Najwyższa norma zarobku dziennego robotnika, stanowiąca podstawę do obliczania wkładek na rzecz funduszu bezrobocia.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA PRACY I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 15 maja 1928 r.

w sprawie najwyższej normy zarobku dziennego robotnika, stanowiącej podstawę do obliczania wkładek na rzecz funduszu bezrobocia.

Na podstawie ust. 2 art. 7 ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia (Dz. U. R. P. Nr. 67, poz. 650), zmienionej ustawą z dnia 28 października 1925 r. (Dz. U. R. P. Nr. 120, poz. 863) zarządzam co następuje:

§ 1. Ustalona w rozporządzeniu Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 6-go grudnia 1926 r. (Dz. U. R. P. Nr. 124, poz. 717) najwyższa norma zarobku dziennego robotnika, stanowiąca podstawę do obliczania wkładek zakładów pracy, obowiązanych do zabezpieczenia robotników na wypadek bezrobocia, podwyższa się na wniosek Zarządu głównego funduszu bezrobocia ze złotych 6.60 na złotych 7.50.

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1928.57.541
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Najwyższa norma zarobku dziennego robotnika, stanowiąca podstawę do obliczania wkładek na rzecz funduszu bezrobocia.
• Data aktu: 1928-05-15
• Data ogłoszenia: 1928-05-31
• Data wejścia w życie: 1928-05-31