Zasięg i wyznaczanie granic terenów strefy ochronnej ujęć i źródeł wody.

ZARZĄDZENIE

PREZESA CENTRALNEGO URZĘDU GOSPODARKI WODNEJ

z dnia 7 lutego 1969 r.

w sprawie zasięgu i wyznaczania granic terenów strefy ochronnej ujęć i źródeł wody.

Na podstawie § 10 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 marca 1965 r. w sprawie ustanawiania stref ochronnych ujęć i źródeł wody (Dz. U. Nr 13, poz. 93) zarządza się, co następuje:

§ 1. Wprowadza się wytyczne w sprawie zasięgu i wyznaczania granic terenów strefy ochronnej ujęć i źródeł wody, stanowiące załącznik do zarządzenia.

§ 2. Wytyczne, o których mowa w § 1, nie dotyczą ujęć wód kopalnianych i innych ujęć wód w zakładach górniczych wydobywających kopaliny stałe.

§ 3. Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIK

WYTYCZNE W SPRAWIE ZASIĘGU I WYZNACZANIA GRANIC TERENÓW STREFY OCHRONNEJ UJĘĆ I ŹRÓDEŁ WODY

§ 1. Przy określaniu zasięgu i granic terenów strefy ochronnej dla podziemnych ujęć i źródeł wody należy stosownie do potrzeb uwzględniać następujące dane hydrogeologiczne:

1) budowę geologiczną terenu,

2) głębokość zalegania i rozprzestrzenienia utworów wodonośnych,

3) głębokość zalegania eksploatowanych utworów wodonośnych,

4) strukturę i przepuszczalność eksploatowanych utworów wodonośnych i utworów je pokrywających,

5) obszar powierzchniowego zasilania eksploatowanych utworów wodonośnych oraz jego położenie,

6) poziom zalegania zwierciadła wody i jego wahania,

7) kierunki i prędkość przepływu wody w eksploatowanych utworach wodonośnych,

8) zasoby eksploatacyjne wody w eksploatowanych utworach wodonośnych,

9) cechy fizyczne, chemiczne i bakteriologiczne wody w podziemnym źródle wody w miejscu ujęcia,

10) wielkość depresji, zasięg leja depresyjnego wywołanego eksploatacją ujęcia wody i wielkość poboru wody.

§ 2. Przy określaniu zasięgu i granic strefy ochronnej dla powierzchniowych ujęć i źródeł wody należy stosownie do potrzeb uwzględniać następujące dane:

1) rodzaj powierzchniowego źródła wody,

2) kształt i charakter łożyska źródła wody,

3) kształt, rozmiary i charakter powierzchniowej zlewni źródła wody,

4) dane dotyczące spływu podziemnego i powierzchniowego do źródła wody,

5) dane dotyczące przepływów i ruchu wody oraz materiału wleczonego i unoszonego,

6) dane dotyczące stanów wody i ich wahań,

7) cechy fizyczne, chemiczne, hydrobiologiczne i bakteriologiczne powierzchniowego źródła wody,

8) źródła zanieczyszczeń mogące wywierać wpływ na cechy fizyczne, chemiczne, hydrobiologiczne i bakteriologiczne powierzchniowego źródła wody.

§  3.

1. Zasięg terenu ochrony bezpośredniej dla ujęć wód podziemnych należy określać tak, aby budowle i urządzenia związane bezpośrednio i pośrednio z poborem wody i usytuowane na terenie ujęcia otoczone były pasem terenu o następującej szerokości, licząc od zarysu urządzeń:

1) studnie wiercone - od 8 m do 10 m,

2) studnie kopane - od 10 m do 15 m,

3) studnie kopane z filtrami - od 15 m do 20 m,

4) ujęcia wód źródlanych - od 15 m do 20 m,

5) studnie zbiorcze poziomych systemów drenażowych - od 8 m do 15 m.

2. W wypadkach uzasadnionych wynikami analizy danych określonych w § 1 dopuszczalne jest wyznaczanie pasa o innej szerokości niż określona w ust. 1.

3. Granice terenów ochrony bezpośredniej dla ujęć wód podziemnych należy wyznaczać biorąc pod uwagę:

1) rozmieszczenie oraz rozmiary budowli i urządzeń ujęcia związanych bezpośrednio z poborem wody,

2) rozmieszczenie oraz rozmiary budowli i urządzeń ujęcia związanych pośrednio z poborem wody i usytuowanych na terenie ujęcia,

3) ukształtowanie terenu otaczającego ujęcie wody,

4) zagospodarowanie obszaru otaczającego ujęcie.

§  4.

1. Zasięg terenu ochrony pośredniej dla ujęć wód podziemnych należy określać, jak następuje:

1) dla studzien wierconych:

Głębokość umieszczenia górnej krawędzi roboczej części filtru w studni, licząc od powierzchni terenu	Odległość granicy terenu ochrony pośredniej od granicy ochrony bezpośredniej
	warstwa wodonośna pokryta ciągłą warstwą nieprzepuszczalną o miąższości co najmniej 2 m	warstwa wodonośna pokryta ciągłą warstwą nieprzepuszczalną o miąższości mniejszej niż 2 m	warstwa wodonośna nie pokryta ciągłą warstwą nieprzepuszczalną
mniej niż 10 m	30-40 m	70-80 m	90-100 m
od 10 m do 25 m	20-30 m	50-60 m	70- 80 m
powyżej 25 m do 50 m	terenu ochrony pośredniej nie wyznacza się	30-40 m	50- 60 m
ponad 50 m	terenu ochrony pośredniej nie wyznacza się	terenu ochrony pośredniej nie wyznacza się	30- 40 m

2) dla ujęć stanowiących poziome systemy drenażowe zasięg terenu ochrony pośredniej ustala się w odległości 20 m od zewnętrznego obrysu końcówek sączków drenarskich,

3) dla pozostałych rodzajów ujęć (studnie kopane, studnie kopane z filtrami, ujęcia wód źródlanych) zasięg terenu ochrony pośredniej należy określać tak, aby odległość granicy terenu ochrony pośredniej od granicy terenu ochrony bezpośredniej wynosiła od 70 do 100 m.

2. W wypadkach uzasadnionych wynikami analizy danych określonych w § 1 dopuszczalne jest wyznaczenie innej odległości między granicami terenów ochrony pośredniej i bezpośredniej.

3. Granice terenu ochrony pośredniej dla ujęć wód podziemnych należy wyznaczać dostosowując je do:

1) rodzaju i charakterystyki hydrogeologicznej źródła wody,

2) kształtu i rozmiarów terenu ochrony bezpośredniej,

3) ukształtowania terenu otaczającego ujęcie wody,

4) zagospodarowania obszaru otaczającego ujęcie wody.

4. Na terenach obszarów górniczych granice terenu ochrony pośredniej ustala się w zależności od charakterystyki geologicznej podłoża i spodziewanych zmian warunków hydrogeologicznych w wyniku eksploatacji górniczej w porozumieniu z właściwym okręgowym urzędem górniczym.

§  5.

1. Zasięg terenu ochrony bezpośredniej dla ujęć wód powierzchniowych należy określać tak, aby budowle i urządzenia związane zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio z poborem wody i usytuowane na terenie ujęcia otoczone były pasem terenu o szerokości od 15 do 25 m.

2. W wypadkach uzasadnionych dopuszcza się wyznaczanie innej szerokości pasa.

3. Granice terenu ochrony bezpośredniej dla ujęć wód powierzchniowych należy wyznaczać biorąc pod uwagę:

1) rozmieszczenie oraz rozmiary budowli i urządzeń ujęcia związanych bezpośrednio z poborem wody,

2) rozmieszczenie oraz rozmiary budowli i urządzeń ujęcia związanych pośrednio z poborem wody i usytuowanych na terenie ujęcia,

3) rodzaj i charakter źródła wody,

4) ukształtowanie terenu otaczającego ujęcie wody,

5) zagospodarowanie obszaru otaczającego ujęcie wody.

§  6.

1. Zasięg terenu ochrony pośredniej dla ujęć wód powierzchniowych określa się w poszczególnych wypadkach w zależności od wyników przeprowadzonych badań.

2. Granice terenu strefy ochronnej pośredniej należy wyznaczać biorąc pod uwagę:

1) charakterystykę hydrologiczną źródła wody,

2) zdolność samooczyszczania się wody,

3) kształt i rozmiar tereniu ochrony bezpośredniej,

4) ukształtowanie terenu otaczającego ujęcie wody,

5) zagospodarowanie obszaru otaczającego ujęcie wody.

3. Odległość granicy terenu ochrony pośredniej od miejsca pobierania wody przez urządzenia ujęcia należy określać tak, aby w miejscu tym była zapewniona w sposób trwały jakość wody w źródle wody zgodnie z przepisami w sprawie norm dopuszczalnych zanieczyszczeń wód oraz zabezpieczona wydajność źródła wody konieczna dla pokrycia potrzeb ujęcia.

• Identyfikator: M.P.1969.5.53
• Rodzaj: zarządzenie
• Tytuł: Zasięg i wyznaczanie granic terenów strefy ochronnej ujęć i źródeł wody.
• Data aktu: 1969-02-07
• Data ogłoszenia: 1969-02-14
• Data wejścia w życie: 1969-05-15