o uregulowaniu pewnych kolizji ustaw w przedmiocie czeków.
Prezydent Rzeszy Niemieckiej; Prezydent Związkowy Republiki Austriackiej; Jego Królewska Mość Król Belgów; Jego Królewska Mość Król Danii i Islandii; Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, za Wolne Miasto Gdańsk; Prezydent Republiki Ekwadoru; Jego Królewska Mość Król Hiszpanii; Prezydent Republiki Finlandzkiej; Prezydent Republiki Francuskiej; Prezydent Republiki Greckiej; Jego Wysokość Regent Królestwa Węgier; Jego Królewska Mość Król Włoch; Jego Cesarska Mość Cesarz Japonii; Jej Królewska Wysokość Wielka Księżna Luksemburgu; Prezydent Stanów Zjednoczonych Meksyku; Jego Wysokość Książę Monako; Jego Królewska Mość Król Norwegii; Jej Królewska Mość Królowa Holandii; Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej; Prezydent Republiki Portugalskiej; Jego Królewska Mość Król Rumunii; Jego Królewska Mość Król Szwecji; Związkowa Rada Szwajcarska; Prezydent Republiki Czeskosłowackiej; Prezydent Republiki Tureckiej; Jego Królewska Mość Król Jugosławii -
pragnąc przyjąć prawidła, celem rozstrzygania pewnych kolizji ustaw w przedmiocie czeków, wyznaczyli swoimi pełnomocnikami, a mianowicie: (pominięto),
którzy, po przedstawieniu swych pełnomocnictw, uznanych za dobre i w należytej formie, zgodzili się na następujące postanowienia:
Przekład
Artykuł pierwszy.
Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie stosować zasady, przewidziane w artykułach następujących, do rozstrzygania w przedmiocie czeków kolizji ustaw, niżej wymienionych.
Artykuł 2.
Zdolność osoby do zaciągania zobowiązań czekowych ocenia się według jej prawa ojczystego. Jeżeli to prawo ojczyste uznaje za właściwe prawo innego kraju, należy je stosować.
Kto według prawa, określonego w ustępie poprzedzającym, nie ma zdolności czekowej, mimo to jest ważnie zobowiązany, jeżeli podpisał czek w kraju, według którego ustaw miałby zdolność czekową.
Kazda z Wysokich Układających się Stron może nie uznać ważności zobowiązania czekowego zaciągniętego przez jednego z jej obywateli i które byłoby uważane za ważne na obszarze innych Wysokich Układających się Stron jedynie skutkiem zastosowania poprzedzającego ustępu niniejszego artykułu.
Artykuł 3.
Prawo kraju miejsca płatności czek rozstrzyga o tym, na kogo można czek wystawić.
Jeżeli według tego prawa dokument ze względu na osobę, na którą został wystawiony, jest nieważny jako czek, zobowiązania, wynikające z podpisów, umieszczonych na tym dokumencie w innych krajach, których ustawy nie zawierają takiego podpisu, są mimo to ważne.
Artykuł 4.
Formę zobowiązań czekowych ocenia się podług ustaw kraju, w którym te zobowiązania zostały podpisane; jednakże wystarcza zachowanie formy, wymaganej przez prawo miejsca płatności.
Jeżeli jednak zobowiązania czekowe, nieważne ze względu na przepisy ustępu poprzedzającego, odpowiadają prawu kraju, w którym zostało podpisane późniejsze zobowiązanie, ważności późniejszego zobowiązania nie uchybia okoliczność, że forma wczaśniejszych zobowiązań była nieprawidłowa.
Każda z Wysokich Układających się Stron może postanowić, że zobowiązania czekowe, zaciągnięte zagranicą przez jednego z jej obywateli, będą ważne wobec innego jej obywatela na jej obszarze, jeżeli zostały zaciągnięte z zachowaniem formy, przewidzianej przez prawo ojczyste.
Artykuł 5.
Skutki zobowiązań czekowych określa się według ustaw kraju, w którym zobowiązania te zostały zaciągnięte.
Artykuł 6.
Terminy wykonywania zwrotnego poszukiwania określa w stosunku do wszystkich osób, które czek podpisały, prawo miejsca wystawienia czeku.
Artykuł 7.
Prawo miejsca płatności czeku określa:
1) czy czek może być płatny tylko za okazaniem, czy też może być płatny w pewien czas po okazaniu oraz jakie są skutki umieszczenia w czeku późniejszej daty wystawienia;
2) termin do przedstawienia;
3) czy czek może być przyjęty, certyfikowany, potwierdzony lub wizowany oraz jakie są skutki tych oświadczeń;
4) czy posiadacz może żądać zapłaty częściowej oraz czy jest zobowiązany do jej przyjęcia;
5) czy czek może być zakreślony albo zaopatrzony zastrzeżeniem "przelać na rachunek" lub innym równoznacznym oraz jakie są skutki tych oświadczeń;
6) czy posiadacz ma szczególne prawa do pokrycia oraz jaki jest ich charakter;
7) czy wystawca może czek odwołać lub sprzeciwić się jego zapłacie;
8) jakie środki należy przedsięwziąć w razie zaginięcia lub kradzieży czeku;
9) czy protest lub równoznaczne stwierdzenie jest potrzebne do zachowania prawa zwrotnego poszukiwania przeciwko indosantom, wystawcy oraz innym zobowiązanym.
Artykuł 8.
Formę i terminy protestu, tudzież formę innych czynności, potrzebnych do wykonania lub do zachowania praw czekowych, ocenia się podług ustaw kraju, w którym protest ma być dokonany lub czynność przedsięwzięta.
Artykuł 9.
Każda z Wysokich Układających się Stron zastrzega sobie możność niestosowania zasad prawa prywatnego międzynarodowego, zawartych w niniejszej konwencji, jeżeli chodzi:
1) o zbowiązanie zaciągnięte poza obszarem jednej z Wysokich Układających się Stron;
2) o ustawę, którą według tych zasad należałoby stosować, a która nie jest ustawą jednej z Wysokich Układających się Stron.
Artykuł 10.
Na obszarze każdej z Wysokich Układających się Stron, postanowienia niniejszej konwencji nie będą stosowane do czeków już wystawionych w chwili wejścia w życie niniejszej konwencji.
Artykuł 11.
Niniejsza konwencja, której teksty francuski i angielski będą jednakowo miarodajne, będzie nosiła datę dnia dzisiejszego.
Będzie ona mogła być podpisana później aż do 15 lipca 1931 roku w imieniu każdego Członka Ligi Narodów i każdego Państwa, nie będącego Członkiem Ligi Narodów.
Artykuł 12.
Niniejsza konwencja będzie ratyfikowana.
Dokumenty ratyfikacyjne zastaną złożone przed 1 września 1933 roku u Sekretarza Generalnego Ligi Narodów, który zawiadomi natychmiast o ich otrzymaniu wszystkich Członków Ligi Narodów i wszystkie Państwa, nie będące Członkami Ligi Narodów, w imieniu których niniejsza konwencja została podpisana, lub w imieniu których dokonane zostało przystąpienie do niej.
Artykuł 13.
Począwszy od 15 lipca 1931 roku, każdy Członek Ligi Narodów i każde Państwo, nie będące Członkiem Ligi Narodów, będzie mogło przystąpić do konwencji.
Przystąpienie to będzie uskutecznione przez notyfikację u Sekretarza Generalnego Ligi Narodów. Notyfikacja będzie złożona w archiwach Sekretariatu.
Sekretarz Generalny zawiadomi natychmiast o tym złożeniu wszystkich Członków Ligi Narodów i wszystkie Państwa, nie będące Członkami Ligi Narodów, które podpisały lub przystąpiły do niniejszej konwencji.
Artykuł 14.
Konwencja niniejsza wejdzie w życie dopiero po jej ratyfikowaniu lub przystąpieniu do niej siedmiu Członków Ligi Narodów lub Państw, nie będących Członkami Ligi Narodów, w których liczbie musi się znajdować trzech Członków Ligi Narodów reprezentowanych na stałe w Radzie.
Wejście w życie nastąpi dziewięćdziesiątego dnia po otrzymaniu przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów siódmej ratyfikacji lub przystąpienia zgodnie z ustępem pierwszym niniejszego artykułu.
Sekretarz Generalny Ligi Narodów, uskuteczniając zawiadomienia przewidziane w artykułach 12 i 13, zaznaczy w szczególności, że otrzymał ratyfikacje lub przystąpienia, przewidziane w ustępie pierwszym niniejszego artykułu.
Artykuł 15.
Każda ratyfikacja lub przystąpienie, które nastąpi po wejściu w życie konwencji, zgodnie z postanowieniami artykułu 14, zacznie wywierać skutki dziewięćdziesiątego dnia po otrzymaniu ratyfikacji lub przystąpienia przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów.
Artykuł 16.
Konwencja niniejsza nie będzie mogła być wypowiedziana przed upływem dwóch lat od daty, w której wejdzie ona w życie w stosunku do danego Członka Ligi Narodów lub w stosunku do danego Państwa, nie będącego Członkiem Ligi Narodów; wypowiedzenie to zacznie wywierać skutki dziewięćdziesiątego dnia po otrzymaniu przez Sekretarza Generalnego notyfikacji, do niego wystosowanej.
Każde wypowiedzenie będzie natychmiast zakomunikowane przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów wszystkim Członkom Ligi Narodów i Państwom, nie będącym Członkami Ligi Narodów, które podpisały lub przystąpiły do niniejszej konwencji.
Każde wypowiedzenie będzie miało skutek tylko w stosunku do Członka Ligi Narodów lub Państwa, nie będącego Członkiem Ligi Narodów, w którego imieniu zostanie dokonane.
Artykuł 17.
Każdy Członek Ligi Narodów i każde Państwo, nie będące Członkiem Ligi Narodów, w stosunku do którego ma moc niniejsza konwencja, może skierować do Sekretarza Generalnego Ligi Narodów, po upływie czwartego roku od wejścia w życie konwencji, żądanie dążące do zmiany niektórych lub wszystkich przepisów niniejszej konwencji.
Jezeli takie żądanie, po zakomunikowaniu go innym Członkom Ligi Narodów albo Państwom, nie będącym Członkami Ligi Narodów, a których wówczas będzie obowiązywała konwencja, zostanie poparte w terminie jednorocznym przez sześć przynajmiej z tych Państw, Rada Ligi Narodów postanowi, czy należy zwołać w tym celu konferencję.
Artykuł 18.
Wysokie Układające się Strony mogą oświadczyć w chwili podpisania, ratyfikacji lub przystąpienia, że przez przyjęcie przez nie niniejszej konwencji, nie zamierzają wziąć na siebie żadnego zobowiązania co do całości lub każdej części swych kolonii, protektoratów albo obszarów, pozostających pod ich zwierzchnictwem lub mandatem; w tym przypadku niniejsza konwencja nie będzie się stosowała do obszarów , będących przedmiotem podobnego oświadczenia.
Wysokie Układające się Strony mogą później notyfikować Sekretarzowi Generalnemu Ligi Narodów, że życzą sobie zastosować niniejszą konwencję do całości lub każdej części swych obszarów, które stanowiły przedmiot oświadczenia, przewidzianego w ustępie poprzedzającym. W tym przypadku konwencja będzie się stosowała do obszarów wspomnianych w notyfikacji po upływie dziewięćdziesięciu dni od jej otrzymania przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów.
Tak samo, Wysokie Układające się Strony mogą w każdej chwili oświadczyć, że życzą sobie, aby niniejsza konwencja przestała się stosować do całości lub każdej części jej kolonii, protektoratów lub obszarów pozostających pod jej zwierzchnictwem lub mandatem; w tym przypadku konwencja przestanie się stosować do obszarów, do których takie oświadczenie się odnosi, po upływie roku od otrzymania tego oświadczenia przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów.
Artykuł 19.
Niniejsza konwencja będzie zarejestrowana przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów z chwilą jej wejścia w życie.
Na dowód czego wyżej wymienieni Pełnomocnicy podpisali niniejszą konwencję.
Sporządzono w Genewie, dziewiętnastego marca tysiąc dziewięćset trzydziestego pierwszego roku, w jednym egzemplarzu, który będzie złożony w archiwach Sekretariatu Ligi Narodów; uwierzytelnione odpisy tego egzemplarza zostaną przesłane do wszystkich Członków Ligi Narodów i do wszystkich Państw, nie będących Członkami Ligi Narodów, reprezentowanych na konferencji.
Uproszczenie i uporządkowanie niektórych regulacji kodeksu pracy dotyczących m.in. wykorzystania postaci elektronicznej przy wybranych czynnościach z zakresu prawa pracy oraz terminu wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przewiduje nowelizacja kodeksu pracy oraz ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, która wejdzie w życie w dniu 27 stycznia.
12.01.2026
W Dzienniku Ustaw opublikowano nowelizację, która ma zakończyć spory między nabywcami i deweloperami o powierzchnie sprzedawanych mieszkań i domów. W przepisach była luka, która skutkowała tym, że niektórzy deweloperzy wliczali w powierzchnię użytkową metry pod ściankami działowymi, wnękami technicznymi czy skosami o małej wysokości - a to mogło dawać różnicę w finalnej cenie sięgającą nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych. Po zmianach standardy dla wszystkich inwestycji deweloperskich będą jednolite.
12.01.2026
Podpisana przez prezydenta Karola Nawrockiego ustawa reformująca orzecznictwo lekarskie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych ma usprawnić kontrole zwolnień chorobowych i skrócić czas oczekiwania na decyzje. Jednym z kluczowych elementów zmian jest możliwość dostępu do dokumentacji medycznej w toku kontroli L4 oraz poszerzenie katalogu osób uprawnionych do orzekania. Zdaniem eksperta, sam dostęp do dokumentów niczego jeszcze nie zmieni, jeśli za stwierdzonymi nadużyciami nie pójdą realne konsekwencje.
09.01.2026
Konfederacja Lewiatan krytycznie ocenia niektóre przepisy projektu ustawy o wygaszeniu pomocy dla obywateli Ukrainy. Najwięcej kontrowersji budzą zapisy ograniczające uproszczoną procedurę powierzania pracy obywatelom Ukrainy oraz przewidujące wydłużenie zawieszenia biegu terminów w postępowaniach administracyjnych. W konsultacjach społecznych nad projektem nie brały udziału organizacje pracodawców.
08.01.2026
Usprawnienie i ujednolicenie sposobu wydawania orzeczeń przez lekarzy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także zasad kontroli zwolnień lekarskich wprowadza podpisana przez prezydenta ustawa. Nowe przepisy mają również doprowadzić do skrócenia czasu oczekiwania na orzeczenia oraz zapewnić lepsze warunki pracy lekarzy orzeczników, a to ma z kolei przyczynić się do ograniczenia braków kadrowych.
08.01.2026
Przeksięgowanie składek z tytułu na tytuł do ubezpieczeń społecznych na podstawie prawomocnej decyzji ZUS, zmiany w zakresie zwrotu składek nadpłaconych przez płatnika, w tym rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia zwrotu nienależnie opłaconych składek dopiero od ich stwierdzenia przez ZUS - to niektóre zmiany, jakie zamierza wprowadzić Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Resort dostrzegł bowiem problem związany ze sprawami, w których ZUS kwestionuje tytuł do ubezpieczeń osób zgłoszonych do nich wiele lat wcześniej.
08.01.2026| Identyfikator: | Dz.U.1937.26.183 |
| Rodzaj: | Umowa międzynarodowa |
| Tytuł: | Konwencja o uregulowaniu pewnych kolizji ustaw w przedmiocie czeków. Genewa.1931.03.19. |
| Data aktu: | 19/03/1931 |
| Data ogłoszenia: | 06/04/1937 |
| Data wejścia w życie: | 19/03/1937 |