Konwencja międzynarodowa o ujednostajnieniu niektórych zasad, dotyczących immunitetów statków państwowych. Bruksela.1926.04.10.

KONWENCJA MIĘDZYNARODOWA

o ujednostajnieniu niektórych zasad, dotyczących immunitetów statków państwowych, podpisana w Brukseli dnia 10 kwietnia 1926 r.

(Ratyfikowana zgodnie z ustawą z dnia 2 marca 1935 r. - Dz. U. R. P. Nr 23, poz. 140).

Przekład.

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

MY, IGNACY MOŚCICKI,

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

wszem wobec i każdemu z osobna, komu o tym wiedzieć należy, wiadomym czynimy:

Dnia dziesiątego kwietnia tysiąc dziewięćset dwudziestego szóstego roku podpisana została w Brukseli konwencja międzynarodowa o ujednostajnieniu niektórych zasad, dotyczących immunitetów statków państwowych, i dnia dwudziestego czwartego maja tysiąc dziewięćset trzydziestego czwartego roku podpisany został w Brukseli protokół dodatkowy do tej konwencji, o następującym brzmieniu dosłownym:

KONWENCJA MIĘDZYNARODOWA

o ujednostajnieniu niektórych zasad, dotyczących immunitetów statków państwowych, podpisana w Brukseli dnia 10 kwietnia 1926 r.

Prezydent Rzeszy Niemieckiej, Jego Królewska Mość Król Belgów, Prezydent Republiki Brazylii, Prezydent Republiki Chili, Jego Królewska Mość Król Danii i Islandii, Jego Królewska. Mość Król Hiszpanii, Naczelnik Państwa Estońskiego, Prezydent Republiki Francuskiej, Jego Królewska Mość Król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii i brytyjskich posiadłości zamorskich, Cesarz Indii, Jego Wysokość Jaśnie Oświecony Regent Królestwa Węgier, Jego Królewska Mość Król Włoch, Jego Cesarska Mość Cesarz Japonii, Prezydent Republiki Łotewskiej, Prezydent Republiki Meksyku, Jego Królewska Mość Król Norwegii, Jej Królewska Mość Królowa Holandii, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Prezydent Republiki Portugalskiej, Jego Królewska Mość Król Rumunii, Jego Królewska Mość Król Serbów, Kroatów i Słoweńców i Jego Królewska Mość Król Szwecji.

Uznawszy korzyść ustalenia za wspólną zgodą pewnych ujednostajnionych zasad, dotyczących immunitetów statków państwowych, postanowili zawrzeć w tym celu Konwencję i wyznaczyli na swych pełnomocników, a mianowicie:

p. Prezydent Rzeszy Niemieckiej:

J. E. p. von KELLER, Ministra pełnomocnego Rzeszy w Brukseli;

Dr GOES, Radcę Poselstwa, referendarza;

Dr RICHTER, Radcę Ministerstwa Sprawiedliwości Rzeszy, Radcę Tajnego Rejencji;

p. WERNER, Pierwszego Radcę Rejencji Ministerstwa Spraw Ekonomicznych Rzeszy, tajnego Radcę sprawiedliwości;

p. SIEVEKING, adwokata.

Jego Królewska Mość Król Belgów:

p. FRANCK, Członka Izby Posłów, Prezydenta Międzynarodowego Komitetu Morskiego;

p. Le JEUNE, Wiceprezydenta Międzynarodowego Komitetu Morskiego;

p. SOHR, Doktora Praw, Profesora Prawa Morskiego na Uniwersytecie w Brukseli, Generalnego Sekretarza Międzynarodowego Komitetu Morskiego;

p. Henri ROLIN, Adwokata, Naczelnika Gabinetu Ministra Spraw Zagranicznych;

p. Prezydent Republiki Brazylii:

p. de Pimentel BRANDAO, Radcę Ambasady Brazylii w Brukseli;

p. Prezydent Republiki Chili:

J. E. p. Armando QUEZADA, Ministra Pełnomocnego Chili w Brukseli.

Jego Królewska Mość Król Danii i Islandii:

p. K. SINDBALLE, Doktora Praw, Profesora fakultetu prawnego Uniwersytetu w Kopenhadze.

Jego Królewska Mość Król Hiszpanii:

Don Lorenzo de BENITO Y ENDARA, b. Profesora Prawa Handlowego na Uniwersytecie w Madrycie;

Don Miguel de ANGULO Y RIAMOND, Porucznika, Audytora Pierwszej Klasy Marynarki Wojennej, Asesora Kierownictwa Żeglugi i Rybołówstwa;

Don Juan Gomez MONTEJO, Pierwszego Oficera Korpusu technicznego Adwokatów Zarządu Głównego Sprawiedliwości, Wyznań i Spraw Ogólnych w Ministerstwie Łaski i Sprawiedliwości.

p. Naczelnik Państwa Estońskiego:

J. E. p. Charles PUSTA, Ministra Pełnomocnego Estonii w Brukseli.

p. Prezydent Republiki Francuskiej:

p. DEGRAND, Radcę Ambasady Republiki Francuskiej w Brukseli;

p. de ROUSIERS, Sekretarza Generalnego Związku Armatorów Francuskich;

p. Georges RIPERT, Profesora fakultetu Prawnego w Paryżu.

Jego Królewska Mość Król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii i Brytyjskich Posiadłości zamorskich, Cesarz Indii:

Sir Leslie SCOTT, K. C., M. P., generalnego adwokata Jego Królewskiej Mości;

Honorable Hugh GODLEY, z Biura Rady parlamentarnej;

p. Georges P. LANGTON, Adwokata, Sekretarza Generalnego Międzynarodowego Komitetu Morskiego;

p. R. M. GREENWOOD, C. B. E

Jego Wysokość Jaśnie Oświecony Regent Królestwa Węgier:

p. Hrabiego Olivier WORACZICZKY, Barona Pabienitz, Charge d'Affaires Węgier w Brukseli.

Jego Królewska Mość Król Włoch:

p. François BERLINGIERI, Profesora Prawa Morskiego na Uniwersytecie w Genui;

J. E. Komandora Charles ROSSETTI, Ministra Pełnomocnego, Delegata Włoskiego do Międzynarodowych Komisji Rzecznych, Prezesa Komitetu reńskiego dla Unifikacji Prawa Prywatnego Rzecznego;

p. Torquato GIANNINI, Profesora, Komisarza Emigracyjnego.

Jego Cesarska Mość Cesarz Japonii:

p. Mechiyoshi NAKANISHI, Sędziego, Pierwszego Prezesa Sądu Apelacyjnego w Nagasaki;

p. Hiroyuki KAWAY, Radcę, Ministra Pełnomocnego Ambasady Japońskiej w Brukseli;

p. Yasuo KO, Kapitana fregaty, Attaché Morskiego Ambasady Japońskiej w Paryżu;

p. Nobukatsu NAGAOKA, Sekretarza w Ministerstwie Komunikacji.

p. Prezydent Republiki Łotewskiej:

p. Prezydent Republiki Meksyku: J. E.

p. Dr Rafael CABRERA, Ministra pełnomocnego Meksyku w Brukseli.

Jego Królewska Mość Król Norwegii: p. E. ALTEN, Radcę Sądu Najwyższego.

Jej Królewska Mość Królowa Holandii;

J. E. Jonckheer van VREDENBURGH, Ministra Pełnomocnego Holandii w Brukseli;

p. B. C. J. LODER, Sędziego Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej;.

p. C. D. ASSER, Jr., Adwokata;

p. G. Van SLOOTEN, Członka Najwyższego Trybunału Wojskowego Sprawiedliwości, Radcę Sądu Apelacyjnego.

p. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i Wolne Miasto Gdańsk:

J. E. p. Hrabiego SZEMBEKA, Ministra Pełnomocnego Polski w Brukseli;

p. Jana NAMITKIEWICZA, Sędziego - Rozjemcę Polskiego w Trybunale Rozjemczym Mieszanym niemiecko - polskim, Radcę Sądu Apelacyjnego, Profesora na Uniwersytecie w Warszawie.

p. Prezydent Republiki Portugalskiej:

J. E. p. J. Batalha de FREITAS, Ministra Pełnomocnego Portugalii w Brukseli.

Jego Królewska Mość Król Rumunii:

p. BALS, Radcę Trybunału Kasacyjnego;.

J. E. p. CONTZESCO, Ministra Pełnomocnego i Posła Nadzwyczajnego, Delegata do Międzynarodowej Komisji Dunaju.

Jego Królewska Mość Król Serbów, Kroatów i Słoweńców:

J. E. p. Jovan VOUTCHOVITCH, Ministra Pełnomocnego Królestwa Serbów, Kroatów i Słoweńców;

p. Milorad STRAZNICKY, Doktora Praw, Profesora fakultetu Prawnego na Uniwersytecie w Zagrzebiu;

p. Ante VERONA, Doktora Praw, b. Wiceprezesa Trybunału Kasacyjnego w Zagrzebiu, Profesora na Uniwersytecie w Zagrzebiu.

Jego Królewska Mość Król Szwecji:

p, Algot Johan Fredrik BAGGE, Radcę Referendarza Sądu Najwyższego.

Którzy, należycie do tego upoważnieni, zgodzili się na to co następuje:

Artykuł  1.

Statki morskie, należące do Państw, lub przez nie eksploatowane, ładunki, należące do nich, ładunki i pasażerowie przewożeni na statkach państwowych, jak również Państwa, które są właścicielami tych statków, lub które je eksploatują, lub które są właścicielami tych ładunków, - podlegają, co się tyczy pretensji, dotyczących eksploatacji tych statków, lub przewozy tych ładunków, tym samym przepisom o odpowiedzialności i tym samym obowiązkom, które stosują się do prywatnych statków, ładunków i ekwipunków.

Artykuł  2.

Do tych odpowiedzialności i obowiązków odnoszą się te same przepisy, dotyczące właściwości sądów, czynności przed sądem i procedury, co dla statków handlowych, należących do właścicieli prywatnych oraz do ładunków prywatnych i ich właścicieli.

Artykuł  3.

§ 1. Postanowienia dwóch poprzednich artykułów nie mają zastosowania do okrętów wojennych, jachtów państwowych, statków strażniczych, statków szpitalnych, statków pomocniczych, statków dla zaopatrywania i innych statków, należących do Państwa, lub przez nie eksploatowanych i przeznaczonych w chwili powstania wierzytelności wyłącznie dla celów rządowych, a nie handlowych; statki te nie będą mogły być przedmiotem zajęcia, aresztu lub zatrzymania w drodze jakiegokolwiek zarządzenia sądowego, ani żądnego postępowania sądowego "in rem".

Jednakże zainteresowani mają prawą zgłaszania swych zażaleń przed właściwe sądy Państwa, będącego właścicielem statku, lub eksploatującego statek, przy czym Państwo to nie może powoływać się na swój immunitet:

1) w sprawach z tytułu zderzenia okrętów lub innych wypadków nawigacyjnych;

2) w sprawach z tytułu udzielenia pomocy, ocalenia i z tytułu awarii wspólnej;

3) w sprawach z tytułu napraw, dostaw lub innych umów, dotyczących statku.

§ 2. Te same przepisy odnoszą się do ładunków, należących do Państwa i przewożonych na pokładzie wyżej wskazanych statków.

§ 3. Ładunki, należące do Państwa i przewożone na pokładzie statków handlowych, w celach rządowych, a nie handlowych, nie będą przedmiotem zajęcia, aresztu lub zatrzymania w drodze jakiegokolwiek zarządzenia sądowego, ani żadnego postępowania sądowego "in rem".

Jednakże sprawy z tytułu zderzeń i wypadków żeglugowych, udzielania pomocy i ocalenia oraz awarii wspólnej, jak również sprawy z tytułu umów, dotyczących tych ładunków, będą mogły być wnoszone przed sąd, będący kompetentnym na mocy artykułu 2.

Artykuł  4.

Państwa będą mogły powoływać się na wszelkie środki obrony, przedawnienia i ograniczenia odpowiedzialności, na które mogą się powoływać statki prywatne i ich właściciele.

Jeżeli zachodzi potrzeba przystosowania lub zmiany postanowień, dotyczących tych środków obrony, przedawnienia i ograniczenia odpowiedzialności, w celu umożliwienia ich zastosowania do okrętów wojennych lub państwowych, objętych brzmieniem artykułu 3 - zawarta będzie w tym celu specjalna konwencja. Tym czasem będą mogły być na podstawie praw krajowych wydane konieczne zarządzenia, zgodnie z duchem i zasadami niniejszej Konwencji.

Artykuł  5.

Jeżeli, w wypadku artykułu 3, istnieje, w przekonaniu sądu, przed który sprawa została wniesiona, wątpliwość co do charakteru rządowego, a nie handlowego, statku lub ładunku, zaświadczenie podpisane przez przedstawiciela dyplomatycznego Układającego się Państwa, do którego należy statek lub ładunek, przedstawione na interwencję Państwa, przed którego sądami i trybunałami spór zawisł, będzie stanowiło dowód, że statek lub ładunek podpada pod postanowienia artykułu 3, jednakże tylko w celu uzyskania uchylenia sądownie nakazanego zajęcia, aresztu lub zatrzymania.

Artykuł  6.

Postanowienia niniejszej Konwencji będą stosowane w każdym Układającym się Państwie, z zastrzeżeniem niedopuszczania do korzystania z nich państw, nie układających się i ich obywateli, lub podporządkowania ich stosowania warunkowi wzajemności.

Z drugiej strony nic nie stoi na przeszkodzie, aby Państwo Układające się unormowało w drodze własnych ustaw prawa przyznane swym obywatelom wobec swych sądów.

Artykuł  7.

W czasie wojny, każde Układające się Państwo zastrzega sobie prawo zawieszenia - za pomocą oświadczania, notyfikowanego innym Układającym się Państwom, - stosowania niniejszej Konwencji, w tym sensie, że w podobnym wypadku, ani statki, należące do niego, lub przez nie eksploatowane, ani też należące do niego ładunki, nie będą mogły być przedmiotem jakiegokolwiek aresztu, zajęcia lub zatrzymania przez sądy obce. Jednak wierzyciel będzie miał prawo wytoczyć swą skargę przed sąd właściwy na mocy artykułów 2 i 3.

Artykuł  8.

Nic w niniejszej Konwencji nie narusza praw Układających się Państw do przedsięwzięcia zarządzeń, które mogą wynikać z praw i obowiązków neutralności.

Artykuł  9.

Po upływie najpóźniej dwóch lat licząc od dnia podpisania Konwencji, Rząd Belgijski skomunikuje się z Rządami Wysokich Układających się Stron, które oświadczyły gotowość do ratyfikowania Konwencji, celem powzięcia decyzji, czy należy ją wprowadzić w życie. Dokumenty ratyfikacyjne będą złożone w Brukseli, w terminie, który będzie ustalony za wspólną zgodą pomiędzy rzeczonymi Rządami. Pierwsze złożenie dokumentów ratyfikacyjnych będzie stwierdzone protokołem, podpisanym przez przedstawicieli Państw, biorących w nim udział i przez Ministra Spraw Zagranicznych Belgii.

Późniejsze złożenia będą czynione za pomocą pisemnego zawiadomienia, skierowanego do Rządu Belgijskiego z dołączeniem dokumentu ratyfikacyjnego.

Uwierzytelniony za zgodność odpis protokołu, dotyczącego pierwszego złożenia dokumentu ratyfikacyjnego, zawiadomień wymienionych w poprzednim ustępie, jak również dołączonych do nich dokumentów ratyfikacyjnych, będzie niezwłocznie przesłany staraniem Rządu Belgijskiego i w drodze dyplomatycznej Państwom, które podpisały "niniejszą Konwencję, lub do niej przystąpiły. W wypadkach, wskazanych w poprzednim ustępie, rzeczony Rząd poda równocześnie do wiadomości. datę, w której otrzymał zawiadomienie.

Artykuł  10.

Państwa niesygnatariusze będą. mogły przystąpić do niniejszej Konwencji niezależnie od tego, czy były lub nie były reprezentowane na Międzynarodowej Konferencji w Brukseli.

Państwo, które pragnie przystąpić, zakomunikuje pisemnie swój zamiar Rządowi Belgijskiemu, przesyłając mu akt przystąpienia, który zostanie złożony w archiwach rzeczonego Rządu.

Rząd Belgijski prześle niezwłocznie wszystkim Państwom sygnatariuszom lub Państwom, które do Konwencji przystąpiły, uwierzytelniony za zgodność odpis zawiadomienia, jak również aktu przystąpienia, wskazując datę w której otrzymał zawiadomienie.

Artykuł  11.

Wysokie Układające się Strony mogą, w chwili podpisania, składania dokumentów ratyfikacyjnych, lub w chwili przystąpienia oświadczyć, że przyjęcie przez nie tej Konwencji nie rozciąga się, bądź na niektóre, bądź na żadne autonomiczne dominia, kolonie, posiadłości, protektoraty, lub terytoria zamorskie, znajdujące się pod ich zwierzchnictwem lub władzą. W konsekwencji mogą one później przystąpić oddzielnie w imieniu tego lub innego z tych autonomicznych dominiów, kolonij, posiadłości, protektoratów lub terytoriów zamorskich, wyłączonych w ten sposób w ich pierwotnej deklaracji. Mogą one też, stosując się do tych postanowień, wypowiedzieć niniejszą Konwencję, oddzielnie za jedno lub kilka dominiów autonomicznych, kolonij, posiadłości, protektoratów lub terytoriów zamorskich, znajdujących się pod ich zwierzchnictwem lub władzą.

Artykuł  12.

W odniesieniu do Państw, które uczestniczyły w pierwszym złożeniu dokumentów ratyfikacyjnych, niniejsza Konwencja wywrze skutek w rok od daty protokołu tego złożenia. Co się tyczy Państw, które ją ratyfikują później lub które do niej przystąpią jak również w wypadkach, gdy wejście w życie nastąpi później i według art. 11, wywrze ono skutek w 6 miesięcy po otrzymaniu przez Rząd Belgijski zawiadomień, przewidzianych w artykule 9, ustęp 2 i artykule 10, ustęp 2.

Artykuł  13.

Gdyby się zdarzyło, że jedno z Układających się Państw chciało wypowiedzieć niniejszą Konwencję, wypowiedzenie będzie notyfikowane pisemnie Rządowi Belgijskiemu, który niezwłocznie prześle uwierzytelniony za zgodność odpis tego zawiadomienia wszystkim innym Państwom, podając im do wiadomości datę, w której ją otrzymał.

Wypowiedzenie wywrze skutki w odniesieniu tylko do tego Państwa, które je zanotyfikuje i w rok po otrzymaniu tego zawiadomienia przez Rząd Belgijski.

Artykuł  14.

Każde z Układających się Państw będzie miało możność spowodować zwołanie nowej konferencji celem poszukiwania ulepszeń, które mogłyby być wprowadzone do niniejszej konwencji.

To z Państw, które by skorzystało z tej możności, winno zawiadomić na rok przed tym o swoim zamiarze inne państwa za pośrednictwem Rządu Belgijskiego, który podjąłby się zwołania Konferencji.

Sporządzono w Brukseli, w jednym egzemplarzu, dnia 10 kwietnia 1926 roku.

ZA NIEMCY:

von Keller

Goes

Richter

Werner

ZA BELGIĘ:

Louis Franck

Henri Rolin

Sohr

ZA BRAZYLIĘ:

M. de Pimentel Brandao (ad referendum)

ZA CHILI:

Armando Quezada

ZA DANIĘ:

Kristian Sindbale

ZA HISZPANIĘ:

L. Benito (ad reierendum)

Juan Gomez Montejo (ad referendum)

Miguel de Angulo (ad referendum)

ZA ESTONIĘ:

C. R. Pusta

ZA FRANCJĘ:

Degrand

Paul de Rousiers

Georges Ripert

ZA WIELKA BRYTANIĘ:

Leslie Scott (ad referendum)

Hugh Godley (ad referendum)

ZA WĘGRY:

Woracziczky

ZA WŁOCHY:

Berlingieri

Carlo Rossetti

Torquato Giannini

ZA JAPONIĘ:

ZA ŁOTWĘ:

ZA MEKSYK:

Raf. Cabrera (ad referendum)

ZA NORWEGIĘ:

E. Alten

ZA HOLANDIĘ:

van Vredenburgh

Loder

Asser

van Slooten

ZA POLSKĘ I WOLNE MIASTO GDAŃSK:

ZA POLSKĘ WYŁĄCZNIE:

Szembek

J. Namitkiewicz

ZA PORTUGALIĘ:

d'Oliveira (1)

(1) J. E. p. J. Batalha de Freitas, który otrzymał pełnomocnictwa do zawarcia konwencji, nie znajdując się w możności podpisania jej w dniu 10 kwietnia 1926 r., J. E. p. A. d'Oliveira, mianowany wkrótce po tyra iv charakterze Ministra Pełnomocnego Portugalii przy Jego Królewskiej Mości Królu Belgów, podpisał ją w imieniu p. Prezydenta Republiki Portugalskiej.

ZA RUMUNIĘ:

Bals (ad referendum)

ZA KRÓLESTWO SERBÓW, KROATÓW I SŁOWEŃCÓW:

Yovan Voutchovitch, Minister Pełnomocny Serbów, Kroatów i Słoweńców

Milorad Straznicky

Verona

ZA SZWECJĘ:

Algot Bagge (ad referendum)

PROTOKÓŁ

podpisany w Brukselii dnia 24 maja 1934 r., dodatkowy do Konwencji Międzynarodowej o ujednostajnieniu niektórych zasad, dotyczących immunitetów statków państwowych, podpisanej w Brukseli dnia 10 kwietnia 1926 roku.

Rządy, które podpisały Konwencję Międzynarodową o ujednostajnieniu niektórych zasad, dotyczących immunitetów statków państwowych,

uznawszy konieczność bliższego określenia niektórych postanowień tego Aktu, mianowały podpisanych niżej pełnomocników, którzy, po wzajemnym przedstawieniu sobie swych pełnomocnictw, uznanych za sporządzone w dobrej i należytej formie, zgodzili się na to, co następuje:

I.

Ponieważ powstały wątpliwości co do tego, czy i w jakiej mierze słowa "przez nie eksploatowanych" w artykule 3 Konwencji stosują się lub mogłyby być interpretowane jako stosujące się do statków wynajętych przez Państwo bądź to na termin, bądź na podróż, następująca oświadczenie zostało zrobione w celu usunięcia tych wątpliwości:

"Statki wynajęte przez Państwa, bądź na termin, bądź na podróż, o ile tylko są przeznaczone wyłącznie dla celów rządowych, a nie handlowych, jak również ładunki, przewożone na tych statkach, nie mogą być przedmiotem zajęcia, aresztu lub jakiegokolwiek zatrzymania, lecz immunitet ten nie narusza w niczym wszelkich innych praw lub środków, mogących przysługiwać zainteresowanym. Zaświadczenie wydane w sposób przewidziany w artykule 5 konwencji przez przedstawiciela dyplomatycznego danego Państwa, winno stanowić również i w tym wypadku dowód charakteru służby, do jakiej statek jest przeznaczony".

II.

Co do wyjątku, przewidzianego w artykule 3, paragraf I, rozumie się, że własność statku nabyta przez Państwo lub eksploatacja statku wykonywana przez Państwo w chwili zarządzeń zajęcia, aresztu lub zatrzymania, są przyrównane do własności istniejącej lub do eksploatcji wykonywanej w chwili powstania wierzytelności.

W konsekwencji, Państwa będą się mogły powoływać na ten artykuł na korzyść statków należących do nich, lub przez nie eksploatowanych, w chwili zarządzeń zajęcia, aresztu, lub' zatrzymania, jeżeli statki te są przeznaczone wyłącznie dla celów rządowych, a nie handlowych.

III.

Rozumie się, że nic w postanowieniach artykułu 5 Konwencji nie przeszkadza zainteresowanym Rządom, aby, stosując się do procedury, przewidzianej przez ustawy krajowe, stawały same przed sądem, przed którym spór został wniesiony i przedstawiały tam zaświadczenie, przewidziane w rzeczonym artykule.

IV.

Ponieważ konwencja nie narusza w niczym praw i obowiązków państw wojujących i neutralnych, artykuł 7 żadną miarą nie wyklucza orzecznictwa trybunałów morskich, należycie ustanowionych.

V.

Rozumie się, że nic w postanowieniach artykułu 2 Konwencji nie ogranicza i nie narusza w jakikolwiek sposób stosowania 'krajowych przepisów postępowania sądowego w sprawach, w których Państwo jest stroną.

VI.

Gdy powstaje sprawa przeprowadzenia dowodów, lub przedstawienia dokumentów, jeżeli, zdaniem zainteresowanego Rządu, dowody takie nie mogą być 'przeprowadzone, lub dokumenty i alki e przedstawione, bez wywołania szkody dla interesów państwowych, rzeczony Rząd będzie mógł tego zaniechać, powołując się na ochronę tych interesów państwowych.

Na dowód czego, niżej podpisani, odpowiednio do tego przez siwe Rządy upoważnieni, podpisali niniejszy Protokół dodatkowy, który będzie uważany jako stanowiący integralną część Konwencji, z dnia 10 kwietnia 1926 r., do której się odnosi.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 maja 1934 roku, w jednym egzemplarzu, który zostania złożony w archiwach Rządu Belgijskiego.

ZA NIEMCY:

Hrabia Adelmann von Adelmannsfelden

ZA BELGIĘ:

Hymans

ZA BRAZYLIĘ:

Octavio Fialho

ZA CHILI:

J. Valdès - Mendeville

ZA DANIE:

O. Kraq

ZA HISZPANIĘ:

M. Aguirre de Carcer,

ZA ESTONIĘ:

Otto Strandman

ZA FRANCJĘ:

P. Claudel

ZA WIELKĄ BRYTANIĘ I PÓŁNOCNĄ IRLANDIĘ:

Esmond Ovey

ZA WĘGRY:

Hrabia Olivier Woracziczky

ZA WŁOCHY:

Vannutelli Rey

ZA MEKSYK:

G. N.Santos

ZA NORWEGIĘ:

W. M. Johannessen

ZA HOLANDIĘ:

A. Tjarda van Starkenborgh Stachouwer

ZA POLSKĘ:

Tadeusz Jackowski

ZA PORTUGALIĘ:

Alb. d'Oliveira

ZA RUMUNIĘ:

D. J. Ghika

ZA SZWECJĘ:

G. de Dardel

ZA JUGOSŁAWIĘ:

P. Pechitch

Zaznajomiwszy się z powyższą konwencją i protokołem, uznaliśmy je i uznajemy za słuszne zarówno w całości, jak i każde z postanowień w nich zawartych; oświadczamy, że są przyjęte, ratyfikowane i potwierdzone i przyrzekamy, że będą niezmiennie zachowywane.

Na dowód czego wydaliśmy Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej.

W Warszawie, dnia 4 maja 1935 f.

• Identyfikator: Dz.U.1937.2.17
• Rodzaj: Umowa międzynarodowa
• Tytuł: Konwencja międzynarodowa o ujednostajnieniu niektórych zasad, dotyczących immunitetów statków państwowych. Bruksela.1926.04.10.
• Data aktu: 10/04/1926
• Data ogłoszenia: 08/01/1937
• Data wejścia w życie: 09/07/1936