Sprawa T-388/26: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2026 r. - PAN Europe/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2026 r. - PAN Europe/Komisja(Sprawa T-388/26)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Pesticide Action Network Europe ASBL (PAN Europe) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: C. Douhaire, adwokat)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 14 kwietnia 2026 r., sygn. Ares (2026) 3855445 (zwanej dalej "zaskarżoną decyzją"); oraz
- obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 14 kwietnia 2026 r. [nr ref. Ares(2026)3855445], odrzucającej jako niedopuszczalne wnioski skarżącej o wszczęcie procedury odwoławczej dotyczące nieprzyjęcia przez Komisję środków na podstawie art. 69 lub, ewentualnie, art. 20 ust. 1 lit. b) lub art. 21 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 1107/2009 (1) w odniesieniu do 28 substancji czynnych należących do grupy substancji per- i Polyfluoroalkil (PFAS).
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczący niezgodnego z prawem odrzucenia wniosków o wszczęcie procedury odwoławczej jako niedopuszczalnych ze względu na to, że rzekome zaniechania zastosowania art. 69, art. 21 ust. 3 i art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1107/2009 nie mogły być przedmiotem wewnętrznej procedury odwoławczej, a skarga nie wykazała dotrzymania terminu.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 10 ust. 2 rozporządzenia nr 1367/2006 (2) oraz obowiązku starannego i bezstronnego zbadania wszystkich kwestii podniesionych we wniosku, ponieważ Komisja stosuje zbyt rygorystyczny i niewłaściwy standard uzasadnienia dotyczący istoty sprawy, a nie dopuszczalności.
3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku dokładnego i pełnego ustalenia okoliczności faktycznych, ponieważ w zaskarżonej decyzji Komisja przedstawiła w sposób niepełny argumenty skarżącej. Skarżąca utrzymuje, że Komisja niesłusznie stwierdziła, iż skarżąca oparła się wyłącznie na "ogólnych argumentach dotyczących wszystkich substancji czynnych PFAS, opierających się na ekstrapolacji, a nawet spekulacji, na podstawie danych dotyczących kilku substancji", pomimo dokonania oceny dostępnych badań w świetle odmiennych ustaleń dotyczących każdej substancji czynnej i przedstawienia tej oceny we wnioskach o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej.
4. Zarzut czwarty dotyczący błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 69 rozporządzenia nr 1107/2009. Skarżąca utrzymuje, że przedstawiła okoliczności faktyczne wystarczająco istotne, aby wzbudzić poważne wątpliwości co do dokonanej przez Komisję oceny, zobowiązując Komisję do działania na podstawie art. 69 rozporządzenia nr 1107/2009.
5. Zarzut piąty dotyczący niezgodnego z prawem oddalenia wniosku o wszczęcie procedury odwoławczej w sprawie braku przyjęcia środków na podstawie art. 21 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 1107/2009.
- Część pierwsza zarzutu piątego: błędna wykładnia art. 21 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 2 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 w zakresie, w jakim Komisja uznała, że zaniechanie wszczęcia procedury odwoławczej oraz wycofania lub zmiany zatwierdzenia substancji czynnych PFAS na podstawie art. 21 ust. 1 i 3 nie może być przedmiotem wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej.
- Część druga zarzutu piątego: błędna interpretacja i błędne zastosowanie art. 21 ust. 1 i 3 w zakresie, w jakim Komisja uznaje, że zakres jej swobodnego uznania dotyczący wszczęcia wewnętrznej procedury odwoławczej nie został przekroczony.
6. Zarzut szósty dotyczący niezgodnego z prawem oddalenia wniosku o wszczęcie procedury odwoławczej w sprawie braku przyjęcia środków na podstawie art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1107/2009.
- Część pierwsza zarzutu szóstego: błędna interpretacja i zastosowanie art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Skarżąca utrzymuje, że jeżeli Komisja nie podejmuje działań na podstawie art. 21 rozporządzenia nr 1107/2009, jest zobowiązana do zakończenia zatwierdzenia substancji czynnych wymienionych we wniosku, w odniesieniu do których toczy się postępowanie w sprawie przedłużenia na podstawie art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1107/2009.
- Część druga zarzutu szóstego: błędna wykładnia art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 2 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 w zakresie, w jakim Komisja uznała, że akty przygotowawcze nie mogą być przedmiotem wewnętrznej procedury odwoławczej.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.4324 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-388/26: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2026 r. - PAN Europe/Komisja |
| Data aktu: | 2026-06-23 |
| Data ogłoszenia: | 2026-08-17 |