Rozporządzenie wykonawcze 2026/1904 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz kwasu tereftalowego pochodzącego z Republiki Korei i Meksykańskich Stanów Zjednoczonych

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2026/1904

z dnia 7 sierpnia 2026 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz kwasu tereftalowego pochodzącego z Republiki Korei i Meksykańskich Stanów Zjednoczonych

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej ⁽¹⁾ ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 9 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. PROCEDURA

1.1. Wszczęcie postępowania

(1)  W dniu 13 sierpnia 2025 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska ("Komisja") wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu kwasu tereftalowego ("kwas tereftalowy") pochodzącego z Republiki Korei ("Korea") i Meksykańskich Stanów Zjednoczonych ("Meksyk") (zwane łącznie "państwami, których dotyczy postępowanie"). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ⁽²⁾ ("zawiadomienie o wszczęciu").

(2)  Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej 30 czerwca 2025 r. Skargę złożył jeden producent unijny z siedzibą w Belgii, INEOS Aromatics ("INEOS" lub "skarżący"), reprezentujący [27-47 %] produkcji przez przemysł Unii kwasu tereftalowego w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które były wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia.

1.2. Rejestracja

(3)  Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2025/2013 ⁽³⁾ ("rozporządzenie w sprawie rejestracji") Komisja poddała rejestracji przywóz kwasu tereftalowego pochodzącego z Korei i Meksyku.

1.3. Środki tymczasowe

(4)  10 kwietnia 2026 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2026/801 ⁽⁴⁾ ("rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych") Komisja nałożyła tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz kwasu tereftalowego pochodzącego z Korei i Meksyku.

1.4. Dalsze postępowanie

(5)  Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których nałożono tymczasowe cła antydumpingowe ("ujawnienie tymczasowych ustaleń"), w terminie przewidzianym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych następujące zainteresowane strony przedłożyły uwagi na piśmie, w których wyraziły one swoją opinię na temat tymczasowych ustaleń:

- Akra Polyester, S.A. de C.V. (meksykański producent eksportujący) ("Alpek"),

- Hanwha Impact Corporation (koreański producent eksportujący) ("Hanwha"),

- Samnam Petrochemical (koreański producent eksportujący) ("Samnam"),

- Taekwang Industrial Co Ltd (koreański producent eksportujący) ("Taekwang"),

- Novamont S.p.A. (użytkownik),

- UAB Neo Group (użytkownik) ("Neo").

(6)  Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono przedstawienie argumentów. Odbyły się posiedzenia wyjaśniające z udziałem przedsiębiorstw Hanwha, Samnam i Neo. Nie przeprowadzono posiedzeń wyjaśniających przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

(7)  Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji, które uznała za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Dokonując ostatecznych ustaleń, Komisja przeanalizowała uwagi przedstawione przez zainteresowane strony i w stosownych przypadkach zmieniła swoje tymczasowe wnioski.

(8)  Komisja poinformowała wszystkie zainteresowane strony o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzała nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu tereftalowego pochodzącego z Korei i Meksyku ("ujawnienie ostatecznych ustaleń"). Wszystkim stronom wyznaczono termin do zgłaszania uwag na temat ostatecznych ustaleń.

(9)  Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono także przedstawienie argumentów po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Odbyły się posiedzenia wyjaśniające z udziałem producenta eksportującego Samnam i jednego użytkownika - Allnex Italy s.r.l. ("Allnex").

1.5. Argumenty przedstawione po wszczęciu postępowania

(10)  Wobec braku nowych uwag dotyczących wszczęcia dochodzenia oraz skargi ustalenia zawarte w motywach 6-23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

1.6. Kontrola wyrywkowa

(11)  Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń stowarzyszenie użytkowników PET Europe oraz użytkownicy Novapet i JSC Orion Global PET twierdzili, że pełna ocena trzeciego współpracującego producenta eksportującego w Korei w ramach próby mogła doprowadzić do ustalenia niższego marginesu dumpingu. Jednakże argument ten nie został poparty dowodami i został zatem odrzucony.

(12)  Nie otrzymano żadnych uwag na temat kontroli wyrywkowej producentów unijnych ani importerów niepowiązanych. Ustalenia zawarte w motywach 24-30 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

1.7. Indywidualne badanie

(13)  Nieobjęte próbą współpracujące koreańskie przedsiębiorstwo Hanwha wnioskowało o indywidualne badanie, ale nie udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

1.8. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne

(14)  Komisja skontaktowała się ze wszystkimi dziesięcioma użytkownikami, którzy udzielili odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, zwracając się do nich o przekazanie dodatkowych danych. Odpowiedzi udzieliło siedmiu użytkowników.

(15)  Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych nie przeprowadzono żadnych dodatkowych wizyt weryfikacyjnych.

1.9. Okres objęty dochodzeniem i okres badany

(16)  Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody obejmowało okres od 1 lipca 2024 r. do 30 czerwca 2025 r. ("okres objęty dochodzeniem"). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od 1 stycznia 2022 r. do końca okresu objętego dochodzeniem ("okres badany").

(17)  Kilka stron argumentowało, że okres badany powinien sięgać wcześniej niż do 2022 r., aby umożliwić właściwą ocenę mikro- i makroekonomicznych wskaźników szkody poniesionej przez przemysł Unii.

(18)  Przedsiębiorstwa Hanwha i Samnam twierdziły, że okres wybrany do analizy tendencji dotyczących szkody zniekształca obraz rynku: ani 2021 r. (wykorzystany w skardze), ani 2022 r. (wykorzystany w przedmiotowym dochodzeniu) nie są odpowiednim punktem wyjścia do analizy szkody, ponieważ sytuacja przemysłu Unii była w tych latach wyjątkowo korzystna z uwagi na kryzys związany z COVID-19. Strony twierdziły, że tendencje zaobserwowane w okresie objętym badaniem w skardze oraz tendencje zaobserwowane w okresie badanym w przedmiotowym dochodzeniu stanowiły jedynie przywrócenie równowagi na rynku, a nie rzeczywiste wskaźniki szkody.

(19)  Komisja nie uznała, że strony wykazały, iż wybór dłuższego okresu badanego doprowadziłby do odmiennego wyniku analizy szkody. Wręcz przeciwnie, sprawozdanie z badania rynku przedstawione przez skarżącego w skardze ⁽⁵⁾ , obejmujące okres ponad 10 lat, wykazało stosunkowo stabilną sytuację na rynku unijnym pod względem popytu i wielkości sprzedaży w latach poprzedzających kryzys związany z COVID-19.

(20)  Jednocześnie eliminacji 50 % unijnych zdolności produkcyjnych w okresie badanym w połączeniu z zaobserwowanym spadkiem cen importowych oraz malejącym udziałem przemysłu Unii w rynku i rosnącymi stratami nie można uznać za przywrócenie równowagi na rynku. Ponadto Komisja uznała, że wpływ pandemii COVID-19 na rynek kwasu tereftalowego został odpowiednio oceniony w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.

(21)  W związku z tym Komisja odrzuca argumenty dotyczące wyboru dłuższego okresu odniesienia w celu zbadania tendencji mających znaczenie dla oceny szkody.

(22)  Przedsiębiorstwa Hanwha i Samnam powtórzyły swój argument, że Komisja powinna była wybrać dłuższy okres badany, który nie rozpocząłby się w latach 2022 ani 2021, w których pandemia COVID-19 spowodowała zakłócenia rynku, wskazując na inne dochodzenia, w których Komisja wzięła pod uwagę skutki pandemii COVID-19. Zakwestionowały one podejście przyjęte przez Komisję w dochodzeniu, twierdząc, że Komisja odrzuciła ich wniosek, opierając się na poufnym sprawozdaniu z badania rynku, żądając jednocześnie od stron przedstawienia dowodów podważających to sprawozdanie, do których nie mają one dostępu. Twierdziły one ponadto, że Komisja przyjrzała się wyłącznie popytowi i wielkości sprzedaży i nie próbowała uwzględnić wszystkich istotnych wskaźników ekonomicznych.

(23)  Komisja wyjaśniła, że nie zajęła takiego stanowiska. Komisja nie odrzuciła argumentów stron dotyczących wyboru dłuższego okresu odniesienia, ponieważ nie przedstawiły one dowodów, które podważałyby (poufne) dane z badań rynkowych przedstawione w skardze. Komisja odrzuciła te argumenty, ponieważ strony nie przedstawiły żadnych dowodów, które wskazywałyby, że jakiekolwiek wskaźniki ekonomiczne były lub mogły być istotnie różne przed 2021 r. i 2022 r. w takim stopniu, że wymagałoby to wyboru dłuższego okresu badanego.

(24)  Jednocześnie jedyne dane, którymi dysponowała Komisja w aktach sprawy w formie poufnego sprawozdania, wskazywały, że twierdzenia, zgodnie z którymi rynek był zasadniczo inny przed latami pandemii COVID-19, w istocie nie były prawidłowe. Komisja nie mogła pominąć dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Niemniej jednak niezależnie od tego sprawozdania żadna ze stron nie przedstawiła Komisji żadnych istotnych danych uzasadniających wybór dłuższego okresu odniesienia.

(25)  Przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha argumentowały również, że niewystarczające było to, iż Komisja w tej ocenie przeanalizowała jedynie dane dotyczące popytu i sprzedaży, nie podejmując próby oceny innych istotnych wskaźników ekonomicznych, które mają wpływ na sytuację przemysłu Unii. Strony nie wyjaśniły jednak, jakie inne wskaźniki gospodarcze uznają za szczególnie istotne w tym względzie, a tym bardziej nie przedstawiły żadnych dowodów wykazujących, że pandemia COVID-19 wpłynęła na te wskaźniki w sposób, który nie został jeszcze uwzględniony.

(26)  Ponadto wszelkie ustalenia, którymi Komisja dysponowała w odniesieniu do wpływu COVID-19 na analizę szkody zawarte w innych dochodzeniach, do których odniosły się przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha, dotyczyły konkretnych przypadków i nie mogły zostać automatycznie uznane za istotne również dla rynku kwasu tereftalowego. Ponadto Komisja ponownie przypomniała, że uwzględniła fakt, iż pandemia COVID-19 miała wpływ na poziom popytu, już w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Nie przedstawiono wiarygodnych dowodów na to, że pominięto pewien wpływ pandemii na inne czynniki szkody.

(27)  W związku z powyższym argumenty te zostały odrzucone.

2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

(28)  Jak określono w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, produktem objętym dochodzeniem jest kwas tereftalowy o czystości 99,5 % masy lub większej, zwykle objęty numerem CAS (Chemical Abstracts Service) 100-21-0 i zwykle odpowiadający numerowi CUS (Customs and Statistics) 0023865-3, obecnie objęty kodem CN ex 2917 36 00 (kod TARIC 2917 36 00 11) ("produkt objęty dochodzeniem").

(29)  Produkt objęty postępowaniem to produkt objęty dochodzeniem pochodzący z Korei i Meksyku.

2.1. Argumenty dotyczące zakresu produktu

(30)  Na początku dochodzenia produkt objęty dochodzeniem podzielono na trzy rodzaje produktu na podstawie poziomu zanieczyszczeń: MTA (średniej jakości kwas tereftalowy), QTA (kwalifikowany kwas tereftalowy) i PTA (oczyszczony kwas tereftalowy). W sekcji 2.4 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja oceniła i odrzuciła wniosek kilku zainteresowanych stron o wyłączenie QTA z zakresu produktu, ponieważ Komisja stwierdziła, że jego właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne nie były wystarczająco różne, aby uznać QTA za odrębny produkt.

(31)  W odpowiedzi na tymczasowe ustalenia kilka stron zakwestionowało wnioski Komisji dotyczące zakresu produktu.

(32)  Po pierwsze, przedsiębiorstwo Taekwang podkreśliło, że nigdy nie złożyło wniosku o wyłączenie QTA z zakresu produktu ani nie poparło takiego wniosku, ponieważ nie produkuje QTA. W związku z tym przedsiębiorstwo Taekwang zwróciło się do Komisji o usunięcie odniesienia do takiego wniosku z motywu 40 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(33)  Komisja wyjaśniła, że wniosek o wyłączenie QTA z zakresu produktu został rzeczywiście błędnie przypisany wszystkim członkom Koreańskiego Stowarzyszenia Przemysłu Chemicznego (Korea Chemical Industry Association), podczas gdy w rzeczywistości został złożony wyłącznie przez przedsiębiorstwo Samnam i użytkownika Neo.

(34)  Po drugie, przedsiębiorstwa Neo i Samnam ponowiły swój wniosek o wyłączenie produktu, twierdząc, że QTA jest produktem innym niż PTA, ponieważ charakteryzuje się zasadniczo inną strukturą kosztów i innym poziomem cen niż PTA oraz innymi zastosowaniami na rynku niższego szczebla, głównie ze względu na różnicę w czystości między tymi dwoma produktami.

(35)  Komisja ponownie zbadała te argumenty, a ponieważ zwróciła się do użytkowników, którzy przedłożyli odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, o przekazanie dodatkowych danych, zgromadzono nowe dowody dotyczące różnic w cenach między QTA i PTA.

(36)  Komisja przypomniała, że celem definicji produktu objętego postępowaniem w dochodzeniu antydumpingowym jest pomoc w sporządzeniu wykazu produktów, które w razie potrzeby będą podlegać nałożeniu ceł antydumpingowych. W tym celu Komisja może wziąć pod uwagę szereg czynników, takich jak między innymi właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne produktów, ich wykorzystanie, zamienność, postrzeganie przez konsumentów, sieci dystrybucji, proces wytwarzania, koszty produkcji i jakość ⁽⁶⁾ . Z utrwalonego orzecznictwa wynika również, że przy definiowaniu produktu objętego postępowaniem Komisja dysponuje szerokim zakresem uznania ⁽⁷⁾ .

(37)  Analizę, czy dany produkt został w uzasadniony sposób włączony do wykazu produktów, na które w razie potrzeby zostaną nałożone cła antydumpingowe, należy przeprowadzić w świetle określonych przez Komisję właściwości produktu objętego postępowaniem, a nie w świetle właściwości produktów składających się na produkt objęty postępowaniem lub jego podkategorii ⁽⁸⁾ . Produkty, które nie są identyczne pod każdym względem, mogą wchodzić w zakres definicji produktu objętego postępowaniem i w tym kontekście być przedmiotem dochodzenia antydumpingowego, ponieważ odpowiadają czynnikom, które Komisja wzięła pod uwagę przy definiowaniu produktu objętego postępowaniem ⁽⁹⁾ .

(38)  Komisja przypomniała zatem, że zarówno QTA, jak i PTA wchodzą w zakres definicji produktu objętego dochodzeniem określonej w motywie 28 powyżej.

(39)  Ponadto różnice w cenie nie stanowią same w sobie kryterium istotnego dla ustalenia, czy różne rodzaje produktów stanowią jeden produkt objęty postępowaniem.

(40)  Komisja zbadała jednak nowe dowody dotyczące różnic cenowych między PTA a QTA. Komisja ustaliła, że QTA pochodzący z Korei rzeczywiście zazwyczaj sprzedawano po cenach niższych niż PTA, jak pierwotnie twierdziły Samnam i Neo. Różnica ta nie była jednak ani wyraźna, ani stała.

(41)  Przedstawione Komisji dowody dotyczące notowań cen sugerowały, że formuły cenowe dla QTA i PTA rzeczywiście prowadziły do niższych cen QTA. Jednak ceny zakupu wynikające z faktur przedłożonych przez użytkowników za poszczególne miesiące okresu objętego dochodzeniem oraz średnie miesięczne ceny sprzedaży stosowane przez koreańskich producentów eksportujących wskazują, że różnica pomiędzy cenami końcowymi na podstawie tych samych międzynarodowych reguł handlu wahała się od [0-4 %] do [8-12 %]. Mimo że PTA przez większość czasu był droższy, w niektórych miesiącach QTA sprzedawano również po wyższej cenie.

(42)  Komisja nie mogła zatem stwierdzić, że istniała znaczna i stała różnica cen między QTA a PTA. W każdym razie, nawet gdyby QTA był średnio tańszy niż PTA, taka różnica w cenie nie byłaby sama w sobie wystarczająca, aby stwierdzić, że dany rodzaj produktu stanowi faktycznie inny produkt.

(43)  W tym względzie Komisja podkreśliła, że dowody znajdujące się w aktach sprawy wskazują, iż QTA zasadniczo uznawano za kwas tereftalowy o niższej jakości niż PTA. Komisja przyjęła również argument przedsiębiorstwa Neo, zgodnie z którym wykorzystanie QTA do produkcji politereftalanu etylenu ("PET") wymaga inwestycji w specjalistyczny sprzęt, który nie jest konieczny w przypadku wykorzystywania wyłącznie PTA.

(44)  Chociaż niekwestionowanym faktem jest to, że w produkcji PET jedynie pewną ilość PTA można zastąpić QTA ⁽¹⁰⁾ , nie jest to jednak jedyny przemysł niższego szczebla, w którym wykorzystuje się kwas tereftalowy. Jak już opisano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, z informacji zawartych w aktach sprawy wynika, że co najmniej na jednym rynku niższego szczebla - powłok proszkowych - QTA i PTA można stosować zamiennie ⁽¹¹⁾ .

(45)  W związku z tym Komisja powtórzyła swój wniosek, że zarówno QTA, jak i PTA mają zasadniczo podobne właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne. Inne czynniki wskazane przez strony nie podważyły tego wniosku, ponieważ QTA i PTA konkurują na tych samych rynkach, są wykorzystywane do produkcji tych samych produktów i w rzeczywistości są w bardzo wysokim stopniu zamienne. Nawet na rynku PET, na którym PTA i QTA są jedynie częściowo zamienne, PTA może zastąpić QTA. Wszelkie różnice w poziomie zanieczyszczeń między tymi dwoma produktami oraz pewne ograniczenia ich zamienności na jednym rynku niższego szczebla (PET) uznano za niewystarczające do uzasadnienia wniosku, że QTA i PTA nie są produktami podobnymi.

(46)  W związku z powyższym Komisja odrzuciła argumenty przedstawione przez przedsiębiorstwa Neo, Samnam i Hanwha.

(47)  Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo Samnam ponowiło swój wniosek o wyłączenie QTA z zakresu produktu. Przedsiębiorstwo Samnam twierdziło, że Komisja oparła swoją decyzję o niewykluczaniu QTA z zakresu produktu na argumencie, że jest on zamienny z PTA.

(48)  Przedsiębiorstwo Samnam argumentowało, że Komisja nie może oprzeć wniosku, że QTA i PTA są wymienne, na tej podstawie, że są wykorzystywane w powłokach proszkowych, ponieważ powłoki proszkowe stanowią bardzo niewielką część popytu na kwas tereftalowy i istnieje ponad sto postaci użytkowych powłok proszkowych, z których każda wymaga różnych ilości kwasu tereftalowego.

(49)  Ponadto przedsiębiorstwo Allnex argumentowało na posiedzeniu wyjaśniającym w dniu 7 lipca 2026 r., że różne rodzaje kwasu tereftalowego stosowane w produkcji powłok proszkowych nie są bezpośrednio zamienne w każdej postaci użytkowej produktu. Jego zdaniem w przypadku każdej postaci użytkowej powłoki proszkowej wymagana jest kwalifikacja konkretnego kwasu tereftalowego w drodze badań laboratoryjnych lub badań w zakładzie. Komisja zauważyła, że argumenty te pojawiły się dopiero na ostatnim etapie postępowania i nie zostały również podniesione przez Allnex na pierwszym posiedzeniu wyjaśniającym w dniu 9 października 2025 r.

(50)  Komisja podkreśliła, że nie podjęła decyzji o pozostawieniu QTA w zakresie produktu tylko dlatego, że - jak argumentowało przedsiębiorstwo Samnam - stwierdzono, iż jest on zamienny z PTA w produkcji powłok proszkowych. Komisja uznała, że QTA nie ma wystarczająco różnych właściwości chemicznych, fizycznych i technicznych od PTA, aby uzasadnić wyłączenie z zakresu produktu. Zamienność tych dwóch rodzajów produktu zbadano jako kryterium pomocnicze w celu oceny, czy charakter ewentualnych różnic we właściwościach chemicznych, fizycznych i technicznych uzasadnia wyłączenie produktu.

(51)  W odniesieniu do tego kryterium Komisja wyjaśniła, że nie stwierdziła zamienności QTA i PTA wyłącznie na podstawie jednego rynku niższego szczebla (powłoki proszkowe). Jak opisano powyżej, w szczególności w motywie 45, ustalono, że zamienność istnieje również na rynku PET, choć jest ona tylko częściowa.

(52)  Komisja zbadała jednak argumenty dotyczące stosowania kwasu tereftalowego w produkcji powłok proszkowych. Podczas pierwszego posiedzenia wyjaśniającego z udziałem Komisji, które odbyło się 9 października 2025 r., przedsiębiorstwo Allnex stwierdziło, że może "stosować bez różnicy QTA, HTA lub PTA bez wprowadzania jakichkolwiek zmian w procesie produkcji". W związku z tym QTA i PTA są w rzeczywistości produktami zamiennymi pod względem zastosowania na tym rynku. Fakt, że badanie postaci użytkowej produktu jest wymagane w celu poświadczenia jednego rodzaju kwasu tereftalowego na potrzeby zastosowania w tej postaci użytkowej, jak twierdziło przedsiębiorstwo Allnex podczas posiedzenia wyjaśniającego po ujawnieniu ostatecznych ustaleń, nie podważa tego wniosku. Takie badania są nieodłącznie związane ze wszystkimi zmianami postaci użytkowych produktu i sporządzaniem nowych; nie są one charakterystyczne wyłącznie dla sytuacji, w których różne rodzaje kwasu tereftalowego są zastępowane w danej postaci użytkowej produktu albo rozważa się ich zastosowanie.

(53)  Jeżeli chodzi o inne zastosowania na rynku niższego szczebla, w szczególności produkcję PET, jak przyznało samo przedsiębiorstwo Samnam w swoich uwagach dotyczących ujawnienia ostatecznych ustaleń, również w przypadku zdecydowanej większości rynku kwasu tereftalowego (tj. produkcji PET) QTA może w pewnym stopniu zastąpić PTA, nawet jeśli skutkuje to produktami gorszej jakości niż w przypadku stosowania wyłącznie PTA.

(54)  Jak już stwierdziła Komisja, w niniejszym dochodzeniu wykazano, że istnieje bezsporna jednostronna zamienność QTA i PTA, w ramach której we wszystkich zastosowaniach, w których stosuje się QTA (zarówno w produkcji PET, jak i powłok proszkowych), QTA można zastąpić PTA bez żadnych zmian w procesach produkcji lub sprzęcie. Co więcej, w przypadku produkcji powłok proszkowych ta zamienność jest dwukierunkowa. W produkcji PET możliwe jest również zastąpienie kwasu PTA kwasem QTA, nawet jeśli jest to w pewnym stopniu ograniczone koniecznością modyfikacji niektórych elementów sprzętu produkcyjnego. Ponadto nie jest niczym nietypowym ani charakterystycznym dla kwasu tereftalowego, że takie modyfikacje mogą być konieczne do przejścia między różnymi rodzajami tego samego produktu.

(55)  W związku z tym, jak już stwierdzono w motywie 45 powyżej, jasne jest, że QTA i PTA są w znacznym stopniu zamienne. Pewne ograniczenia ich zamienności na jednym rynku niższego szczebla (PET) uznano za niewystarczające do uzasadnienia wniosku, że QTA i PTA nie są produktami podobnymi.

(56)  Niezależnie od dyskusji na temat poziomów substytucyjności QTA i PTA, faktem pozostaje, że oba te produkty są skutecznie wykorzystywane w produkcji tych samych produktów, czy to PET, powłok proszkowych, czy do innych zastosowań. Jak już stwierdzono w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych i powyżej, Komisja nie stwierdziła zatem, że kryterium to wskazywałoby, iż QTA był wystarczająco różny, aby uznać go za odrębny produkt.

(57)  Komisja przypomniała również, jak już podkreślono w motywie 37, że analizę, czy dany produkt został w uzasadniony sposób włączony do zakresu produktu, należy przeprowadzić w świetle określonych przez Komisję właściwości produktu objętego postępowaniem, a nie w świetle właściwości produktów składających się na produkt objęty postępowaniem lub jego podkategorii. Zarówno QTA, jak i PTA wchodzą w zakres definicji produktu objętego dochodzeniem określonej w motywie 28 powyżej. Komisja nie stwierdziła również wystarczających różnic w podstawowych właściwościach chemicznych, fizycznych i technicznych QTA i PTA, podczas gdy oba rodzaje produktu są w rzeczywistości wykorzystywane do produkcji tych samych produktów rynku niższego szczebla. Komisja nie znalazła zatem powodu, aby wyłączyć QTA z zakresu produktu.

(58)  W związku z tym argumenty przedsiębiorstw Samnam i Allnex zostały odrzucone.

3. DUMPING

3.1. Korea

3.1.1. Wartość normalna

(59)  29 maja 2026 r. przedsiębiorstwo Neo przedstawiło uwagi, w których argumentowało, że Komisja powinna stosować metodykę kosztów miesięcznych zamiast średniego rocznego kosztu produkcji. Przedsiębiorstwo Neo argumentowało, że w okresie objętym dochodzeniem ("OD") ceny głównych surowców wykazywały wahania na tyle znaczne, że mogły one mieć wpływ na wynik obliczeń. Przedsiębiorstwo Neo twierdziło, że obecnie stosowane podejście polegające na wyłączeniu transakcji sprzedaży krajowej, w przypadku których cena sprzedaży była niższa od średnich kosztów rocznych, prowadzi do zawyżenia wyników, ponieważ wyłącza transakcje, w przypadku których cena sprzedaży nie przekraczała średnich miesięcznych kosztów produkcji w danym miesiącu. Przedsiębiorstwo Neo przedstawiło dane, z których wynika, że cena paraksylenu - głównego surowca - oraz cena oczyszczonego kwasu tereftalowego ("PTA") dla Chin, które to ceny są ściśle powiązane z ceną kwasu tereftalowego, różniły się od średniej ceny o 18 %. Przedsiębiorstwo Neo zasugerowało zastosowanie do porównania metody opartej na kosztach miesięcznych.

(60)  Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Samnam przedstawiło uwagi, argumentując, że w tym przypadku, gdy koszty zmieniają się z miesiąca na miesiąc, istnieje prawdopodobieństwo, że wiele sprzedaży odbywa się po cenie wyższej niż koszty produkcji w tym miesiącu, ale niższej niż koszty produkcji obliczone w ujęciu rocznym. W rezultacie wiele sprzedaży krajowych, które w rzeczywistości są dokonywane powyżej kosztów w zwykłym obrocie handlowym, błędnie pominięto. Argument ten został powtórzony przez stowarzyszenie użytkowników PET Europe oraz użytkowników Novapet, Equipolymers i JSC Orion Global PET.

(61)  Komisja odnotowała, że przedsiębiorstwo Samnam przedstawiło informacje w ujęciu miesięcznym na temat kosztów produkcji w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, i stwierdziła, że badanie zwykłego obrotu handlowego należy przeprowadzać w ujęciu miesięcznym ze względu na gwałtowne wahania cen głównego surowca - paraksylenu.

(62)  Na wstępie Komisja zauważyła, że w tekście art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego nie przewidziano obowiązku wykorzystywania danych miesięcznych dotyczących kosztów produkcji. Art. 2 ust. 4 odnosi się bowiem do "średnich ważonych kosztów przypadających na okres objęty postępowaniem" tj. uzasadniony termin na ustalenie, czy ceny zapewniają zwrot kosztów. Komisja uznała, że wykorzystanie rocznych kosztów produkcji jest powszechnie akceptowane i wydaje się właściwe w większości przypadków, ponieważ pozwala wyeliminować wartości ekstremalne i krótkoterminowe wahania zarówno kosztów, jak i cen. Stanowi to wręcz normę w praktyce wielu organów dochodzeniowych. Odejście od stosowania średnich rocznych kosztów ma miejsce jedynie w bardzo wyjątkowych okolicznościach. W rzeczywistości koszty produkcji w danym miesiącu będą pokrywać się jedynie w ograniczonym zakresie z kosztami towarów sprzedanych w tym miesiącu. To porównanie ceny z kosztami sprzedanych towarów pokazuje, czy sprzedaży dokonano ze stratą. Im dłuższy jest okres porównania (na przykład rok), tym bardziej nakładają się porównywane ceny i rzeczywiste koszty własne sprzedanych produktów, a tym samym lepiej realizuje to cel testu zwykłego obrotu handlowego, jakim jest "określ[enie] okoliczności, w których krajową sprzedaż można uznać za sprzedaż dokonaną ze stratą" ⁽¹²⁾ .

(63)  Z informacji dostarczonych przez przedsiębiorstwo Samnam na temat wahań kosztów wynika, że koszty i ceny krajowe nie wykazywały jednoznacznej tendencji wzrostowej ani spadkowej, a jedynie wahały się blisko średniego ważonego kosztu w całym okresie objętym dochodzeniem. W związku z tym Komisja uznała, że określenie marginesu dumpingu na podstawie metody opartej na kosztach miesięcznych nie jest uzasadnione.

(64)  Komisja potwierdziła zatem swoje tymczasowe ustalenia przedstawione w motywach 44-51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.1.2. Cena eksportowa

(65)  Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących ceny eksportowej. Komisja potwierdziła zatem swoje tymczasowe ustalenia przedstawione w motywach 52 i 53 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.1.3. Porównanie

(66)  Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwo Samnam argumentowało, że Komisja musi dokonać dostosowania ceny eksportowej na poziomie CIF obliczonej dla wywozu dokonywanego przez przedsiębiorstwo Samnam, który w całości odbywa się za pośrednictwem niepowiązanych przedsiębiorstw handlowych.

(67)  Na etapie tymczasowym nie uwzględniono takiego dostosowania, ponieważ przedstawione wówczas szacunki wydawały się nieuzasadnienie wysokie, a przedsiębiorstwo Samnam nie przedstawiło wystarczających dowodów w postaci dokumentów na poparcie swoich twierdzeń.

(68)  Dowody z dokumentów przedstawione po ujawnieniu tymczasowych ustaleń były dokładne i zostały zaakceptowane przez Komisję. Komisja odpowiednio skorygowała swoje obliczenia.

(69)  Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Samnam argumentowało, że Komisja powinna była wykorzystać stawki frachtu morskiego przekazane przez niepowiązane przedsiębiorstwa handlowe przedsiębiorstwa Samnam, a nie dane przekazane przez Samnam w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(70)  Komisja odrzuciła ten argument. Informacje przedstawione w odpowiedzi przedsiębiorstwa Samnam na pytania zawarte w kwestionariuszu zostały zweryfikowane i obejmowały udokumentowane wartości odniesienia z publicznie dostępnymi informacjami na temat frachtu i ubezpieczeń. Z drugiej strony informacje dostarczone przez niepowiązane przedsiębiorstwa handlowe przedsiębiorstwa Samnam przekazano dopiero po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, gdy pierwotnie dostarczone dane przedsiębiorstwa Samnam zostały już zweryfikowane i zaakceptowane.

3.1.4. Marginesy dumpingu

(71)  Komisja przypomniała, że ustalono, iż jeden z koreańskich producentów eksportujących, Taekwang, nie stosował dumpingu. W odniesieniu do współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą Komisja dokonała obliczenia marginesu dumpingu, zgodnie z art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Ponieważ średnia cena eksportowa pozostałych współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą, według informacji udzielonych w odpowiedziach w ramach kontroli wyrywkowej, była niższa od ceny eksportowej objętego próbą producenta eksportującego o zerowym marginesie dumpingu, margines dumpingu dla współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą ustalono na podstawie marginesów producentów eksportujących objętych próbą, z pominięciem marginesu producenta eksportującego, w przypadku którego ustalono, że nie stosował dumpingu.

(72)  Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Hanwha, jedyny znany koreański eksporter nieobjęty próbą, argumentował, że metodyka zastosowana do ustalenia cła mającego zastosowanie do tego przedsiębiorstwa jest sprzeczna z prawem WTO oraz z wyjaśnieniami przedstawionymi przez Komisję w motywach 59-62 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W szczególności przedsiębiorstwo Hanwha argumentowało, że:

- w przypadkach, w których organ prowadzący dochodzenie stosuje kontrolę wyrywkową, art. 6.10 zdanie drugie porozumienia antydumpingowego wymaga, aby próba była reprezentatywna,

- podpróba obejmująca dwóch z trzech współpracujących koreańskich producentów eksportujących jest szczególnie wrażliwa na wpływ specyficznego profilu przedsiębiorstwa Hanwha,

- wewnętrznie sprzeczne jest to, że Komisja wykorzystała dane tylko jednego przedsiębiorstwa do ustalenia "średniej ważonej", ponieważ nie jest możliwe ustalenie średniej ważonej na podstawie pojedynczego punktu danych.

(73)  Na wstępie Komisja zauważyła, że art. 9 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia podstawowego stanowi, iż do celów obliczenia średniego ważonego marginesu dumpingu stwierdzonego w odniesieniu do nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących "Komisja pomija marginesy zerowe i de minimis". Komisja zauważyła ponadto, że w tym przypadku pozostałą część próby, tj. producenta eksportującego, w odniesieniu do którego stwierdzono dumping, można nadal uznać za reprezentatywną dla koreańskiego wywozu kwasu tereftalowego do Unii. Sprzedaż tego przedsiębiorstwa stanowiła [40-50] % koreańskiej sprzedaży eksportowej kwasu tereftalowego do Unii w okresie objętym dochodzeniem, a rodzaj produktu sprzedawanego przez to przedsiębiorstwo był porównywalny z rodzajami produktu sprzedawanymi przez nieobjętych próbą producentów eksportujących, jak wskazano w sekcji 2.1 powyżej. Art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego stanowi, że margines dumpingu dla nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących nie może przekroczyć średniego ważonego marginesu dumpingu stwierdzonego w odniesieniu do stron ujętych w próbie. Rozporządzenie podstawowe stanowi, że próba musi być reprezentatywna, ale nie określa minimalnej liczby przedsiębiorstw, które powinny zostać objęte próbą. Komisja stwierdziła, że sprzedaż przedsiębiorstwa Samnam jest nadal reprezentatywna, i w związku z tym postanowiła oprzeć margines dumpingu dla nieobjętych próbą współpracujących producentów na marginesie dumpingu ustalonym dla przedsiębiorstwa Samnam. Przedsiębiorstwo Hanwha nie wystąpiło o indywidualne badanie. W związku z powyższym Komisja odrzuciła argument dotyczący zmiany metody.

(74)  Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Hanwha argumentowało, że fakt, iż jego ceny eksportowe były niższe od cen eksportowych przedsiębiorstwa Taekwang, stanowi błędne uzasadnienie rozszerzenia ustalenia dotyczącego dumpingu dokonanego na podstawie próby również na przedsiębiorstwo Hanwha, ponieważ nie należy uznawać tego jako przesłankę wskazującą na to, że przedsiębiorstwo Hanwha stosowało dumping. Ponadto przedsiębiorstwo Hanwha twierdziło, że Komisja nie mogła oprzeć się na danych dotyczących cen eksportowych przedsiębiorstwa przedstawionych w formularzu kontroli wyrywkowej, nie przeprowadziwszy pełnej analizy danych przedsiębiorstwa Hanwha. Przedsiębiorstwo Hanwha stwierdziło, że z ekonomicznego punktu widzenia jego działalność jest bardziej zbliżona do Taekwang niż do Samnam.

(75)  Przedsiębiorstwo Hanwha przedstawiło średnią cenę swojej sprzedaży eksportowej na etapie kontroli wyrywkowej. Dane te wykazały, że jego ceny były zgodne z cenami przedsiębiorstwa, w odniesieniu, do którego stwierdzono stosowanie dumpingu i które uznano za reprezentatywne dla koreańskiej sprzedaży eksportowej do Unii. Nie ma prawnego wymogu przeprowadzenia pełnej analizy opartej na kosztach, aby ocenić, czy ustalenie dotyczące dumpingu stwierdzonego w ramach próby można rozszerzyć. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

(76)  Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Hanwha argumentowało, że ocena Komisji, zgodnie z którą próba była nadal reprezentatywna po tym, jak nie stwierdzono dumpingu w odniesieniu do Taekwang ze względu na wysoki udział Samnam w wywozie, nie rozwiązałaby głównego zastrzeżenia natury prawnej, zgodnie z którym jeden margines nie może stanowić średniej ważonej.

(77)  Przedsiębiorstwo nie przedstawiło żadnych nowych uzasadnień na poparcie tego argumentu. Jak wskazano w motywie 73, odniesienie do średniej ważonej dotyczy progu prawnego, którego nie można przekroczyć w przypadku marginesu dumpingu współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą. Ponadto Komisja przypomniała, że, w szczególności w drugiej metodzie kontroli wyrywkowej odnotowanej przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie dotyczącej T.KUP ⁽¹³⁾ nic nie stoi na przeszkodzie, aby Komisja dobrała próbę na podstawie art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w oparciu o jednego producenta eksportującego odpowiadającego za największą wielkość produkcji, sprzedaży lub wywozu, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie. Zauważono ponadto, że art. 9 ust. 6 stanowi jedyny przepis rozporządzenia podstawowego regulujący wysokość cła, jakie ma zostać nałożone na współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą. Wynika z tego, że ponieważ próba na podstawie art. 17 ust. 1 może składać się z jednego producenta eksportującego, art. 9 ust. 6 nie można interpretować w sposób, który uniemożliwiałby jego zastosowanie w takiej sytuacji faktycznej.

(78)  W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

(79)  Jak opisano w motywie 68, w następstwie argumentu przedsiębiorstwa Samnam Komisja skorygowała jego margines dumpingu.

(80)  Dostosowanie dokonane w obliczeniach dotyczących przedsiębiorstwa Samnam doprowadziło do ponownego obliczenia marginesu dumpingu dla drugiego współpracującego podmiotu, jak również marginesu dumpingu mającego zastosowanie do całego pozostałego przywozu pochodzącego z Korei, z wyłączeniem przywozu pochodzącego od przedsiębiorstwa Taekwang, jak stwierdzono w motywie 60 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w odniesieniu do którego nie stwierdzono dumpingu.

(81)  Ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF (koszt, ubezpieczenie, fracht) na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

Przedsiębiorstwo	Ostateczny margines dumpingu (%)
Samnam Petrochemical Co., Ltd.	6,1
Inne współpracujące przedsiębiorstwo nieobjęte próbą: Hanwha Impact Corporation	6,1
Cały pozostały przywóz pochodzący z państwa, którego dotyczy postępowanie	13,3

3.2. Meksyk

3.2.1. Wartość normalna

(82)  Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących obliczenia wartości normalnej. Komisja potwierdziła zatem swoje tymczasowe ustalenia przedstawione w motywach 67-68 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.2.2. Cena eksportowa

(83)  Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących obliczenia ceny eksportowej. Komisja potwierdziła zatem swoje tymczasowe ustalenia przedstawione w motywie 69 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.2.3. Porównanie

(84)  Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących porównania wartości normalnej i ceny eksportowej. Komisja potwierdziła zatem swoje tymczasowe ustalenia przedstawione w motywach 70-71 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.2.4. Margines dumpingu

(85)  Wobec braku uznanych argumentów dotyczących obliczania marginesu dumpingu ustalenia zawarte w motywach 72 i 73 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

(86)  Ostateczny margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF (koszt, ubezpieczenie, fracht) na granicy Unii przed ocleniem, jest następujący:

Przedsiębiorstwo	Ostateczny margines dumpingu (%)
Cały przywóz pochodzący z państwa, którego dotyczy postępowanie	75,5

4. SZKODA

4.1. Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej

(87)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 74-76 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.2. Wykorzystanie na użytek własny

(88)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 77-84 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.3. Konsumpcja w Unii

(89)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 85-93 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.4. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie

4.4.1. Łączna ocena skutków przywozu towarów z państw, których dotyczy postępowanie

(90)  Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwa Hanwha, Samnam i Alpek twierdziły, że przywóz z Korei należy analizować oddzielnie od przywozu z Meksyku. Twierdziły one, że czwarty warunek przeprowadzenia analizy łącznej określony w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego nie został spełniony, tj. że łączna ocena przywozu nie była właściwa po uwzględnieniu warunków konkurencji między samymi produktami przywożonymi oraz produktami przywożonymi i produktem podobnym.

(91)  Przedsiębiorstwa Hanwha i Samnam twierdziły, że przywóz z Korei należy analizować osobno, jako że nie stwierdzono dumpingu w odniesieniu do przywozu przedsiębiorstwa Taekwang, które produkuje wyłącznie PTA. Ponieważ przywóz Taekwang wyłączono z analizy szkody, zdecydowaną większość przywozu z Korei rozważanego w przedmiotowym dochodzeniu stanowił przywóz QTA, podczas gdy cała produkcja w Unii i przywóz z Meksyku dotyczyły PTA.

(92)  Według przedsiębiorstw Hanwha i Samnam PTA podlega innym warunkom konkurencji niż QTA. QTA i PTA różnią się poziomem zanieczyszczeń, w związku z czym ceny tych dwóch substancji są różne. Producenci PET muszą również dokonać inwestycji w swoje instalacje produkcyjne, aby móc wykorzystywać QTA w procesie produkcji. W związku z tym jedynie bardzo ograniczona grupa użytkowników może bezpośrednio wykorzystywać QTA.

(93)  Komisja nie uznała, że argumenty te wskazują na wystarczająco odmienne warunki konkurencji między przywozem z Korei a przywozem z Meksyku lub produktami wytwarzanymi i sprzedawanymi w Unii.

(94)  Po pierwsze, jak już opisano powyżej w motywie 71, średnia cena eksportowa współpracującego producenta eksportującego nieobjętego próbą (Hanwha), podana w odpowiedzi w ramach kontroli wyrywkowej, była niższa od ceny eksportowej objętego próbą producenta eksportującego o zerowym marginesie dumpingu (Taekwang). Komisja uznała zatem, że nie może rozszerzyć ustaleń dotyczących braku dumpingu w odniesieniu do przedsiębiorstwa Taekwang na przedsiębiorstwo Hanwha ani - wobec braku współpracy - na niewspółpracujących producentów eksportujących.

(95)  W związku z tym niemal połowę przywozu towarów po cenach dumpingowych z Korei stanowił dokładnie ten sam rodzaj produktu, który jest wytwarzany przez przemysł Unii i przywożony z Meksyku, tj. PTA.

(96)  Po drugie, jak już wyjaśniono w sekcji 2.1 powyżej, chociaż koreański QTA może być przeciętnie tańszy od koreańskiego PTA, różnice w cenach między nimi nie są wyraźne ani stałe. Ponadto podobnie jak różnica cen między tymi dwoma produktami zmieniała się w okresie objętym dochodzeniem, różnica między średnimi miesięcznymi cenami ex-works PTA stosowanymi przez trzech producentów unijnych objętych próbą również zmieniała się w całym okresie objętym dochodzeniem, wykazując jeszcze większe wahania, sięgające [12-17 %]. Wszelkie różnice w cenach między QTA i PTA nie były na tyle duże, aby można było uznać je za przejaw odmiennych warunków konkurencji, ponieważ zróżnicowanie cen występuje również między producentami sprzedającymi ten sam rodzaj produktu.

(97)  Po trzecie, jak już wspomniano w sekcji 2.1 powyżej, chociaż dostępne informacje sugerowały, że jedynie ograniczona liczba producentów PET może wykorzystywać QTA w produkcji PET, przemysł PET nie jest jedynym przemysłem niższego szczebla wykorzystującym kwas tereftalowy. Jak wyjaśniono, co najmniej na jednym rynku (przemysł powłok proszkowych) stosowano różne rodzaje kwasu tereftalowego w pełni zamiennie, niezależnie od poziomu zanieczyszczeń.

(98)  Ponadto nawet w przemyśle PET QTA może zostać w pełni zastąpiony przez PTA ⁽¹⁴⁾ przy wykorzystaniu istniejącego specjalistycznego sprzętu. W każdym razie QTA i PTA konkurują o tych samych klientów na rynku powłok proszkowych.

(99)  Z drugiej strony przedsiębiorstwo Alpek twierdziło, że w łącznej ocenie sztucznie przypisano szkodliwe skutki przywozowi z Meksyku, podczas gdy w rzeczywistości były one spowodowane innymi czynnikami, w tym - jeśli już - wyłącznie przywozem z Korei.

(100)  Przedsiębiorstwo Alpek twierdziło, że różnice w zmianach wielkości przywozu, cen i udziałów w rynku w odniesieniu do przywozu z Meksyku i Korei wskazują na różne warunki konkurencji i powołało się na orzecznictwo WTO ⁽¹⁵⁾ i UE ⁽¹⁶⁾ , zgodnie z którym nie można zakładać adekwatności łącznej oceny. Zamiast tego Komisja musi oprzeć swoją decyzję o przeprowadzeniu łącznej oceny na zrozumieniu dynamiki konkurencji między odnośnymi produktami, pozwalającego ustalić między innymi, czy zachowanie eksporterów na rynku jest podobne.

(101)  W szczególności przedsiębiorstwo Alpek wskazało, że wielkość przywozu z Meksyku spadła o 17 % w okresie badanym, wraz ze spadkiem popytu, w związku z czym udział tego przywozu w rynku pozostał stabilny. Jednocześnie ceny przywozu z Meksyku pozostawały niezmiennie wyższe od cen przywozu z Korei, a także od cen przemysłu Unii.

(102)  Przedsiębiorstwo Alpek argumentowało, że w związku z tym jedynie podążało za poziomem cen ustalanym przez innych uczestników rynku, a nie wyznaczało poziom cen, ponieważ ani nie zwiększało wielkości przywozu, ani nie prowadziło agresywnej strategii cenowej, a jego przywóz nie powodował podcięcia cen przemysłu Unii. Przedsiębiorstwo Alpek argumentowało zatem, że powinno to uzasadniać oddzielną analizę przywozu z Meksyku, zgodnie z dotychczasową praktyką Komisji ⁽¹⁷⁾ .

(103)  O ile spostrzeżenia dotyczące tendencji są trafne, o tyle fakt, że ceny, wielkość przywozu i udział w rynku przywozu z Meksyku i Korei nie kształtowały się w ten sam sposób, nie jest powodem do stwierdzenia, że przywóz ten nie konkuruje w tych samych warunkach konkurencji. W rzeczywistości, chociaż punkty końcowe okresu badanego pokazują opisane przez przedsiębiorstwo Alpek zmiany wielkości przywozu i udziałów w rynku, sytuacja wyglądała inaczej w latach 2023 i 2024, kiedy wielkość przywozu i udziały w rynku w odniesieniu do przywozu z Korei były niższe niż w 2022 r. i w okresie objętym dochodzeniem, natomiast wielkość przywozu i udziały w rynku w odniesieniu do przywozu z Meksyku były wyższe (z wyjątkiem wielkości przywozu wykazujących nieznaczny spadek w 2023 r.). Ponadto Komisja zbadała bardziej szczegółowo, w jaki sposób kształtował się przywóz każdego z objętych próbą koreańskich producentów eksportujących oraz przywóz z pozostałej części kraju. Każdy z nich wykazywał nieco inną tendencję w zakresie wielkości przywozu i udziału w rynku, w niektórych latach odnotowując pewien wzrost wielkości i udziału w rynku, a w innych spadek. Wszystko to doprowadziło Komisję do wniosku, że cały przywóz konkuruje w tych samych warunkach konkurencji, ponieważ w poszczególnych latach jedni eksporterzy zdobywali większy udział w rynku, a w innych latach tracili go na rzecz pozostałych eksporterów. W związku z tym jedynym miarodajnym sposobem zbadania tendencji jest łączne rozpatrywanie całego tego przywozu.

(104)  Chociaż prawdą jest również, że ceny importowe z Meksyku były wyższe zarówno od cen importowych z Korei, jak i cen przemysłu Unii w całym okresie badanym, Komisja uznała, że samo to nie jest wystarczające, aby stwierdzić, że przywóz należy analizować oddzielnie. Jak wskazano w motywie 115 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie stwierdzono również, aby koreański przywóz towarów po cenach dumpingowych podcinał ceny przemysłu Unii.

(105)  Jak wskazano w motywie 116 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, stwierdzono natomiast, że przywóz z Korei i Meksyku powodował tłumienie i zaniżanie cen w całym okresie badanym, ponieważ zarówno w ujęciu łącznym, jak i indywidualnym był sprzedawany po cenach stale malejących i utrzymujących się konsekwentnie poniżej kosztów produkcji przemysłu Unii.

(106)  W związku z tym Komisja odrzuciła argumenty stron dotyczące oddzielnej analizy skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie.

(107)  Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwa Hanwha i Samnam powtórzyły swój argument, że przywóz z Korei i Meksyku należy analizować oddzielnie. Obaj producenci przywołali orzecznictwo Sądu w sprawie T-432/12 ⁽¹⁸⁾ , w której Sąd orzekł, że dokonanie oceny łącznej "wymaga ustalenia, z jednej strony, czy produkty te mają podobne właściwości fizyczne i czy ich końcowe zastosowanie jest zamienne, a z drugiej strony, czy zachowanie rynkowe eksporterów jest podobne" ⁽¹⁹⁾ .

(108)  Obaj producenci argumentowali, że Komisja nie przeprowadziła żadnej analizy dotyczącej podobieństwa właściwości fizycznych produktu przywożonego z Korei, przywożonego z Meksyku i produktu podobnego przemysłu Unii, które mają wpływ na ich końcowe zastosowanie. Obaj producenci argumentowali również, że twierdzenie Komisji, zgodnie z którym różnice w cenach między QTA a PTA nie były ani wyraźne, ani spójne, a ceny PTA zmieniały się w okresie objętym dochodzeniem, nie może być powodem odrzucenia wniosku o oddzielną analizę. Obaj eksporterzy argumentowali, że jeżeli Komisja potwierdzi, że polityka cenowa koreańskiego wywozu QTA zasadniczo różni się od polityki cenowej producentów PTA, musi wyjaśnić, dlaczego łączna ocena pozostaje odpowiednia w tym kontekście.

(109)  Jeżeli chodzi o kwestię dotyczącą właściwości fizycznych, Komisja uznała, że już ją dokładnie oceniono w analizie argumentów dotyczących zakresu produktu. Ustalono już w motywie 43 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i potwierdzono w sekcji 2.1 powyżej, że QTA i PTA mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz są wykorzystywane do produkcji tych samych produktów rynku niższego szczebla.

(110)  W odniesieniu do twierdzenia dotyczącego odmiennej polityki cenowej eksporterów QTA Komisja ponownie przypomniała, że stwierdzono, iż przywóz QTA z Korei był przedmiotem dumpingu, oraz że ustalenie to uznano za reprezentatywne dla całego wywozu dokonywanego przez producentów eksportujących nieobjętych próbą, obejmującego również PTA ⁽²⁰⁾ . Nawet gdyby stwierdzono, że QTA podlega odmiennej polityce cenowej niż PTA, ustalenie to nie miałoby zastosowania do całego wywozu z Korei, który uznano za będący przedmiotem dumpingu (tj. zarówno QTA, jak i PTA pochodzących od producentów eksportujących nieobjętych próbą).

(111)  W każdym razie, jak wcześniej podkreślono, Komisja nie stwierdziła, że różnice cenowe między QTA a PTA były na tyle duże, aby wykazać odmienne warunki konkurencji. Komisja wyjaśniła, że różnice cen wskazane w motywie 41 powyżej dotyczyły miesięcznych cen produktów wywożonych do Unii określonych na podstawie faktur dostarczonych przez użytkowników za niektóre miesiące w okresie objętym dochodzeniem, a w szczególności szczegółowych danych dotyczących średnich miesięcznych cen sprzedaży koreańskich producentów eksportujących objętych próbą, przedstawionych w ich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu. Jeżeli chodzi o producentów eksportujących objętych próbą, Komisja przypomniała, że stwierdzono, iż przedsiębiorstwo Samnam stosowało dumping w odniesieniu do QTA z marginesem 6,1 %. Nie uwzględniono tego w powyższych porównaniach cen.

(112)  Porównanie średnich cen ex-works wywozu do Unii dokonywanego przez producentów objętych próbą wykazało, że różnica między średnimi ważonymi cenami QTA przedsiębiorstwa Samnam a PTA przedsiębiorstwa Taekwang w okresie objętym dochodzeniem była mniejsza niż margines dumpingu przedsiębiorstwa Samnam. Po skorygowaniu o zakłócające skutki dumpingu ta różnica w cenie QTA i PTA znika.

(113)  Znajduje to również potwierdzenie w średnich cenach sprzedaży osiągniętych przez przedsiębiorstwa Samnam i Taekwang w ramach rentownych transakcji na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem (tj. w ich obliczonej wartości normalnej). Porównanie tych dwóch czynników nie wykazało, że QTA był sprzedawany po cenach niższych niż PTA na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem.

(114)  Ponadto nawet gdyby stwierdzono, że ceny QTA są o [8-12 %] niższe niż ceny PTA w normalnych warunkach konkurencji (co nie miało miejsca), fakt, że różnice w cenach między producentami PTA są jeszcze większe, w rzeczywistości przemawia za wnioskiem, że niższe ceny QTA nie wskazują na odmienne warunki konkurencji. Jeżeli ceny między kilkoma producentami sprzedającymi dokładnie ten sam rodzaj produktu mogą wahać się w zakresie [12-17 %], fakt, że ceny innego rodzaju produktu są niższe o mniejszy margines, w każdym razie przemawia za wnioskiem, że w tym kontekście właściwa jest ocena łączna.

(115)  Ze wszystkich powyższych powodów Komisja odrzuciła argumenty przedsiębiorstw Hanwha i Samnam.

4.4.2. Wielkość i udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie

(116)  W związku z powyższym i wobec braku dalszych uwag ustalenia zawarte w motywach 103-107 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.4.3. Ceny przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe

(117)  Przedsiębiorstwo Alpek wskazało, że ceny importowe z Meksyku były wyższe od cen importowych z Korei nie tylko w latach 2022-2024, ale również w okresie objętym dochodzeniem. Przedsiębiorstwo Alpek zwróciło się zatem do Komisji o zmianę przedziałów cenowych z tabeli 3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych dotyczących okresu objętego dochodzeniem, aby dokładnie odzwierciedlić tę różnicę.

(118)  Komisja potwierdziła, że średnia ważona cena przywozu towarów po cenach dumpingowych do Unii z państw, których dotyczy postępowanie, rzeczywiście kształtowała się następująco:

Tabela

Ceny importowe (EUR/t)

	2022	2023	2024	Okres objęty dochodzeniem
Korea	[840 -1 000 ]	[720 -880 ]	[730 -890 ]	[650 -810 ]
Indeks	100	83	84	77
Meksyk	[900 -1 060 ]	[800 -960 ]	[790 -950 ]	[680 -840 ]
Indeks	100	83	80	73
Średnia ważona cena	953	795	791	723
Indeks	100	83	83	76
Źródło: Eurostat i Surveillance.

(119)  W swoich uwagach dotyczących tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwa Hanwha i Samnam twierdziły, że różnice w cenach między QTA a PTA muszą zostać odzwierciedlone w obliczeniach podcięcia cenowego.

(120)  Jak już wyjaśniono powyżej, na podstawie wszystkich dostępnych dowodów Komisja nie mogła stwierdzić istnienia znacznej i stałej różnicy w cenach między QTA a PTA. W każdym razie, nawet gdyby cena QTA została skorygowana w dół, nie miałoby to istotnego wpływu na wnioski dotyczące podcięcia cenowego, ponieważ, jak wskazano w motywie 115 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie stwierdzono podcięcia cenowego w odniesieniu do przywozu z Korei nawet bez jakiegokolwiek dostosowania cen QTA w obliczeniach marginesu szkody. W związku z tym Komisja odrzuciła te argumenty jako bezprzedmiotowe.

(121)  Jednocześnie marginesy podcięcia cenowego dla przywozu z Korei zostały ponownie obliczone na podstawie skorygowanych cen CIF, jak opisano w sekcji 3.1.3, co, z tego samego powodu, również nie miało istotnego wpływu na wnioski Komisji.

(122)  W związku z tym, z wyjątkiem dostosowania przedstawionego w motywie 118 powyżej, dotyczącego sposobu przedstawienia danych liczbowych w tabeli, Komisja potwierdziła swoje wnioski zawarte w motywach 108-117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.5. Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii

4.5.1. Uwagi ogólne

(123)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 118-121 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.5.2. Pozostałe argumenty stron

(124)  Podobnie jak w przypadku powyższych argumentów dotyczących niereprezentatywności okresu badanego przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha twierdziły, że przemysł Unii nie poniósł żadnej istotnej szkody, a zamiast tego rok 2024 i okres objęty dochodzeniem stanowiły stabilizację rynku w następstwie ożywienia gospodarczego po pandemii COVID-19 i późniejszego spadku popytu spowodowanego zmniejszeniem zapasów w 2023 r.

(125)  Przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha nie przedstawiły nowych istotnych dowodów na poparcie tych argumentów. Jak już wspomniano w motywie 19 powyżej, Komisja uznała, że wpływ pandemii COVID-19 na rynek kwasu tereftalowego został odpowiednio oceniony w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych wraz z innymi wskaźnikami szkody.

(126)  W swoich uwagach dotyczących ujawnienia ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha przedstawiły dodatkowe argumenty dotyczące wyboru okresu badanego. Przedstawiono i omówiono je w motywach 22-27 powyżej.

4.5.3. Wskaźniki makroekonomiczne

4.5.3.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

(127)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 122-125 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.5.3.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku

(128)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 126-129 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.5.3.3. Wzrost

(129)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 130-134 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.5.3.4. Zatrudnienie i wydajność

(130)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 135-138 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.5.3.5. Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

(131)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 139-140 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.5.4. Wskaźniki mikroekonomiczne

4.5.4.1. Ceny i czynniki wpływające na ceny

(132)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 141-147 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.5.4.2. Koszty pracy

(133)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 148-149 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.5.4.3. Zapasy

(134)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 150-151 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.5.4.4. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

(135)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 152-161 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.6. Wnioski dotyczące szkody

(136)  W świetle wszystkich przedstawionych powyżej ustaleń oraz wobec braku dalszych uwag ustalenia zawarte w motywach 162-168 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają zatem potwierdzone.

5. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

5.1. Skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych

(137)  Przedsiębiorstwo Alpek argumentowało, że przywóz z Meksyku nie mógł być przyczyną szkody poniesionej przez przemysł Unii. Przedsiębiorstwo Alpek ponownie wskazało, że przywóz z Meksyku był ograniczony pod względem wielkości i zmniejszył się wraz ze spadkiem popytu w okresie badanym, a jego udział w rynku nawet nieznacznie zmalał, w przeciwieństwie do przywozu z Korei i Chińskiej Republiki Ludowej ("Chiny"). Ceny przywozu z Meksyku nie powodowały podcięcia cen przemysłu Unii, ponieważ były konsekwentnie wyższe. Przedsiębiorstwo Alpek argumentowało również, że ponieważ uznano, iż przywóz z Chin, którego ceny były niższe i którego udział w rynku rzeczywiście wzrósł, nie osłabił związku przyczynowego, to należy stwierdzić, że przywóz z Meksyku również nie mógł spowodować szkody.

(138)  Komisja przypomniała, że w przeciwieństwie do przywozu z Chin, który nie był objęty przedmiotowym dochodzeniem, przywóz z Meksyku uznano za przywóz po cenach dumpingowych. Argumenty dotyczące wielkości i cen przywozu z Meksyku zostały już ocenione w sekcji 4.4.1 powyżej. Biorąc pod uwagę, że skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych oceniono łącznie, Komisja odrzuciła te argumenty dotyczące związku przyczynowego jako bezprzedmiotowe.

(139)  Przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha twierdziły również, że biorąc pod uwagę wszystkie argumenty dotyczące szczególnych warunków konkurencji QTA w porównaniu z PTA pod względem cen, poziomu zanieczyszczeń i bazy klientów, opisane już powyżej w sekcjach 2.1 i 4.4.1, należało uwzględnić w dokonanej przez Komisję analizie związku przyczynowego podstawowy fakt polegający na tym, że QTA nie konkuruje z PTA. Gdyby QTA wyłączono z analizy, wielkość pozostałego przywozu PTA byłaby zbyt mała, aby mogła spowodować szkodę.

(140)  Komisja nie przyjęła tych argumentów. Jak już opisano w sekcjach 2.1 i 4.4.1 powyżej, Komisja stwierdziła, że QTA nie różni się od PTA w stopniu wystarczającym - ani pod względem podstawowych właściwości fizycznych, chemicznych i technicznych, ani pod względem warunków konkurencji - aby uzasadniało to wyłączenie go z zakresu produktu. Przywóz obu rodzajów produktu należało zatem ocenić łącznie.

5.2. Wpływ pozostałych czynników

5.2.1. Konsumpcja

5.2.1.1. Wykorzystanie na użytek własny

(141)  Wobec braku uwag dotyczących tej sekcji potwierdzono ustalenia przedstawione w motywach 177-179 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

5.2.1.2. Spadek konsumpcji

(142)  Przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha twierdziły, że jednym z głównych czynników przyczyniających się do sytuacji przemysłu Unii był spadek popytu i zmniejszenie zapasów w 2023 r., o czym świadczy również fakt, że przemysł Unii poniósł największe straty właśnie w tym roku. Przedsiębiorstwo Alpek powtórzyło te argumenty, ponownie twierdząc, że przyczyną tendencji spadkowych były strukturalne nadwyżki mocy produkcyjnych w Unii.

(143)  Przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha zakwestionowały również pogląd, że zamknięcie zakładów przedsiębiorstwa Indorama w Niderlandach i Portugalii było przejawem szkody spowodowanej przywozem towarów po cenach dumpingowych. Ponieważ przedsiębiorstwo Indorama w Niderlandach prowadziło działalność w ramach struktury zintegrowanej pionowo jako część szerszej działalności przedsiębiorstwa w zakresie PET, zamknięcie tego zakładu można było raczej przypisać pogarszającej się sytuacji na rynku PET, a nie przywozowi kwasu tereftalowego. Przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha stwierdziły, że główną przyczyną szkody poniesionej przez przemysł Unii było raczej nasilenie konkurencji na unijnym rynku PET wskutek utrzymującego się napływu przywozu PET do Unii po niskich cenach.

(144)  Jeżeli chodzi o powody zamknięcia zakładu przedsiębiorstwa Indorama w Niderlandach, na decyzję o zamknięciu tego zintegrowanego zakładu wpłynęło z pewnością kilka czynników wykraczających poza zwykły popyt na kwas tereftalowy. Ustalono jednak, że co najmniej połowa produkcji kwasu tereftalowego w tym zakładzie była sprzedawana na wolnym rynku, co z pewnością miało wpływ na zamknięcie zakładu. Powyższe rozważania nie miały natomiast zastosowania do zakładu przedsiębiorstwa Indorama w Portugalii, który produkował wyłącznie kwas tereftalowy, i którego zamknięcie było w całości spowodowane sytuacją na rynku kwasu tereftalowego.

(145)  W każdym razie Komisja uznała, że argumenty te nie uzasadniają zmiany jej wniosków. Spadek konsumpcji, w tym nadzwyczajny spadek w 2023 r., i jego potencjalny wpływ na szkodę przeanalizowano już w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych i nie zostały przedstawione żadne nowe dowody, które uzasadniałyby zmianę tych wniosków.

(146)  Ustalenia zawarte w motywach 180-182 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają zatem potwierdzone.

(147)  W swoich uwagach dotyczących ujawnienia ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha powtórzyły swoje argumenty, że Komisja nie uwzględniła odpowiednio wpływu spadku popytu w 2023 r. na wyniki przemysłu Unii. Obaj producenci nie przedstawili nowych dowodów podważających wnioski Komisji w tym względzie.

(148)  Komisja wskazała, że przeanalizowała potencjalny wpływ nadzwyczajnego spadku popytu w 2023 r. na szkodę w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, w szczególności w motywach 127-129 i w sekcji 5.2.1.2. Jak wyjaśniono w motywie 172 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, chociaż sytuacja gospodarcza przemysłu Unii odnotowała największy spadek w 2023 r., pomimo umiarkowanej poprawy w 2024 r., co zbiegło się z umiarkowanym ożywieniem popytu w tym roku ⁽²¹⁾ , sytuacja gospodarcza przemysłu Unii była nadal znacznie gorsza w 2024 r. niż w 2022 r. i nadal pogarszała się w okresie objętym dochodzeniem (w szczególności w odniesieniu do wielkości i cen sprzedaży, udziałów w rynku i rentowności). Jak wskazano w motywach 172 i 202 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, to dalsze pogorszenie zbiegło się w czasie ze znacznym wzrostem przywozu towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, po czym przywóz ten nadal zyskiwał udział w rynku, mimo że popyt zmniejszył się w 2023 r. w porównaniu z 2022 r. oraz w okresie objętym dochodzeniem w porównaniu z 2024 r.

(149)  Komisja podtrzymała zatem swój wniosek, że spadek popytu nie naruszył związku przyczynowego, i odrzuciła argumenty przedsiębiorstw Samnam i Hanwha.

(150)  W swoich uwagach dotyczących ujawnienia ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha podtrzymały swoje stanowisko, że podstawową przyczyną sytuacji przemysłu Unii wydaje się trudna sytuacja na rynku PET niższego szczebla, na którym stale rosnący napływ taniego przywozu powoduje zmniejszenie popytu, i wskazały na zapowiedziane zamknięcia działalności szeregu producentów produktów PET w Unii w 2025 r., z których jeden został zmuszony do zakończenia działalności pomimo zamawiania kwasu tereftalowego wyłącznie z Korei.

(151)  Komisja nie uznała, że argumenty te podważają jej wnioski. Chociaż sytuacja na rynku niższego szczebla również może być trudna, jak sugerowałby spadek popytu w okresie badanym, wpływ, jaki mógł on mieć na sytuację unijnego przemysłu kwasu tereftalowego, oceniono na poziomie makro w kontekście powyższej analizy wpływu spadku popytu na sytuację przemysłu Unii i stwierdzono, że nie narusza on związku przyczynowego między stwierdzoną szkodą a przywozem produktu objętego postępowaniem.

(152)  Chociaż każde indywidualne zamknięcie działalności producenta PET rzeczywiście przyczyni się do spadku popytu na kwas tereftalowy, zostało to uwzględnione w analizie ogólnego popytu. Ponadto to, czy użytkownicy ci zaopatrywali się w kwas tereftalowy z Korei, czy z Unii, nie miałoby wpływu na ich decyzję o zamknięciu działalności, ponieważ nie stwierdzono, aby przywóz z Korei podcinał ceny przemysłu Unii w okresie objętym dochodzeniem.

(153)  W związku z powyższym Komisja odrzuciła argumenty przedsiębiorstw Samnam i Hanwha.

5.2.2. Przywóz z państw trzecich

(154)  Przedsiębiorstwo Alpek twierdziło, że główną przyczyną szkody poniesionej przez przemysł Unii był przywóz od przedsiębiorstwa Taekwang oraz przywóz z Chin, w połączeniu z innymi czynnikami, a nie przywóz towarów po cenach dumpingowych. Komisja uznała, że wpływ tego przywozu oceniono już w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych i nie zostały przedstawione żadne nowe argumenty ani dowody w tym zakresie.

(155)  Komisja podtrzymała zatem swoje wnioski dotyczące przywozu z państw trzecich i wobec braku dalszych szczegółowych uwag do niniejszej sekcji potwierdziła ustalenia zawarte w motywach 183-191 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

5.2.3. Wyniki wywozu przemysłu Unii

(156)  Przedsiębiorstwo Alpek argumentowało, że spadek wielkości wywozu o 57 % w okresie badanym, przy jednoczesnym spadku cen eksportowych, stanowił strukturalnie istotny czynnik wpływający na sytuację gospodarczą przemysłu Unii, przy czym wywóz odpowiadał za jedną piątą całkowitej produkcji przemysłu Unii w 2022 r. i jedną czwartą tej produkcji w 2023 r.

(157)  Przedsiębiorstwo Alpek twierdziło ponadto, że fakt, iż ceny eksportowe były stale niższe niż ceny na rynku wewnętrznym w Unii, świadczy o tym, że przemysł Unii zmagał się z presją cenową niezależnie od przywozu z Meksyku.

(158)  Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem. Chociaż w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych uznano potencjalny wpływ, jaki spadek wywozu mógł mieć na sytuację przemysłu Unii, wpływ ten uznano za niewielki, ponieważ rynek unijny był zdecydowanie głównym miejscem zbytu produkcji przemysłu Unii.

(159)  Jednocześnie ceny sprzedaży eksportowej, które były również stale niższe od kosztów produkcji przemysłu Unii, pokazały, że przemysł Unii borykał się również z konkurencją ze strony taniego przywozu na rynki państw trzecich, który mógł, ale nie musiał, być sprzedawany po cenach dumpingowych podobnie jak na rynku Unii.

(160)  Komisja potwierdziła zatem swoje wnioski zawarte w motywach 192-194 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

5.2.4. Koszt produkcji

(161)  Przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha argumentowały, że Komisja nie uwzględniła w wystarczającym stopniu wpływu kryzysu energetycznego spowodowanego rosyjską inwazją na Ukrainę, który doprowadził do skoku kosztów surowców i niewątpliwie silniej dotknął producentów unijnych ze względu na historyczne uzależnienie Unii od importu energii z Rosji. Producenci uznali zatem, że wniosek Komisji zawarty w motywie 200 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, tj. fakt, że ceny przywozu były najwyższe w 2022 r., sugeruje warunki podwyższonych kosztów dla Unii.

(162)  Przedsiębiorstwo Alpek argumentowało również, odnosząc się do niektórych publicznych oświadczeń producentów unijnych, że pogorszenie wyników producentów unijnych można przypisać m.in. wzrostowi kosztów produkcji, kosztów pracy i inflacji. Przedsiębiorstwo Alpek przedstawiło dowody na to, że koszty pracy rosły w okresie badanym, podczas gdy ceny energii i poziom inflacji w Unii utrzymywały się w tym okresie powyżej swoich historycznych poziomów odniesienia.

(163)  Komisja wskazała, że nigdy nie stwierdziła, iż koszty produkcji były jednakowo wysokie we wszystkich regionach świata. Przyznała, że po rosyjskiej inwazji na Ukrainę nastąpił gwałtowny wzrost kosztów produkcji.

(164)  W pozostałej części analizy w sekcji 5.2.4 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych oceniono zmiany kosztów produkcji w okresie badanym, zarówno osobno, jak i wraz z innymi czynnikami. Komisja stwierdziła, że chociaż koszty rzeczywiście odnotowały skok w 2022 r. i pozostały wysokie w 2023 r., to w 2024 r. oraz w okresie objętym dochodzeniem wykazywały wyraźną tendencję spadkową.

(165)  Jak wskazano w szczególności w motywie 202 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, znaczne pogorszenie sytuacji i rentowności przemysłu Unii nie zbiegło się w czasie z okresem najwyższych kosztów produkcji, lecz z rosnącą obecnością towarów przywożonych po cenach dumpingowych na rynku unijnym.

(166)  Komisja nie znalazła zatem podstaw do zmiany swoich wniosków i potwierdziła ustalenia zawarte w motywach 195-203 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(167)  W swoich uwagach dotyczących ujawnienia ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha powtórzyły swoje argumenty, że ocena Komisji, która dotyczyła asymetrycznego wpływu kryzysu energetycznego i wynikającego z niego skoku kosztów surowców spowodowanego rosyjską inwazją na Ukrainę na producentów unijnych w porównaniu z producentami koreańskimi, była niewystarczająca w rozumieniu art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.

(168)  Komisja nie zgodziła się z tym argumentem. Jak już opisano w niniejszej sekcji i w motywach 143-144 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja uwzględniła i oceniła wzrost kosztów produkcji przemysłu Unii spowodowany rosyjską inwazją na Ukrainę. Co najważniejsze, Komisja stwierdziła jednak zarówno w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, jak i w motywie 165 powyżej, że znaczne pogorszenie sytuacji i rentowności przemysłu Unii nie zbiegło się w czasie z okresem najwyższych kosztów produkcji, lecz z rosnącą obecnością towarów przywożonych po cenach dumpingowych na rynku unijnym. Samnam i Hanwha nie odniosły się jednak do tego wniosku ani go nie zakwestionowały w żadnej ze swoich uwag, ale zasadniczo powtórzyły swoje twierdzenie, że na koszty produkcji w Unii najbardziej wpłynęła rosyjska inwazja na Ukrainę.

(169)  W związku z powyższym Komisja odrzuciła te argumenty.

5.3. Wnioski w sprawie związku przyczynowego

(170)  Nawiązując do argumentów opisanych w sekcji 5.1 powyżej przedsiębiorstwo Alpek argumentowało, że na przemysł Unii istotny negatywny wpływ wywarł łącznie szereg czynników, w tym spadek popytu w połączeniu ze strukturalną nadwyżką mocy produkcyjnych, szkoda poniesiona przez przemysł Unii z winy własnej wynikająca ze sprzedaży przemysłu Unii po cenach niższych od cen przywozu z Korei i Meksyku w 2024 r. i w okresie objętym dochodzeniem, rosnące koszty produkcji, pogarszające się wyniki wywozu oraz przywóz od przedsiębiorstwa Taekwang i przywóz z Chin. Przedsiębiorstwo Alpek twierdziło, że czynniki te wyjaśniają zarzucaną szkodę oraz że nie można w sposób wiarygodny uznać przywozu z Meksyku za przyczynę jakiegokolwiek pogorszenia sytuacji przemysłu Unii.

(171)  Komisja odrzuciła ten argument. Po pierwsze, wszystkie te inne czynniki przeanalizowano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, zarówno osobno, jak i łącznie, i ponownie oceniono powyżej w świetle odpowiednich uwag stron. Komisja nie stwierdziła istnienia argumentów ani nowych dowodów, które uzasadniałyby zmianę jej wniosków. Po drugie, jak już podkreślono w sekcjach 4.4.1 i 5.1 powyżej, Komisja uznała za właściwe przeprowadzenie łącznej oceny skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych z Korei i Meksyku, w tym w ramach analizy związku przyczynowego.

(172)  W świetle powyższych rozważań oraz wobec braku dodatkowych argumentów lub dowodów przemawiających za odmiennym stanowiskiem Komisja potwierdziła swoje ustalenia przedstawione w motywach 204-208 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, podtrzymując wniosek, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, wyrządził istotną szkodę przemysłowi Unii, a pozostałe czynniki, rozważane osobno lub łącznie, nie naruszyły związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a istotną szkodą.

6. POZIOM ŚRODKÓW

6.1. Margines szkody

(173)  Stwierdzono błąd pisarski w motywie 218 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, którego tekst błędnie odnosi się do "ceny niewyrządzającej szkody", podczas gdy podane przedziały liczbowe dotyczą zysku docelowego. Komisja wyjaśniła, że na podstawie metodyki opisanej w motywach 211-216 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych do kosztów produkcji każdego z trzech producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem dodano zysk docelowy (a nie cenę niewyrządzającą szkody) w wysokości od [50-60] do [70-80] EUR/t, obliczony poprzez zastosowanie marży zysku właściwej dla każdego z producentów unijnych, jak opisano we wspomnianych motywach.

(174)  Ponadto producent unijny Orlen S.A. stwierdził błąd pisarski w swoich obliczeniach kosztów przestrzegania przepisów, który dotyczył przeliczania walut, który to błąd został skorygowany. Zysk docelowy utrzymywał się na poziomie od [50-60] do [70-80] EUR/t.

(175)  Przedsiębiorstwo Alpek zwróciło się do Komisji o ujawnienie niepoufnego streszczenia dowodów przedstawionych przez producentów unijnych na poparcie twierdzenia, że w normalnych warunkach konkurencji poziom inwestycji, badań i rozwoju (B+R) oraz innowacji w okresie badanym byłby wyższy ("utracone inwestycje, badania i rozwój oraz innowacje"), a także dowodów przedstawionych na poparcie przyszłych kosztów przestrzegania przepisów, które wykorzystano do obliczenia ceny docelowej, jak opisano w motywach 216 i 219 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Przedsiębiorstwo Alpek argumentowało, że takie niepoufne streszczenia są dla niego niezbędne, aby mogło zrozumieć podstawę faktyczną istotnych faktów, w szczególności ustalenia ceny niewyrządzającej szkody, oraz aby mogło skutecznie skorzystać z prawa do obrony, przedstawiając uwagi w tym zakresie.

(176)  Jak opisano w piśmie przedsiębiorstwa Alpek z 27 kwietnia 2026 r. ⁽²²⁾ , Komisja wyjaśniła przedsiębiorstwu Alpek, jakiego rodzaju informacje zostały zgromadzone jako materiały dowodowe podczas wizyt weryfikacyjnych, a mianowicie dokumenty dotyczące planów inwestycyjnych przedsiębiorstw, cen zakupu i harmonogramów amortyzacji określonych aktywów, zapasów uprawnień w ramach ETS, umów z dostawcami energii itp. Dotyczyły one szczegółowych informacji na temat działalności przedsiębiorstwa, leżących u podstaw danych liczbowych podanych przez nie w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, a zatem były z natury poufne i nie można ich było streścić.

(177)  Komisja uznała, że poprzez taki opis charakteru zgromadzonych dowodów, a także jawne wersje sprawozdań z wizyt dostępne w aktach do wglądu dla zainteresowanych stron oraz informacje przekazane w okresie wcześniejszego informowania i ujawnienia tymczasowych ustaleń wywiązała się ze swoich obowiązków w zakresie ujawniania informacji wynikających z rozporządzenia podstawowego, przestrzegając jednocześnie obowiązków w zakresie poufności wynikających z art. 19 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym argument ten został odrzucony.

(178)  Na podstawie korekt wyjaśnionych w motywie 173 Komisja obliczyła nową średnią ważoną ceny niewyrządzającej szkody produktu podobnego przemysłu Unii w wysokości [870-1 010] EUR/t, stosując wspomnianą powyżej docelową marżę zysku do kosztów produkcji każdego z trzech producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem, a następnie dodając dostosowania na podstawie art. 7 ust. 2d rozporządzenia podstawowego dla każdego rodzaju produktu.

(179)  Komisja ustaliła następnie margines szkody poprzez porównanie średniej ważonej ceny importowej objętych próbą współpracujących producentów eksportujących w Korei, przeliczonej ponownie zgodnie z motywem 68 powyżej, oraz cen dla Meksyku opartych na danych Eurostatu i danych z systemu Surveillance, ustalonych na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną ceny niewyrządzającej szkody produktu podobnego sprzedawanego przez trzech producentów unijnych na rynku Unii w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone jako odsetek nowo obliczonej średniej ważonej wartości importowej CIF.

(180)  Nawiązując do argumentów stron dotyczących różnic w cenach między QTA a PTA, opisanych w sekcji 2.1 powyżej, przedsiębiorstwa Hanwha i Samnam argumentowały, że różnice te należy odzwierciedlić w obliczeniach zaniżania cen poprzez dokonanie odpowiedniego dostosowania ceny QTA.

(181)  Jak już jednak stwierdzono w sekcji 2.1 i motywie 96 powyżej, w okresie objętym dochodzeniem nie stwierdzono występowania stałej różnicy w cenach między tymi dwoma rodzajami produktu, która mogłaby posłużyć jako wiarygodna wartość odniesienia dla takiego dostosowania.

(182)  Z ostrożności Komisja przeprowadziła jednak symulację obliczeń marginesu szkody dla przywozu z Korei, dostosowując cenę QTA o najwyższą stwierdzoną różnicę między średnimi miesięcznymi cenami CIF QTA sprzedawanego przez przedsiębiorstwo Samnam a cenami PTA sprzedawanego przez przedsiębiorstwo Taekwang w okresie objętym dochodzeniem, obliczonymi na podstawie szczegółowych wykazów transakcji przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu. Nawet przy zastosowaniu tego zwiększonego dostosowania wyniki nie uległy istotnej zmianie, ponieważ marginesy zaniżania cen nadal utrzymywały się znacznie powyżej marginesów dumpingu. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

(183)  W swoich uwagach dotyczących ujawnienia ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Samnam twierdziło, że nawet jeśli ponowne obliczenie marginesu zaniżania cen nie miałoby wpływu na poziom, na którym ustalono cła, Komisja nadal musi ponownie obliczyć margines zaniżania cen, aby uwzględnić odpowiednie dostosowanie cen w odniesieniu do QTA, ponieważ poziom marginesu mówi o stopniu, w jakim przemysł Unii poniósł szkodę w wyniku przywozu towarów po cenach dumpingowych. Przedsiębiorstwo Samnam twierdziło również, że miesięczne różnice cen określone w motywie 41 powyżej należy uznać za wystarczająco znaczące, aby uzasadnić dostosowanie cen, ponieważ różnica cen wynosząca [8-12 %] jest wyższa niż margines dumpingu przedsiębiorstwa Samnam.

(184)  Komisja przyznała, że koreański QTA był rzeczywiście tańszy niż koreański PTA w większości miesięcy okresu objętego dochodzeniem oraz że różnica cen wynosząca [8-12 %] nie jest nieznaczna. Komisja podkreśliła jednak, że różnice cen wskazane w motywie 41 powyżej dotyczyły miesięcznych cen produktów wywożonych do Unii określonych na podstawie faktur dostarczonych przez użytkowników za niektóre miesiące w okresie objętym dochodzeniem, a w szczególności szczegółowych danych dotyczących średnich miesięcznych cen sprzedaży koreańskich producentów eksportujących objętych próbą, przedstawionych w ich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu. Jeżeli chodzi o producentów eksportujących objętych próbą, Komisja przypomniała, że stwierdzono, iż przedsiębiorstwo Samnam stosowało dumping w odniesieniu do QTA z marginesem 6,1 %. Nie uwzględniono tego w powyższych porównaniach cen.

(185)  Komisja uznała, że wszelkie dostosowania cen musiałyby opierać się na najbardziej szczegółowych i dokładnych dostępnych danych, które naturalnie byłyby zawarte w zweryfikowanych odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez producentów eksportujących objętych próbą. Biorąc pod uwagę, że stwierdzono dumping na rynku unijnym, Komisja uznała, że najwłaściwszą metodyką dostosowania cen byłoby porównanie średnich cen sprzedaży uzyskanych przez przedsiębiorstwa Samnam i Taekwang w ramach rentownych transakcji na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem. Porównanie to nie wykazało jednak, że QTA był sprzedawany po cenach niższych niż PTA w okresie objętym dochodzeniem.

(186)  Jednocześnie porównanie średnich cen ex-works sprzedaży eksportowej do Unii dokonywanej przez producentów objętych próbą wykazało, że różnica między średnimi ważonymi cenami QTA przedsiębiorstwa Samnam a PTA przedsiębiorstwa Taekwang w okresie objętym dochodzeniem była mniejsza niż margines dumpingu przedsiębiorstwa Samnam. Ponieważ stwierdzono, że przedsiębiorstwo Taekwang nie stosuje dumpingu, wszelkie różnice w cenach QTA przedsiębiorstwa Samnam w porównaniu z cenami PTA przedsiębiorstwa Taekwang musiałyby również zostać dostosowane o margines dumpingu, aby uwzględnić różnicę w cenach produktów wynikającą z dumpingu, a nie z mechanizmów rynkowych, co ponownie eliminuje wszelkie różnice w średnich cenach.

(187)  W związku z tym Komisja odrzuciła te argumenty i nie dokonała żadnych dostosowań cen QTA w ramach obliczeń szkody.

(188)  Jak opisano w motywach 174 i 179 powyżej, Komisja skorygowała marginesy szkody. Ostateczny poziom usuwający szkodę dla współpracujących producentów eksportujących i dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw jest zatem następujący:

Państwo	Przedsiębiorstwo	Ostateczny margines szkody (%)
Korea	Samnam Petrochemical Co., Ltd.	29,7
Korea	Inne współpracujące przedsiębiorstwo nieobjęte próbą: Hanwha Impact Corporation	29,7
Korea	Cały pozostały przywóz towarów po cenach dumpingowych pochodzący z państwa, którego dotyczy postępowanie	45,2
Meksyk	Cały przywóz pochodzący z państwa, którego dotyczy postępowanie	24,1

6.2. Wnioski dotyczące poziomu środków

(189)  W wyniku powyższej oceny wysokości ostatecznego cła antydumpingowego powinny zostać ustalone zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w sposób przedstawiony poniżej:

Państwo	Przedsiębiorstwo	Ostateczny margines dumpingu (%)	Ostateczny margines szkody (%)	Ostateczne cło antydumpingowe (%)
Korea	Samnam Petrochemical Co., Ltd.	6,1	29,7	6,1
Korea	Inne współpracujące przedsiębiorstwo nieobjęte próbą: Hanwha Impact Corporation	6,1	29,7	6,1
Korea	Cały pozostały przywóz towarów po cenach dumpingowych pochodzący z państwa, którego dotyczy postępowanie	13,3	45,2	13,3
Meksyk	Cały przywóz pochodzący z państwa, którego dotyczy postępowanie	75,5	24,1	24,1

7. INTERES UNII

7.1. Interes przemysłu Unii

(190)  Wobec braku konkretnych uwag ustalenia zawarte w motywach 225-228 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

7.2. Interes importerów niepowiązanych i przedsiębiorstw handlowych

(191)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywie 229 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały potwierdzone.

7.3. Interes użytkowników, konsumentów lub dostawców

(192)  Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwa Samnam, Hanwha, Alpek, Neo i Novamont twierdziły, że nałożenie ceł byłoby sprzeczne z interesem Unii, ponieważ wyrządziłoby znaczną szkodę użytkownikom na rynku niższego szczebla, w szczególności na rynku PET.

(193)  Strony twierdziły, że w warunkach rosnących kosztów, dodatkowo spotęgowanych przez trwający kryzys na Bliskim Wschodzie, unijny przemysł PET stanąłby w obliczu kolejnej fali zamknięć działalności, podczas gdy w ciągu ostatnich czterech lat utracono już 24 % zdolności produkcyjnych w zakresie PET ze względu na wysokie koszty i konkurencję ze strony przywozu po niskich cenach.

(194)  Przedsiębiorstwo Neo podkreśliło, że środki w proponowanej formie byłyby szczególnie szkodliwe dla użytkowników, którzy zainwestowali w możliwość wykorzystywania QTA w swojej produkcji. Przedsiębiorstwo Neo dodało ponadto, że środki te nie zapewniłyby ulgi przemysłowi Unii, ponieważ udział w rynku zostałby przejęty przez przedsiębiorstwo Taekwang, na którego przywóz nie są nakładane cła antydumpingowe, a prawdopodobnie również przez przywóz z Chin.

(195)  Z drugiej strony przedsiębiorstwo Novamont powtórzyło swój argument, że ponieważ proponowane cła na kwas tereftalowy zagrażają konkurencyjności przemysłu niższego szczebla, Komisja powinna chronić cały łańcuch wartości i rozszerzyć zakres dochodzenia, aby objąć nim również inne produkty rynku niższego szczebla, takie jak PBAT (tereftalan adypinianu polibutylenu) oraz powiązane kopolimery i związki, które - w przeciwieństwie do PET - nie są obecnie objęte cłami antydumpingowymi.

(196)  Jak już opisano w motywie 14, na ostatecznym etapie dochodzenia Komisja zwróciła się również - w pismach w sprawie uzupełnienia braków - do dziesięciu użytkowników, którzy przedłożyli odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, o przekazanie dodatkowych informacji, aby móc bardziej szczegółowo ocenić ich sytuację. Siedmiu użytkowników przedstawiło wymagane informacje.

(197)  Przedstawione informacje nie zmieniły w istotny sposób obrazu sytuacji sektorów niższego szczebla opisanej w motywach 231-237 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Komisja podtrzymała zatem swój wniosek, że nałożenie ceł spowoduje dodatkowe obciążenie dla działalności gospodarczej tych siedmiu użytkowników.

(198)  Komisja przyznała, że użytkownicy działający w przemyśle PET znajdują się w trudnej sytuacji. Ponieważ jednak rozporządzenie podstawowe nie dopuszcza rozszerzenia zakresu dochodzenia antydumpingowego na produkty rynku niższego szczebla, wniosek przedsiębiorstwa Novamont należało odrzucić.

(199)  Jednocześnie Komisja uznała, że każdy wzrost kosztów produkcji, który może być spowodowany konfliktem na Bliskim Wschodzie i zamknięciem Cieśniny Ormuz, miałby wpływ na unijnych producentów kwasu tereftalowego w takim samym stopniu, jak na użytkowników na rynku niższego szczebla, co oznacza, że sytuacja obu tych grup może ulec pogorszeniu.

(200)  Ponadto, jak już opisano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, Komisja musiała porównać trudną sytuację współpracujących użytkowników z niepewną sytuacją producentów unijnych i doszła do wniosku, że unijni producenci kwasu tereftalowego znajdują się w stosunkowo gorszym położeniu.

(201)  Jak opisano w motywie 243 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, unijni producenci kwasu tereftalowego znajdowali się w trudnej sytuacji, a ich straty w wysokości - 21 % jako udział obrotu w okresie objętym dochodzeniem znacznie przewyższały straty któregokolwiek z użytkowników, którzy współpracowali w toku dochodzenia. Każdy poziom ochrony przed przywozem towarów po cenach dumpingowych zapewniłby zatem ulgę, której pilnie potrzebuje unijny przemysł kwasu tereftalowego, ponieważ istnieje wysokie ryzyko jego całkowitego zniknięcia. W tym względzie Komisja ponownie przypomniała, że przemysł PET znajduje się w stosunkowo korzystniejszej sytuacji, ponieważ jest już chroniony środkami ochrony handlu przed przywozem z Chin po cenach dumpingowych i przywozem z Indii po cenach subsydiowanych.

(202)  Komisja przypomniała również, że - jak opisano w motywach 238 i 239 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, a czego żadna ze stron nie zakwestionowała - nawet dziesięciu użytkowników współpracujących w ramach dochodzenia zaspokajało łącznie około jednej trzeciej swojego zapotrzebowania dzięki dostawom pochodzącym od przemysłu Unii. Ponadto druga połowa rynku niższego szczebla polegała niemal wyłącznie na dostawach pochodzących od przemysłu Unii. Doprowadziło to Komisję do wniosku, że zniknięcie przemysłu Unii wyeliminowałoby kluczowe źródło dostaw i potencjalnie spowodowałoby znacznie większe zakłócenia dla użytkowników na rynku niższego szczebla i dla znacznie większej ich grupy niż nałożenie ceł antydumpingowych na kwas tereftalowy.

(203)  Wobec braku uwag ustalenia zawarte w motywach 244 do 247 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

(204)  Trzech użytkowników unijnych (EQUIPOLYMERS GMBH, JSC ORION GLOBAL PET i Novapet S.A.) oraz stowarzyszenie unijnych producentów PET (PET Europe) przedstawiło uwagi dotyczące ujawnienia ostatecznych ustaleń, kwestionując wagę, jaką należy przypisać wnioskowi zawartemu w motywie 201 powyżej, zgodnie z którym przemysł PET jest chroniony środkami ochrony handlu przed przywozem towarów po cenach dumpingowych z Chin i przywozem towarów subsydiowanych z Indii. Strony te twierdziły, że ochrona ta uległa znacznemu osłabieniu, ponieważ pewne wielkości przywozu przesunęły się na inne miejsca pochodzenia, takie jak Wietnam.

(205)  Komisja podkreśliła, że oczywiście nie uważa, aby istniejące środki ochrony handlu stanowiły rozwiązanie wszystkich wyzwań, przed którymi może stanąć dany przemysł. To samo ma zastosowanie do środków wprowadzonych w odniesieniu do przywozu PET. Jak wskazano w analizie interesu Unii, a w szczególności w motywie 200 powyżej, Komisja zestawiła trudną sytuację współpracujących użytkowników z niepewną sytuacją producentów unijnych. Fakt, że użytkownicy unijni są chronieni przed niektórym przywozem towarów po cenach dumpingowych i subsydiowanych, a tym samym znajdują się w stosunkowo lepszej sytuacji niż producenci kwasu tereftalowego, którzy - w przypadku zakończenia niniejszego dochodzenia bez wprowadzania środków - nie byliby chronieni przed przywozem, co do którego stwierdzono, że odbywa się po cenach dumpingowych, był tylko jednym z czynników uwzględnionych w tej ogólnej analizie.

7.4. Wnioski dotyczące interesu Unii

(206)  W związku z powyższym Komisja podtrzymała swój wniosek, że nałożenie ceł antydumpingowych leży w ogólnym interesie Unii.

8. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

8.1. Środki ostateczne

(207)  Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego, poziomu środków i interesu Unii oraz uwzględniając art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, należy wprowadzić ostateczne środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz produktu objętego postępowaniem po cenach dumpingowych.

8.2. Forma środków

(208)  Przedsiębiorstwa Samnam i Hanwha twierdziły, że środki należy wprowadzić w formie stałego cła, co byłoby konieczne, aby zapobiec nadmiernemu obciążeniu użytkowników kosztami i zapewnić stabilny dostęp do kwasu tereftalowego, biorąc pod uwagę zmienność cen kwasu tereftalowego i jego surowca na rynku wyższego szczebla - paraksylenu. Strony argumentowały, że jest to szczególnie istotne w świetle trwającego konfliktu na Bliskim Wschodzie i potencjalnego dalszego zamknięcia Cieśniny Ormuz.

(209)  Nie wykazano jednak, że stawka celna ad valorem zagrażałaby stabilności dostępu do kwasu tereftalowego lub zwiększałaby zmienność jego cen. Jak wyjaśniły same strony, ustalanie cen kwasu tereftalowego odbywa się już głównie za pomocą formuły cenowej uwzględniającej taką zmienność. Ponadto żaden z użytkowników nie wystąpił z wnioskiem o zastosowanie takiej formy ceł ani nie twierdził, że poprawiłaby ona jego sytuację. Argument ten został zatem odrzucony.

(210)  Przedsiębiorstwo Novamont argumentowało, że bezcłowy kontyngent taryfowy stanowiłby bardziej zniuansowaną i proporcjonalną reakcję na praktyki dumpingowe, pozwalającą uniknąć nagłych wstrząsów związanych z kosztami dla użytkowników na rynku niższego szczebla.

(211)  Komisja uznała jednak, że ze względu na wyjątkowo trudną sytuację przemysłu Unii bezcłowy kontyngent taryfowy nie zapewniłby odpowiedniego poziomu ochrony. Ponieważ przemysł Unii utracił już znaczą część udziału w rynku i był zmuszony do sprzedaży po cenach znacznie niższych od kosztów produkcji, a przy cłach na większość przywozu (z Korei) ustalono poziom marginesów dumpingu, które są stosunkowo niskie i wynoszą 6,1 %, Komisja uznała, że ustanowienie bezcłowego kontyngentu taryfowego osłabiłoby skuteczność środków. Argument ten został zatem odrzucony.

(212)  W związku z powyższym stawki ostatecznego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:

Państwo	Przedsiębiorstwo	Margines dumpingu (%)	Margines szkody (%)	Ostateczne cło antydumpingowe (%)
Korea	Samnam Petrochemical Co., Ltd.	6,1	29,7	6,1
Korea	Inne współpracujące przedsiębiorstwo nieobjęte próbą: Hanwha Impact Corporation	6,1	29,7	6,1
Korea	Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa	13,3	45,2	13,3
Meksyk	Wszystkie przedsiębiorstwa	75,5	24,1	24,1

(213)  Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zatem zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego dochodzeniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione podmioty prawne. Stawek tych nie można stosować w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem wytworzonego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nie wymieniono w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami w niej wymienionymi, dlatego przywóz ten powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw" z Korei i "wszystkich przedsiębiorstw" z Meksyku.

(214)  Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy przedsiębiorstwa. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji ⁽²³⁾ . Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie, rozporządzenie dotyczące zmiany nazwy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(215)  Do zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są środki szczególne gwarantujące właściwe stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych w przypadku Korei. Stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych ma zastosowanie wyłącznie po przedstawieniu ważnej faktury handlowej organom celnym państw członkowskich. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 4 niniejszego rozporządzenia. Do chwili przedstawienia takiej faktury przywóz z Korei powinien zostać objęty cłem antydumpingowym mającym zastosowanie do "całego pozostałego przywozu towarów po cenach dumpingowych pochodzącego z Korei".

(216)  Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich powinny bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniającą wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach, mogą żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji poprawności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki celnej zgodnie z prawem celnym.

(217)  Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu w szczególności po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach można wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków, o ile spełnione są odpowiednie warunki. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia ogólnokrajowego cła.

(218)  W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące całego pozostałego przywozu pochodzącego z Korei lub Meksyku należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach niniejszego dochodzenia, ale również do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.

(219)  Producenci eksportujący w Korei, którzy nie dokonywali wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem, powinni mieć możliwość złożenia wniosku ⁽²⁴⁾ do Komisji o objęcie ich stawką cła antydumpingowego ustaloną dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą. Komisja powinna przychylić się do tego wniosku, o ile spełnione są trzy warunki. Nowy koreański producent eksportujący musiałby wykazać, że: (i) nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem; (ii) nie jest powiązany z producentem eksportującym, który dokonywał takiego wywozu; oraz (iii) dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem po okresie objętym dochodzeniem lub przyjął nieodwołalne zobowiązanie umowne do wywozu znacznej ilości tego produktu.

8.3. Ostateczne pobranie cła tymczasowego

(220)  Ze względu na ustaloną wysokość marginesów dumpingu oraz zważywszy na poziom szkody, jaką poniósł przemysł Unii, należy dokonać ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych w formie tymczasowych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych do wysokości ustalonych na mocy niniejszego rozporządzenia.

8.4. Pobór z mocą wsteczną

(221)  Jak wspomniano w sekcji 1.2, Komisja objęła przywóz produktu objętego postępowaniem obowiązkiem rejestracji.

(222)  Na ostatecznym etapie dochodzenia przeprowadzono ocenę danych zgromadzonych w kontekście rejestracji. Komisja zbadała, czy kryteria zawarte w art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione w odniesieniu do poboru ceł ostatecznych z mocą wsteczną.

(223)  Na podstawie danych z systemu Surveillance Komisja przeanalizowała, czy nie nastąpił dalszy znaczny wzrost przywozu poza poziomem przywozu, który spowodował szkodę, w okresie objętym dochodzeniem, jak określono w art. 10 ust. 4 lit. d) rozporządzenia podstawowego. Na potrzeby tej analizy Komisja porównała:

a) średni miesięczny przywóz od pierwszego pełnego miesiąca po wszczęciu postępowania do pełnego miesiąca, w którym miała miejsce rejestracja, (wrzesień 2025 r.-październik 2025 r.) ze średnim miesięcznym przywozem w tych samych miesiącach w okresie objętym dochodzeniem;

b) średni miesięczny przywóz od pierwszego pełnego miesiąca po wszczęciu postępowania do pełnego miesiąca, w którym przyjęto cła tymczasowe, (wrzesień 2025 r.-kwiecień 2026 r.) ze średnim miesięcznym przywozem w tych samych miesiącach w okresie objętym dochodzeniem;

c) średni miesięczny przywóz od pierwszego pełnego miesiąca po wszczęciu postępowania do pełnego miesiąca, w którym miała miejsce rejestracja, (wrzesień 2025 r.-październik 2025 r.) ze średnim miesięcznym przywozem w całym okresie objętym dochodzeniem; oraz

d) średni miesięczny przywóz od pierwszego pełnego miesiąca po wszczęciu postępowania do pełnego miesiąca, w którym przyjęto cła tymczasowe, (wrzesień 2025 r.-kwiecień 2026 r.) ze średnim miesięcznym przywozem w całym okresie objętym dochodzeniem.

(224)  W żadnym z czterech porównań przedstawionych powyżej nie wykazano dalszego znacznego wzrostu przywozu poza poziomem przywozu, który spowodował szkodę, w okresie objętym dochodzeniem.

(225)  W związku z tym Komisja stwierdziła, że warunki poboru z mocą wsteczną nie zostały spełnione.

9. KOREKTA DODATKOWEGO KODU TARIC PRZEDSIĘBIORSTWA TAEKWANG

(226)  W art. 1 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wskazano nieprawidłowy dodatkowy kod TARIC (889BP) dla przedsiębiorstwa Taekwang, podczas gdy prawidłowym dodatkowym kodem TARIC przypisanym temu przedsiębiorstwu jest 88BP. Błąd ten skorygowano w art. 1 ust. 3 części normatywnej niniejszego rozporządzenia.

10. PRZEPIS KOŃCOWY

(227)  Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 ⁽²⁵⁾ , gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

(228)  Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł  1

1.  Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu tereftalowego o czystości 99,5 % masy lub większej, obecnie objętego kodem CN ex 2917 36 00 (kod TARIC 2917 36 00 11), CUS 0023865-3 i numerem CAS 100-21-0 i pochodzącego z Republiki Korei i Meksykańskich Stanów Zjednoczonych.

2.  Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wyprodukowanych przez poniższe przedsiębiorstwa:

Kraj pochodzenia	Przedsiębiorstwo	Ostateczne cło antydumpingowe (%)	Dodatkowy kod TARIC
Republika Korei	Samnam Petrochemical Co., Ltd.	6,1	88BN
Republika Korei	Hanwha Impact Corporation	6,1	88BO
Republika Korei	Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa	13,3	8999
Meksykańskie Stany Zjednoczone	Wszystkie przedsiębiorstwa	24,1	8999

3.  Cła antydumpingowe nie mają zastosowania do koreańskiego producenta eksportującego Taekwang Industrial Co., Ltd. (dodatkowy kod TARIC 88BP).

4.  Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla koreańskich przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi zawierać oświadczenie następującej treści, opatrzone datą i podpisem pracownika podmiotu wystawiającego fakturę, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska: "Ja, niżej podpisany, poświadczam, że [ilość] kwasu tereftalowego sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez [nazwa i adres przedsiębiorstwa] [dodatkowy kod TARIC] w Republice Korei. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą". Do czasu przedstawienia takiej faktury obowiązuje cło mające zastosowanie do całego pozostałego przywozu pochodzącego z Republiki Korei.

5.  Państwa członkowskie informują co miesiąc Komisję o liczbie ton przywiezionych na podstawie kodu CN ex 2917 36 00 (kod TARIC 2917 36 00 11).

6.  O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł  2

Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2026/801 zostają ostatecznie pobrane. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczne stawki cła antydumpingowego zostają zwolnione.

Artykuł  3

Art. 1 ust. 2 można zmienić w celu dodania nowych producentów eksportujących z Republiki Korei i objęcia ich odpowiednią średnią ważoną stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą. Nowy producent eksportujący przedstawia dowody potwierdzające, że:

a) nie dokonał wywozu towarów opisanych w art. 1 ust. 1 w okresie objętym dochodzeniem (od 1 lipca 2024 r. do 30 czerwca 2025 r.);

b) nie jest powiązany z żadnym eksporterem ani producentem podlegającym środkom wprowadzonym na mocy niniejszego rozporządzenia, który mógł współpracować w pierwotnym dochodzeniu; oraz

c) faktycznie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem albo przyjął nieodwołalne zobowiązanie umowne do wywozu znacznych ilości tego produktu do Unii po okresie objętym dochodzeniem.

Artykuł  4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 sierpnia 2026 r.

W imieniu Komisji Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

(1) ¹⁾ Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2016/1036/oj.

(2) ²⁾ Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu kwasu tereftalowego pochodzącego z Republiki Korei i Meksyku (Dz.U. C, C/2025/4539, 13.8.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/4539/oj).

(3) ³⁾ Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2025/2013 z dnia 8 października 2025 r. poddające rejestracji przywóz kwasu tereftalowego pochodzącego z Republiki Korei i Meksyku (Dz.U. L, 2025/2013, 9.10.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2025/2013/oj).

(4) ⁴⁾ Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/801 z dnia 9 kwietnia 2026 r. nakładające tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz kwasu tereftalowego pochodzącego z Republiki Korei i Meksykańskich Stanów Zjednoczonych (Dz.U. L, 2026/801, 10.4.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2026/801/oj).

(5) ⁵⁾ Jak wskazano w jawnej wersji załącznika 11 do skargi, dane zawarte w sprawozdaniu są chronione prawem autorskim, a zatem pozostają poufne.

(6) ⁶⁾ Zob. na przykład wyrok z dnia 13 września 2010 r., Whirlpool Europe/Rada, T-314/06, ECLI:EU:T:2010:390, pkt 138, oraz wyrok z dnia 17 grudnia 2010 r., EWRIA i in./Komisja, T-369/08, ECLI:EU:T:2010:549, pkt 82.

(7) ⁷⁾ Zob. wyrok z dnia 17 marca 2016 r., Portmeirion Group, C-232/14, ECLI:EU:C:2016:180, pkt 46 i 47, oraz wyrok z dnia 10 października 2012 r., Gem-Year i Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang)/Rada, T-172/09, ECLI:EU:T:2012:532, pkt 62.

(8) ⁸⁾ Zob. wyrok z dnia 18 listopada 2014 r., Photo USA Electronic Graphic/Rada, T-394/13, ECLI:EU:T:2014:964, pkt 30.

(9) ⁹⁾ Zob. wyrok z dnia 18 listopada 2014 r., Photo USA Electronic Graphic/Rada, T-394/13, ECLI:EU:T:2014:964, pkt 31, oraz wyrok z dnia 28 lutego 2017 r., JingAo Solar i in./Rada, T-157/14, ECLI:EU:T:2017:127, pkt 112 i przytoczone tam orzecznictwo.

(10) ¹⁰⁾ PET można produkować wyłącznie z PTA, jednak nie można go produkować wyłącznie z QTA; QTA musi być zmieszany z PTA, a stosowanie takiej mieszanki prowadzi do uzyskania produktów nieco niższej jakości. Jednocześnie Komisja ustaliła, że w specjalistycznym sprzęcie niezbędnym do stosowania QTA w procesie produkcji każdą ilość QTA wykorzystywaną do produkcji PET można zastąpić PTA.

(11) ¹¹⁾ Dostępne w aktach dla zainteresowanych stron pod numerem zapisu: t25.010000.

(12) ¹²⁾ Motyw 5 rozporządzenia podstawowego.

(13) ¹³⁾ Wyrok z dnia 15 czerwca 2017 r., T.KUP SAS/Belgische Staat, C-349/16, ECLI:EU:C:2017:469, pkt 31.

(14) ¹⁴⁾ Tj., jak opisano w sekcji 2.1 powyżej, w odniesieniu do argumentów dotyczących zakresu produktu, do stosowania QTA w produkcji PET potrzebny jest specjalistyczny sprzęt ze względu na kwestie związane z przetwarzaniem, jednak QTA można bez przeszkód zastąpić PTA przy użyciu tego sprzętu.

(15) ¹⁵⁾ Sprawozdanie zespołu orzekającego, "WE - Łączniki rur lub przewodów rurowych (DS219)"; sprawozdanie zespołu orzekającego, "Chiny - Środki antydumpingowe dotyczące stali nierdzewnej (Japonia) (DS601)".

(16) ¹⁶⁾ Wyrok z dnia 30 kwietnia 2015 r., VTZ i in./Rada, T-432/12, ECLI:EU:T:2015:248.

(17) ¹⁷⁾ Rozporządzenie Rady (WE) nr 1420/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz krzemomanganu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Kazachstanu i kończące postępowanie w sprawie przywozu krzemomanganu pochodzącego z Ukrainy (Dz.U. L 317 z 5.12.2007, s. 5, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2007/1420/oj), motywy 95, 97 i 104, oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 617/2000 z dnia 16 marca 2000 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących z Algierii, Białorusi, Litwy, Rosji i Ukrainy oraz wstępnie przyjmujące zobowiązanie zaproponowane przez producenta dokonującego wywozu z Algierii (Dz.U. L 75 z 24.3.2000, s. 3, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2000/617/oj), motyw 40.

(18) ¹⁸⁾ Wyrok z dnia 30 kwietnia 2015 r., VTZ i in./Rada, T-432/12, ECLI:EU:T:2015:248.

(19) ¹⁹⁾ Wyrok z dnia 30 kwietnia 2015 r., VTZ i in./Rada, T-432/12, ECLI:EU:T:2015:248, pkt 57.

(20) ²⁰⁾ Zob. motywy 74-79 powyżej.

(21) ²¹⁾ Zob. w szczególności motywy 89-93 i 127-129 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(22) ²²⁾ Dostępne w aktach dla zainteresowanych stron pod numerem zapisu: t26.003069.

(23) ²³⁾ E-mail: [e-mail], European Commission, Directorate-General for Trade and Economic Security, Directorate G, Rue de la Loi/Wetstraat 170, 1040 Bruxelles/Brussel, BELGIA. We wniosku należy podać numer niniejszego rozporządzenia i numer sprawy (AD736).

(24) ²⁴⁾ E-mail: [e-mail], European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate G, Rue de la Loi/Wetstraat 170, 1040 Bruxelles/Brussel, BELGIA. We wniosku należy podać numer niniejszego rozporządzenia i numer sprawy (AD736).

(25) ²⁵⁾ Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 z dnia 23 września 2024 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L, 2024/2509, 26.9.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/2509/oj).

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.2026.1904
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Rozporządzenie wykonawcze 2026/1904 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz kwasu tereftalowego pochodzącego z Republiki Korei i Meksykańskich Stanów Zjednoczonych
• Data aktu: 2026-08-07
• Data ogłoszenia: 2026-08-10
• Data wejścia w życie: 2026-08-11