Rozporządzenie delegowane 2022/244 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kwotę całkowitego depozytu zabezpieczającego na potrzeby obliczania współczynnika K "wniesiony depozyt zabezpieczający" (K-CMG)

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/244

z dnia 24 września 2021 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kwotę całkowitego depozytu zabezpieczającego na potrzeby obliczania współczynnika K "wniesiony depozyt zabezpieczający" (K-CMG)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 ¹ , w szczególności jego art. 23 ust. 3 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Do celów określenia sposobu obliczania kwoty "całkowitego wymaganego depozytu zabezpieczającego", o której mowa w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2033, oraz w celu zwiększenia jasności i spójności w odniesieniu do jej części składowych należy doprecyzować, że kwota całkowitego wymaganego depozytu zabezpieczającego obejmuje wszelkie zabezpieczenia wymagane przez członka rozliczającego zgodnie z jego modelem dotyczącym depozytu zabezpieczającego.

(2) Zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2033 kwotę całkowitego depozytu zabezpieczającego wymaganego codziennie stosuje się przy obliczaniu współczynnika K-CMG. W przypadku gdy członkowie rozliczający aktualizują wymagany przez siebie depozyt zabezpieczający w przeciągu dnia, skutkuje to więcej niż jednym wezwaniem do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego w tym samym dniu. W celu uniknięcia niepewności co do tego, który z tych wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego należy zastosować, oraz biorąc pod uwagę, że do obliczenia współczynnika K-CMG należy zastosować trzecią najwyższą kwotę w okresie trzech miesięcy, należy określić, że za dzienną kwotę wymaganego depozytu zabezpieczającego należy uznać najwyższy spośród tych wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego w danym dniu.

(3) Firmy inwestycyjne mogą korzystać z usług rozliczeniowych wielu członków rozliczających. W przypadku pozycji, do których stosuje się współczynnik K-CMG, kwotę całkowitego depozytu zabezpieczającego wymaganego od firmy inwestycyjnej należy określać w sposób kompleksowy, uwzględniając łączną kwotę depozytów zabezpieczających wymaganych przez wszystkich członków rozliczających. W związku z tym, jeżeli firma inwestycyjna stosuje współczynnik K-CMG w odniesieniu do pozycji podlegających rozliczeniu przez wielu członków rozliczających, wniesiony depozyt zabezpieczający (CMG) należy obliczać jako sumę depozytów zabezpieczających wymaganych przez wszystkich członków rozliczających. Firma inwestycyjna powinna zatem najpierw obliczyć całkowitą dzienną kwotę wymaganego depozytu zabezpieczającego jako sumę całkowitych depozytów zabezpieczających wymaganych przez wszystkich członków rozliczających i dopiero wówczas określić trzecią najwyższą kwotę całkowitych depozytów zabezpieczających wymaganych codziennie zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2033.

(4) Do celów stosowania współczynnika K-CMG na poziomie portfela, w przypadku gdy cały portfel podlega rozliczaniu lub uzupełnianiu depozytu zabezpieczającego, spełnione muszą zostać warunki określone w art. 23 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033. W związku z tym w odniesieniu do portfela rozliczanych pozycji przypisanych do jednej jednostki odpowiadającej za handel można stosować współczynnik K-CMG, podczas gdy jednocześnie w odniesieniu do portfela rozliczanych pozycji przypisanych do innej jednostki odpowiadającej za handel można stosować współczynnik K "ryzyko pozycji netto" (K-NPR). Aby zapobiec arbitrażowi, współczynniki K-CMG i K-NPR powinny być stosowane w poszczególnych jednostkach odpowiadających za handel w sposób spójny. W związku z tym takie samo podejście należy stosować w przypadku jednostek odpowiadających za handel, które są podobne pod względem strategii biznesowej i pozycji w portfelu handlowym.

(5) Do celów oceny na podstawie art. 23 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2019/2033 właściwy organ powinien być zobowiązany ocenić, czy podejście zakładające stosowanie współczynnika K-CMG jest właściwe w tym względzie, że odzwierciedla profil ryzyka pozycji w portfelu handlowym danej firmy inwestycyjnej. Firma inwestycyjna powinna być zobowiązana do regularnego porównywania własnej oceny ryzyka z depozytami zabezpieczającymi wymaganymi przez członków rozliczających w celu oceny, czy te depozyty zabezpieczające nadal stanowią dobry wskaźnik poziomu ryzyka dla rynku, jakie stwarza firma inwestycyjna. W momencie dokonywania oceny przez właściwy organ firma inwestycyjna powinna dokonać porównania wymogów kapitałowych obliczonych w oparciu o współczynnik K-NPR i wymogów kapitałowych obliczonych w oparciu o współczynnik K-CMG oraz powinna być w stanie odpowiednio uzasadnić przed właściwym organem różnicę między tymi wymogami kapitałowymi. Ocena dokonana przez właściwy organ może być pozytywna tylko wówczas, gdy spełnione są wszystkie te warunki. W szczególności właściwy organ powinien zapewnić, aby firma inwestycyjna była w stanie monitorować i odpowiednio uzasadniać różnicę między wynikami zastosowania obu metod (K-NPR i K-CMG), zwłaszcza w przypadku dużych wahań wymaganych depozytów zabezpieczających.

(6) Wysoka częstotliwość naprzemiennego stosowania współczynników K-NPR i K-CMG jest silnym wskaźnikiem potencjalnego nieproporcjonalnego lub niewłaściwego stosowania wymogów w zakresie funduszy własnych. Arbitrażowi regulacyjnemu można zapobiec poprzez ograniczenie częstotliwości naprzemiennego stosowania K-NPR i K-CMG w odniesieniu do pozycji. Wymóg ciągłego stosowania jednej z dwóch metod w odniesieniu do jednostki odpowiadającej za handel przez co najmniej dwa lata byłby proporcjonalnym rozwiązaniem pozwalającym wyeliminować ryzyko arbitrażu regulacyjnego. W wyjątkowych przypadkach (np. restrukturyzacji działalności), gdy jednostka odpowiadająca za handel zmienia się w takim stopniu, że można ją uznać za inną jednostkę odpowiadającą za handel, właściwy organ powinien jednak zezwolić firmie inwestycyjnej na zmianę metod w trakcie tego dwuletniego okresu.

(7) Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB).

(8) EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zasięgnął porady Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 ² ,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł  1

Obliczanie kwoty całkowitego wymaganego depozytu zabezpieczającego

1. Kwota całkowitego depozytu zabezpieczającego, o której mowa w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2033, odpowiada wymaganej kwocie zabezpieczenia obejmującego początkowy depozyt zabezpieczający, zmienne depozyty zabezpieczające i inne zabezpieczenie, którego wniesienia członek rozliczający wymaga w oparciu o swój model dotyczący depozytu zabezpieczającego mający zastosowanie do firmy inwestycyjnej w odniesieniu do jednostek odpowiadających za handel podlegających współczynnikowi K-CMG. Do celów niniejszego rozporządzenia "jednostka odpowiadająca za handel" oznacza jednostkę odpowiadającą za handel zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 144 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 ³ .

2. Jeżeli członek rozliczający nie dokonuje rozróżnienia między depozytami zabezpieczającymi wymaganymi w odniesieniu do jednostki odpowiadającej za handel, która podlega współczynnikowi K-CMG, a depozytami zabezpieczającymi wymaganymi w odniesieniu do innych jednostek odpowiadających za handel, firma inwestycyjna za depozyty zabezpieczające do celów ust. 1 uznaje całkowitą kwotę depozytów zabezpieczających wymaganych w odniesieniu do wszystkich jednostek odpowiadających za handel.

3. Opłat wnoszonych przez firmę inwestycyjną na rzecz członka rozliczającego za korzystanie z usług świadczonych przez członka rozliczającego nie uznaje się za depozyty zabezpieczające do celów ust. 1.

4. W przypadku gdy członek rozliczający aktualizuje wymagany całkowity depozyt zabezpieczający więcej niż raz w ciągu dnia, za całkowity depozyt zabezpieczający wymagany w tym dniu uznaje się najwyższą z kwot całkowitych depozytów zabezpieczających wymaganych przez członka rozliczającego w tym dniu.

5. W przypadku gdy firma inwestycyjna korzysta z usług więcej niż jednego członka rozliczającego na potrzeby jednostek odpowiadających za handel podlegających współczynnikowi K-CMG, kwotę całkowitego depozytu zabezpieczającego, o której mowa w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2033, oblicza się codziennie, sumując kwoty depozytów zabezpieczających wymaganych przez każdego członka rozliczającego, jak określono w ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł  2

Zapobieganie arbitrażowi

1. Wymóg określony w art. 23 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2019/2033 jest spełniony, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) w przypadku gdy firma inwestycyjna oblicza wymogi kapitałowe w oparciu o współczynnik K-CMG dla portfela rozliczanych pozycji przypisanych do jednej jednostki odpowiadającej za handel, stosuje tę samą metodę w odniesieniu do wszystkich pozycji tej jednostki odpowiadającej za handel nieprzerwanie przez okres co najmniej 24 miesięcy lub też strategia biznesowa lub operacje grupy dealerów tej jednostki odpowiadającej za handel uległy zmianie w takim stopniu, że jednostkę tę można uznać za inną jednostkę odpowiadającą za handel;

b) firma inwestycyjna stosuje współczynnik K-CMG w sposób spójny w odniesieniu do wszystkich jednostek odpowiadających za handel, które są podobne pod względem strategii biznesowej i pozycji w portfelu handlowym;

c) firma inwestycyjna posiada politykę i procedury, z których wynika, że wybór portfela lub portfeli podlegających współczynnikowi K-CMG odzwierciedla ryzyko związane z pozycjami w portfelu handlowym firmy inwestycyjnej, w tym oczekiwany okres utrzymywania, zastosowane strategie handlowe oraz czas, jaki może upłynąć, zanim można będzie zabezpieczyć ryzyko związane z pozycjami w portfelu handlowym lub nim zarządzać;

d) firma inwestycyjna posiada politykę i procedury umożliwiające jej porównanie wymogów kapitałowych obliczonych w oparciu o współczynnik K-CMG z wymogami kapitałowymi obliczonymi w oparciu o współczynnik K-NPR oraz odpowiednie uzasadnienie wszelkich różnic między nimi, z uwzględnieniem czynników określonych w ust. 2, w każdym z następujących przypadków:

(i) jeżeli zmiana strategii biznesowej jednostki odpowiadającej za handel powoduje, że wymogi kapitałowe dla tej jednostki odpowiadającej za handel obliczone w oparciu o metodę uwzględniającą współczynnik K-CMG ulegną zmianie o co najmniej 20 %;

(ii) jeżeli zmiana stosowanego przez członka rozliczającego modelu dotyczącego depozytu zabezpieczającego powoduje, że depozyty zabezpieczające wymagane dla tego samego portfela pozycji bazowych wobec jednostki odpowiadającej za handel ulegną zmianie o co najmniej 10 %;

e) firma inwestycyjna wykorzystuje wynik obliczenia współczynnika K-CMG w swoich ramach zarządzania ryzykiem i regularnie porównuje wyniki własnej oceny ryzyka z depozytami zabezpieczającymi wymaganymi przez członków rozliczających;

f) w momencie dokonywania oceny przez właściwy organ firma inwestycyjna porównała wymogi kapitałowe obliczone w oparciu o współczynnik K-CMG z wymogami kapitałowymi obliczonymi w oparciu o współczynnik K-NPR dla każdej jednostki odpowiadającej za handel oraz przedstawiła właściwemu organowi odpowiednie uzasadnienie wszelkich różnic między tymi wyliczeniami, uwzględniając czynniki określone w ust. 2.

2. Do celów ust. 1 lit. d) i f) właściwy organ uwzględnia następujące czynniki, aby ocenić, czy różnica w wymogach kapitałowych obliczonych przy zastosowaniu współczynników K-CMG i K-NPR jest uzasadniona:

a) odniesienie do odpowiednich strategii handlowych;

b) stosowane przez firmę inwestycyjną ramy zarządzania ryzykiem;

c) poziom całkowitych wymogów w zakresie funduszy własnych firmy inwestycyjnej obliczonych zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

d) wyniki procesu przeglądu i oceny nadzorczej, jeżeli są dostępne.

Artykuł  3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2021 r.

	W imieniu Komisji
	Ursula VON DER LEYEN
	Przewodnicząca

1 Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1.

2 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

3 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościo- wych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.2022.41.1
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Rozporządzenie delegowane 2022/244 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kwotę całkowitego depozytu zabezpieczającego na potrzeby obliczania współczynnika K "wniesiony depozyt zabezpieczający" (K-CMG)
• Data aktu: 24/09/2021
• Data ogłoszenia: 22/02/2022
• Data wejścia w życie: 14/03/2022