Nadzwyczajne uprawnienia i upoważnienia Rady Ministrów.

USTAWA

z dnia 11 maja 1988 r.

o nadzwyczajnych uprawnieniach i upoważnieniach dla Rady Ministrów.

W celu ochrony warunków życia i pracy obywateli; kierując się koniecznością skutecznego przeciwdziałania czynnikom hamującym wprowadzenie reformy gospodarczej, nadmiernemu wzrostowi cen i innym zjawiskom inflacyjnym, a także w celu zapewnienia właściwego związku między poziomem płac i wydajnością pracy; mając na względzie potrzebę stworzenia sprzyjających warunków wdrażania reform społeczno-gospodarczych, a zwłaszcza:

– pełnej realizacji programu drugiego etapu reformy gospodarczej,

– przywrócenia równowagi gospodarczej, w tym wzrostu produkcji rynkowej,

– przyspieszenia restrukturyzacji gospodarki,

– przyspieszenia przeglądu struktur organizacyjnych i atestacji stanowisk pracy,

– rozwoju inicjatyw gospodarczych, sprzyjania konkurencji i zapobiegania praktykom monopolistycznym,

– zwiększenia skuteczności mechanizmów ekonomicznych,

stanowi się co następuje:

Art.  1.

Upoważnia się Radę Ministrów do:

1) nakładania na przedsiębiorstwa państwowe i inne państwowe jednostki organizacyjne, a także organizacje spółdzielcze, obowiązku przyspieszenia zmiany wewnętrznego systemu zarządzania, uproszczenia struktur organizacyjnych i racjonalizacji zatrudnienia, eliminacji przerostów administracyjnych, w tym zmniejszenia stanu zatrudnienia, oraz określania warunków realizacji tego obowiązku,

2) zarządzania oraz określania szczególnych warunków

a) podziału przedsiębiorstwa państwowego dla przyspieszenia procesów demonopolizacyjnych i rozwoju konkurencji,

b) łączenia przedsiębiorstw państwowych dla lepszego wykorzystania majątku trwałego oraz zwiększenia konkurencyjności w skali międzynarodowej,

c) likwidacji przedsiębiorstwa państwowego w celu poprawy efektywności gospodarki,

3) zmiany organu założycielskiego przedsiębiorstwa państwowego w celu przyspieszenia procesów decentralizacyjnych w zarządzaniu gospodarką narodową,

4) określania przyspieszonego trybu postępowania w sprawie poprawy gospodarki, a także określania szczególnego, przyspieszonego postępowania upadłościowego w stosunku do przedsiębiorstwa państwowego,

5) odwoływania lub zawieszania w czynnościach dyrektora przedsiębiorstwa państwowego, a także kierownika innej jednostki organizacyjnej, w przypadku naruszania dyscypliny w kształtowaniu prawidłowych relacji ekonomicznych, w oparciu o obiektywne kryteria ich oceny, a zwłaszcza uwzględniające efektywność i zgodność działania kierowanych przez nich jednostek z zasadami reformy gospodarczej,

6) zawieszania w czynnościach kierownika spółdzielni; przepis pkt 5 stosuje się odpowiednio,

7) wprowadzania, w celu równoważenia rynku inwestycyjnego i zaopatrzeniowego, zakazu wydatkowania środków:

a) z funduszów celowych, z wyłączeniem środków pochodzących ze źródeł społecznych,

b) z określonych funduszów tworzonych w przedsiębiorstwach państwowych lub innych jednostkach gospodarczych, organizacjach spółdzielczych i społecznych, z wyłączeniem zakładowego funduszu socjalnego i mieszkaniowego,

c) na konkretne cele, w tym na podejmowanie określonych rodzajów inwestycji przez jednostki gospodarcze, zwłaszcza wznoszenie budynków administracyjnych i innych obiektów kubaturowych,

8) zawieszania lub okresowej zmiany zasad:

a) ustalania cen, marż, opłat i podatków,

b) kształtowania środków na wynagrodzenia z uwzględnieniem czynników propodażowych

w celu zapobiegania nieuzasadnionemu wzrostowi cen i płac oraz wsparcie działań na rzecz równowagi pieniężno-rynkowej.

Art.  2.

Rada Ministrów może:

1) przedłużać okres zamrożenia cen, określony w art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. z 1987 r. Nr 8, poz. 52), i na ten okres wprowadzać zakaz podwyższania wynagrodzeń za pracę,

2) ustalać zakres i zasady zamrażana cen, a także zakazu podwyższania wynagrodzeń za pracę, przy uwzględnieniu wymogów związanych z równoważeniem rynku oraz motywacyjnej funkcji wynagrodzeń.

Art.  3.

W celu poprawy równowagi ekonomicznej oraz relacji cen i dochodów Rada Ministrów może ustanawiać podatki stabilizacyjne od osób prawnych oraz innych jednostek organizacyjnych.

Art.  4.

1. W celu stworzenia warunków szybkiego i skutecznego działania Rady Ministrów, przy wykonywaniu uprawnień i upoważnień w zakresie wynikającym z art. 1-3 niniejszej ustawy, nie stosuje się:

1) warunków, zasad i trybu, określonych w przepisach odpowiednich ustaw i aktów wydanych na ich podstawie,

2) przepisów o trybie podejmowania decyzji i normatywnych aktów prawnych.

2. Przy wykonywaniu upoważnień określonych w art. 1 pkt 5 i 6 należy zasięgać opinii właściwych organów samorządu.

Art.  5.

Rada Ministrów może powierzać Prezesowi Rady Ministrów wykonywanie uprawnień i upoważnień, o których mowa w niniejszej ustawie.

Art.  6.

W sprawach wynikających z realizacji uprawnień i upoważnień określonych w niniejszej ustawie nie mogą być prowadzone spory zbiorowe, chyba że wszczęcie sporu zbiorowego uzyska poparcie Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych po uprzedniej konsultacji z właściwymi ogólnokrajowymi organizacjami związkowymi albo poparcie Krajowego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych.

Art.  7.

Rada Ministrów będzie przedstawiać Sejmowi, nie rzadziej niż co 3 miesiące, sprawozdania o wykonywaniu przyznanych jej uprawnień i upoważnień, z uwzględnieniem osiągniętych efektów.

Art.  8.

Postępowanie w sprawach prowadzonych w trybie i na zasadach określonych na mocy niniejszej ustawy, nie zakończone w okresie jej obowiązywania, podlega zakończeniu w tym trybie i na tych zasadach.

Art.  9.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje do dnia 31 grudnia 1988 r.

• Identyfikator: Dz.U.1988.13.98
• Rodzaj: ustawa
• Tytuł: Nadzwyczajne uprawnienia i upoważnienia Rady Ministrów.
• Data aktu: 1988-05-11
• Data ogłoszenia: 1988-05-12
• Data wejścia w życie: 1988-05-12