Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Diler narkotyków został skazany wyrokiem łącznym na rok i trzy miesiące pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy w Izbie Karnej uchylił to orzeczenie, gdyż maksymalny wymiar kary łącznej mógł wynieść jeden rok pozbawienia wolności. Zaskarżonym wyrokiem orzeczono wobec skazanego karę powyżej górnej granicy określonej ustawą. Sądy nadal mają problem z wyrokami łącznymi i Komisja Kodyfikacyjna pracuje nad zmianą tych przepisów.

Gdyby chodziło o kontakty oskarżonego i sędziego wykraczające poza zwykłe relacje zawodowe, mające cechę zażyłości, to właściwą do zastosowania instytucją byłoby wyłączenie sędziego i nie mogą temu stać na przeszkodzie względy natury organizacyjnej – orzekł Sąd Najwyższy. Nie przychylił się jednak do wniosku o zmianę sądu, gdy nie można wątpić w brak obiektywizmu.

Pełnomocnik kredytobiorcy zapomniał w skardze kasacyjnej wskazać zakresu postulowanej ingerencji Sądu Najwyższego w zaskarżone orzeczenie. Samo żądanie uchylenia to za mało. Ta wada powoduje odrzucenie takiej skargi, bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków. Nie można jej usunąć w trybie przewidzianym dla usuwania braków formalnych pisma procesowego.

Zmiany wymagają niekonstytucyjne przepisy o wpisaniu zabytku do gminnej ewidencji. Nie zapewniają odpowiedniego stopnia ochrony praw właściciela zabytku. Tu powinna zapadać decyzja administracyjna – proponuje Rada Legislacyjna. Ponadto pilnej interwencji wymagają przepisy o poszukiwaniu ukrytych lub porzuconych zabytków ruchomych. Rozważyć należałoby także legalizację prac konserwatorskich.

Nowe zasady wynagradzania twórców i wykonawców, w tym pobieranie tantiem od treści dziennikarskich wykorzystywanych przez big techy, przewiduje nowelizacja prawa autorskiego, którą opublikowano 19 sierpnia. To pierwsza tak duża zmiana prawa autorskiego od 30 lat. Od początku prac nad nią towarzyszyły jej duże kontrowersje. Przede wszystkim dotyczy one big techów. Środowisko dziennikarskie obawiało się, że będą narzucać swoją wolę wydawcom i media na tym stracą. Ostatecznie udało się wywalczyć kompromis.

Jeśli opiekun osoby ubezwłasnowolnionej zachowuje się nieetycznie albo trwoni majątek podopiecznego, to nie czyni zadość zasadom współżycia społecznego i wynagrodzenie za złą opiekę powinno być mu przyznane od państwa. Wykładnia językowa art. 162 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego prowadzi zatem do absurdalnych wniosków i niczego nie wyjaśnia. Dlatego Sąd Okręgowy zwrócił się do Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z pytaniem prawnym w celu rozstrzygnięcia problemu.

Sąd Apelacyjny w Warszawie, badając sprawę kontroli operacyjnej, powziął wątpliwość, czy na mocy decyzji prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska na wniosek Prokuratora Generalnego Adama Bodnara, Jacek Bilewicz został skutecznie powołany na stanowisko I Zastępcy Prokuratora Generalnego, pełniącego obowiązki Prokuratora Krajowego. I czy prokurator Bilewicz mógł skutecznie powierzyć Piotrowi Kowalikowi pełnienie funkcji Prokuratora Okręgowego w Warszawie.

Ochrona przewidziana w dyrektywie w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich przysługuje każdemu konsumentowi, a nie tylko temu, którego można uznać za „właściwie poinformowanego oraz dostatecznie uważnego i rozsądnego przeciętnego konsumenta” – stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Problem dotyczył wzorów umownych uznanych przez prezesa UOKIK za niedozwolone.

Akta osobowe sędziów rozpoznających sprawy w II instancji muszą być sprawdzone przez Sąd Najwyższy z urzędu, jeśli zachodzi obawa, że obsada wydająca orzeczenie była wadliwa, a proces nieważny. Za weryfikację akt osobowych sędziów spotykały do niedawna szykany. Dotyczy to zarówno spraw cywilnych, jak i karnych. Taka procedura spowalnia rozpoznawanie skarg, zwłaszcza w Izbie Cywilnej, gdzie na rozpoznanie czeka się nawet 18 miesięcy.

Sąd, orzekając zakaz wstępu na wszelkie imprezy masowe na terytorium Polski oraz mecze piłki nożnej rozgrywane przez polską kadrę narodową lub polski klub sportowy poza naszym krajem, pominął obowiązek określenia czasu obowiązywania tego zakazu. A więc zakaz obowiązywałby pseudokibica do końca życia. Izba Karna Sądu Najwyższego orzekła, że to rażące złamanie ustawy.