Decyzja 2026/575 w sprawie stanowiska, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas 69. posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających w odniesieniu do umieszczenia substancji w wykazie na podstawie Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r., zmienionej protokołem z 1972 r., oraz Konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.
DECYZJA RADY (UE) 2026/575z dnia 5 marca 2026 r.w sprawie stanowiska, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas 69. posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających w odniesieniu do umieszczenia substancji w wykazie na podstawie Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r., zmienionej protokołem z 1972 r., oraz Konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 83 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
(1) Jednolita konwencja ONZ o środkach odurzających z 1961 r., zmieniona protokołem z 1972 r. (zwana dalej "konwencją o środkach odurzających"), weszła w życie w dniu 8 sierpnia 1975 r.
(2) Na podstawie art. 3 konwencji o środkach odurzających Komisja ds. Środków Odurzających może podjąć decyzję o dodaniu substancji do wykazów załączonych do tej konwencji. W przypadku gdy Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zgłasza Komisji ds. Środków Odurzających substancje, które mają zostać dodane do wykazów, Komisja ds. Środków Odurzających może dokonać zmian w wykazach jedynie zgodnie z tym zgłoszeniem WHO, ale może także zadecydować o odstąpieniu od dokonania zmian zgłoszonych przez WHO.
(3) Konwencja ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. (zwana dalej "konwencją o substancjach psychotropowych") weszła w życie w dniu 16 sierpnia 1976 r.
(4) Zgodnie z art. 2 konwencji o substancjach psychotropowych Komisja ds. Środków Odurzających może podjąć decyzję o dodaniu substancji do wykazów załączonych do tej konwencji lub o ich usunięciu. Ma ona dużą swobodę decyzyjną, jeśli chodzi o uwzględnianie zaleceń WHO, a także czynników gospodarczych, społecznych, prawnych, administracyjnych i innych, ale nie jest uprawniona do tego, aby działać w sposób arbitralny.
(5) Zmiany w wykazach załączonych do konwencji o środkach odurzających oraz konwencji o substancjach psychotropowych mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania prawa Unii w dziedzinie polityki antynarkotykowej. Do substancji wymienionych w wykazach załączonych do tych konwencji ma zastosowanie decyzja ramowa Rady 2004/757/WSiSW 1 . Wszelkie zmiany w wykazach załączonych do tych konwencji są bezpośrednio włączane do wspólnych przepisów unijnych. Konieczne jest zatem, aby Rada upoważniła państwa członkowskie do wyrażenia stanowiska Unii w odniesieniu do umieszczenia substancji w wykazach na podstawie tych konwencji, ponieważ decyzje dotyczące dodania nowych substancji do załączonych do nich wykazów wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji Unii.
(6) Podczas swojego 69. posiedzenia, które ma odbyć się w dniach 9-13 marca 2026 r. w Wiedniu, Komisja ds. Środków Odurzających ma podjąć decyzję o dodaniu trzech nowych substancji do wykazów załączonych do konwencji o środkach odurzających oraz konwencji o substancjach psychotropowych.
(7) WHO zaleciła dodanie dwóch nowych substancji do wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających oraz jednej nowej substancji do wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.
(8) Wszystkie substancje, które zostały poddane przeglądowi przez Komitet Ekspertów WHO ds. Uzależnień od Środków Odurzających i które WHO zaleciła umieścić w wykazach, są monitorowane przez Agencję Unii Europejskiej ds. Narkotyków (EUDA) jako nowe substancje psychoaktywne na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1322 2 .
(9) Zgodnie z oceną komitetu ekspertów substancja izotonitazen N-pirolidyny (izotonitazepina) (nazwa IUPAC: 5-nitro-2-({4-[(propan-2-ylo)oksy]fenylo}metylo)-1-[2-(pirolidyn-1-ylo)etylo]-1H-1,3-benzimidazol) jest syntetycznym opioidem należącym do klasy benzimidazoli lub nitazenów. Izotonitazen N-pirolidyny nie został wcześniej poddany formalnemu przeglądowi przez WHO. Izotonitazen N-pirolidyny nie ma znanych zastosowań terapeutycznych ani nie przyznano w odniesieniu do niego pozwoleń na dopuszczenie do obrotu. Istnieją wystarczające dowody na to, że izotonitazen N-pirolidyny jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie go międzynarodową kontrolą. W związku z tym WHO zaleca umieszczenie izotonitazenu N-pirolidyny w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających.
(10) Izotonitazen N-pirolidyny wykryto w dziewięciu państwach członkowskich i podlega on kontroli w co najmniej dwóch państwach członkowskich. Izotonitazen N-pirolidyny jest ściśle monitorowany przez EUDA. Dwa państwa członkowskie zgłosiły łącznie co najmniej trzy przypadki śmiertelne, w których potwierdzono ekspozycję na izotonitazen N-pirolidyny. Jedno państwo członkowskie zgłosiło co najmniej jeden przypadek ostrego zatrucia, w którym podejrzewano ekspozycję na izotonitazen N-pirolidyny.
(11) W związku z tym Unia w swoim stanowisku powinna poprzeć dodanie izotonitazenu N-pirolidyny do wykazu I do konwencji o środkach odurzających.
(12) Zgodnie z oceną komitetu ekspertów substancja etonitazen N-dezetylu (nazwa IUPAC: 2-[2-[(4-etoksyfenylo) metylo]-5-nitro-benzimidazol-1-ylo]-N-etylo-etanamina) jest nowym syntetycznym opioidem należącym do klasy benzimidazoli lub nitazenów. Jest to metabolit etonitazenu, innego opioidu należącego do klasy benzimidazoli, który jest kontrolowany na podstawie wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających. Etonitazen N-dezetylu nie został poddany formalnemu przeglądowi przez WHO. Etonitazen N-dezetylu nie ma znanych zastosowań terapeutycznych ani nie przyznano w odniesieniu do niego pozwoleń na dopuszczenie do obrotu. Istnieją wystarczające dowody na to, że etonitazen N-dezetylu jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie go międzynarodową kontrolą. W związku z tym WHO zaleca umieszczenie etonitazenu N-dezetylu w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających.
(13) Etonitazen N-dezetylu wykryto w czterech państwach członkowskich i podlega on kontroli w co najmniej sześciu państwach członkowskich. Etonitazen N-dezetylu jest ściśle monitorowany przez EUDA.
(14) W związku z tym Unia w swoim stanowisku powinna poprzeć dodanie etonitazen N-dezetylu do wykazu I do konwencji o środkach odurzających.
(15) Zgodnie z oceną komitetu ekspertów substancja MDMB-FUBINACA (nazwa IUPAC: 2-[[1-[(4-fluorofenylo)metylo] indazolo-3-karbonylo]amino]-3,3-dimetylobutanian metylu jest silnym kannabinoidem syntetycznym. Substancja MDMB-FUBINACA nie została wcześniej poddana przeglądowi przez WHO. Substancja MDMB-FUBINACA nie ma znanych zastosowań terapeutycznych ani nie przyznano w odniesieniu do niej pozwoleń na dopuszczenie do obrotu. Istnieją wystarczające dowody na to, że substancja MDMB-FUBINACA jest lub może być nadużywana i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie jej międzynarodową kontrolą. W związku z tym WHO zaleca umieszczenie substancji MDMB-FUBINACA w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych.
(16) Substancję MDMB-FUBINACA wykryto w 14 państwach członkowskich i jest ona poddana kontroli w co najmniej ośmiu państwach członkowskich. Substancja MDMB-FUBINACA jest ściśle monitorowana przez EUDA. Jedno państwo członkowskie zgłosiło co najmniej jeden przypadek ostrego zatrucia, w którym podejrzewano ekspozycję na substancję MDMB-FUBINACA.
(17) W związku z tym Unia w swoim stanowisku powinna poprzeć dodanie substancji MDMB-FUBINACA do wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.
(18) Należy określić stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komisji ds. Środków Odurzających, ponieważ decyzje o umieszczeniu w wykazach trzech wymienionych wyżej substancji będą mogły w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie na zakres stosowania decyzji ramowej 2004/757/WSiSW.
(19) Unia nie jest stroną konwencji o środkach odurzających ani konwencji o substancjach psychotropowych. Ma ona status obserwatora bez prawa głosu w Komisji ds. Środków Odurzających, w której członkami z prawem głosu na 69. posiedzeniu jest 14 państw członkowskich 3 . Stanowisko Unii ma zostać wyrażone przez te państwa członkowskie, działające wspólnie w interesie Unii.
(20) Dania jest związana decyzją ramową 2004/757/WSiSW, zatem uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.
(21) Irlandia jest związana decyzją ramową 2004/757/WSiSW, zatem uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2026.575 |
| Rodzaj: | decyzja |
| Tytuł: | Decyzja 2026/575 w sprawie stanowiska, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas 69. posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających w odniesieniu do umieszczenia substancji w wykazie na podstawie Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r., zmienionej protokołem z 1972 r., oraz Konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r. |
| Data aktu: | 2026-03-05 |
| Data ogłoszenia: | 2026-03-13 |