Wykonanie ustawy z dnia 7 listopada 1931 r. o zmianie niektórych postanowień ustawy o państwowym podatku dochodowym.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SKARBU

z dnia 29 grudnia 1931 r.

w sprawie wykonania ustawy z dnia 7 listopada 1931 r. o zmianie niektórych postanowień ustawy o państwowym podatku dochodowym.

Na podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 listopada 1931 r. o zmianie niektórych postanowień ustawy o państwowym podatku dochodowym (Dz. U. R. P. Nr. 101, poz. 771) zarządzam co następuje:

do art. 1 i 2.

§ 1. Określenie dochodu z tantjem, zawarte w art. 1 ustawy o zmianie niektórych postanowień ustawy o państwowym podatku dochodowym wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1932 r. (art. 8 ust. 1). W związku z tem wszelkie wynagrodzenia nawet procentowe, wypłacone do dnia 31 grudnia 1931 r. włącznie, osobom biorącym czynny udział w zarządzie przedsiębiorstwa, a należącym do składu zarządu, rad, komitetów nadzorczych i komisyj rewizyjnych, od których w ciągu 1931 r. przypadał do zapłaty państwowy podatek dochodowy według działu II ustawy należy uważać za uposażenia w rozumieniu art. 20 ustawy o państwowym podatku dochodowym (Dz. U. R. P. Nr. 58, poz. 411).

do art. 3.

§  2.

1) Osoby, otrzymujące wynagrodzenie od różnych służbodawców, obowiązane są po upływie każdego roku kalendarzowego uiścić różnicę pomiędzy podatkiem dochodowym od uposażeń, przypadającym do zapłaty według skali art. 111 ustawy o państwowym podatku dochodowym, od łącznego wynagrodzenia otrzymanego w ciągu ubiegłego roku od wszystkich służbodawców razem, a sumą podatku potrąconego w ciągu ubiegłego roku przez poszczególnych służbodawców.

2) W czasie obowiązywania ustawy z dnia 22 października 1931 r. o kryzysowym dodatku do państwowego podatku dochodowego (Dz. U. R. P. Nr. 99, poz. 760) - obok różnicy w podatku dochodowym od uposażeń - obowiązane są wymienione wyżej osoby uiścić w myśl art. 2 i 3 powołanej wyżej ustawy różnicę, pomiędzy dodatkiem kryzysowym do państwowego podatku dochodowego, przypadającym do zapłaty według skali art. 2 ustawy, od łącznego wynagrodzenia otrzymanego w ciągu ubiegłego roku od wszystkich służbodawców razem, a sumą dodatku kryzysowego, potrąconą w ciągu ubiegłego roku przez poszczególnych służbodawców.

3) Jeżeli ta sama osoba otrzymywała w ciągu ubiegłego roku wynagrodzenia podlegające kryzysowemu dodatkowi oraz wynagrodzenia nie podlegającego temu dodatkowi, wówczas dla obliczenia różnicy w państwowym podatku dochodowym miarodajną jest ogólna suma wynagrodzeń otrzymanych w ciągli ubiegłego roku; natomiast dla obliczenia różnicy w dodatku kryzysowym miarodajną jest suma wynagrodzeń podlegających dodatkowi kryzysowemu. Od wynagrodzeń niepodlegających kryzysowemu dodatkowi należy posiłkowo tylko obliczyć podatek celem pobrania różnicy w 10% dodatku, opłacanym w myli ustawy z dnia 12 lutego 1931 r. o poborze 10% dodatku do niektórych podatków i opłat stemplowych (Dz. U. R. P. Nr. 16, poz. 82).

4) Różnicę w podatku od uposażeń w myśl ust. 1 należy pobrać poraź pierwszy od wynagrodzeń otrzymanych od różnych służbodawców w ciągu 1931 r., pobierając przy uiszczeniu tej różnicy 10% dodatek do niektórych podatków i opłat stemplowych, natomiast różnicę w dodatku kryzysowym w myśl ust. 2 należy pobrać poraź pierwszy od wynagrodzeń otrzymanych w ciągu 1932 roku.

5) Jeżeli płatnikowi, który otrzymuje wynagrodzenie od więcej służbodawców, nie były u poszczególnego służbodawcy potrącane żadne kwoty tytułem podatku i dodatku kryzysowego z tego powodu, że perjodyczne wynagrodzenia obliczone w stosunku rocznym nie przekraczały kwoty 2.500 zł, należy takie wynagrodzenia również uwzględnić przy obliczaniu różnicy, a obliczenie złożyć także w tym, wypadku, gdy potrącenia nie. były dokonywane nawet u żadnego służbodawcy. Niema obowiązku złożenia obliczenia różnicy tylko wtedy, jeżeli łączna sumą wynagrodzeń, otrzymanych w ciągu ubiegłego roku od wszystkich służbodawców razem nie przekracza 2.500 zł.

§ 3. W związku z przepisami art. 1 i 2 Ustawy o zmianie niektórych postanowień ustawy o państwowym podatku dochodowym uposażenia służbowe, wypłacone w ciągu 1931 roku w formie tantjem, winny być doliczone do ogólnego uposażenia, służącego za podstawę obliczenia różnicy. Powyższe dotyczy tantjem, od których w ciągu 1931 r. potrącony został podatek dochodowy według działu II ustawy o państwowym podatku dochodowym. Tantjemy w rozumieniu art. 18 ustawy o państwowym podatku dochodowym w brzmieniu art. 1 ustawy z dnia 7 listopada 1931 r. (Dz. U. R. P. Nr. 101, poz. 771), jako dochód z działu 1 ustawy o państwowym podatku dochodowym, poczynając od dnia 1 stycznia 1932 r., nie będą brane pod uwagę przy obliczeniu różnicy.

§  4.

1) Różnicę w podatku dochodowym od uposażeń oraz w dodatku kryzysowym należy obliczyć na formularzu dołączonym jako załącznik do niniejszego rozporządzenia. Jest ona płatna w czterech równych ratach kwartalnych, do dnia 5 marca, do dnia 5 czerwca, do dnia 5 września i do dnia 5 grudnia każdego roku. Obliczenie różnicy należy w terminie do dnia 5 marca każdego roku złożyć w najbliższej kasie urzędu skarbowego (kasie skarbowej) oraz wpłacić równocześnie 1/4 część różnicy. Kasa urzędu skarbowego (kasa skarbowa) stwierdza na stronie 4-ej obliczenia wysokość kwoty wpłaconej przy złożeniu obliczenia, a następnie odsyła samo obliczenie do lego urzędu skarbowego, w którym płatnik ma miejsce zamieszkania względnie pobytu w dniu 5 marca według danych, zawartych w obliczeniu. Obliczenie należy również przesłać do urzędu skarbowego, jeżeli płatnik wprawdzie złożył obliczenie, lecz nie wpłacił pierwszej raty kwartalnej różnicy.

2) Płatnicy obowiązani do złożenia obliczenia różnicy i wpłacenia pierwszej raty kwartalnej mogą wpłacić pierwszą ratę w terminie do 5 marca każdego roku przez P. K. O. na konto kasy urzędu skarbowego, w którego okręgu mają miejsce stałego zamieszkania lub pobytu w dniu 5 marca, a samo obliczenie wraz z dowodem uskutecznionej wpłaty w oryginale lub odpisie przez płatnika podpisanym przesłać wprost urzędowi skarbowemu.

do art. 4.

§  5.

1) Urząd skarbowy, po otrzymaniu obliczenia, sprawdza prawdziwość danych, zawartych w wykazie wynagrodzeń otrzymanych od poszczególnych służbodawców oraz potrąceń dokonanych tytułem podatku dochodowego od uposażeń i dodatku kryzysowego. Za podstawę sprawdzenia służą dane, zawarte w wykazach potrąceń względnie listach płac, na podstawie których służbodawcy wpłacali do kas urzędu skarbowego (kas skarbowych) kwoty, potrącone w ciągu ubiegłego roku tytułem podatku dochodowego od uposażeń oraz dodatku kryzysowego. Danych tych należy zażądać od odnośnych urzędów skarbowych na podstawie dat, zawartych w wykazie wypełnionym przy obliczeniu różnicy. Niezależnie od tego, w przypadkach nasuwających wątpliwości, należy na zasadzie art. 56 i 59 ustawy o państwowym podatku dochodowym zażądać od służbodawców w terminie najmniej dni 14 wykazu wynagrodzeń wypłaconych w ciągu danego roku pracownikowi oraz potrąceń dokonanych tytułem podatku dochodowego od uposażeń oraz dodatku kryzysowego.

2) Nadto w przypadkach szczególnie ważnych lub wątpliwych należy delegować na miejsce do służbodawców, w myśl art. 114 ustawy o państwowym podatku dochodowym, urzędników celem przejrzenia i sporządzenia wyciągów z list płac, umów i innych dokumentów, odnoszących się do najmu pracowników, względnie celem zbadania na miejscu dokonanych wypłat.

§ 6. Jeżeli po sprawdzeniu obliczenia różnicy na podstawie tak zebranych materjałów okaże się, że płatnik obliczył różnicę prawidłowo, należy cztery raty kwartalne różnicy przypisać w księdze bierczej. Jeżeli natomiast po sprawdzeniu okaże się, że różnicę obliczono w kwocie za niskiej, należy w myśl art. 113 ustawy o państwowym podatku dochodowym uskutecznić wymiar różnicy, zawiadamiając płatnika o wysokości różnicy oraz rat kwartalnych. Równocześnie należy wezwać płatnika do pełnego uiszczenia tych rat kwartalnych różnicy, których termin płatności minął w chwili wymiaru różnicy. Takie samo wezwanie należy wystosować do płatnika, który wprawdzie złożył obliczenie różnicy, jednak nie wpłacił w myśl obliczenia bieżących rat kwartalnych.

§ 7. Jeżeli władze skarbowe powezmą wiadomość, że osoba obowiązana do obliczenia i płacenia różnicy, różnicy wcale nie obliczyła, należy po przeprowadzeniu dochodzeń różnicę wymierzyć z urzędu, a o wymiarze zawiadomić płatnika.

§ 8. Od wymiaru względnie domiaru różnicy przysługuje płatnikowi prawo odwołania się za pośrednictwem urzędu skarbowego do izby skarbowej w terminie dni 30, licząc od dnia następnego po doręczeniu wezwania. Decyzja izby skarbowej na takie odwołanie jest ostateczna.

Wniesienie odwołania nie wstrzymuje obowiązku uiszczenia różnicy.

§ 9. Niewpłacone w terminie raty kwartalne różnicy stają się zaległością i podlegają egzekucyjnemu ściągnięciu wraz z karami za zwłokę. W wypadkach domiaru lub wymiaru, różnicy z urzędu (§ 6 i 7) kary za zwłokę od tych rat kwartalnych, których ustawowy termin płatności już minął, należy pobrać od ustawowych terminów płatności rat.

do art. 6.

§ 10. W przypadkach przewidzianych w § 7 należy równocześnie z wymiarem różnicy, wymierzyć w myśl art. 94 ustawy o państwowym podatku dochodowym grzywny w wysokości od 5 zł do 250 zł.

§ 11. W razie ujawnienia, że płatnik w obliczeniu, w wykazie dołączonym do obliczenia, względnie w dalszych wyjaśnieniach podał świadomie nieprawdziwe okoliczności, które przyczynić się mogą do udaremnienia wymiaru lub uszczuplenia ustawowo należącego się podatku, należy na zasadzie art. 96 ustawy o państwowym podatku dochodowym wymierzyć karę pieniężną od jednokrotnej do dwudziestokrotnej sumy nieobliczonego, uszczuplonego, lub narażonego na jedno i drugie - podatku. Ponadto w razie okoliczności obciążających lub o ile powyższe przestępstwo podlega ukaraniu w myśl powszechnej ustawy karnej, należy sprawy skierować do sądu.

§ 12. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

ZAŁĄCZNIK 

OBLICZENIE RÓŻNICY

grafika

• Identyfikator: Dz.U.1932.8.50
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Wykonanie ustawy z dnia 7 listopada 1931 r. o zmianie niektórych postanowień ustawy o państwowym podatku dochodowym.
• Data aktu: 29/12/1931
• Data ogłoszenia: 06/02/1932
• Data wejścia w życie: 06/02/1932