Polityka ekologiczna.

UCHWAŁA

SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 10 maja 1991 r.

w sprawie polityki ekologicznej.

Biorąc pod uwagę, że:

- od szeregu lat postępuje pogorszenie się stanu środowiska,

- w obszarach ekologicznego zagrożenia żyje już 1/3 Narodu,

- następuje stałe skracanie życia człowieka w Polsce,

- następuje wzrost zachorowań na schorzenia wywołane złym stanem środowiska,

- powiększa się liczba dzieci o obniżonej sprawności umysłowej w obszarach o największym stanie skażenia,

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uznaje ochronę środowiska za sprawę o najwyższej doniosłości, która musi być pilnie i z dużą determinacją podjęta przez całe społeczeństwo. Szczególna odpowiedzialność spoczywa na centralnych organach administracji rządowej i organach samorządowych.

Polityka ekologiczna powinna doprowadzić do sformułowania założeń polityki społeczno-gospodarczej na rok 1992 i na lata następne, zgodnie z założeniami ekorozwoju, czyli zrównoważonego rozwoju. Rozwój ten powinien być oparty na zasadach ekologiczno-społecznej gospodarki rynkowej. Działania te powinny doprowadzić do zapewnienia indywidualnego bezpieczeństwa ekologicznego mieszkańców Polski. Jednym z podstawowych instrumentów zapewnienia ekorozwoju stać się powinien plan zagospodarowania przestrzennego kraju.

Niezbędne jest, aby polityka Rządu w dziedzinach: energetycznej, przemysłowej, motoryzacyjnej, rolnej, zdrowotnej, edukacyjnej, naukowej i informacyjnej była zgodna z założeniami polityki ekologicznej. Oznacza to, że w polityce gospodarczej kryteria ekologiczne uzyskają równoznaczną rangę z kryteriami ekonomicznymi.

Przedłożona przez Rząd "Polityka ekologiczna państwa" (dokument z listopada 1990 r.) formułuje w sposób słuszny cały szereg zasad, celów i kierunków przyszłych działań.

Równocześnie powinna ona uwzględniać:

- pilną potrzebę zakończenia prac legislacyjnych nad pakietem ustaw ekologicznych wraz z wydaniem odpowiednich aktów wykonawczych,

- przedłożenie rządowych projektów ustaw o ochronie środowiska i gospodarce wodnej,

- potrzebę przeprowadzenia wyceny strat środowiskowych jako podstawy dla przyszłej polityki zużycia paliw, gospodarki leśnej, ściekowej i odpadowej, co powinno doprowadzić do stymulowania proekologicznych zachowań podmiotów gospodarczych,

- zwiększenie udziału budżetu państwa w finansowaniu ochrony środowiska, szczególnie do rehabilitowania środowiska w rejonach katastrofy ekologicznej,

- wprowadzenie do systemu podatkowego mechanizmów proekologicznych,

- podjęcie prac nad systemami promocji proekologicznych technologii produkcji w zakresie ochrony atmosfery, wód i powierzchni ziemi,

- ustalenie założeń dla proekologicznych działań agencji poszanowania energii oraz przemysłu motoryzacyjnego,

- ustalenie zasad koncesjonowania prawa do użytkowania zasobów przyrody, w tym obowiązku odzyskiwania surowców,

- określenie zasad kształtowania bezpieczeństwa ekologicznego kraju,

- potrzebę połączenia służby ochrony środowiska z ochroną radiologiczną,

- zwiększenie skuteczności w zakresie ekologii na forum międzynarodowym,

- uzupełnienie wykazu dyscyplin naukowych o pojęcia ekologia i ochrona środowiska,

- rozwój systemu wychowania i edukacji ekologicznej w szkołach podstawowych, średnich i wyższych.

Wobec potrzeby bardzo pilnego wdrożenia polityki ekologicznej państwa, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przyjmuje przedstawiony dokument "Polityka ekologiczna państwa", zobowiązując, aby uzupełniona i rozszerzona wersja polityki przedłożona została Sejmowi do końca III kwartału 1991 r.

• Identyfikator: M.P.1991.18.118
• Rodzaj: uchwała
• Tytuł: Polityka ekologiczna.
• Data aktu: 1991-05-10
• Data ogłoszenia: 1991-05-31