Tryb akumulacji środków przeznaczonych na remonty awaryjne w przedsiębiorstwach państwowych działających według zasad rozrachunku gospodarczego.

ZARZĄDZENIE

MINISTRA FINANSÓW

z dnia 7 lipca 1953 r.

w sprawie trybu akumulacji środków przeznaczonych na remonty awaryjne w przedsiębiorstwach państwowych działających według zasad rozrachunku gospodarczego.

Na podstawie § 1 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1950 r. w sprawie zakresu działania Ministra Finansów i zmiany zakresu działania Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (Dz. U. z 1950 r. Nr 22, poz. 188 i z 1951 r. Nr 25, poz. 185) oraz w związku z uchwałą Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 12 maja 1950 r. w sprawie zasad finansowania kapitalnych remontów przedsiębiorstw na rozrachunku gospodarczym (Biuletyn PKPG Nr 10, poz. 129) zarządza się, co następuje:

§  1.

1. Środki wydzielone jako rezerwa na remonty awaryjne z przeznaczonej na sfinansowanie kapitalnych remontów części funduszu amortyzacyjnego przedsiębiorstw państwowych, działających według zasad rozrachunku gospodarczego, akumulowane będą, począwszy od dnia 1 sierpnia 1953 r., na rachunkach scentralizowanej rezerwy awaryjnej, otwieranych:

1) dla każdego centralnego zarządu (jednostki równorzędnej) właściwego dla podporządkowanych przedsiębiorstw (zakładów), rozliczających się z budżetem centralnym, oraz

2) dla każdego wojewódzkiego zarządu przedsiębiorstw terenowych lub w razie jego braku - dla każdego wydziału prezydium wojewódzkiej rady narodowej, właściwego dla podporządkowanych przedsiębiorstw, rozliczających się z wszystkimi budżetami jednostkowymi, objętymi budżetem zbiorczym danego województwa.

2. Środki podlegające zgodnie z ust. 1 akumulacji na rachunkach scentralizowanej rezerwy awaryjnej przelewane będą przez przedsiębiorstwa (zakłady) w trybie i terminach ustalonych w odrębnych przepisach dla przelewów części funduszu amortyzacyjnego, przeznaczonej na finansowanie kapitalnych remontów planowych oraz finansowanie inwestycji.

3. Rachunki scentralizowanej rezerwy awaryjnej prowadzone będą w Narodowym Banku Polskim.

§  2.

1. Na rachunki wymienione w § 1 odprowadzona zostanie w dniu 1 sierpnia 1953 r. całość nie zużytych środków zakumulowanych, jako rezerwa na remonty awaryjne, na rachunkach kapitalnych remontów przedsiębiorstw (zakładów) według stanu na dzień 31 lipca 1953 r.

2. Przelewu, o którym mowa w ust. 1, dokonają banki na podstawie poleceń udzielonych przez poszczególne przedsiębiorstwa (zakłady), po uzgodnieniu z bankiem stanu środków podlegających odprowadzeniu na rachunki scentralizowanej rezerwy awaryjnej.

§ 3. Finansowanie remontów awaryjnych odbywać się będzie począwszy od dnia 1 sierpnia 1953 r. ze środków przekazanych przedsiębiorstwu (zakładowi) na jego rachunek kapitalnych remontów z właściwego rachunku scentralizowanej rezerwy awaryjnej. W tym samym trybie będą pokrywane należności powstałe przed dniem 1 sierpnia 1953 r. z tytułu wykonanych remontów awaryjnych.

§  4.

1. Przekazywanie środków z rachunku scentralizowanej rezerwy awaryjnej na rachunek kapitalnych remontów przedsiębiorstwa dokonywane będzie na wniosek przedsiębiorstwa (zakładu), do którego powinien być załączony protokół stwierdzający konieczność usunięcia awarii lub konieczność wykonania robót zapobiegających jej powstaniu (protokół konieczności). W protokole tym należy ponadto określić koszt nakładów oraz nazwę obiektu remontowanego i jego wartość.

2. Dysponent rachunku scentralizowanej rezerwy awaryjnej obowiązany jest dokonać przelewu środków, o którym mowa w ust. 1, w wysokości odpowiadającej wartości nakładów, zatwierdzonych przez siebie, na wniosek przedsiębiorstwa (zakładu).

§ 5. W przypadkach gdy kwota planowo zakumulowana na rachunku scentralizowanej rezerwy awaryjnej jest niższa od zapotrzebowania środków wynikającego ze zgłoszonych i zatwierdzonych wniosków przedsiębiorstw (zakładów) (§ 4), bank może udzielić dysponentowi rachunku scentralizowanej rezerwy awaryjnej kredytu antycypacyjnego w granicach środków zaplanowanych do zakumulowania do końca danego roku, dla których nie upłynęły jeszcze terminy akumulacji.

§ 6. Środki zakumulowane na rachunkach scentralizowanej rezerwy awaryjnej, nie wykorzystane w ciągu roku, nie podlegają zablokowaniu i mogą być wykorzystywane przez dysponentów tych rachunków zgodnie z przeznaczeniem w roku następnym.

§ 7. Uchyla się § 4 pkt 2 zarządzenia Ministra Finansów z dnia 30 marca 1951 r. w sprawie zasad finansowania i bankowej kontroli kapitalnych remontów przedsiębiorstw działających na zasadach rozrachunku gospodarczego (Monitor Polski Nr A-35, poz. 444).

§ 8. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1953 r.

• Identyfikator: M.P.1953.A-70.845
• Rodzaj: zarządzenie
• Tytuł: Tryb akumulacji środków przeznaczonych na remonty awaryjne w przedsiębiorstwach państwowych działających według zasad rozrachunku gospodarczego.
• Data aktu: 1953-07-07
• Data ogłoszenia: 1953-07-30
• Data wejścia w życie: 1953-08-01