Krajowy system monitorowania wypadków konsumenckich.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 20 grudnia 2000 r.

w sprawie krajowego systemu monitorowania wypadków konsumenckich.

Na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 22 stycznia 2000 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 15, poz. 179) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady organizacji i działania krajowego systemu monitorowania wypadków konsumenckich (KSMWK), zwanego dalej "Systemem Monitorowania", zarządzania tym systemem oraz obowiązki podmiotów w zakresie przekazywania systemowi gromadzonych przez nie danych.

§  2.

1. Przez wypadek konsumencki rozumie się, z zastrzeżeniem ust. 2, każde zdarzenie zachodzące w związku z używaniem przez konsumentów produktów, którego następstwem jest zgon lub uraz wymagający udzielenia pomocy lekarskiej, w szczególności zatrucie dzieci w wyniku spożycia leków lub innych substancji chemicznych.

2. Za wypadek konsumencki nie uznaje się:

1) wypadków przy pracy,

2) wypadków komunikacyjnych,

3) umyślnych samookaleczeń, samobójstw lub prób samobójczych,

4) przypadków napaści fizycznej innych osób.

3. Wypadkiem konsumenckim jest również pogryzienie lub ukąszenie przez zwierzęta i owady.

§ 3. Organem sprawującym nadzór nad funkcjonowaniem Systemu Monitorowania jest minister właściwy do spraw zdrowia, zwany dalej "organem nadzoru".

§ 4. System Monitorowania tworzą:

1) Administrator Systemu,

2) wybrane placówki zakładów opieki zdrowotnej, zwane dalej "placówkami", zbierające dane na temat wypadków konsumenckich,

3) osoby zbierające dane, wyznaczone przez placówki, o których mowa w pkt 2, zwane dalej "ankieterami".

§  5.

1. Systemem Monitorowania zarządza Administrator Systemu.

2. Administratora Systemu powołuje i odwołuje organ nadzoru, w porozumieniu z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, spośród osób z wyższym wykształceniem i co najmniej pięcioletnią praktyką zawodową na stanowiskach w administracji rządowej, związanych z ochroną zdrowia i konsumenta.

3. Administrator Systemu działa w strukturach organizacyjnych Ministerstwa Zdrowia.

§  6.

1. Do zadań i obowiązków Administratora Systemu należy organizowanie i zapewnianie właściwego funkcjonowania Systemu Monitorowania, a w szczególności:

1) wybór placówek, w których są zbierane dane do Systemu Monitorowania,

2) zawieranie umów z placówkami w sprawie zbierania danych,

3) opracowywanie instrukcji dotyczących wypełniania kwestionariuszy wywiadów przez ankieterów,

4) zapewnianie sprawności i jednolitości działania Systemu Monitorowania,

5) zbieranie danych o wypadkach konsumenckich, utrwalanie ich, przechowywanie, opracowywanie, udostępnianie oraz przekazywanie informacji na ten temat.

2. Administrator Systemu raz na kwartał sporządza opracowanie zbiorcze danych o wypadkach konsumenckich, zawierające ich analizę i wnioski dotyczące przeciwdziałania tym wypadkom, i przekazuje je organowi nadzoru oraz Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po kwartale, za który sporządzono opracowanie.

3. Administrator Systemu sporządza roczny zbiorczy raport na temat wypadków konsumenckich i składa go organowi nadzoru oraz Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego.

§  7.

1. System Monitorowania obejmuje dane pochodzące z placówek wybranych - z uwzględnieniem warunków reprezentatywności - co najmniej po jednej z każdego województwa.

2. Wyboru, o którym mowa w ust. 1, Administrator Systemu dokonuje, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w porozumieniu z właściwymi wojewodami.

§  8.

1. Dane do Systemu Monitorowania są zbierane przez ankieterów do kwestionariusza wywiadu i przekazywane placówkom.

2. Placówki gromadzą kwestionariusze wywiadu i przekazują je Administratorowi Systemu co najmniej raz na kwartał.

3. Zbieranie danych oraz ich przekazywanie powinno być - w miarę możliwości - dokonywane przy wykorzystaniu stosowania systemów informatycznych.

4. Dane powinny być kodowane przy użyciu kodów i klasyfikacji określonych w odrębnych przepisach.

5. Administrator Systemu analizuje kwestionariusze wywiadu i jeżeli okoliczności wypadku konsumenckiego wskazują, że niezbędne jest niezwłoczne podjęcie środków w celu usunięcia związanych z produktem zagrożeń bezpieczeństwa, przekazuje dane na temat wypadku wraz ze wskazaniem działań, jakie należałoby podjąć w tym celu, organom, o których mowa w § 6 ust. 2, nie później niż w ciągu 48 godzin od ich uzyskania; wzór formularza przekazywania danych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 9. Administrator Systemu udostępnia do wglądu dane o wypadkach konsumenckich.

§ 10. Określa się wzór kwestionariusza wywiadu, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK Nr  1

Wzór formularza przekazywania danych

.......................

(pieczątka nagłówkowa

Administratora Systemu)

............. dnia .......... r.

(miejscowość) (data)

................................

................................

................................

(nazwa i adres organu, któremu

są przekazywane dane na temat

wypadku konsumenckiego)

Na podstawie § 8 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

20 grudnia 2000 r. w sprawie krajowego systemu monitorowania

wypadków konsumenckich (Dz. U. z 2001 r. Nr 1, poz. 1)

zawiadamiam o wypadku konsumenckim, który może być następstwem

używania niebezpiecznego produktu. Okoliczności sprawy

wskazują, że jest konieczne niezwłoczne podjęcie działań w celu

usunięcia związanych z produktem zagrożeń bezpieczeństwa.

1. Opis wypadku konsumenckiego ze wskazaniem jego przyczyny

.........................................................

.........................................................

2. Opis produktu i jego cech (typ, marka), w związku z użyciem

którego nastąpił wypadek konsumencki, oraz dane

przedsiębiorcy odpowiedzialnego za produkt (nazwa, adres)

.........................................................

.........................................................

3. Ocena ryzyka i stopnia zagrożenia powodowanego przez produkt

.........................................................

.........................................................

4. Informacja o działaniach, które zostały lub zostaną podjęte

w celu usunięcia zagrożenia związanego z produktem przez

organ inny niż adresat zawiadomienia

.........................................................

.........................................................

5. Propozycje działań, jakie należałoby podjąć w celu usunięcia

zagrożenia związanego z produktem

.........................................................

.........................................................

...............................

(pieczęć imienna Administratora

Systemu i podpis)

ZAŁĄCZNIK Nr  2

Wzór kwestionariusza wywiadu

wzór

Objaśnienia do kwestionariusza wywiadu

1. Wywiad przeprowadza się jedynie w przypadku powstania szkody w wyniku wypadku konsumenckiego. Za poszkodowanego uważa się konsumenta, który uległ takiemu wypadkowi.

Do wypadków konsumenckich zaliczamy każde zdarzenie zachodzące w związku z używaniem przez konsumentów produktów w domu lub jego najbliższym otoczeniu lub w czasie wolnym od pracy, którego następstwem jest zgon lub uraz wymagający udzielenia pomocy lekarskiej, w szczególności zatrucie dzieci w wyniku spożycia leków lub innych substancji chemicznych. Wypadkiem konsumenckim jest również pogryzienie lub ukąszenie poszkodowanego przez zwierzęta i owady.

Takim wypadkiem jest w szczególności wypadek:

1) w domu poszkodowanego lub należącym do innej osoby oraz w bezpośredniej bliskości domu (korytarz, schody, schody zewnętrzne, winda, piwnica, podwórko przed blokiem, ogródek itp.);

2) poza domem:

a) na ulicy,

b) wewnątrz środków komunikacji publicznej,

c) w szkole,

d) w placówkach handlowych, urzędach, obiektach sportu i rekreacji itp.

Do wypadków konsumenckich nie zaliczamy:

1) wypadków przy pracy,

2) wypadków komunikacyjnych,

3) umyślnych samookaleczeń, samobójstw lub prób samobójczych,

4) przypadków napaści fizycznej innych osób.

W razie wątpliwości co do zakwalifikowania zdarzenia jako wypadku konsumenckiego, o zakwalifikowaniu decyduje ankieter, kierując się zasadami i celami badania.

2. Respondentem (osobą ankietowaną, udzielającą wywiadu) może być poszkodowany lub świadkowie wypadku konsumenckiego: członkowie rodziny, znajomi, inne osoby.

3. Ankieter wypełnia lewą kolumnę kwestionariusza (do pionowej kreski). Prawą kolumnę wypełnia (koduje) organizator badania, a następnie zakodowane informacje wprowadza do komputera.

4. Datę wypadku konsumenckiego wpisuje się cyframi arabskimi w kolejności: dzień, miesiąc, rok, godzina, np.:

0

1

0

9

0

0

oznacza: pierwszy września 2000 roku,

0

6

godzina szósta,

1

7

godzina siedemnasta

W taki sam sposób wpisuje się datę urodzenia poszkodowanego.

5. W przypadku występowania w pytaniach tzw. "okienek", odpowiedzi respondentów notuje się, wpisując w odpowiednim okienku znak "X", np.:

"2. Wewnątrz jakiego budynku (w bezpośredniej bliskości) miał miejsce wypadek konsumencki?

Mieszkanie w bloku

1 X

"

6. Przy pytaniu nr 9:

1) bezpośrednio po wypadku konsumenckim ankieter zaznacza właściwą odpowiedź w pierwszej kolumnie;

2) w przypadku hospitalizowania poszkodowanego wpisywana jest ilość dni hospitalizacji;

3) w drugiej kolumnie zaznaczona zostaje decyzja dotycząca dalszych losów poszkodowanego po okresie hospitalizacji.

7. W razie zaistnienia wątpliwości dotyczących wypełniania kwestionariusza należy się zwrócić do Administratora Systemu.

• Identyfikator: Dz.U.2001.1.1
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Krajowy system monitorowania wypadków konsumenckich.
• Data aktu: 2000-12-20
• Data ogłoszenia: 2001-01-15
• Data wejścia w życie: 2001-02-15