Szczegółowy zakres i tryb działania Głównego Inspektora Gospodarki Energetycznej oraz terenowych inspektoratów gospodarki energetycznej.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 10 września 1984 r.

w sprawie szczegółowego zakresu i trybu działania Głównego Inspektora Gospodarki Energetycznej oraz terenowych inspektoratów gospodarki energetycznej.

Na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 41 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej (Dz. U. Nr 21, poz. 96) zarządza się, co następuje:

Rozdział  1 ¹

(uchylony).

Rozdział  2 ²

(uchylony).

Rozdział  3

Tryb działania przy wykonywaniu kontroli gospodarki energetycznej.

§ 12. Kontrolę gospodarki energetycznej, o której mowa w § 2 pkt 1, § 3 i 9 ust. 1, wykonują:

1) Główny Inspektor Gospodarki Energetycznej i jego zastępcy,

2) dyrektorzy inspektoratów,

3) pracownicy Głównego Inspektoratu Gospodarki Energetycznej upoważnieni przez Głównego Inspektora Gospodarki Energetycznej,

4) pracownicy inspektoratów upoważnieni przez dyrektorów inspektoratów,

5) pracownicy innych jednostek organizacyjnych upoważnieni przez Głównego Inspektora Gospodarki Energetycznej do wykonywania określonych zadań kontrolnych,

zwani dalej "inspektorami".

§  13.

1. Inspektorzy są uprawnieni do wstępu w każdym czasie, bez potrzeby uzyskiwania przepustki, na teren i do obiektów jednostki kontrolowanej, do dostępu do urządzeń i instalacji energetycznych, żądania od tej jednostki informacji oraz przedstawienia dokumentów, jak również przeprowadzania w uzgodnionych terminach prób, pomiarów i innych czynności potrzebnych do ustalenia danych dotyczących gospodarki energetycznej w kontrolowanej jednostce.

2. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują inspektorowi z zachowaniem przepisów o postępowaniu w sprawach tajnych i tajnych specjalnego znaczenia, obowiązujących w jednostce kontrolowanej.

3. Inspektorzy, o których mowa w § 12 pkt 3-5, okazują w jednostce kontrolowanej imienne upoważnienie do przeprowadzania kontroli.

§  14.

1. Kierownik jednostki kontrolowanej jest obowiązany zapewnić środki i warunki niezbędne do sprawnego wykonania kontroli przez inspektora oraz wskazać osoby odpowiedzialne za gospodarkę energetyczną w tej jednostce.

2. Kierownik jednostki kontrolowanej, jak również pracownicy tej jednostki odpowiedzialni za gospodarkę energetyczną są obowiązani udzielać inspektorowi informacji niezbędnych do wykonania czynności kontrolnych, w tym również informacji w sprawach objętych tajemnicą państwową i służbową.

§  15.

1. Inspektor sporządza protokół przeprowadzonej kontroli, zwany dalej "protokołem", który podpisują: inspektor, kierownik jednostki kontrolowanej lub jego zastępca oraz osoba odpowiedzialna za gospodarkę energetyczną w jednostce kontrolowanej.

2. Jeżeli po sporządzeniu protokołu, a przed jego podpisaniem, kierownik jednostki kontrolowanej lub jego zastępca albo osoba odpowiedzialna za gospodarkę energetyczną w jednostce kontrolowanej zgłosiła umotywowane zastrzeżenia co do konkretnych faktów utrwalonych w protokole, inspektor jest obowiązany dodatkowo zbadać te fakty i uzupełnić protokół.

3. Na wezwanie inspektora osoba określona w ust. 2, która odmówiła podpisania protokołu, składa pisemne wyjaśnienie co do przyczyny odmowy.

4. O odmowie podpisania protokołu oraz o złożeniu wyjaśnień i o przyczynie tej odmowy inspektor dokonuje wzmianki w protokole.

5. Odmowa podpisania protokołu przez osobę określoną w ust. 2 nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez inspektora i prowadzenia czynności pokontrolnych.

6. Wzory protokołów ustala Główny Inspektor Gospodarki Energetycznej.

§  16.

1. W razie zgłoszenia przez osobę określoną w § 15 ust. 2 zastrzeżenia co do ustaleń faktycznych zawartych w protokole, zlecający kontrolę przeprowadza postępowanie wyjaśniające.

2. Protokół oraz wyniki postępowania wyjaśniającego stanowią podstawę do wydania zaleceń pokontrolnych lub wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej.

§  17.

1. Zalecenia pokontrolne doręcza się jednostce kontrolowanej oraz organowi nadzorującemu jednostkę kontrolowaną.

2. Jednostka kontrolowana może odwołać się w terminie 14 dni od dnia otrzymania zaleceń pokontrolnych do Głównego Inspektora Gospodarki Energetycznej za pośrednictwem właściwego terenowo inspektoratu.

3. Odstąpienie od wykonania zaleceń pokontrolnych lub zmiana terminu ich realizacji może nastąpić za zgodą Głównego Inspektora Gospodarki Energetycznej.

4. O wykonaniu zaleceń pokontrolnych jednostka kontrolowana zawiadamia zlecającego kontrolę.

5. Zlecający kontrolę może zarządzić sprawdzenie przez inspektora wykonania zaleceń pokontrolnych.

§  18.

1. W razie stwierdzenia w toku wykonywania kontroli rażącego uchybienia w dziedzinie gospodarki energetycznej, inspektor występuje do kierownika jednostki kontrolowanej z wnioskiem o wydanie natychmiastowych zarządzeń mających na celu usunięcie uchybień, zawiadamiając jednocześnie zlecającego kontrolę o treści tego wniosku.

2. W razie powtarzania się rażących nieprawidłowości lub systematycznego naruszania przepisów o gospodarce energetycznej bądź niezrealizowania zaleceń pokontrolnych, zlecający kontrolę informuje o tych faktach właściwy dla kontrolowanej jednostki bank i inne organy finansowe oraz organ nadzorujący jednostkę kontrolowaną.

§  19.

1. W razie potrzeby uzyskania określonych informacji z dziedziny gospodarki energetycznej lub w celu sprawdzenia wykonania zaleceń pokontrolnych bądź decyzji wydanych na podstawie ustawy, może być stosowane uproszczone postępowanie kontrolne.

2. Z uproszczonego postępowania, o którym mowa w ust. 1, sporządza się sprawozdanie, które podpisuje inspektor.

3. W razie gdy wyniki uproszczonego postępowania kontrolnego wskazują na potrzebę pociągnięcia określonych osób do odpowiedzialności karnej, należy przeprowadzić kontrolę i sporządzić protokół w trybie przewidzianym w rozdziale 4.

Rozdział  4

Zasady i tryb postępowania przy wymierzaniu i ściąganiu kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o gospodarce energetycznej.

§  20.

1. W razie stwierdzenia w toku kontroli, o której mowa w rozdziale 3, że kierownik lub pracownik jednostki gospodarki uspołecznionej dopuścił się naruszeń określonych w art. 39 ust. 1 ustawy, inspektor sporządza protokół karny, który podpisują sporządzający protokół oraz obwiniony. W razie odmowy podpisania protokołu przez obwinionego lub gdy obwiniony był nieobecny przy sporządzaniu protokołu, należy o tym zamieścić wzmiankę w protokole, z podaniem przyczyny.

2. Obwinionemu doręcza się, za potwierdzeniem odbioru, jeden egzemplarz protokołu karnego.

§  21.

1. Obwinionemu przysługuje prawo złożenia pisemnych wyjaśnień organowi zlecającemu kontrolę, ze wskazaniem środków dowodowych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu karnego.

2. W razie złożenia przez obwinionego wyjaśnień, zlecający kontrolę przeprowadza postępowanie dowodowe, gdy okoliczności sprawy tego wymagają.

3. Jeżeli przy sporządzaniu protokołu obwiniony nie był obecny, należy jednocześnie z doręczeniem protokołu wezwać go do złożenia wyjaśnień w terminie 7 dni.

4. W każdym stadium postępowania przysługuje obwinionemu prawo przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów.

§  22.

1. Podstawę do wydania orzeczenia o nałożeniu kary pieniężnej stanowią okoliczności ustalone w toku kontroli, określające powstanie naruszeń oraz stopień winy osoby podlegającej ukaraniu.

2. Jednostka kontrolowana jest obowiązana do przedstawienia inspektorowi zaświadczenia o wysokości miesięcznego wynagrodzenia pracownika podlegającego ukaraniu.

3. Orzeczenie doręcza się ukaranemu.

§  23.

1. W razie stwierdzenia naruszenia przepisów o gospodarce energetycznej przez jednostki gospodarki uspołecznionej (art. 40 ust. 1 ustawy) stosuje się odpowiednio przepisy § 20-22, z uwzględnieniem § 24 i 25.

2. Kara pieniężna za naruszenie przepisów, o których mowa w art. 39 ust. 1 i art. 38 ust. 2 ustawy, jest wymierzana jednostce gospodarki uspołecznionej niezależnie od kar nakładanych w trybie § 20-22. Wymierzenie kary pieniężnej tylko jednostce gospodarki uspołecznionej może mieć miejsce w wyjątkowych przypadkach, gdy nie ma możliwości ustalenia osób odpowiedzialnych za naruszenie przepisów, o których mowa w art. 39 ust. 1 i art. 38 ust. 2 ustawy.

§  24.

1. Protokół karny, sporządzony w razie stwierdzenia naruszeń, o których mowa w art. 40 ust. 1 ustawy, powinien zawierać nazwę i siedzibę jednostki kontrolowanej oraz imiona i nazwiska osób upoważnionych do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków tej jednostki.

2. Protokół karny podpisują: osoba sporządzająca protokół ze wskazaniem swego stanowiska służbowego oraz kierownik jednostki kontrolowanej.

§  25.

1. Orzeczenie o nałożeniu kary pieniężnej na jednostkę gospodarki uspołecznionej powinno zawierać nazwę, siedzibę i numer konta tej jednostki.

2. Orzeczenie doręcza się jednostce kontrolowanej.

§  26.

1. Kary pieniężne nałożone na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy podlegają egzekucji administracyjnej.

2. Kary pieniężne nałożone na podstawie art. 40 ust. 1 ustawy podlegają przekazaniu z rachunków bankowych jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie żądania zapłaty.

§ 27. Kwoty z tytułu kar pieniężnych nałożonych w trybie § 20-26 są przekazywane na fundusz celowy zgodnie z odrębnymi przepisami, z przeznaczeniem na popieranie przedsięwzięć i zadań określonych w art. 9 ustawy.

§  28.

1. Od orzeczeń o karach pieniężnych nałożonych przez inspektoraty przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Gospodarki Energetycznej za pośrednictwem właściwego terenowo inspektoratu.

2. Orzeczenie Głównego Inspektora Gospodarki Energetycznej jest ostateczne.

§ 29. Wzory protokołów, o których mowa w § 20 ust. 1 i § 24 ust. 1, oraz wzory orzeczeń, o których mowa w § 22 ust. 1 i § 25 ust. 1, ustala Główny Inspektor Gospodarki Energetycznej.

Rozdział  5

Przepisy końcowe.

§ 30. Tryb działania w sprawach:

1) uzgadniania rozwiązań technicznych w zakresie inwestycji i modernizacji dotyczących instalacji energetycznych oraz obiektów budowlanych (art. 16 ustawy),

2) uzgadniania produkcji i importu urządzeń energetycznych (art. 22 ustawy),

3) stwierdzania kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją urządzeń i instalacji energetycznych (art. 32 ustawy),

określają odrębne przepisy.

§ 31. Tracą moc:

1) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 kwietnia 1979 r. w sprawie zakresu działania i trybu postępowania Głównego Inspektora Gospodarki Energetycznej oraz terenowych inspektoratów gospodarki energetycznej (Dz. U. Nr 9, poz. 53 i z 1983 r. Nr 59, poz. 267),

2) rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 maja 1979 r. w sprawie ustalenia siedzib oraz terytorialnego zakresu działania terenowych inspektoratów gospodarki energetycznej (Dz. U. Nr 11, poz. 77 i z 1980 r. Nr 25, poz. 102).

§ 32. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1 Rozdział 1 uchylony przez § 14 pkt 2 rozporządzenia z dnia 27 grudnia 1985 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki Materiałowej i Paliwowej oraz terenowych inspektoratów gospodarki energetycznej (Dz.U.85.63.328) z dniem 1 stycznia 1986 r.

2 Rozdział 2 uchylony przez § 14 pkt 2 rozporządzenia z dnia 27 grudnia 1985 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki Materiałowej i Paliwowej oraz terenowych inspektoratów gospodarki energetycznej (Dz.U.85.63.328) z dniem 1 stycznia 1986 r.

• Identyfikator: Dz.U.1984.46.245
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Szczegółowy zakres i tryb działania Głównego Inspektora Gospodarki Energetycznej oraz terenowych inspektoratów gospodarki energetycznej.
• Data aktu: 10/09/1984
• Data ogłoszenia: 05/10/1984
• Data wejścia w życie: 05/10/1984