Udzielanie zezwoleń na zakładanie i używanie urządzeń megafonowych w miejscach publicznych.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA ŁĄCZNOŚCI

z dnia 28 stycznia 1969 r.

w sprawie udzielania zezwoleń na zakładanie i używanie urządzeń megafonowych w miejscach publicznych.

Na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o łączności (Dz. U. Nr 8, poz. 48) zarządza się, co następuje:

§ 1. Na zakładanie i używanie urządzeń megafonowych w miejscach publicznych wymagane jest zezwolenie.

§ 2. Za miejsca publiczne w rozumieniu rozporządzenia uważa się:

1) ulice i place,

2) drogi publiczne,

3) tereny zieleni użytku publicznego,

4) cmentarze.

§  3.

1. Za zakładanie w miejscach publicznych uważa się instalowanie:

1) urządzeń megafonowych w taki sposób, że wzmacniane przez nie dźwięki mogą być słyszane przez osoby znajdujące się w miejscach określonych w § 2,

2) we wszelkiego rodzaju pojazdach, zdatnych do poruszania się po drogach publicznych, z wyjątkiem pojazdów Sił Zbrojnych - urządzeń megafonowych mogących przekazywać dźwięki na zewnątrz pojazdu.

2. Przez używanie rozumie się posługiwanie się urządzeniami megafonowymi zarówno zainstalowanymi, jak i przenośnymi.

§ 4. Warunkiem udzielenia zezwolenia jest:

1) niezakłócanie spokoju publicznego,

2) poprawny stan techniczny urządzeń megafonowych.

§ 5. Decyzja o udzieleniu zezwolenia powinna określać w szczególności:

1) cel używania urządzeń megafonowych,

2) miejsce założenia (używania),

3) czas (porę dnia) używania,

4) parametry techniczne urządzeń.

§  6.

1. Organami powołanymi do wydawania i cofania zezwoleń na zakładanie i używanie urządzeń megafonowych oraz do wydawania nakazów demontażu urządzeń założonych bez zezwolenia lub urządzeń, co do których cofnięto zezwolenie, są terenowo właściwe dyrekcje okręgów poczty i telekomunikacji.

2. Zezwolenia mogą być wydawane na czas określony lub nieokreślony.

3. Od decyzji dyrekcji okręgu poczty i telekomunikacji, wydanej w zakresie określonym w ust. 1, służy odwołanie do Ministra Łączności.

§ 7. Dyrekcje okręgów poczty i telekomunikacji mają prawo kontroli przestrzegania warunków, na jakich zostało udzielone zezwolenie.

§ 8. Zezwolenie może być cofnięte, jeżeli:

1) zostały naruszone warunki określone w § 4 lub w decyzji o udzieleniu zezwolenia,

2) urządzeniem posłużono się do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia.

§  9.

1. Przepisów niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do używania urządzeń megafonowych w czasie zgromadzeń, odbywanych za zezwoleniem organów do spraw wewnętrznych prezydiów powiatowych (miejskich, dzielnicowych) rad narodowych.

2. Dyrekcje okręgów poczty i telekomunikacji na żądanie organów do spraw wewnętrznych wydają opinię w sprawach używania urządzeń megafonowych w czasie zgromadzeń określonych w ust. 1.

§ 10. Wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zezwolenia na zakładanie i używanie urządzeń megafonowych zachowują swoją ważność.

§ 11. Traci moc rozporządzenie Ministra Łączności z dnia 9 października 1958 r. w sprawie zakładania i używania urządzeń megafonowych (Dz. U. Nr 62, poz. 309).

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1969.5.37
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Udzielanie zezwoleń na zakładanie i używanie urządzeń megafonowych w miejscach publicznych.
• Data aktu: 1969-01-28
• Data ogłoszenia: 1969-02-27
• Data wejścia w życie: 1969-02-27