Krzysztof Gruszecki

W dobie kryzysu organy administracji podejmują działania mające na celu podwyższenie wpływw do budżetu państwa lub samorządw. Natomiast podmioty zobowiązane do świadczenia na ich rzecz podejmują działania zmierzające do obniżenia kosztw swojej działalności. Jednym z instrumentw prawnych, na gruncie stosowania ktrego te dwa przeciwstawne interesy ulegają konfrontacji, są opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości

Zgodnie z postanowieniami art. 16a ust. 1 pkt 2 ustawy o odpadach jednym z podstawowych zadań własnych gmin w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi jest zapewnienie warunkw funkcjonowania systemu selektywnego zbierania i odbierania odpadw komunalnych w celu ograniczenia składowania odpadw komunalnych ulegających biodegradacji, wydzielenia odpadw niebezpiecznych z odpadw komunalnych, osiągnięcia poziomw odzysku i recyklingu odpadw opakowaniowych.

Kolejnym istotnym przepisem z punktu widzenia decyzji związanych z wytwarzaniem lub zagospodarowywaniem odpadw (będących częścią pozwoleń zintegrowanych), ktry został znowelizowany, jest art. 27 ustawy o odpadach określający reguły wydawania pozwoleń na prowadzenie działalności w zakresie odzysku i unieszkodliwiania odpadw.

Pozwolenia zintegrowane zasadniczo są wydane na podstawie art. 201 ust. 1, art. 202, art. 211, art. 378 ust. 2 pkt 1a Prawo ochrony środowiska. Pierwszy z tych przepisw określa, w jakich przypadkach jest wymagane uzyskanie pozwolenia zintegrowanego, drugi określa, że w pozwoleniu zintegrowanym ustala się warunki emisji na zasadach określonych w pozwoleniach, o ktrych mowa w art. 181 ust. 1 pkt 24 Prawo ochrony środowiska(tzw. pozwoleniach sektorowych), oraz pozwoleniach wodnoprawnych na pobr wd, trzeci określa, jakie wymagania powinno spełniać pozwolenie zintegrowane, natomiast ostatni ustala właściwość rzeczową organw w sprawie wydawania omawianego rodzaju decyzji administracyjnych.

W glosowanym wyroku Sąd zajął się bardzo ważną zarwno z punktu widzenia procesowego, jak i materialnoprawnego problematyką ważności decyzji wydanych z naruszeniem przepisw dotyczących ochrony środowiska, co w dacie orzekania przez organy administracji stanowiło autonomiczną, wyartykułowaną w art. 11 Prawa ochrony środowiska podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji.