NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Rozwój drobnej wytwórczości.

UCHWAŁA Nr 112
RADY MINISTRÓW
z dnia 8 czerwca 1981 r.
w sprawie rozwoju drobnej wytwórczości. *

W celu zapewnienia warunków umożliwiających przyspieszenie rozwoju drobnej wytwórczości oraz zagwarantowania pełnej samodzielności, samorządności i samofinansowania jednostek drobnej wytwórczości, na podstawie art. 9 i 25 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. z 1960 r. Nr 18, poz. 111), art. 7 ust. 4, art. 8 ust. 4 i art. 14 ustawy z dnia 25 listopada 1970 r. - Prawo budżetowe (Dz. U. Nr 29, poz. 244), art. 2 i 3 dekretu z dnia 21 września 1950 r. o opodatkowaniu przedsiębiorstw gospodarki uspołecznionej (Dz. U. Nr 44, poz. 399), art. 58 § 2 ustawy z dnia 17 lutego 1961 r. o spółdzielniach i ich związkach (Dz. U. z 1961 r. Nr 12, poz. 61 i z 1974 r. Nr 47, poz. 281), art. 1, 2 i 4 dekretu z dnia 3 czerwca 1953 r. o ustalaniu cen, opłat i stawek taryfowych (Dz. U. Nr 31, poz. 122) oraz art. 42 ustawy z dnia 8 czerwca 1972 r. o wykonywaniu i organizacji rzemiosła (Dz. U. z 1977 r. Nr 4, poz. 20) Rada Ministrów uchwala, co następuje:
§  1.
Do jednostek drobnej wytwórczości zalicza się:
1)
przedsiębiorstwa państwowego przemysłu terenowego,
2)
jednostki przemysłu kluczowego, w których dyrektor i samorząd załogi w porozumieniu z jednostką nadrzędną uznają, że prowadzą one działalność, o której mowa w § 2,
3)
spółdzielnie i zakłady własne związków spółdzielni,
4)
jednostki wchodzące w skład organizacji społecznych prowadzących działalność gospodarczą,
5)
zakłady i spółdzielnie rzemieślnicze, przedsiębiorstwa i działające na podstawie ustawy o wykonywaniu handlu oraz niektórych innych rodzajów działalności przez jednostki gospodarki nie uspołecznionej i ustawy o wykonywaniu i organizacji rzemiosła oraz osoby prowadzące wytwórczość ludową i artystyczną,
6)
spółki osób prawnych i fizycznych wymienionych w pkt 1-5, w tym spółki z udziałem zagranicznych osób prawnych i fizycznych.
§  2.
1.
Głównymi zadaniami jednostek drobnej wytwórczości w działalności gospodarczej są:
1)
wytwarzanie wyrobów i świadczenie usług na zaopatrzenie rynku,
2)
kooperacja z jednostkami drobnej wytwórczości oraz z przedsiębiorstwami przemysłu kluczowego,
3)
wytwarzanie wyrobów i świadczenie usług dla rolnictwa oraz rozwijanie przetwórstwa rolno-spożywczego,
4)
specjalistyczna produkcja małoseryjna i jednostkowa, wytwarzanie i regeneracja części zamiennych,
5)
produkcja eksportowa i współpraca gospodarcza z zagranicą,
6)
wykorzystywanie surowców i materiałów miejscowych, wtórnych i odpadowych, zagospodarowywanie nieczynnych maszyn i urządzeń oraz lokali i powierzchni produkcyjnych,
7)
wytwarzanie materiałów budowlanych, budownictwo jednorodzinne i inwentarskie oraz wykonywanie remontów mieszkań, obiektów handlowych, usługowych, oświaty, ośrodków służby zdrowia, żłobków i przedszkoli, a także obiektów kultury,
8)
produkcja nakładcza.
2.
Zadania, o których mowa w ust. 1, wykonywane przez jednostki drobnej wytwórczości będące spółdzielniami pracy inwalidów, spółdzielniami ludowymi i artystycznymi oraz organizacjami społecznymi prowadzącymi działalność gospodarczą powinny być podporządkowane celom społecznym, określonym w statutach tych jednostek.
§  3.
1.
Jednostkom drobnej wytwórczości zapewnia się jednakowe warunki rozwoju i działania.
2.
Dla realizacji zasady, o której mowa w ust. 1, zainteresowani ministrowie w sprawach należących do ich zakresu działania wydadzą niezbędne przepisy oraz zapewnią opracowanie projektów aktów prawnych dotyczących:
1)
ujednolicenia trybu i warunków zaopatrywania jednostek drobnej wytwórczości w materiały, surowce, maszyny i urządzenia,
2)
gospodarki terenami oraz lokalami produkcyjnymi i usługowymi,
3)
zasad udzielania zamówień na roboty i usługi.
3.
Minister Finansów ustali zakres zwolnień i ulg podatkowych dla nowo tworzonych jednostek drobnej wytwórczości.
§  4.
1.
Zasady systemu ekonomiczno-finansowego uspołecznionych jednostek drobnej wytwórczości określa załącznik do uchwały.
2.
Zasady, o których mowa w ust. 1, mogą być również stosowane przez spółdzielnie rzemieślnicze.
§  5.
Przedsiębiorstwa państwowego przemysłu terenowego oraz jednostki przemysłu kluczowego, o których mowa w § 1 pkt 2, prowadzą działalność według zasad, o których mowa w § 4 ust. 1. Pozostałe jednostki drobnej wytwórczości prowadzą działalność według zasad, o których mowa w § 4 ust. 1, na podstawie decyzji swoich organów samorządowych.
§  6.
1.
Samorząd załogi zakładu prowadzącego działalność gospodarczą określoną w § 2, działającego w ramach przedsiębiorstwa państwowego, może na wniosek zatrudnionych wystąpić do właściwego organu z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie wyodrębnienia go w samodzielną jednostkę drobnej wytwórczości. Wydanie decyzji odmawiającej utworzenia takiej jednostki wymaga uzasadnienia.
2.
Wyodrębnienie zakładu spółdzielczego następuje w trybie i na zasadach określonych w ustawie o spółdzielniach i ich związkach.
§  7.
Ministrowie i wojewodowie (prezydenci miast stopnia wojewódzkiego) zapewnią warunki do powoływania zakładów drobnej wytwórczości tworzonych m.in. ze środków finansowych ludności. Zakłady te mogą powstawać w formie spółdzielni, spółek osób fizycznych lub spółek osób prawnych i fizycznych.
§  8.
1.
Jednostki drobnej wytwórczości samodzielnie opracowują plany swojej działalności.
2.
W narodowych planach społeczno-gospodarczych działalność drobnej wytwórczości ujmowana jest odrębnie i orientacyjnie.
§  9.
Ceny towarów i usług ustalają samodzielnie jednostki drobnej wytwórczości według kryteriów rynkowych, z wyjątkiem podstawowych artykułów żywnościowych, na które ceny ustala, na podstawie odrębnych przepisów, Rada Ministrów.
§  10.
1.
Jednostki drobnej wytwórczości mogą prowadzić działalność eksportową i importową oraz współpracę kooperacyjną z przedsiębiorstwami państw zaliczonych do II obszaru płatniczego. Rozwój współpracy powinien następować szczególnie z państwami, z którymi zawarte są odpowiednie umowy międzypaństwowe.
2.
Uspołecznione jednostki drobnej wytwórczości mogą tworzyć przedsiębiorstwa eksportowo-importowe działające na rzecz tych jednostek.
3.
Minister Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów na wniosek zainteresowanych uspołecznionych jednostek drobnej wytwórczości udziela zgody na samodzielne prowadzenie działalności eksportowo-importowej, jeżeli zostały zapewnione warunki rozwoju eksportu.
4.
Przepisy § 16 zasad stanowiących załącznik do uchwały stosuje się do zakładów rzemieślniczych.
§  11.
1.
Jednostki drobnej wytwórczości mogą dokonywać zakupów bezpośrednio w zakładach produkcyjnych, organizacjach obrotu zaopatrzeniowego i rynkowego, u producentów rolnych oraz prowadzić skup surowców, materiałów i urządzeń pochodzenia krajowego i zagranicznego od ludności na potrzeby produkcyjne i usługowe.
2.
Jednostki drobnej wytwórczości mogą dokonywać w przedsiębiorstwach przemysłu kluczowego bezpośrednich zakupów surowców odpadowych i wtórnych oraz nie wykorzystanych maszyn i urządzeń, bez pośrednictwa specjalistycznych jednostek zajmujących się ich rozprowadzaniem, na zasadach określonych przez Ministra Gospodarki Materiałowej.
3.
Organy administracji państwowej i organizacje obrotu zaopatrzeniowego rozdzielające materiały i surowce zapewnią w planach rozdziałów jednostkom drobnej wytwórczości odpowiednie wielkości materiałów i surowców niezbędnych dla stworzenia warunków umożliwiających przyspieszenie ich rozwoju.
4.
W zależności od potrzeb jednostki drobnej wytwórczości mogą tworzyć wojewódzkie, regionalne lub branżowe jednostki zaopatrzeniowe w formie dobrowolnych zrzeszeń.
§  12.
1.
Minister Finansów ustali w terminie do dnia 30 czerwca 1981 r. zasady:
1)
uproszczonej ewidencji księgowej w uspołecznionych jednostkach drobnej wytwórczości,
2)
rozliczeń uspołecznionych jednostek drobnej wytwórczości z budżetem,
3)
prowadzenia rachunków dewizowych w bankach przez jednostki drobnej wytwórczości.
2.
Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w terminie do dnia 30 czerwca 1981 r. wprowadzi uproszczoną sprawozdawczość statystyczną dla jednostek drobnej wytwórczości.
§  13.
Do jednostek drobnej wytwórczości działających według przepisów uchwały nie stosuje się przepisów:
1)
uchwały nr 182 Rady Ministrów z dnia 9 listopada 1970 r. w sprawie podatku dochodowego od spółdzielczości (Monitor Polski z 1970 r. Nr 40, poz. 299 i z 1972 r. Nr 10, poz. 70 i Nr 50, poz. 265),
2)
uchwały nr 183 Rady Ministrów z dnia 9 listopada 1970 r. w sprawie zasad gospodarki finansowej organizacji spółdzielczych (Monitor Polski z 1971 r. Nr 33, poz. 213 i z 1973 r. Nr 15, poz. 94),
3)
uchwały nr 55 Rady Ministrów z dnia 9 marca 1973 r. w sprawie zasad gospodarki finansowej organizacji rzemieślniczych (Monitor Polski Nr 15, poz. 93),
4)
uchwały nr 79 Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 1976 r. w sprawie kontroli cen (Monitor Polski Nr 19, poz. 84),
5)
uchwały nr 111 Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 1978 r. w sprawie utworzenia w Centralnym Związku Spółdzielni Rolniczych "Samopomoc Chłopska" funduszu rozwoju przetwórstwa rolno-spożywczego w gminach (Monitor Polski Nr 27, poz. 95),
6)
uchwały nr 95 Rady Ministrów z dnia 30 września 1980 r. w sprawie zaostrzenia kontroli ustalania i przestrzegania cen detalicznych (Monitor Polski Nr 25, poz. 135).
§  14.
Tracą moc:
1)
uchwała nr 63 Rady Ministrów z dnia 22 marca 1971 r. w sprawie zakresu i kierunków działalności uspołecznionej drobnej wytwórczości (Monitor Polski Nr 27, poz. 171),
2)
uchwała nr 167 Rady Ministrów z dnia 31 października 1979 r. w sprawie zasad systemu ekonomiczno-finansowego uspołecznionego przemysłu drobnego.
§  15.
Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1981 r.

ZAŁĄCZNIK

ZASADY

SYSTEMU EKONOMICZNO-FINANSOWEGO USPOŁECZNIONYCH JEDNOSTEK DROBNEJ WYTWÓRCZOŚCI

§  1.
1.
Jednostki drobnej wytwórczości samodzielnie opracowują plany swojej działalności.
2.
Jednostki drobnej wytwórczości prowadzą swoją działalność na zasadach rozrachunku gospodarczego, pokrywając wydatki z osiąganych przychodów, z uwzględnieniem celów społecznych określonych w ich statutach.
§  2.
1.
Jednostka drobnej wytwórczości dokonuje samodzielnie wyboru jednego z dwóch rozwiązań dotyczących tworzenia funduszów i kształtowania wynagrodzeń.
2.
Zasady tworzenia funduszów i kształtowania wynagrodzeń według rozwiązania A określają przepisy § 3-5.
3.
Zasady tworzenia funduszów i kształtowania wynagrodzeń według rozwiązania B określają przepisy § 6 i 7.

Rozwiązanie A

§  3.
1.
Przez dochód brutto jednostki drobnej wytwórczości rozumie się jej przychód ze sprzedaży wyrobów, towarów i usług wraz z otrzymanymi dotacjami, pomniejszony o poniesione koszty (z wyłączeniem kosztów osobowych) oraz należny podatek obrotowy i dodatnie różnice budżetowe, skorygowany o saldo strat i zysków nadzwyczajnych.
2.
Właściwy organ finansowy może wyrazić zgodę na uwzględnienie przy obliczaniu dochodu brutto jednostki drobnej wytwórczości również różnicy zapasów produkcji (wyrobów gotowych i produkcji nie zakończonej) oraz rozliczeń międzyokresowych.
3.
Dochód brutto jednostki podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Stawkę podatku dochodowego, określoną procentem jego udziału w dochodzie brutto, ustala się w wysokości 20%.
4.
Minister Finansów może zastosować ulgi w podatku dochodowym, w tym również z tytułu oprocentowania wniesionych wkładów członków spółdzielni.
5.
Dochód brutto pomniejszony o podatek dochodowy jest dochodem jednostki podlegającym podziałowi na:
1)
fundusz wynagrodzeń (płace, premie, nagrody, podatek od funduszu płac, składki na ubezpieczenia społeczne),
2)
fundusz rozwoju, a w spółdzielniach fundusze zasobowy i inwestycyjny,
3)
wpłaty na działalność statutową organizacji społecznych,
4)
zakładowe fundusze socjalny i mieszkaniowy,
5)
fundusz rezerwowy,
6)
pokrycie kosztów utrzymania zjednoczeń, związków i zrzeszeń,
7)
oprocentowanie udziałów członkowskich w spółdzielniach,
8)
inne fundusze.
6.
Propozycje podziału dochodu przedstawia kierownik jednostki (zarząd spółdzielni), a zatwierdza samorząd załogi (samorząd spółdzielni).
7.
W jednostkach drobnej wytwórczości, wchodzących w skład organizacji społecznych prowadzących działalność gospodarczą, wielkość wpłat z dochodu na cele ustalone w ust. 5 pkt 3 określa zarząd stowarzyszenia.
§  4.
1.
Fundusz wynagrodzeń może być zasilany z funduszu rezerwowego.
2.
Fundusz rezerwowy służy również do zasilania innych funduszy tworzonych w tej jednostce drobnej wytwórczości.
§  5.
1.
W razie gdy środki funduszu wynagrodzeń i funduszu rezerwowego, a także bieżący dochód jednostki drobnej wytwórczości, nie wystarczają na sfinansowanie roszczeń wynikających z umów o pracę, umów o dzieło i regulaminów nagradzania pracowników:
1)
ulegają wstrzymaniu wypłaty nagród dla wszystkich pracowników oraz premii dla członków kierownictwa jednostki i innych pracowników wskazanych w wewnętrznych regulaminach premiowania,
2)
jeżeli wstrzymanie wypłat, o których mowa w pkt 1, nie zlikwiduje powstałego deficytu, bank finansujący działalność jednostki może udzielić jej kredytu w wysokości niezbędnej do zaspokojenia roszczeń, z wyjątkiem tych, o których mowa w pkt 1. Kredyt ten powinien być spłacony z dochodu jednostki w ciągu sześciu miesięcy od daty jego zaciągnięcia.
2.
Jeżeli państwowa jednostka drobnej wytwórczości nie będzie mogła spłacić kredytu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, na wniosek banku i z jego udziałem właściwy organ administracji państwowej zmienia kierownika jednostki oraz zapewnia opracowanie programu uzdrowienia działalności jednostki.
3.
W razie nieskuteczności działań, o których mowa w ust. 2, właściwy organ administracji państwowej podejmuje decyzję o likwidacji jednostki drobnej wytwórczości.

Rozwiązanie B

§  6.
1.
Zyskiem brutto jednostki drobnej wytwórczości jest kwota stanowiąca różnicę między wartością sprzedaży według cen realizacji a kosztem własnym tej sprzedaży, skorygowana o saldo strat i zysków nadzwyczajnych. Różnica ta podlega zwiększeniu o dotacje przedmiotowe i zmniejszeniu o podatek obrotowy oraz dodatnie różnice budżetowe.
2.
Zysk brutto zwiększa się (zmniejsza) o skutki stosowanych obciążeń z tytułu rozliczeń finansowych w eksporcie i imporcie, dopłaty z tytułu eksportu oraz dotacji.
3.
Zysk brutto podlega opodatkowaniu progresywnym podatkiem dochodowym.
4.
Stawki progresywnego podatku dochodowego ustala Minister Finansów, z tym że przy uzyskaniu rentowności poniżej 3% zysk jest wolny od opodatkowania, a powyżej 15% rentowności stawka podatku wynosi 60%. Podatek liczy się w sposób składany, oddzielnie dla każdego przedziału rentowności. Procent rentowności określa się przez ustalenie stosunku zysku brutto do kosztów przerobu. Za koszty przerobu w działalności handlowej przyjmuje się koszty handlowe.
5.
Minister Finansów może stosować ulgi w podatku dochodowym, jeżeli udział wartości usług stanowi ponad 30% wartości łącznej sprzedaży produkcji i usług, z tytułu oprocentowania wniesionych wkładów członków spółdzielni oraz inne ulgi.
6.
Zysk brutto pomniejszony o podatek dochodowy stanowi zysk netto (a w spółdzielniach czystą nadwyżkę), który podlega podziałowi na:
1)
fundusz rozwoju, a w spółdzielniach fundusze zasobowy i inwestycyjny,
2)
odpisy uzupełniające na zakładowe fundusze socjalny i mieszkaniowy,
3)
fundusz udziału pracowników w zyskach (premie i zakładowy fundusz nagród),
4)
wpłaty na działalność statutową organizacji społecznych,
5)
pokrycie kosztów utrzymania zjednoczeń, związków i zrzeszeń,
6)
oprocentowanie udziałów członkowskich w spółdzielniach,
7)
inne fundusze.
7.
Samorząd załogi (a w spółdzielniach samorząd spółdzielni) zatwierdza regulamin udziału pracowników w zysku.
8.
Propozycje podziału zysku przedstawia kierownik jednostki, a zatwierdza samorząd załogi.
9.
Zasady podziału czystej nadwyżki w spółdzielniach i tworzenia funduszów określają organy samorządu zgodnie z przepisami ustawy o spółdzielniach i ich związkach.
10.
W organizacjach społecznych wielkość wpłat z zysku ustalonych w ust. 6 pkt 4 określa zarząd stowarzyszenia.
§  7.
1.
W razie poniesienia straty przez państwową jednostkę drobnej wytwórczości, na wniosek banku i z jego udziałem, właściwy organ administracji państwowej zmienia kierownika jednostki oraz zapewnia opracowanie programu uzdrowienia działalności jednostki.
2.
W razie nieskuteczności działań, o których mowa w ust. 1, właściwy organ administracji państwowej podejmuje decyzję o likwidacji jednostki drobnej wytwórczości.
§  8.
1.
Kierownik jednostki drobnej wytwórczości w uzgodnieniu z samorządem załogi i związkami zawodowymi ustala płace podstawowe (na podstawie taryfikatora płac) oraz zasady premiowania, nagrody, dodatki itp., a także udział pracowników w zysku netto jednostki (w spółdzielni - czystej nadwyżce).
2.
O wysokości płacy zasadniczej i premii oraz udziału kierownika jednostki drobnej wytwórczości w zysku decyduje samorząd załogi w porozumieniu ze związkami zawodowymi.
§  9.
1.
Prawidłowość wykazanego dochodu brutto lub zysku podlega weryfikacji.
2.
Tworzenie dodatkowych funduszów obciążających koszty wymaga zgody Ministra Finansów.
§  10.
1.
Minister Finansów ustala zwolnienia i ulgi w podatku dochodowym od zysku w celu zapewnienia rozwoju działalności szczególnie preferowanej.
2.
Niezależnie od ulg, o których mowa w § 3 ust. 4 i § 6 ust. 5, wojewoda (prezydent miasta stopnia wojewódzkiego) może przyznawać jednostkom drobnej wytwórczości rozliczających się z budżetem terenowym dodatkowe ulgi i zwolnienia.
§  11.
W zakresie podatku obrotowego, różnic budżetowych, podatku od funduszu płac oraz dotacji przedmiotowych stosuje się ogólnie obowiązujące przepisy.
§  12.
1.
Fundusz rozwoju jednostki drobnej wytwórczości powstaje w całości z odpisów amortyzacyjnych oraz z podziału dochodu (zysku) jednostki. Fundusz rozwoju służy do finansowania przyrostu środków obrotowych oraz inwestycji.
2.
Fundusz zasobowy spółdzielni powstaje z podziału dochodu (czystej nadwyżki), a fundusz inwestycyjny - z odpisów amortyzacyjnych i z podziału dochodu (czystej nadwyżki). Fundusz zasobowy służy do finansowania przyrostu środków obrotowych, a fundusz inwestycyjny - do finansowania inwestycji.
§  13.
W jednostkach spółdzielczych oprocentowanie wkładów członkowskich nie może przekroczyć więcej niż o 3 punkty najwyższego, długoterminowego oprocentowania wkładów ludności, stosowanego przez Narodowy Bank Polski.
§  14.
1.
Bank może udzielać jednostkom drobnej wytwórczości kredytów na finansowanie środków obrotowych. Warunkiem uzyskania kredytów jest posiadanie pokrycia środków obrotowych funduszami własnymi co najmniej w wysokości 40%.
2.
W razie wystąpienia w jednostce drobnej wytwórczości straty zmniejsza ona fundusze własne w obrocie (w przedsiębiorstwie państwowym fundusz statutowy w części przeznaczonej na finansowanie środków obrotowych, a w spółdzielni fundusze zasobowy i udziałowy oraz inne fundusze w kolejności ustalonej w statucie, w części przeznaczonej na finansowanie środków obrotowych).
3.
W razie obniżenia się stanu pokrycia środków obrotowych funduszami własnymi poniżej ustalonego minimum bank może uzależnić dalsze kredytowanie jednostki drobnej wytwórczości od podjęcia rozwiązań zapewniających poprawę jej wyników finansowych.
§  15.
Utrzymuje się w mocy dotychczas obowiązujące zasady tworzenia i wykorzystania funduszu statutowego w przedsiębiorstwach państwowych oraz funduszów zasobowego i udziałowego w spółdzielczości.
§  16.
1.
Jednostki drobnej wytwórczości zawierają transakcje importowe, eksportowe i kooperacyjne bezpośrednio lub (i) za pośrednictwem przedsiębiorstw handlu zagranicznego.
2.
Sprzedaż towarów i usług za granicę może odbywać się na rachunek własny jednostki handlu zagranicznego lub na rachunek własny jednostki drobnej wytwórczości.
3.
Jednostki drobnej wytwórczości mają prawo do otwierania w bankach rachunków dewizowych, na które przekazują środki dewizowe, określone w ust. 5 i 6, uzyskane z eksportu.
4.
Jednostki drobnej wytwórczości mogą dokonywać między sobą rozliczeń dewizowych za zgodą banku.
5.
Jednostka drobnej wytwórczości może uzyskać w banku kredyt dewizowy na poczet przyszłych wpływów z eksportu, na warunkach określonych przez bank.
6.
Jednostka drobnej wytwórczości z tytułu zrealizowanego eksportu uzyskuje prawo do nabycia i wydatkowania środków dewizowych w wysokości 20% wartości wykonanego eksportu brutto oraz 30% osiągniętego przyrostu eksportu w stosunku do roku ubiegłego w zakresie i według zasad określonych przez Ministra Finansów.
7.
Organy administracji państwowej ujmują w planach limity i środki dewizowe na import dla jednostek drobnej wytwórczości zgodnie z obowiązującymi zasadami.
§  17.
1.
Jednostki drobnej wytwórczości samodzielnie podejmują decyzje o inwestycjach. Inwestycje nie są limitowane. Źródłem finansowania inwestycji są środki własne. Bank może udzielić kredytu na następujących warunkach:
1)
jednostka drobnej wytwórczości zapewnia częściowy udział środków własnych,
2)
okres spłaty zaciągniętego kredytu nie powinien być dłuższy niż 5 lat, wliczając w to okres budowy; w uzasadnionych wypadkach bank może wyrazić zgodę na przedłużenie tego okresu.
2.
Wysokość oprocentowania kredytów określają odrębne przepisy.
* Z dniem 1 lipca 1982 r. nin. uchwała traci moc w odniesieniu do przedsiębiorstw, do których stosuje się przepisy rozporządzenia z dnia 28 czerwca 1982 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej przedsiębiorstw państwowych oraz dostosowania przepisów ustawy o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych do specyfiki niektórych przedsiębiorstw (Dz.U.82.22.156) - zob. § 86 pkt 10 powołanego rozporządzenia.
Metryka aktu
Identyfikator:

M.P.1981.15.120

Rodzaj:uchwała
Tytuł:Rozwój drobnej wytwórczości.
Data aktu:1981-06-08
Data ogłoszenia:1981-06-24
Data wejścia w życie:1981-07-01