Sprawa T-351/26: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2026 - EDF Man España/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2026 - EDF Man España/Komisja(Sprawa T-351/26)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: EDF Man España, SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: Sarmiento Ramírez-Escudero i D. Buthe, adwokaci)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2026/1124 z dnia 26 maja 2026 r. w sprawie zawieszenia procedury uszlachetniania czynnego surowego cukru trzcinowego w celu uzyskania cukru białego (Dz.U. L, 2026/1124) w całości lub w części, w zakresie, w jakim ma ono zastosowanie do wcześniej istniejących pozwoleń na uszlachetnianie czynne oraz do praw do przywozu lub wywozu; oraz
- obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 195 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (1) . Skarżąca twierdzi, że zaskarżone rozporządzenie wykracza poza uprawnienia przyznane Komisji na mocy art. 195 rozporządzenia nr 1308/2013. Przepis ten przyznaje Komisji ukierunkowane uprawnienie do neutralizowania zakłóceń rynku spowodowanych samą procedurą uszlachetniania czynnego. Nie jest to narzędzie służące ogólnemu zarządzaniu unijnym rynkiem cukru. Żadna z przyczyn podanych w motywach nie wchodzi w zakres przyznanego w ten sposób uprawnienia, a przyczyny sytuacji rynkowej, na które się powołano, leżą gdzie indziej.
2. Zarzut drugi dotyczący oczywistych błędów w ocenie oraz niezbadania wszystkich istotnych elementów sprawy. Stwierdzenie, że stosowanie procedury uszlachetniania czynnego w odniesieniu do surowego cukru trzcinowego powoduje lub może spowodować zakłócenia na unijnym rynku cukru, nie jest oparte na dowodach, które są rzetelne, wiarygodne, spójne i kompletne i które uzasadniałyby wyciągnięty z nich wniosek. Komisja nie wzięła pod uwagę wszystkich istotnych czynników i okoliczności, w tym strukturalnych przyczyn sytuacji rynkowej ustalonych w ramach jej własnego monitoringu.
3. Zarzut trzeci dotyczący nadużycia władzy. Obiektywne, istotne i spójne przesłanki, rozpatrywane łącznie, potwierdzają wniosek, że zaskarżone rozporządzenie nie zostało przyjęte głównie w celu zneutralizowania zakłóceń spowodowanych procedurą uszlachetniania czynnego w rozumieniu art. 195 rozporządzenia nr 1308/2013, lecz w celu osiągnięcia szerszego skutku regulacyjnego, dla którego właściwymi narzędziami, z zastrzeżeniem bardziej rygorystycznych warunków i procedur, są odrębne instrumenty handlowe i ochronne.
4. Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności. Nawet przy zastosowaniu powściągliwego standardu obowiązującego w dziedzinie wspólnej polityki rolnej zaskarżone rozporządzenie jest w sposób oczywisty nieodpowiednie, ponieważ jest strukturalnie niezdolne do wywołania efektu stabilizacji rynku, który został określony jako jego cel, pozostawiając przy tym nienaruszone główne czynniki rynkowe oraz inne kanały dostępu do rynku Unii, a także jest zbędne, biorąc pod uwagę, że dostępne są ukierunkowane i mniej uciążliwe instrumenty prawa Unii, z których - jak wynika z motywów - nie skorzystano.
5. Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasady równego traktowania i niedyskryminacji (art. 40 ust. 2 akapit drugi TFUE i art. 20 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej). Zaskarżone rozporządzenie traktuje w odmienny sposób porównywalne podmioty unijne bez obiektywnego uzasadnienia w dwóch zbieżnych wymiarach: poprzez skupienie całego ciężaru zawieszenia procedury na unijnych rafineriach cukru trzcinowego oraz podmiotach gospodarczych posiadających prawa do uszlachetniania czynnego, podczas gdy w ogóle nie dotyka to unijnych producentów cukru buraczanego i po części daje im przewagę strukturalną, oraz poprzez zawieszenie regulacji wyłącznie w przypadku przetwarzania surowego cukru trzcinowego na cukier biały, pozostawiając ją w pełnej mocy w odniesieniu do identycznego surowca przetwarzanego na inne cele przemysłowe uznane na mocy art. 140 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013.
6. Zarzut szósty, dotyczący naruszenia zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań. Zaskarżone rozporządzenie stosuje się z mocą wsteczną do wcześniej istniejących praw i zobowiązań skarżącej, w szczególności pozwoleń udzielonych na podstawie art. 211 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (2) , uprawnień do rozliczenia przywozu z odpowiadającym mu wywozem (lub uprawnień INF/e-INF) zarejestrowanych na jej firmę, a także zawartych w oparciu o te uprawnienia umów z osobami trzecimi i dostosowanych do nich pozycji zabezpieczających. Trzydziestodniowy okres przejściowy nie zapewnia rzeczywistej możliwości podjęcia odpowiednich kroków w celu uniknięcia nałożonych kosztów, a brak odpowiednich środków przejściowych nie jest uzasadniony żadnym nadrzędnym interesem publicznym.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.4319 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-351/26: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2026 - EDF Man España/Komisja |
| Data aktu: | 2026-06-03 |
| Data ogłoszenia: | 2026-08-17 |