Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego - Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów - Kompas kultury dla Europy (COM(2025) 785 final) - Projekt wspólnej deklaracji - Europa dla kultury - kultura dla Europy (COM(2025) 786 final)
Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-SpołecznegoKomunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów "Kompas kultury dla Europy" (COM(2025) 785 final) Projekt wspólnej deklaracji "Europa dla kultury - kultura dla Europy" (COM(2025) 786 final)
Sprawozdawca:
Luca JAHIER
| Doradczynie i doradcy | Katherine HEID (doradczyni sprawozdawcy, Grupa III) |
| Wniosek o konsultację | Komisja Europejska, 22.12.2025 |
| Podstawa prawna | Art. 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej |
| Sekcja odpowiedzialna | Sekcja Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Obywatelstwa |
| Data przyjęcia przez sekcję | 14.4.2026 |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 30.4.2026 |
| Sesja plenarna nr | 605 |
| Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) | 163/0/1 |
1. Wnioski i zalecenia
EUROPEJSKI KOMITET EKONOMICZNO-SPOŁECZNY (EKES):
1.1. W pełni popiera Kompas kultury dla Europy, ponieważ stanowi on ważną i aktualną przekrojową strategię na rzecz promowania kultury i europejskich wartości kulturowych w Europie i poza nią oraz zapewnia dobrze prosperujący sektor kultury.
1.2. Podkreśla, że kultura jest wektorem obrony i wzmacniania demokracji, przeciwdziałania populistycznym i autorytarnym narracjom oraz zwiększania gotowości, zrównoważonego rozwoju, spójności społecznej i silniejszego poczucia przynależności.
1.3. Zaleca rozwijanie konkretnej synergii między kompasem kultury a unijnymi inicjatywami mającymi na celu wzmacnianie odporności demokratycznej (np. europejską tarczą demokracji (1) ),zwłaszcza w sferze cyfrowej, aby przeciwdziałać coraz częstszym atakom na europejską demokrację i europejskie podstawowe wartości. Kultura powinna być w pełni uwzględniana w szerszych strategiach ochronnych, np. w ramach "zaufanych platform europejskich".
1.4. Podkreśla ogromne znaczenie specjalnej strategii w zakresie sztucznej inteligencji dla sektora kultury i sektora kreatywnego, a jednocześnie wzywa do ochrony prac w dziedzinie kultury i własności twórczej. Unia powinna powiązać tę strategię z kompasem kultury i, poprzez odpowiednie warunki ramowe i regulacje oparte na zachętach, wspierać szybkie powstanie rynku licencjonowania treści treningowych. Ponadto w europejskim akcie w sprawie AI (2) należy opracować szczegółowe wytyczne sektorowe dla sektora kultury.
1.5. Podkreśla konieczność zapewnienia silnego i przekrojowego wsparcia finansowego na rzecz kultury i dziedzictwa kulturowego w przyszłych wieloletnich ramach finansowych (WRF) na lata 2028-2034. W tym kontekście EKES zaleca, by rozważyć wprowadzenie wyraźnego celu finansowego, polegającego na przeznaczeniu 2 % całkowitego przyszłego budżetu UE na kulturę, w miarę możliwości za pomocą nowej zasady horyzontalnej w rozporządzeniu o ramach monitorowania wydatków budżetowych i ramach wykonania budżetu (3) Z uwagi na przekrojowy charakter kompasu kultury odpowiednie finansowanie kultury powinno również znaleźć odzwierciedlenie w powiązanych obszarach polityki: w dziale 1 dotyczącym planów partnerstwa krajowego i regionalnego (PPKR), w tym polityki spójności, w dziale 2 w ramach programów badawczych ("Horyzont"), nowych instrumentów na rzecz edukacji kultury, mediów i wartości unijnych (Erasmus+ i AgoraEU), instrumentów na rzecz konkurencyjności, w tym Europejskiego Funduszu Konkurencyjności, oraz w dziale 3 wśród środków ujętych w nowym instrumencie "Globalny wymiar Europy".
1.6. Apeluje o solidne i ukierunkowane na cele wdrażanie sztandarowych działań i programów w ramach kompasu kultury. Wdrażanie to powinno opierać się na jasno określonym planie działania oraz odpowiednich zdolnościach organizacyjnych i administracyjnych w Komisji i jej agencjach, a także na długoterminowej ciągłości polityki.
1.7. Zaleca, aby w operacjonalizację kompasu kultury systematycznie, już na wczesnym etapie, angażowano nie tylko zainteresowane strony z sektora kultury, ale również podmioty spoza tego sektora, na które ma wpływ polityka kulturalna, w tym władze lokalne i regionalne, zainteresowane strony polityki spójności i przedstawicieli odpowiednich sektorów gospodarki, w tym MŚP, sektora kultury i sektora kreatywnego, oraz organizacje przedstawicielskie sektora kultury i sektora kreatywnego, tak aby wzmocnić przekrojowy charakter kompasu i podmiotowość zainteresowanych stron.
1.8. Podkreśla, że sektor kultury i sektor kreatywny stanowią strategiczny ekosystem gospodarczy, składający się głównie z MŚP, mikroprzedsiębiorstw i osób samozatrudnionych. EKES wzywa do wyważonego uwzględnienia wszystkich wysoce zróżnicowanych branż sektora kultury i sektora kreatywnego w kompasie kultury. Sektory kreatywne, takie jak gry, film, muzyka popularna i moda, powinny być w sposób bardziej jednoznaczny i systematyczny włączane do kompasu, by odzwierciedlić ich znaczący wkład w PKB, zatrudnienie i odporność gospodarczą Europy (4)
1.9. Podkreśla, że trwałe inwestycje publiczne nadal mają zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania wysokiej jakości, zróżnicowanej i niezależnej twórczości artystycznej, infrastruktury kulturalnej i ochrony dziedzictwa kulturowego (5) ,oraz ostrzega przed cięciami budżetowymi na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym. Jednocześnie zachęca do zorganizowanych działań na szczeblu europejskim i krajowym w zakresie ram uzupełniających, które pozwolą pozyskać wsparcie prywatne, z udziałem przemysłu, fundacji, spółdzielni, gospodarki społecznej, organizacji trzeciego sektora oraz zainteresowanych stron z sektora kultury i dziedzictwa kulturowego, przy pełnym poszanowaniu wolności artystycznej i różnorodności kulturowej.
1.10. Z zadowoleniem przyjmuje planowany "zorganizowany dialog UE z zainteresowanymi stronami" i proponuje, że będzie kluczowym partnerem Komisji Europejskiej: wniesie swoją wiedzę fachową związaną z organizacją wydarzeń o podobnym formacie, a tym samym zapewni stałą i znaczącą wymianę między zainteresowanymi stronami z sektora kultury a innymi podmiotami (lokalnymi, regionalnymi, gospodarczymi, społecznymi itp.), w tym we współpracy z Komitetem Regionów, przedstawicielami miast i Europejskim Obserwatorium Audiowizualnym.
1.11. Apeluje, by zachęcać do dynamicznego uwzględniania w krajowych i regionalnych politykach kulturalnych podmiotów gospodarki społecznej działających w dziedzinie kultury na poziomie społeczności lokalnych, spółdzielni, przedsiębiorstw społecznych, partnerstw publiczno-prywatnych i sieci terytorialnych, w tym poprzez dalszy rozwój planu działania na rzecz gospodarki społecznej, uznanie tych podmiotów za partnerów instytucjonalnych oraz działania zachęcające do dostosowania instrumentów fiskalnych i finansowych w celu odzwierciedlenia i zwiększenia wartości, którą już generują.
1.12. Podkreśla znaczenie międzynarodowego wymiaru kultury dla promowania europejskich wartości, demokracji i wymiany kulturalnej oraz dla stymulowania skoordynowanego zrównoważonego rozwoju. W związku z tym z zadowoleniem przyjmuje międzynarodowe stosunki kulturalne jako jeden z czterech głównych filarów kompasu kultury. Ubolewa, że filar ten pominięto w projekcie wspólnej deklaracji, i zdecydowanie wzywa do pełnego przywrócenia tego strukturalnego wymiaru kompasu we wspólnej deklaracji.
1.13. Podkreśla ponadto, że zbliżająca się aktualizacja strategii UE w dziedzinie międzynarodowych stosunków kulturalnych musi doprowadzić do opracowania kompleksowego i pełni operacyjnego planu działania, co zostało już szczegółowo opisane w opinii EKES-u z 2022 r. (6) Ważne są nowe partnerstwa i wzmocniona rola organizacji społeczeństwa obywatelskiego, tak samo jak jasno określone priorytety regionalne. Proces rozszerzenia należy aktywnie wspierać poprzez współpracę kulturalną, zapewnienie wsparcia ukraińskiemu sektorowi kultury i dziedzictwa kulturowego oraz uwzględnianie roli kultury we wdrażaniu nowego Paktu na rzecz regionu śródziemnomorskiego.
1.14. Proponuje uzyskanie szerokiego poparcia instytucjonalnego dla wspólnej deklaracji nie tylko ze strony Parlamentu Europejskiego i Rady, ale również - Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i, jeżeli tak zostanie uzgodnione, Komitetu Regionów. Zaleca również rozważenie zatwierdzenia przez europejskie organizacje zainteresowanych stron działających w dziedzinie kultury.
1.15. Popiera położenie nacisku na edukację kulturalną zarówno w ramach edukacji formalnej, jak i pozaformalnej, z akcentowaniem praw kulturalnych wszystkich obywateli, niezależnie od ich pochodzenia społeczno-ekonomicznego lub kulturowego, płci, wieku czy niepełnosprawności. Ponieważ osoby z niepełnosprawnościami napotykają wiele barier utrudniających im uczestnictwo w życiu kulturalnym i wnoszenie w nie wkładu, będzie to wymagało specjalnych zasobów finansowych i bardzo konkretnych środków, wykraczających poza bardzo pożądane sprawozdanie dla państw członkowskich.
1.16. W szczególności wzywa do opracowania szkoleń i środków w zakresie umiejętności w planach partnerstwa krajowego i regionalnego - np. związanych z turystyką i ochroną dziedzictwa w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) lub Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) - lub możliwości uczenia się dla wszystkich w programie Erasmus+, w powiązaniu z unią umiejętności i innymi programami podnoszenia i zmiany kwalifikacji.
1.17. Opowiada się za przygotowywaniem corocznego sprawozdania na temat stanu kultury i za ustanowieniem unijnego centrum danych na temat kultury oraz sugeruje, by zbadać możliwość przekształcenia go w dynamiczną platformę wymiany i współpracy sprzyjającą partnerstwom, współtworzeniu i wymianie wiedzy.
1.18. Popiera propozycję Komisji dotyczącą unijnej karty artystów, która ma określić podstawowe zasady, wytyczne i zobowiązania dotyczące uczciwych warunków pracy w tych sektorach oraz zwiększyć zgodność z przepisami i rozliczalność, zwłaszcza w przypadku beneficjentów funduszy UE na kulturę (7) Karta powinna uwzględniać definicje krajowe i opierać się na najlepszych praktykach krajowych. Państwa członkowskie powinny podjąć odpowiednie kroki w celu zapewnienia wszystkim pracownikom dostępu do ochrony socjalnej, biorąc pod uwagę powszechność w tym sektorze pracowników zatrudnionych w niestandardowych formach i osób samozatrudnionych, wymogi mobilności międzynarodowej oraz fakt, że większość MŚP to mikroprzedsiębiorstwa, spółdzielnie lub przedsiębiorstwa gospodarki społecznej. Przyznawanie unijnych środków finansowych na kulturę powinno być powiązane z odpowiednimi warunkami gwarantującymi, że finansowanie zapewnia wsparcie na rzecz wysokiej jakości warunków pracy. Należy dalej rozwijać wymianę na wysokim szczeblu z zainteresowanymi stronami oraz wysokiej jakości dialog społeczny, a także ukierunkowane środki dotyczące wpływu generatywnej sztucznej inteligencji na źródła utrzymania artystów i własność intelektualną.
1.19. Zauważa, że MŚP z sektora kultury i sektora kreatywnego nadal mierzą się z trudnościami strukturalnymi w dostępie do finansowania. Ich zależność od wartości niematerialnych i prawnych, rozdrobnionych rynków i działań opartych na projektach ogranicza ich kwalifikowalność na podstawie tradycyjnych kryteriów udzielania pożyczek. W związku z tym popiera bardziej strategiczną mobilizację instrumentów Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) i Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego (EFI), w tym systemów gwarancji i narzędzi finansowania mieszanego, na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego. Należy zbadać potencjał usprawnienia i dostosowania tych mechanizmów, w tym ewentualnego ustanowienia specjalnych możliwości finansowania dla kultury i kreatywności w unijnych ramach konkurencyjności.
2. Uwagi ogólne
2.1. "Kompas kultury dla Europy" (8) jest najnowszą próbą sformułowania przez Komisję Europejską kompleksowych i długoterminowych ram polityki kulturalnej UE. Stanowi on odpowiedź to, że w ostatnich latach coraz powszechniej uznaje się, że dzięki swojej różnorodności działalność kulturalna i dziedzictwo kulturowe mają zasadnicze znaczenie dla naszego europejskiego stylu życia oraz że istniejące instrumenty polityki nie odzwierciedlają już w pełni złożoności europejskich ekosystemów kultury ani wyzwań, przed którymi one stoją. Kompas można postrzegać jako istotną aktualizację poprzedniej strategii kulturalnej - europejskiego programu na rzecz kultury (z 2018 r.) (9) - oraz planów prac w dziedzinie kultury (10) dzięki którym kultura i dziedzictwo kulturowe stały się jednym z głównych obszarów polityki. Od tego czasu szereg wydarzeń - w tym pandemia COVID-19, przyspieszona cyfryzacja, zmiana klimatu, zmieniające się warunki pracy w sektorze kultury i sektorze kreatywnym oraz rosnąca niestabilność geopolityczna - uwypukliło potrzebę unowocześnionego i bardziej zintegrowanego podejścia. Kompas kultury odzwierciedla również szersze dyskusje instytucjonalne na temat przyszłego ukierunkowania Europy, w tym priorytetów wyrażonych w wytycznych politycznych Komisji Europejskiej i strategicznym programie UE. W tym kontekście kulturę coraz częściej uznaje się za czynnik przyczyniający się do stabilności demokratycznej i wzajemnego zrozumienia w Europie i na świecie, do spójności społecznej i regionalnej, a także do zrównoważonego wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy i konkurencyjności.
2.2. Uczestnictwo w kulturze i wolność wypowiedzi artystycznej są ściśle powiązane z odpornością społeczeństw demokratycznych w Europie i poza nią, zmniejszają fragmentację i podatność na zagrożenia społeczne, wzmacniają zaangażowanie demokratyczne i budują zaufanie. Odporność oznacza tworzenie warunków, w których twórczość, organizacje, podmioty kulturalne i odbiorcy kultury mogą się rozwijać, po to by wzmacniać otwarte, demokratyczne społeczeństwa. Odporny europejski ekosystem kultury jest w stanie amortyzować wstrząsy, dostosowywać się do zmian i nadal tworzyć wartość kulturową, społeczną i gospodarczą.
2.3. Kompas kultury odzwierciedla ten wymiar również poprzez zaakcentowanie roli kultury w stawianiu czoła wyzwaniom, jakimi są polaryzacja, dezinformacja i wpływy autorytarne. Kultura, edukacja i krytyczne myślenie są postrzegane jako podstawowe sposoby ochrony demokracji.
2.4. W kompasie kultury kładzie się nacisk na inkluzywne zarządzanie i zaangażowanie zainteresowanych stron z całego ekosystemu kultury. Obejmuje on artystów, organizacje kulturalne, partnerów społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i władze lokalne. Kompas zapewnia ramy, w których można dalej rozwijać i wzmacniać mechanizmy zorganizowanego dialogu w sposób trwały i obejmujący szerokie grono podmiotów.
2.5. Chociaż sam kompas kultury jest przede wszystkim dokumentem strategicznym, jego wdrożenie jest ściśle powiązane z przyszłymi decyzjami o finansowaniu. Zakres, w jakim uda się osiągnąć jego cele, będzie zależał od tego, w jaki sposób zostaną one odzwierciedlone we wszystkich działach kolejnych WRF.
3. Uwagi szczegółowe
3.1. Kultura a wieloletnie ramy finansowe
Docelowy poziom wydatków budżetowych na kulturę wynoszący 2 % w kolejnych WRF na lata 2028-2034 mógłby skutkować nową zasadą horyzontalną w załączniku 1 do rozporządzenia w sprawie ram wykonania, monitorowaną za pomocą ewentualnego współczynnika w celu określenia wkładu w kulturę (przypisanie 100 % lub ewentualnie 40 % do odpowiednich obszarów interwencji 87-95 w obszarze polityki "Kultura, turystyka i środki masowego przekazu"), niezależnie od monitorowania wydatków socjalnych i celu w tym zakresie. Niemniej, podobnie jak w przypadku docelowego poziomu wydatków klimatycznych i środowiskowych lub społecznych, z podstawy obliczeń można by wyłączyć niektóre wydatki. Z uwagi na przekrojowy charakter kompasu kultury realistyczne wydaje się, że ten docelowy poziom wydatków można osiągnąć w powiązanych obszarach polityki: np. w dziale 1 w odniesieniu do niektórych celów szczegółowych funduszu na rzecz planów partnerstwa krajowego i regionalnego (zwłaszcza jeśli chodzi o wsparcie turystyki, w tym zrównoważoności, które ma zostać rozszerzone na dziedzictwo kulturowe i naturalne, lub o promowanie kultury jako katalizatora europejskich wartości, demokracji i kultury oraz wspieranie dynamicznego i różnorodnego sektora kultury i sektora kreatywnego) lub poszczególnych działań w ramach nowego unijnego instrumentu w funduszu PPKR; w dziale 2 w odniesieniu do programu badawczo-innowacyjnego dotyczącego badań prowadzonych na zasadzie współpracy ("Horyzont"), nowego Europejskiego Funduszu Konkurencyjności (EFK) lub nowych instrumentów w zakresie edukacji, kultury, mediów i wartości unijnych (Erasmus+ i AgoraEU); lub w dziale 3 w przypadku środków nowego instrumentu "Globalny wymiar Europy", po to by wspierać międzynarodowe stosunki kulturalne i docenić rolę kultury w promowaniu wartości Unii w różnych programach i obszarach działań zewnętrznych.
3.2. Kultura a gospodarka
Kultura i branże sektora kultury i sektora kreatywnego są ważnym obszarem rozwoju gospodarczego UE. W 2024 r. w sektorze kultury w całej UE zatrudnionych było 7,9 mln osób (3,8 % wszystkich zatrudnionych), co oznacza wzrost o 1,9 % w porównaniu z 2023 r. (11) W 2023 r. ponad 2,1 mln przedsiębiorstw z sektora kultury w UE wygenerowało wartość dodaną w wysokości około 202 mld EUR (tj. 1,9 % łącznej wartości dodanej). W 2023 r. przychody netto ze sprzedaży w sektorze kultury wyniosły około 524 mld EUR (całkowita wartość wygenerowanych dochodów) (tj. 1,4 % łącznych przychodów netto ze sprzedaży) (12) Kultura jest również ważnym czynnikiem wpływającym na rozwój innych sektorów. Na przykład turystyka kulturalna stanowi 40 % całej turystyki europejskiej (13)
3.3. Kultura a sztuczna inteligencja
Transformacja cyfrowa i generatywna sztuczna inteligencja oznaczają transformacyjny rozwój naszych społeczeństw, w którym zaszła zmiana paradygmatu. Jako społeczeństwo oparte na wiedzy, obfitujące w dziedzictwo kulturowe i współczesną produkcję artystyczną, Europa posiada ogromne bogactwo dóbr intelektualnych i dóbr kultury. Dlatego musimy chronić naszą własność intelektualną i traktować ją jako jedno z dóbr, na przykład poprzez utworzenie rynku licencji na europejskie dane treningowe, zapewnienie dostępu do danych i treści treningowych oraz zachęcanie do pracy twórczej. W niedawno zatwierdzonej strategii cyfrowej Unii Europejskiej (14) uznano, że wartości europejskie - jeśli mają zostać zachowane w trakcie transformacji cyfrowej - muszą być również promowane i upowszechniane jako model globalny.
3.4. Kultura, warunki pracy i ochrona socjalna
Praca artystyczna często opiera się na projektach lub brak jej ciągłości. Nierzadko też miewa charakter transgraniczny i wymaga dużego nakładu pracy. Systemy administracyjne, zabezpieczenia społecznego i podatkowe zostały jednak zaprojektowane z myślą o standardowych modelach zatrudnienia. To niedopasowanie prowadzi do znacznych obciążeń regulacyjnych dla organizacji kulturalnych, co stanowi wyzwanie, zwłaszcza że 78 % pracowników sektora kultury i sektora kreatywnego w UE zatrudniają mikroprzedsiębiorstwa. Aby zapewnić długoterminową odporność, państwa członkowskie powinny dążyć do opracowania przyjaznych kulturze systemów podatkowych i ukierunkowanego zabezpieczenia społecznego dla artystów (dostęp do ochrony socjalnej związanej ze zdrowiem, emeryturami, bezrobociem itp.). Transgraniczna praca artystyczna również wymaga uproszczenia i ewentualnie dalszego rozwijania przepisów UE dotyczących koordynacji zabezpieczenia społecznego, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego egzekwowania i możliwości przenoszenia praw. Ponadto duża część podmiotów działających w dziedzinie kultury to osoby samozatrudnione. EKES zauważa, że freelancerom i osobom samozatrudnionym nie przysługuje ochrona przed szkodliwymi dla zdrowia godzinami pracy, nie są też objęci zakresem dyrektywy ramowej w sprawie bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy ani unijną dyrektywą w sprawie przejrzystości wynagrodzeń, która ma wyeliminować lukę płacową między kobietami a mężczyznami. Komitet zwraca uwagę na wytyczne w sprawie stosowania prawa konkurencji UE do układów zbiorowych dotyczących warunków pracy osób pracujących na własny rachunek niezatrudniających pracowników. W tych wytycznych wyjaśniono okoliczności, w jakich osoby bez umowy o pracę lub niepozostające w stosunku pracy, świadczące usługi głównie za pośrednictwem własnej pracy, mogą negocjować zbiorowo w celu poprawy swoich warunków pracy bez naruszania przepisów UE (15)
Aby wyeliminować te luki, potrzebny jest silny i skuteczny dialog społeczny i rokowania zbiorowe.
3.5. Podczas cieszącego się dużym zainteresowaniem i merytorycznego wysłuchania zorganizowanego przez EKES w celu przygotowania niniejszej opinii przedstawiono i opracowano sporą liczbę jakościowych uwag i konkretnych sugestii, które można było jedynie częściowo rozwinąć w niniejszej opinii. Uczestnicy podkreślili potrzebę bardziej zdecydowanej woli politycznej, długoterminowego zaangażowania i większych inwestycji. W przedstawianych uwagach kładziono nacisk na lepsze skorelowanie finansowania unijnego i europejskiej działalności charytatywnej, z uwagi na skalę zasobów fundacji w całej Europie. Pojawiły się pytania o bardziej konkretne powiązanie kompasu kultury z tarczą demokracji i strategią na rzecz społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności w zakresie przeciwdziałania dezinformacji i polaryzacji. Podkreślono również rolę bibliotek i istniejącej infrastruktury kulturalnej jako przestrzeni demokratycznych. W debacie zaakcentowano też znaczenie strukturalnego włączania kultury w szersze ramy polityki UE, a nie traktowania jej jako odrębnego sektora. Podczas dyskusji poruszono również kwestię ograniczeń kompetencji UE w dziedzinie kultury wynikających z Traktatów. Prelegenci twierdzili, że UE może podjąć działanie na podstawie powiązanych kompetencji, takich jak przepisy dotyczące prawa pracy, VAT, warunków pracy i rynku wewnętrznego. Konkretne punkty wyjścia do działania stanowią otwarta metoda koordynacji i egzekwowanie istniejących przepisów dotyczących pracowników. Uczestnicy podkreślili, że jednoczesne występowanie różnorakich kryzysów wymaga zbieżnych reakcji politycznych oraz że w stosownych przypadkach podstawę prawną zaangażowania UE stanowią wymiar rynkowy i społeczny. Debata potwierdziła szerokie poparcie dla kreatywnego wykorzystania istniejących kompetencji w celu wzmocnienia ekosystemu kultury.
Bruksela, dnia 30 kwietnia 2026 r.
Przewodniczący
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
Séamus BOLAND
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.3562 |
| Rodzaj: | opinia |
| Tytuł: | Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego - Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów - Kompas kultury dla Europy (COM(2025) 785 final) - Projekt wspólnej deklaracji - Europa dla kultury - kultura dla Europy (COM(2025) 786 final) |
| Data aktu: | 2026-04-30 |
| Data ogłoszenia: | 2026-07-22 |