Budowa i utrzymywanie studni publicznych w miastach zaopatrywanych w wodę z urządzeń wodociągowych.

ZARZĄDZENIE

MINISTRA GOSPODARKI KOMUNALNEJ

z dnia 19 sierpnia 1971 r.

w sprawie budowy i utrzymywania studni publicznych w miastach zaopatrywanych w wodę z urządzeń wodociągowych.

Na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 17 lutego 1960 r. o zaopatrzeniu ludności w wodę (Dz. U. Nr 11, poz. 72, z 1962 r. Nr 34, poz. 158 i z 1965 r. Nr 51, poz. 314) zarządza się, co następuje:

§ 1. W miastach zaopatrywanych w wodę z sieci wodociągu komunalnego powinny być budowane (odbudowywane, rozbudowywane) studnie publiczne, zwane dalej "studniami awaryjnymi", umożliwiające zaopatrzenie ludności w wodę pitną na wypadek unieruchomienia wodociągu komunalnego.

§  2.

1. Studnie awaryjne powinny być lokalizowane na terenach zwartej zabudowy mieszkaniowej; jedna studnia awaryjna powinna zapewniać wydajność co najmniej 7,5 l na jedną osobę i przypadać najwyżej na 3.000 stałych mieszkańców.

2. Woda ze studni awaryjnych powinna po przegotowaniu odpowiadać warunkom określonym w obowiązujących przepisach dla wody do picia i potrzeb gospodarczych.

§  3.

1. Plany rozmieszczenia studni awaryjnych na terenie miast, o których mowa w § 1, opracowują organy gospodarki komunalnej i mieszkaniowej prezydiów miejskich rad narodowych w porozumieniu z organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej, administracji wodnej, planowania przestrzennego, właściwym organem geologii oraz z terenowo właściwymi sztabami wojskowymi.

2. Plany wymienione w ust. 1 powinny obejmować zarówno studnie awaryjne projektowane, jak i istniejące studnie publiczne oraz studnie stanowiące ujęcie wody dla wodociągu komunalnego lub służące do zaopatrzenia w wodę jednostek gospodarki uspołecznionej, jeżeli mogą być przystosowane do wykorzystania jako studnie awaryjne i odpowiadają warunkom określonym w § 2.

3. Przystosowanie studni, o których mowa w ust. 2, do wykorzystania jako studni awaryjnych polega na zainstalowaniu odpowiednich urządzeń do wydobycia i poboru wody określonych w § 4.

§ 4. Studnie awaryjne w zależności od miejscowych warunków hydrogeologicznych powinny być budowane jako:

1) studnie płytkie wkręcane lub wbijane typu abisyńskiego - wyposażone w pompy stojakowe ssące lub ssąco-tłoczące ręczne,

2) studnie kopane, opuszczane, z kręgów betonowych - wyposażone w pompy stojakowe ssąco-tłoczące ręczne,

3) studnie wiercone głębokie z obudową - wyposażone w pompę żerdzinową lub stojakową o napędzie ręcznym,

4) studnie wiercone głębokie z obudową - wyposażone w agregat elektro-pompowy poziomy, pionowy lub głębinowy (zatapiany) wraz z agregatem prądotwórczym, stacjonarnym lub przewoźnym.

§ 5. Koszty budowy (odbudowy, rozbudowy) studni awaryjnych i przystosowania istniejących studni do wykorzystania jako studni awaryjnych (§ 3 ust. 2) oraz koszty ich utrzymania (eksploatacji) ponoszą prezydia właściwych rad narodowych ze środków przewidzianych na ten cel w budżetach terenowych.

§ 6. Utrzymywanie (eksploatację) studni awaryjnych w stałej sprawności technicznej i gotowości do użytku w razie awarii urządzeń komunalnych oraz ich ewidencję zapewnią komunalne przedsiębiorstwa (zakłady) wodociągów i kanalizacji.

§ 7. Przepisy zarządzenia mają odpowiednie zastosowanie do osiedli zaopatrywanych w wodę z sieci wodociągu komunalnego.

§ 8. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: M.P.1971.44.282
• Rodzaj: zarządzenie
• Tytuł: Budowa i utrzymywanie studni publicznych w miastach zaopatrywanych w wodę z urządzeń wodociągowych.
• Data aktu: 1971-08-19
• Data ogłoszenia: 1971-09-01
• Data wejścia w życie: 1971-09-01