"1. Podatek od dochodu ogólnego wymierza się według następującej skali:
Kwota dochodu w złotych
Stopa podatku
ponad
do
%
10.800
12.000
4
12.000
13.500
5
13.500
15.000
6
15.000
16.500
7
16.500
18.000
8
18.000
21.000
9
21.000
24.000
10
24.000
30.000
11
30.000
36.000
12
36.000
45.000
13
45.000
54.000
14
54.000
63.000
16
63.000
72.000
18
72.000
90.000
20
90.000
108.000
22
108.000
126.000
24
126.000
144.000
26
144.000
162.000
28
162.000
30"
2)
w art. 17 ust. 2 słowa: "65% dochodu ogólnego" zastępuje się wyrazami: "łącznej sumy najwyższej stopy podatku przewidzianej w ust. 1 i najwyższej stopy podatku przewidzianej w art. 15 ust. 1.",
"3. Gdyby skutkiem zastosowania podwyżki podatku, przewidzianej w ust. 1, łączna suma podatku od dochodów cząstkowych i od dochodu ogólnego, a w przypadku, przewidzianym w art. 6 ust. 4 i 5, również i podatku od wynagrodzeń - przekroczyła łączną sumę najwyższych stóp podatku, przewidzianych w art. 15 ust. 1 i art. 17 ust. 1, podwyższenia podatku należy dokonać w takiej wysokości, aby łączna suma podatku nie przekroczyła łącznej sumy najwyższych stóp podatku, przewidzianych w art. 15 ust. 1 i art. 17 ust. 1."
Art. 2.
Do podatku dochodowego, przypadającego za lata podatkowe do 1951 r. włącznie, stosuje się dotychczasową stopę podatku i górną granicę, której podatek nie może przekroczyć.
Art. 3.
Wykonanie ustawy porucza się Ministrowi Finansów.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1952 r.