Decyzja 292/97/WE w sprawie utrzymania w mocy przepisów prawa krajowego zakazujących użycia niektórych dodatków w produkcji niektórych szczególnych środków spożywczych
DECYZJA NR 292/97/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADYz dnia 19 grudnia 1996 r.w sprawie utrzymania w mocy przepisów prawa krajowego zakazujących użycia niektórych dodatków w produkcji niektórych szczególnych środków spożywczych
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do żywności dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi(1), w szczególności jej art. 3a,
uwzględniając wniosek Komisji(2),
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(3),
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 198b Traktatu(4),
a także mając na uwadze, co następuje:
zasady harmonizacji przepisów dotyczących dodatków nie powinny wpływać niekorzystnie na stosowanie przepisów, które obowiązywały w Państwach Członkowskich w dniu 1 stycznia 1992 r., i które zakazują użycia niektórych dodatków w niektórych szczególnych środkach spożywczych uznawanych za tradycyjne i produkowanych na ich terytorium;
wykaz środków spożywczych uznawanych za tradycyjne należy sporządzić w oparciu o powiadomienia złożone Komisji przez Państwa Członkowskie przed dniem 1 lipca 1994 r.; jednakże powiadomienia złożone po tym terminie przez nowe Państwa Członkowskie muszą zostać rozpatrzone;
jednakże głównym celem niniejszej decyzji nie jest zdefiniowanie tradycyjnego charakteru środków spożywczych; w szczególności o tradycyjnym charakterze nie decyduje sam zakaz użycia dodatków w takich produktach;
niemniej jednak należy mieć na względzie znaczenie zakazów użycia niektórych kategorii dodatków, wynikających z przepisów prawa krajowego obowiązujących w dniu 1 stycznia 1992 r. dla całości praktyk stosowanych w produkcji środków spożywczych; należy zachować szczególne cechy pewnych metod produkcji, przed zatwierdzeniem utrzymania w mocy zakazu użycia niektórych kategorii dodatków należy uwzględnić uczciwą praktykę w transakcjach handlowych z udziałem tych produktów oraz interesy konsumentów;
oznaczenie produktu jako produktu tradycyjnego, w odniesieniu do którego Państwa Członkowskie mogą utrzymać w mocy ustawodawstwo krajowe, musi się odbywać bez uszczerbku dla przepisów rozporządzeń (EWG) nr 2081/92(5) i (EWG) nr 2082/92(6) w sprawie odpowiednio nazw pochodzenia i świadectw o szczególnym charakterze;
dyrektywa 89/107/EWG i dyrektywy szczególne zezwalają na stosowanie tylko takich dodatków, które nie są szkodliwe dla zdrowia ludzi; względy ochrony zdrowia publicznego nie mogą zatem stanowić kryterium uzasadniającego zakaz użycia niektórych dodatków w niektórych szczególnych środkach spożywczych uważanych za tradycyjne;
zakaz użycia pewnych dodatków nie może z zasady prowadzić do dyskryminacji w odniesieniu do innych dodatków należących do tej samej kategorii określonej w załączniku I do dyrektywy 89/107/EWG, a zatem nie może mieć wpływu na harmonizację w ramach Wspólnoty;
w interesie przejrzystości należy zidentyfikować te zakazy użycia niektórych kategorii dodatków w niektórych kategoriach środków spożywczych, które Państwa Członkowskie mogą utrzymać w mocy na zasadzie odstępstwa od przepisów dyrektywy 89/107/EWG i dyrektyw szczególnych 94/35/WE(7), 94/36/WE(8) i 95/2/WE(9);
swoboda prowadzenia działalności gospodarczej i swobodny przepływ towarów nie mogą być zagrożone ani przez zezwolenie na utrzymanie w mocy przepisów prawa krajowego, ani przez żadne przepisy w sprawie etykietowania celem wyróżnienia takich produktów spośród podobnych środków spożywczych; należy utrzymać swobodę przepływu, wprowadzania do obrotu i wytwarzania we wszystkich Państwach Członkowskich podobnych środków spożywczych uważanych za tradycyjne lub nietradycyjne, zgodnie z postanowieniami Traktatu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
| W imieniu Parlamentu Europejskiego | W imieniu Rady |
| K. HÄNSCH | S. BARRETT |
| Przewodniczący | Przewodniczący |
______
(1) Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 27. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 94/34/WE (Dz.U. L 237 z 10.9.1994, str. 1).
(2) Dz.U. C 134 z 1.6.1995, str. 20 oraz Dz.U. C 186 z 26.6.1996, str. 7.
(3) Dz.U. C 301 z 13.11.1995, str. 43.
(4) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 1996 r. (Dz.U. C 32 z 5.2.1996, str. 21), wspólne stanowisko Rady z dnia 18 czerwca 1996 r. (Dz.U. C 315 z 24.10.1996, str. 4) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 1996 r. (Dz.U. C 347 z 18.11.1996). Decyzja Rady z dnia 9 grudnia 1996 r.
(5) Dz.U. L 208 z 24.7.1992, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 1994 r.
(6) Dz.U. L 208 z 24.7.1992, str. 9. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 1994 r.
(7) Dz.U. L 237 z 10.9.1994, str. 3.
(8) Dz.U. L 237 z 10.9.1994, str. 13.
(9) Dz.U. L 61 z 18.3.1995, str. 1.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.1997.48.13 |
| Rodzaj: | decyzja |
| Tytuł: | Decyzja 292/97/WE w sprawie utrzymania w mocy przepisów prawa krajowego zakazujących użycia niektórych dodatków w produkcji niektórych szczególnych środków spożywczych |
| Data aktu: | 1996-12-19 |
| Data ogłoszenia: | 1997-02-19 |
| Data wejścia w życie: | 1997-03-26, 2004-05-01 |