.10.1 Elementy topliwe powinny działać w temperaturze pomiędzy 100 °C i 149 °C pod warunkiem, że ciśnienie w zbiorniku w temperaturze topnienia nie będzie wyższe niż ciśnienie próbne. Powinny być one umieszczone w górnej części zbiornika z wlotem w przestrzeni gazowej i nie powinny być osłonięte od zewnętrznego wpływu ciepła, jeżeli używane są w celu zapewnienia bezpieczeństwa przewozu. Elementy topliwe nie muszą być stosowane w cysternach przenośnych o ciśnieniu próbnym przekraczającym 2,65 bar, jeżeli nie jest to ustalone w dziale 3.2 tabela A kolumna 11 przez przepis specjalny TP36. Elementy topliwe zastosowane w cysternach przenośnych przeznaczonych do przewozu materiałów w podwyższonej temperaturze powinny być projektowane na działanie w temperaturze wyższej od maksymalnej temperatury, jaka będzie występowała podczas przewozu i powinny odpowiadać wymaganiom władzy właściwej lub organu przez nią upoważnionego.

6.7.2.11 Płytki bezpieczeństwa

6.7.2.11.1 Płytki bezpieczeństwa powinny być dobrane na rozerwanie w całym zakresie projektowanych temperatur przy nominalnym ciśnieniu równym ciśnieniu próbnemu, o ile w 6.7.2.8.3 nie jest inaczej przewidziane. Jeżeli zostały zastosowane płytki bezpieczeństwa, to szczególną uwagę należy zwrócić na wymagania podane pod 6.7.2.5.1 i 6.7.2.8.3.

6.7.2.11.2 Płytki bezpieczeństwa powinny być odpowiednie do podciśnień występujących w cysternach przenośnych.

6.7.2.12 Przepustowość urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.2.12.1 Sprężynowe urządzenie obniżające ciśnienie wymagane pod 6.7.2.8.1 powinno mieć minimalny przekrój w strefie przepływu równoważny otworowi o średnicy 31,75 mm. Zawory podciśnieniowe, jeżeli są zastosowane, powinny mieć przekrój w strefie przepływu nie mniejszy niż 284 mm².

6.7.2.12.2 Łączna wydajność urządzeń obniżających ciśnienie (biorąc pod uwagę redukcję przepływu w przypadku, kiedy cysterna przenośna jest wyposażona w płytkę bezpieczeństwa poprzedzającą sprężynowe urządzenia obniżające ciśnienie lub kiedy sprężynowe urządzenia obniżające ciśnienie są dostarczane z urządzeniami zapobiegającymi rozprzestrzenieniu się ognia) w warunkach pełnego objęcia ogniem cysterny przenośnej powinna być wystarczająca dla ograniczenia ciśnienia w zbiorniku do 20% powyżej ciśnienia otwarcia urządzeń obniżających ciśnienie. Dla uzyskania zamierzonej wydajności urządzeń obniżających ciśnienie mogą być zastosowane urządzenia awaryjne. Urządzeniami tymi mogą być elementy topliwe, urządzenia sprężynowe lub płytki bezpieczeństwa albo układ sprężynowych urządzeń obniżających ciśnienie i płytek bezpieczeństwa. Pełna przepustowość urządzeń obniżających ciśnienie może być określona przy użyciu wzoru podanego pod 6.7.2.12.2.1 lub tabeli pod 6.7.2.12.2.3.

6.7.2.12.2.1 Dla określenia łącznej wymaganej przepustowości urządzeń obniżających ciśnienie, która powinna być traktowana jako suma pojedynczych przepustowości wszystkich współpracujących urządzeń, powinien być zastosowany następujący wzór:

gdzie:

Q = minimalna wymagana przepustowość w metrach sześciennych powietrza na sekundę (m³/s) w warunkach normalnych: 1 bar i 0 °C (273 K);

F = współczynnik o następujących wartościach:

- dla zbiorników nieizolowanych F = 1;

- dla zbiorników izolowanych F = U(649-t)/13,6, jednak w żadnym przypadku nie może być mniejszy niż 0,25, gdzie:

U = przewodność cieplna izolacji w 38 °C, w kW-m^-2K^-1;

t = rzeczywista temperatura materiału podczas napełniania (w °C); jeżeli temperatura ta nie jest znana, to przyjmuje się t = 15 °C.

Wartość F podana powyżej dla zbiorników izolowanych może być uznana pod warunkiem, że izolacja jest zgodna z 6.7.2.12.2.4;

A = całkowita powierzchnia zewnętrzna zbiornika w m²,

Z = współczynnik ściśliwości w warunkach zredukowanych (jeżeli współczynnik ten nie jest znany, to przyjmuje się Z = 1,0);

T = temperatura absolutna w Kelvinach (°C + 273) ponad urządzeniem obniżającym ciśnienie, w warunkach zredukowanych:

L = ciepło parowania cieczy w kJ/kg, w warunkach zredukowanych;

M = masa cząsteczkowa wydobywającego się gazu;

С = stała, która wyprowadzana jest z następujących wzorów jako funkcja współczynnika ciepła właściwego:

gdzie:

c_p - ciepło właściwe pod stałym ciśnieniem; i

c_v - ciepło właściwe w stałej objętości.

gdy k>1:

gdy k = 1 lub gdy k nie jest znane:

gdzie e jest stałą matematyczną 2,7183.

С może być także wzięte z następującej tabeli:

k	С	k	С	k	С
1,00	0,607	1,26	0,660	1,52	0,704
1,02	0,611	1,28	0,664	1,54	0,707
1,04	0,615	1,30	0,667	1,56	0,710
1,06	0,620	1,32	0.671	1,58	0,713
1,08	0,624	1,34	0,674	1,60	0,716
1,10	0,628	1,36	0,678	1,62	0,719
1,12	0,633	1,38	0,681	1,64	0,722
1,14	0,637	1,40	0,685	1,66	0,725
1,16	0,641	1,42	0,688	1,68	0,728
1,18	0,645	1,44	0,691	1,70	0,731
1,20	0,649	1,46	0,695	2,00	0,770
1,22	0,652	1,48	0,698	2,20	0,793
1,24	0,656	1,50	0,701

6.7.2.12.2.2 Zamiast powyższego wzoru można dla wymiarowania urządzeń obniżających ciśnienie w zbiornikach cystern przewidzianych do przewozu materiałów ciekłych, zastosować tabelę w 6.7.2.12.2,3. Tabela ta zakłada wartość współczynnika izolacji F=1, ale powinna być odpowiednio dostosowana, jeżeli zbiornik jest izolowany. Pozostałe wartości zastosowane do obliczenia tej tabeli:

M = 86,7; T = 394 K; L = 334,94 kJ/kg; С = 0,607; Z=1

6.7.2.12.2.3 Minimalna wymagana przepustowość Q w metrach sześciennych powietrza na sekundę przy ciśnieniu 1 bar i w 0 °C (273 K)

A - powierzchnia zewnętrzna zbiornika (m2)	Q (m3/s)	A - powierzchnia zewnętrzna zbiornika (m2)	Q (m3/s)
2	0,230	37,5	2,539
3	0,320	40	2,677
4	0,405	42,5	2,814
5	0,487	45	2,949
6	0,565	47,5	3,082
7	0,641	50	3,215
8	0,715	52,5	3,346
9	0,788	55	3,476
10	0,859	57,5	3,605
12	0,998	60	3,733
14	1,132	62,5	3,860
16	1,263	65	3,987
18	1,391	67,5	4,112
20	1,517	70	4,236
22,5	1,670	75	4,483
25	1,821	80	4,726
27,5	1,969	85	4,967
30	2,115	90	5,206
32,5	2,258	95	5,442
35	2,400	100	5,676

6.7.2.12.2.4 Układy izolacyjne zastosowane w celu zmniejszenia ilości wypuszczanej zawartości powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony. Zatwierdzone do tych celów układy izolacyjne powinny we wszystkich przypadkach:

a) pozostawać skuteczne w temperaturach do 649 °C; i

b) być pokryte materiałem o temperaturze topnienia 700 °C lub wyższej.

6.7.2.13 Oznakowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.2.13.1 Na każdym urządzeniu obniżającym ciśnienie powinny być naniesione w sposób wyraźny i trwały następujące dane:

a) ciśnienie (w barach lub kPa) lub temperatura (w °C) otwarcia;

b) dopuszczalna tolerancja ciśnienia otwarcia dla sprężynowych urządzeń obniżających ciśnienie;

c) temperatura odnosząca się do nominalnego ciśnienia płytki bezpieczeństwa;

d) dopuszczalna tolerancja temperatury dla elementów topliwych; i

e) nominalna przepustowość sprężynowych urządzeń obniżających ciśnienie, płytek bezpieczeństwa lub elementów topliwych, w metrach sześciennych powietrza na sekundę (m³/s) w warunkach normalnych;

f) przekrój poprzeczny powierzchni przepływu sprężynowego urządzenia obniżającego ciśnienie, płytki bezpieczeństwa i elementów topliwych w mm².

jeżeli jest to możliwe, to powinny być również podane:

g) nazwa producenta i odpowiedni numer katalogowy urządzenia.

6.7.2.13.2 Nominalna przepustowość podana na urządzeniu obniżającym ciśnienie powinna być określona zgodnie z ISO 4126-1:2004 i ISO 4126:7:2004.

6.7.2.14 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie

6.7.2.14.1 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie powinny mieć wystarczający przekrój, aby bez ograniczeń umożliwić wymagany przepływ do urządzenia zabezpieczającego. Żaden zawór odcinający nic powinien być umieszczany pomiędzy zbiornikiem a urządzeniem obniżającym ciśnienie, za wyjątkiem, gdy są zastosowane dwa urządzenia w celu konserwacji lub z innych przyczyn, a zawory odcinające obsługujące urządzenia aktualnie pracujące znajdują się w pozycji otwartej, albo zawory odcinające są tak wzajemnie połączone, że przynajmniej jedno z dwóch urządzeń jest ciągle w użyciu. W otworach prowadzących do wylotów lub urządzeń obniżających ciśnienie nie powinny występować żadne przeszkody, które mogłyby ograniczać lub odcinać wypływ gazów lub par ze zbiornika do tego urządzenia. Otwory lub przewody z wylotów urządzeń obniżających ciśnienie, jeżeli są zastosowane, powinny tak odprowadzać parę lub ciecz do atmosfery, aby na urządzenia obniżające ciśnienie działało minimalne ciśnienie zwrotne.

6.7.2.15 Usytuowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.2.15.1 Każdy otwór wlotowy urządzenia obniżającego ciśnienie powinien być umieszczony w górnej, środkowej części zbiornika, w pobliżu przecięcia się podłużnej i poprzecznej osi symetrii, jeżeli jest to praktycznie wykonalne. Wszystkie otwory wlotowe powinny być usytuowane w przestrzeni gazowej zbiornika przy maksymalnym stopniu napełnienia oraz urządzenia powinny być tak przymocowane, aby zapewniały wypływ ulatniających się gazów bez ograniczeń. Dla materiałów palnych uchodzący gaz powinien być kierowany na zewnątrz zbiornika w taki sposób, aby nie mógł oddziaływać na zbiornik. Urządzenia ochronne odchylające strumień pary mogą być stosowane, jeżeli nie zmniejszają przepustowości urządzenia obniżającego ciśnienie.

6.7.2.15.2 Rozmieszczenie urządzeń obniżających ciśnienie powinno być tak wykonane, aby uniemożliwić osobom nieupoważnionym dostęp do tych urządzeń oraz aby zabezpieczyć te urządzenia przed uszkodzeniem spowodowanym przewróceniem się cysterny przenośnej.

6.7.2.16 Urządzenia pomiarowe

6.7.2.16.1 Nie są dopuszczone mierniki poziomu wykonane ze szkła lub innego kruchego materiału, jeżeli są bezpośrednio połączone z zawartością zbiornika.

6.7.2.17 Podpory, ramy i uchwyty do podnoszenia i mocowania cystern przenośnych

6.7.2.17.1 W celu zapewnienia bezpieczeństwa podczas przewozu cysterny przenośne powinny być projektowane i budowane ze strukturami nośnymi. Z tego względu przy projektowaniu powinny być uwzględniane siły wymienione pod 6.7.2.2.12 i współczynnik bezpieczeństwa wymieniony pod 6.7.2.2.13. Dopuszczalne są płozy, ramy, łoża lub inne podobne konstrukcje.

6.7.2.17.2 Łączne naprężenia spowodowane przez nadbudowy cysterny przenośnej (np. łoża, ramy itp.) oraz uchwyty do podnoszenia i mocowania nie powinny powodować nadmiernych naprężeń w dowolnej części zbiornika. Do cysterny przenośnej powinny być przymocowane stałe uchwyty do podnoszenia i mocowania. W zasadzie powinny być one przymocowane do podpór cysterny przenośnej, lecz mogą być również umocowane do płyt wzmacniających umiejscowionych na zbiorniku w punktach podparcia.

6.7.2.17.3 Przy projektowaniu podpór i ram należy uwzględnić skutki korozji powodowanej przez środowisko.

6.7.2.17.4 Kieszenie dla wózków widłowych powinny mieć możliwość zamknięcia. Urządzenia zamykające kieszenie dla wózków widłowych powinny być nieodłączną częścią ramy lub powinny być przymocowane do nich w sposób stały. Cysterny przenośne jednokomorowe o długości mniejszej niż 3,65 m nie muszą mieć zamknięć kieszeni dla wózków widłowych pod warunkiem, że:

a) zbiornik razem z osprzętem jest dobrze zabezpieczony przed uderzeniem widłami wózka widłowego; i

b) odległość pomiędzy środkami kieszeni dla wideł wózków widłowych jest równa co najmniej połowie maksymalnej długości cysterny przenośnej.

6.7.2.17.5 Jeżeli cysterny przenośne nie są zabezpieczone podczas przewozu zgodnie z wymaganiami podanymi pod 4.2.1.2, to zbiorniki i wyposażenie obsługowe powinny być zabezpieczone przed uszkodzeniem w wyniku uderzenia bocznego lub wzdłużnego albo wywrócenia. Osprzęt zewnętrzny powinien być zabezpieczony tak, aby wykluczyć wydostanie się zawartości ze zbiornika po uderzeniu lub wywróceniu cysterny przenośnej na jej osprzęt. Przykłady zabezpieczeń obejmują:

a) ochronę przed uderzeniem bocznym, która może składać się z podłużnych belek zabezpieczających zbiornik po obu stronach na poziomie linii środkowej;

b) ochronę cysterny przenośnej przed przewróceniem, która może składać się ze wzmocnionych pierścieni lub prętów przymocowanych w poprzek ramy;

c) ochronę przed uderzeniem od tyłu, która może składać się ze zderzaka lub ramy;

d) ochronę zbiornika przed uszkodzeniem spowodowanym uderzeniem lub przewróceniem, przez zastosowanie ramy ISO zgodnie z ISO 1496-3:1995.

6.7.2.18 Zatwierdzenie typu

6.7.2.18.1 Dla każdego nowego typu cysterny przenośnej władza właściwa lub organ przez nią wyznaczony powinien wystawić świadectwo zatwierdzenia typu. Świadectwo to powinno poświadczać, że cysterna przenośna została zbadana przez tę władzę, jest odpowiednia do zamierzonego celu oraz spełnia wymagania tego działu i ewentualnie wymagania odnoszące się do materiałów, podane w dziale 4.2 i w dziale 3.2 tabela A. Jeżeli seria cystern przenośnych wykonywana jest bez zmian w konstrukcji, to świadectwo jest ważne dla całej serii. W świadectwie powinny być podane: protokół badania typu, materiały lub grupy materiałów dopuszczonych do przewozu, materiały zastosowane do budowy zbiornika i wykładziny (jeżeli występuje) oraz numer zatwierdzenia. Numer zatwierdzenia powinien składać się z wyróżniającego się napisu lub symbolu państwa, na terenie którego zatwierdzenie było przyznane, to jest znaku wyróżniającego pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym wprowadzonego przez Konwencję o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.) i z numeru wpisu do rejestru. Każde ustalenie zamienne zgodne z zapisem pod 6.7,1.2 powinno być wskazane w świadectwie. Zatwierdzenie typu może obejmować zatwierdzenia mniejszych cystern przenośnych wykonanych z materiału tego samego rodzaju i grubości, przy zastosowaniu tej samej technologii wykonania i z identycznymi podporami, równoważnymi zamknięciami i innymi częściami wyposażenia.

6.7.2.18.2 Protokół z badania typu dla zatwierdzenia typu powinien zawierać co najmniej:

a) wyniki odpowiednich badań ram określonych w ISO 1496-3:1995;

b) wyniki badań odbiorczych i prób określonych pod 6.7.2.19.3; i

c) wyniki prób zderzeń określonych pod 6.7.2.19.1, jeżeli jest to wymagane.

6.7.2.19 Badania i próby

6.7.2.19.1 Cysterny przenośne odpowiadające określeniu kontenera w CSC z 1972 roku w aktualnym wydaniu, nie mogą być używane, chyba że przejdą pomyślnie badania reprezentatywnego wzoru typu każdego typu na dynamiczny wzdłużny test zderzeniowy opisany w Podręczniku badań i kryteriów część IV rozdział 41.

6.7.2.19.2 Korpus zbiornika i wyposażenie każdej cysterny przenośnej powinny być badane przed pierwszym przekazaniem ich do eksploatacji (badanie odbiorcze i próby) i potem w okresach nie dłuższych niż co 5 lat (5-letni okres badań i prób) z pośrednimi badaniami i próbami okresowymi (2,5-letni okres badań i prób) w połowie pomiędzy 5-letnimi okresami badań i prób. 2,5-letnie badania i próby mogą być wykonane z tolerancją nie większą niż 3 miesiące od określonej daty. Badanie nadzwyczajne powinno być wykonywane, kiedy jest to konieczne, zgodnie z ustaleniami pod 6.7.2.19.7, niezależnie od daty ostatniego badania okresowego.

6.7.2.19.3 Badania odbiorcze i próby cysterny przenośnej powinny obejmować sprawdzenie dokumentacji, rewizję wewnętrzną i zewnętrzną cysterny przenośnej i jej osprzętu z uwzględnieniem materiałów, które będą przewożone oraz próbę ciśnieniową. Przed oddaniem cysterny przenośnej do eksploatacji powinna być wykonana próba szczelności oraz sprawdzanie prawidłowości funkcjonowania całego wyposażenia obsługowego. Jeżeli zbiornik i jego wyposażenie były poddane próbie ciśnieniowej oddzielnie, to po zmontowaniu powinny być wspólnie poddane próbie szczelności.

6.7.2.19.4 Badania okresowe i próby wykonywane co 5 lat powinny obejmować co najmniej rewizję wewnętrzną i zewnętrzną i jako ogólna reguła, hydrauliczną próbę ciśnieniową. Osłona, izolacja cieplna lub inna powinny być odejmowane tylko w razie konieczności wiarygodnej oceny stanu cysterny przenośnej. Jeżeli zbiornik i wyposażenie były poddane próbie ciśnieniowej oddzielnie, to po zmontowaniu powinny być wspólnie poddane próbie szczelności.

6.7.2.19.5 Pośrednie 2,5-letnie badania okresowe i próby powinny obejmować co najmniej rewizję wewnętrzną i zewnętrzną cysterny przenośnej i jej wyposażenia z uwzględnieniem materiałów, które będą przewożone, próbę szczelności oraz sprawdzanie prawidłowości funkcjonowania całego wyposażenia obsługowego. Osłona, izolacja cieplna lub inna powinny być odejmowane tylko w razie konieczności wiarygodnej oceny stanu cysterny przenośnej. Dla cystern przenośnych przeznaczonych do przewozu tylko jednego materiału, można odstąpić od przeprowadzania rewizji wewnętrznej podczas 2,5-letniego badania pośredniego, albo zastąpić ją innymi próbami lub procedurami badawczymi ustalonymi przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony.

6.7.2.19.6 Cysterny przenośne nie mogą być ani napełniane ani przekazywane do przewozu po dacie upływu ważności ostatniego 2,5-letniego lub 5-letniego okresu badań i prób wymaganych pod 6.7.2.19.2. Jednak cysterny przenośne napełnione przed datą upływu ważności ostatniego badania okresowego mogą być dalej przewożone przez okres nie przekraczający 3 miesięcy po dacie wygaśnięcia ważności ostatniej próby lub badania. Ponadto cysterna przenośna może być przewożona po dacie wygaśnięcia ważności ostatniej próby lub badania:

a) po opróżnieniu lecz przed oczyszczeniem, w celu wykonania następnej wymaganej próby lub badania, przed ponownym napełnieniem; i

b) o ile władza właściwa nie przewidziała inaczej, przez okres nie przekraczający 6 miesięcy od daty wygaśnięcia ważności ostatniej okresowej próby lub badań, w celu umożliwienia zwrotu materiału niebezpiecznego dla unieszkodliwienia lub przetworzenia. Informacja o tym wyjątku powinna być naniesiona w dokumencie przewozowym.

6.7.2.19.7 Badania nadzwyczajne i próby są konieczne, jeżeli cysterna przenośna wykazuje oznaki uszkodzeń, korozji, nieszczelności lub inne objawy wskazujące na usterki mogące wpływać na prawidłową pracę cysterny przenośnej. Zakres badań nadzwyczajnych i prób zależy od wielkości uszkodzeń albo stopnia zużycia cysterny przenośnej. Badania powinny zostać przeprowadzone w zakresie co najmniej 2,5-letnich badań i prób zgodnych z wymaganiami pod 6.7.2.19.5.

6.7.2.19.8 Rewizja wewnętrzna i zewnętrzna powinny zapewnić, że:

a) zbiornik został zbadany w celu wykrycia wżerów, korozji, otarć, wgnieceń, zniekształceń, wad spawalniczych oraz innego stanu, włącznie z nieszczelnością, które mogłyby uczynić cysternę przenośną niebezpieczną podczas przewozu;

b) instalacje rurowe, zawory, układy podgrzewające/chłodzące i uszczelki zostały sprawdzone z uwzględnieniem skorodowanych powierzchni, wad lub każdego innego stanu, włączając w to nieszczelności, które mogą uczynić cysternę przenośną niebezpieczną podczas napełniania, opróżniania i przewozu;

c) urządzenia dociskające pokrywy włazów funkcjonują prawidłowo i nie ma nieszczelności pokryw włazów lub uszczelek;

d) brakujące albo poluzowane śruby lub nakrętki na jakimkolwiek kołnierzu łączącym, lub zaślepce kołnierzowej zostały uzupełnione i dokręcone;

e) wszystkie urządzenia zabezpieczające i zawory nie wykazują korozji, zniekształceń i jakichkolwiek uszkodzeń lub wad, które mogłyby utrudniać ich prawidłową eksploatację. Zdalnie sterowane urządzenia zamykające i samozamykające się zawory odcinające powinny zostać poddane próbom ruchowym w celu wykazania ich prawidłowego działania;

f) wykładziny, jeżeli występują, zostały sprawdzone zgodnie z warunkami określonymi przez producenta wykładzin;

g) wymagane oznakowania cystern przenośnych są czytelne i zgodne z odpowiednimi przepisami; i

h) ramy, podpory i urządzenia do podnoszenia cysterny przenośnej są w zadowalającym stanie.

6.7.2.19.9 Badania i próby podane pod 6.7.2.19.1, 6.7.2.19.3, 6.7.2.19.4, 6.7.2.19.5 i 6.7.2.19.7 powinny być przeprowadzane przez rzeczoznawcę lub w jego obecności, upoważnionego przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony. Jeżeli próba ciśnieniowa jest częścią badań i prób, to próba ciśnieniowa powinna być zaznaczona na tabliczce cysterny przenośnej. W trakcie badania pod ciśnieniem cysterna przenośna powinna być sprawdzona na nieszczelności zbiornika, przewodów rurowych oraz wyposażenia.

6.7.2.19.10 W każdym przypadku, kiedy na zbiorniku zostały wykonane operacje cięcia, podgrzewania lub spawania, prace te powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony, z uwzględnieniem przepisów dotyczących konstrukcji zbiorników ciśnieniowych, zastosowanych do budowy zbiornika. Po zakończeniu prac powinna być przeprowadzona próba ciśnieniowa pod pełnym ciśnieniem próbnym.

6.7.2.19.11 Jeżeli zostaną stwierdzone wady zagrażające bezpieczeństwu, to cysterna przenośna nie powinna być przekazywana do eksploatacji przed ich usunięciem i uzyskaniem zadowalającego wyniku powtórnej próby.

6.7.2.20 Oznakowanie

6.7.2.20.1 Każda cysterna przenośna powinna być zaopatrzona w metalową, odporną na korozję tabliczkę, trwale przymocowaną do cysterny przenośnej w miejscu widocznym i łatwo dostępnym dla kontroli. Jeżeli tabliczki nie można trwale przymocować do zbiornika z powodu rozmieszczenia urządzeń, to zbiornik powinien być oznakowany co najmniej danymi wymaganymi przez przepisy dla zbiorników ciśnieniowych. Na tabliczce powinny być naniesione za pomocą wytłaczania lub inną podobną metodą co najmniej poniższe dane:

a) informacje o właścicielu

(i) numer rejestracyjny właściciela;

b) informacje produkcyjne

(i) państwo produkcji;

(ii) data produkcji;

(iii) nazwa i znaki producenta;

(iv) numer fabryczny;

c) informacje o dopuszczeniu

(i) symbol ONZ dla opakowań:

wzór

Symbol ten powinien być używany tylko w celu poświadczenia, że opakowanie, cysterna przenośna lub MEGC spełnia odpowiednie wymagania działu 6.1, 6.2, 6.3, 6.5, 6.6 lub 6.7 ¹²⁵ ;

(ii) państwo dopuszczenia;

(iii) jednostka upoważniona do dopuszczenia typu;

(iv) numer dopuszczenia typu;

(v) litery "AA" jeżeli typ został dopuszczony według porozumień alternatywnych (patrz 6.7.1.2);

(vi) przepis techniczny dla projektowania zbiorników ciśnieniowych, według którego zbiornik został wykonany;

d) ciśnienie

(i) MAWP (w barach lub kPa (nadciśnienie) ^{126 )};

(ii) ciśnienie próbne (w barach lub kPa (nadciśnienie) ^{127 )};

(iii) data odbiorczego badania ciśnieniowego (miesiąc i rok);

(iv) znaki identyfikacyjne rzeczoznawcy dla badania odbiorczego;

(v) zewnętrzne ciśnienie obliczeniowe ¹²⁸  (w barach lub kPa (nadciśnienie) ¹²⁹ ;

(vi) MAWP układu grzewczego/chłodzącego (w barach lub kPa (nadciśnienie)) ¹³⁰  (jeżeli jest przewidziany);

e) temperatury

(i) zakres temperatur obliczeniowych (w °C) ¹³¹ ;

f) materiały

(i) materiał zbiornika i odniesienie do normy (norm) materiałowej (-ych);

(ii) równoważna grubość ściany ze stali wzorcowej (w mm) ¹³² ;

(iii) materiał wykładziny (jeżeli jest przewidziana);

g) pojemność

(i) pojemność wodna zbiornika w 20 °C (w litrach) ¹³³ ;

Po tej danej powinien występować symbol "S", jeżeli zbiornik podzielony jest falochronami na przestrzenie o pojemności maksimum 7500 litrów;

(ii) pojemność wodna każdej komory w 20 °C (w litrach) ¹³⁴  (jeżeli są przewidziane, w zbiornikach wielokomorowych).

Po tej danej powinien występować symbol "S", jeżeli komora podzielona jest falochronami na przestrzenie o pojemności maksimum 7500 litrów;

h) badania okresowe

(i) rodzaj przeprowadzonego ostatniego badania okresowego (2,5- lub 5-letnie badanie okresowe lub badanie nadzwyczajne);

(ii) data przeprowadzonego ostatniego badania okresowego (miesiąc i rok);

(iii) ciśnienie próbne (w barach lub kPa (nadciśnienie)) ¹³⁵  (jeżeli ma zastosowanie);

(iv) znaki identyfikacyjne jednostki upoważnionej, która przeprowadziła lub uwierzytelniła ostatnie badanie;

Rysunek 6.7.2.20.1: Przykład tabliczki identyfikacyjnej

Numer rejestracyjny właściciela

INFORMACJE PRODUKCYJNE

Państwo produkcji
Data produkcji
Producent
Numer fabryczny

INFORMACJE O DOPUSZCZENIU

wzór	Państwo dopuszczenia
	Jednostka upoważniona do dopuszczenia typu
	Numer dopuszczenia typu		"AA" (jeżeli ma zastosowanie)

Przepis techniczny dla projektowania zbiornika (przepis techniczny dla zbiornika ciśnieniowego)

CIŚNIENIA

MAWP	bar lub kPa
Ciśnienie próbne	bar lub kPa

Data badania odbiorczego

(mm/rrrr)

Stempel rzeczoznawcy

Zewnętrzne ciśnienie obliczeniowe	bar lub kPa
MAWP układu grzewczego/chłodzącego (jeżeli jest przewidziany)	bar lub kPa

TEMPERATURY

Zakres temperatur obliczeniowych

....°C do ...°C

MATERIAŁY

Materiał (-y) zbiornika i odniesienie do normy (norm) materiałowej (-ych)
Równoważna grubość ściany ze stali wzorcowej	mm
Materiał wykładziny (jeżeli jest przewidziana)

POJEMNOŚĆ

Pojemność wodna zbiornika w 20 °C	litr	"S" (jeżeli ma zastosowanie)
Pojemność wodna każdej komory w 20 °C (w litrach) (jeżeli są przewidziane, w zbiornikach wielokomorowvch)	litr	"S" (jeżeli ma zastosowanie)

BADANIA OKRESOWE

Rodzaj badania

Data badania

Stempel rzeczoznawcy i ciśnienie próbnea)

Rodzaj badania

Data badania

Stempel rzeczoznawcy i ciśnienie próbne

	(mm/rrrr)		bar lub kPa		(mm/rrrr)		bar lub kPa

^a) ciśnienie próbne (jeżeli ma zastosowanie)

6.7.2.20.2 Na samej cysternie przenośnej lub na metalowej tabliczce przymocowanej na stałe do cysterny przenośnej powinny być naniesione następujące dane:

Nazwa użytkownika

Nazwa materiału(-ów) dopuszczonych do przewozu i maksymalna średnia temperatura ładunku, jeżeli jest wyższa niż 50 °C

MPGM _________________ kg

Masa własna (tara) _________________ kg

Instrukcja dla cysterny przenośnej zgodnie z 4.2.5.2.6.

Uwaga. W celu określenia przewożonego materiału, patrz także w części 5.

6.7.2.20.3 Jeżeli cysterna przenośna jest przewidziana i zatwierdzona do operacji na pełnym morzu, to wówczas na tabliczce identyfikacyjnej powinien być umieszczony napis "OFFSHORE PORTABLE TANK".

6.7.3 Wymagania dotyczące projektowania, budowy, badań i prób cystern przenośnych przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych nieschłodzonych

Uwaga. Te wymagania dotyczą także cystern przenośnych do przewozu chemikaliów pod ciśnieniem (UN 3500, 3501, 3502, 3503, 3504 i 3505).

6.7.3.1 Określenia

Dla celów niniejszego rozdziału:

Ciśnienie obliczeniowe oznacza ciśnienie stosowane w obliczeniach wymaganych w przepisach budowy zbiorników ciśnieniowych. Ciśnienie obliczeniowe nie może być niższe od najwyższego z następujących ciśnień:

a) maksymalnego dopuszczonego rzeczywistego nadciśnienia w zbiorniku podczas napełniania i opróżniania, lub

b) sumy:

(i) maksymalnego dopuszczonego rzeczywistego nadciśnienia, na które zbiornik jest zaprojektowany, jak określono w b) w definicji MAWP (patrz powyżej); i

(ii) ciśnienia cieczy określonego na podstawie sił statycznych podanych pod 6.7.2.3.2.9, lecz nie mniejszego niż 0,35 bar;

Ciśnienie próbne oznacza maksymalne nadciśnienie w górnej części zbiornika podczas ciśnieniowej próby hydraulicznej.

Cysterna przenośna oznacza multimodalną cysternę o pojemności większej niż 450 litrów, stosowaną do przewozu gazów skroplonych nieschłodzonych. Cysterna przenośna składa się ze zbiornika z przymocowanym wyposażeniem obsługowym i konstrukcyjnym, niezbędnym do przewozu gazów. Napełnianie i opróżnianie cysterny przenośnej powinno być możliwe bez demontowania wyposażenia konstrukcyjnego. Na zewnątrz zbiornika powinna mieć człony stabilizujące oraz powinno być możliwe jej podnoszenie w stanie napełnionym. Przede wszystkim powinna być projektowana w celu umieszczania jej na pojeździe, wagonie lub statku morskim albo statku żeglugi śródlądowej i powinna być wyposażona w płozy, zamocowania lub dodatkowe wyposażenie ułatwiające obsługę. Pojazdy-cysterny, wagony-cysterny, cysterny niemetalowe, DPPL, butle do gazu i opakowania duże nie są uznawane za cysterny przenośne.

Gęstość napełniania oznacza średnią masę gazu skroplonego nieschłodzonego na litr pojemności zbiornika (kg/l). Gęstość napełniania jest podana w instrukcji T50 cysterny przenośnej pod 4.2.5.2.6.

Maksymalna dopuszczalna masa brutto (MPGM) oznacza sumę masy próżnej cysterny przenośnej (tara) i maksymalnej masy ładunku dopuszczonego do przewozu.

Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze (MAWP) oznacza ciśnienie zmierzone w górnej części zbiornika podczas jego eksploatacji, które w żadnym przypadku nie może być niższe od 7 bar i nie niższe od najwyższego z następujących ciśnień:

a) maksymalnego dopuszczalnego rzeczywistego nadciśnienia w zbiorniku podczas napełniania i opróżniania, lub

b) maksymalnego rzeczywistego nadciśnienia, na które zbiornik został zaprojektowany, i które powinno być równe:

(i) dla gazu skroplonego nieschłodzonego wymienionego w instrukcji dla cystern przenośnych T50 pod 4.2.5.2.6 - MAWP (w barach) podanemu w tej instrukcji dla tego gazu;

(ii) dla innych gazów skroplonych nieschłodzonych, nie mniej niż sumie:

- prężności pary (w barach) gazów skroplonych nieschłodzonych w obliczeniowej temperaturze odniesienia minus 1 bar; i

- ciśnienia cząstkowego (w barach) powietrza lub innych gazów w nienapełnionej przestrzeni, określonego przez obliczeniową temperaturę odniesienia i przez rozszerzanie się fazy ciekłej, spowodowane wzrostem średniej temperatury ładunku t_r-t_f (t_f = temperatura napełniania, zwykle 15 °C, t_r = 50 °C - maksymalna średnia temperatura ładunku),

(iii) dla chemikaliów pod ciśnieniem - MAWP (w barach) podanego w instrukcji dla cystern przenośnych T50 w 4.2.5.2.6 dla gazów skroplonych będących składnikiem propelentu.

Obliczeniowa temperatura odniesienia oznacza temperaturę, w której prężność pary ładunku określana jest w celu obliczenia MAWP. Obliczeniowa temperatura odniesienia powinna być niższa od temperatury krytycznej gazu skroplonego nieschłodzonego przeznaczonego do przewozu lub skroplonego propelentu gazowego chemikaliów pod ciśnieniem, dla zapewnienia, że gaz przez cały czas pozostanie w stanie ciekłym. Wartość ta dla poszczególnych typów cystern przenośnych wynosi:

a) zbiornik o średnicy 1,5 m lub mniejszej: 65 °C;

b) zbiornik o średnicy większej niż 1,5 m:

(i) bez izolacji lub osłony przeciwsłonecznej: 60 °C;

(ii) z osłoną przeciwsłoneczną (patrz 6.7.3.2.12): 55 °C; i

(iii) z izolacją (patrz 6.7.3.2.12): 50 °C.

Porozumienie alternatywne oznacza zatwierdzenie wystawione przez władzę właściwą dla cysterny przenośnej lub MEGC, które zostały zaprojektowane, wyprodukowane lub zbadane według przepisów technicznych lub metod badań innych niż wymienione w niniejszym dziale.

Próba szczelności oznacza badanie zbiornika i jego wyposażenia obsługowego przy użyciu gazu pod rzeczywistym ciśnieniem wewnętrznym nie mniejszym niż 25% MAWP.

Stal wzorcowa oznacza stal o wytrzymałości na rozciąganie 370 N/mm² i o wydłużeniu przy rozerwaniu 27%.

Stal konstrukcyjna oznacza stal o gwarantowanej minimalnej wytrzymałości na rozciąganie od 360 N/mm² do 440 N/mm² i o gwarantowanym minimalnym wydłużeniu przy rozerwaniu zgodnym z wymaganiami pod 6.7.3.3.3.3.

Wyposażenie konstrukcyjne oznacza części wzmacniające, mocujące, ochronne i stabilizujące, umieszczone na zewnątrz zbiornika.

Wyposażenie obsługowe oznacza przyrządy pomiarowe oraz urządzenia do napełniania, opróżniania, odpowietrzania, zabezpieczania i izolowania cieplnego.

Zbiornik oznacza część cysterny przenośnej, która wypełniona jest gazem skroplonym nieschłodzonym przeznaczonym do przewozu (cysterna właściwa), wliczając w to otwory i ich zamknięcia, ale bez wyposażenia obsługowego i zewnętrznego wyposażenia konstrukcyjnego.

Zakres temperatury obliczeniowej dla zbiornika powinien wynosić od minus 40 °C do +50 °C dla gazów skroplonych nieschłodzonych przewożonych w temperaturze otoczenia. Szerszy zakres temperatur obliczeniowych powinien być brany pod uwagę dla cystern przenośnych przeznaczonych do pracy w surowszych warunkach klimatycznych.

6.7.3.2 Wymagania ogólne dotyczące projektowania i budowy

6.7.3.2.1 Zbiorniki powinny być projektowane i budowane zgodnie z wymaganiami przepisów dotyczących zbiorników ciśnieniowych, uznanych przez władzę właściwą. Zbiorniki powinny być wykonane ze stali nadających się do obróbki plastycznej. Zasadniczo materiały powinny być zgodne z normami krajowymi lub międzynarodowymi. Do budowy zbiorników spawanych mogą być użyte tylko te materiały, których spawalność została całkowicie udowodniona. Spoiny powinny być wykonane fachowo i zapewniać pełne bezpieczeństwo. Jeżeli proces technologiczny lub materiały tego wymagają, zbiorniki powinny być poddawane stosownej obróbce cieplnej w celu zapewnienia odpowiedniego polepszenia wytrzymałości w spoinie i w strefie wpływu ciepła. Przy wyborze materiału należy uwzględnić zakres temperatury obliczeniowej ze względu na ryzyko kruchego przełomu, pęknięcia spowodowane korozją naprężeniową i udarność. Jeżeli używa się stali drobnoziarnistej, to gwarantowana wartość granicy plastyczności powinna być nie większa niż 460 N/mm², a gwarantowana wartość górnej granicy wytrzymałości na rozciąganie, zgodnie z normą materiałową, powinna być nie większa niż 725 N/mm². Materiały konstrukcyjne cystern przenośnych powinny być odpowiednie do warunków zewnętrznych środowiska, w którym mogą być eksploatowane.

6.7.3.2.2 Zbiorniki, osprzęt i przewody rurowe cystern przenośnych powinny być wykonane z materiałów, które:

a) w znacznym stopniu są odporne na działanie gazu(-ów) skroplonego(-ych) nieschłodzonego(-ych) przeznaczonego(-ych) do przewozu; lub

b) skutecznie ulegają pasywacji lub neutralizacji w wyniku reakcji chemicznej.

6.7.3.2.3 Uszczelki powinny być wykonane z materiałów zgodnych z gazem(-ami) skroplonym(-ymi) nieschłodzonym(-ymi) przeznaczonym(-ymi) do przewozu.

6.7.3.2.4 Powinno się unikać styczności pomiędzy różnymi metalami, mogącej doprowadzić do uszkodzeń w wyniku działania korozji elektrochemicznej.

6.7.3.2.5 Materiały cysterny przenośnej, włączając w to urządzenia, uszczelki, osłony i wyposażenie, nie powinny niekorzystnie oddziaływać na gaz(-y) skroplony(-e) nieschłodzony(-e) przewidziany(-e) do przewozu w cysternach przenośnych.

6.7.3.2.6 Cysterny przenośne powinny być tak projektowane i budowane łącznie z podporami, aby zapewnić bezpieczne ich posadowienie podczas przewozu, oraz z odpowiednimi uchwytami do podnoszenia i mocowania.

6.7.3.2.7 Cysterny przenośne powinny być tak projektowane, aby wytrzymywały bez utraty zawartości, co najmniej ciśnienie wewnętrzne spowodowane przez zawartość i obciążenia statyczne, dynamiczne i cieplne podczas normalnych warunków manipulowania i przewozu. Projekt powinien wykazać, że były brane pod uwagę skutki zmęczenia materiału konstrukcyjnego spowodowane przez powtarzające się występowanie tych obciążeń podczas przewidywanego okresu używania cysterny przenośnej.

6.7.3.2.8 Zbiorniki powinny być zaprojektowane tak, aby wytrzymywały bez trwałych odkształceń ciśnienie zewnętrzne większe od ciśnienia wewnętrznego o co najmniej 0,4 bar (nadciśnienie). Jeżeli zbiornik będzie narażony na niebezpieczne podciśnienie przed napełnianiem lub podczas rozładunku, to powinien być projektowany tak, aby wytrzymywał ciśnienie zewnętrzne większe o co najmniej 0,9 bar (nadciśnienie) od ciśnienia wewnętrznego; zbiornik powinien być zbadany przy zastosowaniu tego ciśnienia.

6.7.3.2.9 Cysterny przenośne i ich zamocowania, powinny być zdolne do przeniesienia przy największym dopuszczalnym obciążeniu następujących, oddzielnie przyłożonych sił statycznych:

a) w kierunku jazdy:

2-krotna MPGM pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹³⁶ ;

b) poziomo prostopadle do kierunku jazdy:

MPGM (2-krotna MPGM, jeżeli kierunek jazdy nie jest dokładnie określony) pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹³⁷ ;

c) pionowo do góry:

MPGM pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹³⁸ ; i

d) pionowo do dołu:

2-krotna MPGM (całkowite obciążenie uwzględniające wpływ grawitacji) pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹³⁹ ;.

6.7.3.2.10 Dla każdej z tych sił, określonej pod 6.7.3.2.9, powinien być przyjmowany następujący współczynnik bezpieczeństwa:

a) dla metali mających wyraźnie określoną granicę plastyczności: współczynnik bezpieczeństwa wynosi 1,5 w odniesieniu do gwarantowanej granicy plastyczności; lub

b) dla metali nie mających wyraźnie określonej granicy plastyczności: współczynnik bezpieczeństwa wynosi 1,5 w odniesieniu do gwarantowanej granicy plastyczności przy wydłużeniu 0,2%, a dla stali austenitycznych przy wydłużeniu 1 %.

6.7.3.2.11 Wartości wyraźnie określonej granicy plastyczności lub umownej granicy plastyczności powinny być zgodne z krajowymi lub międzynarodowymi normami materiałowymi. Dla stali austenitycznych wartości minimalne wyraźnie określonej granicy plastyczności lub umownej granicy plastyczności, określone normami materiałowymi, mogą być przekroczone do 15%, jeżeli te wyższe wartości są potwierdzone atestami materiałowymi. W razie braku norm materiałowych dla metali, wartości wyraźnie określonej granicy plastyczności lub umownej granicy plastyczności powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą.

6.7.3.2.12 Jeżeli zbiorniki przeznaczone do przewozu gazów skroplonych nieschłodzonych wyposażone są w izolację cieplną, to układ izolacji cieplnej powinien spełniać następujące wymagania:

a) powinien składać się z osłony obejmującej minimum górną 1/3, ale maksymalnie górną 1/2 powierzchni zbiornika i oddzielonej od zbiornika co najmniej 40 mm warstwą powietrza; lub

b) powinien składać się z całkowitej osłony z materiału izolacyjnego o odpowiedniej grubości, tak zabezpieczonej, aby zapobiec przenikaniu wilgoci i uszkodzeniu w normalnych warunkach przewozu i aby zapewnić przewodność cieplną nie większą niż 0,67 (W m^-2 K^-1);

c) jeżeli powłoka zabezpieczająca jest gazoszczelna, to powinno być zastosowane urządzenie, które w przypadku rozszczelnienia się zbiornika lub jego wyposażenia powinno zapobiec powstaniu niebezpiecznego ciśnienia w warstwie izolacyjnej; i

d) izolacja cieplna nie powinna utrudniać dostępu do urządzeń służących do napełniania i opróżniania.

6.7.3.2.13 Cysterny przenośne przeznaczone do przewozu gazów skroplonych nieschłodzonych zapalnych powinny mieć możliwość uziemienia.

6.7.3.3 Kryteria projektowania

6.7.3.3.1 Zbiorniki powinny być o przekroju kołowym.

6.7.3.3.2 Zbiorniki powinny być tak projektowane i budowane, aby wytrzymywały hydrauliczne ciśnienie próbne nie mniejsze niż 1,3-krotność ciśnienia obliczeniowego. Projekt zbiornika powinien uwzględniać wartości MAWP przewidzianego w instrukcji T50 cystern przenośnych podanych pod 4.2.5.2.6 dla każdego gazu skroplonego nieschłodzonego przeznaczonego do przewozu. Celem jest uzyskanie minimalnej grubości zbiornika wymaganej dla tych cystern pod 6.7.3.4.

6.7.3.3.3 Dla stali mających wyraźnie określoną granicę plastyczności lub mających umowną granicę plastyczności (ogólnie przy wydłużeniu 0,2% lub przy wydłużeniu 1% dla stali austenitycznych) naprężenie σ (sigma) przy ciśnieniu próbnym w zbiorniku nie powinno przekraczać mniejszej z wartości 0,75 Re lub 0,50 Rm, gdzie:

Re = wyraźnie określona granica plastyczności w N/mm² lub umowna granica plastyczności przy wydłużeniu 0,2% albo przy wydłużeniu 1% dla stali austenitycznej;

Rm = najmniejsza wartość wytrzymałości na rozciąganie w N/mm².

6.7.3.3.3.1 Przyjęte wartości Re i Rm powinny być minimalnymi wartościami zgodnymi z krajowymi lub międzynarodowymi normami materiałowymi. Dla stali austenitycznych wartości minimalne dla Re i Rm określone normami materiałowymi mogą być przekroczone do 15%, jeżeli te wyższe wartości są potwierdzone atestami materiałowymi. W razie braku norm materiałowych dla stali, przyjęte wartości Re i Rm powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony.

6.7.3.3.3.2 Stale o stosunku Re/Rm większym niż 0,85 nie są dopuszczone do budowy zbiorników o konstrukcji spawanej. Do określenia tego stosunku powinny być przyjęte wartości Re i Rm wyszczególnione w ateście materiałowym.

6.7.3.3.3.3 Dla stali zastosowanych do konstrukcji zbiorników wydłużenie przy zerwaniu w procentach powinno wynosić nie mniej niż 10000/Rm, ale w żadnym przypadku nie powinno być mniejsze niż 16% dla stali drobnoziarnistych i 20% dla innych stali.

6.7.3.3.3.4 W celu określenia rzeczywistych parametrów wytrzymałościowych materiału oś próbki pobieranej z blachy walcowanej powinna być prostopadła do kierunku walcowania. Wydłużenie całkowite przy rozerwaniu powinno być mierzone na próbce o przekroju prostokątnym zgodnie z ISO 6892:1998 przy 50 mm długości pomiarowej.

6.7.3.4 Minimalna grubość ścianki zbiornika

6.7.3.4.1 Minimalna grubość ścianki zbiornika powinna być największą z podanych poniżej wartości:

a) minimalnej grubości ścianki określonej zgodnie z wymaganiami pod 6.7.3.4; i

b) minimalnej grubości ścianki określonej zgodnie z uznanymi przepisami budowy zbiorników ciśnieniowych, z uwzględnieniem wymagań pod 6.7.3.3.

6.7.3.4.2 Płaszcz, dennice i pokrywy zbiorników, których średnica wynosi maksymalnie 1,80 m powinny mieć grubość ścianki minimum 5 mm, jeżeli wykonane są ze stali wzorcowej, lub grubość równoważną, jeżeli wykonane są z innej stali. Zbiorniki o średnicy większej niż 1,80 m powinny mieć grubość ścianki minimum 6 mm, jeżeli wykonane są ze stali wzorcowej, lub grubość równoważną, jeżeli wykonane są z innej stali.

6.7.3.4.3 Płaszcz, dennice i pokrywy zbiorników powinny mieć grubość ścianki minimum 4 mm, niezależnie od materiału konstrukcyjnego.

6.7.3.4.4 Równoważna grubość ścianki ze stali, inna niż grubość zapisana pod 6.7.3.4.2 dla stali wzorcowej, powinna być określona za pomocą następującego wzoru:

gdzie:

e₁ = równorzędna wymagana grubość ścianki (w mm) dla zastosowanej stali;

e₀ = minimalna grubość ścianki (w mm) stali wzorcowej, wymieniona pod 6.7.3.4.2;

Rm₁ = gwarantowana minimalna wytrzymałość na rozciąganie (w N/mm²) zastosowanej stali (patrz pod 6.7.3.3.3);

A₁ = gwarantowane minimalne wydłużenie przy zerwaniu (w %) dla zastosowanej stali, zgodnie z krajowymi lub międzynarodowymi normami.

6.7.3.4.5 W żadnym przypadku grubość ścianki zbiornika nie może być mniejsza niż określona pod 6.7.3.4.1 do 6.7.3.4.3. Wszystkie części zbiornika powinny mieć minimalną grubość ścianki określoną pod 6.7.3.4.1 do 6.7.3.4.3. Grubość ta nie powinna uwzględniać naddatku na korozję.

6.7.3.4.6 Jeżeli jest zastosowana stal miękka (patrz 6.7.3.1), to wówczas nie są wymagane obliczenia przy pomocy wzoru pod 6.7.3.4.4.

6.7.3.4.7 Nie powinna występować skokowa zmiana grubości blach przy połączeniu dennic z płaszczem zbiornika.

6.7.3.5 Wyposażenie obsługowe

6.7.3.5.1 Wyposażenie obsługowe powinno być umieszczone w taki sposób, aby było chronione przed możliwością urwania lub uszkodzenia w czasie czynności manipulacyjnych i przewozu. Jeżeli połączenie pomiędzy obudową i zbiornikiem dopuszcza do względnego przesunięcia pomiędzy podzespołami, to wyposażenie powinno być tak przymocowane, aby pozwalało na to przemieszczenie bez uszkodzenia współpracujących części. Urządzenia zewnętrzne służące do opróżniania (rury, urządzenia zamykające), wewnętrzny zawór odcinający i jego gniazdo, powinny być chronione przed możliwością ich wyrwania pod działaniem sił zewnętrznych (na przykład przez zastosowanie przekrojów ścinanych). Urządzenia do napełniania i opróżniania (włączając kołnierze lub gwintowane korki) oraz jakiekolwiek kołpaki ochronne powinny być odpowiednio zabezpieczone przed niezamierzonym otwarciem.

6.7.3.5.2 Wszystkie otwory zbiorników cystern przenośnych o średnicy większej niż 1,5 mm, za wyjątkiem otworów dla urządzeń obniżających ciśnienie, otworów inspekcyjnych i zamkniętych otworów spustowych, powinny być wyposażone w trzy niezależne od siebie urządzenia odcinające umieszczone jedno za drugim, z których pierwsze stanowi wewnętrzny zawór odcinający, zawór nadmiarowy wypływu lub równoważne urządzenie, drugie stanowi zewnętrzny zawór odcinający, a trzecim jest zaślepka kołnierzowa lub równoważne urządzenie.

6.7.3.5.2.1 Jeżeli cysterna przenośna wyposażona jest w zawór nadmiarowy wypływu, to zawór ten powinien być tak umocowany, że jego gniazdo znajduje się wewnątrz zbiornika lub wewnątrz przyspawanego kołnierza albo jeżeli jest przymocowany od zewnątrz, to jego zamocowanie powinno być tak zaprojektowane, że nawet w przypadku uderzenia jego skuteczność będzie zachowana. Zawór nadmiarowy wypływu powinien być tak dobrany i zamocowany, aby zamykał się automatycznie, kiedy zamierzony wypływ określony przez producenta został osiągnięty. Połączenia i wyposażenia dodatkowe prowadzące do lub od tych zaworów powinny mieć przepustowość większą niż przewidywany wypływ z zaworu nadmiarowego wypływu.

6.7.3.5.3 Dla otworów do napełniania i rozładunku pierwszym urządzeniem odcinającym powinien być wewnętrzny zawór odcinający, a drugim zawór odcinający umiejscowiony w dostępnym miejscu na każdym przewodzie rurowym do napełniania i opróżniania.

6.7.3.5.4 W oddolnie napełnianych i opróżnianych cysternach przenośnych przeznaczonych do przewozu zapalnych i/lub trujących gazów skroplonych nieschłodzonych lub chemikaliów pod ciśnieniem, wewnętrzny zawór odcinający powinien być szybko zamykającym się zaworem bezpieczeństwa, który zamyka się samoczynnie w przypadku nieprzewidzianego przemieszczenia cysterny przenośnej podczas napełniania lub rozładunku albo ogarnięcia pożarem. Z wyjątkiem cystern przenośnych o pojemności nie większej niż 1000 litrów, powinno być możliwe zdalne uruchamianie tego urządzenia.

6.7.3.5.5 Oprócz otworów do napełniania, rozładunku i korekty ciśnienia gazu, zbiorniki mogą być wyposażone w otwory do instalowania przyrządów pomiarowych, termometrów i manometrów. Przyłącza dla tych przyrządów powinny być wykonane za pomocą odpowiednich przyspawanych króćców lub kieszeni i nie powinno być żadnych skrośnych połączeń śrubowych.

6.7.3.5.6 Wszystkie cysterny przenośne powinny być wyposażone we właz lub inne otwory rewizyjne odpowiedniej wielkości, pozwalające na przeprowadzenie rewizji wewnętrznej oraz umożliwiające odpowiedni dostęp dla konserwacji i napraw wnętrza.

6.7.3.5.7 Osprzęt zewnętrzny powinien być grupowany razem w takim stopniu, jak to jest racjonalnie wykonalne.

6.7.3.5.8 Każde połączenie cysterny przenośnej powinno być wyraźnie oznaczone dla wskazania jego funkcji.

6.7.3.5.9 Każdy zawór odcinający lub inne urządzenie zamykające powinny być projektowane i budowane przy uwzględnieniu ciśnienia nie mniejszego niż MAWP zbiornika, biorąc pod uwagę przewidywaną temperaturę podczas przewozu. Wszystkie zawory odcinające z trzpieniami śrubowymi powinny być zamykane ręcznym pokrętłem kołowym w kierunku ruchu wskazówek zegara. Dla innych zaworów odcinających położenie (otwarcia i zamknięcia) oraz kierunek zamknięcia powinny być wyraźnie określone. Wszystkie zawory odcinające powinny być tak projektowane, aby nie było możliwe ich przypadkowe otwarcie.

6.7.3.5.10 Przewody rurowe powinny być tak projektowane, budowane i instalowane, aby uniknąć możliwości uszkodzenia spowodowanego rozszerzalnością cieplną i kurczeniem się, uderzeniem mechanicznym i drganiem. Wszystkie przewody rurowe powinny być z odpowiedniego metalu. Połączenia przewodów rurowych powinny być spawane wszędzie tam, gdzie jest to możliwe.

6.7.3.5.11 Połączenia rur miedzianych powinny być wykonane lutem twardym lub równorzędną wytrzymałościowo złączką metalową. Temperatura topnienia materiału lutującego nie powinna być mniejsza niż 525 °C. Połączenia nie powinny zmniejszać wytrzymałości przewodu rurowego, jakie może wystąpić przy połączeniach gwintowanych.

6.7.3.5.12 Ciśnienie rozrywające wszystkich przewodów rurowych i połączeń rurowych osprzętu nie powinno być mniejsze od 4-krotnego MAWP albo 4-krotnego ciśnienia, któremu może być poddany zbiornik w czasie obsługi w wyniku działania pompy lub innego urządzenia (za wyjątkiem urządzeń obniżających ciśnienie).

6.7.3.5.13 Do budowy zaworów i wyposażenia dodatkowego powinny być stosowane metale ciągliwe.

6.7.3.6 Otwory dolne

6.7.3.6.1 Niektóre gazy skroplone nieschłodzone nie mogą być przewożone w cysternach przenośnych z otworami dolnymi, jeżeli instrukcja T50 pod 4.2.5.2.6 dla cystern przenośnych wskazuje, że otwory dolne są zabronione. Nie powinno być otworów poniżej poziomu cieczy w zbiorniku, gdy jest on wypełniony do maksymalnego dopuszczalnego stopnia napełnienia.

6.7.3.7 Urządzenia obniżające ciśnienie

6.7.3.7.1 Cysterny przenośne powinny być wyposażone w jedno lub więcej sprężynowych urządzeń obniżających ciśnienie. Sprężynowe urządzenia obniżające ciśnienie powinny otwierać się automatycznie przy ciśnieniu nie mniejszym niż MAWP i powinny być całkowicie otwarte przy ciśnieniu równym 110% MAWP. Urządzenia te powinny po obniżeniu ciśnienia, zamykać się przy ciśnieniu nie mniejszym niż 10% poniżej ciśnienia otwarcia i pozostawać zamknięte przy niższych ciśnieniach. Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być odporne na siły dynamiczne, w tym falowania cieczy. Płytki bezpieczeństwa nie umieszczone szeregowo ze sprężynowym urządzeniem obniżającym ciśnienie, nie są dopuszczone.

6.7.3.7.2 Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być tak projektowane, aby nie dopuszczały do przedostawania się substancji z zewnątrz, ulatniania się gazu i niebezpiecznego wzrostu ciśnienia.

6.7.3.7.3 Cysterny przenośne przeznaczone do przewozu niektórych gazów skroplonych nieschłodzonych wskazanych w instrukcji cysterny przenośnej T50 pod 4.2.5.2.6, powinny być wyposażone w urządzenie obniżające ciśnienie zatwierdzone przez władzę właściwą. Jeżeli cysterna przenośna przeznaczona do przewozu nie jest wyposażona w uznane urządzenie obniżające ciśnienie, wykonane z materiału zgodnego z przewożonym ładunkiem, to wówczas urządzenie to powinno zawierać płytkę bezpieczeństwa poprzedzającą sprężynowe urządzenie obniżające ciśnienie. Przestrzeń pomiędzy płytką bezpieczeństwa i urządzeniem obniżającym ciśnienie powinna być wyposażona w manometr lub odpowiedni wskaźnik informujący o wykryciu pęknięcia płytki bezpieczeństwa, perforacji lub wycieku, który mógłby spowodować nieprawidłową pracę układu obniżającego ciśnienie. Płytka bezpieczeństwa powinna rozerwać się przy ciśnieniu nominalnym wyższym o 10% od początkowego ciśnienia otwarcia urządzenia obniżającego ciśnienie.

6.7.3.7.4 W przypadku cystern przenośnych do przewozu różnych gazów, urządzenia obniżające ciśnienie powinny otwierać się przy ciśnieniu wskazanym pod 6.7.3.7.1 dla gazu mającego największe MAWP spośród gazów dopuszczonych do transportu w cysternie przenośnej.

6.7.3.8 Przepustowość urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.3.8.1 Łączna przepustowość urządzeń obniżających ciśnienie powinna być na tyle wystarczająca, aby w przypadku pełnego ogarnięcia pożarem cysterny przenośnej, ciśnienie (włączenie ze wzrostem ciśnienia) w zbiorniku nie przekroczyło 120% MAWP. Dla uzyskania zamierzonej przepustowości mogą być zastosowane sprężynowe urządzenia obniżające ciśnienie. W przypadku cystern przenośnych do przewozu różnych gazów łączna przepustowość urządzeń obniżających ciśnienie powinna być przyjmowana dla gazu wymagającego największej maksymalnej przepustowości spośród gazów dopuszczonych do przewozu w cysternie przenośnej.

6.7.3.8.1.1 Dla określenia łącznej wymaganej przepustowości urządzeń zabezpieczających, która powinna być traktowana jako suma pojedynczych przepustowości rożnych urządzeń, powinien być zastosowany następujący wzór ¹⁴⁰ :

gdzie:

Q = minimalna wymagana przepustowość w metrach sześciennych powietrza na sekundę (m³/s) w warunkach normalnych: 1 bar i 0 °C (273 K);

F = współczynnik o następujących wartościach:

- dla zbiorników nie izolowanych F = 1;

- dla zbiorników izolowanych F = U(649-t)/13,6, jednak w żadnym przypadku nie może być mniejszy niż 0,25, gdzie:

U = przewodność cieplna izolacji w 38 °С, w kWm^-2K^-1;

t = rzeczywista temperatura materiału podczas napełniania (w °C); jeżeli temperatura ta nie jest znana, to przyjmuje się t = 15 °C;

Wartość F podana powyżej dla zbiorników izolowanych może być użyta pod warunkiem, że izolacja jest zgodna z 6.7.3.8.1.2.

A = całkowita powierzchnia zewnętrzna zbiornika w m²;

Z = współczynnik ściśliwości w warunkach zredukowanych (jeżeli współczynnik ten nie jest znany, to przyjmuje się Z = 1,0);

T = temperatura absolutna w Kelwinach (°C + 273) ponad urządzeniem obniżającym ciśnienie, w warunkach zredukowanych;

L = ciepło parowania cieczy w kJ/kg w warunkach zredukowanych;

M = masa cząsteczkowa wydobywającego się gazu;

C = stała, która wyprowadzana jest z następujących wzorów jako funkcja współczynnika k ciepła właściwego:

gdzie:

c_p ciepło właściwe pod stałym ciśnieniem; i

c_v ciepło właściwe w stałej objętości.

Gdy k>1:

gdy k = 1 lub gdy k nie jest znane:

gdzie e jest stałą matematyczną 2,7183.

С może być także wzięte z następującej tabeli:

k	C	k	C	k	C
1,00	0,607	1,26	0,660	1,52	0,704
1,02	0,611	1,28	0,664	1,54	0,707
1,04	0,615	1,30	0,667	1,56	0,710
1,06	0,620	1,32	0,671	1,58	0,713
1,08	0,624	1,34	0,674	1,60	0,716
1,10	0,628	1,36	0,678	1,62	0,719
1,12	0,633	1,38	0,681	1,64	0,722
1,14	0,637	1,40	0,685	1,66	0,725
1,16	0,641	1,42	0,688	1,68	0,728
1,18	0,645	1,44	0,691	1,70	0,731
1,20	0,649	1,46	0,695	2,00	0,770
1,22	0,652	1,48	0,698	2,20	0,793
1,24	0,656	1,50	0,701

6.7.3.8.1.2 Układy izolacyjne zastosowane w celu zmniejszenia ilości wypuszczanej zawartości powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony. We wszystkich przypadkach, układy izolacyjne zatwierdzone do tych celów powinny:

a) pozostawać skuteczne w temperaturach do 649 °C;

b) być pokryte materiałem o temperaturze topnienia 700 °C lub wyższej.

6.7.3.9 Oznakowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.3.9.1 Na każdym urządzeniu obniżającym ciśnienie powinny być naniesione w sposób wyraźny i trwały następujące dane:

a) ciśnienie otwarcia (w barach lub kPa);

b) dopuszczalna tolerancja ciśnienia otwarcia dla sprężynowych urządzeń obniżających ciśnienie;

c) temperatura odpowiadająca ciśnieniu nominalnemu płytki bezpieczeństwa;

d) nominalna przepustowość urządzenia, w metrach sześciennych powietrza na sekundę (m³/s) w warunkach normalnych;

e) przekrój poprzeczny powierzchni przepływu sprężynowego urządzenia obniżającego ciśnienie i płytki bezpieczeństwa w mm².

jeżeli jest możliwe, to powinny być również podane:

f) nazwa producenta i odpowiedni numer katalogowy urządzenia.

6.7.3.9.2 Nominalna przepustowość podana na urządzeniu obniżającym ciśnienie powinna być określona zgodnie z ISO 4126-1:2004 i ISO 4126-7:2004.

6.7.3.10 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie

6.7.3.10.1 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie powinny mieć wystarczający przekrój, aby bez ograniczeń umożliwić wymagany przepływ do urządzenia obniżającego ciśnienie. Żaden zawór odcinający nie powinien być umieszczany pomiędzy zbiornikiem a urządzeniem obniżającym ciśnienie, za wyjątkiem, gdy są zastosowane dwa urządzenia w celu konserwacji lub z innych przyczyn, a zawory odcinające obsługujące urządzenia aktualnie pracujące znajdują się w pozycji otwartej, albo zawory odcinające są tak połączone, że przynajmniej jedno z dwóch urządzeń jest ciągle zdolne do użycia i spełnia wymagania pod 6.7.3.8. W otworach prowadzących do urządzeń odpowietrzających lub obniżających ciśnienie nie powinny występować żadne przeszkody, które mogłyby ograniczać lub odcinać wypływ ze zbiornika do tego urządzenia. Otwory lub przewody z wylotów urządzeń obniżających ciśnienie, jeżeli są zastosowane, powinny tak odprowadzać parę lub ciecz do atmosfery, aby na urządzenia obniżające ciśnienie działało minimalne ciśnienie zwrotne.

6.7.3.11 Usytuowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.3.11.1 Każdy otwór wlotowy urządzenia obniżającego ciśnienie powinien być umieszczony w górnej części zbiornika, w pobliżu przecięcia się podłużnej i poprzecznej osi symetrii, jeżeli jest to praktycznie wykonalne. Wszystkie otwory wlotowe powinny być usytuowane w przestrzeni gazowej zbiornika przy maksymalnym stopniu napełnienia oraz urządzenia powinny być tak przymocowane, aby zapewniały wypływ ulatniających się gazów bez ograniczeń. W przypadku zapalnych nieschłodzonych gazów skroplonych ulatniający się gaz powinien być kierowany na zewnątrz zbiornika w taki sposób, żeby nie mógł oddziaływać na zbiornik. Urządzenia ochronne odchylające strumień pary mogą być stosowane, jeżeli nie zmniejszają przepustowości urządzenia obniżającego ciśnienie.

6.7.3.11.2 Rozmieszczenie urządzeń obniżających ciśnienie powinno być tak wykonane, aby uniemożliwić osobom nieupoważnionym dostęp do tych urządzeń oraz aby zabezpieczyć te urządzenia przed uszkodzeniem spowodowanym przewróceniem się cysterny przenośnej.

6.7.3.12 Urządzenia pomiarowe

6.7.3.12.1 jeżeli nie zamierza się napełniać cystern przenośnych przy zastosowaniu ważenia, to powinny być wyposażone one w jedno lub więcej urządzeń pomiarowych. Nie są dopuszczone mierniki poziomu wykonane ze szkła lub innego kruchego materiału, jeżeli są bezpośrednio połączone z zawartością zbiornika.

6.7.3.13 Podpory, ramy i uchwyty do podnoszenia i mocowania cystern przenośnych

6.7.3.13.1 W celu zapewnienia bezpieczeństwa podczas przewozu cysterny przenośne powinny być projektowane i budowane ze strukturami nośnymi. Z tego względu przy projektowaniu powinny być uwzględniane siły wymienione pod 6.7.3.2.9 i współczynnik bezpieczeństwa wymieniony pod 6.7.3.2.10. Dopuszczalne są płozy, ramy, łoża lub inne podobne konstrukcje.

6.7.3.13.2 Łączne naprężenia spowodowane przez nadbudowy cysterny przenośnej (np. łoża, ramy itp.) oraz uchwyty do podnoszenia i mocowania, nie powinny powodować nadmiernych naprężeń w dowolnej części cysterny. Do cysterny przenośnej powinny być przymocowane stałe uchwyty do podnoszenia i mocowania. W zasadzie powinny być one przymocowane do podpór cysterny przenośnej, lecz mogą być również umocowane do płyt wzmacniających umiejscowionych na zbiorniku w punktach podparcia.

6.7.3.13.3 Przy projektowaniu podpór i ram należy uwzględnić skutki korozji powodowanej przez środowisko.

6.7.3.13.4 Kieszenie dla wózków widłowych powinny mieć możliwość zamknięcia. Urządzenia zamykające kieszenie dla wózków widłowych powinny być nieodłączną częścią ramy lub być przymocowane do nich w sposób stały. Cysterny przenośne jednokomorowe o długości mniejszej niż 3,65 m nie muszą mieć zamknięć kieszeni dla wózków widłowych pod warunkiem, że:

a) zbiornik razem z osprzętem jest dobrze zabezpieczony przed uderzeniem wideł wózka widłowego; i

b) odległość pomiędzy środkami kieszeni dla wózków widłowych jest równa co najmniej połowie maksymalnej długości cysterny przenośnej.

6.7.3.13.5 Jeżeli cysterny przenośne nie są zabezpieczone podczas przewozu zgodnie z ustaleniami pod 4.2.2.3, to zbiorniki i wyposażenie obsługowe powinny być zabezpieczone przed uszkodzeniem w wyniku uderzenia bocznego lub wzdłużnego lub przewrócenia. Osprzęt zewnętrzny powinien być zabezpieczony tak, aby wykluczyć wydostanie się zawartości ze zbiornika po uderzeniu lub przewróceniu cysterny przenośnej na jej osprzęt. Przykłady zabezpieczeń obejmują:

a) ochronę przed uderzeniem bocznym, która może składać się z podłużnych belek zabezpieczających zbiornik po obu stronach na poziomie linii środkowej;

b) ochronę cysterny przenośnej przed przewróceniem, która może składać się ze wzmocnionych pierścieni lub prętów przymocowanych w poprzek ramy;

c) ochronę przed uderzeniem od tyłu, która może składać się ze zderzaka lub ramy;

d) ochronę zbiornika przed uszkodzeniem spowodowanym uderzeniem lub przewróceniem, przez zastosowanie ramy ISO zgodnie z ISO 1496-3:1995.

6.7.3.14 Zatwierdzenie typu

6.7.3.14.1 Dla każdego nowego typu cysterny przenośnej władza właściwa lub organ przez nią upoważniony powinien wystawić świadectwo zatwierdzenia typu. Świadectwo to powinno poświadczać, że cysterna przenośna została zbadana przez tę władzę, jest odpowiednia do zamierzonego celu oraz spełnia wymagania tego działu i stosowne postanowienia dla gazów przewidzianych w instrukcji cysterny przenośnej T50 pod 4.2.5.2.6. Jeżeli seria cystern przenośnych wykonywana jest bez zmian w konstrukcji, to świadectwo jest ważne dla całej serii. W świadectwie powinny być podane: protokół badania typu, gazy dopuszczone do przewozu, materiały zastosowane do budowy zbiornika i powłoki oraz numer zatwierdzenia. Numer zatwierdzenia powinien składać się z wyróżniającego się napisu lub symbolu państwa, na terenie którego zatwierdzenie było przyznane, to jest znaku wyróżniającego pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym wprowadzonego przez Konwencję o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.). i z numeru wpisu do rejestru. Każde ustalenie zamienne zgodne z zapisem pod 6.7.1.2 powinno być wskazane w świadectwie. Zatwierdzenie typu może obejmować zatwierdzenia mniejszych cystern przenośnych wykonanych z materiału tego samego rodzaju i grubości, przy zastosowaniu tej samej technologii wykonania i z identycznymi podporami, równoważnymi zamknięciami i innymi częściami wyposażenia.

6.7.3.14.2 Protokół z badania prototypu dla zatwierdzenia typu powinien zawierać co najmniej:

a) wyniki odpowiednich badań ram, wyszczególnionych w ISO 1496-3:1995;

b) wyniki badań odbiorczych i prób, określonych pod 6.7.3.15.3;

c) wyniki prób zderzeń, określonych pod 6.7.3.15, jeżeli jest to wymagane.

6.7.3.15 Badania i próby

6.7.3.15.1 Cysterny przenośne odpowiadające określeniu kontenera w CSC z 1972 roku w aktualnym wydaniu, nie mogą być używane, chyba że przejdą pomyślnie badania reprezentatywnego wzoru każdego typu na dynamiczny wzdłużny test zderzeniowy opisany w Podręczniku Badań i Kryteriów część IV rozdział 41.

6.7.3.15.2 Zbiornik i wyposażenie każdej cysterny przenośnej powinny być badane przed przekazaniem ich do eksploatacji po raz pierwszy (badanie odbiorcze i próby) i od tego czasu w okresach nie dłuższych niż co 5 lat (5-letni okres badań i prób) z pośrednimi badaniami i próbami okresowymi (2,5-letni okres badań i prób) w połowic pomiędzy 5-letnimi okresami badań i prób. 2,5-letnie badania i próby mogą być wykonane z tolerancją nie większą niż 3 miesiące od określonej daty. Badanie nadzwyczajne powinno być wykonywane, kiedy jest to konieczne, zgodnie z ustaleniami pod 6.7.3.15.7, niezależnie od daty ostatniego badania okresowego.

6.7.3.15.3 Badania odbiorcze i próby cysterny przenośnej powinny obejmować sprawdzenie dokumentacji, rewizję wewnętrzną i zewnętrzną zbiornika cysterny przenośnej i jego osprzętu z uwzględnieniem gazów skroplonych nieschłodzonych, które będą przewożone oraz próbę ciśnieniową zgodnie z ustaleniami dotyczącymi ciśnień próbnych pod 6.7.3.3.2. Próba ciśnieniowa może być przeprowadzona jako próba hydrauliczna lub przy użyciu innej cieczy lub gazu za zgodą władzy właściwej lub organu przez nią upoważnionego. Przed oddaniem cysterny przenośnej do eksploatacji powinna być wykonana próba szczelności oraz sprawdzanie prawidłowości funkcjonowania całego wyposażenia obsługowego. Jeżeli zbiornik i jego wyposażenie były poddane próbie ciśnieniowej oddzielnie, to po zmontowaniu powinny być wspólnie poddane próbie szczelności. Wszystkie spoiny poddawane pełnym naprężeniom powinny być podczas badania odbiorczego poddawane badaniom radiograficznym, ultradźwiękowym lub odpowiedniej innej nie niszczącej metodzie. Nie odnosi się to do otuliny.

6.7.3.15.4 Badania okresowe i próby wykonywane co 5 lat powinny obejmować co najmniej rewizję wewnętrzną i zewnętrzną i jako ogólna reguła, hydrauliczną próbę ciśnieniową. Osłona, izolacja cieplna lub inna powinny być odejmowane tylko w zakresie koniecznym dla wiarygodnej oceny stanu cysterny przenośnej. Jeżeli zbiornik i wyposażenie były poddane próbie ciśnieniowej oddzielnie, to po zmontowaniu powinny być wspólnie poddane próbie szczelności.

6.7.3.15.5 Pośrednie 2,5-letnie badania okresowe i próby powinny obejmować co najmniej rewizję wewnętrzną i zewnętrzną cysterny przenośnej i jej wyposażenia z uwzględnieniem gazów skroplonych nieschłodzonych, które będą przewożone, próbę szczelności oraz sprawdzanie prawidłowości funkcjonowania całego wyposażenia obsługowego. Osłona, izolacja cieplna lub inna powinny być odejmowane tylko w zakresie niezbędnym dla wiarygodnej oceny stanu cysterny przenośnej. Dla cystern przenośnych przeznaczonych do przewozu jednego gazu skroplonego nieschłodzonego, 2,5-letnia rewizja wewnętrzna może być odroczona lub zastąpiona innymi próbami albo procedurami badawczymi zatwierdzonymi przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony.

6.7.3.15.6 Cysterny przenośne nie mogą być ani napełniane ani przekazywane do przewozu po dacie upływu ważności ostatniego 2,5-letniego lub 5-letniego okresu badań i prób wymaganych pod 6.7.3.15.2. Jednak cysterny przenośne napełnione przed datą upływu ważności ostatniego badania okresowego mogą być przewożone przez okres nie przekraczający 3 miesięcy po dacie upływu ważności ostatniej próby lub badania. Ponadto cysterna przenośna może być przewożona po dacie upływu ważności ostatniej próby lub badania:

a) po opróżnieniu, ale przed oczyszczeniem, w celu wykonania następnej wymaganej próby lub badania, przed ponownym napełnieniem; i

b) o ile władza właściwa nie przewidziała inaczej, przez okres nie przekraczający 6 miesięcy od daty upływu ważności ostatniej okresowej próby lub badań, w celu umożliwienia zwrotu materiału niebezpiecznego dla unieszkodliwienia lub przetworzenia. Informacja o tym wyjątku powinna być naniesiona w dokumencie przewozowym.

6.7.3.15.7 Badania nadzwyczajne i próby są konieczne, jeżeli cysterna przenośna wykazuje oznaki uszkodzeń, skorodowania, nieszczelności lub inne objawy wskazujące na usterki mogące wpływać na prawidłową pracę cysterny przenośnej. Zakres badań nadzwyczajnych i prób zależy od wielkości uszkodzeń albo stopnia zużycia cysterny przenośnej. Badania powinny zostać przeprowadzone w zakresie co najmniej 2,5-letnich badań i prób zgodnych z wymaganiami pod 6.7.3.15.5.

6.7.3.15.8 Rewizja wewnętrzna i zewnętrzna powinny zapewnić, że:

a) zbiornik został zbadany w celu wykrycia wżerów, korozji, otarć, wgnieceń, zniekształceń, wad spawalniczych oraz innego stanu, włącznie z nieszczelnością, które mogłyby uczynić cysternę przenośną niebezpieczną podczas przewozu;

b) instalacje rurowe, zawory i uszczelki zostały sprawdzone w celu wykrycia skorodowanych powierzchni, wad lub każdego innego stanu, włączając w to nieszczelności, które mogą uczynić cysternę przenośną niebezpieczną podczas napełniania, opróżniania oraz przewozu;

c) urządzenia dociskające pokrywy włazów funkcjonują prawidłowo i nie ma nieszczelności pokryw włazów lub uszczelek;

d) brakujące albo poluzowane śruby lub nakrętki na jakimkolwiek kołnierzu łączącym lub zaślepce kołnierzowej zostały uzupełnione i dokręcone;

e) wszystkie urządzenia zabezpieczające i zawory nie wykazują korozji, zniekształceń i jakichkolwiek uszkodzeń lub wad, które mogłyby utrudniać ich prawidłową eksploatację. Zdalnie sterowane urządzenia zamykające i samozamykające się zawory odcinające powinny zostać poddane próbom ruchowym w celu wykazania ich prawidłowego działania;

f) wymagane oznakowania cystern przenośnych są czytelne i zgodne z odpowiednimi przepisami; i

g) ramy, podpory i urządzenia do podnoszenia cysterny przenośnej są w zadowalającym stanie.

6.7.3.15.9 Badania i próby pod 6.7.3.15.1, 6.7.3.15.3, 6.7.3.15.4, 6.7.3.15.5 i 6.7.3.15.7 powinny być przeprowadzane przez rzeczoznawcę lub w jego obecności, upoważnionego przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony. Jeżeli próba ciśnieniowa jest częścią badań i prób, to próba ciśnieniowa powinna być zaznaczona na tabliczce cysterny przenośnej. W trakcie badania pod ciśnieniem cysterna przenośna powinna być sprawdzona na nieszczelności zbiornika, przewodów rurowych oraz wyposażenia.

6.7.3.15.10 W każdym przypadku, kiedy na zbiorniku zostały wykonane operacje cięcia, podgrzewania lub spawania, prace te powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony, z uwzględnieniem przepisów dotyczących konstrukcji zbiorników ciśnieniowych, zastosowanych do budowy zbiornika. Po zakończeniu prac powinna być przeprowadzona próba ciśnieniowa pod pełnym ciśnieniem próbnym.

6.7.3.15.11 Jeżeli zostaną stwierdzone wady zagrażające bezpieczeństwu, to cysterna przenośna nie powinna być przekazywana do eksploatacji przed ich usunięciem i uzyskaniem zadowalającego wyniku powtórnej próby.

6.7.3.16 Oznakowanie

6.7.3.16.1 Każda cysterna przenośna powinna być zaopatrzona w metalową, odporną na korozję tabliczkę, trwale przymocowaną do cysterny przenośnej w miejscu widocznym i łatwo dostępnym dla kontroli. Jeżeli tabliczki nie można trwale przymocować do zbiornika z powodu rozmieszczenia urządzeń, to zbiornik powinien być oznakowany co najmniej danymi wymaganymi przez przepisy dla zbiorników ciśnieniowych. Na tabliczce powinny być naniesione za pomocą wytłaczania lub inną podobną metodą co najmniej poniższe dane:

a) informacje o właścicielu

(i) numer rejestracyjny właściciela;

b) informacje produkcyjne

(i) państwo produkcji;

(ii) data produkcji;

(v) nazwa i znaki producenta;

(vi) numer fabryczny;

c) informacje o dopuszczeniu

(i) symbol ONZ dla opakowań: mJ/

wzór

Symbol ten powinien być używany tylko w celu poświadczenia, że opakowanie, cysterna przenośna lub MEGC spełnia odpowiednie wymagania działu 6.1, 6.2, 6.3, 6.5, 6.6 lub 6.7 ¹⁴¹ ;

(ii) państwo dopuszczenia;

(iii) jednostka upoważniona do dopuszczenia typu;

(iv) numer dopuszczenia typu;

(v) litery "AA" jeżeli typ został dopuszczony według porozumień alternatywnych (patrz 6.7.1.2);

(vi) przepis techniczny dla projektowania zbiorników ciśnieniowych, według którego zbiornik został wykonany;

d) ciśnienie

(i) MAWP (w barach lub kPa (nadciśnienie)) ¹⁴² ;

(ii) ciśnienie próbne (w barach lub kPa( nadciśnienie)) ¹⁴³ ;

(iii) data odbiorczego badania ciśnieniowego (miesiąc i rok);

(iv) znaki identyfikacyjne rzeczoznawcy dla badania odbiorczego;

(v) zewnętrzne ciśnienie obliczeniowe ¹⁴⁴  (w barach lub kPa (nadciśnienie)) ¹⁴⁵ ;

e) temperatury

(i) zakres temperatur obliczeniowych (w °C) ¹⁴⁶ ;

(ii) zalecana temperatura obliczeniowa (w °C) ¹⁴⁷ ;

f) materiały

(i) materiał zbiornika i odniesienie do normy (norm) materiałowej(-ych);

(ii) równoważna grubość ściany ze stali wzorcowej (w mm) ¹⁴⁸ ;

g) pojemność

(i) pojemność wodna zbiornika w 20 °C (w litrach) ¹⁴⁹ ;

h) badania okresowe

(i) rodzaj przeprowadzonego ostatniego badania okresowego (2,5- lub 5-letnie badanie okresowe lub badanie nadzwyczajne);

(ii) data przeprowadzonego ostatniego badania okresowego (miesiąc i rok);

(iii) ciśnienie próbne (w barach lub kPa (nadciśnienie)) ¹⁵⁰  (jeżeli ma zastosowanie);

(iv) znaki identyfikacyjne jednostki upoważnionej, która przeprowadziła lub uwierzytelniła ostatnie badanie;

Rysunek 6.7.3.16.1: Przykład tabliczki identyfikacyjnej

Numer rejestracyjny właściciela

INFORMACJE PRODUKCYJNE

Państwo produkcji
Data produkcji
Producent
Numer fabryczny

INFORMACJE O DOPUSZCZENIU

wzór	Państwo dopuszczenia
	Jednostka upoważniona do dopuszczenia typu
	Numer dopuszczenia typu		"AA" (jeżeli ma zastosowanie)

Przepis techniczny dla projektowania zbiornika (przepis techniczny dla zbiornika ciśnieniowego)

CIŚNIENIA

MAWP	bar lub kPa
Ciśnienie próbne	bar lub kPa

Data badania odbiorczego

(mm/rrrr)

Stempel rzeczoznawcy

Zewnętrzne ciśnienie obliczeniowe

bar lub kPa

TEMPERATURY

Zakres temperatur obliczeniowych

....°C do

...°C

Zalecana temperatura obliczeniowa

°C

MATERIAŁY

Materiał (-y) zbiornika i odniesienie do normy (norm) materiałowej (-ych)
Równoważna grubość ściany ze stali wzorcowej	mm

POJEMNOŚĆ

Pojemność wodna zbiornika w 20 °C

litr

BADANIA OKRESOWE

Rodzaj badania

Data badania

Stempel rzeczoznawcy i ciśnienie próbnea)

Rodzaj badania

Data badania

Stempel rzeczoznawcy i ciśnienie próbne

	(mm/rrrr)		bar lub kPa		(mm/rrrr)		bar lub kPa

^a) ciśnienie próbne (jeżeli ma zastosowanie)

6.7.3.16.2 Na samej cysternie przenośnej lub na metalowej tabliczce przymocowanej na stałe do cysterny przenośnej powinny być naniesione następujące dane:

Nazwa użytkownika

Nazwa gazu(-ów) skroplonego nieschłodzonego dopuszczonego do przewozu

Maksymalna dopuszczalna masa ładunku dla każdego dopuszczonego gazu skroplonego nieschłodzonego _________________ kg

MPGM ________________________ kg

Masa własna (tara) ____________________ kg

Instrukcja dla cysterny przenośnej zgodnie z 4.2.5.2.6.

Uwaga. W celu określenia przewożonego gazu skroplonego nieschłodzonego, patrz także część 5.

6.7.3.16.3 Jeżeli cysterna przenośna jest przeznaczona i zatwierdzona do operacji na pełnym morzu, to wówczas na tabliczce identyfikacyjnej powinien być umieszczony napis "OFFSHORE PORTABLE TANK".

6.7.4 Wymagania dotyczące projektowania, budowy, badań i prób cystern przenośnych przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych

6.7.4.1 Określenia

Dla celów niniejszego rozdziału:

Ciśnienie próbne oznacza maksymalne nadciśnienie w górnej części zbiornika podczas ciśnieniowej próby hydraulicznej.

Cysterna oznacza konstrukcję, która normalnie składa się z:

a) powłoki ochronnej oraz jednego lub więcej zbiorników wewnętrznych, gdzie przestrzeń pomiędzy zbiornikiem (zbiornikami) i powłoką ochronną jest pozbawiona powietrza (izolacja próżniowa) i może zawierać w sobie system izolacji cieplnej; lub

b) powłoki ochronnej oraz wewnętrznego zbiornika z pośrednią warstwą stałego materiału termoizolacyjnego (np. sztywna pianka).

Cysterna przenośna oznacza izolowaną cieplnie multimodalną cysternę o pojemności większej niż 450 litrów z przymocowanym wyposażeniem obsługowym i konstrukcyjnym niezbędnym do przewozu gazów skroplonych schłodzonych. Napełnianie i opróżnianie cysterny przenośnej powinno być możliwe bez demontowania wyposażenia konstrukcyjnego. Na zewnątrz zbiornika powinna mieć człony stabilizujące oraz powinno być możliwe jej podnoszenie w stanie napełnionym. Przede wszystkim powinna być projektowana w celu umieszczania jej na pojeździe, wagonie lub statku morskim albo statku żeglugi śródlądowej i powinna być wyposażona w płozy, zamocowania lub dodatkowe wyposażenie ułatwiające obsługę. Pojazdy-cysterny, wagony-cysterny, cysterny niemetalowe, DPPL, butle do gazu i opakowania duże nie są uznawane za cysterny przenośne.

Czas utrzymywania oznacza czas, który upłynie od ustalenia się początkowych warunków napełniania do chwili, gdy wzrastające ciśnienie spowodowane dopływem ciepła osiągnie najniższą wartość ciśnienia otwarcia urządzenia ograniczającego ciśnienie.

Maksymalna dopuszczalna masa brutto (MPGM) oznacza sumę masy próżnej cysterny przenośnej (tara) i maksymalnej masy ładunku dopuszczonego do przewozu.

Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze (MAWP) oznacza rzeczywiste nadciśnienie zmierzone w górnej części zbiornika napełnionej cysterny przenośnej podczas jej eksploatacji, włącznie z najwyższym rzeczywistym ciśnieniem podczas napełniania i opróżniania.

Minimalna temperatura obliczeniowa oznacza temperaturę, która jest przyjęta do obliczeń i konstrukcji zbiornika, nie wyższa niż najniższa ("najzimniejsza") temperatura (temperatura podczas eksploatacji) zawartości podczas normalnych warunków napełniania, opróżniania i przewozu.

Porozumienie alternatywne oznacza zatwierdzenie wystawione przez władzę właściwą dla cysterny przenośnej lub MEGC, które zostały zaprojektowane, wyprodukowane lub zbadane według przepisów technicznych lub metod badań innych niż wymienione w niniejszym dziale.

Powłoka ochronna oznacza zewnętrzne pokrycie izolacji lub okrycie, które może być częścią systemu izolacyjnego.

Próba szczelności oznacza badanie zbiornika i jego wyposażenia obsługowego przy użyciu gazu pod rzeczywistym ciśnieniem wewnętrznym nie mniejszym niż 90% MAWP.

Stal wzorcowa oznacza stal o wytrzymałości na rozciąganie 370 N/mm² i wydłużeniu przy rozerwaniu 27%.

Wyposażenie konstrukcyjne oznacza elementy wzmacniające, mocujące, ochronne i stabilizujące, umieszczone na zewnątrz zbiornika.

Wyposażenie obsługowe oznacza przyrządy pomiarowe oraz urządzenia do napełniania, opróżniania, odpowietrzania, zabezpieczania, podnoszenia ciśnienia, chłodzenia i izolowania cieplnego.

Zbiornik oznacza część cysterny przenośnej, która wypełniona jest gazem skroplonym schłodzonym przeznaczonym do przewozu, wliczając w to otwory i ich zamknięcia, ale bez wyposażenia obsługowego i zewnętrznego wyposażenia konstrukcyjnego.

6.7.4.2 Wymagania ogólne dotyczące projektowania i budowy

6.7.4.2.1 Zbiorniki powinny być projektowane i budowane zgodnie z wymaganiami przepisów dotyczących naczyń ciśnieniowych, uznanych przez władzę właściwą. Zbiorniki i otuliny powinny być wykonane z materiałów metalowych nadających się do obróbki plastycznej. Otuliny powinny być wykonane ze stali. Materiały niemetalowe mogą być stosowane do połączeń i podpór pomiędzy zbiornikiem i powłoką ochronną, pod warunkiem, że ich własności materiałowe w najniższej temperaturze obliczeniowej są udowodnione jako dostateczne. Zasadniczo materiały powinny być zgodne z normami krajowymi lub międzynarodowymi. Do zbiorników spawanych i otulin mogą być użyte tylko te materiały, których spawalność została całkowicie udowodniona. Spoiny powinny być wykonane fachowo i zapewniać pełne bezpieczeństwo. Jeżeli proces technologiczny lub materiały tego wymagają, zbiorniki powinny być poddawane stosownej obróbce cieplnej w celu zapewnienia odpowiedniego polepszenia wytrzymałości w spoinie i w strefie wpływu ciepła. Przy wyborze materiału należy uwzględnić najniższą temperaturę obliczeniową ze względu na ryzyko kruchego przełomu, kruchość wodorową, pęknięcia spowodowane korozją naprężeniową i udarność. Jeżeli używa się stali drobnoziarnistej, to gwarantowana wartość granicy plastyczności powinna być nie większa niż 460 N/mm², a gwarantowana wartość górnej granicy wytrzymałości na rozciąganie, zgodnie z normą materiałową, powinna być nie większa niż 725 N/mm². Materiały konstrukcyjne cystern przenośnych powinny być odpowiednie do warunków zewnętrznych środowiska, w którym mogą być eksploatowane.

6.7.4.2.2 Każda część cysterny przenośnej, włączając w to osprzęt, uszczelki i układ połączeń rurowych, która normalnie, jak można oczekiwać, będzie stykała się z przewożonym gazem skroplonym schłodzonym, powinna być odpowiednia do tego gazu.

6.7.4.2.3 Powinno się unikać styczności pomiędzy różnymi metalami, mogącej doprowadzić do uszkodzeń w wyniku działania korozji elektrochemicznej.

6.7.4.2.4 Układ izolacji cieplnej powinien obejmować całkowicie zbiornik (zbiorniki) skutecznym materiałem izolacyjnym. Izolacja zewnętrzna powinna być tak zabezpieczona powłoką ochronną, aby zapobiec wnikaniu wilgoci lub innym uszkodzeniom w normalnych warunkach przewozu.

6.7.4.2.5 Jeżeli powłoka ochronna jest gazoszczelna, to powinno być zastosowane urządzenie zapobiegające powstaniu niebezpiecznego ciśnienia w warstwie izolacyjnej.

6.7.4.2.6 Cysterny przenośne przeznaczone do przewozu gazów skroplonych schłodzonych, mających temperaturę wrzenia przy ciśnieniu atmosferycznym poniżej minus 182 °C, nie powinny zawierać materiałów, które mogą reagować w sposób niebezpieczny z tlenem lub atmosferą wzbogaconą w tlen, jeżeli umieszczone są w izolacji cieplnej, gdzie istnieje ryzyko kontaktu z tlenem albo cieczą wzbogaconą w tlen.

6.7.4.2.7 Właściwości materiałów izolacyjnych nie powinny nadmiernie pogarszać się w czasie używania.

6.7.4.2.8 Dla każdego gazu skroplonego schłodzonego, przeznaczonego do przewozu w cysternie przenośnej, powinien być określony odnośny czas utrzymywania.

6.7.4.2.8.1 Odnośny czas utrzymywania powinien być określony sposobem uznanym przez władzę właściwą, przy uwzględnieniu:

a) skuteczności układu izolacyjnego, określonego zgodnie z 6.7.4.2.8.2;

b) najniższego ciśnienia otwarcia urządzenia (-ń) ograniczającego (-ych) ciśnienie;

c) początkowych warunków napełniania;

d) założonej temperatury otoczenia 30 °C;

e) właściwości fizycznych poszczególnych gazów skroplonych schłodzonych przeznaczonych do przewozu.

6.7.4.2.8.2 Skuteczność układu izolacyjnego (dopływ ciepła w watach) powinna być określona poprzez badanie typu cysterny przenośnej zgodnie z procedurami zatwierdzonymi przez władzę właściwą. Badanie to powinno polegać na:

a) pomiarze ubytku gazu w określonym okresie czasu przy stałym ciśnieniu (np. przy ciśnieniu atmosferycznym); albo

b) badaniu w układzie zamkniętym, podczas którego mierzony jest przyrost ciśnienia w zbiorniku po określonym okresie czasu.

Jeżeli badania wykonywane są przy stałym ciśnieniu, wówczas należy uwzględnić zmiany ciśnienia atmosferycznego. Jeżeli przeprowadzane są obie próby, to powinny być wykonane korekty dla każdego odchylenia temperatury otoczenia od przyjętej temperatury odniesienia 30 °C.

Uwaga. Dla określenia aktualnego czasu utrzymywania przed każdym przewozem patrz pod 4.2.3.7.

6.7.4.2.9 Otulina izolacji próżniowej cysterny o podwójnych ściankach powinna być obliczona na ciśnienie zewnętrzne nie mniejsze niż 100 kPa (1 bar) (nadciśnienie), zgodnie z uznanymi przepisami technicznymi, albo na krytyczne ciśnienie deformujące nie mniejsze niż 200 kPa (2 bar) (nadciśnienie). Wewnętrzne i zewnętrzne urządzenia wzmacniające mogą być uwzględnione przy ocenie wytrzymałości otuliny na działanie ciśnienia zewnętrznego.

6.7.4.2.10 Cysterny przenośne powinny być tak projektowane i budowane łącznie z podporami, aby zapewnić bezpieczne posadowienie podczas przewozu, oraz z odpowiednimi uchwytami do podnoszenia i mocowania.

6.7.4.2.11 Cysterny przenośne powinny być tak projektowane, aby wytrzymywały bez utraty zawartości, co najmniej ciśnienie wewnętrzne spowodowane przez zawartość i obciążenia statyczne, dynamiczne i cieplne podczas normalnych warunków manipulowania i przewozu. Projekt powinien wykazać, że były brane pod uwagę skutki zmęczenia materiału konstrukcyjnego spowodowane przez powtarzające się występowanie tych obciążeń podczas przewidywanego okresu używania cysterny przenośnej.

6.7.4.2.12 Cysterny przenośne i ich zamocowania, powinny być zdolne do przeniesienia przy największym dopuszczalnym obciążeniu, następujących oddzielnie przyłożonych sił statycznych:

a) w kierunku jazdy:

2-krotna MPGM pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹⁵¹ ;

b) poziomo prostopadle do kierunku jazdy:

MPGM (2-krotna MPGM, jeżeli kierunek jazdy nie jest dokładnie określony) pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹⁵² ;

c) pionowo do góry:

MPGM pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹⁵³ ; i

d) pionowo do dołu:

2-krotna MPGM (całkowite obciążenie uwzględniające wpływ grawitacji) pomnożona przez przyśpieszenie ziemskie (g) ¹⁵⁴ ;.

6.7.4.2.13 Dla każdej z sił pod 6.7.4.2.12 powinien być przyjmowany następujący współczynnik bezpieczeństwa:

a) dla metali mających wyraźnie określoną granicę plastyczności: współczynnik bezpieczeństwa wynosi 1,5 w odniesieniu do gwarantowanej granicy plastyczności; lub

b) dla metali niemających wyraźnie określonej granicy plastyczności: współczynnik bezpieczeństwa wynosi 1,5 w odniesieniu do gwarantowanej granicy plastyczności przy wydłużeniu 0,2%, a dla stali austenitycznych przy wydłużeniu 1%.

6.7.4.2.14 Wartości wyraźnie określonej granicy plastyczności lub umownej granicy plastyczności powinny być wartościami zgodnymi z krajowymi lub międzynarodowymi normami materiałowymi. Dla stali austenitycznych wartości minimalne wyraźnie określonej granicy plastyczności lub umownej granicy plastyczności, określone normami materiałowymi, mogą być przekroczone do 15%, jeżeli te wyższe wartości są potwierdzone atestami materiałowymi. W razie braku norm materiałowych dla metali, wartości wyraźnie określonej granicy plastyczności lub umownej granicy plastyczności powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą.

6.7.4.2.15 Cysterny przenośne przeznaczone do przewozu gazów skroplonych schłodzonych zapalnych powinny być przystosowane do uziemienia.

6.7.4.3 Kryteria projektowania

6.7.4.3.1 Zbiorniki powinny być o przekroju kołowym.

6.7.4.3.2 Zbiorniki powinny być tak projektowane i budowane, aby wytrzymywały hydrauliczne ciśnienie próbne nie mniejsze niż 1,3-krotność MAWP. Dla zbiorników z izolacją próżniową ciśnienie próbne nie powinno być mniejsze niż 1,3-krotność sumy MAWP i 100 kPa (1 bar). W żadnym przypadku ciśnienie próbne nie może być mniejsze niż 300 kPa (3 bar) (nadciśnienie). Celem jest uzyskanie minimalnej grubości ścianki zbiornika wymaganej dla tych cystern pod 6.7.4.4.2 do 6.7.4.4.7.

6.7.4.3.3 Dla metali wykazujących wyraźnie określoną granicę plastyczności lub scharakteryzowanych przez umowną granicę plastyczności (ogólnie przy wydłużeniu 0,2% lub przy wydłużeniu 1% dla stali austenitycznych) naprężenie σ (sigma) przy ciśnieniu próbnym w zbiorniku nie powinno przekraczać mniejszej z wartości 0,75 Re lub 0,50 Rm, gdzie:

Re = wyraźnie określona granica plastyczności w N/mm² lub umowna granica plastyczności przy 0,2% wydłużeniu albo przy 1% wydłużeniu dla stali austenitycznej;

Rm = najmniejsza wartość wytrzymałości na rozciąganie w N/mm².

6.7.4.3.3.1 Przyjęte wartości Re i Rm powinny być minimalnymi wartościami zgodnymi z krajowymi lub międzynarodowymi normami materiałowymi. Dla stali austenitycznych wartości minimalne dla Re i Rm określone normami materiałowymi mogą być przekroczone do 15%, jeżeli te wyższe wartości są potwierdzone atestami materiałowymi. W razie braku norm materiałowych dla stali, przyjęte wartości Re i Rm powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony.

6.7.4.3.3.2 Stale o stosunku Re/Rm większym niż 0,85 nie są dopuszczone do budowy zbiorników o konstrukcji spawanej. Do określenia tego stosunku powinny być przyjęte wartości Re i Rm wyszczególnione w ateście materiałowym.

6.7.4.3.3.3 Dla stali zastosowanych do konstrukcji zbiorników wydłużenie przy rozerwaniu, w %, powinno wynosić minimum 10000/Rm, ale w żadnym przypadku nie powinno być mniejsze niż 16% dla stali drobnoziarnistych i 20% dla innych stali. Dla aluminium i stopów aluminium zastosowanych do budowy zbiorników wydłużenie przy rozerwaniu, w %, powinno wynosić minimum 10000/6Rm, ale w żadnym przypadku nie powinno być mniejsze niż 12%.

6.7.4.3.3.4 W celu określenia rzeczywistych parametrów wytrzymałościowych materiału oś próbki pobieranej z blachy walcowanej powinna być prostopadła do kierunku walcowania. Wydłużenie całkowite przy rozerwaniu powinno być mierzone na próbce o przekroju prostokątnym zgodnie z ISO 6892:1998 przy 50 mm długości pomiarowej.

6.7.4.4 Minimalna grubość ścianki zbiornika

6.7.4.4.1 Minimalna grubość ścianki zbiornika powinna być największą z podanych poniżej wartości:

a) minimalnej grubości ścianki określonej zgodnie z wymaganiami pod 6.7.4.4.2 do 6.7.4.4.7; i

b) minimalnej grubości ścianki określonej zgodnie z uznanymi przepisami budowy zbiorników ciśnieniowych, z uwzględnieniem wymagań pod 6.7.4.3.

6.7.4.4.2 Zbiorniki o średnicy maksymalnie 1,80 m, powinny mieć grubość ścianki minimum 5 mm, jeżeli wykonane są ze stali wzorcowej lub grubość równoważną, jeżeli wykonane są z innego metalu. Zbiorniki o średnicy większej niż 1,80 m, powinny mieć grubość ścianki minimum 6 mm, jeżeli wykonane są ze stali wzorcowej lub grubość równoważną, jeżeli wykonane są z innego metalu.

6.7.4.4.3 Zbiorniki cystern z izolacją próżniową, których średnica nie przekracza 1,80 m, powinny mieć grubość ścianki minimum 3 mm, jeżeli wykonane są ze stali wzorcowej lub grubość równoważną, jeżeli wykonane są z innego metalu. Zbiorniki o średnicy większej niż 1,80 m, powinny mieć grubość ścianki minimum 4 mm, jeżeli wykonane są ze stali wzorcowej lub grubość równoważną, jeżeli wykonane są z innego metalu.

6.7.4.4.4 Dla cystern z izolacją próżniową łączna grubość płaszcza ochronnego i ścianki zbiornika powinna odpowiadać minimalnej grubości zapisanej pod 6.7.4.4.2, grubość ścianki samego zbiornika nie powinna być mniejsza od minimalnej grubości zapisanej pod 6.7.4.4.3.

6.7.4.4.5 Zbiorniki nie powinny mieć ścianek o grubości mniejszej niż 3 mm, niezależnie od materiału konstrukcyjnego.

6.7.4.4.6 Równoważna grubość ścianki z metalu, inna niż grubość zapisana pod 6.7.4.4.2 i 6.7.4.4.3 dla stali wzorcowej, powinna być określona za pomocą następującego wzoru:

gdzie:

e₁ = wymagana równorzędna grubość ścianki (w mm) dla zastosowanego metalu;

e₀ = minimalna grubość ścianki (w mm) stali wzorcowej, wymieniona pod 6.7.4.4.2 i 6.7.4.4.3;

Rm₁ = gwarantowana minimalna wytrzymałość na rozciąganie (w N/mm²) zastosowanego metalu (patrz pod 6.7.4.3.3);

A₁ = gwarantowane minimalne wydłużenie przy zerwaniu (w %) dla zastosowanego metalu, zgodnie z krajowymi lub międzynarodowymi normami.

6.7.4.4.7 W żadnym przypadku grubość ścianki zbiornika nie może być mniejsza niż określona pod 6.7.4.4.1 do 6.7.4.4.5. Wszystkie części zbiornika powinny mieć minimalną grubość ścianki określoną pod 6.7.4.4.1 do 6.7.4.4.6. Grubość ta nie powinna uwzględniać naddatku na korozję.

6.7.4.4.8 Nie powinna występować skokowa zmiana grubości blach przy połączeniu dennic z płaszczem zbiornika.

6.7.4.5 Wyposażenie obsługowe

6.7.4.5.1 Wyposażenie obsługowe powinno być umieszczone w taki sposób, aby było chronione przed możliwością urwania lub uszkodzenia w czasie czynności manipulacyjnych i przewozu. Jeżeli połączenie pomiędzy obudową i cysterną lub płaszczem i zbiornikiem dopuszcza do względnego przesunięcia, to wyposażenie powinno być tak zamocowane, aby pozwalało na to przesunięcie bez uszkodzenia współpracujących części. Urządzenia zewnętrzne służące do opróżniania (rury, urządzenia zamykające), zawór odcinający i jego gniazdo powinny być chronione przed możliwością ich wyrwania pod działaniem sił zewnętrznych (na przykład przez zastosowanie przekrojów ścinanych). Urządzenia do napełniania i opróżniania (włącznie z kołnierzami lub gwintowanymi korkami) oraz jakiekolwiek kołpaki ochronne powinny być odpowiednio zabezpieczone przed niezamierzonym otwarciem.

6.7.4.5.2 Każdy otwór do napełniania i opróżniania cystern przenośnych stosowanych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych zapalnych powinien być wyposażony w co najmniej 3 niezależne od siebie urządzenia odcinające, umieszczone szeregowo, z których pierwsze stanowi zawór odcinający umiejscowiony możliwie najbliżej powłoki ochronnej, drugie stanowi zawór odcinający, a trzecim jest zaślepka kołnierzowa lub równoważne urządzenie. Urządzenie odcinające najbliższe powłoki ochronnej powinno być szybko działającym urządzeniem zamykającym, które zamyka się samoczynnie w przypadku nieprzewidzianego przemieszczenia cysterny przenośnej podczas napełniania lub rozładunku albo ogarnięcia pożarem. Powinno być możliwe zdalne uruchamianie tego urządzenia.

6.7.4.5.3 Każdy otwór do napełniania i rozładunku cystern przenośnych stosowanych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych niepalnych powinien być wyposażony w co najmniej 2 niezależne od siebie urządzenia odcinające umieszczone szeregowo, z których pierwsze stanowi zawór odcinający umiejscowiony możliwie najbliżej powłoki ochronnej, drugie stanowi zaślepka kołnierzowa lub równoważne urządzenie.

6.7.4.5.4 Przewody rurowe, które mogą być zamknięte z dwóch stron i w których może znajdować się ciecz, powinny mieć system automatycznego obniżenia ciśnienia, w celu nie dopuszczenia do wzrostu ciśnienia wewnątrz przewodu.

6.7.4.5.5 Dla cystern z izolacją próżniową nie są wymagane otwory inspekcyjne.

6.7.4.5.6 Osprzęt zewnętrzny powinien być grupowany razem w takim stopniu jak to jest racjonalnie wykonalne.

6.7.4.5.7 Każde połączenie cysterny przenośnej powinno być wyraźnie oznaczone dla wskazania jego funkcji.

6.7.4.5.8 Każdy zawór odcinający lub inne urządzenie zamykające powinny być projektowane i budowane przy uwzględnieniu ciśnienia nie mniejszego niż MAWP zbiornika, biorąc pod uwagę przewidywaną temperaturę podczas przewozu. Wszystkie zawory odcinające z trzpieniami śrubowymi powinny być zamykane ręcznym pokrętłem kołowym w kierunku ruchu wskazówek zegara. Dla innych zaworów odcinających położenie (otwarcia i zamknięcia) oraz kierunek zamykania powinny być wyraźnie zaznaczone. Wszystkie zawory odcinające powinny być tak projektowane, aby nie było możliwe ich przypadkowe otwarcie.

6.7.4.5.9 Jeżeli zastosowane są urządzenia ciśnieniowe, to połączenia dla cieczy i pary do tych urządzeń powinny być wyposażone w zawory tak blisko powłoki ochronnej jak jest to racjonalnie wykonalne, aby zapobiec ubytkowi zawartości w przypadku uszkodzenia urządzeń ciśnieniowych.

6.7.4.5.10 Przewody rurowe powinny być tak projektowane, budowane i instalowane, aby uniknąć uszkodzenia wskutek rozszerzania i kurczenia, uderzeń mechanicznych i drgań. Wszystkie przewody rurowe powinny być z odpowiedniego materiału. W celu nie dopuszczenia do wycieku spowodowanego pożarem, pomiędzy powłoką ochronną i połączeniem z pierwszym zamknięciem dowolnego przyłącza powinny być zastosowane tylko przewody rurowe stalowe i złącza spawane. Sposób przymocowania zamknięcia do tego przyłącza powinien być zatwierdzony przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony. W innych miejscach połączenia przewodów rurowych, jeżeli są konieczne, powinny być spawane.

6.7.4.5.11 Połączenia rur miedzianych powinny być wykonane lutem twardym lub równorzędną wytrzymałościowo złączką metalową. Temperatura topnienia twardego lutu nie powinna być mniejsza niż 525 °C. Połączenia nie powinny zmniejszać wytrzymałości przewodu rurowego, jakie może wystąpić przy połączeniach gwintowanych.

6.7.4.5.12 Materiały konstrukcyjne zaworów i wyposażenia dodatkowego powinny mieć zadawalające własności w najniższych temperaturach roboczych cysterny przenośnej.

6.7.4.5.13 Ciśnienie rozrywające wszystkich przewodów i połączeń rurowych osprzętu nie powinno być mniejsze od 4-krotnego MAWP zbiornika albo 4-krotnego ciśnienia, któremu może być poddany zbiornik w czasie obsługi w wyniku działania pompy lub innego urządzenia (za wyjątkiem urządzeń obniżających ciśnienie).

6.7.4.6 Urządzenia obniżające ciśnienie

6.7.4.6.1 Każdy zbiornik powinien być wyposażony w nie mniej niż 2 niezależne sprężynowe urządzenia obniżające ciśnienie. Sprężynowe urządzenia obniżające ciśnienie powinny otwierać się automatycznie przy ciśnieniu nie mniejszym niż MAWP i powinny być całkowicie otwarte przy ciśnieniu równym 110% MAWP. Urządzenia te powinny po obniżeniu ciśnienia, zamykać się przy ciśnieniu nie mniejszym niż 10% poniżej ciśnienia otwarcia i pozostawać zamknięte przy niższych ciśnieniach. Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być odporne na siły dynamiczne, w tym falowania cieczy.

6.7.4.6.2 Zbiorniki do gazów skroplonych schłodzonych niepalnych i wodoru mogą mieć dodatkowo, równolegle ze sprężynowymi urządzeniami obniżającymi ciśnienie, płytkę bezpieczeństwa określoną pod 6.7.4.7.2 i 6.7.4.7.3.

6.7.4.6.3 Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być tak projektowane, aby nie dopuszczały do przedostawania się zanieczyszczeń, ulatniania się gazu i niebezpiecznego wzrostu ciśnienia.

6.7.4.6.4 Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony.

6.7.4.7 Przepustowość i ustawienie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.4.7.1 W przypadku utraty próżni w cysternach z izolacją próżniową lub ubytku 20% izolacji w cysternie izolowanej materiałem stałym, łączna przepustowość wszystkich zainstalowanych urządzeń obniżających ciśnienie powinna być na tyle wystarczająca, że ciśnienie (włącznie ze wzrostem ciśnienia) w zbiorniku nie przekroczy 120% MAWP.

6.7.4.7.2 Dla niepalnych gazów skroplonych schłodzonych (z wyjątkiem tlenu) i wodoru wydajność ta może być osiągnięta poprzez zastosowanie płytek bezpieczeństwa równolegle z wymaganymi zaworami bezpieczeństwa. Płytki bezpieczeństwa powinny rozrywać się przy ciśnieniu nominalnym równym ciśnieniu próbnemu zbiornika.

6.7.4.7.3 Zgodnie z warunkami opisanymi pod 6.7.4.7.1 i 6.7.4.7.2, przy równoczesnym całkowitym objęciu pożarem, połączona wydajność wszystkich zainstalowanych urządzeń obniżających ciśnienie powinna być wystarczająca dla ograniczenia ciśnienia w zbiorniku do ciśnienia próbnego.

6.7.4.7.4 Wymagana przepustowość urządzeń zabezpieczających powinna być obliczana zgodnie z przepisami technicznymi uznanymi przez władzę właściwą ¹⁵⁵ .

6.7.4.8 Oznakowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.4.8.1 Na każdym urządzeniu obniżającym ciśnienie powinny być naniesione w sposób wyraźny i trwały następujące dane:

a) ciśnienie otwarcia (w barach lub kPa);

b) dopuszczalna tolerancja ciśnienia otwarcia dla sprężynowych urządzeń obniżających ciśnienie;

c) temperatura odnosząca się do ciśnienia nominalnego płytki bezpieczeństwa;

d) nominalna przepustowość urządzenia w metrach sześciennych powietrza na sekundę (m³/s) w warunkach normalnych;

e) przekrój poprzeczny powierzchni przepływu sprężynowego urządzenia obniżającego ciśnienie i płytki bezpieczeństwa w mm².

jeżeli to możliwe, to powinny być również podane:

f) nazwa producenta i odpowiedni numer katalogowy urządzenia.

6.7.4.8.2 Nominalna przepustowość podana na urządzeniu obniżającym ciśnienie powinna być określona według ISO 4126-1:2004 i ISO 4126-7:2004.

6.7.4.9 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie

6.7.4.9.1 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie powinny mieć wystarczający przekrój, aby umożliwić bez ograniczeń wymagany przepływ do urządzenia zabezpieczającego. Żaden zawór odcinający nie powinien być umieszczany pomiędzy zbiornikiem a urządzeniem obniżającym ciśnienie, chyba że są przewidziane 2 urządzenia, w celu konserwacji lub z innych przyczyn, a aktualnie pracujące zawory odcinające obsługujące urządzenia znajdują się w pozycji otwartej, albo zawory odcinające są wzajemnie tak połączone, że wymagania pod 6.7.4.7 są zawsze spełnione. W otworach prowadzących do urządzeń odpowietrzających lub obniżających ciśnienie nie powinny występować żadne przeszkody, które mogłyby ograniczać lub odcinać wypływ ze zbiornika do tego urządzenia. Otwory lub przewody z wylotów urządzeń obniżających ciśnienie, jeżeli są zastosowane, powinny tak odprowadzać parę lub ciecz do atmosfery, aby na urządzenia obniżające ciśnienie działało minimalne ciśnienie zwrotne.

6.7.4.10 Usytuowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.4.10.1 Każdy otwór wlotowy urządzenia obniżającego ciśnienie powinien być umieszczony w górnej części zbiornika, w pobliżu przecięcia się podłużnej i poprzecznej osi symetrii, jeżeli jest to praktycznie wykonalne. Wszystkie otwory wlotowe powinny być usytuowane w przestrzeni gazowej zbiornika przy maksymalnym stopniu napełnienia oraz urządzenia powinny być tak przymocowane, aby zapewniały wypływ ulatniającej się pary bez ograniczeń. Dla gazów skroplonych schłodzonych wydostająca się para powinna być kierowana na zewnątrz cysterny w taki sposób, żeby nie mogła oddziaływać na cysternę. Urządzenia ochronne odchylające strumień pary mogą być stosowane, jeżeli nie zmniejszają przepustowości urządzenia obniżającego ciśnienie.

6.7.4.10.2 Rozmieszczenie urządzeń obniżających ciśnienie powinno być tak wykonane, aby uniemożliwić osobom nieupoważnionym dostęp do tych urządzeń oraz zabezpieczyć te urządzenia przed uszkodzeniem spowodowanym przewróceniem się cysterny przenośnej.

6.7.4.11 Urządzenia pomiarowe

6.7.4.11.1 Jeżeli nie zamierza się napełniać cystern przenośnych przy zastosowaniu ważenia, to powinny być one wyposażone w jedno lub więcej urządzeń pomiarowych. Nie są dopuszczone mierniki poziomu wykonane ze szkła lub innego kruchego materiału, jeżeli są bezpośrednio połączone z zawartością zbiornika.

6.7.4.11.2 W powłoce ochronnej cysterny przenośnej izolowanej próżniowo powinno być przewidziane połączenie dla przyrządu do pomiaru próżni.

6.7.4.12 Podpory, ramy i uchwyty do podnoszenia i mocowania cystern przenośnych

6.7.4.12.1 W celu zapewnienia bezpieczeństwa podczas przewozu cysterny przenośne powinny być projektowane i budowane ze strukturami nośnymi. Z tego względu przy projektowaniu powinny być uwzględniane siły wymienione pod 6.7.4.2.12 i współczynnik bezpieczeństwa wymieniony pod 6.7.4.2.13. Dopuszczalne są płozy, ramy, łoża lub inne podobne konstrukcje.

6.7.4.12.2 Łączne naprężenia spowodowane przez urządzenia montażowe cysterny przenośnej (np. łoża, ramy itp.) oraz uchwyty do podnoszenia i mocowania, nie powinny powodować nadmiernych naprężeń w dowolnej części cysterny. Do cysterny przenośnej powinny być przymocowane stałe uchwyty do podnoszenia i mocowania. W zasadzie powinny być one przymocowane do podpór cysterny przenośnej, lecz mogą być również umocowane do płyt wzmacniających umiejscowionych na zbiorniku w punktach podparcia.

6.7.4.12.3 Przy projektowaniu podpór i ram należy uwzględnić wpływ korozji powodowanej przez środowisko.

6.7.4.12.4 Kieszenie dla wózków widłowych powinny mieć możliwość zamknięcia. Urządzenia zamykające kieszenie dla wózków widłowych powinny być nieodłączną częścią ramy lub być przymocowane do nich w sposób stały. Cysterny przenośne jednokomorowe o długości mniejszej niż 3,65 m nie muszą mieć zamknięć kieszeni dla wózków widłowych pod warunkiem, że:

a) zbiornik razem z osprzętem jest dobrze zabezpieczony przed uderzeniem wideł podnośnika widłowego; i

b) odległość pomiędzy środkami kieszeni dla podnośników widłowych jest równa co najmniej połowie maksymalnej długości cysterny przenośnej.

6.7.4.12.5 Jeżeli cysterny przenośne nie są zabezpieczone podczas przewozu zgodnie z ustaleniami pod 4.2.3.3, to zbiorniki i wyposażenie obsługowe powinny być zabezpieczone przed uszkodzeniem w wyniku uderzenia bocznego lub wzdłużnego lub przewrócenia. Osprzęt zewnętrzny powinien być zabezpieczony tak, aby wykluczyć wydostanie się zawartości ze zbiornika po uderzeniu lub przewróceniu cysterny przenośnej na jej osprzęt. Przykłady zabezpieczeń obejmują:

a) ochronę przed uderzeniem bocznym, która może składać się z podłużnych belek zabezpieczających zbiornik, po obu stronach na poziomie linii środkowej;

b) ochronę cysterny przenośnej przed przewróceniem, która może składać się ze pierścieni wzmacniających lub prętów przymocowanych w poprzek ramy;

c) ochronę przed uderzeniem od tyłu, która może składać się ze zderzaka lub ramy;

d) ochronę zbiornika przed uszkodzeniem spowodowanym uderzeniem lub przewróceniem przez zastosowanie ramy ISO zgodnie z ISO 1496-3:1995.

e) zabezpieczenie cysterny przenośnej od uderzeń lub przewrócenia przy pomocy powłoki ochronnej izolacji próżniowej.

6.7.4.13 Zatwierdzenie typu

6.7.4.13.1 Dla każdego nowego typu cysterny przenośnej władza właściwa lub organ przez nią upoważniony powinien wystawić świadectwo zatwierdzenia typu. Świadectwo to powinno poświadczać, że cysterna przenośna została zbadana przez tę władzę, jest odpowiednia do zamierzonego celu oraz spełnia wymagania tego działu. Jeżeli seria cystern przenośnych wykonywana jest bez zmian w konstrukcji, to świadectwo jest ważne dla całej serii. W świadectwie powinny być podane: protokół badania typu, gazy skroplone schłodzone dopuszczone do przewozu, materiały zastosowane do budowy zbiornika i powłoki oraz numer zatwierdzenia. Numer zatwierdzenia powinien zawierać znak wyróżniający lub symbol państwa wydającego zatwierdzenie, tzn. znaku wyróżniającego pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym wprowadzonego przez Konwencję o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.) oraz numer rejestracyjny. Każde ustalenie zamienne zgodne z zapisem pod 6.7.1.2 powinno być wskazane w świadectwie. Zatwierdzenie typu może obejmować zatwierdzenia mniejszych cystern przenośnych wykonanych z materiału tego samego rodzaju i grubości, przy zastosowaniu tej samej technologii wykonania oraz z identycznymi podporami, równoważnymi zamknięciami i innymi częściami wyposażenia.

6.7.4.13.2 Protokół z badania typu dla zatwierdzenia typu powinien zawierać co najmniej:

a) wyniki odpowiednich badań ram, wyszczególnionych w ISO 1496-3:1995;

b) wyniki badań odbiorczych i prób, określonych pod 6.7.4.14.3;

c) wyniki prób zderzeń określonych pod 6.7.4.14,1, jeżeli jest to wymagane.

6.7.4.14 Badania i próby

6.7.4.14.1 Cysterny przenośne odpowiadające określeniu kontenera w CSC z 1972 roku w aktualnym wydaniu, nie mogą być używane, chyba, że przejdą pomyślnie badania reprezentatywnego wzoru typu każdego typu na dynamiczny wzdłużny test zderzeniowy opisany w Podręczniku badań i kryteriów część IV rozdział 41.

6.7.4.14.2 Zbiornik i wyposażenie każdej cysterny przenośnej powinny być badane przed przekazaniem ich do eksploatacji po raz pierwszy (badanie odbiorcze i próby) i od tego czasu w okresach nie dłuższych niż co 5 lat (5-letni okres badań i prób) z pośrednimi badaniami i próbami okresowymi (2,5-letni okres badań i prób) w połowie pomiędzy 5-letnimi okresami badań i prób. 2,5-letnie badania i próby mogą być wykonane z tolerancją nie większą niż 3 miesiące od określonej daty. Badania nadzwyczajne i próby powinny być wykonywane, kiedy jest to konieczne, zgodnie z ustaleniami pod 6.7.4.14.7, niezależnie od daty ostatniego badania okresowego.

6.7.4.14.3 Badania odbiorcze i próby cysterny przenośnej powinny obejmować sprawdzenie dokumentacji, rewizję wewnętrzną i zewnętrzną zbiornika cysterny przenośnej i jego osprzętu z uwzględnieniem gazów skroplonych schłodzonych, które będą przewożone oraz próbę ciśnieniową zgodnie z ustaleniami dotyczącymi ciśnień próbnych pod 6.7.4.3.2. Próba ciśnieniowa może być przeprowadzona jako próba wodna lub przy użyciu innej cieczy lub gazu za zgodą władzy właściwej lub organu przez nią upoważnionego. Przed oddaniem cysterny przenośnej do eksploatacji powinna być wykonana próba szczelności oraz sprawdzanie prawidłowości funkcjonowania całego wyposażenia obsługowego. Jeżeli zbiornik i jego wyposażenie były poddane próbie ciśnieniowej oddzielnie, to po zmontowaniu powinny być wspólnie poddane próbie szczelności. Wszystkie spawy poddawane pełnym naprężeniom powinny być podczas badania odbiorczego poddawane badaniom radiograficznym, ultradźwiękowym lub odpowiedniej innej nie niszczącej metodzie. Nie odnosi się to do otuliny.

6.7.4.14.4 2,5- i 5-letnie badania okresowe i próby powinny obejmować rewizję zewnętrzną cysterny przenośnej i jej wyposażenia z odpowiednim uwzględnieniem przewożonych gazów skroplonych schłodzonych, próbę szczelności, sprawdzanie prawidłowości funkcjonowania całego wyposażenia obsługowego i pomiar próżni, jeżeli jest zastosowana. W przypadku cystern z izolacją niepróżniową, otulina i izolacja powinny być odejmowane podczas 2,5- i 5-letniej rewizji okresowej i badań, ale tylko w zakresie niezbędnym dla wiarygodnej oceny.

6.7.4.14.5 (skreślony)

6.7.4.14.6 Cysterny przenośne nie mogą być ani napełniane ani przekazywane do przewozu po dacie upływu ważności ostatniego 2,5- lub 5-letniego okresu badawczego i prób wymaganych pod 6.7.4.14.2. Jednak cysterny przenośne napełnione przed datą upływu ważności ostatniego badania okresowego mogą być przewożone przez okres nie przekraczający 3 miesięcy po dacie upływu ważności ostatniej próby lub badania. Ponadto cysterna przenośna może być przewożona po dacie upływu ważności ostatniej próby lub badania:

a) po opróżnieniu, lecz przed oczyszczeniem, w celu wykonania następnej wymaganej próby lub badania, przed ponownym napełnieniem; i

b) o ile władza właściwa nie przewidziała inaczej, przez okres nie przekraczający 6 miesięcy od daty upływu ważności ostatniej okresowej próby lub badań, w celu umożliwienia zwrotu niebezpiecznego materiału dla unieszkodliwienia lub przetworzenia. Informacja o tym wyjątku powinna być naniesiona w dokumencie przewozowym.

6.7.4.14.7 Badania nadzwyczajne i próby są konieczne, jeżeli cysterna przenośna wykazuje oznaki uszkodzeń, skorodowania, nieszczelności lub inne objawy wskazujące na usterki mogące wpływać na prawidłową pracę cysterny przenośnej. Zakres badań nadzwyczajnych i prób zależy od wielkości uszkodzeń albo stopnia zużycia cysterny przenośnej. Badania powinny być przeprowadzone w zakresie co najmniej 2,5-letnich badań i prób zgodnych z wymaganiami pod 6.7.4.14.4.

6.7.4.14.8 Rewizja wewnętrzna podczas badania odbiorczego i próby powinna zapewnić, że zbiornik został skontrolowany w celu wykrycia wżerów, korozji, otarć, wgnieceń, zniekształceń, wad spawalniczych oraz innego stanu, które mogłyby uczynić cysternę przenośną niebezpieczną podczas przewozu.

6.7.4.14.9 Rewizja wewnętrzna i zewnętrzna powinny zapewnić, że:

a) zewnętrzne przewody rurowe, zawory, ewentualnie układy ciśnieniowe/chłodzące i uszczelki zostały sprawdzone w celu wykrycia korozji, wad oraz innego stanu włącznie z nieszczelnością, które mogłyby uczynić cysternę przenośną niebezpieczną podczas napełniania, opróżniania i przewozu;

b) nie ma nieszczelności jakiejkolwiek pokrywy włazu lub uszczelek;

c) brakujące albo poluzowane śruby lub nakrętki na jakimkolwiek kołnierzu łączącym lub zaślepce kołnierzowej zostały uzupełnione i dokręcone;

d) wszystkie urządzenia zabezpieczające i zawory nie wykazują korozji, zniekształceń i jakichkolwiek uszkodzeń lub wad, które mogłyby utrudniać ich prawidłową eksploatację. Zdalnie sterowane urządzenia zamykające i samozamykające się zawory odcinające powinny zostać poddane próbom ruchowym w celu wykazania ich prawidłowego działania;

e) wymagane oznakowania cystern przenośnych są czytelne i zgodne z odpowiednimi przepisami; i

f) ramy, podpory i urządzenia do podnoszenia cysterny przenośnej są w sprawnym stanie.

6.7.4.14.10 Badania i próby pod 6.7.4.14.1, 6.7.4.14.3, 6.7.4.14.4, 6.7.4.14.5 i 6.7.4.14.7 powinny być przeprowadzane przez rzeczoznawcę, lub w jego obecności, upoważnionego przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony. Jeżeli próba ciśnieniowa jest częścią badań i prób, to próba ciśnieniowa powinna być zaznaczona na tabliczce cysterny przenośnej. W trakcie badania pod ciśnieniem cysterna przenośna powinna być sprawdzona na nieszczelności zbiornika, przewodów rurowych oraz wyposażenia.

6.7.4.14.11 W każdym przypadku, kiedy na zbiorniku zostały wykonane operacje cięcia, podgrzewania lub spawania, prace te powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony, z uwzględnieniem przepisów dotyczących konstrukcji zbiorników ciśnieniowych, zastosowanych do budowy zbiornika. Po zakończeniu prac powinna być przeprowadzona próba ciśnieniowa pod pełnym ciśnieniem próbnym.

6.7.4.14.12 Jeżeli zostaną stwierdzone wady zagrażające bezpieczeństwu, to cysterna przenośna nie powinna być przekazywana do eksploatacji przed ich usunięciem i uzyskaniem zadowalającego wyniku powtórnej próby.

6.7.4.15 Oznakowanie

6.7.4.15.1 Każda cysterna przenośna powinna być zaopatrzona w metalową, odporną na korozję tabliczkę, trwale przymocowaną do cysterny przenośnej w miejscu widocznym i łatwo dostępnym dla kontroli. Jeżeli tabliczki nie można trwale przymocować do zbiornika z powodu rozmieszczenia urządzeń, to zbiornik powinien być oznakowany co najmniej danymi wymaganymi przez przepisy dla zbiorników ciśnieniowych. Na tabliczce powinny być naniesione za pomocą wytłaczania lub inną podobną metodą co najmniej poniższe dane:

a) informacje o właścicielu

(i) numer rejestracyjny właściciela;

b) informacje produkcyjne

(i) państwo produkcji;

(ii) data produkcji;

(iii) nazwa i znaki producenta;

(iv) numer fabryczny;

c) informacje o dopuszczeniu

(i) symbol ONZ dla opakowań:

wzór

Symbol ten powinien być używany tylko w celu poświadczenia, że opakowanie, cysterna przenośna lub MEGC spełnia odpowiednie wymagania działu 6.1, 6.2, 6.3, 6.5, 6.6 lub 6.7 ¹⁵⁶ ;

(ii) państwo dopuszczenia;

(iii) jednostka upoważniona do dopuszczenia typu;

(iv) numer dopuszczenia typu;

(v) litery "AA" jeżeli typ został dopuszczony według porozumień alternatywnych (patrz 6.7.1.2);

(vi) przepis techniczny dla projektowania zbiorników ciśnieniowych, według którego zbiornik został wykonany;

d) ciśnienie

(i) MAWP (w barach lub kPa (nadciśnienie)) ¹⁵⁷ ;

(ii) ciśnienie próbne (w barach lub kPa nadciśnienie)) ¹⁵⁸ ;

(iii) data odbiorczego badania ciśnieniowego (miesiąc i rok);

(iv) znaki identyfikacyjne rzeczoznawcy dla badania odbiorczego;

e) temperatury

(i) minimalna temperatura obliczeniowa (w °C) ¹⁵⁹ ;

f) materiały

(i) materiał zbiornika i odniesienie do normy (norm) materiałowej (-ych);

(ii) równoważna grubość ściany ze stali wzorcowej (w mm) ¹⁶⁰ ;

g) pojemność

(i) pojemność wodna zbiornika w 20 °C (w litrach) ¹⁶¹ ;

h) izolacja

(i) informacja "izolacja cieplna" względnie "izolacja próżniowa'"

(ii) skuteczność systemu izolacji (przenikalność cieplna) (w watach) ¹⁶² .

i) czas utrzymywania - dla każdego gazu skroplonego schłodzonego przewidzianego do przewozu w cysternie przenośnej

(i) pełne określenie gazu skroplonego schłodzonego;

(ii) gwarantowany czas utrzymania (w dniach lub godzinach) ¹⁶³ ;

(iii) ciśnienie pierwotne ( w barach lub kPa (nadciśnienie)) ¹⁶⁴ ;

(iv) stopień napełnienia (w kg) ¹⁶⁵ ;

j) badania okresowe

(i) rodzaj przeprowadzonego ostatniego badania okresowego (2,5- lub 5-letnie badanie okresowe lub badanie nadzwyczajne);

(ii) data przeprowadzonego ostatniego badania okresowego (miesiąc i rok);

(iii) znaki identyfikacyjne jednostki upoważnionej, która przeprowadziła lub uwierzytelniła ostatnie badanie;

Rysunek 6.7.4.15.1: Przykład tabliczki identyfikacyjnej

Numer rejestracyjny właściciela

INFORMACJE PRODUKCYJNE

Państwo produkcji
Data produkcji
Producent
Numer fabryczny

INFORMACJE O DOPUSZCZENIU

wzór	Państwo dopuszczenia
	Jednostka upoważniona do dopuszczenia typu
	Numer dopuszczenia typu		"AA" (jeżeli ma zastosowanie)

Przepis techniczny dla projektowania zbiornika (przepis techniczny dla zbiornika ciśnieniowego)

CIŚNIENIA

MAWP	bar lub kPa
Ciśnienie próbne	bar lub kPa

Data badania odbiorczego

(mm/rrrr)

Stempel rzeczoznawcy

TEMPERATURY

Minimalna temperatura obliczeniowa

°C

MATERIAŁY

Materiał (-y) zbiornika i odniesienie do normy (norm) materiałowej (-ych)
Równoważna grubość ściany ze stali wzorcowej	mm

POJEMNOŚĆ

Pojemność wodna zbiornika w 20 °C

litr

IZOLACJA

"Izolacja cieplna" względnie "Izolacja próżniowa"

Dopływ ciepła

W

CZAS UTRZYMYWANIA

dopuszczone gazy skroplone schłodzone	gwarantowany czas utrzymywania	ciśnienie pierwotne	stopień napełnienia
	dni lub godziny	bar lub kPa	kg

BADANIA OKRESOWE

Rodzaj badania	Data badania	Stempel rzeczoznawcy	Rodzaj badania	Data badania	Stempel rzeczoznawcy
	(mm/rrrr)			(mm/rrrr)

6.7.4.15.2 Na samej cysternie przenośnej lub na metalowej tabliczce przymocowanej na stałe do cysterny przenośnej powinny być trwale naniesione następujące dane:

Nazwa właściciela i użytkownika

Nazwa gazu(-ów) skroplonego schłodzonego dopuszczonego do przewozu (i minimalna średnia temperatura ładunku)

MPGM ______________________ kg

Masa własna (tara) _______________________ kg

Aktualny czas utrzymywania dla gazu przewożonego __________ dni (lub godziny)

Instrukcja dla cysterny przenośnej zgodnie z 4.2.5.2.6.

Uwaga. W celu określenia przewożonego gazu skroplonego schłodzonego, patrz także część 5.

6.7.4.15.3 Jeżeli cysterna przenośna jest przeznaczona i zatwierdzona do operacji na pełnym morzu, to wówczas na tabliczce identyfikacyjnej powinien być umieszczony napis "OFFSHORE PORTABLE TANK".

6.7.5 Przepisy dotyczące projektowania, budowy i badań MEGC-UN, przeznaczonych do przewozu gazów nieschłodzonych

6.7.5.1 Określenia

Dla potrzeb niniejszego rozdziału:

Elementy oznaczają butle, zbiorniki rurowe lub wiązki butli.

Kolektor oznacza przewód rurowy zbiorczy i zawory, łączące otwory do napełniania i opróżniania elementów.

Maksymalna dopuszczalna masa brutto (MPGM) oznacza sumę masy próżnego MEGC i maksymalnej masy ładunku dopuszczonego do przewozu.

Porozumienie alternatywne oznacza zatwierdzenie wystawione przez władzę właściwą dla cysterny przenośnej lub MEGC, które zostały zaprojektowane, wyprodukowane i zbadane według przepisów technicznych lub metod badań innych niż wymienione w niniejszym dziale.

Próba szczelności oznacza badanie elementów i wyposażenia obsługowego MEGC przy użyciu gazu pod rzeczywistym ciśnieniem wewnętrznym nie niższym niż 20% ciśnienia próbnego.

Wieloelementowe kontenery do gazu (MEGC) zawierające elementy z symbolem UN są wieloelementowymi zestawami butli, zbiorników rurowych oraz wiązek butli, połączonych wzajemnie kolektorem, które są zamontowane w ramie. MEGC zawiera wyposażenie obsługowe oraz wyposażenie konstrukcyjne niezbędne do przewozu gazu.

Wyposażenie konstrukcyjne oznacza części wzmacniające, mocujące, ochronne i stabilizujące, użyte na zewnątrz elementów.

Wyposażenie obsługowe oznacza przyrządy pomiarowe oraz urządzenia służące do napełniania, opróżniania, odpowietrzania i zabezpieczania.

6.7.5.2 Wymagania ogólne dotyczące projektowania i budowy

6.7.5.2.1 Napełnianie i opróżniane MEGC powinno być możliwe bez usuwania jego wyposażenia konstrukcyjnego. MEGC powinny posiadać stabilizujące części zewnętrzne zapewniające konstrukcyjną integralność elementów podczas używania i przewozu. MEGC powinny być projektowane i wytwarzane z podstawą zapewniającą bezpieczną pozycję podczas przewozu oraz uchwytami służącymi do podnoszenia i mocowania, które są wystarczające do podnoszenia MEGC załadowanego do maksymalnej dopuszczalnej masy brutto. MEGC powinny być zaprojektowane do przeładunku na pojazd, wagon lub statek morski albo statek żeglugi śródlądowej oraz powinny być wyposażone w płozy, uchwyty lub akcesoria ułatwiające mechaniczne przemieszczanie.

6.7.5.2.2 MEGC powinny być zaprojektowane, wyprodukowane i wyposażone w taki sposób, aby wytrzymywały wszystkie obciążenia, na które będą narażone w normalnych warunkach używania i przewozu. Projekt powinien uwzględniać także efekty dynamicznego załadunku oraz zmęczenia materiału.

6.7.5.2.3 Elementy MEGC powinny być wykonane ze stali bezszwowej oraz powinny być zbudowane i zbadane zgodnie z 6.2.1 i 6.2.2 Wszystkie elementy MEGC powinny być zgodne z tym samym typem.

6.7.5.2.4 Elementy MEGC, wyposażenie oraz układ przewodów rurowych powinny:

a) być zgodne z materiałami przeznaczonymi do przewozu (patrz ISO 11114-1:1997 i ISO 11114-2:2000); lub

b) skutecznie ulegać pasywacji lub neutralizacji w wyniku reakcji chemicznej.

6.7.5.2.5 Powinno się unikać styczności pomiędzy różnymi metalami, mogącej doprowadzić do uszkodzeń w wyniku działania korozji elektrochemicznej.

6.7.5.2.6 Materiały MEGC, włącznie z wszelkimi urządzeniami, uszczelkami oraz akcesoriami, nie powinny oddziaływać niekorzystnie na gazy nadawane do przewozu w MEGC.

6.7.5.2.7 MEGC powinny być projektowane tak, aby wytrzymywały bez utraty zawartości, co najmniej ciśnienie wewnętrzne spowodowane przez zawartość i obciążenia statyczne, dynamiczne i cieplne podczas normalnych warunków manipulowania i przewozu. Projekt powinien wykazać, że były brane pod uwagę skutki zmęczenia materiału konstrukcyjnego spowodowane przez powtarzające się występowanie tych obciążeń podczas przewidywanego okresu używania MEGC.

6.7.5.2.8 MEGC i ich zamocowania, powinny być zdolne do przeniesienia przy największym dopuszczalnym obciążeniu, następujących oddzielnie przyłożonych sił statycznych:

a) w kierunku jazdy:

2-krotna MPGM pomnożona przez przyspieszenie ziemskie (g) ¹⁶⁶ ;

b) poziomo prostopadle do kierunku jazdy:

MPGM (2-krotna MPGM, jeżeli kierunek jazdy nie jest wyraźnie określony) pomnożona przez przyspieszenie ziemskie (g)³⁶⁾;

c) pionowo w górę:

MPGM pomnożona przez przyspieszenie ziemskie (g) ¹⁶⁷ ; oraz

d) pionowo w dół:

2-krotna MPGM (całkowite obciążenie uwzględniające wpływ grawitacji) pomnożona przez przyspieszenie ziemskie (g) ¹⁶⁸ ;

6.7.5.2.9 Pod obciążeniami określonymi pod 6.7.5.2.8, naprężenia w najbardziej obciążonym punkcie elementu nie powinny być większe od wartości podanych w odpowiednich normach wymienionych pod 6.2.2.1 lub - jeżeli elementy nie były zaprojektowane, zbudowane i zbadane zgodnie z tymi normami - w przepisach technicznych lub normie uznanej lub zatwierdzonej przez władzę właściwą państwa używania (patrz 6.2.5).

6.7.5.2.10 Dla każdej z sił pod 6.7.5.2.8 powinien być przyjmowany następujący współczynnik bezpieczeństwa:

a) dla stali mającej wyraźnie określoną granicę plastyczności, współczynnik bezpieczeństwa wynosi 1,5 w stosunku do gwarantowanej granicy plastyczności; lub

b) dla stali nie mającej wyraźnie określonej granicy plastyczności, współczynnik bezpieczeństwa wynosi 1,5 w stosunku do gwarantowanej granicy plastyczności przy wydłużeniu 0,2%, a dla stali austenitycznej przy wydłużeniu 1%.

6.7.5.2.11 MEGC przeznaczone do przewozu gazów zapalnych powinny być przystosowane do uziemienia.

6.7.5.2.12 Elementy powinny być zabezpieczone w sposób zapobiegający niepożądanym ruchom w stosunku do konstrukcji, oraz koncentracji szkodliwych lokalnych naprężeń.

6.7.5.3 Wyposażenie obsługowe

6.7.5.3.1 Wyposażenie obsługowe powinno być tak rozmieszczone lub zaprojektowane, aby było zabezpieczone przed uszkodzeniem, w wyniku którego mogłoby dojść do uwolnienia zawartości z naczynia ciśnieniowego w normalnych warunkach używania i przewozu. Jeżeli połączenia pomiędzy ramą i elementami pozwalają na wzajemne przesunięcia pomiędzy podzespołami, to wyposażenie powinno być tak zamocowane, aby nie zostało uszkodzone przez takie przesunięcia. Kolektory, wyposażenie służące do rozładunku (kielichy rur, urządzenia zamykające) oraz zawory odcinające, powinny być chronione przed oderwaniem spowodowanym obciążeniami zewnętrznymi. Przewód rurowy kolektora prowadzący do zaworów zamykających powinien być dostatecznie elastyczny w celu chronienia zaworów i przewodu rurowego przed przecięciem lub uwolnieniem zawartości z naczynia ciśnieniowego. Urządzenia do napełniania i opróżniania (włącznie z kołnierzami lub gwintowanymi korkami) oraz kołpaki ochronne, powinny być odpowiednio zabezpieczone przed niezamierzonym otwarciem.

6.7.5.3.2 Wszystkie elementy przeznaczone do przewozu gazów trujących (gazy należące do grup T, TF, TC, TO, TFC i TOC) powinny być zaopatrzone w zawór. Kolektory do gazów trujących skroplonych (gazy z kodami klasyfikacyjnymi 2T, 2TF, 2TC, 2TO, 2TFC i 2TOC) powinny być tak zaprojektowane, aby elementy mogły być napełniane oddzielnie i pozostawać odcięte za pomocą szczelnie zamykanego zaworu. Przy przewozie gazów zapalnych (gazy należące do grupy F), elementy powinny być podzielone na grupy nie większe niż 3000 litrów, każda odcinana za pomocą zaworu.

6.7.5.3.3 Do otworów MEGC służących do napełniania i opróżniania powinny być przyłączone, zlokalizowane w dostępnym miejscu, po dwa zawory umieszczone kolejno jeden za drugim na każdym przewodzie rurowym służącym do napełniania i rozładunku. Jeden z zaworów może być zaworem zwrotnym. Urządzenia do napełniania i rozładunku mogą być umieszczone w kolektorze. Odcinki przewodów rurowych, które mogą być zamknięte z dwóch stron i w których może znajdować się ciecz, powinny mieć urządzenie obniżające ciśnienie, zapobiegające jego nadmiernemu wzrostowi. Główny zawór odcinający w MEGC powinien być wyraźnie zaznaczony ze wskazaniem kierunku jego zamykania. Wszystkie zawory odcinające lub inne sposoby zamykania powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby wytrzymywały ciśnienie równe lub większe niż 1,5-krotna wartość ciśnienia próbnego MEGC. Wszystkie zawory odcinające z trzpieniami śrubowymi powinny być zamykane ręcznym pokrętłem kołowym w kierunku ruchu wskazówek zegara. Dla innych zaworów odcinających, położenie (otwarcia i zamknięcia) oraz kierunek zamykania powinny być wyraźnie zaznaczone. Wszystkie zawory odcinające powinny być zaprojektowane i umieszczone w taki sposób, aby nie było możliwe ich przypadkowe otwarcie. Do produkcji urządzeń zamykających, zaworów i akcesoriów powinny być użyte metale ciągliwe.

6.7.5.3.4 Przewody rurowe powinny być tak projektowane, budowane i instalowane, aby uniknąć uszkodzenia wskutek rozszerzania i kurczenia, uderzeń mechanicznych i drgań. Połączenia przewodów rurowych powinny być wykonane lutem twardym lub równorzędną wytrzymałościowo złączką metalową. Temperatura topnienia twardego lutu nie powinna być niższa niż 525 °C. Ciśnienie znamionowe wyposażenia obsługowego i kolektora nie powinno być mniejsze niż dwie trzecie ciśnienia próbnego elementów.

6.7.5.4 Urządzenia obniżające ciśnienie

6.7.5.4.1 Elementy MEGC używane do przewozu UN 1013 DITLENEK WĘGLA i UN 1070 PODTLENEK AZOTU powinny być podzielone na grupy o pojemności nie większej niż 3000 litrów, każda odcinana za pomocą zaworu. Każda grupa powinna być zaopatrzona w jedno lub więcej urządzeń obniżających ciśnienie. Jeżeli władza właściwa państwa używania zaleciła, to dla innych gazów MEGC powinny być wyposażone w urządzenia obniżające ciśnienie dopuszczone przez tą władzę właściwą.

6.7.5.4.2 Jeżeli zastosowane są urządzenia obniżające ciśnienie, to każdy element lub grupa elementów w MEGC, które mogą być odcinane, powinny być zaopatrzone w jedno lub więcej urządzeń obniżających ciśnienie. Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być odporne na obciążenia dynamiczne włącznie z falowaniem cieczy oraz powinny być tak projektowane, aby nie dopuszczały do przedostawania się zanieczyszczeń, ulatniania się gazu i niebezpiecznego wzrostu ciśnienia.

6.7.5.4.3 MEGC używane do przewozu niektórych nieschłodzonych gazów, określonych w instrukcji T50 dla cystern przenośnych podanej pod 4.2.5.2.6, mogą mieć urządzenia obniżające ciśnienie zgodne z wymaganiami władzy właściwej państwa używania. Urządzenie obniżające ciśnienie powinno składać się z płytki bezpieczeństwa poprzedzającej sprężynowe urządzenie obniżające ciśnienie, chyba, że MEGC przeznaczony jest do przewozu jednego gazu i wyposażony jest w zatwierdzone urządzenie obniżające ciśnienie, wykonane z materiałów zgodnych z przewożonym gazem. Przestrzeń pomiędzy płytką bezpieczeństwa i sprężynowym urządzeniem obniżającym ciśnienie powinna być zaopatrzona w manometr lub w odpowiedni wskaźnik informujący o wykryciu pęknięcia płytki bezpieczeństwa, perforacji lub wycieku, który mógłby spowodować nieprawidłową pracę układu obniżającego ciśnienie. Płytka bezpieczeństwa powinna rozerwać się przy ciśnieniu nominalnym wyższym o 10% od początkowego ciśnienia otwarcia sprężynowego urządzenia obniżającego ciśnienie.

6.7.5.4.4 W przypadku MEGC o wielu zastosowaniach używanych do przewozu gazów skroplonych pod niskim ciśnieniem, urządzenia obniżające ciśnienie powinny otwierać się przy ciśnieniu podanym pod 6.7.3.7.1 dla gazu mającego najwyższe dopuszczalne ciśnienie robocze gazu przewidzianego do przewozu w MEGC.

6.7.5.5 Przepustowość urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.5.5.1 Całkowita przepustowość urządzenia obniżającego ciśnienie, jeżeli jest zamontowane, powinna być dostateczna, aby w przypadku całkowitego objęcia MEGC pożarem, ciśnienie (uwzględniając jego wzrost) wewnątrz elementów nie przekraczało 120% ciśnienia otwarcia urządzenia obniżającego ciśnienie. W celu określenia całkowitej minimalnej przepustowości urządzenia obniżającego ciśnienie, powinien być użyty wzór podany w CGA-1.2-2003 "Pressure Relief Standarts - Part 2 - Cargo and Portale Tanks for Compressed Gases" (Normy dla urządzeń obniżających ciśnienie - Część 2 - Cysterny towarowe i cysterny przenośne do gazów sprężonych). Wzór podany w CGA-1.2-2003 "Pressure Relief Standarts - Part 1 - Cylinders for Compressed Gases" (Normy dla urządzeń obniżających ciśnienie - Część 1 - Butle do gazów sprężonych) może być zastosowany do określenia przepustowości urządzeń obniżających ciśnienie w pojedynczych elementach. Sprężynowe urządzenia obniżające ciśnienie mogą być stosowane dla osiągnięcia pełnej przepustowości zalecanej w przypadku gazów skroplonych pod niskim ciśnieniem. W przypadku MEGC o wielu zastosowaniach, łączna przepustowość urządzeń obniżających ciśnienie powinna być określona dla tego z gazów dopuszczonych do przewozu, dla którego wymaga się największej przepustowości.

6.7.5.5.2 W celu określenia całkowitej wymaganej przepustowości urządzeń obniżających ciśnienie zainstalowanych w elementach przewidzianych do przewozu gazów skroplonych, powinny być wzięte pod uwagę właściwości termodynamiczne gazu (patrz na przykład CGA-1.2-2003 "Pressure Relief Standarts - Part 2 - Cargo and Portale Tanks for Compressed Gases" (Normy dla urządzeń obniżających ciśnienie - Część 2 - Cysterny towarowe i cysterny przenośne do gazów sprężonych) i CGA-1.2-2003 "Pressure Relief Standarts - Part 1 - Cylinders for Compressed Gases" (Normy dla urządzeń obniżających ciśnienie - Część 1 - Butle do gazów sprężonych)).

6.7.5.6 Oznakowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.5.6.1 Urządzenia obniżające ciśnienie powinny być oznakowane wyraźnie i trwale następującymi danymi:

a) nazwa wytwórcy i odpowiedni numer katalogowy urządzenia obniżającego ciśnienie;

b) ciśnienie otwarcia i/lub temperatura otwarcia;

c) data ostatniego badania,

d) przekrój poprzeczny powierzchni przepływu sprężynowego urządzenia obniżającego ciśnienie i płytki bezpieczeństwa w mm².

6.7.5.6.2 Nominalna przepustowość podana na sprężynowym urządzeniu obniżającym ciśnienie dla gazów skroplonych pod niskim ciśnieniem powinna być określona według ISO 4126-1:2004 i ISO 4126-7:2004.

6.7.5.7 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie

6.7.5.7.1 Połączenia z urządzeniami obniżającymi ciśnienie powinny mieć odpowiedni przekrój, umożliwiający wymagany przepływ do urządzenia obniżającego ciśnienie. Pomiędzy elementami i urządzeniami obniżającymi ciśnienie nie mogą być umieszczane zawory odcinające, chyba że są przewidziane dwa urządzenia, w celu konserwacji lub dla innych celów, a aktualnie pracujące zawory odcinające obsługujące urządzenia są zablokowane w pozycji otwartej, albo zawory odcinające są wzajemnie połączone tak, że co najmniej jedno z urządzeń w zestawie zawsze działa i spełnia wymagania podane pod 6.7.5.5. W otworach prowadzących do urządzeń obniżających ciśnienie nie powinny występować żadne przeszkody, które mogłyby utrudniać lub odcinać przepływ z elementu do urządzenia obniżającego ciśnienie. Przeloty wszystkich przewodów rurowych i wyposażenia powinny mieć co najmniej taką samą powierzchnię przepływu, jak wlot urządzenia obniżającego ciśnienie, do którego są przyłączone. Przekrój nominalny przewodu rurowego odprężającego powinien być co najmniej tak duży jak wylot urządzenia obniżającego ciśnienie. Otwory lub przewody z wylotów urządzeń obniżających ciśnienie, jeżeli są zastosowane, powinny tak odprowadzać parę lub ciecz do atmosfery, aby na urządzenia obniżające ciśnienie działało minimalne ciśnienie zwrotne.

6.7.5.8 Usytuowanie urządzeń obniżających ciśnienie

6.7.5.8.1 Każde urządzenie obniżające ciśnienie, w warunkach maksymalnego napełnienia, powinno być połączone z przestrzenią gazową elementów służących do przewozu gazów skroplonych. Urządzenia, jeżeli są w wyposażeniu, powinny być tak umieszczone, aby dawały pewność, że uwalnianie pary następuje bez przeszkód do góry i nie nastąpi uderzenie uwolnionego gazu lub cieczy w MEGC, jego elementy lub w personel. W przypadku gazów palnych, piroforycznych i utleniających, gaz powinien być usuwany bezpośrednio z elementu w taki sposób, aby nie mógł oddziaływać na inne elementy. Urządzenia ochronne odporne na ciepło, odchylające strumień gazu, są dopuszczone pod warunkiem, że nie będzie obniżona wymagana przepustowość urządzenia obniżającego ciśnienie.

6.7.5.8.2 Rozmieszczenie urządzeń obniżających ciśnienie powinno być tak wykonane, aby uniemożliwić osobom nieupoważnionym dostęp do tych urządzeń oraz zabezpieczyć te urządzenia przed uszkodzeniem spowodowanym przewróceniem się MEGC.

6.7.5.9 Urządzenia pomiarowe

Jeżeli MEGC jest przeznaczony do napełniania według masy, to powinien być on wyposażony w jedno lub więcej urządzeń pomiarowych. Nie są dopuszczone mierniki poziomu wykonane ze szkła lub innego kruchego materiału.

6.7.5.10 Podpory, ramy i uchwyty do podnoszenia i mocowania MEGC

6.7.5.10.1 MEGC powinny być zaprojektowane i wykonane z konstrukcją nośną umożliwiającą bezpieczne ich posadowienie podczas przewozu. Podczas projektowania powinny być uwzględnione odpowiednio obciążenia wymienione pod 6.7.5.2.8 oraz współczynnik bezpieczeństwa wymieniony pod 6.7.5.2.10. Dopuszczone są płozy, kratownice, łoża lub inne podobne konstrukcje.

6.7.5.10.2 Do wszystkich MEGC powinny być przymocowane stałe urządzenia do podnoszenia i mocowania. Łączne obciążenia powodowane przez urządzenia do podnoszenia i mocowania MEGC oraz obudowy (np. łoża, kratownice, itp.) nie powinny wywoływać nadmiernych naprężeń w żadnym z elementów. W żadnym wypadku obudowy i mocowania nie powinny być przyspawane do elementów MEGC.

6.7.5.10.3 Przy projektowaniu podpór i ram należy uwzględnić wpływ korozji powodowanej przez środowisko.

6.7.5.10.4 Jeżeli MEGC nie są chronione podczas przewozu, zgodnie z 4.2.4.3, to elementy i wyposażenie obsługowe powinny być zabezpieczone przed uszkodzeniami spowodowanymi przez uderzenia poprzeczne i podłużne lub przez wywrócenie. Wyposażenie zewnętrzne powinno być tak zabezpieczone, aby uniemożliwiało uwolnienie zawartości elementów wskutek uderzenia lub przewrócenia MEGC na jego wyposażenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ochronę kolektorów. Przykłady zabezpieczeń obejmują:

a) zabezpieczenie przed uderzeniem poprzecznym, mogące składać się z podłużnych belek;

b) zabezpieczenie przed wywróceniem, które może składać się z pierścieni wzmacniających lub prętów przymocowanych w poprzek ramy;

c) ochronę przed uderzeniem z tyłu, która może składać się ze zderzaka lub ramy;

d) ochronę elementów i wyposażenia obsługowego przed uszkodzeniami spowodowanymi przez uderzenie lub wywrócenie, przez zastosowanie ramy ISO zgodnie z ISO 1496-3:1995.

6.7.5.11 Zatwierdzenie typu

6.7.5.11.1 Dla każdego nowego typu cysterny przenośnej władza właściwa lub organ przez nią upoważniony powinien wystawić świadectwo zatwierdzenia typu. Świadectwo powinno zaświadczać, że MEGC został zbadany przez tę władzę, jest odpowiedni do zamierzonego celu oraz spełnia wymagania tego działu, stosowne przepisy dla gazów zawarte w dziale 4.1 oraz w instrukcji pakowania P200. Jeżeli seria MEGC wykonana została bez zmian w stosunku do projektu, to świadectwo jest ważne dla całej serii. W świadectwie powinny być podane: protokół badania typu, materiały konstrukcyjne kolektora, normy, na podstawie których wykonane są elementy oraz numer zatwierdzenia. Numer zatwierdzenia powinien zawierać znak wyróżniający lub symbol państwa wydającego zatwierdzenie, tzn. znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym wprowadzony przez Konwencję o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.). oraz numer rejestracyjny. W certyfikacie powinny być także wymienione wszystkie rozwiązania alternatywne, zgodnie z 6.7.1.2. Zatwierdzenie typu może obejmować zatwierdzenia mniejszych MEGC wykonanych z materiałów tego samego rodzaju i grubości, tą samą techniką wytwarzania oraz z identycznymi podporami, równoważnymi zamknięciami i innymi częściami wyposażenia.

6.7.5.11.2 Protokół z badania prototypu w celu zatwierdzenia typu powinien zawierać co najmniej:

a) wyniki odpowiednich badań ram, wyszczególnionych w ISO 1496-3:1995;

b) wyniki badań odbiorczych i prób, określonych pod 6.7.5.12.3;

c) wyniki badania na uderzenie, wymienionego pod 6.7.5.12.1, oraz

d) świadectwa potwierdzające, że butle i zbiorniki rurowe spełniają odpowiednie normy.

6.7.5.12 Badania i próby

6.7.5.12.1 MEGC odpowiadające określeniu kontenera w CSC z 1972 roku w aktualnym wydaniu, nie mogą być używane, chyba że przejdą pomyślnie badania reprezentatywnego wzoru typu każdego typu na dynamiczny wzdłużny test zderzeniowy opisany w Podręczniku badań i kryteriów część IV rozdział 40.

6.7.5.12.2 Elementy oraz wyposażenie każdego MEGC powinny być badane przed przekazaniem ich do eksploatacji po raz pierwszy (badania odbiorcze i próby). Następnie, MEGC powinny być badane regularnie najpóźniej co 5 lat (5-letnie badanie okresowe). Badania nadzwyczajne i próby powinny być wykonywane, kiedy jest to konieczne, zgodnie z ustaleniami pod 6.7.5.12.5, niezależnie od daty ostatniego badania okresowego.

6.7.5.12.3 Badanie odbiorcze i próby MEGC powinny obejmować sprawdzenie charakterystyk projektowych, przegląd zewnętrzny MEGC oraz jego wyposażenia z punktu widzenia przewożonych gazów oraz przeprowadzenie próby ciśnieniowej przy zastosowaniu ciśnienia próbnego podanego pod 4.1.4.1. Próba ciśnieniowa kolektora może być przeprowadzona jako próba wodna lub przy użyciu innej cieczy lub gazu za zgodą władzy właściwej lub organu przez nią upoważnionego. Przed skierowaniem MEGC do eksploatacji, powinna być wykonana próba szczelności oraz sprawdzanie prawidłowości funkcjonowania całego wyposażenia obsługowego. Jeżeli elementy i ich wyposażenie były poddane próbie ciśnieniowej oddzielnie, to po zmontowaniu powinny być wspólnie poddane próbie szczelności.

6.7.5.12.4 Wykonywane co 5 lat badanie okresowe i próby powinny obejmować sprawdzenie konstrukcji zewnętrznej, elementów i wyposażenia obsługowego zgodnie z 6.7.5.12.6. Elementy i przewody rurowe powinny być badane w okresach wymienionych w instrukcji pakowania P200 pod 4.1.4.1 oraz zgodnie z przepisami podanymi pod 6.2.1.5. Jeżeli elementy i ich wyposażenie były poddane próbie ciśnieniowej oddzielnie, to po zmontowaniu powinny być wspólnie poddane próbie szczelności.

6.7.5.12.5 Badanie nadzwyczajne i próby są konieczne, jeżeli MEGC wykazuje oznaki uszkodzeń, skorodowania, nieszczelności lub inne objawy wskazujące na usterki mogące wpływać na integralność MEGC. Zakres nadzwyczajnego badania i prób powinien zależeć od ilości usterek lub uszkodzeń MEGC. Powinien on obejmować co najmniej rewizje wymagane pod 6.7.5.12.6.

6.7.5.12.6 Rewizje powinny zapewniać, że:

a) elementy zostały sprawdzone zewnętrznie w celu wykrycia wżerów, korozji, ścierania, wgnieceń, odkształceń, defektów w spawach lub innych usterek, włącznie z nieszczelnością, co mogłoby uczynić MEGC niebezpiecznym podczas przewozu;

b) przewody rurowe, zawory i uszczelki zostały sprawdzone w celu wykrycia korozji, uszkodzeń i innych usterek, włącznie z nieszczelnością, co mogłoby uczynić MEGC niebezpiecznym podczas napełniania, rozładunku lub przewozu;

c) brakujące albo poluzowane śruby lub nakrętki na jakimkolwiek kołnierzu łączącym lub zaślepce kołnierzowej zostały uzupełnione i dokręcone;

d) wszystkie urządzenia zabezpieczające i zawory nie wykazują korozji, zniekształceń i jakichkolwiek uszkodzeń lub wad, które mogłyby utrudniać ich prawidłową eksploatację. Zdalnie sterowane urządzenia zamykające i samozamykające się zawory odcinające powinny zostać poddane próbom ruchowym w celu wykazania ich prawidłowego działania;

e) wymagane oznakowania MEGC są czytelne i zgodne ze odpowiednimi przepisami; oraz

f) kratownice, podpory i wyposażenie do podnoszenia MEGC są w stanie zadawalającym.

6.7.5.12.7 Badania i próby podane pod 6.7.5.12.1, 6.7.5.12.3, 6.7.5.12.4 i 6.7.5.12.5 powinny być przeprowadzone lub nadzorowane przez organ zatwierdzony przez władzę właściwą. Jeżeli próba ciśnieniowa jest częścią badań i prób, to przeprowadza się ją pod ciśnieniem podanym na tabliczce znamionowej MEGC. W trakcie badania pod ciśnieniem MEGC powinien być sprawdzony na nieszczelności zbiornika, przewodów rurowych oraz wyposażenia.

6.7.5.12.8 Jeżeli zostały wykryte jakiekolwiek niebezpieczne usterki, to MEGC nie powinien być przekazywany do eksploatacji przed ich usunięciem i uzyskaniem zadowalającego wyniku powtórnej próby.

6.7.5.13 Oznakowanie

6.7.5.13.1 Każdy MEGC powinien być zaopatrzony w metalową, odporną na korozję tabliczkę, trwale przymocowaną do MEGC w miejscu widocznym i łatwo dostępnym dla kontroli. Tabliczka nie powinna być przymocowana do elementu. Elementy powinny być oznakowane zgodnie z działem 6.2. Na tabliczce powinny być naniesione za pomocą wytłaczania lub inną podobną metodą co najmniej poniższe dane:

a) informacje o właścicielu

(i) numer rejestracyjny właściciela;

b) informacje produkcyjne

(i) państwo produkcji;

(ii) data produkcji;

(iii) nazwa i znaki producenta;

(iv) numer fabryczny;

c) informacje o dopuszczeniu

(i) symbol ONZ dla opakowań:

wzór

Symbol ten powinien być używany tylko w celu poświadczenia, że opakowanie, cysterna przenośna lub MEGC spełnia odpowiednie wymagania działu 6.1, 6.2, 6.3, 6.5, 6.6 lub 6.7 ¹⁶⁹ ;

(ii) państwo dopuszczenia;

(iii) jednostka upoważniona do dopuszczenia typu;

(iv) numer dopuszczenia typu;

(v) litery "AA" jeżeli typ został dopuszczony według porozumień alternatywnych (patrz 6.7.1.2);

d) ciśnienie

(i) ciśnienie próbne (w barach lub kPa (nadciśnienie)) ¹⁷⁰ ;

(ii) data badania odbiorczego (miesiąc i rok);

(iii) znaki identyfikacyjne rzeczoznawcy dla badania odbiorczego.

e) temperatury

(i) zakres temperatur obliczeniowych (w °C) ¹⁷¹ .

f) elementy/pojemność

(i) liczba elementów;

(ii) łączna pojemność wodna (w litrach) ¹⁷² .

g) badania okresowe

(i) rodzaj przeprowadzonego ostatniego badania okresowego (5-letnie badanie okresowe lub badanie nadzwyczajne);

(ii) data przeprowadzonego ostatniego badania okresowego (miesiąc i rok);

(iii) znaki identyfikacyjne jednostki upoważnionej, która przeprowadziła lub uwierzytelniła ostatnie badanie;

Rysunek 6.7.4.6.1: Przykład tabliczki identyfikacyjnej

Numer rejestracyjny właściciela

INFORMACJE PRODUKCYJNE

Państwo produkcji
Data produkcji
Producent
Numer fabryczny

INFORMACJE O DOPUSZCZENIU

wzór	Państwo dopuszczenia
	Jednostka upoważniona do dopuszczenia typu
	Numer dopuszczenia typu		"AA" (jeżeli ma zastosowanie)

CIŚNIENIA

Ciśnienie próbne

bar lub kPa

Data badania odbiorczego

(mm/rrrr)

Stempel rzeczoznawcy

TEMPERATURY

Zakres temperatur obliczeniowych

....°C do

.... °C

ELEMENTY/POJEMNOŚĆ

Liczba elementów
Pojemność wodna zbiornika	litr

BADANIA OKRESOWE

Rodzaj badania

Data badania

Stempel rzeczoznawcy

Rodzaj badania

Data badania

Stempel rzeczoznawcy

	(mm/rrrr)				(mm/rrrr)

6.7.5.13.2 Na samym MEGC lub na metalowej tabliczce przymocowanej na stałe do MEGC powinny być trwale naniesione następujące dane:

Nazwa właściciela i użytkownika

Maksymalna dopuszczalna masa ładunku _________________ kg

Ciśnienie robocze w 15 °C ________________ bar (nadciśnienie)

MPGM ___________________ kg

Masa własna (tara) ___________________ kg

Dział  6.8

Przepisy dotyczące budowy, wyposażenia, zatwierdzania typu, badań i oznakowania wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, kontenerów-cystern i nadwozi wymiennych-cystern z metalowymi zbiornikami oraz wagonów-baterii i MEGC

Uwaga. W odniesieniu do cystern przenośnych i MEGC-UN patrz dział 6.7, w odniesieniu do kontenerów-cystern ze wzmocnionych tworzyw sztucznych patrz dział 6.9; w odniesieniu do cystern podciśnieniowych do odpadów, patrz dział 6.10.

6.8.1 Zakres stosowania

6.8.1.1 Wymagania zapisane na całej szerokości strony dotyczą zarówno wagonów-cystern, cystern odejmowalnych i wagonów-baterii, jak i kontenerów-cystern, nadwozi wymiennych-cystern i MEGC. Wymagania zawarte w pojedynczych kolumnach dotyczą tylko:

- wagonów-cystern, cystern odejmowalnych i wagonów-baterii (kolumna lewa);

- kontenerów-cystern, nadwozi wymiennych-cystern oraz MEGC (kolumna prawa).

6.8.1.2 Wymagania te dotyczą

wagonów-cystern, cystern odejmowalnych i wagonów-baterii

kontenerów-cystern, nadwozi wymiennych cystern oraz MEGC

przeznaczonych do przewozu gazów, materiałów ciekłych, materiałów sypkich lub granulowanych.

6.8.1.3 Rozdział 6.8.2 zawiera odpowiednie wymagania dla wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, kontenerów-cystern, nadwozi wymiennych-cystern, przeznaczonych do przewozu materiałów wszystkich klas oraz wagonów-baterii i MEGC do gazów klasy 2. Rozdziały 6.8.3 do 6.8.5 zawierają przepisy specjalne, uzupełniające lub odstępstwa od przepisów rozdziału 6.8.2.

6.8.1.4 Wymagania dotyczące używania tych cystern zawarte są w dziale 4.3.

6.8.2 Przepisy dla wszystkich klas

6.8.2.1 Budowa

Podstawowe zasady

6.8.2.1.1 Zbiorniki i ich zamocowanie oraz wyposażenie obsługowe i konstrukcyjne, powinny być wykonane w taki sposób, aby bez utraty zawartości (z wyjątkiem ilości gazu uchodzącego przez ewentualne ujścia do odgazowania), wytrzymywały:

- obciążenia statyczne i dynamiczne występujące w normalnych warunkach przewozu określone pod 6.8.2.1.2 i 6.8.2.1.13;

- ustalone najmniejsze naprężenia, określone pod 6.8.2.1.15.

6.8.2.1.2

Wagony-cysterny powinny być zbudowane w taki sposób, aby mogły wytrzymać, przy największym dopuszczalnym ładunku, obciążenia, które mają miejsce w czasie transportu kolejowego. Odnośnie tych obciążeń można powołać się na próby zalecane przez władze właściwe 173 .

Kontenery-cysterny i ich zamocowania, powinny być zdolne do przeniesienia, przy największym dopuszczalnym obciążeniu, oddziaływania sił powodowanych przez: - w kierunku jazdy 2-krotną masę całkowitą; - w kierunku prostopadłym do kierunku jazdy całkowitą masę (gdy kierunek jazdy nie jest dokładnie określony 2-krotną masę całkowitą w każdym kierunku); - w kierunku pionowym z dołu do góry: całkowitą masę, - w kierunku pionowym z góry do dołu 2-krotną masę całkowitą.

6.8.2.1.3 Ścianki zbiorników powinny mieć grubość co najmniej taką, jak podano pod

6.8.2.1.17 i 6.8.2.1.18

6.8.2.1.17 do 6.8.2.1.20

6.8.2.1.4 Zbiorniki powinny być projektowane i wykonane zgodnie z wymaganiami norm wymienionych w 6.8.2.6, albo przepisów technicznych uznanych przez właściwą władzę zgodnie z 6.8.2.7, według których dobierany jest materiał i określana grubość ścianek z uwzględnieniem maksymalnej i minimalnej temperatury napełniania i roboczej, jednakże powinny być przy tym spełnione wymagania minimalne podane pod 6.8.2.1.6 do 6.8.2.1.26.

6.8.2.1.5 Cysterny przeznaczone do przewozu niektórych materiałów niebezpiecznych powinny być zaopatrzone w dodatkową ochronę. Ochronę tę może stanowić pogrubienie zbiornika (zwiększone ciśnienie obliczeniowe) ustalone w zależności od zagrożenia stwarzanego przez materiał, lub urządzenie zabezpieczające (patrz przepisy specjalne pod 6.8.4).

6.8.2.1.6 Złącza spawane powinny być wykonane według reguł technicznych i powinny zapewniać pełną gwarancję bezpieczeństwa. Wykonanie i kontrola spoin powinny być zgodne z wymaganiami podanymi pod 6.8.2.1.23.

6.8.2.1.7 Należy stosować wszystkie niezbędne środki służące do ochrony zbiorników przed niebezpieczeństwem deformacji w wyniku podciśnienia.

Zbiorniki, inne niż zbiorniki zgodne z 6.8.2.2.6, posiadające w zaprojektowanym wyposażeniu zawory podciśnieniowe, powinny wytrzymywać, bez trwałej deformacji, ciśnienie zewnętrzne wyższe o co najmniej 21 kPa (0,21 bar) od ciśnienia wewnętrznego. Zbiorniki używane do przewozu tylko materiałów stałych (sproszkowanych lub granulowanych) grupy pakowania II lub III, które nie przechodzą w stan ciekły podczas przewozu, mogą być zaprojektowane na niższe ciśnienie zewnętrzne, ale nie niższe niż 5 kPa (0,05 bar). Zawory podciśnieniowe powinny być tak nastawione, aby otwierały się przy podciśnieniu nie wyższym od podciśnienia obliczeniowego zbiornika. Zbiorniki, które nie są projektowane jako wyposażone w zawory podciśnieniowe, powinny wytrzymywać, bez trwałej deformacji, ciśnienie zewnętrzne wyższe co najmniej o 40 kPa (0,4 bar) od ciśnienia wewnętrznego.

Materiał zbiornika

6.8.2.1.8 Zbiorniki powinny być wykonane z właściwych metali, które, jeżeli w różnych klasach nie są przewidziane inne zakresy temperatur, powinny być odporne na kruchy przełom i korozję naprężeniową w zakresie temperatury od minus 20 °C do +50 °C.

6.8.2.1.9 Materiały zbiorników lub materiały wykładziny ochronnej, które stykają się z zawartością, nie powinny zawierać składników wchodzących z nią w reakcje niebezpieczne (patrz "Reakcje niebezpieczne" pod 1.2.1), tworzące niebezpieczne związki lub znacznie osłabiające wytrzymałość materiału.

Jeżeli kontakt pomiędzy materiałem przewożonym a materiałem użytym do budowy zbiornika powoduje stopniowe zmniejszenie grubości ścianek, to ścianki te powinny być odpowiednio pogrubione. Ten naddatek na korozję nie powinien być uwzględniany przy obliczaniu grubości ścianek.

6.8.2.1.10 Do wykonania zbiorników spawanych powinny być użyte jedynie materiały o dobrej spawalności i odpowiedniej udarności gwarantowanej w temperaturze otoczenia minus 20 °C, a w szczególności w strefie spoiny i w strefie wpływu ciepła.

Stal obrabiana cieplnie przez ochłodzenie w wodzie nie może być stosowana do spawanych zbiorników stalowych. Jeżeli stosuje się stal drobnoziarnistą, to gwarantowana wartość granicy plastyczności Re nie powinna być większa niż 460 N/mm², a gwarantowana wartość górnej granicy wytrzymałości na rozciąganie Rm nie powinna być większa niż 725 N/mm², zgodnie ze specyfikacją materiałową.

6.8.2.1.11 Do budowy cystern o konstrukcji spawanej nie jest dopuszczona stal o stosunku Re/Rm większym niż 0,85.

Re = granica plastyczności dla stali mających wyraźnie określoną granicę plastyczności lub umowna granica plastyczności przy wydłużeniu 0,2% dla stali nie mających wyraźnie określonej granicy plastyczności (w przypadku stali austenitycznych przy wydłużeniu 1%).

Rm = wytrzymałość na rozciąganie.

Przy określaniu wartości tego stosunku, w każdym przypadku należy stosować jako podstawę dane z atestów materiałowych.

6.8.2.1.12 Dla stali wydłużenie po rozerwaniu w procentach powinno wynosić nie mniej niż:

10 000

________________________________________

określona wytrzymałość na rozciąganie w N/mm²

ale nie powinno być w żadnym przypadku mniejsze niż 16% dla stali drobnoziarnistej i 20% - dla innych stali.

Dla stopów aluminium wydłużenie po rozerwaniu nie powinno być mniejsze niż 12%. ¹⁷⁴

Obliczanie grubości ścianek zbiornika

6.8.2.1.13 Do określenia grubości ścianek zbiornika należy przyjmować za podstawę ciśnienie równe co najmniej ciśnieniu obliczeniowemu, jednakże należy również uwzględniać obciążenia wymienione pod 6.8.2.1.1 oraz, jeżeli zachodzi potrzeba, następujące obciążenia:

w przypadku wagonów, w których cysterna stanowi część samonośną, zbiornik powinien być tak zbudowany, aby wytrzymywał własne naprężenia oraz występujące naprężenia innego pochodzenia.

dla każdego z tych obciążeń powinny być przyjmowane następujące współczynniki bezpieczeństwa: - dla metali mających wyraźnie określoną granicę plastyczności: współczynnik bezpieczeństwa 1,5 w odniesieniu do wyraźnie określonej granicy plastyczności; lub - dla metali nie mających wyraźnie określonej granicy plastyczności: współczynnik bezpieczeństwa 1,5 w odniesieniu do umownej granicy plastyczności przy 0,2% wydłużenia (dla stali austenitycznych przy 1% maksymalnego wydłużenia).

6.8.2.1.14 Ciśnienie obliczeniowe podane jest w części drugiej kodu cysterny (patrz pod 4.3.4.1) zgodnie z działem 3.2 tabela A kolumna 12.

Jeżeli w kodzie występuje litera "G", to powinny być spełnione następujące wymagania:

a) zbiorniki opróżniane grawitacyjnie, przeznaczone do przewozu materiałów o prężności pary nieprzekraczającej 110 kPa (1,1 bar) (ciśnienie absolutne) w 50 °C, powinny być tak zaprojektowane, aby ciśnienie obliczeniowe było równe 2-krotnemu ciśnieniu statycznemu przewożonego materiału, jednak było nie mniejsze niż 2-krotne ciśnienie statyczne wody.

b) zbiorniki napełniane lub opróżniane pod ciśnieniem, przeznaczone do przewozu materiałów o prężności pary nieprzekraczającej 110 kPa (1,1 bar) (ciśnienie absolutne) w 50 °C, powinny być tak zaprojektowane, aby ciśnienie obliczeniowe było równe 1,3-krotności ciśnienia napełniania lub opróżniania.

Gdy podana jest wartość liczbowa minimalnego ciśnienia obliczeniowego (nadciśnienie), wówczas zbiornik powinien być obliczony na to ciśnienie, które nie powinno być niższe niż 1,3-krotność ciśnienia napełniania lub opróżniania. W tych przypadkach powinny być spełnione następujące minimalne wymagania:

c) zbiorniki przeznaczone do przewozu materiałów o prężności pary większej niż 110 kPa (1,1 bar) w 50 °C i temperaturze wrzenia ponad 35 °C, niezależnie od sposobu napełniania lub opróżniania, powinny być zaprojektowane na ciśnienie obliczeniowe nie mniejsze niż 150 kPa (1,5 bar) (nadciśnienie) lub 1,3-krotność ciśnienia napełniania lub opróżniania, jeżeli wartość ta jest wyższa.

d) zbiorniki przeznaczone do przewozu materiałów mających temperaturę wrzenia maksymalnie 35 °C, niezależnie od sposobu napełniania lub opróżniania, powinny być zaprojektowane na ciśnienie obliczeniowe równe 1,3-krotności ciśnienia napełniania lub opróżniania, ale nie niższe niż 0,4 MPa (4 bar) (nadciśnienie).

6.8.2.1.15 Przy ciśnieniu próbnym naprężenie σ, w najbardziej obciążonym punkcie zbiornika, powinno być niższe lub równe niżej podanym wartościom granicznym. Należy uwzględniać możliwe osłabienie na połączeniach spawanych.

6.8.2.1.16 Dla metali i stopów naprężenie σ przy ciśnieniu próbnym powinno być niższe od najmniejszej wartości określonej według poniższego wzoru:

σ ≤ 0,75 Re lub σ ≤ 0,5 Rm

gdzie:

Re = granica na rozciąganie plastyczności dla stali mających wyraźnie określoną granicę plastyczności lub umowna granica plastyczności przy wydłużeniu 0,2% dla stali nie mających wyraźnie określonej granicy plastyczności (w przypadku stali austenitycznych przy wydłużeniu 1%).

Rm = wytrzymałość.

Do obliczeń powinny być przyjęte minimalne wartości Re i Rm zgodnie z normami materiałowymi. W razie ich braku dla metali i ich stopów, wartości Re i Rm powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą lub organ wyznaczony przez tę władzę.

Dla stali austenitycznych wartości minimalne określone normami mogą być przekroczone do 15%, jeżeli te wyższe wartości zostaną potwierdzone atestami materiałowymi.

Minimalna grubość ścianki zbiornika

6.8.2.1.17 Grubość ścianki zbiornika powinna być nie mniejsza od wartości większej, wyznaczonej z poniższych wzorów:

gdzie:

e = minimalna grubość ścianki w mm,

P_T = ciśnienie próbne w MPa,

P_c = ciśnienie obliczeniowe w MPa, określone pod 6.8.2.1.14,

D = średnica wewnętrzna zbiornika w mm,

σ = dopuszczalne naprężenie w N/mm², określone pod 6.8.2.1.16,

λ = współczynnik mniejszy lub równy 1, uwzględniający zmniejszenie wytrzymałości na złączach spawanych i zależny od metod badania określonych pod 6.8.2.1.23.

Grubość ścianek w żadnym przypadku nie może być mniejsza od określonej pod:

6.8.2.1.18

6.8.2.1.18 do 6.8.2.1.20

6.8.2.1.18

Zbiorniki powinny mieć grubość co najmniej 6 mm, jeżeli wykonane są ze stali konstrukcyjnej 175  lub o równoważnej grubości, jeżeli wykonane są z innego metalu. Dla zbiorników przeznaczonych do przewozu materiałów sypkich lub granulowanych, grubość ta może być zmniejszona do 5 mm, jeżeli zbiorniki wykonane są ze stali konstrukcyjnej 176  lub do równoważnej grubości, jeżeli wykonane są z innego metalu. Grubość ścianki zbiornika nie może nigdy być mniejsza niż 4,5 mm, niezależnie od zastosowanego metalu.

Ścianki zbiorników powinny mieć grubość co najmniej 5 mm, jeżeli wykonane są ze stali konstrukcyjnej 177  (zgodnie z wymaganiami pod 6.8.2.1.11 i 6.8.2.1.12) lub o grubości równoważnej, jeżeli wykonane są z innego metalu. W przypadku, gdy średnica przekracza 1,80 m 178 , grubość ta powinna wynosić 6 mm, z wyjątkiem zbiorników przeznaczonych do przewozu materiałów stałych sypkich lub granulowanych, jeżeli zbiorniki wykonane są ze stali konstrukcyjnej 179  lub o równoważnej grubości, jeżeli wykonane są z innego metalu. Niezależnie od użytego metalu, grubość ścianki zbiornika w żadnym przypadku nie może być mniejsza od 3 mm.

Przez "grubość równoważną" rozumie się grubość określoną według następującego wzoru ¹⁸⁰ :

6.8.2.1.19

(zarezerwowany)

Jeżeli zbiornik zaopatrzony jest w zabezpieczenie zapobiegające jego uszkodzeniu zgodne z 6.8.2.1.20, to władza właściwa może zezwolić na zmniejszenie tych najmniejszych grubości odpowiednio do zastosowanego zabezpieczenia; jednakże grubości te powinny być nie mniejsze niż 3 mm dla stali konstrukcyjnej 181  lub nie mniejsze od grubości równoważnej dla innych materiałów, jeżeli zbiorniki mają średnicę nie większą niż 1,80 m 182 . W przypadku zbiorników o średnicy większej niż 1,80 m 183 , ta grubość minimalna powinna być powiększona do 4 mm dla stali konstrukcyjnej 184  lub o grubości równoważnej dla innych metali. Przez grubość równoważną rozumie się grubość określoną według wzoru podanego pod 6.8.2.1.18. Grubość ścianki zbiornika z zabezpieczeniem przed uszkodzeniem zgodna z 6.8.2.1.20 nie powinna być mniejsza niż wartości podane w tabeli poniżej:

		minimalna grubość ścianki zbiornika	średnica zbiornika	≤ 1,8 m	> 1,8 m
			stale austenityczne nierdzewne	2,5 mm	3 mm
			stale austenityczno-ferrytyczne nierdzewne	3 mm	3,5 mm
			pozostałe stale	3 mm	4 mm
			stopy aluminium	4 mm	5 mm
			aluminium 99,8 %	6 mm	8 mm

6.8.2.1.20

(zarezerwowany)

Zabezpieczenie, o którym mowa pod 6.8.2.1.19 może składać się z: - osłony zewnętrznej zbiornika, jak w konstrukcji przekładkowej, której osłona zewnętrzna jest przytwierdzona do zbiornika lub - ramy otaczającej zbiornik, z belkami podłużnymi i poprzecznymi, lub - zbiornika o podwójnych ściankach. Jeżeli cysterny mają konstrukcję o podwójnej ściance z izolacją próżniową między ściankami, to łączna grubości ścianki zewnętrznej i zbiornika powinna odpowiadać grubości ścianki określonej pod 6.8.2.1.18, natomiast grubość ścianki samego zbiornika nie powinna być mniejsza od grubości minimalnej, określonej pod 6.8.2.1.19. Jeżeli cysterny mają konstrukcję o ściance podwójnej z warstwą pośrednią materiału o grubości co najmniej 50 mm, to grubość płaszcza zewnętrznego powinna być nie mniejsza niż 0,5 mm, jeżeli jest on wykonany ze stali konstrukcyjnej 185  lub nie mniejsza niż 2 mm, gdy wykonany jest z tworzywa sztucznego wzmocnionego włóknem szklanym. Jako warstwy pośredniej można używać twardego tworzywa spienionego o takiej samej odporności na uderzenia, jak pianka poliuretanowa.

6.8.2.1.21 (zarezerwowany)

6.8.2.1.22 (zarezerwowany)

Spawanie i kontrola spoin

6.8.2.1.23 Kwalifikacje producenta do wykonywania prac spawalniczych powinny być zatwierdzone przez władzę właściwą. Prace spawalnicze powinny być wykonywane przez wykwalifikowanych spawaczy stosujących procesy spawalnicze, których skuteczność (łącznie z niezbędną obróbką cieplną) powinna być potwierdzona za pomocą badań. Badania nie niszczące - radiograficzne lub ultradźwiękowe - powinny potwierdzać, że jakość połączeń spawanych jest właściwa dla występujących obciążeń.

Stosownie do wartości współczynnika λ przyjętego do obliczania grubości ścianki zbiornika podanego pod 6.8.2.1.17, należy przeprowadzić następujące badania:

λ = 0,8: spoiny powinny być poddawane, w miarę możliwości, kontroli wizualnej z obu stron i wyrywkowym badaniom nieniszczącym. Badaniom nieniszczącym powinny być poddane wszystkie spoiny w kształcie "T" o całkowitej długości badanych spoin nie mniejszej niż 10% sumy długości wszystkich spoin wzdłużnych, obwodowych i promieniowych (w przypadku dennic);

λ = 0,9: wszystkie spoiny wzdłużne na całej długości, wszystkie styki spoin, 25% spoin obwodowych i spoiny elementów wyposażenia o dużej średnicy, powinny być poddane badaniom nie niszczącym. Spoiny powinny być w miarę możliwości poddane kontroli wizualnej z obu stron;

λ = 1,0: wszystkie spoiny powinny być poddane badaniom nie niszczącym i w miarę możliwości kontroli wizualnej z obu stron. Należy pobrać próbkę do badań spoiny.

Jeżeli władza właściwa ma wątpliwości co do jakości spoin, to może zarządzić przeprowadzenie badań dodatkowych.

Inne wymagania konstrukcyjne

6.8.2.1.24 Wykładzina ochronna powinna być wykonana w taki sposób, aby została zachowana jej szczelność pomimo wszelkich odkształceń, mogących powstać w normalnych warunkach przewozu (patrz 6.8.2.1.2).

6.8.2.1.25 Izolacja cieplna powinna być tak zaprojektowana, aby nie utrudniała dostępu do urządzeń napełniania i opróżniania i do zaworów bezpieczeństwa, a także nie powinna utrudniać ich funkcjonowania.

6.8.2.1.26 Jeżeli zbiorniki do przewozu materiałów ciekłych zapalnych o temperaturze zapłonu nie wyższej niż 60 C są wyłożone niemetaliczną wykładziną ochronną (warstwa wewnętrzna), to zbiorniki oraz wykładziny ochronne powinny być tak wykonane, aby nie wystąpiło niebezpieczeństwo zapłonu wywołane ładunkiem elektrostatycznym.

6.8.2.1.27

Wszystkie części wagonu-cysterny, przeznaczonego do przewozu materiałów ciekłych o temperaturze zapłonu nie wyższej niż 60 °C, a także do przewozu gazów zapalnych oraz UN 1361 WĘGIEL lub UN 1361 SADZA, grupa pakowania II, powinny być połączone z podwoziem złączem elektrycznym i powinny mieć możliwość uziemienia elektrycznego. Niedopuszczony jest jakikolwiek kontakt pomiędzy metalami mogący wywołać korozję elektrochemiczną.

Wszystkie części kontenera-cysterny, przeznaczonego do przewozu materiałów ciekłych o temperaturze zapłonu nie wyższej niż 60 °C, a także do przewozu gazów zapalnych oraz UN 1361 WĘGIEL lub UN 1361 SADZA, grupa pakowania II, powinny mieć możliwość uziemienia elektrycznego. Niedopuszczony jest jakikolwiek kontakt pomiędzy metalami mogący wywołać korozję elektrochemiczną.

6.8.2.1.28 (zarezerwowany)

6.8.2.1.29

W wagonach cysternach powinna być zapewniona odległość minimum 300 mm pomiędzy powierzchnią czołownicy i najdalej wystającym punktem zbiornika. Alternatywnie wagony-cysterny dla materiałów, dla których nie obowiązuje przepis specjalny TE25 z 6.8.4 b), powinny być wyposażone w urządzenie zapobiegające pionowemu rozminięciu się zderzaków, dopuszczone przez władzę właściwą. Ta alternatywa obowiązuje dla wagonów-cystern, które będą używane wyłącznie na infrastrukturze posiadającej skrajnię taboru towarowego mniejszą niż G1 186 .

6.8.2.2 Wyposażenie

6.8.2.2.1 Do budowy wyposażenia obsługowego i konstrukcyjnego mogą być stosowane także odpowiednie materiały nie metalowe.

Wzmocnienia przyspawanego wyposażenia, powinny być wykonane w taki sposób, aby nie doprowadziły do rozerwania zbiornika w wyniku obciążeń spowodowanych wypadkiem. Uważa się że te wymagania są spełnione, jeżeli są stosowane wymogi punktu 2.1.10 karty UIC-573 187  (Warunki techniczne budowy wagonów cystern).

Elementy wyposażenia obsługowego powinny być umieszczone w taki sposób, aby były chronione przed możliwością urwania lub uszkodzenia w czasie przewozu i czynności manipulacyjnych. Powinny wykazywać odpowiedni stopień bezpieczeństwa, porównywalny do tego jaki mają zbiorniki, a w szczególności powinny:

- być dostosowane do przewożonych materiałów, oraz

- spełniać wymagania podane pod 6.8.2.1.1.

Przewody rurowe powinny być projektowane, wykonywane i instalowane tak, aby uniknąć uszkodzenia spowodowanego rozszerzalnością cieplną i kurczeniem się, uderzeniem mechanicznym i wibracjami.

Szczelność wyposażenia powinna być zapewniona także w razie przewrócenia się wagonu-cysterny lub kontenera-cysterny. Uszczelnienia powinny być wykonane z materiału zgodnego z przewożonymi materiałami i powinny być wymienione, jeżeli powstanie wątpliwość co do ich skuteczności, np. wskutek starzenia się.

Uszczelnienia połączeń w cysternach, zapewniające szczelność wyposażenia stosowanego w normalnych warunkach eksploatacyjnych, powinny być zaprojektowane i rozmieszczone w taki sposób, aby w trakcie używania nie ulegały uszkodzeniom.

6.8.2.2.2 Każde urządzenie do napełniania lub opróżniania od dołu w cysternach, wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 12, zawierających w trzeciej części kodu cysterny literę "A" (patrz pod 4.3.4.1.1), powinno być wyposażone w co najmniej dwa niezależne od siebie zamknięcia, umieszczone szeregowo, składające się z:

- zewnętrznego zaworu odcinającego z króćcem wykonanym z metalu plastycznego i

- urządzenia zamykającego na końcu każdego przewodu rurowego, którym może być gwintowany korek, zaślepka kołnierzowa lub inne urządzenie o porównywalnej skuteczności. To urządzenie zamykające powinno być na tyle szczelne, aby zapobiec utracie zawartości. Należy podjąć przedsięwzięcia dla umożliwienia bezpiecznego obniżenia ciśnienia w przewodzie opróżniającym przed całkowitym zdjęciem urządzenia zamykającego.

Każde urządzenie do napełniania lub opróżniana od dołu w cysternach wskazanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 12, zawierających w trzeciej części kodu cysterny literę "B" (patrz pod 4.3.4.1.1), powinno być wyposażone w co najmniej trzy niezależne od siebie zamknięcia, umieszczone szeregowo, składające się z:

- wewnętrznego zaworu odcinającego, to jest zaworu odcinającego zamontowanego wewnątrz zbiornika albo w kołnierzu przyspawanym lub w kołnierzu dodatkowym;

- zewnętrznego zaworu odcinającego lub urządzenia o równoważnej skuteczności ¹⁸⁸

na końcu każdego przewodu rurowego; i

w miarę możliwości jak najbliżej zbiornika; i

- urządzenia zamykającego na końcu każdego przewodu rurowego, którym może być gwintowany korek, zaślepka kołnierzowa lub inne urządzenie o podobnej skuteczności. To urządzenie zamykające powinno być na tyle szczelne, aby zapobiec utracie zawartości. Należy podjąć przedsięwzięcia dla umożliwienia bezpiecznego obniżenia ciśnienia w przewodzie opróżniającym przed całkowitym zdjęciem urządzenia zamykającego.

Jednakże dla zbiorników przeznaczonych do przewozu niektórych materiałów krystalizujących lub o bardzo dużej lepkości oraz dla zbiorników zaopatrzonych w wykładzinę ebonitową lub termoplastyczną, wewnętrzny zawór odcinający może być zastąpiony przez zewnętrzny zawór odcinający zabezpieczony dodatkową osłoną.

Wewnętrzny zawór odcinający powinien być uruchamiany z góry lub z dołu. W obu tych przypadkach, w miarę możliwości, powinno być możliwe sprawdzenie z poziomu ziemi położenie otwarcia i zamknięcia wewnętrznego zaworu odcinającego. Urządzenie sterujące wewnętrznym zaworem odcinającym powinno być tak zaprojektowane, aby uniemożliwiało przypadkowe otwarcie zaworu, spowodowane uderzeniem lub nieuważnym ruchem.

W przypadku uszkodzenia zewnętrznego układu sterowania, wewnętrzne urządzenie zamykające powinno zachować skuteczność.

W celu uniknięcia utraty zawartości wskutek uszkodzenia urządzeń zewnętrznych (rury, urządzenia zamykające boczne), wewnętrzny zawór odcinający i jego gniazdo powinny być chronione przed możliwością ich wyrwania pod działaniem obciążeń zewnętrznych lub powinny być tak skonstruowane, aby nie powstała taka możliwość. Urządzenia do napełniania i opróżniania (włączając kołnierze i gwintowane korki) oraz kołpaki ochronne (jeśli są) powinny być odpowiednio zabezpieczone przed przypadkowym otwarciem.

Pozycja i kierunek zamykania zaworów powinny być wyraźnie widoczne.

Wszystkie otwory zbiorników cystern wskazanych dziale 3.2 tabela A kolumna 12, zawierających w trzeciej części kodu cysterny literę "C" lub "D" (patrz pod 4.3.3.1.1 i 4.3.4.1.1), powinny być umieszczone nad poziomem cieczy. Żaden przewód lub odprowadzenie nie może przechodzić przez ścianki zbiornika poniżej poziomu cieczy. Zbiorniki cystern zawierających w trzeciej części kodu cysterny literę "C", mogą być zaopatrzone w dolnej części płaszcza zbiornika w otwór do oczyszczania (otwór wyczystkowy). Otwór ten powinien być szczelnie zamykany pokrywą kołnierzową, której konstrukcja powinna być zatwierdzona przez władzę właściwą lub organ przez nią upoważniony.

6.8.2.2.3 Cysterny, które nie są hermetycznie zamknięte, dla zapobiegnięcia powstaniu niedopuszczalnego podciśnienia mogą być wyposażone w zawory podciśnieniowe

lub zawory wentylacyjne wymuszonego działania.

Zawory te powinny być tak nastawione, aby otwierały się przy podciśnieniu nie wyższym od podciśnienia obliczeniowego zbiornika (patrz 6.8.2.1.7).

Cysterny hermetycznie zamknięte nie powinny być wyposażone w zawory podciśnieniowe

lub zawory wentylacyjne wymuszonego działania.

Jednakże cysterny z kodem SGAH, S4AH lub L4BH, wyposażone w te zawory, otwierające się przy podciśnieniu minimum 21 kPa (0,21 bar), uważa się za hermetycznie zamknięte. Dla cystern przewidzianych do przewozu tylko materiałów stałych (sproszkowanych lub granulowanych) grupy pakowania II lub III, nie przechodzących w czasie przewozu w stan ciekły, podciśnienie może być zmniejszone do nie mniej niż 5 kPa (0,05 bar).

Zawory podciśnieniowe i zawory wentylacyjne wymuszonego działania cystern,

oraz zawory oddechowe (patrz 6.8.2.2.6), które będą używane w cysternach przeznaczonych do przewozu materiałów spełniających kryteria klasy 3 ze względu na swoją temperaturę zapłonu, powinny przy pomocy odpowiedniego urządzenia ochronnego zapobiegać natychmiastowemu przedostaniu się płomienia do wnętrza cysterny, lub korpus zbiornika cysterny powinien wytrzymać wybuch wskutek przedostania się płomienia do cysterny, bez powstania nieszczelności cysterny.

Jeżeli urządzenie ochronne składa się z odpowiedniego tłumika płomienia lub z przerywacza płomienia, to powinno(-y) być ono(-e) umieszczone tak blisko zbiornika lub komory zbiornika, jak to jest możliwe. Jeżeli zbiornik składa się z kilku komór, to każda komora powinna być niezależnie chroniona.

Dla cystern z zaworem wentylacyjnym wymuszonego działania, połączenie pomiędzy zaworem wentylacyjnym wymuszonego działania i zaworem dennym, powinno być tak wykonane, że zawory te nie powinny otworzyć się w przypadku deformacji zbiornika lub zawartość nie powinna wydostać się pomimo ich otwarcia.

6.8.2.2.4 Zbiornik lub każda z jego komór, powinny być wyposażone w wystarczająco duży otwór umożliwiający przeprowadzenie rewizji wewnętrznej.

Otwory te powinny być zaopatrzone w zamknięcia zaprojektowane na ciśnienie próbne co najmniej 0,4 MPa (4 bar). Pokrywy z zawiasami dla cystern o ciśnieniu próbnym większym niż 0,6 MPa (6 bar) nie są dopuszczone.

6.8.2.2.5 (zarezerwowany)

6.8.2.2.6 Cysterny przeznaczone do przewozu materiałów ciekłych o prężności pary nieprzekraczającej 110 kPa (1,1 bar) (ciśnienie absolutne) w 50 °C, powinny być wyposażone w zawór oddechowy i w urządzenie zabezpieczające przed wydostawaniem się zawartości z cysterny w razie jej przewrócenia się; w przeciwnym razie powinny one spełniać warunki podane pod 6.8.2.2.7 lub 6.8.2.2.8.

6.8.2.2.7 Cysterny przeznaczone do przewozu materiałów ciekłych o prężności pary wyższej niż 110 kPa (1,1 bar) w 50 °C i temperaturze wrzenia ponad 35 °C, powinny być wyposażone w zawór bezpieczeństwa ustawiony na nadciśnienie co najmniej 150 kPa (1,5 bar), który powinien otwierać się całkowicie przy ciśnieniu nie przekraczającym ciśnienia próbnego; w przeciwnym razie powinny one odpowiadać postanowieniom podanym pod 6.8.2.2.8.

6.8.2.2.8 Cysterny przeznaczone do przewozu materiałów ciekłych o temperaturze wrzenia maksymalnie 35 °C, powinny być wyposażone w zawór bezpieczeństwa ustawiony na nadciśnienie co najmniej 300 kPa (3 bar), który powinien otwierać się całkowicie przy ciśnieniu nieprzekraczającym ciśnienia próbnego; w przeciwnym razie powinny być one zamykane hermetycznie ¹⁸⁹ .

6.8.2.2.9 Elementy ruchome, takie jak pokrywy, urządzenia do zamykania itp., które narażone są na tarcie lub uderzenia w styczności ze zbiornikami aluminiowymi, przeznaczonymi do przewozu materiałów ciekłych zapalnych o temperaturze zapłonu nie przekraczającej 60 °C lub gazów zapalnych, powinny być wykonane ze stali zabezpieczonej przed korozją.

6.8.2.2.10 Jeżeli cysterny uważane za hermetycznie zamknięte wyposażone są w zawory bezpieczeństwa, to zawory te powinny być poprzedzone płytką bezpieczeństwa oraz powinny być przestrzegane następujące warunki:

rozmieszczenie płytki i zaworu bezpieczeństwa powinno spełniać wymagania władzy właściwej. Manometr lub inny odpowiedni wskaźnik powinien być umieszczony w przestrzeni pomiędzy płytką bezpieczeństwa i zaworem bezpieczeństwa, aby umożliwić wykrycie pęknięcia, przedziurawienia lub nieszczelności płytki, które mogą zakłócić działanie zaworu bezpieczeństwa.

6.8.2.3 Zatwierdzenie typu

6.8.2.3.1 Dla każdego nowego typu cysterny władza właściwa lub organ przez nią upoważniony powinien wystawić świadectwo stwierdzające, że typ wagonu-cysterny, cysterny odejmowalnej, kontenera-cysterny, nadwozia wymiennego-cysterny, wagonu-baterii lub MEGC, łącznie z elementami mocującymi, został zbadany i jest zgodny z przeznaczeniem dla którego został zbudowany i spełnia wymagania podane pod 6.8.2.1 dotyczące konstrukcji, wymagania podane pod 6.8.2.2 dotyczące wyposażenia oraz przepisy specjalne dotyczące materiałów, które będą przewożone.

Świadectwo powinno zawierać:

- wyniki badań;

- numer zatwierdzenia typu;

-

numer zatwierdzenia powinien się składać z wyróżnika dla państw w ruchu międzynarodowym 190 , w którym zatwierdzenie zostało wydane oraz numeru rejestru.

- kod cysterny zgodnie z wymaganiami podanymi pod 4.3.3.1.1 lub 4.3.4.1.1;

- kody literowo-cyfrowe przepisów specjalnych dotyczące budowy (TC), wyposażenia (TE) oraz zatwierdzenia typu (TA) z 6.8.4, podane w dziale 3.2 tabela A kolumna 13 dla każdego materiału, do przewozu którego cysterna jest dopuszczona;

- jeżeli to konieczne, nazwy materiałów lub grup materiałów, do przewozu których cysterna została zatwierdzona. Materiały te powinny być wymienione z podaniem ich nazw chemicznych lub odpowiednich nazw zbiorczych (patrz pod 2.1.1.2) oraz z podaniem ich klasyfikacji (klasa, kod klasyfikacyjny i grupa pakowania). Wykaz dopuszczonych materiałów nie jest konieczny w świadectwie, z wyjątkiem materiałów klasy 2 i podanych pod 4.3.4.1.3. W tych przypadkach, grupy materiałów dopuszczone są do przewozu na podstawie kodów cystern i ich racjonalnego zastosowania podanych pod 4.3.4.1.2, z uwzględnieniem odnośnych przepisów specjalnych.

Materiały wymienione w świadectwie lub grupy materiałów dopuszczonych do przewozu, zgodnie z ustaleniami dotyczącymi racjonalnego zastosowania, powinny być zgodne z charakterystyką zbiornika. Świadectwo powinno zawierać zastrzeżenie w sytuacji, gdy nie było możliwe przeprowadzenie wyczerpujących badań potwierdzających tę zgodność w czasie zatwierdzania typu.

Kopię świadectwa dołącza się do dokumentacji każdej wyprodukowanej cysterny, wagonu-baterii lub MEGC (patrz 4.3.2.1.7).

Władza właściwa lub organ wyznaczony przez tą władzę właściwą może przeprowadzać oddzielne zatwierdzenie typu zaworów i innych elementów wyposażenia obsługowego, dla których w tabeli w 6.8.2.6.1 podana jest norma, zgodnie z tą normą. To oddzielne zatwierdzenie typu powinno być brane pod uwagę przy wystawianiu świadectwa dla cysterny, jeżeli przedstawione są wyniki badań a zawory i inne elementy wyposażenia obsługowego są odpowiednie dla zamierzonego zastosowania.

6.8.2.3.2 Jeżeli cysterny, wagony-baterie lub MEGC są produkowane w seriach bez modyfikacji, to zatwierdzenie typu jest ważne dla cystern, wagonów-baterii lub MEGC wyprodukowanych w serii.

Niekiedy zatwierdzenie typu może być wystawione dla cystern z ograniczoną ilością rozwiązań konstrukcyjnych, które albo wpływają na ograniczenie ładunku i obciążeń w cysternach (np. zmniejszenie ciśnienia, zmniejszenie masy, zmniejszenie pojemności), albo zwiększają bezpieczeństwo konstrukcji (np. powiększenie grubości zbiornika, zwiększenie ilości falochronów, zmniejszenie średnicy otworów). Te ograniczone odstępstwa powinny być dokładnie określone w świadectwie zatwierdzenia typu.

6.8.2.3.3 Niżej wymienione wymagania obowiązują dla cystern, dla których nie stosuje się przepisu TA4 z 6.8.4 (a także 1.8.7.2.4).

Zatwierdzenie typu powinno być ważne maksimum przez 10 lat. Jeżeli zmienią się odpowiednie przepisy RID (włącznie uwzględnianymi normami) podczas tego okresu czasu, tak że zatwierdzony typ nie spełnia już wymagań tych przepisów, to odpowiednia jednostka, która wystawiła zatwierdzenie typu, powinna cofnąć zatwierdzenie typu i poinformować o tym posiadacza zatwierdzenia typu.

Uwaga. Ostateczna data cofnięcia istniejącego zatwierdzenia typu patrz kolumna 5 tabeli w 6.2.4, 6.8.2.6 względnie 6.8.3.6.

Jeżeli zatwierdzenie typu wygaśnie lub zostanie cofnięte, to dalsza produkcja cystern, wagonów-baterii lub MEGC według tego zatwierdzenia typu nie jest już dozwolona.

W takim przypadku dla użytkowania, badań okresowych i badań pośrednich cystern, wagonów-baterii lub MEGC wyprodukowanych przed wygaśnięciem lub cofnięciem zatwierdzenia typu, obowiązują odpowiednie przepisy zawarte w wygaśniętym lub cofniętym zatwierdzeniu typu, o ile mogą być one nadal stosowane.

Mogą być one tak długo używane, jak długo będą zgodne z przepisami RID. Jeżeli nie są już zgodne z przepisami RID, to mogą być one tylko tak długo używane, jak długo takie używanie jest dopuszczone przez odpowiednie przepisy przejściowe działu 1.6.

Zatwierdzenie typu może być przedłużone przez pełne sprawdzenie i ocenę zgodności z przepisami RID mającymi zastosowanie w czasie jego przedłużania. Przedłużenie nie jest dopuszczalne, jeżeli zatwierdzenie typu zostanie cofnięte. Doraźne zmiany istniejącego zatwierdzenia typu, nie mające wpływu na zgodność (patrz 6.8.2.3.2) nie przedłużają lub nie zmieniają wcześniejszego okresu ważności świadectwa.

Uwaga. Sprawdzenie i ocena zgodności powinna być przeprowadzona przez inną jednostkę niż ta jednostka, która wystawiła uprzednie zatwierdzenie typu.

Jednostka wystawiająca powinna przechowywać całą dokumentację dla zatwierdzenia typu (patrz 1.8.7.7.1) podczas całego okresu ważności włącznie z ewentualnymi przedłużeniami.

Jeżeli zatwierdzenie jednostki wystawiającej zostało cofnięte lub ograniczone, lub jeżeli jednostka zaprzestała swojej działalności, to władza właściwa powinna podjąć odpowiednie działania dla zapewnienia dostępu do istniejącej dokumentacji lub prowadzenia dokumentacji przez inny organ kontrolny.

6.8.2.3.4 W przypadku modyfikacji cysterny mającej ważne, wygaśnięte lub cofnięte dopuszczenie typu, badanie i dopuszczenie ograniczają się do zmodyfikowanych elementów cysterny. Modyfikacja powinna być zgodna z przepisami RID stosowanymi w chwili wykonania modyfikacji. Dla wszystkich części cystern nieobjętych modyfikacją zachowuje ważność dokumentacja początkowa dotycząca zatwierdzenia typu.

Modyfikacja może dotyczyć jednego lub wielu naczyń ciśnieniowych, cystern, wagonów-baterii lub MEGC objętych zatwierdzeniem typu.

Modyfikacja może być stosowana zarówno do jednej jak i wielu cystern objętych zatwierdzeniem typu.

Świadectwo zatwierdzające modyfikację powinno być wydane wnioskującemu przez władzę właściwą dowolnego Państwa-Strony RID lub przez jednostkę upoważnioną przez tą władzę, a kopia powinna być przechowywana jako część dokumentacji cysterny.

Każdy wniosek o wydanie świadectwa zatwierdzającego modyfikację powinien być złożony przez wnioskującego do jednej władzy właściwej lub jednostki upoważnionej przez tą władzę.

6.8.2.4 Badania

6.8.2.4.1 Przed przekazaniem do eksploatacji zbiorniki i ich wyposażenie powinny być razem lub oddzielnie poddane badaniom odbiorczym. Badania te obejmują:

- sprawdzenie zgodności z zatwierdzonym typem;

- badanie budowy ¹⁹¹ ;

- rewizję wewnętrzną i zewnętrzną zbiornika;

- hydrauliczną próbę ciśnieniową ¹⁹²  ciśnieniem próbnym podanym na tabliczce opisanej pod 6.8.2.5.1; oraz

- próbę szczelności i sprawdzenie prawidłowości funkcjonowania wyposażenia.

Z wyjątkiem klasy 2, ciśnienie próbne hydraulicznej próby ciśnieniowej zależy od ciśnienia obliczeniowego i powinno być ono co najmniej równe ciśnieniu podanemu poniżej:

	Ciśnienie obliczeniowe (bar)	Ciśnienie próbne (bar)
	G 193	G32
	1,5	1,5
	2,65	2,65
	4	4
	10	4
	15	4
	21	10 (4 194 )

Minimalne ciśnienia próbne dla klasy 2 podane są w tabeli dla gazów i mieszanin gazowych pod 4.3.3.2.5.

Hydrauliczna próba ciśnieniowa powinna być przeprowadzona dla całego zbiornika i oddzielnie dla każdej komory zbiornika wielokomorowego.

Hydrauliczna próba ciśnieniowa powinna być przeprowadzona przed założeniem izolacji termicznej, jeżeli jest ona przewidziana.

Jeżeli zbiornik i jego wyposażenie były badane oddzielnie, to po połączeniu powinny przejść badanie szczelności zgodnie z 6.8.2.4.3.

Próba szczelności powinna być przeprowadzona oddzielnie dla każdej komory zbiornika podzielonego na komory.

6.8.2.4.2 Zbiorniki i ich wyposażenie powinny być poddawane badaniom okresowym nie później niż co

8 lat.

5 lat.

Badania okresowe powinny obejmować:

- sprawdzenie stanu zewnętrznego i wewnętrznego;

- próby szczelności zbiornika wraz z jego wyposażeniem zgodnie z 6.8.2.4.3 oraz sprawdzanie prawidłowości funkcjonowania całego wyposażenia;

- oraz zasadniczo hydrauliczną próbę ciśnieniową⁴⁸⁾ (odnośnie do ciśnienia próbnego dla zbiorników i komór, jeżeli występują, patrz 6.8.2.4.1).

Osłona izolacji termicznej lub innej powinna być usunięta tylko w zakresie koniecznym do rzetelnej oceny stanu technicznego zbiornika.

W przypadku zbiorników przeznaczonych do przewozu materiałów sproszkowanych lub granulowanych, za zgodą rzeczoznawcy zatwierdzonego przez właściwą władzę, okresowe próby wodne mogą być pominięte i zastąpione próbami szczelności, zgodnie z warunkami podanymi w 6.8.2.4.3, pod rzeczywistym ciśnieniem wewnętrznym równym co najmniej najwyższemu ciśnieniu roboczemu.

6.8.2.4.3 Zbiorniki i ich wyposażenie powinny być poddawane badaniom pośrednim nie później niż co

4 lata

2,5 roku

po badaniu odbiorczym i każdym badaniu okresowym. Badania pośrednie mogą być przeprowadzane w ciągu 3 miesięcy przed lub po przypadającym terminie.

Jednakże badanie pośrednie może być przeprowadzone w dowolnym czasie przed przypadającym terminem.

Jeżeli badanie pośrednie jest przeprowadzone wcześniej niż 3 miesiące przed przypadającym terminem, wówczas następne badanie pośrednie powinno być przeprowadzone nie później niż

4 lata

2,5 roku

po dacie przeprowadzonego badania.

Badania pośrednie powinny obejmować próbę szczelności zbiornika z wyposażeniem oraz sprawdzanie prawidłowości funkcjonowania całego wyposażenia. Do tego celu cysterna powinna być poddana rzeczywistemu ciśnieniu wewnętrznemu, co najmniej równemu maksymalnemu ciśnieniu roboczemu. Jeżeli do badania szczelności cystern przeznaczonych do przewozu materiałów ciekłych lub materiałów stałych granulowanych lub sproszkowanych stosowany jest gaz, to badanie to powinno być przeprowadzone pod ciśnieniem, co najmniej równym 25% maksymalnego ciśnienia roboczego. We wszystkich przypadkach nie może być ono niższe niż 20 kPa (0,2 bar) (nadciśnienie).

Dla cystern wyposażonych w zawory oddechowe i urządzenia przeciwdziałające wyciekowi zawartości na zewnątrz w razie przewrócenia się cysterny, próba szczelności powinna być przeprowadzana pod ciśnieniem statycznym materiału napełniającego.

Próba szczelności powinna być wykonana oddzielnie dla każdej komory podzielonego zbiornika.

6.8.2.4.4 Zbiornik lub jego wyposażenie, których stan bezpieczeństwa mógł ulec zmianie w wyniku naprawy, modernizacji lub wypadku, powinien być poddany badaniu nadzwyczajnemu. Jeżeli badanie nadzwyczajne zostało przeprowadzone w zakresie wymaganym w 6.8.2.4.2, to wówczas badanie nadzwyczajne może być uważane jako badanie okresowe. Jeżeli badanie nadzwyczajne zostało przeprowadzone w pełnym zakresie wymaganym w 6.8.2.4.3, to wówczas badanie nadzwyczajne może być uważane jako badanie pośrednie.

6.8.2.4.5 Próby, badania i rewizje, wymagane pod 6.8.2.4.1 do 6.8.2.4.4, powinny być wykonane przez rzeczoznawcę upoważnionego przez władzę właściwą. Wyniki tych czynności powinny być ujęte w świadectwie badania, nawet w przypadku negatywnego rezultatu. Świadectwo powinno zawierać również wykaz materiałów dopuszczonych do przewozu w cysternie lub kod cysterny i kody literowo-cyfrowe przepisów specjalnych, zgodnie z wymaganiami podanymi pod 6.8.2.3.

Kopię świadectwa dołącza się do dokumentacji każdej zbadanej cysterny, każdego wagonu-baterii lub MEGC (patrz 4.3.2.1.7).

Rzeczoznawca do przeprowadzania badań zbiorników wagonów-cystern

6.8.2.4.6

	Aby być uważanym jako rzeczoznawca w znaczeniu użytym w punkcie 6.8.2.4.5, powinien być on uznany przez władzę właściwą i spełniać następujące wymagania. Jednak to uznanie nie dotyczy czynności związanych ze zmianami dotyczącymi zatwierdzenia typu konstrukcji.	(zarezerwowany)
	1.Rzeczoznawca powinien być niezależny od zainteresowanych stron. Nie może być tożsamy ani z projektantem, producentem, dostawcą, nabywcą, właścicielem, posiadaczem lub użytkownikiem zbiornika wagonu-cysterny, który ma być badany, ani z upoważnionym przedstawicielem wyżej wymienionych stron.
	2.Rzeczoznawca nie może angażować się w jakąkolwiek działalność, która mogłaby stanowić zagrożenie dla niezależności jego decyzji i bezstronności w związku z przeprowadzanymi badaniami. Rzeczoznawca powinien być w szczególności wolny od jakichkolwiek nacisków natury handlowej, finansowej lub innej, które mogłyby mieć wpływ na jego decyzje, jak również ze strony osób lub przedsiębiorstw zewnętrznych w stosunku do organów przeprowadzających badania, zainteresowanych w wynikach przeprowadzanych badań. Powinna być zapewniona bezstronność personelu przeprowadzającego badania.
	3.Rzeczoznawca powinien mieć do swojej dyspozycji potrzebne wyposażenie umożliwiające mu właściwe wykonywanie technicznych i administracyjnych czynności związanych z przeprowadzanymi badaniami. Powinien mieć także dostęp do wyposażenia wymaganego do przeprowadzenia badań specjalnych.
	4.Rzeczoznawca powinien mieć odpowiednie kwalifikacje, szkolenie techniczne i zawodowe, dostateczną znajomość przepisów, mających zastosowanie do przeprowadzanych badań i odpowiednie praktyczne doświadczenie w tym zakresie. W celu zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa, powinien dysponować wiedzą fachową w zakresie bezpieczeństwa zbiorników wagonów-cystern. Powinien być w stanie sporządzać potrzebne świadectwa, zapisy i raporty, wykazujące, że badania zostały przeprowadzone.
	5.Rzeczoznawca powinien dobrze znać technologię stosowaną do wytwarzania zbiorników, włącznie z ich wyposażeniem, które będą badane; używanie lub zamierzone używanie wyposażenia, które będzie badane i usterki, które mogą wystąpić podczas używania lub obsługi.
	6.Rzeczoznawca powinien przeprowadzać ocenę i badania z najwyższym profesjonalnym stopniem rzetelności i technicznymi kompetencjami. Powinien zapewnić poufność informacji otrzymanych przy przeprowadzaniu badań. Prawa własności powinny być chronione.
	7.Wynagrodzenie rzeczoznawcy zaangażowanego do przeprowadzania badań nie powinno bezpośrednio być uzależnione od ich liczby i w żadnym przypadku od wyników badań.
	8.Rzeczoznawca powinien mieć odpowiednie ubezpieczenie od odpowiedzialności, chyba że zgodnie z krajowymi prawami i przepisami, odpowiedzialność jest przejęta przez państwo lub przedsiębiorstwo, w którym jest on zatrudniony.
	Te wymagania są spełnione przez:
	- personel jednostki notyfikowanej zgodnie z Dyrektywą 2010/35/EU,
	- osoby, które są dopuszczone na podstawie procedur akredytacyjnych zgodnie z normą EN ISO/WE 17020:2004 (Ogólne kryteria działania różnych rodzajów jednostek kontrolujących).
	Państwa-Strony RID powinny powiadomić Sekretariat OTIF o rzeczoznawcach, którzy zostali zatwierdzeni do przeprowadzania badań. Powiadomienie powinno zawierać pieczątkę i znak cechy. Sekretariat OTIF publikuje listę zatwierdzonych rzeczoznawców i troszczy się o jej aktualizowanie.
	W celu wprowadzenia i kontynuacji rozwoju zharmonizowanej procedury badań i dla zapewnienia jednolitego poziomu bezpieczeństwa, Sekretariat OTIF powinien zorganizować, jeżeli to potrzebne, wymianę doświadczeń.

6.8.2.5 Oznakowanie

6.8.2.5.1 Każda cysterna powinna być zaopatrzona w metalową tabliczkę, odporną na korozję, trwale przymocowaną do cysterny w miejscu łatwo dostępnym dla kontroli. Powinna ona zawierać co najmniej poniższe dane naniesione przez stemplowanie lub w inny podobny sposób. Dane te mogą być umieszczone bezpośrednio na ściankach samego zbiornika, jeżeli ścianki są tak wzmocnione, że wytrzymałość zbiornika nie będzie zmniejszona:

- numer zatwierdzenia typu;

- nazwa lub znak producenta;

- numer fabryczny;

- rok produkcji;

- ciśnienie próbne (nadciśnienie) ¹⁹⁵ ;

- ciśnienie obliczeniowe zewnętrzne (patrz 6.8.2.1.7) ¹⁹⁶ ;

- pojemność zbiornika ¹⁹⁷ , - a dla zbiorników wielokomorowych pojemność każdej komory ¹⁹⁸

-

i następujący po niej symbol "S", jeżeli zbiornik lub komory o pojemności większej niż 7500 litrów podzielone są falochronami na przestrzenie o pojemności nie większej niż 7500 litrów.

- temperatura obliczeniowa (tylko wtedy, gdy jest ona wyższa niż +50 °C lub niższa niż minus 20 °C) ¹⁹⁹ ;

- data i rodzaj ostatniego przeprowadzonego badania: "miesiąc, rok" i po nich literę "P" w przypadku badania odbiorczego lub okresowego zgodnie z 6.8.2.4.1 i 6.8.2.4.2, lub "miesiąc, rok" i po nich literę "L" w przypadku badania pośredniego z próbą szczelności zgodnie z 6.8.2.4.3;

- stempel rzeczoznawcy, który przeprowadził badania;

- materiał zbiornika wraz z normą materiałową, i jeśli to możliwe, wykładziny ochronnej, o ile występuje;

Ponadto, na cysternach napełnianych lub opróżnianych pod ciśnieniem, powinno być podane najwyższe maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze ²⁰⁰ .

6.8.2.5.2

Następujące dane powinny być naniesione na obu bokach wagony-cysterny (na samym zbiorniku lub na tablicy): - nazwa właściciela lub użytkownika; - pojemność 201 ; - masa własna wagonu-cysterny 202 ; - granica obciążenia wynikająca z charakterystyki wagonu oraz właściwości linii kolejowych; - dla materiałów wskazanych w 4.3.4.1.3, oficjalna nazwa przewozowa towaru dopuszczonego do przewozu; - kod cysterny zgodnie z ustaleniami pod 4.3.4.1.1; - dla innych materiałów niż te, które są wskazane w 4.3.4.1.3, kody literowo-cyfrowe wszystkich stosowanych przepisów specjalnych TC i TE podanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 13 dla materiałów przewidzianych do przewozu w cysternie; i - data (miesiąc, rok) następnego badania zgodnie z ustaleniami pod 6.8.2.4.2 i 6.8.2.4.3 lub z przepisami specjalnymi TT z 6.8.4 dla materiałów dopuszczonych do przewozu. Jeżeli następne badanie jest badaniem zgodnym z 6.8.2.4.3, to po tej dacie powinna zostać naniesiona litera "L".

Następujące dane powinny być naniesione na kontenerze-cysternie (na samym zbiorniku lub na tablicy): - nazwa właściciela lub użytkownika; - pojemność zbiornika 203 ; - masa własna 204 ; - maksymalna dopuszczalna masa brutto 205 ; - dla materiałów wskazanych w 4.3.4.1.3, oficjalna nazwa przewozowa towaru dopuszczonego do przewozu; - kod cysterny zgodnie z ustaleniami pod 4.3.4.1.1; i - dla innych materiałów niż te, które są wskazane w 4.3.4.1.3, kody literowo-cyfrowe wszystkich stosowanych przepisów specjalnych TC i TE, podanych w dziale 3.2 tabela A kolumna 13 dla materiałów przewidzianych do przewozu w cysternie.

6.8.2.6 Przepisy dla cystern projektowanych, budowanych i badanych na podstawie zalecanych norm

Uwaga. Osoby lub organy, które są wskazane w normach, jako odpowiedzialne według RID, powinny spełniać wymagania RID.

6.8.2.6.1 Projektowanie i budowa

Normy podane w poniższej tabeli powinny być użyte do wystawienia świadectwa zatwierdzenia typu jak podano w kolumnie (4), aby spełnić przepisy działu 6.8 podane w kolumnie (3). Przepisy podane w kolumnie (3) są nadrzędne. W kolumnie (5) podano ostateczną datę, do której powinny być cofnięte istniejące świadectwa zatwierdzenia typu zgodnie z 1.8.7.2.4 lub 6.8.2.3.3; jeżeli data nie jest podana, to świadectwo zatwierdzenia typu obowiązuje aż do upłynięcia jego daty ważności.

Od 1 stycznia 2009 stosowanie podanych norm jest prawnie obowiązujące. Wyjątki podane są w 6.8.2.7 i 6.8.3.7.

Jeżeli do spełnienia tych samych wymagań podana jest więcej niż jedna norma, to tylko jedna z tych norm powinna być zastosowana w pełnym zakresie, chyba że w tabeli podano inaczej.

Odniesienie	Tytuł dokumentu	Stosowane do przepisów	Stosowane dla nowego lub dla przedłużenia zatwierdzenia typu	Ostateczna data wycofania istniejącego zatwierdzenia typu
(1)	(2)	(3)	(4)	(5)

Dla wszystkich cystern

EN 14025:2003 +AC:2005	Cysterny do transportu towarów niebezpiecznych - Metalowe zbiorniki ciśnieniowe - Konstrukcja i badania	6.8.2.1	od 1 stycznia 2005 do 30 czerwca 2009
EN 14025:2008	Cysterny do transportu towarów niebezpiecznych - Metalowe zbiorniki ciśnieniowe - Konstrukcja i badania	6.8.2.1 i 6.8.3.1	aż do następnej zmiany
EN 14432:2006	Cysterny do transportu towarów niebezpiecznych - Wyposażenie cystern do transportu chemikaliów płynnych - Zawory do opróżniania i zawory wlotu powietrza	6.8.2.2.1	aż do następnej zmiany
EN 14433: 2006	Cysterny do transportu towarów niebezpiecznych - Wyposażenie cystern do transportu chemikaliów płynnych - Zawory denne	6.8.2.2.1	aż do następnej zmiany

Dla cystern o maksymalnym ciśnieniu roboczym nieprzekraczającym 50 kPa przeznaczonych do przewozu materiałów, dla których w kolumnie (12) tabeli A w dziale 3.2 występuje kod cysterny z literą "G"

EN 13094:2004	Cysterny do transportu towarów niebezpiecznych - Zbiorniki metalowe z ciśnieniem roboczym nie większym niż 0,5 bara - Konstrukcja i budowa	6.8.2.1	od 1 stycznia 2005 do 31 grudnia 2009
EN 13094:2008 + AC:2008	Cysterny do transportu towarów niebezpiecznych - Zbiorniki metalowe z ciśnieniem roboczym nie większym niż 0,5 bara - Konstrukcja i budowa	6.8.2.1	aż do następnej zmiany

Dla cystern przeznaczonych do przewozu ciekłych produktów ropopochodnych i innych materiałów niebezpiecznych klasy 3, o prężności pary w temperaturze 50 °C nieprzekraczającej 110 kPa oraz benzyny, które nie są trujące lub żrące

EN 13094:2004	Cysterny do transportu towarów niebezpiecznych - Zbiorniki metalowe z ciśnieniem roboczym nie większym niż 0,5 bara - Konstrukcja i budowa	6.8.2.1	od 1 stycznia 2005 do 31 grudnia 2009
EN 13094:2008 + AC:2008	Cysterny do transportu towarów niebezpiecznych - Zbiorniki metalowe z ciśnieniem roboczym nie większym niż 0,5 bara - Konstrukcja i budowa	6.8.2.1	aż do następnej zmiany

6.8.2.6.2 Badania

Normy podane w poniższej tabeli powinny być użyte do badania cysterny, jak podano w kolumnie (4), aby spełnić przepisy działu 6.8 podane w kolumnie (3). Przepisy podane w kolumnie (3) są nadrzędne.

Stosowanie podanych norm jest obowiązujące.

Odniesienie	Tytuł dokumentu	Stosowane do przepisów	Zastosowanie
(1)	(2)	(3)	(4)
EN 12972:2007	Cysterny do transportu towarów niebezpiecznych - Badania, kontrola i znakowanie cystern ze zbiornikami metalowym	6.8.2.4 6.8.3.4	aż do następnej zmiany

6.8.2.7 Przepisy dla cystern, które nie są projektowane, budowanych i badane na podstawie zalecanych norm

Uwzględniając postęp naukowy i techniczny lub w przypadku braku normy w 6.8.2.6, lub gdy brak jest wymagań szczegółowych w normach wymienionych w 6.8.2.6, władza właściwa może uznać stosowanie przepisów technicznych zapewniających ten sam poziom bezpieczeństwa. Cysterny powinny jednak spełniać minimalne wymagania podane w 6.8.2.

Władza właściwa powinna przekazać do Sekretariatu OTIF wykaz uznanych przez siebie przepisów technicznych. Wykaz powinien zawierać następujące dane: nazwę i datę przepisu, cel przepisu i dane o zakresie stosowania. Sekretariat powinien udostępnić te informacje na swojej stronie internetowej.

Norma, która została przyjęta do wdrożenia w przyszłym wydaniu RID, powinna być dopuszczona przez władzę właściwą, bez informowania o tym Sekretariatu OTIF.

Do prób, badań i znakowania mogą być także stosowane odpowiednie normy, o których mowa w 6.8.2.6.

6.8.3 Przepisy specjalne dla klasy 2

6.8.3.1 Budowa zbiorników

6.8.3.1.1 Zbiorniki przeznaczone do przewozu gazów sprężonych, skroplonych lub rozpuszczonych, powinny być wykonane ze stali. W odstępstwie od wymagań podanych pod 6.8.2.1.12, dla zbiorników bezszwowych może być przyjęte minimalne wydłużenie po rozerwaniu 14%, a naprężenie σ w zależności od zastosowanego materiału nie powinno przekraczać:

a) gdy stosunek Re/Rm (minimalnych gwarantowanych właściwości po obróbce cieplnej) jest większy od 0,66, ale nie przekracza 0,85: σ ≤ 0,75 Re;

b) gdy stosunek Re/Rm (minimalnych gwarantowanych właściwości po obróbce cieplnej) jest większy od 0,85: σ ≤ 0,5 Rm.

6.8.3.1.2 Wymagania podane pod 6.8.5 mają zastosowanie w odniesieniu do materiałów i budowy zbiorników spawanych.

6.8.3.1.3

Dla zbiorników o podwójnych ściankach grubość ścianki zbiornika wewnętrznego może wynieść 3 mm, w odstępstwie od ustaleń pod 6.8.2.1.18, jeżeli zastosowany metal posiada dostateczną wytrzymałość w niskich temperaturach, odpowiednio minimalną wytrzymałość na rozciąganie Rm = 490 N/mm2 i minimalne wydłużenie po rozerwaniu A = 30%. Jeżeli zostaną zastosowane inne materiały, wówczas powinna być przyjęta równorzędna minimalna grubość ścianki, którą obliczamy za pomocą wzoru przeliczeniowego podanego w przypisie 3 podanym pod 6.8.2.1.18, w którym należy przyjąć Rm0 = 490 N/mm2 i A0 = 30%. Powłoka zewnętrzna powinna mieć w tym przypadku minimalną grubość ścianki wynoszącą 6 mm, jeżeli wykonana jest ze stali konstrukcyjnej. Jeżeli zostaną zastosowane inne materiały, to należy zachować równorzędną minimalną grubość ścianki, która powinna być obliczona za pomocą wzoru przeliczeniowego podanego pod 6.8.2.1.18.

(zarezerwowany)

Budowa wagonów-baterii i MEGC

6.8.3.1.4 Butle, zbiorniki rurowe, bębny ciśnieniowe i wiązki butli będące elementami wagonu-baterii lub MEGC, powinny być wytwarzane zgodnie z wymaganiami działu 6.2

Uwagi 1. Wiązki butli, które nie są elementami wagonu-baterii lub MEGC, powinny spełniać wymagania działu 6.2.

2. Cysterny będące elementami wagonu-baterii i MEGC, powinny być wytwarzane zgodnie z wymaganiami podanymi pod 6.8.2.1 i 6.8.3.1.

3. Cysterny odejmowalne ²⁰⁶  nie są uważane za elementy wagonu-baterii lub MEGC.

6.8.3.1.5 Elementy i ich zamocowania, powinny być zdolne do przeniesienia, przy największej dopuszczalnej masie napełnienia, sił określonych pod 6.8.2.1.2. Pod działaniem każdego z tych obciążeń, naprężenie w najbardziej obciążonym punkcie elementu i jego mocowania nie może przekraczać wartości σ podanej pod 6.2.5.3 dla butli, zbiorników rurowych, bębnów ciśnieniowych i wiązek butli oraz wartości σ podanej pod 6.8.2.1.16 dla cystern.

	Inne przepisy dotyczące budowy wagonów-cystern i wagonów-baterii
6.8.3.1.6	Wagony-cysterny i wagony-baterie powinny być wyposażone w zderzaki mogące pochłonąć minimum 70 kJ energii. Ustalenia te nie dotyczą wagonów-cystern wyposażonych w elementy pochłaniające energię zgodnie z definicją przepisu specjalnego TE22 podaną w 6.8.4.	(zarezerwowany)

6.8.3.2 Wyposażenie

6.8.3.2.1 Przewody rurowe przeznaczone do opróżniania cystern powinny mieć możliwość zamknięcia za pomocą zaślepek kołnierzowych lub innego urządzenia o takiej samej skuteczności. Dla cystern przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych, zaślepki kołnierzowe lub inne urządzenia o takiej samej skuteczności mogą być przystosowane do umieszczenia zaworów obniżających ciśnienie, o średnicy maksymalnej 1,5 mm.

6.8.3.2.2 Zbiorniki przeznaczone do przewozu gazów skroplonych, oprócz otworów podanych pod 6.8.2.2.2 i 6.8.2.2.4, mogą być zaopatrzone w otwory do umieszczenia przyrządów pomiarowych, termometrów, manometrów oraz otwory odpowietrzające konieczne do obsługi i bezpieczeństwa.

6.8.3.2.3 Wewnętrzne urządzenia odcinające dla wszystkich otworów do napełniania i opróżniania cystern

o pojemności większej niż 1 m3

przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych zapalnych i/lub trujących, powinny być szybkozamykające się i powinny samoczynnie zamykać się w przypadku przypadkowego przemieszczenia zbiornika lub jego pożaru. Powinno być możliwe zdalne zamknięcie wewnętrznego urządzenia odcinającego.

Urządzenie, które utrzymuje wewnętrzny zawór w pozycji otwartej, jak na przykład hak przymocowany do szyny, nie jest częścią składową wagonu.

6.8.3.2.4 W cysternach przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych zapalnych i/lub trujących, wszystkie otwory, z wyjątkiem otworów, w których umieszczone są zawory bezpieczeństwa oraz zamkniętych otworów odpowietrzających, których średnica jest większa od 1,5 mm, powinny być zaopatrzone w wewnętrzne zawory zamykające.

6.8.3.2.5 W odstępstwie od wymagań podanych pod 6.8.2.2.2, 6.8.3.2.3 i 6.8.3.2.4, cysterny przeznaczone do przewozu gazów skroplonych schłodzonych, mogą być wyposażone w zewnętrzne urządzenia zamykające zamiast urządzeń wewnętrznych pod warunkiem, że urządzenia zewnętrzne są zabezpieczone przed uszkodzeniami zewnętrznymi w stopniu co najmniej równoważnym temu, jaki daje ścianka zbiornika.

6.8.3.2.6 Jeżeli cysterny są wyposażone w przyrządy pomiarowe, to nie powinny być one wykonane z materiału przezroczystego, pozostającego w bezpośredniej styczności z przewożonym materiałem. Jeżeli stosowane są termometry, to nie powinny być one wprowadzane bezpośrednio przez ściankę zbiornika do fazy gazowej lub ciekłej.

6.8.3.2.7 Otwory do napełniania i opróżniania umieszczone w górnej części cysterny powinny spełniać wymagania określone pod 6.8.3.2.3 oraz powinny być zaopatrzone w drugie zewnętrzne urządzenie zamykające. Urządzenie to powinno być zamykane za pomocą zaślepki kołnierzowej lub innego urządzenia o równoważnej niezawodności.

6.8.3.2.8 Zawory bezpieczeństwa powinny spełniać wymagania podane pod 6.8.3.2.9 do 6.8.3.2.12:

6.8.3.2.9 Cysterny przeznaczone do przewozu gazów sprężonych, skroplonych lub rozpuszczonych, mogą być zaopatrzone w sprężynowe zawory bezpieczeństwa. Zawory te powinny otwierać się automatycznie pod ciśnieniem pomiędzy 0,9 i 1,0 wartości ciśnienia próbnego cysterny, w której są one zamontowane. Powinny być one takiego typu, aby były odporne na siły dynamiczne, włącznie z falowaniem cieczy. Stosowanie zaworów z obciążnikami (dociążanie lub przeciwwaga) jest zabronione. Wymagana przepustowość zaworów bezpieczeństwa powinna być obliczana zgodnie ze wzorem zawartym pod 6.7.3.8.1.1.

6.8.3.2.10 Przepisy pod 6.8.3.2.9 nie zakazują instalowania zaworów bezpieczeństwa w cysternach zgodnych z przepisami Kodeksu IMDG, które przeznaczone są do przewozu morskiego.

6.8.3.2.11 Cysterny przeznaczone do przewozu gazów skroplonych schłodzonych powinny być wyposażone w dwa lub więcej niezależne od siebie zawory bezpieczeństwa, otwierające się przy najwyższym ciśnieniu roboczym wskazanym na cysternie. Dwa z tych zaworów powinny powinny mieć przekroje przepustowe zapewniające (przy niezależnym działaniu jeden od drugiego) usuwanie gazów powstających w wyniku odparowania w normalnych warunkach eksploatacji tak, aby ciśnienie w zbiorniku nigdy nie przekraczało ciśnienia roboczego wskazanego na zbiorniku więcej niż o 10%.

Jeden z dwóch zaworów może być zastąpiony płytką bezpieczeństwa, która powinna ulegać rozerwaniu przy ciśnieniu próbnym.

Kombinacja urządzeń obniżających ciśnienie powinna w przypadku utraty izolacji próżniowej w cysternie o podwójnych ściankach zbiornika lub zniszczenia 20% izolacji w zbiorniku z pojedynczą ścianką, zapewnić wypływ gazu w taki sposób, aby ciśnienie w zbiorniku nie przekroczyło ciśnienia próbnego. Postanowienia pod 6.8.2.1.7 nie dotyczą cystern z izolacją próżniową.

6.8.3.2.12 Urządzenia obniżające ciśnienie cystern przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych powinny być tak zbudowane, aby działały bezawaryjnie w swojej najniższej temperaturze roboczej. Niezawodność działania urządzeń w tej temperaturze powinna być sprawdzona i wykazana przez badanie poszczególnego urządzenia lub badanie wzorca każdego typu konstrukcyjnego.

6.8.3.2.13

Dla elementów odejmowalnych 207  stosuje się następujące wymagania: a) jeżeli mogą być przetaczane, to zawory powinny być osłonięte kołpakami; b)powinny być mocowane do ostoi wagonu tak, aby nie mogły przemieszczać się.

(zarezerwowany)

Izolacja cieplna

6.8.3.2.14 Jeżeli cysterny przeznaczone do przewozu gazów skroplonych wyposażone są w izolację cieplną, to izolację tę powinna stanowić:

- osłona przeciwsłoneczna cysterny zasłaniająca minimum górną 1/3 powierzchni zbiornika, ale nie więcej niż górną połowę powierzchni zbiornika i oddzielona od zbiornika co najmniej 4 cm warstwą powietrza, lub

- całkowita osłona z materiału izolacyjnego o odpowiedniej grubości.

6.8.3.2.15 Cysterny przeznaczone do przewozu gazów skroplonych schłodzonych powinny być izolowane cieplnie. Izolacja cieplna powinna być pokryta pełną szczelną powłoką. Jeżeli między płaszczem zbiornika i powłoką występuje próżnia (izolacja próżniowa), to powłoka ta powinna być tak zaprojektowana, aby bez uszkodzeń wytrzymywała ciśnienie zewnętrzne nie mniejsze niż 100 kPa (1 bar) (nadciśnienie). W odstępstwie od wymagań podanych pod 1.2.1, określających "ciśnienie obliczeniowe", w tych obliczeniach mogą być uwzględnione zewnętrzne i wewnętrzne elementy wzmacniające. Jeżeli powłoka jest gazoszczelna, to powinno być zastosowane urządzenie zapobiegające powstaniu niebezpiecznego ciśnienia w warstwie izolacyjnej w przypadku utraty szczelności zbiornika lub jego wyposażenia. Urządzenie to powinno uniemożliwiać przenikanie wilgoci do izolacji cieplnej.

6.8.3.2.16 Cysterny przeznaczone do przewozu gazów skroplonych, mających temperaturę wrzenia poniżej minus 182 °C przy ciśnieniu atmosferycznym, nie powinny zawierać w izolacji cieplnej lub w elementach łączących jakichkolwiek materiałów palnych.

W cysternach z izolacją próżniową, w elementach łączących zbiornik cysterny z powłoką, za zgodą władzy właściwej, mogą być stosowane tworzywa sztuczne.

6.8.3.2.17 W odstępstwie od wymagań podanych pod 6.8.2.2.4, zbiorniki przeznaczone do przewozu gazów skroplonych schłodzonych nie muszą mieć otworów rewizyjnych.

Wyposażenie wagonów-baterii i MEGC

6.8.3.2.18 Wyposażenie obsługowe i robocze powinno być tak umieszczone lub zaprojektowane w taki sposób, aby zapobiec ich uszkodzeniom podczas normalnych warunków obsługi i przewozu, mogących prowadzić do uwolnienia zawartości z naczynia ciśnieniowego. W przypadku, gdy połączenie pomiędzy ramą wagonu-baterii lub MEGC i jej elementami umożliwia względne ruchy pomiędzy podzespołami, wyposażenie powinno być tak zamocowane, aby umożliwić taki ruch bez uszkodzeń pracujących części. Przewód rurowy kolektora prowadzący do zaworów odcinających powinien być odpowiednio elastyczny, aby ochraniać zawory i przewód od ścięcia lub uwolnienia zawartości z naczynia ciśnieniowego. Urządzenia napełniania i opróżniania (łącznie z kołnierzami i gwintowanymi korkami) oraz wszystkie kołpaki ochronne powinny być odpowiednio zabezpieczone przed przypadkowym otwarciem.

6.8.3.2.19 W celu uniknięcia utraty zawartości w przypadku uszkodzenia, kolektory, urządzenia opróżniające (przyłącza rurowe, urządzenia zamykające) i urządzenia odcinające powinny być tak umieszczone, aby nie zostały zerwane pod działaniem obciążeń zewnętrznych lub powinny być tak zaprojektowane, aby wytrzymały te obciążenia.

6.8.3.2.20 Układ kolektorowy powinien być projektowany do pracy w zakresie temperatur od minus 20 °C do +50 °C.

Układ kolektorowy powinien być projektowany, wykonywany i montowany tak, aby uniknąć niebezpieczeństwa jego uszkodzenia w wyniku rozszerzania i kurczenia wynikającego z wahań temperatury, wstrząsów mechanicznych i wibracji. Wszystkie instalacje rurowe powinny być wykonywane z odpowiedniego metalu. Połączenia rurowe spawane powinny być stosowane wszędzie tam, gdzie to jest możliwe.

Połączenia rur miedzianych powinny być lutowane mosiądzem lub mieć równorzędne wytrzymałościowo połączenie metalowe. Temperatura topnienia materiału do lutowania nie może być niższa od 525 °C. Połączenia nie powinny zmniejszać wytrzymałości rur tak, jak ma to miejsce przy połączeniach gwintowanych.

6.8.3.2.21 Największe dopuszczalne naprężenie σ w układzie kolektora, przy ciśnieniu próbnym zbiorników, nie powinno przekraczać 75% gwarantowanej granicy plastyczności materiału kolektora, z wyjątkiem materiałów zastosowanych do UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY.

Niezbędna grubość ścianki układu kolektora zastosowanego w cysternach do przewozu UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY, powinna być obliczona na podstawie uznanych w praktyce reguł technicznych.

Uwaga. W odniesieniu do granicy plastyczności patrz pod 6.8.2.1.11.

Podstawowe wymagania tego podpunktu należy uważać za spełnione, jeżeli zostały zastosowane następujące normy:

(zarezerwowany)

6.8.3.2.22 W odstępstwie od wymagań podanych pod 6.8.3.2.3, 6.8.3.2.4 i 6.8.3.2.7 dla butli, zbiorników rurowych, bębnów ciśnieniowych i wiązek butli będących elementami wagonu-baterii lub MEGC, wymagane urządzenia zamykające mogą być umieszczone także w układzie kolektora.

6.8.3.2.23 Jeżeli jeden z elementów jest wyposażony w zawór bezpieczeństwa, a między tymi elementami są umieszczone urządzenia zamykające, to każdy z tych elementów powinien być wyposażony w taki zawór.

6.8.3.2.24 Urządzenia do napełniania i opróżniania mogą być umieszczone na kolektorze.

6.8.3.2.25 Każdy element, wliczając w to każdą indywidualną butlę wiązki, przeznaczony do przewozu gazów trujących, powinien mieć możliwość odcięcia zaworem zamykającym.

6.8.3.2.26 Wagony-baterie lub MEGC przeznaczone do przewozu materiałów trujących, nie powinny mieć zaworów bezpieczeństwa, chyba że zawory bezpieczeństwa są poprzedzone płytką bezpieczeństwa. W tym drugim przypadku rozmieszczenie płytki bezpieczeństwa i zaworu bezpieczeństwa powinno odpowiadać wymaganiom władzy właściwej.

6.8.3.2.27 Przepisy pod 6.8.3.2.26 nie zakazują instalowania zaworów bezpieczeństwa w wagonach-bateriach lub MEGC, zgodnych z przepisami Kodeksu IMDG, które przeznaczone są do przewozu morskiego.

6.8.3.2.28 Naczynia będące elementami wagonu-baterii lub MEGC przeznaczonego do przewozu gazów zapalnych powinny być łączone w grupy o pojemności nie większej niż 5000 litrów, dla których powinna istnieć możliwość ich odcięcia za pomocą zaworu zamykającego.

Elementy wagonów-baterii i MEGC przeznaczonych do przewozy gazów zapalnych, jeśli składają się ze zbiorników odpowiadających wymaganiom tego działu, powinny mieć możliwość ich wzajemnego rozdzielenia przy pomocy zaworów odcinających.

6.8.3.3 Zatwierdzenie typu

Brak przepisów specjalnych.

6.8.3.4 Badania i próby

6.8.3.4.1 Materiały konstrukcyjne każdego zbiornika spawanego, z wyjątkiem butli, zbiorników rurowych, bębnów ciśnieniowych i wiązki butli, będących elementami wagonu-baterii lub MEGC, powinny być badane według metod podanych pod 6.8.5.

6.8.3.4.2 Wymagania podstawowe dla próby ciśnieniowej podane są pod 4.3.3.2.1 do 4.3.3.2.4, a minimalne ciśnienia próbne podane są w wykazie gazów i mieszanin gazów pod 4.3.3.2.5.

6.8.3.4.3 Pierwsza hydrauliczna próba ciśnieniowa powinna być wykonana przed założeniem osłony cieplnej. W przypadku, gdy zbiornik, jego osprzęt, przewody rurowe i części wyposażenia były badane oddzielnie, zbiornik cysterny powinien być poddany próbie szczelności po złożeniu.

6.8.3.4.4 Pojemność każdego zbiornika przeznaczonego do przewozu gazów sprężonych napełnianych wagowo, gazów skroplonych lub gazów rozpuszczonych, powinna być ustalana pod nadzorem rzeczoznawcy upoważnionego przez władzę właściwą, przez ważenie lub pomiar objętości wody wypełniającej zbiornik; błąd pomiaru pojemności powinien być mniejszy niż 1%. Określanie pojemności na podstawie obliczeń wymiarów zbiornika jest niedopuszczalne. Maksymalna dopuszczalna masa napełnienia ustalana jest zgodnie z instrukcją pakowania P200 lub P203 podaną pod 4.1.4.1, jak również z 4.3.3.2.2 i 4.3.3.2.3, przez upoważnionego rzeczoznawcę.

6.8.3.4.5 Kontrola spoin powinna być przeprowadzana zgodnie z 6.8.2.1.23 z zastosowaniem współczynnika λ = 1.

6.8.3.4.6 W odstępstwie od wymagań podanych pod 6.8.2.4.2, badania okresowe powinny być przeprowadzane nie później niż 8 lat po przekazaniu do eksploatacji i następnie co najmniej co 12 lat dla cystern do przewozu gazów skroplonych schłodzonych.

Badania pośrednie zgodne z 6.8.2.4.3 powinny być przeprowadzona nie później niż 6 lat po każdym badaniu okresowym.

Próba szczelności lub badanie pośrednie zgodne z 6.8.2.4. mogą być przeprowadzone na żądanie władzy właściwe pomiędzy dwoma kolejnymi badaniami okresowymi.

6.8.3.4.7 W przypadku zbiorników z izolacją próżniową, hydrauliczna próba ciśnieniowa i rewizja wewnętrzna mogą być zastąpione próbą szczelności i pomiarem próżni, za zgodą upoważnionego rzeczoznawcy.

6.8.3.4.8 Jeżeli podczas badań okresowych zbiorników do przewozu gazów skroplonych schłodzonych będą wycięte otwory, to przed przekazaniem zbiorników do eksploatacji, sposób ich szczelnego zamknięcia, zapewniający jednolitość zbiornika, powinien być zatwierdzony przez upoważnionego rzeczoznawcę.

6.8.3.4.9 Próby szczelności cystern przeznaczonych do przewozu gazów powinny być wykonywane przy ciśnieniu nie mniejszym niż:

- dla gazów sprężonych, skroplonych i rozpuszczonych - 20% ciśnienia próbnego;

-

Badania wagonów-baterii i MEGC

6.8.3.4.10 Elementy i wyposażenie każdego wagonu-baterii lub MEGC powinny być razem lub oddzielnie poddane badaniom i próbom przed przekazaniem ich do eksploatacji (odbiorcze badania i próby). Wagony-baterie lub MEGC, których elementami składowymi są zbiorniki, powinny być poddawane badaniom okresowym nie rzadziej niż co 5 lat. Wagony-baterie lub MEGC, których elementami składowymi są zbiorniki, powinny być badane zgodnie z ustaleniami podanymi pod 6.8.3.4.6. W uzasadnionych przypadkach powinny być przeprowadzone badanie nadzwyczajne i próby zgodnie z warunkami podanymi pod 6.8.3.4.14, niezależnie od terminu ostatniego badania okresowego.

6.8.3.4.11 Badania odbiorcze obejmują:

- sprawdzenie zgodności z zatwierdzonym typem;

- sprawdzenie właściwości konstrukcyjnych;

- rewizję wewnętrzną i zewnętrzną zbiornika;

- wykonanie hydraulicznej próby ciśnieniowej ²⁰⁸  z zastosowaniem ciśnienia próbnego wskazanego na tabliczce opisanej pod 6.8.3.5.10;

- wykonanie próby szczelności pod maksymalnym ciśnieniem roboczym; oraz

- sprawdzenie prawidłowości działania wyposażenia.

Jeżeli elementy i ich wyposażenie były poddane ciśnieniowej próbie oddzielnie, to po zmontowaniu powinny być wspólnie poddane próbie szczelności.

6.8.3.4.12 Butle, zbiorniki rurowe, bębny ciśnieniowe i butle będące elementami wiązki butli, powinny być badane według metod podanych w instrukcji pakowania P200 lub P203 pod 4.1.4.1.

Ciśnienie próbne kolektora wagonu-baterii lub MEGC powinno być takie same jak dla elementów wagonu-baterii lub MEGC. Próba ciśnieniowa kolektora może być przeprowadzona jako próba hydrauliczna albo, za zgodą władzy właściwej lub organu przez nią upoważnionego, przy użyciu innej cieczy lub gazu. W odstępstwie od tych wymagań ciśnienie próbne kolektora wagonu-baterii lub MEGC do UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY, nie może być niższe od 300 bar.

6.8.3.4.13 Badanie okresowe obejmuje próbę szczelności przy maksymalnym ciśnieniu roboczym i zewnętrzne sprawdzenie struktury elementów i wyposażenia obsługowego bez demontażu. Elementy i przewody rurowe bada się w okresach wymienionych w instrukcji pakowania P200 pod 4.1.4.1 i zgodnie z wymaganiami podanymi odpowiednio pod 6.2.1.6 i 6.2.3.5. Jeżeli elementy i wyposażenie były poddane próbie ciśnieniowej oddzielnie, to po zmontowaniu powinny być wspólnie poddane próbie szczelności.

6.8.3.4.14 Nadzwyczajne badania i próby są konieczne, jeżeli wagon-bateria lub MEGC wykazują oznaki uszkodzeń, korozji, nieszczelności lub inne objawy wskazujące na usterki mogące wpływać negatywnie na prawidłową eksploatację wagonu-baterii lub MEGC. Zakres nadzwyczajnych badań i prób i, jeżeli został uznany za konieczny, demontaż poszczególnych części, będzie zależał od wielkości uszkodzeń albo stopnia zużycia wagonu-baterii lub MEGC. Badania powinny być przeprowadzone w zakresie nie mniejszym niż podany pod 6.8.3.4.15.

6.8.3.4.15 Badania powinny upewnić, że:

a) części zostały sprawdzone zewnętrznie ze względu na wżery, korozję, otarcia, wgniecenia, zniekształcenia, wady spawalnicze oraz inne objawy włącznie z nieszczelnością, przez które wagony-baterie lub MEGC mogłyby stwarzać zagrożenie podczas transportu;

b) instalacje rurowe, zawory i uszczelki zostały sprawdzone ze względu na skorodowane powierzchnie, wady oraz inne objawy, włączając w to nieszczelności, mogące spowodować, że wagony-baterie lub MEGC stwarzałyby zagrożenie podczas napełniania, rozładunku lub transportu;

c) brakujące albo poluzowane śruby lub nakrętki na jakimkolwiek połączeniu kołnierzowym, lub zaślepce kołnierzowej zostały uzupełnione i dokręcone;

d) wszystkie urządzenia bezpieczeństwa i zawory nie wykazują korozji, zniekształceń i jakichkolwiek uszkodzeń lub wad, które mogłyby zakłócać ich prawidłowe działanie. Zdalnie sterowane urządzenia zamykające i samozamykające się zawory odcinające były poddane próbom ruchowym w celu wykazania ich prawidłowego działania;

e) wymagane oznakowania wagonów-baterii lub MEGC są czytelne i zgodne z odpowiednimi przepisami; i

f) ramy, podpory i urządzenia do podnoszenia, wagonów-baterii lub MEGC, są w stanie zadawalającym.

6.8.3.4.16 Próby, badania i kontrole na podstawie wymagań podanych pod 6.8.3.4.10 do 6.8.3.4.15, powinny być przeprowadzane przez rzeczoznawców upoważnionych przez władzę właściwą. Wyniki z przeprowadzonych badań, nawet w przypadku negatywnego rezultatu, powinny zostać przedstawione w sporządzonym świadectwie badania. Świadectwo powinno uwzględniać wykaz materiałów dopuszczonych do przewozu w wagonie-baterii lub MEGC zgodnie z wymaganiami podanymi pod 6.8.2.3.1.

Kopię świadectwa dołącza się do dokumentacji każdej zbadanej cysterny, wagonu-baterii lub MEGC (patrz 4.3.2.1.7).

6.8.3.5 Oznakowanie

6.8.3.5.1 Na tabliczce podanej pod 6.8.2.5.1 lub bezpośrednio na ściankach zbiornika, jeżeli są one tak wzmocnione, że wytrzymałość zbiornika nie będzie przez to zmniejszona, powinny być dodatkowo wybite stemplem lub w inny podobny sposób, następujące dane:

6.8.3.5.2 Na cysternach przeznaczonych do przewozu tylko jednego materiału:

- oficjalna nazwa przewozowa gazu, a ponadto dla gazów sklasyfikowanych jako I.N.O., nazwa techniczna ²⁰⁹ .

Oznakowanie to powinno być uzupełnione:

- wartością maksymalnego ciśnienia napełniania w 15 °C dopuszczonego dla tego zbiornika, w przypadku cystern przeznaczonych do przewozu gazów sprężonych, napełnianych do określonego ciśnienia; i

- maksymalnie dopuszczalną ładownością w kg i temperaturą napełniania, jeżeli jest niższa od minus 20°C, w przypadku cystern przeznaczonych do przewozu gazów sprężonych napełnianych wagowo i gazów skroplonych, gazów skroplonych schłodzonych lub gazów rozpuszczonych.

6.8.3.5.3 Na cysternach do przewozu różnych gazów:

- oficjalne nazwy przewozowe gazów i dodatkowo dla gazów sklasyfikowanych jako i.n.o., nazwy techniczne ²¹⁰  gazów, do których przewozu cysterna jest dopuszczona.

Oznakowanie to powinno być uzupełnione wartością maksymalnie dopuszczalnej ładowności w kg, dla każdego gazu,

6.8.3.5.4 Na cysternach przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych:

- maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze.

6.8.3.5.5 Na zbiornikach z izolacją cieplną:

- napis "izolacja cieplna" lub "izolacja próżniowa".

6.8.3.5.6 Dodatkowo do danych podanych pod 6.8.2.5.2, następujące dane powinny być umieszczone

na obu bokach wagonu-cysterny (bezpośrednio na zbiorniku lub na tablicy):

na kontenerze-cysternie (bezpośrednio na zbiorniku lub na tablicy):

a) - kod cysterny, zgodnie ze świadectwem (patrz 6.8.2.3.1), z rzeczywistym ciśnieniem próbnym cysterny;

- napis "minimalna dopuszczalna temperatura napełniania: ...";

b) dla cystern przeznaczonych do przewozu tylko jednego materiału:

- oficjalna nazwa przewozowa gazu, a dla gazów sklasyfikowanych jako i.n.o., dodatkowo ich nazwa techniczna ²¹¹ ;

dla gazów sprężonych napełnianych wagowo oraz dla gazów skroplonych, gazów skroplonych schłodzonych lub gazów rozpuszczonych, maksymalnie dopuszczalna ładowność w kg;

c) dla cystern przeznaczonych do przewozu wielu gazów:

- oficjalna nazwa przewozowa gazu, a dla gazów sklasyfikowanych jako i.n.o., dodatkowo nazwy techniczne ²¹²  wszystkich gazów, do przewozu których cysterna jest przeznaczona,

z podaniem dopuszczalnej maksymalnej ładowności w kg, dla każdego z nich.

d) dla zbiorników wyposażonych w izolację cieplną:

- napis "izolacja cieplna" lub "izolacja cieplna próżniowa", w języku urzędowym państwa, w którym zbiornik jest rejestrowany, a jeżeli język ten nie jest językiem niemieckim, angielskim, francuskim lub włoskim, to także w języku niemieckim, angielskim, francuskim lub włoskim, chyba że umowy zawarte między państwami, których przewóz dotyczy, stanowią inaczej.

6.8.3.5.7

Granice obciążenia według 6.8.2.5.2 dla: - gazów sprężonych napełnianych wagowo, - gazów skroplonych lub skroplonych schłodzonych, - gazów rozpuszczonych, powinny być określone na podstawie maksymalnie dopuszczalnej ładowności cysterny w zależności od przewożonego materiału; dla cystern przeznaczonych do transportu wielu gazów razem z granicą obciążenia podaje się oficjalną nazwę przewozową aktualnie przewożonego gazu, na tej samej tablicy przestawnej. Tablice ruchome powinny być projektowane i mieć możliwość zabezpieczenia w taki sposób, że nie powinny przestawić się lub wypaść z ramy podczas przewozu (zwłaszcza w wyniku uderzeń lub niezamierzonych działań).

(zarezerwowany)

6.8.3.5.8

Tablice wagonowe wagonów nośnych dla cystern odejmowalnych według 6.8.3.2.13 nie muszą zawierać informacji przewidzianych pod 6.8.2.5.2 i 6.8.3.5.6.

(zarezerwowany)

6.8.3.5.9 (zarezerwowany)

Oznakowanie wagonów-baterii i MEGC

6.8.3.5.10 Każdy wagon-bateria i każdy MEGC powinien być zaopatrzony w tabliczkę metalową, odporną na korozję, trwale przymocowaną do zbiornika w miejscu łatwo dostępnym dla kontroli. Na tabliczce powinny być naniesione co najmniej poniższe dane przez wybicie stemplem lub w inny podobny sposób:

- numer zatwierdzenia typu;

- nazwa lub znak producenta;

- numer fabryczny;

- rok produkcji;

- ciśnienie próbne (nadciśnienie) ²¹³ ;

- temperatura obliczeniowa (tylko wtedy, gdy jest wyższa niż +50 °C lub niższa niż minus 20 °C) ²¹⁴ ;

- data (miesiąc, rok) pierwszego badania odbiorczego i ostatniego badania okresowego przeprowadzonych zgodnie z wymaganiami podanymi pod 6.8.3.4.10 do 6.8.3.4.13;

- stempel rzeczoznawcy, który przeprowadził badania.

6.8.3.5.11

Na każdym boku wagonu-baterii lub na tablicypowinny być naniesione następujące dane: - nazwa właściciela lub użytkownika; - ilość elementów; - całkowita pojemność elementów 215 ; - granice obciążenia wynikające z charakterystyki wagonu oraz właściwości linii kolejowych; - kod zbiornika zgodnie ze świadectwem zatwierdzenia (patrz 6.8.2.3.1), z rzeczywistym ciśnieniem próbnym wagonu-baterii; - oficjalna nazwa przewozowa gazu, a dla gazu sklasyfikowanego jako i.n.o, dodatkowo nazwa techniczna gazu, do których wagon-bateria będzie używany; - data (miesiąc, rok) następnego badania zgodnie z ustaleniami pod 6.8.2.4.3 i 6.8.3.4.13;

Na samym MEGC lub na tablicy powinny być naniesione następujące dane: - nazwa właściciela i użytkownika; - ilość elementów; - całkowita pojemność elementów 216 ; - maksymalna dopuszczalna masa całkowita 217 ; - kod zbiornika zgodnie z dopuszczeniem (patrz 6.8.2.3.1), z rzeczywistym ciśnieniem próbnym MEGC; - oficjalna nazwa przewozowa gazu, a dla gazu sklasyfikowanego jako i.n.o, dodatkowo nazwa techniczna gazu, do których MEGC będzie używany; dla MEGC napełnianych wagowo: - masa własna 218 .

6.8.3.5.12 Na ramie wagonu-baterii lub MEGC w pobliżu miejsca do napełniania, powinna być umieszczona tablica zawierająca dane:

- maksymalne ciśnienie napełniania ²¹⁹  w 15 °C elementów do gazów sprężonych,

- oficjalną nazwę przewozową gazu, zgodnie z pozycją w dziale 3.2, a dla gazów sklasyfikowanych jako i.n.o. dodatkowo ich nazwę techniczną.

oraz dodatkowo dla gazów skroplonych:

- największą dopuszczalną ładowność ²²⁰  każdego elementu.

6.8.3.5.13 Butle, zbiorniki rurowe, bębny ciśnieniowych i butle będące elementami wiązki butli, powinny być oznakowane według wymagań podanych pod 6.2.2.7. Zbiorniki te nie muszą być znakowane indywidualnie nalepkami ostrzegawczymi, które wymagane są w dziale 5.2.

Wagony-baterie i MEGC powinny być oznaczane tablicami i znakowane zgodnie z wymaganiami działu 5.3.

6.8.3.6 Wymagania dotyczące wagonów-baterii i MEGC projektowanych, budowanych i badanych na podstawie zalecanych norm

(zarezerwowany)

6.8.3.7 Wymagania dotyczące wagonów-baterii i MEGC, które nie są projektowane, budowane i badane na podstawie zalecanych norm

Uwzględniając postęp naukowy i techniczny lub w przypadku braku normy w 6.8.3.6, lub gdy brak jest wymagań szczegółowych w normach wymienionych w 6.8.3.6, władza właściwa może uznać stosowanie przepisów technicznych zapewniających ten sam poziom bezpieczeństwa. Wagony-baterie i MEGC powinny jednak spełniać minimalne wymagania podane w 6.8.3.

Jednostka wystawiająca zatwierdzenie typu powinna określić w nim procedurę dla badan okresowych, jeżeli według norm podanych w 6.2.2, 6.2.4 lub 6.8.2.6 nie ma ona zastosowania lub nie musi być stosowana.

Władza właściwa powinna przekazać do Sekretariatu OTIF wykaz uznanych przez siebie przepisów technicznych. Wykaz powinien zawierać następujące dane: nazwę i datę przepisu, cel przepisu i dane o zakresie stosowania. Sekretariat powinien udostępnić te informacje na swojej stronie internetowej.

Norma, która została przyjęta do wdrożenia w przyszłym wydaniu RID, powinna być dopuszczona przez władzę właściwą, bez informowania o tym Sekretariatu OTIF.

6.8.4 Przepisy specjalne

Uwagi 1. Odnośnie do materiałów ciekłych o temperaturze zapłonu nie wyższej niż 60 °C i gazów zapalnych, patrz także pod 6.8.2.1.26, 6.8.2.1.27 i 6.8.2.2.9.

2. Wymagania dla cystern poddawanych ciśnieniu próbnemu nie niższemu od co najmniej 1 MPa (10 bar) oraz dla cystern przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych podane są pod 6.8.5.

Mają zastosowanie poniższe przepisy specjalne, gdy wskazane są w dziale 3.2 tabela A kolumna 13:

a) Konstrukcja (TC)

TC1 Przy doborze materiałów i konstrukcji tych zbiorników mają zastosowanie wymagania podane pod 6.8.5.

TC2 Zbiorniki i ich wyposażenie, powinny być wykonane z aluminium zawierającego co najmniej 99,5% czystego metalu lub z odpowiedniej stali nie powodującej rozkładu nadtlenku wodoru. Jeżeli zbiorniki są wykonane z aluminium zawierającego co najmniej 99,5% czystego metalu to nie wymaga się, aby grubość ścianki była większa niż 15 mm nawet wtedy, gdy obliczenia wykonane zgodnie z podanymi pod 6.8.2.1.17 wskazują na wartość większą.

TC3 Zbiorniki powinny być wykonane ze stali austenitycznej.

TC4 Jeżeli materiał zbiornika narażony jest na działanie UN 3250 KWAS CHLOROOCTOWY STOPIONY, to zbiorniki powinny być pokryte emalią lub inną równoważną wykładziną ochronną.

TC5 Zbiorniki powinny być pokryte wewnątrz warstwą ołowiu o grubości nie mniejszej niż 5 mm lub inną równoważną wykładziną.

TC6 W razie konieczności użycia aluminium do budowy cystern, powinny być one wykonane z aluminium zawierającego co najmniej 99,5% czystego metalu; nie wymaga się, aby grubość ścianki zbiornika była większa niż 15 mm, nawet wtedy, gdy obliczenia wykonane zgodnie z ustaleniami pod 6.8.2.1.17 wskazują na wartość większą.

TC7 (zarezerwowany)

b) Wyposażenie (TE)

TE1 (skreślony)

TE2 (skreślony)

ТЕ3 Cysterny powinny dodatkowo spełniać następujące wymagania:

urządzenie grzewcze nie powinno być umieszczone wewnątrz zbiornika, lecz na zewnętrznej części jego płaszcza. Jednakże rury stosowane do rozładunku fosforu mogą być zaopatrzone w powłokę grzewczą. Urządzenie grzewcze tego płaszcza powinno być tak wyregulowane, aby nie powodowało wzrostu temperatury fosforu ponad dopuszczalną temperaturę napełniania zbiornika. Inne instalacje rurowe powinny być wprowadzane do górnej części zbiornika; wyloty tych przewodów powinny być usytuowane powyżej maksymalnego dopuszczalnego poziomu napełnienia fosforem i powinny być całkowicie osłonięte za pomocą ryglowanych kołpaków. Cysterna powinna być zaopatrzona we wskaźnik określający poziom fosforu i w razie zastosowania wody, jako środka ochronnego, powinna być zaopatrzona w stały znak pomiarowy wskazujący najwyższy dopuszczalny poziom wody.

TE4 Zbiorniki powinny być zaopatrzone w izolację cieplną wykonaną z materiałów trudno palnych.

TE5 Jeżeli zbiorniki są zaopatrzone w izolację cieplną, to powinna być ona wykonana z materiałów trudno palnych.

TE6 Cysterny mogą być wyposażone w urządzenie o konstrukcji uniemożliwiającej jego zatkanie przez przewożony towar oraz zapobiegającej wyciekom i wzrostowi nadciśnienia lub podciśnienia wewnątrz zbiornika.

TE7 Urządzenia opróżniające zbiorniki powinny być wyposażone w dwa kolejne, niezależnie od siebie rozmieszczone, urządzenia odcinające, z których pierwsze stanowi wewnętrzny szybko działający zawór odcinający zatwierdzonego typu, a drugie - zewnętrzny zawór odcinający umieszczony na końcu każdego przewodu rurowego wylotowego. Na wyjściu każdego zaworu zewnętrznego powinna znajdować się zaślepka kołnierzowa lub inne nie mniej skuteczne urządzenie. Wewnętrzny zawór odcinający powinien pozostawać w połączeniu ze zbiornikiem i w położeniu zamkniętym w razie rozerwania przewodu rurowego.

TE8 Podłączenia do zewnętrznych króćców cystern powinny być wykonane z materiałów nie powodujących rozkładu nadtlenku wodoru.

TE9 Cysterny w górnej części powinny być wyposażone w urządzenie zamykające, zapobiegające powstawaniu nadmiernego ciśnienia wewnątrz zbiornika wskutek rozkładu przewożonego materiału, a także wyciekaniu cieczy i przenikaniu do zbiornika materiałów obcych.

TE10 Urządzenia zamykające cystern, powinny być wykonane w taki sposób, aby wykluczona była możliwość zatkania urządzeń skrzepniętym materiałem stałym w czasie przewozu.

Jeżeli cysterny mają izolację cieplną, to powinna być ona wykonana z materiału nieorganicznego i nie może zawierać jakichkolwiek składników palnych.

TE11 Zbiorniki wraz z wyposażeniem powinny być tak zaprojektowane, aby zapobiec przenikaniu do zbiornika materiałów obcych, wyciekowi materiału ciekłego lub powstawaniu nadmiernego ciśnienia wewnątrz zbiornika wskutek rozkładu przewożonego materiału. Zawór bezpieczeństwa zapobiegający przenikaniu do zbiornika materiałów obcych spełnia także wymagania tego przepisu.

TE12 Cysterny powinny być wyposażone w izolację cieplną składającą się z całkowitej osłony, zgodną z wymaganiami podanymi pod 6.8.3.2.14. Osłona przeciwsłoneczna oraz wszystkie nieosłonięte części cysterny lub zewnętrzna powłoka izolacji pełnej, powinny być pomalowane białą farbą albo pokryte polerowaną metalową osłoną. Farba powinna być oczyszczona przed każdym przewozem i odnowiona w razie zżółknięcia lub pogorszenia jej jakości. Izolacja cieplna nie może zawierać materiału palnego.

Cysterny powinny być wyposażone w urządzenia do pomiaru temperatury.

Cysterny powinny być wyposażone w zawory bezpieczeństwa i w urządzenia awaryjne obniżające ciśnienie. Mogą być także używane zawory podciśnieniowe. Urządzenia awaryjne obniżające ciśnienie powinny działać przy ustalonym ciśnieniu zależnym od właściwości nadtlenku organicznego i charakterystyki konstrukcyjnej cysterny. W korpusie zbiornika nie powinny znajdować się zabezpieczenia topliwe.

Cysterny powinny być wyposażone w zawory bezpieczeństwa typu sprężynowego, uniemożliwiające gromadzenie się wewnątrz zbiornika produktów rozkładu i pary mogących uwalniać się w 50 °C. Przepustowość i ciśnienie otwarcia zaworów bezpieczeństwa powinny być określone na podstawie badań opisanych w przepisie specjalnym TA2. Jednakże ciśnienie otwarcia powinno być takie, aby w przypadku przewrócenia się cysterny nie doszło do wycieku zawartości.

Urządzenia awaryjne obniżające ciśnienie mogą być typu sprężynowego lub w postaci płytki bezpieczeństwa, wykonanych w taki sposób, aby gwarantowały usunięcie wszystkich produktów rozkładu i pary wydzielających się podczas samoprzyspieszającego się rozkładu lub pełnego narażenia na ogień w czasie nie krótszym niż jedna godzina, w warunkach obliczanych według następującego wzoru:

q = 70961 F A ^0,82

gdzie:

q = absorbcja cieplna [W]

A = powierzchnia stykająca się z cieczą [m²]

F = współczynnik izolacji:

F = 1 dla zbiorników bez izolacji lub

F = dla cystern z izolacją

gdzie:

K = przewodność cieplna warstwy izolacyjnej [W m^-1 K^-1]

L = grubość warstwy izolacyjnej [m]

U = K/L = współczynnik przenikania ciepła przez izolację [W m^-2 K^-1]

T_PO = temperatura nadtlenku podczas zrzutu ciśnienia [K]

Ciśnienie otwarcia urządzenia awaryjnego obniżającego ciśnienie powinno być wyższe od ciśnienia określonego powyżej i powinno być ustalone na podstawie wyników badań podanych w przepisie specjalnym TA2. Urządzenia awaryjne obniżające ciśnienie powinny mieć takie wymiary, aby ciśnienie maksymalne w zbiorniku nigdy nie przekroczyło ciśnienia próbnego cysterny.

Uwaga. Przykład metody określania rozmiarów urządzeń obniżających ciśnienie podany jest w Podręczniku badań i kryteriów, dodatek 5.

Dla cystern izolowanych cieplnie, przepustowość urządzenia lub urządzeń obniżających ciśnienie i ich regulację określa się przy założeniu utraty 1% powierzchni izolacyjnej.

Jeżeli przewożone materiały i produkty ich rozkładu są zapalne, to zawory podciśnieniowe i zawory bezpieczeństwa typu sprężynowego cystern, powinny być wyposażone w tłumik płomienia. Należy uwzględnić zmniejszenie przepustowości zaworów powodowane przez tłumik płomienia.

TE13 Cysterny powinny być izolowane cieplnie i wyposażone w zewnętrzne urządzenia grzewcze.

TE14 Cysterny powinny być wyposażone w izolację cieplną. Izolacja cieplna stykająca się bezpośrednio ze zbiornikiem powinna mieć temperaturę zapłonu wyższą co najmniej o 50 °C od najwyższej temperatury obliczeniowej cysterny.

TE15 (skreślony)

TE 16

Żadna część wagonu-cysterny nie może być z drewna, o ile nie jest zabezpieczona przez odpowiednią powłokę.

(zarezerwowany)

TE 17

Dla cystern odejmowalnych 221  powinny mieć zastosowanie następujące wymagania: a) powinny być przymocowane do podwozia wagonu tak, aby nie mogły przemieszczać się; b) nie powinny być łączone pomiędzy sobą kolektorem rurowym; c) jeżeli mogą być przetaczane, to zawory powinny być osłonięte kołpakami;.

(zarezerwowany)

TE18 (zarezerwowany)

TE19 (zarezerwowany)

TE20 Cysterny powinny być wyposażone w zawory bezpieczeństwa, niezależnie od tego, że inne cysterny z kodem są dopuszczone w hierarchii cystern podanej pod 4.3.4.1.2.

TE21 Zamknięcia cystern powinny być zabezpieczone za pomocą zamykanych kołpaków.

TE22

W celu zmniejszenia rozmiarów uszkodzenia przy zderzeniu lub wypadku, wagony-cysterny dla materiałów przewożonych w stanie ciekłym i gazów oraz wagony-baterie, powinny móc pochłonąć energię o wartości co najmniej 800 kJ na każdy koniec wagonu, przez elastyczne lub plastyczne odkształcenie określonych elementów konstrukcyjnych podwozia lub w inny sposób (np. przez zastosowanie elementów pochłaniających energię zderzenia). Pochłanianie energii powinno być ustalone na prostym torze. Pochłanianie energii przez plastyczne odkształcenie powinno następować dopiero w warunkach innych niż w normalnych warunkach eksploatacji kolejowej (szybkość nabiegania wyższa niż 12 km/h lub siła w pojedynczym zderzaku większa niż 1500 kN). Podczas pochłaniania energii o wartości nie większej niż 800 kJ na każdy koniec wagonu nie powinno dochodzić do jakiegokolwiek przekazywania tej energii na zbiornik, która mogłoby spowodować widoczne, trwałe odkształcenia zbiornika. Wymagania tych przepisów specjalnych uważa się za spełnione, jeżeli użyte są zderzaki pochłaniające energię (elementy pochłaniające energię) zgodne z punktem 7 normy EN 15551:2009 (Kolejnictwo - Pojazdy szynowe - Zderzaki) i wytrzymałość podwozia wagonu spełnia punkt 6.3 i podpunkt 8.2.5.3 normy EN 12663-2:2010 (Kolejnictwo - Wymagania konstrukcyjno-wytrzymałościowe dotyczące pudeł kolejowych pojazdów szynowych - Część 2: Wagony towarowe).

(zarezerwowany)

ТЕ 23 Cysterny powinny być wyposażone w urządzenie tak zaprojektowane, że jego zablokowanie przez przewożony towar będzie niemożliwe i zapobiegnie się wyciekowi i wytwarzaniu nadmiernego nadciśnienia lub podciśnienia wewnątrz zbiornika.

TE 24 (skreślony).

TE 25

Zbiorniki wagonów-cystern powinny być dodatkowo chronione przed rozminięciem się zderzaków i wykolejeniem lub w celu ograniczenia uszkodzeń przy rozminięciu się zderzaków, przez zastosowanie co najmniej jednego z niżej wymienionych sposobów. Sposoby dla zapobiegania pionowemu rozminięciu się zderzaków: a) Urządzenia zapobiegające pionowemu rozminięciu się zderzaków: Urządzenie powinno zapewniać, że ostoje wagonów pozostaną na jednakowym poziomie. Powinny być spełnione następujące wymagania: - Urządzenie nie może zakłócać normalnej eksploatacji wagonu (np. przy jeździe po łuku, przestrzeń dla sprzęgającego, uchwyty dla manewrowych). Powinno umożliwiać prawidłową jazdę po łuku o promieniu 75 m innego wagonu wyposażonego w to urządzenie. - Urządzenie nie powinno zakłócać normalnego działania zderzaków (odkształcenie elastyczne i plastyczne) (patrz także 6.8.4.b) przepis specjalny TE22). - Urządzenie powinno działać niezależnie od stanu obciążenia i zużycia odnośnego wagonu. - Urządzenie powinno wytrzymywać pionowe obciążenie 150 kN (w górę i w dół). - Urządzenie powinno być skuteczne niezależnie, czy wagon sąsiedni jest w nie wyposażony. Urządzenia nie powinny wzajemnie zakłócać swojego działania. - Część wystająca dla zamocowania urządzeń powinna być mniejsza niż 20 mm. - Szerokość urządzenia powinna być co najmniej taka, jak szerokość tarczy zderzaka (z wyjątkiem miejsca powyżej lewego stopnia, gdzie urządzenie nie może wchodzić w wolną przestrzeń dla manewrowego (prostokąt berneński), przy czym powinno obejmować maksymalną szerokość zderzaka). - Urządzenie powinno znajdować się nad każdym zderzakiem. - Urządzenie powinno pozwalać na stosowanie zderzaków przewidzianych w karcie UIC 573 222  (Warunki techniczne budowy wagonów-cystern) i nie powinno utrudnić ich utrzymania. - Urządzenie powinno być tak zbudowane, że zagrożenie przedziurawieniem dennicy zbiornika przy uderzeniu nie będzie zwiększone. Przedsięwzięcia dla ograniczenia szkód przy pionowym rozminięciu się zderzaków b) Zwiększenie grubości ścianki dennicy zbiornika lub użycie innego materiału z wyższą zdolnością pochłaniania energii. Grubość ścianki dennicy zbiornika powinna w tym przypadku wynosić minimum 12 mm. W zbiornikach do przewozu gazów UN 1017 CHLOR, UN 1749 TRIFLUOREK CHLORU, UN 2189 DICHLOROSILAN, UN 2901 CHLOREK BROMU i UN 3057 CHLOREK TRIFLUOROACETYLU, grubość dennicy zbiornika powinna wynosić minimum 18 mm. c) Dennice zbiorników typu sandwich cover. Jeżeli ochrona składa się z powiększonej izolacji (powłoka typu sandwich), to powinna ona obejmować cały obszar dennicy zbiornika i mieć zdolność pochłaniania energii minimum 22 kJ (odpowiadające grubości ścianki zbiornika 6 mm), zmierzoną według metody opisanej w załączniku B do normy EN 13094 "Cysterny do transportu materiałów niebezpiecznych - Zbiorniki metalowe z ciśnieniem roboczym nie większym niż 0,5 bara - Konstrukcja i budowa". Jeżeli zagrożenie korozją nie jest wyeliminowane przez działania konstrukcyjne, to powinny być przewidziane możliwości dla oceny ściany zewnętrznej dennicy, np. przez odejmowalną pokrywę. d) Osłona ochronna na każdym czole wagonu Jeśli osłona ochronna będzie stosowana na każdym czole wagonu, to stosuje się następujące wymagania: - Osłona ochronna powinna pokrywać daną szerokość zbiornika do odpowiedniej wysokości. Ponadto szerokość osłony ochronnej powinna być, na całej wysokości osłony, co najmniej równa odległości określonej przez zewnętrzne krawędzie tarcz zderzaków; - Wysokość osłony ochronnej, zmierzona od górnej krawędzi czołownicy powinna pokrywać [] albo 2/3 średnicy zbiornika, [] albo co najmniej 900 mm i dodatkowo powinna być wyposażona na górnej krawędzi w urządzenie zatrzymujące wznoszące się zderzaki; - Osłona ochronna powinna mieć grubość ścianki minimum 6 mm; - Osłona ochronna i jej miejsca mocowania powinny być tak zaprojektowane, aby zminimalizować możliwość przebicia dennicy zbiornika przez osłonę ochronną. Grubości ścianek podane w b), c) i d) dotyczą stali wzorcowej. Przy użyciu innych materiałów, poza użyciem stali konstrukcyjnej, grubość równoważna powinna być obliczona według wzoru w 6.8.2.1.18. Powinny być zastosowane wartości Rm i A z norm materiałowych.

c) Zatwierdzenie typu (TA)

TA1 Cysterny nie mogą być dopuszczane do przewozu materiałów organicznych.

TA2 Materiały te mogą być przewożone w wagonach-cysternach albo cysternach odejmowalnych lub kontenerach-cysternach, tylko na podstawie warunków ustalonych przez władzę właściwą państwa pochodzenia, jeżeli na podstawie niżej wymienionych badań władza właściwa uzna, że transport będzie przeprowadzony bezpiecznie. Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, to przepisy te powinny zostać zatwierdzone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotarła przesyłka.

Przy zatwierdzaniu typu przeprowadza się badania w celu:

- wykazania zgodności wszystkich materiałów konstrukcyjnych, które wchodzą w kontakt z materiałem podczas przewozu;

- uzyskania danych ułatwiających konstrukcję urządzeń awaryjnie obniżających ciśnienie i zaworów bezpieczeństwa z uwzględnieniem charakterystyk konstrukcyjnych cysterny; oraz

- ustalenia wymagań specjalnych, niezbędnych dla bezpiecznego przewozu materiału.

Wyniki badań powinny być podane w protokole zatwierdzenia typu.

ТА3 Ten materiał może być przewożony tylko w cysternach mających kod LGAV lub SGAV; hierarchia zgodnie z podrozdziałem 4.3.4.1.2 nie ma zastosowania.

TA4 Procedury oceny zgodności w rozdziale 1.8.7 powinny być stosowane przez właściwą władzę, jej delegata lub jednostkę inspekcyjną odpowiadającą wymaganiom podanym w 1.8.6.2, 1.8.6.4, 1.8.6.5 i 1.8.6.8 i akredytowaną zgodnie z normą EN ISO/IEC 17020:2004 typ A.

TA5 Te materiały mogą być przewożone tylko w cysternach z kodem S2,65AN(+); hierarchii z 4.3.4.1.2 nie stosuje się.

d) Badania (TT)

TT1 Podczas badania odbiorczego i badań okresowych cysterny z czystego aluminium powinny być poddawane hydraulicznym próbom ciśnieniowym przy ciśnieniu 250 kPa (2,5 bar) (nadciśnienie).

TT2 Stan wykładziny zbiornika powinien być kontrolowany każdego roku przez rzeczoznawcę upoważnionego przez władzę właściwą, który powinien sprawdzać wnętrze zbiornika.

TT3

(zarezerwowany)

W odstępstwie od wymagań podanych pod 6.8.2.4.2, badania okresowe zbiorników powinny być przeprowadzane nie rzadziej niż co 8 lat i ponadto powinny obejmować sprawdzenie grubości ścianki za pomocą odpowiednich przyrządów. Zbiorniki te, nie rzadziej niż co 4 lata, powinny być poddawane próbie szczelności i innym próbom przewidzianym pod 6.8.2.4.3.

TT4 Cysterny powinny być badane nie rzadziej niż co

4 lata

2,5 roku

odnośnie odporności na korozję, za pomocą odpowiednich narzędzi (na przykład ultradźwiękami).

TT5 Hydrauliczna próba ciśnieniowa powinna być wykonywana nie rzadziej niż co

4 lata

2,5 roku

TT6

Badanie okresowe wraz z hydrauliczną próbą ciśnieniową powinno być przeprowadzane nie rzadziej niż co 4 lata

(zarezerwowany)

TT7 Pomimo wymagań podanych pod 6.8.2.4.2, okresowa rewizja wewnętrzna może być zastąpiona badaniami według programu zatwierdzonego przez władzę właściwą.

TT8 Cysterny oznakowane zgodnie z 6.8.3.5.1 do 6.8.3.5.3 oficjalną nazwą przewozową dla UN 1005 AMONIAK BEZWODNY i zbudowane ze stali drobnoziarnistej o granicy plastyczności wyższej niż 400 N/mm² zgodnie z normą materiałową, powinny być poddane podczas każdego badania okresowego zgodnie z 6.8.2.4.2 kontroli z zastosowaniem badań magnetyczno-proszkowych dla wykrycia pęknięć powierzchniowych.

W dolnej części każdego zbiornika powinno być zbadane co najmniej 20% długości każdej spoiny obwodowej i podłużnej, a także wszystkie spoiny króćców oraz miejsca naprawiane i szlifowane.

Jeżeli dane o materiale będą usunięte z cysterny i/lub z tabliczki zbiornika, to badanie magnetyczno-proszkowe powinno być przeprowadzone; te działania powinny być w zapisane w świadectwie badania dołączonym do dokumentacji cysterny.

Te dodatkowe badania magnetyczno-proszkowe powinno być przeprowadzone przez kompetentne osoby mające kwalifikacje dla tej metody zgodnie z normą EN 473 (Badania nieniszczące - kwalifikowanie i certyfikowanie personelu do badań nieniszczących - Wymagania ogólne).

TT9 Procedury przedstawione w rozdziale 1.8.7 dotyczące badań i prób (włączając nadzór nad producentem), powinny być stosowane przez właściwą władzę, jej przedstawiciela lub jednostkę inspekcyjną odpowiadającą wymaganiom podanym w 1.8.6.2, 1.8.6.4, 1.8.6.5 i 1.8.6.8 i akredytowaną zgodnie z normą EN ISO/IEC 17020:2004 typ A.

TT10 Badania okresowe przewidziane w 6.8.2.4.2 przeprowadza się minimum:

co 4 lata

co 2,5 roku

e) Znakowanie (TM)

Uwaga. Napisy te powinny być sporządzone w języku urzędowym państwa dopuszczenia, a jeśli język ten nie jest językiem angielskim, francuskim niemieckim lub włoskim - ponadto w języku angielskim, francuskim niemieckim lub włoskim, chyba że umowy zawarte pomiędzy państwami, których przewóz dotyczy, stanowią inaczej.

TM1 Cysterny, poza danymi podanymi pod 6.8.2.5.2, powinny być zaopatrzone w napis "NIE OTWIERAĆ PODCZAS PRZEWOZU. MATERIAŁ SAMOZAPALNY" (patrz także uwaga zamieszczona powyżej).

TM2 Cysterny, poza danymi określonymi pod 6.8.2.5.2, powinny być zaopatrzone w napis "NIE OTWIERAĆ W CZASIE PRZEWOZU. W ZETKNIĘCIU Z WODĄ WYDZIELA GAZY ZAPALNE" (patrz także uwaga zamieszczona powyżej).

TM3 Na cysternie na tabliczce określonej pod 6.8.2.5.1 powinny być podane dodatkowo oficjalne nazwy przewozowe materiałów dopuszczonych do przewozu i dla każdego materiału dopuszczalna maksymalna ładowność cysterny w kg.

Granice obciążenia, zgodne z ustaleniami pod 6.8.2.5.2, dla danego materiału powinny być ustalone z uwzględnieniem największej dopuszczalnej masy ładunku zbiornika.

TM4 Cysterny powinny być oznakowane dodatkowo nazwą chemiczną z dopuszczonym stężeniem danego materiału, przez wybicie stemplem lub w inny podobny sposób na tabliczce określonej pod 6.8.2.5.2 lub bezpośrednio na ściance zbiornika, jeżeli jest ona tak wzmocniona, że wytrzymałość zbiornika nie będzie zmniejszona.

TM5 Na cysternach, poza danymi już przewidzianymi pod 6.8.2.5.1, powinna być dodatkowo podana: data (miesiąc, rok) ostatniej rewizji wewnętrznej zbiornika.

TM6

Wagony-cysterny i wagony-baterie powinny być oznaczone pomarańczowym pasem zgodnie z wymaganiami podanymi pod 5.3.5

TM7 Symbol promieniowania opisany pod 5.2.1.7.6 powinien być naniesiony przez wybicie stemplem lub w inny równorzędny sposób albo na tabliczce określonej pod 6.8.2.5.1, albo bezpośrednio na ściance zbiornika, jeżeli ścianka jest tak wzmocniona, że wytrzymałość zbiornika nie ulegnie zmniejszeniu.

6.8.5 Przepisy dotyczące materiałów i budowy zbiorników wagonów-cystern i kontenerów-cystern o ciśnieniu próbnym co najmniej 1 MPa (10 bar) oraz zbiorników wagonów-cystern i kontenerów-cystern, przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych klasy 2

6.8.5.1 Materiały i zbiorniki

6.8.5.1.1

a) Zbiorniki przeznaczone do przewozu następujących materiałów:

- gazów klasy 2 sprężonych, skroplonych lub rozpuszczonych;

- klasy 4.2: UN 1380, 2845, 2870, 3194 i 3391 i 3394, jak również

- klasy 8: UN 1052 FLUOROWODÓR i UN 1790 KWAS FLUOROWODOROWY zawierającego więcej niż 85% fluorowodoru,

powinny być wykonane ze stali.

b) Zbiorniki wykonane ze stali drobnoziarnistej, przeznaczone do przewozu materiałów:

- klasy 2: gazów żrących i UN 2073 AMONIAK, ROZTWÓR W WODZIE, jak również

- klasy 8: UN 1052 FLUOROWODÓR BEZWODNY i UN 1790 KWAS FLUOROWODOROWY zawierającego więcej niż 85% fluorowodoru

powinny być poddane obróbce cieplnej dla uniknięcia naprężeń termicznych.

Obróbki cieplnej można zaniechać, jeżeli

1. nie ma niebezpieczeństwa wystąpienia korozji rys naprężeniowych, a

2. średnia wartość próby udarnościowej w stopiwie, w strefie przejściowej i w materiale podstawowym, przy każdorazowo wykonanych trzech próbach, wyniesie średnio 45 J. Jako próbę należy stosować ISO-V. Dla materiału podstawowego należy przeprowadzić próbę w jego "poprzecznym" położeniu. Natomiast dla stopiwa i strefy przejściowej należy wybrać położenia karbu "S" pośrodku stopiwa lub strefy przejściowej. Badanie należy przeprowadzić w warunkach najniższej temperatury roboczej.

c) Zbiorniki przeznaczone do przewozu gazów skroplonych schłodzonych klasy 2 powinny być wykonane ze stali, aluminium, stopów aluminium, miedzi lub stopów miedzi (np. mosiądzu). Zbiorniki z miedzi lub stopów miedzi mogą być używane tylko do gazów, które nie zawierają acetylenu; etylen może jednak zawierać do 0,005% acetylenu.

d) Do wykonania zbiorników i ich wyposażenia mogą być stosowane tylko materiały dostosowane do minimalnej i maksymalnej temperatury roboczej.

6.8.5.1.2 Do wykonania zbiorników dopuszcza się następujące materiały:

a) stale odporne na kruche pęknięcia w najniższych temperaturach roboczych (patrz pod 6.8.5.2.1):

- stale konstrukcyjne (z wyjątkiem do gazów skroplonych schłodzonych klasy 2);

- stale stopowe drobnoziarniste, do temperatury minus 60 C;

- stale stopowe niklowe (zawartość od 0,5 do 9 % niklu), do temperatury minus 196 C w zależności od zawartości niklu;

- stale austenityczne chromowo-niklowe do temperatury minus 270 C;

b) aluminium o zawartości co najmniej 99,5% czystego aluminium lub stopy aluminium (patrz pod 6.8.5.2.2);

с) odtleniona miedź o zawartości co najmniej 99,9% czystej miedzi lub stopy miedzi zawierające więcej niż 56% miedzi (patrz pod 6.8.5.2.3).

6.8.5.1.3

a) Zbiorniki ze stali, aluminium lub stopów aluminium powinny być tylko bezszwowe lub spawane.

b) Zbiorniki ze stali austenitycznych, miedzi lub stopów miedzi mogą być twardo lutowane.

6.8.5.1.4 Wyposażenie i armatura mogą być przykręcane do zbiorników lub mocowane w następujący sposób:

a) do zbiorników ze stali, aluminium lub stopów aluminium - za pomocą spawania;

b) do zbiorników ze stali austenitycznej, miedzi lub stopów miedzi - za pomocą spawania lub twardego lutowania.

6.8.5.1.5 Konstrukcja zbiorników i ich zamocowanie do podwozia wagonu lub do ramy kontenera powinna ograniczać ochładzanie części nośnych, mogące wywołać kruche pękania. Elementy mocujące zbiorniki powinny być zaprojektowane w taki sposób, aby w najniższej temperaturze roboczej zbiornika, nadal zachowały niezbędne własności mechaniczne.

6.8.5.2 Wymagania dotyczące badań

6.8.5.2.1 Zbiorniki stalowe

Udarność materiałów użytych do budowy zbiorników i połączeń spawanych, w ich najniższej temperaturze roboczej lecz co najmniej w minus 20 °C, powinna spełniać następujące wymagania:

- badania powinny być wykonywane na próbkach z karbem w kształcie litery V;

- minimalna udarność (patrz pod 6.8.5.3.1 do 6.8.5.3.3) próbek o osi podłużnej prostopadłej do kierunku walcowania i z karbem w kształcie litery V (zgodnie z normą ISO R 148) prostopadle do powierzchni arkusza, powinna wynosić co najmniej 34 J/cm² dla stali konstrukcyjnej (badania na podstawie obecnych norm ISO mogą być wykonane na próbkach, których oś podłużna jest zgodna z kierunkiem walcowania), stali drobnoziarnistej, stali ferrytycznej stopowej o zawartości Ni < 5%; stali ferrytycznej stopowej o zawartości 5% ≤ Ni ≤ 9% lub stali austenitycznej Cr - Ni;

- dla stali austenitycznej badaniu na udarność poddawane są tylko połączenia spawane;

- dla temperatur roboczych poniżej minus 196 °C badanie na udarność przeprowadza się w minus 196 °C, a nie w najniższej temperaturze roboczej.

6.8.5.2.2 Zbiorniki z aluminium i stopów aluminium

Złącza zbiorników powinny spełniać warunki określone przez władzę właściwą.

6.8.5.2.3 Zbiorniki z miedzi i stopów miedzi

Badania dla określenia dostatecznej udarności nie są wymagane

6.8.5.3 Badania na udarność

6.8.5.3.1 Dla blach o grubości mniejszej niż 10 mm, ale nie mniejszej niż 5 mm, stosuje się próbki o przekroju 10 mm x e mm, gdzie "e" jest grubością blachy. Jeżeli jest to konieczne, to dopuszcza się obróbkę do wymiaru 7,5 mm lub 5 mm. W każdym przypadku wymagana jest minimalna wartość udarności 34 J/cm².

Uwaga. Dla blach o grubości mniejszej niż 5 mm i ich połączeń spawanych nie przeprowadza się próby na udarność.

6.8.5.3.2

a) Przy badaniu blach, udarność określa się na trzech próbkach. Próbki powinny być pobierane poprzecznie do kierunku walcowania; próbka ze stali konstrukcyjnej może być pobrana zgodnie z kierunkiem walcowania.

b) Do badania połączeń spawanych próbki pobiera się w następujący sposób:

jeżeli e ≤ 10 mm:

trzy próbki ze środka spoiny;

trzy próbki z karbem w środku strefy wpływu ciepła (karb w kształcie litery V przecina granicę przetopu w środku próbki);

wzór

jeżeli 10 mm < e ≤ 20 mm:

trzy próbki ze środka spoiny;

trzy próbki ze strefy wpływu ciepła (karb w kształcie litery V przecina granicę przetopu w środku próbki);

wzór

jeżeli e > 20 mm:

dwa zestawy po trzy próbki, jeden komplet ze strony zewnętrznej, drugi ze strony wewnętrznej pobiera się w miejscach podanych na rysunku poniżej (karb w kształcie litery V przecina granicę strefy przetopu w środku próbki pobranej ze strefy wpływu ciepła).

wzór

6.8.5.3.3

a) Dla blach, średnia arytmetyczna udarności - podanej pod 6.8.5.2.1 - z badań trzech próbek powinna wynosić co najmniej 34 J/cm², najwyżej jedna z wartości może być mniejsza, lecz nie niższa niż 24 J/cm².

b) Dla spoin, średnia arytmetyczna udarności z trzech próbek nie może być mniejsza od wartości minimalnej 34 J/cm²; najwyżej jedna z wartości może być mniejsza, lecz nie niższa niż 24 J/cm².

c) Przy badaniu w strefie wpływu ciepła (karb w kształcie litery V przecina granicę przetopu w środku próbki), najwyżej jedna z trzech wartości udarności może być mniejsza od wartości minimalnej 34 J/cm², lecz nie niższa niż 24 J/cm².

6.8.5.3.4 W przypadku, gdy nie są spełnione warunki podane pod 6.8.5.3.3, dopuszcza się jedno ponowienie próby, jeżeli:

a) uzyskana średnia wartość z trzech pierwszych badań okaże się niższa od wartości minimalnej 34 J/cm²; lub

b) więcej niż jedna z uzyskanych wartości dla pojedynczych próbek będzie mniejsza od wartości minimalnej 34 J/cm², lecz nie niższa niż 24 J/cm².

6.8.5.3.5 W czasie ponownego badania na udarność blach i spoin, żadna z wartości uzyskanych dla pojedynczych próbek nie może być mniejsza niż 34 J/cm². Wartość średnia wszystkich wyników badania podstawowego i powtórnego powinna być równa lub wyższa od wartości minimalnej 34 J/cm².

W czasie ponownego badania na udarność w strefie wpływu ciepła, żadna z wartości nie może być mniejsza niż 34 J/cm².

6.8.5.4 Odniesienia do norm

Przepisy podane pod 6.8.5.2 i 6.8.5.3 uważa się za spełnione, jeżeli zostały zastosowane następujące odpowiednie normy:

EN 1252-1:1998 Zbiorniki kriogeniczne - Materiały - Część 1: Wymagania dotyczące ciągliwości w temperaturze poniżej minus 80 °C.

EN 1252-2:2001 Zbiorniki kriogeniczne - Materiały - Część 2: Wymagania dotyczące ciągliwości w temperaturach od minus 80 °C do minus 20 °C.

Dział  6.9

Przepisy dotyczące projektowania, budowy, wyposażenia, zatwierdzenia typu, badań i oznakowania kontenerów-cystern, włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem

Uwaga. Dla cystern przenośnych i MEGC-UN patrz dział 6.7; dla wagonów-cystern, cystern odejmowalnych, kontenerów-cystern, nadwozi wymiennych-cystern ze zbiornikiem wykonanym z metalu, wagonów-baterii i MEGC za wyjątkiem MEGC-UN patrz dział 6.8; dla cystern podciśnieniowych do odpadów patrz dział. 6.10.

6.9.1 Przepisy ogólne

6.9.1.1 Kontenery-cysterny, włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, powinny być projektowane, budowane i badane zgodnie z programami zapewnienia jakości uznanymi przez władzę właściwą, w szczególności prace przy laminatach i spajaniu wykładzin termoplastycznych powinny być wykonywane przez wykwalifikowany personel zgodnie z procedurami uznanymi przez władzę właściwą.

6.9.1.2 Przy projektowaniu i badaniu kontenerów-cystern, włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, powinny być stosowane także przepisy 6.8.2.1.1, 6.8.2.1.7, 6.8.1.2.13, 6.8.2.1.14 a) i b), 6.8.2.1.25, 6.8.2.1.27 i 6.8.2.2.3.

6.9.1.3 Urządzenia grzewcze nie powinny być stosowane w kontenerach-cysternach, włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem.

6.9.1.4 (zarezerwowany)

6.9.2 Budowa

6.9.2.1 Zbiorniki powinny być wykonane z właściwych materiałów, które powinny być zgodne z przewożonymi materiałami w zakresie temperatur pomiędzy minus 40 °C i +50 °C, o ile władza właściwa państwa, w którym dokonywany jest przewóz, nie określiła innego zakresu temperatur dla konkretnych warunków klimatycznych.

6.9.2.2 Zbiornik powinien składać się z trzech następujących elementów:

- wykładziny wewnętrznej,

- warstwy nośnej,

- warstwy zewnętrznej.

6.9.2.2.1 Wykładzina wewnętrzna stanowi wewnętrzną warstwę zbiornika zaprojektowaną jako podstawowa bariera mająca na celu zapewnienie długotrwałej odporności chemicznej na oddziaływanie przewożonego materiału, zapobieganie jakimkolwiek niebezpiecznym reakcjom z zawartością lub powstawaniu niebezpiecznych związków i wynikającym z tego znacznym osłabieniom warstwy nośnej na skutek przenikania materiału przez wykładzinę wewnętrzną.

Wykładzina wewnętrzna może być wykonana albo z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem albo z tworzywa termoplastycznego.

6.9.2.2.2 Wykładzina ze wzmocnionych tworzyw sztucznych powinna składać się z:

a) warstwy wierzchniej ("żel-powłoka"): warstwa powierzchniowa odpowiednio wzbogacona żywicą, wzmocniona osłoną zgodną z żywicą i zawartością. Warstwa ta powinna zawierać co najwyżej 30% masowych włókien szklanych oraz mieć grubość od 0,25 do 0,60 mm;

b) warstwy wzmacniającej: warstwa lub kilka warstw o minimalnej grubości 2 mm, zawierająca minimum 900 g/m² maty szklanej lub kawałków włókien szklanych, o masie szkła nie mniejszej niż 30%, chyba że wykazane zostanie równorzędne bezpieczeństwo przy mniejszej zawartości szkła.

6.9.2.2.3 Wykładziny wewnętrzne z tworzywa termoplastycznego powinny składać się z arkuszy materiału termoplastycznego wymienionego w 6.9.2.3.4, spajanych razem na wymagany kształt, do którego dołączona jest warstwa nośna. Trwałe połączenie pomiędzy wykładziną i warstwą nośną powinno być osiągnięte poprzez zastosowanie odpowiednich klejów.

Uwaga. Podczas przewozu materiałów ciekłych zapalnych, zgodne z 6.9.2.14, może być wymagane spełnienie dodatkowych wymagań przez wykładzinę wewnętrzną, aby zapobiec gromadzeniu się ładunków elektrostatycznych.

6.9.2.2.4 Warstwa nośna zbiornika jest obszarem, który zgodnie z 6.9.2.4 do 6.9.2.6 powinien być specjalnie skonstruowany, aby wytrzymać obciążenia mechaniczne. Część ta składa się na ogół z kilku warstw wzmocnionych włóknami w określonym kierunku.

6.9.2.2.5 Warstwa zewnętrzna jest częścią zbiornika, która narażona jest bezpośrednio na działanie atmosfery. Powinna składać się z warstw bogatych w żywicę i powinna mieć grubość co najmniej 0,2 mm. W przypadku grubości większych niż 0,5 mm, powinny być stosowane maty. Warstwa ta powinna zawierać szkło w ilości nie przekraczającej 30% masy tej warstwy i być odporna na warunki zewnętrzne, a zwłaszcza w przypadku zetknięcia się z przewożonym materiałem. Żywica powinna zawierać wypełniacze lub dodatki zapewniające ochronę przed pogorszeniem wytrzymałości warstwy nośnej zbiornika spowodowanym promieniowaniem ultrafioletowym.

6.9.2.3 Materiały

6.9.2.3.1 Wszystkie materiały zastosowane do budowy kontenerów-cystern włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, powinny być wiadomego pochodzenia i o znanych właściwościach.

6.9.2.3.2 Żywice

Proces wytwarzania mieszaniny żywic z dodatkami powinien być wykonany ściśle według zaleceń dostawcy. Głównie dotyczy to utwardzaczy, katalizatorów i przyspieszaczy. Żywice te mogą być:

- żywicami poliestrowymi nienasyconymi;

- żywicami winyloestrowymi;

- żywicami epoksydowymi,

- żywicami fenolowymi.

Odporność termiczna (HDT) żywicy, określona zgodnie z ISO 75-1:1993, powinna być co najmniej o 20 °C wyższa od najwyższej temperatury roboczej kontenera-cysterny włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, i powinna wynosić co najmniej 70 °C.

6.9.2.3.3 Włókna wzmacniające

Materiałami wzmacniającymi warstwy nośne powinny być włókna odpowiedniej klasy, takie jak np. włókna szklane typu E lub ECR zgodnie z normą ISO 2078:1993. Dla wykładziny wewnętrznej mogą być zastosowane włókna szklane typu С zgodnie z normą ISO 2078:1993. Termoplastyczne wykładziny mogą być zastosowane w wykładzinie wewnętrznej tylko wtedy, gdy została dowiedziona ich zgodność z przewidywanymi do przewozu materiałami.

6.9.2.3.4 Materiały na wykładziny termoplastyczne

Do wytwarzania wykładzin mogą być stosowane materiały termoplastyczne, takie jak polichlorek winylu (PVC-U) nieplastyfikowany, polipropylen (PP), polifluorek winylidenu (PVDF), politetrafluoretylen (PTFE), itp.

6.9.2.3.5 Dodatki

Dodatki niezbędne do przetwarzania żywic takie jak: katalizatory, przyspieszacze, utwardzacze i substancje tiksotropowe, jak również materiały zastosowane do ulepszenia cystern, takie jak: wypełniacze, farby, pigmenty itp., nie mogą powodować osłabienia materiału, uwzględniając jego żywotność i temperaturę roboczą przewidywaną podczas projektowania.

6.9.2.4 Zbiorniki, ich elementy mocujące oraz wyposażenie obsługowe i konstrukcyjne, powinny być projektowane tak, aby podczas całego okresu eksploatacji wytrzymywały bez utraty zawartości (poza ilością gazu uwalnianego przez urządzenia odpowietrzające):

- statyczne i dynamiczne obciążenia w normalnych warunkach przewozu;

- minimalne obciążenia określone w 6.9.2.5 do 6.9.2.10.

6.9.2.5 Przy ciśnieniach wskazanych w 6.8.2.1.14 a) i b) oraz przy sile ciężkości spowodowanej ładunkiem o największym ciężarze właściwym założonym w projekcie i przy maksymalnym współczynniku napełnienia, projektowane naprężenie σ w kierunku wzdłużnym lub obwodowym dowolnej warstwy zbiornika nie powinno przekraczać następujących wartości:

gdzie:

Rm = wartość wytrzymałości na rozciąganie ustalona jako średnia wartość wyników badań pomniejszona o 2-krotną odchyłkę standardową otrzymanych wyników badań. Badania powinny być wykonane zgodnie z wymaganiami normy EN 61:1977, na nie mniej niż sześciu próbkach reprezentatywnych dla typu konstrukcyjnego i metody wytwarzania,

K = S x K₀ x K₁ x K₂ x K₃, przy czym K ≥ 4

gdzie:

S = współczynnik bezpieczeństwa. Ogólnie dla projektowania wartość S wynosi minimum 1,5, jeżeli w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 podany jest kod cysterny zawierający literę "G" w jego drugiej części (patrz w 4.3.4.1.1). Dla cystern przeznaczonych do przewozu materiałów wymagających większego poziomu bezpieczeństwa wartość S powinna być pomnożona przez dwa, jeżeli w dziale 3.2 tabela A kolumna 12 podany jest kod cysterny zawierający cyfrę "4" w jego drugiej części (patrz w 4.3.4.1.1), chyba że zbiornik jest wyposażony w zabezpieczenie przeciwko uszkodzeniom składające się z pełnego metalowego szkieletu zawierającego podłużne i poprzeczne elementy konstrukcyjne.

K₀ = współczynnik uwzględniający pogorszenie właściwości materiału spowodowane pełzaniem i starzeniem oraz oddziaływaniem chemicznym przewożonych materiałów. Powinien on być określony wzorem:

gdzie "α" jest współczynnikiem pełzania a "β" jest współczynnikiem starzenia, określonymi zgodnie z EN 978:1997 po przeprowadzeniu prób zgodnie z normą EN 977:1997. Zamiennie może być zastosowana wartość zachowawcza współczynnika K₀ = 2. W celu określenia α i β odchylenie początkowe powinno odpowiadać 2σ;

K₁ = współczynnik zależny od temperatury roboczej i własności termicznych żywicy, mający wartość minimalną 1, określony przez następujące równanie:

K₁ = 1,25 - 0,0125 (HDT-70)

gdzie HDT jest temperaturą wytrzymałości termicznej żywicy w °C;

K₂ = współczynnik uwzględniający zmęczenie materiału; powinna być zastosowana wartość współczynnika K₂ = 1,75, jeżeli inna wartość nie została uzgodniona z władzą właściwą. W przypadku projektowania na naprężenia dynamiczne, jak podane pod 6.9.2.6, powinna być zastosowana wartość współczynnika K₂ = 1,1;

K₃ = współczynnik uwzględniający proces utwardzania i przyjmujący następujące wartości:

- 1,1 gdy utwardzanie jest przeprowadzane zgodnie z zatwierdzoną i udokumentowaną procedurą,

- 1,5 w innych przypadkach.

6.9.2.6 Przy naprężeniach dynamicznych podanych w 6.8.2.1.2, projektowane naprężenie nie powinno przekraczać wartości określonej w 6.9.2.5, podzielonej przez współczynnik α.

6.9.2.7 Przy jakimkolwiek naprężeniu określonym w 6.9.2.5 i 6.9.2.6, wartość wydłużenia w dowolnym kierunku nie powinna przekroczyć 0,2% lub 0,1 wydłużenia przy rozerwaniu żywicy, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa.

6.9.2.8 Przy określonym ciśnieniu próbnym, które nie powinno być niższe od odpowiedniego ciśnienia obliczeniowego wymienionego pod 6.8.2.1.14 a) i b), odkształcenie maksymalne w zbiorniku nie powinno być większe niż wydłużenie przy pęknięciu podczas badania żywicy na rozciąganie.

6.9.2.9 Zbiornik powinien bez widocznych wewnętrznych lub zewnętrznych uszkodzeń wytrzymać próbę z opadającą kulą, opisaną pod 6.9.4.3.3.

6.9.2.10 Pokrycia laminatowe zastosowane do połączeń, włączając w to połączenia dennic, połączenia falochronów i przegród ze zbiornikiem, powinny wytrzymywać wyżej wymienione naprężenia statyczne i dynamiczne. W celu uniknięcia koncentracji naprężeń w pokryciu laminatowym, wymagane pochylenie połączenia nie powinno być większe niż 1:6.

Wytrzymałość na ścinanie pomiędzy pokryciem laminatowym a materiałem zbiornika, do którego jest przyłączone, nie powinna być mniejsza niż:

gdzie:

τ_R - wytrzymałość na ścinanie przy zginaniu zgodnie z normą EN ISO 14125:1998 (Metoda Trzech Punktów), o wartości minimalnej τ_R = 10 N/mm², jeżeli brak jest pomierzonych wartości;

Q - obciążenie na jednostkę szerokości, które złącze powinno przenieść przy obciążeniach statycznych i dynamicznych;

K - współczynnik obliczony zgodnie z 6.9.2.5 dla naprężeń statycznych i dynamicznych;

l - długość pokrycia laminatowego.

6.9.2.11 Otwory w zbiorniku powinny być wzmocnione w celu zapewnienia co najmniej takich samych współczynników bezpieczeństwa przy naprężeniach statycznych i dynamicznych podanych w 6.9.2.5 i 6.9.2.6, jakie zapewnia sam zbiornik. Ilość otworów powinna być zminimalizowana. Dla otworów owalnych stosunek długości osi symetrii nie powinien być większy od 2.

6.9.2.12 Przy projektowaniu kołnierzy i przewodów rurowych przyłączanych do zbiornika, należy uwzględnić siły występujące przy obsłudze i mocowaniu śrubami.

6.9.2.13 Kontenery-cysterny, włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, powinny być projektowane tak, aby były zdolne wytrzymać 30-minutowe przebywanie w ogniu bez widocznych przecieków, jak zostało to określone w wymaganiach dotyczących badań pod 6.9.4.3.4. Za zgodą władzy właściwej można zrezygnować z badań, jeżeli zostanie przedstawiony wystarczający dowód z przeprowadzonych badań z porównywalnymi konstrukcjami cystern.

6.9.2.14 Przepisy szczególne dotyczące przewozu materiałów o temperaturze zapłonu maksymalnie 60 °C

Kontenery-cysterny, włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, używane do przewozu materiałów o temperaturze zapłonu maksymalnie 60 °C, powinny być konstruowane tak, aby uniknąć niebezpiecznego naładowania elektrostatycznego różnych części składowych.

6.9.2.14.1 Rezystancja elektryczna powierzchni wewnętrznej i zewnętrznej zbiornika określona pomiarami, nie powinna być wyższa niż 10⁹ omów. Może to być osiągnięte poprzez zastosowanie dodatków do żywicy lub między warstwowych wkładek przewodzących, takich jak siatka metalowa lub węglowa.

6.9.2.14.2 Rezystancja elektryczna uziemienia nie powinna być wyższa niż 10⁷ omów.

6.9.2.14.3 Wszystkie elementy zbiornika powinny być połączone elektrycznie ze sobą i z metalowymi częściami wyposażenia obsługowego i konstrukcyjnego kontenera-cysterny i nadwozia wymiennego-cysterny. Rezystancja elektryczna pomiędzy stykającymi się elementami nie powinna przekraczać 10 omów.

6.9.2.14.4 Rezystancja elektryczna powierzchni zbiornika i rezystancja elektryczna uziemienia powinna być zmierzona po raz pierwszy na każdym wyprodukowanym kontenerze-cysternie, włącznie z nadwoziem wymiennym-cysterną, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, lub na wycinku ze zbiornika, zgodnie z procedurą uznaną przez władzę właściwą.

6.9.2.14.5 Rezystancja elektryczna uziemienia każdego kontenera-cysterny, włącznie z nadwoziem wymiennym-cysterną, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, powinna być mierzona podczas badań okresowych zgodnie z procedurą uznaną przez władzę właściwą.

6.9.3 Wyposażenie

6.9.3.1 Powinny być stosowane wymagania podane w 6.8.2.2.1, 6.8.2.2.2 i 6.8.2.2.4 do 6.8.2.2.8.

6.9.3.2 Dodatkowo stosuje się również przepisy specjalne 6.8.4 b) (TE), jeśli jest to wskazane w dziale 3.2 tabela A kolumna 13.

6.9.4 Badanie i dopuszczenie typu

6.9.4.1 Dla każdego projektowanego typu kontenera-cysterny, włącznie z nadwoziem wymiennym-cysterną, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, materiały konstrukcyjne i prototyp powinny być poddane badaniom typu konstrukcji podanym poniżej.

6.9.4.2 Badanie materiału

6.9.4.2.1 Dla zastosowanej żywicy wydłużenie przy rozerwaniu powinno być ustalone zgodnie z normą EN ISO 5275:1997 i wytrzymałość termiczna zgodnie z normą ISO 75-1:1993.

6.9.4.2.2 Niżej wymienione właściwości powinny być ustalone na próbkach wyciętych ze zbiornika. Porównywalnie wykonane próbki mogą być zastosowane tylko wtedy, gdy nie jest możliwe pobranie próbki ze zbiornika. Wszystkie pokrycia powinny być usunięte przed badaniem.

Badania powinny obejmować:

- grubość warstw laminatów ścianki zbiornika i dennic;

- masę i skład włókien wzmacniających, orientację i jednorodność warstw wzmacniających;

- wytrzymałość na rozciąganie, wydłużenie przy rozerwaniu i moduł elastyczności zgodnie z normą EN ISO 527-5:1997 w kierunku naprężeń. Dodatkowo dla żywic, wydłużenie przy rozerwaniu powinno być ustalone za pomocą ultradźwięków;

- wytrzymałość na zginanie i ugięcie ustalone za pomocą próby pełzania przy zginaniu zgodnie z normą EN ISO 14125:1998 w czasie 1000 godzin przy użyciu próbki o minimalnej szerokości 50 mm i podpór oddalonych co najmniej o 20 grubości ścianki. Dodatkowo przy pomocy tego testu i zgodnie z normą EN 978:1997, powinien być ustalony współczynnik pełzania α i współczynnik starzenia β.

6.9.4.2.3 Międzywarstwowy rozkład naprężeń w połączeniach powinien być zmierzony zgodnie z normą EN ISO 14130:1997 przez zbadanie reprezentatywnych próbek w czasie próby rozciągania.

6.9.4.2.4 Zgodność chemiczna zbiornika z materiałami, które będą przewożone, powinna być wykazana za pomocą jednej z poniższych metod zatwierdzonych przez władzę właściwą. Dowód ten powinien uwzględniać wszystkie aspekty zgodności materiału zbiornika i jego wyposażenia z materiałami, które będą przewożone, uwzględniając pogorszenie właściwości chemicznych zbiornika, pobudzenie krytycznych reakcji przewożonych materiałów i niebezpiecznych reakcji pomiędzy zbiornikiem a przewożonym materiałem.

- Aby ustalić jakiekolwiek pogorszenie się właściwości zbiornika, należy reprezentatywną próbkę pobraną ze zbiornika, zawierającą dowolną wykładzinę wewnętrzną ze spoinami, poddać badaniom odporności chemicznej zgodnie z normą EN 977:1997 przez okres 1000 godzin w 50 °C. W porównaniu z pierwotną próbką, utrata wytrzymałości i modułu elastyczności, pomierzona za pomocą próby zginania zgodnie z normą EN 978:1997, nie powinna przekraczać 25%. Pęknięcia, pęcherzyki, skutki wżerów, jak również rozdzielenie warstw i osłon oraz chropowatość są niedopuszczalne.

- Poświadczone i udokumentowane pozytywne wyniki badań zgodności napełnianych materiałów z materiałami konstrukcyjnymi zbiornika, które stykają się w ustalonej temperaturze, czasie i innych istotnych warunkach obsługowych.

- Dane techniczne opublikowane w związanej tematycznie literaturze, normy i inne źródła zaakceptowane przez władzę właściwą.

6.9.4.3 Badanie typu

Reprezentatywny prototyp cysterny powinien być poddany badaniom wyszczególnionym poniżej. W tym celu wyposażenie obsługowe, jeżeli jest to konieczne, może być zastąpione przez inne urządzenia.

6.9.4.3.1 Prototyp powinien być badany w celu sprawdzenia zgodności ze specyfikacją typu. Badania te powinny obejmować rewizję wewnętrzną i zewnętrzną oraz pomiary zasadniczych wymiarów.

6.9.4.3.2 Prototyp wyposażony w przyrządy do pomiaru naprężeń usytuowane w miejscach, dla których wymagane jest porównanie z wartościami obliczeniowymi w projekcie, powinien być poddany następującym obciążeniom, z rejestracją odkształceń:

- napełnienie wodą do maksymalnego stopnia napełnienia. Wyniki pomiarów powinny być użyte do sprawdzenia obliczeń projektowych zgodnych z 6.9.2.5;

- napełnienie wodą do maksymalnego stopnia napełnienia i przyspieszanie we wszystkich trzech kierunkach poprzez jazdę próbną i hamowanie z prototypem zamocowanym na wagonie. Dla porównania z obliczeniami projektowymi pod 6.9.2.6, zanotowane naprężenia powinny być ekstrapolowane w stosunku do ilorazu przyspieszenia wymaganego pod 6.8.2.1.2 i przyśpieszenia zmierzonego.

- napełnienie wodą i użycie określonego ciśnienia próbnego. Przy tym obciążeniu zbiornik nie powinien wykazywać żadnych objawów uszkodzenia lub nieszczelności.

6.9.4.3.3 Prototyp powinien być poddany próbie opadającej kuli zgodnie z normą EN 976-1:1997, nr 6.6. Wewnątrz i na zewnątrz cysterny nie powinny występować widoczne ślady uszkodzeń.

6.9.4.3.4 Prototyp wraz z wyposażeniem obsługowym i konstrukcyjnym, napełniony wodą do 80% jego maksymalnej objętości, powinien być wystawiony na pełne objęcie ogniem przez 30 minut, spowodowanym przez płonący w otwartym pojemniku olej opałowy lub innego rodzaju ogień o tej samej skuteczności. Rozmiary pojemnika powinny przekraczać rozmiary cysterny co najmniej o 50 cm z każdej strony, a odległość pomiędzy poziomem paliwa i cysterną powinna mieścić się pomiędzy 50 i 80 cm. Część cysterny poniżej poziomu lustra cieczy, włączając w to otwory i zamknięcia, powinna pozostawać szczelna z wyjątkiem wycieków kropelkowych.

6.9.4.4 Dopuszczenie typu

6.9.4.4.1 Dla każdego nowego typu kontenera-cysterny, włącznie z nadwoziem wymiennym-cysterną, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, władza właściwa lub organ przez nią wyznaczony powinien wystawić świadectwo stwierdzające, że typ łącznie z elementami mocującymi jest zgodny z przeznaczeniem, dla którego został wykonany i spełnia wymagania dotyczące konstrukcji i wyposażenia, jak również spełnia przepisy specjalne dotyczące przewożonych materiałów.

6.9.4.4.2 Świadectwo powinno być wystawione na podstawie obliczeń i sprawozdania z badań, łącznie z wykazem zawierającym wyniki badań materiałów i prototypu oraz ich porównanie z obliczeniami projektowymi, a także powinno odnosić się do opisu technicznego typu i programu zapewnienia jakości

6.9.4.4.3 Świadectwo powinno określać materiały lub grupy materiałów, które są zgodne z charakterystyką kontenera-cysterny. Powinny być podane nazwy chemiczne materiałów lub odpowiednie pozycje zbiorcze (patrz 2.1.1.2) oraz ich klasy i kody klasyfikacyjne.

6.9.4.4.4 Dodatkowo, świadectwo powinno zawierać wykaz zarówno wartości projektowanych i gwarantowanych (takich jak czas eksploatacji, zakres temperatur roboczych, ciśnienia robocze i próbne, dane materiałowe), jak również wszystkich przedsięwzięć, które powinny być podjęte podczas produkcji, prób, dopuszczania typu, znakowania i używania każdego kontenera-cysterny, włącznie z nadwoziem wymiennym-cysterną, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem wyprodukowanych zgodnie z dopuszczonym typem.

6.9.5 Badania

6.9.5.1 Dla każdego kontenera-cysterny, włącznie z nadwoziem wymiennym-cysterną, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, wykonanego zgodnie z dopuszczonym typem, powinny być przeprowadzone próby i badania materiału konstrukcyjnego, podane poniżej.

6.9.5.1.1 Na próbkach pobranych ze zbiornika przeprowadza się badania materiałowe, zgodnie z wymaganiami pod 6.9.4.2.2, z wyjątkiem próby rozciągania i skrócenia czasu próby pełzania przy zginaniu do 100 godzin. Próbki wykonywane jako odpowiedniki mogą być stosowane tylko wówczas, gdy nie ma możliwości pobrania wycinków ze zbiornika. Powinny być spełnione wymagania konstrukcyjne dla dopuszczonego typu.

6.9.5.1.2 Zbiorniki i ich wyposażenie powinny być razem lub oddzielnie poddane badaniu odbiorczemu przed przekazaniem ich do eksploatacji. Badanie to powinno obejmować:

- sprawdzenie zgodności z dopuszczonym typem;

- sprawdzenie charakterystyk konstrukcyjnych;

- rewizję wewnętrzną i zewnętrzną;

- ciśnieniową próbę hydrauliczną przy ciśnieniu próbnym podanym na tabliczce opisanej w 6.8.2.5.1;

- sprawdzenie prawidłowości działania wyposażenia;

- próbę szczelności, jeżeli zbiornik i jego wyposażenie zostały poddane próbie ciśnieniowej oddzielnie.

6.9.5.2 Dla badań okresowych kontenerów-cystern, włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, powinny być zastosowane wymagania określone w 6.8.2.4.2 do 6.8.2.4.4, a ponadto zgodnie z 6.8.2.4.3, badanie powinno obejmować sprawdzenie stanu wewnętrznego zbiornika cysterny.

6.9.5.3 Badania i próby określone w 6.9.5.1 i 6.9.5.2 powinny być przeprowadzone przez rzeczoznawcę upoważnionego przez władzę właściwą. Wyniki tych czynności powinny być ujęte w poświadczeniu. W poświadczeniu tym powinien być podany wykaz materiałów dopuszczonych do przewozu w tym kontenerze-cysternie, włącznie z nadwoziem wymiennym-cysterną, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, zgodnie z ustaleniami w 6.9.4.4.

6.9.6 Oznakowanie

6.9.6.1 Dla oznakowania kontenerów-cystern, włącznie z nadwoziami wymiennymi-cysternami, z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, powinny mieć zastosowanie wymagania podane w 6.8.2.5, z następującymi poprawkami:

- tabliczka cysterny może być laminowana do zbiornika lub wykonana z odpowiedniego tworzywa sztucznego;

- zawsze powinien być zaznaczony zakres temperatury obliczeniowej.

6.9.6.2 Dodatkowo powinny być także spełnione wymagania przepisów specjalnych z 6.8.4 e) (TM), jeżeli są wskazane w dziale 3.2 tabela A kolumna 13.

Dział  6.10

Przepisy dotyczące budowy, wyposażenia, zatwierdzania typu, badania i oznakowania cystern podciśnieniowych do odpadów

Uwagi 1. Dla cystern przenośnych i MEGC-UN, patrz dział 6.7; dla wagonów-cystern, cystern odejmowanych, kontenerów-cystern i nadwozi wymiennych-cystern z metalowymi zbiornikami, wagonów-baterii i MEGC, za wyjątkiem MEGC-UN, patrz dział 6.8; dla kontenerów-cystern wykonanych z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem, patrz dział 6.9.

2. Ten dział stosuje się do kontenerów-cystern i nadwozi wymiennych-cystern.

6.10.1 Przepisy ogólne

6.10.1.1 Definicje

Uwaga. Cysterna spełniająca w pełni wymagania działu 6.8 nie jest uważana za "cysternę podciśnieniową do odpadów".

6.10.1.1.1 Pojęcie "strefa ochronna" oznacza strefę określoną następująco:

a) dolna część cysterny w strefie położonej wewnątrz kąta 60° z każdej strony dolnej linii tworzącej;

b) górna część cysterny w strefie położonej wewnątrz kąta 30° z każdej strony górnej linii tworzącej.

6.10.1.2 Zakres stosowania

6.10.1.2.1 Wymagania szczególne podane w 6.10.2 do 6.10.4 uzupełniają lub zmieniają dział 6.8 i są stosowane do cystern napełnianych podciśnieniowo do przewozu odpadów.

Cysterny podciśnieniowe do odpadów mogą być wyposażone w otwieralne dennice, jeżeli dla przewożonego materiału przepisy działu 4.3 pozwalają na dolne opróżnianie (oznakowanie literą A lub В w kodzie cysterny, jak i w dziale 3.2 tabela A kolumna 12, zgodnie z 4.3.4.1.1).

Cysterny podciśnieniowe do odpadów powinny być zgodne ze wszystkimi wymaganiami działu 6.8, z zastrzeżeniem wymagań zmienionych przez przepisy szczególne niniejszego działu. Jednak wymagania z 6.8.2.1.19 i 6.8.2.1.20 nie powinny być stosowane.

6.10.2 Projektowanie

6.10.2.1 Cysterny powinny być zaprojektowane dla ciśnienia obliczeniowego równoważnego 1,3-krotności ciśnienia napełniania lub opróżniania, jednak nie mniej niż 400 kPa (4 bar) (nadciśnienie). Dla przewozu materiałów, dla których w dziale 6.8 wymagane jest wyższe ciśnienie obliczeniowe zbiornika, powinno być stosowane to ciśnienie wyższe.

6.10.2.2 Cysterny powinny być tak zaprojektowane, aby wytrzymywały podciśnienie 100 kPa (1 bar).

6.10.3 Wyposażenie

6.10.3.1 Elementy wyposażenia powinny być tak umieszczone, aby były zabezpieczone przed możliwością uszkodzenia podczas przewozu lub przeładunku. To wymaganie może być w pełni spełnione przez umieszczenie elementów wyposażenia w tak zwanej "strefie ochronnej" (patrz 6.10.1.1.1).

6.10.3.2 Dolny spust ze zbiornika może być utworzony przez zewnętrzny przewód rurowy z zaworem odcinającym umieszczonym przy zbiorniku tak blisko, jak to jest możliwe, i z drugim zamknięciem, którym może być zaślepka kołnierzowa lub inne równoważne urządzenie.

6.10.3.3 Położenie oraz kierunek zamykania zaworu odcinającego przyłączonego do zbiornika lub do dowolnej komory w przypadku zbiornika wielokomorowego, powinny być oznaczone jednoznacznie i być możliwe do sprawdzenia z poziomu gruntu.

6.10.3.4 W celu uniknięcia wydostania się zawartości w przypadku uszkodzenia zewnętrznych urządzeń napełniających i spustowych (przewody rurowe, boczne urządzenia odcinające), wewnętrzny zawór odcinający lub pierwszy zewnętrzny zawór odcinający (jeżeli ma to miejsce) i jego osadzenie, powinny być zabezpieczone przed niebezpieczeństwem urwania przez siły zewnętrzne lub powinny być tak zaprojektowane, aby wytrzymać te siły. Urządzenia napełniające i spustowe (włączając kołnierze lub połączenia gwintowane) oraz pokrywy zabezpieczające (lub inne) powinny mieć możliwość zabezpieczenia przed nie zamierzonym otwarciem.

6.10.3.5 Cysterna może być wyposażona w otwieralne dennice. Otwieralne dennice powinny spełniać następujące warunki:

a) dennice powinny być tak zaprojektowane, aby w pozycji zamkniętej były szczelne;

b) niezamierzone otwarcie powinno być niemożliwe;

c) w przypadku stosowania napędu mechanicznego do otwierania, dennica w przypadku awarii zasilania powinna pozostawać szczelnie zamknięta;

d) dla zapewnienia, że otwieralna dennica nie będzie mogła być otwarta, jeżeli w zbiorniku pozostaje nadciśnienie resztkowe, powinno być zastosowane urządzenie zabezpieczające lub redukujące ciśnienie. Wymagania tego nie stosuje się do dennic otwieranych przy pomocy napędu mechanicznego o ruchu kontrolowanym. W takim przypadku, układ sterowania powinien być wyposażony w urządzenie bezpieczeństwa zatrzymujące napęd w przypadku zasłabnięcia operatora oraz być tak umieszczony, aby operator mógł widzieć ruch dennicy przez cały czas jego trwania nie będąc jednocześnie narażonym na niebezpieczeństwo podczas otwierania i zamykania dennicy;

e) powinny być zastosowane zabezpieczenia chroniące dennicę oraz przeciwdziałające jej otwarciu w razie przewrócenia się cysterny-kontenera lub nadwozia wymiennego-cysterny.

6.10.3.6 Cysterny podciśnieniowe do odpadów, które są wyposażone w wewnętrzny tłok dla wspomagania czyszczenia zbiornika lub opróżniania, powinny być zaopatrzone w urządzenie zatrzymujące tłok w każdej pozycji działania dla zapobiegnięcia jego wysunięciu ze zbiornika, jeśli na tłok zadziała siła równoważna maksymalnemu ciśnieniu roboczemu w zbiorniku. Maksymalne ciśnienie robocze dla zbiornika lub komory z pneumatycznie napędzanym tłokiem powinno być nie większe niż 100 kPa (1,0 bar). Wewnętrzny tłok powinien być skonstruowany w sposób i z materiałów, które nie będą źródłem zapłonu podczas ruchu tłoka.

Wewnętrzny tłok może być użyty jako przegroda pod warunkiem, że jest unieruchomiony. Jeśli jakieś elementy unieruchamiające tłok znajdują się na zewnątrz zbiornika, to powinny one być tak umieszczone, aby nie były narażone na przypadkowe uszkodzenie.

6.10.3.7 Cysterna może być wyposażona w wysięgnik ssący jeżeli:

a) wysięgnik jest wyposażony w wewnętrzny lub zewnętrzny zawór odcinający zamocowany bezpośrednio do zbiornika lub do łącznika przyspawanego bezpośrednio do zbiornika; wieniec obrotowy może być umieszczony pomiędzy zbiornikiem lub łącznikiem, a zewnętrznym zaworem zamykającym, jeżeli wieniec obrotowy jest umieszczony w strefie ochronnej i urządzenie kontrolne zaworu zamykającego jest chronione obudową lub osłoną przed niebezpieczeństwem urwania pod wpływem zewnętrznego obciążenia;

b) zawór odcinający wymieniony w a) jest tak zaprojektowany, że przewóz z zaworem w pozycji otwartej jest niemożliwy, i

c) wysięgnik jest skonstruowany w taki sposób, że zbiornik nie będzie przeciekał wskutek przypadkowego uderzenia w wysięgnik,

6.10.3.8 Cysterna powinny być zaopatrzona w następujące dodatkowe wyposażenie obsługowe:

a) pompę ssąco-tłoczącą, której wylot powinien być tak zaprojektowany, aby pary zapalne lub trujące były odprowadzane w miejsce, gdzie nie powodują zagrożenia;

b) urządzenia zapobiegające bezpośredniemu przeniesieniu płomienia, na wlocie i wylocie pompy ssąco-tłoczącej mogącej wytwarzać iskry, przymocowanej do cysterny używanej do przewozu odpadów zapalnych;

c) urządzenie bezpieczeństwa zamocowane do przewodu rurowego, w którym może wystąpić ciśnienie, w przypadku pomp mogących wytworzyć ciśnienie. Urządzenie bezpieczeństwa powinno być nastawione na otwarcie przy ciśnieniu nie przekraczającym maksymalnego ciśnienia roboczego cysterny;

d) zawór odcinający, który powinien być zamocowany pomiędzy zbiornikiem lub wylotem z urządzenia zabezpieczającego przed przepełnieniem, zamocowanym do zbiornika, a przewodem rurowym łączącym zbiornik z pompą ssąco-tłoczącą;

e) odpowiedni manometr ciśnienia/podciśnienia, który powinien być zamocowany w pozycji umożliwiającej łatwe odczytanie przez osobę obsługującą pompę ssąco-tłoczącą. Na skali manometru powinna być naniesiona wyróżniająca się linia dla wskazania maksymalnego ciśnienia roboczego cysterny;

f) urządzenie wskazujące poziom napełnienia zbiornika lub w przypadku zbiornika wielokomorowego, każdej komory. Szklane wzierniki mogą być użyte jako wskaźnik poziomu pod warunkami, że:

(i) są one częścią ściany zbiornika i mają wytrzymałość na ciśnienie porównywalne z ciśnieniem w zbiorniku; albo są zamocowane na zewnątrz zbiornika;

(ii) górne i dolne połączenie do zbiornika wyposażone jest w zawory odcinające zamocowane bezpośrednio do zbiornika i tak zbudowane, że przewóz z zaworami w pozycji otwartej jest niemożliwy;

(iii) są przystosowane do działania przy maksymalnym ciśnieniu roboczym w zbiorniku;

(iv) są umieszczone w miejscu nienarażonym na przypadkowe uszkodzenie.

6.10.3.9 Zbiorniki cystern podciśnieniowych do odpadów powinny być wyposażone w zawory bezpieczeństwa poprzedzone płytkami bezpieczeństwa.

Zawór powinien być w stanie samodzielnie otworzyć się przy ciśnieniu pomiędzy 0,9 a 1,0-krotności ciśnienia próbnego zbiornika, do jakiego jest on zastosowany. Użycie zaworów obciążanych ciężarem (obciążnik lub przeciwwaga) jest zabronione.

Płytka bezpieczeństwa powinna pęknąć najwcześniej przy ciśnieniu początku otwarcia zaworu i najpóźniej, kiedy to ciśnienie osiągnie ciśnienie próbne zbiornika, przy którym zastosowany jest zawór.

Urządzenia bezpieczeństwa powinny być takiego rodzaju, aby wytrzymywały obciążenia dynamiczne, włącznie z uderzeniem hydraulicznym.

Pomiędzy płytką bezpieczeństwa i zaworem bezpieczeństwa powinien być zainstalowany ciśnieniomierz lub inne odpowiednie urządzenie wskazujące, aby umożliwić wykrycie pęknięć, perforacji lub nieszczelności płytki, przez które system zabezpieczający może być niesprawny.

6.10.4 Badania

Cysterny podciśnieniowe do odpadów powinny być poddawane sprawdzeniu stanu wewnętrznego nie rzadziej niż co 2,5 roku, dodatkowo do badania według 6.8.2.4.3.

Dział  6.11

Wymagania dotyczące projektowania, budowy i badania kontenerów do przewozu luzem

6.11.1 Definicje

Dla celów mniejszego rozdziału przyjmuje się następujące definicje:

Kontener do przewozu luzem przykryty - otwarty od góry kontener do towarów sypkich, ze sztywną podłogą (włącznie z podłogą z zsypami), sztywnymi ścianami bocznymi i czołowymi, oraz nie sztywnym przykryciem.

Kontener do przewozu luzem zamknięty - w pełni zamknięty kontener do towarów sypkich, ze sztywnym dachem, sztywnymi ścianami bocznymi, czołowymi i sztywną podłogą (włącznie z podłogą z zsypami). Pojęcie obejmuje kontenery do przewozu luzem z otwieranym dachem, otwieranymi ścianami bocznymi lub czołowymi, które podczas przewozu mogą być zamknięte. Kontenery do przewozu luzem zamknięte mogą być wyposażone w otwory umożliwiające wymianę par i gazów z atmosferą, w normalnych warunkach przewozu uniemożliwiające uwolnienie się materiałów stałych, jak również przenikanie deszczu lub bryzgów wody.

6.11.2 Zakres stosowania i przepisy ogólne

6.11.2.1 Kontenery do przewozu luzem oraz ich wyposażenie obsługowe i konstrukcyjne powinny być tak zaprojektowane i zbudowane, aby utrzymywały zawartość bez jej utraty, pomimo wewnętrznego ciśnienia zawartości i obciążeń podczas normalnego używania i przewozu.

6.11.2.2 Jeżeli zastosowany jest zawór opróżniający, to powinien być on zabezpieczony w pozycji zamkniętej, a cały system opróżniający powinien być w odpowiedni sposób chroniony przed uszkodzeniami. Zawory z zamknięciami dźwigniowymi powinny być zabezpieczone przed przypadkowym otwarciem, a pozycje zamknięta i otwarta powinny być łatwo rozpoznawalne.

6.11.2.3 Kody dla oznaczenia typów kontenerów do przewozu luzem

W poniższej tabeli podane są kody używane do oznaczenia typów kontenerów do przewozu luzem:

Typ kontenera do przewozu luzem	Kod
kontener do przewozu luzem przykryty	BK 1
kontener do przewozu luzem zamknięty	BK 2

6.11.2.4 Uwzględniając postęp naukowy i techniczny, władze właściwe mogą brać pod uwagę zastosowanie rozwiązań alternatywnych, zapewniających bezpieczeństwo co najmniej równoważne bezpieczeństwu wynikającemu z przepisów tego działu.

6.11.3 Przepisy dla projektowania, budowy i badań kontenerów zgodnych z CSC i używanych jako kontenery do przewozu luzem typ BK1 lub BK2

6.11.3.1 Przepisy dla projektowania i budowy

6.11.3.1.1 Przepisy ogólne tego podrozdziału dla projektowania i budowy uważa się za spełnione, jeśli kontener do przewozu luzem odpowiada wymaganiom normy ISO 1496-4:1991 ("Kontenery ładunkowe serii 1. Wymagania i metody badań. Kontenery bezciśnieniowe do ładunków stałych luzem") i jeżeli jest pyłoszczelny.

6.11.3.1.2 Kontener zaprojektowany i zbadany w rozumieniu normy ISO 1496-1:1990 ("Kontenery ładunkowe serii 1. Wymagania i metody badań. Kontenery ogólnego użytku dla różnych ładunków"), powinien być wyposażony w oprzyrządowanie eksploatacyjne, które łącznie z jego mocowaniem do kontenera jest tak zaprojektowane, że wzmacnia ściany czołowe i zwiększa wytrzymałość na obciążenia wzdłużne do wartości koniecznej dla spełnienia odpowiednich wymagań badawczych normy ISO 1496-4:1991.

6.11.3.1.3 Kontenery do przewozu luzem powinny być pyłoszczelne. Jeśli do uzyskania pyłoszczelności użyta będzie wykładzina, to powinna być ona wykonana z odpowiedniego materiału. Wytrzymałość użytego materiału i rodzaj wykładziny powinny być odpowiednie do objętości kontenera i przewidzianego zastosowania. Połączenia i zamknięcia wykładziny powinny wytrzymywać ciśnienie i uderzenia, występujące podczas warunków normalnego używania i przewozu. W kontenerach do przewozu luzem, z wentylacją, wykładzina nie powinna zmniejszać działania urządzeń wentylujących.

6.11.3.1.4 Oprzyrządowanie eksploatacyjne dla kontenerów do przewozu luzem zaprojektowane dla opróżniania przez wywracanie, powinno móc utrzymać w kierunku wywracania całkowitą masę zawartości.

6.11.3.1.5 Ruchome dachy lub ruchome fragmenty ścian bocznych, czołowych lub dachów, powinny być wyposażone w urządzenia zamykające, zawierające urządzenia zabezpieczające, tak wykonane, że stan zamknięty jest widoczny dla obserwatora stojącego na gruncie.

6.11.3.2 Wyposażenie obsługowe

6.11.3.2.1 Urządzenia napełniające i opróżniające należy tak budować i rozmieszczać, aby w czasie przewozu i manipulowania były zabezpieczone przed oderwaniem lub uszkodzeniem. Urządzenia napełniające i opróżniające powinny być zabezpieczone przed przypadkowym otwarciem. Pozycja otwarta i zamknięta, jak również kierunek zamykania, powinny być wyraźnie oznaczone.

6.11.3.2.2 Uszczelnienia otworów powinny być tak wykonane, że działanie, napełnianie i opróżnianie kontenera do przewozu luzem nie będzie powodowało ich uszkodzenia.

6.11.3.2.3 Jeżeli wymagana jest wentylacja, to kontenery do przewozu luzem powinny być wyposażone w urządzenia dla wymiany powietrza albo z naturalną konwekcją (np. przez otwory), albo z elementami aktywnymi (np. wentylatory). Wentylacja powinna być tak zaprojektowana, aby w kontenerze w żadnym momencie nie powstawało podciśnienie. Elementy wentylacji kontenera do przewozu luzem dla przewozu materiałów zapalnych lub materiałów wydzielających zapalne gazy lub pary, powinny być tak zaprojektowane, aby nie były źródłem zapłonu.

6.11.3.3 Badania

6.11.3.3.1 Kontenery używane, utrzymywane i zakwalifikowane według przepisów tego rozdziału jako kontenery do przewozu luzem powinny być badane i dopuszczane zgodnie z CSC.

6.11.3.3.2 Kontenery używane i zakwalifikowane jako kontenery do przewozu luzem powinny być okresowo badane zgodnie z CSC.

6.11.3.4 Oznakowanie

6.11.3.4.1 Kontenery używane jako kontenery do przewozu luzem powinny być zgodnie z CSC oznakowane tabliczką z certyfikatem bezpieczeństwa.

6.11.4 Przepisy dla projektowania, budowy i dopuszczenia kontenerów do przewozu luzem typ BK1 i BK2, inne niż kontenery zgodne z CSC

Uwaga. Jeżeli kontener zgodny z przepisami tego działu będzie używany do przewozu materiałów w stanie sypkim, to w dokumencie przewozowym dodaje się:

"KONTENER DO PRZEWOZU LUZEM BK(x) DOPUSZCZONY PRZEZ WŁADZĘ WŁAŚCIWĄ Z ..." (patrz 5.4.1.1.17).

6.11.4.1 Kontenery do przewozu luzem omawiane w tym rozdziale obejmują również pojemniki z muldą, kontenery przybrzeżne do przewozu luzem, silosy do przewozu luzem, nadwozia wymienne (pojemniki wymienne), kontenery ze zsypami, kontenery z rolkami i przedziały ładunkowe wagonów.

Uwaga. Kontenery do przewozu luzem obejmują również kontenery wg kart UIC 591 i 592-2 do 592-4, określonych w rozdziale 7.1.3, nieodpowiadające CSC.

6.11.4.2 Kontenery do przewozu luzem powinny być tak projektowane i budowane, aby były wystarczająco odporne na uderzenia i obciążenia występujące normalnie podczas przewozu, ewentualnie włącznie z przeładunkami pomiędzy różnymi środkami transportu.

6.11.4.3 (zarezerwowany)

6.11.4.4 Kontenery do przewozu luzem powinny być dopuszczone przez władzę właściwą; dopuszczenie powinno zawierać kod dla określenia typu kontenera do przewozu luzem zgodnie z 6.11.2.3 i, jeżeli zastosowano, przepisy dotyczące badań.

6.11.4.5 O ile konieczne jest użycie wykładziny dla utrzymania towarów niebezpiecznych, powinna ona odpowiadać przepisom 6.11.3.1.3.

CZĘŚĆ  7

PRZEPISY O WARUNKACH PRZEWOZU, ZAŁADUNKU WYŁADUNKU, MANIPULOWANIU ŁADUNKIEM

Dział  7.1

Przepisy ogólne

7.1.1 Przewóz towarów niebezpiecznych wymaga użycia określonych jednostek transportowych, odpowiadających przepisom niniejszego działu i działów: 7.2 "Przepisy o przewozie w sztukach przesyłek" i 7.3 "Przepisy o przewozie luzem". Oprócz tego powinny być przestrzegane przepisy działu 7.5 "Przepisy o załadunku, wyładunku i manipulowaniu ładunkiem".

W dziale 3.2 tabela A kolumny 16, 17 i 18, wskazano przepisy specjalne niniejszej części dotyczące poszczególnych towarów niebezpiecznych.

Uwaga. Wagony mogą być wyposażone w detektory wykolejenia wskazujące lub reagujące na wykolejenie, pod warunkiem, że spełnione są wymagania dopuszczenia do ruchu takich wagonów.

Wymagania dopuszczenia do ruchu takich wagonów nie mogą zakazać lub narzucać stosowania takich detektorów wykolejenia. Obieg wagonów nie może być ograniczony z powodu obecności lub braku takich urządzeń.

7.1.2 (skreślony)

7.1.3 Kontenery wielkie, cysterny przenośne i kontenery-cysterny, które odpowiadają definicji "kontenera" podanej w CSC lub w Kartach UIC: 591 (stan z 01.10.2007 wydanie 3), 592-2 (stan z 01.10.2004 wydanie 6), 592-3 (stan z 01.01.1998 wydanie 2) i 592-4 (stan z 01.05.2007 wydanie 3), mogą być wykorzystane do przewozu towarów niebezpiecznych tylko wtedy, kiedy kontener wielki lub rama cysterny przenośnej lub kontenera-cysterny spełnia wymagania CSC lub Kart UIC nr: 591 i 592-2 do 592-4.

7.1.4 Do przewozu powinien być wykorzystany tylko taki kontener wielki, który jest konstrukcyjnie zdatny do użytku.

Pojęciem "konstrukcyjnie zdatny do użytku" określa się kontener, który nie ma poważnych defektów takich elementów konstrukcyjnych, jak: belki wzdłużne górne i dolne, belki poprzeczne górne i dolne, belki drzwi, belki poprzeczne podłogi, słupki narożne i naroża mocujące. Za "poważne defekty" uważa się: wszelkie wgniecenia lub wygięcia elementu konstrukcyjnego o głębokości większej niż 19 mm, o jakiejkolwiek długości tej deformacji, wszelkie pęknięcia lub załamania elementu konstrukcyjnego, obecność więcej niż jednego miejsca połączenia lub niewłaściwie wykonanych połączeń (np. na zakładkę) w belkach poprzecznych górnych i dolnych lub w nadprożach drzwi oraz więcej niż dwóch połączonych miejsc w którejkolwiek belce wzdłużnej górnej lub dolnej, lub choćby jednego miejsca połączenia w progu drzwi lub słupku narożnym; zakleszczone, skręcone, połamane zawiasy drzwiowe i okucia, ich brak lub inną niesprawność; nieszczelne uszczelki lub zamknięcia; każde tak silne skręcenie konstrukcji, że nie jest możliwe prawidłowe ustawienie urządzenia przeładunkowego, nałożenie i zabezpieczenie kontenera na podwoziach lub wagonach.

Ponadto, bez względu na użyty materiał, nie są dopuszczalne wszelkie uchybienia jakości któregokolwiek elementu kontenera, takie jak występowanie przerdzewiałych miejsc w bocznych ścianach metalowych lub pokruszonych partii w elementach z włókna szklanego. Natomiast dopuszcza się normalne zużycie, w tym utlenienie (rdzę) i istnienie nieznacznych śladów uderzenia i zadrapania, a także innych uszkodzeń, które nie czynią kontenera niezdatnym do użytku ani nie szkodzą jego szczelności przed opadami atmosferycznymi.

Kontener powinien być sprawdzony przed załadunkiem, celem upewnienia się, czy nie zawiera pozostałości poprzedniego ładunku i czy w podłodze i ścianach wewnętrznych nie ma wystających elementów.

7.1.5 (zarezerwowany)

7.1.6 (zarezerwowany)

7.1.7 (skreślony)

Dział  7.2

Przepisy o przewozie w sztukach przesyłek

7.2.1 Jeżeli w przepisach 7.2.2 do 7.2.4 nie postanowiono inaczej, to sztuki przesyłek mogą być ładowane:

a) do wagonów krytych lub kontenerów zamkniętych, lub

b) do wagonów z oponą wagonową lub kontenerów przykrytych, lub

c) do wagonów odkrytych (bez opony wagonowej) lub kontenerów otwartych.

7.2.2 Sztuki przesyłki w opakowaniach wrażliwych na wilgoć należy ładować do wagonów krytych lub wagonów z oponą wagonową, albo do kontenerów zamkniętych lub kontenerów przykrytych.

7.2.3 (zarezerwowany)

7.2.4 Jeżeli w dziale 3.2 tabela A kolumna 16 znajduje się kod literowo-cyfrowy rozpoczynający się literą "W", to stosuje się następujące przepisy specjalne:

W1 Sztuki przesyłki należy ładować do wagonów krytych lub wagonów z oponą wagonową, lub do kontenerów zamkniętych, lub kontenerów przykrytych.

W2 Materiały i przedmioty klasy 1 należy ładować do wagonów krytych lub kontenerów zamkniętych. Przedmioty, które z powodu ich wymiarów lub masy, nie mogą być ładowane do wagonów krytych lub kontenerów zamkniętych, mogą być również przewożone na wagonach odkrytych lub kontenerach otwartych. Przedmioty powinny być przykryte oponą wagonową. Do przewozu materiałów i przedmiotów podklas 1.1, 1.2, 1.3, 1.5 i 1.6 należy używać tylko wagonów wyposażonych w regulaminowe blachy odiskierne, nawet gdy takie materiały i przedmioty są załadowane do kontenerów wielkich. W wagonach z podłogami z materiałów palnych, blachy odiskierne nie mogą być przymocowane bezpośrednio do podłogi wagonu.

Przesyłki wojskowe materiałów i przedmiotów klasy 1, które są częścią wyposażenia lub struktury materiału wojskowego, mogą być także ładowane na wagonach odkrytych, pod następującymi warunkami:

- przesyłki powinny być eskortowane przez wojskową władzę właściwą lub na zlecenie tej władzy,

- urządzenia zapalające, które nie posiadają co najmniej dwóch skutecznych urządzeń zabezpieczających, powinny być usunięte, chyba że takie materiały i przedmioty są umieszczone w zamkniętych pojazdach wojskowych.

W3 Dla materiałów sproszkowanych swobodnie płynących, jak również ogni sztucznych, podłoga wagonu lub kontenera powinna mieć powierzchnię lub wykładzinę niemetalową.

W4 (zarezerwowany)

W5 Sztuki przesyłki nie mogą być przewożone w kontenerach małych.

W6 (zarezerwowany)

W7 Sztuki przesyłki należy ładować do wagonów krytych lub kontenerów zamkniętych, mających dostateczną wentylację.

W8 Do przewozu sztuk przesyłek, które są zaopatrzone w dodatkową nalepkę ostrzegawczą nr 1, należy wykorzystać tylko wagony wyposażone w regulaminowe blachy odiskierne, nawet gdy materiały te są załadowane do kontenerów wielkich. W wagonach z podłogami z materiałów palnych, blachy odiskierne nie mogą być przymocowane bezpośrednio do podłogi wagonu.

W9 Sztuki przesyłki powinny być przewożone w wagonach krytych lub z otwieranym dachem lub w kontenerach zamkniętych.

W10 DPPL powinny być przewożone w wagonach krytych lub w wagonach z oponą wagonową, lub w kontenerach zamkniętych, lub przykrytych.

W11 DPPL, z wyjątkiem metalowych i z tworzywa sztucznego sztywnego, powinny być przewożone w wagonach krytych lub w wagonach z oponą wagonową, albo w kontenerach zamkniętych lub przykrytych.

W12 DPPL typu 31HZ2 (31HA2 31HB2, 31HN2, 31HD2 i 31HH2) powinny być przewożone w wagonach lub w kontenerach zamkniętych.

W13 Jeżeli materiał jest zapakowany do worków typu 5H1, 5L1 lub 5M1, to worki te powinny być przewożone w wagonach krytych lub w kontenerach zamkniętych.

W14 Pojemniki aerozolowe przewożone do ponownego wykorzystania lub utylizacji, zgodnie z przepisem specjalnym 327 z działu 3.3, powinny być przewożone tylko w wentylowanych lub odkrytych wagonach lub kontenerach.

Dział  7.3

Przepisy o przewozie luzem

7.3.1 Przepisy ogólne

7.3.1.1 Towar może być przewożony luzem w kontenerach do przewozu luzem, kontenerach lub wagonach, tylko wtedy gdy:

a) taki sposób przewozu wyraźnie dopuszcza przepis specjalny wskazany przez kod literowo-cyfrowy rozpoczynający się literami "BK", podany w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 i dodatkowo do przepisów tego rozdziału, przestrzegane są mające zastosowanie przepisy rozdziału 7.3.2, lub

b) taki sposób przewozu wyraźnie dopuszcza przepis specjalny wskazany przez kod literowo-cyfrowy rozpoczynający się literami "VW", podany w dziale 3.2 tabela A kolumna 17 i dodatkowo do przepisów tego rozdziału, przestrzegane są mające zastosowanie przepisy rozdziału 7.3.3.

Jednakże próżne nieoczyszczone opakowania mogą być przewożone luzem, jeżeli taki sposób przewozu nie jest wyraźnie zabroniony w innych przepisach RID.

Dla kontenerów małych przeznaczonych do przewozu luzem stosuje się przepisy dotyczące naczyń nadawanych jako sztuki przesyłki, o ile przepisy specjalne 7.3.3 nie stanowią inaczej.

Uwaga. W odniesieniu do przewozu w cysternach, patrz dział 4.2 i 4.3.

7.3.1.2 Materiały mogące przejść w stan ciekły w temperaturach, które mogą wystąpić podczas przewozu, nie są dopuszczone do przewozu luzem.

7.3.1.3 Kontenery do przewozu luzem, kontenery lub nadwozia wagonów, powinny być pyłoszczelne i tak zamknięte, aby w normalnych warunkach przewozu, włącznie z działaniem drgań lub zmian temperatury, wilgotności lub ciśnienia, nie doszło do wydostania się zawartości na zewnątrz.

7.3.1.4 Materiały stałe w stanie luzem powinny być tak załadowane i równomiernie rozmieszczone, aby zminimalizować ruchy mogące doprowadzić do uszkodzenia kontenera do przewozu luzem, kontenera lub wagonu, lub do wydostania się towaru niebezpiecznego.

7.3.1.5 Jeżeli zainstalowane są urządzenia wentylacyjne, to powinny być one drożne i sprawne.

7.3.1.6 Materiały stałe w stanie luzem nie powinny niebezpiecznie reagować z materiałem kontenera do przewozu luzem, kontenera, wagonu, uszczelnieniami lub wyposażeniem, włącznie z pokrywami, oponami i wykładzinami ochronnymi będącymi w kontakcie z zawartością, ani znacznie ich osłabiać. Kontenery do przewozu luzem, kontenery lub wagony powinny być tak zbudowane lub przystosowane, aby materiały nie wnikały w podłogę z drewna lub nie mogły wejść w kontakt z tymi częściami kontenerów do przewozu luzem, kontenerów lub wagonów, na które mogą oddziaływać materiał lub jego pozostałości.

7.3.1.7 Przed napełnieniem lub przekazaniem do przewozu każdy kontener do przewozu luzem, kontener lub wagon, powinien być sprawdzony i oczyszczony dla upewnienia się, że wewnątrz lub na zewnątrz kontenera do przewozu luzem, kontenera lub wagonu, nie ma żadnych pozostałości, które mogłyby:

- reagować niebezpiecznie z materiałem przewidzianym do przewozu;

- szkodzić integralności konstrukcji kontenera do przewozu luzem, kontenera lub wagonu; lub

- wpływać negatywnie na zdolność kontenera do przewozu luzem, kontenera lub wagonu, do utrzymywania towaru niebezpiecznego.

7.3.1.8 W trakcie przewozu, do zewnętrznej powierzchni kontenera do przewozu luzem, kontenera lub nadwozia wagonu, nie powinny przylegać żadne niebezpieczne pozostałości.

7.3.1.9 Jeżeli zastosowany jest system kilku zamknięć jedno po drugim, to przed napełnianiem powinien być zamknięty jako pierwszy system znajdujący się najbliżej przewożonego materiału.

7.3.1.10 Próżne kontenery do przewozu luzem, kontenery lub wagony po przewozie luzem stałego materiału niebezpiecznego, traktuje się tak samo, jak jest to wymagane przez RID dla ładownych kontenerów do przewozu luzem, kontenerów lub wagonów, chyba że zostały podjęte odpowiednie przedsięwzięcia dla wykluczenia zagrożenia.

7.3.1.11 Jeżeli kontener do przewozu luzem, kontener lub wagon, będzie użyty dla przewozu luzem, przy czym istnieje niebezpieczeństwo eksplozji pyłów lub wydzielania par zapalnych (np. w przypadku określonych odpadów), to powinny być podjęte odpowiednie przedsięwzięcia, aby wykluczyć źródła zapłonu i nie dopuścić do niebezpiecznych wyładowań elektrostatycznych podczas przewozu, napełniania i rozładunku.

7.3.1.12 Materiały, np. odpady, mogące reagować ze sobą niebezpiecznie, jak również materiały różnych klas i towary niepodlegające R1D, mogące reagować ze sobą niebezpiecznie, nie powinny być ze sobą zmieszane w tym samym kontenerze do przewozu luzem, kontenerze lub wagonie. Niebezpiecznymi reakcjami są:

a) spalanie i/lub wydzielanie znacznych ilości ciepła;

b) wydzielanie gazów zapalnych i/lub trujących;

c) tworzenie materiałów ciekłych żrących, lub

d) tworzenie materiałów niestabilnych.

7.3.1.13 Przed napełnieniem kontenera do przewozu luzem, kontenera lub wagonu, należy sprawdzić wizualnie dla upewnienia się, czy jest on konstrukcyjnie zdatny od użytku, czyjego ściany wewnętrzne, pokrycie i podłoga są wolne od wygięć lub uszkodzeń, a jego wykładziny wewnętrzne lub wyposażenie utrzymujące zawartość są wolne od pęknięć, rozdarć lub innych uszkodzeń, mogących wpływać na zdolność kontenera do przewozu luzem, kontenera lub wagonu, do utrzymywania ładunku. "Konstrukcyjnie zdatny do użytku", o ile dotyczy używanej jednostki transportowej, oznacza, że elementy konstrukcyjne kontenera do przewozu luzem, kontenera lub wagonu, takie jak belki wzdłużne górne i dolne, belki poprzeczne górne i dolne, belki drzwi, belki poprzeczne podłogi, słupki narożne i naroża mocujące w kontenerach do przewozu luzem lub kontenerach, nie mają większych uszkodzeń. "Większe uszkodzenia", o ile dotyczy używanej jednostki transportowej, obejmują:

a) wygięcia, pęknięcia i złamania elementów konstrukcyjnych lub elementów nośnych, mogących wpływać na integralność kontenera do przewozu luzem, kontenera lub nadwozia wagonu;

b) jedno miejsce złączone niewłaściwie (np. miejsce złączone na zakładkę) lub więcej niż jedno miejsce złączone, w górnych lub dolnych belkach nośnych albo w belkach drzwi;

c) więcej niż dwa miejsca złączone w którejkolwiek górnej lub dolnej bocznej belce nośnej;

d) miejsce złączone w progu drzwiowym lub w słupku narożnym;

e) zawiasy drzwiowe i okucia, zakleszczone, ukręcone, zerwane, brakujące lub w inny sposób nieczynne;

f) nieszczelne uszczelnienia i uszczelki;

g) każde zniekształcenie konstrukcji kontenera do przewozu luzem lub kontenera, wystarczająco duże, aby uniemożliwiać prawidłowe pozycjonowanie urządzenia przeładunkowego, założenie i mocowanie na podwoziu lub wagonie względnie pojeździe, lub wstawienie do ładowni statku.

h) każde uszkodzenie w wyposażeniu do podnoszenia lub w punktach do uchwycenia dla urządzeń przeładunkowych,

i) każde uszkodzenie wyposażenia obsługowego lub roboczego.

7.3.2 Przepisy dodatkowe dla przewozu luzem przy zastosowaniu 7.3.1.1 a)

7.3.2.1 Kody "BK1" i "BK2" w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 mają następujące znaczenie:

BK1: Dopuszczony jest przewóz w kontenerze do przewozu luzem przykrytym.

BK2: Dopuszczony jest przewóz w kontenerze do przewozu luzem zamkniętym.

7.3.2.2 Używany kontener do przewozu luzem powinien odpowiadać przepisom działu 6.11.

7.3.2.3 Towary klasy 4.2

Masa całkowita przewożona w kontenerze do przewozu luzem powinna być tak dobrana, aby temperatura samozapłonu ładunku była wyższa niż 55 °C.

7.3.2.4 Towary klasy 4.3

Te towary powinny być przewożone w wodoodpornych kontenerach do przewozu luzem (BK2).

7.3.2.5 Towary klasy 5.1

Kontenery do przewozu luzem powinny być tak zbudowane lub dostosowane, aby towary nie wchodziły w kontakt z drewnem lub innymi niezgodnymi materiałami.

7.3.2.6 Towary klasy 6.2

7.3.2.6.1 Materiały zwierzęce klasy 6.2

Materiały zwierzęce zawierające materiały zakaźne (UN 2814, 2900 i 3373) dopuszczone są do przewozu w kontenerach do przewozu luzem, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) kontenery do przewozu luzem przykryte BK1 są dopuszczone, pod warunkiem, że nie będą załadowane do maksimum pojemności, aby zapobiec kontaktowi materiału z przykryciem. Kontenery do przewozu luzem zamknięte BK2 są również dopuszczone;

b) kontenery do przewozu luzem zamknięte lub przykryte i ich otwory powinny być konstrukcyjnie szczelne lub uszczelnione przez zastosowanie odpowiedniej wykładziny;

c) materiały zwierzęce powinny być dokładnie zdezynfekowane przed załadunkiem do przewozu;

d) kontenery do przewozu luzem przykryte powinny być pokryte dodatkowym zewnętrznym okryciem, obciążonym materiałem absorbującym z odpowiednim środkiem dezynfekującym;

e) kontenery do przewozu luzem zamknięte lub przykryte nie powinny być ponownie użyte, zanim nie zostaną dokładnie oczyszczone i zdezynfekowane.

Uwaga. Postanowienia dodatkowe mogą być wymagane przez właściwe władze sanitarne.

7.3.2.6.2 Odpady klasy 6.2 (UN 3291)

a) (zarezerwowany);

b) Kontenery do przewozu luzem zamknięte i ich otwory powinny być konstrukcyjnie szczelne. Nie mogą mieć porowatych powierzchni wewnętrznych i powinny być wolne od rys i innych właściwości mogących prowadzić do uszkodzenia przewożonych opakowań, uniemożliwienia dezynfekcji lub do przypadkowego uwolnienia zawartości;

c) Odpady UN 3291 wewnątrz kontenera do przewozu luzem zamkniętego powinny być zapakowane w zamknięte wodoszczelnie worki z tworzywa sztucznego typu UN, dopuszczone do towarów stałych grupy pakowania II i oznakowane zgodnie z 6.1.3.1. Worki te powinny spełniać wymagania badania wytrzymałości na rozrywanie i swobodny spadek zgodnie z ISO 7765-1:2005 "Folie i płyty z tworzyw sztucznych - Oznaczenie odporności na uderzenie metodą swobodnie spadającego grotu - Część 1: Metoda stopniowego wyznaczania." i ISO 6383-2:2005 "Tworzywa sztuczne - Folie i płyty - Oznaczenie wytrzymałości na rozdzieranie - Część 2: Metoda Elmendorfa". Każdy worek z tworzywa sztucznego powinien mieć wytrzymałość na uderzenie minimum 165 g i wytrzymałość na rozrywanie minimum 480 g, zarówno równolegle, jak i prostopadle do długości worka z tworzywa sztucznego. Masa netto każdego worka z tworzywa sztucznego może wynosić maksimum 30 kg;

d) Pojedyncze przedmioty o masie większej niż 30 kg, takie jak zanieczyszczone materace, mogą być przewożone bez worków z tworzywa sztucznego za zgodą władzy właściwej;

e) Odpady UN 3291 zawierające materiały ciekłe mogą być przewożone tylko w workach z tworzywa sztucznego zawierających wystarczającą ilość materiału absorbującego, mogącego wchłonąć całą ilość materiału ciekłego, tak aby nic nie przedostało się do kontenera do przewozu luzem;

f) Odpady UN 3291 zawierające przedmioty ostre powinny być przewożone tylko w opakowaniach sztywnych, zbadanych i dopuszczonych zgodnie z typem UN, odpowiadających instrukcjom pakowania P621, DPPL620 lub LP621;

g) Opakowania sztywne zgodne z instrukcją pakowania P621, DPPL620 lub LP621 mogą być używane zamiennie. Powinny być chronione zgodnie z przepisami, aby zminimalizować uszkodzenia w normalnych warunkach przewozu. Opakowania sztywne i worki z tworzywa sztucznego, zawierające odpady, przewożone razem w tym samym kontenerze do przewozu luzem zamkniętym, powinny być wystarczająco od siebie oddzielone, np. przez odpowiednią sztywną przegrodę lub ściankę rozdzielającą, siatkę lub innym sposobem, dla zapewnienia, że w normalnych warunkach przewozu uszkodzenia opakowań będą zminimalizowane;

h) Odpady UN 3291 w workach z tworzywa sztucznego nie mogą być tak mocno upakowane w kontenerze do przewozu luzem zamkniętym, aby worki mogły się rozszczelnić;

i) Po każdym przewozie kontener do przewozu luzem zamknięty powinien być sprawdzony, czy zawarty ładunek nie wydostał lub nie rozsypał się. Jeżeli odpady UN 3291 wydostały i rozsypały się w kontenerze do przewozu luzem zamkniętym, to może być on ponownie użyty dopiero po dokładnym oczyszczeniu i, o ile jest wymagane, dezynfekcji lub dekontaminacji odpowiednim środkiem. Za wyjątkiem odpadów medycznych lub weterynaryjnych, inne towary nie powinny być przewożone razem z odpadami UN 3291. Inne odpady przewożone w tym samym kontenerze do przewozu luzem zamkniętym powinny być sprawdzone na ewentualność kontaminacji.

7.3.2.7 Towary klasy 7

Dla przewozu nieopakowanych materiałów promieniotwórczych, patrz 4.1.9.2.3.

7.3.2.8 Towary klasy 8

Te towary powinny być przewożone w wodoszczelnych kontenerach do przewozu luzem.

7.3.3 Przepisy specjalne dla przewozu luzem przy zastosowaniu 7.3.1.1 b)

Jeżeli w dziale 3.2 tabela A kolumna 17 znajduje się kod literowo-cyfrowy rozpoczynający się literami "VW", to należy stosować następujące przepisy specjalne:

VW1 Przewóz luzem jest dopuszczony w wagonach krytych lub przykrytych oponą wagonową, w wagonach z otwieranym dachem, w kontenerach wielkich zamkniętych lub w kontenerach wielkich przykrytych.

VW2 Przewóz luzem jest dopuszczony w metalowych wagonach z otwieranym dachem, metalowych kontenerach wielkich zamkniętych oraz w metalowych wagonach lub kontenerach wielkich, przykrytych oponami niepalnymi.

VW3 Przewóz luzem jest dopuszczony w wagonach z oponą wagonową i w kontenerach wielkich przykrytych z dostateczną wentylacją oraz w wagonach z otwieranym dachem. Należy podjąć odpowiednie działania, aby nie mógł nastąpić wyciek zawartości, w szczególności składników ciekłych.

VW4 Przewóz luzem jest dopuszczony w metalowych wagonach z oponą wagonową, w wagonach z otwieranym dachem, w metalowych kontenerach wielkich zamkniętych lub w metalowych kontenerach wielkich przykrytych. Dla materiałów o numerach UN 2008, 2009, 2210, 2545, 2546, 2881, 3189 i 3190, przewóz odpadów stałych dopuszcza się jedynie w stanie luzem.

VW5 Przewóz luzem jest dopuszczony w wagonach i kontenerach specjalnie przystosowanych. Zbiorniki wagonów i kontenerów specjalnie przystosowanych i ich zamknięcia, powinny odpowiadać warunkom ogólnym dla opakowań pod 4.1.1.1, 4.1.1.2 i 4.1.1.8. Otwory służące do załadunku lub wyładunku powinny być szczelnie zamknięte.

VW6 Przewóz luzem jest dopuszczony w wagonach z otwieranym dachem lub w kontenerach wielkich zamkniętych.

VW7 Przewóz luzem jest dopuszczony w wagonach krytych, w wagonach z oponą wagonową, w wagonach z otwieranym dachem, w kontenerach zamkniętych lub w kontenerach wielkich przykrytych, tylko wtedy, gdy materiał jest w kawałkach.

VW8 Przewóz luzem jest dopuszczony w wagonach lub kontenerach wielkich przykrytych oponami nieprzemakalnymi niepalnymi, w wagonach z otwieranym dachem lub w kontenerach wielkich zamkniętych.

Wagony i kontenery powinny być tak zbudowane, aby materiały do nich załadowane nie stykały się z drewnem lub innym materiałem palnym albo aby podłoga i ściany z drewna lub materiału palnego zostały na całej ich powierzchni pokryte powłoką nieprzemakalną i niepalną lub powłoką z krzemianu sodu lub podobnego tworzywa.

VW9 Przewóz luzem jest dopuszczony w wagonach z oponą wagonową lub w kontenerach wielkich przykrytych, w wagonach z otwieranym dachem lub w kontenerach zamkniętych.

Wagony i kontenery do przewozu materiałów klasy 8 powinny być wyłożone wewnątrz odpowiednią, wystarczającą wykładziną.

VW10 Przewóz luzem jest dopuszczony w wagonach z oponą wagonową lub w kontenerach wielkich przykrytych, w wagonach z otwieranym dachem lub w kontenerach zamkniętych.

Wagony i kontenery powinny być szczelne lub uszczelniane wewnątrz, nр., odpowiednią, wystarczającą wykładziną.

VW11 Przewóz luzem jest dopuszczony w wagonach i kontenerach specjalnie przystosowanych. Naczynia wagonów i kontenerów specjalnie przystosowanych powinny być tak zbudowane, aby otwory służące do załadunku lub wyładunku mogły być szczelnie zamknięte. Naczynia powinny być tak napełniane materiałami, aby uniknąć stworzenia zagrożenia dla człowieka, zwierząt i środowiska.

VW12 Materiały, których przewóz w wagonach-cysternach, w cysternach przenośnych i w kontenerach-cysternach jest nieodpowiedni, z racji podwyższonej temperatury i gęstości materiału, wolno przewozić w specjalnych wagonach lub kontenerach, zgodnie z normami sprecyzowanymi przez władzę właściwą państwa pochodzenia. Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, to podane warunki powinny być potwierdzone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka.

VW13 Przewóz luzem jest dopuszczony w wagonach lub w kontenerach wielkich, specjalnie wyposażonych zgodnie z normami określonymi przez władzę właściwą państwa pochodzenia. Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, to podane warunki powinny być potwierdzone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka.

VW14 (1) Zużyte akumulatory mogą być przewożone luzem w wagonach lub

kontenerach specjalnie wyposażonych. Kontenery z tworzywa sztucznego o dużych wymiarach nie są dopuszczone. Kontenery z tworzywa sztucznego o małych rozmiarach powinny wytrzymać bez pęknięcia upadek z pełnym obciążeniem z wysokości 0,8 m na twarde podłoże w minus 18 °C.

(2) Przedziały ładunkowe wagonów lub kontenerów powinny być ze stali odpornej na materiały żrące, którymi są napełnione akumulatory. Stale mniej odporne są dopuszczone, jeżeli przegroda jest dostatecznie gruba lub posiada osłonę lub inną powłokę z tworzywa sztucznego, odporną na materiały żrące. Przedziały ładunkowe wagonów lub kontenerów powinny być tak skonstruowane, aby były odporne na możliwy prąd resztkowy i uderzenie akumulatora.

Uwaga. Za odporną uważa się stal, której stopniowy ubytek pod wpływem działania materiałów żrących wynosi maksymalnie 0,1 mm /rok.

(3) Konstrukcja przedziału ładunkowego wagonu lub kontenera powinna zabezpieczać przed wyciekiem materiału żrącego podczas przewozu. Przedziały ładunkowe otwarte powinny być przykryte przy użyciu materiału odpornego na materiały żrące.

(4) Przed załadunkiem należy sprawdzić stan przedziałów ładunkowych wagonów lub kontenerów, jak również ich wyposażenia. Wagony lub kontenery, których przedział ładunkowy jest uszkodzony, nie mogą być załadowane.

Wysokość załadunku w przedziałach ładunkowych wagonów lub kontenerów nie powinna przekraczać górnej krawędzi ich ścian.

(5) W przedziałach ładunkowych wagonów i kontenerów nie należy umieszczać akumulatorów zawierających różne materiały, jak również innych materiałów, podatnych na niebezpieczne reakcje między sobą (patrz definicja "reakcji niebezpiecznej" pod 1.2.1).

Podczas przewozu, na zewnątrz przedziału ładunkowego wagonu lub kontenera nie powinna wydostać się żadna niebezpieczna pozostałość materiału żrącego zawartego w akumulatorach.

VW15 Przewóz luzem materiałów stałych (materiałów lub mieszanin, takich jak preparaty lub odpady) zawierających nie więcej niż 1000 mg/kg materiału z przyporządkowanym tym UN, w wagonach krytych, wagonach z otwieranym dachem, w wagonach z przykrywami, w kontenerach zamkniętych lub w kontenerach wielkich przykrytych, jest dopuszczony. W żadnym miejscu ładunku nie jest dopuszczona koncentracja tego materiału więcej niż 10000 mg/kg.

Wagony lub kontenery powinny być szczelne lub uszczelnione przez np. odpowiednią, wystarczającą mocną wykładziną wewnętrzną.

VW16 Przewóz luzem dopuszczony jest na warunkach podanych pod 4.1.9.2.3.

VW17 Przewóz luzem przedmiotów SCO-I dopuszczony jest na warunkach podanych pod 4.1.9.2.3.

Dział  7.4

Przepisy o przewozie w cysternach

Towar niebezpieczny może być przewożony w cysternach tylko wtedy, jeżeli w dziale 3.2 tabela A kolumna 10 lub 12, jest wskazany kod cysterny, a ponadto jeżeli władza właściwa wyda zezwolenie, zgodnie z 6.7.1.3. Podczas przewozu powinny być przestrzegane przepisy działu odpowiednio 4.2, 4.3, 4.4 lub 4.5.

Dział  7.5

Przepisy o załadunku, wyładunku i manipulowaniu ładunkiem

Uwaga. W rozumieniu niniejszego działu, umieszczenie na wagonie kontenera, kontenera do przewozu luzem, kontenera-cysterny, cysterny odejmowalnej lub pojazdu drogowego, traktuje się jako załadunek, a zdjęcie ich z wagonu jest uznawane za wyładunek.

7.5.1 Przepisy ogólne

7.5.1.1 Przy załadunku towarów powinny być przestrzegane przepisy obowiązujące na stacji nadania, jeżeli nie są z nimi sprzeczne przepisy niniejszego działu.

7.5.1.2 Jeżeli w przepisach RID nie jest inaczej określone, to załadunku nie należy dokonywać, jeżeli okazuje się:

- poprzez kontrolę dokumentów, lub

- poprzez ocenę wzrokową wagonu lub w danym przypadku, kontenera wielkiego, kontenerów do przewozu luzem, kontenerów-cystern, cystern odejmowalnych lub pojazdów drogowych, jak również ich wyposażenia stosowanego podczas za- i wyładunku,

że wagon, kontener wielki, kontener do przewozu luzem, kontener-cysterna, cysterna odejmowalna, pojazd drogowy, lub ich wyposażenie używane podczas za-/wyładunku, nie spełniają przepisów zasadniczych.

Przed załadunkiem wagon lub kontener powinien być sprawdzony na zewnątrz i wewnątrz dla upewnienia się, czy nie ma uszkodzeń mogących wpływać na trwałość wagonu lub kontenera lub na załadowane sztuki przesyłki.

7.5.1.3 Jeżeli w przepisach RID nie jest inaczej określone, to nie należy dokonywać załadunku, jeżeli te same kontrole, wskazane powyżej, wykażą braki, które mogą zagrażać bezpieczeństwu wyładunku.

7.5.1.4 Według przepisów specjalnych z 7.5.11, zgodnie z zapisem w dziale 3.2 tabela A kolumna 18, pewne towary niebezpieczne powinny być nadawane tylko jako ładunek całowagonowy lub ładunek całkowity.

7.5.1.5 Jeżeli wymagane są strzałki kierunkowe, to sztuki przesyłki i opakowania zbiorcze powinny być ustawione zgodnie z tymi oznaczeniami.

Uwaga. Ciekłe materiały niebezpieczne powinny być ładowane, o ile jest to możliwe, pod suchymi materiałami niebezpiecznymi.

7.5.2 Załadunek razem

7.5.2.1 Sztuki przesyłki oznaczone różnymi nalepkami ostrzegawczymi nie powinny być ładowane razem do jednego wagonu lub kontenera, chyba że załadunek razem jest dopuszczony zgodnie z poniższą tabelą, opierając się na nalepkach ostrzegawczych, w które zaopatrzone są te sztuki przesyłki.

Zakazy załadunku razem dla sztuk przesyłki mają zastosowanie również dla sztuk przesyłki i kontenerów małych oraz różnych kontenerów małych w wagonie lub w kontenerze wielkim, przewożącym jeden lub kilka kontenerów małych.

Uwaga. Zgodnie z 5.4.1.4.2, na przesyłki, które nie mogą być ładowane razem do tego samego wagonu lub kontenera, powinny być sporządzone oddzielne dokumenty przewozowe.

Numer nalepki

1

1.4

1.5

1.6

2.1, 2.2, 2.3

3

4.1

4.1 +1

4.2

4.3

5.1

5.2

5.2 +1

6.1

6.2

7A, 7B, 7С

8

9

1

patrz 7.5.2.2

d)

b)

1.4

a)

a)

a)

a)

a)

a)

a)

a)

a)

a)

a)

a), b) c)

1.5

b)

1.6

b)

2.1, 2.2, 2.3

a)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

3

a)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

4.1

a)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

4.1+1

X

4.2

a)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

4.3

a)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

5.1

d)

a)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

5.2

a)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

5.2+1

X

X

6.1

a)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

6.2

a)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

7A, 7B, 7С

a)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

8

a)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

9

b)

a), b), c)

b)

b)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X - załadunek razem jest dopuszczony

^a) Dopuszczony jest załadunek razem materiałów i przedmiotów podklasy 1.4S.

^b) Dopuszczony jest załadunek razem towarów klasy 1 i urządzeń ratujących życie (UN 2990, 3072 i 3268).

^c) Dopuszczony jest załadunek razem nadmuchiwaczy poduszek powietrznych lub modułów poduszek powietrznych, lub napinaczy pasów bezpieczeństwa, z podklasy 1.4G (UN 0503), z nadmuchiwaczami poduszek powietrznych lub modułami poduszek powietrznych, lub napinaczami pasów bezpieczeństwa z klasy 9 (UN 3268).

^d) Dopuszczony jest załadunek razem materiałów wybuchowych (z wyjątkiem UN 0083 MATERIAŁ WYBUCHOWY KRUSZĄCY TYP C) z azotanem amonu (UN 1942 i UN 2067), azotanami metali alkalicznych oraz azotanami metali ziem alkalicznych, pod warunkiem, że całość będzie uważana za materiał wybuchowy klasy 1, pod względem oznakowania dużymi nalepkami ostrzegawczymi, oddzielania, załadunku i maksymalnego dopuszczalnego ładunku. Do azotanów metali alkalicznych należą UN 1451 AZOTAN CEZU, UN 2722 AZOTAN LITU, UN 1486 AZOTAN POTASU, azotan rubidu (UN 1477) i UN 1498 AZOTAN SODU. Do azotanów metali ziem alkalicznych należą UN 1446 AZOTAN BARU, UN 2464 AZOTAN BERYLU, UN 1454 AZOTAN WAPNIA, UN 1474 AZOTAN MAGNEZU i UN 1507 AZOTAN STRONTU.

7.5.2.2 Sztuki przesyłki z materiałami lub przedmiotami klasy 1, oznaczone nalepkami wzorów: 1, 1.4, 1.5 lub 1.6, ale zaliczone do różnych grup zgodności, nie powinny być ładowane do tego samego wagonu lub kontenera, chyba że załadunek razem jest dopuszczony według poniższej tabeli dla odpowiednich grup zgodności.

Grupa zgodności	В	C	D	E	F	G	H	J	L	N	S
В	X		a)								X
С		X	X	X		X				b), c)	X
D	a)	X	X	X		X				b), c)	X
E		X	X	X		X				b), c)	X
F					X						X
G		X	X	X		X					X
H							X				X
J								X			X
L									d)
N		b), c)	b), c)	b), c)						b)	X
S	X	X	X	X	X	X	X	X		X	X

X - załadunek razem jest dopuszczony.

^a) Sztuki przesyłki zawierające przedmioty z grupy zgodności В i sztuki przesyłki z materiałami i przedmiotami z grupy zgodności D mogą być ładowane razem do jednego wagonu lub kontenera, pod warunkiem, że będą rozdzielone w taki sposób, aby zapobiec zagrożeniu przeniesienia eksplozji z przedmiotów grupy zgodności В na materiały lub przedmioty grupy zgodności D. Rozdzielenie jest zrealizowane przez użycie oddzielnych przedziałów lub przez umieszczenie obydwu rodzajów materiałów wybuchowych, lub przedmiotów z materiałem wybuchowym w specjalnych systemach opakowaniowych. Obydwie metody rozdzielenia powinny być dopuszczone przez władzę właściwą.

^b) Różne rodzaje przedmiotów z podklasy 1.6 z grupy zgodności N mogą być przewożone razem jako przedmioty podklasy 1.6 z grupy zgodności N tylko wtedy, jeżeli zostanie potwierdzone podczas badań lub przez analogię, że nie ma dodatkowego ryzyka wybuchu przy wzajemnym oddziaływaniu tych przedmiotów. W innym przypadku powinny być traktowane jako należące do podklasy 1.1.

^c) Jeżeli przedmioty z grupy zgodności N są przewożone z materiałami lub przedmiotami z grup zgodności C, D lub E, to przedmioty z grupy zgodności N należy traktować jak przedmioty z grupy zgodności D.

^d) Sztuki przesyłki z materiałami i przedmiotami z grupy zgodności L mogą być ładowane razem do tego samego wagonu lub kontenera ze sztukami przesyłek zawierającymi tego samego rodzaju materiały i przedmioty z tej samej grupy zgodności.

7.5.2.3 (zarezerwowany)

7.5.2.4 Zakazane jest ładowanie razem towarów niebezpiecznych zapakowanych w ilościach ograniczonych z dowolnym typem materiału i przedmiotu wybuchowego, za wyjątkiem należących do podklasy 1.4 i UN 0161 i 0499.

7.5.3 Odległość ochronna

Każdy wagon lub kontener wielki załadowany materiałami lub przedmiotami klasy 1 i oznakowany dużymi nalepkami ostrzegawczymi, zgodnymi ze wzorami nr 1, 1.5 lub 1.6, powinien być oddzielony odległością ochronną od wagonów lub kontenerów wielkich z tego samego składu wagonów, oznaczonych dużymi nalepkami ostrzegawczymi zgodnymi ze wzorami nr 2.1, 3, 4.1, 4.2, 4.3, 5.1 lub 5.2.

Wymaganie tej odległości ochronnej jest spełnione, jeżeli odległość pomiędzy tarczami zderzaków wagonu lub ściany czołowej kontenera wielkiego i tarczami zderzaków innego wagonu lub ściany czołowej innego kontenera wielkiego:

a) wynosi co najmniej 18 m, lub

b) jest zajęta przez 2 wagony dwuosiowe lub jeden wagon cztero- lub więcej osiowy.

7.5.4 Środki ostrożności dotyczące środków spożywczych, innych artykułów konsumpcyjnych i pasz dla zwierząt

Jeżeli w dziale 3.2 tabela A kolumna 18 przy materiale lub przedmiocie jest wskazany przepis specjalny CW28, to powinny być podjęte niżej wymienione środki ostrożności dotyczące środków spożywczych, artykułów konsumpcyjnych i pasz dla zwierząt:

Sztuki przesyłki oraz opakowania próżne nieoczyszczone, w tym opakowania duże i DPPL, zaopatrzone w nalepki ostrzegawcze wzorów nr 6.1 lub 6.2 lub zaopatrzone w nalepki ostrzegawcze wzoru nr 9 z towarami UN 2212, 2315, 2590, 3151, 3152 lub 3245, nie powinny w wagonie lub kontenerze, lub w miejscach załadunku, wyładunku lub przeładunku, być spiętrzane wzajemnie ze sztukami przesyłek lub ustawiane w bezpośredniej bliskości sztuk przesyłek, o których wiadomo, że zawierają środki spożywcze, inne artykuły konsumpcyjne lub pasze dla zwierząt.

Jeżeli sztuki przesyłki zaopatrzone w wyżej wymienione nalepki ostrzegawcze są ładowane w bezpośredniej bliskości sztuk przesyłek, o których wiadomo, że zawierają środki spożywcze, inne artykuły konsumpcyjne lub pasze dla zwierząt, to powinny być oddzielone od tych ostatnich:

a) przegrodami o pełnych ścianach. Przegrody te powinny mieć taką wysokość, jak sztuki przesyłki z wyżej wymienionymi nalepkami, lub

b) przez przesyłki, które nie są oznakowane nalepkami ostrzegawczymi wzorów nr 6.1, 6.2 lub 9, lub przez sztuki przesyłki oznakowane nalepkami ostrzegawczymi wzoru nr 9, ale nie zawierającymi towarów UN 2212, 2315, 2590, 3151, 3152 lub 3245; lub

c) odstępem co najmniej 0,8 m,

chyba że sztuki przesyłek z wyżej wymienionymi nalepkami są dodatkowo opakowane lub całkowicie przykryte (np. folią, tekturą lub podobnymi sposobami).

7.5.5 (zarezerwowany)

7.5.6 (zarezerwowany)

7.5.7 Rozmieszczanie i mocowanie

7.5.7.1 Wagony i kontenery powinny być w razie potrzeby wyposażone w urządzenia do mocowania i manipulowania towarami niebezpiecznymi. Sztuki przesyłki zawierające towary niebezpieczne i niezapakowane przedmioty niebezpieczne, powinny być zamocowane we właściwy sposób, który będzie w stanie tak utrzymać towary w wagonie lub kontenerze (np. pasy mocujące, ściany przestawne, ruchome uchwyty), że będą zminimalizowane przemieszczenia podczas przewozu, mogące zmienić ustawienie sztuk przesyłek lub prowadzić do ich uszkodzenia. Jeżeli towary niebezpieczne będą przewożone razem z innymi towarami (np. ciężkie maszyny lub skrzynie), to wszystkie towary powinny być tak zamocowane lub zaklinowane w wagonie lub kontenerze, że zapobiegnie to wydostaniu się towarów niebezpiecznych. Przemieszczenia sztuk przesyłek mogą być wyeliminowane przez wypełnienie wolnych przestrzeni drewnem lub przez zablokowanie i naprężenie. Jeżeli będą używane takie napinacze, jak opaski lub taśmy, to nie mogą one być zbyt mocno napięte, aby nie spowodować uszkodzenia lub zdeformowania sztuki przesyłki.

7.5.7.2 Sztuki przesyłki nie powinny być spiętrzane, chyba że są do tego zaprojektowane. Jeżeli różne rodzaje sztuk przesyłek zaprojektowanych do spiętrzania będą ładowane razem, to należy zwrócić uwagę na wzajemną zgodność piętrzenia. Jeżeli jest to wymagane, to dolne sztuki przesyłek powinny być chronione przy pomocy dodatkowych środków podtrzymujących przed uszkodzeniem przez spiętrzone sztuki przesyłek.

7.5.7.3 Podczas prac za- i wyładunkowych sztuki przesyłek z towarami niebezpiecznymi powinny być chronione przed uszkodzeniami.

Uwaga. Szczególna uwaga powinna być zwrócona na manipulowanie sztukami przesyłek podczas przygotowania ich do przewozu, na rodzaj wagonu lub kontenera, którym sztuki przesyłek będą przewożone i na wybór metody za- i wyładunku, aby uniknąć nieoczekiwanych uszkodzeń przez ciągnięcie sztuk przesyłek po podłodze lub przez nieprawidłowe obchodzenie się z nimi.

7.5.8 Oczyszczanie po wyładunku

7.5.8.1 Po wyładunku materiałów niebezpiecznych, w przypadku stwierdzenia, że z opakowania wydostała się część towaru, wagon lub kontener oczyścić należy tak szybko, jak to możliwe, a w każdym razie przed ponownym załadunkiem.

Jeżeli oczyszczenie nie może być dokonane na miejscu, to wagon lub kontener z zachowaniem wystarczających warunków bezpieczeństwa powinien być przewieziony do najbliższego miejsca, gdzie może nastąpić jego oczyszczenie.

Warunki bezpieczeństwa uważa się za wystarczające, jeżeli podjęto stosowne środki, aby zapobiec niekontrolowanemu wydostaniu się uwolnionych towarów niebezpiecznych.

7.5.8.2 Wagony lub kontenery po przewozie towarów niebezpiecznych luzem przed ponownym załadunkiem powinny być odpowiednio oczyszczone, jeżeli nowy ładunek nie jest takim samym towarem niebezpiecznym, jak załadowany poprzednio.

7.5.9 (zarezerwowany)

7.5.10 (zarezerwowany)

7.5.11 Przepisy specjalne dla poszczególnych klas lub towarów

Oprócz przepisów z 7.5.1 - 7.5.4 i 7.5.8, stosuje się następujące przepisy specjalne, jeżeli w dziale 3.2 tabela A kolumna 18 wskazano kod literowo-cyfrowy zaczynający się literami "CW".

CW1 Przed załadunkiem nadawca powinien oczyścić dokładnie podłogę wagonu lub kontenera.

Należy unikać pozostawienia w występach wewnątrz wagonu lub kontenera przedmiotów z metalu, które nie stanowią elementów konstrukcji wagonu lub kontenera.

Drzwi i przysłony otworów wentylacyjnych wagonów lub kontenerów powinny być zamknięte.

Sztuki przesyłki powinny być załadowane i ułożone w wagonach lub kontenerach w taki sposób, aby nie mogły się tam przemieszczać lub przesuwać. Powinny być zabezpieczone przed tarciem lub uderzaniem.

CW2 (zarezerwowany)

CW3 (zarezerwowany)

CW4 Materiały i przedmioty z grupy zgodności L mogą być przewożone tylko jako ładunek całowagonowy lub jako ładunek całkowity.

CW5, 6, 7, 8 (zarezerwowane)

CW9 Sztuki przesyłki nie powinny być rzucane lub poddawane wstrząsom.

CW10 Butle zgodne z definicją pod 1.2.1, powinny być położone wzdłuż lub w poprzek osi wagonu lub kontenera. Jednak butle usytuowane przy ścianie czołowej należy układać w poprzek osi wagonu.

Butle krótkie o dużej średnicy (30 cm i więcej) mogą być układane wzdłużnie, z urządzeniami zabezpieczającymi zawory skierowanymi do środka wagonu lub kontenera.

Butle, które są dostatecznie stabilne lub są przewożone w urządzeniach chroniących je całkowicie przed przewróceniem, mogą być umieszczane na stojąco.

Butle leżące powinny być umocowane, zaklinowane lub unieruchomione w sposób pewny i odpowiedni, uniemożliwiający przemieszczanie się.

Naczynia przystosowane do przetaczania powinny być układane swoją osią wzdłużną wzdłuż długości wagonu lub kontenera i zabezpieczone przeciw wszelkim ruchom bocznym.

CW11 Naczynia powinny być zawsze umieszczane w pozycji, dla której zostały zbudowane i powinny być ochraniane przed każdym uszkodzeniem przez inne sztuki przesyłki.

CW12 Jeżeli przedmioty są ładowane na paletach i jeżeli te palety są układane w stosy, to każda warstwa palet powinna być równomiernie rozłożona na warstwie poprzedniej, z umieszczeniem między nimi w razie potrzeby, materiału o odpowiedniej wytrzymałości.

CW13 Jeżeli dojdzie do wycieku materiału, który zostanie rozproszony w wagonie lub kontenerze, to ponowny załadunek może nastąpić tylko po gruntownym ich oczyszczeniu, w danym przypadku odkażeniu lub dezynfekcji. Każdy materiał lub przedmiot przewożony w tym samym wagonie lub kontenerze powinien być sprawdzony, czy ewentualnie nie został zanieczyszczony.

CW14, 15 (zarezerwowane)

CW16 Przesyłki UN 1749 TRIFLUOREK CHLORU o masie całkowitej powyżej 500 kg są dopuszczone tylko jako ładunek całowagonowy lub jako ładunek całkowity, w ilości ograniczonej do 5000 kg na wagon lub kontener.

CW17 Sztuki przesyłki zawierające materiały, dla których powinna być utrzymywana określona temperatura otoczenia, mogą być przewożone tylko jako ładunek całowagonowy lub jako ładunek całkowity. Warunki przewozu powinny być uzgodnione pomiędzy przewoźnikiem i nadawcą.

CW18 Sztuki przesyłki powinny być rozmieszczone i zamocowane z możliwością łatwego dostępu.

СW19, 20, 21 (zarezerwowane)

CW22 Wagony lub kontenery wielkie powinny być oczyszczone przed załadunkiem.

Sztuki przesyłki powinny być załadowane w taki sposób, aby swobodny obieg powietrza w przestrzeni ładunkowej zapewniał ładunkowi jednakową temperaturę. Jeżeli zawartość takich materiałów w wagonie lub kontenerze wielkim przekracza 5000 kg, to ładunek powinien być podzielony na kilka ładunków o masie maksimum 5000 kg, oddzielonych od siebie wolną przestrzenią 0,05 m. Sztuki przesyłki powinny być chronione przed uszkodzeniami zagrażającymi od innych sztuk przesyłki.

CW23 Podczas manipulowania ładunkiem powinny być zastosowane środki specjalne dla uniknięcia kontaktu sztuk przesyłki z wodą.

CW24 Wagony i kontenery przed załadunkiem powinny być dokładnie oczyszczone, a zwłaszcza z łatwopalnych resztek (papieru, siana, słomy itp.).

Nie jest dopuszczone stosowanie materiałów łatwo zapalnych przy rozmieszczaniu i mocowaniu sztuk przesyłek.

CW25 (zarezerwowany)

CW26 Części wagonu lub kontenera z drewna, które miały kontakt z tymi materiałami, powinny być usunięte i spalone.

CW27 (zarezerwowany)

CW28 Patrz 7.5.4.

CW29 Sztuki przesyłki powinny być ustawione na stojąco.

CW30 Przy przewozie gazów skroplonych schłodzonych w wagonach-cysternach, w cysternach przenośnych lub w kontenerach-cysternach, wyposażonych w zawory bezpieczeństwa, nadawca i przewoźnik powinni uzgodnić warunki przewozu przed nadaniem do przewozu.

CW31 Wagony lub kontenery wielkie, w których były przewożone materiały tej klasy jako ładunek całowagonowy lub jako ładunek całkowity, lub kontenery małe, w których były przewożone takie materiały, powinny być sprawdzone po wyładunku, czy nie pozostały resztki ładunku.

CW32 (zarezerwowany)

CW33 Uwagi 1. "Grupa krytyczna" oznacza grupę osób postronnych, dla

której narażenie pochodzące od danego źródła promieniowania i docierające daną drogą narażenia jest w miarę jednorodne, a jednocześnie typowe dla osób otrzymujących od tego źródła i tą drogą narażenia największą dawkę skuteczną.

2. "Osobami postronnymi" w ogólnym znaczeniu są wszystkie pojedyncze osoby z ludności, z wyjątkiem osób, które ze względów zawodowych lub medycznych są narażone na promieniowanie.

3. "Pracownicy" są to wszystkie osoby zatrudnione w pełnym lub ograniczonym wymiarze godzin lub zatrudnione czasowo przez pracodawcę, które uznały prawa i obowiązki związane z zawodową ochroną przed promieniowaniem.

(1) Oddzielanie

(1.1) Sztuki przesyłki, opakowania zbiorcze, kontenery i cysterny zawierające materiały promieniotwórcze, oraz nieopakowane materiały promieniotwórcze, powinny być podczas przewozu oddzielone:

a) od pracowników zatrudnionych w stale używanych miejscach pracy:

(i) zgodnie z podaną poniżej tabelą A; lub

(ii) odległością obliczoną przy użyciu konserwatywnych parametrów modelowych tak aby pracownik przebywający w tym obszarze otrzymał mniej niż 5 mSv/rok;

Uwaga. Pracownicy, dla których w związku z potrzebami ochrony przed promieniowaniem prowadzi się kontrolę dawek indywidualnych, nie muszą być brani pod uwagę przy stosowaniu zasad oddzielania.

b) od osób z grupy krytycznej ludności w obszarach, gdzie jest stały dostęp osób postronnych:

(i) zgodnie z podaną poniżej tabelą A; lub

(ii) odległością obliczoną przy użyciu konserwatywnych parametrów modelowych tak, aby osoba z grupy krytycznej przebywająca w tym obszarze otrzymała mniej niż 1 mSv/rok;

c) od niewywołanych filmów i worków pocztowych:

(i) zgodnie z niżej podaną tabelą B; lub

(ii) odległością tak obliczoną, że ekspozycja niewywołanych filmów na promieniowanie przy przewozie materiałów promieniotwórczych ograniczona jest do 0,1 mSv na przesyłkę z filmem; i

Uwaga. Należy przyjąć, że worki pocztowe mogą zawierać niewywołane błony i klisze fotograficzne, i dlatego powinny być oddzielone od materiału promieniotwórczego w taki sam sposób.

d) od innych towarów niebezpiecznych zgodnie z 7.5.2.

Tabela A Minimalne odległości między sztukami przesyłki kategorii II-ŻÓŁTEJ lub kategorii III-ŻÓŁTEJ i osobami

Suma wskaźników transportowych nie większa niż	Czas narażenia na rok (w godzinach)
	Miejsca stałego dostępu osób postronnych		Stale zajmowane strefy pracy
	50	250	50	250
	Odległość minimalna w metrach przy braku materiału osłaniającego

2	1	3	0,5	1
4	1,5	4	0,5	1,5
8	2,5	6	1,0	2,5
12	3	7,5	1,0	3
20	4	9,5	1,5	4
30	5	12	2	5
40	5,5	13,5	2,5	5,5
50	6,5	15,5	3	6,5

Tabela В Minimalne odległości między sztukami przesyłki kategorii II-ŻÓŁTEJ lub kategorii III-ŻÓŁTEJ i sztukami przesyłki oznaczonymi napisem "FOTO" lub przesyłkami pocztowymi

Ogólna liczba sztuk przesyłki nie większa niż		Suma wskaźników transportowych nie większa niż	Czas przewozu lub przechowywania w godzinach
Kategoria			1	2	4	10	24	48	120	240
III-ŻÓŁTA	II-ŻÓŁTA		Minimalne odległości w metrach
		0,2	0,5	0,5	0,5	0,5	1	1	2	3
		0,5	0,5	0,5	0,5	1	1	2	3	5
	1	1	0,5	0,5	1	1	2	3	5	7
	2	2	0,5	1	1	1,5	3	4	7	9
	4	4	1	1	1,5	3	4	6	9	13
	8	8	1	1,5	2	4	6	8	13	18
1	10	10	1	2	3	4	7	9	14	20
2	20	20	1,5	3	4	6	9	13	20	30
3	30	30	2	3	5	7	11	16	25	35
4	40	40	3	4	5	8	13	18	30	40
5	50	50	3	4	6	9	14	20	32	45

(1.2) Sztuki przesyłki lub opakowania zbiorcze zaliczone do kategorii II-ŻÓŁTEJ lub III-ŻÓŁTEJ nie powinny być przewożone w przedziałach wagonów osobowych zajmowanych przez ludzi, z wyjątkiem przedziałów przeznaczonych wyłącznie dla osób specjalnie uprawnionych do towarzyszenia takim sztukom przesyłki lub opakowaniom zbiorczym.

(1.3) (zarezerwowany)

(2) Wartości graniczne aktywności

Aktywność całkowita przewożonych w wagonie materiałów LSA lub przedmiotów SCO w przemysłowych sztukach przesyłki Typ 1 (Typ IP-1), Typ 2 (Typ IP-2), Typ 3 (Typ IP-3) lub nie opakowanych, nie powinna przekraczać wartości granicznych podanych w tabeli C.

Tabela С Graniczne aktywności dla wagonu z materiałami LSA i SCO w przemysłowych sztukach przesyłki lub z materiałami nie opakowanymi

Rodzaj materiałów lub przedmiotów	Graniczna aktywność dla wagonów
LSA-I	nie ograniczona
LSA-II i LSA-III stałe niepalne	nie ograniczona
LSA-II i LSA-III stałe palne i wszystkie ciecze i gazy	100 A2
SCO	100 A2

(3) Rozmieszczanie i mocowanie przesyłek podczas przewozu i międzyskładowania

(3.1) Przesyłki powinny być rozmieszczane i mocowane w sposób bezpieczny.

(3.2) Jeżeli średni strumień cieplny na powierzchni nie przekracza 15 W/m², a ładunek znajdujący się w bezpośrednim sąsiedztwie nie jest zapakowany do worków, to sztuka przesyłki lub opakowanie zbiorcze mogą być przewożone lub przechowywane razem z innymi opakowanymi ładunkami, bez szczególnych wymagań dotyczących układania, o ile w świadectwie zatwierdzenia władza właściwa wyraźnie nie określiła inaczej.

(3.3) Przy załadunku kontenerów i gromadzeniu sztuk przesyłki, opakowań zbiorczych i kontenerów powinny być przestrzegane następujące zasady:

a) z wyjątkiem przewozów na warunkach używania wyłącznego i przewozów materiałów LSA-1, całkowita liczba sztuk przesyłki, opakowań zbiorczych i kontenerów załadowanych do pojedynczego wagonu powinna być ograniczona tak, aby suma wskaźników transportowych przesyłek załadowanych do wagonu nie przekraczała wartości podanej w tabeli D.

b) poziom promieniowania w normalnych warunkach przewozu nie powinien przekraczać 2 mSv/h w każdym punkcie powierzchni zewnętrznej wagonu i 0,1 mSv/h w odległości 2 m od zewnętrznej powierzchni wagonu, z wyłączeniem przesyłek na warunkach używania wyłącznego, dla których wartość graniczna mocy dawki w otoczeniu wagonu określona jest w (3.5) b) i c);

c) ogólna suma wskaźników bezpieczeństwa krytycznościowego przesyłek znajdujących się w kontenerze i załadowanych do wagonu, nie powinna przekraczać wartości podanych w tabeli E.

Tabela D Ograniczenia wskaźnika transportowego dla kontenerów i wagonów dla przewozów wykonywanych na warunkach innych niż używanie wyłączne

Rodzaj kontenera lub wagonu	Graniczna wartość ogólnej sumy wskaźników transportowych przesyłek w kontenerze lub w wagonie
Kontener mały	50
Kontener wielki	50
Wagon	50

Tabela E Wskaźnik bezpieczeństwa krytycznościowego dla kontenerów i wagonów z materiałami rozszczepialnymi

Rodzaj kontenera lub wagonu	Graniczna wartość ogólnej sumy wskaźników bezpieczeństwa krytycznościowego
	Używanie inne niż wyłączne	Używanie wyłączne
Kontener mały	50	Nie dotyczy
Kontener wielki	50	100
Wagon	50	100

(3.4) Każda sztuka przesyłki lub opakowanie zbiorcze o wskaźniku transportowym większym niż 10 lub każda przesyłka o wskaźniku bezpieczeństwa krytycznościowego większym niż 50, powinny być przewożone tylko na warunkach używania wyłącznego.

(3.5) Poziom promieniowania dla przesyłek przewożonych na warunkach używania wyłącznego nie może przekraczać:

a) 10 mSv/h w żadnym punkcie powierzchni zewnętrznej każdej sztuki przesyłki lub opakowania zbiorczego, a może przekraczać 2 mSv/h pod warunkiem, że:

(i) wagon jest wyposażony w obudowę, która w normalnych warunkach przewozu uniemożliwia dostęp osobom nieuprawnionym do wnętrza tej obudowy, i

(ii) podjęte są środki dla unieruchomienia sztuki przesyłki lub opakowania zbiorczego w obudowie, w taki sposób, aby podczas normalnych warunków przewozu nie zmieniały one swojego położenia, i

(iii) nie dokonuje się załadunku i rozładunku podczas przewozu;

b) 2 mSv/h w żadnym punkcie powierzchni zewnętrznej wagonu, wraz z powierzchniami górnymi i dolnymi, a w przypadku wagonu odkrytego - w żadnym punkcie płaszczyzn pionowych rzutowanych przez zewnętrzne krawędzie wagonu, na górnej powierzchni ładunku i dolnej zewnętrznej powierzchni wagonu; i

c) 0,1 mSv/h w żadnym punkcie w odległości 2 m od płaszczyzn pionowych, będących zewnętrznymi powierzchniami wagonu, a jeżeli ładunek jest przewożony wagonem odkrytym - w każdym punkcie w odległości 2 m od płaszczyzn pionowych rzutowanych przez zewnętrzne krawędzie wagonu.

(4) Oddzielanie sztuk przesyłek zawierających materiał rozszczepialny podczas przewozu i przechowywania w międzyskładowaniu

(4.1) Każda grupa sztuk przesyłek, opakowań zbiorczych i kontenerów zawierających materiał rozszczepialny, przechowywanych podczas międzyskładowania w jednym miejscu składowym, powinna być ograniczona w taki sposób, aby całkowita suma wskaźników bezpieczeństwa krytycznościowego w grupie nie przekraczała 50. Każda grupa powinna być przechowywana w taki sposób, aby była oddzielona od innych grup tego samego typu odległością nie mniejszą niż 6 m.

(4.2) Jeżeli całkowita suma wskaźników bezpieczeństwa krytycznościowego przesyłek załadowanych do wagonu lub znajdujących się w kontenerze przekracza 50, co dopuszczone jest zgodnie z tabelą E, to przy przechowywaniu powinna być utrzymana odległość co najmniej 6 m od innych grup sztuk przesyłek, opakowań zbiorczych i kontenerów zawierających materiał rozszczepialny lub od innych wagonów przewożących materiał promieniotwórczy.

(5) Uszkodzone lub nieszczelne sztuki przesyłki, opakowania skażone

(5.1) Jeżeli zostanie stwierdzone uszkodzenie sztuki przesyłki lub jej nieszczelność, albo jest podejrzenie, że sztuka przesyłki może być nieszczelna lub uszkodzona, to dostęp do takiej sztuki przesyłki powinien być ograniczony, a uprawniona osoba powinna możliwie szybko ustalić poziom skażeń i poziom promieniowania sztuki przesyłki. Pomiarami powinna być objęta sztuka przesyłki, wagon, miejsca załadunku i rozładunku, a w razie konieczności wszystkie inne materiały przewożone w wagonie.

W razie potrzeby powinny być podjęte dodatkowe środki w zakresie ochrony osób i środowiska, zgodnie z wymaganiami ustalonymi przez władzę właściwą, w celu usunięcia i zmniejszenia skutków takiej nieszczelności lub uszkodzenia.

(5.2) Sztuki przesyłki, z których w wyniku uszkodzenia lub nieszczelności wydostaje się zawartość promieniotwórcza powyżej granicznych wartości dopuszczonych dla normalnych warunków przewozu, powinny być umieszczone w miejscu tymczasowego przechowywania, które jest pod kontrolą, i nie powinny być one dalej przesyłane do czasu ich naprawienia lub przywrócenia do stanu używalności i odkażenia.

(5.3) Wagon i wyposażenie używane w sposób ciągły do przewozu materiałów promieniotwórczych powinny być okresowo poddawane kontroli w celu określenia poziomu skażeń. Częstotliwość takich kontroli powinna być zależna od prawdopodobieństwa skażenia i ilości przewozów.

(5.4) Z wyjątkiem podanym pod (5.5), każdy wagon, wyposażenie lub jego części składowe, które podczas przewozu materiałów promieniotwórczych zostały skażone powyżej wartości granicznych określonych w 4.1.9.1.2 lub które wykazują poziom promieniowania na powierzchni większy niż 5 µSv/h, powinny być odkażone w możliwie jak najkrótszym czasie przez uprawnioną osobę i mogą być użyte ponownie pod warunkiem, że skażenie niezwiązane nie przekracza granicznych wartości podanych w 4.1.9.1.2 i poziom promieniowania na powierzchni, pochodzący od skażeń związanych znajdujących się na powierzchniach po ich odkażeniu, jest mniejszy niż 5 µSv/h.

(5.5) Kontenery, cysterny, DPPL lub wagony przeznaczone do przewozu niezapakowanych materiałów promieniotwórczych na warunkach używania wyłącznego, nie podlegają pod wymagania podane w punkcie (5.4) i w 4.1.9.1.4, ale tylko odnośnie skażeń ich powierzchni wewnętrznych i tylko w tym czasie, gdy stosowane są na warunkach używania wyłącznego.

(6) Inne wymagania

Jeżeli przesyłki nie można dostarczyć, to należy umieścić ją w bezpiecznym miejscu i niezwłocznie poinformować o tym władzę właściwą w celu otrzymania instrukcji odnośnie dalszego postępowania.

CW34 Przed przewozem naczynia ciśnieniowego należy upewnić się, że nie nastąpił wzrost ciśnienia wskutek potencjalnego wytwarzania wodoru.

CW35 Jeżeli jako opakowania pojedyncze będą używane worki, to powinny być odpowiednio oddzielone, aby umożliwiać odprowadzanie ciepła.

CW36 Sztuki przesyłki powinny być ładowane przede wszystkim do otwartych lub wentylowanych wagonów lub kontenerów. Jeżeli jest to niemożliwe i sztuki przesyłki będą przewożone w innych wagonach krytych lub innych kontenerach zamkniętych, to drzwi ładunkowe wagonów lub kontenerów powinny być zaopatrzone w następujące oznakowanie, o wielkości liter co najmniej 25 mm:

UWAGA

BRAK WENTYLACJI

OSTROŻNIE OTWIERAĆ

Dane te powinny być podane w języku uznanym przez nadawcę za odpowiedni.

Dział  7.6

Przepisy o nadawaniu przesyłek ekspresowych

Zgodnie z artykułem 5 § 1 Załącznika С do COTIF, do przewozu w przesyłkach ekspresowych są dopuszczone tylko towary niebezpieczne wyraźnie przewidziane w dziale 3.2 tabela A kolumna 19, przez przepisy specjalne oznaczone kodem literowo-cyfrowym rozpoczynającym się literami "CE", i jeżeli te przepisy specjalne są przestrzegane.

Następujące przepisy specjalne mają zastosowanie, jeżeli podane są w dziale 3.2 tabela A kolumna 19:

CE1 Masa sztuki przesyłki nie powinna przekraczać 40 kg. Przesyłki ekspresowe mogą być ładowane do wagonów kolejowych, które służą jednocześnie do przewozu osób, ale tylko o masie do 100 kg na wagon.

CE2 Masa przesyłki ekspresowej nie powinna przekraczać 40 kg.

CE3 Masa przesyłki ekspresowej nie powinna przekraczać 50 kg.

CE4 Przesyłka ekspresowa nie powinna zawierać więcej niż 45 litrów tego materiału i jej masa nie powinna przekraczać 50 kg.

CE5 Przesyłka ekspresowa nie powinna zawierać więcej niż 2 litry tego materiału.

CE6 Przesyłka ekspresowa nie powinna zawierać więcej niż 4 litry tego materiału.

CE7 Przesyłka ekspresowa nie powinna zawierać więcej niż 6 litrów tego materiału.

CE8 Przesyłka ekspresowa nie powinna zawierać więcej niż 12 litrów tego materiału.

CE9 Przesyłka ekspresowa nie powinna zawierać więcej niż 4 kg tego materiału.

CE10 Przesyłka ekspresowa nie powinna zawierać więcej niż 12 kg tego materiału.

CE11 Przesyłka ekspresowa nie powinna zawierać więcej niż 24 kg tego materiału.

CE12 Jeżeli materiał nadawany jest jako przesyłka ekspresowa, to powinien być zawarty w naczyniu niepodatnym na potłuczenie. Masa przesyłki nie powinna przekraczać 25 kg.

CE13 Jako przesyłka ekspresowa mogą być nadawane jedynie cyjanki nieorganiczne zawierające metale szlachetne, jak również ich mieszaniny. W tym przypadku powinny być używane opakowania kombinowane z opakowaniami wewnętrznymi ze szkła, tworzywa sztucznego lub metalu, zgodnie z 6.1.4.21. Sztuka przesyłki nie powinna zawierać więcej niż 2 kg materiału.

Przewóz w wagonach bagażowych lub przedziałach bagażowych dostępnych dla podróżnych jest dopuszczony, jeżeli podjęto działania, aby do sztuk przesyłki nie miały dostępu osoby nieupoważnione.

CE14 Jako przesyłka ekspresowa mogą być nadawane jedynie materiały, dla których nie jest wymagana określona temperatura otoczenia. W tym przypadku należy respektować następujące ograniczenia ilościowe:

- dla materiałów innych, niż zaklasyfikowane do UN 3373:

do 50 ml na sztukę przesyłki materiału ciekłego i do 50 g na sztukę przesyłki materiału stałego;

- dla materiałów zaklasyfikowanych do UN 3373:

w ilościach wymienionych w instrukcji pakowania P650 pod 4.1.4.1;

- dla części ciała lub organów:

masa sztuki przesyłki nie powinna przekraczać 50 kg.

CE15 Dla przesyłek ekspresowych suma wskaźników transportowych podanych na nalepkach ostrzegawczych jest ograniczona do 10 na wagon lub przedział bagażowy. Dla sztuk kategorii III-ŻÓŁTEJ przewoźnik może określić czas dostawy przesyłki. Masa przesyłki ekspresowej nie powinna przekraczać 50 kg.

Dział  7.7

Przewóz materiałów niebezpiecznych jako bagaż ręczny, przesyłka bagażowa, w lub na pojazdach (samochód na autokuszetce)

Uwaga. Ograniczenia w ramach przepisów wewnętrznych przewoźników pozostają niezależne od niżej podanych przepisów.

Przewóz towarów niebezpiecznych jako bagażu ręcznego, przesyłki bagażowej w lub na pojazdach (samochód na autokuszetce) jest dozwolony, jeżeli towary są:

a) w opakowaniach stosowanych do sprzedaży detalicznej i są przeznaczone do użytku osobistego lub domowego lub do aktywności sportowo-rekreacyjnej, pod warunkiem, że zostaną podjęte środki w celu niedopuszczenia do jakiegokolwiek uwalniania się zawartości w normalnych warunkach przewozu. Jeżeli towary te są cieczami zapalnymi przewożonymi w naczyniach do wielokrotnego napełniania, napełnionymi przez lub dla osoby prywatnej, to całkowita ilość tego towaru nie powinna przekroczyć 60 litrów na naczynie. Towary niebezpieczne w DPPL, w opakowaniach dużych lub cysternach nie uważa się za opakowane do sprzedaży detalicznej; lub

b) w maszynach lub urządzeniach niewyszczególnionych w RID, które zawierają w swoich podzespołach lub w wyposażeniu towary niebezpieczne, pod warunkiem, że zostaną podjęte środki w celu niedopuszczenia do jakiegokolwiek uwalniania się zawartości w normalnych warunkach przewozu; lub

c) przedmiotem przewozów wykonywanych przez przedsiębiorstwa w przypadkach, gdy mają one charakter pomocniczy wobec ich zasadniczej działalności, jak np. dostawy na miejsca budowy lub odwóz z tych miejsc, lub w związku z pomiarami, naprawami i utrzymaniem, w ilościach nieprzekraczających 450 litrów na opakowanie ani maksymalnych ilości wyszczególnionych pod 1.1.3.6. Powinny być podjęte środki w celu niedopuszczenia do uwalniania się zawartości w normalnych warunkach przewozu. Wyłączeń tych nie stosuje się do klasy 7. Przewozy realizowane przez takie przedsiębiorstwa dla ich zaopatrzenia lub dystrybucji zewnętrznej i wewnętrznej nie podlegają pod te wyłączenia;

d) przedmiotem przewozów wykonywanych przez władze właściwe lub pod ich pod nadzorem, o ile są one konieczne dla przeprowadzenia czynności ratowniczych, a w szczególności przewozów wykonywanych w celu zebrania i odzyskania towarów niebezpiecznych, które wydostały się w wyniku zaistnienia wydarzenia lub wypadku, oraz w celu przemieszczenia ich w bezpieczne miejsce; lub

e) przedmiotem przewozów o charakterze ratunkowym, mających na celu ratowanie ludzkiego życia lub ochronę środowiska, pod warunkiem, że zostały podjęte wszystkie środki niezbędne dla zapewnienia pełnego bezpieczeństwa takiego przewozu; lub

f) gazami znajdującymi się w zbiornikach paliwowych przewożonych pojazdów; zawór pomiędzy zbiornikiem gazu a silnikiem powinien być zamknięty, a obwód elektryczny powinien być przerwany; lub

g) gazami znajdującymi się w wyposażeniu stosowanym przy używaniu pojazdu (np. gaśnice), włącznie z częściami zapasowymi (np. napompowane opony); lub

h) gazami znajdującymi się w specjalnym wyposażeniu jednostki transportowej, które są niezbędne do jego pracy podczas przewozu (urządzenia chłodnicze, zbiorniki do ryb, podgrzewacze itp.), jak również w zbiornikach zapasowych do takiego wyposażenia lub próżnych nieoczyszczonych zbiornikach wymiennych, przewożonych w tym samym pojeździe; lub

i) gazami zawartymi w żywności lub w napojach (za wyjątkiem UN 1950) włącznie z napojami z dodatkiem ditlenku węgla; lub

j) gazami zawartymi w piłkach przewidzianych do użytku sportowego; lub

k) gazami zawartymi w żarówkach, pod warunkiem takiego ich zapakowania, że działanie odłamkowe w przypadku pęknięcia żarówki będzie ograniczone do wnętrza opakowania; lub

l) w zbiornikach jednostek transportowych, służących do jego napędu lub do pracy jego wyposażenia (np. urządzenia chłodniczego). Kurki paliwowe pomiędzy silnikiem a zbiornikiem paliwa motocykli lub rowerów z silnikiem pomocniczym powinny być podczas przewozu zamknięte; ponadto motocykle te lub rowery z silnikiem pomocniczym, powinny być załadowane w pozycji stojącej i zabezpieczone przed upadkiem; lub

m) towarami podlegającymi przepisowi specjalnemu z działu 3.2 tabela A kolumna 6, przewidującemu wyłączenie i są spełnione wynikające z niego warunki dla wyłączenia; lub

n) próżnymi nieoczyszczonymi opakowaniami, włącznie z DPPL i opakowaniami dużymi, które zawierały materiały klas 2, 3, 4.1, 5.1, 6.1, 8 i 9 i zostały podjęte odpowiednie środki dla neutralizacji możliwych zagrożeń. Zagrożenie uważa się za zneutralizowane, jeżeli zastosowano środki dla neutralizacji zagrożeń z zakresu klas od 1 do 9; lub

o) bateriami litowymi zawartymi w urządzeniach, niezbędnych do pracy tego urządzenia lub przeznaczonych do użytku podczas przewozu (np. laptop).

Część nieoficjalna RID

Przepisy dotyczące badania pojemników z tworzywa sztucznego

Wytyczne do 6.1.5.2.7 i 6.5.6.3.6

Metody laboratoryjne dla próbek pobranych z materiału pojemnika w celu wykazania zgodności chemicznej polietylenu - zgodnie z definicją podaną pod 6.1.5.2.6 względnie 6.5.6.3.5 - z materiałami napełniania (materiały, mieszaniny i preparaty) w porównaniu z cieczami wzorcowymi wymienionymi w 6.1.6.

Zastosowanie opisanych poniżej metod laboratoryjnych A do С pozwala na określenie możliwych mechanizmów uszkodzeń materiału pojemnika spowodowanych materiałem napełniania w porównaniu do odpowiednich cieczy wzorcowych.

Wybór metod badawczych zależy od przewidywanych mechanizmów uszkodzeń.

O ile na podstawie składu nie jest przewidywalne, to

- mięknięcie materiału pojemnika pod wpływem pęcznienia (metoda laboratoryjna A);

- powstawanie pęknięć materiału pojemnika pod wpływem naprężenia (metoda laboratoryjna B);

- reakcje utleniania i degradacji cząsteczkowej (metoda laboratoryjna C).

będzie sprawdzane metodami laboratoryjnymi i każdorazowo porównywane z odpowiednimi cieczami wzorcowymi, których działanie powoduje analogiczny skutek.

Dla wykonania wymienionych badań stosuje się próbki o tej samej grubości, we wskazanych granicach tolerancji.

Metoda laboratoryjna A

Przyrost masy spowodowany pęcznieniem oznacza się na próbkach płaskich pochodzących z materiału pojemnika, przez przechowywanie ich w 40 °C w dopuszczanym materiale napełniania, a także porównawczo - w cieczy wzorcowej.

Zmianę masy spowodowaną pęcznieniem określa się przez zważenie próbek przed przechowywaniem i dla próbek o grubości do 2 mm pod 4 tygodniach oddziaływania, zwykle po czasie wystarczającym dla ustalenia się ich masy.

Każdorazowo określa się wartość średnią z 3 próbek. Próbki mogą być stosowane tylko jednorazowo.

Metoda laboratoryjna В (wciskanie czopa)

1 Opis

Zachowanie się materiału pojemnika z polietylenu o dużej masie cząsteczkowej wysokiej gęstości, względem materiału napełniania i odpowiedniej cieczy wzorcowej, bada się za pomocą próby zagłębienia czopa, o ile może towarzyszyć temu powstawanie pęknięć przy naprężeniu z jednoczesnym pęcznieniem od 0% do 4% lub bez pęcznienia.

W tym celu w próbkach wykonuje się otwór i karb, a następnie przechowuje się wstępnie w badanym materiale napełniania oraz w odpowiedniej cieczy wzorcowej. Po tym przechowywaniu w otwór wciska się czop o określonej średnicy większej od średnicy otworu.

Tak przygotowane próbki przechowuje się następnie w badanym materiale napełniania i w odpowiedniej cieczy wzorcowej, po czym wyjmuje się je po różnych okresach przechowywania, badając resztkową wytrzymałość próbek na rozciąganie (procedura badawcza 3.1) lub na okres wytrzymałości próbek do momentu rozerwania (procedura badawcza 3.2).

Przez pomiar porównawczy z cieczami wzorcowymi takimi jak "roztwór środka zwilżającego", "kwas octowy", "octan n-butylu /roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu" lub "woda" określa się, czy stopień uszkodzenia próbki w badanym materiale napełniania jest taki sam, czy mniejszy lub większy.

2 Próbka do badania

2.1 Forma i wymiary

Zalecaną formę i wymiary próbki przedstawiono na rys. 1. Odchylenie w odniesieniu do grubości próbki nie powinno przekraczać ±15% średniej wartości w ramach jednej serii pomiarów.

Seria pomiarów obejmuje badany materiał napełniania i odpowiednią ciecz wzorcową.

Rysunek 1

wzór

* Minimalna grubość próbki 2 mm

Próbka bez czopa

2.2 Wytwarzanie

Próbki do jednej serii pomiarów mogą być pobrane zarówno z pojemników tego samego typu konstrukcyjnego, jak i z tej samej części wytłoczonego półproduktu.

Jeżeli chodzi o obróbkę próbek, to wystarczająca jest jakość powierzchni otrzymanej po cięciu piłą. Usuwa się tylko grat ze strefy, gdzie następnie będzie sporządzać się karb. Karb w próbce wykonuje się równolegle do kierunku wytłaczania.

W każdej próbce wywierca się otwór o średnicy 3 '0,03/0 mm zgodnie z rysunkiem 1. Następnie w próbce wycina się karb w kształcie V o promieniu r ≤ 0,05 mm

Odległość pomiędzy dnem karbu a brzegiem otworu wynosi 5 ±0,1 mm.

2.3 Liczba próbek

Dla określenia resztkowych wytrzymałości na rozciąganie według punktu 3.2 stosuje się po 10 próbek dla każdego okresu przechowywania. Zazwyczaj ustala się co najmniej 5 okresów przechowywania.

Dla oznaczenia okresu wytrzymałości do momentu rozerwania próbek według punktu 3.3, potrzeba łącznie 15 próbek.

2.4 Czopy

Odnośnie wymiarów czopów patrz rys.2.

Rysunek 2

a) Czop dla oznaczania resztkowych wytrzymałości na rozciąganie

b) Czop dla oznaczenia okresu wytrzymałości, do momentu rozerwania próbki.

wzór

Materiał: stal specjalna nierdzewna

Jako materiał czopu korzystnie jest stosować stal nierdzewną (na przykład X12CrSi17).

Dla materiałów atakujących taką stal należy stosować czopy szklane.

3. Badania i ocena

3.1 Wstępne przechowywanie próbek

Próbki przed czopowaniem przechowuje się wstępnie w ciągu 21 dni w 40 °C ± 1 °C w badanych cieczach i w cieczach wzorcowych. Przechowywanie wstępne z cieczą wzorcową c) według 6.1.6 prowadzi się w octanie n-butylu.

3.2 Postępowanie przy wyznaczaniu krzywej resztkowej wytrzymałości na rozciąganie

3.2.1 Wykonywanie prób

W otwór próbek wtłacza się część stożkową czopu, a następnie jego część cylindryczną, zgodnie z rys. 2a), unikając odchylania czopu na boki.

Tak sporządzone próbki zanurza się w naczyniach do przechowywania, wypełnionych badaną cieczą i kondycjonowanych w 40 °C, po czym przechowuje w suszarce w 40 °C ± 1 °C. W przypadku cieczy wzorcowej c) próbę tę przeprowadza się w roztworze środka zwilżającego zmieszanym z 2% octanem n-butylu.

Okres pomiędzy zaczopowaniem próbek i początkiem przechowywania w badanej cieczy powinien być jednakowy i stały dla jednej serii pomiarów.

Okresy przechowywania potrzebne do określania tworzenia się pęknięć przy naprężeniu w funkcji czasu i rodzaju badanej cieczy, powinny być dobrane w taki sposób, by można było z wystarczającą pewnością wykazać oczywistą różnicę pomiędzy krzywymi resztkowej wytrzymałości na rozciąganie dla badanych cieczy wzorcowych i odnoszących się do nich materiałów napełniania.

Po wyjęciu próbek z naczynia do przechowywania usuwa się z nich natychmiast czop i oczyszcza je z resztek badanej cieczy.

Po oziębieniu do temperatury pokojowej, próbki rozcina się piłą równolegle do boku z karbem, przez środek otworu. W dalszej fazie używa się tylko odciętych części próbek z karbem.

Odcięte części próbek wprowadza się następnie, najpóźniej po 8 godzinach od wyjęcia z badanej cieczy, do aparatu do sprawdzenia na rozciąganie i poddaje działaniu osiowej siły rozciągającej przy szybkości (szybkość szczęki ruchomej) 20 mm/min aż do rozerwania. Określa się siłę maksymalną. Próbę rozciągania prowadzi się w temperaturze pokojowej (23 °C ± 2 °C) w sposób analogiczny do sposobu opisanego w ISO/R 527.

3.2.2 Ocena wyników

Ocena wyników określania wpływu badanej cieczy obejmuje oznaczanie maksymalnego naprężenia części próbek przechowywanych wstępnie i nie czopowanych, przyjętego jako wartość zero, oraz maksymalnego naprężenia próbek po okresie przechowywania t_y, gdzie у ≥ 5. Wartości uzyskane po przekształceniu wymienionych maksymalnych naprężeń t_y w % w stosunku do wartości zerowej, nanosi się na diagram, zgodnie z rys. 3.

Porównanie z krzywymi resztkowej wytrzymałości na rozciąganie, pochodzącymi z pomiarów z cieczami wzorcowymi takimi jak "roztwór środka zwilżającego", "kwas octowy", "octan n-butylu / roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu" lub "woda" wykaże wówczas, czy badany materiał napełniania wywiera wpływ silniejszy lub słabszy bądź też nie wywiera żadnego wpływu na ten sam materiał pojemnika (patrz rys. 3).

Rysunek 3

wzór

Legenda do rysunku 3

Próba pęknięcia przy naprężeniu (metoda wtłaczania czopa)

a) Materiał napełniania 1 (bardziej agresywny niż ciecz wzorcowa)

b) Krzywe resztkowej wytrzymałości na rozciąganie

c) Ciecz wzorcowa

d) Materiał napełniania 2 (mniej agresywny niż ciecz wzorcowa)

e) Okres wytrzymałości do momentu rozerwania próbek.

3.3 Sposób określenia okresu wytrzymałości do momentu rozerwania próbek

3.3.1 Wykonanie próby

15 próbek zatyka się oddzielnie 15 czopami zgodnie z rys. 2b, bez odchylania na boki i do pełnego zaczopowania, po czym wprowadza się do rury szklanej wypełnionej badaną cieczą i ogrzewa do 40 °C. Utrzymuje się stałą temperaturę próby na poziomic 40 °C ± 1 °C. Wizualnie określa się rozerwanie próbek na każdym czopie. Przebiega ono - zgodnie z doświadczeniem - od dna karbu do powierzchni czopu.

3.3.2 Ocena wyniku

Miarodajny dla oceny jest okres wytrzymałości do rozerwania T_SF dla 8 próbek przechowywanych w cieczy wzorcowej. Nie ma potrzeby oczekiwania na koniec innych pęknięć.

Oceny dokonuje się przez porównanie z liczbą pękniętych próbek, pochodzących z przebywania w cieczy badanej. Liczba ta nie powinna przekroczyć 8 próbek w ciągu okresu wytrzymałości T_SF.

3.4 Uwagi wyjaśniające

W opisanej metodzie badawczej parametry określone jako "temperatura przechowywania" i "odległość pomiędzy dnem karbu i brzegiem otworu" dobiera się w taki sposób, by uzyskać - po przeprowadzeniu odpowiednich prób z cieczami wzrocowymi "roztwór środka zwilżającego", "kwas octowy" lub "octan n-butylu / roztwór środka zwilżającego nasycony octanem n-butylu" - ostateczne rezultaty, w rozumieniu podanego opisu prowadzenia próby, w łącznym czasie badania wynoszącym 28 dni. Dotyczy to polietylenu o dużej masie cząsteczkowej, gęstości 0,952g/m³ i o wskaźniku płynięcia (Melt Flow Rate [MFR] 190°C / 21,6 kg obciążenia) około 2,0 g / 10 min.

Ponieważ wnioski z podanego opisu badań mają zawsze wartość względną, dopuszcza się, również zmianę - w pewnych granicach - podanych wyżej parametrów, w celu skrócenia czasu trwania próby. Zmiana taka powinna być wyraźnie zaznaczona w raporcie z badania.

4 Kryteria zadowalającego wyniku badania

4.1 Wynik badania według metody laboratoryjnej A nie powinien wykazać większego niż 1% przyrostu masy przez pęcznienie, jeżeli dla porównania użyto ciecz wzorcową a) "roztwór środka zwilżającego" i ciecz wzorcową b) "kwas octowy".

Wynik badania według metody laboratoryjnej A z badanym materiałem napełniania, nie powinien przekraczać przyrostu masy przez pęcznienie z octanem n-butylu (około 4%), jeżeli dla porównania użyto ciecz wzorcową c) "octan n-butylu/roztwór środka zwilżającego nasyconego octanem n-butylu".

4.2 Wynik badania według metody laboratoryjnej В powinien dla zatwierdzonego materiału dać okres wytrzymałości taki sam lub większy od uzyskanego z użytymi dla porównania cieczami wzorcowymi.

Metoda laboratoryjna С

Dla określenia możliwych uszkodzeń materiału pojemnika z polietylenu o dużej masie cząsteczkowej według 6.1.5.2.6 względnie 6.5.6.3.5, spowodowanych przez materiał napełniania, w wyniku utleniania lub degradacji cząsteczkowej, należy ustalić wskaźnik płynięcia (Melt Flow Rate [MFR] / 190°C / 21,6 kg obciążenia - według ISO 1133 - Warunek 7) dla próbek o grubości odpowiadającej grubości typu konstrukcji, przed i po przechowaniu tych próbek w badanym materiale napełniania.

Przez przechowanie próbek o geometrycznie równych wymiarach w cieczy wzorcowej "kwas azotowy 55%" według 6.1.6 c) i przez oznaczenie wskaźnika płynięcia można określić, czy stopień uszkodzenia materiału naczynia spowodowany przez zatwierdzany materiał napełniania jest mniejszy, taki sam czy większy.

Przechowywanie próbek w 40 °C prowadzi się tak długo, by ocena była ostateczna, jednak nie dłużej niż w ciągu 42 dni.

Jeżeli przewidziany do zatwierdzenia materiał napełniania powoduje równocześnie, według metody laboratoryjnej A, pęcznienie wyrażające się przyrostem masy ≥ 1%, to należy - aby nie zafałszować wyniku pomiaru - przeprowadzić "przesuszenie" próbki przed pomiarem wskaźnika płynięcia, kontrolując równocześnie jej masę, na przykład przez utrzymywanie w suszarce próżniowej w 50 °C, do osiągnięcia stałej wagi, w zasadzie nie dłużej niż 7 dni.

Kryterium dla zadowalającego wyniku badania:

Przyrost wskaźnika płynięcia materiału naczynia spowodowany przez zatwierdzany materiał napełniania nie powinien być większy w opisanej metodzie oznaczenia, od przyrostu spowodowanego przez ciecz wzorcową "kwas azotowy 55%", w granicach tolerancji 15%, związanej z omawianą metodą badawczą.

1 Tekst Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r., w brzmieniu nadanym Protokołem z dnia 3 czerwca 1999 r. (Protokół 1999) ogłoszony został w Dz. U. z 2007 r. Nr 100, poz. 674.

2 Tekst załącznika do Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), stanowiącego załącznik C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r., ogłoszony został w Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1318. Tekst zmian do Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID) ogłoszony został w Dz. U. z 2011 r. Nr 137, poz. 804.

3 Dz. Urz. UE L 332 z 04.12.2012, str. 18.

4 Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) wydala "Wytyczne w sprawie dalszego stosowania istniejących cystern przenośnych typu IMO oraz drogowych pojazdów-cystern do przewozu towarów niebezpiecznych" (Guidance on the Continued Use of Existing IMO Type Portable Tanks and Road Tank Vehicles for the Transport of Dangerous Goods" jako okólnik DSC.1/Circ.12 i korygenda. Tekst wytycznych znajduje się na stronie IMO: www.imo.org.

5 Umowa ta zawiera także umowy specjalne, które podpisane są przez wszystkie Państwa uczestniczące w przewozie.

6 Umowy zawarte w myśl tego podrozdziału mogą być umieszczone na stronie internetowej OTIF www.otif.org.

7 Opublikowany przez Biuro AVV, Avenue Louise, 500, BE - 1050 Bruxelles, www.gcubureau.org.

8 W przypadku "wagonu-cysterny" termin "operator" jest równoważny określeniu "posiadacz" jak to zdefiniowano w artykule 2n) załącznika G do COTIF i w artykule 3s) dyrektywy bezpieczeństwa kolejowego (dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 95/18 WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa) i artykułu 2s) dyrektywy 2008/57/EC Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 czerwca 2008 w zakresie interoperacyjności systemów kolejowych we Wspólnocie.

9 Przy przekształcaniu alternatywnych jednostek na jednostki układu SI dopuszcza się następujące zaokrąglenia:

Siła Naprężenie

1 kG = 9.807 N 1 kG/mm² = 9,807 N/mm²

1 N = 0,102 kG 1 N/mm² = 0,102 kG/mm²

Ciśnienie

1 Pa = 1 N/m² = 1,02^-5 bar = 1,02 x 10^-5 kG/cm² = 0,75 x 10^-2 tor

1 bar = 10⁵ Pa = 1,02 kg/cm2 = 750 tor

1 kG/cm² = 9,807 x 10⁴ Pa = 0,9807 bar = 736 tor

1 tor = 1,33 x 10² Pa = 1,33 x 10^-3 bar = 1,36 x 10^-3 kG/cm²

Energia, praca, ilość ciepła

1 J =1 N x m = 0,278 x 10^-6 kWh = 0,102 kgxm = 0,239 x 10^-3 kcal

1 kW x h = 3,6 x 10⁶J = 367 x 10³ kGm = 860 kcal

1 kg x m = 9,807 J = 2,72 x 10^-6 kWh = 2,34 x 10^-3 kcal

1 kcal =4,19 x 10³J = 1,16 x 10^-3 kWh = 427 kgxm

Moc Lepkość kinematyczna

1 W =0,102 kgxm/s = 0,86 kcal/h 1 m²/s = 10⁴ St (stokesów)

1 kgxm/s = 9,807 W = 8,43 kcal/h 1 St = 10^-4 m²/s

1 kcal/h =1,16 W = 0,119 kgxm/s

Lepkość dynamiczna

1 Pa x s = 1 N·s/m² = 10 P (puazów) = 0,102 kgxs/m²

1 P = 0,1 Pa x s = 0,1 1 Nxs/m² = 1,02 x 10^-2 kgxs/m²

1 kgxs/m² =9,807 Pa x s = 9,807 Nxs/m² = 98,07 P

10 Międzynarodowy układ jednostek (SI) jest wynikiem postanowień Generalnej Konferencji Miar i Wag (Adres: Pavillon de Breteuil, Pare de St-Cloud. F-92 310 Severes)

11 W przypadku użycia maszyny do pisania (drukarki), w której znaki "l" i "1" nie różnią się między sobą, dopuszcza się użycie skrótu "L" zamiast "l".

12 Opublikowana przez Biuro AVV, Avenue Louse, 500, BE-1050 Bruxelles, www.gcubureau.org.

13 Wydanie karty UIC ważnej od 01.01.2013 r.

14 Odstępstwa czasowe zawarte według tego działu są dostępne na stronie internetowej OTIF www.otif.org.

15 Wersja RID obowiązująca od 1 stycznia 2011 r.

16 Wersje RID obowiązujące od 1 maja 1985 r.

17 Wersja RID obowiązująca od 1 stycznia 1990 r., 1 stycznia 1993 r., 1 stycznia 1995 r.

18 Przepisy dotyczące martwych zarażonych zwierząt są zawarte na przykład w rozporządzeniu (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z 3 października 2002, ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. WE L 273 z 10.10.2002, strona 1).

19 Dla przewozów przez tunel pod kanałem La Manche i przez tunele o podobnych charakterystykach patrz także Załącznik II Dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych, opublikowaną w Dz.U. WE L 260 z 30.09.2008 r., strona 13.

20 Ogólne wytyczne dla oceny ryzyka podczas przewozu towarów niebezpiecznych zatwierdzone przez Komitet Ekspertów RID 24 listopada 2005 r., które są do wglądu na stronie OTIF (www.otif.org).

21 INFCIRC/274/Rev.1, IAEA, Wiedeń (1980).

22 INFCIRC/225/Rev.4 (wydanie poprawione), IAEA, Wiedeń (1999).

23 Wydanie z 01.07.2012.

24 Do takich przepisów prawnych należy przykładowo decyzja Komisji 2000/532/WE z 03.05.2000 zastępująca decyzję 94/3/WE ustanawiającą listę odpadów zgodnie z art. 1 pkt a) dyrektywy Rady 75/442/EWG w sprawie odpadów (zastąpioną przez dyrektywę 2006 12 WE Parlamentu Europejskiego i Rady, opublikowaną w Dz.U. UE L 114 z 27.04.2006. str. 9) oraz decyzję Rady 94/904/WE ustanawiającą listę odpadów niebezpiecznych z godnie z art. 1 ust. 4 dyrektywy Rady 91/689/WE w sprawie odpadów niebezpiecznych (Dz.U. WE L 226 z 06.09.2000, str. 3).

25 Tabela zawiera wykaz klasyfikacyjny dla ogni sztucznych, który można użyć przy braku danych z badań serii 6 (patrz 2.2.1.1.7.2).

26 Oznaczenie lepkości. Jeżeli materiał nie jest newtonowski lub gdy metoda oznaczenia lepkości za pomocą kubka wypływowego nie jest odpowiednia, to należy zastosować wiskozymetr ze zmienną szybkością ścinania do oznaczania współczynnika lepkości dynamicznej materiału w 23°C przy kilku szybkościach ścinania. Uzyskane wartości powinny być odniesione do szybkości ścinania, a następnie ekstrapolowane dla szybkości ścinania równej 0. Tak uzyskana lepkość dynamiczna podzielona przez gęstość daje pozorną lepkość kinematyczną przy szybkości ścinania bliskiej 0.

27 Dyrektywa Rady WE 67/548/EWG z 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz. U. WE L 196 z 16.08.196~" str. 1.

28 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/45/WE z 31 maja 1999 w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz. U. WE L 200 z 30.07.1999, str. 1-68).

29 Decyzja Komisji 2000/532AVE z 3 maja 2000 r. zastępuje Decyzję 94/3AVE o wykazie odpadów, zgodnie z art. 1a) Dyrektywy Rady 75/442/EWG o odpadach i Decyzji Rady 94/904/WE o wykazie odpadów niebezpiecznych w myśl art. 1 ust. 4 Dyrektywy Rady 91/689/EWG o odpadach niebezpiecznych, zastąpiona przez Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/12'WE (Dz. Urz. UE L 114 z 3.04.2006 r" str. 3).

30 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/45/WE z 31 maja 1999 w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz. U. WE L 200 z 30.07.1999, str. 1-68).

31 Regulacje dotyczące transportu zwierząt zawarte są np. w Dyrektywie 41/628/EWG z 19.11.1991 r. o ochronie zwierząt podczas transportu (Dz. U. WH L 340 z 11.12.1991 г., str. 17) i w Zaleceniach Rady Europy (Komitet Ministerialny), dotyczących przewozu niektórych gatunków zwierząt.

32 Wytyczne OECD 404 do badań substancji chemicznych "Ostre drażnienie skóry/działanie żrące" (2002).

33 Wytyczne OECD 435 do badań substancji chemicznych "Test in vitro bariery błonowej do oceny działania żrącego na skórę" (2006).

34 Wytyczne OECD 430 do badań substancji chemicznych. Działanie żrące na skórę in vitro - test przez skórnej oporności elektrycznej TER" (2004).

35 Wytyczne OECD 431 do badań substancji chemicznych "Test in vitro na model skóry ludzkiej" (2004).

36 Dyrektywa Rady WE 67/548/EWG z 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz. U. WE L 196 z 16.08.1967, str. 1.

37 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/45/WE z 31 maja 1999 w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz. U. WE L 200 z 30.07.1999, str. 1-68).

38 Nie uwzględnia się substancji zanieczyszczających środowisko wodne, co do których może zaistnieć konieczność uwzględnienia ich działania poza środowiskiem wodnym, na przykład ich wpływu na zdrowie człowieka.

39 Zawarte są one w załączniku 10 do GHS.

40 Szczegółowe wskazówki dla interpretacji danych zawarte są w rozdziale 4.1 i załącznika 9 CHS.

41 Patrz część 4 i załącznik 9 pkt. 9.4.2.2.3 GHS.

42 Szczegółowe wskazówki znajdują się w dziale 4.1 punkt 4.1.2.13 i załączniku 9 dział A9.6 GHS.

43 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1272/2008/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz. U. WE L 353 z 30.12.2008).

44 Dyrektywa Rady nr 1999/45AVE z 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz.U. WE L 200 z 30.07.1999. str. 1-68).

45 Dyrektywa Rady nr 67/548/EWG z 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. EWG nr 196 z 16.08.1967, str. 1-5).

46 Dyrektywa Rady nr 1999/45AVE z 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz. U. WE L 200 z 30.07.1999. str. 1-68).

47 Patrz zwłaszcza część С Dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylenia Dyrektywy 90/220/EWG Rady (Dz.U. WE L 106 z 17.04.2001. str. 8-14), gdzie są ustalone dopuszczalne sposoby postępowania dla Wspólnoty Europejskiej.

48 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 440/2008 z 30 maja 2008 ustalające metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz.U. WE L 142 z 31.05.2008, str. 1-739).

49 Szczegółowo jest to widoczne w wykazie alfabetycznym (dział 3.2 tabela В), nр.: NITROKSYLENY CIEKŁE 6.1 1665

NITROKSYLENY STAŁE 6.1 3447

50 Obejmuje to wszystkie materiały (włącznie z materiałami, które stabilizowane są chemicznymi inhibitorami), których temperatura samoprzyśpieszającego się rozkładu (TSR) w opakowaniu użytym do przewozu wynosi maksymalnie 50 °C.

51 x = numer klasy niebezpiecznego materiału lub przedmiotu, w razie potrzeby bez kropki.

52 Jeżeli państwo producenta nie jest Państwem-Stroną RID, to zatwierdzenie powinno być uznane przez władzę właściwą Państwa-Strony RID.

53 Jeżeli państwo producenta nie jest Państwem-Stroną RID, to zatwierdzenie powinno być uznane przez władzę właściwą Państwa-Strony RID.

54 Jeżeli państwo producenta nie jest Państwem-Stroną RID, to zatwierdzenie powinno być uznane przez władzę właściwą Państwa-Strony RID.

55 Na przykład zgodnie z odpowiednimi przepisami Dyrektywy 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 maja 2006 w sprawie maszyn i zmieniających dyrektywę 95/16/WE (Dz. U. L 157 z 9.06.2006, strony 24 do 86).

56 Patrz w szczególności Część С Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylająca Dyrektywę Rady 90/220/EWG (Dz. U. L 106 z 17.04.2001, str. 8-14), gdzie zawarte są procedury dla Państw Członkowskich UE.

57 Dyrektywa 97/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 29 maja 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących urządzeń ciśnieniowych (Dz. U. WE L 181 z 09. 07.1997, str. 1-55).

58 Regulamin EKG 67 (Warunki jednolite dla: I. dopuszczenia wyposażenia specjalnego pojazdów silnikowych używających gazu skroplonego w systemie napędu; II. dopuszczenia pojazdu silnikowego wyposażonego w wyposażenie specjalne dla używania gazu skroplonego w systemie napędu w odniesieniu do wbudowania takiego wyposażenia).

59 Regulamin EKG 110 (Jednolite przepisy dotyczące homologacji: I. Specjalnych elementów składowych pojazdów samochodowych wykorzystujących sprężony gaz naturalny (CNG) w swoim układzie napędowym; II. pojazdów w zakresie instalacji specjalnych elementów składowych typu homologowanego do wykorzystywania sprężonego gazu naturalnego (CNG) w swoim układzie napędowym.

60 Regulamin EKG 115 (Jednolite przepisy homologacji: I. Specjalnych dodatkowych układów zasilania LPG (skroplonego gazu ropopochodnego), które mają być zainstalowane w pojazdach samochodowych dla wykorzystywania LPG do ich napędu; II. Specjalnych dodatkowych układów zasilania CNG (sprężonego gazu naturalnego), które mają być zainstalowane w pojazdach samochodowych dla wykorzystywania CNG do ich napędu.

61 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 79/2009 z 14 stycznia 2009 w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych napędzanych wodorem i uwagi Dyrektywy 2007/46/WE.

62 Rozporządzenie Komisji WE 406/2010 z 26 kwietnia 2010 w sprawie wykonania Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 79/2009 w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych napędzanych wodorem.

63 Zamiast gęstości bezwzględnej została w tej części zastosowana gęstość względna (d).

64 Jeżeli państwo, z którego pochodzi przesyłka nie jest Państwem-Stroną RID, to dotyczy to pierwszego Państwa-Strony RID, do którego ta przesyłka dotrze.

65 Dyrektywa Rady z 17 września 1984 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących butli ze stali niestopowej spawanych do gazów (Dz.U. WE L 300 z 19.11.1984).

66 Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-Stroną RID, to opakowanie powinno być dopuszczone przez władzę właściwą pierwszego Państwa-Strony RID, do którego dotrze przesyłka.

67 Jeżeli państwo pochodzenia nie jest Państwem-stroną RID, to dopuszczenie wymaga potwierdzenia przez władzę właściwą pierwszego Państwa-strony RID, do którego przesyłka.

68 Istnieje wyjątek dla cystern przeznaczonych do przewozu materiałów klas 5.2 lub 7 (patrz pod 4.3.4.1.3).

69 Może być konieczna konsultacja z producentem materiału i z władzą właściwą dla uzyskania informacji o zgodności materiałów z materiałami wagonu-cysterny, wagonu-baterii lub MEGC.

70 Przykłady zabezpieczenia zbiorników:

- zabezpieczenie przed bocznymi uderzeniami może na przykład składać się z podłużnych belek chroniących zbiornik z obu stron, rozmieszczonych w połowie wysokości;

- zabezpieczenie przed przewróceniem może na przykład składać się ze wzmacniających pierścieni lub poprzecznych belek;

- zabezpieczenia przed uderzeniem z tyłu mogą na przykład mieć postać zderzaka lub ramy.

71 7 edycja karty UIC obowiązująca od 1 października 2008 r.

72 Zamiast nazwy technicznej dopuszcza się stosowanie jednej z następujących nazw:

- dla UN 1010 BUTADIENY STABILIZOWANE: buta-1,2-dien, stabilizowany, buta-1,3-dien, stabilizowany;

- dla UN 1078 GAZ CHŁODNICZY. I.N.O.: mieszanina F1, mieszanina F2, mieszanina F3;

- dla UN 1060 METYLOACETYLEN I PROPADIEN, MIESZANINA STABILIZOWANA: mieszanina PI, mieszanina P2;

- dla UN 1965 WĘGLOWODORY GAZOWE. MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O.: mieszanina A lub butan, mieszanina A01 lub butan, mieszanina A0 lub butan, mieszanina A1, mieszanina B1, mieszanina B2, mieszanina B, mieszanina С lub propan.

73 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.).

74 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

75 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

76 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

77 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

78 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

79 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

80 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

81 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

82 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

83 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

84 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

85 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

86 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

87 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

88 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

89 Wodę wolno stosować tylko w porozumieniu z ekspertami.

90 Patrz 5.3.2.2.1 Uwaga.

91 Przy przewozach w łańcuchu transportowym obejmującym przewozy morskie lub lotnicze, do dokumentu przewozowego powinna być dołączona kopia użytych dokumentów (nр.: multimodalny dokument przewozowy towarów niebezpiecznych, zgodnie z 5.4.5) dla przewozu morskiego lub lotniczego. Dokumenty powinny mieć wielkość taką samą jak dokument przewozowy. Jeżeli multimodalny dokument przewozowy towarów niebezpiecznych, zgodny z 5.4.5, będzie dołączony do dokumentu przewozowego, to w dokumencie przewozowym nie muszą być wpisane dane dotyczące towaru niebezpiecznego, znajdujące się w tym dokumencie, ale odpowiednie pole dokumentu przewozowego powinno odsyłać do tego dodatkowego dokumentu.

92 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.).

93 Publikowane przez GCU Bureau, Avenue Louise, 500, BE-1050 Brussels, www.gcubureau.org.

94 Dla stosowania tego dokumentu można skorzystać z odpowiednich zaleceń Grupy Roboczej UNECE United Nations Centre for Trade Facilitation and Electronics Business (Centrum ONZ dla Ułatwień Handlowych i Przedsiębiorczości Elektronicznej) (UN/CEFACT), w tym z Zalecenia Nr 1 (United Nations Layout Key for Trade Documents - Wzór formularza ONZ dla dokumentów handlowych) (ECE/TRADE/137, wydanie 81.3), UN Layout Key for Trade Documents - Guidelines for Applications (Wzór formularza ONZ dla dokumentów handlowych - wytyczne dla zastosowań) (ECE/TRADE/270 wydanie 2002), Zalecenia Nr 11 (Documentary Aspects of the International Transport of Dangerous Goods - Aspekty dokumentacji dla międzynarodowego przewozu towarów niebezpiecznych) (ECE/TRADE/204 wydanie 96.1 przerobione) i Zalecenia Nr 22 (Layout Key for Standard Consignment Instructions - Wzór formularza dla standaryzowanych instrukcji wysyłkowych) (ECE/TRADE/168 wydanie 1989). Patrz też UN/CEFACT Summary of Trade Facilitation Recommendations (wykaz zaleceń dla ułatwień handlowych) (ECE/TRADE/346 wydanie 2006) i United Nations Trade Data Elements Directory (Wykaz elementów danych handlowych ONZ) (UNTDED) (ECE/TRADE/362 wydanie 2005).

95 Wytyczne dotyczące załadunku towarów do jednostek transportowych, przeznaczone do stosowania w praktyce oraz do celów szkoleniowych, zostały również opracowane przez Międzynarodową Organizacja Morską (1MO), Międzynarodową Organizację Pracy (ILO) i Komisję Gospodarczą ONZ dla Europy (UNECE) opublikowane przez IMO ("IMO/ILO/UNECE Wytyczne dla pakowania towarów w jednostkach transportowych (CTUs).

96 Wymagania rozdziału 5.4.2 Kodeksu IMDG, są następujące:

5.4.2 Certyfikat pakowania kontenera/pojazdu

5.4.2.1 Jeżeli towary niebezpieczne pakowane lub ładowane są do kontenera lub pojazdu, to osoby odpowiedzialne za pakowanie do kontenera lub pojazdu powinny przedłożyć "Certyfikat pakowania kontenera/pojazdu", który powinien zawierać numery identyfikujące ten kontener/pojazd i w którym zaświadcza się, że czynności pakowania zostały wykonane zgodnie z następującymi warunkami:

1. Kontener/pojazd był czysty, suchy i odpowiednio przygotowany do przyjęcia towarów;

2. Sztuki przesyłki, które według obowiązujących przepisów segregacyjnych powinny być oddzielone od siebie, nie zostały zapakowane razem do kontenera/pojazdu, [o ile nie zostało to dopuszczone przez władzę właściwą, zgodnie z przepisami podanymi pod 7.2.2.3 (Kodeks IMDG)];

3. Wszystkie sztuki przesyłki zostały sprawdzone pod względem oględzin zewnętrznych czy nie posiadają uszkodzeń, i zostały załadowane tylko te z nich, które nie miały uszkodzeń;

4. Beczki (bębny) zostały spiętrzone w pozycji stojącej, o ile władza właściwa nie zezwoliła inaczej, i wszystkie towary zostały przepisowo załadowane, i o ile jest wymagane, odpowiednio podklinowanie materiałem zabezpieczającym, aby nadawały się do realizacji zamierzonego przewozu odpowiednim rodzajem (rodzajami) transportu;

5. Towary załadowane luzem zostały równomiernie rozłożone w kontenerze/pojeździe;

6. Dla przesyłek z towarami klasy 1 z wyjątkiem podklasy 1.4: kontener/pojazd znajduje się we właściwym stanie konstrukcyjno-technicznym zgodnie z 7.4.6 (Kodeks IMDG);

7. Kontener/pojazd i sztuki przesyłki są przepisowo opisane, oznakowane i zaopatrzone w nalepki ostrzegawcze;

8. Jeżeli do chłodzenia użyto stałego dwutlenku węgla (CO₂ - suchy lód): to kontener/pojazd jest na zewnątrz w dobrze widocznym miejscu, np. na końcu drzwi, następująco opisany lub oznakowany: "WEWNĄTRZ NIEBEZPIECZNY GAZ - CO₂ (SUCHY LÓD). PRZED WEJŚCIEM DOKŁADNIE PRZEWIETRZYĆ".

9. Dla każdej przesyłki zawierającej towary niebezpieczne, załadowanej do kontenera/pojazdu, dostarczony został dokument przewozowy towarów niebezpiecznych, wymagany w 5.4.1 (Kodeks IMDG).

Uwaga. Dla cystern nie są wymagane certyfikaty pakowania kontenerów/pojazdów.

5.4.2.2 Dane wymagane dla dokumentów przewozowych i certyfikatu pakowania kontenera/pojazdu mogą być ujęte w jednym pojedynczym dokumencie; w przeciwnym razie, dokumenty te powinny być ze sobą złączone. Jeżeli te dane są ujęte w pojedynczym dokumencie, to dokument powinien zawierać podpisane oświadczenie o treści: "Oświadcza się, że pakowanie towarów niebezpiecznych do kontenera/pojazdu przeprowadzono zgodnie ze stosownymi postanowieniami". To oświadczenie powinno zawierać datę, a osoba, która to oświadczenie podpisuje powinna być wymieniona w tym dokumencie. Dopuszczalne jest faksymile podpisu, o ile mające zastosowanie ustawy i przepisy uznają prawomocność faksymile podpisu.

5.4.2.3 Jeżeli przewoźnikowi przekazano certyfikat pakowania pojazdu/kontenera przy pomocy EPD lub EDI, to podpis(-y) może(mogą) nastąpić na drodze elektronicznej lub mogą być zastąpione przez podanie nazwiska(nazwisk) wielkimi literami osoby(osób) uprawnionych do podpisu.

5.4.2.4 Jeżeli certyfikat pakowania pojazdu/kontenera będzie przekazany przewoźnikowi przez EPD lub EDI i jeżeli towary niebezpieczne ostatecznie będą przekazane przewoźnikowi wymagającemu dokumentów przewozowych w formie papierowej, to przewoźnik ten powinien upewnić się, że dokument papierowy zawiera uwagę "Wcześniej otrzymano elektronicznie" i nazwisko osoby podpisującej napisane wielkimi literami.

97 Gęstość względna (d) uważana jest za synonim ciężaru właściwego i jest stosowana w całym tekście.

98 Ten symbol używany jest w celu potwierdzenia, że elastyczny kontener do przewozu towaru luzem dopuszczony do innych rodzajów transportu jest zgodny z wymaganiami działu 6.8 Przepisów modelowych ONZ.

99 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.).

100 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.).

101 Metody laboratoryjne dla sprawdzania chemicznej zgodności polietylenu, zgodnie z definicją w 6.1.5.2.6, z materiałami napełniania (materiały, mieszaniny i preparaty) w porównaniu z cieczami wzorcowymi według 6.1.6, patrz wytyczne w nieoficjalnej części RID publikowanej przez Sekretariat OTIF.

102 Patrz norma ISO 22248.

103 Patrz np. CGA Publications S-1,2-2003 ""Pressure Relief Device Standards - Part 2 - Cargo and Portable Tanks for Compressed Gases" i S-1.1-2003 "Pressure Relief Device Standards - Part 1 - Cylinders for Compressed Gases.

104 Ten symbol używany jest w celu potwierdzenia, że elastyczny kontener do przewozu towaru luzem dopuszczony do innych rodzajów transportu jest zgodny z wymaganiami działu 6.8 Przepisów modelowych ONZ.

105 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 г.).

106 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 г.).

107 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.).

108 Ten symbol używany jest w celu potwierdzenia, że elastyczny kontener do przewozu towaru luzem dopuszczony do innych rodzajów transportu jest zgodny z wymaganiami działu 6.8 Przepisów modelowych ONZ.

109 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 г.).

110 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 г.).

111 Publikacja WHO: "Zapewnienie jakości farmaceutyków. Kompendium wytycznych i stosownych materiałów. Dział 2: Dobra praktyka produkcyjna i kontrole".

112 Dyrektywa Rady 75/324/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do dozowników aerozoli (Dz. U. WE L 147 z 9.06.1975 r.)

113 Ten symbol używany jest w celu potwierdzenia, że elastyczny kontener do przewozu towaru luzem dopuszczony do innych rodzajów transportu jest zgodny z wymaganiami działu 6.8 przepisów modelowych UN.

114 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.).

115 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.).

116 Ten symbol używany jest w celu potwierdzenia, że elastyczny kontener do przewozu luzem dopuszczony do innych rodzajów transportu jest zgodny z wymaganiami działu 6.8 Przepisów modelowych ONZ.

117 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.).

118 Metody laboratoryjne dla sprawdzania chemicznej zgodności polietylenu, zgodnie z definicją w 6.5.6.3.5, z materiałami napełniania (materiały, mieszaniny i preparaty) w porównaniu z cieczami wzorcowymi według 6.1.6, patrz wytyczne w nieoficjalnej części RID publikowanej przez Sekretariat OTIF.

119 Ten symbol używany jest w celu potwierdzenia, że elastyczny kontener do przewozu luzem dopuszczony do innych rodzajów transportu jest zgodny z wymaganiami działu 6.8 Przepisów modelowych ONZ.

120 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.).

121 Do obliczeń: g =9,81 m/s².

122 Do obliczeń: g =9,81 m/s².

123 Do obliczeń: g =9,81 m/s².

124 Do obliczeń: g =9,81 m/s².

125 Ten symbol używany jest w celu potwierdzenia, że elastyczny kontener do przewozu luzem dopuszczony do innych rodzajów transportu jest zgodny z wymaganiami działu 6.8 Przepisów modelowych ONZ.

126 Powinny być podane zastosowane jednostki.

127 Powinny być podane zastosowane jednostki.

128 Patrz pod 6.7.2.2.10.

129 Powinny być podane zastosowane jednostki.

130 Powinny być podane zastosowane jednostki.

131 Powinny być podane zastosowane jednostki.

132 Powinny być podane zastosowane jednostki.

133 Powinny być podane zastosowane jednostki.

134 Powinny być podane zastosowane jednostki.

135 Powinny być podane zastosowane jednostki.

136 Do obliczeń g = 9,81 m/s²

137 Do obliczeń g = 9,81 m/s²

138 Do obliczeń g = 9,81 m/s²

139 Do obliczeń g = 9,81 m/s²

140 Wzór ten dotyczy tylko gazów skroplonych nieschłodzonych mających temperaturę krytyczną wyraźnie powyżej temperatury w skumulowanych warunkach. Dla gazów mających temperaturę krytyczną bliską lub niższą od temperatury W skumulowanych warunkach, obliczenie wydajności urządzenia obniżającego ciśnienie powinno dodatkowo uwzględniać własności termodynamiczne gazu [patrz np. CG A-1.2-2003 "Pressure Relief Stand arts - Part 2 - Cargo and Portable Tanks Cor Compressed Gases" (Normy dla urządzeń obniżających ciśnienie - Część 2 - Cysterny towarowe i cysterny przenośne do gazów sprężonych)!-

141 Ten symbol używany jest w celu potwierdzenia, że elastyczny kontener do przewozu luzem dopuszczony do innych rodzajów transportu jest zgodny z wymaganiami działu 6.8 Przepisów modelowych ONZ.

142 Powinny być podane zastosowane jednostki.

143 Powinny być podane zastosowane jednostki.

144 Patrz pod 6.7.2.2.10

145 Powinny być podane zastosowane jednostki.

146 Powinny być podane zastosowane jednostki.

147 Powinny być podane zastosowane jednostki.

148 Powinny być podane zastosowane jednostki.

149 Powinny być podane zastosowane jednostki.

150 Powinny być podane zastosowane jednostki.

151 Do obliczeń g = 9,81 m/s².

152 Do obliczeń g = 9,81 m/s².

153 Do obliczeń g = 9,81 m/s².

154 Do obliczeń g = 9,81 m/s².

155 Patrz np. CGA-1.2-2003 "Pressure Relief Standarts - Part 2 - Cargo and Portale Tanks for Compressed Gases" (Normy dla urządzeń obniżających ciśnienie - Część 2 - Cysterny towarowe i cysterny przenośne do gazów sprężonych).

156 Ten symbol używany jest w celu potwierdzenia, że elastyczny kontener do przewozu luzem dopuszczony do innych rodzajów transportu jest zgodny z wymaganiami działu 6.8 Przepisów modelowych ONZ.

157 Powinny być podane zastosowane jednostki.

158 Powinny być podane zastosowane jednostki.

159 Powinny być podane zastosowane jednostki.

160 Powinny być podane zastosowane jednostki.

161 Powinny być podane zastosowane jednostki.

162 Powinny być podane zastosowane jednostki.

163 Powinny być podane zastosowane jednostki.

164 Powinny być podane zastosowane jednostki.

165 Powinny być podane zastosowane jednostki.

166 Do obliczeń g = 9,81 m/s²

167 Do obliczeń g = 9,81 m/s²

168 Do obliczeń g = 9,81 m/s²

169 Ten symbol używany jest w celu potwierdzenia, że elastyczny kontener do przewozu towaru luzem dopuszczony do innych rodzajów transportu jest zgodny z wymaganiami działu 6.8 Przepisów modelowych ONZ.

170 Powinny być podane jednostki.

171 Powinny być podane jednostki.

172 Powinny być podane jednostki.

173 Wymagania te uważa się za spełnione, jeżeli jednostka upoważniona dokonała tej oceny w ramach oceny zgodności WE wagonu zgodniez technicznymi specyfikacjami interoperacyjności (TSI) odnoszącymi się do podsystemu "tabor kolejowy - wagony towarowe" transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych (decyzja 2006/861/WE Komisji z 28 lipca 2006, opublikowana w Dz. U. WE L 344 z 8 grudnia 2006).

174 W przypadku blach oś próbek na rozciąganie powinna być prostopadła do kierunku walcowania. Wydłużenie po rozerwaniu powinno być mierzone na próbkach o przekroju kołowym, których długość pomiarowa l równa jest pięciokrotnej średnicy d (l=5d);

Jeżeli stosuje się próbki o przekroju prostokątnym, to długość pomiarową określa się według wzoru: l=5,65 √ F_o, gdzie F₀ stanowi przekrój początkowy próbki.

175 Odnośnie określenia "stal konstrukcyjna" i "stal wzorcowa", patrz pod 1.2.1. Stal konstrukcyjna obejmuje w tym przypadku także stale określone w normie materiałowej EN jako stale "konstrukcyjne" i mające minimalną wytrzymałość na rozciąganie pomiędzy 360 N/mm2i 490 N/mm2oraz minimalną wytrzymałość na rozerwanie zgodnie z 6.8.2.1.12.

176 Odnośnie określenia "stal konstrukcyjna" i "stal wzorcowa", patrz pod 1.2.1. Stal konstrukcyjna obejmuje w tym przypadku także stale określone w normie materiałowej EN jako stale "konstrukcyjne" i mające minimalną wytrzymałość na rozciąganie pomiędzy 360 N/mm2i 490 N/mm2oraz minimalną wytrzymałość na rozerwanie zgodnie z 6.8.2.1.12.

177 Odnośnie określenia "stal konstrukcyjna" i "stal wzorcowa", patrz pod 1.2.1. Stal konstrukcyjna obejmuje w tym przypadku także stale określone w normie materiałowej EN jako stale "konstrukcyjne" i mające minimalną wytrzymałość na rozciąganie pomiędzy 360 N/mm2i 490 N/mm2oraz minimalną wytrzymałość na rozerwanie zgodnie z 6.8.2.1.12.

178 Przy innych niż okrągłe korpusy zbiorników, np. zbiorniki kutrowe lub eliptyczne, podane średnice odpowiadają tym, które są obliczane z powierzchniowego przekroju kołowego. Przy tych formach przekroju promienie wypukłości osłon zbiornika po bokach nie mogą być większe niż 2000 mm, z góry i z dołu nie większe niż 3000 mm.

179 Odnośnie określenia "stal konstrukcyjna" i "stal wzorcowa", patrz pod 1.2.1. Stal konstrukcyjna obejmuje w tym przypadku także stale określone w normie materiałowej EN jako stale "konstrukcyjne" i mające minimalną wytrzymałość na rozciąganie pomiędzy 360 N/mm2i 490 N/mm2oraz minimalną wytrzymałość na rozerwanie zgodnie z 6.8.2.1.12.

180 Ta formuła określona jest ogólnym wzorem - e₁ = e₀×

gdzie: e₁ = minimalna grubość ścianki w mm dla danego metalu e₀ = minimalna grubość ścianki w mm dla stali wg 6.8.2.1.18 i 6.8.2.1.19, Rm₀= 370 (wytrzymałość na rozciąganie dla stali wzorcowej, patrz określenie pod 1.2.1), w N/mm², A₀= 27 (wydłużenie dla stali wzorcowej w %), Rm₁= minimalna wytrzymałość na rozciąganie wybranego metalu w N/mm², A₁= minimalne wydłużenie wybranego metalu w %.

181 Odnośnie określenia "stal konstrukcyjna" i "stal wzorcowa", patrz pod 1.2.1. Stal konstrukcyjna obejmuje w tym przypadku także stale określone w normie materiałowej EN jako stale "konstrukcyjne" i mające minimalną wytrzymałość na rozciąganie pomiędzy 360 N/mm2i 490 N/mm2oraz minimalną wytrzymałość na rozerwanie zgodnie z 6.8.2.1.12.

182 Przy innych niż okrągłe korpusy zbiorników, np. zbiorniki kutrowe lub eliptyczne, podane średnice odpowiadają tym, które są obliczane z powierzchniowego przekroju kołowego. Przy tych formach przekroju promienie wypukłości osłon zbiornika po bokach nie mogą być większe niż 2000 mm, z góry i z dołu nie większe niż 3000 mm.

183 Przy innych niż okrągłe korpusy zbiorników, np. zbiorniki kutrowe lub eliptyczne, podane średnice odpowiadają tym, które są obliczane z powierzchniowego przekroju kołowego. Przy tych formach przekroju promienie wypukłości osłon zbiornika po bokach nie mogą być większe niż 2000 mm, z góry i z dołu nie większe niż 3000 mm.

184 Odnośnie określenia "stal konstrukcyjna" i "stal wzorcowa", patrz pod 1.2.1. Stal konstrukcyjna obejmuje w tym przypadku także stale określone w normie materiałowej EN jako stale "konstrukcyjne" i mające minimalną wytrzymałość na rozciąganie pomiędzy 360 N/mm2i 490 N/mm2oraz minimalną wytrzymałość na rozerwanie zgodnie z 6.8.2.1.12.

185 Odnośnie określenia "stal konstrukcyjna" i "stal wzorcowa", patrz pod 1.2.1. Stal konstrukcyjna obejmuje w tym przypadku także stale określone w normie materiałowej EN jako stale "konstrukcyjne" i mające minimalną wytrzymałość na rozciąganie pomiędzy 360 N/mm2i 490 N/mm2oraz minimalną wytrzymałość na rozerwanie zgodnie z 6.8.2.1.12.

186 Skrajnia taboru towarowego G1podana jest w technicznych specyfikacjach interoperacyjności (TSI) odnoszących się do podsystemu "tabor kolejowy - wagony towarowe" transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych (decyzja 2006/861/WE Komisji z 28lipca 2006, opublikowana w Dz.U. WE L 344 z 8 grudnia 2006).

187 7 edycja karta UIC obowiązująca od 1 października 2008 r.

188 W przypadku kontenerów-cystern o objętości mniejszej niż 1 m³, zewnętrzny zawór odcinający lub urządzenie o równoważnej skuteczności może zostać zastąpione przez zaślepkę kołnierzową.

189 Definicję "cysterna zamknięta hermetycznie" podano pod 1.2.1.

190 Znak wyróżniający pojazdów samochodowych w ruchu międzynarodowym - Konwencja o ruchu drogowym (Wiedeń 1968 r.).

191 Badanie budowy zbiorników o ciśnieniu próbnym 1 MPa (10 bar) i wyższym, obejmuje także pobranie próbek połączeń spawanych, zgodnie z wymaganiami podanymi pod 6.8.2.1.23 i badaniami podanymi pod 6.8.5.

192 Wyjątkowo i za zgodą rzeczoznawcy upoważnionego przez władzę właściwą, hydrauliczna próba ciśnieniowa może być zastąpiona próbą ciśnieniową z zastosowaniem innej cieczy lub gazu, jeżeli nie stwarza to zagrożenia.

193 G - obliczone ciśnienie minimalne zgodnie z przepisami ogólnymi podanymi pod 6.8.2.1.14 (patrz 4.3.4.1).

194 Minimalne ciśnienie próbne dla UN 1744 BROM lub UN 1744 BROM, ROZTWÓR.

195 Po wartości liczbowej podać jednostkę miary.

196 Po wartości liczbowej podać jednostkę miary.

197 G - obliczone ciśnienie minimalne zgodnie z przepisami ogólnymi podanymi pod 6.8.2.1.14 (patrz 4.3.4.1).

198 Po wartości liczbowej podać jednostkę miary.

199 Po wartości liczbowej podać jednostkę miary.

200 Po wartości liczbowej podać jednostkę miary.

201 Po wartości liczbowej podać jednostkę miary.

202 Po wartości liczbowej podać jednostkę miary.

203 Po wartości liczbowej podać jednostkę miary.

204 Po wartości liczbowej podać jednostkę miary.

205 Po wartości liczbowej podać jednostkę miary.

206 Definicja "cysterna odejmowalna" podana jest pod 1.2.1.

207 Definicja "cysterna odejmowalna" podana jest pod 1.2.1.

208 Wyjątkowo i za zgodą rzeczoznawcy upoważnionego przez władzę właściwą, hydrauliczna próba ciśnieniowa może być zastąpiona próbą ciśnieniową z zastosowaniem innej cieczy lub gazu, jeżeli nie stwarza to zagrożenia.

209 Zamiast oficjalnej nazwy przewozowej lub, o ile jest stosowana, oficjalnej nazwy przewozowej i.n.o. przed nazwą techniczną, dopuszczalne jest użycie jednej z następujących nazw:

- dla UN 1078 GAZ CHŁODNICZY, I.N.O.: - mieszanina F1, mieszanina F2, mieszanina F3;

- dla UN 1060 METYLOACETYLEN I PROPADIEN, MIESZANINA STABILIZOWANA: - mieszanina P1, mieszanina P2,

- dla UN 1965 WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O.: - mieszanina A, mieszanina A01, mieszanina A02, mieszanina A0, mieszanina A1, mieszanina В1, mieszanina B2, mieszanina B, mieszanina C.

- dla UN 1010 BUTADIENY STABILIZOWANE: - buta-1,2-dien stabilizowany, buta-1,3-dien stabilizowany.

210 Zamiast oficjalnej nazwy przewozowej lub, o ile jest stosowana, oficjalnej nazwy przewozowej i.n.o. przed nazwą techniczną, dopuszczalne jest użycie jednej z następujących nazw:

- dla UN 1078 GAZ CHŁODNICZY, I.N.O.: - mieszanina F1, mieszanina F2, mieszanina F3;

- dla UN 1060 METYLOACETYLEN I PROPADIEN, MIESZANINA STABILIZOWANA: - mieszanina P1, mieszanina P2,

- dla UN 1965 WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O.: - mieszanina A, mieszanina A01, mieszanina A02, mieszanina A0, mieszanina A1, mieszanina В1, mieszanina B2, mieszanina B, mieszanina C.

- dla UN 1010 BUTADIENY STABILIZOWANE: - buta-1,2-dien stabilizowany, buta-1,3-dien stabilizowany.

211 Zamiast oficjalnej nazwy przewozowej lub, o ile jest stosowana, oficjalnej nazwy przewozowej i.n.o. przed nazwą techniczną, dopuszczalne jest użycie jednej z następujących nazw:

- dla UN 1078 GAZ CHŁODNICZY, I.N.O.: - mieszanina F1, mieszanina F2, mieszanina F3;

- dla UN 1060 METYLOACETYLEN I PROPADIEN, MIESZANINA STABILIZOWANA: - mieszanina P1, mieszanina P2,

- dla UN 1965 WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O.: - mieszanina A, mieszanina A01, mieszanina A02, mieszanina A0, mieszanina A1, mieszanina В1, mieszanina B2, mieszanina B, mieszanina C.

- dla UN 1010 BUTADIENY STABILIZOWANE: - buta-1,2-dien stabilizowany, buta-1,3-dien stabilizowany.

212 Zamiast oficjalnej nazwy przewozowej lub, o ile jest stosowana, oficjalnej nazwy przewozowej i.n.o. przed nazwą techniczną, dopuszczalne jest użycie jednej z następujących nazw:

- dla UN 1078 GAZ CHŁODNICZY, I.N.O.: - mieszanina F1, mieszanina F2, mieszanina F3;

- dla UN 1060 METYLOACETYLEN I PROPADIEN, MIESZANINA STABILIZOWANA: - mieszanina P1, mieszanina P2,

- dla UN 1965 WĘGLOWODORY GAZOWE, MIESZANINA SKROPLONA, I.N.O.: - mieszanina A, mieszanina A01, mieszanina A02, mieszanina A0, mieszanina A1, mieszanina В1, mieszanina B2, mieszanina B, mieszanina C.

- dla UN 1010 BUTADIENY STABILIZOWANE: - buta-1,2-dien stabilizowany, buta-1,3-dien stabilizowany.

213 Po wartości liczbowej należy podać jednostkę miary.

214 Po wartości liczbowej należy podać jednostkę miary.

215 Po wartości liczbowej należy podać jednostkę miary.

216 Po wartości liczbowej należy podać jednostkę miary.

217 Po wartości liczbowej należy podać jednostkę miary.

218 Po wartości liczbowej należy podać jednostkę miary.

219 Po wartości liczbowej należy podać jednostkę miary.

220 Po wartości liczbowej należy podać jednostkę miary.

221 Określenie "cysterna odejmowalna" znajduje się pod 1.2.1.

222 Wydanie 7 karty UIC stosowane od 1 października 2008 r.

• Identyfikator: Dz.U.2013.840 t.j.
• Rodzaj: oświadczenie rządowe
• Tytuł: Uzupełnienie oświadczenia rządowego z dnia 12 lutego 2007 r. w sprawie mocy obowiązującej Protokołu z dnia 3 czerwca 1999 r. wprowadzającego zmiany do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r. (Protokół 1999).
• Data aktu: 2009-07-07
• Data ogłoszenia: 2013-07-25
• Data wejścia w życie: 2009-10-08