Szczegółowe zasady powoływania i uprawnienia inspektorów-rzeczoznawców i inspektorów społecznych Najwyższej Izby Kontroli oraz zasady wynagradzania inspektorów-rzeczoznawców.

ROZPORZĄDZENIE

PREZESA RADY MINISTRÓW

z dnia 31 marca 1976 r.

w sprawie szczegółowych zasad powoływania i uprawnień inspektorów-rzeczoznawców i inspektorów społecznych Najwyższej Izby Kontroli oraz zasad wynagradzania inspektorów-rzeczoznawców.

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy z dnia 27 marca 1976 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. Nr 12, poz. 66) zarządza się, co następuje:

§  1.

1. Prezes Najwyższej Izby Kontroli oraz dyrektorzy okręgowych urzędów kontroli powołują spośród osób nie zatrudnionych w Najwyższej Izbie Kontroli i okręgowych urzędach kontroli inspektorów-rzeczoznawców mających wysokie kwalifikacje fachowe w objętej kontrolą dziedzinie administracji państwowej, gospodarki narodowej, nauki, techniki, oświaty i kultury.

2. Do wykonywania czynności inspektorów-rzeczoznawców powołuje się pracowników oraz emerytowanych pracowników administracji państwowej i gospodarczej o odpowiednio wysokich kwalifikacjach zawodowych i moralnych, długoletnim stażu pracy oraz dużym doświadczeniu zawodowym.

3. Powołanie inspektora-rzeczoznawcy następuje na czas określony, z ustaleniem zakresu i form przeprowadzania kontroli lub udziału w kontroli przeprowadzanej zespołowo.

4. Do wykonywania czynności inspektora-rzeczoznawcy nie może być powołany pracownik kontrolowanego organu lub jednostki.

§  2.

1. Prezes Najwyższej Izby Kontroli oraz dyrektorzy okręgowych urzędów kontroli powołują inspektorów społecznych spośród osób mających nienaganną opinią i wysoki autorytet w swoim środowisku, znanych z aktywnej działalności społecznej, przede wszystkim spośród działaczy organizacji społeczno-politycznych, aktywistów związków zawodowych, członków komisji rad narodowych, działaczy spółdzielczych, samorządu robotniczego i rolniczego.

2. Do inspektorów społecznych stosuje się odpowiednio przepisy § 1 ust. 3 i 4.

§  3.

1. Inspektorzy-rzeczoznawcy w związku z wykonywaniem kontroli są uprawnieni do:

1) badania całokształtu działalności organu lub jednostki kontrolowanej,

2) wstępu do wszystkich pomieszczeń i innych obiektów organu lub jednostki kontrolowanej i dokonywania oględzin tych obiektów,

3) żądania dokumentów oraz ustnych i pisemnych wyjaśnień od pracowników organu lub jednostki kontrolowanej, sporządzania odpisów żądanych dokumentów oraz protokołów przyjęcia ustnych wyjaśnień,

4) wzywania i przesłuchiwania pracowników organu lub jednostki kontrolowanej, a także innych osób w trybie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego,

5) zabezpieczania niezbędnych dokumentów i innych dowodów przez opieczętowanie i oddanie - za pokwitowaniem - na przechowanie kierownikowi organu lub jednostki kontrolowanej albo przechowanie w oddzielnym zamkniętym i opieczętowanym pomieszczeniu.

2. Inspektorzy społeczni w związku z wykonywaniem kontroli są uprawnieni do badania działalności organu lub jednostki kontrolowanej w zakresie ustalonym w upoważnieniu do kontroli oraz przysługują im odpowiednio uprawnienia inspektorów-rzeczoznawców określone w ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

§ 4. Inspektorzy-rzeczoznawcy i inspektorzy społeczni mogą występować do dyrektora okręgowego urzędu kontroli lub do Prezesa Najwyższej Izby Kontroli o ukaranie osób winnych zaniedbań lub naruszeń obowiązków na zasadach i w trybie określonych w art. 15 ustawy z dnia 27 marca 1976 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. Nr 12, poz. 66).

§  5.

1. Inspektorzy-rzeczoznawcy oraz inspektorzy społeczni wykonują zlecone czynności:

1) w zespołach z udziałem inspektorów zawodowych Najwyższej Izby Kontroli lub okręgowego urzędu kontroli,

2) w zespołach inspektorów-rzeczoznawców oraz inspektorów społecznych,

3) indywidualnie.

2. W wypadku określonym w ust. 1 pkt 1 czynności kontrolne są wykonywane pod kierownictwem inspektora zawodowego, a w wypadku określonym w ust. 1 pkt 2 - pod kierownictwem inspektora wyznaczonego przez organ powołujący.

§ 6. Inspektorzy-rzeczoznawcy oraz inspektorzy społeczni otrzymują od organu zlecającego czynności kontrolne imienne upoważnienia do przeprowadzenia tych czynności, określające przedmiot, zakres i czas kontroli oraz nazwę i adres organu lub jednostki kontrolowanej.

§  7.

1. Inspektorzy-rzeczoznawcy i inspektorzy społeczni przeprowadzają zlecone czynności po okazaniu kierownikowi kontrolowanego organu lub jednostki upoważnienia, o którym mowa w § 6, w dniach i godzinach pracy tego organu lub jednostki, chyba że w upoważnieniu określono inne terminy.

2. Inspektorzy społeczni będący pracownikami uspołecznionych zakładów pracy przeprowadzają czynności kontrolne w zasadzie po godzinach pracy macierzystych zakładów.

§ 8. Kierownicy organów lub jednostek kontrolowanych:

1) zapewniają warunki umożliwiające sprawne wykonywanie czynności przez inspektorów-rzeczoznawców i inspektorów społecznych oraz na ich wniosek zawiadamiają podległych pracowników o rozpoczęciu kontroli i miejscu dokonywania czynności,

2) wydają na wniosek inspektorów-rzeczoznawców i inspektorów społecznych zarządzenia w celu zapewnienia realizacji uprawnień określonych w § 3 oraz w uzasadnionych wypadkach zarządzenia doraźne zmierzające do zapobieżenia lub usunięcia szkody albo niebezpieczeństwa stwierdzonego w toku czynności kontrolnych.

§ 9. W toku przeprowadzanych czynności inspektorzy-rzeczoznawcy i inspektorzy społeczni współdziałają z organizacjami społecznymi działającymi w kontrolowanych organach i jednostkach oraz w miarę potrzeby z komórkami kontroli wewnętrznej tych jednostek.

§  10.

1. Inspektorzy-rzeczoznawcy i inspektorzy społeczni ustalają wyniki dokonanych czynności na podstawie zebranych dowodów, w szczególności - dokumentów, protokołów oględzin, przesłuchań i przyjęcia ustnych wyjaśnień oraz dowodów rzeczowych, zdjęć fotograficznych i innych dowodów, które należy przechowywać pod zamknięciem.

2. Wyniki kontroli są przedstawiane w protokole sporządzanym przez osoby przeprowadzające kontrolę, z opisem dokonanych ustaleń, w szczególności stwierdzonych zaniedbań i ich źródeł oraz środków zmierzających do ich usunięcia, jak również z wymienieniem osób odpowiedzialnych za stwierdzony stan rzeczy. Protokół podpisują i każdą stronę parafują inspektor-rzeczoznawca lub inspektor społeczny oraz kierownik organu lub jednostki kontrolowanej, który może zgłosić zastrzeżenia do poszczególnych ustaleń protokołu i odmówić jego podpisania, jednocześnie wyjaśniając pisemnie przyczyny odmowy.

3. Inspektorzy-rzeczoznawcy i inspektorzy społeczni przedstawiają wyniki kontroli organom zlecającym kontrolę z wnioskiem o podjęcie odpowiednich środków przewidzianych w przepisach o trybie wykonywania czynności kontrolnych przez Najwyższą Izbę Kontroli.

4. Prezes Najwyższej Izby Kontroli określi szczegółowy tryb działania inspektorów-rzeczoznawców i inspektorów społecznych oraz szczegółowe zasady sporządzania protokołu, o którym mowa w ust. 2.

§  11.

1. Inspektorom-rzeczoznawcom przysługuje za wykonywanie zleconych czynności kontrolnych wynagrodzenie w wysokości do 5 tys. zł w stosunku miesięcznym, na zasadach określonych przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

2. Otrzymywanie wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, nie powoduje zawieszenia praw do zaopatrzenia rentowego w wypadku pobierania tego zaopatrzenia przez inspektora-rzeczoznawcę.

3. Inspektorom społecznym mogą być przyznawane za osiągnięte wyniki w ich pracy nagrody pieniężne przez organy zlecające czynności kontrolne.

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1976.14.90
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Szczegółowe zasady powoływania i uprawnienia inspektorów-rzeczoznawców i inspektorów społecznych Najwyższej Izby Kontroli oraz zasady wynagradzania inspektorów-rzeczoznawców.
• Data aktu: 1976-03-31
• Data ogłoszenia: 1976-04-10
• Data wejścia w życie: 1976-04-10