Sprawa T-444/26: Skarga wniesiona w dniu 16 lipca 2026 r. - UP/EESC
Skarga wniesiona w dniu 16 lipca 2026 r. - UP/EESC(Sprawa T-444/26)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: UP (przedstawiciel: O. Mader, adwokat)
Strona pozwana: Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 12 września 2025 r. oddalającej wniosek skarżącej o udzielenie wsparcia;
- w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 8 kwietnia 2026 r. oddalającej zażalenie skarżącej z dnia 6 grudnia 2025 r.;
- zobowiązanie pozwanego do zapłaty odszkodowania za szkodę poniesioną przez skarżącą;
- obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty.
1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku staranności oraz istotnych wymogów proceduralnych:
- EKES uchybił ciążącemu na nim obowiązkowi staranności wobec skarżącej i nie udzielił wsparcia wymaganego na podstawie art. 22a ust. 3 i art. 24 regulaminu pracowniczego, nie przyznając mu ochrony i nie podejmując odpowiednich środków;
- poprzez te same uchybienia naruszył istotne wymogi proceduralne: Artykuł 4 decyzji EKES-u 297/21 A (1) , art. 6, 7, art. 17 ust. 6 i art. 17 ust. 7 decyzji EKES-u 090/22 A (2) , art. 7 ust. 7 decyzji EKES-u 124/23A.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa skarżącej do obrony.
EKES naruszył prawo skarżącej do obrony, ponieważ nie przyznał jej prawa do bycia wysłuchaną przed oddaleniem jej wniosku o udzielenie wsparcia w związku ze zgłoszeniem nękania psychicznego i działań odwetowych.
3. Zarzut trzeci dotyczący oczywistego błędu w ocenie.
- EKES błędnie zinterpretował swoje obowiązki wynikające z zasady dbałości o dobro osoby zgłaszającej nękanie psychiczne, uznając, że podjęcie pewnych działań mających na celu zorganizowanie mediacji było właściwe w celu ochrony skarżącej oraz położenia kresu zgłoszonemu nękaniu i działaniom odwetowym;
- EKES popełnił oczywisty błąd, przyjmując, że ochrona skarżącej przed działaniami odwetowymi nie jest już konieczna, ponieważ sprawa została "zamknięta" z powodu upływu terminu na złożenie zażalenia;
- EKES dopuścił się oczywistego błędu w ocenie istnienia dowodów prima facie na nękanie psychiczne. Nie wywiązał się z obowiązku zbadania okoliczności faktycznych zarówno indywidualnie, jak i łącznie w kontekście ogólnego środowiska pracy;
- EKES popełnił oczywisty błąd w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie w przypadku wniosku o wsparcie, odnosząc się do zasad przewidzianych w art. 86 regulaminu pracowniczego i do postępowań dyscyplinarnych.
4. Zarzut czwarty dotyczący braku obiektywnej bezstronności. Zaskarżone decyzje zostały przyjęte w okolicznościach charakteryzujących się brakiem obiektywnej bezstronności, w których EKES nie zapewnił wystarczających gwarancji pozwalających wykluczyć wszelkie uzasadnione wątpliwości co do ewentualnej stronniczości w dwóch różnych sytuacjach
- kierownik EKES-u nie był obiektywnie niezależny do podejmowania decyzji w sprawie wniosku o wsparcie w odniesieniu do działań odwetowych związanych ze zgłaszaniem nieprawidłowości i nękaniem psychicznym, w przypadku, gdy zgłoszenie nieprawidłowości przez wnioskodawcę dotyczyło projektu zamówienia publicznego, w który sam był on zaangażowany;
- po drugie, osoba zajmująca się wnioskami o udzielenie informacji jako inspektor ochrony danych oraz rozpatrująca zażalenie skarżącej była jednocześnie zaangażowana w okoliczności leżące u podstaw wcześniejszego zgłoszenia nieprawidłowości.
5. Zarzut piąty, dotyczący braku uzasadnienia.
Zaskarżone decyzje naruszają ciążący na EKES-ie obowiązek uzasadnienia: jedna z nich nie zawierała uzasadnienia, druga była częściowo niezrozumiała, częściowo nieprecyzyjna i nieodpowiednia.
6. Zarzut szósty, dotyczący nadużycia władzy.
Organ powołujący dopuścił się nadużycia władzy, twierdząc, że skarżąca powinna najpierw zawiesić lub wycofać swój wniosek o udzielenie wsparcia, aby skorzystać z postępowania mediacyjnego. Doprowadziło to do utraty środków odwoławczych przysługujących skarżącej.
7. Zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Skarżąca domaga się zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i żąda naprawienia wyrządzonej jej szkody, w szczególności z powodu poczucia niesprawiedliwości, niepokoju, pogorszenia i frustracji, których doświadczyła w związku z nieprawidłowym rozpatrzeniem jej wniosków przez EKES.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.4588 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-444/26: Skarga wniesiona w dniu 16 lipca 2026 r. - UP/EESC |
| Data aktu: | 2026-07-16 |
| Data ogłoszenia: | 2026-09-07 |