Tworzenie przez przedsiębiorstwa państwowe rezerw na pokrycie niektórych roszczeń pieniężnych.
UCHWAŁA Nr 168RADY MINISTRÓWz dnia 11 maja 1962 r.w sprawie tworzenia przez przedsiębiorstwa państwowe rezerw na pokrycie niektórych roszczeń pieniężnych.
§ 1.
1.
Przedsiębiorstwa państwowe i jednostki organizacyjne przedsiębiorstw państwowych, które sporządzają samodzielne bilanse, oraz zjednoczenia prowadzące działalność gospodarczą według zasad rozrachunku gospodarczego – zwane dalej "przedsiębiorstwami" – obowiązane są tworzyć rezerwy na pokrycie: 1)
roszczeń pieniężnych z tytułu stwierdzonych ilościowych i wartościowych niedoborów materiałowo-towarowych (materiały, towary, wyroby i produkcja nie zakończona) i gotówkowych, 2)
roszczeń spornych dochodzonych w trybie postępowania sądowego i arbitrażowego od odbiorców i dostawców z tytułu dostaw, robót i usług oraz na pokrycie należności i roszczeń z tego tytułu zgłoszonych do postępowania upadłościowego.2.
Przedsiębiorstwa państwowe, obsługi ratalnej sprzedaży oraz państwowe przedsiębiorstwa handlu wewnętrznego dokonujące sprzedaży ratalnej obowiązane są ponadto do tworzenia rezerwy na pokrycie należności nie zapłaconych w terminie przez zobowiązanych.3.
Na wniosek zainteresowanego ministra Minister Finansów może wyrazić zgodę na tworzenie rezerwy na pokrycie roszczeń dochodzonych w drodze postępowania sądowego, arbitrażowego lub upadłościowego z innych tytułów niż wymienione w ust. 1 i 2.§ 2.
Nie należy tworzyć rezerwy na pokrycie należności, co do których nie nastąpiła odmowa zapłaty, a które zostały skierowane na drogę postępowania arbitrażowego w celu przyspieszenia ich zainkasowania.§ 3.
1.
Rezerwy tworzy się w ciężar strat przedsiębiorstwa.2.
Rezerwa tworzona przez państwowe przedsiębiorstwa budowlano-montażowe oraz biura (samodzielne pracownie) projektów na pokrycie roszczeń do odbiorców za wykonane roboty i usługi zmniejsza obroty z tytułu sprzedaży za okres, w którym utworzono rezerwę.§ 4.
1.
Rezerwę, o której mowa w § 1 ust. 1 pkt 1, tworzy się w wysokości równej cenie zakupu brakujących materiałów i towarów lub kosztowi wytworzenia brakujących materiałów i produkcji nie zakończonej albo w wysokości brakującej gotówki – pod datą, w której nastąpiło stwierdzenie niedoboru.2.
Rezerwę określoną w ust. 1 zwiększa się o kwotę różnicy między kwotę roszczenia wobec osoby materialnie odpowiedzialnej a kwotą niedoboru – pod datą, w której nastąpiło ustalenie wysokości roszczenia.3.
Rezerwę określoną w ust. 1 zmniejsza się: 1)
o kwotę wyegzekwowanej należności – przez zwiększenie zysku przedsiębiorstwa, 2)
o kwotę umorzonej należności (roszczenia) – przez zmniejszenie straty przedsiębiorstwa z tytułu utworzenia rezerwy, 3)
o kwotę oddalonego roszczenia w postępowaniu sądowym – przez zmniejszenie straty przedsiębiorstwa z tytułu utworzenia rezerwy.4.
Zmniejszenia rezerwy dokonuje się pod datą wyegzekwowania lub umorzenia należności albo oddalenia powództwa.§ 5.
1.
Rezerwę, o której mowa w § 1 ust. 1 pkt 2, tworzy się w wysokości roszczenia nie później niż sześćdziesiątego dnia od wpływu dokumentu stwierdzającego odmowę zapłaty. W razie wcześniejszego skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego lub arbitrażowego albo zgłoszenia wniosku do masy upadłości – rezerwę tworzy się pod datą tych czynności.2.
Rezerwę określoną w ust. 1, z wyjątkiem rezerwy tworzonej przez państwowe przedsiębiorstwa budowlano-montażowe oraz biura (samodzielne pracownie) projektów na pokrycie roszczeń do odbiorców za wykonane roboty i usługi (§ 3 ust. 2), zmniejsza się: 1)
o kwotę wyegzekwowanej należności – przez zwiększenie zysku przedsiębiorstwa, 2)
o kwotę umorzonej należności (roszczenia) – przez zmniejszenie straty przedsiębiorstwa z tytułu utworzenia rezerwy, 3)
o kwotę oddalonego roszczenia w postępowaniu sądowym, arbitrażowym lub upadłościowym – przez zmniejszenie straty przedsiębiorstwa z tytułu utworzenia rezerwy.3.
Rezerwę tworzoną przez państwowe przedsiębiorstwa budowlano-montażowe oraz biura (samodzielne pracownie) projektów na pokrycie roszczeń do odbiorców za wykonane roboty i usługi (§ 3 ust. 2) zmniejsza się: 1)
o kwotę wyegzekwowanej należności – przez zwiększenie obrotów przedsiębiorstwa z tytułu sprzedaży, 2)
o kwotę umorzonej należności (roszczenia) – przez zmniejszenie należności przedsiębiorstwa z tytułu utworzenia rezerwy, 3)
o kwotę oddalonego roszczenia w postępowaniu sądowym, arbitrażowym lub upadłościowym – przez zmniejszenie należności przedsiębiorstwa z tytułu utworzenia rezerwy.4.
Zmniejszeń rezerwy, o których mowa w ust. 2 i 3, dokonuje się pod datą wyegzekwowania lub umorzenia należności albo oddalenia powództwa (zgłoszenia w postępowaniu upadłościowym).§ 6.
1.
Rezerwę, o której mowa w § 1 ust. 2, tworzy się w wysokości kwoty należności pod datą stwierdzenia, że należność nie została zapłacona w terminie.2.
Przepisy § 4 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.§ 7.
Rezerwy utworzone na podstawie przepisów uchwały powiększa się o zasądzone koszty postępowania sądowego, arbitrażowego lub upadłościowego oraz o zarachowane odsetki.§ 8.
W ciągu 30 dni od daty wejścia w życie niniejszej uchwały należy utworzyć rezerwę na pokrycie roszczeń z tytułów określonych w § 1 ust. 1 pkt 2, jeżeli: 1)
na należności (roszczenia) te nie została utworzona rezerwa zgodnie z § 5 ust. 1 z powodu braku podstaw, 2)
należności te dochodzone były w drodze postępowania sądowego, arbitrażowego lub upadłościowego i nie uległy przedawnieniu lub prekluzji przed dniem wejścia w życie niniejszej uchwały.§ 9.
Jednostki gospodarcze uprawnione do tworzenia funduszu zakładowego skorygują wyniki działalności przedsiębiorstwa za 1962 r. o kwotę utworzonej rezerwy na pokrycie roszczeń powstałych przed dniem 31 grudnia 1961 r., jeżeli na podstawie obowiązujących przepisów na pokrycie tych roszczeń nie mogła być utworzona rezerwa w okresie wcześniejszym. Zasady przeprowadzenia korekty ustalą zainteresowani ministrowie.§ 10.
Zaleca się zarządom centralnych związków spółdzielni wprowadzenie zasad wynikających z niniejszej uchwały w spółdzielczych jednostkach organizacyjnych.§ 11.
Prezes Rady Ministrów może rozciągnąć przepisy uchwały na organizacje społeczne prowadzące działalność gospodarczą.§ 12.
Właściwi ministrowie mogą w uzasadnionych przypadkach, w porozumieniu z Ministrem Finansów, zwolnić niektóre rodzaje przedsiębiorstw od tworzenia rezerw, o których mowa w niniejszej uchwale, oraz ustalić dla niektórych rodzajów przedsiębiorstw odmienny tryb tworzenia i likwidowania rezerw.§ 13.
1.
Tracą moc: 1)
uchwała nr 16 Rady Ministrów z dnia 28 stycznia 1958 r. w sprawie tworzenia rezerw na pokrycie roszczeń z tytułu niedoborów materiałowo-towarowych i gotówkowych w przedsiębiorstwach uspołecznionych (Monitor Polski Nr 7, poz. 38), 2)
uchwała nr 48a Rady Ministrów z dnia 5 marca 1953 r. w sprawie utworzenia rezerwy na należności z tytułu sprzedaży ratalnej, niezapłacone w terminie (Monitor Polski Nr 33, poz. 187), 3)
uchwała nr 118 Rady Ministrów z dnia 25 marca 1959 r. w sprawie tworzenia przez państwowe przedsiębiorstwa przemysłowe, budowlano-montażowe, handlowe i usługowe rezerw na roszczenia dochodzone w postępowaniu sądowym lub arbitrażowym (Monitor Polski Nr 33, poz. 149).2.
Z dniem wprowadzenia w spółdzielczych jednostkach organizacyjnych zasad wynikających z niniejszej uchwały (§ 10) traci moc w stosunku do tych jednostek uchwała nr 371 Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia 1959 r. w sprawie tworzenia przez spółdzielcze jednostki organizacyjne prowadzące działalność przemysłową, budowlano-montażową, handlową i usługową rezerw na roszczenia dochodzone w postępowaniu sądowym i arbitrażowym.§ 14.
Wykonanie uchwały porucza się właściwym ministrom oraz prezydiom wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw).§ 15.
Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1962 r.Metryka aktu
| Identyfikator: | M.P.1962.45.213 |
| Rodzaj: | uchwała |
| Tytuł: | Tworzenie przez przedsiębiorstwa państwowe rezerw na pokrycie niektórych roszczeń pieniężnych. |
| Data aktu: | 1962-05-11 |
| Data ogłoszenia: | 1962-05-31 |
| Data wejścia w życie: | 1962-06-01 |
