Zm.: ustawa o pracy na polskich morskich statkach handlowych w żegludze międzynarodowej.
USTAWAz dnia 5 listopada 1958 r.o zmianie ustawy o pracy na polskich morskich statkach handlowych w żegludze międzynarodowej.
W ustawie z dnia 28 kwietnia 1952 r. o pracy na polskich morskich statkach handlowych w żegludze międzynarodowej (Dz. U. z 1952 r. Nr 25, poz. 171 i z 1954 r. Nr 37, poz. 160) wprowadza się następujące zmiany:
"3. Urlop wypoczynkowy wynosi:
1) 12 dni roboczych po roku pracy, a 18 dni roboczych po trzech latach pracy - dla wszystkich członków załogi z wyjątkiem kapitana i oficerów,
2) 30 dni kalendarzowych po roku pracy dla kapitana i oficerów, po pięciu latach pracy dla palaczy i węglarzy na statkach opalanych węglem, a po dziesięciu latach pracy dla pozostałych członków załogi.",
"5. Jeżeli członek załogi opuszcza pracę przed upływem roku pracy, przysługuje mu urlop w części odpowiadającej liczbie pełnych miesięcy służby. Urlop ten jednak nie przysługuje, jeżeli stosunek pracy uległ rozwiązaniu z winy członka załogi przed upływem sześciu miesięcy pracy.
6. Urlopu należy udzielić w porcie polskim. Członkowi załogi, nie będącemu obywatelem polskim, należy udzielić urlopu w porcie, w którym nawiązano stosunek pracy, chyba że strony inaczej to uzgodniły.
7. Jeżeli rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło przed wykorzystaniem należnego urlopu, przyznaje się zamiast urlopu wynagrodzenie, które przysługuje bez względu na przyczynę rozwiązania stosunku pracy.",
"Art. 46. 1. Umowa o pracę, zawarta na czas nie oznaczony, rozwiązuje się z upływem okresu wypowiedzenia. Okres wypowiedzenia wynosi:
1) dla kapitana i oficerów w okresie pierwszych dwóch lat pracy - czternaście dni, po dwóch latach pracy - jeden miesiąc, po trzech latach pracy - dwa miesiące, a po pięciu latach pracy - trzy miesiące,
2) dla pozostałych członków załogi czternaście dni.
2. Umowa o pracę, zawarta na czas oznaczony, rozwiązuje się w terminie oznaczonym w umowie.
Art. 47. Umowa o pracę, zawarta na czas określonej podróży, rozwiązuje się po przybyciu statku do portu zakończenia podróży. Port zakończenia podróży powinien być określony w umowie.";
"Art. 49. 1. Umowa o pracę, zawarta na czas oznaczony lub na czas nie oznaczony, może być rozwiązana w porcie załadowania lub wyładowania statku.
2. Jeżeli armator wypowiedział umowę o pracę członkowi załogi, będącemu obywatelem polskim, stosunek pracy rozwiązuje się po upływie okresu wypowiedzenia w najbliższym polskim porcie załadowania lub wyładowania.
3. Stosunek pracy między kapitanem a armatorem może być rozwiązany tylko w porcie polskim.
4. Za zgodą stron stosunek pracy może być rozwiązany w każdym porcie.
Art. 50. Jeżeli dzień ustania stosunku pracy przypada na czas, gdy statek znajduje się na morzu lub poza portem, w którym stosunek pracy może być rozwiązany, umowa o pracę przedłuża się do chwili przybycia statku do najbliższego portu, w którym stosownie do art. 49 stosunek pracy może być rozwiązany.
Art. 51. 1. Po przybyciu do portu, w którym umowa o pracę rozwiązuje się, członek załogi na żądanie kapitana ma obowiązek wzięcia udziału w czynnościach związanych z przyjściem i wyładowaniem statku, nie dłużej jednak niż przez okres trzech dni.
2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku rozwiązania umowy o pracę zawartej na czas określonej podróży, jednak tylko wtedy, gdy w umowie nie ustalono inaczej.";
"Art. 59. Zastępcą kapitana jest starszy oficer służby nawigacyjnej.";
"3. W przypadku gdy kapitan z jakichkolwiek przyczyn nie może pełnić swoich obowiązków - starszy oficer albo z kolei najstarszy stopniem oficer nawigacyjny obejmie stanowisko kapitana statku do czasu wyznaczenia kapitana przez armatora.",
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
| Identyfikator: | Dz.U.1958.68.338 |
| Rodzaj: | ustawa |
| Tytuł: | Zm.: ustawa o pracy na polskich morskich statkach handlowych w żegludze międzynarodowej. |
| Data aktu: | 1958-11-05 |
| Data ogłoszenia: | 1958-11-20 |
| Data wejścia w życie: | 1958-11-20 |