NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Podjęcie przez przemysł państwowy ubocznej produkcji przedmiotów bezpośredniego spożycia z odpadków powstałych przy produkcji podstawowej oraz utworzenie "Funduszu popierania produkcji ubocznej".

UCHWAŁA NR 219
PREZYDIUM RZĄDU
z dnia 17 marca 1951 r.
w sprawie podjęcia przez przemysł państwowy ubocznej produkcji przedmiotów bezpośredniego spożycia z odpadków powstałych przy produkcji podstawowej oraz o utworzeniu "Funduszu popierania produkcji ubocznej".

W celu zwiększenia produkcji towarów powszechnego użytku i w związku z tym dalszego wzrostu stopy życiowej mas pracujących Prezydium Rządu uchwala:
§  1.
Przedsiębiorstwa przemysłu wielkiego i średniego powinny dążyć do jak najszerszego wykorzystania odpadków powstałych przy produkcji podstawowej, a to w celu użycia ich do wyrobu towarów powszechnego użytku.

Wykorzystanie tych odpadków należy uważać za jedno z ważnych zadań stojących przed przemysłem państwowym.

§  2.
Produkcję przedmiotów bezpośredniego spożycia z odpadków powinny podjąć jako produkcję uboczną zakłady wielkiego i średniego przemysłu, które mają możność jej organizacji bez uszczerbku dla planowych zadań produkcyjnych i planów rozbudowy zakładów pracy.

Do tej produkcji można również zużywać materiały nieodpadkowe, ale tylko w zakresie niezbędnym do wykończenia danego wyrobu i tylko o tyle, o ile materiały te nie są materiałami deficytowymi.

§  3.
Podjęcie produkcji ubocznej nie może pociągać za sobą dodatkowych nakładów inwestycyjnych ze środków limitowanych Państwowego Planu Inwestycyjnego. Niezbędne dla tego celu nakłady inwestycyjne mogą być dokonywane jedynie w ramach inwestycji pozalimitowych.
§  4.
Podjęcie produkcji ubocznej nie może w żadnym przypadku wpłynąć ujemnie na wypełnienie podstawowego planu produkcyjnego.
§  5.
Produkcja uboczna powinna przyczynić się do lepszego wykorzystania sił roboczych i wzmożenia współzawodnictwa pracy. W tym celu należy specjalnie zainteresować załogi zakładu, a w szczególności przodowników pracy, racjonalizatorów i wynalazców, którzy powinni brać bezpośredni udział w opracowaniu programu tej produkcji.
§  6.
Asortymenty produkcji ubocznej powinny obejmować przedmioty bezpośredniego spożycia, których brak jest szczególnie dotkliwy na rynku.
§  7.
Należy opracować odrębny plan produkcji ubocznej, który w roku 1951 obejmie okres od przewidywanego terminu rozpoczęcia produkcji do końca roku. W latach następnych plany produkcji ubocznej opracowane będą wraz z planami podstawowymi jako ich oddzielna część.
§  8.
Projekt planu, o którym mowa w § 7, należy opracować na specjalnych wzorach ustalonych przez Państwową Komisję Planowania Gospodarczego. Asortyment planowanej produkcji przedmiotów bezpośredniego spożycia należy uzgodnić z jednostką organizacyjną wskazaną przez Ministerstwo Handlu Wewnętrznego.

Projekt planu produkcji ubocznej podlega zatwierdzeniu w trybie ustalonym dla planu techniczno-przemysłowo-finansowego.

§  9.
Dla towarów powszechnego użytku, które nie mają ustalonych cen, Ministerstwo Handlu Wewnętrznego ustali ceny na podstawie przedstawionych mu materiałów kalkulacyjnych i wniosków właściwych resortów.
§  10.
W celu większego zainteresowania ogółu załogi sprawą produkcji ubocznej tworzy się w przedsiębiorstwach "Fundusz popierania produkcji ubocznej", zwany w dalszym ciągu niniejszej uchwały "Funduszem".
§  11.
"Fundusz" przeznacza się na:
1)
premiowanie robotników, personelu technicznego i pracowników administracji finansowej, którzy odznaczyli się szczególną inicjatywą i energią w inicjowaniu i rozwijaniu produkcji ubocznej lub bezpośrednio wpłynęli na ulepszenie asortymentu, jakości i estetycznego wykonania produkowanych towarów bezpośredniego spożycia;
b)
polepszenie warunków mieszkaniowych pracowników (remonty mieszkań i budowa domów mieszkalnych);
c)
niezbędne pozalimitowe inwestycje, mające na celu zwiększenie zdolności wytwórczej wydziałów, w których prowadzona jest produkcja uboczna, oraz polepszenie jakości i poprawę wyglądu zewnętrznego produkowanych towarów oraz na utworzenie wzorcowni dla próbnej produkcji nowych wzorów.
§  12.
"Fundusz" tworzy się z zysku osiągniętego z realizacji produkcji ubocznej pod warunkiem, że przedsiębiorstwo wykona plan produkcji podstawowej.
§  13.
"Fundusz" może być użytkowany wyłącznie na potrzeby wymienione w § 11 przedsiębiorstwa, które go wygospodarowało.
§  14.
"Funduszem" dysponuje dyrektor (kierownik) przedsiębiorstwa.
§  15.
Przeniesienie zysku określonego w § 12 na "Fundusz" dokonywane będzie kwartalnie na podstawie obliczeń, sporządzonych przez głównego (starszego) księgowego i zatwierdzonych przez dyrektora (kierownika) przedsiębiorstwa.

W przypadku stwierdzenia różnic pomiędzy faktyczną wysokością zysku podlegającego przeniesieniu na "Fundusz" a dokonanymi kwartalnymi przeniesieniami należy różnicę natychmiast wyrównać.

§  16.
Z "Funduszu" przeznacza się:

30% na cele określone w § 11 pkt a),

40% na cele przewidziane w § 11 pkt b) i

30% na cele przewidziane w § 11 pkt c).

§  17.
Premiowanie pracowników, przewidziane w § 11 pkt a), następuje:
a)
za wykazaną inicjatywę na odcinku wykorzystania odpadków;
b)
za wykazaną inicjatywę na odcinku doboru asortymentu produkowanych artykułów i jego rozszerzenia;
c)
za polepszenie jakości i wyglądu zewnętrznego produkowanych przedmiotów bezpośredniego spożycia;
d)
za obniżenie kosztów własnych produkowanych przedmiotów bezpośredniego spożycia przez oszczędną gospodarkę materiałami i energią.
§  18.
Premiowanie racjonalizatorów odbywa się według zasad obowiązujących w tym zakresie.
§  19.
Wydatkowanie kwot z "Funduszu" może mieć miejsce tylko do wysokości efektywnej akumulacji kwot. Wypłacanie zaliczek na poczet przyszłej akumulacji jest niedozwolone.
§  20.
Saldo "Funduszu" na koniec roku oraz różnicę między wydatkowanymi kwotami a faktycznie zakumulowanymi, powstałą na skutek mylnego obliczenia zysku, przenosi się na rok następny.
§  21.
Zezwolenia na utworzenie oddziałów produkcji ubocznej udzielają właściwi ministrowie w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.
§  22.
Zobowiązuje się ministrów do podania treści niniejszej uchwały do wiadomości załóg tych zakładów, dla których wydano zezwolenie zgodnie z § 21. Na specjalnie w tym celu zwołanych naradach powinny być szczegółowo przedyskutowane możliwości podjęcia ubocznej produkcji przedmiotów bezpośredniego spożycia i wynikających stąd korzyści dla załogi.
§  23.
Minister Finansów wyda szczegółowe przepisy wykonawcze w zakresie finansowania i księgowości ubocznej produkcji w terminie do dnia 30 kwietnia 1951 r.
§  24.
Nadzór nad wykonaniem niniejszej uchwały powierza się Przewodniczącemu Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.
§  25.
Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Metryka aktu
Identyfikator:

M.P.1951.A-27.337

Rodzaj:uchwała
Tytuł:Podjęcie przez przemysł państwowy ubocznej produkcji przedmiotów bezpośredniego spożycia z odpadków powstałych przy produkcji podstawowej oraz utworzenie "Funduszu popierania produkcji ubocznej".
Data aktu:1951-03-17
Data ogłoszenia:1951-04-05
Data wejścia w życie:1951-04-05