Sprawa C-680/25, Tribunalul Suceava și Înalta Curte de Casație și Justiție: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Mureș (Rumunia) w dniu 23 października 2025 r, - A.J./Tribunalul Suceava, Înalta Curte de Casație și Justiție
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Mures (Rumunia) w dniu 23 października 2025 r, - A.J./Tribunalul Suceava, Inalta Curte de Casatie si Justitie(Sprawa C-680/25, Tribunalul Suceava si Inalta Curte de Casatie si Justitie)
Język postępowania: rumuński
(Dz.U.UE C z dnia 9 lutego 2026 r.)
Sąd odsyłający
Tribunalul Mures
Strony w postępowaniu głównym
Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: A.J.
Druga strona postępowania: Tribunalul Suceava, Inalta Curte de Casatie si Justitie
Pytania prejudycjalne
1) Czy sąd krajowy, którego zadaniem jest przede wszystkim stosowanie przepisów dyrektywy 1999/70/WE 1 i porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony zawartego w dniu 18 marca 1999 r., załączonego do dyrektywy 1999/70, ma obowiązek zapewnić pełne stosowanie tych norm i czy powinien z urzędu pominąć stosowanie wszelkich sprzecznych z nimi przepisów prawa krajowego, nawet późniejszych, bez konieczności wcześniejszego dochodzenia ich uchylenia lub oczekiwania na ich uchylenie w drodze legislacyjnej lub w jakikolwiek inny sposób?
2) Czy pojęcie "warunków pracy [zatrudnienia]" zawarte w klauzuli 4 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., załączonego do dyrektywy Rady 1999/70/WE, należy interpretować w ten sposób, że może ono stanowić podstawę roszczenia takiego jak to rozpatrywane w sprawie przed sądem krajowym, którego przedmiotem jest przyznanie pracownikowi zatrudnionemu na czas określony prawa do wynagrodzenia (wzrostu wynagrodzenia lub dodatku do wynagrodzenia) z tytułu stażu pracy - prawa zastrzeżonego przepisami prawa krajowego dla pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony?
3) Czy klauzulę 4 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r. załączonego do dyrektywy 1999/70/WE, należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie wprowadzeniu różnicy w traktowaniu (w odniesieniu do przyznawania prawa do wynagrodzenia z tytułu stażu pracy) pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony, uzasadnionej wyłącznie tym, że różnica ta jest przewidziana w normie prawa krajowego państwa członkowskiego?
4) Czy sądy krajowe, na podstawie klauzuli 4 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., załączonego do dyrektywy 1999/70/WE, mają obowiązek ochrony indywidualnych praw pracowników zatrudnionych na czas określony, w szczególności w przypadku dyskryminacji wynikającej bezpośrednio z przepisów prawa krajowego oraz w przypadku nierównego wynagradzania tych pracowników w porównaniu z pracownikami zatrudnionymi na czas nieokreślony, zwłaszcza gdy to nierówne wynagradzanie ma miejsce w ramach tej samej służy publicznej?
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.630 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-680/25, Tribunalul Suceava și Înalta Curte de Casație și Justiție: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Mureș (Rumunia) w dniu 23 października 2025 r, - A.J./Tribunalul Suceava, Înalta Curte de Casație și Justiție |
| Data aktu: | 2026-02-09 |
| Data ogłoszenia: | 2026-02-09 |