Opłaty konsularne.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAW ZAGRANICZNYCH

z dnia 6 września 1937 r.

w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wewnętrznych, Skarbu, Sprawiedliwości, Przemysłu i Handlu i Opieki Społecznej o opłatach konsu1arnych.

Na podstawie art. 25 ustawy z dnia 11 listopada 1924 r. o organizacji konsulatów i o czynnościach konsulów (Dz. U. R. P. Nr 103, poz. 944) zarządzam co następuje:

§ 1. Za czynności wykonywane w interesie stron urzędy konsularne pobierają:

a) opłaty konsularne według załączonej taryfy,

b) zwrot wydatków rzeczywistych.

§ 2. Wolne są od opłat czynności konsularne wykonywana w obronie obywateli polskich w przypadkach, gdy zarządzenia wydane przez obce władze naruszają ich uprawnienia, wynikające z umów międzynarodowych lub zasad prawa międzynarodowego.

§ 3. Od obowiązku uiszczenia opłat konsularnych są zwolnieni:

a) 1 Skarb Państwa,

b) polskie związki komunalne i inne polskie związki przymusowe,

c) kościoły i gminy wyznaniowe uznana przez Państwo Polskie,

d) fundacje, zakłady, stowarzyszenia i inne osoby prawne, posiadające siedzibę prawną w Polsce, których zadaniem jest wyłącznie działalność religijna, kulturalna lub dobroczynna nie obliczona na zysk, oraz stowarzyszenia wyższej użyteczności w rozumieniu art. 46 prawa o stowarzyszeniach (Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr 94, poz. 808),

e) państwa obce pod warunkiem i w granicach wzajemności,

f) Bank Polski,

g) gminne kasy pożyczkowo-oszczędnościowe oraz komunalne kasy oszczędności istniejące na obszarze Państwa Polskiego,

h) funkcjonariusze państwowi i pracownicy kontraktowi, zatrudnieni w polskich władzach i urzędach państwowych oraz żołnierze w czynnej służbie, w odniesieniu do spraw i czynności związanych z ich pobytem służbowym za granicą.

§  4.

(1) Opłaty konsularne stanowią dochód Skarbu Państwa.

(2) Konsulom honorowym mogą być przyznane, na podstawie umów z nimi zawieranych, jako ich dochód, opłaty przewidziane w załączonej taryfie, za czynności przez nich wykonywane, do których w myśl istniejących przepisów lub umowy służbowej są oni upoważnieni. Nie odnosi się to jednak do opłat, przewidzianych w pozycjach 1 - 5 i 38 - 46 załączonej taryfy, które zawsze stanowią dochód Skarbu Państwa. Opłaty dodatkowe za wykonywanie czynności poza lokalem urzędu konsularnego, przewidziane w części II taryfy, mogą być przyznane konsulom honorowym jako ich dochód do wysokości 50%.

§  5.

(1) Niezależnie od uiszczenia opłaty konsularnej, strona obowiązana jest pokryć wydatki rzeczywiste, poczynione przez urząd konsularny w wykonaniu czynności przedsięwziętej w interesie strony.

(2) Do wydatków rzeczywistych należą w szczególności:

a) opłaty należne innym władzom i instytucjom,

b) opłaty komunikacyjne (kolejowe, samochodowe, lotnicze), pocztowe, telegraficzne, telefoniczne itp.,

c) wynagrodzenia adwokatów, notariuszów, tłumaczów przysięgłych i innych osób przybranych do wykonania czynności urzędowej, w wysokości odpowiadającej normom obowiązującym w miejscu wykonania danej czynności,

d) koszty ogłoszeń w czasopismach.

(3) Na pokrycie wydatków rzeczywistych strona obowiązana jest na wezwanie urzędu konsularnego wpłacić zaliczkę w wysokości przez ten urząd ustalonej, a w razie potrzeby uzupełnić ją. Niewypłacenie żądanej zaliczki wstrzymuje bieg urzędowania.

§ 6. Do uiszczenia opłaty konsularnej i zwrotu wydatków rzeczywistych obowiązana jest osoba albo solidarnie osoby, na których prośbę lub w których interesie dana czynność została wykonana.

§ 7. 2

(1) Opłaty konsularne ustalone w załączonej taryfie w złotych oraz zwrot wydatków rzeczywistych pobiera się w walucie państwa, w którym znajduje się siedziba urzędu konsularnego, wymierzającego opłatę.

(2) Strona nie przebywająca ani na obszarze Państwa Polskiego ani państwa, w którym znajduje się siedziba urzędu konsularnego, który wymierzył opłatę, uiszcza ją w walucie tego państwa, w którym urząd konsularny pobiera od niej opłatę na zlecenie urzędu wymierzającego.

(3) Minister Spraw Zagranicznych w porozumieniu z Ministrem Skarbu, a w zakresie dotyczącym żeglugi i handlu zagranicznego także w porozumieniu z Ministrem Żeglugi i Handlu Zagranicznego, określi wysokość opłat konsularnych w walucie poszczególnego kraju według jej realnej wartości, przy czym zachowany będzie wewnętrzny stosunek tych opłat według stawek złotowych.

§ 8. Jeżeli opłata konsularna w swej groszowej końcówce jest niepodzielna przez 10, zaokrągla się ją wzwyż do kwoty w ten sposób podzielnej. Tak samo postępuje się przy pobieraniu opłat w walucie obcej.

§  9.

(1) Jeżeli porozumienia zawarte z obcymi państwami przewidują za pewne czynności inne opłaty niż ustalone w załączonej taryfie albo zwolnienie od opłat, od obywateli tych państw pobiera się opłaty przewidziane w tych porozumieniach względnie dokonywa się danych czynności bezpłatnie.

(2) Jeżeli państwo obce pobiera od obywateli polskich w analogicznych przypadkach opłaty wyższe od opłat ustalonych w załączonej taryfie albo pobiera opłaty za czynności nie podlegające opłacie w myśl rozporządzenia niniejszego, Minister Spraw Zagranicznych może

w stosunku do obywateli tego państwa na zasadzie wzajemności podwyższyć względnie wprowadzić opłaty do wysokości opłat pobieranych przez to państwo od obywateli polskich.

§  10.

(1) Minister Spraw Zagranicznych może w porozumieniu z interesowanymi ministrami zarządzić w stosunku do pewnych państw lub pewnych kategoryj osób i instytucyj procentowe podwyższenie lub obniżenie wszystkich lub niektórych opłat ustalonych w załączonej taryfie, jak również zwolnienie z tych opłat. W szczególności zwolnione są od opłaty konsularnej podania i czynności, dokonywane dla robotników w przedmiocie uzyskania pracy lub w sprawach wynikających ze stosunku pracy albo dotyczące ubezpieczenia społecznego, oraz podania i czynności dokonywane dla robotników i osadników w celu sprowadzenia przez nich pozostałych w kraju członków rodziny.

(2) Minister Spraw Zagranicznych może w poszczególnych przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie, zwłaszcza z uwagi na interes Państwa, zwolnić w całości lub w części od uiszczenia należnej opłaty konsularnej, jak również od zwrotu wydatków rzeczywistych.

§  11.

(1) Kierownik urzędu konsularnego może według swego uznania obniżyć opłatę lub od niej zwolnić, jeżeli stan majątkowy osoby interesowanej nie pozwala na uiszczenie opłaty konsularnej bez dotkliwego uszczerbku majątkowego, a sprawa, w której zwróciła się do urzędu konsularnego, dotyczy bezpośrednio jej żywotnych interesów. Zniżka powinna się wyrażać w procentach przewidzianej opłaty: 25, 50 lub 75%.

(2) Kierownik urzędu konsularnego może w indywidualnych przypadkach, jeżeli uzna to za właściwe, zwolnić w drodze kurtuazji od opłaty konsularnej funkcjonariuszów państwa, na którego obszarze urzęduje.

§ 12. Kierownik urzędu konsularnego może w przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie zezwolić na odroczenie płatności opłaty konsularnej i wydatków rzeczywistych lub na uiszczenie ich ratami.

§  13.

(1) Opłaty konsularne uiszczają osoby przebywające:

a) poza granicami Państwa Polskiego w znaczkach konsularnych lub w gotówce, wpłaconej do kasy urzędu konsularnego,

b) w granicach Państwa Polskiego w znaczkach stemplowych lub w gotówce, wpłaconej do kasy Ministerstwa Spraw Zagranicznych lub urzędu skarbowego.

(2) Zwrot wydatków rzeczywistych następuje zawsze w gotówce.

§  14.

(1) Uiszczenie opłaty konsularnej i zwrot wydatków rzeczywistych następuje na zasadzie wymiaru dokonanego przez urząd konsularny.

(2) Opłatę konsularną i zwrot wydatków rzeczywistych pobiera się, o ile załączona taryfa nie postanowi inaczej, przed wykonaniem danej czynności. W wyjątkowych tylko przypadkach, gdy strona przebywa w Polsce, a uprzednie wpłacenie przez nią należności spowodowałoby ze względu na pilność sprawy niepożądaną zwłokę, urząd konsularny może załatwić podanie i przesłać załatwienie właściwej władzy administracji ogólnej, celem doręczenia go osobie interesowanej za pobraniem od niej wymierzonej opłaty oraz wydatków rzeczywistych.

§ 15. Opłaty konsularne i zwrot wydatków rzeczywistych nie uiszczone w terminie, należne od osoby przebywającej w kraju, podlegają przymusowemu ściągnięciu w drodze administracyjnej na zasadzie obowiązujących przepisów o postępowaniu egzekucyjnym.

§  16.

(1) Pobranie opłaty konsularnej potwierdza się bądź przez naklejenie znaczka konsularnego lub odpowiednią adnotacją na dokumencie wydanym stronie, bądź odrębnym pismem (kwitem).

(2) Pobranie wydatków rzeczywistych potwierdza się na piśmie.

§  17.

(1) Jeżeli strona, która wniosła podanie do urzędu konsularnego, zażąda następnie zaniechania żądanej czynności konsularnej, przysługuje jej zwrot uiszczonej opłaty konsularnej w wysokości zmniejszonej o opłatę od podania wraz z załącznikami jedynie w przypadku, gdy czynność nie została jeszcze rozpoczęta; z sumy nadesłanej przez stronę na pokrycie wydatków rzeczywistych przysługuje jej zwrot części niewydatkowanej. Opłata od podania i załączników nie podlega w żadnym przypadku zwrotowi.

(2) Jeżeli strona, żądająca zaniechania czynności, nie uiściła jeszcze należnej opłaty konsularnej, nie jest ona obowiązana do jej uiszczenia i do zwrócenia wydatków rzeczywistych jedynie w przypadku, gdy czynność nie została jeszcze rozpoczęta i urząd konsularny nie poczynił wydatków rzeczywistych. W tym przypadku uiszcza ona jedynie opłatę od podania i załączników.

§  18.

(1) Prawo Państwa do żądania opłaty konsularnej oraz zwrotu wydatków rzeczywistych przedawnia się z upływem lat pięciu. Termin pięcioletni biegnie od dnia, w którym należność powinna była być uiszczona.

(2) Bieg przedawnienia przerywa się przez wszelkie czynności urzędowe odnoszące się do wymiaru lub uiszczenia opłaty, o ile strona została o tych czynnościach urzędowo zawiadomiona. Od dnia doręczenia ostatniego zawiadomienia biegnie nowy okres pięcioletni.

§  19.

(1) Odwołanie od decyzji urzędu konsularnego w zakresie przepisów rozporządzenia niniejszego zarówno co do opłat konsularnych jak i co do zwrotu wydatków rzeczywistych musi być wniesione w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. W przypadkach, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony z powodu nieprzezwyciężalnych przeszkód, strona może w terminie siedmiodniowym od ustania przeszkody prosić o przywrócenie terminu.

(2) Odwołanie powinno być wniesione do urzędu, który dokonał wymiaru. Jeżeli urząd ten uzna odwołanie za całkowicie lub częściowo uzasadnione, zmienia swą decyzję we własnym zakresie działania; w przeciwnym razie przesyła pismo odwoławcze ze swą opinią do Ministerstwa Spraw Zagranicznych, które rozstrzyga ostatecznie.

(3) Wniesienie odwołania nie wstrzymuje obowiązku uiszczenia opłaty względnie zwrotu wydatków rzeczywistych w terminie płatności.

§ 20. 3 (skreślony).

§ 21. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem 1 listopada 1937 r. Jednocześnie traci moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 18 kwietnia 1934 r. w sprawie taryfy opłat konsularnych (Dz. U. R. P, Nr 42, poz. 376).

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

ZAŁĄCZNIK  ⁴

TARYFA OPŁAT KONSULARNYCH.

grafika

1 § 3 lit. a) zmieniona przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 29 września 1945 r. (Dz.U.45.51.296) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1945 r.

2 § 7 zmieniony przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 29 września 1945 r. (Dz.U.45.51.296) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1945 r.

3 § 20 skreślony przez § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 29 września 1945 r. (Dz.U.45.51.296) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1945 r.

4 Załącznik:

-zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 10 listopada 1943 r. (Dz.U.43.12.39) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 4 stycznia 1944 r.

- zmieniony przez § 1 pkt 4 i 5 rozporządzenia z dnia 29 września 1945 r. (Dz.U.45.51.296) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 1945 r.

Zmiany nie zostały naniesione na tekst.

• Identyfikator: Dz.U.1937.70.520
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Opłaty konsularne.
• Data aktu: 1937-09-06
• Data ogłoszenia: 1937-09-29
• Data wejścia w życie: 1937-11-01