Ustanowienie Biura Badania Cen.

ROZPORZĄDZENIE

PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ

z dnia 10 grudnia 1926 r.

o ustanowieniu Biura Badania Cen.

Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upoważnieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń z mocą ustawy (Dz. U. R. P. № 78 poz. 443) postanawiam co następuje:

Art.  1.

Przy Ministrze Przemysłu i Handlu ustanawia się. Biuro Badania Cen.

Biuro ma za zadanie badanie cen i kosztów własnych w przemyśle i handlu oraz kosztów usług gospodarczych.

Biuro podlega bezpośrednio Ministrowi Przemysłu i Handlu i składa się z dziewięciu członków powołanych przezeń na okres jednego roku z pośród osób odznaczających się. znajomością życia gospodarczego.

Przewodniczącego Biura powołuje Minister Przemysłu i Handlu z pośród jego członków i może też go w każdej chwili odwołać.

Art.  2.

Dla badania spraw poszczególnych lub przeprowadzania ankiet może Przewodniczący Biura tworzyć osobne komisje złożone z członków Biura oraz z osób z poza jego składu.

Przewodniczących komisyj wyznacza Przewodniczący Biura.

Przewodniczący Biura i przewodniczący komisyj mają prawo zapraszać rzeczoznawców.

Kancelarje Biura prowadzi sekretarjat.

Art.  3.

Członkowie Biura składają na ręce Ministra Przemysłu i Handlu, a członkowie komisyj oraz rzeczoznawcy na ręce Przewodniczącego Biura przyrzeczenie, że obowiązki swe pełnić będą według najlepszej wiedzy i sumienia i że zachowają w ścisłej tajemnicy wiadomości powzięte przy sprawowaniu swych czynności, jeżeli zostały uznane za poufne przez Biuro lub poszczególną komisje., a w szczególności tajemnice; handlową i techniczną badanych przez Biuro przedsiębiorstw.

Art.  4.

Członkowie. Biura, członkowie komisyj nie bodący członkami Biura i rzeczoznawcy mogą być każdego czasu pozbawieni mandatu przez Ministra Przemysłu i Handlu za nieusprawiedliwione opuszczenie trzech kolejnych posiedzeń, za ujawnienie wiadomości uznanych przez Biuro lub odpowiednią komisję za poufne, a w szczególności tajemnicy handlowej lub technicznej badanych przez Biuro przedsiębiorstw, lub w razie skazania za czyn popełniony z chęci zysku albo karalny z mocy niniejszego rozporządzenia.

Art.  5.

Przewodniczący Biura lub komisji ma prawo wzywać do osobistego stawiennictwa właścicieli przedsiębiorstw przemysłowych i handlowych, ich pełnomocników i kierowników, s także ich pracowników, dostawców, odbiorców i pośredników celem składania zeznań i dowodów w sprawach objętych niniejszem rozporządzeniem.

Przewodniczący Biura lub komisji może delegować członków Biura, członków komisji oraz rzeczoznawców do badania przedsiębiorstw, a w szczególności przeglądania ksiąg i dokumentów, sporządzania z nich odpisów i wyciągów i wogóle zbierania informacyj niezbędnych dla spełnienia przez Biuro jego zadania.

Mię można zasłaniać się tajemnicą handlową lub techniczne) przy składaniu zeznań.

Przy badaniu osób wzywanych i rzeczoznawców, Oględzinach na miejscu, sprawdzaniu ksiąg i dowodów pisemnych, Przewodniczący Biura i jego organy kierować się będą odpowiednio postanowieniami właściwych ustaw postępowania cywilnego z tą zmianą, że nie przysługuje im prawo zaprzysięgania świadków i rzeczoznawców.

Art.  6.

Do władz i przedsiębiorstw państwowych Biuro zwracać się będzie przez właściwych ministrów, do władz zaś, instytucyj i przedsiębiorstw komunalnych - bezpośrednio.

Art.  7.

Kto świadomie złoży nieprawdziwe zeznanie bądź przedstawi fałszywe dowody przed Biurem lub jego organem, karany będzie aresztem do 6 miesięcy i grzywną do stu tysięcy zł. lub jedną 2 tych kar. Na obszarze działania kodeksu karnego 2 1871 r. w razie wymierzenia kary pozbawienia wolności ponad 6 tygodni zamiast aresztu orzeka się więzienie.

Kto popełni czyn wymieniony w ustępie pierwszym z niedbalstwa, karany będzie grzywną do dziesięciu tysięcy zł.

Kto członka Biura lub jego organu nie dopuści do badania przedsiębiorstwa, przeglądania ksiąg i dokumentów, oraz sporządzania z nich odpisów i wyciągów, o ile dany czyn nie ulega karze surowszej w myśl innych ustaw karnych, karany będzie aresztem do sześciu tygodni i grzywną do pięćdziesięciu tysięcy zł, lub jedną z tych kar.

Członek lub rzeczoznawca Biura lub komisji winny bezprawnego ujawnienia wiadomości powziętych przy sprawowaniu swych czynności, uznanych za poufne przez Biuro lub poszczególną komisją, a w szczególności tajemnicy handlowej lub technicznej badanych przez Biuro przedsiębiorstw, karany będzie aresztem do sześciu tygodni i grzywną do pięćdziesięciu tysięcy zł, lub jedne) z tych kar.

Jeżeli czynu dopuszczono się w celu zaszkodzenia interesom majątkowym osoby lub przedsiębiorstwa, których dotyczy ujawniona wiadomość, winny będzie karany-o ile dany czyn nie ulega karze surowszej w myśl innych ustaw karnych - więzieniem do jednego roku. Na obszarze działania kodeksu karnego z 1852 r. zamiast więzienia orzeka się. ścisły areszt; odwołanie można wnieść niezależnie od ograniczeń, przewidzianych w § 283 p. k.

Do orzekania o czynach przewidzianych w ustępach l do 4 niniejszego artykułu powołane są sądy powiatowe (pokoju).

Do orzekania o czynach przewidzianych w ustępie 5 niniejszego artykułu powołane są sądy okręgowe.

Art.  8.

Kto bez usprawiedliwionego powodu nie stawi się na wezwanie Biura lub jego organu, odmówi zeznali na ustne lub pisemne pytania, dotyczące spraw ur:yrmc-v;Hiych rozporządzeniem niniejszem, lub nr'rno upomnienia zwlekać będzie z odpowiedzią, karany będzie grzywną do pięciu tysięcy złotych.

Orzecznictwo co do powyższych przekroczeń należy do Przewodniczącego (Miar::, a jeżeli czyn zaszedł w ciągu rozpraw komisji - do jej przewodniczącego. Kary nałożone przez Przewodniczącego wykonywa władza administracyjna I-ej instancji miejsca zamieszkania skazanego.

Przeciwko orzeczeniu karnemu Przewodniczącego można w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia wnieść na jeno ręce żądanie przekazania sprawy właściwemu sądowi powiatowemu (pokoju). Sąd postąpi według przepisów postępowania, obowiązujących w tej instancji sądowej. Od wyroku sądu okręgowego żaden dalszy środek prawny nie jest dopuszczalny.

Przewodniczący może uchylić swe orzeczenie w razie żądania przekazania sprawy sądowi przed jej skierowaniem do sadu, lub gdy skazany dopełni obowiązku przewidzianego w ustępie pierwszym niniejszego artykułu i przedstawi należyte usprawiedliwienie.

Art.  9.

Za zapłatą grzywny, nałożonej w myśl niniejszego rozporządzenia na przedstawicieli prawnych przedsiębiorstwa, odpowiada z nimi solidarnie właściciel przedsiębiorstwa. Właściciel przedsiębiorstwa korzysta w tym przypadku z praw oskarżonego.

W razie uniewinnienia skazanego, odpowiedzialność majątkowa właściciela przedsiębiorstwa upada, chociażby tenże skargi nie wnosił.

Art.  10.

Członkowie Biura i komisyj otrzymują zwrot kosztów podróży według norm, przewidzianych dla urzędników państwowych IV stopnia służbowego, oraz diety za udział w posiedzeniach w wysokości ustalonej przez Ministra Przemysłu i Handlu w porozumieniu z Ministrem Skarbu. W ten sam sposób zostanie ustalona wysokość wynagrodzenia stałego, jakie otrzymywać będzie Przewodniczący Biura Badania Cen.

Art.  11.

Informacje, otrzymane przez Biuro Badania Cen, w żadnym wypadku nie mogą być użyte dla celów podatkowych.

Art.  12.

Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Przemysłu i Handlu w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości.

Art.  13.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1926.122.704
• Rodzaj: Rozporządzenie z mocą ustawy
• Tytuł: Ustanowienie Biura Badania Cen.
• Data aktu: 10/12/1926
• Data ogłoszenia: 17/12/1926
• Data wejścia w życie: 17/12/1926