Uposażenie pomocniczego personelu technicznego i robotników zatrudnionych w szkołach wyższych, Polskiej Akademii Nauk i jej placówkach naukowych.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 22 września 1956 r.

w sprawie uposażenia pomocniczego personelu technicznego i robotników zatrudnionych w szkołach wyższych, Polskiej Akademii Nauk i jej placówkach naukowych.

Na podstawie art. 5 i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1949 r. o uposażeniu pracowników państwowych (Dz. U. Nr 7, poz. 39) zarządza się, co następuje:

§ 1. Przepisom rozporządzenia podlegają:

1) pomocniczy personel techniczny w rozumieniu art. 67 ustawy z dnia 15 grudnia 1951 r. o szkolnictwie wyższym i o pracownikach nauki (Dz. U. z 1952 r. Nr 6, poz. 38 i z 1956 r. Nr 41, poz. 185), do którego zalicza się technicznych wykonawców prac ściśle związanych z działalnością naukowo-badawczą lub dydaktyczną, zajmujących stanowiska i mających kwalifikacje określone w § 2 niniejszego rozporządzenia,

2) robotnicy, z wyjątkiem wymienionych w ust. 2 pkt 2, zatrudnieni w szkołach wyższych oraz w Polskiej Akademii Nauk i jej placówkach naukowych, z wyjątkiem pracowników, do których stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 1955 r. w sprawie uposażenia pracowników inżynieryjno-technicznych i robotników zatrudnionych w instytutach naukowo-badawczych (Dz. U. Nr 24, poz. 150).

2. Przepisom niniejszego rozporządzenia nie podlegają:

1) pracownicy wynagradzani z dochodów gospodarstw pomocniczych,

2) robotnicy wynagradzani ryczałtowo.

§  2.

1. Pomocniczy personel techniczny otrzymuje następujące miesięczne uposażenie zasadnicze:

Stanowisko	Wymagane kwalifikacje	Złotych
asystent techniczny	ukończone studia wyższe i co najmniej trzyletnia praktyka zawodowa	1.300 - 1.500
asystent techniczny	ukończone studia wyższe	920 - 1.300
technik	ukończone technikum i co najmniej czteroletnia praktyka w szkole wyższej lub instytucie naukowym	1.000 - 1.300
technik	ukończone technikum	700 - 1.000
laborant	ukończona zasadnicza szkoła zawodowa lub równorzędna i co najmniej czteroletnia praktyka w szkole wyższej lub instytucie naukowym	800 - 1.100
laborant	ukończona zasadnicza szkoła zawodowa lub równorzędna	650 - 800

2. Ukończenie innych szkół lub kursów niż wymienione w ust. 1 lub złożenie określonych egzaminów może być uznane przez właściwego ministra, któremu podlega szkoła wyższa, lub przez Prezydium Polskiej Akademii Nauk za posiadanie wymaganych kwalifikacji.

3. Minister, któremu podlega szkoła wyższa, lub Prezydium Polskiej Akademii Nauk może z zatwierdzonych na ten cel kredytów przyznać asystentowi technicznemu, technikowi oraz laborantowi z tytułu szczególnych osiągnięć w pracy dodatek specjalny w wysokości nie przekraczającej 50% uposażenia zasadniczego.

§  3.

1. Robotnicy określeni w § 1 ust. 1 pkt 2 otrzymują następujące wynagrodzenie godzinowe:

Stanowisko	Wymagane kwalifikacje	Stawka za jedną godzinę w złotych
robotnik wysoko wykwalifikowany	wykonujący samodzielnie skomplikowane i precyzyjne roboty	5,00 - 6,00
robotnik wykwalifikowany	wykonujący pod nadzorem skomplikowane i precyzyjne roboty	3,60 - 4,60
robotnik wykwalifikowany	wykonujący roboty wymagające umiejętności, do których dochodzi się przez dłuższą praktykę lub dzięki uzdolnieniom	3,20 - 3,60
robotnik		2,60 - 3,20

2. Robotnik wykonujący roboty osobiście, a ponadto nadzorujący i organizujący prace brygady otrzymuje dodatek w wysokości 20% stawki godzinowej.

3. Za wykonanie prac w terminie i w dobrej jakości robotnicy wysoko wykwalifikowani oraz robotnicy wykwalifikowani mogą otrzymać premię w wysokości do 25% stawki podstawowej.

4. O wysokości premii i jej przyznaniu decyduje rektor lub kierownik (dyrektor) instytutu naukowego.

§ 4. Rektor lub kierownik placówki naukowej Polskiej Akademii Nauk może w poszczególnych wypadkach zlecać robotnikom wysoko wykwalifikowanym i wykwalifikowanym w ramach zatwierdzonego funduszu płac wykonanie szczególnie precyzyjnych i nie powtarzających się robót za osobnym wynagrodzeniem, którego wysokość powinna być z góry ustalona i podana do wiadomości robotnika.

§  5.

1. Robotnicy wymienieni w § 3 mają prawo do dodatków za pracę w godzinach przekraczających tygodniowy wymiar czasu pracy określony w ustawie z dnia 18 grudnia 1919 r. o czasie pracy w przemyśle i handlu (Dz. U. z 1933 r. Nr 94, poz. 734 z późniejszymi zmianami). Dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych wypłaca się według art. 16 powołanej ustawy.

2. Czas pracy pracowników wymienionych w § 2 regulują przepisy art. 27 ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej (Dz. U. z 1949 r. Nr 11, poz. 72).

§  6.

1. Pomocniczy personel techniczny oraz robotnicy podlegający przepisom niniejszego rozporządzenia mogą otrzymać dodatek specjalny w wysokości od 10 do 30% uposażenia zasadniczego za pracę w warunkach szczególnie szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych.

2. Szczegółowy wykaz prac, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość procentową dodatku, zależną od stopnia szkodliwości i uciążliwości pracy, ustalą właściwi ministrowie, którym podlegają szkoły wyższe, oraz Prezydium Polskiej Akademii Nauk, w porozumieniu z Ministrem Finansów i właściwymi związkami zawodowymi.

§  7.

1. W razie wykonywania przez pomocniczy personel techniczny i robotników pracy w warunkach szkodliwych dla zdrowia mogą do tych pracowników mieć odpowiednie zastosowanie przepisy ustawy z dnia 19 kwietnia 1950 r. o skróconym czasie pracy szczególnie uciążliwej lub wykonywanej w szkodliwych warunkach (Dz. U. Nr 20, poz. 174), a także przepisy art. 10 ustawy o urlopach dla pracowników zatrudnionych w przemyśle i handlu (Dz. U. z 1949 r. Nr 47, poz. 365 i z 1950 r. Nr 13, poz. 123).

2. Skrócenie czasu pracy w trybie ust. 1 nie wyłącza możliwości przyznania dodatku specjalnego przewidzianego w § 6.

§  8.

1. Robotnicy podlegający przepisom niniejszego rozporządzenia mają prawo do urlopów wypoczynkowych na zasadach określonych ustawą z dnia 16 maja 1922 r. o urlopach dla pracowników zatrudnionych w przemyśle i handlu.

2. Robotnicy, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia korzystali z dłuższego wymiaru urlopu wypoczynkowego, zachowują dotychczasowe uprawnienia w zakresie urlopu wypoczynkowego na okres pracy w danej szkole lub instytucie naukowym.

§  9.

1. Za konkretne osiągnięcia w pracy, wykonanie prac w należytej jakości i zakreślonym terminie pomocniczemu personelowi technicznemu i robotnikom mogą być przyznawane nagrody w wysokości nie mniejszej niż 300 zł, lecz nie przekraczającej 100% zasadniczego uposażenia miesięcznego danego pracownika, a w ciągu roku 300% miesięcznego uposażenia zasadniczego.

2. Nagrody przyznaje rektor lub kierownik (dyrektor) instytutu naukowego.

§ 10. Dotychczasowi pracownicy szkól wyższych oraz Polskiej Akademii Nauk i jej placówek naukowych, zajmujący do dnia 30 września 1956 r. stanowiska wymienione w §§ 23 - 34 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 lutego 1949 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego, zasad zaszeregowania do grup uposażenia i dodatków do uposażenia pracowników nauki (Dz. U. Nr 14, poz. 84), zostają zaszeregowani na stanowiska określone w §§ 2 i 3 stosownie do posiadanych kwalifikacji i stażu pracy. Zaszeregowanie następuje decyzją właściwej władzy przełożonej.

§ 11. Pracownicy, którym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przysługiwałoby uposażenie niższe od otrzymywanego na podstawie dotychczasowych przepisów, otrzymuje przez okres pozostawania na dotychczasowym stanowisku dodatek wyrównawczy do poziomu uposażenia dotychczas przez nich pobieranego.

§ 12. W zakresie unormowanym niniejszym rozporządzeniem tracą moc obowiązującą:

1) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 lutego 1949 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego, zasad zaszeregowania do grup uposażenia i dodatków do uposażania pracowników nauki (Dz. U. Nr 14, poz. 84);

2) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 kwietnia 1951 r. o uposażeniu pracowników nauki (Dz. U. z 1951 r. Nr 21, poz. 165 i Nr 63, poz. 430 oraz z 1953 r. Nr 5, poz. 8 i 9).

§ 13. Wykonanie rozporządzenia porucza się zainteresowanym ministrom.

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 1956 r.

• Identyfikator: Dz.U.1956.41.194
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Uposażenie pomocniczego personelu technicznego i robotników zatrudnionych w szkołach wyższych, Polskiej Akademii Nauk i jej placówkach naukowych.
• Data aktu: 1956-09-22
• Data ogłoszenia: 1956-10-01
• Data wejścia w życie: 1956-10-01