Uprawnienia koordynacyjne Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej w zakresie gospodarki wodnej w stosunku do innych organów administracji państwowej oraz zakres współpracy z tymi organami.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 20 lutego 1962 r.

w sprawie uprawnień koordynacyjnych Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej w zakresie gospodarki wodnej w stosunku do innych organów administracji państwowej oraz zakresu współpracy z tymi organami.

Na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. o utworzeniu Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej i przekształceniu urzędu Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej w urząd Ministra Żeglugi (Dz. U. Nr 29, poz. 163) zarządza się, co następuje:

§  1.

1. Centralnemu Urzędowi Gospodarki Wodnej przysługują w stosunku do innych organów administracji państwowej uprawnienia koordynacyjne w zakresie gospodarki wodnej w sprawach:

1) opracowywania niezbędnych materiałów do ewidencjonowania i bilansowania zasobów wód powierzchniowych i podziemnych,

2) przygotowywania materiałów i danych niezbędnych dla ustalania zasad racjonalnego gospodarowania zasobami wód,

3) przygotowywania w zakresie ustalonym z Komisją Planowania przy Radzie Ministrów materiałów, opracowań i innych danych niezbędnych do:

a) sporządzania projektów perspektywicznych planów rozwoju gospodarki narodowej w zakresie gospodarki wodnej,

b) sporządzania wieloletnich programów kompleksowych inwestycji wodnych, mających istotny wpływ na gospodarkę wodną oraz programów inwestycji w zakresie ochrony przeciwpowodziowej,

4) opracowywania programów i organizowania studiów dla potrzeb gospodarki wodnej,

5) gospodarowania zasobami wód na wodach granicznych,

6) prowadzenia pomiarów dla celów ochrony wód,

7) prowadzenia obserwacji i obsługi hydrologiczno-meteorologicznej,

8) organizowania i realizacji współpracy naukowo-technicznej z zagranicą w zakresie gospodarki wodnej.

2. Lokalizacja, założenia i projekty wstępne inwestycji wodnych mających istotny wpływ na gospodarkę wodną, z wyjątkiem projektów wstępnych zatwierdzanych przez organy gospodarki wodnej zgodnie z przepisami prawa budowlanego, wymagają przed ich zatwierdzeniem uzgodnienia z właściwymi organami gospodarki wodnej co do zgodności z perspektywicznym planem rozwoju gospodarki narodowej w zakresie gospodarki wodnej lub wytycznymi do tego planu.

3. Wieloletnie i roczne, resortowe i terenowe plany gospodarcze w zakresie inwestycji gospodarki wodnej wymagają przed ich zatwierdzeniem zaopiniowania przez właściwe organy gospodarki wodnej.

4. Prezes Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej ustali w drodze zarządzenia zasady, metody i wytyczne dla opracowywania niezbędnych materiałów i innych danych w sprawach określonych w ust. 1 oraz właściwość organów gospodarki wodnej w sprawach określonych w ust. 1, 2 i 3.

5. Prezes Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi w drodze zarządzenia zasady i tryb uzgadniania i opiniowania inwestycji i planów wymienionych w ust. 2 i 3, służących celom ściśle wojskowym.

§  2.

1. Prezes Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej współpracuje z innymi organami administracji państwowej, a w szczególności:

1) z Komisją Planowania przy Radzie Ministrów w sprawie ustalania:

a) metod planowania dla potrzeb gospodarki wodnej,

b) zasad i trybu opracowywania projektów perspektywicznych planów rozwoju gospodarki narodowej w zakresie gospodarki wodnej,

c) zasad i trybu opracowywania wieloletnich programów kompleksowych inwestycji wodnych, mających istotny wpływ na gospodarkę wodną,

d) zasad i trybu opracowywania projektów wieloletnich i rocznych, resortowych i terenowych planów gospodarczych w zakresie gospodarki wodnej,

e) metod oceny efektywności inwestycji gospodarki wodnej,

f) wieloletnich i rocznych, resortowych i terenowych planów gospodarczych w zakresie gospodarki wodnej, a w szczególności przedstawia opinię i wnioski co do ich zgodności z perspektywicznym planem rozwoju gospodarki narodowej w zakresie gospodarki wodnej lub wytycznymi do tego planu oraz celowości i możliwości ich realizacji ze względu na gospodarkę wodną,

g) planu zagospodarowania przestrzennego całego kraju i planów regionalnych co do ich zgodności z perspektywicznym planem rozwoju gospodarki narodowej oraz planami regionalnymi w zakresie gospodarki wodnej lub wytycznymi do tych planów,

2) z Komitetem Budownictwa, Urbanistyki i Architektury w zakresie:

a) opiniowania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, zastrzeżonych do decyzji Rady Ministrów i Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury ze względu na gospodarkę wodną,

b) podstawowych zasad organizacji i rejonizacji jednostek projektowania oraz przedsiębiorstw budowlano-montażowych i remontowo-budowlanych dla potrzeb budownictwa wodnego,

3) z Komitetem do Spraw Techniki - w zakresie planowania i koordynacji podstawowych zagadnień postępu technicznego w dziedzinie gospodarki wodnej oraz w sprawie ustalania kierunków rozwoju produkcji materiałów, urządzeń i wyposażenia w tej dziedzinie,

4) z Polskim Komitetem Normalizacyjnym - w zakresie normalizacji w dziedzinie gospodarki wodnej,

5) z Polską Akademią Nauk - w zakresie planowania i koordynacji badań naukowych w dziedzinie gospodarki wodnej i meteorologii,

6) z Ministrem Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych - w zakresie produkcji materiałów, elementów i wyrobów budowlanych, jak również sprzętu, urządzeń i innego wyposażenia technicznego dla potrzeb budownictwa wodnego oraz w sprawie eksploatacji kruszywa rzecznego,

7) z Ministrem Gospodarki Komunalnej - w zakresie kontyngentowania wody,

8) z Ministrem Górnictwa i Energetyki - w zakresie projektowania, budowy i eksploatacji oraz oceny efektywności gospodarczej obiektów hydrotechnicznych wykorzystywanych przez siłownie wodne, wchodzące w skład inwestycji wodnych,

9) z Ministrem Górnictwa i Energetyki i innymi zainteresowanymi ministrami (kierownikami urzędów centralnych) - w zakresie poszukiwania i eksploatacji wód podziemnych,

10) z Ministrem Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego - w zakresie opracowywania projektów perspektywicznych i wieloletnich planów zalesiania ze względu na gospodarkę wodną oraz ujęcia źródeł na stokach górskich,

11) z Ministrem Rolnictwa - w zakresie opracowywania projektów perspektywicznych i wieloletnich planów użytkowania rolnego ze względu na potrzeby gospodarki wodnej,

12) z Ministrem Spraw Wewnętrznych - w zakresie programu prac geodezyjnych dla potrzeb gospodarki wodnej,

13) z Ministrem Szkolnictwa Wyższego i z Ministrem Oświaty - w zakresie opracowywania planów i programów studiów oraz form kształcenia kadr inżynieryjno-technicznych dla potrzeb gospodarki wodnej,

14) z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej - w zakresie gospodarki wodami mineralnymi i leczniczymi oraz w zakresie ochrony sanitarnej wód,

15) z Ministrem Żeglugi - w sprawie planowania budowy i eksploatacji śródlądowych dróg wodnych oraz w sprawie żeglugi krajowych i obcych statków na tych drogach,

16) z zainteresowanymi ministrami - w sprawie normowania zużycia wody przez podległe zakłady,

17) z zainteresowanymi ministrami - w zakresie należytego zapewnienia wykonania inwestycji gospodarki wodnej oraz w zakresie postępu techniczno-ekonomicznego w inwestycjach wodnych,

18) z zainteresowanymi ministrami - w sprawie wykonywania przez podległe im jednostki organizacyjne niektórych czynności pomocniczych w zakresie hydrologii i meteorologii,

19) z Prezesem Wyższego Urzędu Górniczego - w zakresie badań zmiany warunków hydrologicznych, powstałych w związku z eksploatacją górniczą,

20) z Prezesem Centralnego Urzędu Geologii - w sprawie organizowania prac geologiczno-inżynierskich i hydrogeologicznych dla potrzeb budownictwa wodnego oraz w sprawie ewidencjonowania zasobów wód podziemnych,

21) z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego - w sprawie wprowadzania sprawozdawczości dla potrzeb analiz wykonania narodowych planów gospodarczych w zakresie gospodarki wodnej.

2. Ministrowie i kierownicy urzędów centralnych współpracują w zakresie spraw wymienionych w ust. 1 z Prezesem Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej.

§ 3. Inwestycjami wodnymi, mającymi istotny wpływ na gospodarkę wodną w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, są:

1) regulacje cieków nizinnych o zlewni ponad 1.000 km²,

2) regulacje cieków górskich o zlewni ponad 200 km²,

3) zbiorniki wodne otwarte, powstałe wskutek budowy zapór na ciekach wodnych,

4) urządzenia, które mają służyć do poboru wody powierzchniowej w ilości potrzebnej do nawadniania gruntów o powierzchni ponad 2.000 ha lub w ilości przekraczającej 20% średniego niskiego przepływu danego cieku,

5) urządzenia na obszarach, na których występują niedobory w zakresie zaopatrywania w wodę lub zagrożonych tymi niedoborami, o ile mają służyć do poboru wody powierzchniowej do nawadniania gruntów o powierzchni ponad 100 ha,

6) urządzenia służące do ujęcia wód podziemnych, z wyjątkiem ujęć o poborze mniejszym niż 6 m³/godz. lub głębokości mniejszej niż 30 m, oraz ujęć wód z wyrobisk górniczych zakładów górniczych,

7) urządzenia służące do poboru wody powierzchniowej dla celów przemysłowych i komunalnych w ilości większej niż 250.000 m³ rocznie lub w ilości mniejszej, lecz stanowiącej więcej niż 20% średniego niskiego przepływu danego cieku,

8) urządzenia służące do przerzutów wody między zlewniami,

9) kanały żeglowne, spławne, energetyczne, przemysłowe itp.,

10) wszelkie budowle piętrzące na ciekach wodnych, z wyjątkiem budowli na rowach melioracyjnych,

11) urządzenia do wykorzystania, oczyszczania i unieszkodliwiania i odprowadzania ścieków i wód opadowych z zakładów przemysłowych, komunalnych i innych, z wyjątkiem komunalnej sieci kanalizacyjnej oraz urządzeń i instalacji odprowadzających do niej ścieki,

12) siłownie wodne i zakłady oraz urządzenia o bezpośrednim napędzie siłą wodną o mocy ponad 70 KM lub 50 kW,

13) istotne zmiany łożysk lub brzegów wody płynącej oraz zbiorników naturalnych, spowodowane przejściami przez cieki, np. mostami, rurociągami itp., na ciekach określonych w pkt 1 i 2,

14) porty, zimowiska, pochylnie i nabrzeża na wodach śródlądowych,

15) urządzenia związane z ochroną przeciwpowodziową, a w szczególności: zapory, wały, poldery, kanały ulgi, suche zbiorniki i zbiorniki wodne, zalesienia stoków górskich i terenów przybrzeżnych rzek o dużym zagrożeniu powodziowym itp.,

16) zbiorniki, kanały i rurociągi przeznaczone do magazynowania lub przesyłania substancji szkodliwych dla zasobów wodnych,

17) tunele, sztolnie i inne budowle podziemne, które mogą wpłynąć na stan wody w ciekach i zasoby wody podziemnej, z wyjątkiem wyrobisk górniczych zakładów górniczych.

§  4.

1. Organy gospodarki wodnej mają prawo nadzorowania realizacji inwestycji wodnych, mających istotny wpływ na gospodarkę wodną. Nadzór polega na kontroli prawidłowego przebiegu realizacji planowanych zadań w zakresie należytego rozłożenia w czasie i zapewnienia środków dla ich wykonania.

2. Organy realizujące kontrolowaną inwestycję są obowiązane do udzielania organom wymienionym w ust. 1 niezbędnych wyjaśnień oraz udostępnienia zapoznania się z przebiegiem realizacji inwestycji.

3. Nadzorowanie inwestycji wodnych realizowanych przez organy wojskowe (ust. 1 i 2) przeprowadza się po uprzednim uzgodnieniu z właściwym ministrem.

§ 5. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 maja 1958 r. w sprawie określenia zasad współpracy Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej z zainteresowanymi ministrami i kierownikami urzędów centralnych w dziedzinie gospodarki wodnej (Dz. U. Nr 40, poz. 179).

§ 6. Wykonanie rozporządzenia porucza się Prezesowi Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej oraz innym zainteresowanym ministrom i kierownikom urzędów centralnych.

§ 7. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1962.15.65
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Uprawnienia koordynacyjne Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej w zakresie gospodarki wodnej w stosunku do innych organów administracji państwowej oraz zakres współpracy z tymi organami.
• Data aktu: 1962-02-20
• Data ogłoszenia: 1962-03-09
• Data wejścia w życie: 1962-03-09