Rozporządzenie delegowane 2025/1411 zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 w odniesieniu do wysokości opłaty za zezwolenie na podróż w ramach europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS)
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2025/1411z dnia 16 lipca 2025 r.zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 w odniesieniu do wysokości opłaty za zezwolenie na podróż w ramach europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS)
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 z dnia 12 września 2018 r. ustanawiające europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/1624 i (UE) 2017/2226 1 , w szczególności jego art. 18 ust. 4,
(1) Wysokość opłaty uiszczanej przez wnioskodawców ubiegających się o zezwolenie na podróż w ramach europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) określono w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1240. W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2024/2511 2 ustanowiono mechanizmy, za pomocą których Komisja ma oceniać konieczność dostosowania tej opłaty.
(2) Zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2024/2511 Komisja zidentyfikowała szereg czynników, które mogą spowodować znaczny lub utrzymujący się wzrost kosztów funkcjonowania i utrzymania systemu ETIAS, wykraczających poza czynniki przewidywane w momencie przyjęcia rozporządzenia (UE) 2018/1240. Po pierwsze, od 2016 r. skumulowana stopa inflacji w Unii wzrosła o 30,12 %. Po drugie, liczba podróżnych zwolnionych z obowiązku wizowego wjeżdżających do Unii znacznie wzrosła w ostatnich latach i oczekuje się, że w najbliższej przyszłości będzie nadal rosła. Ponadto na potrzeby funkcjonowania ETIAS wdrożono dodatkowe funkcje ETIAS, których wdrożenia nie zakładano w momencie przyjmowania rozporządzenia (UE) 2018/1240.
(3) Konieczne jest dostosowanie opłaty za zezwolenie na podróż w ramach ETIAS do opłat stosowanych w porównywalnych systemach, aby zapewnić konkurencyjność i równe warunki działania z innymi programami zezwoleń na podróż na świecie.
(4) Konieczne jest zatem podwyższenie opłaty za zezwolenie na podróż w ramach ETIAS.
(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2018/1240.
(6) Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla stosowania dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady 3 oraz Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej 4 .
(7) Zważywszy, że rozporządzenie (UE) 2018/1240 powstało w oparciu o dorobek Schengen, zgodnie z art. 4 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania powiadomiła o swojej decyzji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) 2018/1240 do swojego prawa krajowego. Dania jest zatem związana niniejszym rozporządzeniem.
(8) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE 5 . Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związana ani go nie stosuje.
(9) W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen 6 , które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE 7 .
(10) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen 8 , które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE 9 .
(11) W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru 10 , o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE 11 .
(12) Niniejsze rozporządzenie jest aktem opartym na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2025 r.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2025.1411 |
| Rodzaj: | rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie delegowane 2025/1411 zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 w odniesieniu do wysokości opłaty za zezwolenie na podróż w ramach europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) |
| Data aktu: | 2025-07-16 |
| Data ogłoszenia: | 2025-10-29 |
| Data wejścia w życie: | 2025-11-18 |