Obniżenie komornego, przyznane art. 1 i 2 dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1935 r. w sprawie obniżenia komornego oraz zmiany ustawy o ochronie lokatorów (Dz. U. R. P. Nr 82, poz. 504) i przedłużone ustawą z dnia 1 lutego 1938 r. (Dz. U. R. P. Nr 8, poz. 45), przedłuża się na czas od dnia 1 stycznia 1939 r. do dnia 31 marca 1940 r.
(2)
Począwszy od dnia 1 kwietnia 1940 r. wysokość komornego wzrastać będzie co kwartał o 2,5% podstawowego lub umownego komornego aż do osiągnięcia pełnej jego wysokości.
Art. 2.
Ustawa niniejsza obowiązuje na obszarze województwa śląskiego tylko w zakresie komornego w budynkach, nie podlegających ochronie lokatorów, a należących do Skarbu Państwa, banków państwowych, związków samorządu terytorialnego, zakładów ubezpieczeń społecznych oraz innych instytucyj prawa publicznego.
Art. 3.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.
Art. 4.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.