Zasady, warunki i tryb mianowania na stopnie wojskowe.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 30 lipca 1992 r.

w sprawie zasad, warunków i trybu mianowania na stopnie wojskowe.

Na podstawie art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54, poz. 254) zarządza się, co następuje:

Rozdział  1

Przepisy ogólne

§ 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się do:

1) żołnierzy, którzy odbywają:

a) zasadniczą służbę wojskową,

b) nadterminową zasadniczą służbę wojskową,

c) przeszkolenie wojskowe,

d) ćwiczenia wojskowe,

e) okresową służbę wojskową;

2) żołnierzy nie będących w czynnej służbie wojskowej;

3) studentów wyższych szkół morskich.

§  2.

1. Warunkiem mianowania na wyższy stopień wojskowy jest posiadanie odpowiednich kwalifikacji wojskowych oraz wartości moralnych.

1a. 1 W razie mianowania na wyższy stopień wojskowy za dokonanie czynu świadczącego o szczególnym męstwie lub za wyjątkowe zasługi, następuje ono niezależnie od istnienia warunków wymaganych do mianowania.

2. W przypadku ujawnienia okoliczności powodujących niezasadność mianowania na wyższy stopień wojskowy, organ, który wystąpił z wnioskiem o mianowanie, powiadamia o tym niezwłocznie odpowiednio przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień lub przełożonego uprawnionego do wystąpienia do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o mianowanie na stopień podporucznika.

Rozdział  2

Mianowanie żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową

§ 3. W czasie odbywania zasadniczej służby wojskowej żołnierze mogą być mianowani na wyższe stopnie wojskowe, do stopnia starszego kaprala włącznie.

§  4.

1. Na stopień starszego szeregowego mianuje się szeregowych z dniem ukończenia szkolenia w wojskowym ośrodku szkolenia.

2. Na stopień starszego szeregowego można mianować również szeregowych:

1) po odbyciu co najmniej połowy okresu nauki w wojskowej szkole podoficerskiej;

2) po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy zasadniczej służby wojskowej

- jeżeli osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

§ 5. Na stopień kaprala mianuje się:

1) szeregowych i starszych szeregowych - z dniem ukończenia szkolenia w wojskowej szkole podoficerskiej;

2) starszych szeregowych, którzy ukończyli kurs instruktorsko-metodyczny i złożyli egzamin na podoficera - z dniem wyznaczenia na stanowisko służbowe przewidziane w etacie jednostki wojskowej dla podoficera.

§ 6. Na stopień starszego kaprala mogą być mianowani, nie wcześniej niż po upływie sześciu miesięcy od dnia poprzedniego mianowania, żołnierze posiadający stopień kaprala, którzy osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

§  7.

1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występuje przełożony żołnierza, posiadający uprawnienia dyscyplinarne co najmniej dowódcy kompanii.

2. Wnioski, o których mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.

3. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje rozkazem przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy.

§ 8. Do mianowania na stopnie wojskowe są uprawnieni:

1) na stopnie starszego szeregowego i kaprala - dowódcy jednostek wojskowych, których ewidencją są objęci żołnierze;

2) na stopień starszego kaprala - dowódcy, o których mowa w pkt 1, jeżeli posiadają uprawnienia dyscyplinarne co najmniej dowódcy pułku, a w przypadku gdy uprawnień tych nie posiadają - ich przełożeni posiadający takie uprawnienia.

Rozdział  3

Mianowanie żołnierzy odbywających nadterminową zasadniczą służbę wojskową

§ 9. W czasie odbywania nadterminowej zasadniczej służby wojskowej żołnierze mogą być mianowani na wyższe stopnie wojskowe, do stopnia plutonowego włącznie.

§  10.

1. Na stopień starszego szeregowego można mianować szeregowych po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy nadterminowej zasadniczej służby wojskowej.

2. Na stopień kaprala mianuje się starszych szeregowych, którzy ukończyli kurs instruktorsko-metodyczny i złożyli egzamin na podoficera - z dniem wyznaczenia na stanowisko służbowe przewidziane w etacie jednostki wojskowej dla podoficera.

3. Na stopnie starszego kaprala i plutonowego mogą być mianowani, nie wcześniej niż po upływie sześciu miesięcy od dnia poprzedniego mianowania, żołnierze posiadający odpowiednio stopień kaprala i starszego kaprala.

4. Warunkiem mianowań, o których mowa w ust. 1 i 3, jest osiąganie przez żołnierzy bardzo dobrych wyników w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej. Mianowanie żołnierza posiadającego stopień starszego kaprala na stopień plutonowego może nastąpić, jeżeli ponadto zajmuje on stanowisko służbowe przewidziane w etacie jednostki wojskowej dla żołnierza zawodowego.

§ 11. Przepisy § 7 i 8 stosuje się odpowiednio, z tym że do mianowania na stopień plutonowego są uprawnieni dowódcy, o których mowa w § 8 pkt 2.

Rozdział  4

Mianowanie żołnierzy odbywających przeszkolenie wojskowe

§ 12. W czasie odbywania przeszkolenia wojskowego żołnierze mogą być mianowani na wyższe stopnie wojskowe:

1) do stopnia sierżanta włącznie - odbywający długotrwałe przeszkolenie wojskowe;

2) do stopnia starszego kaprala włącznie - odbywający krótkotrwałe przeszkolenie wojskowe.

§  13.

1. W czasie szkolenia w szkole podchorążych rezerwy żołnierze mogą być mianowani do stopnia kaprala włącznie, jeżeli osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

2. Z dniem ukończenia szkolenia w szkole podchorążych rezerwy żołnierzy posiadających stopień szeregowego, starszego szeregowego i kaprala mianuje się na stopień starszego kaprala.

§  14.

1. Po odbyciu co najmniej jednego miesiąca praktyki w jednostce wojskowej żołnierze będący absolwentami szkół podchorążych rezerwy mogą być mianowani na stopień plutonowego, jeżeli osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

2. Z dniem ukończenia długotrwałego przeszkolenia wojskowego żołnierze posiadający stopień plutonowego mogą być mianowani na stopień sierżanta, jeżeli osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

§ 15. Żołnierze odbywający długotrwałe przeszkolenie wojskowe, którzy nie ukończyli szkolenia w szkole podchorążych rezerwy, mogą być mianowani do stopnia starszego kaprala włącznie, jeżeli osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

§ 16. Przepisy § 7 stosuje się odpowiednio.

§ 17. Do mianowania na stopnie wojskowe są uprawnieni:

1) na stopnie starszego szeregowego, kaprala i starszego kaprala - komendanci szkół podchorążych rezerwy, których ewidencją są objęci żołnierze;

2) na stopnie starszego szeregowego, kaprala, starszego kaprala, plutonowego i sierżanta - dowódcy jednostek wojskowych, których ewidencją są objęci żołnierze, jeżeli posiadają uprawnienia dyscyplinarne co najmniej dowódcy pułku, a w przypadku gdy uprawnień tych nie posiadają - ich przełożeni posiadający takie uprawnienia.

Rozdział  5

Mianowanie żołnierzy rezerwy odbywających ćwiczenia wojskowe

§ 18. W czasie odbywania ćwiczeń wojskowych żołnierze mogą być mianowani na wyższe stopnie wojskowe, do stopnia kapitana włącznie.

§ 19. Na stopień starszego szeregowego można mianować szeregowych, którzy w czasie odbywania ćwiczeń wojskowych osiągają bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

§  20.

1. Na stopień kaprala mianuje się szeregowych i starszych szeregowych z dniem złożenia egzaminu na podoficera.

2. Na zakończenie odbywania ćwiczeń wojskowych podoficerowie mogą być mianowani na kolejny stopień wojskowy w korpusie podoficerów, jeżeli:

1) ćwiczenia te trwały co najmniej czternaście dni;

2) łączny czas odbytych przez nich ćwiczeń w posiadanym stopniu wojskowym wynosi co najmniej piętnaście dni, a jeżeli posiadają tytuł podchorążego - co najmniej dziesięć dni.

§  21.

1. Na stopień młodszego chorążego mianuje się szeregowych, starszych szeregowych i podoficerów, którzy ukończyli kurs przeszkolenia dla chorążych - z dniem złożenia egzaminu na chorążego.

2. Na zakończenie odbywania ćwiczeń wojskowych chorążowie mogą być mianowani na kolejny stopień wojskowy w korpusie chorążych, jeżeli:

1) ćwiczenia te trwały co najmniej dwadzieścia dni;

2) łączny czas odbytych przez nich ćwiczeń w posiadanym stopniu wojskowym wynosi co najmniej piętnaście dni.

§  22.

1. Wystąpienie do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o mianowanie na stopień podporucznika może nastąpić w stosunku do żołnierzy, którzy:

1) posiadają tytuł podchorążego i odbyli przeszkolenie wojskowe;

2) posiadają wyższe wykształcenie i ukończyli kurs przeszkolenia na oficerów

- jeżeli zdali egzamin na oficera i odbyli ćwiczenia wojskowe w łącznym wymiarze co najmniej czternastu dni.

2. Na kolejny stopień wojskowy w korpusie oficerów można mianować oficerów, którzy w posiadanym stopniu wojskowym odbyli ćwiczenia wojskowe w łącznym wymiarze co najmniej trzydziestu dni.

§  23.

1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występują:

1) na stopień starszego szeregowego i stopnie wojskowe w korpusie podoficerów - przełożony żołnierza posiadający uprawnienia dyscyplinarne co najmniej dowódcy kompanii;

2) na stopnie wojskowe w korpusach chorążych i oficerów - dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz odbywa ćwiczenia wojskowe.

2. Przepisy § 7 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 24. Do mianowania na stopnie wojskowe są uprawnieni:

1) na stopnie starszego szeregowego i kaprala - dowódcy jednostek wojskowych, w których żołnierze odbywają ćwiczenia wojskowe;

2) na pozostałe stopnie wojskowe w korpusie podoficerów - dowódcy, o których mowa w pkt 1, jeżeli posiadają uprawnienia dyscyplinarne co najmniej dowódcy pułku, a w przypadku gdy uprawnień tych nie posiadają - ich przełożeni posiadający takie uprawnienia;

3) na stopnie wojskowe w korpusie chorążych, z wyjątkiem stopnia młodszego chorążego - przełożony o uprawnieniach dyscyplinarnych dowódcy okręgu wojskowego (rodzaju sił zbrojnych), któremu podlega jednostka wojskowa, w której żołnierz odbywa ćwiczenia wojskowe.

Rozdział  6

Mianowanie żołnierzy odbywających okresową służbę wojskową

§  25.

1. Żołnierze odbywający okresową służbę wojskową mogą być w czasie odbywania tej służby mianowani na wyższy stopień wojskowy.

2. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić tylko raz, nie wcześniej niż po odbyciu sześciu miesięcy okresowej służby wojskowej.

§ 26. Mianowanie żołnierzy odbywających okresową służbę wojskową na wyższe stopnie wojskowe następuje na zasadach i w trybie przewidzianych dla żołnierzy pełniących zawodową służbę wojskową, z tym że nie jest wobec nich wymagane przesłużenie w posiadanym stopniu odpowiedniego okresu oraz przesłużenie odpowiedniego okresu na określonym stanowisku służbowym.

Rozdział  7

Mianowanie żołnierzy nie będących w czynnej służbie wojskowej

§  27.

1. Żołnierze nie będący w czynnej służbie wojskowej mogą być mianowani na wyższy stopień wojskowy:

1) po odbyciu:

a) ćwiczeń wojskowych,

b) okresowej służby wojskowej;

2) w przypadkach uzasadnionych potrzebami sił zbrojnych.

2. Warunki, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio w razie wystąpienia do Ministra Obrony Narodowej o mianowanie na stopień podporucznika.

§  28.

1. Do mianowania na pierwszy stopień wojskowy w korpusie podoficerów i chorążych, jak również do wystąpienia do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o mianowanie na stopień podporucznika jest wymagane posiadanie przez żołnierza odpowiedniej zdolności fizycznej i psychicznej do służby wojskowej, a ponadto:

1) do mianowania na stopień kaprala:

a) posiadanie wykształcenia w zakresie co najmniej szkoły zasadniczej oraz

b) złożenie egzaminu na podoficera;

2) do mianowania na stopień młodszego chorążego:

a) posiadanie wykształcenia w zakresie co najmniej szkoły średniej oraz

b) złożenie egzaminu na chorążego;

3) do wystąpienia do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o mianowanie na stopień podporucznika:

a) posiadanie wyższego wykształcenia, tytułu podchorążego i odbycie przeszkolenia wojskowego zakończonego złożeniem egzaminu na oficera oraz

b) odbycie ćwiczeń wojskowych w wymiarze co najmniej dziesięciu dni na stanowisku określonym posiadanym przydziałem mobilizacyjnym, z których uzyskał pozytywną opinię, z zastrzeżeniem § 29.

2. Egzaminy na podoficera organizują dowódcy jednostek wojskowych, a na chorążego - komendanci wojskowych ośrodków szkolenia, w których żołnierze odbywali ćwiczenia wojskowe.

§ 29. Wystąpienie do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o mianowanie żołnierzy na stopień podporucznika może ponadto nastąpić:

1) mimo nieposiadania tytułu podchorążego i niezłożenia egzaminu na oficera, o których mowa w § 28 ust. 1 pkt 3 lit. a), jeżeli posiadają specjalność wojskową w grupie osobowej lekarzy korpusu osobowego medycznego bądź w grupie osobowej pilotów korpusu osobowego lotnictwa;

2) mimo nieodbycia ćwiczeń wojskowych, o których mowa w § 28 ust. 1 pkt 3 lit. b), w przypadkach uzasadnionych potrzebami sił zbrojnych, jeżeli posiadają specjalność wojskową w korpusach osobowych lotnictwa, marynarki wojennej, medycznym lub sprawiedliwości i obsługi prawnej, oraz przez okres co najmniej jednego roku - przydział mobilizacyjny lub zamustrowanie na statku żeglugi morskiej przewidzianym dla potrzeb mobilizacyjnych Marynarki Wojennej.

§ 30. 2  

1. W przypadkach uzasadnionych potrzebami sił zbrojnych można mianować:

1) oficerów rezerwy - na kolejny stopień wojskowy w korpusie oficerów, do stopnia kapitana włącznie, jeżeli posiadają specjalność wojskową, o której mowa w § 29 pkt 2; w takim przypadku mianowanie może nastąpić w czasie posiadania przydziału mobilizacyjnego lub zamustrowania na statek żeglugi morskiej, jeżeli od poprzedniego mianowania upłynęło co najmniej pięć lat;

2) żołnierzy rezerwy oraz osoby nie będące żołnierzami - na kolejny lub odpowiedni stopień wojskowy w razie posiadania szczególnych kwalifikacji lub umiejętności do odbywania czynnej służby wojskowej.

2. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się do żołnierzy oraz osób nie będących żołnierzami wyłącznie w razie ich powołania do zawodowej służby wojskowej.

§ 31. W okresie odbywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności, a także w okresie warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności, żołnierza rezerwy nie można mianować na wyższy stopień wojskowy.

§  32.

1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występuje wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego trwającego ponad dwa miesiące żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w § 30 pkt 2, albo dowódca jednostki wojskowej, do której żołnierz posiada przydział mobilizacyjny.

2. Przepisy § 7 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 33. Na stopnie wojskowe mianują:

1) na stopień starszego szeregowego oraz na stopnie wojskowe w korpusie podoficerów, do stopnia sierżanta włącznie - wojskowi komendanci uzupełnień;

2) na stopień starszego sierżanta - szefowie wojewódzkich sztabów wojskowych;

3) na stopnie wojskowe w korpusie podoficerów nie wymienione w pkt 1 i 2 oraz na stopnie wojskowe w korpusie chorążych, z wyjątkiem stopnia młodszego chorążego - dowódcy okręgów wojskowych (rodzajów sił zbrojnych),

4) 3 na stopień młodszego chorążego - Minister Obrony Narodowej.

Rozdział  7a ⁴

Mianowanie za dokonanie czynu świadczącego o szczególnym męstwie lub za wyjątkowe zasługi

§ 33a. Mianowanie żołnierza na kolejny wyższy stopień wojskowy za dokonanie czynu świadczącego o szczególnym męstwie lub za wyjątkowe zasługi może nastąpić tylko jeden raz; w wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych wypadkach mianowanie żołnierza może nastąpić po raz drugi.

§  33b.

1. Z wnioskiem o mianowanie na kolejny wyższy stopień wojskowy występują:

1) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego trwającego ponad dwa miesiące żołnierza rezerwy lub osoby nie będącej żołnierzem,

2) dowódca jednostki wojskowej, do której żołnierz posiada przydział mobilizacyjny,

3) władze naczelne organizacji kombatanckich, z uwzględnieniem trybu określonego w ust. 3,

4) attaches wojskowi polskich przedstawicielstw dyplomatycznych w stosunku do osób posiadających obywatelstwo polskie, stale zamieszkujących za granicą.

2. Wniosek o mianowanie przedstawia się drogą służbową organowi uprawnionemu do mianowania.

3. Władze naczelne organizacji kombatanckich wnioski na pierwszy stopień chorążego oraz na wszystkie stopnie oficerskie, w tym na stopnie oficerskie generałów, składają (przesyłają) do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który po ich opracowaniu przesyła je do Ministerstwa Obrony Narodowej. Na pozostałe stopnie chorążych i stopnie podoficerskie organizacje kombatanckie składają wnioski w wojskowej komendzie uzupełnień właściwej ze względu na miejsce zamieszkania.

Rozdział  8

Mianowanie studentów wyższych szkół morskich

§ 34. Studenci wyższych szkół morskich odbywający zajęcia wojskowe mogą być mianowani na wyższy stopień wojskowy do stopnia starszego mata włącznie.

§ 35. Studentów, o których mowa w § 34, kierownik studium wojskowego może mianować:

1) na stopień starszego marynarza - po ukończeniu pierwszego semestru zajęć wojskowych, jeżeli w tym okresie wyróżnili się bardzo dobrymi wynikami w szkoleniu oraz złożyli przysięgę wojskową;

2) na kolejne stopnie wojskowe:

a) na stopień mata - w pozostałych semestrach zajęć wojskowych,

b) na stopień starszego mata - po ukończeniu zajęć wojskowych i zdaniu egzaminu z tych zajęć.

Rozdział  8a ⁵

Sporządzanie i wręczanie aktów mianowania

§  35a.

1. Żołnierzom mianowanym na stopnie wojskowe wręcza się akt mianowania.

2. Akt mianowania sporządza organ, który mianował żołnierza, albo na jego polecenie (zgodnie z podległością służbową) szef wojewódzkiego sztabu wojskowego. W szczególnych sytuacjach akt mianowania sporządza Szef Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej.

3. Akt mianowania wręcza żołnierzowi wojskowy komendant uzupełnień lub szef wojewódzkiego sztabu wojskowego albo żołnierz zawodowy upoważniony przez organ uprawniony do mianowania lub też attache wojskowy, o którym mowa w § 33b ust. 1 pkt 4.

4. Wręczenia aktu mianowania na wyższy stopień wojskowy dokonuje się w sposób uroczysty w czasie obchodów święta Wojska Polskiego, świąt narodowych lub rocznic ważnych wydarzeń historycznych.

5. Uroczystości związane z wręczeniem aktów mianowania organizują wojskowi komendanci uzupełnień dla żołnierzy zamieszkałych w miejscowościach objętych terytorialnym zasięgiem działania wojskowych komend uzupełnień, w sposób określony w ceremoniale wojskowym, lub attaches wojskowi, o których mowa w § 33b ust. 1 pkt 4.

§ 35b. Na uroczyste wręczenie aktów mianowania zaprasza się w szczególności przedstawicieli organizacji kombatanckich, które wystąpiły z wnioskiem o mianowanie.

§  35c.

1. Żołnierzy mianowanych na wyższe stopnie wojskowe, którzy nie mogli przybyć na uroczystość związaną z wręczeniem aktów mianowania, powiadamia się o innym terminie wręczenia aktów mianowania.

2. Żołnierzom, którzy nie mogą przybyć na uroczystość wręczenia aktów mianowania, zwłaszcza z powodu długotrwałej choroby, akt mianowania wręcza się w miejscu ich pobytu.

§ 35d. Akt mianowania zmarłego żołnierza wręcza sie najbliższym członkom jego rodziny.

Rozdział  9

Przepisy końcowe

§ 36. 6 (skreślony).

§ 37. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1 § 2 ust. 1a dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 21 czerwca 1995 r. (Dz.U.95.78.394) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 22 lipca 1995 r.

2 § 30 zmieniony przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 21 czerwca 1995 r. (Dz.U.95.78.394) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 22 lipca 1995 r.

3 § 33 pkt 4 dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 21 czerwca 1995 r. (Dz.U.95.78.394) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 22 lipca 1995 r.

4 Rozdział 7a dodany przez § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 21 czerwca 1995 r. (Dz.U.95.78.394) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 22 lipca 1995 r.

5 Rozdział 8a dodany przez § 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 21 czerwca 1995 r. (Dz.U.95.78.394) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 22 lipca 1995 r.

6 § 36 skreślony przez § 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 21 czerwca 1995 r. (Dz.U.95.78.394) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 22 lipca 1995 r.

• Identyfikator: Dz.U.1992.59.300
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Zasady, warunki i tryb mianowania na stopnie wojskowe.
• Data aktu: 1992-07-30
• Data ogłoszenia: 1992-08-10
• Data wejścia w życie: 1992-08-25