NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Wymiana zużytych lub uszkodzonych znaków pieniężnych.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA FINANSÓW
z dnia 28 maja 1963 r.
w sprawie wymiany zużytych lub uszkodzonych znaków pieniężnych.

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 1958 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. Nr 72, poz. 356) zarządza się, co następuje:
§  1.
Oddziały Narodowego Banku Polskiego wymieniają bez potrąceń zużyte lub uszkodzone znaki pieniężne, o ile ich autentyczność nie budzi zastrzeżeń i o ile odpowiadają one następującym warunkom:
1)
banknoty - jeżeli zachowały przynajmniej 75% swej pierwotnej powierzchni i posiadają:
a)
jedną z dwóch numeracji,
b)
przy zatarciu elementów graficznych - cechy umożliwiające rozpoznanie ich wartości nominalnej,
c)
przy sklejeniu z części tego samego banknotu - jedną numerację oraz co najmniej trzy elementy pozostałej numeracji;

przez pojęcie numeracji rozumie się oznaczenie serii i numeru, przez pojęcie elementu numeracji - literę serii lub cyfrę numeru;

2)
monety - jeżeli zachowały istotne elementy plastyczne lub oznaczenie wartości nominalnej i nie wykazują cech rozmyślnego uszkodzenia.
§  2.
Oddziały Narodowego Banku Polskiego wymieniają w 50% wartości nominalnej przedstawiane oddzielnie do wymiany części banknotów, powstałe wskutek przecięcia lub rozdarcia i posiadające przynajmniej 45% pierwotnej powierzchni.
§  3.
Oddziały Narodowego Banku Polskiego wymieniają bez potrąceń banknoty sklejone z dwóch części pierwotnie do siebie nie należących, z których każda odpowiada warunkom określonym w § 2.
§  4.
Oddziały Narodowego Banku Polskiego nie wymieniają uszkodzonych znaków pieniężnych:
1)
nie odpowiadających warunkom określonym w §§ 1, 2 i 3;
2)
co do których istnieje podejrzenie, że zostały uszkodzone w celach przestępczych.
§  5.
Znaki pieniężne wymienione w §§ 2, 3 i 4 nie mają mocy prawnego środka płatniczego.
§  6.
Oddziały Narodowego Banku Polskiego mają obowiązek zatrzymywania za pokwitowaniem znaków pieniężnych opisanych w § 4, przedstawionych do wymiany lub przyjętych tytułem wpłaty. Zatrzymane znaki pieniężne oddziały Narodowego Banku Polskiego przesyłają do Centrali Narodowego Banku Polskiego w celu wymiany lub zniszczenia, a jeżeli istnieje podejrzenie, że zostały uszkodzone w celach przestępczych, zawiadamiają o tym władze miejscowe powołane do ścigania przestępstw.
§  7.
Centrala Narodowego Banku Polskiego może wymienić w 50% lub w pełnej wartości nominalnej uszkodzone banknoty, jeżeli posiadają co najmniej 30% swej pierwotnej powierzchni i jeżeli na podstawie dowodów przedstawionych przez ich posiadacza uzna, że uszkodzenie banknotów nie nastąpiło na skutek złej woli lub rażącego niedbalstwa. Wymiana uszkodzonych banknotów, o których mowa wyżej, może być dokonana według ich pełnej wartości nominalnej tylko wówczas, gdy ze stanu przedstawionych do wymiany banknotów oraz z innych dowodów wynika, że brakujące części banknotów nie były i nie mogą być oddzielnie przedstawione do wymiany w trybie niniejszego zarządzenia. Uszkodzone znaki pieniężne nie wymienione przez Centralę Narodowego Banku Polskiego podlegają zatrzymaniu bez odszkodowania i komisyjnemu zniszczeniu.
§  8.
Za wymianę uszkodzonych znaków pieniężnych, dokonaną w trybie § 7, przysługuje Centrali Narodowego Banku Polskiego prawo pobierania opłat tytułem zwrotu kosztów produkcji znaków pieniężnych oraz innych opłat taryfowych.
§  9.
Traci moc zarządzenie Ministra Finansów z dnia 20 lutego 1959 r. w sprawie wymiany zużytych lub uszkodzonych znaków pieniężnych (Monitor Polski Nr 19, poz. 84).
§  10.
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Metryka aktu
Identyfikator:

M.P.1963.48.240

Rodzaj:zarządzenie
Tytuł:Wymiana zużytych lub uszkodzonych znaków pieniężnych.
Data aktu:1963-05-28
Data ogłoszenia:1963-06-12
Data wejścia w życie:1963-06-12