Damian Michalak

Coroczne raporty Urzędu Zamówień Publicznych podsumowujące funkcjonowanie rynku zamówień w Polsce wskazują, że niekwestionowanym liderem wśród trybów wyboru wykonawcy jest przetarg nieograniczony. Z jednej strony nie można się temu dziwić, z drugiej jednak rodzi się pytanie o pewien automatyzm i przyzwyczajenie, jakie często zarzucane jest pracownikom wydziałów zamówień publicznych w kwestii wyboru trybu dla danego postępowania. Pytanie to staje się od pewnego czasu coraz aktualniejsze w obliczu rosnącej popularności PPP.

Realizacja inwestycji infrastrukturalnych przy użyciu spółek celowych dedykowanych potrzebom konkretnego projektu nie stanowi w gospodarczej rzeczywistości żadnego novum. Co więcej, jest to rozwiązanie stosowane dość często. Mając to na uwadze, w toku przygotowywania ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym przewidziano również tę kwestię.

Wiele jednostek samorządu terytorialnego planujących realizację przedsięwzięć w formule partnerstwa publiczno-prywatnego rozważa możliwość ich wdrożenia przy wykorzystaniu należących do nich spółek komunalnych. Czy zawsze jest to możliwe? Warto poznać status takich podmiotów w świetle przepisów o PPP.

Jednym z najważniejszych elementów pozwalających odróżnić partnerstwo publiczno-prywatne od klasycznego zamówienia publicznego jest konstrukcja wynagrodzenia. O ile w tradycyjnym modelu zamówieniowym wykonawca otrzymuje z reguły zwykłą zapłatę ryczałtowo lub kosztorysowo, o tyle w przypadku PPP wynagrodzenie przybrać może także inne formy.