Zm.: ustawa o uzdrowiskach.
ROZPORZĄDZENIEPREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJz dnia 22 marca 1928 r.zmieniające ustawę o uzdrowiskach.
W ustawie z dnia 23 marca 1922 r. o uzdrowiskach (Dz. U. R. P. Nr. 31, poz. 254) wprowadza się następujące zmiany i uzupełnienia:
"Do czasu nadania określonego wyżej statutu, uzdrowisko rządzi się statutem tymczasowym, który nadaje wojewoda przy współdziałaniu wydziału wojewódzkiego z głosem stanowczym. Statut taki oznaczy prowizorycznie granice uzdrowiska, okręgu ochrony sanitarnej oraz organizację komisji uzdrowiskowej".
"W wypadkach, gdy do przedsięwzięcia wymienionych wyżej czynności, w myśl obowiązujących przepisów prawnych, nie jest wymagane zezwolenie władz państwowych lub samorządowych, władzą właściwą w rozumieniu ustępu pierwszego niniejszego artykułu będzie wydział wykonawczy komisji uzdrowiskowej".
"Wnoszący sprzeciw (ustęp trzeci art. 16) ponosi jednak koszty wywołanego sprzeciwem postępowania, jeżeli sprzeciw okaże się nieuzasadnionym".
"Władze państwowe i samorządowe, orzekające jak instancje odwoławcze, nie są krępowane opinją komisji uzdrowiskowej".
"Przekroczenie przepisów art. 13 i 15 oraz niezastosowanie się do zarządzeń, wydanych na podstawie art. 21 niniejszej ustawy, będzie karane aresztem do 6 tygodni i grzywną do 500 złotych lub jedną z tych kar.
W razie niemożności ściągnięcia grzywny władza orzekająca oznaczy w orzeczeniu karę zastępczego aresztu według swego uznania, jednak nie ponad 2 tygodnie.
Do orzekania karnego powołane są powiatowe władze administracji ogólnej.
Osoba, której wymierzyła karę powiatowa władza administracji ogólnej może w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia wnieść na ręce tej władzy żądanie przekazania sprawy właściwemu sądowi okręgowemu, który rozstrzyga prawomocnie przy odpowiedniem zastosowaniu przepisów postępowania obowiązujących go w pierwszej instancji. Na wniosek prokuratora będzie zarządzone postępowanie uproszczone; wyrok sędziego nie ulega zaskarżeniu.
W postępowaniu sądowem orzeczenie władzy administracyjnej zastępuje prawomocny akt oskarżenia (wniosek w postępowaniu uproszczonem). Przed wyznaczeniem rozprawy przewodniczący (sędzia) może zarządzić przesłuchanie przez właściwy sąd powiatowy (pokoju) oskarżonego, świadków i biegłych; świadków i biegłych można przesłuchać pod przysięgą. Sąd postanawia według swego uznania, których świadków i biegłych przesłucha na rozprawie pod przysięgą lub bez zaprzysiężenia, a których zeznania będą odczytane; wolno odczytywać zapiski dochodzenia i inne części akt administracyjnych.
Żądanie przekazania sprawy sądowi nie wstrzymuje ściągnięcia grzywny".
"Sprawowanie policji zdrowia oraz - jeśli chodzi o uzdrowiska położone na obszarach gmin miejskich - kompetencje tych gmin w zakresie spraw budowlanych mogą być przekazane wydziałom wykonawczym komisyj uzdrowiskowych w drodze rozporządzenia wojewody, wydanego przy współdziałaniu wydziału wojewódzkiego z głosem stanowczym. W ten sam sposób kompetencje tych gmin w zakresie spraw budowlanych mogą być również przekazane powiatowej władzy administracji ogólnej. W okresie sezonów kuracyjnych przysługuje komisji uzdrowiskowej prawo korzystania z pomocy Policji Państwowej w granicach uprawnień, przyznanych gminom miejskim".
W ustępie czwartym art. 29 zastępuje się wyrazy "Jeżeli obszar uzdrowiska leży na terenie gminy miejskiej oraz w gminach, stanowiących uzdrowiska morskie" wyrazami: "W stacjach klimatycznych, kąpieliskach morskich i w Inowrocławiu". Nadto w ustępie tym zastępuje się wyrazy: "przewidzianych w art. 30 punkty 4, 5, 6 i 7, oraz dwóch członków, mianowanych przez Ministra Zdrowia Publicznego" wyrazami: "które określi statut, a zwłaszcza lekarza miejscowego (uzdrowiskowego) i dwóch członków, mianowanych przez wojewodę". Po wyrazach "przewyższać 5" dodaje się wyrazy: ", a wybiera ich organ uchwalający gminy lub związku gmin z pośród członków zarządu gminy lub związku gmin, a w ich braku z pośród osób posiadających prawo obieralności w gminie;".
"Skład komisji uzdrowiskowej określą statut uzdrowiska. W każdym razie komisja składać się powinna co najmniej z 5-ciu osób i wejdą do niej: 1) dyrektor zakładu, jeśli uzdrowisko jest własnością Skarbu Państwa, lub właściciel (dzierżawca) uzdrowiska względnie wyznaczony przez niego zastępca, jeśli uzdrowisko jest własnością prywatną, 2) w uzdrowiskach państwowych jeden członek wyznaczony przez prezesa Izby Skarbowej w porozumieniu z wojewodą, 3) co najmniej jeden przedstawiciel gminy względnie gmin, na obszarze których leży uzdrowisko, 4) lekarz miejscowy".
"Uchwały komisji uzdrowiskowej w sprawach, przewidzianych w art. 34 pkt. 1, 4, 6 i 8 stają się obowiązujące, o ile w ciągu dni 7-iu od dnia zawiadomienia właściwego starosty nie spotkały się z jego sprzeciwem; w razie zgłoszenia sprzeciwu przez starostę, komisji uzdrowiskowej służy prawo odwołania się w terminie dni 14 do wojewody, którego orzeczenie jest ostateczne. Wojewoda orzeka przy współdziałaniu wydziału wojewódzkiego z głosem stanowczym".
W punkcie 4 art. 34 dodaje się po wyrazie "wydawanie" wyrazy "w granicach przysługujących komisji uprawnień".
Punkt 6 art. 34 otrzymuje następujące brzmienie:
"Uchwalanie rocznego budżetu dochodów i wydatków komisji oraz zatwierdzenie rocznych sprawozdań rachunkowych i przedkładanie ich wojewodzie".
W punkcie 7 art. 34 dodaje się po wyrazie: "państwowe" wyrazy: "i samorządowe".
"Wymierzanie kar pieniężnych za przekroczenie przepisów i postanowień, wydanych przez komisję, do wysokości 100 złotych. Do orzeczeń tych mają zastosowanie postanowienia ustępu 4 - 6 art. 25;".
Ustęp drugi i trzeci art. 36 skreśla się.
"Postanowienia niniejszego artykułu mają zastosowanie również do wydziałów, określonych w ostatnim ustępie art. 29".
"Preliminarz dochodów i wydatków na następny okres budżetowy, dostosowany do państwowego okresu budżetowego komisja uchwalić powinna najpóźniej na 3 miesiące przed początkiem tego okresu. W uzdrowiskach państwowych zatwierdza ten preliminarz Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Skarbu, a w innych uzdrowiskach wojewoda, z którym współdziała w tym zakresie wydział wojewódzki z głosem stanowczym; o ile w ciągu dni 60-ciu. Minister Spraw Wewnętrznych względnie wojewoda preliminarza nie zatwierdzi lub nie zażąda zmian, uznany on będzie za zatwierdzony".
W ustępie drugim art. 38 zastępuje się wyrazy "uprawnieniu Komisji do podwyższenia odpowiednich pozycyj dochodowych" wyrazami: "wskazaniu źródeł pokrycia".
W ustępie ostatnim art. 38 zastępuje się wyrazy "najpóźniej z końcem stycznia roku następnego a w ciągu sezonu następnego roku" wyrazami: "w terminie miesięcznym po upływie okresu budżetowego a podczas najbliższego sezonu".
"Lekarz miejscowy (uzdrowiskowy) w granicach okręgu ochrony sanitarnej uzdrowiska pełni zastępczo funkcje lekarza powiatowego; w tym charakterze korzysta z uprawnień lekarza powiatowego i podporządkowuje się wszelkim jego zarządzeniom".
"Zasady wymiaru i wysokość opłat oraz taks kuracyjnych, wskazanych wyżej, na rzecz funduszu kuracyjnego określą statuty poboru tych opłat względnie taks kuracyjnych.
Jeśli w myśl ustawy niniejszej komisji uzdrowiskowej, a w myśl innych przepisów prawnych gminie przysługuje prawo pobierania takich samych opłat, wojewoda po wysłuchaniu opinji komisji uzdrowiskowej i gminy orzeka, przy współdziałaniu wydziału wojewódzkiego z głosem stanowczym, w jakiej mierze i który z tych organów ma prawo pobierać te opłaty, oraz czy i jaką część tych opłat jest obowiązany oddać drugiemu organowi".
W przedostatnim ustępie art. 40 wyrazy: "30 dni do władz administracyjnych drugiej instancji; orzeczenie tych władz jest ostateczne" zastępuje się wyrazami: "14 dni do wojewody, którego orzeczenie jest ostateczne. Wojewoda orzeka przy współdziałaniu wydziału wojewódzkiego z głosem stanowczym".
"Taksy kuracyjne mogą być pobierane tylko w uzdrowiskach posiadających charakter użyteczności publicznej. Minister Spraw Wewnętrznych na wniosek wojewody oparty na uchwale wydziału wojewódzkiego, działającego z głosem stanowczym, może jednak zezwolić gminom, do których corocznie zjeżdżają w znaczniejszej mierze letnicy dla leczenia lub wypoczynku, na czasowe pobieranie takich taks, o ile miejscowości te mają niezbędne warunki, by zostać w przyszłości uzdrowiskami, posiadającemi charakter użyteczności publicznej. Przepis powyższy będzie stosowany zwłaszcza do kąpielisk morskich. Dochód z tych taks może być użyty tylko na cele związane z polepszeniem warunków sanitarnych, oraz na uprzyjemnienie i udogodnienie pobytu letnikom".
Uzdrowiska: Druskieniki, Iwonicz, Jaremcze, Krzeszowice, Lubień, Nałęczów, Rymanów, Solec, Swoszowice, Truskawiec, Worochta, Zaleszczyki otrzymują charakter uzdrowisk użyteczności publicznej z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Uzdrowiskom tym, o ile nie czynią zadość wszystkim wymaganiom art. 5 ustawy o uzdrowiskach z dnia 23 marca 1922 r. (Dz. U. R. P. Nr. 31, poz. 254) Minister Spraw Wewnętrznych może wyznaczyć odpowiednie terminy do założenia koniecznych urządzeń zdrowotnych pod zagrożeniem zastosowania art. 9 wymienionej ustawy.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
W trzy miesiące po ogłoszeniu niniejszego rozporządzenia traci moc obowiązującą ustawa z dnia 28 lipca 1922 r. (Dz. U. R. P. Nr. 67, poz. 605) w przedmiocie uzupełnienia ustawy z dnia 23 marca 1922 r. o uzdrowiskach.
| Identyfikator: | Dz.U.1928.36.331 |
| Rodzaj: | rozporządzenie z mocą ustawy |
| Tytuł: | Zm.: ustawa o uzdrowiskach. |
| Data aktu: | 1928-03-22 |
| Data ogłoszenia: | 1928-03-24 |
| Data wejścia w życie: | 1928-03-24 |
