Postępowanie zakładów pracy przy ściąganiu wkładek na rzecz funduszu bezrobocia.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA PRACY I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 5 lutego 1926 r.

w porozumieniu z Ministrem Skarbu, Ministrem Przemysłu i Handlu, Ministrem Spraw Wojskowych, Ministrem Kolei i Ministrem Robót Publicznych o postępowaniu zakładów pracy przy ściąganiu wkładek na rzecz funduszu bezrobocia.

Na mocy art. 30 ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia (Dz. U. R. P. № 67 poz. 630) oraz na mocy art. 17 i ust. 1, art. 18 ustawy z dnia 28 października 1925 r. o zmianie niektórych przepisów ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia (Dz. U. R. P. № 120 poz. 853) zarządza się co następuje:

§ 1. Dla czynnych zakładów pracy, wymienionych w ustępie 1 art. 1 ustawy z dnia, 13 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia, w brzmieniu ustawy z dnia 28 października 1925 r. (Dz. U. R. P. № 120 poz. 863), obowiązek zabezpieczenia robotników lub pracowników umysłowych powstaje z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, o ile już pierwej nie istniał, a dla odnośnych zakładów pracy, uruchomionych po tym terminie, - z chwilą zatrudnienia przez nią powyżej 5 robotników lub pracowników umysłowych.

§ 2. Zakłady pracy, na których ciąży obowiązek zabezpieczenia zatrudnionych robotników i pracowników umysłowych, winny pod rygorem odpowiedzialności według art. 34 ustawy o zabezpieczaniu na wypadek bezrobocia z dnia 18 lipca 1924 r. w brzmieniu ustawy z dnia 23 października 1925 r. (Dz. U. R. P. № 120 poz. 803) zarejestrować się we właściwym zarządzie obwodowym funduszu bezrobocia.

§ 3. Zakłady pracy, zobowiązane do zabezpieczenia na wypadek bezrobocia zatrudnionych przez nie robotników i pracowników umysłowych, winny przy wypłacie zarobków prowadzić listy plac oddzielnie dla pracowników umysłowych, oddzielnie dla robotników.

W listach płac robotniczych należy zamieścić między innemi następująca dwie rubryki:

a) liczbą dni faktycznie przepracowanych wdanym okresie płatniczym,

b) wkładkę potrącaną przez zasad pracy każdemu zabezpieczonemu robotnikowi.

Listy płacy pracowników umysłowych zawierać winny między innemi również rubrykę wymienioną pod lit. b) poprzedniego ustępu.

Ostatnia rubryka winna być podsumowana, ponadto w liście plac należy wskazać ogólną sumę, którą zakład obowiązany jest z mocy art. 7 ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczaniu na wypadek bezrobocia w brzmieniu ustawy z dnia 28 października 1925 r. wpłacić na rzecz funduszu bezrobocia.

§ 4. Po każdej dokonanej wypłacie zakład płacy niezwłocznie podaje do wiadomości zarządu obwodowego funduszu bezrobocia, względnie instytucji, która zastępczo w tej mierze pełni jego obowiązki:

a) ogólną liczbę; wszystkich zatrudnionych w ostatnim okresie płatniczym w danym zakładzie robotników i pracowników umysłowych z podaniem liczby tych z pośród nich, którzy podlegają obowiązkowi zabezpieczenia na wypadek bezrobocia;

b) sumą, należną funduszowi bezrobocia z tytułu przewidzianej w art. 7 ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia w brzmieniu ustawy z dnia 28 października 1925 r., wkładki zakładów pracy za dany okres płatniczy.

§ 5. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Jednocześnie traci moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 26 września 1924 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu, Ministrem Przemysłu i Handlu, Ministrem Spraw Wojskowych, Ministrem Kolei i Ministrem Robót Publicznych o postępowaniu zakładów pracy przy ściąganiu wkładek na rzecz funduszu bezrobocia (Dz. U. R. P. № 34 poz. 817).

• Identyfikator: Dz.U.1926.18.113
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Postępowanie zakładów pracy przy ściąganiu wkładek na rzecz funduszu bezrobocia.
• Data aktu: 1926-02-05
• Data ogłoszenia: 1926-02-24
• Data wejścia w życie: 1926-02-24