Wykonanie ustawy z dnia 3 czerwca 1924 r. o poczcie, telegrafie i telefonie w zakresie przewozu poczty kolejami.
ROZPORZĄDZENIEMINISTRÓW: KOLEI I PRZEMYSŁU I HANDLUz dnia 19 listopada 1925 r.w sprawie wykonania ustawy z dnia 3 czerwca 1924 r. o poczcie, telegrafie i telefonie w zakresie przewozu poczty kolejami.
Personel pocztowy zatrudniony służbowo na stacjach kolejowych, jest obowiązany stosować się do zarządzeń kolejowych, wydanych w sprawie ruchu, bezpieczeństwa i porządku na stacjach kolejowych i zachować jaknajwiększą ostrożność co do bezpieczeństwa osobistego, bezpieczeństwa ładunku i taboru pocztowego podczas służby na stacjach i w wagonach pocztowych.
Personel obu zarządów: pocztowego i kolejowego jest obowiązany przy wykonywaniu służby uwzględniać potrzeby drugiego zarządu, n w szczególności przy wymianie ładunku w stopniu niewpływającym ujemnie na tok i interes służby swego zarządu.
Urzędy stacyjne są obowiązane urzędom pocztowym lub posłańcom pocztowym, zgłaszającym się na stacjach celem wymiany poczty, udzielać wiadomości o spóźnieniach pociągów oraz o przeszkodach w ruchu kolejowym i o ich usunięciu. Miejscowe zarządy pocztowe i kolejowe ustalą we wzajemnem porozumieniu sposób tego zawiadomienia, uwzględniający interesy służby pocztowej.
Miejsce na stacjach, gdzie odbywać się ma wyładowanie i załadowanie wagonów pocztowych, znajdujących się w składach pociągów, winno być możliwie ściśle wyznaczone na stałe. Miejsce to winno być możliwie wolne od natłoku publiczności. Dla wagonów pocztowych, odstawianych na stacjach węzłowych i końcowych, zarząd kolejowy wyznaczy bezpłatnie stosownie do potrzeby stałe tory możliwie w bliskości urzędu pocztowego i z dogodnym dostępem.
Wymiana ładunku pocztowego winna być uskuteczniana w granicach postoju, przewidzianego rozkładem jazdy. W razie spóźnienia przybycia pociągu postój przewidziany rozkładem jazdy może być skrócony tylko za zgodą kierownika wagonu pocztowego, który winien się starać przez przyspieszenie czynności pocztowych umożliwić skrócenie postoju.
Zarząd pocztowy wyznacza w porozumieniu z zarządem kolejowym, jakiego typu wagony i jakiej wielkości przedziały pocztowe mają być włączone do danego pociągu. Miejscowe zarządy pocztowe i kolejowe ustalą we wzajemnem porozumieniu czas podstawiania składów lub wagonów, niezbędnych do wykonania czynności pocztowych.
Jeżeli do pociągu osobowego ma być wstawiony drugi wagon pocztowy, to na żądanie zarządu pocztowego może być do tego użyty kryty wagon towarowy.
W wyjątkowych wypadkach zamiast przedziału pocztowego może zarząd kolejowy, w porozumieniu z zarządem pocztowym, dostawić nieurządzony oddzielny przedział w wagonie kolejowym (pasażerskim lub bagażowym), albo odpowiedni wagon pocztowy.
Osobne przepisy uzgodnione między zarządem pocztowym i kolejowym określą warunki przewozu poczty w wagonach towarowych i przewozu odsyłek pocztowych przez konduktorów kolejowych.
O konieczności wyłączenia z pociągu wagonu pocztowego lub kolejowego z przedziałem pocztowym z powodu niezdatności do ruchu winny organy kolejowe niezwłocznie powiadomić personel wagonu lub przedziału pocztowego i porozumieć się z nim co do przeładowania i dalszego wysłania poczty.
Jeżeli przeładowanie całej poczty do innego wagonu w tym samym pociągu jest niemożliwe, należy w każdym razie pocztę listową i gazety wysiać tym samym pociągiem w oddzielnym przedziale wagonu pasażerskiego lub w wagonie bagażowym pod konwojem funkcjonarjusza pocztowego lub konduktora kolejowego.
O wyłączeniu z pociągu wagonu lub przedziału pocztowego i przeładowaniu poczty listowej do wagonu pasażerskiego lub bagażowego w tymże pociągu właściwy urząd stacyjny zawiadamia telegraficznie następne stacje, celem poinformowania urzędów pocztowych lub ich posłańców obecnych na stacji. W razie umieszczenia poczty w przedziale wagonu pasażerskiego, należy ponadto określić jego miejsce w pociągu.
Urzędy stacyjne są obowiązane pocztę pozostałą wskutek wycofania wagonu pocztowego oraz personel tego wagonu wysłać dalej najbliższym właściwym pociągiem. Wycofany wagon pocztowy winien być możliwie jaknajprędzej naprawiony i odesłany bezpłatnie do stacji przeznaczenia, a próżny do stacji macierzystej.
W razie powstania w ruchu kolejowym przerwy, która nie pozwala na dalsze wysłanie wagonu pocztowego, powinny być przynajmniej poczta listowa i gazety wysłane dalej najbliższym pociągiem.
Szczegółowe przepisy o postępowaniu z ładunkiem pocztowym w wypadkach wycofania wagonu pocztowego z powodu uszkodzenia lub przerwy w ruchu kolejowym, wyda zarząd pocztowy w porozumieniu z zarządem kolejowym.
Na żądanie personelu pocztowego urzędy stacyjne udzielają bezpłatnej pomocy przy przeładowaniu poczty z powodu wycofania z pociągu wagonu pocztowego. Przeładowanie dokonywa się wspólnie z personelem pocztowym pod kierownictwem i odpowiedzialnością organów pocztowych.
W razie zamówienia wagonów pocztowych zagranicą zarząd kolejowy udziela pomocy fachowej przy zawarciu umowy. Technicznego dozoru i odbioru dokonywa zarząd kolejowy na koszt zarządu pocztowego.
Oprócz napisów przewidzianych przepisami Polskich Kolei Państwowych tabor pocztowy może po-siadać napisy lub znaki pocztowe uzgodnione poprzednio z zarządem kolejowym.
Urządzenia przedziałów pocztowych w wagonach kolejowych wykonywa zarząd kolejowy na wniosek i koszt zarządu pocztowego.
Przywrócenie przedziału pocztowego do stanu pierwotnego odbywa się na wniosek zarządu pocztowego. Czynności tej dokonywa zarząd kolejowy na rachunek zarządu pocztowego.
Koszty napraw, a mianowicie: rewizji okresowej, naprawy średniej, głównej i koszty odbudowy wagonów pocztowych, ponosi zarząd pocztowy, przyczem zarząd kolejowy liczy koszty te zarządowi pocztowemu według rzeczywistych wydatków na materjały i robocizną z doliczeniem na wydatki ogólne kwoty, obliczonej od kosztów robocizny wytwórczej według procentu obowiązującego na Polskich Kolejach Państwowych w danym roku budżetowym.
W zakresie konserwacji i naprawy wagonów kolejowych z przedziałem pocztowym zarząd pocztowy ponosi koszty tylko konserwacji i naprawy wewnętrznego urządzenia przedziału pocztowego. Naprawą i przebudowa wewnętrznego urządzenia wagonów i przedziałów pocztowych zależna jest od decyzji zarządu pocztowego. Dostawienie wagonów pocztowych i wagonów kolejowych z przedziałami pocztowemi do i z wytwórni, lub z warsztatów kolejowych odbywa się na Polskich Kolejach Państwowych bezpłatnie.
W razie konieczności zarząd kolejowy może w porozumieniu z zarządem pocztowym oddać na koszt zarządu pocztowego wagon pocztowy do naprawy wytwórni prywatnej, naprawiającej tabor dla Polskich Kolei Państwowych.
Przepisy o sposobie oddawania wagonów pocztowych do warsztatów kolejowych lub wytwórni prywatnych oraz ich odbierania ustalą oba zarządy po porozumieniu się ze sobą.
W miejsce przedziału pocztowego zniszczonego z winy organów kolejowych, zarząd kolejowy dostarcza innego przedziału pocztowego z takiem samem urządzeniem.
Za uszkodzenie lub zniszczenie wagonu z przedziałem pocztowym z winy organów pocztowych ponosi odpowiedzialność zarząd pocztowy.
W miejsce wagonu pocztowego, zniszczonego z winy organów kolejowych zarząd kolejowy, zależnie od porozumienia z zarządem pocztowym, dostarcza wagon o tej samej pojemności i z takiem samem wewnętrznem urządzeniem, lub za zniszczony wagon płaci odszkodowanie, odpowiadające rzeczywistej jego wartości bezpośrednio przed zniszczeniem.
W razie uszkodzenia taboru pocztowego z powodu siły wyższej lub nieuchronnego przypadku zarząd kolejowy nie ponosi odpowiedzialności.
W wątpliwych wypadkach winę uszkodzenia lub zniszczenia wagonu lub przedziału pocztowego ustala na podstawie dochodzeń administracyjnych komisja, złożona z delegatów obu zarządów.
Jeżeli komisja nie ustali z czyjej winy powstała szkoda, odpowiedzialność ponoszą oba zarządy w równych częściach.
Kasowania wagonu pocztowego, niezdatnego do ruchu dokonywa zarząd kolejowy na podstawie własnej oceny. Plan kasowania wagonów pocztowych i kolejowych z przedziałami pocztowemi na każdy rok przedstawia zarząd kolejowy corocznie do wiadomości zarządowi pocztowemu, niezależnie od tego zarząd pocztowy ma prawo w każdym terminie przedłożyć zarządowi kolejowemu wniosek skasowania określonego wagonu pocztowego. Zarząd kolejowy zwraca zarządowi pocztowemu wartość starego materiału metalowego, według własnej oceny, z potrąceniem kosztów rozbiórki. Wewnętrzne urządzenie wagonu i przedziału pocztowego zabiera zarząd pocztowy przed oddaniem wagonu do skasowania.
Zarząd kolejowy zgadza się w wyjątkowych wypadkach podjąć się czyszczenia wewnętrznego wagonów i przedziałów pocztowych na żądanie, odpowiedzialność i rachunek zarządu pocztowego.
Personel pocztowy, jadący w wagonach pocztowych, jako pomocniczy lub celem wyszkolenia, a nie należący do personelu wymienionego w ustępie poprzednim, winien posiadać zaświadczenie przełożonego urzędu pocztowego wystawiane na poszczególne jazdy w formie przepisanej i zgłaszane dodatkowo przełożonej dyrekcji poczt i telegrafów.
Personelowi pocztowemu służby przewozowej przysługuje prawo bezpłatnego przejazdu w wagonach pocztowych również w tych przypadkach, gdy na zarządzenia urzędu przełożonego wyjeżdża celem objęcia służby przewozowej lub gdy wraca po jej dokonaniu. Personel ten winien posiadać odpowiednie zaświadczenie przełożonego urzędu pocztowego.
Pocztowe organy inspekcyjne powołane do rewizji służby przewozowej mają prawo bezpłatnego przejazdu w wagonach i przedziałach pocztowych, celem wykonywania inspekcji.
Organy te mają posiadać specjalne legitymacje przełożonej władzy uzgodnione pod względem formy z zarządem kolejowym a wystawiane na poszczególne jazdy lub na ściśle określony czas i okrąg inspekcyjny.
Prawo wstępu do czynnego wagonu lub przedziału pocztowego ma personel pocztowy wykonywający kontrolę ruchu pocztowego na stacjach kolejowych i personel zajęty wymiana, poczty.
Zarządowi kolejowemu przysługuje prawo kontroli legitymacyj osób jadących w wagonach i przedziałach pocztowych. Z tego tytułu prawo wstępu do czynnego wagonu lub przedziału pocztowego mają rewizyjne organa kolejowe i naczelnicy urzędów stacyjnych lub ich zastępcy. Prócz tego prawo wstępu do słynnego wagonu lub przedziału pocztowego mają funkcjonariusze kolejowi wykonywający techniczną kontrolę pociągu.
W sprawie udzielania bezpłatnych biletów na przejazd kolejami dla urzędników Ministerstwa Poczt i Telegrafów i podwładnych mu organów wyda Minister Komunikacji osobne zarządzenie na podstawie zapotrzebowania Ministerstwa Poczt i Telegrafów.
Opłaty te oblicza się w jednostkach:
a) za świadczenia pod 1) i 2) według osiokilometrów, licząc przytem za przedział pocztowy i oddzielny przedział kolejowy jedną oś,
b) za świadczenia pod 3) według kilometrów.
Za podstawę obliczeń przyjmuje się przewozy objęte planem komunikacji pocztowej, który uzgadnia się z zarządem kolejowym każdego roku na okres roczny.
Obliczenie opiera się na kilometrach taryfowych.
Opłaty za świadczenia pod 1) i 2) obejmują również opłaty za dodatkowe ogrzewanie i oświetlanie oraz za odpowiedzialność przyjętą przez zarząd kolejowy za przesyłki w wagonach i przedziałach pocztowych, przewidzianą w § 17 niniejszego rozporządzenia
Jednostki opłat za regularne przewozy pod 1) i 2) oblicza się przy układaniu budżetu na następny rok budżetowy, na podstawie kosztów eksploatacyjnych przypadających na ruch osobowy według ostatniego rocznego sprawozdania budżetowego
Jako koszta eksploatacyjne mające służyć za podstawę powyższego obliczenia uważa się tylko:
a) 85% kosztów służby drogowej,
b) koszta służby stacyjnej,
c) koszta służby handlowej dla opłat za świadczenia pod 1) i 2) nie będą liczone, a dla opłat za przewozy w wagonach towarowych (§ 13) zalicza się 10% kosztów służby handlowej przypadających na ruch towarowy,
d) koszta służby konduktorskiej,
e) koszta zarządu i ogólnej służby trakcji,
f) koszta służby parowozowej,
g) koszta służby wagonowej z tem ograniczeniem, że koszta czyszczenia wagonów osobowych będą policzone tylko w połowie, a towarowych opuszczone zupełnie,
h) z kosztów służby warsztatowej tylko wydatki na naprawę parowozów osobowych, zwiększone o proporcjonalną do tych wydatków część poborów i ogólnych kosztów warsztatowych,
i) koszta służby elektrotechnicznej i zabezpieczenia ruchu pociągów, obejmujące tylko wydatki na zabezpieczenie ruchu pociągów i na telegraf i telefony,
k) z wydatków wspólnych - tylko pozycje następujące: różne wydatki osobowe, koszta utrzymania kursów przygotowawczych, opłaty za używanie obcych urządzeń i za wykonywanie służby przez obcy personel, koszta badań i rewizyj, koszta kolejowej służby pożarnej, wydatki z powodu wypadków nadzwyczajnych, wydatki na instrukcje, pisma urzędowe i na rozkłady jazdy, odszkodowania za okaleczenie lub zabicie osób i za uszkodzenie rzeczy, odszkodowania za szkody przyjętego do transportu towaru, 50% wydatków na odpisywanie usterek rachunkowych i nie-ściągalnych pretensyj jako też strat na ma-terjale i inwentarzu, 70% należności skarbowych i samorządowych, wreszcie koszta rejestracji przewozów.
W powyższy sposób oblicza się również koszt jednostki opłat na kolejach wąskotorowych.
Jednostkę opłat za przewozy pod 3) bez względu na ilość worków ustala się w kwocie 1,5 grosza za kilometr.
Suma: z iloczynu osiokilometrów wagonów pocztowych, przedziałów pocztowych oraz przedziałów kolejowych przeznaczonych do przewozu poczty, ustalonych planem komunikacji pocztowej i obliczonej w powyższy sposób opłaty jednostkowej, tudzież z iloczynu kilometrów przewozów poczty listowej przez organa kolejowe ustalonych tym planem i jednostki opłat ustalonych dla tych przewozów, stanowi należność ryczałtową kolei za przewozy pod 1), 2) i 3) na najbliższy okres budżetowy. Ryczałt ten płatny jest w równych ratach miesięcznych i nie może ulec zmianie w ciągu roku budżetowego, na który został ustalony.
Raty ryczałtowe Ministerstwo Poczt i Telegrafów przekazuje bezpośrednio Ministerstwu Komunikacji.
Przewóz próżnych wagonów pocztowych odbywa się bezpłatnie.
Jednostkę opłat za przewozy wymienione w ustępie poprzednim oblicza się na podstawie kosztów eksploatacyjnych przypadających na ruch towarowy. Jako koszta eksploatacyjne uważa się koszta wymienione w § 12, przyczem koszta służby warsztatowej będą liczone odpowiednio za naprawę parowozów towarowych.
Przy obliczaniu jednostki opłaty obowiązują zasady określone w §§ 12 i 13 niniejszego rozporządzenia.
Należności przypadające kolejom prywatnym o własnym zarządzie i kolejom państwowym oddanym w zarząd prywatny za wykonany przewóz poczty - płaci zarząd pocztowy miesięcznie na podstawie przedstawianych rachunków.
Zarząd pocztowy i zainteresowany prywatny zarząd kolejowy mogą przyjąć inne zasady obliczenia kosztów przewozu poczty i terminów płatności, jeśli zasady te, ustalone w drodze zgodnego porozumienia, zostaną zatwierdzone przez Ministra Komunikacji po porozumieniu się z Ministrem Poczt i Telegrafów.
Za uszkodzenie lub ubytek paczek w wagonach pocztowych i kolejowych przewożonych pod zamknięciem pocztowem lub celnem zarząd kolejowy odpowiada w równej mierze i w wysokości jak zarząd pocztowy, jeżeli urzędy kolejowe oddały organom pocztowym wagony te w stanie naruszonym lub z naruszonem zamknięciem, a okoliczności wskazują na uszkodzenie lub kradzież paczek w czasie przewozu koleją.
Do odszkodowania tego dolicza się kwoty, wypłacone przez zarząd pocztowy na rachunek cel i innych opłat państwowych.
Za uszkodzenie lub zaginięcie worków listowych oddanych organom kolejowym do przewozu, powstałe z winy tych organów zarząd kolejowy odpowiada w tej wysokości, w jakiej zarząd pocztowy według swoich przepisów wypłaci odszkodowanie za zaginione lub brakujące z tej przyczyny przesyłki listowe.
Zarząd pocztowy będzie zawiadamiany o konferencjach w sprawie rozkładu jazdy pociągów pasażerskich i stałych pospieszno-towarowych, celem wzięcia w nich udziału.
Zarząd kolejowy będzie uwzględniał w miarą możności wnioski zarządu pocztowego co do postoju i czasu postoju na poszczególnych stacjach.
| Identyfikator: | Dz.U.1925.121.870 |
| Rodzaj: | rozporządzenie |
| Tytuł: | Wykonanie ustawy z dnia 3 czerwca 1924 r. o poczcie, telegrafie i telefonie w zakresie przewozu poczty kolejami. |
| Data aktu: | 1925-11-19 |
| Data ogłoszenia: | 1925-12-07 |
| Data wejścia w życie: | 1925-12-07 |