Grecja-Polska. Konwencja Handlowa. Warszawa.1925.04.17.

KONWENCJA HANDLOWA

pomiędzy Polską a Grecją, zawarta w dniu 17 kwietnia 1325 r.

(Ratyfikowana zgodnie z ustawą z dnia 22 lipca 1925 r.- Dz. U. R. P. № 90 poz. 631).

Przekład.

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

MY, STANISŁAW WOJCIECHOWSKI,

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

wszem wobec i każdemu zosobna, komu o tem wiedzieć należy, wiadomem czynimy:

W dniu siedemnastym kwietnia tysiąc dziewięćset dwudziestego piątego roku zawarta została w Warszawie pomiędzy pomiędzy Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Greckiej w drodze wymiany odnośnych not Konwencja handlowa o następującem brzmieniu dosłownem:

Konwencja handlowa pomiędzy Polską a Grecją.

Ministerstwo

Spraw Zagranicznych.

Warszawa, d. 17 kwietnia 1925 r.

PANIE MINISTRZE,

Mając na względzie życzenia naszych obu Rządów rozwinięcia stosunków handlowych i żeglugowych morskich między Polską a Grecją przez zawarcie umowy, mam zaszczyt, będąc do tego należycie upoważniony, zawiadomić Pana o tem, co następuje:

1. Dopóki ostateczny Traktat handlowy nie będzie zawarty, obywatele greccy i produkty greckie korzystać będą, pod warunkiem wzajemności, na terytorjum Polski z traktowania pod każdym wzglądem najbardziej korzystnego, przyznanego obywatelom i produktom państwa najbardziej uprzywilejowanego.

2. To traktowanie będzie przyznane w każdej dziedzinie handlu i żeglugi, w dziedzinie taryf cłowych, mnożników, taks, formalności cłowych, dla tranzytu wszelkich przedmiotów, produktów i towarów bez żadnego wyjątku i wogóle we wszystkiem, co dotyczy osiedlania się obywateli obydwu Państw, jak również wykonywania handlu, przemysłu i zawodów, włącznie z zawodem komiwojażerów, oraz uiszczania opłat i podatków.

3. Niezależnie od postanowień wyżej wymienionych, produkty naturalne i fabryczne, pochodzące i przychodzące z Grecji, wymienione w załączonej liście A, będą korzystały przy przywozie na polskie terytorjum celne ze zniżek procentowych, podanych w tej liście.

4. Rozumie się wszelako, że Polska i Grecja nie będą mogły domagać się korzystania z przywilejów, przyznanych lub które mogłyby być w przyszłości przyznane przez obie Wysokie Układające się Strony odnośnym Państwom sąsiednim w ruchu pogranicznym, jak również ze specjalnych korzyści, wynikających z unji celnej. Nadto Grecja nie będzie mogła domagać się korzystania z postanowień, wynikających z tymczasowego systemu celnego między polską a niemiecką częścią Górnego Śląska.

5. Spółki akcyjne i inne spółki cywilne i handlowe, założone zgodnie z ustawodawstwem greckiem na terytorjum Grecji, uznane będą w Polsce za istniejące legalnie i będą mogły, stosując się do ustaw i rozporządzeń krajowych, zakładać tam oddziały i filje, stawać przed sądami i wykonywać swój handel i przemysł, z wyjątkiem jednakże spółek, które ze względu na ich charakter użyteczności publicznej (łącznie z Towarzystwami ubezpieczeń i finansowemi) są lub będą poddane w Polsce specjalnym ograniczeniom, stosowanym do wszystkich państw. Nie będą one obciążone opłatami i podatkami innemi lub wyższemi od tych, które są nałożone na spółki jakiegokolwiek innego państwa.

6. Okręty jednej z Układających się Stron korzystać będą w portach i na wodach terytorjalnych drugiej Układającej się Strony z traktowania równie korzystnego jak to, które zostało przyznane okrętom krajowym. To traktowanie nie dotyczy prawa kabotażu, o ileby ono było zastrzeżone wyłącznie dla Bandery krajowej.

7. Co się tyczy warunków tranzytu, obie Układające się Strony zobowiązują się stosować w stosunkach wzajemnych Konwencję i Statut dotyczące wolności tranzytu, podpisane w Barcelonie 21 kwietnia 1921 r.

8. Polska zobowiązuje się wydawać pozwolenia na przywóz wina i napojów spirytusowych, pochodzących i przychodzących z Grecji, w granicach zapotrzebowania konsumcji krajowej.

9. Rząd Polski, któremu powierzone zostało prowadzenie spraw zagranicznych Wolnego Miasta Gdańska, zgodnie z artykułem 104 Traktatu Wersalskiego i artykułami 2 i 6 Konwencji Paryskiej z 9.XI 1920 r. między Polską a Wolnem Miastem Gdańskiem, zastrzega sobie prawo oświadczyć, że Wolne Miasto jest Stroną Kontraktującą w tej Konwencji i że bierze na siebie obowiązki oraz nabywa prawa, z niej wypływające.

10. Zastrzeżenie to nie dotyczy tych postanowień niniejszej Konwencji, które Rzeczpospolita Polska odnośnie do Wolnego Miasta Gdańska zawarła na zasadzie praw, przysługujących jej traktatowo.

11. Postanowienia powyższe, przyjęte wzajemnie, uważa się za Konwencję Handlową między Polską a Grecją, która będzie ratyfikowana, a dokumenty ratyfikacyjne będą wymienione w Warszawie. Wejdzie ona w życie piętnastego dnia od wymiany dokumentów ratyfikacyjnych i będzie obowiązywała, dopóki jeden z dwóch Rządów nie zawiadomi drugiego o swym zamiarze uchylenia jej działania.

Rozumie się wszelako, że w tym wypadku pozostanie ona w mocy jeszcze przez trzy miesiące.

Raczy Pan przyjąć, Panie Ministrze, zapewnienia mego wysokiego poważania.

(-) Al. Skrzyński

Do Jego Ekscellencji

Pana Mikołaja Xydakis

Posła Nadzwyczajnego

i Ministra Pełnomocnego

w Warszawie.

Poselstwo Greckie

w Polsce.

Warszawa, dnia 17 kwietnia 1925 r.

PANIE MINISTRZE,

Mając na względzie życzenia naszych obu Rządów rozwinięcia stosunków handlowych i żeglugowych morskich między Polską a Grecją przez zawarcie umowy, mam zaszczyt, będąc do tego należycie upoważniony, zawiadomić Pana o tem, co następuje:

1. Dopóki ostateczny traktat handlowy nie będzie zawarty, obywatele polscy i produkty polskie korzystać będą, pod warunkiem wzajemności, na terytorjum Grecji z traktowania pod każdym względem najbardziej korzystnego, przyznanego obywatelom i produktom państwa najbardziej uprzywilejowanego.

2. To traktowanie będzie przyznane w każdej dziedzinie handlu i żeglugi, w dziedzinie taryf cłowych, mnożników, taks, formalności cłowych, dla tranzytu wszelkich przedmiotów, produktów i towarów bez żadnego wyjątku i wogóle we wszystkiem, co dotyczy osiedlania się obywateli obydwu Państw, jak również wykonywania handlu, przemysłu i zawodów, włącznie z zawodem komiwojażerów, oraz uiszczania opłat i podatków.

3. Niezależnie od postanowień, wyżej wymienionych, produkty naturalne i fabryczne, pochodzące i przychodzące z Grecji, wymienione w załączonej liście A, będą korzystały przy przywozie na polskie terytorjum celne ze zniżek procentowych, podanych w tej liście.

4. Rozumie się wszelako, że Grecja i Polska nie będą mogły domagać się korzystania z przywilejów, przyznanych lub które mogłyby być w przyszłości przyznane przez obie Wysokie Układające się Strony odnośnym państwom sąsiednim w ruchu pogranicznym, jak również ze specjalnych korzyści, wynikających z unji celnej. Nadto Grecja nie będzie mogła domagać się korzystania z postanowień, wynikających z tymczasowego systemu celnego miedzy polską a niemiecką częścią Górnego Śląska.

5. Spółki akcyjne i inne spółki cywilne i handlowe, założone zgodnie z ustawodawstwem polskiem na terytorjum Polski, uznane będą w Grecji za istniejące legalnie i będą mogły, stosując się do ustaw i rozporządzeń krajowych, zakładać tam oddziały i filje, stawać przed sądami i wykonywać swój handel i przemysł, z wyjątkiem jednakże spółek, które ze względu na ich charakter użyteczności publicznej (łącznie z Towarzystwami ubezpieczeń i finansowemi) są lub będą poddane w Grecji specjalnym ograniczeniom, stosowanym do wszystkich państw. Nie będą one obciążone opłatami i podatkami innemi lub wyższemi od tych, które są nałożone na spółki jakiegokolwiek innego państwa.

6. Okręty jednej z Układających się Stron korzystać będą w portach i na wodach terytorjalnych drugiej Układającej się Strony z traktowania równie korzystnego, jak to, które zostało przyznana okrętom krajowym. To traktowanie nie dotyczy prawa kabotażu, o ileby ono było zastrzeżone wyłącznie dla Bandery krajowej.

7. Co się tyczy warunków tranzytu, obie Układające się Strony zobowiązują się stosować w stosunkach wzajemnych Konwencję i Statut co do wolności tranzytu, podpisane w Barcelonie 21 kwietnia 1921 r.

8. Polska zobowiązuje się wydawać pozwolenia na przywóz wina i napojów spirytusowych, pochodzących i przychodzących z Grecji, w granicach zapotrzebowania konsumcji krajowej.

9. Rząd Polski, któremu powierzone zostało prowadzenie spraw zagranicznych Wolnego Miasta Gdańska, zgodnie z artykułem 104 Traktatu Wersalskiego i artykułami 2 i 6 Konwencji Paryskiej z 9.XI 1920 r. między Polską a Wolnem Miastem Gdańskiem, zastrzega sobie prawo oświadczyć, że Wolne Miasto jest Stroną Kontraktującą w tej Konwencji i że bierze na siebie obowiązki oraz nabywa prawa z niej wymywające.

10. Zastrzeżenie to nie dotyczy tych postanowień niniejszej Konwencji, które Rzeczpospolita Polska odnośnie do Wolnego Miasta Gdańska zawarła na zasadzie praw, przysługujących jej traktatowo.

11. Postanowienia powyższe, przyjęte wzajemnie, uważa się za Konwencję Handlową między Grecją a Polską, która będzie ratyfikowana, a dokumenty ratyfikacyjne będą wymienione w Warszawie. Wejdzie ona w życie piętnastego dnia od wymiany dokumentów ratyfikacyjnych i będzie obowiązywała, dopóki jeden z dwóch Rządów nie zawiadomi drugiego o swym zamiarze uchylenia jej działania.

Rozumie się wszelako, że w tym wypadku pozostanie ona w mocy jeszcze przez trzy miesiące.

Raczy Pan przyjąć, Panie Ministrze, zapewnienia mojego bardzo wysokiego poważania.

(-) M. Xydakis

Do Jego Exccellencji

Pana Hrabiego

Aleksandra Skrzyńskiego

Ministra Spraw Zagranicznych

etc. etc. etc.

LISTA A
Pozycja taryfy polskiej	TOWAR	Procent zniżki
z 7/1	rodzynki (koryntki) suche	73%

Zaznajomiwszy się z powyższą Konwencją, uznaliśmy ją i uznajemy za słuszną zarówno w całości, jak i każde z zawartych w niej postanowień, oświadczamy, że jest przyjętą, ratyfikowaną i zatwierdzoną i przyrzekamy, ze będzie niezmiennie zachowywaną.

Na dowód czego wydaliśmy Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej.

W Warszawie, dnia 7 września 1925 roku.

• Identyfikator: Dz.U.1925.97.683
• Rodzaj: Umowa międzynarodowa
• Tytuł: Grecja-Polska. Konwencja Handlowa. Warszawa.1925.04.17.
• Data aktu: 17/04/1925
• Data ogłoszenia: 24/09/1925
• Data wejścia w życie: 25/09/1925