Rozporządzenie wykonawcze 2026/426 wykonujące art. 8a rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2026/426

z dnia 26 lutego 2026 r.

wykonujące art. 8a rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczące środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy ¹ , w szczególności jego art. 8a,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 18 maja 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 765/2006.

(2) Na podstawie przeglądu decyzji Rady 2012/642/WPZiB ²  Rada postanowiła, że obowiązywanie określonych w tej

decyzji środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 28 lutego 2027 r.

(3) Należy zmienić przyczyny umieszczenia w wykazie i informacje identyfikacyjne odnoszące się do 54 osób fizycznych i siedmiu osób prawnych znajdujących się w wykazie osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006.

(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 765/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł  1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł  2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2026 r.

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1) w tabeli "A. Osoby fizyczne, o których mowa w art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1", wpisy 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 11, 13, 14, 18, 19, 21, 22, 23, 24, 26, 27, 28, 32, 34, 41, 44, 47, 52, 57, 65, 68, 72, 73, 85, 87, 88, 103, 116, 117, 119, 122, 125, 134, 150, 151, 152, 195, 197, 199, 202, 206, 208, 238, 242, 255 i 258 otrzymują brzmienie:

		Imiona i nazwiska (transliteracja ang. z jęz. białoruskiego) (transliteracja ang. z jęz. rosyjskiego)		Imiona i nazwiska (pisownia białoruska) (pisownia rosyjska)		Informacje identyfikacyjne	Przyczyny umieszczenia w wykazie	Data umieszczenia w wykazie
"1.		Uladzimir Uladzimiravich NAVUMAU Vladimir Vladimirovich NAUMOV		Уладзімір Уладзіміравіч НАВУМАУ Владимир Владимирович НАУМОВ		Stanowisko(a): były minister spraw wewnętrznych; były szef służby bezpieczeństwa prezydenta Data urodzenia: 7.2.1956 Miejsce urodzenia: Smoleńsk, były ZSRR (obecnie Federacja Rosyjska) Płeć: mężczyzna	Nie podjął działań w celu rozwiązania sprawy niewyjaśnionych zaginięć Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dmitryja Zawadzkiego na Białorusi w latach 19992000. Były minister spraw wewnętrznych, jak również były szef służby bezpieczeństwa prezydenta. Jako minister spraw wewnętrznych był odpowiedzialny za represje wobec pokojowych demonstracji aż do odejścia na emeryturę w dniu 6 kwietnia 2009 r. z powodów zdrowotnych. Otrzymał od administracji prezydenta rezydencję w dzielnicy Mińska Drozdy, w której mieszka nomenklatura. W październiku 2014 r. otrzymał od prezydenta Łukaszenki order III stopnia »za zasługi«. Od listopada 2023 r. posiada 75 % udziałów w przedsiębiorstwie Zorka Food. Zorka Food jest zarejestrowane w Moskwie i działa w okupowanym przez Rosję obwodzie donieckim i mieście Mariupol w Ukrainie, eksportując zboże i pasze przez port w Mariupolu, przez co wspiera zaangażowanie Białorusi w rosyjską wojnę napastniczą przeciwko Ukrainie. Wspiera on zatem reżim Łukaszenki.	24.9.2004
2.		Dzmitry Valerievich PAULICHENKA, Dmitri Valerievich PAVLICHENKO (Dmitriy Valeriyevich PAVLICHENKO)		n,3MiTpbiH Bajiepciiui ПАÿПHЭНКА ĘMUTpuu BanepueBUH nABnWHEHKO		Stanowisko(a): były dowódca jednostki specjalnej szybkiego reagowania (SOBR); dowódca jednostki OMON Data urodzenia: 1966 Miejsce urodzenia: Witebsk, były ZSRR (obecnie Białoruś) Adres: Belarusian Association of Veterans of Special Forces of the Ministry of Internal Affairs »Honour«, (Białoruskie Stowarzyszenie Weteranów Sił Specjalnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych »Honor«) ul. Majakowskiego 111, 220028 Mińsk, Białoruś Płeć: mężczyzna	Odegrał kluczową rolę w niewyjaśnionych zaginięciach Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dimitra Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999-2000. Były dowódca jednostki specjalnej szybkiego reagowania (SOBR) w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (MSW). Biznesmen, przewodniczący »Honoru«, stowarzyszenia weteranów sił specjalnych MSW przy MSW. Został zidentyfikowany jako dowódca jednostki OMON podczas brutalnych represji wobec demonstrantów, które miały miejsce na Białorusi po wyborach prezydenckich w 2020 r. Promował Łukaszenkę przed wyborami prezydenckimi na Białorusi w lutym 2025 r. Wspiera zatem reżim Łukaszenki.	24.9.2004
3.		Viktar Uladzimiravich SHEIMAN (Viktar Uladzimiravich SHEYMAN) Viktor Vladimirovich SHEIMAN (Viktor Vladimirovich SHEYMAN)		BiKTap ynag3ÍMipaBiq mЭMMAH BuKTOp BnaguMupoBrn mEMMAH		Stanowisko(a): były szef Dyrekcji ds. Zarządzania Mieniem Prezydenta Białorusi; współprzewodniczący Vector Capital Group; wysłannik prezydenta Data urodzenia: 26.5.1958 Miejsce urodzenia: Sołtaniszki, obwód grodzieński, były ZSRR (obecnie Białoruś) Adres: Belarus President Property Management Directorate, (Dyrekcja ds. Zarządzania Mieniem Prezydenta Białorusi) ul. K. Marksa 38, 220016 Mińsk, Białoruś Płeć: mężczyzna Stopień wojskowy: generał broni	Były szef Dyrekcji ds. Zarządzania Mieniem Prezydenta Białorusi. Ponosi odpowiedzialność za niewyjaśnione zaginięcia Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dimitra Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999-2000. Były sekretarz Rady Bezpieczeństwa. Nadal aktywnie działa w reżimie Łukaszenki, pełniąc funkcję specjalnego asystenta / doradcy prezydenta oraz specjalnego wysłannika Łukaszenki ds. współpracy z Afryką. Ponadto Viktar Sheiman współprzewodniczy przedsiębiorstwu Vector Capital Group, które nadzoruje przedsiębiorstwo zaangażowane w produkcję dronów. Wspiera on zatem reżim Łukaszenki oraz kompleks wojskowo-przemysłowy Białorusi poprzez uczestnictwo w produkcji technologii wojskowej i sprzętu wojskowego.	24.9.2004
4.		lury Leanidavich SIVAKAU (Yuri Leanidavich SIVAKAU, SIVAKOU) lury (Yuri) Leonidovich SIVAKOV		Wpuft neaHigaBta CIBAKAŸ, CIBAKOŸ Wpuü ïïeoHugoBuq CMBAKOB		Stanowisko(a): były pierwszy wiceminister spraw wewnętrznych; były zastępca szefa administracji prezydenta; profesor nadzwyczajny Akademii Spraw Wewnętrznych i Wydziału Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego (wydział prawa) Data urodzenia: 5.8.1946 Miejsce urodzenia: Onor, obwód sachaliński, były ZSRR (obecnie Federacja Rosyjska) Adres: Belarusian Association of Veterans of Special Forces of the Ministry of Internai Affairs »Honour«, (Białoruskie Stowarzyszenie Weteranów Sił Specjalnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych »Honor«) ul. Majakowskiego 111, 220028 Mińsk, Białoruś Płeć: mężczyzna	Ukartował niewyjaśnione zaginięcia Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dzmitryja Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999-2000. Były minister turystyki i sportu, były minister spraw wewnętrznych i były zastępca szefa administracji prezydenta.	24.9.2004
5.		Yuri Khadzimuratavich KARAEU Yuri Khadzimuratovich KARAEV		Юрый Хаджымуратавіч КАРАЕУ Юрий Хаджимуратович КАРАЕВ		Stanowisko(a): były minister spraw wewnętrznych; generał broni w milicji; doradca prezydenta Republiki Białorusi - inspektor w obwodzie grodzieńskim; przewodniczący Regionalnego Komitetu Wykonawczego w Grodnie Data urodzenia: 21.6.1966 Miejsce urodzenia: Ordżonikidze, były ZSRR (obecnie Władykaukaz, Federacja Rosyjska) Płeć: mężczyzna	Jako były minister spraw wewnętrznych jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez służby MSW po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako doradca prezydenta Białorusi - inspektor w obwodzie grodzieńskim, a także jako przewodniczący Regionalnego Komitetu Wykonawczego w Grodnie. W związku z tym wspiera reżim Łukaszenki i odpowiada za poważne naruszenia praw człowieka oraz represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	2.10.2020
6.		Genadz Arkadzievich KAZAKEVICH Gennadi Arkadievich KAZAKEVICH		Генадзь ApKag3beei4 КАЗАКЕВ1Ч Геннадий Аркадьевич КАЗАКЕВИЧ		Stanowisko(a): były pierwszy wiceminister spraw wewnętrznych; wiceminister spraw wewnętrznych - szef milicji, pułkownik milicji Data urodzenia: 14.2.1975 Miejsce urodzenia: Mińsk, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna Stopień: generał dywizji w milicji	Jako były pierwszy minister spraw wewnętrznych jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez służby MSW po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako wiceminister spraw wewnętrznych. Nadal sprawuje urząd szefa milicji.	2.10.2020
7.		Aliaksandr Piatrovich BARSUKOU Alexander (Alexandr) Petrovich BARSUKOV		Аляксандр Пятровіч БАРСУКОУ Александр Петрович БАРСУКОВ		Stanowisko(a): były wiceminister spraw wewnętrznych; generał broni w milicji; doradca prezydenta Republiki Białorusi - inspektor w obwodzie mińskim; członek Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Białorusi Data urodzenia: 29.4.1965 Miejsce urodzenia: rejon wietecki (Wietka), były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna	Jako były minister spraw wewnętrznych jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez służby MSW po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako doradca prezydenta Białorusi - inspektor w obwodzie mińskim oraz jako członek Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Białorusi Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	2.10.2020
8.		Siarhei Mikalaevich KHAMENKA Sergei Nikolaevich KHOMENKO		Сяргей Мiкалаевiч ХАМЕНКА Сергей Николаевич ХОМЕНКО		Stanowisko(a): były wiceminister spraw wewnętrznych; generał broni w milicji; były minister sprawiedliwości; wiceprzewodniczący Rady Republiki Białorusi Data urodzenia: 21.9.1966 Miejsce urodzenia: Jasynuwata, były ZSRR (obecnie Ukraina) Płeć: mężczyzna	Jako były minister spraw wewnętrznych jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez służby MSW po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako wiceprzewodniczący Rady Republiki Białorusi. Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	2.10.2020
11.		Aliaksandr Valerievich BYKAU Alexander (Alexandr) Valerievich BYKOV		Аляксандр Валер'евiч БЫКАУ Александр Валерьевич БЫКОВ		Stanowisko(a): pierwszy zastępca dowódcy oddziałów wewnętrznych, były dowódca jednostki specjalnej szybkiego reagowania (SOBR), podpułkownik Płeć: mężczyzna Stopień: generał dywizji	Jako były dowódca jednostki specjalnej szybkiego reagowania (SOBR) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez siły SOBR po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako pierwszy zastępca dowódcy oddziałów wewnętrznych.	2.10.2020
13.		Dzmitry Uladzimiravich BALABA Dmitry Vladimirovich BALABA		Дзмггрый Уладзіміравіч БАЛАБА Дмитрий Владимирович БАЛАБА		Stanowisko(a): były szef OMON (»oddział policji do zadań specjalnych«), Miejski Komitet Wykonawczy w Mińsku; przewodniczący Rady Centralnej Białoruskiego Towarzystwa Kultury Fizycznej i Sportu Dynamo Data urodzenia: 1.6.1972 Miejsce urodzenia: miejscowość Gorodiłowo, obwód miński, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna	Jako szef sił OMON w Mińsku jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez siły OMON w Mińsku po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.	2.10.2020
14.		Ivan Uladzimiravich KUBRAKOU Ivan Vladimirovich KUBRAKOV		Іван Уладзіміравіч КУБРАКОУ Иван Владимирович КУБРАКОВ		Stanowisko(a): były szef głównej dyrekcji spraw wewnętrznych w Komitecie Wykonawczym Miasta Mińska; minister spraw wewnętrznych; generał dywizji w milicji Data urodzenia: 5.5.1975 Miejsce urodzenia: miejscowość Malinowka, obwód mohylewski, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna Stopień: generał broni	Jako były szef głównej dyrekcji spraw wewnętrznych w Komitecie Wykonawczym Miasta Mińska jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez policję po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako minister spraw wewnętrznych.	2.10.2020
18.		Aliaksandr Paulavich VASILIEU Alexander Pavlovich VASILIEV		Аляксандр Паyлавiч ВАСШЬЕУ Александр Павлович ВАСИЛЬЕВ		Stanowisko(a): były szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego; były komendant Akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych; przedstawiciel Rady Ministrów Spraw Wewnętrznych przy Komitecie Wykonawczym WNP Data urodzenia: 24.3.1975 Miejsce urodzenia: Mohylew, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna	Jako były szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną w tym obwodzie wobec uczestników pokojowych protestów po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania, nadmierne stosowanie siły i brutalne traktowanie, w tym tortury. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako przedstawiciel Rady Ministrów Spraw Wewnętrznych przy Komitecie Wykonawczym WNP. Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	2.10.2020
19.		Aleh Mikalaevich SHULIAKOUSKI Oleg Nikolaevich SHULIAKOVSKI		Алег Мiкалаевiч ШУЛЯКОУСК1 Олег Николаевич ШУЛЯКОВСКИЙ		Stanowisko(a): były pierwszy zastępca szefa departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego; komendant biura kryminalnego policji; szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu brzeskiego Data urodzenia: 26.7.1977 Płeć: mężczyzna Stopień: generał dywizji	Jako były pierwszy zastępca szefa departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego i szef policji był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną w tym obwodzie wobec uczestników pokojowych protestów po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania, nadmierne stosowanie siły i brutalne traktowanie, w tym tortury. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu brzeskiego.	2.10.2020
21.		Aliaksandr Viachaslavavich ASTREIKA Alexander Viacheslavovich ASTREIKO		AnaKcaHgp BimacjiaiiarAi AСTРЭMKA AneKcaHgp BrnecnaBOBrn ACTPEMKO		Stanowisko(a): były szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu brzeskiego, generał dywizji w milicji; były szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego; komendant Akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Data urodzenia: 22.12.1971 Miejsce urodzenia: Kopyl, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna Stopień: generał dywizji w milicji	Jako były szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu brzeskiego i generał dywizji w milicji był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną w tym obwodzie wobec uczestników pokojowych protestów po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania, nadmierne stosowanie siły i brutalne traktowanie, w tym tortury. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako komendant Akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	2.10.2020
22.		Leanid Viachaslavavich ZHURAUSKI Leonid Vyacheslavovich ZHURAVSKI		Леанiд Вячаслававіч ЖУРАУСК1 Леонид Вячеславович ЖУРАВСКИЙ		Stanowisko(a): były szef OMON (»oddział policji do zadań specjalnych«) w Witebsku; pierwszy zastępca dowódcy OMON w Departamencie Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego Miasta Mińska Data urodzenia: 20.9.1975 Płeć: mężczyzna Stopień: pułkownik milicji	Jako były dowódca sił OMON w Witebsku był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez siły OMON w Witebsku po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów.	2.10.2020
23.		Mikhail Aliaksandravich DAMARNACKI Mikhail Aleksandrovich DOMARNATSKY		Мгхагл Аляксандравіч ДАМАРНАЦК1 Михаил Александрович ДОМАРНАЦКИЙ		Stanowisko(a): były szef OMON (»oddział policji do zadań specjalnych«) w Homlu; zastępca szefa OMON w Departamencie Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego Miasta Mińska Płeć: mężczyzna Stopień: pułkownik milicji	Jako dowódca sił OMON w Homlu jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez siły OMON w Homlu po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów.	2.10.2020
24.		Maxim Yakaulevich MIKHOVICH Maxim Yakovlevich MIKHOVICH		Макам Якаyлевіч MIXOBI4 Максим Яковлевич МИХОВИЧ		Stanowisko(a): szef Departamentu ds. Więziennictwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, generał dywizji w milicji Płeć: mężczyzna Data urodzenia: 25.11.1974	Jako dowódca sił OMON w Brześciu jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez siły OMON w Brześciu po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów.	2.10.2020
26.		Ivan Yurievich SAKALOUSKI Ivan Yurievich SOKOLOVSKI		1ван Юр'евіч САКАЛОУСК1 Иван Юрьевич СОКОЛОВСКИЙ		Stanowisko(a): były dyrektor ośrodka penitencjarnego Akrestina w Mińsku; szef Departamentu Nadzoru i Egzekwowania Przepisów w Głównej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego Miasta Mińska Data urodzenia: 17.11.1979 Płeć: mężczyzna Stopień: pułkownik milicji	Jako dyrektor ośrodka penitencjarnego Akrestina w Mińsku Ivan Sakalouski jest odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym tortury, obywateli przebywających w tym ośrodku zatrzymania po wyborach prezydenckich w 2020 r.	2.10.2020
27.		Valeri Paulavich VAKULCHYK Valery Pavlovich VAKULCHIK		Валерый Паyлавіч ВАКУЛЬЧЫК Валерий Павлович ВАКУЛЬЧИК		Stanowisko(a): były przewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB); były sekretarz stanu w Radzie Bezpieczeństwa; były doradca prezydenta Republiki Białorusi - inspektor w obwodzie brzeskim; szef Kancelarii Rady Ministrów Data urodzenia: 19.6.1964 Miejsce urodzenia: Radostów, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna	Jako były przewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) był odpowiedzialny za udział KGB w kampanii represji i zastraszeń prowadzonej po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów i członków opozycji. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako szef Kancelarii Rady Ministrów Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	2.10.2020
28.		Siarhei Yaugenavich TSERABAU Sergey Evgenievich TEREBOV		Сяргей Яyreнавіч ЦЕРАБАУ Сергей Евгеньевич ТЕРЕБОВ		Stanowisko(a): pierwszy wiceprzewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) Data urodzenia: 1972 Miejsce urodzenia: Borysów, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna Stopień wojskowy: generał dywizji	Jako pierwszy wiceprzewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) jest odpowiedzialny za udział KGB w kampanii represji i zastraszeń prowadzonej po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów i członków opozycji.	2.10.2020
32.		Aliaksandr Uladzimiravich KANYUK Alexander (Alexandr) Vladimirovich KONYUK		Аляксандр Уладзіміравіч КАНЮК Александр Владимирович КОНЮК		Stanowisko(a): były prokurator generalny Republiki Białorusi; były ambasador Republiki Białorusi w Armenii Data urodzenia: 11.7.1960 Miejsce urodzenia: Grodno (były ZSRR, obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna	Jako były prokurator generalny był odpowiedzialny za częste wykorzystywanie postępowań karnych do dyskwalifikowania kandydatów opozycji przed wyborami prezydenckimi w 2020 r. i do uniemożliwiania przystępowania do Rady Koordynacyjnej, która została powołana do życia przez opozycję w celu zakwestionowania wyniku tych wyborów. Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za represjonowanie demokratycznej opozycji na Białorusi.	2.10.2020
34.		Vadzim Dzmitryevich IPATAU Vadim Dmitrievich IPATOV		Вадзім Дзмгтрыевгч ШАТЛУ Вадим Дмитриевич ИПАТОВ		Stanowisko(a): były wiceprzewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej (CKW); wiceprzewodniczący Izby Reprezentantów Data urodzenia: 30.10.1964 Miejsce urodzenia: Kołomyja, obwód iwanofrankiwski, były ZSRR (obecnie Ukraina) Płeć: mężczyzna	Jako wiceprzewodniczący CKW jest odpowiedzialny za poważne nadużycia, których komisja ta dopuszczała się podczas wyborów prezydenckich w 2020 r., za nieprzestrzeganie przez CKW podstawowych standardów międzynarodowych w zakresie uczciwości i przejrzystości oraz za fałszowanie wyników wyborów. CKW i jej kierownictwo ponoszą odpowiedzialność przede wszystkim za bezpodstawne odrzucenie przez komisję niektórych kandydatów opozycji oraz za nałożenie nieproporcjonalnych ograniczeń na obserwatorów w lokalach wyborczych. CKW zadbała również o to, by członków nadzorowanych przez nią komisji wyborczych dobierano w sposób stronniczy.	2.10.2020
41.		Igar Anatolievich PLYSHEUSKI Ihor Anatolievich PLYSHEVSKIY		Irap AHamonbeBiq ППWHЭУСКI Wropb AuamonbeBuq nnwmEBCKMM		Stanowisko(a): dyrektor zarządzający OOO Bergia Group; były członek Centralnej Komisji Wyborczej (CKW); wiceprzewodniczący do spraw prawnych Liberalno-Demokratycznej Partii Białorusi Data urodzenia: 19.2.1979 Miejsce urodzenia: Lubań, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna	Jako były członek kolegium CKW był odpowiedzialny za poważne nadużycia, których komisja ta dopuszczała się podczas wyborów prezydenckich w 2020 r., za nieprzestrzeganie przez CKW podstawowych standardów międzynarodowych w zakresie uczciwości i przejrzystości oraz za fałszowanie wyników wyborów. CKW i jej kolegium ponoszą odpowiedzialność przede wszystkim za bezpodstawne odrzucenie przez komisję niektórych kandydatów opozycji oraz za nałożenie nieproporcjonalnych ograniczeń na obserwatorów w lokalach wyborczych. CKW zadbała również o to, by członków nadzorowanych przez nią komisji wyborczych dobierano w sposób stronniczy. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako dyrektor zarządzający OOO Bergia Group.. Pełnił funkcję doradczą w Centralnej Komisji Wyborczej podczas kampanii prezydenckiej w 2025 r. Jak wynika z licznych raportów międzynarodowych obserwatorów i organizacji międzynarodowych, wybory prezydenckie przeprowadzone na Białorusi w 2025 r. nie były ani wolne, ani uczciwe. Igar Plysheuski wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za represjonowanie demokratycznej opozycji na Białorusi	2.10.2020
44.		Irina Aliaksandrauna TSELIKAVETS Irina Alexandrovna TSELIKOVEC		IpMHa AjiifKcaHgpayHa ЦЭПIКAВЕЦ MpuHa AneKcaHgpoBHa ЦЕПMКОВЕЦ		Stanowisko(a): była członkini Centralnej Komisji Wyborczej (CKW); sekretarz wykonawcza Rady Ministrów Sprawiedliwości WNP Data urodzenia: 2.11.1976 Miejsce urodzenia: Żłobin, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: kobieta	Jako była członkini kolegium CKW była odpowiedzialna za poważne nadużycia, których komisja ta dopuszczała się podczas wyborów prezydenckich w 2020 r., za nieprzestrzeganie przez CKW podstawowych standardów międzynarodowych w zakresie uczciwości i przejrzystości oraz za fałszowanie wyników wyborów. CKW i jej kolegium ponoszą odpowiedzialność przede wszystkim za bezpodstawne odrzucenie przez komisję niektórych kandydatów opozycji oraz za nałożenie nieproporcjonalnych ograniczeń na obserwatorów w lokalach wyborczych. CKW zadbała również o to, by członków nadzorowanych przez nią komisji wyborczych dobierano w sposób stronniczy. Jako sekretarz wykonawcza Rady Ministrów Sprawiedliwości WNP Irina Aliaksandrauna Tselikavets uczestniczyła w międzynarodowej misji obserwacji wyborów WNP podczas wyborów prezydenckich w 2025 r. Jak wynika z licznych raportów międzynarodowych obserwatorów i organizacji międzynarodowych, wybory prezydenckie przeprowadzone na Białorusi w 2025 r. nie były ani wolne, ani uczciwe. Irina Tselikavets wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialna za represjonowanie demokratycznej opozycji na Białorusi.	2.10.2020
47.		Ihar Piatrovich SERGYAENKA Igor Petrovich SERGEENKO		1гар Пятровіч СЕРГЯЕНКА Игорь Петрович СЕРГЕЕНКО		Stanowisko(a): były szef administracji prezydenta; przewodniczący Izby Reprezentantów (izby niższej) Zgromadzenia Narodowego Białorusi Data urodzenia: 14.1.1963 Miejsce urodzenia: miejscowość Stolica, obwód witebski, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna	Jako szef administracji prezydenta ma bliskie powiązania z prezydentem i jest odpowiedzialny za zapewnienie wykonywania uprawnień prezydenta w dziedzinie polityki krajowej i zagranicznej. Wspiera zatem reżim Łukaszenki, w tym w ramach kampanii represji i zastraszania prowadzonej przez aparat państwowy po wyborach prezydenckich w 2020 r.	6.11.2020
52.		Siarhei Yakaulevich AZEMSHA Sergei Yakovlevich AZEMSHA		Сяргей Якаyлевіч АЗЕМША Сергей Яковлевич АЗЕМША		Stanowisko(a): zastępca przewodniczącego Komisji Śledczej Data urodzenia: 17.7.1974 Miejsce urodzenia: Rzeczyca, obwód homelski, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna Stopień: generał dywizji	Jako zastępca przewodniczącego Komisji Śledczej jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszania prowadzoną przez tę komisję po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za wszczęcie śledztw przeciwko Radzie Koordynacyjnej oraz przeciwko pokojowym demonstrantom.	6.11.2020
57.		Siarhei Yaugenavich ZUBKOU Sergei Yevgenevich ZUBKOV		Сяргей Яyreнавіч ЗУБКОУ Сергей Евгеньевич ЗУБКОВ		Stanowisko(a): dowódca jednostki Alfa (jednostki antyterrorystycznej Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB)); zastępca szefa Centrum Antyterrorystycznego CIS (CIS ATC) Data urodzenia: 21.8.1975 Płeć: mężczyzna	Jako dowódca sił jednostki »Alfa« jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszania przeprowadzoną przez te siły po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.	6.11.2020
65.		Ihar Uladzimiravich LUTSKY Igor Vladimirovich LUTSKY		1гар Уладзiмiравiч ЛУЦК1 Игорь Владимирович ЛУЦКИЙ		Stanowisko(a): zastępca szefa administracji prezydenta; były minister informacji; członek Rady Republiki Białorusi Data urodzenia: 31.10.1972 Miejsce urodzenia: Stolin, obwód brzeski, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna	Jako były minister informacji był odpowiedzialny za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności za decyzję Ministerstwa Informacji o odcięciu dostępu do niezależnych stron internetowych i ograniczeniu dostępu do internetu na Białorusi po wyborach prezydenckich w 2020 r., co stanowi narzędzie represji wobec społeczeństwa obywatelskiego, pokojowych demonstrantów i dziennikarzy. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako członek Rady Republiki Białorusi oraz jako zastępca szefa administracji prezydenta. Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za represjonowanie demokratycznej opozycji na Białorusi.	17.12.2020
68.		Ihar Paulavich BURMISTRAU Igor Pavlovich BURMISTROV		Irap Пayлaвiч БУРМ1СТРАУ Игорь Павлович БУРМИСТРОВ		Stanowisko(a): były szef sztabu i pierwszy zastępca dowódcy oddziałów wewnętrznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych; przewodniczący Miejskiego Komitetu Wykonawczego w Nowopołocku Data urodzenia: 30.9.1968 Płeć: mężczyzna	Jako pierwszy zastępca dowódcy oddziałów wewnętrznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez podległe mu oddziały wewnętrzne po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy. Został przeniesiony do rezerwy. Ma prawo nosić mundur i oznaki wojskowe.	17.12.2020
72		Aliaksandr Henrykavich TURCHIN Alexander (Alexandr) Henrihovich TURCHIN		Аляксандр Генpыхaвіч ТУРЧЫН Александр Генрихович ТУРЧИН		Stanowisko(a): były przewodniczący Obwodowego Komitetu Wykonawczego w Mińsku; premier Republiki Białorusi Data urodzenia: 2.7.1975 Miejsce urodzenia: Nowogródek, obwód grodzieński, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna	Jako przewodniczący Obwodowego Komitetu Wykonawczego w Mińsku był odpowiedzialny za nadzór nad lokalną administracją, w tym nad szeregiem komitetów. Jako premier Republiki Białorusi nadal wspiera reżim Łukaszenki.	17.12.2020
73.		Dzmitry Mikalaevich SHUMILIN Dmitry Nikolayevich SHUMILIN		Дзмгтрый Мiкалаевiч ШУМ1Л1Н Дмитрий Николаевич ШУМИЛИН		Stanowisko(a): zastępca szefa Dyrekcji ds. Ochrony Ładu i Porządku oraz Prewencji; były wiceszef Departamentu ds. Wydarzeń Masowych GUVD (Główny Departament Spraw Wewnętrznych) w Komitecie Wykonawczym Miasta Mińska Data urodzenia: 26.7.1977 Płeć: mężczyzna Stopień: generał dywizji w milicji	Jako były zastępca szefa Departamentu ds. Wydarzeń Masowych GUVD w Komitecie Wykonawczym Miasta Mińska był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez lokalny aparat po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów, w tym tortury, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy. Udokumentowano, że osobiście uczestniczył w bezprawnym zatrzymywaniu pokojowych demonstrantów. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako zastępca szefa Dyrekcji ds. Ochrony Ładu i Porządku oraz Prewencji GUVD (Główny Departament Spraw Wewnętrznych) w Komitecie Wykonawczym Miasta Mińska.	17.12.2020
85.		Yulia Chaslavauna HUSTYR Yulia Cheslavovna HUSTYR		Юлiя Чаславауна ГУСТЫР Юлия Чеславовна ГУСТЫР		Stanowisko(a): sędzia sądu dla rejonu centralnego w Mińsku; radca prawny w rejonie październikowym Data urodzenia: 27.2.1974 Płeć: kobieta	Jako była sędzia sądu dla rejonu centralnego w Mińsku była odpowiedzialna za wydawanie licznych politycznie motywowanych wyroków w sprawie dziennikarzy, przywódców opozycji, działaczy i demonstrantów, w szczególności za skazanie Wiktara Babaryki - kandydata opozycji na prezydenta. Podczas nadzorowanych przez nią procesów zgłaszano naruszenia prawa do obrony. Jest zatem odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka i praworządności, a także za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako prawnik w biurze pomocy prawnej rejonu październikowego w Mińsku.	17.12.2020
87.		Aliaksandr Vasilevich SHAKUTSIN Aleksandr Vasilevich SHAKUTIN		AnaKcaHgp BacinbeBiq ^AКУЦIН AneKcaHgp BacunbeBrn mAKYTWH		Stanowisko(a): biznesmen; udziałowiec spółek Amkodor Bel, Amkodor Spamash, Spamash, EM System, Navanep, Amkodor-Onego, Amkodor-Alga i Amkodor-Agidel Data urodzenia: 12.1.1959 Miejsce urodzenia: Bolszoje Babino, rejon orszański, obwód witebski, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna	Białoruski przedsiębiorca prowadzący interesy biznesowe na dużą skalę na Białorusi, w Rosji i w innych krajach. Czerpał znaczące korzyści z reżimu jako właściciel i beneficjent spółki Amkodor Holding. Od czasu przejęcia holdingu Amkodor przez państwo Aliaksandr Shakutsin nadal uzyskuje korzyści z kapitału gospodarczego i politycznego zdobytego od reżimu Łukaszenki w latach jego działalności w Amkodor Holding. Ponadto nadal uzyskuje korzyści z reżimu dzięki dalszym powiązaniom z holdingiem Amkodor oraz dzięki innym interesom biznesowym na Białorusi i za granicą. Uważany jest za jedną z osób, które odniosły największe korzyści z prywatyzacji podczas prezydentury Łukaszenki. Jest także byłym członkiem prezydium prołukaszenkowskiego stowarzyszenia publicznego pod nazwą »Biełaja Ruś« i byłym członkiem Rady Rozwoju Przedsiębiorczości w Republice Białorusi. W lipcu 2020 r. publicznie potępił protesty opozycji na Białorusi, wspierając tym samym politykę represji stosowanych przez reżim Łukaszenki wobec uczestników pokojowych protestów, demokratycznej opozycji i społeczeństwa obywatelskiego. Utrzymuje interesy biznesowe na Białorusi i posiada udziały kapitałowe w przedsiębiorstwach powiązanych z holdingiem Amkodor. Uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.	17.12.2020
88.		Mikalai Mikalaevich VARABEI/VERABEI Nikolay Nikolaevich VOROBEY		Мiкалай Мiкалаевiч ВАРАБЕЙ/ВЕРАБЕЙ Николай Николаевич ВОРОБЕЙ		Stanowisko(a): biznesmen; współwłaściciel Bremino Group Data urodzenia: 4.5.1963 Miejsce urodzenia: Ukraińska SRR (obecnie Ukraina) Płeć: mężczyzna	Jest jednym z czołowych biznesmenów działających na Białorusi, a jego działalność obejmuje ropę naftową, transport węgla, bankowość i inne sektory. Jest współwłaścicielem Bremino Group - spółki, która korzystała z ulg podatkowych i innych form wsparcia ze strony białoruskiej administracji. Jego przedsiębiorstwu BelKazTrans przyznano wyłączne prawo do przewozu węgla przez Białoruś. W grudniu 2020 r. przekazał część swoich aktywów swoim bliskim wspólnikom. Według doniesień mediów nadal kontroluje przedsiębiorstwa Interservice oraz Oil Bitumen Plant. Utrzymuje działalność gospodarczą i bliskie stosunki z władzami Białorusi, a Łukaszence dał dwa luksusowe samochody. Ma również interesy gospodarcze na Ukrainie i w Rosji. Po objęciu go sankcjami, w dalszym ciągu prowadził działalność gospodarczą, wykorzystując pośredników do obchodzenia środków ograniczających. Uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.	17.12.2020
103.		Maxim Yurevich FILATAU Maxim Yurevich FILATOV		Макам Юр'евіч фШАТАУ Максим Юрьевич ФИЛАТОВ		Stanowisko(a): sędzia sądu miejskiego w Lidzie Data urodzenia: 23.8.1978 Miejsce urodzenia: Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie	Jako sędzia sądu miejskiego w Lidzie jest odpowiedzialny za wydawanie licznych umotywowanych politycznie wyroków w sprawie pokojowych demonstrantów, w szczególności za skazanie działacza Witolda Aszuroka, uznanego za więźnia politycznego przez białoruską organizację praw człowieka Wiasna. Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i praworządności, a także za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.	21.6.2021
116.		Siarhei Piatrovich RUBNIKOVICH Sergei Petrovich RUBNIKOVICH		Сяргей Пятровіч РУБН1КОВ1Ч Сергей Петрович РУБНИКОВИЧ		Stanowisko(a): rektor Białoruskiego Państwowego Uniwersytetu Medycznego Data ur.: 18.6.1974 Miejsce urodzenia: Szarkowszczyzna, obwód witebski, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie	Jako rektor Białoruskiego Państwowego Uniwersytetu Medycznego, którego mianowanie zostało zatwierdzone przez Aleksandra Łukaszenkę, jest odpowiedzialny za decyzję uniwersytetu w sprawie wydalenia studentów za uczestnictwo w pokojowych protestach. Nakazy wydalenia zostały wydane po wezwaniu Łukaszenki z 27 października 2020 r. dotyczącym wydalenia z uniwersytetów studentów uczestniczących w protestach i strajkach. Jest zatem odpowiedzialny za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i wspiera reżim Łukaszenki.	21.6.2021
117.		Aliaksandr Henadzevich BAKHANOVICH Aleksandr Gennadevich BAKHANOVICH		Аляксандр reHag3eei4 БАХАНОВ1Ч Александр Геннадьевич БАХАНОВИЧ		Stanowisko(a): pierwszy wiceminister edukacji; były rektor Brzeskiego Państwowego Uniwersytetu Technicznego Data urodzenia: 15.9.1972 Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie	Jako rektor Brzeskiego Państwowego Uniwersytetu Technicznego, którego mianowanie zostało zatwierdzone przez Alaksandra Łukaszenkę, był odpowiedzialny za decyzję uniwersytetu w sprawie wydalenia studentów za uczestnictwo w pokojowych protestach. Nakazy wydalenia zostały wydane po wezwaniu Łukaszenki z 27 października 2020 r. dotyczącym wydalenia z uniwersytetów studentów uczestniczących w protestach i strajkach. W styczniu 2023 r. został mianowany pierwszym wiceministrem edukacji Republiki Białorusi. Jest zatem odpowiedzialny za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i wspiera reżim Łukaszenki.	21.6.2021
119.		Maxim Uladzimiravich RYZHANKOU Maxim Vladimirovich RYZHENKOV		Макам Уладзіміравіч РЫЖАНКОУ Максим Владимирович РЫЖЕНКОВ		Stanowisko(a): minister spraw zagranicznych; pierwszy zastępca szefa administracji prezydenta Data urodzenia: 19.6.1972 Miejsce urodzenia: Mińsk, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie	Jako pierwszy zastępca szefa administracji prezydenta ma bliskie powiązania z prezydentem i jest odpowiedzialny za zapewnienie wykonywania uprawnień prezydenta w dziedzinie polityki krajowej i zagranicznej. Podczas ponad dwudziestoletniej kariery w białoruskiej służbie cywilnej zajmował szereg stanowisk, w tym w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i w różnych ambasadach. Jako minister spraw zagranicznych nadal sprawuje władzę i realizuje politykę zagraniczną reżimu Łukaszenki. Wspiera zatem reżim Łukaszenki.	21.6.2021
122.		Valeri Valerevich IVANKOVICH Valery Valerevich IVANKOVICH		Валерый Валер'евіч IBAHKOBI4 Валерий Валерьевич ИВАНКОВИЧ		Stanowisko(a): dyrektor generalny OJSC »MAZ« Data urodzenia: 15.2.1971 Miejsce urodzenia: Nowopołock, Białoruska SRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie	Jako dyrektor generalny OJSC »MAZ« Waleryj Iwankowicz ponosi odpowiedzialność za przetrzymywanie pracowników MAZ przez siły bezpieczeństwa na terenie przedsiębiorstwa oraz za wydalenie z pracy tych pracowników MAZ, którzy uczestniczyli w pokojowych demonstracjach przeciwko reżimowi. Jest zatem odpowiedzialny za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego. Został mianowany przez Łukaszenkę na stanowisko członka komisji zajmującej się opracowywaniem zmian w białoruskiej konstytucji. Wspiera zatem reżim Łukaszenki.	21.6.2021
125.	Mikail Safarbekovich GUTSERIEV		Микаил (Михаил) Сафарбекович ГУЦЕРИЕВ		Stanowisko(a): biznesmen; były udziałowiec i prezes zarządu w Slavkali; członek zarządu i udziałowiec spółek: JSC Mospromstroi, Industrial Financial Group Safmar JSC, LLC Proekt Grad; członek zarządu i udziałowiec spółki JSC NKNeftisa Data urodzenia: 9.3.1958 Miejsce urodzenia: Akmolińsk, ZSRR (obecnie Kazachstan) Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: rosyjskie		Czołowy rosyjski biznesmen, który prowadzi działalność biznesową w sektorze energii, sektorze minerałów o znaczeniu krytycznym i innych sektorach. Ponadto działa w posowieckim sektorze kultury. Jest wieloletnim znajomym Aleksandra Łukaszenki i dzięki temu powiązaniu zgromadził znaczne bogactwo oraz zdobył wpływy wśród elity politycznej na Białorusi. Safmar, przedsiębiorstwo powiązane z Mikailem Gutserievem, było jedynym rosyjskim koncernem naftowym, który kontynuował dostarczanie białoruskim rafineriom ropy podczas kryzysu energetycznego między Białorusią a Rosją na początku 2020 r. Mikail Gutseriev wspierał również Łukaszenkę w sporach z Rosją dotyczących dostaw ropy. Był prezesem zarządu i udziałowcem spółki Slavkali, która budowała kopalnię i zakład przetwarzania chlorku potasu Neżinskij na terenie starobińskiego złoża soli potasowych koło Lubania. Była to największa inwestycja na Białorusi, o wartości 2 mld USD. Łukaszenko obiecał Gutserievowi, że, aby go uhonorować, zmieni nazwę Lubania na Gutserievsk. Przedsiębiorstwo Neżinskij zostało znacjonalizowane, a prace zostały niedawno wznowione. Na podstawie prawa białoruskiego Mikail Gutseriev powinien otrzymać rekompensatę za nacjonalizację zakładu i Mikail Gutseriev oświadczył, że jest w trakcie negocjacji z reżimem odnośnie rekompensaty.	21.6.2021
							Jego pozostała działalność na Białorusi obejmowała też stacje paliw i magazyny ropy naftowej, a także hotel, centrum biznesowe i terminal lotniczy w Mińsku. Łukaszenko podziękował również Mikailowi Gutserievowi za wkłady finansowe na rzecz organizacji charytatywnych i za zainwestowanie miliardów dolarów na Białorusi. Mikail Gutseriev wziął udział w inauguracji Łukaszenki w 2020 r. W tym samym roku Łukaszenka i Mikail Gutseriev pojawili się na otwarciu cerkwi prawosławnej, którą Gutseriev sponsorował. Wspomagał zakup tomografów komputerowych dla Białorusi podczas kryzysu związanego z COVID-19. W 2024 r. synowa Łukaszenki zdobyła nagrodę »piosenka roku«, organizowaną przez należącą do Mikaila Gutserieva stację radiową; nagroda ta pomogła jej zdobyć rozgłos, zanim została liderką kampanii wyborczej przed wyborami na Białorusi w 2025 r. Mikail Gutseriev uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.
134.		Dzmitry Mikalaevich STREBKOU Dmitry Nikolaevich STREBKOV		Дзмгтрый Мікалаевіч СТРЭБКОУ Дмитрий Николаевич СТРЕБКОВ		Stanowisko(a): naczelnik więzienia nr 8 w Żodzinie; deputowany Rady Miasta Żodzina Data urodzenia: 19.3.1977 Miejsce urodzenia: Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie	Jako naczelnik więzienia nr 8 w Żodzinie jest odpowiedzialny za przerażające warunki panujące w tym ośrodku zatrzymań oraz za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, obywateli, którzy uczestniczyli w pokojowych demonstracjach i zostali umieszczeni w tym więzieniu - w tym w stanowiącym jego część ośrodku zatrzymań tymczasowych - po wyborach prezydenckich w 2020 r. Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	21.6.2021
150.		Dzmitry Iauhenevich BURDZIUK Dmitry Evgenevich BURDIUK		Дзмітрьій Яугеньевіч БУРДЗЮК Дмитрий Евгеньевич БУРДЮК		Stanowisko(a): zastępca szefa Głównego Departamentu Dochodzeniowego w Biurze Kryminalnym Policji w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi; szef komendy policji rejonu październikowego; były szef komendy policji rejonu partyzańskiego w Mińsku Data urodzenia: 31.1.1980 Miejsce urodzenia: obwód brzeski, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie osobisty numer identyfikacyjny: 3310180C009PB7 Nr paszportu: MP3567896	Jako były szef komendy policji rejonu partyzańskiego w Mińsku Dzmitry Burdziuk był odpowiedzialny za nadzorowanie brutalnych pobić i tortur, których ofiarą padli pokojowi demonstranci i przypadkowe osoby w tym rejonie po wyborach prezydenckich w 2020 r. W grudniu 2020 r. został mianowany szefem komendy policji rejonu październikowego. Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	21.6.2021
151.		Vital Vitalevich KAPILEVICH Vitaliy Vitalevich KAPILEVICH		Bmnb BimanbeBk KAniHEBH BumanuH BumanbeBun KAnWHEBWH		Stanowisko(a): były szef komendy policji rejonu lenińskiego w Mińsku; były zastępca szefa Głównej Dyrekcji ds. Kontroli Narkotyków i Zwalczania Handlu Ludźmi w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi; zastępca szefa Głównego Departamentu Dochodzeniowego w Biurze Kryminalnym Policji w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi Data urodzenia: 26.11.1988 Miejsce urodzenia: Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie	Jako były szef komendy policji rejonu Leninskiego w Mińsku jest odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, obywateli przetrzymywanych w ośrodkach detencyjnych komendy policji rejonu lenińskiego. Zatrzymanym odmawiano pomocy medycznej; ratowników, którzy przybyli na komendę, zastraszano, by uniemożliwić im udzielenie pomocy medycznej zatrzymanym. Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi.	21.6.2021
152.		Kiryl Stanislavavich KISLOU Kirill Stanislavovich KISLOV		Кірыл Сташславав1ч К1СЛОУ Кирилл Станиславович КИСЛОВ		Stanowisko(a): były szef komendy policji rejonu zawodzkiego w Mińsku; były zastępca szefa policji bezpieczeństwa publicznego w Głównej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego Miasta Mińska; zastępca komendanta Akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi Data urodzenia: 02.1.1979 Miejsce urodzenia: Mińsk, były ZSRR (obecnie Białoruś) Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie	Jako były szef komendy policji rejonu zawodzkiego w Mińsku Kirył Kisłou jest odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, obywateli przetrzymywanych na terenie tego posterunku policji. Jest także odpowiedzialny za masowe represje wobec pokojowych demonstrantów, dziennikarzy, działaczy na rzecz praw człowieka, robotników, przedstawicieli środowisk akademickich i przypadkowych osób, którym poddawali ich jego podwładni. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako zastępca komendanta Akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi. Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	21.6.2021
195.		Ivan Ivanavich GALAVATYI Ivan Ivanovich GOLOVATY		IBaH IBaHaBiq FAHABATW MBaH MBaHOBuq FOHOBATWM		Stanowisko(a): były dyrektor generalny OJSC Belaruskali; prezes rady nadzorczej JSC Białoruskiej Spółki Potasowej; pierwszy zastępca dyrektora przedsiębiorstwa Nedra Neżin; pierwszy zastępca dyrektora Kompleksu Eksploatacyjno-Przetwórczego (MPC) w rejonie lubańskim; członek Stałej Komisji Spraw Zagranicznych i Bezpieczeństwa Narodowego Rady Republiki w ramach Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi Data urodzenia: 15.6.1976 Miejsce urodzenia: osada Pohost, rejon soligorski, obwód miński, Białoruś Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie	Jest byłym dyrektorem generalnym przedsiębiorstwa państwowego Bielaruskali, które jest dla reżimu Łukaszenki źródłem znacznych dochodów i obcych walut. Jest byłym członkiem Rady Republiki Białorusi i Zgromadzenia Narodowego. Zajmuje również wiele innych wysokich stanowisk na Białorusi i w trakcie swojej kariery otrzymał wiele nagród państwowych, w tym od Łukaszenki. Jest ściśle związany z Łukaszenką i członkami jego rodziny. Aleksander Łukaszenka zaproponował wysłanie Iwana Haławatego na stanowisko ambasadora do jednego z krajów należących do Wspólnoty Niepodległych Państw. Uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim. Jako były dyrektor generalny Bielaruskali był bezpośrednio zaangażowany w prowadzone przez reżim Łukaszenki we współpracy z Rosją przesiedlenia ukraińskich dzieci z okupowanych terytoriów. Wspiera on zatem reżim Łukaszenki. Nadal wpiera on i czerpie korzyści z reżimu Łukaszenki jako pierwszy wicedyrektor Nedra Neżin, spółki, która według doniesień jest następczynią spółki Slavkali - głównego producenta węglanu potasu na Białorusi, a także jako pierwszy zastępca dyrektora Kompleksu Eksploatacyjno-Przetwórczego (MPC) w rejonie lubańskim. Pracownicy spółki akcyjnej »Bielaruskali«, którzy wzięli udział w strajkach i pokojowych demonstracjach po sfałszowanych wyborach prezydenckich na Białorusi w sierpniu 2020 r., zostali pozbawieni premii i zwolnieni. Łukaszenka osobiście groził zastąpieniem strajkujących górnikami z Ukrainy. Iwan Haławaty jako były dyrektor Bielaruskali jest zatem odpowiedzialny za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego.	3.6.2022
197.		Andrei Siarheevich PALCHIK Andrei Sergeevich PALCHIK		Андрэй Сяргеевіч ПАЛЬЧЫК Андрей Сергеевич ПАЛЬЧИК		Stanowisko(a): były kierownik kolonii poprawczej nr 1 w Nowopołocku; naczelnik ośrodka detencyjnego w Witebsku; zastępca naczelnika w areszcie tymczasowym nr 2 Data urodzenia: 3.3.1981 Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie	Jako były kierownik kolonii poprawczej nr 1 w Nowopołocku jest odpowiedzialny za systematyczne stosowanie tortur i złego traktowania, nadużywanie kar, w tym przedłużające się i powtarzające się przetrzymywanie w odosobnieniu, wobec więźniów politycznych i innych obywateli osadzonych w tej kolonii karnej oraz za udział w takich praktykach, zwłaszcza po wyborach prezydenckich w 2020 r. i późniejszych pokojowych protestach. Jako kierownik tej kolonii karnej jest odpowiedzialny nie tylko za zlecanie i nadzorowanie tych nadużyć - istnieją też dowody na jego osobisty udział w aktach tortur i przemocy wobec więźniów. Za jego kierownictwa od 2017 r. do marca 2023 r. kolonia poprawcza nr 1 w Nowopołocku okryła się złą sławą z powodu wyjątkowo trudnych warunków osadzenia i złego traktowania więźniów, wśród których było wielu czołowych działaczy politycznych i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego osadzonych za opozycyjną postawę wobec reżimu prezydenta Łukaszenki. Po przeniesieniu z kolonii karnej nr 1 nadal piastuje aktywne stanowisko wysokiego szczebla w innym ośrodku detencyjnym i w związku z tym nadal współuczestniczy w systemie represji. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako naczelnik ośrodka detencyjnego w Witebsku oraz zastępca naczelnika aresztu tymczasowego nr 2. Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	3.8.2023
199.		Mikhail Mikhailavich MURASHKIN Mikhail Mikhailovich MURASHKIN		Мiхаiл Мiхайлавiч МУРАШК1Н Михаил Михайлович МУРАШКИН		Stanowisko(a): były zastępca szefa miejskiego wydziału spraw wewnętrznych w Żodzinie - szef policji bezpieczeństwa publicznego; pierwszy zastępca szefa rejonowego departamentu spraw wewnętrznych w Borysowie - szef policji bezpieczeństwa publicznego od 29.10.2021; pełniący obowiązki szefa Departamentu Spraw Wewnętrznych rejonu uzdowskiego Data urodzenia: 8.9.1989 Płeć: mężczyzna Obywatelstwo: białoruskie	Jako były szef policji bezpieczeństwa publicznego w Żodzinie nakazał oddziałom policyjnym i oddziałom prewencyjnym OMON brutalne tłumienie pokojowych protestów po wyborach prezydenckich w 2020 r., czemu towarzyszyło bicie demonstrantów i używanie wobec nich przemocy. Jest również zaangażowany w bezprawne powtarzające się osadzenia niezależnych dziennikarzy relacjonujących protesty przed wyborami prezydenckimi. Nadal zajmuje równie wysokie stanowisko w departamencie spraw wewnętrznych. Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	3.8.2023
202.		Ruslan Khikmetavich MASHADZEOU Ruslan Khikmetovich MASHADIYEV		Руслан XiKMemoei4 МАШАДЗЕУ Руслан Хикметович МАШАДИЕВ		Stanowisko(a): były zastępca kierownika kolonii karnej nr 1; obecny kierownik kolonii karnej nr 1 Płeć: mężczyzna Data urodzenia: 26.9.1981 Obywatelstwo: białoruskie	Jako kierownik i były zastępca kierownika kolonii karnej nr 1 jest odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, więźniów politycznych i innych obywateli osadzonych w tej kolonii karnej po wyborach prezydenckich w 2020 r. i późniejszych pokojowych protestach. Był kierownikiem tej kolonii karnej w momencie śmierci więźnia politycznego Witolda Aszuraka, który zmarł w tej kolonii karnej w niewyjaśnionych okolicznościach 21 maja 2021 r. Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi.	3.8.2023
206.		Sviatlana Paulauna PAKHODAVA Svetlana Pavlovna POKHODOVA		Святлана Паулауна ПАХОДАВА Светлана Павловна ПОХОДОВА		Stanowisko(a): była kierowniczka kolonii karnej nr 4 dla kobiet w Homlu Płeć: kobieta Obywatelstwo: białoruskie Prawdopodobne miejsce pobytu: Homel	Jako była kierowniczka kolonii karnej nr 4 dla kobiet w Homlu jest odpowiedzialna za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, więźniarek politycznych i innych obywatelek osadzonych w tej kolonii karnej dla kobiet. Była już kierowniczką kolonii karnej w czasie postępowania karnego przeciw Maryi Kalesnikawej, więźniarki politycznej, która została skazana na 11 lat pozbawienia wolności w tej kolonii karnej za udział w protestach przeciwko autorytarnym rządom Aleksandra Łukaszenki. Została pozbawiona wszystkich praw przysługujących więźniom, w tym prawa do kontaktu z adwokatem. Sviatlana Pakhodava jest zatem odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi.	3.8.2023
208.		Tatsiana Aliaksandrauna GRAKUN Tatyana Alexandrovna GRAKUN		Таццяна Аляксандрауна ГРАКУН Татьяна Александровна ГРАКУН		Stanowisko(a): starsza prokurator w Biurze Prokuratura Okręgowego w Mińsku ds. nadzoru nad przestrzeganiem orzecznictwa sądowego w sprawach karnych; młodszy radca sprawiedliwości Płeć: kobieta Obywatelstwo: białoruskie Data urodzenia: 5.2.1986	Białoruska prokurator w Prokuraturze Okręgowej w Mińsku. Piastując to stanowisko reprezentowała reżim Łukaszenki w motywowanych politycznie sprawach przeciwko dziennikarzom. W szczególności ścigała Marynę Zołatawą, redaktorkę naczelną TUT.BY, która została skazana na 12 lat pozbawienia wolności, oraz Liudmiłę Czekinę, dyrektorkę generalną TUT.BY, która została skazana na 12 lat pozbawienia wolności w marcu 2023 r., na podstawie bezpodstawnych zarzutów o »naruszenie bezpieczeństwa narodowego Republiki Białorusi«. Jest zatem odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	3.8.2023
238.		Viktar Aliaksandravich DUBROUKA Viktor Alexandrovich DUBROVKA				Stanowisko(a): pierwszy zastępca szefa Departamentu Wykonywania Wyroków w obwodzie grodzieńskim; były szef instytucji penitencjarnej - kolonii karnej nr 11; pułkownik służby wewnętrznej Obywatelstwo: białoruskie Data urodzenia: 19.6.1978 Miejsce urodzenia: Machnaczy, rejon słonimski, obwód grodzieński Płeć: mężczyzna Osobisty numer identyfikacyjny: 3190678K013PB2	Były szef instytucji penitencjarnej - kolonii karnej nr 11, w której Siarhiei Ramanau odbywa karę 20 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności, a Vadzim Bobyrau odbywa karę 11 lat pozbawienia wolności. Zarówno Ramanau, jak i Bobyrau zostawali wielokrotnie umieszczani w karcerze. Viktar Dubrouka nadal odgrywa aktywną rolę jako pierwszy zastępca szefa Departamentu Wykonywania Wyroków w obwodzie grodzieńskim; Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka na Białorusi.	5.8.2024
242.		Andrei Mikhailovich TSEDRYK Andrey Mikhailovich TSEDRIK				Stanowisko(a): były szef ośrodka tymczasowego aresztowania nr 1; pułkownik służby wewnętrznej Obywatelstwo: białoruskie Data urodzenia: 20.4.1978 Miejsce urodzenia: Mińsk Płeć: mężczyzna Osobisty numer identyfikacyjny: 3200478A058PB3	Były szef ośrodka tymczasowego aresztowania nr 1 w Mińsku, znanego również jako »Woldarka«. Wielu więźniów politycznych, w tym Aleś Puszkin, przeszło przez ten ośrodek i potwierdziło, że panujące w nim warunki są nieludzkie. Nadal jest tam przetrzymywany Aleś Bialacki. Ośrodek ten nie posiada również odpowiedniego szpitala. Andrei Tsedryk jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka na Białorusi.	5.8.2024
255.		Aliaksey Anatolevich KHLYSZCZANKAU Alexey Anatolievich KHLYSHCHENKOV		Аляксей Анaтольевіч ХЛЫШЧАНКАУ Алексей Анатольевич ХЛЫЩЕНКОВ		Stanowisko(a): sędzia Sądu Najwyższego Republiki Białorusi; były sędzia sądu obwodowego w Homlu Data urodzenia: 27.8.1982 Obywatelstwo: białoruskie Płeć: mężczyzna Osobisty numer identyfikacyjny: 3270882H007PB4	Sędzia sądu obwodowego w Homlu w latach 2019-2023, mianowany przez Aleksandra Łukaszenkę. Wydawał umotywowane politycznie wyroki na obywateli Białorusi, którzy wyrazili swoje opinie na temat prezydenta i brutalności białoruskich struktur egzekwowania prawa. Skazał Yurija Vlasova, zaufanego współpracownika kandydatki na prezydenta Swiatłany Cichanouskiej, na 6,5 roku w kolonii karnej o najwyższym stopniu bezpieczeństwa. Od 2023 r. jest sędzią Sądu Najwyższego Republiki Białorusi, gdzie utrzymuje w mocy wyroki motywowane politycznie. Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praworządności oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.	5.8.2024
258.		Viktar Arkadzievich SHAUTSOU Viktor Arkadievich CHEVTSOV		Biктap Аркадзьевiч ШАУЦОУ Виктор Аркадьевич ШЕВЦОВ		Stanowisko(a): biznesmen; inwestor Data urodzenia: 5.12.1963 Miejsce urodzenia: wieś Razumawa, obwód witebski, Białoruś Obywatelstwo: białoruskie Płeć: mężczyzna Nr paszportu: MP4572331, wydany 12.2.2021 Osobisty numer identyfikacyjny: 3051263A036PB7	Biznesmen prowadzący interesy na Białorusi. Pełniąc funkcję konsula honorowego Filipin na Białorusi oraz uczestnicząc w reprezentacji rządu Białorusi, wspiera reżim Łukaszenki. Ponadto czerpie z tego reżimu korzyści poprzez interesy w Banku Reshenie, który z kolei posiada interesy w kompleksie muzealnym w Dudutkach i jest zaangażowany w jego działalność; muzeum to czerpie korzyści z budżetu państwowego Białorusi. Viktar Shautsou wspiera zatem reżim Łukaszenki i uzyskuje z niego korzyści.	5.8.2024"

2) w tabeli "B. Osoby prawne, podmioty i organy, o których mowa w art. 2 ust. 1", wpisy 1, 6, 7, 8, 25, 27 i 28 otrzymują brzmienie:

	Nazwy (transliteracja ang. z jęz. białoruskiego) (transliteracja ang. z jęz. rosyjskiego)	Nazwy (pisownia białoruska) (pisownia rosyjska)	Informacje umożliwiające identyfikację	Przyczyny umieszczenia w wykazie	Data umieszczenia w wykazie
"1.	Beltechexport	Bептехэкспорт	Adres: aleja Niezawisimosti 86-B Mińsk, Białoruś Strona internetowa: https://bte.by/ Adres e-mail: [e-mail] Numer rejestracji: 100138662	Beltechexport jest podmiotem prywatnym, który eksportuje broń i sprzęt wojskowy produkowany przez białoruskie spółki państwowe do państw w Afryce, Ameryce Południowej, Azji i na Bliskim Wschodzie. Beltechexport ma bliskie powiązania z białoruskim Ministerstwem Obrony. Beltechexport uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim, poprzez przynoszenie korzyści administracji prezydenckiej. Ponadto Beltechexport stanowi część kompleksu wojskowo-przemysłowego Białorusi i uczestniczy w opracowywaniu, produkcji i dostarczaniu technologii wojskowej i sprzętu wojskowego.	17.12.2020
6.	AGAT electromechanical Plant OJSC (zakłady elektromechaniczne AGAT)	Агат-электромеханический завод	Adres: Nezavisimosti Ave. 115, 220114 Minsk, Belarus Strona internetowa: https://agat- emz.by/ Adres e-mail: marketing@agat-emz. by Nr tel.: + 375 (17) 272-01-32; + 375 (17) 570-41-45 Numer rejestracji: 100093400	Zakłady elektromechaniczne AGAT OJSC są częścią białoruskiego Państwowego Urzędu Przemysłu Wojskowego Republiki Białorusi (inna nazwa: SAMI lub Państwowy Komitet Przemysłu Wojskowego), który odpowiada za realizację wojskowo-technicznej polityki państwa i podlega Radzie Ministrów i prezydentowi Białorusi. Zakłady elektromechaniczne AGAT OJSC uzyskują zatem korzyści ze związków z reżimem Łukaszenki i ze wspierania tego reżimu. Spółka ta produkuje »Rubież« - system barier do kontroli tłumu, który został użyty przeciwko pokojowym demonstracjom, które odbyły się po wyborach prezydenckich z dnia 9 sierpnia 2020 r. Spółka ta jest zatem odpowiedzialna za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji. Spółka ta produkuje także towary o wojskowym przeznaczeniu końcowym, które są wykorzystywane przez wojsko białoruskie, w tym siły powietrzne. AGAT electromechanical Plant stanowi zatem część kompleksu wojskowo-przemysłowego Białorusi poprzez swoje uczestnictwo w opracowywaniu, produkcji i dostarczaniu technologii wojskowej i sprzętu wojskowego.	17.12.2020
7.	140 Repair Plant (zakłady naprawcze 140) '	140 ремонтный завод	Adres: Borisov, 19 L. Chalovskaya St. Numer telefonu: + 375 [phone] + 375 [phone] Adres e-mail: [e-mail] Strona internetowa: 140zavod.org Numer rejestracji: 600136102	Zakłady naprawcze 140 są częścią białoruskiego Państwowego Urzędu Przemysłu Wojskowego Republiki Białorusi (inna nazwa: SAMI lub Państwowy Komitet Przemysłu Wojskowego), który odpowiada za realizację wojskowo-technicznej polityki państwa i podlega Radzie Ministrów i prezydentowi Białorusi. Zakłady naprawcze 140 uzyskują zatem korzyści ze związków z reżimem Łukaszenki i ze wspierania tego reżimu. Zakłady te produkują pojazdy transportowe i opancerzone, których użyto przeciwko pokojowym demonstracjom, które odbyły się po wyborach prezydenckich z dnia 9 sierpnia 2020 r., co czyni tę spółkę odpowiedzialną za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji. Ponadto zakłady te opracowują, produkują i modernizują pojazdy wojskowe. Zakłady naprawcze 140 stanowią zatem część kompleksu wojskowo-przemysłowego Białorusi poprzez swoje uczestnictwo w opracowywaniu, produkcji i dostarczaniu technologii wojskowej i sprzętu wojskowego.	17.12.2020
8.	MZKT (inna nazwa: volat)	МЗКТ - Минский завод колёсных тягачей	Adres: 150 Partizansky Ave., 220021, Minsk, Republic of Belarus Numer telefonu: [phone] Faks: [phone] Adres e-mail: [e-mail] Strona internetowa: www.mzkt.by Numer rejestracji: 100534485	MZKT (inna nazwa: VOLAT) są częścią białoruskiego Państwowego Urzędu Przemysłu Wojskowego Republiki Białorusi (inna nazwa: SAMI lub Państwowy Komitet Przemysłu Wojskowego), który odpowiada za realizację wojskowo-technicznej polityki państwa i podlega Radzie Ministrów i prezydentowi Białorusi. MZKT (inna nazwa: VOLAT) osiągają zatem korzyści ze związków z reżimem Łukaszenki i ze wspierania tego reżimu. Pracownicy MZKT, którzy protestowali w trakcie wizyty prezydenta Łukaszenki w fabryce i którzy strajkowali po wyborach prezydenckich na Białorusi w 2020 r., zostali zwolnieni, co czyni tę spółkę odpowiedzialną za naruszanie praw człowieka. Ponadto zakłady te opracowują i produkują pojazdy wojskowe. MZKT stanowi zatem część kompleksu wojskowo-przemysłowego Białorusi poprzez swoje uczestnictwo w opracowywaniu, produkcji i dostarczaniu technologii wojskowej i sprzętu wojskowego.	17.12.2020
25.	Open Joint Stock Company »Grodno Azot« w tym jego oddział »Khimvolokno Plant« JSC »Grodno Azot«	ААТ »Гродна Азот« ОАО »Гродно Азот« філіял »Завод Хімвалакно« ААТ »Гродна Азот« филиал »Завод Химволокно« ОАО »Гродно Азот«	Adres: 100 Kosmonavtov Ave., Grodno/Hrodna, Belarus Data wpisu do rejestru: 1965 Numer rejestracji: 500036524 Strona internetowa: https://azot.by/ en/ Adres: 4 Slavinskogo St., 230026 Grodno/Hrodna, Belarus Data wpisu do rejestru: 12.5.2000 Numer rejestracji: 590046884 Strona internetowa: www. grodno-khim.by Adres e-mail: office@grodno-khim. by [e-mail]; [e-mail]; [e-mail] Tel./faks: [phone]; + 375 [phone]	OJSC Grodno Azot jest dużym państwowym producentem związków azotu, z siedzibą w Grodnie. Aleksander Łukaszenko określił go jako »bardzo ważne przedsiębiorstwo, o znaczeniu strategicznym«. Przedsiębiorstwo to jest właścicielem Khimvolokno Plant, który jest dużym producentem poliamidu i poliestru oraz materiałów kompozytowych. Grodno Azot i należący do niego Khimvolokno Plant są dla reżimu Łukaszenki źródłem znacznych dochodów. Grodno Azot wspiera zatem reżim Łukaszenki. Łukaszenko odwiedził to przedsiębiorstwo i spotkał się z jego przedstawicielami, aby omówić modernizację fabryki i różne formy pomocy państwa. Obiecał również pożyczkę na budowę nowej fabryki związków azotu w Grodnie. Przedsiębiorstwo to osiąga zatem korzyści z reżimu Łukaszenki. Pracownicy tego przedsiębiorstwa, w tym zatrudnieni w Khimvolokno Plant, którzy uczestniczyli w pokojowych protestach przeciwko reżimowi i strajkowali, zostali zwolnieni lub byli zastraszani zarówno przez kierownictwo przedsiębiorstwa, jak i przez przedstawicieli reżimu, oraz otrzymywali od nich groźby. Przedsiębiorstwo to jest zatem odpowiedzialne za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego. Ponadto Grodno Azot jest częścią koncernu Belneftekhim. Przedsiębiorstwo Grodno Azot jest zatem powiązane z Belneftekhim, który uzyskuje korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.	2.12.2021
27.	Open Joint Stock Company Belshina (spółka Biełszina)	AAT »BenmuHa« OAO »BenmuHa«	Adres: Minskoje szose 4, 213824 Bobrujsk, Białoruś Data wpisu do rejestru: 10.1.1994 Numer rejestracji: 700016217 Strona internetowa: http://www. belshinajsc.by/	OJSC Belshina jest jednym z wiodących państwowych przedsiębiorstw na Białorusi i dużym producentem opon samochodowych. W latach 2022 i 2023 jego rentowność wynosiła 9 %, co zostało potwierdzone przez wicepremiera Białorusi Piotra Parchomczyka. Państwo białoruskie uzyskuje bezpośrednie dochody z zysków wypracowywanych przez to przedsiębiorstwo. Ponadto Belshina dostarcza opony wojsku rosyjskiemu działającemu w Ukrainie, tym samym wspierając udział Białorusi w rosyjskiej wojnie napastniczej przeciwko Ukrainie. Dystrybutor sprzedający wyroby Belshiny w Rosji jest kontrolowany przez Dmitrija Łukaszenkę, syna Aleksandra Łukaszenki. Belshina wspiera zatem reżim Łukaszenki. Pracownicy Belshiny, którzy protestowali i strajkowali po białoruskich wyborach prezydenckich w 2020 r., zostali zwolnieni i zmuszeni do złożenia wypowiedzenia pod pretekstem niestawienia się w pracy. Oprócz tego więźniowie polityczni są zmuszani przez państwo do wykonywania niebezpiecznych prac dla przedsiębiorstwa Belshina. Ponadto Belshina otrzymuje pomoc państwa w postaci spłaty zadłużenia i odraczania płatności podatku VAT od importu. Rząd Białorusi zezwala także organom państwowym na zakup wyrobów Belshiny bez przetargu. Przedsięborstwo Belshina uzyskuje zatem korzyści od reżimu Łukaszenki oraz jest odpowiedzialne za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi	2.12.2021
28.	Open Joint Stock Company »Belaruskali«	Адкрытае акцыянернае таварыства »Беларуськалiй« Открытое акционерное общество »Беларуськалий«	Adres: ul. Korża 5, Soligorsk, 223710 obwód miński, Białoruś Data wpisu do rejestru: 23.12.1996 Numer rejestracji: 600122610	OJSC Bielaruskali jest przedsiębiorstwem państwowym i jednym z największych producentów węglanu potasu na świecie. Choć w 2022 r. globalny udział tego przedsiębiorstwa w światowym rynku węglanu potasu spadł z 20 % do 9 %, Bielaruskali nadal należy do najważniejszych eksporterów węglanu potasu i jest jednym ze znaczących źródeł dochodu dla białoruskiego budżetu. Alaksandr Łukaszenka określił je jako »narodowy skarb, dumę, jeden z filarów białoruskiego eksportu«. Bielaruskali jest też jednym z największych źródeł obcych walut dla reżimu Łukaszenki. Przedsiębiorstwo to jest bezpośrednio zaangażowane w prowadzone przez reżim Łukaszenki we współpracy z Rosją przesiedlenia ukraińskich dzieci z okupowanych terytoriów. Od chwili rozpoczęcia przez Rosję nielegalnej i niczym niesprowokowanej, pełnoskalowej inwazji na Ukrainę, na terenie ośrodka w Dubrowie, która należy do spółki akcyjnej Bielaruskali, przetrzymywano ponad 2 050 ukraińskich dzieci. Spółka akcyjna Bielaruskali wspiera zatem reżim Łukaszenki. Pracowników Bielaruskali, którzy wzięli udział w strajkach i pokojowych demonstracjach po sfałszowanych wyborach prezydenckich na Białorusi w sierpniu 2020 r., zarząd przedsiębiorstwa zastraszał i zwolnił. Alaksandr Łukaszenka osobiście groził zastąpieniem strajkujących górnikami z Ukrainy. W 2024 r. kilkudziesięciu pracowników OJSC »Belaruskali« zwolniono z powodu ich udziału w protestach w 2020 r. W związku z tym Bielaruskali jest odpowiedzialne za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi i wspiera reżim Łukaszenki.	3.6.2022"

1 Dz.U. L 134 z 20.5.2006, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2006/765/oj.

2 Decyzja Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. dotycząca środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz.U. L 285 z 17.10.2012, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/ 2012/642/oj).

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.2026.426
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Rozporządzenie wykonawcze 2026/426 wykonujące art. 8a rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy
• Data aktu: 2026-02-26
• Data ogłoszenia: 2026-02-26
• Data wejścia w życie: 2026-02-27