NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Gospodarka makulaturą.

UCHWAŁA NR 385
PREZYDIUM RZĄDU
z dnia 26 maja 1951 r.
w sprawie gospodarki makulaturą.

Mając na względzie, że makulatura jest cennym surowcem dla przemysłu papierniczego, gdyż zastępuje w dużym stopniu podstawowe surowce papiernicze, jakimi są ścier drzewny i celuloza, oraz w celu uchronienia makulatury przed niszczeniem i zabezpieczenia drzewostanu kraju Prezydium Rządu uchwala, co następuje:
§  1.
1.
Makulaturą w rozumieniu niniejszej uchwały jest wybrakowany, zadrukowany, zapisany lub w inny sposób wykorzystany i nie nadający się już do użycia zgodnie z przeznaczeniem papier, karton i tektura w formie wytworu bądź przetworu papierniczego. Za makulaturę uważa się również czyste ścinki, papieru, kartonu lub tektury, powstałe przy przeróbce ich w zakładach graficznych przetwórczych lub introligatorskich, nie nadające się już ze względu na swój ograniczony format do dalszego zużytkowania.
2.
Do makulatury nie zalicza się odpadków i ścinków celofanu, celuloidu, cynfolii, pergaminu sztucznego (roślinnego), papierów impregnowanych smołą, asfaltem lub bituminą, kalki maszynowej, ołówkowej i hektograficznej.
§  2.
1.
Urzędy, instytucje i przedsiębiorstwa uspołecznione powinny gromadzić wszelką makulaturę, a w szczególności:
1)
różne zniszczone papiery, składane do miejsc przeznaczonych tylko do gromadzenia makulatury,
2)
akta archiwalne, których okres przechowywania zgodnie z obowiązującymi przepisami upłynął, nie wyłączając akt tajnych i poufnych, po pocięciu ich przez specjalne maszyny-krajarki,
3)
zdezaktualizowane druki, które zostaną uznane za nie nadające się do jakiegokolwiek dalszego wykorzystania,
4)
przeczytane gazety i inną makulaturę.
2.
Makulatura nie może być zabrudzona smarami lub farbami olejnymi oraz nie może zawierać nawet drobnych części metalowych (np. spinaczy, zszywaczy itp.).
3.
Makulaturę należy gromadzić w przeznaczonych na ten cel krytych pomieszczeniach, segregować ją według wskazań Centrali Odpadków Użytkowych, a następnie opakowaną przekazywać zbiornicy odpadków.
§  3.
1.
Dla umożliwienia wykorzystania źródeł makulatury określonych w § 2 dyrektorzy (kierownicy) jednostek organizacyjnych wyznaczą w terminie do dnia 15 lipca 1951 r. w każdym wyodrębnionym lokalu biurowym pracownika obowiązanego do gromadzenia i oddawania makulatury oraz polecą:
1)
ustawienie w każdym pomieszczeniu biurowym oddzielnych koszy do makulatury i oddzielnych do śmieci,
2)
zastosowanie zakupionych lub wypożyczonych krajarek do cięcia akt tajnych i poufnych,
3)
przekazywanie Centrali Odpadków Użytkowych:
a)
pociętych akt tajnych i poufnych,
b)
przeterminowanych akt archiwalnych,
c)
zdezaktualizowanych druków nie nadających się do jakiegokolwiek innego wykorzystania,
d)
wszelkiej innej makulatury.
2.
Pracownicy, o których mowa w ust. 1, nawiążą bezpośredni kontakt z właściwymi terenowymi zbiornicami odpadków i będą pełnić poza godzinami pracy funkcje zbieraczy makulatury za wynagrodzeniem przewidzianym przez Centralę Odpadków Użytkowych.
§  4.
Zakłady przetwórcze papiernicze, graficzne i introligatorskie powinny gromadzić makulaturę pochodząca z produkcji i rozsortowaną na poszczególne gatunki przekazywać bezpośrednio do fabryk papierniczych.
§  5.
Wszystkie uspołecznione przedsiębiorstwa i zakłady przemysłowe, handlowe i usługowe oraz urzędy, instytucje i organizacje otrzymujące towar w opakowaniach z papieru, kartonu lub tektury (worki, torby i inne opakowania) powinny zbierać wszystkie opakowania nie nadające się do powtórnego użycia i po oczyszczeniu ich z pozostałości przechowywanych towarów przekazywać zbiornicom odpadków na makulaturę.
§  6.
1.
Szkoły i zakłady naukowe powinny zbierać w szczególności następującą makulaturę:
1)
nie nadające się do użytku zeszyty,
2)
wycofane podręczniki.
2.
Świetlice i czytelnie powinny zbierać wszelką gromadzącą się w tych lokalach makulaturę, w szczególności pochodzącą z przeczytanych, a nie kompletowanych dzienników i czasopism.
§  7.
Przedsiębiorstwa użyteczności publicznej, hotele, pensjonaty i domy wczasowe powinny włączyć się do akcji zbiórki makulatury, gromadząc zużyty papier pakunkowy oraz przeczytane gazety, pozostawione przez korzystających z tych pomieszczeń lub środków komunikacyjnych.
§  8.
1.
Minister Przemysłu Chemicznego oraz Minister Przemysłu Lekkiego ustalą do dnia 30 czerwca 1951 r. gatunki makulatury i warunki techniczne, które będą obowiązywały przy dostawie makulatury do przemysłu papierniczego.
2.
Kierownicy właściwych resortów polecą:
1)
przeprowadzenie w zakładach naukowych jednorazowej zbiórki specjalnej przy zakończeniu roku szkolnego,
2)
zorganizowanie stałej akcji zbiórki makulatury przez młodzież szkolną.
3.
Minister Przemysłu Lekkiego oraz Minister Przemysłu Drobnego i Rzemiosła po porozumieniu z Ministrem Przemysłu Chemicznego:
1)
polecą wprowadzenie zasad podanych w § 4,
2)
opracują dla zakładów wymienionych w § 4 szczegółowy plan zbiórki i dostawy makulatury,
3)
ustalą, które spośród wyżej wymienionych zakładów dostarczać będą makulaturę bezpośrednio do fabryk papierniczych.

Zakłady pozostałe będą nagromadzoną makulaturę przekazywać do zbiornic odpadków.

4.
Minister Przemysłu Drobnego i Rzemiosła wyda polecenie natychmiastowego rozpoczęcia w podległych zakładach produkcji krajarek papieru.
5.
Ministrowie: Kolei, Transportu Drogowego i Lotniczego, Żeglugi oraz Gospodarki Komunalnej wydadzą odpowiednie zarządzenie w sprawie włączenia podległych jednostek i przedsiębiorstw do akcji zbiórki makulatury.
6.
Centrala Odpadków Użytkowych zorganizuje przy współudziale prezydiów miejskich rad narodowych zbiórkę makulatury w domach mieszkalnych oraz przy, współudziale Funduszu Wczasów Pracowniczych w domach wypoczynkowych.
§  9.
1.
Minister Przemysłu Lekkiego wyda odpowiednie zarządzenia gwarantujące usprawnienie pracy Centrali Odpadków Użytkowych w zakresie zbiórki makulatury.
2.
Minister Przemysłu Lekkiego w porozumieniu z Ministrem Finansów zapewni dostateczną ilość magazynów, sortowni oraz środków transportowych dla sprawnego odbioru, sortowania oraz magazynowania dostarczonych ilości makulatury.
§  10.
W związku z zamierzoną w 1952 r. planową zbiórką makulatury poszczególne resorty opracują i zgłoszą do Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego oraz Ministerstwa Przemysłu Lekkiego w terminie do dnia 31 sierpnia 1951 r. projekty planów dostaw makulatury w 1952 r. z poszczególnych źródeł.
§  11.
Powołani w poszczególnych jednostkach na podstawie uchwały Prezydium Rządu z dnia 29 lipca 1950 r. w sprawie oszczędności w zużywaniu papieru (Monitor Polski Nr A-89, poz. 1116 i Nr A-115, poz. 1437) pracownicy odpowiedzialni za gospodarkę drukami i racjonalne zużycie papieru powinni nadzorować gospodarkę makulaturą w swoich jednostkach.
§  12.
1.
Zobowiązuje się ministrów i kierowników urzędów centralnych do czuwania nad wykonywaniem przepisów niniejszej uchwały przez podległe urzędy, instytucje i przedsiębiorstwa.
2.
Ujawnione przypadki niestosowania się do obowiązujących przepisów należy kierować do władz powołanych do ścigania przestępstw.
§  13.
Nadzór nad wykonaniem niniejszej uchwały powierza się Ministrowi Przemysłu Lekkiego.
§  14.
Zasady wykonania niniejszej uchwały przez jednostki wojskowe oraz władze bezpieczeństwa publicznego ustalą odpowiednio Minister Obrony Narodowej oraz Minister Bezpieczeństwa Publicznego.
§  15.
Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Metryka aktu
Identyfikator:

M.P.1951.A-55.720

Rodzaj:uchwała
Tytuł:Gospodarka makulaturą.
Data aktu:1951-05-26
Data ogłoszenia:1951-06-28
Data wejścia w życie:1951-06-28