Akty Prawne
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej - Seria L
Dz.U.UE.L.2014.38.32

Dyrektywa 2014/20/UE określająca unijne klasy sadzeniaków elitarnych i kwalifikowanych oraz warunki i oznaczenia stosowane dla tych klas

DYREKTYWA WYKONAWCZA KOMISJI 2014/20/UE

z dnia 6 lutego 2014 r.

określająca unijne klasy sadzeniaków elitarnych i kwalifikowanych oraz warunki i oznaczenia stosowane dla tych klas

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków 1 , w szczególności jej art. 3 ust. 3 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywą Komisji 93/17/EWG 2 wprowadzono przepisy dotyczące unijnych klas sadzeniaków elitarnych.

(2) Ze względu na szybki rozwój techniczny i naukowy w dziedzinie systemów produkcji sadzeniaków oraz zwiększony handel tym produktem na rynku wewnętrznym pożądane jest dostosowanie tych przepisów. Z uwagi na sytuację w tym sektorze wspomniane przepisy powinny mieć również zastosowanie do sadzeniaków kwalifikowanych.

(3) Przepisy te powinny obejmować jednolite nazewnictwo unijnych klas. Powinny również obejmować warunki wprowadzania do obrotu sadzeniaków i partii sadzeniaków należących do poszczególnych klas. Warunki te powinny w razie potrzeby dotyczyć obecności organizmów szkodliwych, ziemniaków należących do innych odmian oraz ziemniaków z wadami, pomarszczonych, z ziemią lub substancjami obcymi.

(4) Wymóg, by dana roślina była uprawiana na gruntach produkcyjnych, na których od ostatniej uprawy ziemniaka minęły trzy lata, oraz by była ona przedmiotem przynajmniej dwóch urzędowych kontroli, nie jest już niezbędny, gdyż w niniejszej dyrektywie określa się bardziej rygorystyczne wymagania dla unijnych klas.

(5) Od czasu przyjęcia dyrektywy 2002/56/WE rozbudowano wiedzę naukową dotyczącą związku między liczbą pokoleń a poziomem obecności szkodników sadzeniaków. Ograniczenie liczby pokoleń jest niezbędne w celu zmniejszenia ryzyka fitosanitarnego stwarzanego przez szkodniki w formie utajonej. Jest ono niezbędne, aby zmniejszyć to ryzyko, a nie ma żadnych innych mniej rygorystycznych środków, które mogłyby je zastąpić. Doświadczenie pokazuje, że w odniesieniu do każdej z unijnych klas S, SE i E należy zezwolić na maksymalną liczbę pokoleń. Aby zapewnić przestrzeganie istotnych wymogów, należy uznawać je za spełnione wyłącznie na podstawie kontroli urzędowej.

(6) Dyrektywę 93/17/EWG należy zatem uchylić.

(7) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Unijne klasy sadzeniaków elitarnych

Artykuł 2

Unijne klasy sadzeniaków kwalifikowanych

Artykuł 4

Transpozycja

Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2015 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2016 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

ZAŁĄCZNIK I

Warunki dla sadzeniaków elitarnych

1) Warunki dla sadzeniaków elitarnych "unijnej klasy S" są następujące:

a) warunki dotyczące sadzeniaków:

(i) liczba roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie przekraczają łącznie 0,1 %;

(ii) liczba uprawianych roślin porażonych czarną nóżką nie przekracza 0,1 %;

(iii) w bezpośrednim potomstwie liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie przekracza 1,0 %;

(iv) liczba uprawianych roślin wykazujących oznaki mozaiki i liczba roślin wykazujących oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie przekraczają łącznie 0,2 %;

(v) liczba pokoleń, w tym pokoleń przedbazowych w polu i pokoleń bazowych, wynosi nie więcej niż pięć;

(vi) jeżeli pokolenie nie jest podane na etykiecie urzędowej, sadzeniaki uznaje się za należące do piątego pokolenia;

b) zakres tolerancji mających zastosowanie do partii w odniesieniu do zanieczyszczeń, wad i chorób:

(i) sadzeniaki porażone zgniliznami innymi niż bakterioza pierścieniowa lub śluzak nie przekraczają 0,5 % wagowo, z czego sadzeniaki porażone mokrą zgnilizną nie przekraczają 0,2 % wagowo;

(ii) sadzeniaki porażone rizoktoniozą występującą na ponad 10 % ich powierzchni nie przekraczają 5,0 % wagowo;

(iii) sadzeniaki porażone parchem zwykłym występującym na ponad jednej trzeciej ich powierzchni nie przekraczają 5,0 % wagowo;

(iv) sadzeniaki porażone parchem prószystym występującym na ponad 10 % ich powierzchni nie przekraczają 3,0 % wagowo;

(v) bulwy pomarszczone z powodu nadmiernego odwodnienia lub odwodnienia spowodowanego przez parch srebrzysty nie przekraczają 1,0 % wagowo;

(vi) sadzeniaki z wadami zewnętrznymi, w tym z bulwami uszkodzonymi lub o wadliwym kształcie, nie przekraczają 3,0 % wagowo;

(vii) ziemia i substancje obce nie przekraczają 1,0 % wagowo;

(viii) łączny odsetek sadzeniaków objętych zakresem tolerancji określonych w ppkt (i)-(vi) nie przekracza 6,0 % wagowo.

2) Warunki dla sadzeniaków elitarnych "unijnej klasy SE" są następujące:

a) warunki dotyczące sadzeniaków:

(i) liczba roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie przekraczają łącznie 0,1 %;

(ii) liczba uprawianych roślin porażonych czarną nóżką nie przekracza 0,5 %;

(iii) w bezpośrednim potomstwie liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie przekracza 2,0 %;

(iv) liczba uprawianych roślin wykazujących oznaki mozaiki lub oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie przekracza 0,5 %;

(v) liczba pokoleń, w tym pokoleń przedbazowych w polu i pokoleń bazowych, wynosi nie więcej niż sześć;

(vi) jeżeli pokolenie nie jest podane na etykiecie urzędowej, sadzeniaki uznaje się za należące do szóstego pokolenia;