Sposób określenia wartości nakładów meljoracyjnych w majątkach wykupywanych.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA REFORM ROLNYCH

z dnia 10 czerwca 1927 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa o sposobie określania wartości nakładów meljoracyjnych w majątkach wykupywanych.

Na mocy cz. 4 art. 27 ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej (Dz. U. R. P. z 1926 r. № 1 poz. 1) zarządza się co następuje:

§ 1. 1 Szacunek niezamortyzowanych części nakładów meljoracyjnych winien być oparty na opinji komisji klasyfikacyjno - szacunkowej. Szacunek ten stanowi integralną część ceny wykupu nieruchomości ziemskiej.

§ 2. Opinje co do oszacowania niezamortyzowanych części nakładów melioracyjnych wydaje komisja klasyfikacyjno-szacunkowa w trybie ustalonym na mocy cz. 3 art. 28 na podstawie wartości nakładu dokonanego na przeprowadzenie meljoracyj na wykupywanych obszarach.

§ 3. Opinje w sprawie wartości niezamortyzowanych części nakładów melioracyjnych wydawane będą w myśl § 2 wówczas tylko, gdy nakłady te były dokonane na urządzenia meljoracyjne, zdolne do zamortyzowania nakładów, poczynionych na ich przeprowadzenie.

§ 4. Wartość nakładu dokonanego na przeprowadzenie urządzeń melioracyjnych określa komisja klasyfikacyjno - szacunkowa na podstawie kosztów udowodnionych przez właściciela.

Gdyby właściciel nie chciał lub nie mógł tego uczynić, a także w przypadkach wątpliwych lub spornych komisja określi w złotych w złocie sumę pieniężną, którą należałoby zużyć na przeprowadzenie meljoracyj w podobnych warunkach i w czasie zbliżonym.

Gdy wykazana przez właściciela lub oznaczona przez komisję klasyfikacyjno-szacunkową suma opiewa na złote obiegowe lub na waluty nie będące już w obiegu, należy w pierwszym przypadku przerachować złote obiegowe na złote w złocie według kursu giełdy warszawskiej w dniu poprzedzającym daty odnośnych rachunków, w drugim przypadku przerachować walutę nie będącą już w obiegu według zasad § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 maja 1924 r. o przerachowaniu zobowiązań prywatno-prawnych (Dz. U. R. P. z 1925 r. № 30, poz. 213) przyjmując, iż suma stąd otrzymana jest oznaczona w złotych w złocie.

§ 5. Przy dokonywaniu wyceniania urządzeń melioracyjnych w myśl § 4 należy się posiłkować projektem technicznym oraz kosztorysem tych urządzeń, które winien złożyć komisji klasyfikacyjno-szacunkowej na wezwanie przewodniczącego tej komisji właściciel majątku. O ile właściciel majątku nie złoży komisji rzeczonych dokumentów, komisja może w razie potrzeby wystąpić do okręgowego urzędu ziemskiego z wnioskiem o sporządzenie niezbędnych pomiarów, szkiców oraz obliczeń; koszt tych czynności potrącać się będzie od sumy szacunkowej, należnej właścicielowi za niezamortyzowaną część nakładów meljoracyjnych.

§ 6. Po ustaleniu wysokości nakładu na przeprowadzenie meljoracyj rolnych w danym majątku, określa się wartość niezamortyzowanej części dokonanych nakładów w sposób następujący: przyjmuje się, iż nakład na przeprowadzenie meljoracyj amortyzuje się całkowicie po upływie pewnego okresu czasu, a to zależnie od rodzaju meljoracji i kosztowności zastosowanych budowli oraz od rodzaju meljorowanej gleby; okres ten składa się z dwóch podokresów:

1) podokresu, następującego bezpośrednio po wykonaniu meljoracji, w którym przyjmuje się, że właściwa amortyzacja nakładu na meljorację nie dokonywa się i

2) podokresu, następującego po pierwszym, w którym amortyzacja nakładu dzieli się równomiernie na ilość lat tego podokresu.

§ 7. Wielkość wymienionych w § 6 niniejszego rozporządzenia podokresów dla poszczególnych rodzajów meljoracyj i poszczególnych przypadków ustala się jak następuje:

1) Drenowanie:

a) wszelkiego rodzaju gleb z wyłączeniem ciężkich glin, iłów oraz rędzin:

podokres	I	-4 lata,
"	II	-8 lat;

b) ciężkie gliny, iły oraz rędziny:

podokres	I	-6 lat,
"	II	-9 lat.

2) Osuszenie rowami otwartemi:

podokres	I	-2 lata,
"	II	-8 lat.

3) Meljoracje torfowisk:

podokres	I	-6 lat,
"	II	-9 lat.

4) Nawodnienie (zależnie od kosztowności zastosowanych budowli):

podokres	I	-4 do 6 lat,
"	II	-4 do 8 lat.

§ 8. W przypadku, kiedy w związku z dokonaną meljoracją (wydrenowaniem pola, nawodnieniem łąki i t. p.) stało się koniecznem wykonanie lub uregulowanie odpływów lub dopływów, należy przy dokonywaniu rozrachunku z zastosowaniem powyżej podanych norm, przypadającą każdorazowo ilość lat w podkresie II powiększyć w tym stosunku, w jakim pozostają sumy kosztów wykonania lub uregulowania odpływów i dopływów do kosztów przeprowadzenia właściwych meljoracyj.

§ 9. Gdyby urządzenia melioracyjne okazały się w takim stanie, że bez poprawek, uzupełnień lub rekonstrukcyj nie były zdolne do normalnego zamortyzowania nakładów meljoracyjnych, to suma niezbędna dla doprowadzenia tych urządzeń do należytego stanu będzie potrącona od sumy szacunku niezamortyzowanej części nakładów meljoracyjnych.

§ 10. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1 § 1 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 26 września 1932 r. (Dz.U.32.92.794) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 października 1932 r.

• Identyfikator: Dz.U.1927.60.532
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Sposób określenia wartości nakładów meljoracyjnych w majątkach wykupywanych.
• Data aktu: 1927-06-10
• Data ogłoszenia: 1927-07-07
• Data wejścia w życie: 1927-07-07