Rejestracja zamieszkałych zagranicą obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, posiadających stopnie oficerskie.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAW WOJSKOWYCH

z dnia 14 lipca 1926 r.

wydane w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wewnętrznych i Spraw Zagranicznych o rejestracji zamieszkałych zagranicą obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, posiadających stopnie oficerskie.

Na podstawie art. 1 i 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1919 r. (Dz. P. P. P. Nr. 50 poz. 325) o spisie oficerów, art. 14, 112 i 116 ustawy z dnia 23 maja 1924 r. o powszechnym obowiązku służby wojskowej (Dz. U. R. P. Nr. 61 poz. 609) oraz art. 105, 118 i 123 ustawy z dnia 23 marca 1922 r. o podstawowych prawach i obowiązkach oficerów W. P. (Dz. U. R. P. Nr. 32 poz. 256) zarządza się co następuje:

§ 1. Obywatele polscy, przebywający poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, którzy posiadali stopnie oficerskie w armjach obcych, w polskich formacjach wojskowych lub w stopniach oficerskich służyli w Wojsku Polskiem, podlegają obowiązkowa rejestracji z wyjątkiem osób, które;

1) zostały zwolnione z wojska na podstawie prawomocnego wyroku sądowego lub prawomocnego orzeczenia oficerskiego sądu honorowego;

2) w czasie od 1 lipca 1922 r. do 31 lipca 1925 r. już uczyniły zadość obowiązkowi rejestrowania się w kraju;

3) zostały mianowane formalnie przez ogłoszenie w rocznikach oficerskich 1923 i 1924 r. oficerami rezerwy lub, jako oficerowie zawodowi, zostały przeniesione do rezerwy;

4) przekroczyły, względnie w bieżącym roku kalendarzowym kończą 60 lat życia.

§ 2. Od obowiązku zgłoszenia się do rejestracji nie zwalnia ogłoszenie przyjęcia do Wojska Polskiego w jednym z dzienników urzędowych Ministerstwa Spraw Wojskowych (Dz. R. Kom. Wojsk., Dz. Rozk., Dz. Rozk. Wojsk., Dz. Pers.), względnie umieszczenie na tymczasowych listach i spisach oficerów rezerwy, ogłoszonych przed wydaniem rocznika oficerskiego 1923 r.

§ 3. Rejestrację wymienionych w § 1 oficerów prowadzą urzędy konsularne Rzeczypospolitej Polskiej z wyjątkiem honorowych nieetatyzowanych, w ciągu roku od chwili ogłoszenia niniejszego rozporządzenia, według instrukcyj wydanych przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

§ 4. Zgłoszenie się do rejestracji powinno nastąpić w drodze osobistego zgłoszenia się oficera we właściwym urzędzie konsularnym, zaś w razie niemożności osobistego stawienia się, w drodze pisemnej.

§ 5. Przy zgłoszeniu się do rejestracji mają oficerowie przedłożyć następujące dokumenty;

1) oficerowie b. armji austriackiej - oryginalne dekrety nominacyjne, względnie ich odpisy urzędowo uwierzytelnione, albo urzędowo uwierzytelnione odpisy z Dziennika Rozporządzeń (Personal - Verordnungsblatt), albo karty identyczności, lub rozkazy generałgubernatorstwa, rozkazy pułkowe, lub wreszcie legitymacje oficerskie.

W braku oryginałów lub należycie uwierzytelnionych odpisów, obowiązani są przedstawić na piśmie stan i przebieg służby z dokładnemi datami zmian i nominacyj, co ma być poświadczone przez dwóch oficerów Wojska Polskiego, pełniących czynną służbę; w razie zaś niemożności uzyskania tych zaświadczeń należy się powołać na odnośnych oficerów imiennie, podając ich obecny przydział służbowy lub bliższe okoliczności, któreby mogły służyć władzom wojskowym do stwierdzenia faktycznego stanu rzeczy;

2) oficerowie b. armji niemieckiej - oryginalne dekrety nominacyjne lub ich odpisy urzędowo uwierzytelnione albo urzędowo uwierzytelnione odpisy z dzienników personalnych państw Rzeszy Niemieckiej, albo wreszcie legitymacje oficerskie.

W braku oryginałów lub należycie uwierzytelnionych odpisów postąpić należy jak w pkt. 1, ust, 2;

3) oficerowie b. armji rosyjskiej - oryginalny formularz (posłużnoj spisok) datowany przed 1 listopada 1917 r.

W braku oryginałów lub należycie uwierzytelnionych odpisów postąpić należy jak w pkt. 1, ust. 2;

4) oficerowie b. formacyj polskich - oryginalna dowody stopni oficerskich, uzyskanych w formacjach polskich lub powołać się na odnośne rozkazy formacyj polskich.

W braku oryginałów lub należycie uwierzytelnionych odpisów postąpić należy jak w pkt. 1, ust. 2.

§ 6. Jeżeli oficerowie, należący do poszczególnych grup, wymienionych w § 5, byli następnie przyjęci do Wojska Polskiego jednym z dzienników urzędowych Ministerstwa Spraw Wojskowych, jednakże podlegają obowiązkowi rejestracji w myśl § 1 niniejszego rozporządzenia, powinni oprócz dokumentów, wymienionych w § 5, przedłożyć ponadto;

a) jeżeli w Wojsku Polskiem faktycznie służyli - dokumenty zwolnienia z wojska (tymczasowa karta bezterminowego urlopowania, tymczasowa karta zwolnienia do rezerwy lub też innego rodzaju dokument zwolnienia);

b) jeżeli w Wojsku Polskiem faktycznie nie służyli - karty odroczenia.

W razie niemożności dostarczenia dokumentów oficerowie ci winni podać, gdzie ewentualnie je złożyli i określić w przybliżeniu czas, w którym nastąpiło ich przyjęcie do Wojska Polskiego i ogłoszenie tego przyjęcia w jednym z dzienników urzędowych Ministerstwa Spraw Wojskowych.

§ 7. Ponadto winni wszyscy bez wyjątku oficerowie zgłaszający się do rejestracji przedłożyć:

a) życiorys (curriculum vitae) ze szczególnem uwzględnieniem czasu od 1 listopada 1918 r. do chwili zarejestrowania się (oficerowie b. armji rosyjskiej - od rewolucji październikowej 1917 r. do chwili zarejestrowania się);

b) poświadczenie władz administracyjnych lub samorządowych miejsca zamieszkania zagranicą, zawierające opinje o prowadzeniu się danej osoby oraz stwierdzające niekaralność sądową.

Do poświadczenia tego mają kierownicy urzędów konsularnych, w wypadkach, w których uznają to za wskazane, dołączyć opinję ogólną o danym oficerze z uwzględnieniem jego lojalności państwowej oraz ewent. uwagi i spostrzeżenia zebrane w związku z tem;

c) dokładnie wypełnioną kartę kwalifikacyjną według otrzymanego w urzędzie konsularnym wzoru Nr. 1;

d) dowód posiadania obywatelstwa polskiego. Jeżeli zgłaszający się do rejestracji nie posiada dostatecznych dowodów, obywatelstwo jego stwierdzi urząd konsularny w porozumieniu z właściwą władzą administracyjną I instancji.

§ 8. Oficerowie, zwolnieni z szeregów wojska na podstawie orzeczenia komisji superrewizyjnej, jako zupełnie niezdolni do pełnienia jakiejkolwiek służby wojskowej (inwalidzi), a podlegający obowiązkowi rejestracji w myśl § 1 niniejszego rozporządzenia, winni przy rejestracji przedłożyć dokumenty superrewizyjne, względnie inwalidzkie lub ich uwierzytelnione odpisy.

§ 9. Opierając się na powyższych wytycznych przeprowadzą urzędy konsularne rejestrację w sposób następujący:

zgłaszających się do rejestracji wpisywać należy do formularza rejestracyjnego, według wzoru Nr. 2, który ma być prowadzony w dwóch egzemplarzach, i po wypełnieniu odpowiednich rubryk należy odebrać od nich wszystkie dokumenty wymagane w myśl §§ 5, 6, 7, 8 i wręczyć im wzamian zaświadczenie zgłoszenia się do rejestracji według wzoru Nr. 3, w którym powinny być wyszczególnione dokumenty, jakie rejestrujący się złożył.

Dokumenty zdeponowane w ten sposób przez każdego poszczególnego oficera należy segregować w osobnych okładkach, notując na każdej z nich Nr. wydanego wzamian zaświadczenia, imię i nazwisko rejestrującego się oraz wykaz zawartych wewnątrz dokumentów,

§ 10. W wypadku, jeżeli przy rejestracji oficer zamelduje o swej niezdolności do służby wojskowej, należy wezwać go dla zbadania i wydania orzeczenia, analogicznie do przepisów §§ 207, 211 i 212 rozporządzenia wykonawczego do ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej (Dz. U. R. P. Nr. 37 z 1925 r. poz. 252).

Orzeczenia te, wpisane do odrębnej listy orzeczeń konsulatu w sprawach rejestracji oficerów rezerwy, należy załączyć następnie w odpisie do dokumentów zarejestrowanego oficera,

§ 11. Po przeprowadzonej w ten sposób rejestracji wszystkich oficerów w przepisanym terminie, urzędy konsularne prześlą jeden egzemplarz formularza rejestracyjnego wraz z wszystkiemi złożonemi dokumentami do Ministerstwa Spraw Wojskowych, zatrzymując drugi egzemplarz w urzędzie konsularnym dla celów ewidencji i kontroli.

§ 12. Przepisom niniejszego rozporządzenia podlegają również wszyscy obywatele Rzeczypospolitej Polskiej, zamieszkali zagranicą, którzy nie przekroczyli względnie w bieżącym roku kalendarzowym nie kończą 60 lat życia, a którzy posiadali w armjach obcych, w polskich formacjach wojskowych lub w Wojsku Polskiem stopnie urzędników wojskowych.

Rejestrację tych ostatnich mają przeprowadzić urzędy konsularne w sposób analogiczny jak przepisany dla oficerów, przyczem zgłaszających się należy wpisywać do oddzielnego formularza rejestracyjnego.

W razie niemożności dostarczenia dokumentów takich, jak wymagane od oficerów w myśl §§ 5 i 6 niniejszego rozporządzenia, powinni zgłaszający się do rejestracji byli urzędnicy wojskowi złożyć inne dokumenty, jakie posiadają, któreby stwierdzały ich stosunek do wojska, względnie uwierzytelnione odpisy tychże.

§ 13. Urzędy konsularne podadzą treść niniejszego rozporządzenia do wiadomości wszystkim zainteresowanym w sposób uznany przez nie za najodpowiedniejszy w danym okręgu, t. j. zapomocą ogłoszeń w prasie miejscowej, obwieszczenia w lokalach urzędów konsularnych, oraz bezpośredniego zawiadomienia zainteresowanych drogą ustną lub korespondencyjną.

§ 14. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIKI

Wzór Nr. 1 do § 7.

Karta kwalifikacyjna

grafika

Wzór Nr. 2 do § 9.

FORMULARZ REJESTRACYJNY

grafika

Wzór Nr. 3 do § 9.

ZAŚWIADCZENIE Nr. ......

grafika

• Identyfikator: Dz.U.1926.85.481
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Rejestracja zamieszkałych zagranicą obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, posiadających stopnie oficerskie.
• Data aktu: 14/07/1926
• Data ogłoszenia: 20/08/1926
• Data wejścia w życie: 20/08/1926